ອະຮິຍະສັຈຈາກພະໂອຖະ ພາກປາຍ

ພາກສະຫບຼຸ - ເລອ່ື ງສະຫບຼຸ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໕໐໕

ເມອ່ື ປະພຕຶ ເຮດັ ເຕມັ ຕາມມາດຕະຖານຂອງມນັ ແລ້ວູ ເປນັ ໄປເພ່ອື ຄວາມທຸກຂ໌
ບໍ່ເປັນປະໂຍຊນ໌ເກືອ້ ກນ ຫບຼື ໍ່ ? ຫືວຼ າ່ ໃນເລ່ືອງນ້ີທາ່ ນມຄີ ວາມເຫນັ ແນວໃດ ? “ເມ່ອື

ປະພຕຶ ເຮດັ ເຕມັ ຕາມມາດຕະຖານຂອງມັນແລ້ວູ ເປັນໄປເພື່ອຄວາມທກຸ ຂ໌ ບ່ເໍ ປນັ ປະໂຍຊນ໌
ເກື້ອກນ ໃນເລື່ອງນ້ີ ພວກຂູ້ານູ້ອຍມຄີ ວາມເຫັນເຊ່ັນນ້ີ ຂາູ້ ນອູ້ ຍ !”

ກາລາມະ ທ. ! ເຮົາ (ອາໄສເຫຕຜລົ ດງ່ັ ກາ່ ວມາແລູ້ວຂ້າູ ງເທງິ ທັງໝົດນ້ນັ ) ຈງຶ່ ກາ່ ວ
ຂໍ້ຄວາມທ່ກີ ່າວວ່າ “ກາລາມະ ທ. ! ມາ (ເວ້ົາກນັ ) ເທ້ີນ ທ່ານທັງຫາຍ :-

ຢ່າຖຼືເອາົ ວ່າຈງິ ເພາະເຫຕສັກແຕ່ວາ່ ຟັງຕາມໆ ກນັ ມາ (ອະນຸສສະວະ) ;
ຢາ່ ຖຼືເອົາວ່າຈງິ ເພາະເຫຕສັກແຕ່ວ່າ ເຮດັ ຕາມໆ ກັນມາ (ປະຣມັ ປະຣະ) ;
ຢ່າຖເືຼ ອົາວ່າຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ ່າ ເລົາ່ຼ ລືຼກັນຢ່ (ອິຕກິ ິຣະ) ;
ຢາ່ ຖເືຼ ອາົ ວ່າຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕ່ວາ່ ມີບ່ອນອາູ້ ງໃນປິດກົ (ປຕີ ິກະສມັ ປະທານະ);
ຢ່າຖເຼື ອົາວ່າຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕ່ວ່າ ການໃຊູ້ເຫຕຜລົ ທາງຕັກກະຄາດຄະເນ

(ຕັກກະເຫຕຸ) ;
ຢາ່ ຖເືຼ ອາົ ວ່າຈິງ ເພາະເຫຕສັກແຕ່ວ່າ ການໃຊູ້ເຫຕຜົລທາງໄນຍະ (ນະຢະເຫຕຸ) ;
ຢາ່ ຖຼເື ອາົ ວ່າຈິງ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ ່າ ການຕກຶ ຕາມອາການ (ອາກາຣະປະຣິ

ວຕິ ັກກະ) ;
ຢາ່ ຖເືຼ ອາົ ວ່າຈງິ ເພາະເຫຕສັກແຕວ່ າ່ ທົນຕກ່ໍ ານເພັ່ງແຫງ່ ທິຕຖິ (ທຕິ ຖິນິຊຊາ

ນັກຂນັ ຕິ) ;
ຢາ່ ຖຼເື ອົາວ່າຈງິ ເພາະເຫຕສັກແຕວ່ າ່ ຟັງເບງ່ິ ເປນັ ຕາເຊື່ອ (ພັບພະຣປະຕາ) ;
ຢ່າຖເືຼ ອາົ ວ່າຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕ່ວາ່ ສະມະນະຜ່ເວ້ົາເປັນຄຂອງຕົນ (ສະມະໂນ

ໂນ ຄຣຸ) ;

ກາລາມະ ທ. ! ເມອ່ື ໃດທ່ານທງັ ຫາຍຮດູ້ ວູ້ ຍຕົນວ່າ “ທັມເຫຼົາ່ ນເ້ີ ປັນອະກສຸ ົລ, ທັມ
ເຫ່າົຼ ນ້ມີ ໂີ ທດ, ທມັ ເຫາຼົ່ ນວ້ີ ນິ ຍຊົນຕິຕຽນ, ທັມເຫຼາ່ົ ນ້ີເຮັດເຖງິ ມາດຕະຖານຂອງມນັ
ແລ້ວູ ເປນັ ໄປເພືອ່ ຄວາມທກຸ ຂ໌ ບ່ໍເປນັ ປະໂຍຊນ໌ເກ້ືອກນ,” ດ່ັງນແີ້ ລວູ້ ; ເມ່ອື ນ້ນັ ທາ່ ນ
ຄວນລະທມັ ເຫາົ່ຼ ນນັ້ ເສຍ” ດັ່ງນີ້ ຊ່ຶງເຮົາກາ່ ວແລູ້ວ ເພາະອາໄສເຫຕຜລົ ຂູ້າງເທງິ ນ້ນັ .

໑໕໐໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

(ຂ. ຝາ່ ຍກສຸ ລົ )

ກາລາມະທງັ ຫາຍເອີຍ ! ມາ (ເວ້າົ ກນັ ) ເທນີ້ ທາ່ ນທງັ ຫາຍ :-

ຢາ່ ຖຼືເອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ຟງັ ຕາມໆກນັ ມາ (ອະນສຸ ສະວະ) ;
ຢາ່ ຖເືຼ ອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ເຮດັ ຕາມໆກນັ ມາ (ປະຣມັ ປະຣະ) ;
ຢາ່ ຖເືຼ ອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ເລາຼ່ົ ລກຼື ນັ ຢ່ (ອຕິ ກິ ິຣະ) ;
ຢາ່ ຖເືຼ ອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ມບີ ອ່ ນອາູ້ ງໃນປິດກົ (ປຕີ ກິ ະສມັ ປະທານະ);
ຢາ່ ຖເືຼ ອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ການໃຊເູ້ ຫຕຜລົ ທາງຕກັ ກະຄາດຄະເນ

(ຕກັ ກະເຫຕ)ຸ ;
ຢາ່ ຖຼເື ອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ການໃຊເູ້ ຫຕຜລົ ທາງໄນຍະສນັ ນຖິ ານ

(ນະຢະເຫຕ)ຸ ;
ຢາ່ ຖຼືເອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ການຕກຶ ຕາມອາການ (ອາກາຣະປະຣິ

ວຕິ ກັ ກະ) ;
ຢາ່ ຖເືຼ ອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ທນົ ຕກໍ່ ານເພງ່ັ ແຫງ່ ທຕິ ຖິ (ທຕິ ຖນິ ຊິ ຊາ

ນກັ ຂນັ ຕ)ິ ;
ຢາ່ ຖຼເື ອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ຟງັ ເບງ່ິ ເປນັ ຕາເຊອື່ (ພບັ ພະຣປະຕາ) ;
ຢາ່ ຖຼເື ອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ສະມະນະຜ່ເວາົ້ ເປນັ ຄຂອງຕນົ (ສະມະໂນ

ໂນ ຄຣ)ຸ ;

ກາລາມະ ທ. ! ເມື່ອໃດທາ່ ນທັງຫາຍ ຮດູ້ ວູ້ ຍຕນົ ວາ່ “ທັມເຫ່າົຼ ນ້ີເປັນກຸສົລ, ທັມ
ເຫາ່ຼົ ນ້ບີ ່ມໍ ໂີ ທດ, ທັມເຫຼົ່ານວ້ີ ິນຍຊນົ ສັນລະເສນີ , ທັມເຫຼົາ່ ນີ້ເຮັດເຖງິ ມາດຕະຖານ
ຂອງມັນແລວູ້ ເປນັ ໄປເພ່ືອຄວາມສຸຂ ເປັນປະໂຍຊນ໌ເກອື້ ກນ,” ດ່ັງນ້ີແລູ້ວ ; ເມືອ່ ນ້ນັ
ທ່ານ ຈງົ່ ເຂາ້ົ ເຖງິ ທມັ ເຫາົຼ່ ນນັ້ ແລູ້ວແລຢ່ເທ້ນີ .

ພາກສະຫບຸຼ - ເລອ່ື ງສະຫບຸຼ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໕໐໗

ກາລາມະ ທ. ! ທາ່ ນຈະສໍາຄັນຄວາມຂໍ້ນ້ີ ວ່າແນວໃດ : ຄວາມບໍໂ່ ລບ ເກດີ ຂນ້ຶ ໃນ
ບຸຄຄນົ ນັ້ນແລ້ວູ ເກີດເພ່ອື ປະໂຍຊນ໌ເກ້ືອກນ ຫືຼບ່ແໍ ມ່ນປະໂຍຊນ໌ເກອື້ ກນ ? “ເພ່ອື ປະ
ໂຍຊນເ໌ ກ້ອື ກນ ຂາູ້ ນ້ອູ ຍ !” ບຄຸ ຄົນນນ້ັ ບໂ່ໍ ລບແລວູ້ ຄວາມໂລບບຄ່ໍ ອບງາໍ ແລ້ວູ ຄວາມ
ໂລບບໍ່ປຸູ້ມລມຸ ຈິຕແລວູ້ ເຂົາຍ່ອມບ່ຂໍ ້າູ ສັຕ ບໍ່ລກັ ຊບັ ບລ່ໍ ່ວງເກນີ ພນັ ລະຍາຜ່ອ່ືນ
ບເໍ່ ວາົ້ ຂ້ຕີ ວົ ະ ບ່ໍຊັກຊວນຜ່ອືນ່ ໃນການເຮດັ ເຊັ່ນນັ້ນ ຊ່ຶງເປັນການເຮດັ ເພືອ່ ຄວາມສຂຸ
ເປັນປະໂຍຊນ໌ເກອື້ ກນຕະຫອດກາລະນານ ແມ່ນຫບືຼ ່ໍ ? “ແນວນັ້ນ ຂູາ້ ນູອ້ ຍ !”

ກາລາມະ ທ. ! ທ່ານຈະສາໍ ຄັນຄວາມຂນໍ້ ້ີວ່າແນວໃດ : ອະໂທສະ ເກີດຂ້ນຶ ໃນບຸຄ
ຄົນແລູ້ວ ເກີດເພອ່ື ປະໂຍຊນເ໌ ກືອ້ ກນ ຫືຼບໍ່ແມນ່ ປະໂຍຊນ໌ເກື້ອກນ ? “ເພ່ອື ປະໂຍຊນ໌
ເກ້ືອກນ ຂາູ້ ນູ້ອຍ !” ບຸຄຄນົ ນັນ້ ບມ່ໍ ໂີ ທສະແລູ້ວ ໂທສະບຄໍ່ ອບງາໍ ແລ້ວູ ໂທສະບໍ່ປຸມູ້ ລຸມ
ຈິຕແລູ້ວ ເຂົາຍ່ອມບ່ໍຂູ້າສຕັ ບໍ່ລັກຊັບ ບ່ລໍ ່ວງເກນີ ພັນລະຍາຜ່ອ່ນື ບໍ່ເວາ້ົ ຂ້ຕີ ວົ ະ ບໍຊ່ ັກ
ຊວນຜ່ອື່ນໃນການເຮັດເຊ່ັນນນັ້ ຊ່ງຶ ເປັນການເຮັດເພື່ອຄວາມສຂຸ ເປນັ ປະໂຍຊນ໌
ເກື້ອກນຕະຫອດກາລະນານ ແມ່ນຫຼບື ໍ່ ? “ແນວນນ້ັ ຂາູ້ ນອູ້ ຍ !”

ກາລາມະ ທ. ! ທ່ານຈະສໍາຄນັ ຄວາມຂນໍ້ ີວ້ າ່ ແນວໃດ : ອະໂມຫະ ເກີດຂນຶ້ ໃນບຸຄ
ຄນົ ແລູ້ວ ເກດີ ເພ່ືອປະໂຍຊນເ໌ ກ້ືອກນ ຫືຼບໍ່ແມນ່ ປະໂຍຊນ໌ເກ້ືອກນ ? “ເພອ່ື ປະໂຍຊນ໌
ເກ້ືອກນ ຂູ້ານູອ້ ຍ !” ບຸຄຄົນນນັ້ ບໍ່ມໂີ ມຫະແລ້ວູ ໂມຫະບຄໍ່ ອບງໍາແລູ້ວ ໂມຫະບ່ປໍ ູຸ້ມລຸມ
ຈຕິ ແລວູ້ ເຂາົ ຍອ່ ມບໍ່ຂູ້າສຕັ ບ່ລໍ ກັ ຊັບ ບໍລ່ ່ວງເກີນພັນລະຍາຜ່ອື່ນ ບໍ່ເວ້ົາຂີຕ້ ົວະ ບຊ່ໍ ັກ
ຊວນຜ່ອື່ນໃນການເຮັດເຊ່ັນນັ້ນ ຊຶງ່ ເປັນການເຮັດເພ່ອື ຄວາມສຸຂ ເປນັ ປະໂຍຊນ໌
ເກື້ອກນຕະຫອດກາລະນານ ແມ່ນຫຼືບ່ໍ ? “ແນວນັ້ນ ຂູາ້ ນ້ອູ ຍ !”

໑໕໐໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ກາລາມະ ທ. ! ທ່ານຈະສາໍ ຄນັ ຄວາມຂໍ້ນ້ີ ວາ່ ແນວໃດ : ທມັ ທງັ ຫາຍ (ຕາມທີ່ກ່າວ
ມາ) ເຫາົ່ຼ ນ້ີ ເປນັ ກຸສົລ ຫືຼ ເປນັ ອະກສຸ ົລ ? “ເປັນກຸສລົ ຂ້າູ ນອູ້ ຍ !” ມໂີ ທດ ຫຼື ບ່ມໍ ີໂທດ?
“ບ່ໍມໂີ ທດ ຂູ້ານ້ອູ ຍ !” ວິນຍຊນົ ຕຕິ ຽນ ຫືຼ ວິນຍຊນົ ສນັ ລະເສນີ ? “ວິນຍຊົນສັນລະເສີນ
ຂູ້ານອູ້ ຍ !” ເມອື່ ປະພຶຕ ເຮດັ ເຕັມຕາມມາດຕະຖານຂອງມັນແລູວ້ ເປັນໄປເພ່ືອຄວາມ
ສຸຂ ເປັນປະໂຍຊນ໌ເກ້ອື ກນ ຫຼບື ໍ່ ? ຫຼວື ່າໃນເລ່ືອງນ້ີ ທາ່ ນມີຄວາມເຫັນແນວໃດ ?
“ເມອ່ື ປະພຶຕ ເຮັດເຕັມຕາມມາດຕະຖານຂອງມັນແລູວ້ ເປນັ ໄປເພືອ່ ຄວາມສຸຂ ເປນັ ປະໂຍຊນ໌

ເກ້ອື ກນ ໃນເລື່ອງນີ້ ພວກຂາູ້ ນອູ້ ຍມຄີ ວາມເຫນັ ແນວນີ້ ຂູ້ານູ້ອຍ !”

ກາລາມະ ທ. ! ເຮົາ (ອາໄສເຫຕຜົລດັ່ງກ່າວມາແລ້ວູ ເບອ້ື ງເທງິ ທັງໝດົ ນນັ້ ) ຈຶ່ງກ່າວ
ຂຄໍ້ ວາມທີ່ກາ່ ວວາ່ “ກາລາມະທງັ ຫາຍເອີຍ ! ມາ (ເວາ້ົ ກັນ) ເທ້ີນ ທາ່ ນທັງຫາຍ :-

ຢ່າຖເືຼ ອົາວ່າຈງິ ເພາະເຫຕສັກແຕວ່ ່າ ຟງັ ຕາມໆກນັ ມາ (ອະນສຸ ສະວະ) ;
ຢາ່ ຖຼືເອາົ ວ່າຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ເຮດັ ຕາມໆກັນມາ (ປະຣມັ ປະຣະ) ;
ຢ່າຖເືຼ ອົາວ່າຈງິ ເພາະເຫຕສັກແຕວ່ າ່ ເລຼາ່ົ ລຼືກນັ ຢ່ (ອິຕິກິຣະ) ;
ຢ່າຖເືຼ ອາົ ວ່າຈິງ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ ່າມີບ່ອນອ້າູ ງໃນປິດກົ (ປີຕິກະສມັ ປະທານະ);
ຢ່າຖຼືເອົາວ່າຈງິ ເພາະເຫຕສັກແຕ່ວ່າ ການໃຊູ້ເຫຕຜົລທາງຕັກກະຄາດຄະເນ

(ຕັກກະເຫຕຸ) ;
ຢາ່ ຖຼເື ອົາວ່າຈິງ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ການໃຊູ້ເຫຕຜົລທາງໄນຍະ (ນະຢະເຫຕຸ) ;
ຢາ່ ຖເືຼ ອາົ ວ່າຈງິ ເພາະເຫຕສັກແຕວ່ າ່ ການຕຶກຕາມອາການ (ອາກາຣະປະຣິ

ວຕິ ັກກະ) ;
ຢາ່ ຖຼືເອົາວ່າຈິງ ເພາະເຫຕສັກແຕວ່ າ່ ທົນຕ່ກໍ ານເພ່ັງແຫ່ງທິຕຖິ (ທຕິ ຖນິ ິຊຊາ

ນັກຂັນຕ)ິ ;
ຢາ່ ຖຼືເອົາວ່າຈິງ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ຟັງເບິ່ງເປັນຕາເຊ່ອື (ພບັ ພະຣປະຕາ) ;
ຢ່າຖເືຼ ອາົ ວ່າຈິງ ເພາະເຫຕສກັ ແຕ່ວ່າ ສະມະນະຜ່ເວ້ົາເປັນຄຂອງຕນົ (ສະມະໂນ

ໂນ ຄຣຸ) ;

ພາກສະຫບຼຸ - ເລອື່ ງສະຫບຼຸ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໕໐໙

ກາລາມະ ທ. ! ເມື່ອໃດທາ່ ນທັງຫາຍຮ້ດູ ູ້ວຍຕົນວ່າ “ທມັ ເຫຼົ່ານເີ້ ປັນກສຸ ົລ, ທັມເຫ່ົຼາ
ນີ້ບ່ມໍ ີໂທດ, ທມັ ເຫົຼ່ານ້ີ ວິນຍຊົນສນັ ລະເສນີ , ທມັ ເຫາົ່ຼ ນ້ີ ເຮັດເຖິງມາດຕະຖານຂອງ
ມັນແລູ້ວ ເປນັ ໄປເພ່ືອຄວາມສຸຂ ເປັນປະໂຍຊນ໌ເກ້ອື ກນ,” ດັ່ງນີແ້ ລວູ້ ; ເມືອ່ ນັນ້ ທາ່ ນ
ຈ່ົງເຂາ້ົ ເຖງິ ທມັ ເຫາົ່ຼ ນນ້ັ ແລວູ້ ແລຢ່ເທນ້ີ ” ດງັ່ ນ້ີ ຊຶ່ງເຮົາກ່າວແລູວ້ ເພາະອາໄສ
ເຫຕຜລົ ຂູາ້ ງເທງິ ນ້ນັ .

ກາລາມະ ທ. ! ອະຣຍິ ະສາວກົ ນ້ັນ ປາສະຈາກອະພິຊຊາເຊນັ່ ນ້ີ ປາສະຈາກ
ພະຍາບາດເຊນັ່ ນ້ີ ບມ່ໍ ໂີ ມຫະ ມສີ ມັ ປະຊນັ ຍະ ມສີ ະຕິທນັ ຄວນັ ມີຈິຕສະຫະຣະ
ຄະຕະດູ້ວຍເມຕຕາ ແຜໄ່ ປສ່ທິສ (ທີ) ໜຶ່ງ ແລະທສິ ທສີ ອງ ທີສາມ ທີສີ່ ກຄໍ ືຼເຊ່ນັ ນ້ັນ,
ເຂາົ ແຜໄ່ ປຕະຫອດໂລກທງັ ມວນ ໃນທ່ີທັງປວງ ທັງເບື້ອງເທິງ ເບ້ືອງຕາໍ່ ແລະເບ້ືອງ
ຂວາງ ດວູ້ ຍຈິຕອັນເປັນໄປກັບດູ້ວຍເມຕຕາ ເປັນຈິຕບ່ໍມເີ ວຣ ບໍ່ມີພະຍາບາດ ກູ້ວາງ
ຂວາງ ປະກອບດວູ້ ຍຄຸນອັນໃຫຍ່ຫວງ ບມ່ໍ ຂີ ີດຈໍາກດັ ແລູ້ວແລຢ່ ; ມຈີ ິຕສະຫະຣະ
ຄະຕະດູວ້ ຍກະຣນຸ າ ແຜໄ່ ປສ່ທິສ (ທີ) ໜງຶ່ ແລະ ທສິ ທີສອງ ທີສາມ ທີສີ່ ກຄໍ ືຼເຊັ່ນ
ນ້ັນ, ເຂາົ ແຜໄ່ ປຕະຫອດໂລກທັງມວນ ໃນທ່ີທງັ ປວງ ທງັ ເບ້ືອງເທິງ ເບື້ອງຕ່າໍ ແລະ
ເບ້ອື ງຂວາງ ດູ້ວຍຈິຕອັນເປັນໄປກັບດູ້ວຍກະຣນຸ າ ເປັນຈິຕບ່ໍມີເວຣ ບໍມ່ ພີ ະຍາບາດ
ກູ້ວາງຂວາງ ປະກອບດູ້ວຍຄຸນອນັ ໃຫຍຫ່ ວງ ບ່ໍມີຂດີ ຈໍາກດັ ແລ້ວູ ແລຢ່ ; ມຈີ ຕິ
ສະຫະຣະຄະຕະດູ້ວຍມທຸ ຕິ າ ແຜໄ່ ປສທ່ ສິ (ທ)ີ ໜ່ຶງ ແລະທິສທສີ ອງ ທສີ າມ ທີສ່ີ ກໍ
ຄືຼເຊນັ່ ນນັ້ , ເຂົາແຜ່ໄປຕະຫອດໂລກທັງມວນ ໃນທ່ີທັງປວງ ທັງເບອ້ື ງເທງິ ເບ້ືອງຕໍ່າ
ແລະເບອື້ ງຂວາງ ດູ້ວຍຈິຕອັນເປັນໄປກັບດູວ້ ຍມທຸ ຕິ າ ເປນັ ຈຕິ ບມ່ໍ ເີ ວຣ ບມ່ໍ ພີ ະຍາ
ບາດ ກວູ້ າງຂວາງ ປະກອບດູວ້ ຍຄນຸ ອັນໃຫຍຫ່ ວງ ບມໍ່ ຂີ ີດຈາໍ ກັດ ແລູ້ວແລຢ່ ; ມີຈິຕ
ສະຫະຣະຄະຕະດູ້ວຍອເຸ ປກຂາ ແຜ່ໄປສ່ທິສ (ທ)ີ ໜງຶ່ ແລະທສິ ທສີ ອງ ທສີ າມ ທີສ່ີ
ກໍຄຼືເຊ່ນັ ນ້ັນ, ເຂາົ ແຜ່ໄປຕະຫອດໂລກທັງມວນ ໃນທທ່ີ ັງປວງ ທັງເບ້ືອງເທິງ ເບອ້ື ງ
ຕໍ່າ ແລະ ເບ້ືອງຂວາງ ດູວ້ ຍຈິຕອນັ ເປັນໄປກບັ ດູວ້ ຍອຸເປກຂາ ເປນັ ຈິຕບໍມ່ ີເວຣ ບ່ມໍ ີ
ພະຍາບາດ ກູ້ວາງຂວາງ ປະກອບດູ້ວຍຄຸນອນັ ໃຫຍຫ່ ວງ ບ່ໍມີຂດີ ຈໍາກດັ ແລູ້ວແລຢ.່

໑໕໑໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ກາລາມະ ທ. ! ອະຣິຍະວາວກົ ນັ້ນ ມຈີ ຕິ ບມໍ່ ເີ ວຣເຊນ່ັ ນ້ີ ມຈີ ຕິ ບພ່ໍ ະຍາບາດເຊນ່ັ ນ້ີ
ມຈີ ຕິ ບ່ເໍ ສາ້ົ ໝອງເຊນ່ັ ນີ້ມຈີ ຕິ ປອດກຽູ້ ງວເິ ສດເຊນັ່ ນ້ີແລວູ້ ຄວາມເບົາໃຈ ໔ ປະການ
ຍອ່ ມເກີດມີແກ່ອະຣິຍະສາວກົ ນ້ັນ ໃນທຕິ ຖະທມັ ແລ ວ່າ “໑. ຖາູ້ ປະຣະໂລກມີ ວິບາກ
ແຫງ່ ກັມດກີ ັມຊ່ວົ ມີ. ຖານະທີ່ຈະມີໄດູ້ຄືຼ ເຮົາຈັກເຂ້ົາເຖງິ ສຸຄະຕິໂລກສະຫວັນ ພາຍ
ຫງັ ແຕ່ການຕາຍ ເພາະການທາໍ ລາຍແຫ່ງກາຍ ເພາະເຫຕນນ້ັ ດັ່ງນີ້ : ນເ້ີ ປັນຄວາມ
ເບົາໃຈປະການທໜີ ່ຶງ ທ່ເີ ກີດມແີ ກອ່ ະຣິຍະສາວົກນນັ້ . ໒. ຖາູ້ ປະຣະໂລກບມໍ່ ີ ຜົລ
ວບິ າກແຫງ່ ກັມດກີ ັມຊ່ົວບ່ມໍ ີ, ເຮາົ ບອ່ ນນີ້ ໃນທິຕຖະທັມນແ້ີ ຫະ ກໍບຣໍ ິຫານຕນົ ຢ່ເປນັ
ສຸຂ ບໍ່ມເີ ວຣ ບມ່ໍ ພີ ະຍາບາດ ບໍ່ມີທກຸ ຂ໌ ດ່ັງນ້ີ : ນ້ີເປນັ ຄວາມເບົາໃຈປະການທີສອງ ທີ່
ເກີດມີແກອ່ ະຣຍິ ະສາວົກນັນ້ . ໓. ຖາູ້ ບາບເປນັ ອນັ ເຮດັ ສາໍ ລບັ ຜເ່ ຮດັ , ສວ່ ນເຮົາບໄໍ່ ດູ້
ຄິດຈະເຮດັ ບາບໃດໆ ທຸກຂ໌ຈະຊູນຕູອ້ ງເຮົາຜ່ບໄໍ່ ດູ້ເຮດັ ບາບຢ່ ຈາກບອ່ ນໃດ ດງັ່ ນ້ີ :
ນີ້ເປັນຄວາມເບາົ ໃຈປະການທີສາມ ທເີ່ ກດີ ມແີ ກອ່ ະຣຍິ ະສາວກົ ນ້ນັ . ໔. ຖາູ້ ບາບບໍ່
ເປນັ ອນັ ເຮດັ ສາໍ ລບັ ຜເ່ ຮດັ ຢແ່ ລູ້ວນນ້ັ , ບ່ອນນີ້ ເຮາົ ກໍມອງເຫັນຕົນວາ່ ບຣໍ ສິ ຸດໝດົ ຈົດ
ຢ່ໂດຍໂລກທງັ ສອງ ດັງ່ ນ້ີ : ນີ້ເປັນຄວາມເບາົ ໃຈປະການທສີ ີ່ ທີ່ເກີດມແີ ກອ່ ະຣຍິ ະ
ສາວົກນັ້ນ. ກາລາມະ ທ. ! ອະຣິຍະສາວກົ ນ້ັນ ມຈີ ິຕບມ່ໍ ີເວຣເຊ່ນັ ນີ້ ມຈີ ິຕບພ່ໍ ະຍາ
ບາດເຊ່ນັ ນີ້ ມີຈຕິ ບ່ເໍ ສ້ົາໝອງເຊັນ່ ນ້ີ ມີຈຕິ ປອດກຽູ້ ງວິເສດເຊ່ນັ ນີ້ແລວູ້ ຄວາມເບາົ ໃຈ
໔ ປະການເຫາຼົ່ ນ້ີ ຍອ່ ມເກີດມແີ ກ່ອະຣຍິ ະສາວກົ ນ້ນັ ໃນທຕິ ຖະທມັ ນັ້ນແລ.

