เล่ห์ร้ายโฉมสะคราญ เล่ม1

อย่างเสียไม่ได้












็
ี
ี
ี


ี
ชุดทเปยกน จําเปนต้องเปลียนจริงๆ ให้ใส่แบบน นางก็
ทนไม่ไหว เกรงว่าความลับจะแพร่งพรายออกมา









เพยงแต่มบางคนคํานวณวางแผนเอาไว้แล้ว นางไม่ชอบ
ี
ี

ี

็
ตกเปนเบ ยของคนอืนเช่นน
ี








ิ
“คุณชายเชญตามข้ามาเจ้าค่ะ” หญงรับใช้เดินมาพูดกับ
ิ



ซูหลีด้วยท่าทเรียบร้อย แล้วจึงพาซูหลีไปเปลียนชุด
ี









ิ
“ไปสิ” ซูหลีตอบรับ จากนั นจึงปรายตามองฉนโม่โจว มุม



็
ปากยกขึ นเปนรอยยิ มเยาะ เดินตามหญงรับใช้ออกไป
ิ





599

ิ
ี
ฉนโม่โจวขมวดคิ วน้อยๆ เรื องน อันทจริงเขาก็พอเข้าใจ
ี
ี
อกทั งพูดจริงๆ แล้วเขาก็ไม่ชอบท่าทางหัวแข็งโอหังของ



ซูหลีเท่าไหร่นัก













ี
ี
แต่ซูหลีผู้น ประหลาดจริงๆ สายตาททอดมองมาก่อนจะ
ู
ื
จากไปนั นเหมอนกับว่านางล่วงร้อะไรบางอย่าง










ท่าทางเยาะเย้ยนั นขวางหูขวางตาเหลือเกน
ิ










ื

ี



ื

ี
ี
“เฮ้อ ดมสุราทนน่าเบอจริงๆ กว่าจะได้มาทจวนไหวอ๋อง
แต่ละครั งไม่ใช่เรื องง่ายๆ ไยทุกท่านไม่เดินชมจวน” จู่ๆ
ี

ฉนมูปงก็ลุกขึ น เอ่ยคําพูดเกรงอกเกรงใจทนานๆ จะพูด
ิ
่
ิ



600

สักครั งออกมา













ี
“จวนไหวอ๋องมทิวทัศน์ททุกท่านไม่เคยเห็นมาก่อน วันน ี
ี
ี
ข้าจะพาทุกคนไปเดินเล่น ชมทิวทัศน์ทสวยงามในจวน!”



ี
ี
ิ
ี
ฉนมูปงตําแหน่งสูงส่ง ยากจะอ่อนโยนเช่นน ทันททเขา

ิ
่

เอ่ยชวนคนอนๆ ย่อมรับปากตกลง
ื

















































601

ี
ิ
ตอนท 65 องค์หญงตกนํ า






















“ปงเอ๋อร์ เจ้าคิดจะทําอะไร” ฉนโม่โจวยนอยูข้างกายฉน
ื
ิ
ิ
ิ
่
มูปงเอ่ยถามเสียงค่อย
ิ
่















602

ี
“เสด็จอาอย่าสนใจเลย รอดูอะไรสนุกๆ ดกว่า!” หลัง



่
ิ
ิ
จากฉนมูปงตอบอกฝายเสียงเบาแล้ว เขาก็คุยกับคน
่
ี
ื
ี
่
อนๆ อกสองสามประโยค แล้วจึงนํากลุมคนเดินออกไป

