เล่ห์ร้ายโฉมสะคราญ เล่ม1

่
ี

“น้อง/หลาน/กระหม่อมคารวะฝาบาท” หลังจากทพวก
ซูหลีถูกนําเข้ามาแล้ว พวกเขาก็คุกเข่าลงตรงหน้าฉนเย่
ิ



หานพร้อมเพรียงกัน













๊
ิ

ี
ฉนเย่หานนังด้านหลังโตะ ใบหน้าเย็น น้อยครั งนักทจะ
ไม่อ่านฎกาแต่กลับจ้องพวกเขาสามคนด้วยแววตาเย็น
ี


ชา











ิ

ี
ิ
ี
ห้องทรงอักษรเงยบสนททันท คนทรับใช้ข้างกายฉนเย่
ี
หานล้วนเปนคนสํารวมอย่างมาก ปกติแล้วกระทังเสียง
็

ลมหายใจยังแผ่วเบา

















649

ิ

หวาดกลัวว่าจะไปยัวโทสะฉนเย่หานเข้า










ี
ี
ี

ิ
ดังนั นความเงยบทเกดขึ นอย่างกะทันหันน จึงทําให้ห้อง
ี
ทรงอักษรเงยบสงัดลง











บรรยากาศกดดันอย่างยิง พวกซูหลีไม่กล้ากระทังจะ


ื
ี
แหงนศรษะขึ นมอง ฉนเย่หานเองก็ไม่เรียกพวกเขายน
ิ

ขึ น ปล่อยให้พวกเขาคุกเข่าอยูอย่างนั น
่











่
“ฝาบาท องค์หญงจนเย่ว์เสด็จ” หวงเผยซานเดินด้วย
ิ
ิ
ิ
เสียงฝเท้าอันเบากริบ ถวายรายงายข้างกายฉนเย่หาน
ี


เสียงค่อย















650

ิ
“ให้นางเข้ามา” ใบหน้าฉนเย่หานไร้อารมณ์ ในดวงตา



เต็มไปด้วยความเย็นชา พวกซูหลีกระสับกระส่ายอย่าง




ยิง











ิ
ู
่
โดยเฉพาะฉนมูปง ร้สึกเลือดทั งร่างแข็งค้าง ร้สึกแย่
ิ
ู
อย่างยิง











ี
ี
ิ
แต่ฉนโม่โจวและซูหลีไม่มท่าทใด เขาจึงจําต้องคุกเข่า
ิ
อยูเช่นน ร้สึกทนไม่ไหวถึงได้เหลือบสายตาขึ นมองฉนเย่
ี
ู
่
หาน












เพยงแต่เขาคาดคิดไม่ถึงว่าการเหลือบสายตาขึ นครั งน ี
ี


ิ
จะประสายสายตาเข้ากับดวงตาสุขุมดวงนั นของฉนเย่









651

ี
หาน ร่างเขาสันเทิ ม รีบร้อนก้มศรษะลงไป ไม่กล้าจะ


ขยับตัวตามใจอก
ี










ี
ิ

ี
“พวกเจ้านใจกล้าจริง!” แต่ในตอนน เอง จู่ๆ ฉนเย่หานก็
เปดปากเอ่ย
ิ










นํ าเสียงเขาทั งทุ้มนุ่มและเต็มไปด้วยอารมณ์ เมอลอด

ื



เข้าโสตประสาททําให้คนอกสันขวัญแขวน











ี
ั
เพยงเพราะนํ าเสียงไม่น่าฟงเท่าไหร่นัก









ี
นํ าเสียงทเย็นชาหนาวเหน็บเข้ากระดูกทําให้พวกซูหลี



สันเทิ มอย่างอดไม่ได้







652

“น้อง/หลาน/กระหม่อมมิกล้า!”













































































653

ี

ิ
ี
ตอนท 71 ผู้มพระคุณขององค์หญง








ทั งสามเสียงประสานขึ นพร้อมกัน!











ื
่
ิ


พวกเขาทั งสามคนสามัคคกันอย่างยิงเมออยูต่อหน้าฉน
ี
เย่หาน
















654

ี
“มิกล้า?” ข้าว่าไม่มเรื องทพวกเจ้าไม่กล้าทําหรอก!
ี









“เสด็จพ!” อากาศในห้องทรงอักษรลดลงไปหลายองศา

ี

็
ี
พวกซูหลีไม่กล้าพูดจาแต่เปนองค์หญงจนเย่ว์ผู้มาทหลัง
ิ
ิ
ร้องเรียกฉนเย่หาน
ิ










ิ
ู
ี
ิ
องค์หญงจนเย่ว์มวงหน้าเรียวรปไข่ คิ วโก่ง ดวงตากลม
สดใสร่าเริง ริมฝปากอมชมพู ได้จุดเด่นของอดตฮ่องเต้
ี
ี

และองค์ไทเฮา จึงทรงมรปลักษณ์งดงามเปนเลิศ
็
ี
ู









เพยงแต่อารมณ์ร้อน แถมยังเปนน้องสาวเพยงคนเดยว
็
ี
ี
ี
ิ
ของฉนเย่หาน ได้รับการประคบประหงมจากไทเฮาจึง


ี
ิ
ี
ทําให้มนสัยเอาแต่ใจเช่นน







655

ี
ี
ู
่
ิ
ิ
ิ
วันน ตอนร้เรื องทนางตกนํ า ฉนโม่โจวและฉนมูปงใจเต้น
ระรัว








ิ
ิ
ิ
เพราะนสัยขององค์หญงจนเย่ว์ยากจะอธบายแจก
ิ
แจงออกมาได้











“เสด็จพเหตุใดท่านถึงปล่อยให้ผู้มพระคุณคุกเข่าอยูเช่น

่
ี
ี
น เล่า?” ฉนจนเย่ว์กระเง้ากระงอด ซูหลีพลันมองเห็นเล็บ
ิ
ี
ิ
มอสีแดงสด ยนมาตรงหน้านาง
ื

ื









ี
“ท่านผู้มพระคุณรีบลุกขึ นเถด” ซูหลีตัดสินใจเหลือบสาย
ิ

ตาขึ นมอง สบตางดงามของฉนจนเย่ว์
ิ
ิ







656

ี
ู
นางค้างแข็งไปคร่หนึ ง น…









ื
ี
เหมอนมอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง!









