หวนแค้นชะตารัก เล่ม2

ี
่
อยูในวังได้รับความทุกข์ทรมานมามาก เวลาน ข้า


สามารถทูลกับไทเฮาได้”












ิ
ื
ิ

ื
ซูจวซอต้องการช่วยกู้ชงเฉงไม่ใช่เหตุผลอน แต่เพราะ
ิ

ิ
ิ
็
ี
็
นางคอกู้ชงเฉง นเปนสัญชาตญาณ เปนสัญชาตญาณ
ื
ี
ื
ของแม่ทมต่อลูก แม้ไม่สามารถบอกได้ แต่เมอเห็นลูก

ี

่
ตกอยูในอันตราย นางก็ต้องเข้าไปช่วย





ิ
กู้ชงเฉงส่ายหน้า “เจ้าไร้เดยงสาเกนไป ไทเฮาทรงโปรด
ี
ิ
ิ
เจ้า แต่ก็ไม่มวันปล่อยให้เจ้าทําร้ายพระนัดดาแน่ ไม่ว่า
ี



เจ้าทําอย่างน เพราะอะไร เจ้าต้องอยูให้ได้ ข้าจะคิดหา
ี
่

ี
ทางช่วยเจ้า ข้าไม่ชอบติดหน บุญคุณใคร”

















190

็
“ข้าไม่เปนไรแน่ อย่าวิตกไปเลย อย่าทําอะไรโง่ๆ รักษา



ี
ตัวเองให้ด”










ิ
ิ
ิ

็
ื
กู้ชงเฉงมองดูซูจวซออย่างไม่อยากจะเชอ “ข้าไม่ได้เปน

ื

ี
ี
ทโปรดปรานนานแล้ว ไม่มคุณค่าอะไร ก่อนทจะช่วยข้า
ี

เจ้าคิดดแล้วหรือ”
ี








“ข้าร้แต่ว่าเจ้าเปนพสาวของข้า”
ี
ู
็








ซูจวซอยังคงพูดอย่างน สายตาแสดงความจริงใจอย่างท ี
ี
ื
ิ

่
ี
สุด เวลาน นางจริงใจจริงๆ อยากอยูใกล้ชดกับลูกใน
ิ

ื
ฐานะเพอน














191

ี
ิ
ิ
กู้ชงเฉงตะลึง ตนไม่มประโยชน์อะไรเลย และนึกไม่

ออกว่าทําไมซูจวซอจึงช่วยตน ร้สึกแต่ว่าซูจวซอโง่จริงๆ

ิ
ื
ิ

ื
ู
ี
ี


ี
ี
โลกน ยังมพน้องทแท้จริงด้วยหรือ



ื
ิ
“เมอคร่เกดอะไรกันแน่”
ู








ซูจวซอไม่อยากตายด้วยเหตุผลน นางต้องการปกป้องกู้
ื
ี
ิ

่
ชงเฉง นางเองก็ต้องมชวิตอยูต่อไป ยังมเรื องทต้องทํา
ี
ี

ี
ิ
ิ
ี
อกมาก
ี







กู้ชงเฉงคิดคร่หนึ งแล้วพูดขึ น
ิ
ู
ิ










ี
ู

ื
“ปกติข้าชอบดมสุรา วันน ดมมากไปหน่อย ข้าร้สึกเวยน
ื
ี
192

ี
หัว จึงเข้ามาพัก ไม่ทันเดินไปถึงตําหนักข้าง เสยว


ื
เหลียนก็ถูกคนตหัว มคนเข้ามาทางด้านหลังเอามออุด
ี
ี
ปากอุดจมูกข้า แล้วข้าก็สลบไป













ื
พอตนขึ นมาก็เห็นพระสนมโหรวเน อตัวเต็มไปด้วยเลือด
ื
ี
ื
ู

ข้าไม่ร้ว่าก่อนหน้าน นางสลบไปหรือไม่ พอข้าฟนขึ นมา
่

นางก็ตนอยู
ื








เรื องน ชัดเจนว่ามคนวางแผนไว้แล้ว ทั งๆ ทพระสนมโหร
ี

ี
ี
ี
วร้ว่าเจ้าไม่ได้ทํา แต่ก็ไม่พูด ทําไมจึงเปนอย่างน ”
ู
็









“เพราะพระสนมโหรวต้องการกําจัดข้า และมคนวาง
ี



ี
แผนจะกําจัดเจ้าด้วย แต่คนทพระสนมโหรวต้องการ








193

ี
ื
กําจัดคอข้า แม้ข้าไม่รับผิดเรื องน นางก็จะโยนความผิด


มาให้ข้า”











ิ

ื
ี

ซูจวซอพอจะเข้าใจเรื องราวทั งหมด คนทต้องการกําจัด
ิ

็
ิ
กู้ชงเฉง ถ้าเดาไม่ผิดต้องเปนกู้เฝนไต้แน่ แต่พระสนม
ิ
ื
โหรว ซูจวซอยังไม่เข้าใจนัก

ิ








ทําไมลูกในท้องของพระสนมโหรวจึงแท้ง ทําไมพระสนม



โหรวจึงอาศัยพระนัดดาในครรภ์มาใส่ร้ายนาง เอาทารก




มาใส่ร้ายนาง ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่คุ้มกัน












นางกับพระสนมโหรวไม่เคยมความแค้นต่อกัน หรือว่า
ี


็
เรื องพระนัดดาในครรภ์เปนการวางแผนซ้อนแผน ก่อน









194

ื
ี
ี


หน้าน พระสนมโหรวจงใจเรียกนางไปทห้องเพออะไร







ี
การจะเข้าใจเรื องน ให้ชัดเจน นางต้องไปพบพระสนม


โหรวอีกครั ง ไม่เช่นนั นนางคิดอย่างไรก็คิดไม่ออก












“พระสนมโหรวจะทําอะไรกับเจ้าบ้าง”












