หวนแค้นชะตารัก เล่ม2

ื
ี
็
่
ี

ุ
เจยง ส่วนเจ้าต้องอยูทเมองหลวง และเขาเปนคนร่นลูก
เจ้าจะคิดกับเขาอย่างนั นไม่ได้










ี
ี
กู้เหยยนคนเดยวยังไม่พอหรือ









ิ
ื
ิ

ี
ี
ู
เวลาน ซูจวซอสับสน นางร้ว่ากู้เฉนหรงกับกู้เหยยนต่าง

ี
ี

ิ
กันอย่างสิ นเชง นางกับกู้เหยยนแต่งงานกับหลายป กู้เห
ี
ี

็
ยยนไม่เคยทํากับนางอย่างน นางพยายามทําตัวให้เปน
ี

คนในแบบทกู้เหยยนชอบมาตลอด นางจึงควบคุมตัวเอง

ี
ครั งแล้วครั งเล่า พยายามผ่อนผัน นางเคยคิดว่ากู้เหย ี


ี
ยนดต่อนางมาก











ู



ื
ิ
กระทังเมอพบกู้เฉนหรง นางจึงร้ว่าผู้ชายทเพิงร้จักไม่ก ี
ี
ู

290

ื
ื
ิ

เดอนได้ทําอะไรเพอนางมากมายเหลือเกน









กู้เฉนหรงไม่ต้องการให้นางเปลียนตัวเอง ไม่ต้องการให้
ิ


ื
นางควบคุมตัวเอง เขาชมนางทุกอย่าง ชนชมนางเสมอ


ี
ี

ี
ยามทมอันตรายเขาก็ช่วยเหลือโดยไม่คิดชวิต พอใกล้
ชดกับเขา ความร้สึกทมต่อเขาก็เปลียนไปมาก ความ


ี
ู
ิ
ี

ื

ระแวงหายไป นางเริมเชอใจเขา







ิ
ิ
็

ซูจวซอยามอยูต่อหน้ากู้เฉนหรงเปนซูหลิ วอย่างแท้จริง ซู
่
ื

หลิ วยามต่อหน้ากู้เหยยนเปนซูหลิ วทกดความสามารถ
ี
็
ี

ของตนไว้ เวลานั นนางเคยร้สึกไม่สบายใจ แต่เพอกู้เหย ี

ู
ื
็

ยน นางคิดว่าการเปลียนตัวเองอย่างน เปนเรื องสมควร
ี















291

ื



ี
ู
จนกระทังเมอเห็นเขากับซูเหมย นางจึงร้ว่า การเปลยน
็
ตัวเองล้วนเปนเรื องน่าขัน










ทั งๆ ทนางเปนผู้หญงทไม่น่ารัก กู้เฉนหรงก็เห็นด้านท ี
็
ี

ิ
ิ
ี
โหดเ**◌้ยมเจ้าเล่ห์ของนาง แต่ทําไมเขาไม่ตกใจกลัวจน

่
ี
ี
หนไป แต่กลับอยูเคยงข้างนาง









ี
ี
ิ
นางมเรื องทต้องทํา กู้เฉนหรงก็มภารกจของเขา นางไม่
ิ

ี
อยากถ่วงเขา นางเองก็ไม่อาจปล่อยวางเรื องในเมอง
ื

ู
ี
หลวงได้ นางร้ด ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับเขาไม่อาจ


ไปต่อ วันหลังนางต้องระงับตัวเอง ชาติน ไม่อาจตอบ
ี


แทนได้ขอตอบแทนในชาติหน้า


















292

ื
ู

ี
ิ
ิ
พอคิดอย่างน ซูจวซอก็ร้สึกปวดร้าวใจ หลังจากเกดเรื อง

ี
ู
กู้เหยยนกับซูเหมย นางคิดว่าตนคงไม่มความร้สึกอย่าง
ี
น อก แต่กลับมาเจอกู้เฉนหรงอย่างคาดไม่ถึง
ิ
ี
ี