ด้านนอกห้องโถง











ฉนโม่โจวขมวดคิ วเขาก็ยังคงไม่วางใจอยูด
่
ิ
ี









ิ
ิ
แต่ไหนแต่ไรมาฉนมูปงทําอะไรไม่เคยสนใจสิ งใด หาก
่

็
ก่อเรื องอะไรขึ นมา ในฐานะทีเขาเปนเจ้าภาพคงจะ


ลําบาก












ี
ี
โดยเฉพาะตระกูลซู ทมซูหลีเปนบุตรชายเพยงคนเดยว!
ี

ี
็









603

……












ี
ี

จวนไหวอ๋องนับว่ามทิวทัศน์ทสวยงามจริงๆ ดังเช่น

ี
สถานทตรงหน้า










ี
ี
ซูหลีเหลือบเห็นสระบัวสีเขยวสดใส ในสระมดอกบัว

จํานวนไม่น้อย งดงามตระการ ชวนให้ผู้พบเห็นสําราญ




ใจ












“อกไกลเท่าไหร่” หลังจากเด็กรับใช้นําทางนางมา ก็ไม่
ี


พูดไม่จา ก้มหน้าก้มตาเดินตรงไปยังสระบัว












ื

ู
ซูหลีร้แจ้งแก่ใจ สระบัวแห่งน สร้างขึ นเพอเอาไว้ชม
ี



604

ี
ทิวทัศน์ นอกจากสร้างเก๋งจนกลางสระนํ าสําหรับให้คน




ี
ื
ี

นังหย่อนใจตรงกลางสระแล้วก็ไม่มสิ งปลูกสร้างอนอก
จะให้มาเปลียนชุดเปยกๆ ทนนะหรือ
ี


ี
ี






เห็นว่านางเปนคนโง่งมหรืออย่างไรกัน
็










“ใกล้...ใกล้จะถึงแล้วเจ้าค่ะ!” หญงรับใช้นางนั นเริม
ิ




ลนลานขึ นมาหลังจากซูหลีเริมถาม ทุกครั งทนางตอบ
ี

มักจะอึกอักเสมอ












ิ

ซูหลีมองนางด้วยใบหน้านงเฉยจะยิ มก็ไม่ยิ ม แต่ในเวลา


ี
น เอง จู่ๆ ก็มคนกลุมหนึ งโผล่มาจากด้านข้าง
่
ี












605

ี
่
ี
คนกลุมน ปรากฏตัวขึ นอย่างแปลกประหลาด ไม่เพยงแค่


ซูหลี กระทังหญงรับใช้ทนําทางก็ยังตกตะลึง

ี
ิ







ซูหลีมองอากัปกริยาของหญงรับใช้อยูตลอด ดูแล้วคนท ี
่
ิ
ิ

ปรากฏตัวอย่างประหลาดน คงจะไม่ใช่คนทสองอา
ี

ี
หลานจัดฉากเอาไว้แน่












ี
ี

ใช่แล้ว ตั งแต่ทตัวเปยกโชกเพราะสุราจนกระทังโดนคน

ี
นํานางมาจนถึงสระบัวแห่งน ซูหลีก็พอเดาได้ว่าน่าจะ



ิ
ิ
่
็
ิ
็
เปนแผนการของฉนโม่โจวและฉนมูปง แต่ใครเปนคนทํา
กันแน่ ซูหลีก็ไม่อยากจะไปสืบค้นอก
ี









สรปคอในจวนไหวอ๋อง คนทอยากให้นางลําบากทสุด

ี
ี

ุ
ื




606

่
ี
เห็นจะเปนสองลุงหลานคูน แน่
็










ี
ี
แผนน สะเพร่านัก คนทใช้ก็เปนคนของจวนไหวอ๋อง เห
็
ู
มอนกลัวซูหลีจะไม่ร้อย่างไรอย่างนั น
ื










แต่ซูหลีร้ด จึงได้ระแวดระวังตัวแต่แรก แน่นอนว่าย่อม
ู
ี

่
ไม่กลัวอยูแล้ว











่

แต่การทมกลุมคนปรากฏตัวขึ นอย่างกะทันหันน ไม่แน่
ี
ี
ี
ว่าอาจจะเปนดาวนําโชคของซูหลีก็ได้!
็










ื
“บังอาจ เด็กรับใช้มาจากไหนกัน!” คนมาเยอนพูดจา



่
ี
ิ
โอหัง ซูหลีเปดเปลือกตา แต่ยังอ่านไม่ออกว่าคนกลุมน ม ี




607

็
ความเปนมาอย่างไรกันแน่ ถึงได้ปรากฏตัวขึ นอย่าง



กะทันหัน











ี
ซูหลีกังวลตัดสินใจถอยฝเท้า กลับคิดไม่ถึงว่าจะมเงาดํา
ี


่
สายหนึ งพุงผ่านไปอย่างรวดเร็ว แล้วไปชนเข้ากับคนใน


่
กลุมตรงหน้าร่วงลงสระบัวไป!











ี
ิ
โครม! อุบัติเหตุน เกดขึ นอย่างกะทันหัน ส่งผลให้คนรอบ

ื
ี

บริเวณรวมไปถึงหญงรับใช้ทนําทางต่างรับมอไม่ทัน
ิ








“ว้าย!” หนึ งในนั นร้องเสียงแหลมออกมา












ซูหลีเหลือบสายตามองคนผู้นั นก็พบว่าเปนสาวใช้ผู้หนึ ง
็






608

ี
ื
ี
เพยงแต่สิ งทต่างออกไปคอ...








นางหรี ตาเล็กน้อย คนตรงหน้าสวมชุดนางกํานัล!











สาวใช้ในชุดนางกํานัล!












ใจซูหลีเต้นระรัวเร็ว












ิ
“องค์หญง! องค์หญงตกนํ า!” ทว่านางยังไม่ทันได้สติ
ิ

สาวใช้คนนั นก็กรีดร้องออกมา!












ี
มุมปากซูหลีกระตุก ไม่จริงกระมัง นางจะโชคดขนาดน ี









609

เลยหรือ












็
ตอนแรกกลายมาเปนผู้พิทักษ์บุปผาอย่างแปลก



ี
ื
ประหลาด แล้วตกหลุมพรางผู้อน จากนั นก็มองค์หญง
ิ
ถูกชนตกนํ า!



























































610

ี

ื
ตอนท 66 เสียสละตัวเองช่วยผู้อน























ิ

ี
ิ
“องค์...องค์หญง!?” หญงรับใช้ทนําทางมาก็ยังคิดไม่ถึง
ในกลุมคนทปรากฏตัวขึ นอย่างกะทันหันมองค์หญง
ิ
ี
่
ี

่
ี
ิ
ื
พระองค์หนึ งรวมอยูในนั นด้วย ใบหน้าพลันซดเผอดเกน
จะเปรียบ แข้งขาอ่อนทรดตัวลงทริมสระบัว
ุ
ี











611

ี
“รีบไปเรียกคนมา เหม่ออะไร” ซูหลีได้สติขึ นมาในทันท



ตะโกนเสียงดัง











ิ
ิ
ี
เรื องน เกดขึ นกะทันหันเกนไป นางไม่มเวลามาคิดเล็กคิด
ี
น้อ ยไม่ร้ว่าคนผู้น เปนองค์หญงพระองค์ไหน ทําไมถึง
ู
็
ิ
ี


ี
ี
เสด็จมาทนได้!