“ຂູາ້ ແຕພ່ ຣະຜມ່ ີພຣະພາຄ ! ຂ້ໍນນ້ັ ເປນັ ແນວນັນ້ . ຂ້າູ ແຕພ່ ຣະສຸຄົຕ ! ຂໍນ້ ້ນັ ເປນັ ແນວນນັ້ ... “
(ຊາວກະລາມະເຫົ່າຼ ນັ້ນ ຮບັ ສະໜອງພຣະພຸດທະດໍາຣັດ ກາ່ ວຢາ້ໍ ຂ້ຄໍ ວາມນ້ີອີກຄ້ັງໜ່ຶງດວູ້ ຍຕົນ
ເອງ, ແລວູ້ ທນສນັ ລະເສີນພຣະທມັ ມະເທສນາ ປະກາສຕົນເປນັ ອຸປາສົກ).

- ຕກິ . ອງັ . ໒໐/໒໔໒-໒໔໘/໕໐໕.

ພາກສະຫບຸຼ - ເລອື່ ງສະຫບຼຸ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໕໑໑

(ຜ່ສກຶ ສາອາດຈະສັງເກດເຫັນໄດູ້ເອງວ່າ ການສຶກສາ ແລະປະຕບິ ັຕຕາມຫັກອະຣຍິ ະສັຈຈ໌ສ່ີ
ປະການນ້ນັ ຈະບເ່ໍ ປັນການເຮັດທີ່ຂັດຕຫໍ່ ັກກາລາມະສຕ ທັງສບິ ປະການແຕ່ຢ່າງໃດ ເພາະມີ
ເຫຕຜົລທີສ່ ະແດງຊັດເຈນຢ່ໃນໂຕເອງວ່າ ທຸກຂ໌ເປນັ ແນວໃດ ເຫຕໃຫ້ເູ ກີດຂ້ນຶ ແຫ່ງທກຸ ຂ໌ເປນັ
ແນວໃດ ຄວາມດບັ ທກຸ ຂ໌ເປນັ ແນວໃດ ມຄັ ຄອ໌ າດຈະດບັ ທຸກຂ໌ໄດ້ແູ ທູ້ຈງິ ແນວໃດ ໂດຍບໍ່ຕອູ້ ງ
ເຊອ່ື ຄາໍ ບອກຕາມໆ ກັນມາ ບໍ່ຕູອ້ ງເບ່ິງການປະພຕຶ ຕາມໆ ກນັ ມາ ຫຼືເຊືອ່ ຕາມຄໍາເລົຼ່າລືຼ ຫອຼື ູ້າງ
ວ່າມຢີ ່ໃນຕໍາລາ ຫືຼໃຊເູ້ ຫຕຜົລຕາມທາງຕັກກະຄາດຄະເນ ຫືຼຕາມທາງໄນຍະຄືປຼ ຼັດຊະຍາ ຫືຼຕຶກ
ຕາມສາມັນສາໍ ນກຶ ຫເືຼ ພາະເຂາ້ົ ກນັ ໄດູ້ກັບເຫຕຜົລຂອງຕນົ ຫຼືຜ່ເວາ້ົ ຢ່ໃນຖານະເປນັ ຕາເຊ່ືອ ຫຼືຜ່
ເວົາ້ ເປັນຄຂອງຕນົ ຊງ່ຶ ພຣະອງົ ເອງກໄໍ ດຕູ້ ຣດັ ຢາ້ໍ ໃນຂນ້ໍ ີຢ້ ່ສະເໝ.ີ ເປັນອັນໄດ້ກູ າ່ ວວ່າ ຄວາມຮູ້
ແລະການປະຕບິ ັຕ ໃນອະຣິຍະສັຈຈ໌ທັງສນ່ີ ີ້ ບມ່ໍ ີທາງທຈ່ີ ະເປນັ ເລ່ອື ງງມົ ງວາຍ ຫຼື ສີລັບພັຕຕະ
ປຣາມາສ ອັນຂດັ ຕຫໍ່ ັກກາລາມະສຕ ແຕຢ່ ່າງໃດ).

ບຣໍ ສິ ດັ ທກີ່ ຽ່ ວຂອູ້ ງກບັ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌

ພິກຂຸ ທ. ! ບໍຣສິ ັດ ໒ ຈໍາພວກນ້ມີ ຢີ ່ ສອງຈໍາພວກ ແນວໃດໜໍ ? ສອງຈໍາພວກຄຼື
ບຣໍ ສິ ດັ ບໍປ່ ະເສດີ (ອະນະຣຍິ ະ) ບໍຣສິ ດັ ປະເສດີ (ອະຣິຍະ).

ພິກຂຸ ທ. ! ບຣໍ ສິ ດັ ບປ່ໍ ະເສດີ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂໃຸ ນບໍຣສິ ັດໃດ ໃນ
ກລໍ ະນນີ ້ີ ລູວ້ ນແຕ່ບຮ່ໍ ຕູ້ າມເປນັ ຈິງວາ່ “ນີ້ ທກຸ ຂ໌, ນີ້ ທຸກຂະສະມທຸ ັຍ, ນີ້ ທຸກຂະນິໂຣດ,
ນີ້ ທຸກຂະນິໂຣທະຄາມິນີປະຕິປະທາ” ດັ່ງນ້,ີ ບໍຣສິ ັດນີ້ ເຮາົ ກ່າວວ່າ ບໍຣິສັດ
ບປ່ໍ ະເສດີ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ບຣໍ ສິ ດັ ປະເສດີ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນບໍຣສິ ັດໃດ ໃນ
ກລໍ ະນນີ ີ້ ລ້ວູ ນແຕຮ່ ູ້ຕາມເປນັ ຈງິ ວາ່ “ນີ້ ທຸກຂ໌, ນ້ີ ທກຸ ຂະສະມຸທັຍ, ນ້ີ ທຸກຂະ ນິໂຣດ,
ນີ້ ທກຸ ຂະນິໂຣທະຄາມິນປີ ະຕປິ ະທາ” ດ່ັງນ,ີ້ ບໍຣສິ ດັ ນ້ີ ເຮົາກ່າວວາ່ ບໍຣສິ ດັ ປະເສດີ .

໑໕໑໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ບໍຣສິ ັດ ໒ ຈາໍ ພວກເຫົ່ຼານີ້ແລ. ບໍຣສິ ດັ ທີ່ເລີດ ໃນບັນດາບໍຣສິ ດັ ທງັ ສອງ
ນີ້ ຄບືຼ ໍຣສິ ດັ ປະເສີດ (ອະຣິຍະປະຣສິ ະ).

- ທກຸ . ອງັ . ໒໐/໙໐/໒໙໐.

ເມອື່ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ສຖີ່ ກືຼ ແຍກອອກເປນັ ສອງສວ່ ນ

ພິກຂຸ ທ. ! ທມັ ທງັ ຫາຍອັນເປນັ ກຸສົລເຫ່ຼາົ ໃດ ຊ່ຶງເປນັ ອະຣິຍະ ເປນັ ເຄອ່ື ງນາໍ ອອກ
ຈາກທກຸ ຂ໌ ເປນັ ເຄ່ອື ງເຮດັ ສັຕໃຫູ້ບັນລເຸ ຖິງຄວາມຕຣັສຮູ້ພູ້ອມ ມີຢ.່ ພກິ ຂຸ ທ. ! ຖູາ້
ຫາກວ່າບຸຄຄນົ ຜ່ມກັ ຖາມ ຈະຍ່ອມຖາມພວກເຈ້າົ ເຊ່ນັ ນວີ້ າ່ “ວິທີການເພອ່ື ໃຫ້ໄູ ດຮູ້ ບັ
ປະໂຍຊນ໌ເຖງິ ທີສ່ ຸດ (ອຸປະນສິ າ໑) ໃນການຟງັ ຊຶ່ງທມັ ອັນເປນັ ກຸສົລ ຊຶ່ງເປັນອະຣຍິ ະ
ເປັນເຄ່ືອງນໍາອອກຈາກທຸກຂ໌ ເປັນເຄື່ອງນໍາສັຕໃຫູລ້ ເຸ ຖິງຄວາມຕຣັສຮູ້ພ້ອູ ມເຫາົ່ຼ ນ້ັນ
ມີຢແ່ ນວໃດໜໍ ?” ດັງ່ ນີ້ແລູວ້ , ຈ່ົງຕອບແກ່ເຂົາແນວນ້ວີ ່າ ວິທີການນັນ້ ກໍຄຼື (ການຟງັ )
ເພືອ່ ໃຫ້ຮູ ຕູ້ າມເປນັ ຈິງຊຶ່ງທັມເຫ່າົຼ ນ້ນັ ອນັ ຈະຍ່ອມແບງ່ ອອກໄດູພ້ ຽງສອງໝວດ.
ສອງໝວດແນວໃດກັນໜໍ ? ສອງໝວດຄືຼ ການແຍກຟັງໃຫູ້ຮູ້ວ່າ “ນຄີ້ ທຼື ກຸ ຂ໌ ນຄີ້ ທືຼ ກຸ
ຂະສະມທຸ ຍັ ” ດ່ງັ ນີ້ : ນ້ີເປັນ ອະນປຸ ສັ ສະນາ (ການຕາມເຫັນ) ໝວດທີໜຶງ່ ; ແລະ “ນຄ້ີ ືຼ
ທກຸ ຂະນໂິ ຣດ ນຄ້ີ ທືຼ ກຸ ຂະນໂິ ຣທະຄາມນິ ປີ ະຕປິ ະທາ” ດັ່ງນ້ີ ນເ້ີ ປັນອະນປຸ ສັ ສະນາ
ໝວດທສີ ອງ.

໑. ອປຸ ະນິສາ ຄໍານໃີ້ ນບາງແຫງ່ (ປະຕິຈຈະສະມຸບບາດຈາກພຣະໂອດ ໜູ້າ ໕໔໙ ແຖວທີ ໗) ໄດແູ້ ປວາ່
“ປະໂຍຊນ໌” ນນ້ັ ບ່ໍຖຼືກ, ທີ່ຖຼກື ຕູ້ອງແປວ່າ “ວິທີທຈ່ີ ະເຂ້ົາເຖິງປະໂຍຊນ”໌ ; ຂໍໃຫູເ້ ຂົ້າໃຈຕາມນີ້ດູວ້ ຍ.

ພາກສະຫບຼຸ - ເລອື່ ງສະຫບຸຼ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໕໑໓

ພິກຂຸ ທ. ! ເມ່ືອພກິ ຂຸ ຕາມເຫັນຢຊ່ ງ່ຶ ທັມ ອນັ ຈະອາດແບ່ງອອກໄດູເ້ ປັນສອງ
ໝວດໂດຍຖືກຼ ຕູ້ອງເຊນັ່ ນີ້ ເປັນຜ່ບປ່ໍ ະມາດ ມຄີ ວາມພຽນເຜົາກິເລສ ມີຕນົ ສງົ່ ໄປ
ແລູ້ວໃນທມັ ຢ່ ; ຜລົ ທີ່ເຂົາຍ່ອມຫວັງໄດູ້ເຍື່ອງໃດເຍືອ່ ງໜງ່ຶ ໃນບນັ ດາຜລົ ສອງຢ່າງຄຼື
ການ ບນັ ລອຸ ະຣະຫນັ ຕະຜລົ ໃນທຕິ ຖະທມັ ນ້ນັ ແລ, ຫວຼື ່າ ຖາູ້ ອຸປະທິ (ເຊ້ອື ) ຍງັ ເຫືຼອ
ຢ່ ກຍໍ ອ່ ມ ເປນັ ອະນາຄາມີ.

- ສຕຸ ຕ. ຂ.ຸ ໒໕/໔໗໓/໓໙໐.

ຫກັ ວທິ ກີ ານສກຶ ສາອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ສ່ີ ໃຊໄູ້ ດກູ້ ບັ ຫກັ ທວ່ົ ໄປ

ໂຕຢາ່ ງ ກ. ກຽ່ ວກບັ ອະກສຸ ລົ ສລີ

ຖະປະຕິ ! ອະກສຸ ລົ ສລີ ເຫາ່ຼົ ນ້ີ : ນນັ້ ເຮາົ ກ່າວວ່າເປນັ ສງ່ິ ທີ່ຄວນຮ.ູ້
ຖະປະຕິ ! ອະກສຸ ລົ ສລີ ມສີ ງ່ິ ນໆີ້ ເປນັ ສມົ ມຕຸ ຖານ : ນັ້ນເຮົາກ່າວວາ່ ເປັນສງິ່ ທີ່
ຄວນຮ.ູ້
ຖະປະຕິ ! ອະກສຸ ລົ ສລີ ດບັ ບມໍ່ ເີ ຫອຼື ໃນບອ່ ນນໆີ້ : ນນ້ັ ເຮາົ ກາ່ ວວາ່ ເປັນສ່ິງທ່ີຄວນ
ຮ.ູ້
ຖປະຕິ ! ຜ່ປະຕບິ ຕັ ແນວນ້ີ ປະຕບິ ຕັ ເພອ່ື ດບັ ບເ່ໍ ຫອືຼ ແຫ່ງອະກຸສລົ ສລີ : ນັ້ນເຮົາ
ກາ່ ວວ່າ ເປນັ ສງິ່ ທີຄ່ ວນຮູ້.

ໂຕຢາ່ ງ ຂ. ກຽ່ ວກບັ ກສຸ ລົ ສລີ

ຖະປະຕິ ! ກສຸ ລົ ສລີ ເຫາຼ່ົ ນີ້ : ນນັ້ ເຮົາກ່າວວາ່ ເປນັ ສ່ິງທີຄ່ ວນຮ.ູ້
ຖະປະຕິ ! ກສຸ ລົ ສລີ ມສີ ງ່ິ ນໆີ້ ເປນັ ສມົ ມຕຸ ຖານ : ນ້ັນເຮາົ ກາ່ ວວາ່ ເປັນສງິ່ ທີ່ຄວນຮູ້.
ຖະປະຕິ ! ກສຸ ລົ ສລີ ດບັ ບມ່ໍ ເີ ຫອຼື ໃນບອ່ ນນໆ້ີ : ນ້ນັ ເຮາົ ກາ່ ວວາ່ ເປນັ ສ່ງິ ທ່ີຄວນຮ.ູ້

໑໕໑໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ຖະປະຕິ ! ຜ່ປະຕບິ ຕັ ແນວນ້ີ ປະຕບິ ຕັ ເພອື່ ດບັ ບເ່ໍ ຫອືຼ ແຫງ່ ກສຸ ລົ ສລີ : ນັ້ນເຮົາ
ກາ່ ວວ່າ ເປນັ ສງ່ິ ທຄ່ີ ວນຮູ້.

ໂຕຢາ່ ງ ຄ. ກຽ່ ວກບັ ອະກສຸ ລົ ສງັ ກັປປະ

ຖະປະຕິ ! ອະກສຸ ລົ ສງັ ກປັ ປະເຫາົຼ່ ນ້ີ : ນັນ້ ເຮາົ ກາ່ ວວ່າເປນັ ສງ່ິ ທຄ່ີ ວນຮ້.ູ
ຖະປະຕິ ! ອະກສຸ ລົ ສງັ ກປັ ປະມສີ ງ່ິ ນໆີ້ ເປນັ ສມົ ມຕຸ ຖານ : ນັນ້ ເຮາົ ກາ່ ວວ່າເປັນ
ສິ່ງທຄີ່ ວນຮ.ູ້
ຖະປະຕິ ! ອະກສຸ ລົ ສງັ ກປັ ປະດບັ ໄປບມ່ໍ ເີ ຫອຼື ໃນບອ່ ນນໆີ້ : ນນັ້ ເຮາົ ກາ່ ວວາ່ ເປນັ
ສິ່ງທີ່ຄວນຮູ້.
ຖະປະຕິ ! ຜ່ປະຕບິ ຕັ ແນວນີ້ ປະຕບິ ຕັ ເພອື່ ດບັ ບເໍ່ ຫອືຼ ແຫງ່ ອະກຸສລົ ສງັ ກປັ ປະ :
ນນ້ັ ເຮົາກາ່ ວວ່າ ເປັນສິ່ງທ່ີຄວນຮ.ູ້

ໂຕຢາ່ ງ ງ. ກຽ່ ວກບັ ກຸສລົ ສງັ ກປັ ປະ

ຖະປະຕິ ! ກສຸ ລົ ສງັ ກປັ ປະເຫາົຼ່ ນີ້ : ນນ້ັ ເຮົາກ່າວວາ່ ເປັນສ່ິງທຄ່ີ ວນຮ.ູ້
ຖະປະຕິ ! ກສຸ ລົ ສງັ ກປັ ປະມສີ ງິ່ ນໆ້ີ ເປນັ ສມົ ມຕຸ ຖານ : ນ້ັນເຮົາກ່າວວາ່ ເປັນສິ່ງທ່ີ
ຄວນຮູ້.
ຖະປະຕິ ! ກສຸ ລົ ສງັ ກປັ ປະດບັ ບມ່ໍ ເີ ຫອຼື ໃນບອ່ ນນໆີ້ : ນ້ນັ ເຮາົ ກາ່ ວວ່າເປນັ ສ່ິງທ່ີ
ຄວນຮູ.້
ຖະປະຕິ ! ຜ່ປະຕບິ ຕັ ແນວນີ້ ປະຕບິ ຕັ ເພອື່ ດບັ ບເໍ່ ຫອືຼ ແຫງ່ ກຸສລົ ສງັ ກປັ ປະ : ນ້ນັ
ເຮາົ ກ່າວວ່າ ເປັນສງິ່ ທ່ີຄວນຮ້.ູ

- ມ. ມ. ໑໓/໓໔໖/໓໖໑.

(ຜ່ສກຶ ສາຈະສງັ ເກດເຫນັ ໄດູເ້ ອງວ່າ ຫັກກການສກຶ ສາຕາມແບບຂອງອະຣິຍະສຈັ ຈ໌ສີ່ ຊງຶ່
ແຍກອອກໄປໄດູວ້ າ່ ແມນ່ ຫຍງັ ? ຈາກຫຍງັ ? ເພອ່ື ຫຍງັ ? ໂດຍວທິ ໃີ ດ ? ດ່ັງນນີ້ ນັ້ ໃຊເູ້ ປັນ
ຫກັ ສກຶ ສາທັມມະອັນໃດກໍໄດູ້ ດ່ັງໃນໂຕຢ່າງເຫາົ່ຼ ນີ)້ .

ພາກສະຫບຸຼ - ເລອື່ ງສະຫບຼຸ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໕໑໕

ອະຣິຍະສັຈຈ໌ສ່ີ ເປນັ ທ່ີຕັ້ງແຫງ່ ການສະແດງໂຕຂອງປັນຍນິ ຊີ

ພິກຂຸ ທ. ! ອນິ ຊີ ໕ ຢ່າງເຫ່ຼົານ້ີ ມີຢ່, ຫູ້າຢາ່ ງແນວໃດໜໍ ? ຫາູ້ ຢາ່ ງຄຼື : ສັດທິນຊີ
ວິຣຢິ ນິ ຊີ ສະຕນິ ຊີ ສະມາທິນຊີ ແລະ ປັນຍນິ ຊີ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສັດທິນຊີ ຈະເຫັນໄດູ້ໃນບອ່ ນໃດໜໍ ? ສດັ ທນິ ຊີ ເຫັນໄດູ້ໃນ ໂສຕາ
ປຕັ ຕຢິ ງັ ຄະສ່ີ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ວຣິ ຢິ ິນຊີ ຈະເຫັນໄດໃູ້ ນບອ່ ນໃດໜໍ ? ວຣິ ຢິ ນິ ຊີ ເຫັນໄດໃູ້ ນ
ສມັ ມປັ ປະທານສີ່.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະຕິນຊີ ຈະເຫັນໄດູ້ໃນບອ່ ນໃດໜໍ ? ສະຕນິ ຊີ ເຫນັ ໄດໃູ້ ນ
ສະຕປິ ຕັ ຖານສີ່.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະມາທິນຊີ ຈະເຫັນໄດູໃ້ ນບ່ອນໃດໜໍ ? ສະມາທນິ ຊີ ເຫນັ ໄດູ້ໃນ
ຊານທງັ ສ.່ີ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ປນັ ຍິນຊີ ຈະເຫນັ ໄດໃູ້ ນບອ່ ນໃດໜໍ ? ປນັ ຍນິ ຊີ ເຫັນໄດູ້ໃນ
ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ສ.່ີ

ພິກຂຸ ທ. ! ເຫ່າຼົ ນ້ີແລ ອິນຊີ ໕ ຢ່າງ ...

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໒໕໙/໘໕໒-໘໕໗.

໑໕໑໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ສເ່ີ ປນັ ວຕັ ຖແຸ ຫງ່ ກຈິ ຈຂ໌ ອງປນັ ຍນິ ຊີ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ປນັ ຍິນຊີ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ໃນກລໍ ະນນີ ີ້ຄຼື ອະຣິຍະສາວົກເປນັ ຜ່ມີ
ປັນຍາ ປະກອບພອູ້ ມແລ້ວູ ດູ້ວຍປນັ ຍາ ເຄອື່ ງໃຫູ້ເຖງິ ຊຶ່ງສັຈຈະແຫງ່ ການເກີດດັບ
ອນັ ເປນັ ອະຣິຍະ ເປັນເຄອ່ື ງເຈາະແທງກິເລສ ໃຫເູ້ ຖງິ ຄວາມດບັ ສ້ິນໄປແຫ່ງທຸກຂ໌
ໂດຍຖືຼກຕ້ອູ ງ. ອະຣິຍະສາວກົ ນ້ັນ ຮ້ແູ ຈງູ້ ຕາມທ່ເີ ປນັ ຈິງວ່າ “ທຸກຂ໌ ເປນັ ແນວນ້ີ,
ເຫຕໃຫູເ້ ກດີ ຂນຶ້ ແຫງ່ ທຸກຂ໌ ເປນັ ແນວນ້,ີ ຄວາມດບັ ບເ່ໍ ຫອຼື ແຫງ່ ທຸກຂ໌ ເປນັ
ແນວນ,ີ້ ທາງດາໍ ເນີນໃຫູ້ເຖງິ ຄວາມດັບບເ່ໍ ຫອືຼ ແຫງ່ ທຸກຂ໌ ເປັນແນວນີ້” ດງ່ັ ນ.້ີ
ພກິ ຂຸ ທ. ! ການຮູ້ນ້ີເຮາົ ກາ່ ວວາ່ ປນັ ຍິນຊີ ໑.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໒໖໓/໘໖໙.

[ໃນສຕອ່ືນໄດູ້ຊງົ ສະແດງ ລກັ ສະນະແຫງ່ ປນັ ຍນິ ຊີ ໄວວູ້ າ່ :-]

ສາຣບີ ຕຸ ! .... ອະຣຍິ ະສາວກົ ຈກັ ເປັນຜ່ຮູ້ແຈ້ງູ ດ່ັງນີວ້ ່າ “ສງັ ສາຣະວັຕ ເປນັ ສິ່ງມີ
ເບອ້ື ງຕນົ້ ແລະບອ່ ນສດຸ ອນັ ບຸຄຄົນໄປຕາມຢ່ຮບູ້ ໄໍ່ ດູ້ເບອື້ ງຕ້ົນບອ່ ນສດຸ ຍອ່ ມບໍ່ປາກດົ
ແກ່ສັຕທັງຫາຍ ຜ່ມີອະວິຊຊາເປນັ ເຄ່ອື ງກັນ້ ມຕີ ນັ ຫາເປນັ ເຄ່ືອງຜກ ກໍາລັງແລນ່ ໄປ
ທ່ອງທຽ່ ວໄປ. ຄວາມຈາງຄາຍດັບໄປ ໂດຍບ່ໍມີເຫືອຼ ແຫງ່ ອະວິຊຊາ ອັນເປັນກອງ
ແຫງ່ ຄວາມມດຼື ນັ້ນ ມຢີ ່ ; ນ້ັນເປັນບົດທີ່ສະງົບ ນ້ັນເປັນບົດທ່ີປະນຕີ , ກ່າວຄຼື ເປັນ
ບອ່ ນສະງບົ ແຫງ່ ສັງຂາຣທັງປວງ ເປັນບ່ອນສະລັດຄຼືນຊ່ຶງອຸປະທິທັງປວງ ເປັນບອ່ ນ
ດັບສ້ິນໄປແຫ່ງຕັນຫາ ເປັນຄວາມຈາງຄາຍ ເປັນຄວາມດັບ ເປນັ ນິບພານ” ສາຣບີ ຕຸ !
ຄວາມຮູແ້ ຈູ້ງເຊນັ່ ນ້ັນຂອງອະຣຍິ ະສາວກົ ນນ້ັ ຍອ່ ມເປນັ ປນັ ຍິນຊີຂອງເຂົານັ້ນ.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໓໐໐/໑໐໒໐.