็
ื
ี

ิ
็
ถ้านางเปนซูจวซออย่างแท้จริง นเปนวาสนาต่อกัน นาง

ิ
ื
จะยึดให้มัน จากนั นก็ติดตามกู้เฉนหรงออกไปจากเมอง

็
หลวง แต่นางไม่ใช่ นางเปนซูหลิ ว แม้ร่างกายจะเปนซู
็
ิ
็
ื
จวซอ แต่นางยังคงเปนซูหลิ ว









ี
ี
ชวิตของซูหลิ วมแต่การแก้แค้นเท่านั น



























293

ี
ี


ตอนท 198 ต้องการพชาย





















ี

ื


ุ
ร่งขึ น กู้หลียวนมาเยยมซูจวซอทจวนอันผิงโหว
ิ
ี

294

ี
ื
ี

พอเห็นกู้หลียวน ซูจวซอก็ตนเต้นดใจ การทเขามาหา
ื
ิ
็

นางเอง แสดงว่าเขายอมรับนางเปนเพอนคนหนึ งใช่หรือ
ื
ไม่










ื
ิ
ี


ใบหน้าของซูจวซอปราศจากสีเลือด นังพิงบนเตยง สอง
ื
ี
มอมผ้าพันแผลหนา แต่กลับยิ มให้กู้หลียวน “หลียวน


ี
เจ้าตั งใจมาเยยมข้า?”










ซูจวซอซึงสงบเย็นชามาตลอดกลับถามกู้หลียวนด้วยนํ า
ื

ิ
เสียงคลุมเครือ











ี

ี
ู
กู้หลียวนร้สึกขํา “ถ้าข้าไม่มาเยยมเจ้า แล้วมาหาเจ้าทน ี





295

ิ
ื
ิ
ี

ิ
ทําอะไร จวซอ ขอบใจเจ้า ขอบใจทเจ้าช่วยชวิตชงเฉง

ี

ื
่
ื
เด็กนันด อรั นมาก แม้แต่อยูเบ องพระพักตร์ก็ยังไม่ยอม
ิ
อ่อนข้อ ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าช่วย ชงเฉงคงได้อยูวังเย็นไป
่
ิ
แล้ว”











ื
ี
็
ิ
ี
“ชงเฉงก็เปน...พสาวข้าเหมอนกัน” แม้จะร้สึกอหลัก
ู
ิ
ื
ี

อเหลือ แต่ซูจวซอก็ยังพูดออกมา
ิ




“เมอก่อนข้าเข้าใจเจ้าผิดไป ข้าขอโทษ จวซอ เจ้ายินด ี

ิ
ื

ื
ี
็

รับข้าเปนพใหญหรือไม่”
่








กู้หลียวนเอ่ยด้วยนํ าเสียงจริงใจ รอคอยคําตอบจากซู



จวซอ

ื
ิ







296

ื

ิ
ี

ซูจวซอหัวเราะ ดวงตามประกายนํ าตา “ยินดอย่างยิง”
ี






็
“เจ้าอยากเปนน้องสาวของข้าหรือ” กู้หลียวนเองก็



ื
หัวเราะ “เมอก่อนข้านึกว่าเจ้าชอบข้า ดูแล้วข้าคงคิดไป


ี
เอง เจ้าต้องการพชายต่างหาก”










ี
“ใช่ ข้าต้องการพชายจริงๆ”











ิ

ื
พอได้รับการยอมรับจากกู้หลียวน ในใจซูจวซอก็นึกไป
ต่างๆ นานา เริมแรกกู้หลียวนเกลียดนางจริงๆ นางเปน

