เล่ห์ร้ายโฉมสะคราญ เล่ม1

ี

ตอนท 59 เก็บฉากกันลม























ิ
ู
ู
เรื องทเกดขึ นนอกห้องโถงนั น ซูหลีไม่ร้ นางร้แต่ว่าตนเอง

ี
เหมอนจะซวยเข้าให้แล้ว
ื
















549

่
ี
ี

ี
สุภาพสตรีก็มอยูเท่าน นางได้รหัสบุปผามายสิบเจ็ดดอก
ี
ผู้พิทักษ์บุปผาวันน คงจะเปนนางแน่แล้ว
็










ผู้พิทักษ์บุปผายังมหน้าทสําคัญหน้าทหนึ ง นันคอมอบ
ี
ี

ี

ื
ั

ี
ิ
มงกุฎดอกไม้ให้กับเทพบุปผาในบรรดาหญงงามฝงตรง
ข้าม










ื
ใบหน้าซูหลีเกร็งกระตุก ทําเหมอนประกวดนางงามใน


ี
ี
ชาติก่อนของนางทเดยว










่
ี

ี


ี
ี

ี
“พเซย” ซูหลีเดินเข้าไปใกล้อกฝายเรียกเซยอวเสียน




เซยอวเสียนหันมอง เมอเห็นดวงตาแวววับสองข้างของ
ี
ื

ี

550

นางมองเขา ใจก็พลันสันรัว











ี

ื

“ผู้พิทักษ์บุปผาน ยกให้ผู้อนได้หรือไม่” ซูหลีมักถามคํา
ี

ู
ถามททําให้คนไม่ร้จะตอบอย่างไร









ี

คราวน ก็เหมอนกัน หลังจากเซยอวเสียนได้ยินคําทซูหลี


ี
ี
ี
ื
ี
เอ่ย พลันชะงักค้างไปทันท







ี
“น...ไม่เคยมเรื องเช่นน เกดขึ นมาก่อน ดังนั น...”

ี
ิ
ี







ซูหลีได้ยินดังนั นจึงผงกศรษะแล้วไม่กล้าสร้างความ
ี


ลําบากใจให้เขาอีก













551

ิ
ิ
ราชวงศ์ต้าโจวเปดกว้าง ไม่ว่าจะหญงหรือชาย ก็ล้วนแต่


ขึ นอยูกับ ‘ความสามารถ’ เปนสําคัญ
่
็









ี
ได้ตําแหน่งผู้พิทักษ์บุปผาในสถานการณ์เช่น สําหรับคน



็
่
พวกน แล้ว เปนเกยรติยศยิงใหญ ใครจะยอมสละกัน
ี

ี
ง่ายๆ











แน่นอนว่า…












ยกเว้นซูหลี











ซูหลีไม่ได้อยากขึ นไปมอบมงกุฎดอกไม้อะไร อกทั งจาก
ี



่
ิ

ี
ทนางคิดเดยวคงจะมเรื องวุนเกดขึ นแน่!
ี
ี

552

ั
ี
ุ

และในตอนน เอง การแสดงความสามารถของฝงบุรษก็
สิ นสุดลง












หลังจากซูหลีเดินมาแล้ว ก็ไม่ได้สนใจการแสดงความ




ี
ื
สามารถอก ถอว่าพลาดอะไรไปไม่น้อย









ุ

ั
การแสดงของเหล่าบุรษนั นหลากหลายกว่าฝงสุภาพ


ี
สตรีมากนัก มขนาดรํากระบด้วยซํ า
ี








ี
ี

ี
เพยงเพราะว่าซูหลีเริมเปนคนแรกๆ แล้วนานทจะมคน
็
ร้องเพลงสักคน ดังนั นถึงได้รหัสดอกไม้เปนจํานวนมาก
็













553

ี
ี
ถึงคนหลังๆ จะแสดงดมากขนาดไหน ก็ไม่มทางได้รหัส


ดอกไม้เยอะเท่านาง











ิ
ี
ี
“เทพธดาอว หลานได้รับตําแหน่งเทพบุปผาในวันน !” ใน
ี
ี
ี

ขณะทซูหลียังคงสับสน ทางฟากนั นก็ประกาศเทพบุ
ปผาแล้ว












ิ
ซูหลีมองเห็นหญงสาวท่าทางสง่างามจากฉากกันลม



โปร่งแสงทอยูไกลออกไปนั น เดินมายังหน้าฉากกันลม
่
ี









คํานับทุกคน












ี
ซูหลีร้สึกปวดศรษะน้อยๆ
ู





554

ี
สถานการณ์ตอนน ไม่อาจใช้คําว่า ‘อึดอัด’ มาบรรยายได้


จริงๆ












ี
“ผู้ได้รับสมญานามผู้พิทักษ์บุปผาวันน ได้แก่คุณชาย




ี

่
ดอกโบตัน!” แต่เด็กรับใช้ทประกาศอยูด้านบน ไม่ได้ให้
เวลาซูหลีได้ตั งตัวพลันเรียกชอนางออกมา
ื











