เล่ห์ร้ายโฉมสะคราญ เล่ม1

ี
ี

“กลอนบนน คุณชายซูแต่งมันขึ นมาได้เยยงไร” เสิ นฉาง

ิ
่

ั

ี
่
ิ

ี

่
ชงมิได้นังอยูฝงเดยวกับฉนมูปง แต่ก็นังอยูแถวทหนึ ง
ิ
็
ถอเปนการเน้นยํ าว่าเขามฐานะแตกต่างจากคนทัวไป

ี
ื
่
ิ
เวลาพูด เขาก็ตั งใจมองไปทางฉนมูปง คิดไม่ถึงว่าฉนมู ่
ิ
ิ
ิ
ปงกลับไม่มองหน้าเขาแม้แต่หางตา











ิ
เสิ นฉางชงมสีหน้าอึดอัดเล็กน้อย คนอนมองไม่ออก แต่
ี

ื
ี

่
ซูหลีทเข้าใจอีกฝายด ย่อมมองเห็นอย่างชัดเจน
ี








ี
ี

็
“กลอนบทน แต่งขึ นมาได้เยยงไร ท่านโหวไม่จําเปนต้องร้ ู
หรอก” ตอนทซูหลีเผชญหน้ากับเสิ นฉางชง กล่าวได้ว่า
ิ
ิ

ี
ี
่

ี
นางแสดงท่าทดูแคลนอกฝายยิงนัก






299

ี
แม้จะเรียกเขาว่าท่านโหว ทว่าในคําพูดกลับไม่มความ


่
เคารพอยูแม้แต่น้อย












ิ
็
ดูผิวเผินจะเห็นว่าเสิ นฉางชงเปนหนึ งในขุนนางทสร้าง
ี
ี

คุณูปการของฮ่องเต้พระองค์ใหม่ ทว่าแต่เริมเดิมทก็เปน
็
ี

ี
ิ

ี
หลีจอจนทสอนเรื องเหล่าน กับเขา ดังนั นซูหลีในวันน
ื


ี
ู
ย่อมร้ฐานะของเสิ นฉางชงในเมองหลวงดทสุด
ื
ี
ิ


่

เมออยูต่อหน้ากลุมตระกูลทมรากฐานมันคงในเมอง

ื
่
ื
ี

ี
็

หลวงเหล่าน เขาก็เปนดังเศรษฐใหม่ทจู่ๆ ก็เก็บสมบัติลํ า
ี

ี
ี
ค่าได้











300

่
่
แม้จะคูควรให้เห็นความสําคัญ แต่กลับไม่คูควรให้ความ


ิ
สําคัญมากจนเกนไป










ิ
ี
่
ดังนั นในคําพูดของเสิ นฉางชง จึงมแววประจบฉนมูปง
ิ
ิ

ิ
ี
อยูมาก แต่น่าเสียดายทฉนมูปงไม่สนใจเขา
่
ิ
่





ี
่

ื
“ท่านโหวจะต้องร้อยูเพยงเรื องเดยว นันก็คอท่าน
ี
ู
แต่งกลอนออกมามิได้ ในวันน ข้าเปนผู้แต่งกลอนออกมา
็
ี

ื
ได้ และในเมอแม่นางสุยเหยยนร่างกฎไว้แล้ว เช่นนั น
่
ี
ื

แล้วในเมอวันน ข้าแต่งกลอนออกมาได้ ซํ ายังได้รับการ
ี

ยอมรับจากทุกท่าน แม่นางสุยเหยยนก็ต้องทําตาม
ี
่

สัญญาถึงจักถูก”


















301

ี
“ท่านโหวรีบร้อนออกมาทําเรื องเช่นน กล่าวตามตรงน ี



ี

ี
่
็
ี
เปนเรื องของแม่นางสุยเหยยน หาได้มความเกยวข้องกับ
ท่านโหวไม่ หากท่านโหวอยากจะทําตามสัญญาแทนแม่


่
ี
นางสุยเหยยน ก็ต้องดูว่าข้ายินยอมหรือไม่”









ี
ซูหลีกล่าวมาถึงจุดน ก็ใช้สายตาประหลาดมองเสิ นฉาง



็
ชงปราดหนึ ง ก่อนจะถอนหายใจหนัก “ท่านโหวเปนเช่น
ิ

ี
น ข้ารับไม่ไหวจริงๆ!”











“ฮะฮ่าๆ!”












นางพูดจบ ผู้คนด้านล่างก็พากันหัวเราะออกมาอย่างอด



ไม่ได้










302

ี
ู
็
แต่ก่อนไม่ยักจะร้ว่าซูหลีจะเปนยอดคนเช่นน พูดแต่ละ
ครา ล้วนไม่เห็นเสิ นฉางชงอยูในสายตาแม้แต่น้อย
่
ิ










อยูต่อหน้าผู้คนมากมาย ก็ยังกล้าพูดจาฉกหน้าเสิ นฉาง
ี
่


ชง ช่างใจกล้าเสียจริง
ิ










ิ
ื
ไม่เหมอนกับทเล่าลือกันสักนด...
ี









“สามหาว!”

