็


ู
แม่แต่ถูกลูกชายเกลียด ความร้สึกปวดร้าวใจจึงสุดจะ


คาดคิด









297

ี
ู
นางร้ว่าชาติน ไม่อาจคบกับกู้หลียวนในฐานะแม่ จึง




ื
ิ
เปลียนฐานะเพอจะได้ใกล้ชดลูกชาย และฐานะทเหมาะ
ี

ี
ื
กับนางทสุดก็คอน้องสาว









เพยงแต่ว่าเริมแรกแม้แต่ฐานะน้องสาวกู้หลียวนก็ไม่
ี

ยอมรับ เขาเยาะเย้ยเสียดสีต่างๆ นานา เริมต้นนางเองก็




สิ นหวัง ต่อมาจึงค่อยๆ ร้จักลูกชาย ร้ว่าเขาไม่ใช่คน
ู
ู

เหลวไหล นางเข้าใจเขาผิดไปเอง












่

ในทสุดวันทรอคอยก็มาถึง นางอยากกอดลูกอยูแล้ว แต่

ี
ี
ี
ิ
ถ้าทําอย่างน อาจจะเกดความเข้าใจผิด จึงหักห้ามใจไว้

ลูกของนางโตเปนผู้ใหญแล้ว
่
็









298

ี
็
“เช่นนั นข้าเปนพชายเจ้า” กู้หลียวนยิ มอย่างร่าเริง
ถามอย่างใส่ใจ “บาดแผลเปนอย่างไรบ้าง”
็











็
“ไม่เปนไร”












ิ
็
ี
“เจ็บทน วปวดถึงใจ เจ้าพูดแต่ว่าไม่เปนไร ข้านึกว่าเจ้า
่
ี
ี
จะร้องให้ข มูกโปงเสียอก”









็
ี
ู

ื
ิ
พอซูจวซอได้ยินอย่างน ก็ร้สึกขํา นางเปนแม่ จะร้องไห้ข ี
แยต่อหน้าลูกชายได้อย่างไร ไม่ขายหน้าแย่หรือ










“ข้าไม่เคยร้องไห้”






299

ิ
ี
“แล้วใครทร้องไห้ต่อหน้าเฉนหรง”









กู้หลียวนถามอย่างล้อเลียน











ิ
ื

ี
ซูจวซอหน้าบึ งทันท กู้เฉนหรงเอาเรื องอย่างน มาเล่าให้กู้
ิ
ี
ี
หลียวนฟงเชยวหรือ ทําลายภาพลักษณ์ของนางหมด
ั








กู้หลียวนหัวเราะร่า “ข้างงจริงๆ เจ้าร้องไห้ต่อหน้ากู้เฉน
ิ



หรงจริงๆ เจ้าสองคนชอบกันมาก เจ้าร้หรือไม่กู้เฉนหรง
ู
ิ

ื
ิ
เก็บรองเท้าผู้หญงไว้คูหนึ ง เหมอนรองเท้าของเจ้า ปก
่
ั
ลายดอกเหมยเหมอนกัน ถ้าเดาไม่ผิด คงเปนรองเท้า
็
ื

ของเจ้า เขาเก็บแม้กระทังรองเท้าของเจ้า หลงใหลขนาด









300

ี
ี
น เชยว”










ิ

ื
ื
ี
ื

จู่ๆ ซูจวซอก็นึกถึงเหตุการณ์หลังฟนคนชพ ครั งแรกท ี
ิ
ิ
นางเห็นกู้เฉนหรง วันนั นกู้เฉนหรงกําราบนาง จนนาง
ิ
โมโหถอดรองเท้าทิ ง นึกไม่ถึงว่ากู้เฉนหรงกลับเอาไปเก็บ


ไว้













ื
ู
“ข้าร้ว่าเจ้าไม่ได้ชอบจอหยวน พอถึงตอนนั นข้าจะช่วย
เจ้า ถ้าเจ้าแต่งกับเฉนหรง คงจะอยูด้วยกันอย่างมความ
ี
่
ิ

ี
ิ
สุข เฉนหรงดกับเจ้ามาก ไม่ทําให้เจ้าผิดหวังแน่”










“ทําไมเจ้าถึงมันใจอย่างน ”

ี













301

ิ
ื

ื
็
“เพราะเขาคอกู้เฉนหรงอย่างไรเล่า ถ้าเปลียนเปนคนอน
็
ข้าไม่กล้ารับประกัน แต่ถ้าเปนเขา ข้ากล้ารับประกันได้

ิ
เจ้าไม่ร้หรอกว่าเวลาเฉนหรงชอบอะไรเขาไม่เคยเปลยน
ี

ู
ใจเลย”