ิ
ิ
ี
ิ
ิ
ว่ากันว่าองค์หญงจนเย่ว์มนสัยหุนหัน หลังจากเกดเรื อง
เช่นน นางควรจะโมโหโวยวายไม่ใช่หรือ
ี










ทําไมนาง...ทําไมนางถึงได้มท่าทางเช่นน เล่า
ี
ี










“ผู้มพระคุณ?” ฉนจนเย่ว์เห็นซูหลีมองนางตาค้าง จึง
ี
ิ
ิ
ี
เรียกซูหลีซํ าอกครั ง











657

ื
ิ
ี
ื
ซูหลีได้สติกลับมาไม่กล้าสัมผัสมอองค์หญงทยนออกมา






ี
ล้อกันเล่นรึ ไม่ดูเล่าว่าตอนน มันเวลาไหนแล้ว หากนาง


ทําเรื องแบบนั นขึ นมาจริงๆ...












เช่นนั นแล้ว...เช่นนั นแล้วฮ่องเต้คงจะไม่เหลือชวิตน้อยๆ
ี


ของนางเอาไว้แน่












“ลุกขึ นเถอะ” ฉนเย่หานเห็นดวงตาเรียวคูงามของนาง
่
ิ

ี
หมุนวนบนร่างเขา ถึงเข้าใจความเจ้าเล่ห์ของซูหลีผู้น











“ขอบพระทัยฝาบาท” ซูหลีลุกขึ นยน แต่ท่านอ๋องทั ง
ื
่




658

ี
่

ื
ี
สองกลับยังคงต้องคุกเข่าอยู ทันททซูหลีลุกยนขึ นจึงเห็น
หนึ งในนั นเหมอนจะคุกเข่าไม่ไหวอกแล้ว
ื
ี









ี

“ขอบพระคุณผู้มพระคุณทให้ความช่วยเหลือ” ดวงตา
ี

ิ
ฉนจนเย่ว์แววตาเปล่งประกาย จ้องซูหลีอย่างเทิดทูน
ิ









่
็
“องค์หญงมิได้!” ซูหลีประคองนางให้ยนขึ น อกฝายเปน
ี
ื
ิ
ิ
ิ
ถึงองค์หญง นางจะให้องค์หญงคารวะนางได้อย่างไรกัน

นางยังต้องการมชวิตอยูต่อ!
ี
่
ี









ิ
ื

คิดไม่ถึงว่าเมอมอนางแตะร่างฉนจนเย่ว์ แก้มสองข้าง
ิ
ื
ของฉนจนเย่ว์จะแดงระเรื อ
ิ
ิ













659

ิ

ซูหลีใจสัน แย่แล้ว เพราะนางไปช่วยองค์หญงเอาไว้ ทํา


ให้องค์หญงทรงเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่านะ
ิ










ี

“เสด็จพ ผู้มพระคุณช่วยเย่ว์เอ๋อร์อย่างไม่รักตัวกลัวตาย
ี


ี
ี
เสด็จพจะต้องให้รางวัลผู้มพระคุณอย่างงามถึงจะถูก”
ฉนจนเย่ว์มองซูหลีด้วยอย่างเขินอาย ก่อนจะหันไปพูด
ิ
ิ


กับฉนเย่หาน
ิ










บนใบหน้าฉนเย่หานไร้อารมณ์ มองสํารวจซูหลีอย่าง
ิ




ี
ละเอยดถถ้วน
ี









ิ
ิ
่
“ฝาบาท หม่อมฉันมเรื องจะรายงาน!” คําพูดฉนจนเย่ว์
ี
เรียกสติซูหลี ยังไม่ได้จัดการเจ้าคนก่อเรื องเลย!










660

ี
ี
เรื องในวันน นางไม่มทางปล่อยให้จบลงง่ายๆ แน่










“ว่ามา!”