303

ี
ี
ตอนท 33 หอหร่วนเซยงโกลาหล



























304

่
ิ
๊
ิ
ฉนมูปงตบโตะ บนใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยโทสะ








ี
ู
“เจ้าร้ไหมว่านางเปนใคร ถึงได้กล้าเอ่ยวาจาเช่นน ออก
็
มา”












ี
ทัวทั งห้องโถงพลันเงยบกริบ











ิ
่
ิ
ิ
ี
็
คนผู้น เปนถึงฉนมูปงทายาทของจ งหนานอ๋อง ซํ ายังเปน
็
ท่านอ๋องน้อยทได้รับความโปรดปรานมากทสุดในราช
ี


ี
ี
วงศ์ต้าโจวเชยวนะ








นอกจากน เขายังมไทเฮาและฝาบาทคอยหนุนหลังอยู
่
ี
ี
่









305

ี
ี
อกทั งขึ นชอเรื องฉุนเฉยวง่าย หากโกรธขึ นมาไม่ว่าอะไร
ื
ก็ไม่สนใจทั งนั น!











ู
ี
“ร้สิ” บรรยากาศเยอกเย็น ทว่าซูหลีกลับมสีหน้าผ่อน
ื

ี

่
คลาย กระทังยังมท่าทางเฉยเมยอยูหลายส่วน
่
นางกวาดตามองไปทางฉนมูปงทมสีหน้าอึมครึมปราด
ิ
ิ
ี
ี

หนึ ง ก่อนจะกล่าวเสียงค่อย











ื
ื
ี
ื


ื

“มิใช่ผู้หญงของซอจอหรอกหรือ...ทําไม คนน ซอจอเองก็
ิ
ื
ี
ี

คิดจะค้างทนด้วยหรือ เรื องน ก็มิใช่ว่าจะไม่ได้” ซูหลี
ี

ุ
ี
เคาะพัดหนึ งท ก่อนจะใช้พัดดันคาง ทําท่าทางคร่นคิด



“เช่นน เปนอย่างไร หากซอจอต้องการจริงๆ ก็มิใช่ว่าจะ
ื
็
ี
ื






306

่
ไม่ได้ พวกเรา...จะอยูร่วมกันก็ได้!” ซูหลีกะพริบตา แล้ว




ี
เอ่ยคําพูดทน่าตกใจออกมา









เงยบกริบ!
ี











ี
ี
ภายในหอหร่วนเซยง พลันเงยบลง เพราะคําพูดใจกล้า

ของซูหลี












ี
ิ
ี

“เจ้าว่าอะไรนะ!” เพยงคําพูดไม่กคํา ก็แทบจะทําให้ฉนมู ่
่
ปงพุงออกมา
ิ









ใบหน้าหล่อเหล่าแดงกํา มอกําหมัดแน่น บนหน้าผากม ี
ื



ี

เส้นเลือดปูดโปนขึ นมา ดูน่ากลัวเปนทสุด
็




307

ี

่
“นะ…นายน้อย...” ชุยตานทอยูด้านล่างตกใจจนโง่งม
ี
ไยนายน้อยถึงกล้าพูดเช่นน !











ิ
็
่
ี
ิ
คนผู้น เปนถึงฉนมูปงเชยวนะ!
ี






ื
“ไอหยา ซอจออย่าได้เกรงใจ เรื องน ...”

ื

ี






ปง! ซูหลีทําท่าทางไม่เข้าใจสถานการณ์ ยังคงพูดจาคํา
ั



ใหญคําโตอย่างต่อเนอง

่
ื








ิ
ี
่
่
ไม่รอให้นางพูดจบ ฉนมูปงก็พุงขึ นไปบนเวทอย่างเกรี ยว
ิ
ี
ี
โกรธ แล้วถบซูหลีอย่างแรงไปหนึ งท




308

ี
ซูหลีร่างเซไปด้านหลัง ก่อนจะล้มลงบนเวท ผู้คนรอบ


ั
ด้านถูกเหตุการณ์ไม่คาดฝนทําให้ตกใจกันถ้วนหน้า ต่าง



ก็ยังไม่ได้สติกลับมา












ทว่าหลังจากซูหลีล้มลงแล้ว นางก็หยัดกายลุกขึ นมา



ี
แล้วตบกางเกงตนเอง พลางกล่าวว่า “เจ้ากล้าตข้าหรือ



ี

บิดาข้ายังไม่กล้าตข้าขนาดน เลย!” พูดจบก็วิงลงจาก
ี
๊
เวท แล้วเขวี ยงอาหารบนโตะตรงหน้านางไปทางฉนมู ่
ิ
ี

ปง!
ิ










เพล้ง!

















309

ตึง!













