The words you are searching are inside this book. To get more targeted content, please make full-text search by clicking here.
Discover the best professional documents and content resources in AnyFlip Document Base.
Search
Published by Library Wiengsra, 2020-04-29 23:36:45

เล่ห์ร้ายโฉมสะคราญ เล่ม1

ซูหลี แต่กลับย้อนถามว่าซูหลีต้องการอะไร















คิดไปแล้วก็จริงอยู ช่วยชวิตองค์หญง พูดไปแล้วไม่ใช่
เรื องเล็กน้อยเลย












แต่ไม่ร้ว่าเพราะเหตุใด ใจซูหลีจึงสันระรัวน้อยๆ ร้สึกว่า




ประโยคเช่นน ของฉนเย่หาน มความนัยแฝงอยู ่













“ท่านผู้มพระคุณประสงค์สิ งใด เชญกราบทูลเสด็จพได้




เลย เจ้าช่วยข้าเอาไว้ เสด็จพจะต้องทรงตอบแทนเจ้า



อย่างงามแน่!” ฉนจนเย่ว์ช่วยพูดให้อย่างรวดเร็ว นาง


มองซูหลีตาไม่กะพริบ ในแววตาเต็มไปด้วยความสนใจ



ใคร่ร้










699






น้อยครั งนักทฉนจนเย่ว์จะได้เห็นบุรษหนุ่มผู้เลอโฉมกว่า
อิสตรีเช่นน











นับว่าซูหลีผู้น เปดโลกนางไม่น้อย


















บวกกับอกฝายเปนผู้มพระคุณ จึงทําให้ฉนจนเย่ว์ปฏิบัติ
ต่อซูหลีเปลยนไปจากเดิม











เมอฉนจนเย่ว์เอ่ยออกมาแล้ว สายตาทุกคนในห้องทรง






พระอักษรต่างจับจ้องทซูหลีเปนตาเดยว










ริมฝปากซูหลีเกร็งตึงเปนเส้นตรง ต้องการอะไร? จาก





700



สถานการณ์ในตอนน นางจะอยากได้อะไรก็ไม่ดทั งนั น













นจะเหมอนกับว่านางเอาความเปนตายของเช อพระวงศ์


มาขอรางวัลจากองค์ฮ่องเต้ นางไม่ได้เสียสติ ไหนเลยจะ



กล้าเปดปากเอ่ย!



























































701



ตอนท 77 ต้องการเงน!











แต่เมอฉนเย่หานพูดแล้ว นางจะไม่เอาอะไรก็เห็นทจะไม่

ได้












มิฉะนั นแล้วจะกลายเปนการไม่ไว้หน้าองค์ฮ่องเต้…











ซูหลีชะงักค้างไปทันใด แววตาเปนประกายในทันท ี








พลางเอ่ย “กระหม่อมก็มสิ งทต้องการอยูบ้างพ่ะย่ะค่ะ”











ทันททนางเอ่ยรอบบริเวณตกอยูในความเงยบทันท จะ


702


พูดอย่างไรด ใครก็คาดคิดไม่ถึงว่า ซูหลีจะกล้าขอจริงๆ!















ฉนโม่โจวมองซูหลีอยูหลายทอย่างอดไม่ได้ คนผู้น แปลก
ประหลาดเข้าไปทุกวัน จะบอกว่านางฉลาดรึ ก็เหมอน









ว่านางจะทําให้ตัวนางเองตกทนังลําบากอยูหลายท






แต่จะบอกว่านางโง่นั น ก็ไม่ได้จริงๆ




















จากสถานการณ์เมอคร่ ฉนโม่โจวมเหตุผลทจะเชอได้ว่า


หากเปนคนอนคงจะไม่มปฏิกริยาตอบโต้ได้รวดเร็วได้




ซูหลีแน่ หนําซํ าในขณะทจัดการเรื องดังกล่าวยังเยินยอผู้


อนไปพร้อมกัน…













703





“ผู้มพระคุณต้องการสิ งใด” ฉนจนเย่ว์ร้สึกประหลาดใจ

ไม่น้อยเช่นกัน คุณชายซูผู้โดดเด่นกว่าคนทัวไปน อยาก


ได้อะไรจากเสด็จพกันแน่












“แค่ก แค่ก!” ซูหลีกระแอมคอตนเองให้โล่งใบหน้าดูอึด



อัดใจอยูเล็กน้อย












อึดอัด?