ເບນັ ຈະພດິ ພອນທຊີ່ ງົ ລະບຸໄວສູ້ າໍ ລບັ ພກິ ຂຸ

(ບໍ່ກ່ຽວກບັ ຕັນຫາຄຈຼື ະຕພຸ ິດພອນຂອງຊາວບາູ້ ນ)

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມ່ືອພວກເຈົາທ່ຽວໄປໃນໂຄຈອຣ ອັນເປັນວິໄສແຫງ່ ບດິ າຕົນ ກໍຈັກຈະເຣີນ
ແມນ່ ດ້ວູ ຍອາຍຸ ແມ່ນດ້ວູ ຍວັນນະ ແມນ່ ດູ້ວຍສຂຸ ະ ແມນ່ ດ້ວູ ຍໂພຄະ ແມນ່ ດູ້ວຍພະລະ.

໑. ໃນສຕອືນ່ (໑໒/໒໒/໑໕) ແທນທີ່ຈະເອນີ້ ວ່າ ປັນຍິນຊີ ຕຣັດເອີນ້ ວ່າ ປັນຍາພະລະກໍມີ ຊງຶ່ ມໃີ ຈຄວາມ
ແບບດຽວກນັ ແລະໃຈຄວາມແຫງ່ ຫົວຂໍ້ນ້ີ ມີຄວາມໝາຍເນອ່ື ງກັນມາຈາກຫົວຂໍ້ທີແ່ ລູວ້ .

ພາກສະຫບຸຼ - ເລອ່ື ງສະຫບຼຸ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໕໑໗

ພກິ ຂຸ ທ. ! ແມນ່ ຫຍງັ ໜໍ ເປັນຄວາມໝາຍໃນຄາໍ ວ່າ ອາຍຸ ສາໍ ລບັ ພິກຂຸ ? ພິກຂຸ
ທ. ! ໃນກລໍ ະນີນີ້ຄຼື ພິກຂຸຍ່ອມ ຈະເຣີນອດິ ທບິ າດ ອນັ ປະກອບພອູ້ ມດວູ້ ຍທມັ
ເຄອື່ ງປງຸ ແຕງ່ ມສີ ະມາທອິ າໄສສນັ ທະ ເປນັ ປະທານກຈິ ຈ໌ ; ຍ່ອມຈະເຣນີ ອດິ ທບິ າດ
ອນັ ປະກອບພອູ້ ມດູ້ວຍທມັ ເຄອ່ື ງປຸງແຕງ່ ມສີ ະມາທອິ າໄສ ວຣິ ຢິ ະ ເປນັ ປະທານ
ກິຈຈ໌ ; ຍອ່ ມຈະເຣນີ ອິດທບິ າດ ອັນປະກອບພູ້ອມດວູ້ ຍທັມເຄ່ືອງປຸງແຕ່ງ ມສີ ະມາທິ
ອາໄສ ຈຕິ ຕະ ເປນັ ປະທານກຈິ ຈ໌ ; ຍອ່ ມຈະເຣນີ ອດິ ທິບາດ ອນັ ປະກອບພອູ້ ມດູ້ວຍ
ທມັ ເຄື່ອງປຸງແຕ່ງ ມີສະມາທິອາໄສ ວິມງັ ສາ ເປນັ ປະທານກຈິ ຈ໌. (ກິຈຈ໌ໃນບອ່ ນນ້ີ ຄືຼ
ກຈິ ຈ໌ທ່ກີ ຽ່ ວກບັ ການລະວັງ, ການລະ, ການເຮັດໃຫູ້ເກດີ ມີ ແລະ ການຮກັ ສາ). ພກິ ຂຸນນັ້ , ເພາະ
ຈະເຣນີ ເຮດັ ໃຫຫູ້ າຍຊ່ຶງອດິ ທິບາດ ໔ ປະການເຫົ່າຼ ນ້,ີ ເມື່ອຫວັງຢ່ ກສໍ າມາດດາໍ ຣງົ ຢ່
ໄດູ້ຕະຫອດເວລາກັບໜຶ່ງ ຫຼືກາຍກວ່າກັບ. ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ີແລ ເປັນຄວາມໝາຍໃນຄໍາ
ວ່າ ອາຍຸ ສາໍ ລັບພິກຂຸ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ແມນ່ ຫຍັງໜໍ ເປັນຄວາມໝາຍໃນຄາໍ ວ່າ ວນັ ນະ ສາໍ ລບັ ພິກຂຸ ? ພິກຂຸ
ທ. ! ໃນກໍລະນນີ ຄີ້ ືຼ ພິກຂຸເປນັ ຜ່ ມສີ ລີ ສງັ ລວມດວູ້ ຍປາຕໂິ ມກຂະສງັ ວອຣ ເຖິງພູ້ອມ
ແລວູ້ ດູວ້ ຍມາຣະຍາດ ແລະໂຄຈອຣ ມີປົກກະຕເິ ຫນັ ເປັນພັຍໃນໂທດທັງຫາຍ ແມ່ນ
ວ່າເປັນໂທດເລກັ ນອູ້ ຍ ສະມາທານສຶກສາຢໃ່ ນສກິ ຂາບດົ ທງັ ຫາຍ. ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ແີ ລ
ເປັນຄວາມໝາຍໃນຄາໍ ວາ່ ວັນນະ ສໍາລັບພິກຂ.ຸ

ພິກຂຸ ທ. ! ແມ່ນຫຍງັ ໜໍ ເປນັ ຄວາມໝາຍໃນຄໍາວ່າ ສຸຂ ສາໍ ລັບພິກຂຸ ? ພກິ ຂຸ ທ. !
ໃນກໍລະນນີ ້ຄີ ຼື ພິກຂເຸ ຂົາ້ ເຖງິ ປະຖມົ ມະຊານ .... ທຕຸ ຢິ ະຊານ .... ຕະຕຢິ ະຊານ ....
ຈະຕຕຸ ຖະຊານ .... ແລວູ້ ແລຢ.່ ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ີແລ ເປັນຄວາມໝາຍໃນຄໍາວາ່ ສຂຸ
ສາໍ ລັບພິກຂຸ.

໑໕໑໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ແມນ່ ຫຍັງໜໍ ເປນັ ຄວາມໝາຍໃນຄໍາວ່າ ໂພຄະ ສາໍ ລບັ ພິກຂຸ ? ພິກຂຸ
ທ. ! ໃນກໍລະນີນີ້ຄືຼ ພິກຂຸ ມຈີ ິຕອນັ ປະກອບດວູ້ ຍເມຕຕາ, ກະຣນຸ າ, ມຸທຕິ າ,
ອເຸ ປກຂາ, ແຜໄ່ ປຍງັ ທິສທໜີ ຶງ່ ທີສອງ ທສີ າມ ທີສີ່ ທິສເບ້ືອງເທງິ ເບ້ອື ງຕໍ່າ ແລະ
ເບືອ້ ງຂວາງ ແຜ່ໄປຍັງໂລກທງັ ມວນ ໃນທີ່ທັງປວງ ດວູ້ ຍຈຕິ ທປ່ີ ະກອບດ້ວູ ຍເມຕຕາ,
ກະຣນຸ າ, ມທຸ ຕິ າ, ອຸເປກຂາ, ຊະນິດທີ່ໄພບນ ເຖິງຄວາມເປັນຈິຕໃຫຍ່ ຫາປະມານ
ບໄ່ໍ ດູ້ ບໍ່ມເີ ວຣ ບໍມ່ ີພະຍາບາດຢ.່ ພິກຂຸ ທ. ! ນີ້ແລເປັນຄວາມໝາຍຂອງຄາໍ ວ່າ ໂພຄະ
ສາໍ ລັບພິກຂຸ.

ພິກຂຸ ທ. ! ແມນ່ ຫຍງັ ໜໍ ເປນັ ຄວາມໝາຍໃນຄໍາວ່າ ພະລະ ສາໍ ລບັ ພິກຂຸ ? ພິກຂຸ
ທ. ! ໃນກລໍ ະນນີ ້ຄີ ືຼ ພິກຂຸ ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ ຊງ່ຶ ເຈໂຕວມິ ຕຸ ຕິ ປນັ ຍາວມິ ຕຸ ຕິ ອນັ ຫາ
ອາສະວະບໄໍ່ ດູ້ ເພາະຄວາມດັບສ້ິນໄປແຫງ່ ອາສະວະທງັ ຫາຍ ດ້ວູ ຍປັນຍາອນັ ຍງ່ິ
ເອງໃນທິຕຖະທັມ ເຂ້ົາເຖິງແລູ້ວແລຢ່. ພິກຂຸ ທ. ! ນແ້ີ ລ ເປັນຄວາມໝາຍຂອງຄໍາວາ່
ພະລະ ສາໍ ລບັ ພິກຂຸ.

- ປາ. ທ.ີ ໑໑/໘໕/໕໐.

ການເຮດັ ໃຫບູ້ ຄຸ ຄນົ ຮອູ້ ະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ຈດັ ເປນັ ອະນສຸ າສນີປາຕຫິ າຣຍ໌

ເກວັຕຕະ ! ນປີ້ າຕຫິ າຣຍ໌ສາມຢາ່ ງ ທີ່ເຮົາໄດູ້ເຮັດໃຫແູ້ ຈູ້ງ ດວູ້ ຍປນັ ຍາອນັ ຍງິ່
ເອງ ແລູວ້ ປະກາສໃຫູ້ຜ່ອນ່ື ຮູໄ້ ດ້.ູ ສາມຢ່າງແນວໃດໜໍ ? ສາມຢາ່ ງຄຼື : ອດິ ທິປາຕິ
ຫາຣຍ໌ ອາເທສະນາປາຕິຫາຣຍ໌ ແລະ ອະນຸສາສະນປີ າຕິຫາຣຍ໌.

(໑). ເກວຕັ ຕະ ! ອດິ ທິປາຕຫິ າຣຍນ໌ ນັ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ເກວຕັ ຕະ ! ພກິ ຂໃຸ ນ
ກລໍ ະນນີ ້ີ ເຮດັ ອິດທິວິທມີ ີຢາ່ ງຕ່າງໆ : ຜ່ດຽວແປງຮບເປນັ ຫາຍຄນົ , ຫາຍຄນົ ເປນັ ຄົນ
ດຽວ, ເຮັດບອ່ ນກາໍ ບັງໃຫ້ເູ ປັນບອ່ ນແຈູງ້ ເຮັດບອ່ ນແຈງູ້ ໃຫເູ້ ປນັ ບ່ອນກາໍ ບງັ ,

ພາກສະຫບຼຸ - ເລອື່ ງສະຫບຸຼ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໕໑໙

ໄປໄດ້ບູ ່ໍຂດັ ຂ້ອູ ງ ຜ່ານທະລຝຸ າ ທະລກຸ າໍ ແພງ ທະລພຸ ເຂາົ ດງ່ັ ໄປໃນອາກາສໂລງ່ ໆ,
ຜດຸ ຂຶ້ນ ແລະ ດາໍ ລງົ ຢໃ່ ນແຜ່ນດິນໄດຄູ້ ຢືຼ ໃ່ ນນາໍ້ , ຍາ່ ງໄປໄດູ້ເທິງນ້ໍາຄຼືດ່ງັ ຍາ່ ງເທິງ
ແຜນ່ ດິນ, ໄປໄດູໃ້ ນອາກາສເໝອຼື ນນກົ ມີປີກ ທັງທຍ່ີ ງັ ນັງ່ ສະມາທິຄູບ້ ັນລງັ . ລບຄໍາ
ດວງຈັນ ແລະ ດວງອາທິຕ ອັນມີລດິ ອານຸພາບຫາຍໄດູ້ດວູ້ ຍຝ່າມືຼ. ແລະສະແດງອໍາ
ນາດທາງກາຍ ເປັນໄປຕະຫອດເຖງິ ພຣົມມະໂລກໄດ.ູ້ ເກວັຕຕະ ! ກຸລະບຸຕຜ່ມີ
ສັດທາເຫືອ້ ມໃສ ໄດູ້ເຫນັ ການສະແດງນັ້ນແລູ້ວ ເຂົາບອກເລຼ່ົາແກ່ກລຸ ະບຕຸ ອ່ນື ບາງ
ຄົນ ທີ່ບ່ສໍ ດັ ທາເຫ້ອື ມໃສວ່າ ໜູ້າອດັ ສະຈນັ ຫາຍ. ກຸລະບຕຸ ຜ່ບ່ມໍ ີສດັ ທາເຫື້ອມໃສນ້ນັ
ກຈໍ ະຕອບວ່າ ວຊິ າ ຊ່ື ຄນັ ດາຣີ ໑ ມີຢ່ ພກິ ຂຸນນ້ັ ສະແດງອດິ ທິວິທີດູ້ວຍວຊິ ານັນ້ ທ່ໍນັ້ນ
(ບ່ໍແມ່ນປາຕຫິ າຣຍ໌ແຕ່ຢາ່ ງໃດ). ເກວຕັ ຕະ ! ທ່ານຈະເຂາົ້ ໃຈວາ່ ແນວໃດ : ກໍຄົນບໍ່ເຊອື່ ບໍ່
ເຫ້ອື ມໃສ ຍອ່ ມກ່າວຕອບຜ່ເຊືອ່ ຜ່ເຫື້ອມໃສໄດູ້ ເຊນັ່ ນນ້ັ ບໍແ່ ມ່ນບໍ ?

“ສາມາດຕອບໄດ້,ູ ພຣະອົງ !”.

ເກວັຕຕະ ! ເຮົາເຫນັ ໂທດ ໃນການສະແດງອດິ ທິປາຕຫິ າຣຍ໌ ດ່ັງນີ້ແລ ຈ່ງຶ ອດຶ ອັດ
ເປດີ ໜ່າຍ ລັງກຽດ ຕ່ໍອດິ ທິປາຕິຫາຣຍ໌.

(໒). ເກວັຕຕະ ! ອາເທສະນາປາຕຫິ າຣຍນ໌ ນ້ັ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ເກວັຕຕະ ! ພກິ ຂຸ
ໃນກໍລະນນີ ີ້ ຍອ່ ມທາຍຈິຕ ທາຍຄວາມຮສູ້ ກຶ ຂອງຈິຕ ທາຍຄວາມຕກຶ ທາຍຄວາມ
ຕອງ ຂອງສັຕເຫົ່ຼາອື່ນ ຂອງບຸຄຄນົ ເຫາົຼ່ ອ່ືນ ໄດູ້ວາ່ ໃຈຂອງທາ່ ນເຊ່ັນນີ້ ໃຈຂອງທ່ານ
ມີປະການນ້ີ ໃຈຂອງທາ່ ນມີດວູ້ ຍອາການເຊັ່ນນ.້ີ .... ໆລໆ .... ກລຸ ະບຕຸ ຜ່ບໍ່ເຊ່ືອ
ບເໍ່ ຫື້ອມໃສ ຍ່ອມເວາົ້ ຕດັ ກຸລະບຸຕຜ່ເຊອື່ ຜ່ເຫື້ມໃສວ່າ ວິຊາ ຊື່ ມະນກິ າ ມຢີ ່ ພິກຂນຸ ນ້ັ
ກາ່ ວທາຍໃຈໄດູເ້ ຊ່ນັ ນ້ັນໆ ກດໍ ູ້ວຍວິຊານັ້ນ (ບໍແ່ ມນ່ ມີປາຕຫິ າຣຍ໌ແຕຢ່ າ່ ງໃດ). ເກວຕັ ຕະ !
ທາ່ ນຈະເຂາົ້ ໃຈວາ່ ແນວໃດ : ກຄໍ ນົ ບ່ໍເຊືອ່ ບ່ໍເຫືອ້ ມໃສ ຍອ່ ມກ່າວຕອບຜ່ເຊື່ອຜ່ເຫ້ອື ມ
ໃສໄດູ້ເຊ່ັນນັ້ນ ບ່ໍແມ່ນບໍ ?

“ສາມາດຕອບໄດູ,້ ພຣະອົງ !”.

໑. ຄັນດາຣີ ຊື່ມົນຕ໌ ແຕ່ງໂດຍລຼສື ີມນີ າມວ່າ ຄນັ ດາຣະ, ອີກຢ່າງໜ່ງຶ ວ່າ ໃນແຄູ້ວນຄັນດາຣະ.

໑໕໒໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ເກວຕັ ຕະ ! ເຮົາເຫນັ ໂທດໃນການສະແດງອາເທສະນາປາຕຫິ າຣຍ໌ດັ່ງນີ້ແລ ຈຶ່ງ
ອຶດອດັ ເປີດໜ່າຍ ລັງກຽດ ຕອໍ່ າເທສະນາປາຕຫິ າຣຍ໌.

(໓). ເກວຕັ ຕະ ! ອະນຸສາສະນປີ າຕຫິ າຣຍ໌ ນນ້ັ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ເກວັຕຕະ !
ພກິ ຂຸໃນກລໍ ະນນີ ້ີ ຍ່ອມສງ່ັ ສອນວາ່ “ທາ່ ນຈ່ງົ ຕຶກແນວນີ້ໆ ຢາ່ ຕຶກແນວນນັ້ ໆ, ຈົງ່ ຕັ້ງ
ໄວ້ໃູ ນໃຈແນວນໆ້ີ ຢ່າງຕງັ້ ໄວູ້ໃນໃຈແນວນ້ນັ ໆ, ຈງົ່ ລະສິງ່ ນີໆ້ ເສຍ. ຈົ່ງເຂາົ້ ເຖງິ
ສງິ່ ນ້ໆີ ແລູ້ວແລຢ່” ດັ່ງນ້.ີ ເກວັຕຕະ ! ນເີ້ ຮາົ ເອ້ນີ ວາ່ ອະນສຸ າສະນີປາຕຫິ າຣຍ໌.

ເກວັຕຕະ ! ຂອໍ້ ່ືນຍງັ ມອີ ີກ : ຕະຖາຄົຕເກດີ ຂນ້ຶ ໃນໂລກນີ້ ເປັນພຣະອຣໍ ະຫັນຕ໌
ຕຣສັ ຮຖູ້ ືກຼ ຕູອ້ ງເອງ ສມົ ບນດວູ້ ຍວິຊຊາ ແລະຈະຣະນະ ດາໍ ເນນີ ໄປດີ ຮ້ແູ ຈູ້ງໂລກ
ເປນັ ສາຣະຖີຝຶກຄົນຄວນຝຶກບມໍ່ ໃີ ຜຍິງ່ ໄປກວ່າ ເປັນຄຂອງເທວະດາ ແລະມະນຸສສ໌
ເປນັ ຜ່ເບີກບານແລວູ້ ຈໍາແນກທັມອອກສອນສັຕ. ຕະຖາຄົຕນ້ັນເຮດັ ໃຫູ້ແຈູ້ງຊຶ່ງ
ໂລກນ້ີ ກບັ ທັງເທວະດາ ມາຣ ພຣມົ ໝ່ສັຕພ້ອູ ມທງັ ສະມະນະພຣາມ ເທວະດາພອູ້ ມ
ທງັ ມະນຸສສ໌ ດ້ວູ ຍປັນຍາອັນຍ່ິງເອງແລວູ້ ສອນຜ່ອນ່ື ໃຫູ້ຮູ້ແຈູງ້ ຕາມ. ຕະຖາຄົຕນ້ັນ
ສະແດງທັມ ງົດງາມໃນເບ້ືອງຕ້ົນ-ທາ່ ມກາງ-ທີສ່ ຸດ, ປະກາສພຣົມມະຈັນຣຍ໌ພ້ອູ ມ
ທງັ ອັຕຖະ ແລະພະຍັນຊະນະ ບໍຣສິ ຸດບໍຣິບນສິ້ນເຊງີ . ຄະຫະບດໍ ີ ຫຼືບຸຕຄະຫະບໍດີ ຫຼື
ຜ່ເກີດໃນຕະກນໃດຕະກນໜງ່ຶ ໃນພາຍຫັງກດໍ ີ ໄດູ້ຟັງທັມນ້ັນແລູ້ວເກີດສດັ ທາ
ໃນຕະຖາຄົຕ. ເຂາົ ຜ່ປະກອບດູວ້ ຍສດັ ທາ ຍອ່ ມພິຈາຣະນາເຫນັ ວ່າ “ຄາຣາວາສ
ຄັບແຄບ ເປນັ ທາງມາແຫ່ງທລຸ ,ີ ບັນພະຊາເປັນໂອກາດວາ່ ງ ; ການທີ່ຄນົ ຢຄ່ ອງ
ເຮືຼອນ ຈະປະພຶຕພຣົມມະຈັນຣຍ໌ ໃຫບູ້ ໍຣິສດຸ ບໍຣບິ ນໂດຍສວ່ ນດຽວ ເໝຼືອນສງັ ທ່ເີ ຂົາ
ຂັດແລູ້ວນ້ັນ ບໍ່ສາມາດເຮດັ ໄດ້ໂູ ດຍງາ່ ຍ. ຖູາ້ ຈັ່ງໃດເຮົາຈະໂກນຜມົ ແລະໜວດ
ຄອງຜູ້າກາສາຍະ ອອກຈາກເຮອຼື ນບວດ ເປນັ ຜ່ບກໍ່ ່ຽວຂູ້ອງດູ້ວຍເຮືອຼ ນເທນ້ີ ”, ດງ່ັ ນ້ີ.
ໂດຍສະໄໝອນ່ື ຕ່ໍມາ ເຂາົ ລະກອງສມົ ບັດນູ້ອຍໃຫຍ່ ແລະ ວົງຍາດນູອ້ ຍໃຫຍ່ ໂກນ
ຜມົ ແລະໜວດ ອອກຈາກເຮອຼື ນບວດ ເປນັ ຜ່ບໍກ່ ຽ່ ວຂອູ້ ງດູ້ວຍເຮອຼື ນແລູ້ວ.

ພາກສະຫບຼຸ - ເລອ່ື ງສະຫບຼຸ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໕໒໑

ພິກຂຸນນັ້ ຜ່ບວດແລູ້ວເຊັນ່ ນ້ີ ສັງລວມແລວູ້ ດວູ້ ຍຄວາມສັງລວມໃນປາຕໂິ ມກຂ໌ ເຖິງ
ພູ້ອມດູ້ວຍມາຣະຍາດ ແລະໂຄຈອຣ, ມີປກົ ກະຕິເຫນັ ເປນັ ພັຍໃນໂທດທງັ ຫາຍ ແມ່ນ
ວ່າເປັນໂທດເລັກນອູ້ ຍ ສະມາທານສກຶ ສາຢໃ່ ນສິກຂາບດົ ທັງຫາຍ, ປະກອບແລູ້ວ
ດູວ້ ຍກາຢະກມັ ວະຈີກັມອັນເປັນກຸສົລ, ມອີ າຊວີ ະບໍຣສິ ຸດ, ເຖງິ ພ້ອູ ມດູ້ວຍສີິລ, ມີ
ທະວາຣອນັ ຄ້ມຸູ ຄອງແລວູ້ ໃນອິນຊທີ ັງຫາຍ, ປະກອບດວູ້ ຍສະຕສິ ັມປະຊັນຍະ, ມີ
ຄວາມສັນໂດດ.

ເກວັຕຕະ ! ພິກຂຸເຖງິ ພູ້ອມດູ້ວຍສີລ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ເກວັຕຕະ ! ພກິ ຂຸໃນທັມ
ວນິ ັຍນ້ີ ລະການເຮັດສຕັ ມຊີ ີວິຕໃຫູ້ມອດມ້ວູ ຍໄປ ເປັນຜ່ເວັນ້ຼ ຂາດຈາກປານາຕິບາຕ
ວາງທ່ອນໄມູ້ ແລະສັສຕຣາເສຍແລວູ້ ມຄີ ວາມລະອາຍ ເຖິງຄວາມເອັນດກະຣນຸ າ
ຫວັງປະໂຍຊນ໌ເກ້ອື ກນ ແກ່ສັຕທງັ ຫາຍທງັ ປວງຢ່. ເກວັຕຕະ ! ນີ້ເຮາົ ເອ້ີນວ່າ
ອະນຸສາສະນີປາຕິຫາຣຍ໌.

