หวนแค้นชะตารัก เล่ม1

ิ
ี
โปรดปราน ไม่มวันปล่อยให้ใครมาชงทุกอย่างไปแน่










ิ
ื
ี

เมอทรงคิดอย่างน พระเนตรของกู้เฝนไต้ก็ฉายแวว

แค้นออกมาอย่างเห็นได้ชัด ไม่มความอ่อนโยนแม้แต่
ี


น้อย











ิ
ื
ื

ี

ขณะทซูจวซอกลับถึงจวนอันผิงโหวฟ้ามดนานแล้ว นาง
ื
หวังกับซูเหลียงอินรอกนม อคําอยู หลังจากรอแล้วรอเล่า
่

ิ
ิ
ไม่เห็นซูจวซอกลับมา นางหวังจึงร้อนใจ อาหารเย็นชด

ื
ื
แล้ว













“ท่านแม่ พกลับมาแล้ว”
ี













30

ี

ื
ซูเหลียงอินยนทหน้าประตูบ้านร้องบอกด้วยความ


ื
ตนเต้น










ี
พอถึงตอนน นางหวังจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก สังป้าซ่ง



ื
ี
่
กับจอหลานช่วยกันยกอาหารไปอุนอกครั ง








ี
ี

“พ พกลับมาแล้ว ท่านแม่ร้อนใจแทบแย่”









ิ
ซูเหลียงอินจับมอซูจวซอ ทั งสองเดินพร้อมกับคุยกัน
ื
ื








ซูจวซอยิ ม “ตอนบ่ายพเล่นหมากล้อมกับฮ่องเต้
ื

ิ
ี

เลยกลับช้าหน่อย”












31

“เอ่อ...ฮ่องเต้หรือ”












ื

ิ
ซูเหลียงอินมองซูจวซอด้วยความประหลาดใจ ยกน วหัว
ิ
ี
ื
ี
แม่มอให้อย่างเทิดทูน “พ พเก่งจริงๆ เล่นหมากล้อมกับ


ฮ่องเต้ได้”











ิ
ิ

ี
ซูจวซอไม่ได้อธบาย เรื องน ไม่มอะไรต้องอธบาย
ิ
ี
ื





ื
็
ี
นางหวังยังคงเปนห่วงเหมอนเดิม “ทําอย่างน เกรงว่าจะ

ิ
เด่นเกนไป ทําให้คนอนอิจฉา”
ื









ื

็
่
“ท่านแม่ เราเด่นอยูแล้ว ถ้าไม่ยนให้มันคงเกรงว่าจะเปน
ี
อันตราย เวลาน คนทสามารถช่วยเราให้พ้นจากอันตราย
ี





32

ื

ื
ได้ก็คอฮ่องเต้กับไทเฮา คนอนช่วยอะไรไม่ได้”









ิ

ื
ซูจวซอเดินมาอยูหน้านางหวัง แตะหลังมอแม่ “ท่านแม่
่
ื
็
ท่านไม่ต้องเปนห่วง ข้ามแผนในใจ”
ี









ี
“เจ้าเด็กคนน ...” นางหวังส่ายหน้า เวลาน นางควบคุมซู
ี

จวซอไม่ได้ เด็กคนน มความคิดของตัวเองมากขึ นเรื อยๆ
ี
ี
ื

ิ







่
ื
“ข้าหิวจะตายอยูแล้ว” ซูเหลียงอินเอามอลูบท้อง “แม่


ี

ี
็
อย่าคอยแต่เปนห่วง เวลาน พเก่งแล้ว”







ิ
“เอาละ เอาละ กนข้าว จวซอ หิวแล้วใช่ไหม”
ื

ิ









33

“ใช่หิวแล้ว”













ิ
ทั งสามนังลงพร้อมกัน พอพูดถึงเรื องกนข้าว ซูเหลียงอิน

ิ
ิ
บ่นด้วยความไม่พอใจ “อาสะใภ้ทําเกนไป ตัวเองกนของ


ี
ี
ดๆ ทั งนั น เอาของไม่ดมาให้พวกเรา ข้าไม่ได้กนไก่มา
ิ
นานแล้ว”












ี
“เหลียงอิน อย่าหาเรื อง มกนก็ดแล้ว”
ี
ิ









ื
ิ

นางหวังเกรงว่าซูจวซอจะออกไปจัดการ รีบห้ามซูเหลียง
อิน












ี
ุ
“พร่งน พออกไปซ อทข้างนอกให้ เหลียงอิน วางใจเถอะ
ื

ี
ี

34

ี
ิ
ี
ี
่
ี
พไม่มวันให้เจ้าอยูอย่างน ไปตลอด เวลาน อยากกนอะไร
ื
เราก็ออกไปซ อข้างนอก”









ี
ซูเหลียงอินยิ มหวาน “พดกับข้าจริงๆ ”
ี









ู
“เจ้าเด็กตะกละ” นางหวังถอนหายใจเบาๆ แต่ก็ไม่ร้จะ


ทําอย่างไรกับซูเหลียงอิน












ป้าซ่งกับจอหลานยกอาหารกลับมา ซูเหลียงอินหิวจริงๆ

ื


ิ

ิ
ิ
กนอย่างมูมมาม กนไปเกนครึงท้องจึงนึกขึ นได้ว่ายังม ี

เรื องจะพูดกับซูจวซอ
ิ
ื










ี
เด็กสาวกลืนข้าวเปล่าในปากแล้วพูดขึ นมาลอยๆ “พ ซู





35

ู
ี
เหม่ยเสียนไม่ร้จะทําอะไรอก










ี
ี
ุ
ข้าได้ยินสาวใช้ในจวนบอกว่าพร่งน จะมนักพรตเข้ามา
็
กําจัดคุณไสย บอกว่าช่วงน อาสะใภ้ปวดหัวบ่อยๆ เปน
ี