ิ
ี
“เรื ององค์หญงตกนํ าวันน ไม่ใช่เรื องบังเอิญ แต่มคนจง
ี

ิ
ใจ!” รังสีจากร่างฉนเย่หานทําให้คนหวาดกลัว ทว่าซูหลี



ี
ก็ยังพูดเรื องทตนต้องการจะพูดต่อ










ื
ู
ี
ใบหน้าน้อยๆ นันใสซอเหมอนไม่ร้อะไร เพยงแค่เล่าเรื อง


ื
จริงออกมาเท่านั น


















661

ี

ิ
ิ
่
ตอนท 72 ตัวฉนมูปง






ิ
“เจ้าพูดเหลวไหลอะไร!” นางเพิงเอ่ยจบฉนมูปงก็ร้อนรน
ิ

่
ิ
ี

ทั งๆ ทฉนเย่หานยังไม่ทันพูดอะไรออกมา








เขาเหมอนถูกคนจับหางได้ โทสะระเบิดออกมาราวสาย
ื



ฟ้า











“บังอาจ!” ฉนโม่โจวผู้คุกเข่าอยูข้างๆ ขณะนั นข่ม
ิ
่


ี
อารมณ์ใดเอาไว้ไม่ไหวจริงๆ พลันแหงนศรษะขึ น แค่น





662

ิ
่
ิ
เสียงเย็นใส่ฉนมูปง










ี
“นเจ้าทําอะไร ทนคอสถานทใดกัน!” ทันททฉนโม่โจว

ี
ื
ี

ิ

ี
ี
ี

ี
ี


ู
ี
เอ่ยจบ ฉนมูปงถึงได้ร้ตัวทันท ทนคอห้องทรงอักษร
่
ิ
ื
ิ

ฝาบาทนังอยูตรงหน้า การกระทําและคําพูดของเขาล้วน
่
่
แต่ไม่เหมาะส







“...เสด็จอา หลานสํานึกผิดแล้ว” ฉนมูปงชะงักค้างไป
ิ
่
ิ

ก่อนจะยอมรับผิดกับฉนเย่หานอย่างว่าง่าย
ิ










ี
ื

ื
“ซอจออย่าทรงใจร้อนไป เรื องวันน ย่อมต้องมคนจงใจให้
ี

ิ
ิ
เกดขึ น มิฉะนั นองค์หญงทรงอยูดๆ ทําไมถึงได้ร่วงตกนํ า
ี
่


663

ิ
ได้ ตอนนั นคนข้างกายองค์หญงต่างเห็นกันเต็มสองตา



ิ
่
องค์หญงทรงอยูไกลจากสระนํ าไม่น้อย!”









ใบหน้าซูหลีเย็นชา ก้มศรษะลูบแขนเสื อตนเอง ไม่แม้แต่
ี



ิ
ิ
่
จะปรายตามองฉนมูปง








ี
ิ
่
ี
เรื องตกนํ าน มจุดผิดปกติอยูมาก ไม่ต้องพูดเรื องหญงรับ

ใช้ทบอกจะพาซูหลีไปเปลียนเส อผ้า แต่กลับพาเดินไป

ี
ื
ี
ี
ี
ทางสระบัว แถวๆ สระบัวมเก๋งจนเพยงหลังเดยว หรือว่า
ี
่
จวนไหวอ๋องใหญขนาดน พวกเขาจะให้แขกเปลยนชุด
ี
ี

ในเก๋งจนกัน
ี










ี
ี
แล้วไหนจะตอนทองค์จนเย่ว์ปรากฏกายออกมานั นมเงา

ิ






664

ดําโผล่ออกมาอย่างกะทันหัน













ี
็
ทจริงแล้วเปนข้ารับใช้ผู้หนึ ง








ข้ารับใช้ผู้นั นโผออกมาทําให้ซูหลีชักเท้าถอยร่นไปก้าว




ิ
ิ
หนึ ง แล้วจึงชนองค์หญงจนเย่ว์ร่วงลงในสระนํ า










ิ
ี
เพราะเรื องน เกดขึ นอย่างกะทันหัน ทุกคนจึงไม่ทัน

สังเกตเห็นทหารยามคนนั น พะวงแต่เรื องจะช่วยองค์




ิ
ิ
ิ
หญงจนเย่ว์ แต่องค์หญงจนเย่ว์รวมไปถึงข้ารับใช้ข้าง
ิ
กายขององค์หญงจนเย่ว์ล้วนแต่เห็นกันอย่างชัดเจน
ิ
ิ










ี
ทว่าทําไมจู่ๆ ถึงได้มข้ารับใช้โผล่ออกมาได้






665

ี
ี
ี
“เสด็จพ ท่านผู้มพระคุณกล่าวได้ถูกต้องแล้ว เรื องน มคน
ี


จงใจก่อเร่องขึ น เย่ว์เอ๋อร์ได้ยินมาว่าสระบัวทจวนไหว
ี

ี
ิ

ี
อ๋องช่วยให้คนมสมาธ จึงตั งใจไปชมทจวนไหวอ๋อง
ี
ี


อยากจะเด็ดดอกบัวทสวยงามทสุดมามอบให้เสด็จแม่
ี



คิดไม่ถึงเลยว่าเย่ว์เอ๋อร์เพิงจะนังลงจะชมดอกบัวทริม
ิ
ี
สระบัว ก็เห็นหญงรับใช้พาผู้มคุณเดินผ่านมา...”









ี
“เย่ว์เอ๋อร์ยังไม่ทันได้พูดคุยกับผู้มคุณ ก็เห็นข้ารับใช้ผู้



หนึ งโผล่ออกมา!”












“ข้ารับใช้ทว่าก็ไม่ใช่คนอน คอจู๋ซย่าข้ารับใช้คนสนทของ
ิ

ื
ี
ื
ิ
่
่
ิ
ิ
ิ
ิ
ฉนมูปง!” องค์หญงจนเย่ว์พูดพลางมองฉนมูปงไปพลาง
ิ


666

เอ่ย












ิ
ู
่
ิ
“ว่าอย่างไร หรือว่าหลานมูปงร้สึกว่าหญงสาวเช่นข้า
ขวางหูขวางตา ถึงได้จงใจผลักข้าลงสระบัว เพอระบาย

ื


ความโมโหเช่นนั นหรือ”











ิ
ิ
่
ฉนจนเย่ว์พูดจาไม่ไว้หน้าฉนมูปงแม้แต่น้อย นางและฉน
ิ
ิ
ิ
ี
่
มูปงไปมาหาสูกันไม่บ่อย แต่วันน ตอนถูกช่วยขึ นมารอบ
ิ
่
บริเวณก็มคนจํานวนมาก…
ี











