เล่ห์ร้ายโฉมสะคราญ เล่ม1

คําโปรย










่
ิ
้
ชาติที แลว เพียงเพราะสงเสรมอํานาจใหผดคน ผล
้
ิ
ั
้
ที ไดคอนางถูกทรยศหกหลง ตระกูลของนางถูกใส ่
ื
ั
้
ี
ิ
รายจนตองโทษประหารทั งตระกูล และจบชวตลง
้
ดวยความเคยดแคน
้
ี
้






ื
ั
ิ
้
ทวานางกลบฟนขึ นมาในรางของ ซูหล หญงสาวผูม ี
่
่
ี
ั
ี
ั
่
ื
ี
ช อเสยงฉาวโฉ ท งยงถูกมารดาเล ยงดูมาเยี ยงเด็ก
ื
้
้
้
์
้
ผูชาย เม อสวรรคหยิบยื นหนทางแกแคนมาใหใน
่
้
ุ
้
ชาติน นางยินยอมจะใชทกเลห์เพทุบายลางมลทิน
ี
ใหตระกูล และส งที นางมอบใหคนทรยศผูน นไป
้
ั
้
้
ิ
ั
้
ื
้
่
ื
นางยอมตองทวงคนกลบมาดวยมอตนเอง!





1

ี

ตอนท 1 ประหารทั งตระกูล






















ครืน! อสนบาตผ่าแยกนภายามราตรี ฝนห่าใหญเท
ี
่


กระหนํา











“ฮูหยิน พวกเรากลับกันเถอะเจ้าค่ะ สุขภาพสําคัญท ี



สุดนะเจ้าคะ!” ด้านนอกเรือนหลักสกุลเสิ น มหญงสาว
ี
ิ


ี
ี
ี
ื
่
นางหนึ งคุกเข่าอยูเบ องหน้า นางมสีหน้าซดเซยว เบ้า
่
ตาตอบลึก ท่าทางแลดูเจ็บปวยมานาน









ิ
ข้างกายหญงสาวมสาวใช้นางหนึ งยนกางร่มให้ สาวใช้
ี
ื







1

่
ี
นางนั นแทบจะรํ าไห้อยูรอมร่อ เอ่ยเกล ยกล่อมไม่ขาด


ื
ิ
ปาก ทว่าหญงสาวกลับดูเหมอนไม่ได้ยินคําพูดของนาง


ก็มิปาน











“ฮูหยิน...”










แอ๊ด สาวใช้ยังพูดไม่ทันจบ ก็ได้ยินเสียงประตูเรือนหลัก




ิ
เปดออก










หญงสาวทคุกเข่าเงยบๆ มาโดยตลอดพลันเงยหน้าขึ น
ี
ิ
ี

มอง ในดวงตาปรากฏความหวังสายหนึ ง ทอดมองไป




ิ
ทางต้นกําเนดเสียง
















2

ี
ิ
“อว เอ๋อร์ ระวังด้วย” เสิ นฉางชงซึงกําลังโอบสตรีรปร่าง
ู
ิ
ื
อรชรนางหนึ ง ปรากฏกายขึ นเบ องหน้าหญงสาว









ื

ื

ิ
่

ื
หลีจอจนไม่สนใจคนอน นางใช้ฝามอหยัดกายลุกขึ น

ื
ี
ก้าวไปยังเบ องหน้าคนทั งสอง แล้วเอ่ย “ท่านพ!”




ิ
เสิ นฉางชงได้ยินดังนั น ก็เงยหน้าขึ นมองนางเล็กน้อย



ี

ในดวงตาฉายแววสลับซับซ้อนทบอกไม่ถูก









๊
ี
ิ
“อะ!” สตรีในอ้อมแขนเสิ นฉางชง มท่าทางราวกับถูก


ิ
ื

หลีจอจนทําให้ตกใจ








ี
ี
ี
ิ
“ไยพหญงจึงมสภาพเช่นน !?” สตรีนามว่าอวี เอ๋อร์




3

่
ื
ิ
ื

เหมอนกับต้องใช้เวลาอยูนานถึงจะจําหลีจอจนได้ นาง
ร้องเสียงหลงขึ นอย่างตกใจ










ี
ี


ื


“ขอร้องท่านพได้โปรดช่วยตระกูลหลด้วย!” หลีจอจ ิ
ี
นคล้ายไม่ได้ยินคําพูดของอวเอ๋อร์ก็มิปาน นางเดินไป

ิ
ื
เบ องหน้าเสิ นฉางชง ก่อนจะคุกเข่าลงไปอีกครั ง!









ื
“เจ้าจะทําอะไร!?” การเคลอนไหวของนางทําให้เสิ น



ิ
ฉางชงสะดุ้งตกใจคราหนึ ง










ื
เสิ นฉางชงสะบัดแขนเสื ออย่างรนแรง บนใบหน้าเจอ
ุ
ิ

แววเกรี ยวโกรธ
















4

ี

“ท่านพ บิดามารดาข้าเองก็เปนท่านป้าและท่านลุงของ
็


ี
ี

ท่านพ ต่อให้ท่านพไม่เห็นแก่หน้าข้า ก็โปรดเห็นแก่สาย
สัมพันธ์ทางเครือญาติ อย่าให้ท่านพ่อท่านแม่ข้าต้อง





ี
ตายเช่นน เลย!” หลีจอจนมสีหน้าฮึกเหิม สุดท้ายตลอด
ิ
ี
ื

ิ

ร่างก็สันสะท้านขึ นมา นางพลันก้มลงคํานับเสิ นฉางชง








ี
“ข้าเคยบอกเจ้าไปแล้ว ความผิดของตระกูลหลมโทษ

ี
ตาย หากข้าใช้อํานาจเข้าแทรก เกรงว่าคนในตระกูลเรา





ก็คงต้องเข้าไปพัวพันด้วย ไยเจ้าต้อง...”