เพราะในจวนอันผิงโหวมคนทําคุณไสย ต้องเชญนักพรต
ี
ิ

มากําจัด ข้าเห็นอาสะใภ้แข็งแรงด ไม่ร้ว่านางจะทําอะไร
ู
ี


กันแน่”











ี

ื
ซูจวซอเค ยวอาหารละเอยดแล้วค่อยกลืน ชะงักทันท
ิ
ี
ี
ขมวดคิ ว “เชญนักพรตหรือ”
ิ



























36

ี

ตอนท 75 แผนซ้อนแผน





















37

่
ี
“เรื องน ถูกต้องแน่นอน ซูเหม่ยเสียนช่างหาเรื อง อยูร่วม

ี
ชายคากับนางไม่ดเลย”











ุ
ี
ิ
“พร่งน เราไม่ต้องออกไปไหน จะได้ไม่เกดเรื อง คุณหนู

รองจะทําอะไรก็ให้ทําไปเถอะ” นางหวังสัง











ิ
ซูจวซอกนอาหารอย่างช้าๆ มุมปากสองข้างเผยรอยยิ ม
ื
ิ

ื
เยอกเย็น กําจัดคุณไสย ช่างคิดออกมาได้ ซูเหม่ยเสีย


นไม่ได้ต้องการกําจัดคุณไสย แต่จะกําจัดตนมากกว่า!













็
ซูเหม่ยเสียนใช้แผนน มาจัดการนาง เปนความคิดชัวร้าย
ี
มาก เท่ากับฆ่าคนอย่างไร้ร่องรอย









38

ื

ี
็
เมอเปนอย่างน นางก็จะใช้แผนซ้อนแผน ซูเหม่ยเสีย

น เจ้ารนหาทเอง
ี










ิ

ิ
หลังจากกนอาหารเสร็จ ซูจวซอก็กลับห้อง จอหลานตาม

ื
ื
ิ
ื
ซูจวซอเข้าไปในห้อง








ื
จอหลานหยิบขวดเคลือบเล็กๆ สีขาวออกมาจากอกเส อ

ื

่

ื
ยนให้ซูจวซอ “คุณหนู พิษแมงปองสกัดออกมาแล้ว

ื
ิ
หมอยาเร่ในวงนักเลงบอกว่า แมงปองน ตัวเล็กแต่พิษ
่
ี
ี
ี
ี
ร้ายแรง ถูกต่อยทเดยวก็ตายทันท คุณหนูจะเอาพิษแมง
่
ปองมาทําอะไรหรือเจ้าคะ”
















39

ื

ิ
ื

ื
ซูจวซอรับขวดเคลือบสีขาวจากจอหลานแล้วถาม “จอ
ี
ุ
ี
หลาน เรื องพร่งน เจ้ามความเห็นอย่างไร”






“คุณหนูรองจู่ๆ ก็บอกว่าจะกําจัดคุณไสย เรื องน เกรงว่า
ี



ื

ื
จะทําเพอเล่นงานคุณหนู คุณหนูรองอาจจะถอโอกาส
่
หาเรื องให้คุณหนูใหญเดอดร้อน พร่งน เช้าคุณหนูใหญ ่
ุ
ื
ี
ี
หาข้ออ้างออกไปจากจวนอันผิงโหว จะดกว่า”










ื

ซูจวซอพยักหน้าสนับสนุน จอหลานเรียนร้ได้เร็ว นางพอ
ื
ิ
ู


ื
ใจในตัวจอหลานมาก









ุ
“พร่งน ถ้าข้าหาข้ออ้างออกไปจากจวนอันผิงโหว ซูเหม่
ี

ยเสียนก็จะหาเรื องแม่ข้าไม่ก็ซูเหลียงอิน พร่งน ข้าออก
ุ
ี








40

่
ไปไหนไม่ได้ พิษแมงปองสกัดออกมาแล้ว ถ้าเช่นนั นเรา



่
ก็ใช้แผนซ้อนแผน พิษแมงปองจะได้ไม่เปล่าประโยชน์”










ิ
ื

ิ


ื
ื
จอหลานไม่เข้าใจความหมายของซูจวซอ ซูจวซอให้นาง
ื
เข้ามาใกล้แล้วกระซิบสังข้างหู ดวงตาจอหลานฉายแวว


ประหลาดใจ พยักหน้าติดๆ กัน










นางเข้าใจแล้วว่าเหตุใดตอนไปสกัดพิษแมงปองซูจวซอ
ิ

่
ื
็
จึงให้นางปดตา และให้พยายามแสดงตัวว่าเปนคนใกล้
ิ


ชดนางฟาง
ิ












ี
ี
ิ
คนน ซูจวซอหลับไม่สนท ยามน มิใช่เวลาทนางจะต่อกร
ื

ี
ิ
ื
กับซูเหมย จัดการเรื องราวในจวนอันผิงโหวก่อนแล้ว





41

ี
ค่อยว่าทหลัง











่
ิ

นางร้ว่าซูเหมยกับกู้เฝนไต้ไม่เห็นนางอยูในสายตา นับ
ู
ี
็
่
เปนเรื องดสําหรับนาง การประมาทคูต่อสู้ต้องจ่ายค่า

