เล่ห์ร้ายโฉมสะคราญ เล่ม1

ี
่
ิ

อย่าว่าแต่ฉนโม่โจว แม้แต่ผู้คนทมุงดูอยูข้างๆ ก็ยังมอง
เห็น











ิ
บนใบหน้าของฉนโม่โจวฉายแววตกใจเล็กน้อย คิดไม่ถึง


ว่าซูหลีจะกล้ากระทําการเช่นน ท่ามกลางสายตา
ี



ธารกํานัล











่
ี
ี
ซํ ายังคิดไม่ถึงว่าอกฝายจะยังทําอก








ซูหลีขยับกายเข้าใกล้เขา ก่อนจะดึงหยกขาวทแขวนอยู ่
ี


ิ
บนเอวฉนโม่โจว










ี

“ท่านอ๋อง...” เหล่าข้ารับใช้ทฉนโม่โจวนําติดกายมา
ิ







199

ด้วย ต่างพากันร้องเสียงหลง สะดุ้งตกใจ












ี
“ถ้าหากท่านอ๋องคิดถึงข้า พวกเราไปหาทลับตาคน นัง

ี
คุยกันดหรือไม่!” ซูหลีเต ยกว่าฉนโม่โจวหนึ งช่วง แต่
ี
ิ

ิ
เพราะการกระทําของนาง ทําให้ร่างฉนโม่โจวโน้มกาย


่
ี
ไปข้างหน้า ใบหน้าของนางจึงอยูตรงกับเขาพอด









่
็
“ท่านอ๋องเห็นเปนอย่างไร” ซูหลีเห็นเขาไม่พูด ก็เปาลม



ร้อนใส่จมูกเขา!










ิ
“ซูหลี!” การกระทําของซูหลีทําให้ฉนโม่โจวขนลุกชัน



เขาพลันหน้าเปลียนส จ้องมองซูหลีด้วยสายตาน่ากลัว
ี


ี
ถึงขดสุด










200

ิ
ิ
ถึงอย่างไรฉนโม่โจวก็เกดในราชวงศ์ ตําแหน่งฐานะสูง


ส่ง บนร่างเปยมกลิ นอายทรงพลังโดยธรรมชาติ ทําให้ผู้
ี



คนรอบด้านพากันตกใจสะดุ้งโหยง











แต่กลับไม่อาจทําอะไรเจ้าตัวการได้










่
ื
ี
เพ ยะ ซูหลีถอดเข็มขัด ฟาดฝามอตนเอง






































201

ี
ตอนท 22 สํานักฉยงสือ






















ี

ี
“ดูท่าท่านอ๋องคงไม่ยินด จึงได้โกรธทข้าน้อยไร้มารยาท
เช่นนั นข้าน้อยขอล่วงหน้าไปก่อนหนึ งก้าว” ซูหลีเงย





ื
หน้าขึ นยิ ม บนใบหน้าฉายแววราบเรียบ ราวกับเมอคร่ ู








202

ี
ิ
ไม่มเรื องอะไรเกดขึ น ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป










ี
นมัน...










“ทะ…ท่านอ๋อง!” ซูเนยนเอ๋อร์เห็นฉนโม่โจวโกรธจนใบ
ิ
ี

ิ

ี
หน้าเขยวคลํ า ก็พลันตัวสัน จ้องมองฉนโม่โจวอ

ย่างกระวนกระวาย











ั
ตัวการอย่างซูหลีก่อเรื องเสร็จ ก็ปดบั นท้ายเดินจากไป


็
ไม่สนว่าพวกนางจะเปนจะตาย










็
ิ
ต่อให้ฉนโม่โจวเปนคนเข้าถึงง่าย อย่างไรก็เปนอ๋องใน
็

ี
รัชสมัยน !








203

ี
ิ
ี
นอกจากจ งหนานอ๋องแล้ว ก็มท่านอ๋องเพยงผู้เดยวเท่า
ี

นั น!










ิ
ี

“พชายบ้านเจ้าชักจะใจกล้าขึ นทุกวัน!” ฉนโม่โจวมสี
ี
ี

หน้าเย็นชา จ้องมองซูเนยนเอ๋อร์ด้วยสีหน้าอึมครึมถึง

ี
ขดสุด










ี
ู
็
แต่ไม่ร้ว่าเปนเพราะเหตุใด ครั งน เขากลับไม่โกรธมาก

ื


ี
เท่าตอนทซูหลีกอดเขาจากทางด้านหลังเมอครั งก่อน







ิ
ี
ื
ฉนโม่โจวหรี ตาลง ใบหน้ามแววเยอกเย็นวาดผ่าน













204

ี
ดมาก ซูหลีชักจะใจกล้าขึ นทุกวัน เขาละอยากจะดูหนัก



ว่านางยังจะก่อเรื องใดอีก!?











ื
“กลับไปบอกใต้เท้าซู ว่าบุตรชายของท่านดูเหมอนจะ



ู
ไม่ร้จักโตบ้างเลย หากใต้เท้าซูดูแลไม่ไหวละก็...จะส่ง



ตัวเขามาให้ข้าดูแลก็ย่อมได้!”