ิ
ิ
กู้ชงเฉงถามด้วยความประหลาดใจ









ี
“ข้าเองก็ไม่ร้ว่าพระสนมโหรวมจุดประสงค์อะไร ข้ากับ
ู


ี
ี
นางไม่เคยมความแค้นต่อกัน นางต้องมจุดประสงค์แน่

นางต้องเผยจุดประสงค์ทแท้จริงออกมา”
ี












195

196

ี

ตอนท 186 จวซอติดคุก
ื
ิ







พอถึงตอนน ก็มเสียงก้าวเดินดังเข้ามา ทั งสองจึงไม่ได้
ี
ี

ิ
พูดคุยกันต่อ เฟงอวินหล่างกับเสิ นไทเฮาเสด็จเข้ามา



ี
ข้างหลังยังมกู้เฝนไต้เสด็จตามมาด้วย

ิ









“จวซอ ทําไมเจ้าถึงผลักพระสนมโหรว”
ื
ิ









เสิ นไทเฮาสีพระพักตร์เคร่งเครียด ราวกับว่าทรงผิดหวัง




ิ
ในตัวซูจวซอมาก
ื









ซูจวซอคุกเข่าลงกับพ น ตอนนั นนางต้องการปกป้องกู้ชง
ื
ิ
ิ
ื


ี
ี
ิ
เฉง จึงรับความผิดทั งหมดใส่ตัว เวลาน ยากทจะสลัดให้



197

็
ี
พ้นโทษ เรื องน นางเปนคนรับสารภาพเอง










“พระสนมโหรวเปนอย่างไรบ้างเพคะ หม่อมฉันทําผิด
็


พลาดโดยไม่ตั งใจ เผลอชนถูกพระสนมโหรว นึกไม่ถึงว่า




ิ
ี
จะทําให้เกดเหตุร้าย หม่อมฉันมโทษถึงตาย ได้แต่หวัง

ว่าไทเฮาจะทรงลดโทษ”












ื
ื
ซูจวซอพูดพลางโขกหัวกับพ น นางไม่ได้แก้ตัวให้ตนเอง

ิ
ได้แต่ยอมรับผิดอย่างจริงใจ เวลาน หากแก้ตัวจะยิงทํา

ี


ให้ไทเฮาทรงกริ ว












ิ

เสิ นไทเฮาสีพระพักตร์เครียดไม่ตรัส แต่กู้เฝนไต้ตรัสขึ น

็
พระสุรเสียงอ่อนโยนของพระนางมความหมายเปนการ
ี








198

ต่อว่าด้วย “พระสนมโหรวแท้งแล้ว หมอหลวงพิสูจน์ว่า




ุ
ี

ื
ิ

สาเหตุทแท้งเพราะท้องถูกกระแทกอย่างรนแรง จวซอ
ทําไมเจ้าถึงไม่ระมัดระวัง กระแทกถูกท้องพระสนมโหร


ี
ี
วพอด ยังมพระนัดดาอยูด้วย”
่








กู้เฝนไต้ทรงแสดงความเห็นชัดเจนว่าซูจวซอจงใจ
ิ

ื

ิ
กระแทกถูกท้องของพระสนมโหรว












ิ
เห็นชัดว่า เฟงอวินหล่างทรงไม่สบายพระทัย พระองค์


ตรัสถามเสิ นไทเฮา “พระมารดา พระมารดาว่าเรื องน ี




ควรจัดการอย่างไร”











ื
ซูจวซอเปนพระธดาบุญธรรมของเสิ นไทเฮา เสิ นไทเฮา
ิ

็
ิ





199

ิ


ทรงโปรดนางมาก เฟงอวินหล่างย่อมต้องตรัสถามเสิ น

ไทเฮา











“ขังไว้ก่อนเถอะ!”












ี
ี
เสิ นไทเฮายังมพระเมตตา ไม่ได้มพระบัญชาให้ประหาร

ี
ื

ชวิตซูจวซอ แต่ทรงเลือกทจะขังนางไว้

ี
ิ






ความจริงแล้วเสิ นไทเฮานึกสงสัยอยูในพระทัย พระนาง
่



ี
ี
ิ

ู
ื
ทรงร้จักซูจวซอไม่ใช่วันน วันเดยว





ื
็

ี

ิ
ในสายพระเนตรของเสิ นไทเฮา ซูจวซอเปนเด็กททําอะไร
ี
รอบคอบ คนอย่างน จะทําร้ายครรภ์ของพระสนมโหร





200

ี
ี
วโดยไม่มเหตุผลได้อย่างไร ความสงสัยน ทําให้พระนาง


ิ

ื
ไม่จัดการกับซูจวซอโดยตรง แต่ทรงให้คุมขังนางไว้ก่อน









ิ

เฟงอวินหล่างทรงเห็นด้วยกับเสิ นไทเฮา จึงมพระบัญชา
ี

ิ
ื
ให้คุมขังซูจวซอ








ิ
ี

กู้เฝนไต้แม้ไม่ยอม ทไม่ได้ลงโทษซูจวซออย่างหนัก แต่
ื

ิ



ิ
ไม่กล้าฝนพระบัญชาเสิ นไทเฮากับเฟงอวินหล่าง พระ
ื
นางจึงไม่ได้ตรัสอะไร










ิ
งานเลี ยงฉลองวันพระราชสมภพกลับเกดเหตุร้ายขึ น



ี
เสิ นไทเฮาไม่มพระทัยจะจัดงานเลี ยงต่อ จึงเสด็จกลับวัง


หย่งโซ่ว










201

ิ



ิ
เฟงอวินหล่างทรงให้กู้เฝนไต้เสด็จไปทักทายแขกข้าง
ิ
นอกแทนพระองค์ กู้เฝนไต้พยักพระพักตร์ ขณะเสด็จไป