ตอบแทนเสมอ











ิ
ื
ื
ิ
วันร่งขึ น หลังจากซูจวซอและคนอนกนม อเช้าเสร็จ นาง

ุ
ื

ฟางกับซูเหม่ยเสียนก็พาชายกลางคนในชุดนักพรตเข้า
ื
ี
ี
มา มอของชายคนน ถอแส้ปด ปากสวดพึมพํา ช มายัง
ั
ื

ี
เรือนทซูจวซออยูแล้วพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “มคุณ
ี
ื
่
ิ

่
ไสยซ่อนอยูในเรือนหลังน ”
ี







ซูเหมยเสียนแสร้งถามด้วยความประหลาดใจ “ท่าน










42

ี

่
ี

็
อาจารย์ ท่านมิได้ดูผิดใช่หรือไม่! คนทอยูทนเปนป้า

ี

ี
สะใภ้กับพสาวของข้าเอง”







ี

ี
่
ี
“ข้าดูไม่ผิดแน่ มคุณไสยซ่อนอยูทน และซ่อนมานาน
ระยะหนึ งแล้วด้วย ถ้าไม่กําจัดออกไป จวนอันผิงโหวคง


ไม่สงบแน่” นักพรตพูดต่อ












“ถ้าเช่นนั นก็รบกวนท่านอาจารย์แล้ว ต้องกําจัดคุณ



ไสยออกไปให้ได้”












ื
ิ

ี
็
นางฟางแสร้งพูดขอบใจ ใช้เหตุผลน มากําจัดซูจวซอเปน
ี
ี
การทําอย่างเปดเผย ลูกสาวนางฉลาดจริงๆ คิดวิธดๆ
ิ
เช่นน ได้
ี









43

ู
ถึงซูเหวินร้เข้าก็คงไม่ว่าอะไร แต่ก่อนเขาก็ไม่ชอบซู



ิ

็
่
ื
จวซออยูแล้ว ทว่าเขาเปนคนรักหน้า ในเมอสองแม่ลูก
ื
จะทําเช่นน และไม่มจุดอ่อนให้คนเอาไปพูดได้ ใช้
ี
ี
เหตุผลว่ากําจัดคุณไสย ใครก็ว่าอะไรไม่ได้












“ฮูหยินวางใจเถอะ”












นักพรตผงกศรษะแล้วเดินนําหน้าเข้ามาในเรือน จากนั น
ี


ื
เดินไปรอบๆ ทําท่าทําทางเหมอนจะตรวจดู











มอโบกแส้ ปากก็บริกรรมคาถาตลอดเวลา
ื













44

ิ
ื
ี
ตอนท 76 จตใจเหมอนอสรพิษ













45

ี
ี
ี
นางฟางฉกยิ มพลางพูดกับนางหวัง “พสะใภ้ ช่วงน ข้า
็
กับนายท่านไม่เปนอันสงบ ปวดหัวทุกวัน นายท่านฝน
ั


ร้าย เกรงว่าจะโดนคุณไสย นักพรตมากําจัดคุณไสยให้



ี
บอกว่ามคุณไสยอยูในเรือนของพสะใภ้ รบกวนพสะใภ้
ี

่

ี
หน่อย คุณไสยถ้าไม่กําจัด วันหลังจะออกมาแผลงฤทธ ิ


ี
อก”











ทั งๆ ทร้ว่านางฟางมิได้มาด แต่เหตุผลน ก็ทําให้นางหวัง
ี
ี

ี
ู
ไม่อาจโต้แย้งได้ แม้อยากขัดขวาง ก็ขัดขวางไม่ได้











ู
ซูเหลียงอินร้ว่าพวกน ตั งใจมาหาเรื อง จึงรีบปราดเข้าไป
ี








46

ี
พูดอย่างไม่พอใจ “อาสะใภ้ มคุณไสยหรือไม่มิใช่เรื องท ี



อาสะใภ้พูดเองได้ ถ้าอาสะใภ้ไม่สบายก็ไปหาหมอ จะ



ี
ี

พานักพรตมาทนทําไมกัน ปกติอาสะใภ้ไม่ได้ดูแลพวก

็
็
ข้าก็ไม่เปนไร นยังตั งใจมาหาเรื อง อย่าลืมว่าแม่ข้าเปน

ี

ี
พสะใภ้ เคารพพสะใภ้สักหน่อยไม่ได้หรือ”

ี








“เหลียงอินปากคอเราะรายจริงๆ ” นางฟางสะกดความ



ี

ี
ไม่พอใจไว้ ฝนยิ มอย่างอ่อนโยน เดยวก็จะได้เห็นดกัน
ื
ไม่ว่าซูเหลียงอินพูดอย่างไร นางจะโกรธไม่ได้












“ซูเหลียงอิน หุบปาก”











“คนทควรหุบปากคอเจ้า”
ื
ี








47

ซูเหลียงอินตอบโต้












ื

ิ
ื
ิ
ซูจวซอไม่พูดไม่จา ได้แต่ยนเงยบๆ จากนั นจะเกดอะไร
ี
ู
ขึ น นางหลับตาก็ร้









็
“เหม่ยเสียน เหลียงอินเปนน้องสาว เจ้ายอมน้องหน่อย”


