หวนแค้นชะตารัก เล่ม1

็
ี
“หลียวนเปนอะไรไป” คําพูดน แสดงถึงความเอาใจใส่


ื

ิ
ี

ี
ของซูจวซอทมต่อกู้หลียวน





ี
ิ

“ข้าหุบปากตามทจวซอบอกแล้ว” กู้เฉนหรงเบอนหน้า

ื
ิ
ื
ี
หน ท่าทางไม่พอใจ








ิ
ื

ิ
ซูจวซอยากทุบกู้เฉนหลงให้ตาย ไม่ร้ทําไมกู้เฉนหรงจึง
ู
ิ
ื
คุมนางได้เสมอ ซูจวซอพยายามระงับอารมณ์ ควบคุม

ิ
นํ าเสียงให้อ่อนโยน “เมอคร่ข้าเสียมารยาทแล้ว ขอคุณ
ู
ื


ชายกู้โปรดให้อภัย”












“ไม่จริงใจเลย”















80

ิ
กู้เฉนหรงยิ มหยัน











“ถ้าเช่นนั นคุณชายกู้คิดว่าข้าต้องทําอย่างไรจึงจะเรียก



ว่าจริงใจ”












ิ
กู้เฉนหรงหันหน้ามา หัวเราะร่าพลางบอกว่า “ต่อไป


เรียกข้าว่าเฉนหรง”
ิ











“ได้”












ใครจะไปใส่ใจเรื องวันหน้า ขอให้ผ่านเวลาน ไปได้ก่อน
ี


ื
ิ
แล้วค่อยว่า ซูจวซอรับปากอย่างสบายใจ











81

ี
ั

ี
ั

ื

“เรียกให้ฟงก่อน” โอกาสทซูจวซอจะเชอฟงเช่นน ช่างหา
ิ
ื
ี
ิ
ได้ยากนัก กู้เฉนหรงย่อมไม่มวันปล่อยให้โอกาสน ผ่าน
ี
ี
ไป เขาอารมณ์ดขึ น







ิ
“เฉนหรง”










ี
แม้จะเรียกเสียงกระด้าง กู้เฉนหรงก็ร้ว่าเวลาน จะตั งข้อ
ิ
ู

เรียกร้องสูงเกนไปไม่ได้
ิ











“จวเอ๋อ หลียวนมรักใหม่แล้ว คราวน เปนหญงขับร้อง”
็
ี
ิ
ี

ิ





ิ

ื
“เจ้า...” จวซอถลึงตาใส่กู้เฉนหรง ถูกเขาหลอกอกแล้ว
ิ
ี
ี
ิ
“กู้เฉนหรง ไปให้พ้นเดยวน ”
ี




82

ี
ิ
“เขามรักใหม่ เจ้าระบายอารมณ์ใส่ข้าทําไม” กู้เฉนหรง

ู
ู
ทําสีหน้าไม่ร้เรื องร้ราว










ิ
ิ
ื
่
ิ

ซูจวซอไม่ใส่ใจกู้เฉนหรง ได้แต่มุงหน้าเดินไป กู้เฉนหรง
ื
ี
ี

ขวางทางซูจวซอไว้ “แต่มเรื องหนึ งทข้าอยากจะบอกเจ้า

ิ
จริงๆ ”









“ข้าไม่สน”











“เจ้าสนใจแต่หลียวน ไม่สนใจชวิตของตัวเองหรือ”
ี











ิ
ื
ซูจวซอหยุดเดิน แต่ไม่พูดไม่จา สายตาแสดงความ




83

ิ
ี
ระแวง กู้เฉนหรงเวลาน ทําตัวน่ารังเกยจขึ นเรื อยๆ
ี









ิ
ี
“เจ้าจําคนชุดดําคราวก่อนได้หรือไม่” คราวน กู้เฉนหรง

ไม่ได้พูดเล่น สีหน้าเคร่งเครียด “ข้าสืบฐานะของคนชุด




ี
ี
ดํา เวลาน ได้หลักฐานแล้ว เมอคนมคนลักลอบเข้ามาใน

ื
ื
็
เรือนของข้า น่าจะเปนพวกนั น คราวก่อนข้ากับเจ้าอยู ่


ด้วยกัน ข้าเกรงว่าพวกนั นจะมาหาเจ้า เจ้าต้องระวังตัว



ป้องกันไว้บ้าง”












ี
ี

ิ

ี
็

ื
นเปนเรื องเดอดร้อนทกู้เฉนหรงเอามาให้นาง ฐานะทแท้
จริงของกู้เฉนหรงคอใคร นางไม่สนใจแม้แต่น้อย คราว
ิ
ื

ิ
ก่อนกู้เฉนหรงเสียงชวิตเข้าไปช่วยนาง พวกนั นอาจจะ
ี
ี

คิดว่าเขากับนางใกล้ชดกัน จึงเปนไปได้ทจะมาทําให้
็
ิ
นางเดอดร้อน เรื องน ช่างท้าทายจริงๆ
ี
ื





84

ี

ี
ี
ี
ิ
ู
รอบตัวนางเวลาน มแต่ศัตร แล้วยังมคนทกู้เฉนหรงไปหา
เรื องอก
ี








ื

พอเห็นซูจวซอสีหน้าเปลียนไป กู้เฉนหรงก็ถอนหายใจ
ิ

ิ
ี
ื
็
ิ

ี

เบาๆ “เราสองคนลงเรือลําเดยวกัน จวซอ นก็เปนลิขต
ิ
ี
ฟ้า วันหลังเจ้าทําดกับข้าหน่อย เวลาน มแต่ข้าเท่านั นท ี
ี
ี
ปกป้องเจ้าได้ พวกนั นมอํานาจมากในแคว้นเจยง จะไป
ี
ี
หาเรื องไม่ได้”













ี
ี
ี
“เจ้ายังมหน้ามาพูดอย่างน อกหรือ เรื องเดอดร้อนทเกด
ื
ี
ิ
ขึ นเจ้ารนไปหาเอง”