ี

ี
ซูหลีแหงนศรษะขึ นมอง ก็เห็นคนทถูกชนร่วงลงไปกําลัง
ดิ นรนอยูในสระนํ า ทว่าท่าทตะเกยกตะกายยิงอ่อนแรง
ี

ี
่
ี
ลงทุกท...











ั
ี
นางขบฟน ตอนน จะมาคิดมากไม่ได้แล้ว นางพลันพุงลง
่
ไปในสระบัว จากนั น...










612

ตูม! เสียงบางอย่างร่วงลงนํ าดังกึกก้อง บรรดาข้ารับใช้ท ี



ื

ริมสระบัวต่างตนตกใจกันทั งสิ น










ิ
่
่
ี
“เกดอะไรขึ น” แต่ในเวลาน นั นเอง ฉนมูปงนํากลุมคน
ิ
ิ
ด้านหลัง เดินตรงไปทสระบัว!

ี








่
ี

ิ
ใบหน้าฉนมูปงซึงเดิมทแต่งแต้มด้วยรอยยิ มแสนลิงโลด
ิ
ี
อย่างยิง แต่ในตอนทเขาเห็นนางกํานัลซึงใกล้จะร้องไห้



ด้วยความร้อนใจออกมาอยูรอมร่อนั น รอยย มบนใบ
่
ิ


หน้าก็ค้างแข็งไป











ิ
ิ
ิ

ื
ื
“ซอจอ...ซอจอรีบช่วยองค์หญงเถดเพคะ...องค์หญง...

ื


ื
613

ทรง...ทรงตกนํ า!” นางกํานัลนางนั นใกล้จะร้องไห้ออก




่
็
มาอยูแล้ว หากว่าองค์หญงทรงเปนอะไรไป พวกนางท ี
ิ
ี
็
เปนสาวใช้ข้างกายไม่มใครรอดแน่ นางจะไม่ร้อนใจได้


อย่างไร











ิ
“องค์หญงทําไมถึงทรงร่วงลงนํ าได้ พวกเจ้าดูแล



พระองค์อย่างไร!” ฉนมูปงนึกไม่ถึงเลยว่าเรื องทเขาตั ง
ิ
ี

ิ
่
ี
็
อกตั งใจวางแผนมานาน จะกลายเปนแบบน ไปได้










ิ
เขาเหลือบสายตาขึ นมอง พบว่าหญงรับใช้ทนําทางซูหลี
ี

ื
ี
่
ก็อยูทนเช่นกัน ใบหน้าสีเผอด แววตาเบิกกว้าง
ี







ิ
่
ิ
ใจฉนมูปงเต้นระรัว ผู้ทได้รับขนานนามว่าองค์หญงทั ง
ิ
ี





614

ี
ี
ี
ี
ี
ราชวงศ์ต้าโจวน เห็นทจะมเพยงองค์หญงเพยงองค์เดยว
ี
ิ





ิ
็
ิ
แล้วองค์หญงพระองค์นั นเปนบุคคลผู้จะล่วงเกนไม่ได้
็
อย่างทสุด ทรงเปนน้องสาวร่วมอุทรของฮ่องเต้องค์
ี


ิ
ิ
ปจจุบัน เปนเสด็จอาหญงเล็กของเขา องค์หญงจนเย่ว์!
ิ
ั
็






หากเกดเหตุอะไรขึ นละก็เกรงว่าเขาคงจะ...
ิ











ิ
ี
ี
“เหม่ออะไรอยู! รีบช่วยคนเร็วเข้า!” ในวินาทน เอง ฉนมู ่
่

ปงก็เริมร้อนใจขึ นแล้ว เขาหันหลังตะโกนใส่พวกข้ารับใช้
ิ

หลายคนด้านหลัง












ี

ส่วนพวกแขกทเขาพามาต่างตนตระหนกกับเหตุการณ์
ื




615

ี
ตรงหน้าน











ี
ี
ทันใดนั นเองไม่มใครตอบอะไร และไม่มใครกระโดดลง

ิ
ไปช่วยองค์หญงเช่นกัน











ิ
ี


่
ื
ี
เซยอวเสียนยนอยูท่ามกลางฝูงชน ขมวดคิ วนวใบหน้า

บูดเบ ยว
ี








เมอคร่ตอนทซูหลีถูกเหล้าสาดใส่นั น เขาอยูไกลมากและ
่
ี
ู

ื
ไม่ค่อยได้สังเกตนัก จนซูหลีเดินทางออกจากห้องโถง


ู
หลักแล้วเขาถึงได้ร้ตัว











ี


ี
่
ิ
เพราะฉนมูปงเพยรพยายามจะเช อเชญให้ได้ เซยอวเสีย
ิ
ื
ิ
ี
616

ู
ี
นพลันร้สึกว่ามอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง เขาจึงตามมา


ิ
คิดไม่ถึงว่าจะเกดเรื องเช่นน ขึ น!
ี










ี
่

เซยอวเสียนหน้าเปลียนสีอย่างใหญหลวง ไม่คิดหน้าคิด

ี
หลังมากนัก เขาสาวเท้ายาวๆ เดินตรงไปทริมสระบัว
ี









เตรียมกระโดดลงไปในสระบัว












โดยปกติแล้วสระบัวสร้างไม่ลึกนัก แต่เพราะด้านล่าง




ี
ิ
็
เปนโคลนตม หากคนทไม่ชนกับนํ า จะจมลงไปใน

ี
ี

็
โคลนอย่างรวดเร็ว กลายเปนเรื องทอันตรายถึงแก่ชวิตท ี
ี
เดยว!














