หวนแค้นชะตารัก เล่ม1

คําโปรย










่
ั
ิ
้
่
ิ
ธดาคนโตแหงจวนอนผงโหวผูสูงศกดิ เชนนาง ไม ่
ั
ิ
ั
้
่
ั
เคยคดฝนวาจะถูกสามนอกใจ ซํ ารายยงตองจบ
้
ี
้
้
่
ี
้
ิ
ชวตดวยแผนรายของนองสาวตางมารดา
ื
ี
้
ทวาเม อสวรรคใหโอกาสนางไดลมตาอกคร ง
้
์
ื
ั
่
วญญาณนางกลบมาอยูในรางของซูจ วซือผูเปน
ั
้
่
ิ
็
ิ
่
ิ
่
หลานสาวพรอมกบเวลาที ลวงผานไปแลวถึงยี สบป
ี
้
ั
่
้
่
ั
้
และไดรูวานบต งแตนางตาย จวนผงอนโหวตกอยู ่
้
ั
ิ
่
ั
ั
ิ
ี
้
ิ
ั
ื
ในเงื อมมอของหญงช วผูน น ทั งยงทําลายชวตลูก
ั
่
้
ุ
นางจนเหลวแหลก นางจงสาบานวาจะตองทวงทก
ึ
ั
็
้
ิ
ส งที เปนของนางกลบคนมาใหได
ื
้
ุ
แตแลวเหตุไมคาดฝนก็ชกนาใหกูเฉนหรง บตร
่
้
้
้
ํ
ั
ั
่
ิ
1

่
่
ุ
ั
ั
ั
้
บญธรรมของศตรูเขามาพวพนนางไมหาง ยามนาง
ี
้
จะสงหารคน เขายื นดาบให คราใดนางมภย เขายก
ั
ั
ดาบข นปกปอง ส นคลอนหัวใจนางทีละนอย ตราบ
้
ั
ึ
้
ิ
้
ึ
ี
่
จนรูวาเขาเปนถึงทายาทผูรอดชวตเพยงหน งเดียว
้
็
ี
ื
่
้
ี
ั
้
ของรชทายาทแควนเจยง นางจึงตองเลอกวาจะแก ้
ื
่
้
แคนตอไป หรอกาวสูเสนทางแหงอํานาจเพื อจะ
่
้
่
้
ั
เดินเคยงเขาในฐานะชายารชทายาท!
ี








































2

ี
ตอนท 1 ดูคนผิด
























ข้างนอกฝนชัดกระหนํา ลมเหนอพัดหวดหวิวไม่ขาด
ี
ื

ระยะ












ื
ี

ซูหลิ วยนตะลึงงันทหน้าประตู สายตาจับจ้องสองชาย
ิ
หญงทกอดกันกลมในห้อง พอเปดประตูลมหนาวก็กร ู

ี
ิ
เข้าไปขับไล่ลมอุนในห้อง
่










ี
รองเท้าและกระโปรงของซูหลิ วเปยกปอน นางปวยอยู ่
่



ื
ก่อนแล้ว ร่างกายอ่อนแอ เน อตัวหนาวเหน็บสันสะท้าน





1

ื
ี
แต่ยามน นางไม่สนใจอะไรทั งนั น หัวใจเย็นยะเยอก










ิ
่
ี
่
่

ชายหญงทั งคูทอยูในห้องเสื อผ้าหลุดลุย ไหล่ขาวผ่อง
ิ

ของหญงสาวเผยออกมาเกนครึง
ิ







พอเห็นซูหลิ วเข้ามาหญงสาวก็สะดุ้ง นางผลักร่างชาย
ิ


่
ื
หนุ่มทประกบอยูข้างบนออก แล้วรีบจัดเส อผ้า มอง
ี

ี
ซูหลิ วอย่างละอาย ก้มศรษะลง












ชายหนุ่มพอเห็นซูหลิ ว เริมแรกก็ตกใจ แล้วสงบลงทันท
ี

เขาลุกขึ นอย่างช้าๆ ด้วยเกรงว่าหญงสาวจะหนาวจึงปด
ิ
ิ


ี
ื
ประตูห้องอย่างเอาใจใส่ แล้วเอ่ยถามเหมอนไม่มอะไร

ี

ิ
เกดขึ น “ซูหลิ ว เจ้ามาทนทําไม”

ี





2

ื
ื
ร่างของซูหลิ วโงนเงนเกอบล้มลง นางจับข้อมอสาวใช้ท ี

่
อยูข้างๆ ไว้แน่นจึงจะทรงตัวได้











ี
ซูหลิ วหัวเราะออกมาทันท เสียงหัวเราะดังขึ นเรื อยๆ ใช่



ู
นางมาทําไม ถ้านางไม่มา จนถึงเดยวน ก็คงไม่ร้ว่าสาม ี

ี
ี
ี
ี


สุดทรักกําลังเล่นชู้กับน้องสาวสุดทรักของนาง









่
ตั งแต่นางปวยหนัก น้องสาวซึงยังไม่ได้แต่งงานก็มาช่วย


ดูแลลูกทั งสองคนของนางทจวน นางซาบซึ งใจมาก นึก
ี


ไม่ถึงว่าคนทั งสองซึงนางไว้เน อเชอใจทสุดจะทําอย่างน ี
ี

ื

ื

ลับหลังนาง















3

ี
พอเห็นซูหลิ วหัวเราะจนหยุดไม่ได้ กู้เหยยนก็ขมวดคิ ว


ี

่
ยามน ใบหน้าของซูหลิ วเ**◌ยวย่น กระทังเรือนผมสีดํา
ยังไร้ประกาย ดวงตาลึกโบ๋ ไม่มอะไรชวนให้มองซํ า
ี