นางฟางแสร้งปกป้องซูเหลียงอิน












ซูเหลียงอินยังอยากจะพูดอก นางหวังถลึงตาใส่ ทําท่า
ี



่
ิ

ื
ื
ี
บอกให้ร้ว่าอย่าพูด นางหวังมองดูซูจวซอทยนอยูข้าง
ู
็
ู
ู
หลังอย่างเปนห่วง ไม่ร้ทําไม นางร้สึกไม่สบายใจเลย
ู
็
ร้สึกเปนห่วงลูกสาวคนน มาก
ี




48

ิ
็
ื
ซูจวซอกลับสงบเปนพิเศษ คล้ายกับว่าเรื องทั งหมดไม่
ี

เกยวข้องอะไรกับนาง










ทันใดนั นนักพรตก็หยุดเดิน แล้วก้าวเข้ามาข้างหน้าซู




ี
ิ

ี
่

ื
ื

ิ
จวซอ ช ซูจวซออย่างตกใจ “คุณไสยอยูทตัวนาง”

“เปนไปไม่ได้ อย่ามาพูดเหลวไหล”
็











ซูเหลียงอินตะโกนทันท
ี











ี
็
“ช่วงหลังแม่นางผู้น นสัยเปลยนไปมาก เปนเพราะม ี
ี
ิ

ี
ี
ปศาจร้ายเข้าสิงนเอง ถ้าไม่กําจัดคุณไสยน จวนอันผิง
ี


49

ี
โหวไม่มวันสงบแน่”












ี
ิ
ี

ี
“พสาวข้านสัยเปลยนไปมากจริงๆ อาจารย์ อาจารย์มวิธ ี
ี

ไหนช่วยพสาวข้า” ซูเหม่ยเสียนถามด้วยสีหน้าห่วงใย








ี
“ปศาจร้ายกลัวไฟ ต้องจุดไฟเผา เปนการกําจัดคุณไสย
็

ี
ี

ด้วย ฮูหยิน เรื องน ต้องจัดการให้เร็วทสุด ไม่เช่นนั นทุก

คนจะไม่เปนอันสงบ”
็











ื
ื
ี
ิ
พอได้ยินว่าจะจุดไฟเผาซูจวซอ นางหวังก็หน้าซด เกอบ

ล้มลง











ี
ู
นางร้ว่าพวกน จงใจมาหาเรื องซูจวซอ ด้วยความร้อนใจ
ิ
ื



50

ิ
ื
นางไม่ใส่ใจว่าจะเสียกริยา รีบคว้าข้อมอนางฟางไว้



ื
“น้องสะใภ้ ขอร้องละได้โปรดช่วยจวซอด้วย ท่าน
ิ

ี
็

ื
ิ
อาจารย์ต้องเข้าใจผิดแน่ๆ เปนไปไม่ได้ทจวซอจะม ี
ี
ี
ี
ปศาจร้ายเข้าสิง ก่อนหน้าน มเรื องตกใจ นสัยเปลยนไปก็

ิ
ี
ี
็

จริง แต่นเปนเรื องปกติของคนเรา”






ิ
ื

ี
“พสะใภ้ พวกเราทําเพอจวซอ ถ้ากําจัดคุณไสยได้แล้ว


ื

เราก็จะดับไฟ จวซออาจจะลําบากหน่อย แต่ก็ยังดกว่า
ิ
ื
ี

ปล่อยให้ปศาจร้ายเข้าสิง ถ้าพสะใภ้ไม่กล้าดู ก็กลับเข้า
ี
ี
ห้องไปก่อน จะได้ไม่สงสาร”











“เหลวไหล!” ซูเหลียงอินร้องด่าด้วยความโมโห “พวกเจ้า




ี

อิจฉาพสาวข้า”










51

ี
่

ื
ิ
ี

ี
ิ
ซูจวซอเหยยดย มเย็นทมุมปาก สองแม่ลูกคูน ใจคอโหด
ี

เ**◌้ยมจริงๆ ทุกครั งทลงมอต้องทําให้ถึงตาย
ื




ี
จตใจเหมอนอสรพิษ ก็เปนเช่นน เอง
็
ื
ิ








ทันใดนั นซูจวซอก็เดินมาหานักพรต กระซิบเบาๆ “ถ้า

ิ
ื
อาจารย์กลับคํา ทองสองร้อยตําลึง”












ิ
ี
ื

ในเมอคนผู้น รับเงนจากซูเหม่ยเสียนมาจัดการกับนาง
็
ย่อมไม่ใช่นักพรตทมฝมออย่างแท้จริง แต่เปนพวกหลอก
ี

ี
ื
ี
ลวงในวงนักเลง













52

ื
ิ
ิ
ี
คนทใช้เงนซ อได้ย่อมพูดง่าย เวลาน นางไม่ขัดสนเงน

ี
ทอง













































































53

ี
ื
ตอนท 77 ซ อตัวนักพรต























ี
ทองคําสองพันตําลึงทนางได้รับเปนเงนรางวัลจากการ
ิ

็

ี
แข่งขันขม้ายิงธนู นอกจากนํามาใช้จ่ายในการสังหารหลี

ื
หรง ซ อเครื องประดับและเสื อผ้าบ้าง ในมอนางยังมเงน
ื
ิ
ี
อกไม่น้อย นางให้ราคาเปนทองสองร้อยตําลึงต้องสูงก
็
ี