ิ
ิ
ถึงหน้าประตูทอดพระเนตรเฟงอวินหล่างกับกู้ชงเฉงแวบ
ิ

ิ

หนึ ง พระหัตถ์ทั งสองข้างในแขนเสื อกําหมัดแน่น เฟงอ

ื


ิ
ิ
วินหล่างทรงให้นางไป เพอจะได้ทรงพูดคุยกับกู้ชงเฉง
ตามลําพัง












ิ
แผนการทพระนางวางไว้ไม่สามารถกําจัดกู้ชงเฉง แต่
ี
ิ
ิ
ี
ิ
ิ


กลับทําให้เฟงอวินหล่างกับกู้ชงเฉงมโอกาสพบกัน ยก
หินทุมเท้าตัวเองแท้ๆ
่









ื
กู้เฝนไต้เต็มไปด้วยความขุ่นเคองพระทัย แต่ทรงสะกด

ิ

ไว้ ควบคุมสายพระเนตรให้กลับมา แล้วเสด็จออกจาก





202

ห้อง












ิ
ิ

เฟงอวินหล่างทอดพระเนตรมองกู้ชงเฉง ทั งสองแม้อยู ่
ิ


ี
ี
่
ื
ห่างกันไม่กก้าว แต่กลับเหมอนมภูเขาลูกใหญขวางกั น
ิ
ิ
ิ
“ชงเฉง เกดอะไรขึ นหรือ”







“ถ้าหม่อมฉันทูลฝาบาท ว่าทั งหมดน ไม่เกยวข้องกับซู
ี
่

ี

ื
่

ี
ิ
จวซอ มคนใส่ร้าย ฝาบาทจะทรงเชอหรือไม่เพคะ”
ื






ี
ี
กู้ชงเฉงมองเฟงอวินหล่าง คําพูดน เดิมทนางไม่อยากพูด
ิ
ิ
ิ


ิ
ื
ี
ออกมา แต่เวลาน พัวพันไปถึงซูจวซอ ชะตากรรมของซู


่
ื
ิ

จวซออยูในพระหัตถ์ของเฟงอวินหล่าง นางจึงอยากทูล
ิ
ขอร้องเฟงอวินหล่าง

ิ



203

ิ
ื

“ซูจวซอสารภาพผิดเอง”









็

“เปนเพราะนางต้องการปกป้องหม่อมฉัน คนทเข้ามา
ี
็
เปนคนแรกคอหม่อมฉัน หม่อมฉันถูกคนตหัวจนสลบไป
ี
ื


ื
พอฟนขึ นมาก็เห็นพระสนมโหรวเน อตัวเต็มไปด้วยเลือด
ื
ี

ไม่ร้ว่าเกดอะไรขึ น นคอความจริงเพคะ ฝาบาททรงเชอ
ื
ู
ื

่
ิ
หรือไม่”








------













ตอนท 187 ฝาบาทโปรดอย่าโทษพระองค์เอง
ี
่











204

ี


ิ
ิ
ิ
กู้ชงเฉงเล่าเหตุการณ์ทผ่านมาให้เฟงอวินหล่างทรง

ทราบ แม้ทั งสองไม่มความไว้วางใจต่อกันแล้ว แต่เพอ
ี

ื

ิ
ี
ื
ช่วยซูจวซอ นางยังมความหวังอยู ่







ิ


เฟงอวินหล่างทรงเคยให้สัญญากับนางไว้ พระองค์ยัง
ื
ทรงเชอคําพูดของนางเสมอ เพยงแต่ว่าต่อมาพระองค์

ี

ทรงคนคํา
ื










“ทําไมซูจวซอเข้ามารับโทษเอง”
ิ

ื









ี
ิ


ความหวังในใจของกู้ชงเฉงทเพิงเกดขึ นมลายไปอย่าง
ิ
ิ
รวดเร็ว นางไม่ตอบ ได้แต่หลุบตาลง หลบสายพระเนตร



ิ

ของเฟงอวินหล่าง







205

ื

ี
“เราเชอในหลักฐาน เรื องน เราจะสืบให้แน่ชัด”









ิ

ิ
ิ

เมอเฟงอวินหล่างทอดพระเนตรเห็นกู้ชงเฉงเอย่างน พระ

ี
ื
ิ
สุรเสียงก็อ่อนลง พระองค์กับกู้ชงเฉงขัดแย้งกันมาหลาย
ิ
ป พระองค์ทรงร้ดว่าการทกู้ชงเฉงหลุบตาหมายถึงอะไร
ี
ิ
ิ

ู
ี
ี
ี
็
ตั งแต่เหตุการณ์ครั งนั น นางก็เปนอย่างน ตลอด ไม่พูดไม่
จา










“หม่อมฉันทูลลา”












ิ
กู้ชงเฉงถวายบังคม เตรียมออกไป
ิ












206

ิ
ื

ื

ิ
ิ
จู่ๆ เฟงอวินหล่างก็ยนพระหัตถ์มาจับข้อมอของกู้ชงเฉง
“ชงเฉง หลายปมาน เจ้าไม่มอะไรจะพูดกับเราเลยหรือ”
ิ
ิ
ี
ี
ี



“ไม่มเพคะ”
ี











นางยังคงพูดอย่างเย็นชา












“เจ้า...”












ิ
ี

ิ
เฟงอวินหล่างทรงกริ วขึ นมาทันท เวลาเนนนานมาน
ี

ิ
ี
ิ
ี

พระองค์ทรงยินดทจะให้อภัยกู้ชงเฉง ให้เรื องนั นผ่านพ้น
ี
ิ
ไป แต่กู้ชงเฉงกลับไม่ยินยอม นางจะบบพระองค์ให้ขอ
ิ
ี
ร้องนางหรือ พระองค์บารมสูงส่ง ทรงหาทางออกให้ถึง





207

ิ
ี
ิ
ขั นน แล้ว กู้ชงเฉงกลับไม่ยอมรับ









็
“เจ้าอยากให้เปนอย่างไร”










ี
ี
็
“เปนอย่างน ก็ดแล้วเพคะ ฝาบาทไม่จําเปนต้องโทษ
็
่
พระองค์เอง”