ิ
แต่ไหนแต่ไรมาฉนจนเย่ว์รักหน้าของตนอย่างยิง ใน
ิ

บรรดาองค์หญงเปนคนยึดมันในคําพูดสุด วันน นางต้อง
ี

ิ
็
ี
มาขายหน้าเช่นน จะให้นางสบายใจได้อย่างไร









667

ิ
ี
ิ
และเพราะเหตุน นางถึงไม่ยอมให้ฉนมูปงรอดตัว
่








ี
ิ
ซูหลีคาดไม่ถึงว่าองค์หญงจะเข้าข้างนางขนาดน นางยัง

ไม่ทันได้พูดอะไร และไม่ได้ขอความเห็นด้วยจากองค์




ิ
่
ี
หญง อกฝายก็เข้าข้างนางโดยชงพูดก่อนแบบน
ิ
ี






นางชะงักค้างแข็งไป ดูแล้วองค์หญงจนเย่ว์เหมอนจะม ี
ิ
ิ
ื

ิ
ิ
่

ความสัมพันธ์ทไม่สู้ดนักกับฉนมูปง!
ี
ี





ิ
่
ิ
แล้วฉนมูปงผู้น ยังทําเรื องโง่งมเช่นน ให้ทหารคนสนท
ิ
ี
ี
็
ของตนเปนคนก่อเรื อง!












668

ิ
่
ิ
ซูหลีหรี ตาลงมองไปทฉนมูปง

ี















































































669

ี

ตอนท 73 โง่จริงหรือแกล้งโง่









ู

ี
ี
ไม่ร้ว่าเพราะเหตุใด เพราะช่องโหว่ทชัดเจนเช่นน ถึงทํา
ิ
ให้ซูหลีประหลาดใจเกนจะเปรียบ











ี
ี
ซอจอพระองค์น ! ไม่ได้โตทเมองหลวง!

ื

ื

ื




ี
ี
ในปทฮ่องเต้องค์ก่อนประชวรหนัก สาเหตุเพราะสุขภาพ

ของบิดาฉนมูปง ทําให้ไม่อาจเดินทางมาทีเมองหลวงได้
ิ

่
ื
ิ
่
ิ
จึงให้ฉนมูปงกลับมา เพอแทนคุณฮ่องเต้องค์ก่อน
ิ

ื







670

จากนั นฮ่องเต้องค์ก่อนก็สวรรคต ฮ่องเต้องค์ใหม่ทรงขึ น




่

ิ
ิ
่
ี
ครองราชย์ จึงปล่อยให้ฉนมูปงอยูทเมองหลวงต่อ
ื




ี
ี

ิ
่
ิ
ในหนึ งปทฮ่องเต้ขึ นครองราชย์แล้ว เพราะฉนมูปงได้รับ
พระกรณาอย่างยิงจากไทเฮาและฮ่องเต้ ดังนั นจึงมขวัญ

ุ
ี
็
กล้าเทยมฟ้า กลายเปนจอมอันธพาลแห่งเมองหลวง
ี
ื









ี
ื
มชอเสียงด้านไม่ดอันดับต้นๆ ในเมองหลวง
ี
ื








ดังนั นฮ่องเต้ถึงไม่ได้ให้เขากลับไปหาท่านพ่อ แต่ให้อยู ่



ื
ื

ในเมองหลวงต่อ และติดตามอาจารย์เพอศึกษาหา

ความร้อยูในสํานักเต๋อซัน
่

ู












671

ิ
่
ิ
ี

ู

ซูหลีทวนเรื องทั งหมดทนางร้เกยวกับฉนมูปงในใจอก
ี
ี
ครั ง







ื
ี
ิ
่
ิ
ี
ื
เห็นได้ชัดว่าฉนมูปงไม่ได้มชอเสียงทดนักในเมองหลวง


ี
ไม่ว่าจะการกระทําหรือความยโสโอหังของเขา ล้วนแต่
ี
สร้างความประทับใจทไม่ดนักต่อผู้คน
ี









ื
ี
ี

ี
ื
เพยงเพราะเบ องหลังเขามทพึงพาสามแห่ง หนึ งคอ

ี
ี

ไทเฮาองค์ปจจุบัน ฮ่องเต้ และยังมท่านพ่อทควบคุม
ั
ื
กําลังทหาร ทําให้คนอนจําต้องเคารพเขาอย่างเสียไม่ได้









ิ
ี
็
่
ิ
แต่ไหนแต่ไรมาล้วนเปนเช่นน เสมอ เหมอนว่าฉนมูปงผู้น
ื
ี

ี
ิ
เปนเด็กทถูกประคบประหงมจนนสัยเสียเท่านั น
็



672

ี
ี

ี
ิ

ี
่
ิ
อันทจริงปน ฉนมูปงอายุใกล้จะยสิบ อายุต่างจากเสด็จ

ี
ิ
ี
ี
ลุงของเขาฉนเย่หานไม่กป อายุอานามเท่าน ยังทําเรื อง
ไร้สมองออกมาได้...







ิ
ซูหลีขมวดคิ วนวหน้า นางร้สึกประหลาดใจขึ นมาน้อยๆ

ู
แล้ว













็


ิ
ในชาติก่อน ตอนทนางยังเปนหลีจอจน ก็ไม่เคยไปมาหา
ี
ื
ิ
่
่
ิ
สูกับฉนมูปง





ื
ตอนนางตาย ฉนมูปงเพิงจะมาถึงเมองหลวง เพราะราช
่
ิ
ิ

วงศ์ต้าโจวยังอยูในช่วงไว้อาลัย ฉนมูปงจึงไม่ได้ก่อเรื อ
ิ
่
ิ
่




673

งออะไร












ิ
ื
่
็
ิ
ฉนมูปงในตอนนั นยังไม่ได้เปนยออันธพาลแห่งเมอง
หลวงดังเช่นตอนน ...
ี










ิ
ิ
่
สามารถพูดได้ว่านางไม่เข้าใจฉนมูปงแม้แต่น้อย กระทัง


ี
ิ
ข่าวลือทว่ายังเกดขึ นหลังจากทนางกลายเปนซูหลีแล้ว
ี

็






ี
ู
แต่นางกลับร้จักคนอกผู้หนึ ง…










่
ิ
บิดาของฉนมูปง จ งหนานอ๋อง!
ิ
ิ







ิ
ื

จ งหนานอ๋องทหลีจอจนร้จัก คนผู้นั นไม่ได้เหมอนคนท ี
ื

ู
ิ
ี

674

ี

ี
จะสังสอนลูกชายททั งเกยจคร้าน โอหัง ไม่เข้าใจเรื อง
ราวใดๆ และไม่ร้ฟ้าสูงแผ่นดินตําเช่นน ได้!
ู
ี