่
ื
ซูหลีถอนใจเบาๆ ยนขึ นท่ามกลางสายตาหลายคู









การผุดลุกในทันทของนางถูกจับจ้องจากสายตาผู้คน
ี











ิ
คนมากมายจับจ้องนางด้วยแววตาสับสนเกนบรรยาย





555

ี
ิ
ซูหลีถอนหายใจน้อยๆ เดินเนบๆ ตรงไปทฉากกันลม









ื

ิ
ี
หลังจากนางยนนงแล้ว ก็มคนอกสองคนยนขนาบข้าง
ื
ี
ื

ฉากกันลมขนาดยักษ์เพอเตรียมจะยกมันออก








ี
ซูหลีเม้มปาก ด้วยชอเสียงในเมองหลวงของซูหลีก่อนน
ื
ื

ิ
ี

ทําให้นางเดาได้รางๆ ว่าเดยวพอบรรดาหญงสาวเห็น

นางแล้วจะมท่าทอย่างไร
ี
ี









แต่...












ิ
แม้ว่าซูหลีจะไม่ยินยอม ฉากกันลมน ก็จะต้องเปด
ี




556

่
ี
ออกอยูด!










พรึบ! เสียงกึกก้องดังขึ นพร้อมกับเสียงอุทานของบรรดา



สุภาพสตรีฝงตรงข้าม
ั











ี
ฉากกันลมถูกเก็บ สตรีทยนอยูตรงข้ามพลันปรากฏกาย
ื

่
ขึ นในสายตาซูหลีและบรรดาผู้ชายด้านหลัง












ิ
ซูหลีแหงนศรษะน้อยๆ ประสานสายตาเข้ากับ ‘เทพธดา
ี


อว หลาน’
ี

























557

ี

ตอนท 60 มงกุฎดอกไม้





















558

ี
็
คิดไม่ถึงเลยว่าจะเปนสตรีผู้น !










ความตกตะลึงบางๆ ฉายขึ นในแววตาซูหลีก่อนจะหาย



ไป












็
ี
หากเปนท่านผู้น แล้ว ก็นับว่าสมเหตุสมผล









ื
่
ี
สตรีทยนอยูตรงหน้านางน เมอเห็นนางใบหน้าฉายแวว

ี
ื

ตกตะลึงไป









แน่นอนว่า นางย่อมตกใจ ใครจะคาดคิดว่าสมญาผู้




พิทักษ์บุปผาน จะถูกครอบครองโดยคนสํามะเลเทเมา
ี





559

อย่างซูหลี












็
“เปนเขาได้อย่างไรกัน”











ี
“น...”










“คงจะไม่ได้นับรหัสบุปผาผิดหรอกนะ”












...











ี
ิ
ส่วนโถงกลางนั นก็เกดเสียงเซ็แซ่ขึ นหลังจากทเงยบลงไป
ี

ชัวขณะ










560

ื
ชอเสียงซูหลีในเมองหลวงแย่เหลือทน
ื









ู
สตรีสูงศักดิ ในเมองหลวงจํานวนมากต่างร้จักนาง ไม่
ื

ี
ู
ี
เพยงร้จักแต่ยังรังเกยจด้วย










ก่อนน ซูหลีใบหน้าอัปลักษณ์ ไร้มารยาทกระทังไม่ร้จัก
ู
ี
ผ่อนปรน ทําแต่เรื องชวนให้คนเกลียดชัง












ี
ิ
่

ิ
ี
บวกกับก่อนน เรื องทนางเคยทะเลาะวิวาทกับฉนมูปงท ี

ี
หอโคมเขยว เรื องน ลือกันกระฉอนไปทัว ยิงทําให้คน
ี
่

เหล่าน ชงชังนางมากขึ น
ิ
ี










561

ี
งานชมบุปผานานๆ ทจะจัดขึ นสักครั ง ทุกคนจึงให้ความ



สําคัญกับรหัสบุปผาของตนเองมากนัก











ุ
ยังคิดว่าเลือกบุรษผู้มากความสามารถแล้ว คิดไม่ถึงว่า



็
จะกลายเปนซูหลีเสียได้










ู
ในตอนแรก คนจํานวนมากต่างร้สึกไม่ดกันถ้วนหน้า
ี










ื
่
ี
่
ี
กระทังคนทยนอยูตรงหน้าซูหลี อกฝายตกตะลึงอยู ่


นานกว่าจะได้สติกลับมา









เมอมองโดยละเอยดแล้ว ซูหลีในตอนน ต่างจากทผ่าน
ี

ื
ี
ี

มามากนัก






562

ี
๋
ื
“คุณหนูไป” ในมอซูหลีลูบพัดแต้มทอง เห็นสตรีผู้น มอง
นาง จึงค้อมศรษะให้นางน้อยๆ
ี











