หวนแค้นชะตารัก เล่ม2

ู
ู
ไม่ร้เรื องร้ราว










ื

ื
กู้จอหยวนผิดหวังยิงนัก เขาฝนยิ มออกมา “เจ้าไม่ได้ทํา

็
็
อะไรผิด ไม่จําเปนต้องขออภัย เปนเพราะข้าผิดเอง เรื อง


ี
น ข้าไม่ได้ถามความเห็นของเจ้า










ี
ื
ื
จวซอ ข้าไม่ฝนใจเจ้า บางทเจ้าอาจจะร้จักข้ามากขึ น
ู

ิ
เรื อยๆ ว่าข้าเองก็ใช้ได้แล้วยินดแต่งงานกับข้า ข้ายังยน
ื
ี
ี
ยันคําเดิม มอะไรเจ้ามาหาข้าได้เสมอ”












ี
ื
ิ
ื
ซูจวซอพยักหน้า มิได้พูดอะไรอก เมอก่อนนางทําตัวใกล้

ิ
ื
็
ชดกับกู้จอหยวนเพราะคิดจะใช้เขาให้เปนประโยชน์

ี
ี
ี
เวลาน นางไม่มความคิดเช่นน แล้ว และนางก็ไม่อยาก






10

ี
แสร้งทําอะไรต่อหน้ากู้จอหยวนอกด้วย
ื










ื
กู้จอหยวนเตรียมขึ นรถม้า ทันใดนั นคนชุดดําสองสาม

คนก็กระโดดเข้ามา













กู้จอหยวนไม่ทันได้ตั งสติ คนพวกน ก็จับซูจวซอไว้ พอกู้
ื
ี

ิ
ื
ี


ี
จอหยวนได้สติก็ชักกระบออกจากเอวทันท
ื





ทว่าสายเกนไป พวกชุดดําวรยุทธ์เหนอกว่า ทั งไม่อยาก
ื
ิ


ื
่
ื
ยุงกับกู้จอหยวน ก็พาซูจวซอหายลับไปบนถนนหลวง
ิ


อย่างรวดเร็ว










ี
กู้จอหยวนร้อนใจรีบตามไป หากแต่บนถนนกลับไม่มแม้
ื





11

แต่เงาของคนชุดดํา












ิ
ี
พวกชุดดําพวกน ช่างบังอาจนัก กล้าถึงขั นชงตัวคนหน้า

็

ื
ประตูจวนอันผิง นมิใช่โจรธรรมดา กู้จอหยวนเปนห่วงซู
ี

ื
ิ

จวซอ จึงรีบกลับจวนสกุลกู้ เตรียมพาคนไปตามหาซู
ื

จวซอ
ิ










ื
ิ
ี
ื
พวกชุดดําพอพาซูจวซอไปแล้วก็ตซูจวซอจนสลบ แล้ว

ิ
่
จับนางใส่กระสอบปานหามไป








ื


เมอซูจวซอฟนขึ นมา ก็พบว่าตนถูกมัดมอมัดเท้า เอนตัว
ื
ิ

ื
ื
พิงผนังหิน












12

ี
ี
ื

ซูจวซอมองไปรอบๆ ผนังหินมตะเกยงนํ ามันสองดวง
ิ
่
ี
แขวนอยู ภายใต้แสงสลัวนั นมองเห็นว่าบริเวณน กว้าง

ี
ขวางมาก บนพ นมกรวดเล็กกระจัดกระจาย ตามก้อน
ื


ี
่
หินใหญมตะไคร่นํ า ได้ยินเสียงนํ าหยดแต่ไกล แสดงว่าท ี

็
นเปนถํ า

ี









ี
บนพ นตรงกันข้ามกับนางมคนชุดดําสองคนนังอยู ทั ง
่
ื

ิ
ื
สองหลับตาพิงผนังหิน เหมอนทําสมาธ










ี
นางลองขยับมอ ถูกรัดไว้แน่น ถ้าไม่มคนช่วยนางคงดิ น
ื


่
ไม่หลุดแน่ ถ้าทนเปนถํ า แสดงว่าอยูนอกเมองแล้ว
ื

ี
็

ี




นางพยายามทําใจให้สงบแล้วคาดเดาฐานะของคนชุด










13

ี
็
ดํา ถ้าเดาไม่ผิดคงจะเปนคนแคว้นเจยง กู้เฉนหรงไม่
ิ

ี
่
ี
กลับไปแคว้นเจยง นางก็ไม่มวันอยูอย่างสงบ เพราะคน
ี
พวกน คอยจับตาดูนางอยู
่










ขณะนั นมคนชุดดําอกสองคนเดินเข้ามา เปนชายกลาง
ี
็
ี
คนเช่นกัน หน้าตาธรรมดา ผิวค่อนข้างคลํ า ก้มลงมองซู




ื
ิ
จวซอ ดวงตาฉายแววอํามหิต









็
“ข้ากับกู้เฉนหรงไม่มความสัมพันธ์อะไรเปนพิเศษ พวก
ิ
ี

เจ้าจับข้ามาก็ไม่มประโยชน์”
ี











คนชุดดําหน้ายาวในกลุมพูดขึ น “พวกข้าไม่ร้จักกู้เฉน
่
ิ
ู
ิ
หรง แม่นาง พวกข้ารับเงนมาก็ต้องทํางานให้สําเร็จ เจ้า









14

ื
ื
่

ตกอยูในมอของข้าถอว่าโชคร้าย คนทต้องการชวิตเจ้า
ี
ี
็

สังไว้เปนพิเศษ ให้ข้าจับเจ้าไว้แล้วทําลายใบหน้าเจ้า
ก่อน แล้วค่อยตัดหัวและแขนขา แต่เจ้าสวยขนาดน ช่าง
ี



น่าเสียดายนัก”











ซูจวซอใจสัน พวกน ไม่ใช่คนแคว้นเจยง ถ้าเช่นนั นแล้ว

ี

ื
ิ
ี
็
เปนใคร










คนคนนั นสังไว้เปนพิเศษให้ทําลายใบหน้าของนาง ต้อง
็


เปนผู้หญงแน่ และคงแค้นนางเข้ากระดูกดําทเดยว
็
ี
ิ
ี

























15

ี
็

ตอนท 114 กฎต้องเปนกฎ










ี
ื
ี
ิ
ี
เวลาน ผู้หญงทเกลียดนางทสุดมสามคนคอ ซูเหมย กู้
ี


16

ิ

เฝนไต้ และซูเหม่ยเสียน หากพูดถึงความแค้น ซูเหม่


่
็
ยเสียนเปนอันดับแรก แต่ซูเหม่ยเสียนถูกกักตัวอยูใน

จวนอันผิงโหว จะออกมาก่อเรื องน ได้หรือ
ี











ี

ิ
เวลาน นางได้รับพระราชทานการหมั นหมายแล้ว กู้เฝน
ี
ไต้ไม่น่าจะแค้นนางถึงขั นน นางจึงสงสัยซูเหมยกับซูเหม่