่
เพราะการกระทําของซูหลี ทําให้ทัวทั งห้องโถงตกอยูใน

ความโกลาหล













ื
ิ
ิ
ี
ี
่
“จะ...เจ้ามัน...” ฉนมูปงเดอดดาล ชัวชวิตน เขาไม่เคยได้
รับการปฏบัติเช่นน มาก่อน โทสะจึงพุงสูงขึ น
ี
่
ิ






่
ิ
่
ิ

ื
ื

ี

“ซะ…ซอจอ!” คนทอยูรอบกายฉนมูปง พลันตกใจยก
่

่
ิ
ใหญ รีบวิงไปข้างกายฉนมูปงโดยเร็ว ขณะกําลังคิดจะ
ิ
พูดอะไรบางอย่าง ก็ได้ยินฉนมูปงตวาดกร้าว “จับตัวมัน
ิ
่
ิ
ี
ไว้! ข้าจะตมันให้ตาย!”










310

ผู้คนเหล่านั นพากันตะลึงงัน ยังไม่ได้สติในชัวเวลาอันสั น











ทว่า...











ื

็
ื
“ช่วยด้วย มคนจะฆ่าข้า! เปนถึงซอจอผู้สูงส่งกลับ
ี

ี


กระทําเรื องเช่นน ! ใช้อํานาจมากลันแกล้งรังแกผู้อน!”
ื
ซูหลีโก่งคอร้องตะโกนขึ นมา











ด้านหนึ งร้องตะโกน อกด้านหนึ งก็โยนข้าวของไปทางฉน
ิ
ี


ิ
มูปง
่









๊
ทั งโตะ ทั งม้านัง!












311

ี

ไม่เว้นแม้แต่แม่นางร่างอรชรอ้อนแอ้นทข้างกาย!










“ไอหยา!”












“คุณชายนมัน!”
ี










“ว้าย! เจ้าแตะต้องตัวข้า!”












ิ
คนรับใช้ของฉนมูปงได้สติกลับมา ก็รีบขวางข้าวของท ี
ิ
่
ี
อกฝายปามา มคนคิดจะขวางซูหลี แต่กลับไม่ระวังโดน
ี
่


แม่นางทถูกผลักเข้ามาขวางหน้า
ี
















312

ี
่
เหตุการณ์ยิงทวความวุนวาย!


















































































313

ี
ตอนท 34 พาตัวไปให้หมด























ิ
่
ิ
ี
“ทหาร!” ฉนมูปงมโทสะโดยแท้ ใบหน้าแดงกํา เขาตวาด

ี
กร้าว กําลังคนทเขาทิ งไว้นอกประตู ต่างได้ยินเสียงแล้ว










“จัด…” เขาช น วไปทางซูหลี ขณะกําลังจะพูดอะไร
ี
ิ

บางอย่าง ก็ได้ยินเสียงดังขึ น












314

“จัดอันใดฮึ!” เสียงตวาดกร้าวดังขึ น ทําให้เหตุการณ์ท ี



ิ
ี
่
วุนวายเงยบสงบลงเล็กน้อย ฉนมูปงเงยหน้ามองไป ก ็
ิ
่
ิ
เห็นฉนโม่โจวเดินลงมาจากชั นสอง











เมอเขาเห็นว่าผู้มาใหม่เปนฉนโม่โจว พลันนงไปชัวขณะ

็
ิ
ื


ิ
อย่าบอกนะว่า...









ิ
เมอเขาเห็นคนทอยูข้างหลังฉนโม่โจว นัยน์ตาก็หดเล็ก

ื

่
ี
ลง!










“สะ…เสด็จอา!”














315

ี


ผู้คนต่างร้กันทัว บุคคลทอ๋องน้อยผู้ไม่กลัวฟ้ากลัวดิน
ู
ี

ั
ิ
ื
หวาดกลัวทสุด ก็คอฉนเย่หานฮ่องเต้องค์ปจจุบัน






ิ
ฉนเย่หานอายุไม่มาก ก็สามารถควบคุมผู้ทบ้าคลังอย่าง

ี

ฉนมูปงได้แล้ว
ิ
ิ
่








ี
ี
ี

ื
็

เพยงแต่คนทบ้าคลังในวันน คล้ายกับจะเปนผู้อน





คําว่าเสด็จอา ทําให้ผู้คนในห้องโถง พากันเงยบสงบลง
ี











ี

รวมถึงซูหลีทกําลังบ้าคลังด้วย









ี

ี


ซูหลีงงงัน วันก่อนตอนทนางตัดสินใจว่าจะมาทน มิได้
ี
316

ี
ี

ี
ิ
สอบถามให้ด คิดไม่ถึงว่าฉนเย่หานก็จะมาทนด้วย!







ทันใดนั นเอง...











ิ
“ทําอันใดกันฮะ!” ท่านอ๋องเจ้าสําราญอย่างฉนโม่โจว ม ี



สีหน้าเคร่งขรึมอย่างหาได้ยาก












ิ

ื
ฉนโม่โจวเปนคนไม่เอาถ่าน เมอเปรียบกตติศัพท์ความ
็
ิ
ิ
เจ้าชู้กับฉนมูปงแล้วก็นับว่าพอๆ กัน
ิ
่








ี

็
ิ
ทว่าเขาเคารพฉนเย่หานเปนทสุด







ี
อกอย่างเวลาน เขายังยนอยูข้างกายฉนเย่หาน กลิ นอาย
ี
่
ิ
ื
317

ิ
ู
บนร่างฉนเย่หานบบคั นผู้คนยิงนัก ทําให้ผู้คนร้สึกเย็นยะ
ี
ื
เยอก










ิ
ี
่

เวลาน ผู้คนทั งหมด รวมถึงซูหลีกับฉนมูปงทยังทะเลาะ
ิ
ี
กันไม่หยุด ต่างพากันก้มหน้าลง ไม่กล้าสบตาเขา