ว่าซูเหม่ยเสียนแน่












พวกนักต้มตุนในวงนักเลง ซูเหม่ยเสียนอย่างมากก็ให้
๋


็
ิ
ิ
ี
็
เงนไม่กร้อยตําลึง ส่วนนางให้เปนทองคํา คิดเปนเงนก็




54

มากกว่าหลายเท่าตัว












ี
และแล้วเปลือกตาของนักพรตก็กระตุกทันท เขานึกไม่


ิ
ื
ถึงว่าซูจวซอจะให้ราคามากขนาดน
ี









ี
“อาจารย์ ลองดูอกท ตัวข้ามปศาจร้ายเข้าสิงหรือไม่ ข้า
ี
ี
ี
ี
เพยงแต่ปลงตกบางเรื อง แต่มคนเข้าใจผิดคิดว่าข้าโดน
ี


ปศาจสิง อาสะใภ้เอาใจใส่ข้าจริงๆ เมอวานข้าทูลไทเฮา

ื
ี
ี
ว่าอาสะใภ้ดูแลข้าอย่างด ไทเฮายังตรัสชมอาสะใภ้ ตอน



บ่ายฮ่องเต้ทรงชวนข้าแข่งหมากล้อมตลอดบ่าย ตอนน ี




ู
่
ข้ายังร้สึกง่วงอยู ถ้าอาจารย์ดูเสร็จแล้ว ข้าขอตัวกลับไป

พักทห้อง”
ี

















55

ื
ิ

ี
ซูจวซอไม่มความวิตกแม้แต่น้อย พูดไม่ช้าไม่เร็ว








ในใจของนักพรตเกดการต่อสู้ทางความคิดอย่างรนแรง
ุ
ิ

ิ

ทองสองร้อยตําลึงดึงดูดใจไม่น้อย อกทั งซูจวซอยังพูด
ี
ื
ถึงฮ่องเต้กับไทเฮา ทําให้เขาเริมร้สึกยําเกรง แต่ฮูหยิน
ู


ี
คนน เปนป้าสะใภ้ของฮองเฮา
็










เขาตัดสินใจไม่ถูก และเริมร้สึกเสียใจทรับงานน
ู

ี

ี







ี
ี

ิ
ู
แน่นอนนางฟางร้ดว่าซูจวซอมเจตนาอย่างไร นางรีบพูด
ื
ขึ น “อาจารย์ ต้องเร็วหน่อย โชคดทปศาจร้ายยังยําเกรง
ี
ี

ี
อํานาจสวรรค์ ไม่ก่อเหตุต่อเบ องพระพักตร์ไทเฮากับ
ื

ฮ่องเต้ ไม่เช่นนั นพวกข้าถึงตายร้อยครั งก็ไม่พ้นผิด










56

ี
อาจารย์ต้องกําจัดปศาจร้ายให้เร็วทสุด เข้ามา จับคุณ
ี

่
หนูใหญไว้”










นางฟางเตรียมตัวไว้ก่อนแล้ว พาคนงานมาหลายคน ทั ง





ี
หมดเฝ้าทหน้าประตูเรือน พอได้ยินคําสังของนางฟาง

่
คนงานทั งหมดก็พุงเข้ามา











“พวกเจ้าจะทําอะไร!”












ซูเหลียงอินตะโกนถาม











เสียงตะโกนของซูเหลียงอินไม่อาจยับยั งคนงานได้ พวก





ี
น เข้ามาจับซูจวซออย่างง่ายดาย
ื
ิ



57

ื

ื
ิ
จวซอหันไปพยักหน้าให้จอหลาน จอหลานเข้าใจความ
ื

ิ
ื
หมายของซูจวซอ นางทําท่าลับๆ ล่อๆ จะแอบออกไป
ี

จากเรือน แต่ก็จงใจให้เฉยวชุ่ยเห็น









ื


ี
เฉยวชุ่ยขวางจอหลานไว้ พานางไปหาซูเหม่ยเสียนกับ
นางฟาง ทั งยังค้นอกเสื อเจอกล่องลวดลายงามวิจตร
ิ



ิ
ี
พอเปดออกมา ในนั นมกล่องไม้ทรงกระบอก ในกล่องไม้

ี
ทรงกระบอกมชากระปุกหนึ ง











ื
ซูเหม่ยเสียนไม่ร้ว่าเปนชาอะไร เหตุไฉนจอหลานจึง

ู
็
ี
ื
หลบๆ ซ่อนๆ ชากระปุกน นางจึงถอยึดชาไว้เอง















58

ี
พอยึดชาได้แล้ว ซูเหม่ยเสียนก็พูดเย้ย “พสาว จะมอบ


ี
ของขวัญควรเลือกของดหน่อย ใบชาเน่าๆ อย่างน ใครจะ
ี

ี

ี
มอง พโดนปศาจร้ายเข้าสิงก็ต้องกําจัด ถึงทูลไทเฮาก็ยัง

ี
ี

ี

ต้องทําอย่างน พสาว พทําตัวเหลวไหลอกแล้ว”
ี





ิ
ี
ี
ื

ื

ิ
“น้องสะใภ้ ปล่อยจวซอเถอะ จวซอไม่มปศาจร้ายเข้าสิง
แน่ ขอร้องละ”








ู
นางหวังร้อนใจจนแทบร้องไห้ นางไม่ร้ว่าควรทําอย่างไร




จึงจะช่วยซูจวซอได้
ื
ิ









แน่นอนนางฟางย่อมไม่พลาดโอกาสน แน่ นักพรตซึง

ี

ี
่
ต่อสู้ทางความคิดอยู ในทสุดก็ตัดสินใจได้แล้ว เขากัด








59

ี
ื
ู
ั

ฟนแล้วพูดขึ น “ฮูหยิน เมอคร่ข้าดูผิดไป ปศาจร้ายไม่ได้
สิงร่างคุณหนูใหญ”
่











สีหน้าของนางฟางเปลียนไปทันท ไม่พูดไม่จา
ี










ซูเหม่ยเสียนนึกไม่ถึงว่านักพรตจะกลับคํา นางโกรธจน



ี
หน้าเขยว “เจ้า...”