ี
ี
ซูเนยนเอ๋อร์ได้ยินดังนั น ในดวงตาพลันมความตกตะลึง


ี
ี
ระคนดใจพาดผ่านไป เพยงชัวเวลาสั นๆ นางก็เก็บสี


็
หน้าไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะแปรเปลียนเปนซึมเศร้า


ั
ี
ประหนึ งจนปญญากับพชายตนเอง








ื
ี
ี
ื
ี

“เจ้าค่ะ” คนน ได้มคนถูกเฆยนจนเน อแตกแน่!





205

......










่

หลังจากออกจากหอสุยอวิน ก็มุงหน้าไปยังร้านขายผ้า

ี

ู
ซูหลีเลือกผ้าทตนเองร้สึกว่าดูไม่เลวมาสองสามทบ


ี
ก่อนจะถูกซูเนยนเอ๋อร์ลากกลับบ้าน









ี
ื

ี
คนทชวนออกมาก็คอซูเนยนเอ๋อร์ คนทร้องจะกลับก็คอ
ื


ี

ี
ซูเนยนเอ๋อร์





ี
่
ี

สิ งทซูหลีไม่ร้ก็คอ การกระทําของนางในวันน อยูในสาย
ื
ู
ตาของซูเนยนเอ๋อร์หมดแล้ว นางมแต่จะอาการหนักข้อ
ี

ี
ขึ น











206

ู
แต่ก่อนถึงจะทําอะไรไม่ร้จักขอบเขต อย่างน้อยก็ยังพอ



ี
ี
มเหตุผลอยูบ้าง ทว่าซูหลีในยามน ไม่สนใจใครหน้าไหน
่
ี


ี
เช่นน กล่าวตามตรง มันยิงทําให้ซูเนยนเอ๋อร์กลัวขึ นมา









ี
ี
ู
ี
่

หากให้ซูหลีอยูทนต่อ ไม่ร้ว่าจะก่อเรื องขึ นอกเท่าไร!




ี
บวกกับควาดคิดทจะกลับไปฟ้องเรื องซูหลีของซูเนย
ี

็

ื
่
นเอ๋อร์ ไหนเลยนางจะอยูเดินเล่นเปนเพอนซูหลี







ื
ื

ด้วยเหตุน เมอฟ้ามดลง พวกนางก็กลับมาถึงจวนสกุลซู
ี
แล้ว
















207

ื

ี
็
การออกนอกจวนในวันน ซูหลีไม่สนว่าคนอนจะเปน

็
อย่างไร นางกลับเบิกบานใจยิงนัก แต่ก่อนเปนเพราะ

ี
สุขภาพร่างกายไม่ด นางจึงได้ออกจากจวนน้อยมาก



จะออกจากจวนสักครั งก็ต้องห่อร่างอย่างแน่นหนา เกรง



ื
ว่าลมพัดมาคราหนึ ง นางก็คงล้มทั งยน











็
วันน ได้ออกจากจวน นับว่าเปนเรื องแปลกใหม่ยิงนัก ดัง
ี

ี
นั นนางจึงอารมณ์ดไม่น้อย










หลังจากกลับจวนสกุลซูแล้ว ซูหลีกลับพบว่า ข้ารับใช้




ในจวนสกุลซูดูเริงร่ากันยิงนัก











ี
“ขอแสดงความยินดกับคุณหนูรอง!”










208

ี
“บ่าวขอแสดงความยินดกับคุณหนูรองด้วยนะเจ้าคะ!”










ื
ื

่
เมอลงจากรถม้า สาวใช้สองคนทยนอยูตรงประตู ก็ปรี
ี


ี
เข้ามาเอาอกเอาใจซูเนยนเอ๋อร์อย่างรวดเร็ว








ื
“หอ เกดเรื องมงคลอันใดขึ นกัน ถึงได้พากันมาแสดง
ิ


ุ
ี
ี
ความยินดกับน้องรองเช่นน ” ซูหร่ยเดินเข้ามา ถามด้วย

สีหน้าประหลาดใจ











ี
่
ิ
๋
“นายน้อย…” ไปฉนเดินตามอยูหลังซูหลี มองอกฝาย
่
ื
แวบหนึ ง พร้อมกับทําท่าเหมอนจะพูดอะไร














209

ี
ี
ซูหลีเลิกคิ ว หรือว่าเรื องมงคลของซูเนยนเอ๋อร์จะเกยว
ข้องกับนาง











ี
ื

ั
ี
เมอคิดได้เช่นน นางก็หยุดฝเท้าลง ฟงคนพวกนั นคุยกัน






่
“คุณหนูใหญยังไม่ทราบ คุณหนูรองของพวกเราสอบ


เข้าสํานักฉยงสือได้แล้วเจ้าค่ะ!” สาวใช้นางนั นมสีหน้า
ี



ิ
ี
ุ
ดใจ ไม่รอให้ซูหร่ยได้เอ่ยถาม นางก็ชงพูดขึ นมาก่อน









สํานักฉยงสือ?