ิ
ี

ี
“ทหาร” นเปนคําพูดประโยคแรกทฉนเย่หานเอ่ยในคํา
็
คนน ทว่าในคําพูดน กลับปราศจากอารมณ์ใดๆ กระทัง
ื
ี
ี

ื
แฝงไว้ด้วยความเยอกเย็น









ซูหลีอดสันสะท้านไม่ได้












่
ิ
ิ
อย่าว่าแต่ฉนมูปงกลัวฉนเย่หานเลย นางเองก็กลัวเช่น
ิ



318

กัน












่
ิ
ิ
ิ
“พาตัวไป” ฉนเย่หานกวาดตามองฉนมูปงและซูหลี ก่อน
่
สายตาจะหยุดอยูบนใบหน้าชวนมองของซูหลี เพยงชัว

ี

ู
ี
ื
พริบตาเดยวเท่านั น กลับทําให้ซูหลีร้สึกเหมอนตลอดทั ง

ร่างตกลงสูบ่อนํ าแข็ง แผ่นหลังนางพลันมเหงอเย็นผุด
ี
่
ื
พรายขึ นมา











ิ
ี
ื

ุ
“พ่ะย่ะค่ะ!” บุรษทยนอยูข้างกายฉนเย่หานได้ยินดังนั น
่
ิ
ก็ตอบรับหนึ งคํา จากนั นฉนเย่หานก็ก้าวออกจากหอ


ี
หร่วนเซยงด้วยฝเท้าไม่ช้าไม่เร็ว
ี









เขาก้าวเดินอย่างสุขุม ความวุนวายทนไม่อาจรบกวน

่
ี

ี





319

ี

ี
เขาได้ เพยงกลิ นอายทแผ่กําจายออกมาจากร่าง ก็ทําให้

ผู้คนตกใจกลัวจนไม่กล้ามอง











ี
จวบจนเขาก้าวออกจากหอหร่วนเซยง ผู้คนรอบด้านถึง



ี
ื
ร้สึกเหมอนตนเองกลับมามชวิตใหม่อกครั ง
ี
ี
ู






ื
แม้แต่ซูหลีเอง ก็ยังอดถอนหายใจเฮอกใหญมิได้
่










ิ
ิ

“ฝะ…ฝาบาท...” เสิ นฉางชงมองไปทางจุดทฉนเย่หาน
่
ี
่

ี
จากไป สีหน้าก็พลันดูไม่ด ฝาบาทมาปรากฏกายทนได้
ี

ี
อย่างไร










ี
เรื องราวในวันน ไม่ร้ว่าฝาบาทจะสังเกตเห็นเขาไหม...
ู
่




320

ื

ิ
ิ
ื

“เชญซอจอกับคุณชายซู” หลังจากฉนเย่หานจากไปแล้ว
ื
ี
คนทยนอยูข้างกายเขาก่อนหน้าน ก็ก้าวออกมา
ี
่






ี
มคนตาแหลมจําได้ว่าคนผู้น คอโจวเว่ย องครักษ์ข้าง
ื
ี

กายฉนเย่หาน!
ิ










ี
่
บนใบหน้าโจวเว่ยมรอยดาบลึกมากอยู ทําให้ใบหน้าเขา



็
ี

ดูโหดเ**◌้ยมและเคร่งขรึมเปนทสุด ทว่าคนทคุ้นเคยกัน
ี
่
ต่างร้ด เขาถอเปนคนสนทของฝาบาท เขาเคยช่วยฝา
่
ื
ี
ู
ิ
็
บาทไว้ในสนามรบ จนค่อยๆ ไต่เต้าขึ นมาถึงตําแหน่งใน
ี
วันน
