ิ
“ซูหลิ ว ไหนๆ เจ้าก็มาแล้ว ข้าเองก็จะไม่ปดบังเจ้า


หมอบอกข้าว่าเจ้าเหลือเวลาอกไม่นาน ข้าคิดไว้แล้วว่า
ี



พอเจ้าตายข้าจะแต่งงานกับเหมยเอ๋อร์ หลียวนกับชง
ิ


ี
เฉงก็สนทสนมกับเหมยเอ๋อร์ด เจ้าวางใจเถอะ เหม
ิ
ิ

ื
ยเอ๋อร์จะดูแลเด็กทั งสองเหมอนลูก”











ี
ซูหลิ วไม่อยากเชอหูตัวเอง นางยังไม่ทันตาย สามก็วาง

ื
แผนไว้แล้วว่าจะแต่งงานใหม่ นหมายความว่านางกลาย

ี


็
เปนส่วนเกนไปแล้ว
ิ










4

็
ี
ภาพความรักในอดตผุดขึ นมาเปนฉากๆ










ี
นางไม่อาจทําใจให้ยอมรับว่าสามทเคยนอบน้อมเอาใจ
ี


ี
็
ี
นาง จู่ๆ จะกลายเปนคนใจดําอํามหิตเยยงน










ี
ี
นางจับมอกู้เหยยน ดวงตาทไร้ประกายยังคงมความหวัง
ื
ี
ี

อยูบ้าง นางจ้องมองกู้เหยยน “ท่านพหลอกข้าใช่หรือไม่”

่
ี






ี
ี
เวลาห้าปทอยูด้วยกันทําให้กู้เหยยนใจอ่อนขึ นมาแวบ

่
ี
ี
ู
หนึ ง แต่แล้วความร้สึกน ก็หายไปอย่างรวดเร็ว สีหน้า
ี
่
ของเขาเย็นชา ราวกับว่าหญงทปวยหนักหมดทางรักษา

ิ
ี
คนน เปนคนแปลกหน้า “เวลาน ข้าจําเปนต้องหลอกเจ้า
ี
็
็





5

ื

หรือ ซูหลิ ว เมอก่อนถ้าไม่ใช่เพราะข้าอยากเข้ารับ


ิ
ราชการในวัง ข้าคงไม่แต่งงานกับผู้หญงทพาลเกเรเอา

ี
แต่ใจตัวเองอย่างเจ้า ตั งแต่ต้นจนถึงเดยวน ข้าไม่เคยรัก
ี

ี

เจ้า ข้าแค่ตามใจเจ้า เพราะอยากให้พ่อเจ้าช่วยข้า”












ั
ี
คําพูดของกู้เหยยนทําให้ความฝนทั งหมดของซูหลิ วพัง

ู
ทลาย นางร้สึกว่าน่าขันจริงๆ เดิมทนางนึกว่าเปนเพราะ
็
ี

่
ตนปวย กู้เหยยนจึงเผลอใจเมอถูกซูเหมยล่อลวง นึกไม่
ื

ี
่
ี
ี

ถึงว่าเปนเพราะตนตาบอด สองคนน คูควรกันทสุด
็







นางเปนบุตรสาวของอันผิงโหวกับฮูหยินใหญ ชาติ
่
็

ิ
กําเนดสูงศักดิ ได้รับการประคบประหงมตั งแต่เล็กจนโต



จึงติดนสัยเอาแต่ใจตัวเองอยูบ้าง หลังจากแต่งงานกับกู้
ิ
่

เหยยนนางก็พยายามควบคุมตัวเอง หัดทําตัวเปน
็
ี





6

ี
ี
ภรรยาทด










ตอนทเจอกู้เหยยนนางหลงรักเขาทันท เวลานั นเขาเปน
็
ี
ี
ี

ี
ี
ี
เพยงบัณฑิตยากไร้ไม่มอะไรติดตัว ทเขาได้ดิบได้ดจน

ี
ทุกวันน ล้วนแต่อาศัยตระกูลซูคํ าชู
ี








ื
ซูหลิ วไม่รอให้กู้เหยยนผลัก นางปล่อยมอออกเอง ถอย
ี


หลังก้าวหนึ ง








































7

ี
ี
ตอนท 2 สามใจร้าย























ื
แม้ซูหลิ วไม่สบายจนแทบยนไม่ติดพ น แต่ความหยิง
ื


่

ทะนงยังคงอยู นางมองกู้เหยยนอย่างเย็นชา “เจ้าไม่คู ่
ี
ื

ควรทจะเปนพ่อของลูกข้า เอาลูกข้าคนมา ข้าจะพาลูก
ี
็
ไปจากจวนสกุลกู้”






8

ี
ี
“ถึงขั นน แล้วเจ้ายังกล้าพูดอย่างน หรือ ซูหลิ ว ข้าอยากร้ ู

ื
็
ี
นักว่าเจ้าถอดอะไรเด็กเปนลูกของสกุลกู้ หงเหลียนพา


ฮูหยินออกไป วันหลังถ้าข้าไม่สัง ห้ามฮูหยินออกจาก


ี
ห้องแม้แต่ก้าวเดยว”











“พรีบกลับไปเถอะ! ดูแลตัวเองด้วย พปวยหนักขนาดน

ี
่

ี
ี

ี
ิ
ี

ถ้าพาชงเฉงกับหลียวนออกไป พคงดูแลได้ไม่กวัน แล้ว
ิ
ี
ี

ี
ยังจะเอาโรคมาติดเด็กอก ข้าจะช่วยพดูแลเด็กๆ ให้ดท ี
สุดเอง”










ซูเหมยซึงนงเงยบมาตลอดจู่ๆ ก็เปดปากพูด ท่าทางอ่อน
ิ
ี
ิ

หวาน นํ าเสียงอ่อนโยน แลดูน่ารักน่าเอ็นดู











9

ื

“หุบปาก เมอก่อนแม่เจ้าเคยใช้มารยาหลอกล่อท่านพ่อ

็
ี
จนได้เปนเมยน้อย นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะเอาอย่าง หลายป ี


ี
มาน นึกไม่ถึงว่าข้าจะโดนเจ้าหลอกมาตลอด”











ซูหลิ วพูดเหน็บแนม ส่งสายตาเสียดแทง หากมิใช่เพราะ



หมดแรง นางคงตบหน้าซูเหมยสักฉาด












ซูเหมยหน้าซด มองกู้เหยยนด้วยสีหน้าน้อยใจ ราวกับ

ี
ี

ี
ี
ถูกรังแกอย่างหนัก “พเหยยน ข้า...”