617

ี

ี
แต่เซยอวเสียนยังไม่ทันกระโดดลงไป ก็เห็นระลอก

ื
กระเพอมในสระนํ า









ี
ี
ื

ื
ตูม! ซ่า! จากนั นก็มคนพูดหนึ งทเน อตัวเปรอะเปอนไป

ื
ด้วยดินโคลน ยนขึ นกลางสระบัว ในมอยังประคองคน
ื
อกคนเอาไว้ด้วย
ี











ี
“เร็ว รีบหาคนดึงข้าขึ นหน่อย!” ซูหลีใช้แรงทตนมไปจน
ี

หมดแล้ว ถึงได้ตะโกนออกมา!



































618

ี

ตอนท 67 ช่วยชวิตไว้ไม่ได้
ี























ี
เซยอวเสียนชะงักไปก่อนคราหนึ ง แล้วสาวเท้าเดินลง
ี

ื
ื
สระนํ า ยนมอดึงซูหลีขึ นมา















619

่
็
ี

ซูหลีว่ายนํ าเปน ยามนางยังอยูในช่วงศตวรรษทยสิบเอ็ด
ี
ี
ี
ก็เคยได้รางวัลนักกฬาว่ายนํ า เพยงแต่ไม่ได้ว่ายนาน
แล้ว จึงอ่อนล้าอย่างมาก












บวกกับในอ้อมแขนนางยังมคนอกผู้หนึ ง...
ี
ี











ิ
ี

ั
“จับเอาไว้!” ซูหลีส่งร่างแน่นงให้เซยอวเสียนอุ้มขึ นฝง

ี
หลังจากนั นตนเองกลับร่วงผล็อยลงไปในสระนํ าอกครั ง
ี








ี

ี


ตูม! เซยอวเสียนชะงักค้างไปเมอเห็นนางร่วงลงสระนํ า
ื
อกครั ง
ี









ี

ิ
ื

“ซูหลี!” คนทยนนงรอบๆ ต่างร้องอุทานออกมา บรรดา


620

็

ี
ข้ารับใช้ทว่ายนํ าเปน รีบร้อนกระโดดลงงมซูหลีในสระ









ี

เพยงแต่ตอนทซูหลีถูกงมขึ นมานั น ใบหน้านางซดเผอด
ี
ื
ี
ิ
เจ้าตัวแน่นงไร้สติไปแล้ว!










๋
ี
ิ


“นายน้อย” ไปฉนทเพิงมาถึงตกใจจนแข้งขาอ่อน จน
ื
เกอบจะทรดลงไปกับพ น
ื
ุ








“เร็ว ตามหมอมาเร็ว!” คนทเพิงมาถึงหลังจากนั นยังม ี


ี

ิ
ี
ฉนโม่โจวอกคน









ิ
ี
ู
ี
ฉนโม่โจวคิดไม่ถึงเลยว่าเพยงคร่เดยวเท่านั นจะเกดเรื อง
ิ

เช่นน ขึ น สีหน้าเปลียนไปทันท จนอดคํารามฮึ มฮัมในลํา
ี
ี




621

คอไม่ได้












ิ
ิ
ื
ี
“เฮอก!” องค์หญงจนเย่ว์ทถูกช่วยขึ นมาก่อนมนางกํานัล
ี


ี
ี
ิ
ู
ทมความร้ด้านการแพทย์ หลังจากทองค์หญงทรงถูก

ี
ั
ช่วยขึ นมาแล้วนั นก็รีบฝงเข็มให้พระองค์ทันท
ี





ิ
เพยงคร่เดยวเท่านั น องค์หญงจนเย่ว์ก็สําลักนํ าออกมา!
ู
ี
ิ
ี







็
“เย่ว์เอ๋อร์!” องค์หญงจนเย่ว์เองก็เปนน้องสาวของฉนโม่
ิ
ิ
ิ
ิ
ิ
ี
โจวเช่นกัน ฉนโม่โจวเดินไม่กก้าวก็เข้าไปประชดตัวนาง

่

มองอกฝายทได้สติ ผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก
ี
ี








“คุณชายซู! คุณชายซู! ซูหลี!” แต่ทางฝงซูหลีนั น ยังคง
ั






622

ิ

หมดสติแน่นงไปไม่ไหวติง











ี
ี


เซยอวเสียนนังยองลงด้านข้าง ตบใบหน้าซูหลี แต่
ซูหลีกลับไม่ได้สติแม้แต่น้อย!