ิ
ื

ื
ิ

ิ
ิ
กู้ชงเฉงยนนงไม่ขยับเขย อน ไม่มองพระพักตร์ของเฟงอ
ี

ิ


ู
วินหล่างแม้แต่แวบเดยว เฟงอวินหล่างทรงร้สึกปวด
ิ

พระทัยขึ นมาทันท เจ็บปวดยงกว่าสูญเสียพระโอรสพระ
ี
ิ
ี
ิ
ื
ิ

ู
ธดาเมอคร่ วังในมสตรีมากมาย แต่กู้ชงเฉงคนเดยวเท่า
ี
นั น ททําร้ายพระทัยพระองค์ได้อย่างง่ายดาย
ี







208

็

็
พระองค์ทรงเปนฮ่องเต้ และเปนฮ่องเต้ผู้เย่อหยิง ย่อมไม่

ู
ยินยอมให้ใครร้ว่าพระทัยของพระองค์ถูกสตรีคนหนึ ง


ิ
ิ
รัดรึงไว้ พระองค์ยังทรงรอคอยให้กู้ชงเฉงเข้ามาหา เข้า


ี
ื
ี
ี
ี
ิ
มารับผิดคนด ผ่านไปสามปแล้ว กู้ชงเฉงก็ยังไม่มทท่าว่า
ิ
จะกลับมา









ี
ี
่
นางคิดจะอยูอย่างน ไปตลอดชวิตจริงๆ










เฟงอวินหล่างทรงวางพระองค์ไม่ถูก ทั งพิโรธทั งกลัด
ิ

กลุ้มพระทัย ในทสุดก็ทรงระงับพระองค์ ไม่ได้แสดง

ี


ความพิโรธต่อนาง เพยงแต่คลายพระหัตถ์ออก
ี










ทันททเฟงอวินหล่างคลายพระหัตถ์ กู้ชงเฉงก็จากไปโดย


ิ

ี
ี
ิ
ิ


209

ไม่หันกลับมามอง












ิ


ิ
ิ
เฟงอวินหล่างทอดพระเนตรมองตามหลังกู้ชงเฉง ใน
พระทัยสับสน ความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับนาง



ิ
ดําเนนมาถึงวันน เปนความผิดของใครแน่
็
ี








ื
ื


ซูจวซอกับจอหลานถูกขังในคุกวังหลวง
ิ








ิ
่

ื
ี
ื
ื

ิ

ซูจวซอนังขัดสมาธอยูทพ น จอหลานกลับวิตกมาก

มาถึงขั นน แล้ว นางจึงเข้าใจความหมายทเมอก่อนซู

ี
ื
ี

จวซอเคยบอกไว้ ต้องระวังทุกฝก้าวจริงๆ
ิ

ี
ื








210

่

ี
เพิงหนหมาปาออกมาได้ก็ปะเข้ากับเสือ แต่ละครั งเต็ม

ี
ี
ไปด้วยอันตรายถึงชวิต แต่ครั งน จอหลานไม่ร้เจตนาของ
ู

ื
ิ

ื
ซูจวซอ ว่าทําไมนางจึงช่วยพระสนมกู้








“จอหลาน เจ้าเสียใจใช่หรือไม่”

ื









ิ
ื
จู่ๆ ซูจวซอก็พูดขึ น










ิ
ู
จอหลานงงอยูคร่หนึ ง แล้วเข้าใจความหมายของซูจวซอ

ื
ื
่

ทันท นางสันหัว “ตั งแต่คุณหนูซ อข้า ชวิตของข้าก็เปน
็
ี
ี

ื
ี
ของคุณหนู ข้าไม่เสียใจ เพยงแต่เปนห่วงคุณหนู”
็







“วางใจเถอะ เราสองคนไม่เปนอะไรแน่ ในเมอไทเฮาทรง
ื
็





211

ี
ขังเราสองคนทน แสดงว่าไทเฮาไม่ต้องการประหารเรา
ี
เราไม่ต้องวิตกเรื องตาย อย่างมากก็เจ็บปวดทางกาย”











ื
ิ

ซูจวซอหนักแน่นมาก หากนางถูกลงโทษประหาร นางก็

ยังมป้ายเว้นโทษประหาร ดังนั น ไม่ว่าอย่างไรนางย่อม
ี



ี
ื
รักษาชวิตไว้ได้ แต่เมอเข้ามาในน แล้ว ความเจ็บปวด
ี

ทรมานทางกายย่อมไม่อาจเลียงได้















































212

ตอนท 188 ถูกลงทัณฑ์

ี
























ี
“ข้ายินดรับโทษแทนคุณหนู”











ิ
ื
ื
จอหลานรีบพูดต่อจากซูจวซอ












213

่
“เจ้าเด็กโง่ จุดประสงค์ของพวกนั นมุงทข้า เจ็บปวดน้อย
ี

ี

ี
ลงคนหนึ งก็ยังด เจ้าอย่าเข้ามาเกยวข้องเด็ดขาด”








“เรื องน ความจริงแล้วคุณหนูเลียงได้ ทําไมคุณหนูต้อง

ี


ช่วยพระสนมกู้ด้วย”











ี
จอหลานคิดไปคิดมาก็คิดไม่ออกว่ามเหตุผลอะไร หากซู
ื


ื
ี
ิ
จวซอไม่ออกไป เรื องน คงไม่พัวพันถึงซูจวซอ
ิ


ื





ี

ี
ื


ิ
ิ
ิ
ี
ื
ซูจวซอยิ มเจอนๆ ไม่มทท่าว่าเสียใจทได้ทําลงไป “ชงเฉง
เปนญาติของข้า”
็




ี
ี
พอพูดออกมาอย่างน จอหลานก็ยังไม่เข้าใจ สละชวิต

ื



214

ื

่

ี
เพอญาติผู้พคนหนึ งซึงไม่เคยไปมาหาสูกัน สมควรหรือ






ิ
ี
พอตกบ่ายก็มหญงร่างใหญสองสามคนเข้ามา พาตัวซู
่
จวซอออกไป จอหลานอยากขัดขวาง แต่ถูกถบล้มลงกับ
ื
ี
ื

