หวนแค้นชะตารัก เล่ม2

ิ
ิ
ู
่
ี
กู้ชงเฉงร้ตัวว่ามสายตาจับจ้องตนอยู จึงเงยหน้าขึ นมอง
ี
สายตาของทั งสองประสานกันพอด กู้ชงเฉงหลบสายตา
ิ
ิ
ี
ทันทอย่างเย็นชา
























------













ี
ิ
ตอนท 179 ผู้หญงหรือจะสู้เหล้า





























140

ิ


ี
ื
ชัวขณะนั นซูจวซอเครียดขึ นมาทันท







แม้ไม่เคยเห็นกู้ชงเฉงมาก่อน แต่ก็เคยได้ยินเรื องราว
ิ
ิ


ี
ิ
ิ
เกยวกับกู้ชงเฉงมาไม่น้อย








ิ
ิ
ร้ว่ากู้ชงเฉงอยูวังในไม่สามารถสร้างความสัมพันธ์กับคน
่
ู
ี

ื

ี
อนได้ดนัก มักจะไปไหนมาไหนตามลําพัง โดดเดยวมาก
ื
เสิ นไทเฮาไม่โปรดปรานนาง เรื องน ซูจวซอร้มาตลอด

ิ
ู
ี







ู
ิ
คนอย่างกู้ชงเฉงความจริงแล้วไม่ควรเข้าวัง นางไม่ร้ว่ากู้
ิ
ิ
ิ
ชงเฉงถูกบังคับหรือสมัครใจเข้าวัง ถ้ากู้ชงเฉงอยากออก
ิ
ิ
ไป นางอยากช่วยกู้ชงเฉงให้ออกจากวัง นางทนไม่ไหว
ิ
ิ

่
ี

ี
จริงๆ ทเห็นลูกสาวถูกขังอยูในกรงขนาดใหญอย่างน
่





141

ิ
็
ิ
ื
ได้เห็นกู้ชงเฉงในงานเลี ยง สําหรับซูจวซอ แค่น ก็เปนโชค
ี
ิ

ี
ี
ี
ดทคาดไม่ถึงแล้ว นางดใจมาก เดิมทคิดว่างานเลี ยงคง
ี
จะไร้รสชาติ เวลาน เมอมกู้ชงเฉง จึงแตกต่างออกไป
ี
ี

ื
ิ
ิ



่
ิ
กู้เฉนหรงก็มาร่วมงานเลี ยง แต่อยูห่างออกไป เขาได้แต่

่
มองดูเงาอยูห่างๆ สีหน้าท่าทางมองไม่เห็นชัด











กู้หลียวนเห็นกู้ชงเฉง แต่ไม่อาจทักทายกับนางได้ เขา
ิ
ิ

เริมร้สึกอึดอัด
ู











ิ
ิ
็
กําแพงวังหลวงเปนคูนํ ากว้าง เขาไม่ร้จะช่วยกู้ชงเฉงอ
ู
ย่างไร









142

ี
ี
ิ
ิ
ิ
ื
ื
และกู้ชงเฉงก็เปนคนอวดด อถอดจริงๆ มหลายครั งทกู้ชง
ี
็
ี
็

ิ
เฉงทําให้เขาโมโหมาก แต่ด้วยความเปนพน้อง เขาจึงไม่
ิ
อาจเฉยเมยไม่ถามไถ่เรื องราวของกู้ชงเฉง
ิ





“ครั งน ฝาพระบาทโปรดให้ชงเฉงมาร่วมงานเลี ยง”
ี
ิ
ิ
่







ิ
ิ
กู้หลียวนพูดกับกู้เฉนหรง แต่สายตาของกู้เฉนหรงกลับ



ิ
่
ี
ื
จดจ่ออยูทซูจวซอ ไม่ได้ยินชัด เขาหันหน้ามาถาม “อะไร

นะ”










“เฉนหรง ซูจวซอสวยนักหรือ”
ิ
ื
ิ











143

ู
ิ
กู้หลียวนถลึงตาใส่กู้เฉนหรง ไม่ร้จะพูดอย่างไร










“จวซอมองหน้าชงเฉงตลอดเวลา”

ื
ิ
ิ
ิ






“อยูไกลขนาดน เจ้ายังดูออกหรือ สายตาดจริงๆ” กู้หลี
่
ี
ี

ิ
ยวนชมกู้เฉนหรง เขาเห็นแค่เงาของคนทั งสองเท่านั น











ื
กู้เฉนหรงยิ มอย่างเนอยๆ “ข้าเห็นอะไรได้ไกลกว่าเจ้า”
ิ









็
่
ิ
ี

“พรอง จวซอเปนคูหมั นของข้า อย่าดูมากเกนไป”

ื
ิ




เมอเห็นกู้เฉนหรงไม่ร้จักยับยั งชังใจ สุดท้ายกู้จอหยวนก็
ื

ื
ู
ิ





144

ทนไม่ไหว












่

ื
ิ

กู้เฉนหรงเกอบลืมไปว่ากู้จอหยวนนังอยูข้างๆ เขาไม่เคย
ื
ื

็
่
ิ
ื

ื
ื
ถอว่ากู้จอหยวนเปนคูหมั นของซูจวซอ ถ้ากู้จอหยวนไม่

ี
พูดขึ นมา เขาคงลืมเรื องน ไปแล้ว



“จอหยวน เกยวกับจวซอ ข้ายนยันคําเดิม ข้าไม่มวัน
ิ
ื
ื



ื
ี
ี
ยอมให้ใครแน่”








ิ
็
ไม่ว่าเขาคนนั นเปนใคร เขาจะไม่ยอมให้ใครมาชงนางไป

ื

ยกเว้นว่าซูจวซอจะเลือกกู้จอหยวน
ิ

ื








กู้จอหยวนสีหน้าบึ งตึง คนทแทบไม่เคยโกรธอย่างเขา

ี
ื



145

ื
เกอบจะโมโหขึ นมา











ื

ิ
ื
“เอ้า เอ้า...ดม ดมเหล้า ผู้หญงหรือจะสู้เหล้า”