ท่าทางเช่นน ไม่น่าจะปรากฏขึ นบนใบหน้าของซูหลี










ฉนเย่หานมองนางตลอดเวลา ความเคร่งขรึมในดวงตา




ทําให้คนมองไม่ออก







704


“องค์ฮ่องเต้ได้โปรดทรงประทานเงนทองสักเล็กน้อยให้





กระหม่อมด้วยพ่ะย่ะ!” ในวินาททแววตาของทุกคนจับ

จ้องอยูนั นเอง ซูหลีพลันแหงนหน้ามองฉนเย่หาน จาก



นั นจึงเอ่ยปากขอในสิ งทคนคาดคิดไม่ถึง












เงยบ!












หวงเผยซานก้มศรษะอย่างอดไม่ได้ เขาทนไม่ได้แล้ว



จริงๆ คุณชายซูผู้น ...ช่างตลกเหลือเกน!













ในสถานการณ์ททั งตึงเครียดและจริงจัง ฮ่องเต้รับปาก



จะพระราชทานรางวัลให้นาง แต่นางกลับขอเงนทอง








705


จากฮ่องเต้ด้วยท่าทเคร่งขรึมจริงจัง!













หวงเผยซานอยูรับใช้ข้างกายฉนเย่หานเปนระยะเวลา

นาน แต่ไม่เคยเห็นคนททั งแปลกประหลาด...ทั งตลกไป





พร้อมกันเช่นน มาก่อน!










แต่ฉนโม่โจวและคนอนๆ ต่างตกตะลึงเพราะคําพูดของ




นาง












บนใบหน้าฉนจนเย่ว์ถึงขั นฉายแววตกตะลึงอย่างยิงด้วย






ซํ า นางคิดว่าสิ งทซูหลีบอกว่าอยากได้นั น จะเปนอะไร



ยิงใหญเสียอก เงน...













706





น...นจะพูดอะไรด








“เงน!?” ฉนโม่โจวเอ่ยซํ า บนใบหน้าฉายแววตกตะลึง











เมอซูหลีได้ยินดังนั น นางผงกศรษะติดๆ กันหลายท และ





ตอบด้วยท่าทางจริงจังอย่างทสุด “ฝาบาททรงพระราช

ทานเงนรางวัลให้กระหม่อมเถอะพ่ะย่ะค่ะ!”














“เหตุใดถึงต้องการเงนทองเล่า” เมออยูต่อหน้าฉนเย่หาน





ไม่ว่าอย่างไรฉนโม่โจวก็ไม่มทางเอ่ยแทรกได้











แต่เขาเปนทโปรดปรานขององค์ฮ่องเต้ และบวกกับ




ความตกใจทเกดขึ นจากเรื องน นั นรนแรง จนทําให้เขาอด





707

ไม่ได้ต้องพูดแทรกขึ นมา














ฉนเย่หานไม่ได้ขัดฉนโม่โจว แววตาเขาทอดมองซูหลี

อย่างลํ าลึก ในดวงตาฉายแววสนุกสนาน














ซูหลีผู้น นับว่าน่าสนใจมากขึ นทุกท
















“ก็ก่อนน กระหม่อมมปญหากับซอจอมิใช่หรือ…” เมอ




เอ่ยถึงเรื องน แล้ว ใบหน้าซูหลีพลันแดงระเรื อเหมอนยาก

จะเปดปาก ใบหน้างดงามนั นเมอแต่งแต้มด้วยสีแดงระ



เรื อ ทําให้นางดูงามขึ นไม่น้อย














ฉนโม่โจวมองซูหลีอยูหลายคราว ไยบุรษผู้หนึ งถึงได้มใบ




708






หน้างดงามถึงเพยงน ไม่มกลิ นอายความเปนบุรษแม้แต่
น้อย แต่คล้ายอิสตรีเสียมากกว่า











ไม่ว่าจะยิ มหรือจะเศร้าก็เต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวน...