ิ
่
ิ
ิ
ี
สิบเก้าปของฉนมูปงใช้ไปกับบิดาผู้ให้กําเนดของตนไม่
่
ื
ได้อยูในเมองหลวงตลอดเวลา









หากว่าอยูในเมองหลวงตลอด ถูกไทเฮาคอยประคบ
่
ื


ี
ประหงมจนมนสัยแบบน ก็พอจะเข้าใจได้แต่สภาพใน
ิ
ี
ี
ตอนน …












ี
ซูหลีหรี ตาลงเล็กน้อย เหมอนมบางเรื องทไม่สมเหตุสม
ื
ี
ผล!















675

ิ
ิ
่

“เสด็จ...เสด็จอา!” นางเพิงฉุกคิดอะไรออก ฉนมูปงกลับ
ื
ิ
ส่งเสียง เขามองฉนเย่หานอย่างหวาดๆ เหมอนกลัวเกรง

ิ
ฉนเย่หานเหลือเกน
ิ











ี
ิ
่
ิ

ซูหลีสังเกตเห็น ฉนมูปงทไร้มารยาทผู้น อันทจริงร่างกาย
ี
ี
สูงใหญ ใบหน้าหล่อเหลาช่างขัดกับท่าทางและ
่
ิ
ี

พฤติกรรมทไม่เหมาะไม่ควรของเขาโดยสิ นเชง








ซูหลีชะงักค้างไปเล็กน้อยนางคาดเดาไปต่างๆ นานา




อย่างร้อนรน












ิ
ฉนมูปงผู้น อาจเปนคนโง่งมคนหนึ งดังเช่นพฤติกรรมท ี
ี
็
ิ
่
เขาแสดงออกมา หากไม่เช่นนั น...









676

ี

คุณชายเจ้าสําราญทเล่นตะลอนไปวัน ทั งยังชอบสร้าง

เรื องสร้างราว เกรงว่าคงแค่เสแสร้งไม่ต่างจากซูหลี!













ี
ี
็
หากเปนอย่างทสองละก็ นับว่าคนผู้น น่ากลัวเอาการ








ื
อกทั งฮ่องเต้องค์ปจจุบันคอลุงแท้ๆ ของเขา เขาจะทํา
ี
ั
ี
เช่นน ไปทําไม!






































677

ี
ี
ตอนท 74 ต้องการชวิตของข้าด้วยสินะ!









“หลาน เอ่อ...หลานไม่ได้ตั งใจ!” ในตอนทซูหลีดําดิงลง
ี


ิ

่
ในห้วงความคิดของตนเอง ฉนมูปงก็เริมแก้ตัวด้วยใบ
ิ
หน้ารอนรน











ื
ิ
แต่เขาก็ทําอะไรไม่ได้ เหมอนคิดไม่ออกว่าจะอธบาย


ี
อย่างไรด ถึงขนาดอาสาขอรับโทษด้วยตนเอง










ิ
ซูหลีเหลือบมอง เห็นสีหน้าฉนโม่โจวดําคลํ าเหมอนคิด
ื


่
ิ
ไม่ถึงว่าฉนมูปงจะโง่เง่าได้ขนาดน
ี
ิ










678

ี
ิ
ซูหลีหลุบตา นางคิดเช่นน แทน ด้วยคนอย่างฉนโม่โจว


ี
ิ
และฉนเย่หานคงวางแผนซับซ้อน แต่จากวันน ดูแล้ว

ิ
ิ
ความสัมพันธ์ระหว่าง ฉนโม่โจวและฉนมูปงคงจะไม่เลว
ิ
่
เลย












ี
็
ี
กลายเปนว่ามแค่นางทคิดมากไป...








ิ

ซูหลีสลัดความคิดเลอะเทอะทิ ง สงบนง เหลือบดูฉนเย่
ิ
หานแต่เห็นเพยงมอขวาของเขาทกําแน่นบนโตะก่อนจะ
ี
ี
ื
๊

เอ่ยเสียงเย็น












“ไม่ได้ตั งใจ?”















679

ิ
่
ิ
ู
ี
ั

ฉนมูปงได้ยินดังนั นกัดฟนกรอด ตอนน เขาเพิงร้สึกตัวว่า
พูดผิดไป แต่ตอนน ซูหลีและองค์หญงจนเย่ว์ต่างตําหน ิ
ี
ิ
ิ
เขา











จากมุมของเขา ไม่มคําอธบายใดจะแก้ตัวได้
ิ
ี









โดยเฉพาะอย่างยิงองค์หญงจนเย่ว์เปนเสด็จอาหญงเล็ก
ิ
ิ
็

ิ
ของเขา หนําซํ ายังเปนน้องสาวแท้ๆ ของฮ่องเต้ คําพูด
็


ของนางฮ่องเต้ย่อมทรงเชออยูแล้ว
่

ื









ิ
“ฉนมูปงเจ้าร้หรือไม่ว่าทําอะไรผิด!” ฮ่องเต้ผู้เรืองอํานาจ
่
ิ
ู
ื
ั
ื
ผู้นั น จู่ๆ ยกมอขึ นปดฎกาบนโตะร่วงลงพ น
๊
ี