ื

ี
กู้หลียวนรีบไกล่เกลย เพอไม่ให้คนข้างๆ หัวเราะเยาะ








ี

กู้จอหยวนไม่พูดไม่จา ยกถ้วยเหล้าบนโตะขึ น “พรอง
๊

ื
ท่านไม่ถอข้าเปนน้องเลย ไม่อย่างนั นคงไม่พูดอย่างน ี
็
ื

แน่”












ี
ิ

“ถ้าจวซอรักเจ้า ยินดแต่งงานกับเจ้า ข้าจะไม่พูดอะไร
ื
ื
เลย จอหยวน คนไม่เหมอนสิ งของ สิ งของยกให้กันได้
ื


คนยกให้กันไม่ได้ เจ้าอยากได้สิ งของอะไร ในฐานะน้อง







146

ชาย ข้าให้เจ้าได้ทุกอย่าง”












ิ

ี
กู้เฉนหรงไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดยว สีหน้าเริมเครียด
ิ
ื

เขาร้สึกว่าครั งน กู้จอหยวนพูดเกนเลยไป
ี
ู







ื

ื
เมอก่อนซูเหมยเคยสังไว้ เขาจึงไม่แย่งข้าวของกับกู้จอ


ี

หยวน บุญคุณทสกุลกู้เลี ยงดูเขา เขายังคงรําลึกไว้เสมอ

ิ
แต่เวลาน กู้จอหยวนจะให้เขาปล่อยซูจวซอไป เปนไปไม่
็

ื

ี
ื
ได้ เขาติดค้างอะไรสกุลกู้”









ี
ื

ี
“เจ้าสองคนทําอะไรกัน เหล้าดอย่างน ไม่ดม คิดจะให้คน
ื
ู
อนมารับร้เรื องราวของสกุลกู้หรือ จะให้ข้าไปทูลรายงาน


ไทเฮา ให้เจ้าทั งสองไปโต้แย้งกันทเบ องพระพักตร์ไทเฮา
ื
ี







147

ไหม” พอเห็นทั งสองยังทําท่าจะทะเลาะกัน กู้หลียวนก็




ขมวดคิ ว














































































148

ี
ตอนท 180 ของขวัญวันพระราชสมภพ










ู
ิ
กู้จอหยวนกับกู้เฉนหรงไม่พูดต่อ กู้หลียวนร้สึกหนักใจ

ื
ื
ความรักของกู้เฉนหรงทมต่อซูจวซอนั น เขาเห็นชัดเจน ซู
ิ
ี

ิ
ี

ี
ี

จวซอมท่าทอย่างไรต่อกู้เฉนหรง เขาก็เห็นชัดเจน
ิ
ิ
ื




เขาร้สึกว่ากู้จอหยวนไม่มโอกาสแน่ ซูจวซอเปนผู้หญง
ิ
ี
็
ิ
ื
ู
ื


อย่างนั น เปนไปไม่ได้ทจะชอบกู้จอหยวน แม้แต่กู้เฉน
ื
็
ี
ิ

ิ
ี
่
ู
หรงก็เถอะ ไม่ร้ว่าต้องทุมเทอกเท่าไรจึงจะได้ใกล้ชดซู
ื

จวซอ
ิ



“จอหยวน ใต้หล้ามผู้หญงมากมาย ทําไมปรารถนาแต่ซู
ี
ิ

ื





149

ิ

ี
ื
จวซอคนเดยว”








ในฐานะพน้อง กู้หลียวนเตอนขึ น
ื
ี









ี
่
่
ื


“พใหญก็อยากให้ข้ายกคูหมั นให้เขาหรือ” กู้จอหยวน
สายตาแสดงความผิดหวังอย่างชัดเจน











ิ
ี
ี
“ข้าเปนพของพวกเจ้า หลายปมาน ข้าผ่านผู้หญงมานับ
็
ี


ิ
ไม่ถ้วน พูดอย่างเปนกลาง ซูจวซอไม่เหมาะกับเจ้า
ื
็
จริงๆ”










กู้จอหยวนกลับไม่ยอมแพ้ ไม่อาจยอมรับ “เหมาะหรือไม่

ื


่
่
ู
ี
เหมาะข้าร้อยูแก่ใจตัวเอง ไม่ต้องให้พใหญบอก”



150

ื
“เช่นนั นก็ถอเสียว่าข้าไม่ได้พูด”











ั

ื
ี
็
่

ในเมอไม่รับฟง กู้หลียวนก็ไม่อยากยุงเกยว ความรักเปน
่

ิ
เรื องทควบคุมไม่ได้อยูแล้ว แต่เขาไม่มวันชอบผู้หญงคน
ี
ี
น แน่
ี







ี
ในสายตาของกู้หลียวน เรื องน น่ากลัวมาก ช่างไม่ร้เลย
ู


ิ
ว่าอะไรถูกอะไรผิด คนอย่างกู้เฉนหรงก็เลอะเลือนได้ นึก


ไม่ถึงจริงๆ













ซูจวซอไม่ร้ว่าพน้องสกุลกู้กําลังทะเลาะกันเพราะตน
ื
ู
ิ
ี

ิ
่
ความสนใจทั งหมดของนางมุงไปทกู้ชงเฉง นางคิดไว้ว่า
ี
ิ



151

ิ
ิ
พองานเลี ยงเลิกจะไปหากู้ชงเฉง นางอยากพูดคุยกับกู้


ิ
ิ
ชงเฉง









ิ

ิ
ิ

ิ
ื
กู้เฝนไต้ทรงสังเกตกู้ชงเฉงอย่างลับๆ เห็นซูจวซอจ้อง
ิ
มองกู้ชงเฉงตลอดเวลา พระนางทรงประหลาดพระทัย ซู
ิ
ิ