ิ

ื
พ น










่
ี


ื
“จอหลาน อย่าทําอะไร อยูรอข้าทนแหละ พอถึงเวลา
ี
เจ้าต้องทําแผลให้ข้า”











ี
ซูจวซอพูดยํ าปรามจอหลานทกําลังจะลุกขึ นมา เพอไม่
ื

ื
ื
ิ


ให้นางพลอยเจ็บตัวไปด้วย







ื
็
จอหลานเปนห่วงซูจวซอมาก แต่ไม่อาจขัดขวางคนพวก
ื
ิ



215

ั
ี
ิ
น จึงฟงคําพูดของซูจวซอ บอกว่า “คุณหนู ต้องทนให้ได้
ื
นะเจ้าคะ”











ิ
ื

ซูจวซอพยักหน้า









ิ
ิ
ี
ื

ผู้หญงพวกน ควบคุมตัวซูจวซอออกไปอย่างหยาบคาย
ิ
ื
มัดตัวนางไว้กับเสาลงทัณฑ์ มัดมอมัดเท้า แล้วเริมรัดน ว

ิ
ผู้หญงอ้วนดําคนหนึ งพูดขึ น “บอกมา ใครสังให้เจ้าทํา


ิ
ร้ายพระโอรสพระธดาในครรภ์”











“ไม่มใครสัง”

ี











ิ
ซูจวซอสงบนง
ื

ิ


216

่
“ทําไมพุงเข้าชนท้องพระสนมโหรว”











“ไม่ได้เจตนา”











ี
“พูดอย่างน ไม่รับสารภาพใช่ไหม ดูแล้วถ้าไม่ลงโทษให้



หนัก เจ้าคงไม่รับสารภาพแน่”











ื
ี
ี
นางโบกมอ เรียกขันทน้อยมาลงทัณฑ์ ขันทน้อยสอง

ิ
ื
ิ
ื

ื
สามคนรีบรัดเชอกให้แน่น น วมอของซูจวซอถูกรัดแน่น

ี
เข้าไปอก เจ็บปวดทน วแสนสาหัส จนผิวปริแตกเลือด
ิ
ี
ออก













217

ื
ซูจวซอทนความเจ็บปวด ไม่ส่งเสียงร้องครวญคราง
ิ

ี
ี

ื
หน้าผากมเหงอผุดออกมา สีหน้าซด







“พระสนมกู้สมคบกับเจ้าใช่หรือไม่”












หญงอ้วนดําถามยํ าอย่างหนักแน่นอกครั ง
ิ
ี










็
ี
“ข้ากับพระสนมกู้ไม่เคยคบหาสมาคมกัน เรื องน เปน


ี
อุบัติเหตุ ไม่ว่าจะถามข้าอกกครั ง ข้าก็ยังตอบเหมอน
ื
ี
เดิม”











ด้วยความเจ็บปวด เสียงของซูจวซอเริมสัน แต่ยังพูดอยู ่


ิ

ื
ิ
ี
อย่างนั น พวกน ต้องการให้นางดึงกู้ชงเฉงมารับโทษด้วย
ิ




218

ิ
ี
็
เปนไปไม่ได้เด็ดขาด ถ้าเดาไม่ผิด ผู้หญงพวกน น่าจะ


็
เปนคนของกู้เฝนไต้
ิ








“ลงโทษต่อ”












ิ
ี

ผู้หญงคนนั นออกคําสังอกครั ง









ซูจวซอกัดฟน เหงอไหลจนเส อผ้าเปยกโชก ความเจ็บ

ื
ื
ี

ิ
ื
ั
ื
ุ
ปวดอย่างรนแรงทําให้มอเท้าสัน แต่นางก็ยังคงไม่ส่ง

เสียง









ี
ี
ี
“กระดูกแข็งดน ในน ไม่มกระดูกไหนแข็งจนข้าแทะไม่
ี

ไหว เข้ามา ราดนํ าเกลือ”







219

ุ
เอานํ าเกลือราดปากแผล ความเจ็บปวดนั นรนแรงอย่าง




ี
ี
ื
ิ
คาดไม่ถึง ขณะทถูกนํ าเกลือราด ซูจวซอกัดริมฝปาก
ี
แน่น ริมฝปากถูกกัดอย่างแรง เลือดสดๆ ซึมออกมา










“ลงโทษต่อ”











ื

ิ
ผู้หญงคนนั นไม่ให้โอกาสซูจวซอได้พักหายใจ รีบออกคํา
ิ
สัง ในทสุดร่างกายของซูจวซอก็ทนความเจ็บปวดไม่ไหว
ื
ี



ิ
สลบไป










ี
ตั งแต่ต้นจนจบนางไม่ร้องออกมาแม้แต่คําเดยว ความ


ิ
อดทนของนางสูงเกนความคาดหมายของผู้หญงพวกน
ิ
ี






220

่
ี
คุณหนูตระกูลใหญสามารถทนรับโทษทัณฑ์อย่างน ได้ น ี

็
ี

เปนเรื องทคาดไม่ถึงจริงๆ









ี
“เถยนหมัวมัว[1] องค์หญงอันผิงสลบไปแล้ว ทําอย่างไร
ิ


ด”
ี










ุ
ิ
็
ี
“ส่งกลับไปทคุก พร่งน ค่อยลงโทษต่อ นางเปนคนใกล้ชด
ี

ของไทเฮา ทรมานหนักเกนไปไม่ได้”
ิ









ื
ี
ขันทน้อยพยักหน้า รีบพาซูจวซอออกไป

ิ








------






221

[1] หมัวมัว (嬷嬷) คําเรียกแม่นมหรือนางกํานัล




อาวุโส







































ี

ตอนท 189 หลียวนสํานึกผิด




























222

็
ิ
ส่วนอกด้านหนึ ง กู้เฉนหรงหลังจากกลับถึงจวนก็ไม่เปน
ี

ื

ิ
อันสงบ เขาห่วงซูจวซอมาก








ิ

ี
ื
็

ี

เวลาน ซูจวซอถูกขังในคุกวังหลวง ซึงเปนสถานทลง

ี
ทัณฑ์พระสนมกับนางกํานัลทกระทําความผิด ไม่
ี
็
อนุญาตให้ผู้ชายเข้าไป เมอเปนอย่างน เขาก็ไปเยยมซู
ื
ี