85

ี
ิ
ู
“เจ้าไม่ร้สึกหรือว่านเปนลิขตฟ้า”
็








ิ
กู้เฉนหรงพูดพลางหัวเราะร่า เขาเองก็ประหลาดใจ ทั งๆ


ี
ทเขาบอกตนเองว่าต้องอยูห่างนาง แต่พอมโอกาส ก็อด
่
ี


ี
ไม่ได้ทจะมาหา









ี
อย่างเช่นวันน เดิมทคนทจะมาคอกู้จอหยวน เขาหาทาง
ี
ี

ื

ื
ื
ี

ื
็
ขัดขวางกู้จอหยวนแล้วมาแทน ทั งหมดน ดูเหมอนว่าเปน
ี

การกระทําทไม่ทันคิด







่
ี


ี
นแหละคูปรับ แต่ไหนแต่ไรเขามักจะทําอะไรตามทใจ
ปรารถนา แม้ว่าหญงผู้น ไม่ใช่หญงสาวในอุดมคติของ
ี
ิ
ิ
เขา แต่เขาเองก็ไม่อยากฝนใจตัวเอง
ื









86

ี
“อ้อ ข้ามของอย่างหนึ งให้เจ้า”











“ไม่เอา”












ิ
ื
ซูจวซอปฏิเสธโดยไม่คิด









็

ี
ิ
“ไม่เอาก็แล้วไป แต่นเปนของท่านป้า” กู้เฉนหรงทําสี
หน้าเสียดาย พูดจบก็เตรียมจะไป












ิ
ื
พอได้ยินว่าเปนของซูหลิ ว ซูจวซอจึงเรียกเขาให้หยุด
็


“รอเดยว”
ี










87

ี
ตอนท 81 ป้ายหยกแลกกับการหมั น























ื
ี
ี
ี
“จวซอ โอกาสมเพยงครั งเดยว และเจ้าก็ปฏิเสธแล้ว ของ

ิ
ี
สิ งน ข้าจึงไม่ให้เจ้าแน่”










ี
“กู้เฉนหรง เจ้าหลอกข้าไม่ร้กครั งแล้ว”

ู
ิ







ิ
ิ


ิ
ซูจวซอไม่เชอคําพูดของกู้เฉนหรงสักนด
ื
ื





กู้เฉนหรงไม่อธบาย แต่หยิบกล่องสีแดงเข้มใบเล็กออก
ิ
ิ


ื
ิ
ิ
ี
มาจากอกเสื อ เขาเปดกล่องต่อหน้าซูจวซอ ในนั นมป้าย
1

หยกลายฉลุสีขาว












ื
ิ

พอเห็นป้ายหยก สายตาของซูจวซอก็สับสนขึ นมาทันท
ี
ี
ื
เหมอนโกรธแค้น วันนั นนางไปทห้องหนังสือก็เพอค้นหา

ื


็
ี

ื
ี
ป้ายหยกน เปนป้ายหยกทนางซ่อนไว้ในห้องหนังสือเมอ
ก่อน










เดิมทนางคิดว่าจะมอบให้กู้เหยยน จึงจงใจซ่อนไว้ใน
ี
ี


ห้องหนังสือ วางไว้ข้างหนังสือทกู้เหยยนชอบอ่านทสุด
ี
ี
ี


รอให้กู้เหยยนหาเจอ ด้านหลังของป้ายหยกยังสลักคําว่า
ี


เหยยน เปนลายทนางออกแบบเอง

็

ี
ี
็
ี

ื

วันนั นนางไปค้นหาป้ายหยกก็เพอจะทําลาย นเปนเรื อง
ี

โง่ๆ ทนางทําก่อนตาย









2

ิ
ี
ิ
ื
ื

เดิมทซูจวซอคิดจะแย่งป้ายหยกจากมอกู้เฉนหรง ทว่ากู้
เฉนหรงหลบหลีกอย่างคล่องแคล่ว กล่าวด้วยสีหน้า
ิ

แสดงความเหนอกว่า “จวซอ ข้าไปก่อนละ”
ื
ิ

ื








ิ
“กู้เฉนหรง เอามาให้ข้า”










ี
“โอกาสมแค่ครั งเดยว”
ี










“ขอโทษ กู้เฉนหรง อย่าโกรธเลยนะ”
ิ











ิ
ื
็

ี
นเปนครั งแรกทซูจวซอขอโทษกู้เฉนหรง แม้นํ าเสียงจะ
ิ

ี
ิ
กระด้างอยูบ้าง แต่ก็ทําให้กู้เฉนหรงประหลาดใจ เขาร้ ู
่
3

็
ี
ื
ิ

สึกว่าซูจวซอมความผูกพันกับซูหลิ วเปนพิเศษ พอพูดถึง

ี
ท่านป้าคนน สีหน้านางก็จะเปลียนไป









ิ

ื

ื
ิ
เขาปดกล่องแล้วยนให้นาง “จวซอ เจ้ารับปากข้าเรื อง
หนึ ง แล้วข้าจะเอาป้ายหยกให้เจ้า”










“เรื องอะไร”












ซูจวซอแม้ปากจะถามเช่นน แต่ในใจนึกระแวง กู้เฉนหรง
ี

ิ
ิ
ื
ี
ี
ิ
็
เปนหมาจ งจอกเจ้าเล่ห์ เรื องน คงมิใช่เรื องดแน่







“ท่านแม่จะหมั นหมายให้ข้ากับซูเหม่ยเสียน ข้าว่าเจ้าก็




คงไม่อยากแต่งกับคนอน ถ้าอย่างนั นเราสองคนหมั น

ื





4

ี
หมายกันดหรือไม่”












ิ
ิ
ื
ซูจวซอถลึงตาใส่กู้เฉนหรง “อย่าคิดเด็ดขาด”