ยเสียน











็
ซูเหม่ยเสียนเปนคนค่อนข้างเจ้าอารมณ์ไม่คํานึงถึงผลท ี



ี
ตามมา มซูเหวินเปนพ่อแท้ๆ ถ้านางอยากทําเช่นน ก็ใช่
ี
็

็
ว่าจะเปนไปไม่ได้










คนชุดดําร่างเล็กผอมข้างๆ ชายหน้ายาวหยิบมดสั นออก
ี









17

ิ
ื
มาจากอกเสื อ จากนั นคุกเข่าลงเบ องหน้าซูจวซอ ก่อน
ื

่
ื
ี
ื
ิ
จะถอมดวาดบนใบหน้าของซูจวซอเบาๆ “พใหญ หน้าน ี

ี
ถ้ากรีดทําลายทิ งคงน่าเสียดาย ให้พวกข้า...”









ื
ชายร่างเล็กผอมพูดด้วยสีหน้าหนกระหาย










ซูจวซอเข้าใจความหมาย ชายหน้ายาวก็เข้าใจความ
ื
ิ


หมาย เขาเริมรําคาญ “ไม่ใช่ว่าเราจะทําอะไรกับใครก็ได้


ิ
ถ้าเจ้าอยากได้ผู้หญง พอเสร็จงานก็ไปหอนางคณกา
ิ


เลือกเอาตามสบาย เรื องสําคัญเวลาน คอส่งมอบงานให้
ื
ี


ื
เร็วหน่อย ขนชักช้าจะเสียการ”










ี
็
“แต่ก็อดเสียดายไม่ได้ เปนถึงองค์หญง ปกติเรามโอกาส
ิ







18

ุ
ี

ี

เข้าใกล้ทไหน พใหญ กว่าเราจะส่งมอบงานก็พร่งน เช้า”
่
ี






็
ิ
ี
ยามน ซูจวซอร้สึกกลัวมาก แม้นางเปนคนกล้าหาญ แต่
ู
ื
ี
เวลาน นางได้แต่ปล่อยให้พวกนั นฆ่า ไม่มกําลังต้านทาน
ี
ี
แม้แต่น้อย ความฉลาดช่างวางแผนเวลาน ไม่อาจเอามา



ใช้ มแต่ต้องอาศัยคนทมวรยุทธ์สูงส่งจึงจะช่วยนางได้
ี
ี
ี
ี
ี
ไม่เช่นนั นนางมแต่หนทางตายสถานเดยว









ั
เหตุการณ์ทไม่คาดคิดครั งน ทําให้นางตระหนักถึงปญหา
ี
ี


สําคัญอย่างหนึ ง นันคอคนใกล้ชดนางไม่มใครทม ี
ี

ิ
ื
ี
วรยุทธ์










ี
ิ
เวลาน นางไม่ขัดสนเงนทอง ถ้ารอดชวิตได้ ต้องหาคนท ี
ี







19

ี
มวรยุทธ์สูงส่งสักสองสามคนมาคุ้มครองนางกับครอบ



ิ
ี
ิ
ี
ุ
ครัว วันน เกดเรื องขึ นกับนาง พร่งน อาจจะเกดเรื องขึ น
็
กับนางหวังและซูเหลียงอินก็เปนได้










เวลาน นางทําได้อย่างเดยวก็คอถ่วงเวลา ตอนทนางถูก
ื
ี
ี

ี

จับกู้จอหยวนเองก็อยูใกล้ๆ เขาคงไม่นงดูดาย ต้องพา
่
ิ
ื

ิ
ี
ี

คนมาช่วยนางแน่นอน เวลาน นางมแต่ต้องเสียง ไม่มเงน
ี
ี
เดิมพัน มแต่เดิมพันด้วยโชคชะตาของนางเอง









ู
ื

“ในเมอพวกเจ้าร้ฐานะของข้า ก็ควรจะร้ว่าทําอย่างน ผล
ู
ี
ทตามมาจะเปนอย่างไร ถ้าพวกเจ้าต้องการเงน แค่บอก
ิ
็
ี

็
ิ
็
ข้าว่าคนผู้นั นเปนใครแล้วปล่อยข้าไป ข้าจะให้เงนเปน

สองเท่า อย่างน พวกเจ้าก็ไม่ขาดทุน”
ี











20

ื
็

ิ
ซูจวซอพูดด้วยนํ าเสียงหนักแน่นเปนพิเศษ เงยหน้าขึ น

่
ี
ู
ื
มองชายสองคนเบ องหน้า นางร้ว่าถ้าผู้ชายคนทอยูข้าง
หน้าข่มเหงนาง นางก็คงได้แต่กลั นใจทนความขยะแขยง












คนชุดดําทั งสองมองหน้ากันแวบหนึ ง ชายร่างเล็กผอม




จ้องซูจวซออย่างหนกระหาย “แม่นาง ถ้ายนเงอนไขให้
ื

ื
ื
ื
ิ


ข้า เจ้าไม่คิดจะขอร้องข้าหรือ ไม่แน่ข้าอาจจะใจอ่อน
ปล่อยเจ้าไป”












ิ
“ถ้าขอร้องแล้วได้ผล เจ้าสองคนคงไม่รับเงอนไขน เงน
ี

ื
ทองเปนของนอกกาย ข้าต้องการเอาชวิตรอดเท่านั น”
ี
็















21

ิ
ื

่
ื
ซูจวซอสงบขึ นเรื อยๆ สายตาลุมลึก นํ าเสียงเหมอนพูด
็
คุยกันตามปกติ ไม่ได้ถอว่าชายสองคนข้างหน้าเปนมอ
ื
ื
สังหารทฆ่าคนไม่กะพริบตา
ี