ี
“ขอเพยงท่านพช่วยข้าส่งสารเข้าไปในวังสักประโยค ให้

ี

ี
ิ

ื
ข้าได้มโอกาสเข้าวังเท่านั น! ท่านพ...” หลีจอจนเงย
ี

ิ
หน้าขึ น นางร้ว่าเสิ นฉางชงไม่ยินดจะเข้ามาเกยวข้อง
ู
ี

ี
ิ
ด้วย นางคิดมาอย่างรอบคอบแล้ว ทว่าเสิ นฉางชงไม่



5

ยอมพบนางแม้แต่น้อย










ี

ี

่
นางคุกเข่าอยูทนมาตั งแต่ช่วงบ่ายจวบจนบัดน เสิ นฉาง
ี
ี

ชงถึงเพิงจะโอบเจยงโม่อว ออกมา ฝนเทกระหนํานาน

ี
ิ

ื
ิ
ู
ี
ี

ขนาดน หลีจอจนร้สึกวิงเวยนศรษะไปหมด แต่เวลาน ี
ี
นางไม่สนใจอะไรทั งนั น!






“สกุลหลหรือ!?” เสิ นฉางชงมิได้กล่าวอันใด กลับเปน
ิ
็
ี

ี
็

ี
่
ี
เจยงโม่อว ทอยูข้างกายเปนผู้เอ่ยปากขึ นมา






ิ
ื

ี
หลีจอจนมองนางปราดหนึ ง ไม่มท่าทางจะเอ่ยปากพูด






ี
ในดวงตาของเจยงโม่อว มแววอาฆาตแค้นวาบผ่าน แต่
ี
ี






6

ื
ี
นางกลับใช้นํ าเสียงไร้เดยงสากล่าว “เดอนก่อนมิใช่ว่า



สกุลหลได้รับโทษประหารทั งสกุลหรอกหรือ ได้ยินว่าทั ง
ี

ี
ตระกูลไม่มใครรอดไปได้สักคน แม้แต่เด็กทารกทเกดมา
ิ
ี

ื
ู
ี

ไม่ทันครบเดอนก็ไม่อาจรอดพ้น ท่านพไม่ร้เรื องน ี
หรือ!?”











ี
ครืน! เสียงอสนบาตฟาดนภา ราวกับผ่าลงกลางใจหลี


ื
ิ

จอจน









ื

ี
ี
นางเบิกตากว้าง จ้องมองเจยงโม่อว อย่างไม่อยากเชอ







ิ
ี
ิ
“อว เอ๋อร์!” เสิ นฉางชงอดตําหนนางหนึ งคํารบมิได้
ี
ี
ทว่าต่อมาเขากลับมิได้เอ่ยหักล้างคําพูดของเจยงโม่อว









7

ื
ิ

ู

คร่หนึ ง เขาก็มองไปทางหลีจอจนด้วยสายตาสงสาร
ิ

ื
ิ
ี
ก่อนกล่าวว่า “จอจน มิใช่ว่าข้าปดบังเรื องน กับเจ้า
แต่...”











ื

ิ

พรวด! หลีจอจนร่างโงนเงน กระอักโลหิตออกมา







ี
ี
ี
“ว้าย!” เจยงโม่อว มท่าทางราวกับได้รับความตกใจ

ิ
พลันซุกตัวเข้าอ้อมอกเสิ นฉางชง










“ไม่เปนไรนะ ไม่เปนไร!” เสิ นฉางชงขมวดคิ ว มองหลี
็
ิ
็

ื
ี
ิ
ี

ื
ื
่

จอจนทอยูบนพ นปราดหนึ ง ในดวงตาเจอแววรังเกยจ






8

ี
่
“มัวทําอะไรกันอยู ยังไม่รีบมาพาฮูหยินกลับเรือนอก!”


ี



ื
เขาตวาดเสียงเย็น มองไปทางสาวใช้ทกางร่มให้หลีจอจ ิ
น











ิ
“เสิ นฉางชง!” เสียงของหลีจอจนดังก้องขึ นมา ราวกับ
ิ


ื
ี
นางต้องใช้แรงทั งกาย ถึงจะพ่นสามคําน ออกมาได้




















































9

ี

ิ
ตอนท 2 ยําโลหิตกําเนดใหม่





















ื
ี


“สกุลหลปฏิบัติต่อท่านอย่างด!” ในดวงตาของหลีจอจ ิ
ี

นเต็มไปด้วยความแค้น









ี
ี


ผู้คนทั งสกุลหล กว่าหนึ งร้อยสีสิบสามชวิต





10

ต้องถูกประหารทั งตระกูล!













ี
ิ
็
ี
สกุลหลทเปนผู้บริสุทธ !?