ี

ี
กู้เหยยนทนไม่ไหวแล้ว เขาไม่อยากมองหน้าซูหลิ วอกต่อ
ไป พอเห็นว่าหงเหลียนไม่ขยับ ส่วนเขากับซูเหมยก็เสื อ









10

ื
ื

ผ้าไม่เรียบร้อย ไม่อยากเรียกคนเข้ามา จึงได้แต่ยนมอ

ไปจับซูหลิ ว หวังจะดึงนางออกไปข้างนอก











ี
ื
พอถึงตอนน ซูหลิ วจึงได้โอกาสยกมอขึ นตบหน้ากู้เหย ี


ี
ื
ื
ยนฉาดหนึ ง มอนางไม่มแรง แม้โถมทั งเน อทั งตัว แต่ก็ไม่
็
ี
ิ

ทําให้ใบหน้าของกู้เหยยนเปนรอยสักนด








ั
ี
ซูหลิ วแทบจะขบเข ยวเค ยวฟน “กู้เหยยน ตั งแต่น ไปเรา
ี

ี
ี
ตัดขาดการเปนผัวเมยกัน จําไว้ ข้าซูหลิ วไม่ต้องการเจ้า”
็
ี








กู้เหยยนทั งตกใจทั งโกรธ ซูหลิ วก็เปนอย่างน เอง เขา
ี
็

ี
เกลียดความเย่อหยิงของนาง ทําเหมอนกับคอยเตอน
ื
ื

ี
ี

เขาตลอดเวลาว่าทเขาได้ดทุกวันน ก็เพราะนาง
ี






11

ี
ี

ื

ี
สีหน้าของกู้เหยยนบูดบึ ง ทันททพ้นประตูเขาก็ปล่อยมอ
พอไม่มคนจับไว้ ร่างของซูหลิ วก็โงนเงน ล้มลงฟาดกับ
ี

ื
พ นหน้าประตู












ื
กู้เหยยนใบหน้าไร้เยอใย ก้มมองซูหลิ วอย่างเหนอกว่า
ี
ื

“รีบไสหัวออกไปเสีย ตั งแต่วันน อย่ามาให้ข้าเห็นหน้าอก
ี
ี

ิ
ี

ี
ต่อไปหลีเยยนกับชงเฉงไม่มอะไรเกยวข้องกับเจ้า แม่
ี
ิ
ื
ของเด็กทั งสองก็คอเหมยเอ๋อร์”










ี
พอได้ยินกู้เหยยนพูดอย่างน ซูหลิ วก็กอดขาเขาทันท “กู้
ี
ี
เหยยน เอาลูกคนมาให้ข้า เอาลูกคนมาให้ข้า เจ้าถอด ี
ื
ี
ื
ื

อะไรมาแย่งลูกข้า!”











12

ี
ี

ี
กู้เหยยนยกเท้าขึ นเตะทลําตัวซูหลิ วทหนึ ง ทําเอานาง
เจ็บจนจุกแต่กลับไม่ยอมปล่อยมอ กู้เหยยนทําท่า
ื
ี

เหมอนลังเล สุดท้ายก็เตะอย่างสุดแรง แรงเตะทําให้
ื


ซูหลิ วกระเด็นกลิ งตกบันได












ฝนเม็ดใหญตกใส่ใบหน้าของซูหลิ ว ทําให้นางลืมตาไม่
่



ขึ น ความแค้นทําให้นางกระอักเลือดจนสลบไป











“ฮูหยิน...”












หงเหลียนเห็นซูหลิ วกลิ งอยูทพ นก็ตกใจร้องเรียก
ื
่

ี










13

่

ื
ื
ี

พอฟนขึ นมาซูหลิ วพบว่าตัวเองกลับมาอยูทห้อง เส อผ้า

เปลียนใหม่ ข้างนอกฟ้ามด ฝนหยุดแล้ว
ื








ซูหลิ วพยายามนึกทบทวน ร่างกายไม่หลือเรี ยวแรงเแม้




แต่น้อย ร้สึกเวยนหัวอย่างหนัก พอคิดจะเรียกหงเหลียน
ู
ี


ก็มคนผลักประตูเข้ามา ซูเหมยนันเอง
ี










พอเห็นซูเหมย ดวงตาของซูหลิ วพลันลุกวาว












ซูเหมยอยูในชุดสีชมพู เดินนวยนาดเข้ามาหา สีหน้าม ี
่


ี
ี
แววสะใจ “พ น้องนึกว่าพตายไปแล้วตั งแต่ตอนบ่ายเสีย


อก ดวงแข็งจริงๆ”
ี














14

ี
“ไปให้พ้น” ยามน ซูหลิ วไม่อยากเห็นหน้าซูเหมย นํ าเสียง




นางเริมสัน

































































ิ
ตอนท 3 พกความแค้นมาเกดใหม่

ี







15

ุ

ี
“ข้าพูดจบก็จะไปเอง” ซูเหมยทรดนังบนเก้าอ อย่างไม่

ี
สะทกสะท้าน หลบสายตาเย็นชาของซูหลิ ว “พดูตัวเองสิ



ิ
น่าสงสารแค่ไหน ไม่เหลือเค้าเดิมสักนด เมอก่อนพเปน

ี
ื
็
ี
คุณหนูบ้านใหญผู้สูงศักดิ ท่านพ่อกับท่านแม่ตามใจพ

่
จะเอาอะไรก็ได้ทุกอย่าง ข้าต้องเอาอกเอาใจพ ชวิตพ ี
ี
ี

ุ
ร่งโรจน์จริงๆ”