“หลังจากกลับไปแล้ว ท่านพ่อก็จะทําโทษข้า แล้วเรื อง






อนไม่ต้องพูดถึง แต่เงนนั น…” ซูหลีพูดครึงประโยคก็ไม่

ได้พูดอะไรต่ออก















แต่ความหมายทนางต้องการจะสือนั นชัดเจนอย่างยิง

แล้ว ก็คอนางถูกซูไท่จํากัดเงน!





















709


ตอนท 78 ซูหลีผู้แปลกประหลาด










ในห้องทรงพระอักษรเงยบลง











ซูหลีผู้น สามารถทําให้คนพูดอะไรไม่ออกไม่ร้ว่าเพราะ



อะไร
















สิ งทนางทําแต่ละอย่างนั นทําให้คนไม่ร้ว่าจะพูดอะไรด!













710






ริมฝปากฉนโม่โจวเกร็ง คนต่างพูดกันเรื องฉนมูปงสมอง







ช้า อันทจริงเมอเปรียบกับซูหลีแล้วฉนมูปงพอจะนับได้
ว่าเปนคนชาญฉลาดได้เลยด้วยซํ า













อย่างน้อยฉนมูปงก็ยังพอจะร้ว่าตําแหน่งท่านชายของ


ตนเองเปนตําแหน่งทสําคัญอย่างยิง











ดูสิดูซูหลีผู้น ทําเรื องอะไรลงไปบ้าง











จากสถานการณ์น ฝาบาททรงรับปากแล้ว แต่กลับเพราะ



เรื องน ซูหลีจะเอาของรางวัลอะไรก็ตามแต่ ฮ่องเต้ก็ทรง




เสียหน้าทั งนั น















711



แต่ในเมอนางเปดปากเอ่ยว่าต้องการแล้ว ก็ควรจะเอา



สิ งของทเปนรปธรรมสักหน่อย












คําพูดของฝาบาทเปนวาจาสิทธ ทั งบอกว่าจะพยายาม


ทําให้นางพึงใจให้มากทสุด นางเลือกได้ตามความต้อง









การ ถอได้ว่าทําให้ทั งชวิตนางมกนมใช้ไปไม่ร้จบสิ น แต่


คิดไม่ถึงว่าคนผู้น จะเลือกเอาเงนทองเท่านั น...









ฉนโม่โจวไม่ร้แล้วว่าตนเองควรจะมองซูหลีด้วยสีหน้า




แบบไหนด คนโง่คงมความสุขของคนโง่กระมัง บางท ี





กระทังตัวนางเองก็คงจะยังไม่อาจร้ว่าตนเองพลาด


โอกาสทดมากขนาดไหนไป!

















712




“ให้รางวัลเปน...” สีหน้าฉนเย่หานยังถอได้ว่าปกติ แต่

เขาก็ยังชะงักค้างไปเล็กน้อยก่อนถึงจะเอ่ยปาก














“...ทองคําห้าสิบชัง” ทองห้าสิบชังเปนจํานวนมหาศาล

แล้ว















ทว่าเมอเปรียบกับโอกาสทจะร้องขออะไรก็ได้จากฮ่องเต้

ทองห้าสิบชังน นับว่าเล็กจ้อยเหลือเกน!












“ขอบพระทัยรางวัลจากฝาบาท ขอพระองค์ทรงพระ













เจริญหมนป หมนป หมนๆ ป!” แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเมอ
ซูหลีได้ยินเช่นน แล้วแววตาจะสุกใสเปนประกาย รีบร้อน



คุกเข่าขอบคุณในพระกรณา ท่าทางเช่นนั นเกรงว่าจะทํา





713






ให้ฉนเย่หานต้องเก็บสายตาชนชมอกฝายไป











มุมปากฉนโม่โจวยกขึ น ยังดทเขาไม่มลูกชายดังซูหลี มิ





ฉะนั นแล้วละก็เขาไม่ร้ว่าวันไหนทตนเองจะโมโหจนอก
แตกตายเพราะเจ้าซูหลีผู้น !