321

หากมิใช่เพราะรอยดาบบนใบหน้านั น เกรงว่าเขาคงไต่




ี
เต้าขึ นไปได้สูงกว่าน










ี
โจวเว่ยมสีหน้าดุร้าย ยามพูดปราศจากห้วงอารมณ์




ความร้สึก มองดูไปก็ทําให้ผู้คนหวาดกลัวยิงนัก
ู

























































322

ี

ตอนท 35 คนชัวฟ้องก่อน























ี


ผู้คนต่างร้กันทัว โจวเว่ยเทยงธรรมไม่เห็นแก่หน้าอินทร์
ู

ั
หน้าพรหม พูดจาไม่น่าฟง ซํ ายังหัวแข็งยิงนัก








323

ิ
“นายน้อย...” ชุยตานตกใจจนโง่งม ได้ยินเสิ นฉางชง


่
่
เรียกอกฝายว่าฝาบาทอย่างชัดเจน
ี









ู
ี
เขาหน้าซดไร้สีเลือด จ้องมองซูหลีอย่างตกใจ ไม่ร้ว่าควร


ี
จะทําอย่างไรด










ี
็
“ไม่เปนไร” ในดวงตาซูหลีมแววสลับซับซ้อนวาดผ่าน ก่อ


ี
ี
ู
ิ
เรื องต่อหน้าฉนเย่หาน มทั งข้อดและข้อเสีย ไม่ร้ว่าเรื องน ี

จะเปนไปตามทนางปรารถนาไหม
็
ี









“กลับไปดูว่าท่านพ่อกลับจากราชการหรือยัง เจ้าจง



รายงานเรื องในวันน ทั งหมดไปตามจริง เข้าใจไหม” ซูหลี
ี








324

พูดข้างหูชุยตาน












ี
“คุณชายซู?” อกด้านหนึ ง โจวเว่ยก็เอ่ยเร่งรัดขึ น










ี
“จําไว้ให้ด จะต้องพูดออกไปให้ได้ว่า เจ้าหยุดข้าไม่ได้”



ซูหลีมองชุยตานอย่างลํ าลึก ซูไท่เปนคนมเหตุผล เขาเอง
็
ี

็
ก็ร้ว่าซูหลีเปนคนอย่างไร
ู










ภายใต้สถานการณ์ปกติเขาไม่มทางพาลใส่คนอนเปน
ี

ื
็
แน่ ซูหลีให้ชุยตานพูดเช่นน ก็เพราะไม่อยากดึงชุยตาน
ี


ี
เข้ามาเกยวด้วย











่
ิ
ิ
ชุยตานยังไม่ทันตอบ ก็เห็นโจวเว่ยกับซูหลีและฉนมูปง




325

หายไปจากตรงหน้าแล้ว












……











ภายในห้องทรงอักษร ณ พระราชวังหลวง













่
ื
ื

“ฝาบาท ซอจอกับคุณชายซูมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ” ภายใน
ห้องทรงอักษรทเงยบสงบ ฉนเย่หานวางฎกาในมอลง
ี

ี
ื
ี
ิ
ู
บนใบหน้าปราศจากอารมณ์ความร้สึก









ื
ื
ี

่
คนทยนอยูตรงหน้าเขา ก็คอหวงเผยซาน หรือหวงกงกง
่
ี
็
เปนขันทคนสนททติดตามอยูข้างกายเขา
ิ
ี







326

่
หวงเผยซานมองอารมณ์บนสีหน้าฝาบาทไม่ออก เขานึก



กลัวขึ นมาในใจ จึงก้มหน้าลงเล็กน้อย











“ให้พวกเขาเข้ามาได้”












“พ่ะย่ะค่ะ” หวงเผยซานตอบรับโดยพลัน เขาถ่ายทอด



ิ

ิ
่
คําสังไปยังด้านนอก ให้ซูหลีกับฉนมูปงเข้ามาด้านใน








เมอคนทั งสองเข้ามา ก็ทําให้ด้านในห้องทรงอักษรท ี
ื



็
เยอกเย็น พลันแปรเปลียนเปนแปลกประหลาดขึ นมา

ื








่
ี
ี
ซูหลียังพอดหน่อย นางก่อเรื องใหญโตปานน บน

่
ี
ร่างกลับไม่มคราบสกปรกอันใด เส้นผมก็ยุงเหยิงเพยง
ี




327

ื
ี
เล็กน้อย แต่เมอมองไปอกด้านหนึ ง









่
่
ิ
ิ
่
ฝายฉนมูปงนั น...ออกจะดูไม่จดอยูบ้าง
ื






บนเสื อผ้าเขามคราบสกปรกอยูเปนจํานวนมาก กระทัง
่
ี
็
ื
เปรอะเปอนไปถึงบนใบหน้าเขา












“เสด็จอา!” ผ่านมาชัวระยะหนึ งแล้ว แต่โทสะของฉนมู ่
ิ

ปงก็ยังไม่ดับลง
ิ











็
ชัวชวิตน เขาไม่เคยต้องทนรับความไม่เปนธรรมเช่นน มา

ี
ี
ี
ก่อน!












328

่
ี

ี
่
“ฝาบาท!” ทว่าเขายังมิทันได้ปริปาก ซูหลีทอยูอกด้าน
่
ิ
ิ

หนึ งก็ร้องขึ นเสียงดังลัน ทําให้ฉนมูปงตกใจ







“ฝาบาทจะต้องมอบความเปนธรรมให้กระหม่อมนะพ่ะ
็
่


ย่ะค่ะ!” ซูหลีเบะปาก โก่งคอร้องตะโกนขึ นมา











การกระทําของนางทําให้ผู้คนรอบด้านพากันงงงัน













ี
ี
รวมถึงหวงเผยซานทสุขุมเปนทสุด ก็ยังต้องเงยหน้ามอง

็
ซูหลี











คนผู้น ...ช่างไม่ธรรมดาจริงๆ
ี












329

ิ
ิ
่
ทางด้านฉนมูปงก็เบิกตากว้างอ้าปากค้างจ้องมองอีก

่
ฝาย










ี
ี
ี
ซูหลีผู้น ยังมหน้าพูดจาเช่นน ออกมาได้เยยงไร
ี








“ฝาบาท!” ซูหลีพลันคุกเข่าลง สีหน้าเต็มไปด้วยความ
่


ิ

่
ื

ื

ื
กลํ ากลืนฝนทน “จ งหนานอ๋องซอจอปาเถอนไร้เหตุผล
ื
ี
ข้าน้อยเพยงเถยงกับเขานดๆ หน่อยๆ เขาก็จะสังหารข้า
ี
ิ
น้อยแล้ว!”