ู
นักพรตพูดต่อด้วยสีหน้าร้สึกผิด “ขออภัยด้วยคุณหนู



ู

่
ใหญ เมอคร่ข้าเผลอดูผิดไป”
ื







“ไม่เปนไร คนเราก็ผิดพลาดได้ อาจารย์ดูอย่างละเอยดก ็
ี
็


่
ี

ี
ี
ี
ดแล้ว ลองค้นหาอกทว่าปศาจร้ายอยูทไหน”
ี
60

ิ

ื
ซูจวซอยังคงพูดอย่างไม่รีบไม่เร่ง ถ้านักพรตไม่กลับคํา
นางก็เตรียมแผนสํารองไว้แล้ว













ื
ตั งแต่เช้านางก็ส่งคนไปบอกกู้จอหยวน ถ้าเขามา นาง


ื

ฟางกับซูเหม่ยเสียนย่อมไม่อาจทําตามใจชอบได้ กู้จอ

ื
ู
ี
หยวนมความร้สึกเห็นใจซูจวซอ เขาย่อมช่วยนางแน่
ิ











































61

ี

ี
็

ตอนท 78 เหตุใดคนทมากลับเปนเขา





















“ในเมออาจารย์ดูผิด อาสะใภ้ยังไม่ให้พวกน ปล่อยตัวพ ี
ี

ื
สาวข้าอกหรือ”
ี











ู
ซูเหลียงอินกับนางหวังโล่งอก ทั งสองไม่ร้ว่าไฉนจู่ๆ นัก


พรตถึงได้กลับคํา กลับคําก็ดแล้ว ไม่เช่นนั นทั งสองก็ไม่ร้ ู
ี




62

ี
จะทําอย่างไรด











่
่
นางฟางพยายามสะกดความโกรธทพลุงพล่านอยูในใจ

ี
ื
่
ฝนยิ มออกมา “พวกเจ้ายังไม่ปล่อยคุณหนูใหญอก”
ี









พอนางฟางพูดจบ คนงานในบ้านก็ปล่อยซูจวซอแล้ว
ิ
ื

ถอยออกไปอยูข้างๆ
่











ี

็
ี

เมอผลเปนอย่างน ซูเหม่ยเสียนไม่พอใจมาก ขณะทนาง
ื
กําลังจะพูด นางฟางก็ส่งสายตาห้าม ซูเหม่ยเสียนส่ง


เสียงหึในลําคอ กลืนคําพูดกลับเข้าไป












นางฟางเดินมาอยูข้างหน้าซูจวซอ สายตาเย็นชา มุม

่
ิ
ื



63

ื

็
ู

ื
ื
ปากกลับรั งขึ นเปนรอยยิ มเจอนๆ “จวซอ เมอคร่ทําให้

ิ
เจ้าลําบากแล้ว”








ื
่
“อาสะใภ้ทําเพอความสงบของครอบครัว อาสะใภ้ทุมเท

็
ี
อย่างน ข้าลําบากบ้างไม่เปนไร อาจารย์ ต้องตรวจให้

่
ละเอยด ดูว่าปศาจร้ายอยูทไหน”

ี
ี
ี







ื
ซูจวซอประสานสายตากับนางฟาง ยามน รอยยิ มบนใบ

ิ
ี
หน้าของนางผ่อนคลายกว่านางฟางมาก












ู
นักพรตร้สึกว่าเหงอกําลังจะผุดออกมา ความสัมพันธ์ใน

ื

่
ครอบครัวใหญน ช่างสลับซับซ้อนจริงๆ
ี













64

่
ี
ตนไม่ควรละโมบรับงานน คุณหนูใหญจวนโหวมิใช่คนท ี


ื

จะจัดการได้ง่ายๆ เมอคร่นางพูดถึงฮ่องเต้กับไทเฮา
ู
็
ี
เปนการกดดันตนอย่างชัดเจน อกทั งทองสองร้อยตําลึง


ี


นันอก ทําให้เขาเปลียนใจจนได้








ั
นักพรตทําท่าทําทางปดรังควานในเรือน แล้วบอกว่า



กําจัดคุณไสยเรียบร้อยแล้ว











ซูเหม่ยเสียนปรายตามองนักพรตอย่างเย็นชา “อาจารย์





ี
ร้ายกาจจริงๆ ประเดยวข้าจะให้รางวัลอาจารย์อย่าง


งาม”











นักพรตไม่กล้ามองซูเหม่ยเสียน พยายามหลบสายตา










65

็
ิ
ี

ของนาง “คุณหนูรองเกรงใจเกนไป นเปนงานทข้าต้อง
ี

ทํา”










ี
ี
ี
“อาจารย์ลองดูให้ดอกท พวกข้าจะได้วางใจ อาสะใภ้กับ

ื

น้องเหม่ยเสียนเหนอยมามากแล้ว กลับไปก่อนเถอะ! ข้า

ื

ื
ห่วงว่ายนนานแล้วจะเมอยขา”