่
จวซอไม่น่าจะไปมาหาสูกับกู้ชงเฉง ทําไมนางจึงสนใจกู้
ิ
ิ
ื
ชงเฉงนัก
ิ
ิ









ิ
ื
ื
พระสนมโหรวสนใจแต่ซูจวซอ คนน ครึกครื นจริงๆ สีหน้า
ี
ิ
ิ
ี
ิ

ื
ื
ท่าทางของซูจวซอดูเหมอนว่ามความผูกพันกับกู้ชงเฉงอ
ิ
ย่างลํ าลึก เท่าทพระนางทรงร้ ทั งสองไม่ได้สนทสนมกัน

ู
ี

นเปนเรื องทน่าสนใจ

ี
ี
็











152

ิ

่

เฟงอวินหล่างซึงประทับนังอยูข้างพระวรกายไทเฮาทรง


ิ
ิ
ิ
ทอดสายพระเนตรมองดูกู้ชงเฉงเปนระยะๆ แต่กู้ชงเฉง
ิ
็
ิ


ไม่หันมามองเฟงอวินหล่างแม้แต่น้อย คอยหลบสาย
พระเนตรของพระองค์












ี

พอเห็นกู้ชงเฉงยังเปนอย่างน เฟงอวินหล่างก็เริมไม่พอ
ิ
ิ
็

ิ
ี
ิ
ู
พระทัย และทรงทําอะไรไม่ถูก ผู้หญงคนน ทําไมไม่ร้จัก
ก้มหัว แค่นางยอมอ่อนข้อ ยอมรับผิด พระองค์จะไม่เอา


โทษ แต่นางกลับไม่ยอม












ดูผิวเผินทุกคนต่างสนุกสนาน ใบหน้าของแต่ละคนม ี



รอยยิ ม ความจริงแล้วต่างคนต่างก็คิดไปคนละทาง


















153

ี
ของขวัญทตระกูลขุนนางเก่าแก่ถวายไทเฮาถูกนํามาวาง


ี
ี

ี
รวมกัน มคนจดบัญชทํารายการไว้ ของขวัญทเหล่าน ี
็
กองสูงพะเนนเปนภูเขาขนาดย่อม
ิ










พระสนมกับองค์หญงต่างนําของขวัญมาถวายไทเฮา
ิ



ิ
ื

ิ
โดยตรง ซูจวซอซึงถูกจัดให้นังรวมกับองค์หญง ก็ทําเช่น

ี
เดยวกัน









แต่ละคนต่างทุมเทความคิดหาของขวัญมาถวายไทเฮา
่



พระสนมโหรวถวายไข่มุกราตรีสีม่วง ซึงนางให้คนไปค้น




่
หาจากชาวบ้าน ก็ถอว่าเปนการทุมเท ไทเฮาตรัสชมนาง
ื
็








ื

ิ
กู้เฝนไต้ทรงถวายภาพอวยพร ตรัสว่าทรงปกเองกับมอ
ั






154

ี
ี

พระนางเพยงแต่ทําส่วนหนึ ง ทเหลือให้นางกํานัลทํา

แทน











ิ

พอมาถึงซูจวซอ มสายตาไม่น้อยจ้องมองอยู อยากร้ว่าซู
ื
ู
่
ี

ิ

ื
จวซอจะถวายอะไร ซูจวซอรับกล่องจากจอหลาน แล้ว
ื

ื
ิ

ื
ิ
ยนกล่องสีแดงเข้มให้เพ่ยเอ๋อนางกํานัลคนใกล้ชดเสิ น
ไทเฮา








เพ่ยเอ๋อนําของไปถวายเสิ นไทเฮา พอทอดพระเนตรเห็น




ี
ู
ของทอยูในกล่อง เสิ นไทเฮาทรงตะลึงคร่หนึ ง แล้วทรง

่
หยิบเชอกถักลายมงคลในกล่องออกมา ทรงลูบเบาๆ
ื


สายพระเนตรอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด “จวซอ ทําไม
ื
ิ


เจ้าจึงคิดได้ว่าจะทําของน ให้ข้า”
ี











155

------

























็
ี

ี
ตอนท 181 เปนทโปรดปราน





















ิ
ื
ื
ี
ไม่มใครคาดคิดว่าซูจวซอจะถวายเชอกถักลายมงคล แต่





156

ื
พอเห็นไทเฮา ดูเหมอนว่าพระนางจะทรงโปรดของขวัญ



ี
ิ
ช นน มาก










ื
ซูจวซอลุกขึ นอย่างนอบน้อม ทูลตอบ “ไทเฮาทรงเปนคน
ิ
็

ี
ิ
อําเภอเวินเซยน หม่อมฉันได้ยินว่าชาวบ้านทนันนยม

ี

ิ
็
ื
มอบเชอกถักลายมงคลเปนของขวัญวันเกด แทนคําอวย
พร











ความจริงแล้วหม่อมฉันไม่ทราบว่าควรถวายอะไรให้




ไทเฮา จึงลงมอถักเชอกลายมงคลเอง ขอถวายพระพร
ื
ื


ให้ไทเฮาทรงเจดจรัสดังดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ทรง

ิ


อ่อนเยาว์ตลอดกาลดังต้นสนและกระเรียนเทพ เพคะ”

















157

ื
ื

ิ
ซูจวซอยังร้อยหยกติดกับเชอกถักลายมงคลหลายเม็ด
แม้ฝมอไม่ประณตนัก แต่ก็ทําให้เสิ นไทเฮาทรงซาบซึ ง
ี
ื
ี
มาก












ื

ื
พอเห็นเสิ นไทเฮาทรงโปรดเชอกถักลายมงคลทซูจวซอ

ี
ิ

ี
ื
ิ

ถวาย เฟงอวินหล่างจึงตรัสชม “จวซอมความตั งใจ”

ิ



เสิ นไทเฮาทรงถอเชอกถักลายมงคลไว้ เบ องพระพักตร์
ื
ื
ื
ราวกับทอดพระเนตรเห็นเด็กสาวในเสื อสีเหลืองไข่ห่าน




ื
ื
ถอเชอกถักลายมงคลในมอ เดินมาหาเด็กหนุ่มด้วย
ื

ความตนเต้นแล้วถามว่า ‘สวยหรือไม่’
ื










็
เด็กหนุ่มดวงตาเปนประกาย พยักหน้า ‘สวย’









158

ี
็
ิ
‘งั นให้เจ้า คนโง่ วันน เปนวันเกดของเจ้า สงสัยเจ้าเองก็
ลืมไปแล้ว!’