ี
“ตั งแต่ท่านมาจากเขตจ โจว จวบจนสอบผ่านมตําแหน่ง
ี

ชอเสียง บิดามารดาข้า รวมถึงท่านลุงและท่านอา ต้อง

ื


ี

ี
ลงแรงไปเท่าไร ท่านมตําแหน่งสูงส่ง สกุลหลต้องให้

ื


ิ
ื

ท่านมาตอบแทนหรือไม่!?” หลีจอจนไม่อยากเชอว่า
ี
ี
ี

ี
ิ
ญาติผู้พผู้น จะจตใจเ**◌้ยมโหดถึงเพยงน




ื
ิ
ี
็
เขาแต่งเจยงโม่อว เปนภรรยารอง หลีจอจนมิได้ว่า เขา
ี


ี
ยกตําแหน่งฮูหยินเพยงในนามให้นาง นางก็ไม่เคยพรํ า






11

็
ี
ิ
ี
บ่น ใครให้นางเกดมาไม่เพรียบพร้อม เปนเพยงคนทม ี
ี
่
ชวิตอยูได้ไม่นานกันเล่า









ี

ี
ี
แต่เขาทนมองผู้คนทั งสกุลหลต้องตายไปเช่นน ได้เยยง

ไร!?










“เจ้าพูดจาไร้สาระอะไรกันฮะ!” เสิ นฉางชงราวกับถูก
ิ



แทงใจดํา เขาสะบัดแขนเสื อ ชายแขนเสื อกรีดผ่านใบ






ิ
ื
หน้าหลีจอจน จนปรากฏรอยเลือดสายหนึ ง







“พหญง ท่านพูดเช่นน ได้เยยงไร สกุลหลเกดเรื องขึ นมิ
ิ
ี


ิ
ี
ี
ี

ิ
ี


ี
ใช่ความผิดของท่านพชง สกุลหลทําความผิดขนาดนั น
ท่านจะให้พวกเราตายตกตามไปด้วยหรือ...” เจยงโม่
ี





12

ี
ื
่
ื
ี
อว ทยนอยูด้านข้างพลันเดอดดาลขึ น





ิ
“หุบปาก!” หลีจอจนเอ่ยตัดบทนางโดยไม่ลังเล เวลาน ี


ื
ื
ู
นางร้สึกเหมอนเลือดในกายไหลย้อนกลับ










“กระดูกบิดามารดาข้า...”










“กระดูกรึ ขุนนางต้องโทษเช่นนั นยังจะหวังซากกระดูก




อะไรอก มันถูกโยนเปนอาหารสุนัขในปาเขารกร้างไป
่
ี
็
ิ

นานแล้ว หลีจอจน ข้าขอแนะนําเจ้าสักหน่อย ในตอนท ี
ื


่
ี
ี
ข้ายังเห็นแก่ความร้สึกเก่าๆ อยู ทางทดเจ้าควรร้จักอ่าน
ู
ู
สถานการณ์เสียบ้าง มิเช่นนั นบุตรีขุนนางต้องโทษอย่าง


ิ
เจ้า ข้าย่อม...” บนใบหน้าเสิ นฉางชงฉายแววน่า










13

เกลียด คําพูดยิงไม่ไว้หน้ากันแม้แต่น้อย










ิ
ื

ี
พรวด... หลังจากหลีจอจนได้ยินคําพูดประโยคน นางก็

ี
ทนไม่ได้อกครั ง กระอักโลหิตออกมาคําโต เลือดถูกสาย



ื
ี
ฝนชะล้าง ไม่นานทพ นก็ปราศจากคราบโลหิต









ื
ิ

ี

“ท่านพ่อท่านแม่ เปนลูกเองทอกตัญ ู!” หลีจอจนฟุบ
็
ื
หน้าลงกับพ น รํ าไห้ปานใจจะขาด








“เสิ นฉางชง! เจ้ามันคนตําช้า ไร้มโนธรรม เห็นแก่ตัว

ิ



ี
คดในข้องอในกระดูก ข้าขอสาปแช่งเจ้า ขอให้ชัวชวิต


ี
เจ้ามแต่...”















14

ิ
ี

เพ ยะ! นางยังไม่ทันพูดจบ ก็ถูกเสิ นฉางชงตบ จนสัน

สะท้านไปทั งร่าง











“หุบปากเสีย!” บนใบหน้าเสิ นฉางชงเต็มไปด้วยความ
ิ



ี
โกรธ “ลากตัวนางออกไป! หากไม่มคําสังข้า ไม่




อนุญาตให้นางออกจากประตูแม้แต่ครึงก้าว!”










ี
ื
่
ี
ิ
ี
เวลาน หลีจอจนทฟุบอยูบนพ น เหลือเพยงลมหายใจ

ื

รวยริน






ื
หยดนํ าตาและเลือดของนาง ผสมกับหยาดนํ าฝนบนพ น



็
จนกลายเปนเน อเดยวกัน ทันใดนั นดวงตาของนางก็
ื
ี
ิ
พลันปดลง










15

็

ี
ี
ท่านพ่อท่านแม่ เปนลูกเองทอกตัญ ู จวบจนท้ายทสุด
ลูกก็ไม่อาจปกป้องพวกท่านได้











่
พวกท่านมิต้องกังวล ลูกมาแล้ว มาอยูเปนเพอนพวก
ื

็
ท่านแล้ว!