ี
ชายหน้ายาวพูดอย่างเย็นชา “แม่นางใจกล้า ไม่เสียทท ี


ี
ื
ไทเฮาชอบ พวกข้าแม้รับจ้างฆ่าคน แต่ก็มกฎ ขนไม่


่
เคารพกฎวันหน้าจะอยูในยุทธภพได้อย่างไร ถ้าจะโทษ



ี
ใครสักคนก็ต้องโทษเจ้าทโชคร้าย แม่นาง อวดเก่งเกนไป
ิ

ก็ต้องจ่ายค่าตอบแทน ลงมอเถอะ อย่ารีรอเลย”
ื












ี
“พใหญ เอ่อ...” ชายเล็กผอมยังไม่ยินยอม สาวงาม
่
ผุดผ่องเช่นน ยังไม่ทันแตะต้องก็ต้องฆ่าแล้ว น่าเสียดาย
ี



จริงๆ












22

“เร็วเข้า”












ชายหน้ายาวพูดยํ า ชายเล็กผอมแม้ใจไม่ยินยอม



ื
ื
ื
กระนั นก็ไม่กล้าขัดขน ถอมดเตรียมกรีดลงไป









ี
“รอเดยว ถ้าพวกเจ้าจะฆ่าข้าก็ทําได้ง่ายนดเดยว ไฉน
ิ
ี


ี
ี
ต้องทนทรมานพาข้ามาทน ข้าไม่มอะไรจะขอร้อง แค่

ี
ู
อยากร้ความจริงก่อนตาย”
























------






23

ี
ิ
ตอนท 115 กู้เฉนหรง ข้าไม่ต้องการให้เจ้ามาช่วย










ี

“ทั งหมดน เปนคําสังของนายจ้าง นางไม่ต้องการให้เจ้า
็
ื
่
ตายในเมอง พอเจ้าตายก็เอาศพไปทิ งในปา บนเขาม ี


หมาปา พูดอย่างน เจ้าคงเข้าใจใช่หรือไม่! แม่นาง วันน ี
ี
่

เจ้าตายแน่”












ื
ี
ื


เมอได้ยินเช่นน สีหน้าของซูจวซอก็เครียดหนัก คนคน
ิ
ี
นั นใจคอชัวร้ายปานน ไม่เพยงแต่ทําลายใบหน้าของนาง
ี

่
ตัดหัวนาง ยังจะเอาศพนางไปทิ งในปา โหดร้ายทารณ
ุ

ี
อย่างน มส่วนคล้ายกับซูเหมย
ี















24

ี
ี
็
เวลาน นางไม่มหลักฐาน ทุกอย่างเปนการคาดเดา ไม่ว่า

คนทต้องการสังหารนางเปนใคร นางก็ไม่มวันปล่อยแน่
ี

ี
็
ั
ต้องแก้แค้นตาต่อตา ฟนต่อฟน
ั










ี
ื
ื
ชายเล็กผอมใช้มดในมอกรีดลงบนใบหน้าของซูจวซอสุด

ิ

ิ
แรง ซูจวซอหลับตา
ื









็
นางไม่กลัวเสียโฉม เพยงแต่ไม่ยอมตายทน หรือว่าเปน

ี
ี
ี
ี
ี
ี
ลิขตฟ้า ฟ้าให้นางมชวิตอยูต่อไป แต่ทําไมจึงเอาชวิต
ิ
่
ื
นางกลับคนอย่างง่ายดาย คราวน นางตายตาไม่หลับแน่
ี









คมมดเย็นเยยบแตะถูกใบหน้าของซูจวซอ ทันใดนั นม ี
ิ
ี
ี
ื
ื
หินก้อนหนึ งปลิวเข้ามา ปะทะข้อมอของชายเล็กผอมพอ








25

ื
ี
ี
ี

ด เขาร้องโอยขึ น มดในมอตกลงทพ น
ื






ี
ิ

ื
ซูจวซอลืมตาทันท เห็นกู้เฉนหรงในชุดคลุมยาวสีม่วง
ิ






ี

ี
ี
เขาถอกระบยาว ริมฝปากเม้มแน่น ดวงตามไอสังหาร
ื
ิ
คุกร่น ไม่เหมอนกู้เฉนหรงทยิ มแย้มยามปกต ิ

ี
ื
ุ







ซูจวซอตะลึง เขามาช่วยนางอีกแล้ว นางไม่เข้าใจ เหตุ
ื
ิ

ิ
ใดทุกครั งทนางตกอยูในอันตรายกู้เฉนหรงจะมาช่วย
่
ี

็
เปนคนแรกเสมอ










ี
็
ถ้าบอกว่าครั งก่อนทกู้เฉนหรงช่วยนางก็เพราะเขาเปน
ิ

ี
คนพานางเข้าไปพัวพัน ถ้าเช่นนั นครั งน เล่า






26

ี
ู
่
นางร้สึกว่ามคนพุงเข้ามา คนชุดดําทั งหมดกรกันเข้ามา
ู
ิ
ล้อมกู้เฉนหรงไว้











กู้เฉนหรงมองซูจวซอแวบหนึ ง ครั นเห็นนางมท่าทสงบ
ิ

ิ
ี
ี
ื
ี
และปลอดภัยก็วางใจ ก่อนจะกวัดแกว่งกระบเข้าต่อสู้

แบบหนึ งต่อสี












็
ื
ี
คนชุดดําพวกน ล้วนแต่เปนมอสังหารระดับแนวหน้า กู้
เฉนหรงย่อมมิใช่คูต่อสู้ของพวกนั น แต่ถ้าเขาจะหนก็ทํา
ี
่
ิ

ี
ได้ไม่ยาก เพยงแต่เขาไม่คิดจะหน ี










ถ้าจะจับกู้เฉนหรงไว้ก็ทําได้ แต่คนของตนก็อาจจะบาด
ิ








27

ื
ี

ิ

ื
เจ็บ ชายหน้ายาวจึงคว้าตัวซูจวซอบนพ น เอากระบยาว
ื
ิ

จากข้างหลังซูจวซอมาจ่อทคอนางแทน
ี






ื


ี
ี
“หยุด! ทิ งกระบในมอลง ไม่เช่นนั นข้าจะฆ่านางเดยวน ”
ี






ิ


กระบยาวกรีดเข้าผิวหนังของซูจวซอแล้ว เลือดสีแดงสด
ี
ื
ไหลซึมออกมา พอเห็นเช่นน กู้เฉนหรงก็ร้อนใจ ทิ งกระบ ี
ี
ิ