่
เด็กหนุ่มยังตะลึงอยู แต่เด็กสาวหัวเราะร่า เสียงหัวเราะ



ิ
ดังราวกับระฆังสัมฤทธ ดังกังวาลท่ามกลางปาไผ่
่









ี
ื

เมอทรงนึกถึงตอนน เสิ นไทเฮาก็แย้มพระสรวลออกมา


ี
ิ
ื
“ข้าไม่เห็นเชอกถักลายมงคลมาหลายปแล้ว จวซอเข้าใจ
ื
ความคิดของข้าจริงๆ สมควรให้รางวัล”











เสิ นไทเฮาตรัสแล้วทรงถอดกําไลหยกสีเขยวบนข้อพระ
ี



ื


ี
กรออก พร้อมกับโบกพระหัตถ์ให้ซูจวซอ “จวซอ มาน”
ิ
ื
ิ

159

“เพคะ”













ิ
ื
ซูจวซอทูลขานรับ แล้วเข้าไปอย่างนอบน้อม








ื

“ยนมอมา”
ื










ื
ื
ื
ิ
ซูจวซอไม่ทูลถาม ยนมอขวาออกไป มอซ้ายของนางม ี
ื

ิ
ู

ี
ี
ี

กําไลทกู้เฉนหรงให้ไว้ จนถึงเดยวน นางยังไม่ร้ว่ากําไลท ี
ู
เขาให้ทําจากอะไร ร้แต่ว่าถอดไม่ออก และค่อยๆ คุ้น
เคยทมกําไลน อยูกับตัว
ี
่
ี
ี






ื
ิ


ี
เสิ นไทเฮาทรงใส่กําไลหยกทมอข้างขวาของซูจวซอ
ื
160

ี
“กําไลน เหมาะกับเจ้ามาก มอบให้เจ้า”











ื

ิ
็
ู
ี
ซูจวซอไม่ร้ความเปนมาของกําไลน แต่บรรดาพระสนม
ี
ต่างร้ด กําไลหยกน ไทเฮาองค์ก่อนทรงมอบให้เสิ นไทเฮา
ี
ู







หลังจากเซยวเสียนฮองเฮาสิ นพระชนม์ ฮ่องเต้องค์ก่อน

ี

ก็ไม่ได้แต่งตั งฮองเฮาอีก เหวินไทเฮาทรงโปรดเสิ นไทเฮา





มาก ทรงมอบกําไลทพระนางรักให้เสิ นไทเฮา นึกไม่ถึง
ี

ี
ี
ว่าหลายปต่อมา เสิ นไทเฮากลับทรงมอบกําไลน ให้ซู



ื
จวซอ
ิ









ิ

บรรดาพระสนมมองซูจวซอด้วยความประหลาดใจ ของ
ื
ี
ื
ี
ขวัญททุกคนตระเตรียมอย่างพิถพิถันกลับสู้เชอกถัก







161

ี

ื
ี
ลายมงคลของซูจวซอไม่ได้ เรื องเดาใจคน ไม่มใครเทยบ
ิ
ิ

ื
ซูจวซอได้ มิน่าไทเฮาจึงโปรดปรานนาง








“ขอบพระทัยไทเฮา”












ิ
ซูจวซอถวายบังคมอย่างนอบน้อม แล้วถอยออกไป
ื










หลังจากทุกคนถวายของขวัญแล้ว ก็เปนรายการร้องรํา
็










ี
ู
ิ

กู้เฝนไต้ทรงร้สึกไม่สบายพระทัยเลย เดิมทเสิ นไทเฮา
ทรงโปรดภาพอวยพรของพระนางมาก แม้พระนางจะ



ปกเพยงส่วนหนึ ง แต่ก็ทรงทุมเทพระทัยและเวลาไม่น้อย
ั
ี
่










162

ิ
ื
ิ
ทรงนึกไม่ถึงว่าจะถูกซูจวซอชงความโดดเด่น ทําให้การ

่
ทุมเทของพระนางสูญเปล่า ไทเฮาทรงมอบกําไลลํ าค่า


ื
ิ
ื

ิ

ให้ซูจวซอ แสดงว่าทรงโปรดซูจวซอมาก








ิ
่
ื
ื
ู
ไม่ทันร้ตัว ซูจวซอก็ยนอยูกับไทเฮาได้อย่างมันคง





ื
ี
ี

ี
เดิมทคนทไทเฮาทรงโปรดทสุดก็คอพระนาง เวลาน พอม ี
ี

ิ
ซูจวซอ ไทเฮาทรงเรียกพระนางให้เข้าเฝ้าน้อยลงกว่าแต่
ื
ก่อน เมอเปนเช่นน ฐานะของพระนางในพระทัยของ
ื
็

ี
่

ไทเฮาจึงไม่มันคง พระทัยของพระนางเริมวิตกอยูลึกๆ












ิ
ดูแล้วซูจวซอก็เปนคนมเล่ห์เหลียมเช่นกัน
ื
ี
็









163

ิ

ื
การร้องรํา ซูจวซอไม่ค่อยสนใจนัก นางยังนังอย่างเรียบ
ร้อย กริยาท่าทางพองาม แต่ยังคงแอบสังเกตกู้ชงเฉงอยู
ิ
ิ
ิ
่
็
ิ
ิ
นางพบว่ากู้ชงเฉงดมเหล้าตลอดเวลา ทําให้นางเปนห่วง