ผมนางดําราวนํ าหมึก ในดวงตาเรียวงามฉายแววเจ้า





ี
ี
เล่ห์และข เล่น ขณะทกวาดดวงตาไปมานั นมความเย้า
ี
ยวนพูดไม่ถูกฉายออกมาด้วย












ื
ู
ไปถานชะงัก ตอนแรกยังร้สึกไม่เชอด้วยซํ าว่าคนตรง
๋

ี
หน้าน จะเปนซูหลี...
็










ิ
่
“คุณชายซู” ไปถานเปนถึงกุลธดาของตระกูลใหญ
็
๋

สํารวมท่าทได้อย่างรวดเร็ว นางรีบกลบเกลือนอารมณ์
ี







563

ี
ในดวงตา รีบทําความเคารพซูหลีทันท











ี

ื



ี
ื
ในบรรดาสตรีทนัน ผู้ทเมอร้ว่าผู้พิทักษ์บุปผาคอซูหลี
ู
ิ
แล้วยังสามารถสงบจตใจได้ เห็นจะมก็แต่ไปถานเท่านั น
ี
๋




๋
ิ
ู

ในชาติก่อนหลีจอจนไม่ร้จักไปถาน แต่ฉายานักปราชญ์
ื

หญงอันดับหนึ งแห่งเมองหลวงน นางเคยได้ยินมาหลาย
ี
ิ
ื
ครา












็
๋
๋
ตระกูลไปเปนตระกูลบัณฑิต ไปถานเฉลียวฉลาดกว่าคน
ื

ี
อน ถึงจะไม่สวยงามโดดเด่น แต่บุคลิกงามสง่ามคนมา

ติดพันมากมาย















564

่
๋
ซูหลีคนก่อนก็เคยพบไปถานอยูหนหนึ ง ดังนั นจึงพอจะ


ี
่
จําอกฝายได้รางๆ









ี
“น้องรอง...” เมอต้องเจอเรื องทซูหลีเปนผู้พิทักษ์บุปผา

ื

็
คนทรับไม่ได้ทสุดเห็นจะเปนสองพน้องสกุลซูแล้ว
็

ี
ี

ี





ซูหร่ยตกใจจนหน้าเหวอ
ุ











ี
ซูเนยนเอ๋อร์ไม่ได้ดไปกว่ากันเท่าไหร่นัก จ้องซูหลี เงยบ
ี

ี
กริบพูดอะไรไม่ออก











ุ
ี

“น...นมันเรื องอะไรกัน” ซูหร่ยอดไม่ไหวจริงๆ กระตุก

ี
แขนเสื อซูเนยนเอ๋อร์เบาๆ คราหนึ ง
ี






565

ู
ี

“พถามข้าแล้วข้าร้ได้อย่างไร” สีหน้าซูเนยนเอ๋อร์ดูไม่ได้
ี
ี
นางจ้องซูหลีเขม็ง ไม่แยแสภาพลักษณ์กุลสตรีทตนเอง


ี
เพยรรักษามาตลอด











ิ
“ขอเชญคุณชายซูมอบมงกุฎดอกไม้ให้แก่ถานเอ๋อร์


่
ี
ิ
ด้วย” ในขณะทเกดความวุนวายนั น ฉนโม่โจวก็เดินตรง
ิ

ื
มา ยกมอขึ น พลันมข้ารับใช้ท่าทางคล่องแคล่ว ประคอง
ี

ถาดไม้ทองน่านทด้านบนวางมงกุฎดอกไม้เอาไว้ขึ นมา
ี











มงกุฎดอกไม้ของงานชมบุปผานั น มิใช่มงกุฎดอกไม้



ื
จริงๆ ตามชอเรียก
















566

ี
ิ
แต่ใช้เพชรพลอย เงน โมรา ไข่มุก และของมค่าต่างๆ


ี
นานาสร้างขึ น ทั งลํ าค่าทั งประณต ด้านบนปกดอกไม้
ั

ื

จริงหลายดอกเอาไว้ตามชอของมัน ซูหลีปรายตามอง


ู
พลันร้สึกแสบตาเหลือเกน
ิ

































































567

ี
ตอนท 61 รบกวนท่านอ๋องทําแทนด้วย























็
“เปนซูหลีจริงด้วย!”











ี
“สวรรค์ คิดไม่ถึงซูหลีจะร้องเพลงเช่นน ออกมาได้!”










ี
ื
“เอ่อ...เก็บรหัสบุปผาคนได้ไหม เลือกคนใหม่อกได้หรือ


เปล่า”

















568

ิ
็
คําพูดของฉนโม่โจว เปนดังหินตกกระทบนํ าจนเกด
ิ

็
ิ
ระลอกขยายเปนวงกว้าง ทันใดนั นเองบรรดาหญงสาว

เหล่านั นก็ต่างเริมโวยวายกันออกมา












ผู้ถูกเลือกในงานชมบุปผาทุกปล้วนเปนผู้มากความ
ี
็

ี
สามารถ ไม่เคยเกดเหตุเหนอความคาดหมายเช่นน
ื
ิ









่

ชอเสียงซูหลีโด่งดังลือกระฉอน พวกนางไม่อยากเลือก
ื

ี
ื
็
ซูหลีถอว่าเปนเรื องทเข้าใจได้








ั

ี

สําหรับฝงผู้ชายนั น ไม่มใครกังขาในเรื องทไปถานได้รับ
๋
ี
เลือกเปนเทพบุปผาแม้แต่น้อย อย่างไรเสียปราชญ์หญง
็
ี
ิ
อันดับหนึ งแห่งเมองหลวงก็ไม่ใช่เพยงลมปากเท่านั น
ื
ี