“เจ้าจงไปส่งทจวนซูด้วยตนเอง” ฉนเย่หานมองซูหลีท ี




ลิงโลดอย่างยิงด้วยแววตาแฝงด้วยความนัย จากนั นจึง



กําชับหวงเผยซาน












“พ่ะย่ะค่ะ” หวงเผยซานตอบรับอย่างรวดเร็ว














หวงเผยซานเปนคนนําทองไปส่งด้วยตนเอง อันทจริง





714




รางวัลเช่นน ถอว่าดแล้ว อย่างไรเสียหวงเผยซานก็เปน




คนมากความสามารถทอยูข้างกายฝาบาทแถมเปนหัว



หน้าขันท ตัวเขาเองนํารางวัลไปมอบให้ด้วยตนเอง จะ


เปนเกยรติขนาดไหน...













ถึงแม้ว่าเหตุผลทได้รางวัลมานั นออกจะซับซ้อนอยูไม่


น้อย











“เรื องวันน ต้องขอบพระคุณผู้มพระคุณแล้ว” ฉนจนเย่ว์




ได้สติกลับมาแล้วจึงแสดงความขอบคุณซูหลี













ซูหลีเปนคนประหลาดไม่น้อย แต่โดยรวมแล้วนับว่าเปน



คนประหลาดต่างจากพวกคนทฉนจนเย่ว์เคยเจอมากนัก









715




เรื องของรางวัลทําให้ฉนจนเย่ว์สนใจซูหลีมากยงขึ น นาง
จ้องดวงตาซูหลี ด้วยแววตาหลงใหล