ื




































































164

ี

ตอนท 182 จุดประสงค์ของพระสนมโหรว
























พระสนมโหรวตั งครรภ์ ไม่อาจนังนาน พองานเลี ยงผ่าน



ไปครึงเวลา นางก็ลุกขึ นถวายบังคมทูลลา เสิ นไทเฮากับ




ี
เฟงอวินหล่างทรงอนุญาตให้นางไปพักผ่อน ค่อยมาอก
ิ

ครั งในงานเลี ยงกลางคน
ื











่
ไฉซอประคองพระสนมโหรวถอยออกไปอย่างระมัดระวัง
ื




165

ี
บริเวณใกล้ตําหนักก่วงหยางมห้องพักผ่อนสําหรับพระ



ิ


ี

ื
สนม การจะไปทนันต้องเดินผ่านด้านหลังของซูจวซอ
พระสนมโหรวเดินจากฟากตรงกันข้ามอ้อมเข้ามา ความ


็
จริงแล้วนางไม่จําเปนต้องเดินผ่านซูจวซอ
ื

ิ







ิ
แต่พระสนมโหรวกลับจงใจเดินเข้ามาหาซูจวซอทางด้าน
ื



หลัง ขณะเดินผ่านนั น จู่ๆ นางก็ลืน ล้มลงมาหาซูจวซอ
ื

ิ

ื

ื
ซูจวซอซึงระมัดระวังอยูก่อนแล้ว รีบยนมอมาประคอง
ิ

ื
่
พระสนมโหรว พร้อมกับเตอน “พระสนมระวังหน่อยเพ
ื
คะ”











“ขอบใจคุณหนูซู”


















166

ี
พระสนมโหรวรีบบอกขอบใจ ขณะทกําลังลุกขึ นยังเผลอ



ี
๊

ั

ปดชามรังนกต้มเม็ดบัวบนโตะทซูจวซอนังพลิกควํา หก

ิ
ื
ิ

ื
ใส่กระโปรงของซูจวซอ พระสนมโหรวสีหน้าสํานึกผิด
“ทําให้เสื อผ้าของคุณหนูซูเลอะ ขออภัยจริงๆ ข้าจะให้
ู

คนไปเอาเสื อผ้าสะอาดมาให้คุณหนูซูเปลียน สักคร่คุณ


ี

หนูซูไปเอาทวังของข้าก็ได้”









“พระสนมไม่เปนไรก็ดแล้ว แค่เสื อผ้า ข้าไม่ถอสา กลัว
็
ี
ื

แต่ว่าพระสนมจะไม่สบาย รีบไปพักผ่อนเถอะ!”












ิ
ี
ื

ซูจวซอปากพูดอย่างน แต่ใจนึกสงสัยมาก







ื
นางไม่เข้าใจว่าพระสนมโหรวมเจตนาอะไร เมอคร่ ู
ี








167

ชัดเจนว่าพระสนมโหรวจงใจ ทําให้เสื อผ้าของนางเลอะ




หรืออยากให้นางออกไปจากงานเลี ยง ตามเหตุผลแล้ว



ี
พระสนมโหรวไม่ควรจะทําอะไรนาง พระสนมโหรวมจุด



ประสงค์อะไรแน่











ี
พระสนมโหรวขอบใจอกครั ง ไม่พูดอะไรต่อแล้วถอยออก



ไป












ิ
ื
กระโปรงของซูจวซอเลอะทั งตัว นางสวมกระโปรงตัวน ี

ต่อไปคงไม่สะดวก หลังจากเสิ นไทเฮาทรงอนุญาต นาง




ี
จึงออกจากห้องจัดเล ยง










ิ

การกระทําของพระสนมโหรว กู้เฝนไต้เองก็ไม่เข้าใจแม้








168

ื
ิ
็
แต่น้อย พระสนมโหรวดูเหมอนว่าจะสนใจซูจวซอเปน
ื

ิ

ื
พิเศษ ว่าตามเหตุผลแล้ว นางกับซูจวซอไม่น่าจะมความ
ี

ี
ี
เกยวข้องกัน ทําอย่างน หมายความว่าอย่างไร









ิ

ิ
หลังจากพระสนมโหรวกับซูจวซอออกไปแล้ว จู่ๆ กู้ชง
ื
ู
ี
ี
ิ
ื
เฉงก็เอามอกุมศรษะ ร้สึกเวยนหัวขึ นมา นางคิดว่าตน
ิ
ื
คงดมมากเกนไป จึงลุกขึ นถวายบังคมทูลลา เสิ นไทเฮา

ไม่ทรงโปรดกู้ชงเฉง ทรงพยักพระพักตร์เล็กน้อย
ิ
ิ


ิ
ิ
อนุญาตให้กู้ชงเฉงออกไป










จอหลานเดินตามหลังซูจวซอ รักษาระยะห่างหนึ งก้าว


ิ
ื
ื
นางถามด้วยความสงสัย “คุณหนู พระสนมโหรวทําไม



จึงทําเสื อผ้าคุณหนูเลอะ”












169

ู
ู
ี
ี
“เรื องน มแต่พระสนมโหรวเท่านั นทร้ ข้าก็ไม่ร้จุดประสงค์
ี
ของนาง เราระวังตัวไว้หน่อยก็ด”
ี










ิ
ื
จอหลานพยักหน้า เดินตามหลังซูจวซอออกไปจาก
ื

ตําหนัก ขณะไปถึงหน้าประตู นางกํานัลของพระสนม



ิ
ี
่

โหรวซึงรออยูก่อนแล้วได้เข้ามาประชดตัวทันท พลางพูด
ขึ น “คุณหนูซู เชญตามข้ามา”
ิ










“พสาว เรื องเสื อผ้าของคุณหนูให้ข้าจัดการเอง”
ี











จอหลานยังคงระมัดระวัง เอ่ยขึ นมา
ื













170

่
ื
ี
ไฉซอยิ มน้อยๆ “พระสนมมเรื องจะพูดคุยกับคุณหนูซู

คุณหนูซูเดินเข้าไปคนเดยวเถอะ!”
ี











ี
นคอเหตุผลทพระสนมโหรวทํากระโปรงนางเลอะ เพราะ
ื
ี


ิ
ู
ื
มเรื องอยากพูดคุยกับนาง ซูจวซอนึกอยากร้เจตนาของ
ี
ี
่
ี
พระสนมโหรว แต่ไม่ได้มทท่าว่าจะเดินไปกับไฉซอ
ื