ใบหน้าซดเผอดเหลือเกน มองแล้วชวนให้ใจเสีย
ื
ิ
ี









ิ
“เร็ว! รีบไปดูอาการคุณชายซู!” ฉนโม่โจวเองก็สังเกต


เห็นสถานการณ์ของซูหลีเช่นกัน เขาขมวดคิ วน้อยๆ




ิ
ตะคอกใส่นางกํานัลของจนเย่ว์










“เจ้าค่ะ!” นางกํานัลผู้นั นกุลีกุจอเดินมาข้างกายซูหลี ฝง
ั



เข็มให้นาง







623

ิ
ิ
ิ
นางกํานัลหญงคนสนทของจนเย่ว์เข้าใจวิชาแพทย์เพยง
ี
ั
เล็กน้อย หลังจากฝงเข็ม ซูหลีก็ยังคงไม่ได้สติอยูด
ี
่









๋

ิ
“นายน้อย!” ไปฉนคุกเข่าลงข้างกายซูหลี ร่างสันเทิ ม









“ท่าน...ท่านอ๋อง...แย่แล้ว...คุณชายท่านน ...” หลังจาก
ี


นางกํานัลฝงเข็มแล้ว ซูหลีก็ยังคงไม่ได้สติแม้แต่น้อย ถึง
ั



ื



ี
กระทังไร้วแววจะฟน ร่างจึงสันเทิ ม เอ่ยตะกุกตะกัก






ี
็
ื
ทันททไปฉนได้ยินเช่นน ใบหน้าซดเผอด เปนไปไม่ได้
ี
ี
ี
๋
ิ

็
ี
นายน้อยของพวกนางจะเปนเช่นน ได้อย่างไร!








624

ี
ื


ขนาดฉนโม่โจวเองเมอได้ยินดังน แล้วสีหน้าพลันยําแย่
ิ
่
ิ
ี
ิ
่
ี
ื

ี
ลงทันท ฉนมูปงทยนอยูหน้าเขาก็ยังมสีหน้าเย็นชา


ิ
“ไม่! นายน้อยต้องไม่เปนอะไร!” ไปฉนตัวแข็งค้าง
็
๋


ื
เหมอนเพิงนึกอะไรออก จึงรีบยนมอออกมาอย่าง
ื

ื
ลนลาน ล้วงขวดกระเบ องสีขาวขนาดเล็กจากในอกเสื อ
ื


ออกมา











ี
ี

ี
“นคอสิ งใด” ใบหน้าเซยอวเสียนบิดเบ ยว เพยงแต่เขา
ี

ี

ื
ี
ี
พยายามแตะชพจรของซูหลี ชพจรเต้นอ่อนๆ ยังพอม ี
ี
่
สัญญาณชพอยู ดังนั นถึงไม่ได้ลนลานขนาดนั น








ิ
ี
๋
เห็นไปฉนหยิบของช นน ออกมาจึงอดถามขึ นมาไม่ได้
ิ






625

ื
ี

ุ
ี

“น...นคอยาทนายน้อยปรงเอาไว้ นาย...นายน้อยบอก

ี
ิ
ั
ให้ข้าพกเอาไว้ติดตัว หากเกดเหตุไม่คาดฝนขึ นให้...”


































































626

ี
็
ตอนท 68 ซูหลีเปนใครกันแน่






















ถึงไปฉนจะพูดเช่นน แต่ทจริงแล้วตนเองก็ไม่แน่ใจเช่นกัน
ิ
ี

ี
๋







่
ุ
ื
ี

นายน้อยของนางเรียนปรงยาอยูไม่กเดอนกับอาจารย์ท ี
หมูบ้านหวงซาน ยาทนางปรงออกมาก็ไม่ร้ว่าใช้ได้หรือ
ุ
ี
ู
่

ไม่











แต่ตอนน นางไม่ได้คิดอะไรมากนักแล้ว
ี










ตอนทนายน้อยเอายาให้นาง กําชับไว้ให้ใช้ยามเกดเหตุ
ิ
ี



627

ั
ไม่คาดฝน!











ี
ี
ี

ุ
“ยาทปรงขึ นเอง?” เซยอวเสียนชะงักใบหน้าฉายแวว


ลังเล









ิ
แต่เขายังไม่ทันหายลังเล ไปฉนก็เปดฝาขวดแล้วจ่อเข้า
๋
ิ
ใต้จมูกซูหลีเสียแล้ว












ี
ิ
ี
ก่อนน ซูหลีเคยบอกนางถึงวิธใช้ยาขนดน !
ี








ไปฉนแหงนศรษะด้วยความตึงเครียด จ้องมองซูหลีท ี
๋
ิ
ี
สลบไสลไร้สติ ขอสวรรค์คุ้มครองรักษา ให้ยาได้ผลด้วย




ิ
เถด!






628

่
ิ
ี

“นกําลังเล่นอะไรกันอยู…” ฉนโม่โจวเดิมคิดจะเข้าขวาง
็
ซูหลีผู้นั นเปนใครกัน ไหนเลยจะปรงยาเปน แต่เขายังไม่
็
ุ

๋
ิ
ี

ทันพูดจบ ไปฉนก็จ่อยาเข้าทใต้จมูกของซูหลี








จากนั น...












พรวด! เพยงแค่สองชัวพริบตาเท่านั น ซูหลีทเดิมไร้ซึง
ี


ี
ี
ี
ี
ี
กระแสชวิต จู่ๆ ก็มสติขึ นในทันท ดดตัวลุกขึ น สําลักนํ า
จํานวนมากออกมา












“นายน้อย!” ได้ผล! ได้ผลจริงด้วย!