เดิมทซูเหม่ยเสียนอยากพานักพรตไปด้วย นางต้องสัง

ี

ื
ี
ิ

สอนคนคนน ให้สาสม นึกไม่ถึงว่าซูจวซอจะรั งเขาไว้ นาง
ิ

ื
ย่อมไม่ปล่อยให้ซูจวซอทําตามต้องการแน่ ไม่เช่นนั น

ู
เพลิงพิโรธในตัวไม่ร้จะระบายไปไหน










ไม่ทันรอให้นางพูด จู่ๆ ก็มเสียงของกู้เฉนหรงดังขึ น “ป้า
ิ
ี








66

สะใภ้ ไหนๆ ก็กําจัดคุณไสยออกไปแล้ว กลับไปก่อน




ี


ี
เถอะ ข้าจะดูทนเอง”







ิ
จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงกู้เฉนหรง ซูจวซออดขมวดคิ วไม่ได้ เหตุ
ิ
ื

ใดคนทมากลับเปนเขา
็
ี









ี


ซูเหม่ยเสียนดใจมาก ขณะทคิดจะวิงเข้าไปหาก็นึกถึง
ี
ิ
ื
ิ
ความสัมพันธ์ระหว่างกู้เฉนหรงกับซูจวซอ ความดใจก็
ี

ถูกสะกดทันท นางได้แต่ยนนงอยูทเดิม

ี
ิ
่
ื

ี




ี

“เฉนหรง เจ้ามาทนทําไม”
ิ
ี








ี
ั
“ได้ข่าวว่าจวนป้าสะใภ้ทําพิธปดรังควานอก ข้าจึงรับคํา
ี




67

ี
ี

สังจากท่านแม่มาดูว่ามอะไรทข้าพอจะช่วยได้บ้าง”









ี
ี
ิ
“ฮูหยินกู้มนํ าใจ ปศาจกําจัดออกไปแล้ว เฉนหรง เจ้าไม่

ี

ี

ได้มาทนนานแล้ว ไปนังทห้องโถงหน้าเถอะ!” นางฟาง
ี

ื
ทักทายอย่างกระตอรือร้น








“ก็ด เชญป้าสะใภ้”
ี
ิ










ิ
กู้เฉนหรงทําท่าเชญ แล้วตามนางฟางกับซูเหม่ยเสียนไป
ิ


ิ
ื

ื

ก่อนไปเขาจ้องมองซูจวซอ แต่ถูกซูจวซอเมินเฉย
ิ






เจ้าเด็กน ลืมจูบเร็วจริงๆ
ี











68

ี

“แล้วจะทําอย่างไร” นางหวังมองตามหลังขณะทนาง


ฟางเดินออกไปแล้วถอนหายใจเบาๆ นางร้เพยงว่าวัน
ี
ู

่
หลังคงอยูลําบากแน่











ี
“ท่านแม่ เคราะห์กรรมทําอย่างไรก็หนไม่พ้น ข้าจัดการ


เอง พวกเขาไม่กล้าทําอะไรข้าหรอก ป้าซ่ง พยุงท่านแม่




เข้าไปก่อนเถอะ!”












ื
ิ
ู
นางหวังก็ร้ว่าหนไม่พ้น นางลูบหลังมอซูจวซอ ไม่พูดไม่
ี
ื
จา แล้วตามป้าซ่งเข้าไป




























69

ี
ตอนท 79 ใจสตรีคาดเดายากโดยแท้























ซูจวซอเดินเข้าไปหานักพรต “ในเมอรับปากอาจารย์ไว้
ื


ิ
ื
ื


แล้ว ข้าก็จะให้ไม่น้อยกว่าทบอกไว้ จอหลาน ไปหยิบตัว

ี





70

ิ
เงนมา”












ิ
ื
ี

จอหลานรับคํา แล้วรีบออกไปทันท เอาตัวเงนมาอย่าง
รวดเร็ว











“ขอบคุณคุณหนูใหญ”
่












ิ
นักพรตรับตัวเงนปกใหญอย่างงุนงง เขานึกไม่ถึงว่าซู
่
ึ
ิ
่
ิ

จวซอจะให้เงนจริงๆ คุณหนูใหญคนน มิได้หลอกเขา
ี
ื






ื

“อาจารย์ไม่ต้องขอบคุณข้า ในเมอรับปากแล้วก็ต้องให้

ื

เรื องอนอาจารย์จัดการเอง อาจารย์ออกไปทางประตู


หลังก็ได้ จอซู พาไปประตูหลัง”
ื






71

“เจ้าค่ะ คุณหนู”












ื
ื
จอซูรับคําพอเห็นนักพรตยังยนตะลึง จึงเรียกอย่างไม่พอ

ื
ใจ “ยังมัวยนงงอะไร ตามข้ามา!”