ในมอลง ร้องบอก “อย่าทําร้ายนาง”
ื











ื
ี

พอกู้เฉนหรงทิ งกระบ ชายชุดดําสองคนก็ถอโอกาสจับ
ิ
ิ
ตัวกู้เฉนหรงทันท ี












ู
ื
เมอเห็นกู้เฉนหรงถูกจับ ซูจวซอก็ตกใจไม่ได้สติ คร่ใหญ ่
ิ

ิ
ื
28

ิ
่
จึงตะโกนขึ น “กู้เฉนหรง เจ้ามายุงเรื องของข้าทําไม ข้า


ไม่ต้องการให้เจ้ามาช่วย”











ิ
“ข้าอยากช่วยเจ้า ถ้าช่วยไม่ได้ เราก็ตายด้วยกัน” กู้เฉน



ิ
ื

หรงยิ มให้ซูจวซอ








“ใครบอกว่าข้าจะตายกับเจ้า”












ู
ิ
ื

ิ
ซูจวซอร้สึกสับสน หลายครั งนางไม่เข้าใจกู้เฉนหรง เช่น
ี
ู
ี
ในเวลาน เขาร้ว่าตนไม่มทางช่วยนาง ร้ว่าตนสามารถ
ู
หนไปได้ แต่กลับไม่หน จะตายพร้อมกับนาง
ี
ี










ี
ิ
กู้เฉนหรง ไยเจ้าถึงไม่รักชวิตตัวเอง





29

ี
ี
ี
็
“คุณชายคนน วรยุทธ์ใช้ได้ เสียดายทชวิตนางเปนของ
ื
่

เรา ในเมอเจ้าอยากเข้ามายุง ถ้าเช่นนั นข้าจะช่วยให้เจ้า
สมใจ ไปยมโลกกับนาง”












ชายหน้ายาวยิ มหยัน “มคนตามมา เราจะรอช้าไม่ได้ รีบ
ี



ี
ี

ี

ื
ลงมอแล้วออกไปจากทนให้เร็วทสุด”






ื
ิ
ี
“ถ้าข้าเดาไม่ผิด พวกเจ้าก็คอคนของสํานักชงเฉยว ข้า
ได้ยินมาว่าสํานักชงเฉยวมกฎอยูข้อหนึ ง ถ้าทนรับกระบ ี
่
ี
ิ

ี

ี
ชงเฉยวได้ ก็พาคนไปได้”
ิ



















30

ี

ตอนท 116 ข้าชะตาแข็ง














31

ื
ิ
ชายเล็กผอมยกมอค้าง มองกู้เฉนหรงอย่างระแวง


ิ
“ทําไมเจ้าร้ว่าพวกข้าเปนคนสํานักชงเฉยว”
็
ู
ี







ิ
ี
็

ื
“สํานักชงเฉยวเปนองค์กรมอสังหารอันดับหนึ งในยุทธ
ู
ื
ี
ี
ื
ภพ ทข้อมอของมอสังหารทุกคนจะมสัญลักษณ์รปกระบ ี

ี
ี
ื
สีกุหลาบ เมอคร่ข้าเห็นข้อมอเจ้าสองคนมสัญลักษณ์น
ู
ื

ี

็
พวกเจ้าต้องเปนคนของสํานักชงเฉยวแน่ และเจ้ายังเปน
็
ิ
่

ี
ิ

คนหนึ งในสีผู้คุมกฎใหญของสํานักชงเฉยวด้วย”




ี
ี
กู้เฉนหรงพูดอย่างผ่อนคลาย พูดจบก็ช ไปทชายหน้ายาว
ิ








“เจ้าร้ฐานะของข้าได้อย่างไร”
ู














32

ชายหน้ายาวถามด้วยความสนใจ












ื
ู

“สัญลักษณ์รปกระบบนข้อมอของเจ้าหันทิศต่างจาก
ี

ของเขา และวรยุทธ์ของเจ้าก็สูงกว่าเขา เขาฟงคําสังของ
ั


เจ้าทุกอย่าง แสดงว่าฐานะของเจ้าสูงกว่าเขา ฐานะท ี




ื
ี
็
ิ

เหนอกว่าคนอนในสํานักชงเฉยวก็ต้องเปนผู้คุมกฎ”
ื






ี

ชายหน้ายาวยิ มหยัน “คุณชายฉลาดน ชัวเวลาพริบตา
ื

ู
เดยวก็ดูออกตั งหลายเรื อง ในเมอเจ้าร้กฎของสํานักชง
ิ
ี
เฉยวของพวกข้า ข้าจะให้โอกาสเจ้าครั งหนึ ง ถ้าเจ้าทน

ี


ี
ี

ี
ิ

รับกระบชงเฉยวได้ ข้าจะปล่อยแม่นางคนน ไม่เช่นนั น


ี
เจ้าทั งสองต้องตายด้วยกันทน”
ี












33

ิ


ิ
ี

ี
็
ื
ู
สํานักชงเฉยว ซูจวซอร้จัก เปนสํานักทโดดเด่นขึ นมาใน
ื
ี

ี

ยุทธภพเมอยสิบปมาน ี

แม้นางไม่ค่อยใส่ใจเรื องราวในยุทธภพนัก แต่เวลาน นาง
ี



ิ

กําลังสืบหาร่องรอยของหวังเฉง จึงได้ยินชอสํานักชง
ื
ิ
เฉยวองค์กรมอสังหารอันดับหนึ งในยุทธภพ

ี
ื









ื
ี

ื
องค์กรมอสังหารน เคลอนไหวเร้นลับ ลงมอโหดเ**◌้ยม
ื
แต่การจ้างมอสังหารขององค์กรไม่ใช่เรื องง่าย ว่ากันว่า
ื


ิ

ี
ี
ิ
ชวิตละพันตําลึงทอง คนทัวไปไม่มเงนจ้างสํานักชงเฉยว

ี
ี
ื
และโอกาสทสํานักชงเฉยวจะลงมอพลาดมน้อยมาก
ิ

ี
ี




ี
นแสดงว่าคนทต้องการฆ่านางมฐานะสูงมาก ไม่เช่นนั น
ี

ี





34

ิ
ี
ี
คงไม่จ่ายเงนจํานวนน สกุลกู้มความสามารถพอ จวน

อันผิงโหวก็ม ี











็
ิ

ี

ิ
ี

ี
ี

กระบชงเฉยวเปนกระบชั นเยยมของสํานักชงเฉยว และ
ี

ี
็


เปนสุดยอดกระบเพยงหนึ งเดยวทสืบทอดมา ว่ากันว่า
ี
ี
ี
สามารถฟนเหล็กให้ขาดได้เหมอนฟนดิน เรื องกฎของ
ั
ื
ั
ิ
สํานักชงเฉยวทกู้เฉนหรงพูดถึงนั น นางไม่เคยได้ยินมา
ิ