ี

ซูหลีหน้าเปลียนส หมุนตัวกลับไป มองซูเนยนเอ๋อร์
ี
ปราดหนึ ง









210

ี

ตอนท 23 ซูหลีสอบตก














211

ี
ี

ซูเนยนเอ๋อร์พลันตกตะลึง ก่อนจะมสีหน้าปติยินดอย่าง
ี
ี
ิ

ื
ปดไม่มิด นางจ้องมองสาวใช้นางนั นอย่างไม่อยากเชอ

“จริงหรือ”











“จริงแท้แน่นอนขอรับ!” หัวหน้าพ่อบ้านเดินเข้ามาจาก




ด้านในจวนสกุลซู พลางกล่าวอย่างแย้มยิ ม












ี
“คุณหนูรองได้ลําดับทสิบสามในการทดสอบระดับสอง

ของสํานักฉยงสือฝายหญง วันน คนของสํานักฉยงสือมา
ี
่
ิ


ื
ี
เยอนทจวนด้วยขอรับ!”














212

ี

“คุณหนูช่างเก่งจริงๆ!” สาวใช้ข้างกายซูเนยนเอ๋อร์ร้อง


ี
ี


ขึ น เปรียบกันแล้ว ซูเนยนเอ๋อร์ควบคุมตนเองได้ดยิงนัก
ี
ทว่าบนใบหน้าน่ารักจ มลิ มของนาง ก็ยังมรอยยิ ม
ิ


่
ประดับอยู










ี
สํานักฉยงสือเชยวนะ...










ี

็
ในสายตาซูหลีมแววสลับซับซ้อนพาดผ่าน นันเปนหนึ ง


ี

ี
ในสถานทเก่าทนางคุ้นเคย







ี
ื

ไม่แปลกทซูเนยนเอ๋อร์จะตนเต้นขนาดน สํานักฉยงสือ
ี
ี



ื

ี
็
ี
ี

ื
เปนสํานักทมชอเสียงมากทสุดในเมองหลวง ไม่สิ
ต้องบอกว่าในราชวงศ์ต้าโจว




213

ี
ผู้สอบได้ตําแหน่งจอหงวนในแต่ละป ล้วนแต่มาจากสํา



นักฉยงสือกันทั งนั น











ี
ี
ี


่
หลายสิบปมาน สํานักฉยงสือมลูกศิษย์อยูทัวบ้านทัว
ี
ี
เมอง ขุนนางทดํารงตําแหน่งสําคัญในรัชสมัยน กว่า
ื

ี
็

แปดเก้าส่วนล้วนเปนคนทจบจากสํานักฉยงสือ







่
ี
หนึ งในนั นมซูไท่ บิดาของซูหลีรวมอยูด้วย









สํานักฉยงสือมชอเสียงเลองลือ จึงได้รับความเมตตา
ื

ี
ื

่
จากฝาบาท















214

ี

เพราะเหตุน เหล่าบัณฑิตจากสํานักฮันหลิงจึงมักจะไป


ี

สอนทสํานักฉยงสือ









ไปๆ มาๆ สํานักฉยงสือก็พัฒนาขึ นจนไม่อาจดูเบา










ิ
่
ส่วนสํานักฉยงสือฝายหญงนั น ย่อมไม่ธรรมดาเช่นกัน










ิ
ราชวงศ์ต้าโจวนั นเปดกว้าง ถึงเปนสตรีก็สามารถรํ า
็

ี
เรียนเขยนอ่านได้











ี
ี
ื
ุ
แม้ไม่เหมอนบุรษทสามารถเข้ารับราชการ แต่ทุกสามป
ิ
่
ี
ในวังจะมการจัดการทดสอบฝายหญง ผู้ชนะสามารถ
็
ิ
เข้ารับราชการเปนขุนนางหญงได้








215

่
ี
ิ
ี
ี

ขุนนางหญงมตําแหน่งอยูทขั นหกเท่านั น มิได้มอํานาจ
มากมายอันใด ทว่าอย่างไรก็ต่างจากสตรีในห้องหอ ม ี