ี
ิ
ไฉนกู้เฉนหรงถึงหน้าด้านอย่างน จะให้นางแต่งงานกับ


็
็
ี
เขา เปนไปได้อย่างไร เรื องน เปนไปไม่ได้เด็ดขาด









“ไม่ใช่ว่าจะให้เจ้าแต่งกับข้าจริงๆ หรอก จวซอ วางใจ
ิ

ื
เถอะ เจ้าดุขนาดน ข้าก็ไม่คิดจะแต่งกับเจ้าจริงๆ เหมอน
ี
ื


ี
ี
ี
ี
กัน แต่ปน ข้าถึงเวลาแล้ว เรื องน หนไม่พ้นแน่ ข้ายังไม่ม ี

ี
สตรีทถูกใจเลย ร้สึกวิตกมาก ถ้าทําอย่างน ก็เท่ากับช่วย
ู
ี
กันแก้ปญหา รอให้คนใดคนหนึ งเจอคนทถูกใจค่อยหา
ั

ี
ทางยกเลิก”










5

็
่
“คุณชายกู้พูดง่ายเสียจริง การแต่งงานเปนเรื องใหญ ไม่

ใช่บอกว่ายกเลิกก็จะทําได้”













ิ
ื

็
ิ
ื
กู้เฉนหรงมองซูจวซอแล้วยิ ม “ถ้าเปนคนอน การยกเลิก
ย่อมมิใช่เรื องง่าย เรื องน สําหรับน้องสาวแล้วง่ายมาก
ี
ิ
จวซอ แต่ไหนแต่ไรมาเจ้าไม่เคยทําให้ข้าผิดหวัง ข้าเองก็

ื

ไม่เคยสงสัยในความสามารถของเจ้า เจ้าลองคิดดูให้ด
ี


ี


ป้ายหยกนข้าจะเก็บไว้ชัวคราว”









พูดจบกู้เฉนหรงก็ออกไปจากจวนอันผิงโหวอย่างพออก
ิ


พอใจ

















6

ู

ิ
ป้ายหยกแลกกับการหมั น กู้เฉนหรงร้จักแลกเปลยน
ี

จริงๆ นางเพยงแต่อยากทําลายป้ายหยกนัน ทําลายไม่
ี

ได้ก็ไม่เปนไร
็











ั
ี
เรื องน เดิมทก็ไม่มอะไร กลับช่วยนางแก้ปญหาได้ไม่น้อย
ี
ี

ี
ื
แต่คนทร่วมมอกับนางคอกู้เฉนหรง ทําให้นางปฏิเสธไม่
ิ
ื
ิ
ิ
ได้อย่างสิ นเชง กู้เฉนหรงหาใช่คนทจะควบคุมได้ง่ายๆ
ี

ิ
นางไม่ควรจะหาเรื องเดอดร้อนใส่ตัว ใครจะร้ว่ากู้เฉน
ื
ู

ี
ี
ี
หรงมแผนอะไร คนเช่นน อยูห่างไว้ดกว่า
่








ื
ู
ิ
กู้เฉนหรงยังไม่ร้ว่าซูจวซอตัดสินใจแล้วว่าจะปฏิเสธเรื อง

ิ
ิ
ี
ื

น แน่นอนว่าเขาเองก็ไม่คาดหวังว่าซูจวซอจะรับปาก


ิ
ี
ความคิดน เพิงเกดขึ นชัวขณะน เอง เขาแค่อยากทดสอบ
ี
ซูจวซอเท่านั น
ื
ิ




7

ี
นางใส่ใจเรื องของซูหลิ วจนผิดปกติ หรือว่าทนางใส่ใจกู้


หลียวนก็เกยวข้องกับซูหลิ วด้วย
ี






































































8

่
ตอนท 82 เจ้าไม่ใช่คูต่อสู้ของนาง
ี






















ี
่
เวลาน ซูเหม่ยเสียนกําลังอยูในห้องของนางฟาง พอนึก



ี
ื
ี
ิ
ถึงว่าโอกาสดขนาดน ก็ยังไม่สามารถจัดการกับซูจวซอ
ให้ถึงตายได้ นางก็โกรธจัด นางคิดไม่ออกว่าซูจวซอเปน
ื

ิ
็
ื

แค่คนต้อยตําคนหนึ ง ไฉนจึงรับมอยากเย็นขนาดน
ี








่
แมงปองพิษก็ไม่ได้ทําให้นางตาย ให้นักพรตมาทําพิธก็
ี


ี
กลับคํากะทันหัน ทั งหมดน ซูจวซอทําได้อย่างไร

ื
ิ



9

ี



ิ
“เหม่ยเสียน อย่าเพิงร้อนใจ เราประเมินนางเด็กนตําเกน
ไป” นางฟางเองก็เต็มไปด้วยความร้สึกโกรธ นางเปน
ู
็

ิ
นายหญง จึงระงับอารมณ์ได้มากกว่าซูเหม่ยเสียน











็
ิ
นางเปนนายหญงจวนอันผิงโหวมาสิบปแล้ว ไม่เคยเจอ
ี
ี

็
ี

ิ
เด็กผู้หญงทมเล่ห์เหลียมปานน จวนอันผิงโหวเปนโลก
ี

ของนาง ซูจวซอฉลาดแค่ไหนก็ไม่สามารถเปลียนโลกได้
ื

ิ
ิ


ื
ทพ่ายแพ้ครั งแล้วครั งเล่า ก็เพราะนางประเมินซูจวซอตํา

ี
เกนไป
ิ







ี
ี
“อย่างน แล้วเราควรจะทําอย่างไรดเจ้าคะ ท่านแม่ จะ


ี
ปล่อยให้นางเปนอย่างน ต่อไปไม่ได้ พอถึงตอนนั นนาง
็









10

็
ี
อาจจะปนขึ นหัวท่านแม่ก็เปนได้”










ิ
ื
ิ


พอซูเหม่ยเสียนนึกถึงว่ากู้เฉนหรงรีบวิงมาหาซูจวซอก็
โกรธจัด เวลาน กู้เฉนหรงถูกซูจวซอล่อลวง จึงไม่มองนาง
ี
ิ

ิ
ื
ี
แม้แต่แวบเดยว










ซูจวซอไม่เพยงแต่โดดเด่นกว่านางทุกด้าน กดนางลง
ิ
ี
ื


ี
็
ิ
อย่างสิ นเชง หนําซํ ายังแย่งคนทนางรักไปอีก นเปนเรื อง
ี
ทนางไม่อาจยอมได้ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม

ี








ื
ี

นางฟางเข้าใจบุตรสาวด เมอเห็นความโกรธในดวงตา

ื
ของซูเหม่ยเสียนนางก็ขมวดคิ ว กล่าวเตอน“เหม่ยเสีย



น เราต้องกําจัดซูจวซอแน่นอน แต่เจ้าก็ต้องตัดใจจากกู้
ิ
ื







11

็
่
ิ
เฉนหรงด้วยเช่นกัน เจ้าเปนลูกสาวบ้านใหญจวนอันผิง

ิ
ี
โหว กู้เฉนหรงแม้รับราชการมตําแหน่ง แต่เขาก็เปนเพยง
ี
็
ี
ลูกบุญธรรมของสกุลกู้ วันหลังคนทจะสืบทอดสกุลกู้



ิ
ย่อมไม่ใช่เขา อาหญงของเจ้าคงไม่ยอมให้เจ้าหมั น


ื

หมายกับจอหยวน แม่ดูแล้วคุณชายสกุลอูก็ไม่เลว ชาติ
๋

็
ิ
กําเนดด ท่าทางสง่า วันหลังต้องเปนหัวหน้าครอบครัว
ี
ี
ิ
สกุลอูแน่ ถ้าเจ้าแต่งกับเขา จะดกว่าแต่งกับกู้เฉนหรง
๋

มาก”












๋
ู
็
“ท่านแม่ ข้าไม่ชอบคุณชายสกุลอูคนนั น ดูก็ร้ว่าเปนคน

ี
อ่อนแอไร้ความสามารถ เทยบกับพรองไม่ได้หรอก พ ี
ี

็
ี
รองแม้เปนลูกบุญธรรม แต่ก็ได้รับการเล ยงดูจากอา


ิ
หญง อาศัยความสามารถของพรอง แม้ไม่ได้สืบทอด
ี


ี
สกุลกู้ แต่วันหน้าต้องประสบความสําเร็จในหน้าทการ







12

็
งานเปนแน่”











๋
ี
ซูเหม่ยเสียนชักสีหน้ารังเกยจคุณชายอู ในบรรดาลูก

หลานสกุลใหญในเมองหลวงทั งหมด นางชอบกู้เฉนหรง
่
ิ
ื

ี
อกทั งนางกับเขาก็ร้จักกันมาตั งแต่เล็ก
ู









ิ
เพยงแต่ว่าแต่ไหนแต่ไรกู้เฉนหรงไม่ได้สนทสนมกับนาง
ี
ิ

ิ

ิ
ื
ู
เวลาน พอเขาร้จักซูจวซอ ก็ยงเย็นชากับนาง สายตา

ี
แสดงความรังเกยจอย่างไม่ปดบัง
ี
ิ







“แล้วเปนอย่างไร เจ้าคิดว่าอาหญงของเจ้าเปนคนอย่าง
ิ
็
็


ื
ิ
ไร ถ้าเขาคุกคามฐานะของจอหยวน อาหญงของเจ้าคง
ิ

ี

ไม่เอาเขาไว้ เขาไม่ใช่คนทจะพึงพิงได้ เหม่ยเสียน กู้เฉน






13

หรงเองก็ไม่ได้ชอบเจ้า เจ้ารีบตัดใจเสียเถอะ ถึงเขาจะ




ชอบเจ้า แม่ก็ไม่เห็นด้วยกับการแต่งงาน”











ู
ี
ความโหดร้ายของซูเหมยนางฟางร้ด ร้ว่าซูเหมยไม่ชอบ
ู

ลูกสาวของนาง จึงไม่คิดจะให้ซูเหม่ยเสียนหมั นหมาย



ื

ิ
็
กับกู้จอหยวน นางแค่อยากให้ลูกสาวได้เปนนายหญง

ื
ี
ิ
เท่านั น ส่วนซูจวซอ ไม่ควรจะมวาสนาเช่นน
ี






“ท่านแม่...”












“เรื องน ไม่ต้องพูดแล้ว เหม่ยเสียน วันหลังอย่าลงมอกับซู
ื
ี


ิ
ื

จวซอง่ายๆ เจ้าไม่ใช่คูต่อสู้ของนาง”
่











14

ี
ี
ี
“ท่านแม่ดูถูกลูกสาวขนาดน เชยวหรือ” ซูเหม่ยเสียนมท่า

ี
็
ทไม่ลดละ นางเปนคนเอาแต่ใจตนเองอยูแล้ว ตั งแต่แรก
่
ิ

่
ื
นางก็ไม่ได้เห็นซูจวซออยูในสายตา








หลังจากเหตุการณ์ครั งน นางฟางก็เริมหวันเกรงซูจวซอ

ิ

ื

ี
ร้ดว่าเด็กคนน ไม่อาจรับมอได้ง่ายๆ แต่ซูเหม่ยเสียนกลับ
ู
ี
ี
ื
ู
ไม่ร้สึกอย่างนั น














































15

ี
ตอนท 83 วางกับดัก























ื

“เชอแม่เถอะ เรื องน ให้แม่จัดการ เจ้าไม่ต้องทําอะไรทั ง
ี
นั น ได้ยินชัดหรือยัง”













ซูเหม่ยเสียนไม่พูดไม่จา ไม่ยอมรับคํา นางร้ว่าซูจวซอม ี
ู
ื
ิ
ี
ความสามารถ แต่ไม่มคนหนุนหลัง บางเรื องไม่ใช่แค่



ื
ี

ื
อาศัยโชค นางไม่เชอว่าซูจวซอจะโชคดเสมอไป

ิ
16

ี
พอเห็นซูเหม่ยเสียนดึงดันเช่นน นางฟางก็พูดอย่างหนัก



ื
ั

ี
แน่น “ถ้าเจ้าไม่เชอฟง แม่จะกักตัวเจ้าไว้ในห้องนแหละ”







