ิ
สนท จึงมอบให้เจ้า”
ิ
ื
“กู้เฉนหรง เจ้าคิดว่าข้าเชอคําพูดของเจ้าหรือ เจ้าต้อง
การให้ข้าทําอย่างไรจึงจะปล่อยข้า เจ้าไปตามทางของ
เจ้า ข้าไปตามทางของข้า เดิมทเราสองคนไม่เกยวข้อง
ี
ี
อะไรกันเลย และควรจะเปนอย่างน ตลอดไป”
ี
็
ิ
ซูจวซอข้องใจจริงๆ ไม่เข้าใจว่ากู้เฉนหรงมาใกล้ชดกับ
ิ
ิ
ื
่
็
ื
นางเพออะไร ไม่เปนคูแค้นก็ควรเปนคนแปลกหน้า กู้
็
เฉนหรงไม่ใช่คนเมองหลวง ควรจะไปตามทางของเขา
ื
ิ
ี
เอง มาเกยวพันกับนางเพออะไร
ื
ี
“เจ้าเล่นหมากล้อมกับฮ่องเต้ตลอดบ่าย ฮองเฮาจึงมรับ
11
ื
็
สังให้เจ้าเข้าเฝ้า ข้าร้ว่าฮองเฮาถอว่าเจ้าเปนภัยคุกคาม
ู
ู
ื
ี
และร้ว่าเจ้าไม่สนใจจะเข้าวังใน ในเมอเปนอย่างน เจ้า
็
ั
ควรแต่งงานกับข้า จะได้แก้ปญหาทฮองเฮาระแวงเจ้า
ี
ั
่
ี
็
และยังช่วยข้าแก้ปญหายุงยากบางอย่าง เรื องน เปน
ผลดต่อเราทั งสองคน”
ี
ซูจวซอพูดอย่างเย็นชา “ในเมองหลวงมสตรีทรักคุณชาย
ี
ี
ื
ื
ิ
กู้มากมาย คุณชายกู้ยังกลัวว่าจะไม่เจอคนทจะมาร่วม
ี
ี
ื
มอด้วยอกหรือ”
ื
“แต่ข้าอยากร่วมมอกับเจ้าเท่านั น”
“ทําไม”
12
ื
ื
ี
“เจ้าไม่ใช่คนทติดพันใคร ข้ากลัวว่าถ้าร่วมมอกับผู้อน
วันหลังถ้ารักข้าเข้า ข้าก็จะปลีกตัวออกไปไม่ได้ แต่เจ้า
ไม่เปนอย่างนั นแน่”
็
ิ
ิ
กู้เฉนหรงคิดง่ายๆ ให้ซูจวซอแต่งงานกับเขาก่อน เรื อง
ื
ี
อนเอาไว้ทหลัง เขาจะใช้เวลาช่วงน ทําให้ซูจวซอรักเขา
ิ
ื
ื
ี
ให้ได้
ื
ู
ี
“ข้าก็คิดเช่นเดยวกับคุณชาย ข้าร้สึกว่าผู้อนไม่ติดพัน
ใคร แต่คุณชายกู้เปนคนทติดพันคนอนมาก ข้าจึงไม่ร่วม
ื
ี
็
ี
ิ
ื
ี
มอกับเจ้าเด็ดขาด กู้เฉนหรง อย่าพูดเรื องน อก ความ
หวังดของเจ้าข้ารับไว้ด้วยใจ เข้ารีบกลับแคว้นเจยง
ี
ี
13
เถอะ!”