“องค์หญงเกรงใจข้าน้อยเกนไปแล้ว” ซูหลีรีบหลบไม่



กล้ารับการเคารพจากองค์หญง บนใบหน้าเต็มไปด้วย




ความหวาดกลัว เพยงแต่ความเกรงกลัวของนางในตอน



น กลับไม่ได้ทําให้พวกเขาสนใจมากนัก














เพราะต่างตนตกใจจากการต้องการเงนทองของนางกัน

ไปหมดแล้ว














ฮ่องเต้ยังมราชกจทต้องจัดการ เรื องในวันน ก็เปนแค่เรื อง






716



ชวนตกใจแต่ไร้ซึงอันตราย จึงไม่มอะไรต้องพูดมาก ดัง


นั นพวกเขาจึงถอยออกจากห้องทรงพระอักษรไป












“หากวันหน้าว่าง ผู้มพระคุณต้องหาเวลาในเย่ว์เอ๋อร์ได้





ตอบแทนท่านนะ” ฉนจนเย่ว์ยังหันกลับมาคุยกับซูหลี

ขณะเดินออกจากห้องทรงพระอักษร














ซูหลีอํ าอึ ง แววตากลับจับจ้องทคนอกสองคน






































717





ตอนท 79 คนตระกูลหลมาเยอน











บรรดาราชวงศ์เหล่าน ยิงดูยิงซับซ้อนเกนจะคาดเดา








ผู้หนึ งคอฉนมูปงผู้ทําให้คนไม่ออก ผู้หนึ งคอท่านอ๋องฉน









718

โม่โจวผู้ยโสโอหัง ตลอดทั งร่างแอบแฝงไว้ด้วยความ




แปลกประหลาดจางๆ


















แน่นอนว่าคนทยากจะเข้าใจทสุดก็คอบุคคลผู้อยูเหนอ
คนทั งปวงผู้นั น









ซูหลีหลุบตาสงบสติอารมณ์ทั งหมดเก็บงําไว้ภายใน













กลัวก็แต่ภายหน้าเมอนางเข้าไปในสํานักเต๋อซันแล้วคง



ต้องระมัดระวังให้มาก











เรื องแก้แค้นสําคัญก็จริงอยู แต่หากนางไม่สามารถปก






ปดความเปนอิสตรีของนางและรักษาชวิตไว้ให้ได้แล้ว





719



นั น เรื องแก้แค้นคงเปนแค่ความฝน










ซูหลีปรายตามองไปยังท่านอ๋องสองคน หลังจากนั นจึง




ขึ นรถม้าของตนไปในทสุด














ไปฉนรออยูในรถม้าแล้ว หลังจากนางเห็นซูหลีขึ นรถม้า


แล้ว ก็มท่าทเหมอนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมอ



เห็นใบหน้าอิดโรยของซูหลี ทําให้นางกลืนคําพูดตนเอง




ลงคอไป และกลับไปทจวนตระกูลซูพร้อมกับซูหลี











“หยุด”













ในยามทรถม้าหยุดอยูลงตรงปากประตูจวนตระกูลซูก็






720



เปนเวลาคํามดแล้ว ด้านนอกจวนแขวนโคมไฟสีแดง





สองดวง แต่ไม่ได้มใครรออยูทด้านนอกจวน








ซูหลีเดินลงจากรถม้าแล้วจึงหรี ตาลงเล็กน้อย

















เรื องนางตกนํ าในวันน ซูเนยนเอ๋อร์และซูหร่ยไม่มทางท ี




จะไม่ร้ เหตุใดจวนตระกูลซูถึงไม่มวแววอะไรแม้แต่น้อย







นางร้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ไม่ได้สนใจเรื องน มาก






มายนัก พลันเดินเข้าจวนตระกูลซูพร้อมไปฉน














ทันททเข้าจวนตระกูลซูก็ร้สึกได้ถึงบรรยากาศทแปลกไป

ซูหลีขมวดคิ วเล็กน้อย ก่อนมองไปฉนพลางเอ่ย






721








“ไปฉนเจ้าลองไปดูทโถงกลางสักหน่อย ดูว่าทนันเกด

อะไรขึ นหรือเปล่า!”












“นายน้อยกลับมาแล้วหรือ” ในตอนทไปฉนกําลังจะรับ

คําสังนั นเอง พ่อบ้านจวนตระกูลซูก็โผล่มาอย่าง


กะทันหัน ก่อนจะทําความเคารพซูหลี












ซูหลีผงกศรษะน้อยๆ ปรายตามองเขาแล้วจึงเอ่ย “พ่อ





บ้านมแขกมาทจวนหรือ”










ซูหลีร้สึกอ่อนล้าไม่น้อยจากการทต่อล้อต่อเถยงสู้รบ





ปรบมอกับคนอนๆ มาตลอดวัน พอถึงตอนน จึงไม่อยาก








722

จะเสแสร้งอะไรเท่าไหร่นัก















เมอพ่อบ้านแหงนศรษะมองพลันเห็นใบหน้าขาวนวล
ของนาง ฉายแววเย็นชา ดวงตาเรียวยาวคูสวยนั นเต็ม






ไปด้วยแววตาระยับทยากจะอ่านออก









ต่างจากนายน้อยในยามปกติราวกับคนละคน!












พ่อบ้านมองแล้วชะงักค้างไป













“พ่อบ้าน?” ซูหลีอดถามขึ นมาอกไม่ได้












“..เรียนนายน้อย ญาติมาเยยมเยอน นายท่านและฮูห



723


ยินกําลังรับรองแขกอยู นายท่านให้ข้ากําชับท่านว่าหลัง





จากทท่านกลับมาแล้วให้ไปพักผ่อนในเรือน”