ี
ี
ิ
ื
จวซอไม่ได้ แม้มความสามารถมากเพยงไร ก็ไม่อาจพาซู

ิ
ื
จวซอออกไปได้







ิ
ื

เฟงอวินหล่างอาจช่วยซูจวซอได้ แต่กู้เฉนหรงรับใช้ใกล้


ิ
ิ

ิ
ิ

ิ

ู

ชดเฟงอวินหล่างมานาน ร้ว่าเฟงอวินหล่างทรงพิจารณา
จากหลักฐาน ถ้าไม่มหลักฐาน การทูลขอร้องคงไม่ม ี
ี
ประโยชน์










223

ี
ื
ิ
็
เวลาน สถานการณ์ไม่เปนผลดต่อซูจวซอเลย พระสนม

ี
็

โหรวเปนคนกล่าวโทษ ซูจวซอก็ยอมรับ การจะพลิกคด ี
ื
ิ
จึงเปนเรื องยาก
็










ี
ี
ในทสุดเขาก็นึกถึงคนคนหนึ ง เวลาน มแต่คนผู้น เท่านั นท ี
ี

ี
ื
จะช่วยซูจวซอได้
ิ









ขณะทกู้เฉนหรงเตรียมจะออกไป ก็เจอกู้หลียวนทหน้า
ี

ิ

ี
ี
ประตูจวนพอด กู้หลียวนถอจดหมายอยู สีหน้ายังคง
่
ื
ตกใจ ยนจดหมายนันใส่มอกู้เฉนหรง “อ่านดูสิ!
ื


ิ
ื
ิ
ิ
จดหมายจากชงเฉง”














224

ี
ิ
ิ
กู้เฉนหรงรับจดหมาย รีบคลีอ่าน กู้ชงเฉงเขยนเล่า
ิ
เหตุการณ์ตั งแต่ต้นจนจบ อยากให้กู้หลียวนหาทางช่วย



ิ

ื
ซูจวซอ









ิ
ื

ิ
“นางทําเพอปกป้องชงเฉง...”







ิ
่
กู้เฉนหรงประหลาดใจอยูก่อนแล้ว ทําไมซูจวซอจึงหลง
ิ
ื

ิ

ื
กลให้คนทําร้ายได้ง่ายๆ ความจริงก็เพอปกป้องกู้ชงเฉง
ิ
จึงยอมรับผิดทุกอย่าง












ี
ี
เจ้าเด็กโง่ ช่างดกับกู้หลียวนกับกู้ชงเฉงอะไรอย่างน ไม่
ิ
ิ
ใช่สิ นางมความผูกพันอย่างลํ าลึกกับซูหลิ ว เขาเองก็ไม่ร้ ู
ี


ี
ว่าความผูกพันน มาจากไหน









225

ื
ิ

ิ
กู้หลียวนสีหน้าเครียดจัด นึกไม่ถึงว่าซูจวซอจะช่วยกู้ชง
ี
ิ
เฉงจนไม่คํานึงถึงชวิตของตัวเอง










ี

ี
ี
ทผ่านมา เขามอคติกับซูจวซอมาตลอด อคติน ทําให้เขา
ื

ิ
ิ

ื
เกลียดซูจวซอ ต่อมาแม้ไม่เกลียด แต่ก็ไม่ได้ยอมรับซู

ิ
ื
จวซออย่างแท้จริง ยังคงมอคติอยู
่
ี






ี
ู
ิ
พอถึงตอนน เขาเริมร้สึกละอายใจ เขามองซูจวซอผิดไป


ื

คําทนางเคยพูดกับเขาล้วนเปนความจริง นางถอว่าเขา
็
ื
ี
กับน้องเปนคนใกล้ชด แต่เขาไม่เคยใส่ใจ ร้สึกว่าคําพูด
ู
ิ
็

ิ
ื
ื

ของซูจวซอเชอถอไม่ได้
ื











226

ิ
ิ
กู้เฉนหรงพูดว่า “นางต้องการช่วยชงเฉงจริงๆ ถึงได้ยอม
ิ

ี
ิ
ี
ถูกติดคุกวังหลวง เฉนหรง เจ้ามวิธใดช่วยนางบ้าง”








ี
นางจริงใจต่อเจ้าสองคนพน้องมาก แต่เจ้าไม่เคยยอมรับ



เลย











ู
หลียวน เจ้าไม่ร้หรอกว่าเรื องน ข้าอิจฉาเจ้ามาก เจ้าทํา
ี


ื

ื
กับจวซออย่างนั น แต่นางก็ยังยิ มให้เจ้าเหมอนเดิม
ิ








ี
ื
เมอก่อนข้าไม่เข้าใจ เวลาน ข้าเข้าใจแล้ว นางนับถอท่าน

ื
ื
ิ
ป้ามาก พวกเจ้าอาศัยบารมของท่านป้าจวซอไม่ได้โหด
ี

ี

ร้ายอย่างทเจ้าคิด ความจริงแล้วนางมนํ าใจกับคนใกล้
ี
ชดมาก
ิ









227

ี

ข้าจะเข้าวัง เจ้าไปปลอบใจน้องของเจ้าทจวนอันผิงโหว

ี

่
ื
็

ิ
เถอะ พน้องคูน รักกันมาก ถ้าจวซอเปนอะไรไป เหลียง
ี
อินคงร้อนใจแน่”









กู้หลียวนพยักหน้า ถามขึ น “เจ้าจะไปเข้าเฝ้าฝาบาท
่


หรือ”












“ข้าจะไปหาพระสนมโหรว นางโกหกแน่ๆ”