ี

ี


ก่อน คงไม่ใช่กฎทแพร่หลายทัวไป
ี
ิ
ี

ื
ิ

ี
ู
แม้ซูจวซอไม่ร้ว่าทําอย่างไรจึงจะทนรับกระบชงเฉยวได้

ิ
แต่นางก็ร้ว่าถ้ากู้เฉนหรงทําอย่างน เขาต้องตายแน่ นาง
ู
ี
ร้องด่าอย่างรนแรง “กู้เฉนหรง บ้าไปแล้วหรือ ข้าบอก
ุ
ิ
แล้ว เรื องของข้าเจ้าไม่ต้องมายุง ไสหัวไปให้พ้น!”
่










35

็
ี
ี
“เจ้าเปนคนสกุลกู้จริงหรือ อย่างน ก็ดแล้ว” ชายหน้ายาว
ี

ี
ิ
เผยรอยยิ มทมุมปากอกครั ง กู้เฉนหรงขมวดคิ ว “รบกวน
ี
สกัดจุดแม่นางคนน หน่อย หนวกหูจริงๆ”











ื
ื

ิ

ชายหน้ายาวยนมอไปสกัดจุดใบ้ของซูจวซอ ทําให้นาง
ื
ไม่สามารถส่งเสียงได้










ู
นางถลึงตามองกู้เฉนหรง ในใจร้สึกสับสน แต่ไหนแต่ไรกู้
ิ

ิ
เฉนหรงไม่ยอมเสียเปรียบ ไฉนจึงทําเรื องโง่ๆ อย่างน ี











ชายหน้ายาวมอบซูจวซอให้ชายเล็กผอมแล้วเดินเข้าไป
ิ

ื

ิ
ื
ิ
หากู้เฉนหรง ล้วงมดสั นออกมาจากอกเสื อ ซูจวซอนึกไม่
ี




36

ี
ี

ี
ี
็

ถึงว่ากระบชั นเยยมจะเปนเพยงมดสั นเท่านั น





็
ี
ชายหน้ายาวชักกระบออกจากฝก มดสั นกลายเปนกระบ ี
ี

ั
ื

ี
ื
็
ี


ิ
ี
ยาวทันท กระบน ยดหดได้ นเปนครั งแรกทซูจวซอเห็น
ี
ี

ี
ี


ี

ี

ิ
ี
ื
กระบชงเฉยว มิน่ากระบน จึงมชอเลืองลือทัวยุทธภพ แม้


ื
ี

แต่สํานักชงเฉยวก็ยังตั งชอตามกระบ ี

ิ
ี


ิ
“กระบชงเฉยวสมชอจริงๆ”
ี

ื
ึ
“คนทัวไปไม่มโอกาสเห็น คุณชายกู้ เจ้าฝกวรยุทธ์จน

ี
ี
ี

เก่งกล้า ถ้าตายด้วยกระบชงเฉยวก็ไม่ถอว่าเสียเกยรติ

ื
ิ
ี
ข้าจะหลับตาแทงเจ้าสามครั ง ถ้าแทงสามครั งแล้วเจ้ายัง
ไม่ตาย ข้าจะปล่อยเจ้าทั งสอง”









37

“ได้ แทงเลย ข้าชะตาแข็ง จะตายง่ายๆ ได้อย่างไร”













ิ
ื
กู้เฉนหรงพูดเหมอนไม่ใส่ใจ แต่ในใจเครียดยงนัก ถึง
ิ
ี
ชะตาแข็งอย่างไรก็ไม่อาจทนรับการแทงด้วยกระบน ี



สามครั ง ถ้าแทงถูกจุดสําคัญ แม้แต่เทพเจ้าก็ยังตาย

























------











ี
ี

ตอนท 117 เขาเปนสิ งทนางคาดไม่ถึง

็







38

ื
ี
แต่เขาต้องยนหยัดให้ได้ แม้ตายก็ต้องทนต่อไปอกชัวลม

ี
ี

ื
ิ

หายใจ ไม่อาจตายทันททถูกแทง จึงจะทําให้ซูจวซอม ี
โอกาสรอด











ิ
ปงอวินกับลูกน้องอยูใกล้ๆ น หวังว่านางจะมาให้เร็วท ี
่
ี

ื

ิ
สุด เขากับปงอวินและลูกน้องออกจากจวนด้วยกันเพอ

ตามหาซูจวซอ ภูเขาลูกน ใหญมาก จึงต้องแยกย้ายกัน
่
ี
ื

ิ
ี

ิ
็

ี
ไป นึกไม่ถึงว่าเขาจะพบทน ช่างเปนลิขตฟ้าจริงๆ





ี

ิ
ื
มเพยงต้องให้ปงอวินตามหาเขาเจอ เขากับซูจวซอจึงจะ
ิ
ี

ี
รอดชวิต เวลาน ไม่มทางอน เขาจึงได้แต่ยนหยัด
ี
ี
ื

ื








39

ื
ิ
ซูจวซอถูกสกัดจุดใบ้ ส่งเสียงพูดไม่ได้ ได้แต่ส่ายหน้า

ิ
มองกู้เฉนหรง










ื

ื

ี
ี
เมอฟนชวิตอกชาติหนึ ง นางจึงมาเพอแก้แค้น ไม่เคยคิด

ื
จะผูกพันกับชายใด และไม่คิดจะใกล้ชดกับใคร นางสิ น
ิ
หวังกับผู้ชายอย่างสิ นเชง
ิ











่
นางหวังเพยงว่าหลังจากแก้แค้น ก็จะอยูกับนางหวัง
ี

อย่างสงบ












็

ี
ิ
นึกไม่ถึงว่าจะมาพบกับกู้เฉนหรง เขาเปนสิ งทนางคาด
ไม่ถึงจริงๆ















40

ี

ี

ทั งๆ ทด่าเขาอย่างเจ็บแสบ ทั งๆ ทเย็นชากับเขามา
ิ
ิ
ตลอด ไม่เคยย มแย้มกับเขา ก็เพราะอยากให้กู้เฉนหรง

