หวนแค้นชะตารัก เล่ม1

ี

่

โหว ซูเหม่ยเสียนยิงวางอํานาจบาตรใหญ ทํากําไลทซู
ิ

ิ

ื

ื
ี
จวซอรักทสุดหักต่อหน้าซูจวซอ




ิ
ื
ซูจวซอโกรธจัดหยิบก้อนหินขว้างใส่หัวซูเหม่ยเสีย

็
ี
น หน้าผากแตกไหล เวลาน ยังคงมแผลเปนอยู
ี
่







ี
ี

ื
เหตุการณ์ครั งน แน่นอนว่าสุดท้ายคนทโชคร้ายก็คอซู
ิ
ื
จวซอ ถูกตจนนอนซมไปหลายวันกว่าจะลุกขึ นได้ หลัง

ี
จากนั นซูจวซอก็ไม่เคยก่อเรื องอก อย่างน จึงนับว่าเหม่
ี
ื
ี

ิ
ื
็
่

ิ
ยเสียนเปนคูปรับเก่าของซูจวซอ







ิ
ี
“จวซอ เจ้าน่าจะคุ้นเคยกับซูเหม่ยเสียนด อกไม่นานเจ้า

ี
ื
ี
ี
ี
ก็จะกลับจวนอันผิงโหวแล้ว งานน มแต่เจ้าเท่านั นทช่วย






36

ข้าได้”












ี
ี

ิ

ื
งานน ซูจวซอยินดช่วยอย่างยิง แม้กู้เฉนหรงไม่ขอร้อง
ิ
พอนางกลับไป ซูเหม่ยเสียนต้องหาเรื องแน่ คราวน นาง
ี
จะจัดการกับซูเหม่ยเสียนให้เรียบร้อย











ี
“ตกลงตามน ”












ซูจวซอรับปากอย่างพอใจ
ื
ิ









“ข้าต้องการอย่างเดยว อย่าให้นางมารบกวนข้าอก”
ี
ี









ู
“ทําไมคุณชายกู้ถึงไม่ชอบซูเหม่ยเสียน ข้ากลับร้สึกว่า




37

ี
เจ้าสองคนเหมาะสมกันมาก แต่งงานกับญาติไม่ดหรือ”











ิ
“รสนยมข้าไม่แย่ขนาดนั น”










พอพูดถึงซูเหม่ยเสียน สีหน้าของกู้เฉนหรงก็แสดงความ
ิ



ี
รังเกยจ เขาไม่ชอบซูเหม่ยเสียนจริงๆ รําคาญนางมา


นานแล้ว












็
แต่นางเปนหลานของซูเหมย ซูเหมยชอบหลานสาวคนน ี



็
มาก ซูเหม่ยเสียนจึงเปนแขกประจําของจวนสกุลกู้ มัก


ิ
จะมาปรากฏตัวเบ องหน้ากู้เฉนหรงเสมอ
ื










ิ
ี

“ข้ากลับร้สึกว่าข้ากับเจ้าเหมาะสมกันทสุด” กู้เฉนหรง
ู



38

ยิ มพร้อมกับรินชาให้ตัวเอง ถ้าซูเหมยให้เขาแต่งงานกับ




ิ

ื
ซูจวซอ เขาคงไม่ปฏิเสธ








“คุณชายกู้เข้าใจความหมายว่าเหมาะสมกันผิดไปหรือ





ิ

ื
ี
ื
ี
ไม่” นํ าเสียงของซูจวซอเย็นชาทันท นางไม่มใจดมชากับ
ิ

ิ
กู้เฉนหรงแล้ว “ข้าต้องการตัวแลกเงนกับเงน เงนรางวัล
ิ
ิ
อยูทจวนสกุลซู คุณชายกู้ส่งคนไปเอาเลย”
่

ี






ื
“เจ้าชวนข้ามาดมชา ข้ายังไม่ได้ดมสักอึก ทําไมรีบร้อน
ื

ี
อย่างน ”











“คุณชายกู้ถ้าอยากดมชากาน ก็เอากลับไปดมทจวน

ี

ื
ี
ื

สกุลกู้ได้”







39

ิ

ื
ิ

ซูจวซอพูดจบก็ลุกขึ น กู้เฉนหรงเห็นซูจวซอจะไปโดยไม่ม ี
ื
ิ
ี
ทท่าว่าจะรอแม้แต่น้อย จึงนึกสงสัย








ื
ี
สตรีอย่างซูจวซอก็มในโลกหรือ นางขอให้เขาช่วยแท้ๆ
ิ

็
่
็
ไฉนกลายเปนว่าเขาเปนฝายถูกกระทํา แล้วเขาก็ยอม
ทุกอย่าง บ้าจริงๆ ใช่แน่












็
เจ้าเด็กคนน ...เปนคูปรับของเขาโดยแท้ อยูดๆ ทําไมเขา
่
ี
ี
่
ต้องไปยุงเรื องไร้สาระของนางด้วย
่










พอเห็นซูจวซอไม่มทท่าว่าจะหยุด เขาจําใจวางถ้วยชา
ื
ี

ิ
ี
ในมอลง รีบตามออกไป
ื







40

ี

ื
ี
“ซูจวซอ เจ้าทําอย่างน ไม่กลัวหรือว่าวันหลังจะไม่มใคร
ิ
มาสูขอ”
่










ี
ทชานบันได กู้เฉนหรงตามมาถึงแล้วพูดต่อ
ิ










ี
“ถึงมาขอก็ไม่มวันได้แต่ง” นางตอบ










ี
“หลียวน ไม่ได้มาทนบ่อย ทําไมวันน ถึงมาดมชาทหมิ
ี


ี
ื


ี
ี
ี

งเซยงเก๋อเล่า” กู้เฉนหรงเหลือบตาขึ นมาเห็นเงาคนทคุ้น
ิ
ื
เคย จึงรีบเข้าไปจับไหล่กู้หลียวนไว้ ดูเหมอนว่าทั งสอง
สนทกันมาก
ิ