629

๋
ิ
ื
ไปฉนเกอบร้องโฮออกมา! ยาของนายน้อยได้ผลจริง

ด้วย!











พรวด! ซูหลียังคงสํารอกออกมาไม่หยุด ความร้สึกขยะ
ู



ื
แขยงทําให้ประสาทสัมผัสทั งหมดของนางพะอดพะอม


นํ าตาไหลรินลงอย่างควบคุมไม่ได้












ิ
ฉนโม่โจวจ้องนายบ่าวทั งสองเขม็ง ในขณะผ่อนลม


ู
หายใจ ก็ร้สึกประหลาดใจอย่างมาก











ิ
ั
ิ
นางกํานัลคนสนทขององค์หญงจนเย่ว์ทั งฝงเข็มให้ซูหลี
ิ
ิ
ก็แล้ว ซูหลียังคงไม่มปฏิกริยาใดๆ ในขวดกระเบ องนั นม ี
ี
ื
่
ี
อะไรกันแน่ เพยงจ่ออยูใต้จมูกซูหลีอยูไม่นานเท่านั น ก ็
่







630

ี
ี
สามารถทําให้ซูหลีกลับมามชวิตได้










็
ู
ิ
๋
“ไม่เปนอะไรใช่ไหมเจ้าคะนายน้อย” นํ าตาไปฉนไหลพร
ุ
หากไม่ใช่เพราะนายน้อยปรงยาเอาไว้ หากนางไม่พกยา



ี
น ติดกายตลอดเวลา นางไม่กล้าคิดเลยว่าวันน นายน้อย
ี

็
จะเปนอย่างไร











“ไปฉน…” ซูหลีพ่นนํ าทั งหมดออกมา ใบหน้าซดขาว
ี
๋
ิ
เหลือบตามองไปฉนด้วยรอยยิ ม
๋
ิ










ิ
๋
็
“นายน้อย! หากท่านเปนอะไรขึ นมาจะให้ไปฉนทําอย่าง

ไร!” รอยยิ มของนางทําให้ไปฉนสะกดอารมณ์ไว้ไม่ไหว
ิ
๋

ี
อกต่อไป ปล่อยโฮออกมา









631

็
ี
ซูหลีกระตุกปากเปนรอยยิ ม ไม่ใช่ว่านางยังสบายดอยู ่

หรือ












นางปลอบไปฉนอยูคร่หนึ ง กลอกดวงตาไปมาเล็กน้อย
ิ
๋
่
ู
ิ
ี
ิ

เห็นองค์หญงจนเย่ว์ทคลุมกายด้วยผ้าคลุมของฉนโม่
ิ
โจวฟนได้สติ ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

ื









ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม นางเห็นคนจะตายแล้วไม่ช่วยไม่ได้











ช่วยคนขึ นมาได้ก็ดแล้ว
ี











ในวินาททนางกระโดดลงไปนั นไม่ได้คิดอะไรแม้แต่น้อย
ี

ี



632

ี
ี

็
ยิงไปกว่านั นนางร้ดแก่ใจว่าตนเองว่ายนํ าเปน ไม่มทาง
ู
็
จะเปนอะไรแน่ๆ










แต่คิดไม่ถึงว่าองค์หญงจะทรงดิ นรนกระเสือกกระสน
ิ



ุ

อย่างรนแรง เปลืองแรงนางไปมาก เมอคนทั งสองอยู ่
ื
่
่
ด้วยกันจึงติดอยูในโคลนตม นางจึงทุมสุดแรงในเสี ยว


ี
วินาทเดยว คนทั งสองถึงหลุดจากกองโคลนไปได้
ี









แต่เพราะไร้เรี ยวแรงถึงได้ร่วงลงไป












ี
ยังด…











ซูหลีหันหน้าไปมองเซยอวเสียนเอ่ยเสียงค่อย “เรื องวันน ี
ี


ี



633

ื
ต้องขอบพระคุณจออวี แล้ว”










ิ

ี
ี
หากไม่เพราะมเซยอวเสียน เกรงว่าวันน คงเกดเรื องแน่
ี
ี






ี
“พซูพูดอะไรเช่นนั น ผู้ลงไปช่วยคนคอพซู ส่วนยาทช่วย
ี

ี

ื
ี



พซูก็คอยาของพเอง จออวี ละอายใจนัก” ดวงตาเซยอว ี
ี
ื

ี
ื

เสียนเปนประกายวิบวับ ดวงตาทมองซูหลีนั นต่างออก
็
ี

ไปจากเดิมอย่างยิง






ิ

ิ
ทุกคนร้เรื องซูหลีเปนคุณชายเจ้าสําราญนสัยยําแย่เกน
ู
็
ี
ทนเปนอย่างด
็









ี
ี
ี
แต่คนเช่นน กลับช่วยชวิตคนอย่างไม่เสียดายชวิต




634

ิ

ี
คนผู้น มนสัยดังเช่นททุกคนพูดถึงกันจริงหรือ
ี
ี








































































635

ี
ู
ตอนท 69 เจ้าร้เรื องยาด้วย






















ื

ี
เรื องตกนํ าน ถึงแม้จะสร้างความตนตระหนกแต่ไร้
อันตราย












ี
็
ิ
ซูหลีและองค์หญงจนเย่ว์ไม่มใครเปนอะไร
ิ













636

ิ
ิ
แต่อย่างไรเสียก็ไม่อาจปดบังเรื ององค์หญงเกดเรื องได้
ิ









ดังนั นหลังจากเกดเรื อง งานเลี ยงถึงได้เลิกราไป แต่ซูหลี
ิ


ิ
ิ
ิ
ิ
่
ิ
ิ
องค์หญงจนเย่ว์ ฉนโม่โจว และฉนมูปงถูกฉนเย่หานส่ง
คนมารับเข้าวังหลังงานเลี ยงเลิก