------












ิ
ิ
ี

ตอนท 199 เรื องราวในอดตของชงเฉง
ี




















กู้หลียวนหยุดคร่หนึ ง แล้วพูดต่อ
ู












302

ี

ี

ี
่
็
“กระบทเขาใช้อยูเปนเล่มทท่านพ่อให้ตั งแต่เขายังเล็ก

ี
เขาชอบกระบเล่มนั นมาก ต่อมาทั งๆ ทมกระบทดกว่า

ี

ี
ี

ี
ี


ข้าเตอนเขาให้เปลียนกระบใหม่ เขาก็ไม่เปลียน ถอ
ี

ื
ื
ี
ื
็


กระบเล่มนั นเปนเหมอนของลํ าค่า เขาจึงไม่ค่อยเปลียน
ข้าวของ ชอบอะไรก็ใช้ไปตลอด


ตั งแต่เล็กจนโตเขาไม่มอะไรเปลียนไป อะไรทเขา

ี
ี
หลงใหลก็ยังหลงใหล ยากทจะเปลียนใจ


ี









เขาชอบเจ้าขนาดน ไม่มวันเปลียนใจแน่ ยกเว้นเขาจะ
ี
ี


ื

เปลียนเปนคนอน เขาอาจจะดูเหมอนไม่ค่อยน่าเชอถอ
็
ื

ื

ื
ื

ื
ความจริงเขาเชอถอได้ เจ้าวางใจแต่งงานกับเขาได้เลย”











303

็
“เจ้าจะเปนพ่อสือหรือ”










็
็

“ข้าไม่สนใจเปนพ่อสือ เจ้าสองคนคนหนึ งเปนน้องชาย
ู
ี
ข้า อกคนหนึ งเปนน้องสาวข้า ข้าร้สึกว่าเหมาะสมกัน
็

ี
อยากให้วันข้างหน้าเจ้ามความสุข อย่าดึงดันอย่างชง
ิ

เฉง”
ิ












ื
“หลียวน เกดอะไรขึ นเมอสามปก่อนกันแน่”
ี
ิ








ู
เรื องราวของชงเฉงซูจวซออยากร้มาก ภายนอกแทบไม่ม ี
ื
ิ
ิ

ิ
ิ
ิ
่
ี
ู
ใครพูดถึง ร้แต่ว่าสามปก่อนชงเฉงทําความผิดต่อฝา
บาท ฝาบาทพิโรธมาก ชงเฉงจึงถูกลดตําแหน่งเปนพระ
็
่
ิ
ิ
สนมระดับกุ้ยเหริน ตั งแต่นั นมาก็ไม่เปนทโปรดปรานอีก
็

ี





304

็
ื
ี
ิ

จากนั นอกสองสามเดอน กู้เฝนไต้ได้รับแต่งตั งเปน
ฮองเฮา











กู้หลียวนถอนหายใจเบาๆ พูดขึ น












ี
ิ
ื

ิ
็
“จะบอกอะไรให้ เมอสามปก่อน ชงเฉงเคยเปนพระสนม
ี
ระดับกุ้ยเฟย เดิมทฝาบาทจะแต่งตั งให้เปนฮองเฮา
่
็







วันหนึ งหลังจากทรงว่าราชการแล้วฝาบาทก็เสด็จไปหา
่



ิ
ิ
ิ
ชงเฉง เวลานั นหมอหลวงจางเฉงกําลังเดินออกมาจาก
ิ
ื

วังจอจง มนางกํานัลคนหนึ งเดินเข้ามาชนจางเฉง ผ้า
ิ
ี
ิ
เช็ดหน้าผนหนึ งหล่นจากตัวเขา เปนผ้าเช็ดหน้าของชง
ื
็
ิ
เฉง









305

ี
่
ฝาบาททอดพระเนตรเห็นเข้าก็พิโรธทันท ทรงให้จับกุม

ิ
จางเฉง”











ิ
ิ
ี
ิ
“ชงเฉงกับจางเฉงมความสัมพันธ์กันมาก่อนหรือ” ซู
ื
จวซอมองกู้หลียวนแล้วซักถาม