41

ี

ตอนท 26 เจอหลียวน







42

ิ

ื
“หลียวน...” ซูจวซอตะลึงงัน จ้องมองชายหนุ่มในชุด
ื
คลุมยาวสีแดงคลํ าเบ องหน้า ตาคิ วของเขาน่ามองยิงนัก











ดวงตาเรียวยาวเหมอนดอกท้อ ริมฝปากบาง ท่าทางวาง
ื
ี

ตัวตามสบาย หน้าผากมปอยผมปรกลงมา หน้าตาหล่อ
ี



ี
เหลา ใบหน้ามรอยยิ มชวนมอง










ื
ี

ื
เขาหน้าตาไม่เหมอนซูหลิ ว แต่ก็ไม่เหมอนกู้เหยยนเสียท ี
ื
ิ

ิ

เดยว ถ้ามิใช่เพราะกู้เฉนหรงเรียกชอหลียวน ซูจวซอคง
ี
ื
นึกไม่ถึงว่าเด็กหนุ่มท่าทางสบายๆ ทอยูเบ องหน้าคอลูก
ื
ี

่
ื

43

ชายของนางเอง












ี
ี

หลียวนของนางโตขนาดน แล้ว ครั งสุดท้ายทนางเห็นหลี
ี

ี
ี



ยวนเพิงอายุสีขวบ เวลาน คงจะยสิบสีปแล้ว





“แม่นาง เราร้จักกันหรือ”
ู











็
ื

กู้หลียวนเปนคนเจ้าชู้อยูแล้ว พอเห็นสาวสวยเรียกชอตน
่
ิ
อย่างชัดเจนก็มองข้ามกู้เฉนหรงทันท
ี










ื
ิ

ื
ิ
เขาเดินมาอยูเบ องหน้าซูจวซอ มองซูจวซอด้วยใบหน้า
่
ื

เหมอนจะยิ มแต่ไม่ยิ ม ดวงตาดอกท้อน่าหลงใหล ราว
ื
็
กับว่าถ้าดูซํ าคงหลงเสน่ห์เขาเปนแน่






44

ิ

ี
ผู้หญงทัวไปถ้าถูกกู้หลียวนมองอย่างน ล้วนหน้าแดงทั ง
สิ น












ิ
แน่นอนว่าซูจวซอหน้าไม่แดง ในสมองเต็มไปด้วยความ

ื

็
่

ี
ปลาบปลื มทลูกชายโตเปนผู้ใหญแล้ว คิดแต่ว่าจะดูหน้า
ี
ลูกชายให้ถนัดตา หากไม่ใช่เพราะยังมสติอยู นางคงจะ
่


่
อดใจไม่อยูเข้าไปกอดกู้หลียวน










ื
ซูจวซอไม่พูดไม่จา สีหน้าเหม่อลอย พยายามสะกด

ิ

ี
อารมณ์ตัวเองอย่างเต็มท










กู้เฉนหรงนึกสงสัยอกครั งหนึ ง มันเรื องอะไรกัน พอซู
ิ
ี







45

ื


ื
ิ
จวซอเห็นกู้หลียวนก็ก้าวขาไม่ออก เกรงอกเกรงใจกู้จอ
ี
ยวนเหลือเกน มแต่เขาคนเดยวทนางเห็นก็ร้องหึถลึงตา
ิ
ี
ี

ใส่











ื
ิ

ื
ิ
กู้เฉนหรงกระแอมเบาๆ พูดเตอน “จวซอ เราไปกันเถอะ”







ื
ซูจวซอจึงได้สติ พยายามสะกดความตนเต้นในใจ ทํานํ า
ื
ิ

็
เสียงให้เปนปกติ “เคยเจอกันตอนเด็ก หลียวน เจ้าจําได้


หรือไม่”












ื
“เจ้าชอ...”











ิ

ิ
ื
ี
กู้หลียวนไม่มภาพจําของซูจวซอเลย พอได้ยินกู้เฉนหรง


46

ื
ิ

เรียกนางว่าจวซอจึงนึกขึ นได้ว่ามคนคนน นํ าเสียงจึงเย็น
ี
ี
ี
ิ
ื
ื

ชาทันท “แม่นางคอซูจวซอลูกสาวของท่านน้าหรือ”






“ใช่ข้าเอง”












ิ
“แย่แล้ว เฉนหรง พก็อย่าใกล้ชดนางเกนไป ท่านแม่จะ

ี
ิ
ิ
ได้ไม่ว่า” หลียวนจากไปพร้อมกับทิ งคําพูดน ไว้
ี










มอในแขนเสื อของซูจวซอกําหมัดแน่นโดยไม่ร้ตัว ซูเหม
ิ
ู
ื
ื

ย เจ้าสอนลูกข้าอย่างไรกันแน่











พอเห็นสีหน้าของซูจวซอสลดลง กู้เฉนหรงก็ยิ มเข้ามาหา
ิ

ิ
ื
ื
่
ิ

ื
“จวซอ อย่าถอสาเลย ครอบครัวสกุลกู้ทั งผู้ใหญทั งเด็ก


47

ี
ทําอย่างน ต่อเจ้าทั งนั น ยกเว้นข้า หลียวนไม่เหมาะสม



กับเจ้าหรอก”











็
“เขาเปนลูกข้า”











ิ

ื
ี
ซูจวซอมองไปทางทิศทกู้หลียวนจากไป ไม่ยอมละสาย

ตาอยูคร่ใหญแล้วเผลอพูดคําน ออกมา
่
ู
่
ี







ื
กู้เฉนหรงได้ยินเข้าก็เกอบสําลักนํ าลายตัวเอง “เจ้าอยาก
ิ


็
เปนแม่จนเสียสติไปแล้วหรือ”