ฉนมูปง...
ิ
ิ
่









ี
เขาคิดไม่ถึงว่าซูหลีทําเช่นน ทันใดนั นตลอดทั งร่างพลัน






330

ื
ี


แข็งทอ เขาจ้องหน้าซูหลี ลืมเลือนคําพูดทตนเองจะพูด
ก่อนหน้าน ไปจนหมดสิ น
ี










ิ
ื
จวบจนฉนเย่หานใช้สายตาเยอกเย็นจ้องมองมา เขาถึง


ิ
ได้สต!










ี

ิ
“เปนตามทนางพูดเช่นนั นหรือ” นํ าเสียงของฉนเย่หาน
็
ิ
่

เยอกเย็นเปนทสุด เมอฉนมูปงได้ฟง ก็อดสันสะท้านไม่
ั
ิ
ื
ี
็
ื


ได้





“ขะ…เขาสาดโคลนใส่ร้ายกระหม่อม!”





















331

ี

ตอนท 36 พูดจาส่งเดช





















332

ิ
ิ
ี
่
ู
ฉนมูปงไม่ร้ว่าจะอธบายความร้สึกในเวลาน อย่างไร
ู
ิ





ี

เขาไม่เคยเจอคนเช่นซูหลีมาก่อน เรื องทเขาก่อความ

วุนวายก่อนหน้าน เขากล่าวได้เต็มปากว่าตนเองก็มส่วน
ี
่
ี

ด้วย











ี
ี
็

ทว่าเรื องราวในวันน ไม่ว่าจะเปนคนทหาเรื องหรือสร้าง
ั
ปญหา ล้วนแต่เปนซูหลี
็









ี
คนผู้น กลับออกหน้าฟ้องเขา!











“ฝาบาทจะต้องมอบความเปนธรรมให้กระหม่อมนะพ่ะ
็
่




333

ื

ี
่
ย่ะค่ะ!” ซูหลีหมอบอยูบนพ น สิ งทนางพอจะมันใจได้ก็
ื
ิ
ู
คอ ฉนเย่หานน่าจะไม่ร้จักนาง








ตอนทบังเอิญเจอกันในหมูบ้านหวงซาน ใบหน้านางยัง

ี
่

่
อยูในระหว่างการรักษา บนใบหน้าดําทะมึนจนมองไม่


ออก












ี
็
ี
ไม่มทางทเขาจะคิดว่าเปนคนคนเดยวกันกับนางในตอน
ี

น
ี










่
ทว่านางก็ยังไม่วางใจอยูบ้าง











ื
ี
ี
ิ
็
ี
แม้ฉนเย่หานจะเปนโอรสสวรรค์ทยังเยาว์วัย แต่ก็มฝมอ

334

่
สูงส่ง มิเช่นนั นเขาคงไม่อาจผ่านสถานการณ์วุนวาย จน



ี
ขึ นครองราชย์ดังเช่นทุกวันน ได้ เขาครองราชสมบัติมาได้


็
ี
ี

ปกว่า ไม่ว่าจะทําอะไรก็ล้วนแต่เฉยบขาดเปนทสุด ในใจ
ี
นางพลันนึกกลัวขึ นมา...











ทว่าเวลาน นางต้องพนันดูสักตั ง
ี











ื
ื

ิ
“จ งหนานอ๋องซอจอใช้อํานาจรังแกคนอ่อนแอ ข้าน้อย

พูดกับซอจอเพยงสองประโยค เขาก็จะสังหารข้าน้อย
ื

ี
ื

แล้ว!” ซูหลีฟูมฟาย











่
ิ
ิ
“จะ…เจ้ามันพูดจาเหลวไหล!” ฉนมูปงโกรธจนลมแทบ
ี
็
ั

จับ เขาเพิงจะเคยเห็นคนพูดจาปนเรื องเช่นน เปนครั ง






335

แรก












ี

ี
หากมโอกาส เกรงว่าเขาคงวิงเข้าไปบบคอคนพูดจา
เหลวไหลอย่างซูหลีแล้ว!













“เสด็จอา มิได้เปนดังทเขาพูดนะพ่ะย่ะค่ะ หละ…
็
ี
หลาน...”












ี

่
ี
่
“ฝาบาท ผู้คนทอยูในหอหร่วนเซยงต่างก็ได้ยินกันทั งนั น
ี

่
็
ซอจอจะฆ่ากระหม่อม คนทอยูในนั นต่างก็เปนพยานให้
ื

ื

กระหม่อมได้ทั งนั น!”