ซูเหม่ยเสียนเห็นนางฟางท่าทางจริงจังมาก กลัวว่าจะ




่
ถูกนางฟางกักตัวให้อยูแต่ในห้องจริงๆ จึงรับปากอย่าง


ไม่เต็มใจ “ท่านแม่ ข้าจะจําไว้”













ิ
ื
“เหม่ยเสียน อย่าแข่งกับซูจวซอ อย่าคิดถึงกู้เฉนหรง
ิ
เพราะจะทําลายตัวเจ้าเอง”












ฉากหน้าซูเหม่ยเสียนพยักหน้ารับคํา ทว่าในใจมิได้คิด



เช่นน แม้แต่น้อย
ี








17

ี
นางฟางพูดเรื องทอยากพูดพอสมควรแล้ว จึงให้คนพาซู


ี
เหม่ยเสียนกลับไปทเรือนของตน











พอกลับไปแล้วซูเหม่ยเสียนก็เรียกเฉยวชุ่ยมาหา ถามว่า
ี


“เอาชากระปุกนั นไปให้ใครดูหรือยัง”











ี

เฉยวชุ่ยพยักหน้า “บ่าวเอาไปให้คนในร้านชาดูแล้วเจ้า


็
ิ
็
ค่ะ เขาบอกว่าเปนใบตงชง เปนชาขม มสรรพคุณขับ
ี
ื
ี
ร้อนขจัดพิษ ใบตงชงมรสขมเล็กน้อย ในเมองหลวงไม่ม ี
ิ

ี
ื
่
ใครดมชาน ทร้านชาไม่เคยขาย คุณหนูใหญคงจะเอามา

ี

ี

จากทอน”

ื
all-all2 blog


“ชานันเปนใบตงชงหรือ”
ิ
็




18

“ใช่แน่นอนเจ้าค่ะ”












ิ
ื
ุ

ซูเหม่ยเสียนคร่นคิด ในงานเลี ยงวันนั นซูจวซอเอาใบตง
ชงไป เสิ นไทเฮาชอบมาก ชากระปุกน จะมอบให้ใครจึง
ิ
ี


่
ชัดเจนอยูแล้ว










ิ
ื

ซูเหม่ยเสียนยิ มอย่างเยอกเย็น “ซูจวซอทุมเทความคิด
่
ื
ิ
เพอเอาใจไทเฮา ถึงกับเอาใบตงชงมาทําชาถวายไทเฮา
ื


ู
ช่างร้จักเอาของททรงโปรดไปถวาย มิน่าไทเฮาจึงทรง
ี

ี
ชอบนาง ถ้าเอาชากระปุกน ไปถวาย ไม่ร้ว่าไทเฮาจะทรง
ู

็
มอบอะไรให้นางเปนรางวัล”
















19

ี
ื
“เวลาน ชาตกอยูในมอเรา เราเอาไปทิ งก็หมดเรื อง”
่









ู
็
ี
ื
“ทิ งแล้วจะเปนอย่างไร ใครจะไปร้ว่านางยังมอยูในมอ
่
อกหรือไม่
ี










ี
ื
ิ
ื
ิ


ทางทดทสุดก็คอชงลงมอก่อน เรารีบเอาใบตงชงกระปุก
ี
ี
น ไปถวายไทเฮาตัดหน้านาง ก็จะได้รับความชอบจาก
ี
ไทเฮา











เฉยวชุ่ยเจ้ารีบเอาจดหมายไปถวายไทเฮา ให้ไทเฮาม ี

ี

พระบัญชาให้ข้าเข้าเฝ้า”












“เจ้าค่ะ บ่าวจะไปทําตามน ”
ี






20

ี

ี

เฉยวชุ่ยรับคํา ขณะทกําลังเตรียมจะไป ซูเหม่ยเสียนก็
เรียกให้หยุด “นักพรตคนนั นเล่า”












“หนไปแล้ว บ่าวให้คนไปตามหา”
ี











ี
เฉยวชุ่ยตอบอย่างนอบน้อม










ี
“ถ้าตามเจอก็ฆ่าเลย คนอย่างน ไม่ต้องเอาไว้”











“บ่าวเข้าใจแล้ว”

















21

ี
ซูเหม่ยเสียนโบกมอ ทําท่าบอกให้เฉยวชุ่ยออกไป พอถึง
ื

ิ
ี

ตอนน นางจึงยิ มอย่างพอใจ ซูจวซอ เจ้าคิดจะเอาใจ
ื
ี
ี


ื
ี

ไทเฮาเพอจะได้มทยนมันคง ข้าไม่มวันยอมให้เจ้าได้
ื
ี
ิ

โอกาสแน่ ใบตงชงน เจ้าร้จักเอามาใช้จริงๆ
ู




บ่ายนั นซูเหม่ยเสียนก็เข้าวัง พอได้ข่าวว่าซูเหม่ยเสีย




นเข้าวัง ซูจวซอก็ยิ มหยันทมุมปาก เรื องน น่าสนใจ ซูเหม่
ี

ี

ื
ิ
ี

ี
ื
ยเสียนกระตอรือร้นมากกว่าทนางคิด มคนกําลังจะ
เคราะห์ร้าย












ี
ี
ื
ื
ิ
คนนั นขณะทซูจวซอกําลังอ่านหนังสือในห้อง จู่ๆ ก็มคน

ี


ื
ิ
ี
ชุดดําพุงเข้ามาทางหน้าต่าง แล้วใช้มดจ ทคอซูจวซอทาง
่
ี
ด้านหลัง






22

ื
ิ
ี

ื
ิ

ซูจวซอนึกถึงทกู้เฉนหรงพูดกับตนเมอกลางวัน นางนึก
ด่ากู้เฉนหรงในใจ ตนถูกกู้เฉนหรงลากเข้าไปเกยวข้อง
ี
ิ