พ่อบ้านมองซูหลี แล้วจึงนําเรื องทซูไท่สังไว้แจ้งนาง











เมอซูหลีได้ยินดังนั นจึงหรี ตาลงเล็กน้อย



















ญาติทพ่อบ้านหมายถึงก็คอญาติทางฝงบ้านของหลีซอ


มารดาของซูเนยนเอ๋อร์






พชายของหลีซอมลูกชายอยูคนหนึ ง อายุมากกว่าซูหลี







ไม่กป แต่กลับไม่ถูกชะตากับซูหลีเท่าไหร่นัก ทุกครั งท ี





เจอฝายตรงข้ามก็มักจะทะเลาะกันอยูรํ าไป




724

นานวันเข้าซูไท่จึงไม่อยากให้ทั งสองพบกัน















นอกจากเหตุผลน แล้ว...ซูหลีก็พอจะเข้าใจเจตนาทซูไท่

ทําเช่นน
















วันน เกดเรื องใหญขนาดน ซูเนยนเอ๋อร์และซูหร่ยจะต้อง


นําเรื องนางไปใส่สีตไข่กับซูไท่แน่ เกรงว่าซูไท่คงมความ




คิดของตนเองอยูแล้ว แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตามเวลาน ให้



ซูหลีไปเจอหน้ากับคนตระกูลหลคงจะไม่ดนัก










เรื องในวันน คงจะยิงทําให้ซูหลีไม่อาจสู้หน้าคนในตระกู



ลหลได้









725




การกระทําเช่นน ของซูไท่ทจริงก็เพอปกป้องซูหลี








































ตอนท 80 หนทางเดยวทจะล้างมลทิน







อย่างไรเสียก็เพราะความสัมพันธ์ของซูหลีและบุตรคนโต










ของบ้านตระกูลหล จึงทําให้คนบ้านตระกูลหลไม่ได้ชน
ชอบซูหลีเท่าไหร่นัก










726



หลังจากซูหลีคร่นคิดจนเข้าใจแล้ว เขาก็ผงกศรษะน้อยๆ


พลางเอ่ย “ร้แล้ว”












นางเอ่ยจบก็นําไปฉนหมุนกลับไปยังเรือนของตนเอง ไม่



พูดพรํ าทําเพลงอะไรอก











พ่อบ้านผู้นั นรออยูนาน รอให้ซูหลีโวยวายสักหน่อย






อย่างไรเสียเมอฟงจากคําพูดของซูไท่แล้วนั น เหมอนกับ




ว่าต้องการให้ซูหลีหลบเลียงคนตระกูลหลอย่างไรอย่าง


นั น











คิดไม่ถึงว่าซูหลีจะไม่พูดอะไร แล้วเดินจากไป









727

ทําให้พ่อบ้านไม่เข้าใจจริงๆ!















กระทังซูหลีและไปฉนเดินไปไกลจนลับตาแล้ว พ่อบ้าน
ถึงได้สติกลับมา นสัยของนายน้อยนับวันยิงแปลกไป




ทุกท











......













“นายน้อย อาหารยังร้อนอยู จะกนข้าวก่อนหรือไม่เจ้า



คะ” ซูหลีกลับมาถึงทพักของตนเอง แม่นมชุยก็รีบมารับ



หน้า














728



“มนํ าร้อนหรือไม่” ซูหลีโบกมอไปมาด้วยใบหน้าอิดโรย










“มเจ้าค่ะ” ซูหลีเปนลูกคนโต ห้องหับจึงไม่ได้แย่ แถมคน




ทรับใช้นางยังมจํานวนมากเสียด้วย















ในเรือนพักจึงมนํ าร้อนเตรียมไว้อยูตลอด เพอให้ซูหลีม ี
ใช้อยูตลอดเวลา












“อาบนํ าก่อน” ซูหลีนวดขมับตัวเอง ตั งแต่แข่งขันคัด




เลือกผู้พิทักษ์บุปผา แล้วยังมาตกนํ าอก จากนั นก็เข้าไป



ในพระราชวัง นางอ่อนล้าจริงๆ














โดยเฉพาะหัวสมอง เพราะเรื องทต้องคิดมมากเหลือเกน





729



จริงๆ ดังนั นในตอนน จึงร้สึกปวดหัวเอาการ














ซูหลีไม่ได้ใส่ใจคนตระกูลหล หรือคุณชายตระกูลหลแม้
แต่น้อย ในใจนางคิดถึงแต่เรื องอน



