569

ิ
ื
ิ
ฉนโม่โจวมองปฏิกริยาของผู้คนแล้ว ความมดมิดไหววูบ
ในแววตา เขาจ้องซูหลีไม่วางตา












ิ
ฉนโม่โจวเองก็คาดการณ์เอาไว้ว่าอาจเกดเรื องเช่นน
ิ
ี









บรรดาสุภาพสตรีย่อมไม่อาจยอมรับเรื องซูหลีเปนผู้
็


ื

ี
พิทักษ์บุปผาได้ แต่ในเมอเลือกกันแล้ว ย่อมไม่มเหตุผล

ี

ทต้องเลือกใหม่อกครั ง
ี








เกรงว่าซูหลีคงจะเปนผู้พิทักษ์บุปผา…อย่างไม่เปนสุข
็
็


นัก














570

่
ี
ื
ี

แต่เมอเขาทอดสายตามองอกฝาย แต่กลับเห็นเพยง
ิ
ความสงบนงบนใบหน้าซูหลีเท่านั น มุมปากนางหยักยิ ม


ุ
ทําให้ดูไปแล้วคนผู้น เปนยอดบุรษลําดับหนึ งอย่างแท้
็
ี

จริง











ู

ี
ี
หากพูดถึงรปลักษณ์ภายนอก ซูหลีน นับว่าสมบูรณ์ไร้ทติ








ฉนโม่โจวเหม่อมอง เขาไล่สายตาไปจนถึงบริเวณส่วน
ิ


นูนบนลําคอ ชะงักงันก่อนจะละสายตาของตนเองออก




ี
็

นเขาเปนอะไรไป เหตุใดถึงมองผู้ชายคนหนึ งแล้วใจลอย

ไปได้!











พรึบ! ซูหลีคลพัดในมอตน พัดนั นเปนสีทอง นางสวมชุด
็
ื

ี






571

่
สีแดงสดแสบตา เมอสีแดงกับทองอยูด้วยกันแล้วทําให้
ื

ิ
แสบตาเกนจะทานทน...










แต่เพราะใบหน้าสะดุดตาเหลือเกนของซูหลี จึงทําให้
ิ



ี
สีสันเหล่าน ขับคนสวมใส่ให้น่ามองยิงขึ น










ี
ื
็

มุมปากนางยกขึ นเปนรอยยิ ม ทน่าแปลกคอ ทั งห้องโถง
ตกอยูในความเงยบทันท
ี
ี
่









ี
บรรดาสุภาพสตรีเหล่านั นคิดไม่ถึงว่าคนทพวกนางเลือก


ื


็
จะเปนตน แต่สิ งทคาดคิดไม่ถึงยิงกว่าคอซูหลีกลับม ี
ี
ความสามารถเช่นน
ี














572

ี

ี
“พูดไปแล้ว...” หลังจากทซูหลีเปล่งเสียงกลับยิงเงยบงัน
ลงกว่าเดิม











ี
“ฉายาผู้พิทักษ์บุปผาน ผู้แซ่ซูไม่ได้มาเพราะความ



ี

สามารถอะไร เพยงแค่ร้องเพลงทัวไปเท่านั น ได้รับความ

ชนชอบจากทุกท่าน ผู้แซ่ซูตกใจเหลือเกน” ถึงปากนาง
ิ
ื



ิ
จะพูดแบบน แต่ใบหน้านงสนทของนางไม่ได้มท่าทเช่น
ี
ี
ี
ิ
นั นแม้แต่น้อย










ี
ื
แต่กลับยิ มเหมอนไม่ยิ มแทน ทําให้คนผู้น ดูไปแล้วเจ้า


ี
เล่ห์ไม่น้อย ทําให้ความงามของนางมกลิ นอายยากจะ


ิ
อธบายแผ่กระจายออกมา

















573

ี
ี
คราวน มคนบางคนเริมสังเกตเห็นว่า ใบหน้าของคุณชาย


ี
ผู้น สมบูรณ์แบบไปทุกสิ ง!










๋
“คุณหนูไปเปนยอดหญงแห่งเมองหลวง ผู้แซ่ซูย่อม
็
ิ
ื
ี
ต้องมอบมงกุฎดอกไม้ให้นาง เอาเช่นน แล้วกัน...” ซูหลี


ิ
ี
ยิ มน้อยๆ พลางหันศรษะไปมองฉนโม่โจว










ิ
ฉนโม่โจวประสานตาเข้ากับนางโดยบังเอิญ ขมวดคิ ว


อย่างอดไม่ได้ ใจเต้นระรัวเร็วน้อยๆ ก่อนจะรีบร้อนเส




สายตาตนเองไปอย่างรวดเร็ว












ี
“จวนแห่งน เปนจวนของไหวอ๋อง ผู้ชมบุปผาในงานชมบุ
็

ี
ปผาก็เปนคนของไหวอ๋อง ผู้แซ่ซูจึงคิดว่าน่าจะไม่มผู้ใด
็








574

ี
่
คูควรจะมอบมงกุฎดอกไม้เท่าไหวอ๋องอกแล้ว”