ิ
อกแล้ว
ี








ิ
ื
แม้จะร้สึกตึงเครียด แต่ซูจวซอก็ไม่แสดงความกลัวออก
ู

ี
ี
ี

ิ
มาแม้แต่น้อย นางสงบนง ไม่ขยับตัว มดทจ คอคมมาก

ื
ถ้าขยับตัวเล็กน้อยอาจจะเฉอนคอขาด







































23

ี
ื
ิ

ตอนท 84 มอสังหารหญงผู้ลึกลับ





















“เจ้าเปนใคร”
็















24

ิ
ี
ื
ไม่มเสียงจากข้างหลัง ซูจวซอก็หันไปดูไม่ได้








“แม่นางช่างกล้านัก ไม่กลัวข้าสังหารเจ้าหรือ”











็
ั
ิ
คนพูดเปนผู้หญง คาดเดาจากการฟงเสียง อายุคง

ี
ประมาณยสิบกว่าถึงสามสิบป นํ าเสียงตําเยอกเย็น
ี
ื


คล้ายคนในยุทธภพหรือมอสังหาร
ื










ู
“ถ้าเจ้าจะฆ่าข้า เมอคร่คงฆ่าไปแล้ว ไม่เสียเวลานาน

ื

ู
ขนาดน ข้ากับแม่นางไม่มความแค้นต่อกัน ไม่ร้ว่าแม่
ี
ี
นางทําอย่างน เพออะไร”

ื
ี









“เจ้าพูดไม่ผิด ข้าไม่ได้มาฆ่าเจ้า แต่จะให้เจ้าช่วยข้าเรื อง







25

่
็
ู
หนึ ง ข้าร้ว่าเจ้าอยูในจวนอันผิงโหวเปนอย่างไร เรื องฆ่า

เจ้าทําได้ง่ายเหมอนพลิกฝามอ”
ื
่
ื








ิ
่
ื
ี
ผู้หญงคนข้างหลังเก็บมดในมอ แล้วเดินมาอยูเบ องหน้า
ื
ื
ื

ิ
ซูจวซอ นางสวมชุดเดินทางกลางคน ผมยาวสีดํารวบขึ น

ี

มา ใบหน้ามผ้าดําปดไว้ครึงซก ดวงตาทเผยออกมาฉาย
ิ
ี
ี
แววอํามหิต










ี
ซูจวซอร้ด ไม่ว่าตนอยากจะเกยวข้องหรือไม่ก็ต้องเข้าไป
ื

ิ
ี

ู
ี
ี
ี
เกยวข้อง เรื องน นางไม่มทางเลือก







ี
นอกเรือนแม้มคนงานในบ้านเฝ้า แต่นางฟางไม่อาจส่ง


ี
คนทแข็งแรงมาทน จึงมแต่คนงานอายุมาก มักจะง่วง

ี
ี
ี





26

ี
ื
ี
เหงาหาวนอนตอนกลางคน มหรือไม่มก็ไม่ต่างกัน









ิ
ี
ี
ผู้หญงคนน ทั งตัวเต็มไปด้วยไอสังหาร มวรยุทธ์สูง หาก
ื
จะฆ่านาง ก็ง่ายเหมอนบ มด
ี










“แม่นางต้องการให้ข้าทําอะไร”












็
ซูจวซอยังคงสงบ อํานาจไม่เปนรองแม้แต่น้อย
ื
ิ








่
ิ

ื

หญงชุดดํามองซูจวซอ เห็นซูจวซอแม้ตกอยูในอันตราย
ิ
ื
ิ
ก็ไม่สะทกสะท้าน สายตาแน่วแน่ แฝงด้วยความทะนง
นางร้สึกว่าตนเลือกคนไม่ผิด จึงลดไอสังหารลง
ู












27

ี
“วันน คุณชายกู้มาหาเจ้า”











ี

ิ
็
ิ
ู
เกยวข้องกับกู้เฉนหรงจริงๆ ไม่ร้ว่ากู้เฉนหรงเปนใครกัน
ี
แน่ ถึงได้ก่อเรื องเดอดร้อนอย่างน
ื








ื
เรื องททําให้นางสงสัยก็คอ คนพวกน คิดว่านางกับกู้เฉน
ิ
ี
ี

ี
หรงมความสัมพันธ์กันลึกซึ ง จึงพลอยดึงนางเข้าไปด้วย










ิ
นางไม่ได้สนใจชาติกําเนดของกู้เฉนหรงแม้แต่น้อย และ
ิ


ไม่คิดจะเกยวข้องกับเรื องน แต่คนชุดดําคงไม่เชอแน่ๆ
ื
ี

ี

ไม่เช่นนั นคงไม่มาหานาง











“ข้ากับคุณชายกู้เปนญาติผู้พญาติผู้น้อง มความ
ี
็
ี




28

ี
สัมพันธ์ฉันพน้อง”











ี
ี
็
ี
“เขาไม่ได้มแต่เจ้าคนเดยวทเปนญาติผู้น้อง ยังมน้อง
ี
ี

สาวแท้ๆ แต่กลับเอาใจใส่เจ้ามากทสุด ช่วงน เจ้ากับเขา
ี
พบกันบ่อยๆ เขาถึงกับเสียงอันตรายมาช่วยเจ้า แสดง



ี
ว่าความสัมพันธ์ของเจ้ากับเขามิใช่เพยงผิวเผิน คุณหนูซู



ี
ครั งก่อนทเจ้ากับคุณชายกู้ประสบอันตรายด้วยกัน เจ้า


็
ี
คงร้ดว่าเมองหลวงเปนสถานทอันตรายสําหรับคุณชายกู้

ื
ี
ู
มาก”











ั
ซูจวซอฟงอย่างสงบ พอจะเข้าใจฐานะของผู้หญงคนน ี
ื
ิ
ิ


ี
ิ
ิ
็
แล้ว นางคงเปนคนใกล้ชดกับพ่อแม่ทแท้จริงของกู้เฉน
ี
หรง พูดอย่างน แสดงว่ากู้เฉนหรงร้จักชาติกําเนดทแท้

ิ
ิ
ี
ู
จริงของเขาเองแล้ว




29

่
ี
ี
ื
“คนชุดดําพวกนั นมวรยุทธ์สูงส่ง พรองอยูในเมองหลวง

ี
อันตรายจริงๆ แม่นางหาทางพาพีรองออกไปให้เร็วทสุด


ี
น่าจะด”