สายตาของซูเหมยเผยความแค้นลํ าลึก นางหยิบผ้าเช็ด



ิ

หน้าปดปากแล้วหัวเราะลัน “นึกไม่ถึงว่าชะตาจะพลิก


่


ี
ี
ผัน พต้องพบจุดจบอย่างน ข้าจะบอกให้ พไม่ได้ปวย แต่
ี
็

ี
ถูกวางยา ข้าเปนคนเอายาพิษใส่ในอาหารให้พเอง ร่าง

16

ื
ี
กายพถึงได้ทรดโทรมลงเรื อยๆ หลังจากนั นข้าก็ถอ
ุ
ี

ี

โอกาสหลอกล่อพเหยยน ข้าร้ดว่าต้องสําเร็จแน่ เพราะพี
ี
ู
ี

ี


ี
ไม่เคยร้ใจผู้ชาย พเหยยนไม่ใช่คนสูงศักดิ อย่างพ ใจเขา
ู

ี
คิดอย่างไรมแต่ข้าเท่านั นทร้”
ี
ู



ี

“แล้วอกอย่างลูกชายลูกสาวของพ สองปมาน ข้าดูแลมา
ี
ี
ี
ี
ี
็
ตลอด เด็กไม่ยอมรับพแล้ว พจะเปนหรือตายไม่มผล


ี

็
ี
อะไรกับเด็ก ตั งแต่น ไปสามของพลูกของพีล้วนตกเปน
ี
ี


ี
ี
ของข้า พไปอย่างสบายใจเถอะ! ความสุขสิบกว่าปทพ ี
ี

เคยได้รับในจวนโหว สิ นสุดแล้ว”








“เจ้า เจ้า...”


















17

ู
ื
ื
ุ
ซูหลิ วสะเทอนใจอย่างรนแรง ร้สึกเหมอนหายใจไม่ออก
ความจริงเปนเพราะซูเหมยวางยาพิษนเอง นางเข้าใจมา
็
ี


ตลอดว่าทร่างกายอ่อนแอลงเพราะคลอดลูกสาวคนเล็ก
ี


็
นึกไม่ถึงว่าจะเปนเพราะซูเหมย










ี
นางตะเกยกตะกายจะลุกขึ น แต่แล้วกลับกลิ งตกจาก



ี

ี
เตยง ซูเหมยลุกเดินมาทข้างหน้าซูหลิ ว ใช้เท้าเหยยบอก
ี
นาง “ข้านึกว่าเจ้าจะอยูได้แค่ปเดยว นึกไม่ถึงว่าย อเวลา
่
ื
ี
ี
ี
ื
ี
มาสองปก็ยังไม่ตาย อายุยนจริงๆ วันน เปนวันสุดท้าย
็
ของเจ้าแล้ว เจ้ามชวิตอยูต่อไปจะมความหมายอะไร พ ี
ี
่
ี
ี
เหยยนไม่ต้องการเจ้า เด็กก็ไม่ยอมรับเจ้า”
ี











“ซูเหม่ย เจ้าเข้าใจผิดไปอย่างหนึ ง ข้าต่างหากทไม่ต้อง

ี

การกู้เหยยน เด็กก็จะโตขึ น สักวันหนึ งคงร้ความจริง
ี

ู




18

ี
ี

ี
ี
สวรรค์มตา ไม่มวันให้คนอย่างเจ้าพบจุดจบทดแน่”







ี
ื

ซูหลิ วฝนพูดจนจบ ดวงตาเบิงกว้าง อาเจยนออกมาเปน
็
ี
่
เลือดกองใหญ ซูเหม่ยชักเท้ากลับอย่างรังเกยจ มองดู


ื

ซูหลิ วอยูห่างๆ “ข้าไม่เชอว่าเจ้าจะย อต่อไปได้”
ื
่







ี
หลังจากอาเจยนเปนเลือด ซูหลิ วก็หมดเรี ยวแรง ลม
็


ู
หายใจอ่อนลงเรื อยๆ ร้สึกง่วงจัด











ู
นางร้ว่าถ้าหลับตาลงคงลืมตาไม่ขึ นอก นางไม่ยอมเด็ด
ี

ขาด ลูกยังเล็กอยู นางนึกไม่ออกว่าถ้าลูกทั งสองตกอยู ่
่



ในมอของซูเหมยจะเปนอย่างไร
็
ื













19

ื
ี
และซูเหมย นังอสรพิษร้ายคนน ถ้าไม่ได้กําจัดด้วยมอ


ตัวเอง นางคงนอนตายตาไม่หลับ











“ไปตายเสียเถอะ! ซูหลิ ว นคอชะตากรรมของเจ้า”
ี

ื










ี
ขณะทสติกําลังเลือนราง ซูหลิ วได้ยินเสียงของซูเหม่ยดัง

ขึ น นางอยากตอบโต้ ทว่าหนังตาหนักลงเรื อยๆ ในทสุด

ี


ู
ี

ื
นางก็ไม่อาจฝนความร้สึกง่วงทประดังเข้ามา สติเลือน
หายไปอย่างสิ นเชง
ิ












ี
พอลืมตาขึ นมาอกครั ง ภาพทสะท้อนเข้ามาในสายตา
ี

เปนห้องทนางไม่เคยเห็นมาก่อน ตกแต่งอย่างเรียบง่าย

็
ี
็
ดูออกว่าเปนครอบครัวสกุลใหญ แต่ไม่รํ ารวย ทุกสิ ง
่








20

ื
ทุกอย่างดูพ นๆ











็
ี


ี

ี
ซูหลิ วนึกสงสัย ทนเปนทไหนกันแน่ นางยังไม่ตายหรือ




ู
ทันใดนั นซูหลิ วก็ร้สึกปวดหัว ความทรงจําแปลกใหม่



ประดังเข้ามาในสมอง นางเอามอกุมหัว ความทรงจําท ี
ื


ไม่เคยรับร้ถูกบรรจุเข้ามา
ู











ู
ผ่านไปคร่หนึ งนางจึงเข้าใจความทรงจําทั งหมด











ี
ถูกแล้ว นางยังไม่ตาย แต่ไม่ใช่ซูหลิ วคนเดิมอกต่อไป


็
เปนซูจวซอ

ื
ิ









21

นางนึกไม่ถึงว่าสวรรค์พานางกลับมายังครอบครัวสกุลซู




ี
ี

ในอกยสิบปหลังจากนั น ครอบครัวสกุลซูตกตําแล้ว
ี










































































22

ี

ตอนท 4 กลับสูครอบครัวสกุลซู
่























ื
็
ิ
ซูจวซอเปนลูกสาวคนโตของซูหมิงน้องชายของซูหลิ ว
็
นึกไม่ถึงว่าหลังจากตายแล้วนางกลับมาเกดเปนลูกสาว
ิ