680

ื
ี
ึ
ื
ปง! ฎการ่วงลงพ นเละเทะระเนระนาด ร่วงลงเบ องหน้า
ิ
ี
ิ
่
ฉนมูปงพอดิบพอด







่
แต่เหมอนว่าฉนมูปงจะสังเกตไม่เห็นจุดน เหงอไหลเต็ม
ิ
ื
ิ
ี
ื

ื
ิ

หน้าผาก เพราะตนตระหนกกับท่าทางของฉนเย่หาน จึง
ิ
ิ
กระเถบตัวเข้าไปใกล้ฉนโม่โจว









ิ
มุมปากฉนโม่โจวกระตุกเขาทนมองต่อไปไม่ไหวจริงๆ



ถึงเอ่ยเสียงค่อย “เสด็จพโปรดละเว้นโทษด้วย ซอจอ
ี

ื

ื
ี
เพยงแต่อยากเย้าคุณชายซูเล่นเท่านั น!” all-all2 blog
















ี
่
ิ
“ล้อเล่นอกแล้ว!” ตอนน ซูหลีได้สติกลับมา ไม่ว่าฉนมูปง
ี
ิ




681

จะโง่จริงๆ หรือแกล้งโง่ก็เถอะ นางจะต้องทําให้เเรื อ




ี
็
่
งวันน เปนเรื องใหญให้ได้








่
หากฉนมูปงเปนคนทลึกลํ าเกนคาดเดา เรื องวันน คง
ี
็

ิ
ิ
ิ
ี
ต้องอยูในการคาดการณ์ของฉนมูปง นางแค่ต้องทําเรื อง
ิ
่
่
ิ
ของตนเองเท่านั นก็พอแล้ว









ิ
ี
ตอนน จะยอมแพ้ปล่อยให้ฉนมูปงมโอกาสสารภาพผิด
ี
่
ิ

เกรงว่าคงจะยิงไม่เหมาะสม










ื
“กระหม่อมไม่เข้าใจคําพูดของไหวอ๋อง ซอจอท่านอยาก

ื

็
ล้อเล่น จําเปนต้องผลักข้าลงในบ่อด้วยหรือ หากว่าวันน ี


็
ี
ข้าว่ายนํ าไม่เปน ท่านล้อเล่นเช่นน ข้าคงตายไปแล้ว!”








682

ิ
ี
ิ
่
ซูหลีพูดออกมาเช่นน ฉนมูปงหันมามอง จ้องซูหลีเขม็ง








ซูหลีหน้านง ไม่เหลือบแลฉนมูปงแม้แต่น้อย

ิ
ิ
่
ิ






“ฝาบาท” ซูหลีคุกเข่าลงบนพ นทันท มองไปทฉนเย่หาน
่
ื

ี
ิ
ี

ิ
ื
ู
แล้วเอ่ย “กระหม่อมไม่ร้ว่าไปทําอะไรล่วงเกนซอจอเข้า

ื
ท่านถึงต้องทําเรื องเช่นน แถมคนตกนํ าในวันน ไม่ใช่ข้า
ี
ี
็
น้อยแต่เปนองค์หญง”
ิ









“หากวันน ข้าน้อยว่ายนํ าไม่เปนละก็ องค์หญงคง...”
ี
ิ
็









ี
“ใช่ ถ้าท่านผู้มคุณว่ายนํ าไม่เปนขึ นมา เจ้าต้องการชวิต
็
ี



683

ื

ิ
ิ
ข้าใช่ไหม!” เมอฉนจนเย่ว์ได้ยินคําพูดซูหลี ใบหน้าพลัน
ิ

แดงจัด พูดต่อซูหลีด้วยใบหน้านงเฉย









ี
ิ
“หรือสําหรับเจ้าแล้วชวิตของอาหญงเช่นข้าสามารถใช้


ิ
ิ
่

เล่นสนุกได้” นหากพูดไปแล้ว ฉนมูปงช่างเลวทรามเหลือ
ี
เกน!
ิ




















































684

ี
ตอนท 75 ฮ่องเต้ทรงพระปรีชา










ิ
ุ
๊
ั
ปง! ฉนเย่หานตบโตะอย่างรนแรง








ฉนมูปงตกอกตกใจจนตัวสันเทิ มจากเสียงดังกึกก้องน

ี
่
ิ
ิ






“หวงเผยซาน!”
















685

ั
ื


“พ่ะย่ะค่ะ” หวงเผยซานรีบค้อมตัวลงฟงเพอรับคําสัง
จากฉนเย่หาน
ิ










ื

ื

“ถ่ายทอดคําสังเราลงไป โบยข้ารับใช้รอบตัวซอจอคน

ี
ละยสิบไม้ จู๋ซย่า...”










ี
ิ
่

เมอฉนมูปงได้ยินเช่นนั น ใบหน้าเขาพลันบูดเบ ยวจนถึง
ิ
ื

ขดสุดในทันท ละลักละลําเอ่ย “เสด็จอา หลานเปนคน

ี
็
ี
สังให้จู๋ซย่าทําเอง เขาแค่ทําตามคําสังหลานเท่านั น


เสด็จอาโปรดทรงเมตตาด้วย!”