แสดงว่ามปญหา หากยังเดินเข้าไปทั งๆ ทร้ว่ามปญหาก็
ั
ู
ั
ี
ี
ี

ิ
เท่ากับโง่ ซูจวซอจึงปฏิเสธตรงๆ “พระสนมโหรวต้องการ

ื
พักผ่อน ข้าไม่ควรรบกวนพระสนม หากเปลียนเส อผ้าก็
ื


จะเปนการรบกวนพระสนมโหรว รบกวนแม่นางช่วยเข้า
็


ไปเอาผ้ามาให้ข้าแล้วกัน”


















171

ี
็
“คุณหนูซู นเปนคําสังของพระสนม คุณหนูซูอย่าทําให้

ผู้น้อยลําบากใจเลย”











ิ

ื
่
ื
ไฉซอนึกไม่ถึงว่าซูจวซอจะปฏิเสธ และยังให้นางเข้าไป
เอาผ้ามาให้

























------












ิ
ิ
ตอนท 183 ปกป้องชงเฉง

ี














172

ี
ี
“ทําอย่างน มอะไรไม่เหมาะหรือ เช่นนั นวันหลังข้าค่อย


ี
มาเยยมพระสนมใหม่”










ซูจวซอยนยันไม่เข้าไป ไฉซอเองก็จนใจ จะบังคับซูจวซอ
ื
ื
่

ื
ื
ิ

ิ
ิ
เข้าไปก็ไม่ได้ ถ้าทําอย่างนั นอาจจะเกดเสียงดัง ทําให้
ื

คนอนร้ได้
ู








ไฉซอไม่ร้จะทําอย่างไร จึงได้แต่รับปากแล้วกลับเข้าไป
่
ื
ู








ี
จอหลานประคองซูจวซอไปอกห้องหนึ ง พลางบอกว่า
ื
ื
ิ


“คุณหนูรอบคอบจริงๆ พระสนมโหรวเชญกะทันหัน คง
ิ





173

ี
็
จะมลับลมคมในเปนแน่”










ู
“บางอย่างเราต้องควบคุมตัวเองไม่ให้อยากร้อยากเห็น



ื

ี

ี

ื
ี
ี

ิ
เกนไป วังในซับซ้อนกว่าทอน ทนไม่มคนซอๆ หรอก”
จอหลานพยักหน้าติดๆ กัน “ผู้น้อยเข้าใจ”

ื











่
ื
ี
“จอหลาน เจ้าออกไปเฝ้าข้างนอก หลบอยูทมดมองไป
ื

รอบๆ สังเกตสถานการณ์ ดูว่านางกํานัลของพระสนม


โหรวเอาผ้ามาให้หรือไม่”











ี
จอหลานเข้าใจความหมายของซูจวซอ รับปากทันท
ื

ื
ิ








174

ิ
ื
พอเข้าไปในห้อง ซูจวซอก็เอาผ้าเช็ดหน้าเช็ดคราบ


ื
ิ
สกปรกบนกระโปรง ทันใดนั นประตูก็เปดออก จอหลาน
ื
รีบวิงเข้ามา รายงาน “คุณหนู เมอคร่ข้าเห็นผู้หญงใส่


ิ
ู
เสื อสีฟ้าเข้าไปในห้องของพระสนมโหรว และเห็นนาง



กํานัลคนหนึ งออกมาจากห้องท่าทางลับๆ ล่อๆ ...”












ื
ี
ิ
ิ
ี
ื
ิ
ซูจวซอนึกได้ว่าคนน กู้ชงเฉงสวมชุดสีฟ้า นางชะงักทันท

ถามขึ น “เปนพระสนมกุ้ยใช่หรือไม่”
็







“ข้าไม่ร้จักพระสนมกุ้ย แต่เหมอนพระสนมคนทคุณหนู
ี

ู
ื
่
จ้องมองอยู”










ซูจวซอมันใจแล้วว่าพระสนมทจอหลานพูดถึงก็คอกู้ชง
ิ
ื



ื
ื
ิ

ี
175

ี
ี
ิ
เฉง คนน มงานฉลอง ทุกคนแต่งตัวสวยงาม
ื








ี
ิ
ิ

ี
มแต่กู้ชงเฉงทใส่ชุดสีฟ้า ท่ามกลางพระสนมทแต่งตัว
ี

เฉดฉาย นางจึงเปนทสะดุดตา เพยงแต่ว่าทําไมนางจึง
ี

ิ
็
ี
ิ

ื
ี
มาทห้องของพระสนมโหรว ซูจวซอผุดลุกทันท เตรียมจะ
ี

ออกไป







จอหลานรีบเข้ามาหา ถามอย่างงุนงง “คุณหนู จะไป
ื


ไหนหรือ”












“ไปหาพระสนมโหรวกันเถอะ”












ิ

ิ
ซูจวซอร้ว่าพระสนมโหรวคงจะเกดเรื องแน่ นางไม่วางใจ
ู
ื


176

ิ
ิ
กู้ชงเฉง ต้องไปดูด้วยตัวเอง










“คุณหนู ถ้าเข้าไปเกรงว่าจะเกดเหตุร้าย คุณหนูอย่าไป
ิ



ื
ื
เลย” จอหลานเตอน









“ถ้าอย่างนั นข้าก็จะไปดูว่าเกดเหตุร้ายอะไร “ เรื องเกยว
ิ

ี
ิ
ิ
็
ื
ิ

ิ
ิ
กับกู้ชงเฉง ซูจวซอไม่อาจมองเฉยๆ กู้ชงเฉงเปนลูกสาว
ิ
ของนาง ถ้าเกดอันตรายขึ น นางต้องปกป้องกู้ชงเฉง
ิ
ิ