ื
ของน้องชาย เหลือเชอจริงๆ












ตอนทซูหลิ วจากโลกไป ซูหมิงเพิงอายุสิบเจ็ดป ยังไม่ได้
ี
ี
ี
ิ
ี

ิ
ี
แต่งงาน จึงไม่มซูจวซอ ลูกสาวคนน เกดหลังจากทนาง
ื

ตาย











23

ื
เมอก่อนจวนอันผิงโหวโดดเด่นในเมองหลวง บิดาของ
ื

็
็
นางเปนทไว้วางพระทัยของฮ่องเต้ จวนอันผิงโหวเปนท ี

ี
หนึ งในสกุลใหญทั งสิบ ได้รับการยกย่องอย่างสูง
่











่
ี
เวลาน นางอยูในจวนสกุลซู มิใช่จวนอันผิงโหว แน่นอน

ว่าจวนอันผิงโหวยังคงอยู
่












ิ
่
ี
ื
ี
ี
ในปทซูจวซออายุแปดป ซูหมิงปวยหนักเสียชวิต ซูเหวิ

ี

ี
นพชายของซูเหมยสืบทอดตําแหน่งโหวแห่งจวนอันผิง
ี
โหว ปถัดมาซูเหวินให้แยกครอบครัว ครอบครัวของซู


จวซอจึงถูกขับออกจากจวนอันผิงโหว
ื
ิ








ิ

ื
แม่ของซูจวซอพาลูกทั งสามออกจากจวนอันผิงโหว







24

ื
ต่อมาทางครอบครัวทางแม่ช่วยซ อบ้านหลังเล็กๆ ใน



ื
ั
ื
เมองหลวง ซึงก็คอจวนสกุลซูในปจจุบัน ตั งแต่นั นมาสี
ี

่

คนแม่ลูกก็อาศัยอยูทบ้านหลังน จวนอันผิงโหวซึงยังคง
ี
ร่งโรจน์ไม่ได้ติดต่อกับนางอีก
ุ










ิ
ื
ี
ความทรงจําของซูจวซอไม่มพ่อกับแม่ของซูหลิ ว นางไม่ร้ ู

็
ว่าจุดจบของคนทั งสองเปนอย่างไร แต่พอจะคาดเดาได้


ี
ี

การทซูเหวินกล้าวางอํานาจขนาดน แสดงว่าพ่อแม่ของ

นางคงจากโลกไปก่อน











่
ลูกชายหญงทั งสองของนางโตเปนผู้ใหญแล้ว ด้วยการ
ิ
็

็
เลี ยงดูของซูเหมย ทําให้ลูกชายคนเก่งของนางกลายเปน










25

ี
ิ

ี
คุณชายเกกมะเหรกทเอาแต่กนเล่นเทยวสนุกไปวันๆ







ส่วนลูกสาวถูกส่งตัวเข้าวัง แต่หลังจากลูกสาวของซูเหม่



ิ
ิ
ยเข้าวังแล้ว กู้ชงเฉงก็ถูกลดตําแหน่งจากพระสนมกุ้ย


เฟยเปนกุ้ยเหริน ไม่เปนทโปรดปรานอีกต่อไป
ี

็
็







ลูกสาวของซูเหม่ยได้รับการแต่งตั งเปนฮองเฮา
็











เวลาน ซูเหมยกําลังร่งโรจน์สําราญใจ สกุลกู้ได้เปน
ุ
็
ี

ื
อันดับหนึ งของสิบสกุลใหญในเมองหลวง ลูกชายทั งสอง
่


็
็
ี
เข้ารับราชการเปนขุนนาง เปนทโปรดปรานของฮ่องเต้
องค์ใหม่และได้รับตําแหน่งสําคัญ















26

ี

กู้เหยยนสุขภาพอ่อนแอลงเรื อยๆ เขาลาออก


ี


ื
ี
จากราชการมาพักฟนทจวนในบั นปลายชวิต







ิ
ู
ื
จากความทรงจําของซูจวซอทําให้ซูหลิ วร้ทุกสิ งทุกอย่าง
ี


ทเกดขึ นในช่วงทผ่านมา ซูหลิ วแค้นใจจนแทบกระอัก
ี
ิ
ื
ื

ี
ื
เลือด สองมอจกผ้าห่มทพ น เส้นเอ็นมอแทบปริออกมา
ิ
ดวงตาฉายแววอํามหิต










เมอนางกลับมาแล้ว วันเวลาแห่งความสุขของซูเหมยกับ
ื


กู้เหยยนต้องสิ นสุดลง นางจะให้คนทั งสองลิ มรสความ
ี



ี
่
เจ็บปวดจากการตกลงมาจากฟ้า เหยยบทั งคูไว้ใต้ฝา
่
ี

เท้า ให้ทุกข์ทรมานทเห็นทุกสิ งทุกอย่างสูญเสียไป
















27

ี
ี
ทันใดนั นประตูก็ส่งเสียงดังเอ ยด มคนเข้ามา พอถึงตอน


ี
ื
ื

ิ
ิ
ู
น ซูจวซอจึงร้ตัวว่ามอของนางยังจกผ้าห่มไว้แน่น นาง
ิ
คลายมอออก หลุบตาลง ปกปดอารมณ์ความร้สึกใน
ู
ื
ดวงตา