็
ิ

ื
เด็กรับใช้ทชอจู๋ซย่าติดตามข้างกายฉนมูปงเปนเวลา
ี
ิ
่

หลายป ขยันขันแข็งเอาการเอางานมาโดยตลอด จึงได้
ี





686

ิ
่
ิ
รับความไว้วางใจจากฉนมูปง









ิ
ี
ู
ี
ิ
เพราะเหตุน เองพวกฉนจนเย่ว์ถึงได้ร้จักเด็กรับใช้คนน







่
ิ
ี
หลังจากทฉนมูปงได้ยินคําพูดฉนเย่หาน ในเวลานั นเขา
ิ
ิ
ี
ี
ไม่ใส่ใจอะไรอกนอกจากการรักษาชวิตของจู๋ซย่า!









ฉนเย่หานมองฉนมูปงปราดหนึ ง เอ่ย “จู๋ซย่าโบยห้าสิบ!”
ิ
่
ิ
ิ







่
ิ
ื

ิ
เมอฉนมูปงได้ยินเช่นนั น เขาพลันผ่อนลมหายใจหนักๆ
ออกมา











ี
แม้การโบยห้าสิบไม้อย่างน้อยๆ ก็เกอบจะพรากชวิตจู ๋
ื



687

ี
ี
ื
่
ซย่าไปอยูแล้ว เพยงแต่เมอมเหตุการณ์เช่นน เกดขึ น จู ๋
ิ
ี
ซย่าถึงขนาดอาจหาญผลักองค์หญงจนเย่ว์ลงสระบัว น ี
ิ
ิ
นับว่าเปนการลงโทษสถานเบาแล้วด้วยซํ า
็











ี
ี
รักษาชวิตเอาไว้ได้ก็ดถมเถ!










ื
ี
“ตั งแต่วันน เปนต้นไป เบ ยหวัดทั งหมดของจวนซอจอจะ

ี
ื
็

ื
ื
ถูกตัด ให้คนรอบตัวคอยเฝ้าเอาไว้ หากซอจอเดินออก

ิ
จากสํานักเต๋อซันเพยงก้าวเดยว สังหารไม่เว้น!” ทว่าฉน
ี
ี

ี
่
ิ
มูปงยังไม่ทันได้โล่งใจด ก็ได้ยินคําสังเช่นน

ี






็
ี
ตัดเบ ยหวัดเขา ต่อให้เขาอยากจะทําอะไรก็คงเปนไปไม่

ี
ได้อกแล้ว!









688

ี
ี
ิ
ิ
อกทั งคราวน ฉนเย่หานยังไม่ให้ใครไปเฝ้าฉนมูปงแต่
ิ
่
ิ
่
ิ
กลับให้คนของฉนมูปงเฝ้าเขาเอง ถ้าหากว่าเขากล้าก่อ
เรื องเช่นน อกละก็
ี
ี










ี
คนพวกนั นคงเอาชวิตไม่รอดแน่










ิ
่
ุ
ี
“เสด็จอา...” สําหรับฉนมูปงบทลงโทษน นับว่ารนแรง
ิ
จริงๆ











ก่อนน ถึงแม้จะกักบริเวณ แต่ทสุดแล้วก็ยังมจํากัดเวลา
ี
ี

ี
่
อยู













689

ี
ิ
ี
คราวน ฉนเย่หานดูจริงจัง อกทั งไม่บอกว่าจะกักบริเวณ

ิ
ื
ี

เขาไปถึงเมอไหร่ แถมยังตัดเบ ยหวัดเขาอีก สําหรับฉนมู ่

ี
ี
ื
ปงแล้วนมันเหมอนเปนการเอาชวิตเขาชัดๆ!
็
ิ






ื
“ยังจะกล้าพูดอก เจ้าไม่อยากได้แล้วใช่ไหมตําแหน่งซอ
ี

ิ
ื
่

จอของเจ้า” ฉนเย่หานหรี ตา ในดวงตาสุขุมคูนั นเต็มไป
ด้วยแววคุกคาม











ิ
่
ิ
ิ
“พอได้แล้ว!” ฉนโม่โจวดึงฉนมูปงอย่างอดไม่ได้ ตอนน ี
ฉนเย่หานกําลังหัวเสีย หากเขายังกล้าต่อปากต่อคํา
ิ



ี
เกรงว่าการลงโทษคงไม่จบแค่น แน่!










ี
ใบหน้าฉนมูปงซดเผอด
ื
ิ
่
ิ





690

ี
ิ
ี
ู
แต่ยังคงปดปากเงยบ ต่อให้เขาโง่งมขนาดไหน ก็ร้ดว่า

ื
็

ื
ตําแหน่งซอจอสําคัญกว่าการโดนกักบริเวณเปนไหนๆ!







ี

ี
เรื องตกนํ าทจวนไหวอ๋องในวันน ไม่ต้องสืบเสาะอะไร

ิ
ี

็
ิ
มากมายนัก องค์หญงจนเย่ว์เปนพยานบุคคลทชัดเจนท ี
ิ
ี
สุดแล้ว องค์หญงจนเย่ว์มฐานะเปนเสด็จอาหญงเล็ก
็
ิ
ิ
ิ
ิ
ของฉนมูปง ย่อมไม่ใส่ความเขา
่







่

ี
ดังนั นไม่นานเรื องน จึงถูกตัดสินอย่างรวดเร็ว ซึงก็อยูใน

ความคาดหมายของซูหลีทั งสิ น












ี
อกทั งการลงโทษครั งน ของฮ่องเต้ถึงจะดูรนแรง แต่ทจริง
ุ
ี
ี




691

ี
ก็ไม่ได้มผลอะไรมากนัก พระองค์ลงโทษบรรดาข้ารับใช้



ิ
่
รอบตัวของฉนมูปงแต่ไม่ได้ลงโทษเจ้าตัวแม้แต่น้อย
ิ









ี
อันทจริงซูหลีเห็นทุกสิ งทุกอย่าง เพยงแต่สุดท้ายแล้ว
ี

นางก็ไม่ได้พูดอะไร











ิ
็
ิ
ถึงฉนมูปงจะทําอะไรเกนเลยมากเท่าไหร่ แต่เขาก็ยังเปน
ิ
่
พระญาติของฮ่องเต้ หากซูหลีไม่ยอมเลิกรา คนทซวย
ี


อาจจะกลายเปนนางเองก็ได้!
็











่

“ฝาบาททรงพระปรีชายิงนัก!”



