ื
ื
ิ
ิ
ซูจวซอนึกอยากให้กู้เฉนหรงรีบออกไปจากเมองหลวงให้

เร็วทสุด สําหรับนางแล้วเปนเรื องด แต่ผู้หญงคนน มาหา
ี
็
ิ

ี
ี
นางเพอให้ช่วยทําอะไร
ื

all-all2 blog


“คุณชายไม่ยอมไป ข้าพูดอย่างไรก็ไม่อาจทําให้คุณชาย




ี

ื
ิ


ิ
เปลียนใจ ไม่ยอมกลับถนกําเนด ซูจวซอ เรื องทข้าต้อง

ิ
ิ
การให้เจ้าช่วยง่ายนดเดยว เจ้ากับคุณชายมความ
ี
ี
สัมพันธ์ลึกซึ ง เจ้าช่วยพูดเตอนคุณชายด้วย”
ื










30

ื
ู

ิ

ื
ั
ิ
ซูจวซอร้สึกน่าขัน กู้เฉนหรงจะเชอฟงนางได้อย่างไร

ี
พวกเขาเข้าใจผิดอะไรบางอย่างเกยวกับนางและกู้เฉน
ิ
หรงใช่หรือไม่










ี
ิ

ื
ู
แต่ถ้านางปฏเสธ ผู้หญงคนน อาจจะฆ่านาง ซูจวซอร้ว่า
ิ
ิ

ตนไม่สามารถปฏิเสธซึงหน้าแน่ จึงรับปาก “ข้าจะ
็
ี
ี
พยายามอย่างเต็มท พรองเปนคนทําอะไรตามความคิด


ของตนเองมาตลอด เรื องทเขาตัดสินใจแล้วข้าเกรงว่าจะ
ี


เตอนเขาไม่สําเร็จ”
ื




































31

ี
ตอนท 85 ให้นางไปกับข้าอย่างเต็มใจ









ี
“ข้าไม่สนใจว่าเจ้าจะใช้วิธใด” เรื องน เจ้าต้องทําให้ได้ ข้า
ี


ื
ให้เวลาเจ้าสองเดอน ถ้าพ้นสองเดอนแล้วคุณชายยังไม่
ื

ี
ยอมไป ข้าก็จะสังหารเขา คุณหนูซูคิดดูให้ด”











32

ี
ี
พูดจบหญงชุดดําก็จากไป ในห้องเงยบสงบอกครั งหนึ ง
ิ
ี
ราวกับว่าไม่เคยมใครเข้ามา











ื
ื
ุ
ี

ิ
ซูจวซอยนทข้างหน้าต่าง คร่นคิดว่าต่อไปจะทําอย่างไร






ี
่
ิ

ิ
ี
นางไม่อยากยุงเกยวกับกู้เฉนหรงมากเกนไป เวลาน แม้
ไม่อยากเจอเขาแต่ไม่เจอก็คงไม่ได้แล้ว นางต้องไปหากู้


ี
เฉนหรง จะถามให้แน่ชัดว่าเขามแผนการอย่างไร
ิ









ื
ี
ิ
ิ
ผู้หญงคนน ก็แปลกจริงๆ คิดว่านางสามารถเตอนกู้เฉน
ี
หรงได้ ถึงกับขู่จะเอาชวิต













33

ี
ี

ี

ิ
ื
ิ
เกดใหม่ชาติน สิ งททําให้นางคาดไม่ถึงทสุดก็คอกู้เฉน
ิ
หรง ความคิดของกู้เฉนหรงก็ยากจะคาดเดา นางไม่ร้ว่า
ู
เขาจะทําอะไรแน่











ื

ื
ี
ี
สิ งทคาดไม่ถึงน เมอไรจึงจะออกไปจากเมองหลวงหนอ






ี


ี
็
นเปนเรื องทนางปรารถนาทสุด

ี





ี

ิ
หญงชุดดําพอออกจากจวนอันผิงโหวก็ไปทจวนสกุลกู้ กู้

ี
ี
เฉนหรงสวมชุดชั นในนอนอย่างเกยจคร้านบนเตยงเล็ก
ิ
ในห้อง หญงชุดดํายนอยูเบ องหน้าเขาอย่างนอบน้อม
่
ื
ื
ิ








ิ
ื
“เจอจวซอแล้วหรือ”





34

ี

“ผู้น้อยทําตามทคุณชายสังเรียบร้อยแล้ว คุณชายคิดจะ

ื
ี
กลับแคว้นเจยงเมอไร”










ิ

ี
ิ
ี
หญงชุดดําสนใจทสุดก็คอเรื องน ภารกจของนางในการ
ื

ิ
ี
ื
ิ
ี
มาแคว้นเว่ยครั งน ก็คอพากู้เฉนหรงไป ทั งทบอกให้กู้เฉน
ู
หรงร้ชาติกําเนดแล้ว แต่เขาก็ยังอ้างว่าความทรงจําของ
ิ
ตนยังไม่ฟน ไม่ยอมกลับถนกําเนด และยังออกคําสัง
ิ

ิ
ื


ประหลาดให้นาง










“ปงอวิน ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากกลับ ตั งแต่เล็กข้าก็อยูท ี

ิ
่
แคว้นเว่ย ไม่มความทรงจําเกยวกับแคว้นเจยงแม้แต่
ี

ี
ี
ี
็
น้อย ถ้าเจ้าบอกว่าข้าเปนคนแคว้นเจยง ให้ข้าตามเจ้า


กลับแคว้นเจยง เปนเรื องทไม่มหลักฐานเลย ช่วงเวลาน ี
็
ี
ี
ี

35

ื

ื
เจ้าช่วยข้าไปหายาฟนความจํา หากข้าฟนความจําแล้ว

ข้าจะตามเจ้ากลับไป”











ี

ี
ี
ี
“ยังมอกเรื องหนึ ง ทแคว้นเว่ยข้ายังมสิ งผูกพัน เจ้าต้อง
ให้เวลาข้าพาสิ งผูกพันน กลับแคว้นเจยง ไม่เช่นนั นข้าไม่
ี
ี

ี
มวันกลับไปแน่”