ิ
ี
“ฮัดเช้ย!” เสื อผ้าซูหลีเปยกชุ่ม ก่อนจะมาฉนโม่โจวให้


คนเตรียมชุดของตนให้นางเปลียน และยังเพิมชุดคลุม



ี
่
อกตัวหนึ ง แต่อย่างไรเสียนางก็แช่นํ าอยูนาน










ุ
ื
นางคลุมเส อกระโดดลงจากรถ จามอย่างรนแรง










“คุณชายซูไม่เปนอะไรใช่หรือไม่” ฉนโม่โจวลงจากรถม้า
็
ิ





637

ี
ี
็
ื

อกคัน เมอเห็นสภาพซูหลีเปนเช่นน จึงอดเอ่ยถามไม่ได้







ิ
“ขอบคุณท่านอ๋องทรงห่วงใย” ใบหน้าซูหลีเย็นชา ฉนโม่


โจวเอ่ยถาม นางไม่ได้ตอบแต่กลับพูดกับอกฝายเรียบๆ
่
ี










ี

๋
่
“นายน้อย!” ไปฉนทอยูด้านข้างร้องเตอนซูหลี
ื
ิ






ิ
ิ

ิ
ใบหน้าซูหลีนงสนท ด้วยท่าทางไม่อยากคุยกับฉนโม่โจว







๋
ิ
ี
ไปฉนร้อนรนเสสายตามองฉนโม่โจว เพยงแต่ว่าทันทท ี
ี
ิ
ิ

ทอดสายตา ก็มองไปเห็นฉนโม่โจวทเหมอนจะพูดอะไร
ื
ี

ี
ี
ิ
บางอย่างแต่นงเงยบไป ไม่มท่าทจะตําหนซูหลีแม้แต่
ี
ิ
น้อย






638

ื
๋
ิ
ไปฉนตนตะลึงแต่ก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก









ื

ท่าทางเมอคร่ของนายน้อยของนาง สามารถเรียกได้ว่า
ู
ไร้มารยาทด้วยซํ า แต่ไหวอ๋องกลับไม่โกรธแม้แต่น้อย




ิ
ช่างน่าแปลกเหลือเกน










ิ
“ไปฉน” ซูหลีจามออกมาจนปลายจมูกแดงเล็กน้อย นาง
๋


๋
หันศรษะไปอย่างอดไม่ได้ ร้องเรียกไปฉนออกมา
ี
ิ








“เจ้าค่ะ”












ี
ื
“ขวดยากระเบ องสีฟ้าทข้าให้เจ้าพกเอาไว้ตอนออกจาก




639

็
ี
ิ
บ้านเจ้าได้พกติดตัวไว้หรือไม่” นสัยพกยาน เปนความ

เคยชนตั งแต่ในชาติก่อนของซูหลีแล้ว
ิ










ื


เมอชาติก่อนนางอ่อนแอบอบบางขาดยาไม่ได้ เพอให้
ื
พกพาสะดวก นางจึงปรงยาจํานวนมากบรรจุลงในขวด
ุ


เล็กหลากสี












ี
ส่วนในขวดสีฟ้าน บรรจุยาแก้หนาวเอาไว้











ซูหลีร่างกายแข็งแรง เพยงแต่บอบบางเล็กน้อยเท่านั น
ี



ื

เมอเจออากาศหนาวต้องใช้เวลานานในการพักฟน และ
ื
ช่วงเวลาหน้าสิ วหน้าขวานน ซูหลีจึงไม่อยากให้ร่างกาย
ี


ของตนเองชักใบให้เรือเสีย










640

ื
ิ
จึงอยากได้ยาแก้หนาวมากนเผอเอาไว้









ี
นางเองก็พกยาพวกน แต่เพราะตกนํ า ทําให้ยาพวกนั นใช้


ไม่ได้












ี
ี
ิ
๋
ี
ดทนางก็ให้ไปฉนพกยาเอาไว้ ให้นางได้ใช้พอด






๋
“มเจ้าค่ะ นายน้อยรอก่อน” ไปฉนค้นเอาขวดกระเบ อง
ิ
ี
ื

ื
่
หลากสีออกมา จนเจอขวดกระเบ องสีฟ้าทปะปนอยูด้าน
ี
ใน เปดออกเทยาออกมาเม็ดหนึ ง ส่งให้ซูหลี
ิ











ื
ิ
่
ิ
ู
“เจ้าร้เรื องยาด้วยหรือ” ฉนมูปงทยนอยูหลังฉนโม่โจว
่

ี
ิ
641

เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างจึงโพล่งถามขึ น












ิ
ี

ี
ิ
ิ

่
ื
เรื องทเกดวันน ทําให้ฉนมูปงตนตระหนก เดิมทเขาเพียง
ี
อยากให้ซูหลีขายหน้าต่อหน้าทุกคนก็เท่านั น คิดไม่ถึงว่า
ี
จะเกดเรื องเช่นน ขึ น
ิ