ี
ี

ี

“ถึงนางจะโกหก ก็ไม่มวันเปลียนคําทพูดไปก่อนหน้าน ”







ิ
กู้เฉนหรงแววตาเร้นลับอํามหิต “ข้ามวิธของข้า หลียวน
ี
ี



228

่
ี

เจ้ารีบไปเถอะ! ปลอบใจสตรีเปนเรื องทเจ้าถนัดอยูแล้ว”
็








พูดจบ กู้เฉนหรงก็ออกไปจากจวน
ิ











ื
ี

่
เวลานั นกู้จอหยวนอยูทวังเว่ยยาง เขาไม่ได้ขอร้องกู้เหย ี
ิ

ื
ยนกับซูเหมย แต่มาทูลขอร้องกู้เฝนไต้ให้ช่วยซูจวซอ
ิ









กู้เฝนไต้ให้สาวใช้ออกไป แล้วเสด็จมาอยูข้างหน้ากู้จอ
ิ
่
ื

ื
หยวน ทรงสะกดความพิโรธในพระทัย ทรงประคองกู้จอ


หย่วนด้วยพระหัตถ์ “จวซอมความผิดฐานลอบทําร้าย

ี
ื
ิ
่
พระโอรสพระธดา นางเองก็สารภาพแล้ว ฝาบาทกับ
ิ


ื

ี
ไทเฮากําลังพิโรธ เวลาน ข้าพูดอะไรคงไม่มประโยชน์ จอ
ี
ี

หยวน นเปนชะตากรรมของจวซอ เราคงต้องยอมรับ
็

ิ
ื




229

ิ
ลิขตฟ้า”



















































































230

ี

ตอนท 190 นางทําอะไรผิด























ื
ิ
ี

ี
ิ
“จวซอไม่มเหตุผลทจะทําร้ายพระโอรสพระธดา เรื องน ี

ิ
ต้องมอะไรแอบแฝงแน่ เฝนไต้ เจ้าช่วยจวซอด้วยเถด!

ื
ิ

ิ
ี
ข้าขอร้อง”







ู
ื

ิ

ิ
ิ
กู้จอหยวนห่วงซูจวซอมาก พอร้ว่าเกดเรื องขึ นกับซูจวซอ
ื
ื

็
ิ
ก็รีบมาทูลขอร้องกู้เฝนไต้ทวังเว่ยยาง ทั งสองเปนฝาแฝด

ี

ิ
สนทสนมกันตั งแต่เล็ก





ิ
ื

ื
กู้เฝนไต้ไม่เข้าใจว่าเหตุใดกู้จอหยวนจึงชอบซูจวซอ


ิ
231

ี

ู
ขนาดน พระนางอยากตรัสบริภาษให้กู้จอหยวนร้ตัว แต่
ื

ี
ก็เกรงว่าจะกระทบความสัมพันธ์ระหว่างพน้อง เขาเปน
็
ี


ี
ญาติทพระนางใส่พระทัยทสุด ไม่อยากให้ความสัมพันธ์
ิ

ห่างเหินเพราะซูจวซอ
ื









ี
ิ
ี

ื
ี
เมอดําริเช่นน กู้เฝนไต้ก็ทรงแสดงท่าทดขึ นมาก ตรัส
ื
ื

เตอนกู้จอหยวนอย่างอดทน







่
็
ื
ิ

“แม้ข้าไม่ชอบซูจวซอ แต่ในเมอนางเปนคูหมั นของเจ้า
ื
และเปนคนทเจ้ารัก ข้าจะพยายามช่วยอย่างเต็มท ถ้า
ี

็

ี
่
ทูลฝาพระบาทได้ ข้าจะทูลขอร้องให้ช่วยนาง แต่เรื องน ี
ิ
ไม่ใช่ง่ายๆ เจ้าอย่าหวังมากเกนไป

















232

ื
ี

ี
็
จอหยวน เจ้าเปนพข้า ข้ามเรื องจะบอก เจ้าอาจจะไม่พอ
ิ
็
ใจ แต่ข้าจําเปนต้องพูด ซูจวซอเปนคนชอบหาเรื อง ไม่
็
ื

ร้จักแบบแผน ถ้าเจ้าแต่งงานกับนางจริง วันหลังคงไม่ได้
ู

่
อยูอย่างสงบ










ถ้าครั งน ข้าช่วยนางไม่ได้ เจ้าก็ไม่ต้องเสียใจ เจ้า
ี



พยายามเต็มทแล้ว ไม่มอะไรติดค้างนาง”
ี

ี









กู้จอหยวนเอ่ยว่า
ื










ู

“ไม่ใช่ว่าซูจวซอไม่ร้จักแบบแผน เรื องจวนอันผิงโหว ว่า
ื
ิ
ไปแล้วก็เปนเพราะท่านลุงกับป้าสะใภ้ทําเกนไป เหม่
็
ิ

ื

ิ
ี
ยเสียนอกคน ทําอะไรกับจวซอ ข้าเห็นกับตา ท่านแม่ก็






233

ื
เหมอนกัน











ู
็
ื
ิ
ข้าไม่ร้ว่าว่าพวกเจ้าทําไมไม่ชอบจวซอ นางเปนเด็ก


ี
ี

ี

็

กําพร้าทไร้ทพึง นางเปนทโปรดปรานของไทเฮาก็ด้วย
ความสามารถของนางเอง ทําไมพวกเจ้าไม่เห็นความด ี
ของนาง นางทําผิดอะไรหรือ”












ื
ิ


ิ
กู้จอหยวนปกป้องซูจวซอมาก พอได้ยินกู้เฝนไต้ตรัสว่า

ื
ิ

ี

ี

ิ
ื
ยินดช่วยซูจวซอ นํ าเสียงทเขาพูดกับกู้เฝนไต้จึงอ่อนโยน
ลงมาก






ี
ื


ี
“ความผิดทสําคัญทสุดของนางคอโลภอยากได้ของทไม่
ี


ิ
ใช่ของตนเอง จอหยวน ซูจวซอเปนคนเจ้าเล่ห์ ข้ากลัวว่า
ื
ื
็


234

เจ้าจะถูกนางหลอกใช้”