ิ
จอหลานขัดขวางซูจวซอไม่อยู จึงได้แต่เดินตามซูจวซอ

่
ื
ิ


ื
ื
เข้าไป








ี
ิ
นอกห้องพระสนมโหรวไม่มคน ซูจวซอผลักประตูเข้าไป
ื



177

ื
ี


ี

เห็นพระสนมโหรวนังทพ น กระโปรงทสวมเต็มไปด้วย
เลือด พระสนมโหรวเอามอกุมท้อง สีหน้าซดเซยว กู้ชง
ื
ี
ี
ิ
เฉงสีหน้าไม่มเลือดแม้แต่น้อย ได้แต่มองพระสนมโหรวอ
ิ
ี

ย่างตกตะลึง











ี
นอกจากน แล้ว ในห้องไม่มใครอกเลย
ี
ี










พอเห็นซูจวซอเข้ามา ทั งสองก็มองพร้อมกัน
ิ
ื









ซูจวซอไม่เข้าใจว่าเกดอะไรขึ น จอหลานส่งเสียงร้องขึ น

ื
ิ
ื

ิ
อย่างร้อนใจ “คุณหนู แย่แล้ว! ฮองเฮาพาคนเข้ามา”










จอหลานร้อนใจมาก คราวน ถึงมปากก็บอกไม่ถูก พระ
ื
ี

ี



178

ี
สนมโหรวตั งครรภ์ แต่เวลาน กระโปรงเต็มไปด้วยเลือด



็
ิ
แสดงว่าแท้ง ทารกในครรภ์เปนพระโอรสพระธดาของ

ิ
ี
ฮ่องเต้ การสังหารพระโอรสพระธดาของฮ่องเต้มโทษถึง


ตาย












ื
ิ
ิ
ซูจวซอเข้าใจแล้วว่าเกดอะไรขึ น ทันใดนั นนางก็ผลักกู้ชง
ิ
ิ
ิ

ี
เฉงอย่างแรง แรงผลักทําให้กู้ชงเฉงถลาไปทหน้าประตู
ิ






นางเดินเข้ามาหาพระสนมโหรว พูดด้วยนํ าเสียงราบ




ู
เรียบ “ข้าร้ว่าเจ้าเรียกข้ามาเพออะไร ปล่อยพระสนมกู้
ื


ไป”











“เจ้าช่างเปนห่วงนางจริงๆ สายสัมพันธ์พน้องกันลํ าลึก
็
ี








179

ี
ื

ี
ปานน โทษน ต้องมคนรับ ในเมอเจ้าอยากรับ ข้าก็จะให้
ี
เจ้าสมปรารถนา”














































































180

ี

ตอนท 184 ซูจวซอรับโทษ
ื
ิ




















ิ
หลังจากสนทนากันสั นๆ ประตูห้องก็เปดออก












กู้เฝนไต้พาพระสนมหลายคนมาทประตูห้อง พอเห็นพระ
ิ
ี


ี
ื
ื
ื
สนมโหรวนังบนพ นเน อตัวเต็มไปด้วยเลือด เบ องหน้ามซู

ื
ิ
ื
จวซอยนอยู กู้เฝนไต้ก็รีบเข้าไปหา พูดอย่างร้อนใจ “พระ

ิ
่
็
สนมโหรว เจ้าเปนอย่างไร”







“ฮองเฮา นาง นางผลักข้า ข้าปวดท้อง รีบช่วยลูกข้าด้วย




ฮองเฮา รีบ...”







181

สีหน้าของพระสนมโหรวทั งตกใจและหวาดกลัว แล้วยัง



ี
บบนํ าตาออกมา











“เรียกหมอหลวง รีบไปเรียกหมอหลวง”














ี
กู้เฝนไต้ทรงบัญชา อซ่านพอได้รับพระบัญชาก็รีบสังนาง
ิ

กํานัลให้ไปหาหมอหลวง











ื
ิ

กู้ชงเฉงนึกไม่ถึงว่าพระสนมโหรวจะใส่ร้ายซูจวซอ เรื องน ี
ิ
ิ
ิ

ื
ิ
ิ
ี
่
ความจริงแล้วมุงมาทตน พอจะเปดปากพูด ซูจวซอก็ชง

พูดขึ นก่อน “ถูกแล้ว ข้าเปนคนผลักพระสนมโหรวเอง ข้า
็
ไม่ได้เจตนา”








182

ิ
ี

ิ
ซูจวซอชงเอาตัวเข้ารับเรื องน
ื







ี
นางจึงหนไม่พ้นโทษทัณฑ์ นางต้องการอย่างเดยวคอ
ื
ี
ี
ิ
็
ิ
ิ
ิ
ช่วยชวิตกู้ชงเฉง กู้ชงเฉงถูกลดตําแหน่งเปนพระสนมระ
ู
่
ิ
ี
ดับกุ้ยเหริน ถ้าเกดเรื องขึ นอก ไม่ร้ว่าฝาบาทและเสิ น
ไทเฮาจะทรงจัดการนางอย่างไร ถึงอย่างไร นางต้องปก



ป้องกู้ชงเฉง
ิ
ิ









กู้เฝนไต้ทรงประหลาดพระทัยยิงขึ น เรื องน พระนางทรง

ี

ิ

ี
วางแผนไว้อย่างแยบยล ทําไมสุดท้ายจึงมซูจวซอมา
ิ
ื
ิ
ปรากฏตัวทห้อง ครั งน เป้าหมายของพระนางอยูทกู้ชง
ี
่
ี
ี