ื
ิ
ี
ครืน! เสียงอสนบาตดังขึ นอกครั ง ทว่าครั งน หลีจอจนท ี
ี

ี
ื
่
ร่างฟุบอยูบนพ น มิได้ส่งเสียงออกมาแม้แต่น้อย







“ฮูหยิน! ฮูหยินเจ้าคะ!”












ี
“ท่านพ!”






16

เสียงเหล่านั นค่อยๆ แผ่วลง และไกลออกไปเรื อยๆ จน





ี
ี
ในทสุดนางก็ไม่ได้ยินเสียงใดอกต่อไป








...










่
ื
ณ หมูบ้านหวงซานนอกเมองหลวง ห่างออกไปห้าสิบลี









็
“ท่านแม่ นายน้อย นายน้อยจะไม่เปนอะไรใช่ไหม!?”










“ไม่เปนไรๆ แม่ไปเชญท่านหมอโจวมาแล้ว เจ้าอยูดูแล
่
็
ิ

ี
นายน้อยให้ด เลิกร้องไห้ได้แล้ว!”














17

เสียงเอะอะด้านนอก เสียงแล้วเสียงเล่า ค่อยๆ ดังเข้าสู ่




ื


ิ
โสตประสาทของหลีจอจน







นายน้อย?












ี
นายน้อยทไหนกัน









ิ


ื
หลีจอจนใช้เรี ยวแรงทั งหมด พยายามลืมตาขึ น







ี
ภาพทปรากฏสูสายตาเปนห้องเก่าๆ ททรดโทรมมานาน
ุ

็
่
ี

ี
หลายป








ี


ุ
ี
๊
คานไม้ชํารด เตยงแข็งกระด้าง โตะหนึ งตัวกับม้านังสีท

18

ี

ี
ี
่
็
เปนสิ งทมอยูในห้องน






ี
ื


ิ
หลีจอจนงงงัน นมันเรื องอะไรกัน





ี
ี
่

นางมาอยูในสถานทเช่นน ได้อย่างไร






















































19

ี

ตอนท 3 ซูหลี






















ิ
ู
ี


ื
หลีจอจนงงงัน พลันร้สึกปวดศรษะแปลบ ความทรงจํา



20

ู

มากมายพรังพรเข้ามาในหัวนาง










ี
ื
ความทรงจําเหล่าน มิใช่ความทรงจําของหลีจอจน แต่
ิ

็
เปนความทรงจําของสตรีนามว่าซูหลี









ี
็
มิผิด คนผู้น เปนสตรี










ซูหลีเปนบุตรของซูไท่รองเจ้ากรมขุนนางฝายซ้ายในยุค
่
็

ิ
น ! ซูไท่ไร้บุตรชายมาโดยตลอด หลังจากซูหลีเกด ก็ถูก
ี


็
ี
ี

มารดาเล ยงดูเยยงเด็กผู้ชาย จนกลายเปน ‘บุตรชาย’
ี
ี
เพยงคนเดยวของซูไท่









ี
ี
ี
หลังจากมารดาของซูหลีผู้นั นก่อเรื องเช่นน ไม่กปก็จาก






21

ี
โลกไป ทิ งซูหลีไว้เพยงลําพัง










ั
จากนั นซูไท่ก็แต่งงานใหม่ โดยแต่งฮูหยินคนปจจุบันเข้า



ั
บ้าน ฮูหยินคนปจจุบันเปนคนเจ้าแผนการ เลี ยงดูซูหลี
็


จนเสียคน










ื
ี
ู
่
ื
ี
ซูหลีมชอเสียงฉาวโฉในเมองหลวง ทั งยังมรปโฉม

็
ี

อัปลักษณ์ ยิงทําให้คนไม่ชอบเปนทบเท่าทว






นางมักจะใจร้ายกับข้าทาส ซํ ายังชอบรังแกผู้คน แสร้ง



เล่นง วเปนผู้บริสุทธ อกทั งคําพูดคําจายังอวดด อยูใน
ิ
ิ
็
ี
่
ี
ื
ี
เมองหลวงมแต่คนร้องก่นด่า














22

ี
ี

็
ื
แต่เพราะได้ชอว่าเปน ‘บุตรชาย’ เพยงคนเดยวของซูไท่
ี
ซูไท่จึงมนํ าอดนํ าทนกับนางอย่างมาก ตลอดมาเขาไม่


ี
เคยลงโทษซูหลีจริงๆ จังๆ สักท










็
ี
ซูหลีเองกลับโง่งม แม้นนางจะถูกเล ยงเปนเด็กผู้ชาย แต่


ื

ิ
็
ี
แท้จริงแล้วนางยังมใจเปนหญง ลึกๆ แล้วนางชนชม


ไหวอ๋องยิงนัก กระทังยัง...