ซูจวซอจึงได้สติว่าตนพูดอะไร นางไม่ได้อธบาย รีบเดิน
ิ

ิ
ื
่
จํ าอ้าวอย่างรวดเร็ว เวลาน นางกลัดกลุ้มใจอยูบ้างว่า กู้
ี





48

ี
ี
ี
ื

ิ
หลียวนมท่าทเช่นน กับซูจวซอ แล้วถ้ากับซูหลิ วจะทํา
ู
อย่างไรแค่คิดก็ร้แล้ว









ู
ไม่ร้ว่าซูเหมยพูดว่าร้ายซูหลิ วต่อหน้ากู้หลียวนกับกู้ชง
ิ


เฉงมากมายเพยงไร ในสายตาของคนทั งสอง ซูหลิ วคง
ิ
ี


ี
ี
ี
จะกลายเปนแม่ทไม่มอะไรดเลย ไม่ว่าอย่างไร นางต้อง
็
ให้ลูกทั งสองเข้าใจความจริง จะปล่อยให้ซูเหมยหลอก



ี
อกต่อไปไม่ได้











“สองคนนั นเปนลูกของท่านป้าข้า”
็












็
ี
ู
“เจ้าร้ว่าเจ้าไม่พอใจแทนท่านป้าทไม่ได้รับความเปน
ธรรม แต่เจ้าควรจะใจกว้างหน่อย หลียวนกับท่านน้าม ี










49

ี
เรื องคาใจกัน คงจะไม่มทางแก้แล้ว”











ู
“เจ้าร้อะไรกันแน่”










ื
ู
ี

ิ
ซูจวซอหยุดก้าวทันท นางไม่ร้ว่าทําไมกู้เฉนหรงจึงพูด
ิ
อย่างน
ี

















































50

ี


ตอนท 27 สังสอนคนรับใช้























ู
“รับรองข้าร้มากกว่าเจ้าแน่ เรื องเก่าทผ่านมาเจ้าอย่าร้ ู

ี
เลย ไม่มประโยชน์อะไรสําหรับเจ้าหรอก”
ี











“ไม่ต้องพูดไร้สาระ ไปเอาตัวแลกเงนเถอะ!”
ิ









51

ิ

ู
ี
ิ
ื
ซูจวซอไม่อยากพูดถึงเรื องน กู้เฉนหรงจะร้มากกว่านาง
ได้อย่างไร แต่ดูจากการแสดงออกของกู้เฉนหรง เขากับ
ิ

ซูเหมยดูเหมอนไม่ค่อยใกล้ชดกันนัก เพราะฐานะทเปน
ิ
ื
็
ี

ี
ลูกเล ยงอย่างนั นหรือ











ี
ิ
็
เรื องราวเหล่าน ไม่เกยวข้องกับนาง กู้เฉนหรงเปนลูก
ี
บุญธรรมของครอบครัวสกุลกู้ ถ้ากู้เฉนหรงไม่ขัดขวาง
ิ


ี
นางและไม่เข้ามายุงกับเรื องน นางคงไม่ทําอะไรเขา
่










หลังจากซูจวซอรับตัวแลกเงนจากกู้เฉนหรงแล้ว นางก็
ิ

ื
ิ
ิ

ส่งไปให้อันธพาลพวกนั น เวลาน นางได้แต่รอข่าว
ี

ี
คราวอย่างเงยบๆ










52

ุ
วันร่งขึ นซูเหวินส่งคนมารับครอบครัวนางกลับจวน จวน


ี
ิ
อันผิงโหวย่อมไม่มารับอย่างเอิกเกริก เพยงส่งหญงคน



รับใช้อายุสีสิบกว่ามารับ สีหน้ารําคาญ คอยเร่งพวกนาง


ตลอดเวลา













ี
ซูเหลียงอินเห็นนางวางอํานาจอย่างน ขณะทกําลังจะ
ี

พูด ก็ถูกนางหวังห้ามไว้ “เหลียงอิน อย่าให้มเรื อง”
ี










ั
ื
ซูเหลียงอินเชอฟงแม่มาตลอด จึงระงับความโกรธลง










ื

ิ
ซูจวซอเข้ามาเห็นหญงคนรับใช้ร่างกํายําสองมอเท้า
ิ
ื
สะเอว ท่าทางดุดันตะโกนโหวกเหวก “มัวชักช้าอะไรกัน








53

ไม่ต้องเอาข้าวของไปตั งมากมายหรอก จวนอันผิงโหวไม่




ี
รับขยะ ของเล่นผุๆ พวกน เอาไปทําอะไร คนรับใช้อย่าง


ี
ข้ายังไม่เอาของพวกน เลย”











ิ

ิ
ื
ื
ื
ี
ซูจวซอขมวดคิ ว เง อมอตบหน้าหญงคนรับใช้ไปทหนึ ง
ิ
พอโดนตบโดยไม่ทันตั งตัวหญงคนรับใช้ก็มึนงง ขณะท ี
ื

ิ
ี
กําลังคิดจะตอบโต้ ซูจวซอก็ถลึงตาใส่ แววตามอํานาจ
ิ
ื

ิ
ข่ม หญงคนรับใช้กลัวสายตาของซูจวซอ








ิ
“จวซอ...”
ื










นางหวังร้องเรียกอย่างตกใจ















54

ื
ี
ซูเหลียงอินกลับปรบมอสนับสนุน “ตบได้ดจริงๆ”










“คุณหนูใหญ ทําไมจู่ๆ ก็ตบหน้าข้า”
่










“จวนอันผิงโหวไม่ได้สอนเจ้าหรือว่าคนรับใช้ควรวาง




ตัวอย่างไร ในเมอเจ้าไม่ร้ ข้าก็ได้แต่ต้องสอนเอง”
ื
ู










“เจ้า...”