่
ี
ซูหลีเอ่ยถึงตรงน ก็พับพัดตนเองดัง พับ แล้วพุงไปเขย่า

ิ
ื
มอฉนโม่โจวพลางเอ่ย










็
“ต้องขอให้ท่านอ๋องได้โปรดเปนผู้มอบมงกุฎดอกไม้


ด้วย”












ิ
นางผลักภาระน ไปให้ฉนโม่โจวอย่างง่ายดาย
ี










ื
ี

คนทอยูในเหตุการณ์ ตนตะลึงกันไปหมด

่













575

ิ
กระทังตัวฉนโม่โจวเองยังตกตะลึงไปเช่นกัน










ิ
ี
คําพูดน ของซูหลีออกจะเกนจริงไปบ้าง เดิมเขาคิดว่า

ซูหลีคงจะพูดไปส่งๆ เท่านั น!

































































576

ี

ตอนท 62 ซูหลีผู้ไม่เห็นใครในสายตา























ิ
ื

ื
“เชญ” ซูหลีผายมอออก แล้วนางจึงถอยลงด้านหลัง เพอ
เปดทางให้ฉนโม่โจว
ิ
ิ










ิ
ฉนโม่โจวขมวดคิ วมองนางอยูนานถึงจะเอ่ย “งานชมบุ
่

ิ
ื


ี
ปผาก็มกฎของงานชมบุปผามาเนนนาน ในเมอคุณชาย
ซูถูกเลือกให้เปนผู้พิทักษ์บุปผาแล้ว ย่อมมคุณสมบัติท ี
ี
็




577

จะมอบมงกุฎดอกไม้ให้แก่ถานเอ๋อร์ จะให้ข้าทําหน้าท ี




แทนคงจะไม่เหมาะกระมัง!”












ี
็
นถอเปนการยอมรับสมญาผู้พิทักษ์บุปผาของซูหลีใน
ื
ี
วันน










ซูหลีเลิกคิ ว มุมปากยกขึ นเปนรอยยิ มเจ้าเล่ห์ เอ่ยขึ นใน
็



ื

ี
ทันใด “หากเมอคร่ไม่มฉากกันลมละก็ ผู้พิทักษ์บุปผาใน
ู
็
วันน ย่อมไม่ทางเปนผู้แซ่ซูแน่”
ี











ู
ี
็
นับว่านางพูดเรื องจริงออกมา อันทจริงหากร้ว่าเปนนาง
แล้วละก็ สุภาพสตรีเหล่าน ไม่มทางมอบรหัสบุปผาให้
ี
ี

นางแน่










578

ี
็
“ไหวอ๋องไม่จําเปนต้องปฏิเสธ วันน ทผู้แซ่ซูเข้าร่วมงาน
ี
็
ี
็

ชมบุปผาก็เปนเรื องทไม่ได้คาดคิดมาก่อน ได้เปนผู้
ื
่
ี
พิทักษ์บุปผาก็ยงอยูเหนอความคาดหมายขึ นไปอก ดัง

ิ
นั นจะปล่อยให้เรื องมงกุฎดอกไม้ในวันน เปนเรื องเกน
ิ
็
ี
ความคาดหมายอกไม่ได้”
ี











็
ี
คําพูดของซูหลีมเจตนาชัดเจน ทว่าเปนเรื องจริง อย่างไร


ี
ี
เสียในงานชมบุปผาทผ่านๆ มา ย่อมไม่มคนเช่นนาง











ี
็
ื
ใครใช้ให้นาง ‘ชอเสียงแย่ ไร้มารยาท’ เปนเศษขยะททุก
คนดูถูกกันเล่า
















579

ื
ิ
ี
เมอนางพูดแบบน แล้ว ทําให้ฉนโม่โจวไม่อาจผลัดผ่อน
ได้











ิ
จะให้พูดว่า ‘ก่อนน ทไม่เชญเจ้าเพราะการกระทําของเจ้า
ี
ี

ทําให้คนดูแคลน’ ก็เห็นจะทําไม่ได้











ื

ี
“เสด็จอา ในเมอคุณชายซูพูดขนาดน แล้ว ท่านก็ช่วยเขา

ิ
ี
็
ิ
ให้สมหวังเถอะ!” ฉนโม่โจวไม่พูดอะไรอก แต่เปนฉนมู ่

ิ
ปงทผุดลุกยนขึ นอย่างกะทันหันแทน
ื
ี








เขามองซูหลีด้วยแววตาทไม่เปนมิตรอย่างยิง

็

ี








็
ู
ตั งแต่วันนั นเปนต้นมาเขาและซูหลีถอว่าเปนศัตรกัน
ื
็



580

็
“อย่างไรเสียผู้พิทักษ์บุปผาก็ไม่ใช่ตาสีตาสาจะเปนกัน


ั
่
็
ื


ื
ได้!” หากเปนคนอนพูดคงฟงดูท้าทายอยูไม่น้อย แต่เมอ
็
ิ
ฉนมูปงเปนคนพูดกลับเปนธรรมชาติอย่างยิง
ิ

่
็




่
ื
็
ิ
ิ
อย่างไรเสียฉนมูปงก็เปนป้าอ๋องแห่งเหมองหลวง!