ยังสารภาพความร้สึกกับไหวอ๋องในงานเลี ยงทพระองค์
ู
ี
จัดขึ น ทั งยังปล่อยให้ผู้คนมองดู นางเปลื องอาภรณ์ตน





เอง ด้วยหมายจะทํา ‘เรื องมงคล’ กับไหวอ๋อง










็
ื

ี

ดังนั นชอเสียงของซูหลีจึงเลวร้ายเปนทสุด






23

่
แม้นซูไท่คิดจะปกป้องนาง แต่นางสร้างเรื องฉาวโฉใหญ ่



่
ี
ี
โตเช่นน เขาจึงทําได้เพยงส่งตัวซูหลีไปยังหมูบ้านหวง
ิ
ี
ซานอันห่างไกล ให้นางเผชญชวิตด้วยตนเอง









ตั งแต่เด็กซูหลีก็ถูกเล ยงดูมาอย่างเสียคน ครั นโตมาใบ
ี




่
ี

ี

ี
หน้ามตุมหนองก็ยิงทําให้ผู้คนตกใจ ระหว่างทางมาทน
อุณหภูมิในร่างนางพลันสูงขึ น จวบจนฟนตัว นางก็
ื


็
ื
กลายเปนคนอนแล้ว!








ื
หลีจอจนนอนอยูบนเตยง ปวดศรษะแทบระเบิด หลัง


ี
่
ี
ิ
จากดูชวิตของซูหลีจนกระจ่างแจ้งแล้ว ในใจนางก็ยิง
ี

สลับซับซ้อน












24

ี
ความทรงจําของนาง หยุดลงท่ามกลางราตรีทฝนห่า


่

ใหญเทกระหนําลงมา









็
ไยนางจึงกลายเปนซูหลีเล่า










ซูหลีตัวจริงไปไหนแล้ว











แล้วตัวนางเล่า










ี
ู
คําถามเหล่าน นางเองก็สุดจะร้ได้










ี


่
ี
นางเพยงร้ชัดว่าผู้คนน้อยใหญทัวทั งสกุลหลกว่าหนึ ง
ู
ร้อยสีสิบสามคน ถูกประหารยกตระกูล ไม่เหลือรอดแม้






25

ี
แต่คนเดยว!












ิ
ื
หลีจอจนหลับตาลงอย่างเจ็บปวด หยาดนํ าตาหยดหนึ ง
ไหลรินจากหางตานาง












“ไอ้หยา”










“ท่านหมอโจว ท่านต้องช่วยนายน้อยของพวกเราให้ได้




นะเจ้าคะ! หากนายท่านมาถึง จะต้องขอบคุณท่าน




ิ
่

ื

ี
แน่!” เสียงฝเท้าวุนวายดังขึ น หลีจอจนได้สติกลับมา
ิ
นางปดเปลือกตาลง









ี
ื


“ได้ๆ!” นํ าเสียงทกล่าวฟงดูแหบแห้งเล็กน้อย หลีจอจ ิ
ั



26

ู
ื
นไม่ทันได้คิดให้มากความ ก็พลันร้สึกว่าข้อมอตนเองถูก


ิ
ี
ื
ิ
ยกขึ น ก่อนน วมอสองน วจะกดลงบนจุดชพจรของนาง








ื
ิ
ี
็
หลีจอจนคุ้นเคยกับการกระทําเช่นน เปนทสุด นางเกด
ิ
ี


มาสุขภาพไม่ด ต้องดมยาตั งแต่เด็ก อาศัยหยูกยาถึงต่อ
ี

ื
ี
ชวิตนางได้








ิ
ี
หากมิได้เกดในสกุลหล เกรงว่านางคงตายไปนานแล้ว








ี

ิ
“จ !” หลีจอจนสัมผัสได้ ท่านหมอโจวผู้นั นตรวจชพจร

ิ
ื
่
อยูนาน แต่กลับมิได้เอ่ยอันใด พอเอ่ยปากขึ นมาคําหนึ ง


ก็ส่งเสียงด้วยความประหลาดใจ
















27

็
็
“เปนอย่างไรบ้างท่านหมอ ร่างกายของนายน้อยเปน



ี

ิ
็

ื
อะไรหรือ” เสียงทหลีจอจนได้ยิน น่าจะเปนแม่นมประ
ู

ี
ี
็
จํากายซูหลี มคนไม่มากทร้ว่าซูหลีเปนสตรี



นํ าเสียงของแม่นมฟงดูเปนกังวลอยูบ้าง เห็นชัดว่านาง
็
่
ั

็
เองก็กลัวว่าซูหลีจะเปนอะไรไป










่

ู
ี
“น…” ท่านหมอโจวใคร่ครวญอยูคร่หนึ ง ก่อนจะเอ่ยขึ น
็
“นายน้อยของเจ้ามิได้เปนไข้ แต่...”











“ถูกพิษ!”





















28

ี

ตอนท 4 โชคหล่นทับ


























29

“ถะ…ถูกพิษหรือ!” แม่นมร้องเสียงสูง ราวกับได้รับ





ความตกใจอย่างยิง










ื


ิ
่
ี

แม้แต่หลีจอจนทนอนอยู ในใจก็พลอยหนักอึ งไปด้วย




ี

“ท่านหมอ เช่นนั นนายน้อยบ้านข้า...พะ...พิษน...”









“พิษน ขจัดได้ไม่ยาก” เสียงของท่านหมอโจวดังขึ นอก
ี
ี


ี

ครั ง ต่อมาเขาก็กล่าวขึ น “สิ งทยาก คอคุณหนูบ้านเจ้า
ื

่
ี
ี
ี
ท่านน นางยังอยากมชวิตอยูหรือเปล่า!”