ิ
ื
หญงคนรับใช้คาดไม่ถึงว่าซูจวซอจะร้ายกาจอย่างน นาง
ี

ิ
ิ

โกรธจนหน้าเขยว พอนึกถึงว่าซูจวซอเพิงได้รับรางวัล
ี

ื
ี
ชนะเลิศในการแข่งขันขม้ายิงธนู กําลังโด่งดัง นางจึงไม่


่
็
กล้าเถยง เพราะถึงอย่างไรก็เปนคุณหนูใหญสกุลซู ไม่
ี




55

ว่าอย่างไรนางก็เสียเปรียบวันยังคํา











“ยังไม่ไปทํางานอีก”











ื


ิ
ิ
พอเห็นหญงคนรับใช้ไม่ขยับ ซูจวซอยิงพูดด้วยนํ าเสียงดุ
ดัน












หญงคนรับใช้ลดการวางอํานาจลดลงกว่าครึง ไม่กล้า

ิ

ื
ขัดขน จึงจําต้องช่วยทํางานด้วยสีหน้าหมองคลํ า











็
่
ิ

“จวซอ เจ้า...” นางหวังเริมเปนห่วงว่าพอไปอยูจวนอัน
ื

ผิงโหวแล้วจะถูกหญงคนรับใช้แก้แค้น
ิ










56

ี
ี
“ท่านแม่ คนแบบน พูดเหตุผลไปก็ไม่มประโยชน์ ถ้าลง


ื
ี
มอลงไม้ได้ก็ไม่ต้องพูด ต้องอย่างน ถึงจะร้จักหลาบจํา”
ู








ี
ิ
หญงคนรับใช้พอได้ยินคําน ก็ก้มหน้าทํางานต่อ แม้ในใจ


ร้สึกว่าไม่ยุติธรรม กระนั นก็ไม่กล้าเถยง
ี
ู










ู
ิ
จวนอันผิงโหวต้องการแสดงให้ร้ว่าไม่ใส่ใจซูจวซอและ
ื
ี
ครอบครัว จึงให้เข้าทางประตูหลัง ดมาก วันหลังซูเหวิ


ี
นต้องออกจากจวนอันผิงโหวทางน แหละ











ื

ี
เวลาน จวนอันผิงโหวไม่ใช่จวนอันผิงโหวอย่างเมอก่อน

ภายในมการตกแต่งใหม่หมด ซูจวซอมองไม่เห็น
ี

ื
ิ

ี

ี
บรรยากาศทคุ้นเคยแม้แต่น้อย ทุกสิ งทปรากฏในสายตา






57

ล้วนแต่แปลกใหม่












ื

ิ
่
นางฟางซูฮูหยินจัดให้ซูจวซอกับครอบครัวอยูทเรือนหลัง
ี


ี
่
เล็กโกโรโกโสทอยูลึกเข้าไปข้างใน จากทางเดินภายนอก
มองเข้าไปไม่เห็นตัวเรือนเลย












ื
ี

็
ู
ี
เรือนหลังเล็กน ซูจวซอร้จัก เปนสถานททมารดาบังเกดเก
ี
ิ

ิ
ล้าของซูเหมยอาศัยอยูในเวลานั น
่





ี

ี
ปทสองหลังจากซูหลิ วออกเรือน มารดาของซูเหมยก็เสีย

ี
ชวิต เรือนหลังน จึงถูกทิ งร้าง ตอนทซ่อมแซมตกแต่ง
ี
ี
เรือนในจวนอันผิงโหวมิได้ซ่อมแซมเรือนหลังน นึกไม่ถึง
ี


ี

ี

ิ

ว่านางฟางจะจัดให้ซูจวซอกับครอบครัวมาอยูทน
่
ื


58

ี

่
ี
“พวกนั นจงใจแกล้งเรา ถึงได้ให้เรามาอยูทอย่างน ”








ี
ี

ี
ซูเหลียงอินเห็นเรือนหลังน มสภาพไม่ต่างจากบ้านทเคย
อยู จึงบ่นด้วยความไม่พอใจ
่











“ห้องน ปดกวาดแล้ว เราปดกวาดอกรอบ เรือนหลังน แม้
ี
ี
ี
ั
ั
ื
จะเก่าไปหน่อย แต่ก็กว้างพอ” นางหวังไม่ถอโทษ สงบ


ใจยอมรับทุกอย่าง ขอเพยงมทอยู นางก็พอใจแล้ว
ี
ี

่
ี




























59

ี
ตอนท 28 มาหาเรื องถึงท ี

























ื
ิ
ี
่
“เราอยูทนไม่นานหรอก” ซูจวซอมองไปรอบๆ แล้วตบ

ี

60

ไหล่ซูเหลียงอิน “เก็บกวาดห้องก่อนเถอะ”












ซูเหลียงอินพยักหน้า











ี

หลังจากผ่านเหตุการณ์ททําให้เด็กสาวประหลาดใจมา



ิ

ื
ี
หลายเรื อง เวลาน ไม่ว่าซูจวซอจะพูดอะไร เด็กสาวก็เชอ
ื
ื
ี

ื
ี
หมด นางเชอถอในตัวพสาวคนน มาก





ี
่

ี
ิ
ซูจวซอบอกว่าอยูทนไม่นานก็ต้องไม่นานแน่ คําพูดของ


ื

ื
ซูจวซอน่าเชอถอเสมอ
ิ

ื
ื


ี
ิ
ื
พสาวคนน แม้ไม่เหมอนเดิม แต่เด็กสาวชอบซูจวซอเวลา
ื
ี



ื
็
ู
ี
น มากกว่า ทําให้ร้สึกว่าเปนทพึงได้ เมอก่อนเด็กสาวกับ


ี
61

ู
ครอบครัวมักจะถูกรังแก ซูเหลียงอินยังร้สึกคับแค้นใจ



่
อยูมาก











ั
ื
ิ
ทั งสามช่วยกันเก็บกวาดห้องเรียบร้อยแล้ว ซูจวซอปด
ี
มอ ทันใดนั นก็ได้ยินเสียงฝเท้าเดินเข้ามาทห้อง
ี