(ຕ່ໍໄປນ້ຊີ ງົ ສະແດງດູວ້ ຍຈຸລະສີລ - ມຊັ ຊິມະສີລ - ມະຫາສລີ - ອິນຊສີ ງັ ວອຣ - ສະຕິ
ສມັ ປະຊັນຍະ - ການສັນໂດດດູວ້ ຍປັຈຈັຍສີ່ - ການຊາໍ ລະຈິຕຈາກນິວອຣໃນບ່ອນທມ່ີ ດິ ງຽບ
ແລູ້ວ ໄດປູ້ ະຖມົ ມະຊານ - ທຸຕິຢະຊານ - ຕະຕຢິ ະຊານ - ຈະຕຸຕຖະຊານ - ຍານທັສສະນະ -
ມະໂນມະຢິດທິ - ອດິ ທວິ ທິ ີ - ພິບພະໂສຕະ -ເຈໂຕປະຣຍິ ະຍານ - ປບຸ ເພນວິ າສານສຸ ສະຕິຍານ
- ຈຸຕປະປາຕະຍານ ແລະຕຣດັ ເອນ້ີ ຄວາມສາໍ ເລດັ ໃນການສອນແຕ່ລະຂ້ນັ ວ່າ ອະນສຸ າສະນປີ າ
ຕິຫາຣຍ໌ເຍອ່ື ງໜຶ່ງໆ ຈນົ ວາ່ ເຖງິ ອາສະວກັ ຂະຢະຍານ ຊງຶ່ ມີຂ້ໍຄວາມວາ່ :-)

ເກວັຕຕະ ! ພກິ ຂຸນນ້ັ ເມື່ອຈິຕຕງ້ັ ໝັນ້ ບໍຣສິ ຸດຜອ່ ງໃສ ບມໍ່ ກີ ເິ ລສ ປາສະຈາກອປຸ ະ
ກເິ ລສ ເປນັ ທມັ ມະຊາຕອ່ອນໂຍນ ຄວນແກ່ການງານ ຕ້ັງຢໄ່ ດູຢ້ ່າງບໍ່ຫວນ່ັ ໄຫວເຊ່ັນ
ນແ້ີ ລູວ້ , ເຂົາກນໍ ້ອູ ມຈິຕໄປສະເພາະ ຕອ່ໍ າສະວັກຂະຢະຍານ. ເຂາົ ຍ່ອມຮ້ແູ ຈງູ້ ຕາມ
ທ່ເີ ປນັ ຈິງວາ່ “ນທີ້ ກຸ ຂ,໌ ນ້ີເຫຕໃຫເູ້ ກດີ ຂນ້ຶ ແຫງ່ ທກຸ ຂ໌, ນຄີ້ ວາມດບັ ບເ່ໍ ຫອຼື ແຫງ່ ທກຸ ຂ,໌
ນທີ້ າງດາໍ ເນນີ ໃຫເູ້ ຖງິ ຄວາມດບັ ບເໍ່ ຫອຼື ແຫງ່ ທກຸ ຂ”໌ :

໑໕໒໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ແລະຮູ້ແຈູ້ງຕາມທ່ເີ ປັນຈິງວາ່ “ເຫາົ່ຼ ນອ້ີ າສະວະ, ນເ້ີ ຫຕເກດີ ຂນ້ຶ ແຫງ່ ອາສະວະ, ນີ້
ຄວາມດບັ ບເໍ່ ຫອຼື ແຫງ່ ອາສະວະ, ນທ້ີ າງດາໍ ເນນີ ໃຫເູ້ ຖງິ ຄວາມດບັ ບເ່ໍ ຫອຼື ແຫງ່ ອາສະ
ວະ”. ເມືອ່ ເຂາົ ຮ້ຢູ ແ່ ນວນ້ີເຫັນຢ່ແນວນ້ີ ຈິຕກໍພ້ົນຈາກກາມາສະວະ ພະວາສະວະ
ອະວິຊຊາສະວະ. ເມອ່ື ຈິຕຫຼຸດພນົ້ ແລວູ້ ກເໍ ກີດຍານຢັ່ງຮ້ວູ ່າ “ຈິຕພ້ນົ ແລູ້ວ”. ເຂົາຮູ້
ແຈູ້ງວ່າ “ຊາຕດບັ ສ້ິນແລູ້ວ ພຣົມມະຈັນຣຍ໌ຢຈ່ ບົ ແລູວ້ ກິຈຈ໌ທຄ່ີ ວນເຮັດໄດູເ້ ຮດັ ສໍາ
ເລັດແລວູ້ ກິຈຈອ໌ ່ືນທີ່ຈະຕູ້ອງເຮັດ ເພືອ່ ຄວາມເປັນເຊ່ນັ ນ້ີບ່ມໍ ີອີກ” ດັ່ງນ້ີ. ເກວຕັ ຕະ !
ປຽບດັງ່ ວງັ ນາໍ້ ໃສຢຮ່ ່ອມພບ່ໍຂູຸ້ນມົວ, ຄົນມີຈັກຂຸຢຼືນຢເ່ ທງິ ຝງ່ັ ໃນບອ່ ນນ້ັນ, ເຂົາເຫັນ
ຫອຍຕ່າງໆແດ່ ແຮ່ ແລະຫີນແດ່ ຝງປາແດ່ ອັນຢດຸ ຢ່ ແລະ ລອຍໄປໃນວັງນໍາ້ ນນ້ັ ,
ເຂົາຈະສາໍ ນຶກໃຈແນວນວ້ີ າ່ “ວັງນາໍ້ ນໃ້ີ ສ ບ່ໍຂຸນູ້ ເລີຍ ຫອຍ ກ້ອູ ນຫີນ ປາທັງຫາຍເຫຼົ່າ
ນີ້ຢດຸ ຢ່ແດ່ ລອຍໄປແດ່ ໃນວັງນາໍ້ ນັນ້ ” ດັ່ງນ້ີ : ເຊັ່ນໃດກໍເຊ່ັນນ້ັນ. ເກວັຕຕະ ! ນເ້ີ ຮາົ
ເອ້ີນວາ່ ອະນຸສາສະນີປາຕິຫາຣຍ໌.

ເກວຕັ ຕະ ! ເຫຼາົ່ ນ້ແີ ລ ປາຕິຫາຣຍ໌ ໓ ຢ່າງ ທີ່ເຮົາໄດູ້ເຮັດໃຫູ້ແຈງູ້ ດວູ້ ຍປນັ ຍາອັນ
ຍິງ່ ເອງ ແລວູ້ ປະກາສໃຫູ້ຜ່ອ່ນື ຮຕູ້ າມດວູ້ ຍ.

- ສ.ີ ທ.ີ ໙/໒໗໓-໒໗໖/໓໓໙-໒໔໒.

ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ (ຫືຼ ໂລກະສຈັ ຈ)໌
ຊງົ ບນັ ຍຕັ ໄວໃູ້ ນກາຍທຍີ່ ງັ ມສີ ນັ ຍາ ແລະ ໃຈ

ພິກຂຸ ທ. ! ເຮາົ ໄດກູ້ າ່ ວກັບ ໂຣຫິຕສັ ສະເທວະບຸຕນັ້ນວ່າ “ແນະເຈ້າົ ! ບ່ອນສຸດ
ໂລກແຫ່ງໃດ ອນັ ສັຕບໍ່ເກີດ ບໍແ່ ກ່ ບຕໍ່ າຍ ບໍຈ່ ຸຕິ ບ່ໍອບຸ ຕັ , ເຮາົ ບກ່ໍ າ່ ວການຮູ້ ການເຫນັ
ການເຖິງບອ່ ນສຸດໂລກນນ້ັ ເພາະການໄປ. ແນະເຈົ້າ ! ເມືອ່ ຍງັ ບໍເ່ ຖິງບ່ອນສຸດແຫ່ງ
ໂລກແລວູ້ ເຮົາຍ່ອມບໍກ່ າ່ ວ ຊຶ່ງການເຮັດທ່ສີ ດຸ ແຫງ່ ທຸກຂ.໌

ພາກສະຫບຸຼ - ເລອື່ ງສະຫບຼຸ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໕໒໓

ແນະເຈາົ້ ! ໃນກາຍທຍີ່ າວວາໜງ່ຶ ຊງ່ຶ ປະກອບດວູ້ ຍສນັ ຍາ ແລະ ໃຈນເີ້ ອງ ເຮາົ ໄດູ້
ບນັ ຍຕັ ໂລກ ເຫຕເກດີ ຂອງໂລກ ຄວາມດບັ ບເໍ່ ຫອືຼ ຂອງໂລກ ແລະທາງໃຫເູ້ ຖງິ ຄວາມ
ດບັ ບເ່ໍ ຫອືຼ ຂອງໂລກໄວ”ູ້ ດງັ່ ນ.້ີ

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໖໔/໔໖.

ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ຊົງບນັ ຍຕັ ສາໍ ລບັ ສຕັ ທອ່ີ າດມີເວທະນາ

ພິກຂຸ ທ. ! ເຮາົ ອາໄສຊຶ່ງທາຕ ໖ ປະການ ການກາູ້ ວລົງສຄ່ ັນຍ່ອມມີ ; ເມື່ອການ
ກາູ້ ວລົງສຄ່ ັນມີຢ່, ນາມຮບ ຍ່ອມມີ ; ເພາະມີນາມຮບເປັນປັຈຈັຍ ຈ່ງຶ ມີສະລາຍະຕະ
ນະ ; ເພາະມີສະລາຍະຕະນະເປັນປັຈຈັຍ ຈງຶ່ ມີຜສັ ສະ ; ເພາະມີຜັສສະເປັນປັຈຈັຍ
ຈຶງ່ ມເີ ວທະນາ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຮາົ ຍອ່ ມບນັ ຍຕັ ວາ່ “ນ້ີ ເປນັ ຄວາມທກຸ ຂ”໌ ດງ່ັ ນີ້ ; ວາ່ “ນີ້
ເປນັ ເຫຕເກດີ ຂອງຄວາມທກຸ ຂ”໌ ດງັ່ ນ້ີ ; ວາ່ “ນ້ີ ເປນັ ຄວາມດບັ ບເໍ່ ຫອຼື ຂອງ
ຄວາມທກຸ ຂ”໌ ດງັ່ ນ້ີ ; ວາ່ “ນ້ີ ເປນັ ທາງໃຫເູ້ ຖິງຄວາມດບັ ບເ່ໍ ຫອຼື ຂອງຄວາມທກຸ ຂ”໌
ດງ່ັ ນ້ີ ; ແກສ່ ັຕຜ່ສາມາດສະເຫວຍີ ເວທະນາ.

(ຕ່ໍໄປໄດຕູ້ ຣດັ ລາຍລະອຽດຂອງອະຣິຍະສັຈຈ໌ທງັ ສີ່ ຫາເບິ່ງໄດໃູ້ ນພາກນໍາໃນໜງັ ສືເຼ ຫມ້ັຼ ນ້ີ ຢ່
ຫວົ ຂ້ວໍ າ່ “ອະຣິຍະສັຈຈສ໌ ີ່ ທຊ່ີ ງົ ສະແດງໂດຍພິສະດານ (ໄນຍະທີສອງ)” ໜ້າູ ໑໓໘).

- ຕກິ . ອງັ . ໒໐/໒໒໗/໕໐໑.

(ຜ່ສກຶ ສາຈງ່ົ ສງັ ເກດໃຫ້ເູ ຫນັ ວາ່ ຂໍ້ແທຈູ້ ງິ ອນັ ນ້ີມຄີ ວາມສາໍ ຄນັ ຢາ່ ງຍ່ິງ ກາ່ ວຄຼື ຕອູ້ ງມີການ
ສະເຫວຍີ ເວທະນາແທູ້ໆ ຈຶ່ງຈະເຫັນທກຸ ຂະອະຣິຍະສັຈຈ໌ທີເ່ ກີດຈາກຕັນຫາ ອນັ ເກີດຈາກ
ເວທະນານນັ້ ແລະຄວາມທ່ທີ ກຸ ຂດ໌ ັບໄປ ໃນຂະນະທ່ຕີ ັນຫາດັບໄປໃນເວທະນານ້ັນ ໃນເມອ່ື ຈິຕ
ປະກອບຢ່ດວູ້ ຍທັມມະສະມງັ ຄີ ແຫງ່ ອຕັ ຖງັ ຄກິ ະມັຄຄະໂດຍອຕັ ຕະໂນມັດ ; ດ່ງັ ນັ້ນ ຖ້າູ
ປາສະຈາກເວທະນາເສຍພຽງຢ່າງດຽວແລູ້ວ ອະຣິຍະສັຈຈ໌ສ່ີ ກໍຍັງບໍ່ໄດູ້ເປນັ ສງ່ິ ທີ່ມຢີ ຈ່ ິງ ; ດູວ້ ຍ
ເຫຕນີ້ຈງ່ຶ ກາ່ ວໄດູ້ວ່າ “ອະຣຍິ ະສັຈຈ໌ ຊົງບັນຍັຕສໍາລບັ ສັຕທ່ີອາດສະເຫວີຍເວທະນາ” ດ່ັງນ້ີ ໂດຍ
ໄນຍະດັງ່ ທພີ່ ຣະພດຸ ທະອົງຕຣສັ ແລວູ້ ຂາູ້ ງເທິງ).

໑໕໒໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ເວທະນາໂດຍປັຈຈຍັ ສສີ່ ບິ ເອດັ ຊະນດິ

ພິກຂຸ ທ. ! ເຮາົ ໄດູຢ້ ່ແລວູ້ ໂດຍປະເທດ ແຫງ່ ວຫິ າຣະທມັ ຢ່າງດຽວກນັ ກັບວຫິ າຣະ
ທັມ ທີ່ເຮາົ ເຄີຍຢ່ແລູ້ວເມອື່ ຕຣັສຮູ້ແລວູ້ ໃໝ່ໆ. ເມື່ອຢ່ໂດຍວິຫາຣະທັມເຊ່ັນນ້ີ ເຮາົ
ຍອ່ ມຮ້ແູ ຈງູ້ ດັງ່ ນ້ວີ ່າ :-

“ເວທະນາຍ່ອມມີ ເພາະປັຈຈັຍຄຼື ມຈິ ສາທຕິ ຖິ ແດ່ ; ຄວາມເຂົາ້ ໄປ
ສະງບົ ]ະງບັ ແຫ່ງມຈິ ສາທິຕຖແິ ດ່ ; ຄວາມເຂົ້າໄປ
ຄວາມເຂາ້ົ ໄປ
ເວທະນາຍອ່ ມມີ ເພາະປັຈຈຍັ ຄຼື ສມັ ມາທຕິ ຖິ ແດ່ ; ຄວາມເຂາົ້ ໄປ
ສະງົບລະງັບ ແຫງ່ ສັມມາທິຕຖແິ ດ່ ; ຄວາມເຂາ້ົ ໄປ
ຄວາມເຂົ້າໄປ
ເວທະນາຍ່ອມມີ ເພາະປັຈຈຍັ ຄຼື ມຈິ ສາສງັ ກປັ ປະ ແດ່ ; ຄວາມເຂົາ້ ໄປ
ສະງົບລະງັບ ແຫ່ງມິຈສາສັງກັປປະແດ່ ; ຄວາມເຂົາ້ ໄປ
ຄວາມເຂ້ົາໄປ
ເວທະນາຍ່ອມມີ ເພາະປັຈຈຍັ ຄຼື ສັມມາສງັ ກປັ ປະ ແດ່ ; ຄວາມເຂົ້າໄປ
ສະງບົ ລະງບັ ແຫ່ງສັມມາສັງກັປປະແດ່ ;

ເວທະນາຍ່ອມມີ ເພາະປັຈຈຍັ ຄືຼ ມິຈສາວາຈາ ແດ່ ;
ສະງບົ ລະງບັ ແຫ່ງມິຈສາວາຈາແດ່ ;

ເວທະນາຍອ່ ມມີ ເພາະປັຈຈຍັ ຄຼື ສັມມາວາຈາ ແດ່ ;
ສະງບົ ລະງັບ ແຫ່ງສັມມາວາຈາແດ່ ;

ເວທະນາຍ່ອມມີ ເພາະປັຈຈຍັ ຄືຼ ມຈິ ສາກມັ ມນັ ຕະ ແດ່ ;
ສະງບົ ລະງັບ ແຫງ່ ມິຈສາກມັ ມັນຕະແດ່ ;

ເວທະນາຍອ່ ມມີ ເພາະປັຈຈຍັ ຄຼື ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ແດ່ ;
ສະງົບລະງບັ ແຫງ່ ສັມມາກມັ ມນັ ຕະແດ່ ;

ເວທະນາຍອ່ ມມີ ເພາະປັຈຈຍັ ຄຼື ມຈິ ສາອາຊວີ ະ ແດ່ ;
ສະງບົ ລະງບັ ແຫງ່ ມິຈສາອາຊີວະແດ່ ;

ເວທະນາຍອ່ ມມີ ເພາະປັຈຈັຍຄຼື ສັມມາອາຊວີ ະ ແດ່ ;
ສະງົບລະງັບ ແຫງ່ ສັມມາອາຊີວະແດ່ ;

ພາກສະຫບຸຼ - ເລອ່ື ງສະຫບຼຸ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໕໒໕

ເວທະນາຍ່ອມມີ ເພາະປັຈຈຍັ ຄືຼ ມຈິ ສາວາຢາມະ ແດ່ ; ຄວາມເຂາົ້ ໄປສະງົບ

ລະງບັ ແຫງ່ ມິຈສາວາຢາມະແດ່ ;

ເວທະນາຍ່ອມມີ ເພາະປັຈຈຍັ ຄືຼ ສັມມາວາຢາມະ ແດ່ ;ຄວາມເຂ້ົາໄປສະງບົ

ລະງັບ ແຫ່ງສັມມາວາຢາມະແດ່ ;

ເວທະນາຍ່ອມມີ ເພາະປັຈຈັຍຄືຼ ມຈິ ສາສະຕິ ແດ່ ; ຄວາມເຂາ້ົ ໄປສະງົບ

ລະງັບ ແຫ່ງມິຈສາສະຕິແດ່ ;

ເວທະນາຍ່ອມມີ ເພາະປັຈຈຍັ ຄຼື ສັມມາສະຕິ ແດ່ ; ຄວາມເຂາ້ົ ໄປສະງບົ

ລະງັບ ແຫ່ງສມັ ມາສະຕແິ ດ່ ;

ເວທະນາຍ່ອມມີ ເພາະປັຈຈຍັ ຄືຼ ມິຈສາສະມາທິ ແດ່ ; ຄວາມເຂ້າົ ໄປສະງົບ

ລະງບັ ແຫງ່ ມິຈສາສະມາທິແດ່ ;

ເວທະນາຍອ່ ມມີ ເພາະປັຈຈຍັ ຄືຼ ສັມມາສະມາທິ ແດ່ ; ຄວາມເຂົ້າໄປສະງົບ

ລະງບັ ແຫ່ງສມັ ມາສະມາທິແດ່ ;

ເວທະນາຍ່ອມມີ ເພາະປັຈຈຍັ ຄືຼ ສັນທະ ແດ່ ; ຄວາມເຂ້າົ ໄປສະງົບ

ລະງັບ ແຫງ່ ສັນທະແດ່ ;

ເວທະນາຍ່ອມມີ ເພາະປັຈຈຍັ ຄືຼ ວຕິ ກົ ແດ່ ; ຄວາມເຂາ້ົ ໄປສະງົບ

ລະງບັ ແຫງ່ ວິຕົກແດ່ ;

ເວທະນາຍ່ອມມີ ເພາະປັຈຈຍັ ຄຼື ສັນຍາ ແດ່ ; ຄວາມເຂົ້າໄປສະງບົ

ລະງບັ ແຫ່ງສນັ ຍາແດ່ ;

ເວທະນາຍ່ອມມີ ເພາະປັຈຈັຍຄຼື ສັນທະ ວຕິ ກົ ແລະ ສນັ ຍາ ທຍີ່ ງັ ບເໍ່ ຂ້ົາໄປ

ສະງບົ ລະງບັ ແດ່ ;

ເວທະນາຍອ່ ມມີ ເພາະປັຈຈັຍຄືຼ ສັນທະ ວຕິ ກົ ແລະ ສນັ ຍາ ທເີ່ ຂາ້ົ ໄປສະງບົ

ລະງບັ ແລວູ້ ແດ່ ;

ເວທະນາຍ່ອມມີ ເພາະປັຈຈັຍຄືຼ ການບນັ ລເຸ ຖິງຖານະ ທໄ່ີ ດພູ້ ະຍາຍາມ

ເພອ່ື ຈະບນັ ລເຸ ຖງິ ແດ່” ດງ່ັ ນີ.້

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໑໗/໕໐.

໑໕໒໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ຜຮ່ ອູ້ ະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌
ບຈ່ໍ າໍ ເປນັ ຕອູ້ ງແຕກສານອະພທິ ັມ ແລະລວຍລາບ

ພິກຂຸ ທ. ! ເຮົາຈະສະແດງມາູ້ ແກບ໑ ໓ ຊະນດິ ແລະບຸຣສຸ ພິກ໒ ໓ ຊະນດິ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ມາູ້ ແກບ ໓ ຊະນດິ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ມູາ້ ແກບບາງໂຕໃນ
ກລໍ ະນນີ ີ້ ມຄີ ວາມໄວ ບມ່ໍ ີສີງາມ ບ່ໍມີຮບຮາ່ ງຂງຶ ຂງັ ; ບາງໄຕມຄີ ວາມໄວ ມສີ ີງາມ ແຕ່
ບ່ໍມຮີ ບຮ່າງຂງຶ ຂງັ ; ບາງໂຕມຄີ ວາມໄວ ມສີ ງີ າມ ມຮີ ບຮາ່ ງຂງຶ ຂັງ. ພິກຂຸ ທ. ! ນແີ້ ຫະ
ມາູ້ ແກບ ໓ ຊະນດິ .

ພິກຂຸ ທ. ! ບຸຣສຸ ພກິ ໓ ຊະນດິ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ບຸຣສຸ ພກິ ບາງຄົນມີ
ຄວາມໄວ (ຊະວະສັມປັນນະ) ແຕ່ບມ່ໍ ີຜິວພັນ (ນະ ວັນນະສັມປນັ ນະ) ບ່ມໍ ທີ າ່ ທາງສະຫງ່າ
ຜາ່ ເຜີຍ (ນະ ອາໂຣຫະປະຣິນາຫະສັມປນັ ນະ) ; ບາງຄົນມີຄວາມໄວ ມີຜວິ ພນັ ແຕບ່ ໍມ່ ີທາ່
ທາງສະຫງາ່ ຜາ່ ເຜີຍ ; ບາງຄົນມີຄວາມໄວດວູ້ ຍ ມີຜິວພັນດູ້ວຍ ມທີ າ່ ທາງສະຫງ່າ
ຜາ່ ເຜີຍດວູ້ ຍ.

໑. ຄາໍ ນບ້ີ າລວີ າ່ ອັສສະຂະລງຸ ກະ ເຄຍີ ແປກັນມາວ່າມູາ້ ກະຈອກ ແຕເ່ ຫັນວ່າບ່ໍສມົ ກັບໂຄງເລ່ືອງ ເພາະ
ມູາ້ ກະຈອກຂາໂຂງ່ ແລ່ນບ່ໍໄວ ແລະ ຈະມີຄວາມສະງາ່ ຜ່າເຜີຍ ຂງຶ ຂງັ ບ່ໍໄດູ້ ຈງ່ຶ ບແໍ່ ປວ່າມ້າູ ກະຈອກ
ແຕ່ແປວ່າ ມູ້າແກບ ຄຼືມູາ້ ພັນນູ້ອຍຮອງຈາກມູ້າພັນທຸສນິ ທົບ.

໒. ຄາໍ ນີບ້ າລີວ່າ ປຸຣສິ ະຂະລງຸ ກະ ກໍເຄີຍແປກັນມາວ່າ ບຣຸ ສຸ ກະຈອກ ຊຶງ່ ບ່ເໍ ຂົ້າກັນກບັ ເລ່ືອງລາວທສີ່ ະແດງ
ເພາະຄົນກະຈອກງອກງູ້ອຍ ຈະມີລັກສະນະແນວນ້ັນບໍ່ໄດູ້ ເຊ່ອື ວາ່ ໝາຍເຖິງຄົນຮາ່ ງນູອ້ ຍພນັ ໜຶ່ງ ຊງຶ່ ມີ
ສະມັຕຖະນະສງ ໃນບ່ອນນີ້ຈະແປວ່າ ຄນົ ພິກ ໂດຍໂວຫາຣໃນພາສາໄທວາ່ “ເຖິງນູ້ອຍກນໍ ູ້ອຍພິກ” ດັ່ງນີ.

ພາກສະຫບຸຼ - ເລອ່ື ງສະຫບຸຼ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໕໒໗

ພິກຂຸ ທ. ! ບຸຣສຸ ພກິ ມຄີ ວາມໄວ ແຕບ່ ມໍ່ ຜີ ວິ ພນັ ບມໍ່ ີທາ່ ທາງສະຫງາ່ ຜາ່ ເຜຍີ ນນັ້
ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂໃຸ ນກໍລະນີນີ້ ຍອ່ ມຮູ້ແຈງູ້ ຕາມເປນັ ຈິງວ່າ “ທກຸ ຂ໌
ເປນັ ແນວນ້,ີ ທຸກຂະສະມທຸ ັຍ ເປັນແນວນ້ີ, ທກຸ ຂະນິໂຣດ ເປັນແນວນ,ີ້ ທຸກຂະນໂິ ຣ
ທະຄາມນິ ປີ ະຕິປະທາ ເປນັ ແນວນ້ີ” ດ່ງັ ນ້ີ : ນເີ້ ປນັ ຄວາມໄວຂອງເຂົາ ; ແຕ່ເມື່ອຖືກຼ
ຖາມບັນຫາ ໃນອະພິທັມ ໃນອະພວິ ິນັຍ ກໍນ້ິງ ຕອບບໄໍ່ ດູ້ ; ນີເ້ ປັນຄວາມບມ່ໍ ຜີ ິວພນັ
ຂອງເຂາົ ; ແລະເປັນຜ່ບ່ໍລວຍລາບດູວ້ ຍຈວີ ອຣ ບິນດະບາຕ ເສນາສະນະ ແລະ
ຄິລານະປັຈຈຍັ ເພສັຊບຣໍ ິກຂາຣທງັ ຫາຍ : ນີເ້ ປນັ ຄວາມບສໍ່ ະຫງ່າຜ່າເຜີຍຂອງເຂົາ.
ພິກຂຸ ທ. ! ເຊັນ່ ນແ້ີ ລ ເອນ້ີ ວ່າ ບຣຸ ສຸ ພິກ ທີມ່ ີຄວາມໄວ ແຕ່ບໍ່ມຜີ ິວພັນ ບໍ່ມທີ າ່ ທາງ
ສະຫງ່າຜ່າເຜຍີ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ບຸຣສຸ ພກິ ມຄີ ວາມໄວ ມຜີ ວິ ພນັ ແຕບ່ ່ໍມທີ າ່ ທາງສະຫງາ່ ຜາ່ ເຜຍີ ນ້ັນ
ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂໃຸ ນກໍລະນີນີ້ ຍ່ອມຮແູ້ ຈູງ້ ຕາມເປນັ ຈິງວ່າ “ທກຸ ຂ໌
ເປນັ ແນວນ,ີ້ ທກຸ ຂະສະມຸທຍັ ເປັນແນວນີ້, ທຸກຂະນິໂຣດ ເປັນແນວນີ,້ ທກຸ ຂະນໂິ ຣ
ທະຄາມິນປີ ະຕິປະທາ ເປັນແນວນ້ີ” ດັ່ງນ້ີ : ນ້ເີ ປັນຄວາມໄວຂອງເຂາົ ; ແລະເມ່ືອຖກືຼ
ຖາມບັນຫາ ໃນອະພທິ ັມ ໃນອະພວິ ນິ ັຍ ກຕໍ ອບໄດູ້ ບ່ນໍ ້ງິ : ນເ້ີ ປັນຄວາມມີຜິວພນັ
ຂອງເຂາົ ; ແຕເ່ ປັນຜ່ບ່ລໍ ວຍລາບດວູ້ ຍຈວີ ອຣ ບນິ ດະບາຕ ເສນາສະນະ ແລະ
ຄລິ ານະປັຈຈັຍເພສັຊບຣໍ ິກຂາຣທງັ ຫາຍ : ນ້ີເປນັ ຄວາມບໍສ່ ະຫງາ່ ຜາ່ ເຜຍີ ຂອງເຂົາ.
ພິກຂຸ ທ. ! ເຊ່ນັ ນ້ີແລ ເອນ້ີ ວ່າ ບຣຸ ຸສພິກ ທ່ີມີຄວາມໄວ ມີຜວິ ພນັ ແຕ່ບມໍ່ ີທ່າທາງ
ສະຫງາ່ ຜ່າເຜີຍ.