ตําแหน่งเปนขุนนาง บ้านสามย่อมให้ความเคารพ ม ี
็
ี


็
่

ี
อํานาจดูแลบ้าน นับเปนเกยรติอันยิงใหญ








ื
ี
อกทั งฮองเฮาและไท่จอเฟย[1] ก็ยังจบจากสํานักฉยง

่
ิ
สือฝายหญง









ี
ด้วยเหตุน จึงทําให้เหล่าสตรีอยากเข้าศึกษาในสํานักฉยง



สือ










แต่ละปสํานักฉยงสือจะมการรับศิษย์อย่างจํากัด คนท ี
ี
ี


สามารถสอบเข้าได้ ก็รับประกันได้ว่าหลังจากน จะได้ม ี
ี




216

ี
ี
เกยรติยศติดกาย ซูเนยนเอ๋อร์สอบติด ย่อมไม่ธรรมดา








ิ
่
เหล่าองค์หญง เจ้านายชั นสูงในราชวงศ์ก็อยูในสํานัก


่
ี
ฝายหญงด้วย หลังจากคนเหล่าน เข้าสํานักไปแล้ว ก็จะ
ิ
ี
็
เปนอกแบบ









ี
็


ี

หากเปลียนเปนยุคสมัยของซูหลี ในศตวรรษทยสิบเอ็ด
ี
ิ

็
จะกล่าวได้ว่านับเปนเกยรติแต่วงศ์ตระกูลยงนัก






ซูเนยนเอ๋อร์สอบได้ระดับสอง ก็เท่ากับขั นทสอง ท่าม
ี


ี
ี
กลางคนจํานวนมาก ได้ระดับเท่าน นับว่าไม่เลวเลย










ี
ี

ี

ไม่แปลกทซูเนยนเอ๋อร์จะดใจขนาดนั น





217

ี
ี
ิ
ุ
“น้องรองจะได้มอนาคตทสดใดแล้ว!” ซูหร่ยได้สต บน

ื
ใบหน้าฉายแววชนชมระคนอิจฉา จ้องมองซูเนยนเอ๋อร์
ี

อย่างจริงใจ











สําหรับหญงสาวธรรมดา การสอบติดสํานักฉยงสือ มิใช่
ิ


่
ี
เท่ากับว่ามอนาคตสดใสรออยูหรือ









ี
ซูเนยนเอ๋อร์เลิกคิ ว ไม่สนใจเรื องน เท่าใดนัก ก่อนนางจะ

ี

ี
หมุนกาย หมายจะไปจากตรงน










“คุณชายอย่าได้เสียใจไป ครั งน สอบไม่ติด ครั งหน้า
ี



่
พวกเราค่อยสอบใหม่ก็ได้!” ไปฉนทยนอยูด้านข้างมอง
ื
ิ
๋
ี





218

่
ี
็
ซูหลีอย่างเปนห่วง ก่อนจะเอ่ยปลอบใจอกฝาย










ิ
ซูหลีได้ยินดังนั น ก็นงไปชัวขณะ








ี
ิ
นางแทบจะลืมเรื องน ไปสนท...










ซูหลีตัวจริงก็เข้าร่วมการสอบเข้าสํานักฉยงสือเช่นกัน










ี
ี
ในแต่ละปสํานักฉยงสือจะติดประกาศผลเวลาน มิน่า


ู

ื
๋
ิ
เมอคร่ไปฉนถึงใช้สายตาประหลาดเช่นนั นจ้องมองนาง






ซูหลีเหยยดย ม ความสนใจเดิมของนางก็คออักขระ
ื
ิ
ี
ู
ตํารา ตนจะไม่ร้ได้หรือ







219

ี
ช่างน่าขันนัก ซูเนยนเอ๋อร์สอบติด แต่บุตรชายจาก


ภรรยาเอกอย่างนางกลับสอบไม่ติด











ี

ี

ื
ี
๊

“เอะ ท่านพหลีเล่า ไม่มชอท่านพหลีหรือ”
















------










[1] ไท่จอเฟย คอ ตําแหน่งชายาขององค์รัชทายาท

ื
ื


















220

ี

ตอนท 24 ไม่เข้าสํานักฉยงสือ





















221

่
ุ
ี
ี

ั

ซูหลีกําลังคร่นคิดอยูอกด้านหนึ ง ฝงซูเนยนเอ๋อร์ก็ถาม
ขึ น









ทั งยังจงใจเอ่ยเสียงดัง











“คุณชายอย่าได้เคองโกรธ เพยงแค่...” ไปฉนกลัวซูหลี
ี
๋
ื
ิ
ี


ี

ี
จะคิดเล็กคิดน้อยกับซูเนยนเอ๋อร์ เรื องทซูเนยนเอ๋อร์
สอบติดแต่ซูหลีสอบไม่ติดในวันน ในใจซูไท่ย่อมต้อง
ี


คลาแคลงใจ











“สอบไม่ติด” ไม่รอให้พ่อบ้านตอบซูเนยนเอ๋อร์ ซูหลีก ็

ี


เอ่ยปากขึ นเอง










222

ี
ี

ู
ู
“น้องรอง พชายเจ้ามความร้เท่าไร ในใจเจ้ามิใช่ไม่ร้
ี
ี
คําพูดเช่นน ก็อย่าได้ถามขึ นมาอก!” ซูหลีแสยะปาก


ก่อนจะยกเท้าเตรียมเดินเข้าจวน











“บัดซบ!” นางยังไม่ทันได้เดินออกไปแม้แต่ครึงก้าว ก็




ื
ได้ยินเสียงตวาดอย่างเดอดดาล









ี
ซูหลีหยุดฝเท้าลง หันหน้ากลับไป ก็เห็นซูไท่เดินลงจาก




รถม้า










ี

นางกวาดสายตามองซูเหนยนเอ๋อร์เล็กน้อย ก็เห็นใน


ี
ดวงตาซูเนยนเอ๋อร์มแววได้ใจพาดผ่าน ในใจก็พลันเข้า

ี







223

ใจแจ่มแจ้ง











ี
ู
ดูท่าซูเนยนเอ๋อร์คงร้ว่ารถของซูไท่มาถึงนานแล้ว อก
ี
่
ฝายจงใจขุดหลุมล่อให้นางกระโดดลงไปชัดๆ!