ื







ื
พอได้ยินเสียงฝเท้า นางหวังรีบวางของในมอลงแล้วออก
ี


ี
ื
ไปต้อนรับ เห็นเด็กสาวอายุราวสิบเจ็ดสิบแปดปยนอยู ่

ข้างนอก












เด็กสาวสวมเสื อสีส้ม ผิวขาวผ่อง หน้าตาจัดว่าสวย ท่า




ี
็
ี
ทางสดใส แต่ไม่มลักษณะผู้ดสมกับเปนเด็กสาวตระกูล
ิ
่
ใหญแม้แต่น้อย นางเชดหน้าสูง ดูก็ร้ว่าเปนคุณหนูใหญ ่
็
ู






62

ิ
ี

ทถูกตามใจจนเสียนสัย









ื
ไม่ใช่ใครอน ซูเหม่ยเสียนลูกสาวคนเดยวของซูเหวินนัน

ี

เอง












ี
เวลาน ซูเหม่ยเสียนกําลังมองนางหวังด้วยสีหน้าดูแคลน











หลังจากย้ายออกจากจวนอันผิงโหวแล้วนางหวังเคยพบ



ซูเหม่ยเสียนครั งหนึ ง และซูเหม่ยเสียนหน้าตายังเหมอน
ื



ี
ู
ื
เมอตอนเด็ก นางหวังพอเห็นซูเหม่ยเสียนจึงร้จักทันท รีบ

ี
ี

ทักทายอย่างเกรงอกเกรงใจ “คุณหนูรองมาทนมอะไร

ี
หรือ”















63

ื
ิ
็

ี
ซูเหม่ยเสียนอายุน้อยกว่าซูจวซอไม่กเดอน นางจึงเปน
ื

อันดับทสองในจวนอันผิงโหว

ี







ื
ิ
ี
ซูจวซอออกจากจวนอันผิงโหวหลายปแล้ว ซูเหม่ยเสีย

นไม่ชอบให้ใครเรียกตนว่าคุณหนูรอง ทุกคนในอันผิง



โหวจึงเรียกนางว่าคุณหนู เนองจากซูเหวินมลูกสาวคนน ี
ี
ื


็
คนเดยว นางจึงเปนคุณหนูหนึ งเดยวของจวนอันผิงโหว
ี
ี








็
ี
คุณหนูรองเปนคําทเสียดหูซูเหม่ยเสียนมาก นางนึกไม่


ิ
ื
ถึงว่าซูจวซอจะกลับมาจวนอันผิงโหวอีก ตั งแต่เล็กนางก็


ี
ิ
ื
ี
เกลียดซูจวซอ ถอดอย่างไรจึงคอยกดหัวนางทุกวิถทาง
ื

แผลเปนทหน้าผากยังปรากฏอยูจนทุกวันน ผู้หญงคนน ี
ิ
ี
่
ี

็
ี
ี
ยังมหน้ากลับมาอก







64

ี
ี
็

ี
“นป้าสะใภ้หรือ ไม่ได้เจอกันไม่กป ทําไมถึงเปนอย่างน

ี
ี

ข้ายังนึกว่าคนยากจนทไหน” ซูเหม่ยเสียนเอามอปด
ื
ิ
ปากหัวเราะร่า “ป้าสะใภ้เหมอนคนอายุห้าสิบกว่าเลย”
ื










ี
ี
ี
นางหวังเพิงอายุสามสิบเจ็ดป หลายปมาน นางทํางาน

หนักเพอเลี ยงชพ จึงเลียงไม่ได้ทจะแก่กว่าคนวัยเดยว
ี

ื
ี
ี


ี
กัน แต่ไม่ถึงขั นทซูเหม่ยเสียนว่า







ี

ี
ทผ่านมานางทําดกับทุกคน ยอมก้มหัวให้เสมอ แต่ไม่

เคยถูกเด็กร่นลูกเย้ยหยันต่อหน้า จึงร้สึกอึดอัดขึ นมา
ู
ุ

ู
ี
ทันท ไม่ร้จะตอบอย่างไร















65

พอเห็นซูเหม่ยเสียนรังแกแม่ของตน ซูเหลียงอินก็ปราด




ิ
ิ
เข้ามา ร้องด่า “ซูเหม่ยเสียน เจ้าอย่าเลยเถดเกนไป แม่

็
ข้าถึงอย่างไรก็เปนป้าสะใภ้ของเจ้า เจ้าพูดกับแม่ข้า



อย่างน ได้หรือ”
ี










ิ

ื
ซูจวซอถอนหายใจส่ายหน้า เวลานั นน้องชายนางเปน
็
็
ี
คนใจกว้างมาก ฮูหยินทเขาแต่งงานด้วยก็เปนคนแบบ

ี
เดยวกัน ทั งสองเหมาะสมกันมาก











ี
ิ

แต่นสัยอย่างน มักจะเสียเปรียบอย่างยิงในครอบครัว

ี

่
สกุลใหญ โดยเฉพาะสภาพทนางและมารดาเผชญอยูใน
่
ิ
ี
เวลาน ถ้าอ่อนแอเกนไป แม้แต่คนรับใช้ก็ยังกล้าเข้ามา
ิ

เหยยบยํา
ี











66

ี
็
่

นางหวังเปนน้องสะใภ้ของนาง ตราบใดทนางยังอยู จะ
ไม่ยอมให้ใครมารังแกพวกเขาได้












ี
ื
“เจ้าคอซูเหลียงอินใช่หรือไม่ นับดูเจ้าก็อายุสิบสีปแล้ว


ี
ื
่
ทําไมดูเหมอนเด็กอายุสิบขวบ วันหลังจะมใครมาสูขอ
เล่า ถ้าข้าเปนผู้ชายคงรังเกยจเจ้าแน่”
ี
็










“เจ้า...”