ออกห่าง นางไม่ต้องการผู้ชายมาเอาใจใส่ แต่ทําไมเขา




กลับยังไม่ไป แล้วยังเสียงชวิตมาช่วยนางอก นํ าใจเช่นน ี

ี
ี
นางรับไม่ไหว และไม่กล้ารับด้วย












ิ
กู้เฉนหรงหันมายิ มให้ซูจวซอ “ไม่ต้องห่วง ข้าไม่ตาย
ื
ิ

หรอก”













ี
ิ
ิ
กู้เฉนหรงพูดยังไม่ทันจบ กระบชงเฉยวก็แทงทะลุอกขวา

ี

ี

ิ
ของกู้เฉนหรง แต่ชัวพริบตา ชายหน้ายาวก็ดึงกระบออก
เลือดสดๆ พุงกระจายไปทัว ชายหน้ายาวไม่กะพริบตา

่

แม้แต่น้อย












41

่
ื
ิ
กู้เฉนหรงกระอักเลือดออกมากองใหญ เกอบเซล้มลง
ื
ี
ื
ิ
ี
แต่ยังฝนหยัดกาย พูดเหมอนไม่มอะไรเกดขึ น “แทงอก
็
ข้าไม่เปนไร”











เหตุการณ์ทั งหมดเกดขึ นต่อหน้าต่อตาซูจวซอ นางเบิง
ิ


ื
ิ
ี
ู
ตากว้าง สีหน้าซดขาว ในใจร้สึกเจ็บปวดขึ นมาทันท ราว
ี
ี

กับกระบแทงเข้าทหัวใจของนางเอง
ี








“ใช่สิ แทงไม่ถูกหลอดเลือดหัวใจก็ยังพูดได้ คุณชายกู้




ู
แข็งแรงจริงๆ ครั งต่อไปข้าจะแทงข้างซ้าย ไม่ร้ว่าคุณ


ื
ชายกู้จะยนหยัดต่อไปได้หรือไม่”
















42

ี

ื
ข้างซ้ายก็คอเส้นชพจรหัวใจ หากแทงกระบลงไป โดยทัว
ี
ไปต้องตายแน่











ื

ิ
ซูจวซอหัวใจเต้นรัวราวกับจะกระโดดออกมาจากลําคอ

ชายเล็กผอมจับนางไว้แน่น ทําให้นางขยับตัวไม่ได้ ได้



แต่ลืมตามอง













ื
ิ
ิ
กู้เฉนหรงยังคงหันมายิ มให้ซูจวซอ แม้เขาแทบจะยิ มไม่
ิ
ออก แต่ก็อยากบอกซูจวซอว่าเขายังทนไหว
ื











ี
ี

ชายหน้ายาวชูกระบขึ น ขณะทกําลังแตะถูกหน้าอกกู้

ี
เฉนหรง ก็มอาวุธลับพุงเข้ามา ปกทข้อมอของชายหน้า
ื
ี
่
ิ
ั
ยาวอย่างแม่นยํา







43

ิ
ิ

ปงอวินเข้าไปประคองกู้เฉนหรงอย่างคล่องแคล่ว แล้วส่ง
กู้เฉนหรงให้คนข้างหลัง พอเห็นอกขวาของกู้เฉนหรงม ี
ิ
ิ


เลือดแดงฉานก็ร้อนใจ เขาจะตายไม่ได้!












ี
็
ี
ื
พอชายหน้ายาวเห็นมคนเข้ามา อกทั งยังเปนยอดฝมอ
ี
จึงร้ว่าเหตุการณ์ไม่ดแล้ว คนสกุลกู้เลี ยงยอดฝมออย่าง
ู
ี
ื
ี
น เชยวหรือ
ี
ี










ิ
ื
“รีบช่วยจวซอ”









ื

ิ
สิ งทกู้เฉนหรงนึกถึงเปนอันดับแรกคอซูจวซอ นางยังอยู ่
ี

็
ิ
ื
ในมอของคนสํานักชงเฉยว เขาไม่วางใจ
ิ
ี
ื


44

ิ

ปงอวินพยักหน้า ไม่รอให้ชายเล็กผอมตั งสติก็เตะเข้าใส่

ื
ิ

ลําตัว จนเขาเซไปข้างหลังหลายก้าว แล้วดึงตัวซูจวซอ

มาคุ้มกันไว้ในวงแขน มอบให้คนข้างหลัง












่
ี
ิ
นางมวรยุทธ์สูงส่ง แม้แต่กู้เฉนหรงก็ยังมิใช่คูต่อกรของ
นาง คนของชายหน้ายาวตายไปแล้วสองคน ชายเล็ก




ผอมก็บาดเจ็บสาหัส เขาจึงไม่กล้ายุงกับปงอวิน รีบพา

ิ
่
ี
ชายเล็กผอมหนไปทันท ี











ิ
ปงอวินไม่ได้ตามออกไป นางคุกเข่าลงเปดเส อกู้เฉนหรง
ื
ิ

ิ

ี
ี
ออก เอายาสมานแผลทติดตัวมาเทใส่ปากแผล แล้วฉก
ผ้าทตัวมาพันแผลเพอห้ามเลือดด้วยท่าทางคล่องแคล่ว

ื

ี







45

ิ
ตอนท 118 เฉนหรง ข้าขอบใจเจ้า
ี






















ิ
ิ
ื

ิ

ซูจวซอไม่กล้ารบกวนปงอวิน รอให้ปงอวินพันแผลเสร็จ

จึงถามขึ น “คุณชายกู้เปนอย่างไรบ้าง”
็









็
ี
ี

“ยังดทไม่ถูกเส้นชพจรหัวใจข้างซ้าย ไม่เปนอันตรายถึง
ี
ชวิต คุณชาย คุณชายวูวามเกนไป กระบชงเฉยวคมไม่ม ี
ี
ิ
่

ี

ี
ิ
ทเปรียบ ถ้าถูกกระบชงเฉยวแทงหลายแผลคงตายแน่”
ี
ี

ี

ิ

“ความจริงพิสูจน์แล้วว่าข้าชะตาแข็ง เจ้าก็ตามมาช่วย




ื
ิ

ได้ทันไม่ใช่หรือ ปงอวิน เจ้าไปก่อน ไปบอกจอหยวน เขา




1

จะพาคนมา อย่าให้ใครเห็นเจ้า”












ิ

็
ิ
ปงอวินพันแผลให้กู้เฉนหรงเสร็จแล้ว ร้ว่าเขาไม่เปนไร
ู
นางพยักหน้าแล้วพาลูกน้องออกไป ก่อนไปนางมองซู