ี

ี

ี
“เจ้าเปนพ มุมานะไม่เท่าเนยนเอ๋อร์ ยังมหน้ามาพูดจา
็

ี
ื
ี
สามหาวเช่นน อก!” ซูไท่มองซูหลี ในใจก็ยิงเดอดดาล







ี
เขามิได้คาดหวังว่าซูหลีจะสอบได้ลําดับเท่าซูเนยนเอ๋อร์

ี
ขอเพยงสามารถเข้าสํานักฉยงสือได้ก็พอแล้ว











แต่คิดไม่ถึงว่าระดับของซูหลีจะ...














224

“ท่านพ่อกล่าวได้ถูกต้องแล้ว!” ซูไท่ตวาดเสียงดังลัน



ู
ซูหลีกลับพยักหน้ารับอย่างเฉยชา ซูไท่จ้องมอง ร้สึกว่า



ตนเองโกรธนางจนผมแทบจะขาวหมดหัวแล้ว!












ี
ี
“ท่านพ่ออย่าได้โกรธท่านพหลีเลยเจ้าค่ะ” เวลาน ลูกท ี

ี
ว่า ‘เฉลียวฉลาดร้ความ’ อย่างซูเนยนเอ๋อร์ ย่อมต้อง
ู

็
เปนผู้ออกหน้า










ี
ี

“ท่านพหลีแค่รักสนุกไปบ้างก็เท่านั น หากปหน้าท่านพ ี

เอาจริงเอาจังขึ นมา ย่อมสอบติดสํานักฉยงสือแน่” นาง





ี
ไม่พูดยังจะดเสียกว่า พูดมาขนาดน ซูไท่ก็ยิงทวความ
ี
ี
ื
เดอดดาล!

















225

“รักสนุก! มันน่ะหรือรักสนุก!? อย่างมันเขาเรียกว่าไม่




ื
ี

รํ าไม่เรียนต่างหาก!” ซูเนยนเอ๋อร์เจ้าแผนการเหมอน

ี
มารดานางจริงๆ ช่างเรียนร้มาดนัก นางคล้ายกับจะพูด
ู

ี
่

ี
ปลอบโยนอกฝาย แต่ความจริงกลับยิงทําให้ซูไท่มโทสะ
ี
ถึงขดสุด










ในดวงตาของซูหลีมแววเย้ยหยันวาดผ่าน นางหัวเราะ
ี



เสียงเบา พลางกล่าวว่า “ท่านพ่อจะโกรธอะไรกันเล่า



ี
ี
ี
วันน วันด อย่าทําให้น้องรองลําบากใจจะดกว่า!”









ี
ซูเนยนเอ๋อร์ได้ยินคําพูดของนาง ใบหน้ากลับแข็งค้าง









ี
ใช่แล้ว ในใจซูไท่ บุตรสาวอย่างซูเนยนเอ๋อร์ ไม่มทาง
ี









226

ี
เทยบซูหลีได้ตลอดไป










ี
ี
่
ต่อให้นางสอบติดสํานักฉยงสือ เรื องดใหญหลวงเช่นน

ี

ี
ในใจซูไท่ก็ยังมแต่ซูหลีทไม่ได้ความ








ื
ฐานะของบุตรชายกับบุตรสาว ย่อมไม่เหมอนกัน...










“พูดจาเหลวไหลอันใดหา!” ซูไท่ร้สึกว่าหากตนเองยัง
ู




พูดกับซูหลีต่อไป คงได้ปวดศรษะยิงกว่าเดิม เขามองไป
ี

ทางซูเนยนเอ๋อร์ปราดหนึ ง ก่อนจะกล่าวว่า “เข้า

ี



บ้าน!”










ี
ี
สีหน้าปติยินดของซูเนยนเอ๋อร์จางลงหลายส่วน เพราะ
ี






227

ิ
ี

การปฏบัติทแตกต่างกันของซูไท่ นางถึงคิดจะขับซูหลี

ออกจากสกุลซู











ี
ไม่เช่นนั นแล้ว ซูหลีทเปนบุรษ ย่อมไม่อาจช่วงชงอันใด

็
ิ
ุ
กับนางได้










“ขอรับท่านพ่อ!” ซูหลีประสานมอคารวะ พลางชํา
ื




ี
เลืองมองซูเนยนเอ๋อร์ปราดหนึ ง









ี
ชาติน นางคิดจะเข้าสํานักฉยงสือแล้ว










ี
ซูหลีคนเดิมเปนคนไม่รํ าเรียนเขยนอ่าน จู่ๆ สอบติดสํา
็


นักฉยงสือขึ นมา เกรงว่าคงยิงทําให้ผู้คนสงสัย









228

่

ิ
ทว่านางเองก็คงไม่อยูนงโดยไม่ทําอันใด








ี


เรื องสกุลหล นางได้แต่พึงตนเองแล้ว








ด้วยระดับขั นของซูไท่ และความสัมพันธ์ ‘พ่อลูก’ อัน




ื
จดจางระหว่างซูไท่กับซูหลีแล้ว หากคิดจะให้ซูไท่ออก


็
ี

หน้าล้างมลทินให้สกุลหล เกรงว่าคงเปนไปไม่ได้










ี
ี
ี

และเรื องสกุลหลยังมความเกยวพันมากมาย เกรงว่าซู
ไท่เองก็คงไร้กําลัง











ี
ี
ี

สิ งทนางพึงพาได้ มเพยงตนเองเท่านั น




229

ี

ี

การทซูเนยนเอ๋อร์สอบติดสํานักฉยงสือ ได้เปนขุนนาง
็
ี

ี
ิ
หญงทไร้อํานาจ สําหรับซูหลีแล้ว นับว่าไม่มประโยชน์
ิ
เลยสักนด











ี
ี
ี

สิ งทนางต้องการ ก็คออํานาจทสามารถพลิกคดสกุลหล ี
ื
ได้!















