ื
ี
ิ
คําตอบน เหนอจากความคาดหมายของกู้เฉนหรง
ื
ู
ี
ิ
่
ี
เขาร้ว่าเวลาน ซูจวซอกําลังมเรื องยุงยาก ต้องการแต่ง
งานกับใครสักคนเพอให้กู้เฝนไต้คลายกังวล นึกไม่ถึงว่า
ื
ิ
ู
ิ
ซูจวซอจะปฏิเสธเขา เขาไม่ร้ว่าซูจวซอเข้าใจความคิด
ื
ิ
ื
ของเขาอย่างถ่องแท้หรือไม่ ร้หรือไม่ว่าเขาชอบนางจริงๆ
ู
ิ
กู้เฉนหรงแม้เปนลูกบุญธรรมของสกุลกู้ แต่ตลอดเวลาท ี
็
ผ่านมาเขาประพฤติตัวตามแบบแผน ไม่เคยถูกรังเกยจ
ี
ี
และปฏิเสธอย่างน มาก่อน
14
ี
็
ี
ื
เมอก่อนเขาเคยใคร่ครวญเรื องน อย่างละเอยดว่า เปน
ื
เพราะซูจวซอเย็นชากับเขา จึงทําให้เขาอยากเอาชนะ
ิ
นางใช่หรือไม่
็
เขานึกอยากให้เปนอย่างน เพราะอย่างน้อยเขาจะได้ไม่
ี
ี
ื
ชํ าใจ แต่น่าเสียดายทคําตอบคอไม่ เขาไม่ได้คิดอยาก
ื
ิ
เอาชนะซูจวซอ แต่เขารักนางจริงๆ เรื องอยากเอาชนะ
ี
ื
ถ้ามอยูจริง ดูเหมอนว่าชายชาตรีอย่างเขานแหละทเปน
ี
็
่
ี
ิ
่
ื
ฝายถูกซูจวซอเอาชนะ
“เรื องน เจ้าอย่าเพิงรีบปฏิเสธ เจ้าอาจจะเปลียนใจก็ได้
ี
ื
ิ
ื
จวซอ คนอนข้าไม่ร้ แต่ข้าไม่เคยคิดร้ายต่อเจ้า”
ู
15
ิ
ิ
ี
ื
ื
ิ
พูดจบกู้เฉนหรงก็ตบไหล่ซูจวซอ ก่อนทซูจวซอจะโกรธ
ขึ นมาอกเขาก็หายออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว เหลือไว้
ี
ี
เพยงยาสีดําขวดหนึ ง
ื
ิ
ี
ในห้องกลับมาเงยบสงบอกครั งหนึ ง ซูจวซอเอนตัวพิง
ี
ี
เบาะ มองดูกําไลทข้อมอ อาศัยความร้สึก นางก็ร้ว่า
ื
ู
ู
กําไลน คงมิใช่กําไลธรรมดาเปนแน่ การทกู้เฉนหรงมอบ
ิ
ี
ี
็
กําไลให้ แสดงว่าเขามใจให้นาง
ี
16
ี
็
ตอนท 100 ความเปนห่วงของกู้หลียวน
ื
ิ
ในใจของนางเริมสับสน นางเคยคิดจะร่วมมอกับกู้เฉน
หรงก็จริง หากแต่นางปฏิเสธตนเองทุกครั ง
ื
ิ
ิ
นางไม่กล้าร่วมมอกับกู้เฉนหรง สําหรับนางแล้ว กู้เฉน
ี
หรงไม่ใช่คนทนางจะควบคุมได้ เวลาน นางไม่กล้าสาน
ี
สัมพันธ์กับคนทอาจผันแปรไป
ี
กู้เฉนหรง ทําอย่างไรเจ้าจึงจะกลับแคว้นเจยง
ิ
ี
1
ิ
ื
ื
ี
ุ
วันร่งขึ น ซูจวซอเขยนจดหมายให้จอหลานนําไปส่งท ี
ี
จวนราชบัณฑิตโจวว่า บ่ายน นางจะไปหอหมิงเซยง
ี
ผ่านไปสองชัวยาม นางกับชายร่างผอมสูงก็เดินตามกัน
ออกมาจากหอหมิงเซยง เจอกู้หลียวนทชานบันไดเข้า
ี
ี
พอด
ี
ิ
พอเห็นชายทอยูข้างหลังซูจวซอ กู้หลียวนก็ตะลึงคร่หนึ ง
ื
ี
ู
่
แล้วยิ มแย้มทักทาย “คุณชายโจว บังเอิญจริงๆ วันหลัง
ิ
ื
เชญดมเหล้าด้วยกัน”
“จริงสินะ ไม่เจอคุณชายกู้นานแล้ว ได้ข่าวว่าคุณชายกู้
ซ อตัวแม่นางหลานจอ เอาสาวงามไปซ่อนในหอทองคํา
ื
ื
2
ี
ื
ตลอดไปไม่ดแน่ เมอไรจะพาออกมาให้พวกข้าดู ข้าไม่
ื
เห็นแม่นางหลานจอร่ายรํามานานแล้ว”
โจวฮวนทักทายกู้หลียวนด้วยสีหน้ายิ มแย้ม
ื