ิ
ุ
ื
จวซอด้วยสายตาคร่นคิด








ี
ี


ั
็
คุณชายของนางยากทจะผ่านด่านความรัก นเปนปญหา
น่าปวดหัว












่
ี
ื

กู้เฉนหรงนอนลงกับพ น ซูจวซอนังอยูข้างๆ นางดกับ
ิ
ื
ิ
เขามากขึ นอย่างชัดเจน แม้ยังเย็นชาอยู แต่ก็ไม่อาจปด
่
ิ
บังความห่วงใยไว้ได้














2

็
“นางเปนลูกน้องของเจ้าหรือ”












็
ื
ี
ี
“ไม่ถอว่าใช่ เปนคนทอยากให้ข้ากลับแคว้นเจยงเท่านั น
ิ
นางวรยุทธ์สูง ข้าเกรงว่าจะเกดเรื องจึงพานางมาด้วย


ื
็
ิ

จวซอ เจ้าไม่เปนไรใช่หรือไม่!”







ิ
เสียงของกู้เฉนหรงอ่อนล้า บรรยากาศคละคลุ้งด้วยกลิ น



คาวเลือด ยังไม่กระจายไป












็
ี
ื
“ข้าไม่เปนไร คนทเปนไรก็คอเจ้า กู้เฉนหรง ทําไมจึง

ิ
็

ู
ี
ื
ื
ู
ตามหาข้า เจ้าร้หรือไม่ว่าเมอคร่น เจ้าเกอบตายแล้ว”




ซูจวซอหันหน้ามามองกู้เฉนหรง ร้สึกเจ็บทคอเล็กน้อย

ี

ิ
ิ
ู
ื
3

ี

ี
ลําคอนางถูกกระบกรีดแต่ไม่ลึก เลือดทแผลแห้งแล้ว








็
ิ
กู้เฉนหรงทําหน้าทะเล้น “เจ้าเปนห่วงหรือ”









ี
ู
“ข้าเพยงแต่ร้สึกว่าไม่คุ้มต่างหาก”










ู
็
ู
“ทเจ้าพูดเปนความร้สึกของเจ้า แต่ความร้สึกของข้า
ี


ี
ู
ื
ื
บอกว่าคุ้มค่าแล้ว อย่างเมอคร่น ข้าไม่ร้ว่าทําไมเมอก่อน
ู

เจ้าจึงเกลียดข้า แต่ข้า...”









ิ

ื
ิ
กู้เฉนหรงคิดจะบอกซูจวซอว่าเขาชอบนางจริงๆ แต่

ิ
ื
เกรงว่านางจะตกใจหน ถ้าเปลียนเร็วเกนไป ซูจวซอคง

ี
ิ

ื
ี
ปฏิเสธเขาแน่ เวลาน เขาต้องถอโอกาสทําให้นางเปลียน



4

ี
ิ
ี
ี

ท่าททมต่อเขา อย่างน้อยก็ยอมให้เขาใกล้ชด







“เจ้าว่าอะไรหรือ”











“ข้าชนชมเจ้ามาก ถ้าเจ้าไม่ชอบแม่ข้า ก็อย่าถอว่าข้า
ื

ื


เปนลูกชายนาง ในเมอข้าก็ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของนาง ชาติ
็
ื
ู
ี
กําเนดของข้าเจ้าก็ร้ด”
ิ









“เฉนหรง ข้าขอบใจเจ้า”
ิ











็
เปนคําขอบใจจากใจจริง










ิ
เมอก่อนทซูจวซอปฏิเสธกู้เฉนหรง สาเหตุสําคัญเพราะ

ื

ี
ื

ิ
5

็
ิ
ื

เขาเปนลูกบุญธรรมของซูเหมย อกทั งซูจวซอเคยถูกกู้เห
ี
ี
ิ

ยยนข่มเหง นางไม่อยากใกล้ชดกับผู้ชายคนใดอก
ี







็
็

ื
หลียวนเปนลูกชายนาง จึงเปนข้อยกเว้น ส่วนกู้จอหยวน
ทนางอ่อนหวานกับเขาก็เพราะนางคิดจะใช้เขาให้เปน

ี
็
ประโยชน์













็
มแต่กู้เฉนหรงทนางไม่คิดจะใช้เขาให้เปนประโยชน์ และ
ี
ิ
ี
ี
เพราะไม่มเหตุผลทจะใกล้ชด นางจึงปฏิเสธเขาตลอด
ี
ิ

มา












นึกไม่ถึงว่ากู้เฉนหรงกลับช่วยชวิตนางครั งแล้วครั งเล่า
ิ
ี

็
ื

เวลาน นางร้สึกว่ากู้เฉนหรงเปนคนทพอจะคบเปนเพอน
ู
็
ิ
ี

ี

6

็
ื

ได้ ซูเหมยรับเลี ยงเขาก็เพอใช้เขาให้เปนประโยชน์ ไม่ได้

ี
มความผูกพันฉันแม่ลูกอย่างแท้จริง










ิ
ิ
กู้เฉนหรงยังคิดว่าตนหูฝาด นางเรียกชอเขาว่าเฉนหรง น ี
ื

ี

ี
เปนครั งแรกทนางเรียกเขาอย่างน เขาอดหัวเราะไม่ได้
็
แล้วขมวดคิ วทันท “โอย เจ็บเหลือเกน”
ี
ิ










“อย่าขยับ”












ี
็
“จวซอ ความจริงแล้วเจ้ามอคติกับข้ามาก ข้าไม่ได้เปน
ิ
ื


คนอย่างทเจ้าคิด”
ี









“ถ้าอย่างนั นเจ้าเปนคนอย่างไร”
็






7

ื
ู
“เวลาผ่านไปนานเข้าเจ้าก็จะร้ เจ้าไม่เชอคําพูดใคร ต้อง
ดูด้วยตนเอง”












ี

ี
็
ิ
ี
กู้เฉนหรงอารมณ์ดเปนพิเศษ ถูกกระบแทงครั งน สําหรับ
เขาแล้วนับว่าคุ้มค่าจริงๆ เขามคําพูดติดปากคําหนึ ง
ี