คุณหนู!














30

ี
แม่นมพลันทําท่าทางราวกับถูกคนบบคอ พูดไม่ออกสัก



ประโยค













ื
่
ิ
ี
หลีจอจนถอนหายใจอย่างโล่งอกอยูในใจ แม้ซูหลีผู้น จะ
็
ี
็
ี
ิ
ถูกเล ยงเปนเด็กผู้ชาย แต่แท้จริงแล้วมกายเปนหญง
ี
ี
เพยงแต่ท่านหมอมวิชาแพทย์ไม่ธรรมดา จับชพจรดู ก็
ี
ี
ู
ล่วงร้เรื องน ได้








ี
่
ี
ี
“นางไม่มใจร้องขอชวิตแม้แต่น้อย คนปวยเช่นน ข้า
ี

โจวอ รักษาไม่ได้หรอก!” หลีจอจนใจสัน แต่กลับอด

ิ
ื

ั
ี
ทนฟงว่าท่านหมอผู้น จะพูดอะไรต่อ








นางตกตะลึงก่อนคราหนึ ง ต่อมาก็พลันลืมตาขึ น!











31

ี
โจวอ !











ี
ี
็
คาดไม่ถึงว่าคนผู้น จะเปนหมอเทวดาโจวอ !









ี
่
นางลืมตาขึ น ภาพแรกทสะท้อนเข้าสูสายตา ก็คอชาย
ื
ี
ชราผมขาวกว่าครึงศรษะ ใบหน้าธรรมดา ชายชราผู้น ดู

ี

ี
อายุอานามราวห้าสิบหกสิบป สุขภาพร่างกายแข็งแรง


โดยเฉพาะดวงตาคูนั น ลึกลํ าหาใดเปรียบ ราวกับ
่



สามารถมองทะลุใจคนได้











กลับเปนหมอเทวดาโจวทมอายุอานามใกล้เคยงกับใน
ี
็

ี
ี
คําเล่าลือจริงๆ










32

ี
ื
ิ
็


ี
เวลาน หลีจอจนพลันหวานอมขมกลืนในอกเปนเท่าทว




บิดามารดานางเฝ้าเสาะหาท่านหมอเทวดาโจวมาชัว




ิ
ี

ี

ื
ชวิต ก็เพอรักษาโรคทติดตัวนางมาแต่กําเนด





ทว่าสุดท้ายจวบจนสิ นชวิต ก็มิเคยเสาะหาทอยูของโจว
ี
ี

่
ี
อ ได้เลย










็
ื

คิดไม่ถึงว่าเมอนางได้กลายร่างเปนซูหลีอย่างน่า

ี
ประหลาด จะได้พบกับโจวอ เข้าให้!










“นายน้อย!” นางเพิงจะลืมตาขึ น ก็ทําให้แม่นมตกใจ









33

แล้ว แม่นมเรียกนางหนึ งคํารบ ก่อนจะหันไปมองโจวอ ี




อย่างระแวดระวังปราดหนึ ง











็
ี
ิ
ในใจแม่นมเองก็กลัวเช่นกัน เรื องซูหลีมร่างเปนหญง
ิ
ี
ิ
ถูกปดมานานหลายป ปกติแล้วหากเกดปวยไข้ขึ นมาใน
่

ี
ู
็
ี
็
็
จวน ก็จะเปนหมอทพวกเขาร้จักมักคุ้นเปนอย่างดเปนผู้
ี
็
ตรวจรักษา ครั งน เปนเพราะนางรีบร้อน จึงเสาะหาหมอ
่
ในหมูบ้านหวงซานสักคนมาตรวจซูหลี










ี
ิ
คิดไม่ถึงว่าจะทําเกดเรื องเช่นน ขึ น!










ื
ิ
ื


ี
“ตนแล้วหรือ” โจวอ มองหลีจอจนปราดหนึ ง “สาวน้อย
ี
หากเจ้ามิต้องการชวิตของเจ้าแล้ว ต่อให้เทพเซยนลงมา
ี







34

ยังโลกมนุษย์ ก็ช่วยเจ้าไม่ได้”










ื
ื

พูดจบ เขาก็ลุกขึ น ยนมอไปหยิบกล่องยา ก่อนจะจาก

ไป











ื
ิ

“ฮะฮ่าๆ!” ทันใดนั นบนใบหน้าหลีจอจนพลันฉายแวว


ฉุกคิดขึ นได้ ตามมาด้วยเสียงหัวเราะดังลัน!











น่าขัน ช่างน่าขันจริงๆ ชวิตคนเราก็เช่นน มันเหมอนกับ
ี
ี
ื

เรื องตลกเรื องหนึ งก็มิปาน










ั
ี
คนทเคยวาดฝนว่าอยากจะพบหน้า กลับมาได้เจอโดย


ี
ั
ไม่คาดฝนเช่นน !