พอได้สตินักพรตก็รีบตามไป











พอถึงตอนน ซูเหลียงอินจึงเข้าใจแล้วว่าเพราะเหตุใดนัก
ี




พรตจึงกลับคํา นางเดินมาข้างๆ ซูจวซอแล้วกระซิบถาม
ื
ิ
ิ
ี

ิ
“พ ให้เงนตั งมากมาย จะเอาใจเขาเกนไปแล้ว”








ิ
“เหลียงอิน ในสายตาเจ้า ชวิตพมค่าน้อยกว่าเงนจํานวน
ี
ี
ี


72

นั นใช่หรือไม่”













ิ
ซูจวซอถามแกมหยอก
ื








“ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั นแน่”












ซูเหลียงอินรีบอธบาย
ิ











ื

ิ
ื
ซูจวซอหัวเราะท่าทางของซูเหลียงอิน ยนมอไปลูบหัว
ื


ี
ี
ี

น้องสาว “พเข้าใจทเจ้าพูด เดิมทนักพรตผู้น ก็ถูกซูเหม่
ี
ยเสียนใช้เงนซ อ ถ้าเราให้น้อยเกนไป เขาจะสนใจหรือ
ิ
ิ
ื
เงนทองของนอกกาย เราจะเปนทาสของเงนไม่ได้ วางใจ
ิ
ิ
็
ี
ิ
เถอะ วันหน้าเราจะต้องมเงนใช้ไม่ร้จักหมด”
ู




73

ิ
“เอาเงนมาจากไหนหรือ”











ซูเหลียงอินถามสีหน้าเต็มไปด้วยความหวัง











ิ
ื
รอยยิ มของซูจวซอกดลึกมากขึ นเรื อยๆ แววตาอ่อนโยน


็
เปนพิเศษ “วันหลังเจ้าจะร้เอง”
ู










ี
ี
่
กู้เฉนหรงยนมองภาพน อยูห่างๆ ทหน้าประตูเรือน เขาร้ ู
ิ
ื
สึกอิจฉาซูเหลียงอิน










ี
ี
่
เวลาอยูกับซูเหลียงอินนางอ่อนโยนได้ถึงเพยงน รอยยิ ม


นั นช่างน่าดูยิงนัก





74

่

็
แต่เหตุใดพออยูกับเขาจึงราวกับเปลียนไปเปนคนละคน
็

ิ
ไม่เคยย มแย้มกับเขา เปนแม่เสือตลอด ทั งเย็นชาทั งหยิง

ทระนง ใจสตรีช่างคาดเดายากโดยแท้ จนถึงเดยวน เขาก็
ี
ี

ยังไม่เข้าใจว่าทําไม












๊
“อะ พรอง กลับมาเร็วขนาดน หรือ”
ี
ี









ื
ิ
ซูเหลียงอินเห็นกู้เฉนหรงก็ทักทายอย่างกระตอรือร้น









ี
กู้เฉนหรงเดินเข้ามาช้าๆ ด้วยท่วงท่าสง่างาม “ไม่มอะไร
ิ


จะพูดก็เลยเข้ามา เหลียงอิน ข้าอยากคุยกับพสาวเจ้า
ี


ตามลําพังสักสองสามคํา”









75

“ได้เลย ตามสบายเจ้าค่ะ”












ิ
ซูเหลียงอินพูดจบก็หันไปขยิบตาให้กู้เฉนหรง แล้วหาย


ไปอย่างรวดเร็วต่อหน้าคนทั งสอง












ิ

ู
ื
ซูจวซอสับสน ไม่ร้ว่าทําไมซูเหลียงอินจึงชอบกู้เฉนหรง
ิ

ี
ิ
ี
ู
ขนาดน ทุกครั งทเห็นกู้เฉนหรงก็จะหลบออกไป ไม่ร้หรือ
ิ
ว่านางไม่อยากคุยกับกู้เฉนหรงตามลําพังแม้แต่น้อย









ี
“ทําไมคนทมากลับเปนเจ้า”

็










“ผิดหวังมากใช่หรือไม่ จอหยวนมธุระเลยให้ข้ามาแทน
ื
ี



76

ิ

ิ
ื
ี

จวซอ ทั งๆ ทเราสองคนสนทกันทสุด เวลาเจ้ามเรื อง
ี
ี


เดอดร้อนกลับเรียกจอหยวนไม่เรียกข้า เสียดายทฟ้า
ื
ี
ื
ิ
็
ี
ิ
ลิขตให้เปนเช่นน เจ้าเองก็ควรจะยอมทําตามลิขตฟ้า”



กู้เฉนหรงร้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก ในบรรดาพน้องสาม

ี
ู
ิ
คน นางเย็นชากับเขาคนเดยว สตรีผู้น ไม่ร้ว่าหัวใจทํา
ี
ู
ี

ด้วยอะไร











ี

“ทนไม่มเรื องอะไร คุณชายกู้กลับไปได้แล้ว”

ี
ี







ื
ิ
ิ

“จวซอ เจ้าไม่เคยได้ยินหรือ เทพอัญเชญง่ายส่งเสด็จ

ื
ยาก เจ้ายังโกรธเรื องเมอสองวันก่อนอยูหรือ”
่












77

ิ
กู้เฉนหรงเข้ามาใกล้แล้วถาม











ิ
ี

ิ
ื
ื
เรื องวันนั นเดิมทซูจวซอเกอบลืมไปแล้ว พอได้ยินกู้เฉน
หรงยกขึ นมาพูด สีหน้าของนางจึงบึ งตึงทันท กู้เฉนหรง
ี
ิ
ี
ยังมหน้ามาพูดถึงเรื องนั นอก
ี









ิ
“กู้เฉนหรง หุบปากนะ”











ี
็

“ถ้าข้าหุบปาก ใครจะมาพูดเรื องหลียวนให้ฟง นเปน
ั
เรื องด่วนมาก”


























78

ี
ี
ตอนท 80 ทําตัวน่ารังเกยจขึ นเรื อยๆ



























79