็
ซูจวซอเปนเด็กสาวร่าเริง หน้าตาสะสวย รปร่างสูงโปร่ง
ู

ื
ิ


ื
ิ

คุณชายรองแห่งจวนหลีซอหลางชอบซูจวซอ อยากได้
ื
ี
นางเปนเมยน้อย
็








ื
ี

ื

็
ี
คุณชายผู้น เปนหนุ่มเสเพลทขึ นชอในเมองหลวง ก่อเหตุ
ิ
ิ
ฉุดคร่าหญงสาวชาวบ้านเปนประจํา ซูจวซอจึงไม่ยอม
ื

็
่
ไปอยูด้วย พอถูกบบคั นจนไม่มทางออกจึงกระโดดลงไป
ี
ี
ี

ในทะเลสาบ ตอนทถูกพาตัวขึ นจากนํ าก็สลบไปแล้ว









28

ความแค้นในใจของซูหลิ วไม่อาจสงบได้ สกุลซูตกตําถึง


ี
ี
ี
็
ี
เพยงน ถึงขั นถูกบบให้เปนเมยน้อย พอนึกถึงเรื องน นาง
ี

ก็ร้สึกปวดร้าวใจ เพราะซูจวซอเปนหลานสาวของนาง
็
ื
ู
ิ






ื
ิ
ี
ตั งแต่น ไปนางก็คอซูจวซอ ต้องหาทางเอาทุกสิ งทุกอย่าง
ื

ี
ทเคยเปนของสกุลซูกลับคนมา

็
ื







ี

“พตนแล้วหรือ”
ื









ิ

พอเห็นซูจวซอลืมตาขึ นสาวน้อยหน้ากลมก็วิงเข้ามาหา
ื
พูดด้วยนํ าเสียงดอกดใจ
ี
ี












29

ื
็
ิ


นางชอซูเหลียงอินเปนน้องสาวของซูจวซอ เพิงอายุสิบสี
ื
็
ื
ี
ป แววตาใสซอ สีหน้าไม่ประสีประสา เปนเด็กสาวท ี

บริสุทธ ไร้เดยงสาคนหนึ ง
ี
ิ





































































30

ี
ตอนท 5 มาหาเรื องอก
ี






















ิ
ี
ี
นางหวังฮูหยินสกุลซูซ อบ้านหลังน แต่ไม่มเงนเหลือจ้าง
ื
ี
ี
คนใช้ เวลาน ครอบครัวสกุลซูจึงไม่มสาวใช้ มแต่แม่เฒ่า
ี


ี
กับพ่อบ้านคนเก่าแก่ทรับใช้ฮูหยินมานาน นอกจากน ี

บ้านสกุลซูก็ไม่มคนอนแล้ว
ื

ี









็

แม้นางจะมิใช่ซูจวซอตัวจริง แต่กระนั นซูเหลียงอินก็เปน
ิ
ื


31

ี
็
หลานสาวนาง สายตาทมองซูเหลียงอินจึงอ่อนโยนเปน


ื


ื
พิเศษ นางพยายามประคองตัวลุกขึ นนัง ยนมอไปจับมอ
ื

ของซูเหลียงอิน ทําท่าบอกให้นังข้างๆ











ู
ี
ื
ซูเหลียงอินจะร้สึกว่าวันน ซูจวซอมบางอย่างไม่เหมอน
ี
ิ
ื
็
ี


เดิม แม้ซูจวซอเปนพสาวแต่ก็ซุกซนกว่านางมาก ไม่เคย
ิ
ื
อ่อนโยนอย่างน มาก่อน
ี







ี
“พไม่เปนไรใช่หรือไม่!” ดวงตากลมโตของซูเหลียงอิน
็

มองซูจวซอด้วยความห่วงใย

ิ
ื









็
ี

“พไม่เปนไรแล้ว”












32

ื


ื
ิ
ซูจวซอยนมอไปลูบหัวของซูเหลียงอิน เด็กน้อยคนน น่า
ี
ื
รักจริงๆ









ิ
็
ี
ิ
ู
ไม่ร้ว่าเวลาน ชงเฉงลูกสาวของนางเปนอย่างไร เวลาน ี
อยูในวัง ถ้าอาศัยฐานะของนางตอนน การจะเข้าวังไป
ี
่

ิ
หากู้ชงเฉงแทบเปนไปไม่ได้ แม้แต่ประตูวังยังเข้าไปไม่
็
ิ

ี
ได้เลย นางต้องรีบหาทางกอบกู้สถานการณ์เวลาน










ู
ิ

ี
ื


ซูเหลียงอินเห็นซูจวซอเหม่อลอยก็กะพริบตาถๆ ยิงร้สึก
ี
ว่าวันน พสาวไม่เหมอนเดิม นางไม่เคยนงเงยบอย่างน มา

ิ
ี
ี

ี
ื
ก่อน






ื
ี
ซูเหลียงอินยนมอมาจับข้อมอซูจวซอแล้ววิงวอน “พ พ ี

ื
ื

ื

ิ

33

ี
ี
อย่าทําอะไรโง่ๆ อย่างน อกนะ ข้าขอร้องหลังจากพ ี


็
กระโดดนํ าท่านแม่ร้อนใจมาก ตกใจจนเปนลม พ ข้าจะ

ี
แต่งกับคุณชายหลีแทนพีเอง แต่ข้าขอร้อง พอย่าทํา

ี


อะไรโง่ๆ อก”
ี










ี

“เด็กโง่ เราสองคนต้องไม่มใครแต่งกับหลีหรง เขาไม่คู ่


ควร”











สายตาซูจวซอฉายแววแข็งกร้าวออกมาแวบหนึ ง เรื อง

ื
ิ

เร่งด่วนเฉพาะหน้าคอต้องแก้ปญหาน วันน นางฟนขึ น
ื

ี
ื
ั
ี

ี
ี
มาแล้ว หลหรงคงไม่ยอมเลิกง่ายๆ อาจจะมาหาเรื องอก







ิ
ื
ซูเหลียงอินไม่ได้สังเกตเห็นแววตาแข็งกร้าวของซูจวซอ








34

ี
ี

เด็กสาวเริมมความหวัง รีบพูดขึ นทันท “เราไม่มอํานาจ
ี
ู
ี

บารม ไม่ร้จะต่อต้านคุณชายหลีอย่างไร แล้วคุณชายหลี
ั
ี
ก็ไม่ฟงเหตุผลเสียด้วย ท่านแม่ไปของร้องท่านลุงทจวน