ิ
เฉง ไม่ใช่ซูจวซอ
ื
ิ





183

ื

แต่ในเมอพลาดไปแล้วก็ต้องปล่อยเลยตามเลย ถอว่า
ื

ื

ิ
็
เปนการสังสอนซูจวซอ







ไฉนพระสนมโหรวจึงมุงมาทซูจวซอ ดูเหมอนว่านางต้อง
ื
ิ


ื
่
ี
การกําจัดซูจวซอ ทําไมจึงเปนเช่นน
็
ิ
ี

ื




ี
กู้เฝนไต้เต็มไปด้วยปริศนา เพยงแต่ว่ายังไม่ถึงเวลาคล ี

ิ

ู
คลาย เหตุการณ์วันน ทําให้พระนางทรงร้สึกผิดหวัง
ี









ิ
ิ
กู้ชงเฉงนึกไม่ถึงว่าซูจวซอจะเอาตัวเข้ามารับโทษแทน น ี

ื
ิ
็
เปนโทษถึงตาย ซูจวซอไม่เอาชวิตแล้วหรือ
ี
ื

ิ









184

ื

ิ
นางมองหน้าซูจวซอด้วยความตกใจ นึกไม่ออกว่าซู

ี

ื
ิ
จวซอมเจตนาอย่างไร








นางกับซูจวซอไม่เคยคบหาสมาคมกันมาก่อน นางไม่
ิ
ื

ู
ิ
ิ

ค่อยร้จักซูจวซอนัก ทําไมซูจวซอจึงอยากช่วยนาง เรื องน ี

ื
ื
ื
ิ
แม้ไม่เกยวข้องกับซูจวซอ แต่นางก็ไม่อยากให้ซูจวซอ
ื

ี


ิ
ื
พลอยเดอดร้อน




ิ
ิ
พอคิดได้อย่างน กู้ชงเฉงก็อยากพูดขึ นอก ทว่าซูจวซอ
ื
ี
ี

ิ
ื
ิ
ิ
พูดแทรกกู้ชงเฉงอกครั ง นางคุกเข่าลงกับพ นแล้วร้องไห้
ี
“เรื องน ข้าผิดพลาดโดยไม่ตั งใจ แต่ก็ทําร้ายพระโอรส
ี

พระธดาในครรภ์ โทษถึงตาย ข้าผิดต่อน้องชายกับน้อง
ิ



ี
สาวของข้าแล้ว วันหลังพวกเขาจะทําอย่างไรด”











185

ิ
ิ
็
ื
คําพูดของนางเปนการเตอนกู้ชงเฉง ให้ช่วยดูแลน้อง
ู
ชายกับน้องสาวของนาง นางร้ว่ากู้ชงเฉงจะพูดอะไร
ิ
ิ

ี
ี
ิ
ิ
ื
นางจึงได้แต่ใช้วิธน เตอนสติกู้ชงเฉง







กู้ชงเฉงเข้าใจความหมายของซูจวซอด เวลาน ไม่ว่านาง
ี
ื

ิ
ิ
ี
ิ
ี
จะพูดอะไรก็คงไม่ทําให้เหตุการณ์เปลียนไป มแต่คิดหา

ู
ู
ทางช่วยซูจวซอวันหลัง นางไม่มวันให้คนทไม่ร้เรื องร้ราว

ี
ี
ิ
ื

ต้องตายแทนนาง









ิ
ื
่
“พวกเจ้า มัดซูจวซอไว้ มอบตัวให้ฝาบาททรงจัดการ”








ื
ิ
ื
กู้เฝนไต้ถลึงตาใส่ซูจวซออย่างแค้นใจ มาขัดขวางคนอน

ิ



186

ี
ทําให้เสียแผนอกแล้ว













หมอหลวงมาถึงอย่างรวดเร็ว เสิ นไทเฮากับเฟงอวินห
ิ
ิ

ล่างก็เสด็จมา ทุกคนห้อมล้อมพระสนมโหรว ซูจวซอถูก
ื

มัดมอทั งสองข้าง ขังไว้ทห้องติดกันชัวคราว


ี
ื








ิ

ื
ิ
ิ
กู้ชงเฉงเสนอตัวว่าจะคอยเฝ้าซูจวซอ เฟงอวินหล่างทรง
ิ

เห็นด้วย









ื


ิ
ิ
กู้ชงเฉงเปดประตูเข้าไป ซูจวซอนังบนม้านัง พอเห็นกู้ชง
ิ
ิ
ิ

ิ
ิ
เฉงเข้ามา นางมองดูกู้ชงเฉง เผยรอยย มอ่อนโยน ยสิบป ี

ี
ิ
ิ
ิ
ิ
ิ
แล้ว ชงเฉงของนางโตเปนหญงสาวแล้ว
็





187

ี
“ทําไมเจ้าต้องทําอย่างน ด้วย”
























------













ี
ตอนท 185 ทําไมต้องช่วยข้า























่
ื

ื
ิ
ิ
กู้ชงเฉงยนอยูหน้าซูจวซอ สีหน้าสลับซับซ้อน ตั งแต่กู้
ิ

่
เฝนไต้ใส่ร้ายนาง นางก็คุ้นเคยกับการอยูอย่างเฉยเมย
ิ





188

ี

ี
ี
ไม่มความสัมพันธ์กับใครทวังใน และไม่ไว้ใจใครอก








ิ

ื
ู
ี

นึกไม่ถึงว่าซูจวซอซึงไม่เคยร้จักมาก่อน จู่ๆ จะสละชวิต
ู
มาช่วยนาง ความร้สึกน ช่างประหลาดจริงๆ
ี








ิ
ิ
็

ี
“เพราะเจ้าคอชงเฉง เราสองคนเปน...พน้องกัน”
ื






ี


ี
“พน้องทโตมาด้วยกันล้วนแต่จอมปลอม เจ้ากับข้าไม่คุ้น
ิ
เคยกัน เจ้ามจุดประสงค์อะไรแน่” กู้ชงเฉงไม่ยอมรับฟง
ั
ี
ิ
ี
ี
เหตุผลน แน่ แต่ก็นึกไม่ออกว่าจะมเหตุผลอะไรอก
ี








ื
“แม่ข้าเคยบอกว่า ลูกของท่านป้าก็คอพน้องของข้า เรา
ี


็
เปนพน้องใกล้ชดกัน ข้าเชอใจเจ้า ร้ว่าเจ้าถูกใส่ร้าย เจ้า

ี
ิ
ู
ื

189