230

ี
ิ
ตอนท 25 ปดประตูสํานึกผิด





















๋
ี
ิ

“นายน้อย…” ซูหลีเดินไปได้ไม่กก้าว ไปฉนก็ไล่ตามมา
่

ื
ื
พลางกล่าวด้วยสีหน้าตนตระหนกอยูบ้าง “เมอคร่คุณ

ู
หนูรองเข้าไปพัวพันนายท่านอกแล้ว ไม่ร้ว่าคุณหนูรอง
ี
ู

จะพูดกับนายท่านเรื อง...”










231

ซูหลีเลิกคิ ว กล่าวว่า “พูดอะไร”











๋
ิ
ี
“พูดเรื องวันน เจ้าค่ะ” ไปฉนมองซูหลีปราดหนึ ง ก่อนจะ
ี
ก้มหน้าลง เรื องราวในวันน จะมากจะน้อยอย่างไรก็ม ี



๋
ิ
สาเหตุมาจากไปฉน









ิ


ื
ตอนทไปฉนเห็นนายน้อยของนางออกหน้าเพอนาง นาง
๋
ี

ตกตะลึงยิงนัก









ี
ี

ิ
ี
จะพูดอย่างไร จตใจทนางมต่อนายน้อยก็ไม่มวันเปลียน
่
แต่จู่ๆ นายน้อยก็ดกับนางเช่นน ในใจไปฉนพลันอบอุน
ิ
ี
ี
๋
วาบ









232

๋
ี
็
็

ิ
เพราะเปนเช่นน ไปฉนยิงเปนกังวลว่าซูหลีจะถูกลงโทษ





“อย่าได้กังวล” ซูหลียกยิ มอย่างไม่สนใจ นับจากตอนท ี





นางลงมอทําเรื องเหล่าน ก็คิดไว้แล้วว่าซูเนยนเอ๋อร์จะ
ี
ื
ี
มาฟ้องซูไท่










ื
่

ทว่าเปรียบกันแล้ว ซูหลียังเชอใจซูไท่อยูบ้าง









่
เรื องทนางเกอบตายทหมูบ้านหวงซานครั งก่อน ซูไท่ให้
ื
ี

ี

ความสําคัญกับเรื องน ระหว่างทางกลับจวนสกุลซู เขา
ี

เอาแต่ทําสีหน้าอึมครึม
















233

่
ู
ี
ซูหลีเองก็ร้ ในใจซูไท่ ยังคงสนใจบุตรชายคนน อยู








ี

ต่อให้ซูเนยนเอ๋อร์จะฟ้องซูไท่อย่างไร ขอเพยงซูหลีมิได้
ี

ุ
ิ
ทําเรื องรนแรงเกนจะรับได้ อย่างมากก็ลงโทษเล็กๆ


น้อยๆ ให้เรื องจบ










ี
“ก็จริงเจ้าค่ะ แต่วันน คุณหนูรองสอบติดสํานักฉยงสือ




ิ
๋
นายท่านดใจยิงนัก...” ไปฉนเอ่ยคําพูดน ออกมา ก็
ี
ี
ตระหนักได้ว่าตนเองพูดไม่ถูก นางรีบหยุดปากตนเองไว้




พลางจ้องมองซูหลี











ี

ิ
ี
ี
ซูหลีปดปากเงยบ แค่เรื องทซูเนยนเอ๋อร์สอบติดสํานัก
ี
ุ
ฉยงสือ ก็ทําให้นางคร่นคิดวิธการได้มากขึ น








234

ี
็
เรื องทซูหลีแสร้งแต่งกายเปนชาย คงไม่อาจแก้ไขได้ใน


ื
ี
ุ
ื
ชัวระยะเวลาอันสั น และดูเหมอนว่ายามน บุรษจะลงมอ
สะดวกกว่าสตรี










เช่นนั นทําไมนางไม่อาศัยฐานะบุรษ มาจัดการเรื องราว
ุ



บางอย่างเล่า











......