ซูเหลียงอินถลึงตาด้วยความโกรธ ทําไมซูเหม่ยเสียนถึง




ี
ี
ี
ได้น่ารังเกยจอย่างน เหมอนเมอตอนเด็กไม่มผิด
ื
ื









67

ี

ตอนท 29 แค่เสือกระดาษ







68

็
็
“ถ้าเจ้าเปนผู้ชาย ก็เปนเรื องน่าเศร้าสําหรับผู้ชาย ม ี

ี
ู
ผู้ชายคนไหนบ้างรปร่างเต ยม่อต้ออย่างน ”
ี









ื
ื
ซูจวซอเข้าไปพูดตอบโต้อย่างเยอกเย็น คําพูดของน ี
ิ

ู
ี
กระทบจุดอ่อนของซูเหม่ยเสียนพอด แม้ซูเหม่ยเสียนรป



ื

ิ
ี
ร่างใช้ได้ แต่ไม่สูง เต ยกว่าซูจวซอครึงหัวได้







ิ
“ซูจวซอ...”
ื









ซูเหม่ยเสียนแทบเข่นเข ยวเรียกชอน ออกมา หลังจากซู
ี
ี

ื


69

ิ
ื


ี
ื
จวซอออกจากจวนอันผิงโหวแล้ว นางก็ไม่เห็นซูจวซออก
ิ
ู
ี
เลย นึกไม่ถึงว่าโตขึ นมาจะสวยขนาดน รปร่างสูงกว่า
หน้าตาก็สวยกว่าตน













่
ี

ื
เรื องน ทําให้นางยิงริษยาซูจวซอ ต่อไปอยูจวนอันผิงโหว
ิ
ี
ี
ี

ด้วยกัน คงเลียงไม่ได้ทจะมคนยกมาเปรียบเทยบ และซู


ิ
่
จวซอชนะเลิศการแข่งขันขม้ายิงธนูครั งใหญ เปนเวลาท ี
็
ื

ี
กําลังโด่งดัง







ื
“น้องสาว ไม่เจอกันตั งนาน เจ้ายังตัวไม่สูงเหมอนเดิม



ิ
คงเปนลิขตฟ้า”
็









ื
ื
ิ
ซูจวซอหัวเราะหึๆ เลิกคิ ว ดวงตาแสดงอํานาจเหนอกว่า







70

่
ซูเหม่ยเสียน ไม่เห็นซูเหม่ยเสียนอยูในสายตาแม้แต่น้อย











ิ
ี
ื
พอเห็นซูจวซออย่างน ซูเหม่ยเสียนก็ตะลึง เปนไปได้

็
ี
ื
ื

ิ
อย่างไร ไม่พบกันสิบป ซูจวซอวางอํานาจเหนอนางมาก
จนนางเทยบไม่ติด นมันอะไรกัน

ี
ี







ื
ซูเหม่ยเสียนไม่ยอมตกอยูภายใต้อํานาจของซูจวซอ นาง
่
ิ

ิ

ื

ิ

ื
ื
เง อมอขึ นหมายจะตบซูจวซอ ซูจวซอจงใจยัวโมโห
ื

ื
นางอยูแล้ว ซูเหม่ยเสียนยังโง่เหมอนตอนเด็ก ไม่เปลียน
่
แปลงแม้แต่น้อย









ี
ขณะทซูเหม่ยเสียนเง อมอขึ น ซูจวซอก็เอ ยวตัวหลบ พอ
ื
ี

ื

ิ
ื
ิ


เห็นซูจวซอกล้าหลบ ซูเหม่ยเสียนยิงโกรธจัด ทําท่าจะ
ื


71

ี
ตบอก











ิ
ื
ี

ซูจวซอถอโอกาสเหยยบชายกระโปรงของซูเหม่ยเสียน ซู
ื
ิ
ื
เหม่ยเสียนเสียหลัก ร้องวายขึ นแล้วล้มลงกับพ น กนฝุน
๊
่
เข้าไปเต็มปาก ท่าทางทุลักทุเล












ี
ื
่

พอเห็นซูเหม่ยเสียนล้มลงกับพ น เฉยวชุ่ยสาวใช้ทอยูข้าง
ี
หลังก็รีบวิงเข้ามา ประคองซูเหม่ยเสียนทพ น “คุณหนู
ี
ื


ไม่เปนไรใช่หรือไม่เจ้าคะ!”
็










ิ
ซูเหลียงอินก้มหน้าปดปากแอบหัวเราะ สะใจจริงๆ ตอน



ี
ิ
ทซูจวซอเหยยบชายกระโปรงของซูเหม่ยเสียนนั น เด็ก


ี
ื
สาวเห็นชัดเจน สมควรสังสอนซูเหม่ยเสียนเสียบ้าง








72

ี
สีหน้าของซูเหม่ยเสียนบึ งตึง ผลักเฉยวชุ่ยออกไป เช็ด


ี
่
ื
ิ

ฝุนทปากแล้วถลึงตาใส่ซูจวซออย่างโกรธแค้น “คอยดู

ี
ี
ี
ี
เถอะ อย่าลืมนะ ทนเปนจวนอันผิงโหว ยังมเวลาอกนาน

็
ข้าจะเล่นงานเจ้าทหลัง”
ี







ื
ซูเหม่ยเสียนทิ งคําพูดน ไว้แล้วเดินออกไปอย่างขุ่นเคอง
ี


็
นางเปนคนรักหน้ามาก จึงไม่ยอมพลาดท่าต่อหน้าซู


ิ

ื
จวซอ จะได้ไม่ถูกคนรับใช้หัวเราะ









ื
“จวซอ วันหลังจะอยูได้อย่างไร”
ิ

่







ื


ซูจวซอยักไหล่ “ข้าศึกมาเอาแม่ทัพสกัด นํ ามาทําเขอน
ิ
ื




73

ขวาง ซูเหม่ยเสียนก็แค่เสือกระดาษเท่านั น”