ิ









กู้หลียวนเอ่ยว่า “เมอก่อนตอนทยังไม่เข้าวังชงเฉงร้จัก
ี

ื
ิ
ิ
ู
ิ
ิ
ิ
จางเฉง ความจริงจางเฉงหลงรักชงเฉงมาตลอด เรื องน ี
ิ
ู
็
ข้าเองก็ร้ เพยงแต่ว่าจางเฉงเปนคนเคารพแบบแผน
ี
ิ
็
ื
ิ
ิ
หนักแน่น ไม่เคยบอกให้ชงเฉงร้ ชงเฉงถอว่าเขาเปน
ิ
ิ
ู
เพอน ข้าเองก็ไม่ได้ใส่ใจ

ื











306

ิ
ิ
่
ี
ี

ี
ช่วงสองสามปแรกทเข้าวังชงเฉงอยูอย่างสงบไม่มเรื อง
ิ
ราวอะไร จนกระทังเมอจางเฉงไปตรวจโรคให้ชงเฉง จาง


ิ
ิ
ื

็
ี
ิ
่
เฉงเปนหมอทเก่ง ฝาบาททรงไว้วางพระทัยจางเฉง ข้า
ิ
ู
ไม่ร้ว่าผ้าเช็ดหน้าผนนั นมคนเอามาใส่ร้าย หรือว่าจาง
ี
ื
ิ
ิ
ิ
เฉงเก็บของชงเฉงไว้กับตัวมาตลอด





่
ิ
ิ
ิ
ฝาบาททรงดําริทจะประหารจางเฉง ชงเฉงทูลขอให้ลด

ี
โทษ ฝาบาททรงพิโรธจนไม่ใส่พระทัยทชงเฉงทูล เพอไม่
่
ิ

ื

ี
ิ
ิ
ให้ชงเฉงลําบาก จางเฉงจึงฆ่าตัวตาย หลังจากนั น ข้าก็
ิ
ิ
ิ
ิ
ิ
ไม่ร้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างฝาบาทกับชงเฉงได้เกด
่
ู
อะไรขึ น วันถัดจากจางเฉงตาย ชงเฉงก็ถูกลดตําแหน่ง
ิ
ิ
ิ
็
เปนพระสนมระดับกุ้ยเหริน”









ื

ิ
ิ

ี
ซูจวซอห่วงกู้ชงเฉงมาก นางร้ทันทว่าเกดอะไรขึ น กู้เฝน
ิ
ู
ิ
ิ
307

ิ
ี
ี
ิ
ี
ิ
ิ
ิ
ไต้อาศัยเรื องน มาใส่ร้ายกู้ชงเฉง อกทั งชงเฉงเองก็มนสัย
ื
ี
ด อรั นและอ่อนไหวมาก เรื องน จึงทําให้ความสัมพันธ์ของ
ิ
ี


ทั งสองร้าวฉาน อกทั งกู้เฝนไต้เล่ห์เหลียมจัด อาศัยเรื อง
็
น ให้เปนประโยชน์ทันท ทําให้ตนได้รับตําแหน่งฮองเฮา”
ี
ี








ิ
็
“ชงเฉงก็เปนคนอย่างน แหละ บริสุทธ ใจเกนไป นางรัก
ิ
ี
ิ
ิ
่
ฝาบาท ไม่อาจยอมให้ฝาบาทสงสัยตน และไม่พยายาม
่

ทูลอธบาย ไม่ยอมรับผิดโดยด ยอมอยูอย่างโดดเดยวใน
่
ี
ี
ิ
ื
วังจอจงไปตลอดชวิต ข้าจะช่วยอะไรนางได้
ิ

ี








เมอก่อนเจ้าบอกว่าข้าไม่ช่วยชงเฉง ฝาบาทให้ข้าเข้าวัง
ิ
่
ิ
ื

ิ
ความจริงก็คอทรงอยากให้ชงเฉงยอมรับผิด ข้าเข้าวังไป
ื
ิ
เตอนนางหลายครั ง แต่ก็ไร้ผล ข้าไม่ร้จะทําอย่างไรกับ
ู
ื

ู
ิ
ี
นาง ไม่ร้ว่านสัยน ได้มาจากใคร ทําร้ายตัวเองจนไม่เหลือ




308

อะไรเลย












่
ี
เด็กคนนั นพอตัดสินใจไปแล้วก็ไม่มใครดึงกลับมาได้ ฝา

ี
ื
บาทหรือจะทรงรับความด อรั นน ได้ สุดท้ายจึงเปนอย่าง
็

ี
ี
ทเจ้าเห็น คนหนึ งบบให้ยอมรับผิด อกคนหนึ งดึงดันไม่

ี
ยอมรับผิด”






















