ิ
นางพูดไปพูดมา ก็คิดจะผลักความผิดทั งหมดไปให้ฉนมู ่






336

ิ
ปง











่
ิ
ื
ซูหลีเหมอนจะลืมไปสิ น ว่าตอนนั นฉนเย่หานเองก็อยูใน
ี
หอหร่วนเซยงด้วย ไม่แน่ว่าเขาอาจจะเห็นการกระทํา



ของพวกนางทั งหมด











ิ
่
อย่าว่าแต่ฉนเย่หานเลย แม้แต่โจวเว่ยทอยูด้านข้างก็อด
ี

มองหน้าซูหลีไม่ได้












ิ
พูดจาเหลวไหลตาไม่กะพริบ ช่างสามารถไม่มใครเกน
ี









ี

ี
ี
่
วันน ใครกันททําตัวสามหาวอยูในหอหร่วนเซยง ซํ ายัง
่
อาศัยกลอนบทนั น คิดจะช่วงชงผู้หญงของฉนมูปง คนผู้
ิ
ิ
ิ
ิ


337

ี
น ช่าง...











ี

“ท่านกงกง” ขณะทต่างฝายต่างไม่ยอมกัน ขันทน้อยผู้
ี
่

ื

หนึ งก็วิงเข้ามา เมอเห็นว่าเข้ามาผิดจังหวะ ก็มิกล้า

กล่าวรายงาน ได้แต่ร้องเรียกหวงเผยซานเสียงเบา











ี
ี
ี
ิ
่
ิ
หวงเผยซานกลั นยิ มสุดชวิต หนึ งปมาน ฉนมูปงก่อเรื อง
่
ไม่น้อย ถูกฝาบาทลงโทษไปหลายครั งก็ยังไม่ได้บทเรียน

่
ี
คิดไม่ถึงว่าครั งน จะเจอก้างช นใหญเข้า
ิ









ี
คิดได้เช่นน ในใจเขาก็คลายโทสะลงไม่น้อย











“มเรื องอันใด” หวงเผยซานมองขันทน้อยปราดหนึ ง ขันท ี
ี
ี





338

น้อยผู้นั นก็ก้าวเข้ามากระซิบข้างหูเขาสองสามประโยค












หวงเผยซานแสดงสีหน้าเล็กน้อย ก่อนจะกวาดสายตา



มองไปทางซูหลี แล้วค้อมกาย กล่าวรายงาน












่
่
“ฝาบาท ใต้เท้าซูรองเจ้ากรมขุนนางฝายซ้ายขอเข้าพบ

พ่ะย่ะค่ะ!”












ี
อะไรจะรวดเร็วปานน !











ี
่
ื


ื
เมอซูหลีได้ยินดังนั น ร่างทหมอบอยูบนพ นก็ขยับเล็ก
น้อย











339

นางเพิงจะเข้าวังมา ซูไท่ก็ตามมาแล้ว











ี
เวลาน ชุยตานคงยังมิได้พบซูไท่กระมัง คาดไม่ถึงว่าข่าว


ี
คราวในวังของซูไท่จะรวดเร็วปานน











บนใบหน้าฉนเย่หานปราศจากอารมณ์ใดๆ
ิ











ี

รอบกายเขาไม่มกลิ นอายพลังททําให้ผู้คนตกใจกลัวดัง
ี
ี
ี
่
เช่นตอนทอยูหอหร่วนเซยงอกแล้ว ทว่าตลอดร่างกลับ
ี

ให้ความร้สึกลึกลํ ายากจะหยังถึง

ู









เขามองซูหลีปราดหนึ ง ก่อนจะกล่าวว่า “พูดจาส่งเดช!”













340

่
ื
ี
เงาร่างของเขาปกคลุมร่างซูหลีทหมอบอยูบนพ น ซูหลี
พลันร่างแข็งค้าง ไม่กล้าปริปากแม้แต่น้อย














































































341

ี

ตอนท 37 สํานักเต๋อซัน






















ซูหลีได้ยินดังนั น ตลอดทั งร่างพลันแข็งค้าง นางอยากจะ




พูดอะไรบางอย่าง แต่กลับร้สึกเหมอนเงาร่างน ปกคลุม
ู
ี
ื
นางไว้หมดแล้ว












ี
กลิ นอายพลังเยยบเย็น พลันทําให้นางคิดคําพูดไม่ออก


แม้แต่คําเดยว
ี











่
ิ
“ไม่พบ ลงโทษปรับเงนรองเจ้ากรมขุนนางฝายซ้ายซูไท่




342

ื
หนึ งเดอน”











หวงเผยซานได้ยินคําพูดของฉนเย่หาน ก็อดเงยหน้ามอง
ิ


ี
ิ
ฉนเย่หานไม่ได้ บนใบหน้าคล้ายกับมแววลังเลใจ “เรื อง


ี
น ...”