ພິກຂຸ ທ. ! ບຣຸ ສຸ ພກິ ມຄີ ວາມໄວດວູ້ ຍ ມຜີ ວິ ພນັ ດວູ້ ຍ ມທີ ່າທາງສະຫງາ່ ຜາ່ ເຜຍີ
ດວູ້ ຍ ນນັ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸໃນກໍລະນນີ ້ີ ຍ່ອມຮູແ້ ຈງູ້ ຕາມເປນັ ຈິງວ່າ
“ທກຸ ຂ໌ ເປນັ ແນວນ້,ີ ທກຸ ຂະສະມຸທັຍ ເປັນແນວນ,້ີ ທກຸ ຂະນິໂຣດ ເປັນແນວນ້ີ, ທຸກ
ຂະນິໂຣທະຄາມນິ ປີ ະຕປິ ະທາ ເປັນແນວນ້ີ” ດັ່ງນີ້ : ນີ້ເປນັ ຄວາມໄວຂອງເຂາົ ;

໑໕໒໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ແລະເມື່ອຖກຼື ຖາມບນັ ຫາ ໃນອະພິທມັ ໃນອະພິວິນັຍ ເຂາົ ກໍຕອບໄດູ້ ບ່ໍນ້ິງ : ນເ້ີ ປນັ
ຄວາມມຜີ ິວພນັ ຂອງເຂາົ ; ແລະເຂົານ້ນັ ເປນັ ຜ່ລວຍລາບດ້ວູ ຍຈວີ ອຣ ບນິ ດະບາຕ
ເສນາສະນະ ແລະຄິລານະປັຈຈັຍເພສຊັ ບຣໍ ິກຂາຣທງັ ຫາຍ : ນເີ້ ປນັ ຄວາມສະຫງາ່
ຜາ່ ເຜຍີ ຂອງເຂາົ . ພິກຂຸ ທ. ! ເຊັນ່ ນີແ້ ລ ເອີນ້ ວ່າ ບຣຸ ສຸ ພກິ ທມີ່ ີຄວາມໄວດ້ວູ ຍ ມີຜິວ
ພັນດ້ວູ ຍ ມທີ ່າທາງສະຫງາ່ ຜ່າເຜີຍດວູ້ ຍ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເຫາົ່ຼ ນີ້ແລ ບຸຣສຸ ພິກ ໓ ຊະນິດ.

- ຕກິ . ອງັ . ໒໐/໓໗໐/໕໘໐.

(ຜ່ສຶກສາຈງົ່ ສັງເກດໃຫູ້ເຫັນວ່າ ບຣຸ ສຸ ພກິ ປະເພດທໜີ ່ຶງ ຮູ້ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ແຕບ່ ໍ່ອາດຕອບ
ບັນຫາ ໃນອະພທິ ມັ ອະພວິ ິນັຍ ແລະ ບໍ່ລວຍລາບ. ຂໍ້ນີເ້ ປນັ ເຄ່ອື ງສະແດງຢແ່ ລູວ້ ວາ່ ການຮູ້
ອະຣຍິ ະສຈັ ຈນ໌ ນ້ັ ບໄ່ໍ ດູ້ເນອ່ື ງຢກ່ ບັ ການ ຮອູ້ ະພທິ ມັ ອະພວິ ນິ ັຍ ແລະລວຍລາບ).

ຈົງ່ ເຮດັ ເຫຕທງັ ພາຍໃນ ແລະພາຍນອກ

ກ. ເຫຕພາຍໃນ

ພິກຂຸ ທ. ! ສໍາລບັ ພິກຂເຸ ສຂະ ຜ່ມີຄວາມປາຖນາແຫ່ງໃຈ ອັນຍັງບ່ບໍ ັນລຸ ຍັງ
ປາຖນາອະນຕຸ ຕະຣະໂຢຄັກເຂມມະທັມຢນ່ ັນ້ ເຮາົ ບໍ່ມອງເຫັນອງົ ຄ໌ທັມອນື່ ແມ່ນແຕ່
ເຍ່ອື ງໜງ່ຶ ຊ່ຶງເມອ່ື ເຮດັ ໃຫເູ້ ປນັ ອງົ ຄທ໌ ມັ ໃນພາຍໃນແລວູ້ ຈະມີອຸປະກາຣະຫາຍຄືດຼ ່ັງ
ໂຢນິໂສມະນະສກິ າຣະ ນ.້ີ

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂເຸ ຮດັ ໂຢນໂິ ສມະນະສກິ າຣະຢ່ ຍອ່ ມລະອະກສຸ ົລ ແລະ ເຮດັ ໃຫູ້
ກສຸ ລົ ຈະເຣນີ .

ພາກສະຫບຼຸ - ເລອື່ ງສະຫບຸຼ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໕໒໙

ໂຢນໂິ ສມະນະສກິ າຣະທມັ ມຢີ ສ່ າໍ ລບັ ພິກຂຜຸ ່ເສຂະ, ບມ່ໍ ທີ ມັ ອນື່ ມອີ ປຸ ະກາຣະ
ຫາຍ ຄດຼື ງັ່ ເຊນ່ັ ນນ້ັ ສາໍ ລບັ ການບນັ ລປຸ ະໂຍຊນອ໌ ນັ ສງສດຸ . ພິກຂຕຸ ງ້ັ ຈຕິ ໄວໂູ້ ດຍ
ລະອຽດຮອບຄອບ ສາມາດບນັ ລຄຸ ວາມດບັ ສນ້ິ ໄປແຫງ່ ທກຸ ຂ.໌

ຂ. ເຫຕພາຍນອກ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສາໍ ລັບພິກຂຸເສຂະ ຜ່ມີຄວາມປາຖນາແຫງ່ ໃຈ ອນັ ຍັງບບ່ໍ ນັ ລຸ ຍັງ
ປາຖນາອະນຸຕຕະຣະໂຢຄກັ ເຂມະທັມຢ່ນນ້ັ ເຮົາບມໍ່ ອງເຫັນອົງຄ໌ທມັ ອນ່ື ແມ່ນແຕ່
ເຍ່ືອງໜງຶ່ ຊ່ຶງເມ່ືອ ເຮດັ ໃຫເູ້ ປນັ ອງົ ຄ໌ທມັ ໃນພາຍນອກ ແລູວ້ ຈະມີອຸປະກາຣະຫາຍ
ເໝຼືອນດ່ັງ ກລັ ລະຢານະມິຕຕະຕາ ນ.້ີ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂຜຸ ມ່ ກີ ນັ ລະຍານະມຕິ ຍອ່ ມລະອະກສຸ ົລ ແລະ ເຮດັ ກສຸ ລົ ໃຫູ້ຈະ
ເຣນີ .

ພິກຂໃຸ ດມກີ ນັ ລະຍານະມຕິ ເປນັ ທເ່ີ ພ່ິງ ເປນັ ທີ່ເຄາົ ລບົ ເຮດັ ຕາມຄາໍ ຂອງມຕິ ຢ່
ຢາ່ ງຮສູ້ ກຶ ໂຕ ຢາ່ ງມສີ ະຕ,ິ ພິກຂນຸ ນ້ັ ສາມາດບນັ ລຄຸ ວາມດບັ ສນ້ິ ໄປແຫງ່ ສນັ ໂຍຊນ໌
ທງັ ປວງ ໂດຍລາໍ ດບັ .

- ອຕິ ວິ .ຸ ຂ.ຸ ໒໕/໒໓໖, ໒໓໗/໑໙໔, ໑໙໕.

໑໕໓໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ອຕັ ຖງັ ຄກິ ະມຄັ ຄະ
ໃນຖານະເພດັ ພອຍເມດັ ໜງ່ຶ ແຫງ່ ພຣະສາສນາ

ປະຫາຣາທະ ! ມະຫາສະມດຸ ມີຣຕັ ຕະນະຢ່າງຫວງຫາຍ ມຣີ ັຕຕະນະເປນັ
ອະເນກ ໃນມະຫາສະມດຸ ນັນ້ ມີຣັຕຕະນະເຫາ່ົຼ ນີ້ຄຼື ແກູວ້ ມຸກດາ ແກວູ້ ມະນີ ແກູ້ວ
ໄພທນ ສັງຂ໌ ແກ້ວູ ສິລາ ແກ້ວູ ປະພາລະ ເງນິ ຄາໍ ໂກເມນ (ໂລຫິຕງັ ກະ) ແກ້ວູ ລາຍ
(ມະສາຣະຄັລລະ) ເຊ່ັນໃດ : ປະຫາຣາທະ ! ທມັ ວນິ ັຍນ້ີ ກເໍ ຊ່ັນນ້ັນ ມີຣັຕຕະນະຢາ່ ງ
ຫວງຫາຍ ມຣີ ັຕຕະນະເປັນອະເນກ ; ໃນທມັ ວນິ ຍັ ນນ້ັ ມຣີ ຕັ ຕະນະເຫາົ່ຼ ນຄີ້ ືຼ ສະຕປິ ັຕ
ຖານສ່ີ ສມັ ມປັ ປະທານສ່ີ ອດິ ທບິ າດສ່ີ ອນິ ຊຫີ າູ້ ພະລະຫາູ້ ໂພຊຊງົ ຄເ໌ ຈດັ ອະຣຍິ ະ
ມຄັ ຄະມອີ ງົ ຄແ໌ ປດ.

ປະຫາຣາທະ ! ຂ້ທໍ ່ທີ ັມວິນັຍນີ້ ມີຣັຕຕະນະຢາ່ ງຫວງຫາຍ ມຣີ ຕັ ຕະນະເປນັ
ອະເນກ ທັມວິນັຍນ້ີ ຈ່ງຶ ເປນັ ສິ່ງໜູາ້ ອດັ ສະຈັນ ບໍເ່ ປນັ ສງ່ິ ທັມມະດາ ເມອ່ື ພິກຂຸ
ທັງຫາຍເຫັນແລູວ້ ຍ່ອມຍນິ ດີຢາ່ ງຍ່ງິ ໃນທມັ ວນິ ັຍນ.້ີ

- ອຕັ ຖກ. ອງັ . ໒໓/໒໐໖/໑໐໙.

ພຣະຄນຸ ຂອງຜທ່ ເີ່ ຮດັ ໃຫຮູ້ ແູ້ ຈ້ງູ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ສີ່

ອານນົ ທ໌ ! ບຸຄຄນົ ອາໄສບຄຸ ຄນົ ໃດແລວູ້ ໝດົ ຄວາມສງົ ໄສໃນທກຸ ຂ໌ ໝດົ ຄວາມ
ສງົ ໄສໃນທກຸ ຂະສະມທຸ ັຍ ໝດົ ຄວາມສງົ ໄສໃນທກຸ ຂະນິໂຣດ ໝດົ ຄວາມສງົ ໄສ ໃນ
ທກຸ ຂະນິໂຣທະຄາມນິ ປີ ະຕປິ ະທາ ; ການທຈີ່ ະເຮດັ ປະຕິກາຣະຄຸນແກ່ບຸຄຄົນນນັ້
ດວູ້ ຍການອະພວິ າດ ດ້ວູ ຍການລຸກຮັບ ດູ້ວຍການເຮັດອັນຊະລີ ດ້ວູ ຍການເຮັດ
ສາມຈີ ິກັມ ດ້ວູ ຍການໃຫູ້ຈີວອຣ ບນິ ດະບາຕ ເສນາສະນະ ແລະຄິລານະປັຈຈັຍ
ເພສັຊບໍຣຂິ າຣນັນ້ ເຮາົ ບໍ່ກ່າວວ່າເປນັ ການເຮດັ ປະຕິກາຣະຄຸນທີສ່ ມົ ກນັ (ສປຸ ະຕິ
ກາຣະ).

ພາກສະຫບຼຸ - ເລອ່ື ງສະຫບຼຸ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໕໓໑

(ເພາະວ່າການເຮດັ ໃຫູ້ຮ້ແູ ຈູ້ງ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈສ໌ ່ນີ ້ນັ ເປນັ ການໃຫ້ທູ າງຝ່າຍຈິຕຝ່າຍວນິ ຍານ.
ສວ່ ນການຕອບແທນດູ້ວຍກິຣິຍາອາການ ແລະວຕັ ຖຸສ່ງິ ຂອງນີ້ ເປນັ ການໃຫູ້ຝ່າຍວັຕຖຸ ຈຶງ່ ບເ່ໍ ປັນ
ການຕອບແທນທີສ່ ມົ ຄວນແກ່ກນັ . ມທີ າງທີ່ຈະຕອບແທນໃຫສູ້ ມົ ຄວນແກກ່ ນັ ກຄໍ ືຼ ການຊວ່ ຍໃຫູ້
ຜ່ອນ່ື ຮອູ້ ະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ເຊນ່ັ ນນ້ັ ຕໆ່ໍ ກນັ ໄປອກີ ).

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໔໕໘/໗໐໙.

ປະມວນບນັ ຫາອນັ ຈະຕອູ້ ງຕອບ ກຽ່ ວກບັ ທັມທງັ ປວງ

(ກຽ່ ວກບັ ໃຈຄວາມຂອງອະຣິຍະສຈັ ຈ໌ໂດຍທວ່ົ ໄປ)

ພິກຂຸ ທ. ! ຖູ້າປະຣບິ ພາຊກົ ເດຍຣະຖີເຫຼ່າົ ອືນ່ ຍອ່ ມຖາມແນວນີວ້ າ່ “ອາວຸໂສ ! ທັມ
ທັງປວງ ມີຫຍງັ ເປັນມລຮາກ ? ທັມທງັ ປວງ ມີຫຍງັ ເປນັ ແດນເກີດ ? ທັມທງັ ປວງ ມີ
ຫຍັງເປັນສະມທຸ ັຍ ? ທມັ ທັງປວງ ມີຫຍງັ ເປັນບອ່ ນຕູ້ອມລງົ (ສະໂມສະຣະນະ) ?
ທມັ ທັງປວງ ມີຫຍັງເປັນປະມກຸ ຂ໌ ? ທມັ ທງັ ປວງ ມີຫຍັງເປັນອະທບິ ດໍ ີ (ອະທປິ ະ
ເຕີຍຢະ) ? ທັມທັງປວງ ມຫີ ຍັງເປນັ ອນັ ດບັ ສງສດຸ (ອຸຕຕະຣະ) ? ມີຫຍັງເປນັ ແກນ່
(ສາຣ) ? ມຫີ ຍງັ ເປັນບ່ອນຢັງ່ ລົງ (ໂອຄະດະ) ? ມຫີ ຍງັ ເປັນບ່ອນສດຸ ຈບົ (ປະຣິໂຢ
ສານະ) ?” ດັ່ງນ້ີແລູ້ວນ້ັນ ;

ພິກຂຸ ທ. ! ພວກເຈົາ້ ຖກຼື ຖາມເຊ່ັນນແ້ີ ລວູ້ ຈ່ົງພະຍາກອນແກປ່ ະຣິບພາຊົກ
ເດຍຣະຖເີ ຫາຼົ່ ນນ້ັ ດ່ັງນີວ້ ່າ “ອາວຸໂສ ທ. !

ທັມທັງປວງ ມີ ສນັ ທະ (ຄວາມພໍໃຈ ຫສຼື ົນໃຈ) ເປັນ ມນຮາກ.
ທມັ ທງັ ປວງ ມີ ມະນະສກິ າຣະ (ການເອາົ ມາເຮດັ ໄວ້ໃູ ນໃຈ) ເປັນ ແດນເກດີ .
ທັມທັງປວງ ມີ ຜສັ ສະ (ການກະທບົ ແຫງ່ ອາຍະຕະນະ) ເປນັ ສະມທຸ ຍັ

ທັມທງັ ປວງ ມີ (ເຄື່ອງກໍ່ໃຫຕູ້ ້ັງຂຶນ້ ).
ທມັ ທັງປວງ ມີ
ເວທະນາ ເປນັ ບອ່ ນຕອູ້ ມລງົ (ແຫ່ງຜລົ ).
ສະມາທິ ເປັນ ປະມກຸ ຂ໌ (ຫວົ ໜາູ້ ).

໑໕໓໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ທັມທັງປວງ ມີ ສະຕິ ເປັນ ອະທບິ ດໍ ີ (ຕາມສາຍງານ).
ທັມທັງປວງ ມີ ປນັ ຍາ ເປນັ ອນັ ດບັ ສງສດຸ (ແຫ່ງຄວາມຮູ້).
ທັມທັງປວງ ມີ ວມິ ຕຸ ຕິ ເປັນ ແກນ່ (ແຫ່ງຜລົ ທໄ່ີ ດູຮ້ ບັ ).
ທັມທງັ ປວງ ມີ ອະມະຕະ (ຄວາມບຕ່ໍ າຍ) ເປນັ ບອ່ ນຢ່ງັ ລງົ (ແຫ່ງວຕັ ຖຸປະສງົ ).
ທັມທງັ ປວງ ມີ ນບິ ພານ ເປນັ ບອ່ ນສດຸ ຈບົ (ແຫ່ງພຣົມມະຈັນຣຍ໌).

ພິກຂຸ ທ. ! ພວກເຈົາ້ ຖກຼື ຖາມເຊນັ່ ນແ້ີ ລ້ວູ ຈງົ່ ພະຍາກອນແກປ່ ະຣິບພາຊົກອນັ ຍະ
ເດຍຣະຖີເຫົາຼ່ ນນ້ັ ດ່ັງນແ້ີ ລ.

- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໑໑໓/໕໘.

ການຈບົ ກຈິ ຈແ໌ ຫງ່ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌
ກາໍ ນດົ ດວູ້ ຍຄວາມສມົ ບນແຫງ່ ຍານສາມ

໑. ພິກຂຸ ທ. ! ດວງຕາ ຍານ ປັນຍາ ວິຊຊາ ແລະແສງສະຫວາ່ ງຂອງເຮົາໄດູເ້ ກດີ
ຂ້ນຶ ແລວູ້ ໃນທັມທເ່ີ ຮາົ ບໍ່ເຄີຍໄດູ້ຍນິ ໄດູ້ຟັງມາແຕ່ກອ່ ນວາ່ (໑). ນ້ີ ເປັນຄວາມຈງິ ອັນ
ປະເສີດຄືຼ ທກຸ ຂ໌ (ນີ້ທ່ານເອ້ນີ ກັນວາ່ ສັຈຈະຍານ), ວ່າ (໒). ຄວາມຈິງອັນປະເສີດຄຼື
ທຸກຂ໌ນ້ີ ຄວນກໍານດົ ຮອບຮູ້ (ນ້ີທ່ານເອີນ້ ກນັ ວ່າ ກິຈຈະຍານ), ວ່າ (໓). ຄວາມຈິງອັນ
ປະເສດີ ຄຼື ທຸກຂ໌ນ້ີ ເຮົາໄດູ້ ກໍານດົ ຮອບຮ້ແູ ລູ້ວ (ນ້ີ ທ່ານເອີນ້ ກນັ ວ່າ ກະຕະຍານ).

໒. ພກິ ຂຸ ທ. ! ດວງຕາ ໆລໆ ແສງສະຫວ່າງຂອງເຮາົ ໄດູ້ເກີດຂຶນ້ ແລູວ້ ໃນທມັ ທີ່
ເຮາົ ບ່ເໍ ຄີຍໄດຍູ້ ິນໄດູ້ຟັງມາແຕກ່ ່ອນວາ່ (໑). ນ້ີ ເປັນຄວາມຈງິ ອັນປະເສດີ ຄືຼ ເຫຕໃຫູ້
ເກດີ ຂຶ້ນແຫ່ງທກຸ ຂ໌ (ນີ້ທ່ານເອີນ້ ກັນວາ່ ສັຈຈະຍານ), ວ່າ (໒). ຄວາມຈງິ ອນັ ປະເສດີ ຄືຼ
ເຫຕໃຫູເ້ ກດີ ຂນຶ້ ແຫ່ງທຸກຂ໌ນີ້ ຄວນລະເສຍ (ນ້ທີ າ່ ນເອນ້ີ ກັນວາ່ ກິຈຈະຍານ), ວາ່
(໓). ຄວາມຈິງອນັ ປະເສດີ ຄືຼ ເຫຕໃຫເູ້ ກດີ ຂຶນ້ ແຫງ່ ທກຸ ຂ໌ນ້ີ ເຮາົ ໄດູ້ ລະເສຍແລວູ້
(ນີ້ ທາ່ ນເອ້ີນກັນວາ່ ກະຕະຍານ).

ພາກສະຫບຸຼ - ເລອື່ ງສະຫບຸຼ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໕໓໓

໓. ພິກຂຸ ທ. ! ດວງຕາ ໆລໆ ແສງສະຫວາ່ ງຂອງເຮາົ ໄດູ້ເກີດຂນຶ້ ແລວູ້ ໃນທັມທ່ີ
ເຮາົ ບ່ເໍ ຄຍີ ໄດ້ຍູ ິນໄດຟູ້ ັງມາແຕ່ກອ່ ນວາ່ (໑). ນີ້ ເປັນຄວາມຈິງອັນປະເສດີ ຄຼື ຄວາມ
ດບັ ບເໍ່ ຫອືຼ ຂອງທຸກຂ໌ (ນທ້ີ ່ານເອ້ີນກນັ ວ່າ ສຈັ ຈະຍານ), ວ່າ (໒). ຄວາມຈິງອນັ ປະເສີດ
ຄືຼ ຄວາມດັບບເ່ໍ ຫອືຼ ຂອງທຸກຂນ໌ ີ້ ຄວນເຮດັ ໃຫູ້ແຈູ້ງ (ນີທ້ ່ານເອ້ີນກນັ ວາ່ ກຈິ ຈະ
ຍານ), ວາ່ (໓). ຄວາມຈງິ ອັນປະເສດີ ຄຼື ຄວາມດັບບໍ່ເຫຼືອຂອງທຸກຂນ໌ ້ີ ເຮາົ ໄດູ້
ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈູງ້ ແລວູ້ (ນີ້ ທາ່ ນເອ້ນີ ກນັ ວາ່ ກະຕະຍານ).

໔. ພກິ ຂຸ ທ. ! ດວງຕາ ໆລະໆ ແສງສະຫວາ່ ງຂອງເຮົາ ໄດ້ເູ ກດີ ຂນຶ້ ແລ້ວູ ໃນທມັ
ທ່ເີ ຮາົ ບໍເ່ ຄຍີ ໄດຍູ້ ິນໄດູ້ຟງັ ມາແຕ່ກ່ອນວ່າ (໑). ນ້ີ ເປັນຄວາມຈງິ ອນັ ປະເສດີ ຄືຼ
ທາງດາໍ ເນນີ ໃຫເູ້ ຖງິ ຄວາມດັບບເ່ໍ ຫືອຼ ຂອງທຸກຂ໌ (ນທ້ີ າ່ ນເອນ້ີ ກັນວາ່ ສຈັ ຈະຍານ),
ວາ່ (໒). ຄວາມຈິງອັນປະເສີດຄືຼ ທາງດາໍ ເນນີ ໃຫ້ເູ ຖງິ ຄວາມດບັ ບເໍ່ ຫຼອື ຂອງ
ທກຸ ຂ໌ນີ້ ຄວນເຮດັ ໃຫູ້ຈະເຣີນ (ນີທ້ າ່ ນເອີນ້ ກນັ ວາ່ ກິຈຈະຍານ), ວ່າ (໓). ຄວາມຈິງ
ອນັ ປະເສີດຄຼື ທາງດໍາເນນີ ໃຫເູ້ ຖງິ ຄວາມດບັ ບເ່ໍ ຫຼືອຂອງທກຸ ຂ໌ນີ້ ເຮາົ ໄດູ້ ເຮດັ
ໃຫູ້ຈະເຣີນແລວູ້ (ນ້ີ ທ່ານເອນີ້ ກັນວ່າ ກະຕະຍານ).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ປັນຍາເຄອື່ ງຮເູ້ ຫນັ ຕາມທີເ່ ປນັ ຈງິ ອັນ ມີຮອບ (ປະຣິວັຕ) ສາມ
ມີອາການສບິ ສອງ ເຊ່ັນນ້ັນ ໃນອະຣິຍະສຈັ ຈ໌ທງັ ສ່ີເຫາົ່ຼ ນ້ີ ຍັງບເ່ໍ ປັນຂອງບໍຣິສຸດ
ໝົດຈດົ ດວູ້ ຍດີແກ່ເຮາົ ຢ່ພຽງໃດ ; ຕະຫອດການພຽງນນ້ັ ເຮາົ ຍງັ ບໍປ່ ະຕິນຍາວ່າ
ໄດູ້ຕຣັສຮູ້ພອູ້ ມສະເພາະແລູ້ວ ຊຶ່ງອະນຸຕຕະຣະສັມໂພທຍິ ານ ໃນໂລກ ພູ້ອມທງັ
ເທວະໂລກ ມາຣໂລກ ພຣົມມະໂລກ ໃນໝສ່ ັຕ ພອູ້ ມທັງສະມະນະພຣາມ ພອູ້ ມທັງ
ເທວະດາ ແລະມະນຸສສ໌.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມ່ືອໃດ ປັນຍາເຄອ່ື ງຮູ້ເຫນັ ຕາມທີເ່ ປັນຈິງ ອັນ ມຮີ ອບສາມ ມີ
ອາການສິບສອງ ເຊັ່ນນັ້ນ ໃນອະຣຍິ ະສັຈຈ໌ທງັ ສີ່ເຫຼົ່ານີ້ ເປັນຂອງບຣໍ ສິ ຸດໝົດຈົດ
ດ້ວູ ຍດແີ ກເ່ ຮາົ ;

໑໕໓໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ເມອື່ ນນ້ັ ເຮາົ ປະຕນິ ຍາວາ່ ໄດຕູ້ ຣສັ ຮພູ້ ອູ້ ມສະເພາະແລວູ້ ຊງຶ່ ອະນຕຸ ຕະຣະສມັ ມາ
ສມັ ໂພທຍິ ານ ໃນໂລກ ພອູ້ ມທງັ ເທວະໂລກ ມາຣໂລກ ພຣົມມະໂລກ ໃນໝ່ສັຕ ພູ້ອມ
ທັງສະມະນະພຣາມ ພ້ອູ ມທງັ ເທວະດາ ແລະມະນຸສສ໌.