35

“ฮ่าๆๆ” นางหัวเราะอย่างบ้าคลัง หัวเราะจนหางตาม ี




หยาดนํ าตาซึมไหลออกมา










ื


ิ
“นายน้อย...” แม่นมมองหลีจอจนด้วยความกังวล ท่า
ี

ทางคลุ้มคลังเช่นน ราวกับนางบ้าไปแล้วก็มิปาน









“ท่านบอกว่าสามารถรักษาได้ก็สามารถรักษาได้แน่



ี
ิ

หรือ” หลีจอจนหยุดหัวเราะ จ้องมองโจวอ คล้ายยิ ม

ื
คล้ายไม่ยิ ม











ิ
ื

ี
ใช่แล้ว การปรากฏตัวของโจวอ ทําให้หลีจอจนเข้าใจขึ น
มา










36

ี
ชวิตนางไม่ควรจบสิ น นางไม่สมควรตาย











ี
ี
ี
ี
่
คนทสมควรตาย ล้วนแต่ยังมชวิตอยูอย่างด!






ตึง!











ี
“แม่หนูนหมายความว่าอย่างไรกันฮึ!” โจวอ ปล่อย

ี

ื

ิ
ื
กล่องยาในมอ หันร่างกลับมา จ้องมองหลีจอจนอย่าง
ื
เดอดดาล










“ข้าไม่ได้หมายความว่าอะไร สมัยน หมาแมวทไหนก็

ี
ี

็
แสร้งปลอมตัวเปนหมอเทวดาได้ทั งนั น ท่านว่าในกาย







37

ิ
ี
ข้าถูกพิษ เช่นนั นตรงน เล่า มันก็เกดจากพิษเช่นกัน


ื

ิ
่
ี
ื
หรือ” หลีจอจนยกมอขึ น ช ไปยังตุมใหญโตบนหน้าตน

่
เอง







ี

่
่
ตุมนั นมรอยหนองอยู ดูน่าเกลียดยิงนัก







ี
่
ี
็
่
เปนเพราะซูหลีตัวจริงมตุมน อยูบนหน้ามาโดยตลอด ดัง
นั นจึงถูกผู้คนหัวเราะเยาะ











่
ี
ี
ี




ในเมอหลีจอจนตัดสินใจทจะมชวิตอยูต่อไป เช่นนั นนาง
ื
ิ
ื
ี
่
ไม่เพยงแต่จะมชวิตอยูเท่านั น แต่นางจะต้องมชวิตอยู ่
ี
ี
ี
ี
ี
อย่างด!








38

่
และมิใช่ว่าหมอเทวดาโจว ก็มาอยูตรงหน้านางแล้ว



หรอกหรือ














































































39

ี

ตอนท 5 เดิมพันสิบวัน






















ี
ี
“เจ้าหมายความว่าอย่างไร!?” โจวอ มสีหน้าอึมครึม

ี
ื
ื
ี

แต่เมอมองดูแล้ว กลับไม่เหมอนว่ามท่าทเกรี ยวโกรธ







ื
ั

“นายน้อย...” ฝงแม่นมเห็นแล้ว ก็คิดจะเตอนนาง







ตามความคิดของแม่นมแล้ว นายน้อยของพวกนางทํา




ี
ผิดพลาดอกแล้ว










“มามา[1]!” หลีจอจนตวาดแม่นม ก่อนจะย้ายสาย
ื

ิ





40

ิ
ี
ตาจับจ้องไปบนร่างโจวอ นางค่อยๆ เชดหน้าขึ น แสดง


ี
ท่าทหยามหยัน











ชาติก่อน ท่านพ่อท่านแม่เฝ้าตามหาหมอเทวดาโจวเพอ
ื

ั
ี
มารักษานาง ทําให้นางได้ฟงเรื องของโจวอ มาไม่น้อย










ี

ิ
ื
ิ
นสัยของโจวอ ผู้น หลีจอจนไม่พูดก็เข้าใจ แต่จะมาก
ี
ี
่

ู
น้อยอย่างไร ก็ยังร้เรื องเกยวกับเขาอยูบ้าง





ู
็
ี
เพยงแต่ไม่ร้ว่าคําเล่าลือเหล่านั น เปนเรื องจริงหรือเปล่า









“เอ่ยถึงชอยอดหมอ ก็มคนแอบอ้างไม่น้อย” หลีจอจ ิ
ื
ื
ี


่
นแสยะปาก เอ่ยกับโจวอ “ก่อนหน้าน ตอนทข้าอยูใน
ี
ี

ี



41

ี
ื
่

ี
ี
เมองหลวง ข้าก็ยังดๆ อยู ท่านหมอทโถงเหรินจ ล้วน
มองไม่ออกว่าข้าถูกพิษ ไยท่านถึงบอกว่าข้าถูกพิษเล่า”











ื
ื
ี



ื
โถงเหรินจ คอโรงหมอทเลืองชอทสุดในเมองหลวง โจวอ
ี
ี

ื
ุ
ิ
ี

ว เห็นท่าทางของหลีจอจน โทสะก็พลันคุกร่น
ื
“สาวน้อย หมอไร้ฝมอพวกนั นดูโรคเจ้าไม่ออก เจ้าก็ยัง
ี


จะปกป้องพวกเขาอกหรือ เจ้าควรจะร้ไว้ พิษน ซึมเข้าสู ่
ู
ี
ี

ี

ี
ปอดส่วนในของเจ้าแล้ว อกไม่กวัน เจ้าก็คง...”