ี
ี
เปนดังคาด ตอนเย็นมมามาทคอยดูแลเรื องต่างๆ ข้าง
็
ี

ี

กายหลซอมาถ่ายทอดคําพูดแก่นาง บอกว่าซูไท่มคําสัง

ื
ิ
ื
ลงมา ให้ซูหลีปดประตูสํานึกผิดสามเดอน








235

ื
ี
ิ
การปดประตูสํานึกผิดในคราน ถอเปนการลงโทษกับสิ ง
็
ี
ี

ทซูหลีได้กระทําลงไปในวันน








หลังจากซูหลีได้ยินดังนั น ก็มิได้เงยหน้าขึ นมอง นางยัง



ิ

คงนังกนข้าวต่อไป










ี
ตอนทนางยังมิได้ไปหมูบ้านหวงซาน ตอนเย็นจะไปทาน
่



ื
ี

ี

ข้าวทตําหนักหลัก พร้อมกับหลีซอและซูเนยนเอ๋อร์




ทว่าหลังจากกลับมาจากหมูบ้านหวงซาน ไม่ร้เปน
็
่
ู
ี
ิ
เพราะเหตุใด นางก็นสัยเปลยน นางจะให้คนนําอาหาร



ี

มาส่งทเรือนตน ไม่สนใจหลีซอและซูเนยนเอ๋อร์สองคน


ื
ี




236

ี
แม่ลูกอก










ื


ี

อย่าว่าแต่หลีซอกับซูเนยนเอ๋อร์ไม่เข้าใจเลย แม้แต่คน

ื

ข้างกายหลีซอก็ยังไม่เข้าใจ









ี
“ร้แล้ว ไปได้” ซูหลีเห็นมามาทมาถ่ายทอดคําพูดให้
ู

ี
่
ื
ซูหลียังยนอยูทเดิม ก็พลันเอ่ยปากขึ น







่
มามาผู้นั นกะพริบตา ออกจะไม่เข้าใจอยูบ้าง










ี
ี
นายน้อยไปหมูบ้านหวงซานเพยงครั งเดยว ไฉนจึง
่

เปลียนไปเช่นน แต่ก่อนซูหลีมิได้มท่าทเช่นน ต่อมามาผู้
ี
ี
ี

ี
ี
น เลย!








237

ิ
ื
อกทั งซูหลียังมอเติบยิงนัก แต่ละครั งจะตบเงนให้พวก
ี
นางไม่น้อย











แต่ครั งน นางมาถ่ายทอดคําพูดแก่ซูหลีด้วยตนเอง ซูหลี
ี


ี
จะจบง่ายๆ เช่นน หรือ










ิ
ิ
๋
ิ
“มามา เชญ” ไม่รอให้มามาผู้นั นได้สต ไปฉนก็ก้าวออก

มา ส่งนางออกจากเรือน










๋
ี
ิ
ไปฉนไม่ชอบพวกข้ารับใช้เหล่าน นานแล้ว พวกนางทํา

เหมอนนายน้อยเปนบ่อเงนบ่อทอง บัดน นายน้อย
ี
ิ
ื
็

็

ี
ี
เปลียนไป นับเปนเรื องดทสุดแล้ว!






238

ี
๋
ิ
เพยงแต่ไปฉนคิดไม่ถึงว่า นายน้อยของพวกนางจะม ี

่
ความคิดพิสดารอยู










หลังจากนางกลับมาจากส่งมามาผู้นั น ก็เห็นซูหลีจ้อง




มองนางด้วยสายตาวาววับ





















































239

ี

ี
ี
ี
ี
ตอนท 26 ปนกําแพงหนไปเทยวหอโคมเขยว



















ี
ู
“นายน้อยเจ้าคะ” ไม่ร้ทําไมเวลาทนางเห็นนายน้อยม ี
ี
ี
ี
ี
ท่าทเช่นน ในใจถึงได้มลางสังหรณ์ไม่ดผุดขึ นมา








“หึๆ” ซูหลีอ้าปากหัวเราะ








240

......










ี
ี
“นายน้อย เช่นน คงไม่ดกระมัง หากถูกนายท่านจับได้


่

ี
ื
ิ
๋
ละก็...” เช้าวันทสอง ไปฉนยนอยูตรงกําแพงหลังเรือน
่
นางมองซูหลีด้วยสีหน้าจะร้องไห้อยูรอมร่อ








ี
ี
่
“หึ เจ้าไม่พูดข้าไม่พูด ยังจะมใครร้อก” ซูหลีปนอยูบน
ู
ี
ี
ิ

๋
ิ
กําแพง นางยิ มให้ไปฉน รอยยิ มนั นเจดจ้ายิงนัก เพยง
๋
ี
ิ
ี
เวลาน ไปฉนไม่มแก่ใจจะมาซาบซึ ง







ี
ี
ู
นางร้ นายน้อยยิ มให้นางเช่นน จะต้องไม่ใช่เรื องดแน่!













241

่

ี
ี
ิ
๋
ี
็
“ไปฉนคนด ข้าไปล่ะ เจ้าเปนเด็กดรออยูทบ้านนะ หาก
๋
ิ
ิ
ี
มเรื องอะไร ก็ปกปดไปก่อน!” ซูหลีมองไปฉนปราดหนึ ง
ก่อนจะหมุนกายเตรียมจากไป









ี

ื
เมอลองคิดดูแล้ว นางก็หันกายกลับมาอกครา








“หากปกปดไม่ได้จริงๆ ละก็ เจ้าก็บอกไปตามตรงแล้ว
ิ


ี
กัน อย่าได้แบกรับไว้เอง จําไว้ให้ดล่ะ!”