ี
ื


“ซอจอเอ่ยถูกต้องแล้ว!” แต่สิ งททําให้คาดคิดไม่ถึงไปยิง


ื
กว่าเดิมคอ หลังจากทซูหลีได้ยินแล้วกลับผงกศรษะ
ี
ื
ี

่
ิ
อย่างจริงจังด้วยท่าทยอมรับในคําพูดของฉนมูปง
ี
ิ






่
ิ
ิ
ฉนมูปงชะงักค้างไปเล็กน้อย เหลือบสายตาขึ นมองนาง











581

ี

แต่กลับเห็นนางช้อนสายตามองด้วยดวงตาเปยมเสน่ห์



ื

“อย่างไรเสียผู้แซ่ซูก็เคยวิวาทกับซอจอมาก่อน ไหนเลย
ื
ี
จะรับตําแหน่งผู้พิทักษ์บุปผาน ได้เล่า”












ิ
ี

ี
่
ใบหน้าฉนมูปงเปลียนสีทันท นซูหลีกําลังเหน็บแนมเขา
ิ
ิ
อย่างเปดเผย








เขาเรียกนางเปน ‘ตาสีตาสา’ นางกลับเปลียนเรื องพูดว่า
็


ี
ี
นางเคยมเรื องกับเขามาก่อน ดังนั นถึงได้ไม่มคุณสมบัติ



ี
ี
น อย่างนั นจากคําพูดของนางก็หมายความว่า...ทนางไร้

ี
ี
็
ิ
ิ
คุณสมบัติน เปนเพราะมเรื องวิวาทกับฉนมูปงเช่นนั น
่
หรือ?
















582

ี
ิ
ิ
่
“ตกลง!” ฉนมูปงใบหน้าเปลียนไปในทันท เขาดูโหด
ิ
เ**◌้ยมมากขึ น จนฉนโม่โจวอดไม่ไหวต้องเปดปากเอ่ย
ิ

ขัดในทันท
ี











ิ
ี
ั
่
ิ

ี
ี
ี
วันน คนเยอะแยะ หากฉนมูปงและซูหลีมปญหากันทน...


ี

เช่นนั นแล้วทเขาไปรับรองให้คนทั งสองต่อหน้าองค์


ฮ่องเต้ ปล่อยให้สองคนน เข้าร่วมงานเลี ยงทั งทยังอยูใน

่
ี
ี
่
ช่วงโดนกักบริเวณ เกรงว่าคงจะโดนฝาบาทกริ วแน่!











“หากคุณชายซูไม่ยินยอม เช่นนั นคงต้องวานท่านอ๋อง





ี
แล้ว!” ความหมายทฉนโม่โจวพูดคอซูหลีไม่ยินยอม
ื
ิ











583

ื
เสมอนว่าซูหลีไม่พึงใจในเหล่าสุภาพสตรี หรืออาจจะถึง



๋

ื

็
กระทังไม่พอใจไปถานเสียด้วยซํ าไป หากเปนคนอนแล้ว

ื
เกรงว่าคงเชอคําพูดเขา









อย่างไรเสียหากยอมรับแล้ว คงล่วงเกนคนจํานวนมากท ี
ิ


ี
เดยว













ี
ู
็
และจะเปนการทิ งภาพจําททั งหยิงยโสโอหัง ไม่ร้ฟ้าสูง

แผ่นดินตําในใจทุกคน










คนทเลือกซูหลีนั น ไม่มใครคัดค้านเรื องซูหลีจะมอบ
ี
ี


มงกุฎดอกไม้จริงจังกันสักคน แต่ซูหลีกลับทําเสียเอง!



ช่างไม่เห็นใครในสายตาแม้แต่น้อย










584

ิ
็
“ท่านอ๋องเชญ” ซูหลียกมุมปากขึ นเปนรอยยิ มและเรื องก็

ี
เปนเช่นน !
็






































































585

ี
ี
ตอนท 63 ถูกสาดสุราจนเปยกโชกทั งร่าง






















ี
็
ท่าทางลําพองน เปนการหักหน้าทุกคนชัดๆ










็
ี
ู
ซูหลียกมุมปากขึ นเปนรอยยิ มบาง เรื องทคนเหล่าน ร้

ี
นางทําไมจะไม่ร้
ู










ทว่า…










586

่
ี
็
เดิมทก็คิดจะวางมาดเปนคุณชายเจ้าสําราญอยูแล้ว
นางจําเปนต้องอ่อนน้อมถ่อมตนต่อใครหรือ
็











ี
ี
ี

ี
คนเดยวทนางจําต้องคุกเข่าลงมเพยงฮ่องเต้เท่านั น!