“จริงหรือ” หลีจอจนเลิกคิ ว ตุมใหญๆ บนหน้านาง ก็
่
ิ
ื

่

ี
ี
ั
ิ
ยังไม่อาจปดปงสีหน้าของนางได้ โจวอ เห็นแววเหยยด

ื
หยามได้อย่างชัดเจน กระทังเจอด้วยแววดูถูก








42

ื
็
ี

“ในเมอเปนเช่นน พวกเราไม่ลองพนันกันดูล่ะ!” นสัย
ิ
ี
ี
ี

ของโจวอ โผล่แล้ว หลายปมาน เขาท่องเทยวไปทัวสาร
ี

ื
ิ
ทิศ นสัยเดิมจดจางลงไม่น้อย








็
ี

ี
็
ี
แต่ถึงจะเปนเช่นน เขาเปนหมอมาครึงชวิต ไม่เคยมใคร
สงสัยในตัวเขามาก่อน!









“สิบวัน ภายในสิบวันหากท่านสามารถรักษาข้าให้หาย




ี
ดได้ ข้าจะไปกราบท่านสามครั งและคํานับท่านเก้าหนท ี



หน้าประตูเรือนท่าน ยอมรับความผิดในวันน แต่หาก
ี


ี


ท่านทําไม่ได้ละก็ หึ!” หลีจอจนหน้าเปลียนส ปรายตา

ิ
ื
ี
มองโจวอ ปราดหนึ ง พลางกล่าวว่า “ก็อย่าโทษว่าข้าไร้



นํ าใจแล้วกัน ข้าจะจับหมอกํามะลออย่างเจ้าไปศาล!”





43

ื
ี
“ได้!” เมอนางเอ่ยจบ โจวอ ก็พยักหน้ารับอย่างไม่ลังเล


แม้แต่น้อย










ี
เล่าลือกันว่าโจวอ มนสัยแปลกประหลาด ชวิตน สิ งททน
ี
ิ
ี
ี
ี

ื
ื
ี


ไม่ได้ทสุด ก็คอถูกผู้อนดูถูก




ดูท่าคงได้ผลแล้ว!











ื


ิ
ิ
หลีจอจนยกย มมุมปาก โดยไม่เอ่ยอันใด






...














44

ื
ครึงเดอนต่อมา









ี

“อาจารย์ ข้าหันอันน เปนช นให้ท่านแล้ว เปนอย่างไร
็
ิ
็

บ้าง ข้าหันใช่ได้หรือไม่”










“อาจารย์ เจ้าหญ้าลิ นมังกรหรือดอกไม้ประหลาดอะไร





นัน ข้าบดให้ท่านแล้วนะ!”










“อาจารย์!”











“เจ้าไสหัวออกไปเสีย!” เสียงตวาดดังออกมาจากบ้าน




่
หลังหนึ งในหมูบ้านหวงซาน













45

ี
ทําให้ชายหนุ่มผู้กําลังจะเคาะประตูทด้านนอก พลัน


หยุดชะงักลง











ู
คร่ต่อมา ชายหนุ่มก็หันหน้ากลับไปมองรถม้าปราดหนึ ง



ก่อนจะกล่าวว่า “นายท่าน...”










ี
หมอเทวดาโจวอารมณ์ไม่ใคร่จะดยิงนัก คราก่อนเขาถูก



ี
วิจารณ์ มองดูคราน หมอเทวดาโจวคล้ายกับโกรธเคอง
ื



่
อยูบ้าง เขายิงไม่กล้าเคาะประตู









่
“ฝา…นายท่าน ท่านหมอโจวดูคล้ายกับอารมณ์ไม่ใคร่


ี

ื
่
ี
ี
จะด” ชายหนุ่มทยนอยูข้างรถม้าอายุราวสามสิบปเอ่ย
ี
ี
ขึ น บุรษผู้น มรปโฉมสง่างาม ตัวอวบอ้วนผิวขาว เพยง
ุ
ู
ี
นํ าเสียงทพูดค่อนข้างประหลาดเล็กน้อย ฟงคล้ายบุรษ
ุ

ี
ั
46

ุ
แต่ก็มิใช่บุรษ คล้ายสตรีแต่ก็มิใช่สตรี










่
“เคาะประตู” ม่านมุ้งขวางกั นรถม้าอยูอย่างแน่นหนา



็
่
ี

ไม่อาจมองเห็นได้ชัดเจนว่าบุคคลทอยูด้านในเปนใคร







ี
เพยงได้ยินคํากล่าวสั นๆ แค่สองคํา นํ าเสียงของคนพูด


ฟงดูคุ้นหูยิงนัก ราวกับสุราเลิศรสหอมละมุน เรียกให้

ั



ี
่
ี
ี
คนขบคิดถึงรสชาติทติดตรึงอยูในใจ เพยงแต่ท่าทของ
ี

ี

คนผู้น กลับเย็นชายิงนัก แผ่กลิ นอายเยยบเย็นยิงกว่านํ า
เสียง










ู
ี

ี

ทําให้ผู้ทได้ยินเสียงน พากันสันสะท้านโดยไม่ร้ตัว












47

ุ
่
ื
ี

ื
“เคาะประตูต่อไป!” บุรษทยนอยูข้างรถม้าลงมอเคาะ
ี
ประตูต่อ ก่อนจะกล่าวด้วยท่าทร้อนรน






















------










ิ
[1] มามา เปนสรรพนามทใช้เรียกหญงรับใช้อาวุโสท ี
็

ี
เคยแต่งงานแล้ว



































48