ไม่ร้เพราะเหตุใดนางถึงร้สึกอยูเสมอว่าท่าททฉนเย่หาน

มต่อฉนมูปงออกจะแปลกไปสักหน่อย








แต่ในความทรงจําของนาง ฮ่องเต้พระองค์น ก็คอหลิง







อ๋องในอดต มิใช่คนทจะหลอกลวงได้ง่ายเช่นน








ในตอนเพิงขึ นครองราชย์ ซูหลียังจดจําได้อย่างชัดเจน





ว่าท้องพระโรงเคยเกดการนองเลือดมาก่อน!






730


เปนการนองเลือดจริงๆ












เปนการล้างบางทั งท้องพระโรง ผู้ทเคยเปนคนขององค์





รัชทายาทถูกล้างบางไปจนเกล ยงในครั งนั นคราวเดยว










เลือดบนแท่นประหารในช่วงนั นแทบไม่เคยแห้งเหอดแม้



แต่น้อย













เพราะเรื องน จึงทําให้เกดเสียงลือในหมูประชาชน ว่ากัน






ว่าฮ่องเต้องค์ปจจุบันเปนทรราช เปนอสูรหน้านง ผู้เอา

ชวิตคนไปอย่างง่ายดาย














731


ในตอนนั นตระกูลของนางยังไม่ได้เกดเรื องอะไรขึ น นาง



ยังเคยคิดว่าจะให้เสิ นฉางชงไปจัดการข่าวลือน เพอจะ




ได้หน้ากับองค์ฮ่องเต้สักหน่อย













แต่จากนั นนางกลับเกดเรื องขึ น เมอระยะเวลาผ่านไป






เปนปทําให้ข่าวลือเช่นน หายไปจากหมูประชาชนแล้ว
แต่นางยังจดจําได้ด













ฮ่องเต้องค์ปจจุบันไม่ใช่คนทจะรับมอได้ง่ายเลย












คนทสามารถเหยยบยําคนจํานวนมาก จนได้นังบนบัล




ลังค์มังกร ทําให้พอร้ได้ว่าเปนคนเจ้าเล่ห์ไม่น้อย














732




แต่เขากลับทนฉนมูปงซํ าแล้วซํ าเล่า













ฉนมูปงเปนหลานแท้ๆ ของเขา แต่ก็ไม่ร้ว่าเพราะเหตุใด



ซูหลีจึงมักร้สึกว่าเรื องน มกลิ นตุๆ แต่แปลกตรงไหนนั น

นางเองก็พูดไม่ถูกเหมอนกัน











“นายน้อย เตรียมนํ าเสร็จแล้วเจ้าค่ะ” แม่นมชุยเดินเข้า






มาในเวลาน พอดิบพอด














ซูหลีสะบัดศรษะ ไล่ความคิดเรื อยเปอยออกจากศรษะ


ไป รอให้นางเข้าไปในสํานักเต๋อซันได้ก่อน เรื องน ก็คงจะ


ค่อยๆ พบเบาะแสหลุดลอดออกมาเองช้าๆ















733


นางไม่จําเปนต้องรีบร้อนอะไร















เพยงแต่ว่าเส้นทางทนางต้องเดินน จะต้องพยายามทาย
ใจฮ่องเต้อยูเสมอ และพยายามเข้าใจพระองค์

















เพราะมเพยงองค์ฮ่องเต้เท่านั น ผู้เปนหนทางเดยวทนาง

จะได้ล้างแค้น และทวงความบริสุทธ ให้ตระกูลของนาง!











ซูหลีส่ายศรษะและเดินเข้าไปในห้องอาบนํ า














แต่ในตอนทนางเดินเข้าไปในห้องอาบนํ านั น ก็มบุคคล

กลุมหนึ งปรากฏตัวขึ นทหน้าเรือนพักของนาง












734


Click to View FlipBook Version