“ให้เขากลับไปคิดสาเหตุเอง!” ฉนเย่หานแค่นเสียงเย็น
ิ



อุณหภูมิภายในห้องทรงอักษรพลันลดลงหลายองศา












ู
่
่
ซูหลีหมอบอยูบนพ น ร้สึกว่าตนเองแทบจะแข็งอยูแล้ว
ื
นางใช้หัวคิดไม่หยุด แต่กลับไม่ร้ว่าฉนเย่หานทําเช่นน ม ี
ี
ิ
ู

จุดประสงค์ใด















343

ี
ิ
หรือว่าวันน นางพูดขนาดน แล้ว ฉนเย่หานยังจะปกป้อง
ี

ิ
่
ี

ิ
ฉนมูปงนันอก






“พ่ะย่ะค่ะ” หวงเผยซานใจสัน รีบตอบรับทันควัน












ิ
่
ิ
“เสด็จอาช่างฉลาดปราดเปรื อง!” ทางด้านฉนมูปงนั นได้
ู
ี
็
สติกลับมาแล้ว เจ้าเด็กไม่ร้จักโตตรงหน้าเขาผู้น ก็เปนแค่

บุตรชายของรองเจ้ากรมขุนนางฝายซูไท่มิใช่หรือ!
่











่
ิ
ี
ดูท่าวันน ฉนเย่หานคงยนอยูข้างเขากระมัง
ื








เมอคิดได้ว่าตนมคนหนุนหลัง ก็พลันได้ใจ
ี
ื










344

ี

่
ุ
ื
เขาชําเลืองมองซูหลีทคุกเข่าอยูบนพ น ในใจคร่นคิดไม่
หยุด เขาจะฟ้องอย่างไรด ถึงจะทําให้ฉนเย่หานผู้หนัก
ี
ิ

ี
แน่นลงโทษเจ้าเด็กไม่ร้ทฟ้าสูงแผ่นดินตําคนน !


ู
ี







ี
ิ
“เสด็จอา เจ้าเด็กน...” ฉนมูปงกลอกตา ขณะกําลังคิด

ิ
่
ั
ิ
จะพูดอะไรบางอย่าง กลับได้ยินฝงฉนเย่หานเอ่ยเสียง

เย็นขึ นมาก่อน “จากน ไป ยกเลิกค่าใช้จ่ายทั งหมดในตํา
ี


หนักฉนมูปง ลงโทษปดตําหนักสํานึกผิดครึงป ให้ข้ารับ
ิ

ี
ิ
ิ
่
ใช้คอยเฝ้าดู หากใครกล้าปล่อยเขาออกจากตําหนัก



สังหารไม่มละเว้น!”
ี










่
ิ
ิ
ฉนมูปงยังไม่ทันได้พูดอะไร ก็ต้องกลืนคําพูดในปากลง

ท้อง












345

เขาตกใจจนโง่งมไปแล้ว












็
“สะ…เสด็จอา! หลานไม่ได้รับความเปนธรรม!”


ี
็
นานกว่าเขาจะได้สติ เช่นน เปนการกักบริเวณเขาชัดๆ!










ี
ตั งครึงป คิดจะเอาชวิตกันหรือไร!
ี










่
ื

ี
“ฝาบาท แล้วเรื องสํานักเต๋อซันเล่า” โจวเว่ยทยนอยูด้าน
่
ข้างเอ่ยขึ น










ี
“ใช่แล้ว เสด็จอา ได้โปรดให้โอกาสหลานอกสักครั งเถด
ิ


ิ
่
ิ

ี
หลานจะเปลียนแปลงตนเองแน่ จะไม่มทาง...” ฉนมูปง

346

ี

เอ่ยหนึ งคราก็อ้างคําว่าหลาน อันทจริงหากเปรียบอายุ


ิ
กันแล้ว ฉนเย่หานก็โตกว่าเขาไม่กป
ี

ี








ิ
“ส่งไปขังไว้ในสํานักเต๋อซันให้หมด!” ฉนเย่หานเอ่ยเสียง


ิ
่
ิ
เฉยบขาด ไม่ให้โอกาสฉนมูปงแก้ตัว
ี








ื
ส่วนซูหลีทไม่ส่งเสียงมาโดยตลอด เมอได้ยินคําว่า ‘สํา
ี


นักเต๋อซัน’ สายตาพลันหลุกหลิก











สํานักเต๋อซันเปนสํานักแห่งหนึ ง ไม่ต่างจากสํานักฉยง

็

สือมากนัก












อกทั ง ชอเสียงนั น...ยังพอๆ กันกับสํานักฉยงสือ
ื

ี




347

ี
็

ี

ุ
เพยงแต่สํานักฉยงสือนั น เปนสถานททเหล่าบุรษผู้ม ี
ี
ความสามารถในราชวงศ์ต้าโจวไปศึกษาเล่าเรียน ทว่า

สํานักเต๋อซันนั น...












ี

ิ

เปนสถานทดัดนสัยของเหล่าลูกผู้ลากมากดทไม่เอาอ่าว
ี
็
ี
ทสุดในราชวงศ์ต้าโจว

ี







ิ
ื
ื

มิผิด มันมเป้าหมายหลักคอดัดนสัยคน ดังนั นจึงตั งชอ
ี
ว่า ‘เต๋อซัน’ (อบรมคุณธรรม)











็

่
ี

เหล่าปราชญ์ทสอนอยูในสํานักเต๋อซัน ล้วนแต่เปน
ปญญาชนผู้มชอเสียงมากทสุดในราชวงศ์ต้าโจว ยังม ี
ั
ี

ี
ื



348