309

ี


ื
ิ
ตอนท 200 ซูจวซอสบายใจ






ิ
ิ
ความเด็ดเดยวของกู้ชงเฉงคล้ายซูหลิ วมาก เพยงแต่ว่ากู้
ี
ี

ชงเฉงตรงไปตรงมามากกว่า
ิ
ิ










ิ
ิ

ิ
ี
ซูจวซอห่วงลูกคนน กู้ชงเฉงยังคงรักเฟงอวินหล่างแน่
ิ
ื

ิ
ื

ื
ี
่
นอน ไม่อย่างนั นคงไม่อยูในวังจอจงเหมอนเดิม เพยงแต่
ื
ี

ี
ิ
ไม่อาจยอมรับการทเฟงอวินหล่างบบให้เพอนตนฆ่าตัว



ี
ตาย สภาพเช่นน นางควรจะช่วยกู้ชงเฉงอย่างไรด ี
ิ
ิ


310

ื


เรื องของความรักความผูกพัน คนอนยากทจะสอดแทรก
ี

ี
และไม่ใช่เรื องทนางถนัด









ิ
็
ิ
แต่กู้ชงเฉงเปนลูกของนาง นางไม่อยากเห็นกู้ชงเฉงอยู ่
ิ
ิ
ี
อย่างคับข้องใจไปตลอดชวิต อย่างน แล้ว คงไม่มความ
ี
ี
สุขไปทั งชาติ ต้องลงมอทําอะไรสักอย่างแล้วคิดหาทาง
ื



ต่อไป











่
ื
“วันหลังถ้าเจ้าเตอนชงเฉงได้ ก็เตอนด้วย ฝาพระบาท
ื
ิ
ิ
ี
ทรงพระบารมสูงส่ง การดึงดันกับพระองค์ไม่เปนผลดแต่
็
ี


็
อย่างใด ข้าเปนพชายไม่อยากเห็นนางอยูในวังอย่าง
่
ี
ทรมาน


















311

่
ถ้าไม่เช่นนั นนางควรตัดขาดจากฝาพระบาท ในใจจะได้



ี
ี
ไม่มความผูกพันอก การไม่มความรักความปรารถนาก็
ี

ี
ี
ยังดกว่า ทําอย่างน ทรมานใจเปล่าๆ และคนททุกข์คอตัว
ื
ี
เอง”











ู
ิ
ิ
ิ
กู้หลียวนห่วงกู้ชงเฉงจริงๆ แต่ไม่ร้จะทําอย่างไรกับกู้ชง
ิ
เฉง










ู
ี
ื
ื

ิ
เมอก่อนซูจวซอไม่ร้เรื องราวอย่างละเอยด ยังนึกว่ากู้หลี


ี
ยวนร้จักแต่กนดมเทยวสนุกไปวันๆ สมองไม่เคยนึกถึง
ู
ื

ิ
เรื องพวกน ความจริงแล้วนางเข้าใจกู้หลียวนผิดไป ทั ง
ี

หมดน เปนเรื องทกู้ชงเฉงเลือกเอง
ิ
็
ิ
ี
ี












312

ี
ื
ิ
ิ
“หลียวน ไม่ต้องห่วงชงเฉง ถ้ามโอกาส ข้าจะเตอนนาง
ข้าก็อยากให้นางมความสุข”
ี










“ถึงแม้ไม่มความหวัง แต่ก็จะลองดู ข้าพูดกับนางไม่ม ี
ี



ประโยชน์ ถ้าเจ้าช่วยนางได้ นางคงซาบซึ งใจ หวังว่าคํา



พูดของเจ้าคงจะช่วยนางได้”












ซูจวซอยิ มพลางพยักหน้า
ื
ิ










ี
ี
ู
ิ

ี
“น จวซอ จู่ๆ ข้าก็ร้สึกว่ามน้องสาวอย่างเจ้าดจริงๆ

ื

ี
ู
ื
ทําไมเมอก่อนไม่เคยร้สึกอย่างน ”