692

ี
ตอนท 76 ขอปูนบําเหน็จ










ดังนั นหลังจากทฮ่องเต้ถ่ายทอดรับสังแล้ว ซูหลีจึงรีบเอ่ย

ี

สําทับเช่นนั นทันท
ี










ื

เพอแสดงให้เห็นว่านางพออกพอใจในการลงโทษของ


พระองค์











็
ี
ี
อันทจริงจะพอใจหรือไม่ก็ตามแต่ ทั งน ก็เปนแค่การไว้

่
ิ
หน้ากันก็เท่านั น ฮ่องเต้คงจะไม่รับสังให้คนผลักฉนมูปง
ิ



693

ื

ี
ลงสระบัวเพยงแค่เพอบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนบ้านรอง

เจ้ากรมอย่างนางหรอก











ี
ิ
เรื องน ซูหลีเข้าใจแจ่มแจ้ง นางเพยงแต่อยากสังสอนฉน
ี

ิ
่
มูปงเท่านั น ไม่ได้คิดจะทําเรื องใหญโตอะไร
่








ิ
ฉนโม่โจวปรายตามองซูหลีอย่างอดไม่ได้ ซูหลีผู้น ดูยโส
ี


ี
โอหังเสียจริง ถึงขนาดเรื องทกระทําในบางครั งจะทําให้


ี
ู
ร้สึกว่าไม่มสมองแม้แต่น้อย










ทว่าในช่วงเวลาสําคัญ กลับอ่านสถานการณ์ได้ปร ุ




โปร่ง…















694

ี
ี
ิ

ดังเช่นเรื องทเกดขึ นในตอนน หากนางยังรั นไม่ยอมจบ
ี
็
ตรงน แล้วละก็ เกรงว่าวันน คนทจะไม่รอดเห็นทคงเปน
ี
ี
ี

นาง










ิ
ี
ี
ิ
ิ
่
“เสด็จพ” ทันททฉนมูปงถูกตําหน ในขณะน เขาจึงไม่กล้า
ี


ี
ิ
่
ิ
ิ
ี
ิ
พูดอะไรแม้แต่คําเดยว ฉนจนเย่ว์เห็นฉนมูปงถูกทําโทษ
บนใบหน้าฉายแววพึงใจ




ิ
นางสาวเท้าไปด้านหน้าก้าวหนึ ง เอ่ยเรียกฉนเย่หาน



เสียงเบา












ิ
ิ
ฉนเย่หานเปดเปลือกตาขึ นน้อยๆ มองนาง













695

ี
ี
“ทวันน เย่ว์เอ๋อร์ไม่เปนอะไร เพราะได้คุณชายซูหลีช่วย
็
ี

ไว้ เสด็จพจะต้องตกรางวัลให้เขาอย่างงามนะเพคะ!”

ี

ี
ิ
ิ
ทันททองค์หญงจนเย่ว์เอ่ยทั งห้องทรงพระอักษรก็ตกอยู ่
ในความเงยบงัน
ี










ิ
ิ


ี

กระทังหวงเผยซานทหน้านงอยูข้างกายฉนเย่หาน ยังอด
่
ิ
แหงนหน้ามององค์หญงจนเย่ว์ไม่ได้
ิ







ู
ี
ิ

คนอนอาจจะไม่ร้ แต่พวกหวงเผยซานร้ด องค์หญงม ี
ู
ื
ิ
นสัยประหลาด ในช่วงปกติทัวไปกระทังมองคนข้างกาย


นางยังไม่แยแส แต่คิดไม่ถึงว่าในตอนน จะทรงเอ่ยขอให้
ี


องค์ฮ่องเต้พระราชทานรางวัลแก่ซูหลี


















696

ี

น…










ิ
ิ
ซูหลีได้ยินคําพูดของฉนจนเย่ว์ใจนางพลันเต้นรัว เมอ
ื

ิ
ิ
ิ
ิ
แหงนหน้ามองฉนจนเย่ว์ กลับได้เห็นใบหน้าฉนจนเย่ว์
็
แดงระเรื อ มองนางด้วยแววตาเปนประกาย










ิ
ี
ใจซูหลีเต้นระรัวเร็ว องค์หญงท่านน อย่าได้ทรงเข้าใจ


็
อะไรผิดเปนอันขาดเชยวนะ มิฉะนั นละก็...
ี










นางคงจบเห่เข้าจริงๆ!











ื
็
ิ
หากเรื องหญงแต่งเปนชายน แพร่งพรายออกไป ถอได้ว่า
ี
็
ี
ื
เปนการหลอกลวงเบ องสูงเชยว!




697

ซูไท่ก็คุ้มกะลาหัวนางไม่ได้!













ิ
ิ
ั
ื
ใบหน้าฉนเย่หานนงสนทไร้อารมณ์ เมอฟงแล้วจึงปราย

ิ
ตามองซูหลี พลันเห็นสีหน้าซูหลีแปลกประหลาดก็ไม่ได้

ื
พูดอะไร แต่กลับยกมอขวาขึ น เคาะบนโตะเบาๆ สองท
ี
๊
พลางเอ่ย












“เจ้าต้องการอะไร”











ี
ประโยคเขาน พูดกับซูหลี











แต่วิธการพูดนั นน่าสนใจ เขาไม่ได้เอ่ยปากจะให้อะไรกับ
ี





698