ກໍແຫະ ຍານ ແລະ ທສັ ສະນະ ໄດູເ້ ກດີ ຂນ້ຶ ແລວູ້ ແກເ່ ຮາົ ວາ່ “ຄວາມຫດຼຸ ພ້ົນຂອງ
ເຮາົ ບກ່ໍ ັບກໍາເລບີ , ຄວາມເກດີ ນີ້ ເປນັ ຄວາມເກດີ ຄ້ງັ ສດຸ ທາູ້ ຍ, ບດັ ນ້ີ ຄວາມ
ເກດີ ອກີ ຍ່ອມບມໍ່ ີ” ດ່ງັ ນີ້.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໕໒໙-໕໓໐/໑໖໖໖-໑໖໗໐.

ພາກສະຫຼຸບ

ວ່າດວູ້ ຍຄວາມສະຫບຸຼ ທູ້າຍ ກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌

ຈົບ

໑໕໓໕

ຄາໍ ຊຊີ້ ວນວງິ ວອນ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໂຢຄະກມັ ອນັ ເຈາົ້ ຕອູ້ ງປະພຕຶ ເພອື່ ໃຫຮູ້ ວູ້ າ່
“ນ້ທີ ກຸ ຂ໌ ນເີ້ ຫຕໃຫເູ້ ກດີ ຂນຶ້ ແຫງ່ ທກຸ ຂ໌ ນຄີ້ ວາມດບັ ບໍເ່ ຫອືຼ ແຫງ່ ທກຸ ຂ໌

ນທ້ີ າງໃຫເູ້ ຖງິ ຄວາມດບັ ບເ່ໍ ຫອຼື ແຫງ່ ທກຸ ຂ໌.”

ເທສິຕັງ ໂວ ມະຢາ ນິບພານງັ ເທສິໂຕ ນິບພານະຄາມິມັຄໂຄ

ນບິ ພານ ເຮາົ ໄດສູ້ ະແດງແລວູ້ ,
ທາງໃຫເູ້ ຖງິ ນບິ ພານ ເຮາົ ກໄໍ ດສູ້ ະແດງແລວູ້ ແກເ່ ຈົາ້ ທງັ ຫາຍ.

ກຈິ ຈໃ໌ ດ ທສີ່ າສດາຜເ່ ອນັ ດ ສະແຫວງຫາປະໂຍຊນເ໌ ກອື້ ກນ
ອາໄສຄວາມເອນັ ດແລວູ້ ຈະຕອູ້ ງເຮດັ ແກສ່ າວກົ ທງັ ຫາຍ,

ກຈິ ຈນ໌ ນ້ັ ເຮາົ ໄດເູ້ ຮດັ ແລວູ້ ແກພ່ ວກເຈາ້ົ .

ນນັ້ ເຫງາ້ົ ໄມູ້ ; ນນັ້ ເຮອຼື ນຫວາ່ ງ.
ພວກເຈາົ້ ຈງົ່ ພຽນເຜາົ ກເິ ລສ, ຢາ່ ໄດປູ້ ະມາດ,
ຢາ່ ເປນັ ຜທ່ ຕ່ີ ອູ້ ງຮອູ້ ນໃຈ ໃນພາຍຫງັ ເລຍີ .

ອະຢງັ ໂວ ອມັ ຫາກັງ ອະນຸສາສນີ

ນແີ້ ຫະ ວາຈາເຄອື່ ງກາ່ ວພາ່ໍ ສອນຂອງເຮາົ ແກເ່ ຈາົ້ ທງັ ຫາຍ.

(ມຫາວາຣ. ສງັ . - ສະລາ. ສງັ .)

໑໕໓໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

໑໕໓໗

ພາກຜະນວກ (ເພມ່ີ ຕມ່ື )

ວາ່ ດວູ້ ຍ

ເລອື່ ງນາໍ ເອາົ ມາຜະນວກເພອື່ ຄວາມສະດວກແກກ່ ານອາູ້ ງອງີ
ສາໍ ລບັ ເລອື່ ງທຕີ່ ຣສັ ຊ້າໍ ໆ ເລອື້ ຍໆ

໑໕໓໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ພາກຜະນວກ

ມເີ ລອ່ື ງ ໒ ຫວົ ຂໍ້ :-

໑. ປະມວນພຣມົ ມະຈນັ ຣຍ໌ຕະຫອດສາຍ
໒. ລັກສະນະຄວາມສະອາດ - ບໍສ່ ະອາດໃນອະຣຍິ ະວິນັຍ

໑໕໓໙

ອະຣຍິ ະສັຈຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພາກຜະນວກ

ວ່າດ້ວູ ຍ

ເລອື່ ງນາໍ ເອາົ ມາຜະນວກເພອ່ື ຄວາມສະດວກແກກ່ ານອາງອງີ
ສາໍ ລບັ ເລອ່ື ງທຕີ່ ຣດັ ຊາໍ້ ໆ ເລອ້ື ຍໆ

(ມີ ໒ ຫົວຂ້ໍ)

ປະມວນພຣມົ ມະຈນັ ຣຍຕ໌ ະຫອດສາຍ

(ທສີ່ ະແດງໄວໂູ້ ດຍຂນັ ທສ໌ າມ)

(ຂ້ຄໍ ວາມຕໄໍ່ ປນ້ີ ເປນັ ຄາໍ ຂອງພຣະອານນົ ທ໌ ແຕ່ກໍກງົ ເປນັ ອັນດຽວກັນກບັ ພຣະພດຸ ທະພາສຕິ
ດງ່ັ ທ່ີຊົງສະແດງໄວູ້ໃນສາມນັ ຍະຜະລະສຕ ອັມພັຕຖະສຕ ໂສນະທັນດະສຕ ເປັນຕ້ນົ ຈຶ່ງຖືຼວ່າ
ມຄີ າ່ ທກ່ໍ ບັ ພຣະພຸດທະພາສິຕ ແລະນໍາເອົາມາລວມໄວູໃ້ ນເລອ່ື ງຈາກພຣະໂອຖະ ; ຫາກແຕ່
ຖູອ້ ຍຄໍາຂອງພຣະອານົນທ໌ ຮຽບຮຽງໄວູ້ຢ່າງສະດວກ ງ່າຍດາຍແກກ່ ານອາູ້ ງອີງຍິ່ງກວາ່ ຈງຶ່ ຍກົ
ເອາົ ສາໍ ນວນ້ມີ າໃຊໃູ້ ນການອາູ້ ງອງີ :- )

໑. ສລີ ະຂນັ ທ໌
“ທ່ານອານນົ ທຜ໌ ່ຈະເຣີນ ! ອະຣຢິ ະສລີ ະຂນັ ທ໌ ນັ້ນເປັນແນວໃດໜໍ ທີ່ພຣະສະມະນະ

ໂຄດມົ ຊງົ ສນັ ລະເສີນ ແລະຊງົ ຊັກຊວນມະຫາຊົນນີ້ ໃຫູສ້ ະມາທານ ໃຫູ້ເຂາ້ົ ໄປຢ່ ໃຫ້ຕູ ງ້ັ ໄວູ້
ສະເພາະ ?”

໑໕໔໐ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ຕະຖາຄຕົ ເກີດຂຶ້ນໃນໂລກສະແດງທມັ

ມານບົ ! ຕະຖາຄຕົ ເກດີ ຂນ້ຶ ໃນໂລກນີ້ ເປນັ ພຣະອຣໍ ະຫັນຕ໌ ຕຣສັ ຮູ້ຖກຼື ຕູ້ອງເອງ
ສມົ ບນດູ້ວຍວຊິ ຊາ ແລະ ຈະຣະນະ ດາໍ ເນນີ ໄປດີ ຮູແ້ ຈູງ້ ໂລກ ເປນັ ສາຣະຖີຝຶກຄົນ
ຄວນຝກຶ ບມໍ່ ໃີ ຜຍິ່ງໄປກວາ່ ເປັນຄຂອງເທວະດາ ແລະ ມະນສຸ ສ໌ ເປນັ ຜ່ເບກີ ບານ
ແລວູ້ ຈໍາແນກທັມອອກສອນສັຕ. ຕະຖາຄົຕນ້ັນ ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ ຊຶ່ງໂລກນີ້ ກບັ ທງັ
ເທວະດາ ທາຣ ພຣົມ ໝສ່ ັຕພູອ້ ມທັງສະມະນະພຣາມ ເທວະດາພອູ້ ມທງັ ມະນຸສສ໌
ດວູ້ ຍປນັ ຍາອນັ ຍງິ່ ເອງແລູວ້ ສອນຜ່ອ່ືນໃຫູຮ້ ແູ້ ຈງູ້ ຕາມ. ຕະຖາຄຕົ ນນ້ັ ສະແດງທມັ
ງດົ ງາມໃນເບ້ືອງຕົນ້ ທ່າມກາງ ທສ່ີ ຸດ, ປະກາສພຣມົ ມະຈນັ ຣຍ໌ ພ້ອູ ມທງັ ອຕັ ຖະ ແລະ
ພະຍັນຊະນະ ບໍຣິສຸດບໍຣບິ ນສິ້ນເຊງີ .

ກລຸ ະບຕຸ ຟງັ ທມັ ອອກບວດ

ຄະຫະບດໍ ີ ຫບືຼ ຕຸ ຄະຫະບດໍ ີ ຫຜືຼ ່ເກດີ ໃນຕະກນໃດຕະກນໜງ່ຶ ໃນພາຍຫງັ ກດໍ ີ ໄດູ້
ຟງັ ທມັ ນນ້ັ ແລວູ້ ເກດີ ສດັ ທາໃນຕະຖາຄົຕ. ເຂົາຜ່ປະກອບດູວ້ ຍສັດທາ ຍອ່ ມພິຈາຣະ
ນາເຫັນວາ່ “ຄາລະວາດຄັບແຄບ ເປັນທາງມາແຫງ່ ທຸລ,ີ ບນັ ພະຊາເປນັ ໂອກາດ (ຄຼື
ບອ່ ນໂປ່ງໂລງ່ ) ອັນຍິງ່ ; ການທຄີ່ ນົ ຢ່ຄອງເຮືຼອນ ຈະປະພຶຕພຣົມມະຈັນຣຍ໌ໃຫູ້ບໍຣສິ ຸດ
ບຣໍ ບິ ນໂດຍສ່ວນດຽວ ເໝຼອື ນສງັ ທ່ີເຂາົ ຂັດແລ້ວູ ນນັ້ ບ່ໍເຮດັ ໄດໂູ້ ດຍງ່າຍ. ຖາູ້ ຈ່ງັ ໃດ
ເຮາົ ຈະໂກນຜົມ ແລະໜວດ ຄອງຜ້າູ ກາສາຍະ ອອກຈາກເຮຼອື ນບວດ ເປັນຜ່ບໍ່
ກຽ່ ວຂອູ້ ງດູວ້ ຍເຮືຼອນເທ້ີນ”, ດັ່ງນ.ີ້

ໂດຍສະໄໝອນ່ື ຕ່ໍມາ ເຂົາ ລະກອງສມົ ບດັ ນອູ້ ຍໃຫຍ່ ແລະວົງຍາດນ້ອູ ຍໃຫຍ່
ໂກນຜົມ ແລະໜວດ ອອກຈາກເຮືຼອນ ບວດເປນັ ຜ່ບກ່ໍ ຽ່ ວຂູ້ອງດູ້ວຍເຮຼືອນແລູ້ວ.

ພາກຜະນວກ - ເລອື່ ງນາໍ ເອາົ ມາຕ່ືມໃສເ່ ພື່ອສະດວກແກກ່ ານອາູ້ ງອງີ ໑໕໔໑

ແນວທາງປະຕບິ ຕັ ສໍາລັບຜ່ບວດໃໝ່

ກຸລະບຸຕນ້ັນ ເມື່ອບວດແລ້ວູ ເຊັ່ນນີ້ ເປັນຜ່ ສງັ ລວມແລວູ້ ດວູ້ ຍການສັງລວມໃນ
ປາຕິໂມກຂຢ໌ ່ ເຖງິ ພ້ອູ ມມາຣະຍາດ ແລະ ໂຄຈອຣ ມປີ ົກກະຕິເຫັນເປັນພັຍໃນໂທດ
ທັງຫາຍ ເຖິງຈະມປີ ະລິມານເລັກນູ້ອຍ ສະມາທານສກຶ ສາຢ່ໃນສກິ ຂາບົດທັງຫາຍ
ປະກອບດວູ້ ຍ ກາຍະກມັ ວະຈີກັມ ອັນເປັນກຸສົລ ມີອາຊີວະບໍຣິສຸດ ເຖງິ ພອູ້ ມດວູ້ ຍ
ສີລ ມທີ ະວາຣອນັ ຄມູຸ້ ຄອງແລວູ້ ໃນອນິ ຊີທງັ ຫາຍ ປະກອບດວູ້ ຍສະຕສິ ັມປະຊນັ ຍະ
ເປນັ ຜສ່ ນັ ໂດດ.

ກ. ອາການທເີ່ ຖງິ ພອູ້ ມດວູ້ ຍສີລ (ຂນ້ັ ຈລຸ ະສີລ)

ມານົບ ! ພກິ ຂຸເປນັ ຜເ່ ຖິງພອູ້ ມດວູ້ ຍສລີ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ມານົບ ! ພກິ ຂຸໃນ
ກໍລະນີນ້ີ ເປັນຜ່ລະປານາຕບິ າຕ ເວັຼ້ນຂາດຈາກປານາຕິບາຕ ວາງທອ່ ນໄມູ້ ແລະ
ສັສຕຣາເສຍແລູວ້ ມີຄວາມລະອາຍ ເຖິງຄວາມເອັນດກະຣຸນາ ຫວງັ ປະໂຍຊນ໌
ເກອ້ື ກນໃນບັນດາສັຕທງັ ຫາຍຢ່ ; ແມ່ນວ່ານ້ກີ ໍເປັນສີລຂອງເຂົາອກີ ຂໍ້ໜງ່ຶ . ເປັນຜ່ລະ
ອະທິນນາທານ ເວນັຼ້ ຂາດຈາກອະທນິ ນາທານ ຖືເຼ ອາົ ແຕ່ຂອງທ່ເີ ຂາົ ໃຫແູ້ ລູວ້ ຫວງັ ຢ່
ແຕ່ຂອງທີເ່ ຂາົ ໃຫູ້ ເປັນຄນົ ສະອາດ ບເໍ່ ປັນຂລ້ີ ັກຢ່ ; ແມ່ນວາ່ ນີ້ກເໍ ປນັ ສີລຂອງເຂາົ ອີກ
ຂໜ້ໍ ງຶ່ . ເປນັ ຜ່ລະກັມອັນບ່ໍແມ່ນພຣມົ ມະຈັນຣຍ໌ ປະພຶຕພຣມົ ມະຈັນຣຍ໌ໂດຍປົກກະຕິ
ປະພຕຶ ຫາ່ ງໄກ ເວັ້ນຼ ຂາດຈາກການເສບເມຖນຸ ອນັ ເປັນຂອງຊາວບາູ້ ນ ; ແມ່ນວ່ານີ້ກໍ
ເປັນສີລຂອງເຂົາອີກຂ້ໍໜ່ຶງ. ເປັນຜລ່ ະມຸສາວາດ ເວັຼ້ນຂາດຈາກມຸສາວາດ ເວົາ້ ແຕ່
ຄວາມຈງິ ຮກັ ສາຄໍາສັຈ ໝັ້ນຄງົ ໃນຄໍາເວົ້າຄວນເຊ່ືອຖຼືໄດູ້ ບ່ແໍ ກງູ້ ກ່າວໃຫູ້ຜດິ ຕໍໂ່ ລກ
; ແມ່ນວ່ານກີ້ ໍເປັນສີລຂອງເຂົາອກີ ຂໍ້ໜ່ຶງ. ເປັນຜ່ລະຄາໍ ສັບສ່ໍ ເວ້ັນຼ ຂາດຈາກຄາໍ ສບັ ສໍ່
ໄດ້ຟູ ງັ ຈາກຝາ່ ຍນີ້ແລວູ້ ບເ່ໍ ກັບໄປບອກຝ່າຍນນັ້ ເພອ່ື ໃຫ້ຝູ ່າຍນ້ີແຕກແຍກກນັ ຫໄຼື ດູ້
ຟງັ ຈາກຝ່າຍນນັ້ ແລວູ້ ບໍເ່ ອາົ ມາບອກແກຝ່ ່າຍນີ້ ເພ່ອື ໃຫຝູ້ ່າຍນັ້ນແຕກແຍກກນັ ແຕ່
ຈະສະໝານຄົນທີແ່ ຕກກັນແລວູ້ ໃຫກູ້ ັບພູ້ອມພຽງກັນ ອດຸ ໜນຄົນທພີ່ ້ອູ ມພຽງກັນຢ່
ໃຫພູ້ ອູ້ ມພຽງກັນຍງ່ິ ຂນຶ້ ເປນັ ຄນົ ມກັ ໃນການພ້ອູ ມພຽງ ເປນັ ຄນົ ຍິນດີໃນການ
ພອູ້ ມພຽງ ເປນັ ຄົນພໍໃຈໃນການພ້ອູ ມພຽງ ກ່າວແຕວ່ າຈາທີ່ເຮັດໃຫພູ້ ູອ້ ມພຽງກັນ ;
ແມນ່ ວາ່ ນ້ກີ ເໍ ປນັ ສີລຂອງເຂາົ ອກີ ຂໜໍ້ ່ງຶ .

໑໕໔໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ເປັນຜ່ລະການກ່າວຄາໍ ຫຍາບເສຍ ເວັ້ຼນຂາດຈາກການກາ່ ວຄາໍ ຫຍາບ ກາ່ ວແຕ່
ວາຈາທີ່ບມ່ໍ ໂີ ທດ ມວ່ ນໂສດ ໃຫູ້ເກີດຄວາມຮກັ ເປນັ ຄໍາຊູໃຈ ເປັນຄາໍ ສຸພາບທ່ຊີ າວ
ເມືຼອງເຂາົ ເວົ້າກັນ ເປນັ ທີ່ໄຄທ່ ພີ່ ໍໃຈຂອງມະຫາຊົນ ; ແມ່ນວ່ານີ້ກເໍ ປັນສລີ ຂອງເຂົາ
ອກີ ຂ້ໜໍ ງຶ່ . ເປນັ ຜ່ລະຄາໍ ເວ້າົ ທີ່ຫວາ່ ນປະໂຍຊນ໌ຖິ້ມເສຍ ເວັຼ້ນຂາດຈາກການເວົາ້
ໂລເລ ກາ່ ວແຕ່ໃນເວລາອັນສົມຄວນ ກ່າວແຕຄ່ ໍາຈງິ ເປັນປະໂຍຊນ໌ ເປັນທມັ ເປນັ
ວິນັຍ ກາ່ ວແຕວ່ າຈາທ່ມີ ີທ່ີຕງ້ັ ມີຫັກຖານທອ່ີ າູ້ ງອງີ ມີເວລາຈົບ ປະກອບດວູ້ ຍ
ປະໂຍຊນ໌ ສມົ ຄວນແກ່ເວລາ ; ແມ່ນວາ່ ນ້ກີ ໍເປນັ ສລີ ຂອງເຂົາອກີ ຂ້ໍໜ່ຶງ.

ພິກຂຸໃນກໍລະນີນ້ີ ເປນັ ຜ່ເວັຼ້ນຂາດຈາກການລູ້າງຜານພດືຼ ຊະຄາມ ແລະ ພຕະຄາມ.
ເປນັ ຜ່ສັນອາຫາຣມື້ໜງ່ຶ ພຽງຄາບດຽວ ເວຼ້ັນຈາກການສັນໃນຣາຕຣີ ແລະ ວິກາລ.
ເປນັ ຜ່ເວັນຼ້ ຂາດຈາກການຟ້ອູ ນລາໍ ການຂັບຮູ້ອງ ການເສບງນັ ແລະ ການເບ່ງິ ການ
ຫນິ້ ຊະນິດເປັນຂູາ້ ເສິກແກກ່ ຸສົລ. ເປັນຜ່ເວ້ຼັນຂາດຈາກການປະດບັ ປະດາ ຄທືຼ ັດຊົງ
ຕກົ ແຕງ່ ດູ້ວຍມາລາ ແລະ ຂອງຫອມ ແລະ ເຄື່ອງລບທາ. ເປນັ ຜ່ເວ້ນັຼ ຂາດຈາກການ
ນອນເທິງບ່ອນນອນສງໃຫຍ່. ເປນັ ຜ່ເວຼັນ້ ຂາດຈາກການຮັບເງິນ ແລະ ຄາໍ . ເປັນຜ່
ເວນຼ້ັ ຂາດຈາກການຮັບເຂາົ້ ເປືຼອກ. ເປັນຜ່ເວຼັນ້ ຂາດຈາກການຮບັ ຊນີ້ ດິບ. ເປນັ ຜ່ເວຼັ້ນ
ຂາດຈາກການຮັບຍງິ ແລະ ເດັກຍິງ. ເປັນຜ່ເວັ້ຼນຂາດຈາກການຮັບທາສຍິງ ແລະ
ທາສຊາຍ. ເປນັ ຜ່ເວ້ຼັນຂາດຈາກການຮບັ ແບູ້ ແກະ ໄກ່ ໝ ຊາູ້ ງ ງວົ ມູາ້ ລາ ທັງຜ່ ແລະ
ແມ.່ ເປນັ ຜ່ເວຼັ້ນຂາດຈາກການຮບັ ດິນນາ ດິນສວນ. ເປັນຜ່ເວ້ັນຼ ຂາດຈາກການຮັບ
ໃຊເູ້ ປັນທຕ ໄປໃນບອ່ ນຕາ່ ງໆ (ໃຫຄູ້ ະລຼືຫັດ). ເປນັ ຜ່ເວ້ຼັນຂາດຈາກການຊ້ື ແລະ ການ
ຂາຍ. ເປັນຜ່ເວຼ້ັນຂາດຈາກການໂກງດູວ້ ຍຕາຊງິ ການລວງດູ້ວຍຂອງປອມ ແລະ
ການສດ້ໍ ູ້ວຍເຄືອ່ ງນບັ (ເຄອ່ື ງຕວງແລະເຄ່ືອງວັດ). ເປນັ ຜ່ເວ້ນຼັ ຂາດຈາກການໂກງດວູ້ ຍ
ການຮບັ ສິນບນົ ແລະ ລໍ້ລວງ. ເປັນຜ່ເວັຼ້ນຂາດຈາກການຕັດ ການຂູ້າ ການຄຸມຂັງ
ການຜກົ ຈອບທາໍ ຮູ້າຍ ການປຸູ້ນ ແລະ ການດງຶ ແລ່ນ. ແມ່ນວ່ານ້ີກໍເປັນສລີ ຂອງເຂາົ
ອີກຂ້ໜໍ ່ຶງໆ. (ຈບົ ຈຸລະສີລ)

ພາກຜະນວກ - ເລອື່ ງນາໍ ເອາົ ມາຕື່ມໃສເ່ ພອ່ື ສະດວກແກກ່ ານອາູ້ ງອງີ ໑໕໔໓

ຂ. ອາການທເີ່ ຖງິ ພອູ້ ມດວູ້ ຍສີລ (ຂນັ້ ມຊັ ຊິມະສລີ )

(ໝວດພດືຼ ຊະຄາມ ພຕະຄາມ)

ອີກຢ່າງໜງຶ່ ສະມະນະ ຫືຼ ພຣາມບາງພວກ ສັນໂພຊະນະທ່ີທາຍກົ ຖວາຍດວູ້ ຍ
ສດັ ທາແລູ້ວ ທ່ານເຫ່ົຼານນັ້ ຍງັ ເຮດັ ໃຫພູ້ ດືຼ ຊະຄາມ ແລະ ພຕະຄາມ ໃຫກູ້ ໍາເລບີ ກ່າວ
ຄຼື ພືຼດທເ່ີ ກດີ ຈາກຮາກ ພືດຼ ທເ່ີ ກີດຈາກລາໍ ຕ້ນົ ພດືຼ ທ່ເີ ກີດຈາກໝາກ ພືຼດທີ່ເກີດຈາກ
ຍອດ ແລະ ພຼດື ທ່ີເກີດຈາກແກ່ນເປນັ ທີຫູ້າ. ສ່ວນພິກຂໃຸ ນກລໍ ະນີນ້ີ ເປນັ ຜ່ເວນ້ັຼ ຂາດ
ຈາກການເຮັດໃຫູ້ພຼືດຊະຄາມ ແລະ ພຕະຄາມ ເຫນັ ປານນ້ັນ ໃຫູກ້ ໍາເລບີ ແລູວ້ . ແມ່ນ
ວ່ານີ້ ກໍເປັນສລີ ຂອງເຂົາອີກຂ້ໜໍ ່ຶງ.