“งั นเราเปนพน้องกันตลอดไปนะ”

ี
็




313

ี
็
ี
กู้หลียวนพยักหน้า ตอบอย่างจริงจัง “ด เปนพน้องกัน

ตลอดไป”













ิ
ี
ื
ซูจวซอยิ มให้กู้หลียวนอกครั ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความ

ิ
ี
ิ
ื
สุขอย่างไม่ปดบัง แม้แต่ดวงตาก็ยิ ม ยามน ซูจวซอสบาย
็
ใจเปนพิเศษ แม้ไม่ร้ว่าเปนแม่ลูกกัน แต่ลูกชายก็กลับมา
็
ู
เปนของนางแล้ว
็










ี
ี
กลับมาในรปแบบน นางก็ยังดใจ
ู









ี
ิ
กู้หลียวนนึกไม่ถึงว่าซูจวซอจะดใจอย่างน เขาเองก็ยิ ม

ี
ื

ี
ออกมา มช่วงเวลาอย่างน เขาร้สึกว่าซูจวซอเปนพน้อง
็
ี

ิ
ู
ี
ื
314

ู
ี
ี
ของเขาอย่างแท้จริง ความร้สึกน ดจริงๆ เดิมทเขากับนาง
ี
็
ี
่

ก็เปนญาติผู้พผู้น้องกันอยูแล้ว







ี
ิ

ื
ี
หลังจากพักฟนสองสามวัน ซูจวซอก็ดขึ นมาก ช่วงน กู้
ื


ิ
ิ
ี
เฉนหรงมาหานางทุกวัน เมอเห็นกู้เฉนหรงปกติด จวน
ื
สกุลกู้ก็ไม่มเหตุร้ายใดๆ ซูจวซอจึงวางใจ
ิ
ื
ี






ิ
ื

กู้จอหยวนก็มาเยยมซูจวซอสองครั ง ซูจวซอยังคงไม่
ื

ื

ิ

ี
ื
ื

กระตอรือร้นไม่เย็นชากับเขา กู้จอหยวนจึงไม่ได้อยูนาน
่
ี
เพยงแต่นังคร่หนึ งก็ไป
ู





ิ
ี
ิ
ื

วันน จู่ๆ ซูจวซอก็ให้จอหลานเตรียมกระดาษเงน
ื

กระดาษทองไว้ทําพิธเซ่นไหว้บรรพชน จอหลานนึกว่า
ี
ื





315

ทําให้นางหวัง แต่ก็ยังไม่ถึงเวลา จึงถามด้วยความอยาก




ู
ร้ “คุณหนู จะไปเซ่นไหว้ใครหรือ”










ุ
ี

ี
“พร่งน ตรงกับวันทท่านป้าจากไป ข้าจะไปเซ่นไหว้ท่าน
ป้า”











ี
จอหลานไม่ถามอะไรอก นางร้ว่าซูหลิ วมฐานะพิเศษใน
ี

ู
ื
ู
ิ

ี
ื

หัวใจของซูจวซอ ซูจวซอมความร้สึกพิเศษกับท่านป้าผู้ท ี
ิ
ื
ไม่เคยพบหน้ากัน แม้ไม่เข้าใจ แต่จอหลานก็ไม่ถามมาก

ื






“ผู้น้อยจะไปเตรียม”












ื

จอหลานขานรับแล้วไปจัดของ





316

ื

ิ
ี

ี
ู


ั
เดิมทซูจวซอไม่ร้ว่ากู้เหยยนฝงซูหลิ วไว้ทไหน ต่อมาเมอ
ื
ี
ี


ี
สอบถาม นึกไม่ถึงว่ากู้เหยยนฝงซูหลิ วไว้ทภูเขาเทยนเห
ี
ั
มินซาน ทนันทิวทัศน์งดงาม ซูหลิ วเคยพูดไว้ว่า วันหลัง
ี


ี

ถ้าตายไป อยากฝงร่างอยูทน กู้เหยยนยังจําคําของนาง
่
ั
ี

ี

ได้

------









































317