ิ
นางจงใจไม่ไว้หน้าทุกคน ฉนโม่โจวเองก็แล้วแต่นาง










ื
ิ
ฉนโม่โจวปรายตามองซูหลีจึงไม่ยนกรานความคิดตนต่อ


๋
เดินไปมอบมงกุฎดอกไม้ให้กับไปถาน










ื

๋
ื

แปะ แปะ แปะ! เมอสวมมงกุฎดอกไม้ให้ไปถาน คนอน
ี
ื

ไม่มปฏิกริยาใดๆ แต่เปนซูหลีทรีบชงปรบมอก่อน
ิ
็
ี
ิ
587

ิ
ี
ในสายตาทุกคนนั นชายหนุ่มผู้มใบหน้างดงามเหลือเกน

ี
ี
ี
ิ
คนน จะหัวเสียหรือปติยินดก็ยากจะแยกแยะ นสัย
ประหลาด













ี
ี
ทัศนคติททุกคนมต่อซูหลีนั นหลากหลาย ถึงกระทังคน

ื
ี
ู
จํานวนมากยังร้สึกว่าคนผู้น หัวแข็งด อรั นนัก เดิมคิดว่า

ี
ี
คงมอะไรเปลียนไปไม่น้อย คิดไม่ถึงว่าจะยังมท่าทเย่อ

ี
หยิง พลันเกดความร้สึกดูแคลนขึ นในใจ

ิ
ู










ื
แต่แล้วจะทําไม ในเมอไม่ว่าอย่างไรก็ตามวันน ซูหลีได้
ี
ประทับภาพจําในใจทุกคนเอาไว้อย่างลึกซึ ง

















588

ิ
ี
ี


ื
่
ิ
ฉนมูปงนังลงบนพ น มองซูหลีทมท่าทางลิงโลดอย่างหัว
เสีย








เขาชะงักค้างเล็กน้อย เดินไปเรียกเด็กรับใช้ของตนเอง




ก่อนจะกําชับอย่างละเอยด
ี










ี

ี
็
“ของทใช้ในงานเลี ยงวันน เปนสุราทบ่มโดยดอกไม้หลาก

ี
ิ

ี
ิ
ื
ชนด สุราน ดมไม่เมาและเลิศรส เชญทุกท่านลิ มลองกัน
ิ
ได้” หลังจากมอบมงกุฎดอกไม้แล้ว ฉนโม่โจวก็ปรบมอ
ื
ให้บรรดาเด็กรับใช้ยกกาสุราหลากชนดมา
ิ











ี
สุรามเอกลักษณ์ กลิ นหอมอบอวล เรียกความสนใจของ


ี

ี
ทุกคนให้กลับไปจดจ่อทงานเลี ยงจนไม่สนใจซูหลีอก







589

ื
“ขอบพระทัยท่านอ๋อง” ซูหลีประสานมอทําความเคารพ


๋
ิ
ฉนโม่โจว และส่งยิ มให้ไปถานน้อยๆ ไปถานเองก็มอง
๋

่
ู
นางอยูคร่หนึ ง บนใบหน้าฉายแววประหลาด แต่ท้ายท ี

ี
สุดแล้วก็ผงกศรษะให้นางน้อยๆ











ิ
ส่วนสีหน้าฉนโม่โจวไม่ดเท่าไหร่นัก
ี










ี
แต่ซูหลีก็ไม่สนใจอกแล้ว อย่างไรเสียนางก็ขอบคุณแล้ว


ี
ิ
ไม่ว่าฉนโม่โจวจะคิดอะไรในใจนางก็ไม่สนใจอกต่อไป


แล้ว











หลังจากซูหลีขอบคุณอีกฝาย จึงหันกายเดินไปยังโตะท ี
่
๊







590

ู

ื


ี

ี
ี
ื

ตนเองเพิงนังเมอคร่ ทบังเอิญก็คอทันททนางหมุนตัวไป
ก็ไปชนเข้ากับเด็กรับใช้คนหนึ ง!





ื
โครม! เด็กรับใช้ผู้นั นถอถาดไม้เอาไว้ในมอ ในถาดม ี
ื


จอกสุราทรินอยูเต็มปรี เอาไว้ เมอปะทะกัน สุราก็สาด
่
ี


ื
เข้าใส่ซูหลี











็
ื
็
ี

ชุดสีแดงสดของนางเปลียนเปนสีแดงเข้ม เปยกช นเปน
วงกว้างดูอเนจอนาถเหลือเกน
ิ










“ข้าน้อยสมควรตาย!” เด็กรับใช้ผู้นั นต่างตกตะลึง




ลนลานคุกเข่าลง ซูหลีเหลือบสายตาขึ นมองเห็นก็แต่



ี
เด็กรับใช้ตัวสันเทิ ม สีหน้าซดเผอด เหมอนเห็นผ

ื
ื
ี





591

ิ
ิ
“ทําอะไรน่ะ!” ฉนโม่โจวก็คาดคิดไม่ถึงว่าจะเกด

อุบัติเหตุเช่นน สาวเท้าเดินมาเอ่ยด้วยความโมโห
ี












ื
ซูหลีขมวดคิ ว กลิ นสุราฉุนคลุ้งทัวร่าง เส อผ้าเปยกชุ่ม
ี

ู

ทําให้นางร้สึกไม่สบายตัวอย่างยิง










ใบหน้านางเปลียนสีเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความสะเพร่า



็
ของเด็กรับใช้ แต่เปนเพราะ...ความลับเรื องทนางเปน
ี
็

ิ
ผู้หญง











เรื องหญงแต่งเปนชายน หากแพร่งพรายออกไป คงสร้าง
ิ
็
ี
ี
ื
ความเดอดร้อนไม่น้อยให้แก่ซูหลี ถึงแม้นางใช้วิธของ