“ข้าจะถามหลานจอ ดูว่านางยินดหรือไม่”
ี
ี
“คุณชายกู้เอาใจผู้หญงเกนไป เรื องน คุณชายกู้พูดคํา
ิ
ิ
ี
เดยวก็ได้แล้ว ไยต้องถามนางด้วย” โจวฮวนดูหมินนาง
ิ
คณกามาตลอด จึงไม่เข้าใจการกระทําของกู้หลียวนแม้
แต่น้อย
กู้หลียวนไม่ได้อธบาย เขาไม่อยากพูดกับโจวฮวนมาก
ิ
3
ื
ื
นัก ทําเหมอนกับคนอนตามปกติ ทั งสองทักทายกันสอง
สามประโยค แล้วโจวฮวนก็จากไป
ซูจวซอพยักหน้าให้โจวฮวน มองตามหลังโจวฮวน
ิ
ื
ิ
พอโจวฮวนคล้อยหลังแล้ว กู้หลียวนก็เก็บรอยย ม สีหน้า
ื
ิ
เย้ยหยัน “ซูจวซอ สายตาเจ้าแย่จริงๆ คนอย่างโจวฮวน
ื
เจ้าก็ยังชอบ ทัวเมองหลวงใครๆ ก็ร้ว่าเขาเปนพวกรัก
็
ู
ิ
ร่วมเพศ เขาไม่สนใจผู้หญงแม้แต่น้อย เจ้าไปหาเขา
ี
ี
ทําไม ถ้าไม่มใครแต่งกับเจ้าก็ไม่ต้องทําอย่างน อยาก
่
ื
อยูในสภาพเหมอนเปนม่ายหรือ”
็
ิ
็
ซูจวซอไม่ได้โกรธ แต่กลับยิ มน้อยๆ “หลียวน เจ้าเปน
ื
4
ห่วงข้าหรือ”
ิ
ิ
กู้หลียวนตะลึง รอยย มของซูจวซอช่างประหลาดจริงๆ
ื
ี
ิ
ี
็
เขาปฏเสธทันท “ข้าจะเปนห่วงเจ้าทําไม ข้าเพยงแต่
ื
เตอนเจ้าเท่านั น อย่าทําให้แม่เจ้าอับอาย คนภายนอกร้ ู
็
กันทัวว่าเจ้าเปนญาติผู้น้องของข้ากู้หลียวน ข้ายังรัก
ี
หน้าอยู มแต่คนตาบอดเท่านั นทจะคบกับโจวฮวน”
ี
่
็
“ผู้หญงถึงอย่างไรก็ต้องแต่งงาน ข้าคิดว่าโจวฮวนเปน
ิ
็
คนทพึงพิงได้ เรื องนั นเปนแค่คํารํ าลือ ถ้าเขาเปนพวกรัก
ี
็
ิ
ี
ร่วมเพศจริง เขาคบผู้ชายก็ยังดกว่าคบผู้หญง ผู้ชายไม่
็
เปนภัยคุกคามฐานะของข้า”
5
ื
ื
ิ
ื
กู้หลียวนมองซูจวซอด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชอ ซูจวซอท ี
ิ
็
ี
ี
ิ
ื
ี
่
ื
อยูเบ องหน้าคนน เปนซูจวซอคนเดยวกับทเคยสังสอน
ี
ื
ี
เขาเมอวันก่อนหรือ ถึงได้ชอบผู้ชายทไม่เอาไหนขนาดน
ี
ซูจวซอยิ มน้อยๆ ให้กู้หลียวน “พชายถ้าไม่มธุระอะไร ข้า
ี
ิ
ื
ไปก่อนละ”
พูดจบก็พยักหน้าให้กู้หลียวนแล้วเตรียมจะจากไป
ื
กู้หลียวนขวางซูจวซอไว้ “รอเดยว ซูจวซอ การแต่งงาน
ิ
ื
ี
ิ
่
เปนเรื องใหญมิใช่เรื องล้อเล่น เจ้าต้องคิดให้รอบคอบ
็
ี
อย่าให้เรื องน มาทําลายชวิตเจ้า”
ี
6
ื
ี
“หลียวน ขอบใจทเตอน ข้าจะจําไว้ เจ้าเองก็ดูแลสุขภาพ
ด้วย ตามใจตัวเองเกนไปจะเสียสุขภาพ”
ิ
ื
นางให้จอหลานตรวจสอบการกระทําของกู้หลียวนช่วง
ี
ี
ี
เวลาหลายปมาน อย่างละเอยด จึงพบเรื องหนึ งเข้า กู้หลี
ยวนลุมหลงสุรานารีก็จริง แต่เขาก็สร้างความสัมพันธ์กับ
่
ผู้คนในเมองหลวงได้ดมาก คบหาสมาคมกับผู้คน
ี
ื
อย่างกว้างขวาง รวมทั งคนในยุทธภพ
ี
ิ
เขาเคยคบผู้หญงหลายคน แต่ไม่เคยบบบังคับใคร ทุก
ี
คนเต็มใจอยูกับเขา อกทั งเขายังไม่คบกับสตรีมชาติ
่
ี
ื
ตระกูล ไม่คบภรรยาผู้อน
7
8