(ໝວດການບໍຣໂິ ພຄສະສົມ)

ອກີ ຢ່າງໜງ່ຶ ສະມະນະ ຫຼື ພຣາມບາງພວກ ສັນໂພຊະນະທີ່ທາຍົກຖວາຍດ້ວູ ຍ
ສດັ ທາແລູ້ວ ທາ່ ນເຫຼ່ົານັ້ນຍງັ ເປນັ ຜ່ບຣໍ ິໂພຄສະສມົ ຢ່ ກ່າວຄືຼ ສະສມົ ເຂົາ້ ສະສມົ ນ້ໍາ
ສະສົມຜູ້າ ສະສົມຍານພາຫະນະ ສະສົມເຄືອ່ ງນອນ ສະສົມເຄ່ືອງຫອມ ສະສົມ
ອາມສິ . ສ່ວນພິກຂຸໃນກລໍ ະນີນີ້ ເປນັ ຜ່ເວັ້ຼນຂາດຈາກການບຣໍ ິໂພຄສະສົມເຫນັ ປານ
ນນ້ັ ເສຍ. ແມນ່ ວ່ານກ້ີ ໍເປນັ ສລີ ຂອງເຂົາອກີ ຂໍໜ້ ຶງ່ .

(ໝວດເບງິ່ ການຫ້ິນ)

ອກີ ຢ່າງໜງຶ່ ສະມະນະ ຫືຼ ພຣາມບາງພວກ ສນັ ໂພຊະນະທທີ່ າຍົກຖວາຍດູ້ວຍ
ສັດທາແລວູ້ ທ່ານເຫົາຼ່ ນັ້ນຍັງເປັນຜ່ປະກອບດູ້ວຍ ການເບິ່ງສ່ິງສະແດງ ອັນເປັນ
ຂາູ້ ເສກິ ຕໍກ່ ສຸ ົລຢ່ ກາ່ ວຄືຼ ການຟູ້ອນ ການຂບັ ລາໍ ການເສບງນັ ໄມູ້ລອຍ ການເລາ່ຼົ
ນຍິ າຍ ການຕົບມຼື ຕີຄ້ອູ ງ ຕກີ ອງ ປະດັບບູ້ານເມຼອື ງ ກາຍະກັມຈນັ ທານ ຫິ້ນໜູ້າຂອນ
ຊນົ ຊູາ້ ງ ແຂ່ງມ້າູ ຊນົ ຄວາຍ ຊນົ ງົວ ຊນົ ແບູ້ ຊົນແກະ ຕໄີ ກ່ ຕີນົກກະທາ ລໍາກະບອງ
(ຟອູ້ ນງາູ້ ວ) ຊກົ ມວຍ ການຣບົ ການກວດພນົ ການຍກົ ພນົ ກອງທບັ . ສ່ວນພິກຂໃຸ ນ
ກລໍ ະນີນ້ີ ເປັນຜ່ເວຼ້ັນຂາດຈາກການເບິງ່ ສ່ິງສະແດງ ອັນເປັນຂາູ້ ເສກິ ຕໍກ່ ສຸ ົລ ເຫນັ
ປານນັ້ນເສຍ. ແມ່ນວ່ານ້ກີ ເໍ ປັນສລີ ຂອງເຂົາອກີ ຂໍ້ໜຶ່ງ.

໑໕໔໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

(ໝວດການພະນນັ )

ອກີ ຢ່າງໜງຶ່ ສະມະນະ ຫືຼ ພຣາມບາງພວກ ສັນໂພຊະນະທທ່ີ າຍົກຖວາຍດູ້ວຍ
ສັດທາແລູ້ວ ທ່ານເຫ່ຼົານນ້ັ ຍັງເປັນຜ່ປະກອບດູ້ວຍການຫິນ້ ການພະນັນ ອັນເປັນທ່ີຕັ້ງ
ແຫງ່ ຄວາມປະມາດກັນຢ່ ກາ່ ວຄຼື ໝາກລຸກ ໘ ຕາ ໝາກລກຸ ໑໐ ຕາ ໝາກເກບັ ໝາກ
ເສຼືອໄລໝ່ ໝາກຍາດຊງິ ໄຮນ່ າ ໂຍນບູວ້ ງ ໝາກຕດີ ງັ້ ຟາດໃຫເູ້ ປນັ ຮບຕາ່ ງໆ ໝາກ
ກະລ໋ອກ ເປ່ຼາົ ໃບໄມູ້ ຫິ້ນໄຖນອູ້ ຍໆ ຕລີ ັງກາ ໝາກປິນ່ ຕວງຊາຍ ລດົ ນອູ້ ຍ ທະນ
ນູອ້ ຍ ຂຽນທວາຍກັນ ທວາຍໃຈ ລ້ໍລຽນຄົນພກິ ານ. ສ່ວນພິກຂຸໃນກລໍ ະນີນີ້ ເປັນຜ່
ເວັ້ຼນຂາດຈາກການຫ້ິນການພະນນັ ອັນເປນັ ທ່ີຕ້ງັ ແຫງ່ ຄວາມປະມາດເຫັນປານນ້ັນ
ເສຍ. ແມ່ນວ່ານ້ີກໍເປັນສີລຂອງເຂົາອກີ ຂໍໜ້ ່ຶງ.

(ໝວດບ່ອນນັງ່ ນອນສງໃຫຍ)່

ອີກຢາ່ ງໜງຶ່ ສະມະນະ ຫືຼ ພຣາມບາງພວກ ສນັ ໂພຊະນະທີທ່ າຍົກຖວາຍດູ້ວຍ
ສັດທາແລູວ້ ທາ່ ນເຫາ່ົຼ ນ້ນັ ຍງັ ເປັນຜ່ປະກອບດູວ້ ຍການນ່ັງນອນ ເທິງບ່ອນນັ່ງນອນ
ສງໃຫຍ່ກັນຢ່ ກ່າວຄືຼ ຕຽງຕນີ ສງ ຕຽງຂາຄູ້ ເຄ່ືອງປຂົນຍາວ ເຄ່ອື ງປລາຍວິຈິຕ
ເຄອື່ ງປພນ້ື ຂາວ ເຄ່ືອງປລາຍດອກໄມູ້ ເຄື່ອງປບຸນ້ນູຸ ເຄ່ອື ງປມຮີ ບສັຕ ພົມຂົນຕງັ້
ພມົ ຂນົ ອຽງ ເຄືອ່ ງປໄໝແກມຄໍາ ເຄື່ອງປໄໝລວູ້ ນ ເຄອ່ື ງປໃຫຍ່ສໍາລບັ ຟອູ້ ນ ເຄ່ືອງປ
ຫັງຊ້າູ ງ ເຄອ່ື ງປຫັງມູ້າ ເຄອື່ ງປເທິງລດົ ເຄອ່ື ງປໜັງອາຊີນະ ເຄື່ອງປໜັງກວາງ
ເຄອື່ ງປໃຕູ້ເພດານ ເຄື່ອງປມີໝອນແດງສອງຂູາ້ ງ. ສ່ວນພິກຂຸໃນກໍລະນນີ ີ້ ເປນັ ຜ່
ເວ້ນັຼ ຂາດຈາກບ່ອນນ່ັງນອນສງໃຫຍ່ ເຫນັ ປານນັນ້ ເສຍ. ແມ່ນວາ່ ນີກ້ ເໍ ປັນສີລຂອງ
ເຂົາອີກຂໍໜ້ ງຶ່ .

ພາກຜະນວກ - ເລອ່ື ງນາໍ ເອາົ ມາຕື່ມໃສເ່ ພື່ອສະດວກແກກ່ ານອາູ້ ງອງີ ໑໕໔໕

(ໝວດປະດບັ ຕົກແຕງ່ ກາຍ)

ອີກຢາ່ ງໜງ່ຶ ສະມະນະ ຫຼື ພຣາມບາງພວກ ສນັ ໂພຊະນະທທ່ີ າຍກົ ຖວາຍດວູ້ ຍ
ສັດທາແລູ້ວ ທ່ານເຫົ່ຼານ້ນັ ຍັງເປນັ ຜ່ຕາມປະກອບດວູ້ ຍການປະດບັ ຕົກແຕ່ງຮ່າງກາຍ
ກັນຢ່ ກ່າວຄືຼ ການອບົ ການນວດ ການອາບ ການຄງຶ ໂຕ ການສອ່ ງແຫວ່ນ ການຢອດ
ຕາ ພວງມາລາ ເຄື່ອງກນ່ິ ເຄືອ່ ງລບທາ ຜດັ ໜ້າູ ທາປາກ ປອກແຂນ ກຽູ້ ວຜມົ ໄມູ້ຖືຼ
ຫນ້ິ ຫ້ອູ ຍກອ່ ງຖກັ ຫູ້ອຍດາບ ຫອູ້ ຍງາູ້ ວ ຄັນຮມ່ົ ງາມ ເກີບວິຈິຕ ກອບໜາູ້ ແກູ້ວມະນີ
ວີຂົນສັຕ ຜາູ້ ຂາວຊາຍສນົ້ ຍອຍ. ສວ່ ນພິກຂຸໃນກລໍ ະນີນີ້ ເປັນຜ່ເວຼັ້ນຂາດຈາກການ
ປະດບັ ຕົກແຕ່ງຮ່າງກາຍ ເຫນັ ປານນັນ້ ເສຍ. ແມ່ນວາ່ ນ້ີກໍເປັນສີລຂອງເຂົາອກີ ຂ້ໍໜງ່ຶ .

(ໝວດເດຣັດສານຄາຖາ)

ອີກຢາ່ ງໜ່ຶງ ສະມະນະ ຫືຼ ພຣາມບາງພວກ ສນັ ໂພຊະນະທ່ີທາຍົກຖວາຍດວູ້ ຍ
ສັດທາແລວູ້ ທ່ານເຫ່ຼາົ ນ້ັນຍັງເປັນຜ່ຕາມປະກອບເດຣັດສານຄາຖາ (ເລອື່ ງຂວາງ
ຫົນທາງທມັ ສໍາລັບບັນພະຊິຕ) ກນັ ຢ່ ກ່າວຄຼື ເລ່ືອງເຈົ້າ ເລື່ອງນາຍ ເລ່ືອງໂຈຣ ເລ່ືອງ
ມະຫາອາມາດ ເລື່ອງກອງທບັ ເລື່ອງຂອງເປັນຕາຢູ້ານ ເລ່ືອງການລົບ ເລ່ືອງເຂົ້າ
ເລ່ືອງນໍ້າ ເລື່ອງຜູາ້ ເລື່ອງບ່ອນນອນ ເລື່ອງມາລາ ເລ່ືອງເຄອື່ ງກ່ນິ ເລື່ອງພນີ່ ູ້ອງ
ເລື່ອງຍານ ເລື່ອງບູ້ານ ເລ່ືອງເມອືຼ ງ ເລື່ອງນະຄອຣ ເລື່ອງຊົນນະບດົ ເລ່ືອງຜ່ຍງິ
ເລື່ອງຜ່ຊາຍ ເລ່ືອງຄນົ ກາູ້ ເລື່ອງຮ່ອມຊອຍ ເລ່ືອງຊຸມນຸມ ຜ່ຍງິ ຕກັ ນ້ໍາຕາມບໍ່
ສາທາລະນະ ເລ່ືອງຄນົ ຕາຍແລວູ້ ເລ່ືອງແປກປະຫາດ ເລື່ອງມວ່ ນຂອງຊາວໂລກ
ເລື່ອງຂອງນກັ ທອ່ ງສະມດຸ ເລື່ອງຄວາມຈະເຣນີ ແລະຄວາມເສ່ືອມ. ສວ່ ນພິກຂຸໃນ
ກໍລະນີນ້ີ ເປນັ ຜ່ເວ້ັຼນຂາດຈາກການປະກອບເດຣດັ ສານຄາຖາ ເຫັນປານນນັ້ ເສຍ.
ແມ່ນວ່ານ້ີກເໍ ປັນສລີ ຂອງເຂາົ ອີກຂໍໜ້ ງຶ່ .

໑໕໔໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

(ໝວດການມກັ ກ່ໍຄວາມຂັດແຍງູ້ )

ອກີ ຢ່າງໜງຶ່ ສະມະນະ ຫຼື ພຣາມບາງພວກ ສນັ ໂພຊະນະທ່ີທາຍກົ ຖວາຍດູ້ວຍ
ສັດທາແລູ້ວ ທາ່ ນເຫຼ່ົານ້ັນຍັງເປນັ ຜ່ຕາມປະກອບຖ້ອູ ຍຄາໍ ເຄືອ່ ງຂັດແຍູ້ງກັນຢ່ ກາ່ ວ
ຄືຼ ຂັດແຍູ້ງກັນວາ່ ທ່ານບຮ່ໍ ູທ້ ົວ່ ເຖິງທມັ ວິນັຍນ້ີ ຂູ້າພະເຈົາ້ ຮູທ້ ່ົວເຖງິ ທມັ ວນິ ັຍນີ້ ທ່ານ
ຈະຮູ້ທົວ່ ເຖງິ ທມັ ວນິ ັຍນ້ໄີ ດແູ້ ນວໃດ ທາ່ ນປະຕິບຕັ ຜິດ ຂາູ້ ພະເຈາ້ົ ປະຕບິ ັຕຖືຼກ
ຖອູ້ ຍຄໍາຂອງຂູ້າພະເຈ້າົ ເປນັ ປະໂຍຊນ໌ ຖູ້ອຍຄໍາຂອງທາ່ ນບໍ່ເປັນປະໂຍຊນ໌ ເລ່ືອງ
ຄວນເວົ້າກ່ອນ ທ່ານເອົາມາເວາ້ົ ນາໍ ຫັງ ເລອ່ື ງຄວນເວົາ້ ນາໍ ຫງັ ທາ່ ນເອົາມາເວ້ົາກອ່ ນ
ຂທ້ໍ ່ທີ າ່ ນເຄີຍຊຽ່ ວຊານນ້ັນ ປ່ຽນເປັນຫູ້າສະໄໝໄປແລູ້ວ ວາທະຂອງທ່ານຖືກຼ ຮ້ຖື ອນ
ແລວູ້ ຖືຼກຂ່ົມຂແີ່ ລ້ວູ ຈົງ່ ຖອນວາທະຂອງທາ່ ນເສຍໃໝ່ ຫືຖຼ ູາ້ ສາມາດ ກຈໍ ່ງົ ໄຈແູ້ ຍກ
ໃຫເູ້ ຫັນ. ສ່ວນພິກຂຸໃນກລໍ ະນີນ້ີ ເປນັ ຜ່ເວັຼ້ນຂາດຈາກຖ້ອູ ຍຄາໍ ເຄ່ືອງຂັດແຍູ້ງ ເຫັນ
ປານນັ້ນເສຍ. ແມນ່ ວາ່ ນີ້ກໍເປັນສີລຂອງເຂາົ ອກີ ຂໍ້ໜງ່ຶ .

(ໝວດການຮບັ ໃຊເູ້ ປນັ ທຕ)

ອກີ ຢາ່ ງໜງ່ຶ ສະມະນະ ຫພຼື ຣາມບາງພວກ ສນັ ໂພຊະນະທ່ີທາຍກົ ຖວາຍດູ້ວຍ
ສັດທາແລວູ້ ທ່ານເຫ່ຼົານັນ້ ຍງັ ເປນັ ຜ່ຕາມປະກອບໃນການໄປ ເພາະຖກືຼ ສ່ງົ ໄປເພອ່ື
ຄວາມເປັນທຕ ກັນຢ່ ກາ່ ວຄືຼ ຮັບໃຊູ້ພຣະຣາຊາ ຮບັ ໃຊອູ້ າມາດຂອງພຣະຣາຊາ ຮັບ
ໃຊູກ້ ະສັດ ຮບັ ໃຊພູ້ ຣາມ ຮບັ ໃຊ້ຄູ ະຫະບໍດີ ຮັບໃຊູ້ເດັກນູ້ອຍ ທີ່ສົງ່ ໄປດວູ້ ຍຄາໍ ວາ່
“ທາ່ ນຈ່ງົ ໄປບ່ອນນີ້ ທາ່ ນຈງ່ົ ໄປບ່ອນນ້ນັ ທ່ານຈ່ງົ ເອົາສ່ິງນ້ໄີ ປບ່ອນນນ້ັ ທາ່ ນຈ່ົງເອົາ
ສງ່ິ ນີມ້ າ” ດັງ່ ນເ້ີ ປັນຕົນ້ . ສວ່ ນພິກຂຸໃນກລໍ ະນນີ ີ້ ເປນັ ຜ່ເວັ້ຼນຂາດຈາກການຕາມ
ປະກອບໃນການໄປ ເພາະຖຼກື ສງົ່ ໄປ ເພ່ືອຄວາມເປັນທຕ ເຫັນປານນນັ້ ເສຍ. ແມນ່
ວ່ານີ້ກເໍ ປັນສີລຂອງເຂາົ ອກີ ຂໜ້ໍ ຶ່ງ.

(ໝວດເວາົ້ ຂີ້ຕົວະຫອກລວງເພື່ອລາບ)

ອກີ ຢ່າງໜງ່ຶ ສະມະນະ ຫືຼ ພຣາມບາງພວກ ສັນໂພຊະນະທີ່ທາຍົກຖວາຍດູ້ວຍ
ສດັ ທາແລວູ້ ທ່ານເຫົ່ຼານັ້ນຍງັ ເປັນຄນົ ຂີຕ້ ົວະ ເວ້ົາຕ້ື ການເວ້ົາລ້ໍດູ້ວຍເລດຕ່າງໆ

ພາກຜະນວກ - ເລອື່ ງນາໍ ເອາົ ມາຕ່ືມໃສເ່ ພ່ອື ສະດວກແກກ່ ານອາູ້ ງອງີ ໑໕໔໗

ການເວົາ້ ໃຫທູ້ າຍກົ ເກດີ ມານະຫຶກເຫມີ ໃນການໃຫູ້ ແລະ ການໃຊູເ້ ຄື່ອງ (ມີຄ່າໜອູ້ ຍ)
ຕ່ເໍ ອົາເຄື່ອງ (ມີຄາ່ ຫາຍ). ສວ່ ນພິກຂຸໃນກໍລະນນີ ້ີ ເປັນຜ່ເວນຼັ້ ຂາດຈາກຂີ້ຕົວະຫອກ
ລວງ ເຫັນປານນັນ້ ເສຍ. ແມນ່ ວາ່ ນ້ີກໍເປັນສີລຂອງເຂາົ ອີກຂໍໜ້ ງຶ່ . (ຈົບມັຊຊມິ ະສລີ )

ຄ. ອາການທເີ່ ຖງິ ພອູ້ ມດວູ້ ຍສີລ (ຂນັ້ ມະຫາສີລ)

(ໝວດການເຮດັ ພິທຣີ ຕີ ອງ)

ອີກຢາ່ ງໜງ່ຶ ສະມະນະ ຫືຼ ພຣາມບາງພວກ ສນັ ໂພຊະນະທ່ີທາຍກົ ຖວາຍດູ້ວຍ
ສດັ ທາແລູ້ວ ທາ່ ນເຫຼົາ່ ນ້ນັ ຍັງສໍາເລັດການລູ້ຽງຊວີ ຕິ ດູວ້ ຍມິຈສາຊີບ ເພາະເດຣັດ
ສານວຊິ າກນັ ຢ່ ກາ່ ວຄືຼ ທວາຍອະໄວຍະວະ ທວາຍນມິ ິຕ ທວາຍເຄືອ່ ງຕົກ ທາໍ ນາຍ
ຝນັ ທວາຍລກັ ສະນະ ການຖຼືກໜກັດ ພ່ົນໄຟ ເບີກຟູ້າວຽນທຽນ ຫວາ່ ນແກບ ຫວ່ານ
ເຂາ້ົ ປຽນ ຫວ່ານເຂາ້ົ ສານ ບຊາດູ້ວຍມນັ ເນຍີ ບຊາດູວ້ ຍນ້າໍ ມນັ ເຈີມໜາູ້ ເຊ່ນັ : ດູ້ວຍ
ໂລຫຕິ ວິຊາດອະໄວຍະວະ ດດິນສວນ ດດນິ ນາ ວິຊາສະເດາະເຄາະ ວິຊາໄລ່ຜີ
ວິຊາດພມ ໝງໍ ູ ໝໍແກູ້ພດິ ໝໍສັຕກດັ ຕ໊ອດ ວິຊາວາ່ ດ້ວູ ຍໜ ວິຊາວາ່ ດູວ້ ຍນກົ ວິຊາວ່າ
ດວູ້ ຍກາ ຄໍານວນອາຍຸ ກນັ ລກສອຣ ດຮອຍກດັ . ສ່ວນພິກຂຸໃນກໍລະນນີ ີ້ ເປັນຜ່ເວຼັ້ນ
ຂາດຈາກການລ້ຽູ ງຊີວິຕດູ້ວຍມິຈສາຊບີ ເພາະເດຣັດສານວິຊາ ເຫນັ ປານນັ້ນເສຍ.
ແມນ່ ວ່ານກ້ີ ໍເປນັ ສີລຂອງເຂາົ ອກີ ຂໜ້ໍ ຶງ່ .

(ໝວດທວາຍລກັ ສະນະ)

ອີກຢ່າງໜງຶ່ ສະມະນະ ຫຼື ພຣາມບາງພວກ ສັນໂພຊະນະທທ່ີ າຍົກຖວາຍດູ້ວຍ
ສດັ ທາແລູ້ວ ທາ່ ນເຫຼົ່ານ້ນັ ຍັງສາໍ ເລັດການລ້ຽູ ງຊີວິຕດ້ວູ ຍມິຈສາຊບີ ເພາະເດຣດັ
ສານວຊິ າກັນຢ່ ກາ່ ວຄືຼ ທວາຍລກັ ສະນະແກູ້ວມະນີ ລັກສະນະຜາູ້ ລກັ ສະນະ
ໄມູ້ຄອູ້ ນເທ້າົ ລັກສະນະສັສຕຣາ ລັກສະນະດາບ ລກັ ສະນະລກສອຣ ລັກສະນະ
ທະນ ລກັ ສະນະອາວດຸ ລກັ ສະນະຜ່ຍງິ ລກັ ສະນະຜ່ຊາຍ ລກັ ສະນະເດກັ ຊາຍ
ລັກສະນະເດັກຍິງ ລັກສະນະທາສ ລັກສະນະທາສີ ລັກສະນະຊູ້າງ ລັກສະນະມາູ້
ລັກສະນະຄວາຍ ລກັ ສະນະງວົ ອະສຸພະ ລັກສະນະງວົ ລັກສະນະແບູ້

໑໕໔໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ລັກສະນະກະ ລັກສະນະໄກ່ ລກັ ສະນະນກົ ກະທາ ລກັ ສະນະເຫຍູ້ ລກັ ສະນະຕ່ນ
ລກັ ສະນະເຕຼົ່າ ລັກສະນະກວາງ. ສວ່ ນພິກຂຸໃນກໍລະນນີ ້ີ ເປນັ ຜ່ເວນ້ັຼ ຂາດຈາກການ
ລູ້ຽງຊີວຕິ ດ້ວູ ຍມິຈສາຊີບເພາະເດຣດັ ສານວິຊາ ເຫັນປານນນ້ັ ເສຍ. ແມ່ນວ່ານກີ້ ເໍ ປັນ
ສີລຂອງເຂົາອີກຂໜໍ້ ງ່ຶ .

(ໝວດທວາຍເລີກການສູ້ຮບົ )

ອີກຢ່າງໜງ່ຶ ສະມະນະ ຫຼື ພຣາມບາງພວກ ສັນໂພຊະນະທທ່ີ າຍກົ ຖວາຍດູ້ວຍ
ສດັ ທາແລູ້ວ ທ່ານເຫົາ່ຼ ນ້ັນ ຍງັ ສໍາເລດັ ການລູ້ຽງຊີວຕິ ດວູ້ ຍມຈິ ສາຊບີ ເພາະເດຣດັ
ສານວຊິ າກນັ ຢ່ ກ່າວຄືຼ ການໃຫ້ເູ ລີກວາ່ ພຣະຣາຊາຄວນຍກົ ອອກ ພຣະຣາຊາ
ບຄ່ໍ ວນຍກົ ອອກ, ພຣະຣາຊາພາຍໃນຈະເຂາົ້ ໂຈມຕີ ພຣະຣາຊາພາຍນອກຈະຖອຍ,
ພຣະຣາຊາພາຍໃນຈະແພູ້ ພຣະຣາຊາພາຍນອກຈະບແ່ໍ ພູ້, ພຣະຣາຊາພາຍນອກ
ຈະແພູ້, ພຣະຣາຊາພາຍໃນຈະບແໍ່ ພ,ູ້ ອົງນຈີ້ ະມີໄຊ ອົງນ້ີຈະເສຍໄຊ. ສວ່ ນພິກຂໃຸ ນ
ກລໍ ະນີນ້ີ ເປນັ ຜ່ເວນຼ້ັ ຂາດຈາກການລ້ຽູ ງຊີວິຕດ້ວູ ຍມິຈສາຊີບ ເພາະເດຣດັ ສານວຊິ າ
ເຫັນປານນັນ້ ເສຍ. ແມ່ນວາ່ ນ້ກີ ເໍ ປັນສີລຂອງເຂົາອກີ ຂໜ້ໍ ຶ່ງ.