ื

ิ
๋
สาวใช้อย่างไปฉนมใจซอสัตย์ เมอซูหลีลองคิดดูแล้ว จึง
ี
ื

ต้องกําชับนางสักประโยค









หลังจากพูดจบ นางก็กระโดดลงจากกําแพงไปแล้ว








242

่
ี
หลังเรือนอยูใกล้กับเรือนพักของซูหลี ปกติมคนผ่านมา


ี
ี
ี
ทางน น้อยอย่างมาก ย่อมไม่มใครคิดว่าซูหลีจะหนออก
ี
ไปข้างนอกจากตรงน











ื
ั
ื

“นายน้อย!” ซูหลีปดมอตนเอง เมอเงยหน้าขึ นมอง
ื
่
นางก็เห็นชุยตานยนอยูตรงหน้านาง









ี
ี
ชุยตานเปนบุตรเพยงคนเดยวของชุยมามา นับว่าเขา
็

็
เองก็เปนคนของซูหลีเช่นกัน










๋
สถานททซูหลีจะไปในครั งน ไปฉนไม่สะดวกจะตามไป
ิ
ี

ี
ี

ุ
ด้วย ซูหลีคร่นคิดได้ดังนั น ก็เรียกตัวชุยตานมา







243

ี
“ไปกันเถอะ ไปหอหร่วนเซยงกัน”










หลังจากได้ยินคําพูดของซูหลี บนใบหน้าชุยตานก็มแวว
ี



ื
ุ

ี
สงสัยพาดผ่าน เมอคร่นคิดดูแล้ว เขาก็เอ่ยปากเรียกอก
่
ฝาย “นายน้อย...”










“นําทางไปๆ อย่าพูดให้มากความ!” ซูหลีร้ว่าชุยตาน
ู


ี
คิดจะเกล ยกล่อมอะไรนาง แต่นางตัดสินใจแล้ว อย่าง




ไรก็ต้องไปให้จงได้










ั
ชุยตานเห็นนางเปนเช่นน ก็จนปญญา อย่างไรซูหลีก็เปน
็
็
ี
็
นาย ส่วนเขาเปนแค่บ่าว









244

เขาได้แต่ช่วยเหลือซูหลีอย่างสุดความสามารถแล้ว!










ี


ชุยตานตั งใจมัน ติดตามซูหลีไป ขึ นรถม้าทเขาเตรียมไว้


ี
่
่
ี

ื
รอ มุงหน้าไปยังหอบุปผาทใหญทสุดในเมองหลวง




ี
ื
ี



ี
ี
ี
ื
มิผิด หอหร่วนเซยง ก็คอหอโคมเขยวทมชอมากทสุดใน
ื
เมองหลวง






เช้าตร่อย่างน ซูหลีปนกําแพงออกมา ก็เพอไปยังสถาน
ื
ี
ี
ู
ี
ี

ทเช่นน







แม้ซูหลีตัวจริงจะทําตัวเหลวไหลแค่ไหน กลับไม่เคยไป









245

ี
ี
่
ื

ี
ี
ู
เยอนสถานทเช่นน เดิมทซูหลีก็ร้อยูแล้วว่าตนเองมกาย
ื
ิ
็

ี
เปนหญง การไปเยอนสถานทเช่นนั นนับว่าไม่เหมาะนัก



ี
ี
นอกจากน ซูหลียังดูแคลนเหล่าสตรีในหอโคมเขยว นาง

ี
็

ู

ร้สึกว่าหากไปทนันแล้วจะเปนการลดฐานะของตน






ด้วยเหตุน แม้หอหร่วนเซยงจะมชอเสียงเช่นไร แต่ซูหลีก ็
ี
ี
ื

ี

ี
็
เพิงจะเคยไปครั งน เปนครั งแรก








ี
็

็
การทชุยตานจะเปนกังวล ก็นับเปนเรื องปกติ







ี
กึก! รถม้าหยุดลงหน้าหอหร่วนเซยง ชุยตานพบว่าด้าน


็
ี
ี
หน้าหอหร่วนเซยงมผู้คนมารวมตัวกันเปนจํานวนมาก







246

ี
ู

ี
คนทมาล้วนแต่นังรถม้าหรหรา ส่วนด้านทลงรถม้ามา
็
ี

ี
แล้ว ก็ล้วนแต่เปนเหล่าคุณชายทแต่งกายอย่างพิถพิถัน






ชุยตานอดตกตะลึงมิได้










ี
ี
ี
วันน มันวันอะไรกัน ไฉนจึงมคนมากขนาดน กลางวัน

่
ี
แสกๆ ก็พากันมารวมตัวอยูในหอหร่วนเซยงเสียแล้ว









ิ
่
“มัวงงงันอันใดอยู ไปเร็ว!” ซูหลีเปดม่าน ก่อนจะเดิน


ลงจากรถม้า แล้วมองหน้าชุยตานปราดหนึ ง











ี
ื
ชุยตานติดตามอาจารย์รํ าเรียนวรยุทธ์แต่เด็ก ฝมอการ

ื
ต่อสู้นับว่าไม่เลว หากนางอยากจะลงมอกระทําการใด









247

ี
ก็ยังมคนคอยช่วย










“ขอรับ!” ชุยตานได้ยินดังนั น ก็เดินตามไปอย่างรวด




เร็ว

































































248