“ท่านแม่ กับคนอย่างซูเหม่ยเสียนไม่ต้องเกรงอกเกรงใจ



ื

เรื องเมอตอนเด็กถึงข้าจําได้ไม่ชัด แต่ร้ว่าตอนเด็กนาง
ู


ี
ี
ี


ี
ชอบรังแกพ อกสองวันพก็จะไปงานเลี ยงทวัง นางไม่
กล้าทําอะไรหรอก”









ี
ิ
ซูจวซอได้รับเทยบเชญเข้าวัง วันมะรืนนางต้องเข้าวังไป

ิ
ื
ร่วมงานนางจะคว้าโอกาสน ให้มัน ต้องทําให้ตนมความ

ี
ี
สําคัญมากขึ นเรื อยๆ จวนอันผิงโหวจึงจะไม่กล้าทําอะไร





ตน จึงจะทําให้ตนยนได้อย่างมันคงในเมองหลวง
ื
ื








่
ี


ื
ความจริงแล้วเมอซูจวซอกับครอบครัวมาอยูทจวนอันผิง

ื
ิ


74

ี
โหว ตามหลักแล้วควรมคนรับใช้











ี
แต่ปรากฏว่านางฟางเพยงส่งหญงรับใช้ชราสองคนมา
ิ

ี
ี
ให้ อายุมากไม่เปนไร ยังข เกยจอย่างหนัก งานทั งหมด
็

ิ

ื
ิ

ื
ี
ล้วนยกให้ป้าซ่งทติดตามครอบครัวซูจวซอมา ซูจวซอจึง

ไล่สองคนนั นกลับไป








ิ

ซูจวซอวางแผนว่าจะออกไปซ อสาวใช้ข้างนอกสองคน
ื
ื
ิ
ื

นางฟางคงไม่จัดคนคล่องแคล่วมาให้ ซูจวซอจะเข้าวัง

็
ี
จําเปนต้องมสาวใช้ติดตาม ป้าซ่งคงไม่เหมาะแน่



























75

ี
ื
ตอนท 30 ซ อสาวใช้



























76

ิ
ื
ตอนบ่ายซูจวซอกับซูเหลียงอินออกไปเลือกสาวใช้ด้วย

กัน











เมองหลวงมถนนสายหนึ งชอหนานเจย ทนเปนทรวม
ี
็

ี


ื
ี
ี

ื
ี
็
ของหญงสาวทขายตัวเปนคนรับใช้

ี
ิ
่
็
คนเหล่าน ส่วนใหญเปนลูกคนจน จําใจต้องขายตัวเปน
็
ี
คนรับใช้ ตั งแต่หัวถนนจรดท้ายถนนล้วนแต่ใช่ทั งนั น



่
ี
ตั งใจมาให้คนครอบครัวใหญเลือก คนหน้าตาดส่วน


ี
ใหญถูกคุณชายหนุ่มเลือกไปเปนเมยน้อย ส่วนคนหน้า
่
็

็
ตาธรรมดาก็เปนคนรับใช้ในบ้าน










ี

ตอนทซูจวซอมาถึง บนถนนอึกทึกจอแจ สองข้างทาง
ื

ิ





77

ี

เต็มไปด้วยเด็กสาวนังคุกเข่า บางคนอายุเพยงสิบเอ็ด


ี
สิบสองป แต่ละคนก้มหน้า










ี
ี

ี


็
คนทมาเดินเล่นทนส่วนใหญเปนผู้ชาย หรือคนรับใช้ทม ี

ี
่
ฐานะในจวนกับพ่อบ้าน น้อยมากทจะมเด็กสาวมา

ี
ี

ี
ปรากฏตัวทน

ี




ื
“ผู้หญงมาขายตัวกันมากมายขนาดน พ เราซ อคนนั น
ี
ิ

ี
เถอะ! ท่าทางน่าสงสาร”












ี
ซูเหลียงอินช ไปทเด็กสาวสวมเสื อผ้าขาดปุปะ อายุราว
ี

สิบเอ็ดสิบสอง ร่างน้อยๆ นั นขดตัวเปนก้นกลม เห็นได้
็


ชัดว่าหวาดกลัวอยูบ้าง
่









78

ิ
ื


ี
ี
ซูจวซอสันหัว “คนน ไม่ได้หรอก ข ขลาดเกนไป พาออก
ิ
ื
งานไม่ได้ เราไม่มเวลาจับมอสอน อยูกับเราจะเจอ
่
ี
อันตรายมากมาย ต้องไม่ข ขลาด สมองต้องไม่คิดอะไร
ี


ื
ี

ี

ี

ง่ายๆ เหลียงอิน จําไว้นะ เรามาทนเพอเลือกคนทเหมาะ
ี
สม ผู้คนในโลกน มทุกข์ต่างกันไป แต่ละคนต้องรับผิด
ี


ื

ชอบตัวเอง คนอนช่วยได้ชัวครั งชัวคราว ไม่อาจช่วย

ี
ตลอดชวิต อยากพ้นจากความทุกข์ต้องพึงตัวเอง”










ู
ซูเหลียงอินนึกไม่ถึงว่าซูจวซอจะร้จักพูดอย่างน เด็กสาว
ื
ิ

ี
ี
ตะลึง แต่ก็ร้สึกว่ามเหตุผล
ู











ิ

การเปลยนแปลงของซูจวซอไม่ใช่แค่เล็กน้อย แต่เปลียน
ี
ื
็
ไปเปนคนละคน ถ้าไม่ใช่เพราะซูจวซอจําอะไรได้หมด
ิ
ื