592

ื
อาจารย์ สร้างลูกกระเดอกปลอมออกมา แต่ทสุดแล้ว
ี

็
นางก็เปนสตรีผู้หนึ ง










็
ถึงแม้ก่อนจะออกมา นางได้รัดอกแน่นเปนพิเศษ แต่เสื อ




ื
ู
ผ้าเปยกเมอสวมใส่บนร่าง ก็ทําให้นางร้สึกไม่ปลอดภัย
ี
่
ี
อยูด










ิ
ี
สีหน้าซูหลีไม่ดนัก อกทั ง คนผู้นั นเองก็ชนได้บังเอิญเกน
ี
ไปหน่อยหรือไม่



































593

ี
ู
็

ตอนท 64 ทั งๆ ทร้ว่าเปนกับดัก

ี























594

“ข้าน้อยสมควรตาย ข้าน้อยสมควรตาย คุณชายซูโปรด




ิ

ี
ไว้ชวิตด้วย!” เด็กรับใช้ได้ยินเสียงฉนโม่โจวจึงยิงหวาด
กลัวมากขึ น รีบโขกศรษะให้ซูหลีทันท
ี
ี










ี
็
“แค่ทําเสื อเปยกเท่านั นเอง จําเปนต้องดุด่าเด็กรับใช้

ขนาดน เลยหรือ”
ี











็

ี
่
ู
“เจ้าคงไม่ร้ละสิ เขาอยูทบ้านเปนดังแก้วตาดวงใจ ไหน
เลยจะรับเรื องเช่นน ไหว!”
ี










“เหอะ...”












ื

ิ
ซูหลียังไม่ทันเปดปากพูด ก็มคนเริมก่อเรื องเดอดร้อนให้
ี



595

นาง












สีหน้าซูหลีแข็งค้าง จากนั นจึงระบายยิ มเย็น ดูแล้วคงม ี



ื
คนไม่ชอบหน้านาง ไม่ว่าอย่างไรก็หวังให้นางเดอดร้อน!











ี
“ลุกขึ นเถอะ” ซูหลีไม่หวาดกลัวเรื องพวกน นางชะงัก


ค้างไปเล็กน้อยแล้วเอ่ยเสียงเย็น












ื
เห็นนางบอกให้เด็กรับใช้ลุกยนขึ น เสียงวิจารณ์แถวนั น



ี
ไม่ได้เงยบลงเท่านั น แต่ใบหน้ายังฉายแววดูแคลน


็
ี
ื
เหมอนความมนํ าใจของซูหลีนั นเปนการเสแสร้งออกมา









ซูหลีไม่แยแสคนพวกน นางเพยงแค่ปรายตามองเด็กรับ
ี
ี





596

ู
ใช้คนนั นชัวคร่ จากนั นจึงเอ่ยด้วยใบหน้าราบเรียบ


เหมอนจะยิ มแต่ไม่ใช่
ื










ี
“จวนน มกฎ ทําผิดต้องโดนลงโทษ ถึงข้าจะไม่ลงโทษเจ้า
ี



แต่เจ้าไม่อาจรอดจากโทษโบยได้!” เด็กรับใช้ทกําลัง
ี

ยินด ยังคิดไม่ถึงว่าซูหลีจะพูดเช่นน
ี
ี










เด็กรับใช้ชะงักไป หน้าเปลียนสีเล็กน้อย ในตอนทอยาก
ี


จะพูดอะไรบางอย่างกลับได้ยินซูหลีเอ่ย













“ในเมอเจ้าก่อเรื องแทนนาย เช่นนั นแล้วโทษโบยน ก็รับ
ื
ี

แทนนายเจ้าแล้วกัน!” มความนัยแฝงอยูในคําพูดนั น
ี
่


ี
ี
ื
เหมอนมเจตนาบางอย่างทต้องการจะสือ ในขณะทคน
ี





597

ื
ี

ี
ื
อนยังคงงุนงง ใบหน้าเด็กรับใช้ก็ซดเผอดทันท







ู
“คุณชายซูท่านพูดอะไรน่ะ” ฉนโม่โจวก็ร้สึกว่าเรื องน ี
ิ

ื

ประหลาดไม่น้อย แต่ถึงจะแปลกใจ เมอได้ยินคําพูดคํา



จาพิกลของซูหลีใบหน้าก็ยําแย่ลงไป










็
ี
“หากเจ้าโกรธ ลงโทษเขาก็เพยงพอแล้ว ไม่จําเปนต้อง




ี
ี
ี
พูดเช่นน ! ใครก็ได้ มา ช่วยคุณชายซูเปลียนชุดทเปยกน ี

ื
ท!”เมอฉนโม่โจวเอ่ยจบ เขาก็สะบัดแขนเสื อตนเองหัน
ี
ิ
หลังเดินหนไป ไม่ให้เวลาซูหลีคัดค้านแม้แต่น้อย
ี











็
ซูหลีแค่นเสียงเย็น นเปนการขุดหลุมให้นางกระโดดลง

ี
ไปชัดๆ วันน ไม่ว่าอย่างไรนางก็จําต้องกระโดดลงไป
ี









598