อันผิงโหวแล้ว ถ้าท่านลุงยอมช่วย เราคงยกเลิกการแต่ง



งานได้ ท่านลุงเปนญาติแท้ๆ ของเรา คงไม่ใจจดใจดํา
็
ื


กับเราหรอก”











ิ

ื
พอได้ยินว่าซูฮูหยินไปหาซูเหวิน สีหน้าของซูจวซอพลัน

ี

็
ี
หมองทันท เปนไปได้อย่างไรทซูเหวินจะมาช่วย ถ้าเขา
ี
นึกถึงความเปนญาติพน้อง ตอนนั นคงไม่ขับไล่แม่ม่าย
็

กับลูกกําพร้าออกจากจวนอันผิงโหว













ซูเหวินกับพสาวร้ายกาจพอๆ กัน
ี










35

ี
ี
ื
ิ

ขณะนั นมเสียงดังโหวกเหวกทข้างนอก ซูจวซอลงจาก
ี
ื
เตยง ลุงผิงพ่อบ้านจวนสกุลซูวิงกระหดกระหอบเข้ามา








ื

ื

พอเห็นซูจวซอฟนลุงผิงก็ตะลึง จากนั นจึงนึกขึ นได้รีบพูด
ิ
ื
ด้วยนํ าเสียงร้อนใจ “คุณหนูใหญ คุณหนูฟนก็ดแล้ว รีบ

่
ี
หลบเถอะ คุณชายหลีพาคนมาหาแล้ว”












ซูเหลียงอินมองไปรอบๆ แต่ไม่เจอททจะซ่อนตัวได้ นาง

ี
ี


ี
ร้อนใจ “พหลบอยูใต้เตยงเถอะ!”
่
ี









ื
ื

“ลุงผิงออกไปรับหน้าก่อน” ซูจวซอพูดจบก็ยนมอมาแตะ
ื
ิ

ิ
ิ
ื
หลังมอซูเหลียงอิน “ไม่ต้องกลัว เหลียงอิน เอาปนเงน



36

บนหัวเจ้ามาให้ข้า”












ิ

ซูเหลียงอินไม่เข้าใจเจตนาของซูจวซอ พอเห็นสายตา
ื


ิ
ิ
แน่วแน่ของซูจวซอก็ไม่ถามอะไรอก รีบดึงปนออกมา
ื
ี







ี

ิ
ิ
ื
ซูจวซอรับปนทซูเหลียงอินยนให้โดยไม่ได้อธบายอะไร
ิ

ื

ได้แต่นังทหน้ากระจกทองเหลือง ดึงแขนเสื อขึ น เอาปน
ิ


ี

ี
ื
แทงลงบนหลังมอ เลือดสดๆ ไหลออกมาทันท




ิ
ู
ความร้สึกเจ็บปวดกระจายไปทัวตัวทันท ซูจวซอขมวด
ื


ี
คิ ว ไม่ร้องครวญ ยังคงแทงต่อไป










ิ

ื
ซูเหลียงอินเห็นการกระทําของซูจวซอก็ตกใจ ร้องถาม




37

ี

“พทําอะไร?!”


















































































38

ี

ตอนท 6 ขู่หลีหรงจนถอยหน ี























ี
“พไม่เปนไร ไม่เจ็บสักนด”
ิ
็








ื
ซูจวซอพูดด้วยนํ าเสียงหนักแน่น ไม่ได้อธบายให้ซู
ิ
ิ

ิ

ั
ื
เหลียงอินเข้าใจ ยังคงใช้ปนปกผมแทงมอต่อ แล้วเอา
ี
ื
เลือดทาหน้า ทําเหมอนกับว่ามเลือดออกจากหูตาจมูก