79

ื
ี


ื

ิ
เด็กสาวคงสงสัยว่านางไม่ใช่พสาว เมอก่อนซูจวซอใจ

อ่อนยิงกว่านางเสียอก
ี







ื
ิ
ขณะทซูเหลียงอินกําลังเหม่ออยูนั น ซูจวซอซึงคอย
่


ี

สังเกตมาตลอดก็เดินไปหาเด็กสาวสองพน้อง ทั งคูสวม
่
ี

เสื อผ้าเน อหยาบขาดปุปะ
ื











ื

ี
ี
ื
่
ี

สองพน้องคูน ยดหลังตรง ไม่เหมอนคนอนทก้มหน้า
ื



ี
คนหนึ งในน ดูอายุมากกว่าเล็กน้อย คงเปนพสาว พอได้
็
ี
ยินเด็กสาวข้างๆ ไอขึ นมาอก ก็รีบยนมอไปตบหลังให้
ี
ื
ื

สายตาแสดงความห่วงใยอย่างลึกซึ ง















80

ผิวพรรณของเด็กทั งสองค่อนข้างคลํ า คนหนึ งหน้าตา




ี

ธรรมดา เด็กสาวทดูอายุน้อยกว่าหน้าตาสะสวย แต่


่
ี
ื
ี

บริเวณดวงตามปานสีแดงปนใหญ จึงมคนหยุดทนน้อย
ี

ี
มาก








ิ
ซูจวซอเดินเข้าไปหาเด็กสาวทั งสอง พอได้ยินเสียงก้าว
ื

เท้าเข้ามาใกล้ เด็กสาวอายุมากกว่ารีบเงยหน้าทันท ท่า
ี


ทางสงบมาก “คุณหนู ต้องการคนรับใช้หรือไม่เจ้าคะ”












“ทําไมถึงขายตัว”












ื
ิ

ซูจวซอมองเด็กทั งสองอย่างวางอํานาจ นํ าเสียงราบ
เรียบ










81

่

ี
ื
“เพอเอาเงนไปใช้หน ก่อนหน้าน ท่านพ่อข้าปวยหนัก ข้า
ิ
ี

ื
ิ
กับน้องยมเงนเพอนบ้านทัวตรอก เวลาน ท่านพ่อจากไป
ื

ี
ี
แล้ว เราสองคนต้องใช้หน ทั งหมด”








ี
“เจ้าทั งสองเปนผู้หญง ถ้าอยากหลบหน ก็หนไปแต่งงาน
ิ
ี
็
ื


ื
ี

ทอนได้ เพอนบ้านในตรอกจะทําอะไรเจ้าได้”







ิ
ซูจวซอจงใจพูดอย่างน เพอทดสอบความคิดของทั งสอง
ื
ื

ี





ถ้าเปนหน คนคนเดยว คงหนไม่พ้น เจ้าหน แจ้งทางการ
ี
ี
ี
ี
็
ได้














82

ื
ี
ื

แต่นางบอกว่ายมเพอนบ้านทั งตรอก คงติดหน แต่ละคน
ิ
ไม่มาก ถ้าเจ้าหน ทวงเงนไม่ได้ ทุกคนก็แค่ยอมรับว่าตน
ี

โชคไม่ด ถ้าทั งสองดึงดันไม่ยอมใช้หน ก็ทําได้
ี
ี










ื
ื
“ทําอย่างนั นได้อย่างไร คนในตรอกเมตตายนมอมาช่วย

ข้าสองคนจะทําอย่างน ได้อย่างไร พวกเขาแต่ละคนก็
ี



ลําบาก ถึงอย่างไรก็ต้องใช้หน ให้ได้”
ี










เด็กสาวอีกคนหนึ งพูดเสียงใส












ื

“เจ้าชออะไร”










ื
ื



ื
ื
“ข้าชอจอซู นพสาวข้าชอจอหลาน”

ี

ี

83

ื
ื
“คุณหนู ถ้าคุณหนูจะซ อเรา ข้าอยากให้ซ อเราสองคน


พร้อมกัน ข้าไม่อยากจากจอซู เราสองคนพน้องจะได้ไม่
ื
ี

ี
มอะไรห่วง และจะทุมเทกายใจรับใช้คุณหนูอย่างเต็มท”

่
ี








จอหลานพูดพลางโขกหัวคารวะ

ื


















































84

ี

ตอนท 31 ทดสอบ









ี
“ข้ารับพวกเจ้าไปได้ และจะดูแลเจ้าอย่างด แต่มเรื องน ี
ี



ี
ทข้าต้องพูดกับเจ้าให้ชัดเจน ถ้าอยูกับข้า ต้องไม่ทรยศ
่

ี
ี
เด็ดขาด อกอย่างหนึ ง เจ้าติดตามข้าอาจจะมอันตราย

ี
ถึงชวิต เจ้าสองคนกล้าหรือไม่”










่

ี
ี
ซูจวซอเลือกสองพน้องคูน หนทางทนางจะเดินคงไม่

ี
ื
ิ

ี
ราบเรียบแน่ เต็มไปด้วยอันตรายทไม่อาจคาดคิด คนท ี

อยูกับนางต้องมความกล้าหาญและซอสัตย์
่
ื

ี





ี
พอถึงตอนน จอหลานรีบพูดขึ นก่อน นํ าเสียงยินดและ
ี
ื

ี

หนักแน่น “ในฐานะคนรับใช้ อันดับแรกทต้องทําให้ได้


ื
คอซอสัตย์ ส่วนเรื องอันตราย เราสองคนไม่กลัว ขอแต่
ื



1