ิ
แถมยังผลักองค์หญงจนเย่ว์ตกนํ า...
ิ










ิ
ิ
่
ถูกฮ่องเต้เรียกเข้าไปในวังฉนมูปงออกจะตะขิดตะขวงใจ

ไม่น้อย











ทว่าต่อให้ตะขิดตะขวงใจมากเท่าไหร่ก็เทยบไม่ได้กับ
ี




ความตกตะลึงทเขาม
ี
ี




642

ู
ี
ื

คนเช่นซูหลีมความร้เรื องยา หากพูดไปแล้วคนอนคง
ั
หัวเราะจนฟนร่วง











เรื องทไปฉนเอายาให้ซูหลีใช้ก่อนหน้าน ฉนมูปงเองก็
ิ
ี
ิ
่
ิ
ี
๋

ี

เห็น แต่ว่าสําหรับเขา ทซูหลีได้สติกลับมา อาจเปน
็
เพราะนางกํานัลผู้นั นฝงเข็มให้นางก่อนหน้า นางถึงได้
ั

ื
สติกลับคนมา










ยาน อาจจะไม่มประโยชน์อะไร เพยงแต่หลังจากฝงเข็ม
ั
ี
ี
ี
นางได้สติกลับมาช้าไปเล็กน้อยก็เท่านั นเอง






















643

ี
ิ
ตอนท 70 ขวัญกล้าเหลือเกน







644

ี
ิ
ี
ี
ตอนน เห็นซูหลีก็เอายาออกมาอกขวดหนึ ง คราวน ฉนมู ่
ิ
ปงทนดูไม่ได้เสียแล้ว











ี
ิ
ถึงเแม้เรื องวันน เปนเพราะเขาถึงได้เกดอุบัติเหตุขึ น
็








เพยงแต่เขามเจตนาอยากจะก่อเรื องให้ซูหลีถึงได้ทําเช่น
ี
ี


น
ี










ื
ี

สิ งทเขาร้สึกผิดคอเขาทําให้เสด็จอาเล็กของเขาต้องซวย
ู
ู
ไปด้วย ไม่ได้ร้สึกผิดกับซูหลีแต่อย่างใด!





645

ี
ิ
ขณะทซูหลีกําลังจะกลืนยาลงคอก็ได้ยินคําพูดของฉนมู ่

ิ
ิ
ี
ิ
ปงเข้า นางยิ มเย็น เกดเรื องเช่นน นางยังไม่ได้หาเรื องฉน
ิ
่

ิ
ี
่
มูปงก่อน แต่ฉนมูปงกลับอดไม่ได้ทจะเต้นเร่าออกมา
ิ






ี
ี
ิ


ื
ื
่
“ซอจอใคร่ครวญให้ดๆ เถดว่าเดยวพอไปเจอฝาบาท
แล้วจะพูดอย่างไร” ซูหลีมองฉนมูปงด้วยแววตาเย็นชา
ิ
่
ิ
ก่อนจะเดินจากไป








ี
ี
นางไม่อยากให้เรื องคราวน จบลงเช่นน










๋
ู
ิ
หากไม่ใช่เพราะไปฉนฉลาดหลักแหลม ร้ว่าต้องเอายา
ให้นางมิเช่นนั นยังไม่ร้เลยว่าวันน จะเกดเรื องอะไรขึ น
ี
ิ
ู






646

บ้าง












ี
ิ
ิ
่

ฉนมูปงยังจะกล้ายัวยุนางอก!







ิ
ิ
่
ี
“เจ้า...” ฉนมูปงมองเงานางทจากไปด้วยความโกรธ
เกรี ยวเปนอย่างมาก อยากจะพูดอะไรออกมาแต่กลับถูก
็


ฉนโม่โจวขวางเอาไว้
ิ











ิ
ี
“ช่างเถอะ!” ฉนโม่โจวร้อนรนเอ่ยเสียงเย็น “เรื องน ยัง


่
ใหญไม่พออีกหรือ”










ี
่
ิ
ฉนมูปงได้ยินดังนั นถึงในใจจะไม่มความสุข แต่ก็ทําได้
ิ
เพยงจบเรื องเท่าน ตรงเข้าไปในพระตําหนักในวังพร้อม
ี
ี





647

พวกเขา












ื
ิ
ิ

องค์หญงจนเย่ว์ทเดินทางมาพร้อมกันนั น เมอถึงก็กลับ
ี


ื
ไปเปลียนเส อผ้าในพระตําหนักของตน









ี
ิ

ถึงแม้องค์หญงจนเย่ว์จะเปลียนชุดทจวนไหวอ๋องก่อนน ี
ิ
ิ
็
แล้ว แต่อย่างไรนางก็เปนองค์หญงจะให้ไปเข้าเฝ้าในชุด

ี
เช่นนั นเห็นทคงจะไม่เหมาะสม จึงเดินทางกลับตําหนัก


ิ
ิ
่
ไปก่อน ส่วนฉนโม่โจว ฉนมูปง และซูหลีล่วงหน้าไปห้อง
ิ
ทรงอักษรก่อน












ิ
ี

ห้องทรงอักษรททั งหรหราเหลือเกน และยังเงยบ
ี
ู
สงบอย่างยิงแห่งนั น









648