ทว่าเขาไม่ยอมเสียเปรียบหรอก ครั งน ก็เช่นกัน
ี
























------













ตอนท 119 ร้จักมานานแล้ว
ี
ู



8

ี
ี
ขอเพยงช่วยชวิตนางไว้ได้ เขาก็ไม่เสียเปรียบแล้ว









“เจ้าไม่คิดหรือว่า ถ้านางไม่พาคนมา เจ้าคงตายอยูทน ี
ี
่


ไปแล้ว”











ื
ิ

ู
การกระทําทั งหมดของกู้เฉนหรง ซูจวซอยังร้สึกว่าตนไม่
ิ

ื
ทันตั งสติ เพราะเหตุใดเขาจึงทําทุกอย่างเพอนางโดยไม่

ี
คํานึงถึงชวิตของตัวเอง












“ข้าไม่เคยคิดว่าเราสองคนจะตายทน เห็นหรือไม่ ในท ี
ี
ี



9

สุดสวรรค์ก็ช่วยเราไม่ใช่หรือ”













ิ
ิ
ี
ื
เดิมทกู้เฉนหรงอยากบอกซูจวซอ ถ้าไม่มใครมาช่วย เขา
ี
ื
จะยนหยัดจนลมหายใจเฮอกสุดท้าย จนกระทังคนพวก

ื
ิ
ื

นั นปล่อยซูจวซอไป








ิ
ื
คําพูดน แม้จะทําให้ซูจวซอซาบซึ ง แต่ก็ทําให้นางถอย

ี
ห่างจากเขา เวลาน นางยังไม่มใจให้เขา ถ้าเช่นนั นก็อย่า
ี
ี


พูดให้ชัดเกนไป เขาอยากจะเอาชนะใจซูจวซอทละน้อย
ิ
ี
ิ
ื
รอให้โอกาสพร้อมจึงจะบอกนางอย่างชัดเจนถึงความ




คิดของตน











“เพ้อเจ้อ”










10

ี

ิ
็
ื
“แล้วเปนอย่างไร เมอก่อนตอนเกดเรื องทวังตงกงข้าก็


ี
หนรอดมาได้ เราสองคนจะตายทนได้อย่างไร จวซอ เจ้า
ิ
ื

ี
ี
ี
ี

ี
่
ื
อยากมชอเสียงทัวหล้า ต้องมชวิตอยูต่อไปจนแก่แน่”

ิ
กู้เฉนหรงพูดพลางทําท่าอ้อน “จวซอ เจ้าดูแผลให้ข้า

ื
ิ
ี
หน่อย ไฉนข้าจึงร้สึกว่าเส้นชพจรหัวใจข้างซ้ายก็เจ็บ ม ี
ู


ิ


ี
แผลหรือไม่ กระบชงเฉยวช่างสมคํารํ าลือจริงๆ”
ี






ี
ื
พอนึกถึงตอนทคนสํานักชงเฉยวถอกระบจ่อเข้าท ี

ี
ี

ิ


บริเวณเส้นชพจรหัวใจข้างซ้ายของกู้เฉนหรง ซูจวซอก็
ื
ี
ิ
ิ
ิ
ี
่
ก้าวเข้าไปหาอกสองก้าว คุกเข่าอยูข้างหน้ากู้เฉนหรง
ื
ิ
แล้วเปดเส อเขาออก







11

ื
ิ

ิ
ปากแผลของกู้เฉนหรงโชกไปด้วยเลือด ซูจวซอเกรงว่ากู้

ื
เฉนหรงจะเจ็บ จึงทําอย่างเบามอ เปดเส อทข้างซ้ายของ
ื
ี
ิ
ิ
เขาอย่างระมัดระวัง จากนั นก็ตะลึงไปทันท อกซ้ายของ
ี

เขามปานสีแดง
ี











อกข้างซ้ายของกู้เฉนหรงมคราบเลือดอยู ซูจวซอหยิบผ้า

ิ
ี
ื
่
ิ
เช็ดหน้าออกมาเช็ดคราบเลือดออก ปานสีแดงยิงดูเด่น


ู
็
ขึ น เปนปานรปใบไม้สีแดงคลํ า หรือว่าเขาเปน...
็









ครั งก่อนทจวนสกุลกู้ นางเคยเห็นกู้เฉนหรงในสภาพมิได้
ิ

ี

ี
ใส่เสื อผ้า ความทชายหญงไม่ควรใกล้ชดกัน นางจึงแค่
ิ
ิ
กวาดตาดูแวบหนึ ง ไม่ได้ดูอย่างละเอยด จึงไม่ได้ใส่ใจ
ี










12

ี
เรื องน











ิ
ิ
ื

ี
ุ
ซูจวซอจ้องมองกู้เฉนหรงแล้วหวนรําลึกถึงอดต คร่นคิด
อย่างละเอยด นางจํากู้เฉนหรงได้แล้ว นึกไม่ถึงว่าเขาจะ
ิ
ี
ี

ิ
็
็
มาเปนลูกบุญธรรมของสกุลกู้ หรือนจะเปนลิขตฟ้า







ื

ิ
ู
ี

เมอคร่ตอนทปงอวินพันแผลให้เขา แม้ซูจวซอจะอยู ่
ื

ิ
่
ข้างๆ แต่แผลอยูข้างขวาทั งยังเต็มไปด้วยเลือด นางจึง
ไม่ได้สังเกต










ถ้าไม่ใช่เพราะกู้เฉนหรงให้นางดูแผล นางคงไม่ร้ว่า
ู
ิ


ื
ิ
ความจริงแล้วกู้เฉนหรงก็คอเด็กคนนั น













13

ี
็

ี
ิ

ี
ี

ื
สําหรับนางแล้ว นเปนเหตุการณ์ทเกดขึ นเมอปทแล้ว

ื
ื
ิ
กู้เฉนหรงไม่เหมอนเมอตอนเด็ก ถ้าไม่เห็นปาน นางคง


ี
นึกไม่ออกว่ากู้เฉนหรงกับเด็กคนนั นเกยวข้องกันอย่างไร
ิ









ิ

ื
พอเห็นซูจวซอเหม่อมองปานของตน สายตาของกู้เฉน
ิ
หรงก็เปนประกาย “เจ้าหลงใหลรปร่างของข้าใช่หรือไม่”
ู
็










ิ
ื
ี
ิ

ื
พอถึงตอนน ซูจวซอจึงได้สติ นางปดเส อกู้เฉนหรง นํ า
ิ
เสียงอ่อนโยนกว่าเดิม “ตรงน ไม่มแผล”
ี
ี







“เจ้าดูหัวใจข้าหน่อยสิว่าเต้นปกติหรือไม่”













14