ิ
็
ี
ปงอวินร้ว่าสิ งทกู้เฉนหรงผูกพันเปนใคร นางถามด้วย
ิ

ู

ความสงสัย “คุณชายพูดถึงคุณหนูซูใช่หรือไม่ ถ้าคุณ

ชายชอบคุณหนูซู ผู้น้อยจะสังคนจับคุณหนูซูไปแคว้น




เจยง”
ี











ิ
ิ

กู้เฉนหรงถลึงตาใส่ปงอวิน “เจ้าจะหยาบคายกับจวเอ๋อร์
ิ





36

ี
็
ของข้าอย่างน ไม่ได้ พานางกลับไปเปนเรื องง่าย แต่ข้า


ต้องการให้นางไปกับข้าอย่างเต็มใจ ไม่เช่นนั นแม้พา



ี

ี
ิ

จวเอ๋อร์ไป นางก็จะหาทางหนทุกวิถทาง ปงอวิน ถ้าทํา
ิ
ี
สองเรื องน สําเร็จ ข้าจะตามเจ้ากลับไป”









“คุณชาย ผู้น้อยรับพระบัญชาจากฮ่องเต้ ให้เวลาคุณ




ี
ื
ื
ชายอย่างมากทสุดสองเดอน หลังจากสองเดอนไปแล้ว

ไม่ว่าคุณชายจะจัดการเรื องราวสําเร็จหรือไม่ก็ต้องตาม




ผู้น้อยกลับแคว้นเจยง สองเดอนน ผู้น้อยจะช่วยคุณ
ี
ี
ื

ชายอย่างเต็มความสามารถ แล้วแต่คุณชายสัง”











ิ

ปงอวินพูดพลางคุกเข่าลงกับพ น
ื















37

ี
ิ
เดิมทนางคิดว่าจะพากู้เฉนหรงกลับไปทันท ี










แต่กู้เฉนหรงไม่ยินยอม มิหนําซํ าวรยุทธ์ของเขาก็ใช้ได้
ิ


ี
ไม่เลว ถ้านางบังคับเขาไป แม้ไปถึงแคว้นเจยงแล้วเขาก็



ิ
ี
อาจจะหนไป นางจึงให้เวลากู้เฉนหรงสองเดอน ให้เขา
ื
จัดการเรื องราวให้เรียบร้อย












ี
ู
ี
ิ
่
กู้เฉนหรงเองก็ร้ด เวลาน คนทั งสองฝายต่างตามหาเขา
จนเจอแล้ว เขาไม่สามารถอยูทแคว้นเว่ยได้อย่างแต่ก่อน

่
ี
ี
อกแล้ว











ี

่
เขาอยูทแคว้นเว่ยตั งแต่เล็กจนโต มความผูกพันกับ
ี
แคว้นเว่ย ไม่เคยคิดว่าตนเปนคนแคว้นเจยง
็
ี








38

ี

แม้ซูเหมยจะหวันเกรงเขา ทําให้บุญคุณทเลี ยงดูลดลง

ื
ี

แต่เขากับคนอนในครอบครัวสกุลกู้ยังมความสัมพันธ์กัน

ี
ด หลายปมาน เสื อผ้าอาหารดๆ ล้วนแต่ได้รับจากครอบ
ี
ี
ี
ครัวสกุลกู้ เขาจึงซาบซึ งในบุญคุณของครอบครัวสกุลกู้





























































39

ตอนที 86 ชอบก็คือชอบ












ี
โดยเฉพาะกู้เหยยน ในบรรดาลูกชายทั งหมด กู้เหย ี



ื

ี
ยนชนชมเขามากทสุด จึงตั งใจอบรมเขาเปนพิเศษ ไม่
็
เช่นนั นแม้เขาฉลาดอย่างไรก็คงไม่โดดเด่นเพยงน ี
ี










ี
เวลาน ถ้าจู่ๆ จะให้เขากลับแคว้นเจยง ในใจเขายังไม่
ี

ี


่
ี
พร้อม แต่เขาร้ดว่าถ้ายังอยูทนต่อไป ทุกคนก็จะพลอย
ู
ี
ื
เดอดร้อนไปด้วย









่
ในเมอไม่สามารถอยูแคว้นเว่ยต่อไปได้ เขาก็อยากพา

ื
ี
ี
คนคนหนึ งไปด้วย มเรื องหนึ งทเขาทําความเข้าใจได้


สําเร็จ










1

ี
่
ใช่ เขาคิดอยูหลายวัน สุดท้ายก็เข้าใจ การทเขาทําอะไร
ื
็
แปลกๆ กับซูจวซอล้วนเปนเพราะชอบเขานาง แม้เปน
็
ิ

ี
ิ
เรื องทคาดไม่ถึง ผู้หญงคนน ไม่ใช่นางในอุดมคติของเขา

ี
ื
ื
กระนั นชอบก็คอชอบ เขาไม่อยากฝนใจตัวเอง










ื
ี


่
ื
ิ

เขาอยากพาซูจวซอไปด้วย ในเมอนางอยูทแคว้นเว่ย
ลําบาก ถ้าไปกับเขา เขาสามารถปกป้องนางให้
ปลอดภัยได้












่
ถ้าให้นางอยูทนตามลําพัง วาสนาของเขากับนางก็คง
ี
ี


สิ นสุดลงอย่างสิ นเชง เขาไม่อาจทําได้
ิ















2

ิ

ิ

ี
ุ
ื
็
“ปงอวิน จวซอเปนคนฉลาด อย่าให้มพิรธต่อหน้านาง”




“ผู้น้อยรับทราบแล้ว”











“ไปพักเถอะ! ข้าเองก็เหนอยแล้ว”
ื











“เช่นนั นผู้น้อยขอตัวก่อน”













ิ
ปงอวินลุกขึ น ออกไปอย่างนอบน้อม ก่อนจะหายไป

ื
อย่างรวดเร็วท่ามกลางความมดยามราตรี











กู้เฉนหรงมองออกไปนอกหน้าต่าง เผยรอยย มกว้าง
ิ
ิ








3