่

็
็
“นางไม่ได้หลอกใช้ข้า นางเปนคูหมั นของข้า นเปนเรื อง
ี


ื
ิ
ิ

ทข้าสมควรทํา เฝนไต้ ทําไมถึงว่าจวซอโลภอยากได้ของ
ี
่
ทไม่ใช่ของตนเอง เดิมทนางก็เปนคุณหนูใหญจวนอันผิง
ี

็
ี
โหวโดยชอบธรรม ทําไมนางจึงออกไปจากจวน พวกเรา
ี
ู
่
ก็ร้ดอยูแล้ว








่

ถ้าพูดถึงชาติกําเนด นางเปนลูกทเกดกับฮูหยินใหญ
ี
ิ
ิ
็
็
ฐานะสูงกว่าพวกเราไม่น้อย นางกลับจวนเปนความโลภ


ิ
ี

หรือ ตั งแต่ต้นจนถึงเดยวน เราเองก็ทํากับนางเกนไป”
ี







กู้เฝนไต้ร้สึกทนไม่ไหว พระนางทอดพระเนตรดูกู้จอ

ื
ู
ิ






235

ื
หยวนอย่างไม่อยากจะเชอ “เจ้าบ้าไปแล้ว โดนนางทํา


ื

ั

ิ
็
ี
เสน่ห์จนสติฟนเฟอน นางเปนลูกทเกดกับฮูหยินใหญ ่
แล้วเปนอย่างไร นันเปนเรื องอดต ธรรมชาติผันแปร พ่าย
ี

็
็
ี
ื
็
แพ้เปนเรื องธรรมดาไม่ใช่หรือ นางถอดอย่างไรจะกลับ
ี
มาอก”










ื
“แล้วเราถอดอย่างไรไม่ให้นางกลับมา”
ี









กู้จอหยวนย้อนถาม
ื











ี

ิ

“เจ้า...” กู้เฝนไต้ถูกย้อนก็ตอบไม่ได้ “จอหยวน มแต่เรา
ื
ี

สองคนเท่านั นทเปนครอบครัวเดยวกัน”
ี
็











236

ี
“ข้าไม่เคยบอกว่าเราไม่ใช่ครอบครัวเดยวกัน แต่ข้า



ื

ิ
ิ
อยากให้พวกเจ้าปล่อยจวซอ ท่านแม่เคยทํากับจวซอมา
ื

ิ

แล้ว เฝนไต้ เจ้ารับปากข้าได้หรือไม่ ไม่ว่าอย่างไรก็อย่า
ื
ิ
ทําร้ายจวซอ ข้าไม่อยากให้เจ้ากลายเปนอย่างนั น ข้าไม่
็


ี
ร้สึกว่าจวซอมความผิดอะไร นางถูกบบคั น”
ื
ิ
ี
ู






่

ิ
กู้เฝนไต้ยิ มหยันอย่างอดไม่อยู “เจ้าโดนนางหลอกแล้ว

ื

ื

ี
ื

นางไม่ใช่คนซอๆ อย่างทเจ้าคิด จอหยวน เจ้าตนเสียท ี
ื


เถอะ จวซอเปนผู้หญงจตใจชัวช้า ท่านป้ากับเหม่ยเสีย
ิ
ิ
็
ิ
ื
ี
นตายด้วยนํ ามอนาง เจ้ายังมาบอกว่านางถูกบบคั น




ี
ี
ใครบบคั นนางให้ทําอย่างน กัน นางคิดหาทางกลับจวน


อันผิงโหวเพอกําจัดครอบครัวท่านลุง เวลาน นางกําลัง
ี

ื
ี
ู
จะบรรลุจุดหมาย เจ้ายังคิดว่านางไม่ร้เรื องร้ราวอกหรือ”
ู




237

------













ี

ตอนท 191 อย่างน ยิงสมควรตาย
ี





















ื

ี
ื

“จวซอไม่มวันทําร้ายคนอนก่อน นางไม่ใช่คนอย่างนั น
ิ
ี
ป้าสะใภ้กับเหม่ยเสียนไม่ได้ตายเพราะนาง เรื องน จะ

ิ

ี
ื
ิ

โทษนางไม่ได้ เฝนไต้ เจ้ามอคติกับจวซอแล้ว”





ื

ิ
กู้จอหยวนยนหยัดปกป้องซูจวซอ กู้เฝนไต้พิโรธจัด สอง
ิ

ื
ื

ั
ี
ื


ิ

พน้องไม่มใครฟงใคร กู้เฝนไต้ถอนพระทัย “จอหยวน
ี
238

ี

ื
เจ้าทําอย่างน ไม่ได้ ให้คนอนหลอกง่ายๆ วันหลังจะดูแล

การงานของครอบครัวได้อย่างไร”











“เจ้าดูถูกข้าเกนไป ข้าไม่ได้โง่” กู้จอหยวนส่ายหน้า “เฝน
ิ
ิ

ื


ื
ไต้ ข้าไม่ได้ขอร้องให้เจ้าชอบซูจวซอ แค่ไม่ทําร้ายนางก็
ิ
พอ เจ้ารับปากได้ไหม”












กู้เฝนไต้ย่อมไม่อาจทรงรับปากได้ พระนางทรงร้สึกว่าซู
ู

ิ
จวซอเปนตัวขัดขวาง ตัวขัดขวางทต้องขจัดออกไปไม่วัน

ื
ิ
็
ี

ใดก็วันหนึ ง เพอไม่ให้กระทบความสัมพันธ์ระหว่างพ ี
ื


น้อง นางจึงทรงรับปาก “ได้ ข้ารับปากเจ้า”











พอได้ยินกู้เฝนไต้ทรงรับปาก กู้จอหยวนก็โล่งอก “ขอบ

ิ

ื






239