ปาก













่
“เหลียงอิน เจ้าอยูในห้องนะ พจะออกไปดู”
ี



39

ิ
ื
พูดจบซูจวซอก็สาวเท้าออกจากห้อง










ี

ื
ื
ซูจวซอเยอกเย็นกว่าทซูเหลียงอินคิด เมอก่อนแม้ซูจวซอ
ิ
ื
ื


ิ

ื
ี
ิ
จะมนสัยด อรั น กระนั นก็ยังกลัวหลีหรงมาก

พอร้ว่าหลีหรงมาทน ถ้าเปนเมอก่อนนางคงรีบหลบทันท
ี

ื
ี

ู

ี

็
ี
ไม่มวันรอทําอะไรเสร็จก่อนแล้วยังออกไปหาหลีหรงด้วย

สีหน้าสงบ









ิ
ิ
ิ

ี
ื
แต่เวลาน ซูจวซอเยอกเย็นเกนไป เอาปนแทงตัวเองเสร็จ
ื
ื

ยังออกไปพบหลีหรงด้วยสีหน้าไม่สะทกสะท้าน เหมอน
เปลียนไปเปนคนละคน
็







40

ื
ิ

กว่าซูเหลียงอินจะนึกขึ นได้ว่าอยากห้ามซูจวซอ ให้ห้อง

ื
็
ิ
ี

ก็ไม่เหลือแม้แต่เงาของซูจวซอแล้ว นางเปนห่วงพสาวจึง
รีบตามออกไป












ื
ิ

ซูจวซอเพิงฟนขึ นมา ร่างกายยังอ่อนแอ พอก้าวออกจาก

ื

ี

ห้องได้ไม่กก้าวก็พบว่าหลีหรงบุกเข้ามาในบ้านแล้ว ไม่
เห็นแม้แต่เงาของลุงผิง











ี
พอเห็นซูจวซอออกมา ชายใส่ชุดคลุมยาวสีเขยวคนหนึ ง

ื
ิ
ก็เดินส่ายอาดๆ เข้ามา











ื
ื
ในมอของชายหนุ่มถอพัด ท่าทางหลุกหลิก ดวงตารีเล็ก







41

ื
ื
ิ

ื
ดูวอกแวก จ้องมองซูจวซออย่างหนกระหาย เขาคอหลี
ี

ิ
หรง ซูจวซอเคยเห็นเขาก่อนหน้าน แล้วจึงจําได้
ื






ิ

ซูเหลียงอินวิงตามออกมา ซูจวซอรีบยนมอออกมาผลัก
ื

ื

ื
ิ
นางกลับเข้าไปในห้อง แล้วปดประตู








็
ี
ี
ื
“ซูจวซอนางตัวด นึกไม่ถึงว่าจะกล้าโดดนํ า เปนเมยน้อย

ิ
ข้าก็ถอว่ายกย่องเจ้าแล้ว เจ้าคิดว่าตอนน เจ้ายังเปนคุณ
็
ี
ื
หนูใหญจวนอันผิงโหวหรือไร ใครใช้ให้พ่อเจ้าอายุสั น
่



ี
ตายไปเสียก่อนเล่า เวลาน จวนอันผิงโหวสกุลซูก็จริง แต่



ไม่ใช่ของครอบครัวเจ้า ข้าขอเตอนไว้ ถ้าเจ้าขนทําอะไร
ื
ื

ี
ี
ู
ไม่ร้จักคิดอก ครอบครัวเจ้าทั งหมดต้องรับกรรม อกสาม

ี
ู
วันข้าจะให้เก ยวมารับเจ้า เจ้าควรร้ไว้ว่าอะไรควรไม่

ควร”







42

ี
ิ

ซูจวซอเลิกคิ ว ดวงตาฉายแววเด็ดเดยวแวบหนึ ง แล้วรีบ
ื


ี
เก็บอารมณ์ทออกมาทางสายตาทันท แม้เวลาน ไม่
ี
ี

ื
เหมอนเมอก่อน ถึงอย่างไรนางก็ไม่ยอมให้ใครมารังแก
ื
คนในครอบครัวสกุลซูอย่างน เพยงแต่นางไม่อาจทํา
ี
ี


ื

ตามใจชอบอย่างเมอก่อน










การทําตามใจชอบจําเปนต้องมต้นทุน
ี
็










ิ
ื

นางหันไปยิ มให้หลีหรงทันท พอเห็นซูจวซอยิ ม หน้าตา
ี

ี
ของนางทําให้หลีหรงตกใจจนถอยกรด ใบหน้าซดขาวม ี
ู

ี
รอยเลือดชัดเจน บวกกับรอยยิ มนันอก น่ากลัวจริงๆ















43

“คุณชายหลีเข้าใจข้าผิดไปแล้ว ข้าไม่ได้โดดนํ า ตอนท ี



ู
ี
ข้าเดินเล่นริมทะเลสาบร้สึกเวยนหัวขึ นมา เลยตกลงไป

ื
ื

ู
ในนํ า พอฟนขึ นมาข้าก็ร้สึกคันเน อคันตัว ข้าเกาไปทัว”








ื

ี
พูดจบนางก็เลิกแขนเสื อขึ น เผยให้เห็นมอทเต็มไปด้วย
เลือดสดๆ “แย่จริง ข้าคันมออกแล้ว คุณชายหลีคงไม่
ื

ี

ี
ี
รังเกยจข้ากระมัง คุณชายชอบข้าขนาดน คงยินดร่วม
ี
ทุกข์ร่วมสุขกับข้าแน่”













ู

ื
พอเห็นซูจวซอเปนอย่างน หลีหรงก็ร้สึกขยะแขยง เขา
ิ
ี
็
ื
เอามอปดปากอย่างรังเกยจ เดิมทเขาเห็นว่านางเปนคน
ิ
็
ี
ี
็
สวยถึงคิดจะเอาเปนเมย
ี













44

ี
ื
ู

ี
ื
ใครจะไปร้ว่าเด็กนจะเรื องมากขนาดน เน อตัวเหมอน
เปนโรคอะไรบางอย่าง ซูจวซอสวยก็จริง แต่เมองหลวง
ื

ิ
ื
็
ไม่เคยขาดคนสวย เขาจะเอาผู้หญงปวยได้อย่างไร
่
ิ








ู
็
ี
“คุณชายหลี ข้าไม่ร้ว่าอกสามวันข้างหน้าข้าจะเปนอย่าง

ไร ถ้าคุณชายยอมให้ข้าเข้าไปในจวน ข้าต้องไปแน่ ใน




่
ี
ื

็
ี
เมอหน้าตาข้าเปนอย่างน คงไม่มใครมาสูขอแล้ว”





ซูจวซอมองหลีหรงด้วยความหวัง ราวกับรอให้เขาพยัก


ื
ิ
หน้ารับ





























45

ี
ี
ตอนท 7 ข้าสกปรกขนาดนั นเชยวหรือ





















46

ิ
ื
็
“ซูจวซอ เจ้าคิดว่าคุณชายอย่างข้าเปนคนเก็บขยะหรือ

ื
ั
ี
ี
ไร เจ้าเหมอนผอย่างน ยังอยากจะแต่งเข้าจวนหรือ ฝน
ไปเถอะ ข้าคงตาบอดแน่ถึงได้ชอบเจ้า” หลีหรงสีหน้า



ี
เหมอนมเคราะห์ “เจ้าไปอยูอารามแม่ชเถอะ! ทนันไม่ม ี
่
ี

ื

ี
ใครรังเกยจเจ้าหรอก”
ี









ี
ื
พูดจบก็ออกจากจวนสกุลซูด้วยท่าทางเหมอนหน









ื
พอหลีหรงไปแล้ว ซูจวซอก็เผยสีหน้าดูแคลน ก็แค่พวก

ิ

เจ้าชู้คนหนึ ง












ขณะทซูจวซอเตรียมจะกลับไปทําแผลทห้อง จู่ๆ ก็มชาย
ี
ี

ื
ี
ิ


47