(ໝວດທວາຍໂຄຈອຣແຫ່ງນັກກະສຕັ )

ອກີ ຢາ່ ງໜງ່ຶ ສະມະນະ ຫຼື ພຣາມບາງພວກ ສນັ ໂພຊະນະທ່ທີ າຍົກຖວາຍດູ້ວຍ
ສັດທາແລວູ້ ທາ່ ນເຫາົ່ຼ ນນັ້ ຍງັ ສໍາເລັດການລ້ຽູ ງຊວີ ິຕດວູ້ ຍມິຈສາຊບີ ເພາະເດຣັດ
ສານວິຊາກນັ ຢ່ ກ່າວຄຼື ການທໍານາຍວາ່ ຈະມຈີ ນັ ທະຣະຄາຕ (ກົບກິນເດອືຼ ນ) ຈະມີ
ສຣຸ ຢິ ະຄາຕ ຈະມນີ ກັ ກະສັຕຄາຕ ດວງຈັນດວງອາທິຕຈະໂຄຈອຣໃນທາງ ດວງຈັນ
ດວງອາທິຕຈະໂຄຈອຣນອກທາງ ດາວນັກກະສັຕຈະໂຄຈອຣໃນທາງ ດາວນັກກະ
ສັຕຈະໂຄຈອຣນອກທາງ ຈະມີອຸກາບາຕ ຈະມີດາວຫາງ ຈະມີແຜ່ນດນິ ໄຫວ ຈະມີ
ຟ້າູ ຮູ້ອງ ຈະມີການຂນ້ຶ ການຕກົ ການເສົາ້ ໝອງ ການໃສແຈ້ງູ ຂອງດວງຈັນ ດວງ
ອາທິຕ ແລະ ດາວນັກກະສຕັ ,

ພາກຜະນວກ - ເລອ່ື ງນາໍ ເອາົ ມາຕືມ່ ໃສເ່ ພອື່ ສະດວກແກກ່ ານອາູ້ ງອງີ ໑໕໔໙

ຈນັ ທະຣະຄາຕຈະມີຜລົ ແນວນີ້ ສຣຸ ິຢະຄາຕຈະມີຜົລແນວນ້ີ ນັກຂຕັ ຕະຄາຕຈະມີຜົລ
ແນວນີ້ ການໂຄຈອຣໃນທາງຂອງດວງຈນັ ດວງອາທິຕຈະມີຜົລແນວນ້ີ ການໂຄຈອຣ
ນອກທາງຂອງດວງຈັນດວງອາທິຕຈະມີຜົລແນວນີ້ ການໂຄຈອຣໃນທາງຂອງດາວ
ນັກກະສຕັ ຈະມີຜົລແນວນ້ີ ການໂຄຈອຣນອກທາງຂອງດາວນກັ ກະສັຕຈະມີຜົລ
ແນວນີ້ ອກຸ າບາຕຈະມີຜົລແນວນ້ີ ດາວຫາງຈະມີຜລົ ແນວນີ້ ແຜ່ນດນິ ໄຫວຈະມີຜົລ
ແນວນີ້ ຟູາ້ ຮອູ້ ງຈະມີຜລົ ແນວນີ້ ການຂຶນ້ ການຕກົ ການເສ້າົ ໝອງການໃສແຈງູ້ ຂອງ
ດວງຈັນດວງອາທິຕ ແລະນັກກະສຕັ ຈະມີຜົລແນວນ.້ີ ສ່ວນພິກຂຸໃນກລໍ ະນີນ້ີ ເປັນຜ່
ເວ້ັຼນຂາດຈາກການລູ້ຽງຊີວິຕດູ້ວຍມຈິ ສາຊີບ ເພາະເດຣດັ ສານວຊິ າ ເຫັນປານນ້ັນ
ເສຍ. ແມ່ນວ່ານກີ້ ເໍ ປັນສລີ ຂອງເຂາົ ອກີ ຂ້ໜໍ ຶງ່ .

(ໝວດທາໍ ນາຍເຂາ້ົ ຍາກໝາກແພງ)

ອີກຢ່າງໜງ່ຶ ສະມະນະ ຫືຼພຣາມບາງພວກ ສັນໂພຊະນະທທ່ີ າຍົກຖວາຍດ້ວູ ຍ
ສັດທາແລວູ້ ທ່ານເຫາຼ່ົ ນັ້ນ ຍງັ ສໍາເລດັ ການລຽູ້ ງຊີວຕິ ດວູ້ ຍມຈິ ສາຊີບ ເພາະເດຣັດ
ສານວິຊາກນັ ຢ່ ກາ່ ວຄຼື ທວາຍວ່າ ຈະມຝີ ົນຕົກດີ ຈະມີຝນົ ແລູງ້ ອາຫາຣຫາງາ່ ຍ
ອາຫາຣຫາຍາກ ຈະມຄີ ວາມກະເສມສາໍ ລານ ຈະມີພັຍອັນຕະລາຍ ຈະມີໂຣຄາ ຈະ
ບໍ່ມີໂຣຄາ ໂດຍການຄິດຄໍານວນຈາກຄໍາພີສາງຂະຢະ ກາເວີຍຢະ ໂລກາຢະຕະ.
ສວ່ ນພິກຂໃຸ ນກລໍ ະນີນ້ີ ເປນັ ຜ່ເວຼັ້ນຂາດຈາກການລູຽ້ ງຊີວິຕດູ້ວຍມິຈສາຊບີ ເພາະ
ເດຣັດສານວິຊາ ເຫັນປານນນັ້ ເສຍ. ແມ່ນວ່ານກີ້ ເໍ ປນັ ສີລຂອງເຂາົ ອີກຂໜໍ້ ຶ່ງ.

(ໝວດເຣກີ ຍາມ ແລະ ເຂົ້າຊງົ )

ອກີ ຢ່າງໜງ່ຶ ສະມະນະ ຫຼື ພຣາມບາງພວກ ສັນໂພຊະນະທີທ່ າຍກົ ຖວາຍດູ້ວຍ
ສດັ ທາແລູ້ວ ທ່ານເຫົາຼ່ ນ້ັນ ຍງັ ສາໍ ເລັດການລູຽ້ ງຊີວຕິ ດູວ້ ຍມິຈສາຊບີ ເພາະເດຣັດ
ສານວິຊາກນັ ຢ່ ກາ່ ວຄຼື ຫາຣກຼື ອາວາຫະ ຫາຣືຼກວິວາຫະ ຫາຣຼືກຮຽງໝອນ ຫາຣຼືກຢ່າ
ຮ້າູ ງ ຣກືຼ ເກບັ (ພາຍ)ຊັບ ຣກຼື ຈ່າຍຊັບ ພິທີເຮັດໃຫູ້ໂຊກດີ ພິທເີ ຮດັ ໃຫູ້ເກີດເຄາະ

໑໕໕໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ການເຮັດໃຫູ້ຜະດງຸ ຄນັ ເຮດັ ໃຫູ້ເວ້າົ ບໄ່ໍ ດູ້ ເຮັດໃຫຄູ້ າງແຂງ ເຮັດໃຫມູ້ ຼຕື ິດ ເຮັດໃຫຫູ້
ໜວກ ຊົງຜີແຫວນ່ ເງາົ ຊົງຜີດູວ້ ຍເດກັ ຍິງ ຊງົ ຜີຖາມເທບພະເຈົາ້ ບວງສວງອາທິຕ
ບວງສວງມະຫາພຣົມ ຈ່ມົ ມົນຕ໌ພ່ົນໄຟ ເຮັດພທິ ເີ ອີ້ນຂວນັ . ສ່ວນພິກຂຸໃນກໍລະນີນ້ີ
ເປນັ ຜ່ເວັນຼ້ ຂາດຈາກການລຽູ້ ງຊວີ ິຕດ້ວູ ຍມຈິ ສາຊບີ ເພາະເດຣັດສານວຊິ າ ເຫັນປານ
ນັນ້ ເສຍ. ແມ່ນວ່ານີ້ກເໍ ປັນສລີ ຂອງເຂາົ ອກີ ຂ້ໜໍ ງ່ຶ .

(ໝວດໝໍຜີ ໝໍຢາ)

ອີກຢາ່ ງໜງ່ຶ ສະມະນະ ຫືຼ ພຣາມບາງພວກ ສນັ ໂພຊະນະທທ່ີ າຍົກຖວາຍດ້ວູ ຍ
ສດັ ທາແລູ້ວ ທາ່ ນເຫຼ່າົ ນັນ້ ຍັງສາໍ ເລັດການລູ້ຽງຊີວຕິ ດູວ້ ຍມິຈສາຊບີ ເພາະເດຣັດ
ສານວິຊາກນັ ຢ່ ກາ່ ວຄືຼ ພທິ ີກັມເພື່ອສນັ ຕິສຸຂ ພິທີກັມເພອື່ ຄວາມໝັນ້ ຄງົ ພທິ ີກັມກຽ່ ວ
ກັບແຜ່ນດນິ ພິທກີ ັມເພື່ອການຂະຫຍາຍອອກໄປ ພທິ ກີ ັມເພ່ືອຄວາມເປັນຊາຍຂອງ
ກະເທຍີ ພິທີກັມເພືອ່ ຄວາມເປນັ ກະເທຍີ ຂອງຊາຍ ພິທກີ ັມປຸກເຮອືຼ ນ ການບຊາພື້ນທ່ີ
ການຊດິ ນາໍ້ ມນົ ການອາບນາໍ້ ມົນ ການປະກອບຢາໃຫູ້ຮູ້ອນ ການປະກອບຢາໃຫູ້
ຮາກ ການປະກອບຢາຖາ່ ຍ ຢາຖ່າຍໂທດເບື້ອງເທງິ ຢາຖາ່ ຍໂທດເບ້ອື ງຕໍາ່ ຢາຖາ່ ຍ
ໂທດໃນຫົວ ນາໍ້ ມນັ ຢອດຫ ຢາຢອດຕາ ຢານດັ ຢາຢອດລາູ້ ງ ຢາຢອດຈອດແຜ ຢາ
ແກູ້ໂຣຄຕາ ການຜາ່ ຕດັ ໝໍກຸມາຣ ການໂພະຢາ ການແກຢູ້ າອອກ. ສ່ວນພິກຂໃຸ ນ
ກໍລະນີນ້ີ ເປັນຜ່ເວັ້ຼນຂາດຈາກການລູ້ຽງຊີວິຕດວູ້ ຍມິຈສາຊບີ ເພາະເດຣັດສານວິຊາ
ເຫັນປານນນັ້ ເສຍ. ແມ່ນວາ່ ນກ້ີ ເໍ ປນັ ສີລຂອງເຂາົ ອກີ ຂໜໍ້ ງ່ຶ . (ຈບົ ມະຫາສີລ) ...

ມານບົ ! ພິກຂຸເປັນຜ່ເຖິງພອູ້ ມດູ້ວຍສີລ ດວູ້ ຍອາການເຊ່ັນນແ້ີ ລ.

ມານົບ ! ນແີ້ ລ ອະຣິຢະສລີ ະຂັນທະນ້ັນ ທ່ີພຣະຜ່ມພີ ຣະພາຄພຣະອງົ ຄ໌ນນັ້ ຊົງ
ສັນລະເສນີ ແລະຊົງຊັກຊວນມະຫາຊົນນີ້ ໃຫູ້ສະມາທານ ໃຫູ້ເຂົ້າໄປຢ່ ໃຫູຕ້ ັ້ງໄວູ້
ສະເພາະ. (ຈົບອະຣິຢະສີລຂນັ ທ)໌ ...

ພາກຜະນວກ - ເລອ່ື ງນາໍ ເອາົ ມາຕມ່ື ໃສເ່ ພອື່ ສະດວກແກກ່ ານອາູ້ ງອງີ ໑໕໕໑

໒. ສະມາທຂິ ັນທ໌

ທາ່ ນອານນົ ທຜ໌ ່ຈະເຣີນ ! ອະຣຢິ ະສະມາທຂິ ນັ ທ໌ ນັນ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ທ່ີພຣະສະມະນະ

ໂຄດົມຊົງສນັ ລະເສນີ ແລະຊງົ ຊກັ ຊວນມະຫາຊນົ ນີ້ ໃຫູ້ສະມາທານ ໃຫເູ້ ຂ້າົ ໄປຢ່ ໃຫຕູ້ ງັ້ ໄວູ້
ສະເພາະ ?”

(ໝວດອນິ ຊສີ ງັ ວອຣ)

ມານບົ ! ພກິ ຂເຸ ປນັ ຜມ່ ທີ ະວາຣອນັ ຄມູຸ້ ຄອງແລວູ້ ໃນອນິ ຊທີ ງັ ຫາຍນນ້ັ ເປນັ
ແນວໃດໜໍ ?

ມານົບ ! ພກິ ຂຸໃນກໍລະນີນີ້ ເຫັນຮບດວູ້ ຍຕາແລ້ວູ ບເ່ໍ ປນັ ຜ່ຖືຼເອົາໃນລກັ ສະນະ ທີ່
ເປັນການຮວບຖຼືເອົາທງັ ໝົດ (ລວມເປັນພາບດຽວ) ບ່ໍເປນັ ຜ່ຖເຼື ອົາໃນລັກສະນະ ທີ່ເປັນ
ການຖເືຼ ອົາໂດຍແຍກເປນັ ສ່ວນໆ ; ອະກຸສົລທມັ ອນັ ເປນັ ບາບ ຄຼືອະພິຊຊາ ແລະ
ໂທມະນັສສະ ຈະຍ່ອມໄຫໄປຕາມບຸຄຄນົ ຜ່ບ່ສໍ ັງລວມຢຊ່ ຶ່ງອນິ ຊີ ອນັ ເປນັ ຕນົ້ ເຫຕຄຼື
ຕາໃດ, ເຂາົ ຍອ່ ມປະຕິບັຕ ເພື່ອສັງລວມຊຶ່ງອນິ ຊນີ ້ັນ ຍອ່ ມຮກັ ສາອນິ ຊີຄືຼຕາ ຍ່ອມ
ເຖງິ ການສັງລວມໃນອິນຊີຄຕຼື າ.

(ໃນກໍລະນີແຫງ່ ອນິ ຊຄີ ຫຼື ອນິ ຊຄີ ດຼື ັງ ອິນຊຄີ ຼືລ້ີນ ອນິ ຊຄີ ືຼກາຍ ແລະ ອິນຊີຄຼືໃຈ ກໍມຂີ ໍ້ຄວາມທ່ີ
ໄດຕູ້ ຣັດໄວູ້ ໃນຮບແບບດຽວກັນ).

... ມານບົ ! ພິກຂຸເປນັ ຜ່ມທີ ະວາຣອັນຄູຸ້ມຄອງແລວູ້ ໃນອິນຊີທງັ ຫາຍ ດູ້ວຍ
ອາການດງັ່ ນແ້ີ ລ.

໑໕໕໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

(ໝວດສະຕສິ ັມປະຊັນຍະ)

ມານບົ ! ພກິ ຂເຸ ປນັ ຜປ່ ະກອບດວູ້ ຍສະຕສິ ມັ ປະຊນັ ຍະ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ມານບົ !
ພິກຂຸໃນກລໍ ະນນີ ້ີ ເປນັ ຜ່ເຮດັ ຄວາມຮູ້ໂຕຮອບຄອບ ໃນການກ້າູ ວໄປທາງໜາູ້ ການ
ຖອຍກບັ ໄປທາງຫັງ, ການແລເບ່ິງ ການຫຽວເບງ່ິ , ການຄູ້ ການຢຽດ, ການຊົງ
ສງັ ຄາຕິ ບາຕ ຈີວອຣ, ການສັນ ການດ່ືມ ການຫຍໍາ້ ການຊີມ, ການຖາ່ ຍອຸຈຈາຣະ
ປສັ ສາວະ, ເປນັ ຜ່ເຮັດຄວາມຮູ້ໂຕຮອບຄອບໃນການຢດຸ , ການນັ່ງ ການນອນ, ການ
ຫັບ ການຕນ່ື , ການເວາ້ົ ການນງ້ິ .

... ມານບົ ! ພກິ ຂຸເປັນຜ່ປະກອບດ້ວູ ຍສະຕິສັມປະຊັນຍະ ດູ້ວຍອາການດັງ່ ນແີ້ ລ.

(ໝວດສນັ ໂດດ)

ມານບົ ! ພກິ ຂຸ ເປນັ ຜສ່ ນັ ໂດດ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ມານບົ ! ພກິ ຂຸໃນກໍລະນີນີ້ ຍ່ອມ
ເປນັ ຜ່ສັນໂດດ (ຍິນດີຕາມທີ່ມີຢ)່ ດູ້ວຍຈີວອຣ ເປນັ ເຄ່ືອງບໍຣິຫານກາຍ ສັນໂດດດ້ວູ ຍ
ບນິ ດະບາຕ ເປັນເຄື່ອງບຣໍ ຫິ ານທູ້ອງ ພິກຂຸນນັ້ ຈະຫກີ ຜາ່ ຍໄປໂດຍທສິ ໃດໆ ຍ່ອມຖຼື
ເອົາບາຕ ແລະຈີວອຣນັນ້ ຫີກຜ່າຍໄປໄດູ້ໂດຍທິສນນັ້ ໆ.

ມານບົ ! ປຽບຄືຼດງ່ັ ນກົ ມີປີກ ຈະບິນໄປໂດຍທສິ ໃດໆ ມີປກີ ຢ່າງດຽວເປັນພາລະ
ບນິ ໄປເຊນັ່ ໃດ ; ພິກຂຸກເໍ ຊນ່ັ ນ້ັນ ; ເປັນຜ່ສັນໂດດດູ້ວຍຈວີ ອຣ ເປນັ ເຄອ່ື ງບໍຣິຫານ
ກາຍ ດູ້ວຍບິນດະບາຕ ເປັນເຄືອ່ ງບຣໍ ິຫານທູອ້ ງ ຖືຼເອົາແລູ້ວຫກີ ຜ່າຍໄປໂດຍທສິ
ໃດໆໄດ້.ູ

... ມານົບ ! ພກິ ຂຸເປັນຜ່ສັນໂດດ ດວູ້ ຍອາການດ່ງັ ນ້ແີ ລ.

ພາກຜະນວກ - ເລອື່ ງນາໍ ເອາົ ມາຕມື່ ໃສເ່ ພ່ອື ສະດວກແກກ່ ານອາູ້ ງອງີ ໑໕໕໓

(ໝວດເສນາສະນະມດິ ງຽບ - ລະນວິ ອຣ)

ພິກຂນຸ ້ນັ ປະກອບດວູ້ ຍ ອະຣຍິ ະສລີ ະຂນັ ທ໌ ນີ້ດູ້ວຍ ປະກອບດ້ວູ ຍ ອະຣຍິ ະອນິ ຊີ
ສງັ ວອຣ ນ້ດີ ູ້ວຍ ປະກອບດູ້ວຍ ອະຣຍິ ະສະຕສິ ມັ ປະຊນັ ຍະ ນີ້ດູ້ວຍ ປະກອບດູ້ວຍ
ອະຣຍິ ະສນັ ຕຕຸ ຖິ ນີດ້ ູ້ວຍແລູວ້ , ເຂາົ ເສບເສນາສະນະອນັ ສະມດິ ງຽບ ຄືຼປ່າ ເຫງ້ົາໄມູ້
ພເຂົາ ຮ່ອມຫູວ້ ຍ ພື້ນຖາໍ້ ປ່າຊູ້າ ປ່າຮກົ ບ່ອນແຈູງ້ ກອງເຟອືຼ ງ (ເຍ່ອື ງໃດເຍ່ອື ງໜຶ່ງ),
ໃນເວລາພາຍຫງັ ອາຫາຣ ກບັ ຈາກບນິ ດະບາຕແລູວ້ ເຂາົ ນັ່ງຄບູ້ ັນລງັ ຕງ້ັ ກາຍກງົ
ດໍາຣງົ ສະຕິໝນ້ັ ລະອະພຊິ ຊາໂລພະ ແລູ້ວ ມຈີ ິຕປາສະຈາກອະພຊິ ຊາຢ່ ຄອຍຊາໍ
ລະຈຕິ ຈາກອະພິຊຊາ ; ລະພະຍາບາດ ອັນເປນັ ເຄ່ືອງປະທຸສະຮາູ້ ຍແລ້ວູ ມີຈິຕ
ປາສະຈາກພະຍາບາດຢ່ ເປັນຜ່ກະຣຸນາຫວັງປະໂຍຊນ໌ເກ້ືອກນໃນສັຕທັງຫາຍ
ຄອຍຊາໍ ລະຈິຕຈາກພະຍາບາດ ອັນເປັນເຄື່ອງປະທສຸ ະຮາູ້ ຍ ; ລະຖນີ ະມດິ ທະ
ແລູວ້ ມີຈິຕປາສະຈາກຖນີ ະມິດທະ ຢ່ ເປັນຜ່ມຸ່ງຢແ່ ຕຄ່ ວາມສະຫວ່າງໃນໃຈ ມສີ ະຕິ
ຮູ້ສກຶ ໂຕທວົ່ ພອູ້ ມ ຄອຍຊາໍ ລະຈິຕຈາກຖີນະມິດທະ ; ລະອດຸ ທັຈຈະກກຸ ກຈຸ ຈະ ແລູ້ວ
ບຟໍ່ ງຸູ້ ຊາູ້ ນ ມີຈຕິ ສະງບົ ຢໃ່ ນພາຍໃນຢ່ ຄອຍຊໍາລະຈິຕຈາກອດຸ ທັຈຈະກກຸ ກຈຸ ຈະ ;
ລະວຈິ ກິ ິຈສາ ແລ້ວູ ກູ້າວຂູ້າມວຈິ ກິ ິຈສາເສຍໄດູ້ຢ່ ບຕ່ໍ ້ອູ ງກາ່ ວວາ່ ນແີ້ ມນ່ ຫຍັງ ນ້ີ
ແນວໃດ ໃນກສຸ ົລທັມທງັ ຫາຍ (ເພາະຄວາມສງົ ໄສ) ຄອຍຊາໍ ລະຈິຕຈາກວຈິ ກິ ິຈສາ.

ມານບົ ! ປຽບດັງ່ ຊາຍຜ່ໜງຶ່ ກູ້ໜີເ້ ຂາົ ໄປເຮດັ ການງານສາໍ ເລດັ ຜົລ ໃຊໜູ້ ຕ້ີ ້ນົ ທຶນ
ເດມີ ໝົດແລູ້ວ ກໍາໄລຍງັ ເຫືຼອພລໍ ຽູ້ ງພນັ ລະຍາໄດູ້ເຕັມອັ່ງຢ່ ; ເຂົາຄົງຄໍານຶງເຖິງໂຊກ
ລາບວ່າ “ເມ່ືອກອ່ ນເຮົາກໜູ້ ້ເີ ຂົາ ໄປເຮັດການງານສາໍ ເລດັ ຜົລ ໃຊູ້ຕົນ້ ທນຶ ເດີມໝົດ
ແລູວ້ ກາໍ ໄລຍັງເຫືຼອພໍລ້ຽູ ງພັນລະຍາໄດເູ້ ຕັມອັງ່ ຢ່” ດ່ງັ ນີ້, ເຂາົ ຍ່ອມປາໂມທຍ໌
ບນັ ເທີງໃຈໂສມະນສັ ສະ ເພາະຂ້ໍນ້ັນເປນັ ເຫຕ ເຊັນ່ ໃດ, (ນ້ີເຍອ່ື ງໜຶ່ງ),

ມານົບ ! ປຽບດ່ັງຊາຍອກີ ຜ່ໜງຶ່ ປ່ວຍໄຂໜູ້ ກັ ທົນທຸກຂ໌ ອາຫາຣບຕໍ່ ົກ ກາໍ ລງັ
ໜອູ້ ຍ. ເມື່ອເວລາອື່ນເຂາົ ຫາຍດີຈາກໄຂູ້ນນັ້ ອາຫາຣກໍຕງ້ັ ກາໍ ລັງກມໍ ີ ;

໑໕໕໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ເຂົາຕອູ້ ງນຶກເຖງິ ກາລເກຼົາ່ ວາ່ “ເມ່ືອກ່ອນ ເຮົາປ່ວຍໄຂູໜ້ ັກ ທົນທກຸ ຂ໌ ອາຫາຣບໍ່ຕົກ
ກໍາລງັ ໜອູ້ ຍບັດນີເ້ ຮາົ ຫາຍດີຈາກໄຂນູ້ ້ັນອາຫາຣກຕໍ ້ັງກາໍ ລງັ ກໍມີມາ”ດັງ່ ນ,້ີ ເຂາົ ຍອ່ ມ
ປາໂມທຍ໌ບນັ ເທີງໃຈໂສມະນສັ ສະ ເພາະຂໍນ້ ນ້ັ ເປັນເຫຕ ເຊັ່ນໃດ, (ນອ້ີ ີກເຍື່ອໜງຶ່ ),

ມານົບ ! ປຽບດງ່ັ ຊາຍອີກຜ່ໜງ່ຶ ຕິດຄກຸ ເມື່ອເວລາອ່ນື ເຂາົ ພົ້ນຈາກຄຸກໂດຍ
ສະດວກ ບໍ່ມພີ ັຍ ບ່ໍເສຍຊັບ ; ເຂົາຕູ້ອງນຶກເຖິງກາລເກ່ຼົາແນວນີວ້ ່າ “ເມ່ືອກ່ອນເຮົາ
ຕດິ ຄຸກ ບດັ ນເ້ີ ຮົາພົ້ນມາໄດູ້ໂດຍສະດວກ ບ່ໍມີພັຍ ບເ່ໍ ສຍຊັບ” ດັງ່ ນີ້, ເຂົາຍ່ອມ
ປາໂມທຍ໌ບນັ ເທີງໃຈໂສມະນັສສະ ເພາະຂໍ້ນນັ້ ເປັນເຫຕ ເຊັ່ນໃດ, (ນ້ີອກີ ເຍືອ່ ງໜຶ່ງ).

ມານບົ ! ປຽບດັ່ງຊາຍອກີ ຜ່ໜງຶ່ ເປນັ ທາສເຂາົ ເພິ່ງຕົນເອງບໄໍ່ ດູ້ ຕອູ້ ງເພ່ິງຜ່ອ່ນື
ທ່ຽວຕາມລໍາພງັ ໃຈບໍ່ໄດ,ູ້ ເມອື່ ເຖງິ ສະໄໝອນ່ື ເຂົາພົ້ນຈາກການເປນັ ທາສ ເພ່ງິ ຕົນ
ເອງໄດູ້ ບຕ່ໍ ້ອູ ງເພງິ່ ຜ່ອ່ືນ ທ່ຽວຕາມລໍາພັງໃຈໄດູ້ ; ເຂົາຕູອ້ ງນຶກເຖິງກາລເກາົຼ່ ແນວນ້ີ
ວ່າ “ເມອື່ ກ່ອນເຮາົ ເປນັ ທາສ ເພິງ່ ຕົນເອງບໍ່ໄດູ້ ຕູອ້ ງເພ່ິງຜ່ອື່ນ ທ່ຽວຕາມລໍາພງັ ໃຈບ່ໍ
ໄດູ້ ເມືອ່ ເຖິງສະໄໝອ່ນື ເຂົາພ້ົນຈາກການເປັນທາສ ເພິງ່ ຕົນເອງໄດູ້ ບ່ໍຕ້ອູ ງເພ່ິງຜ່
ອື່ນ ທ່ຽວຕາມລໍາພັງໃຈໄດູ້” ດັ່ງນ,ີ້ ເຂົາຍ່ອມປາໂມທຍ໌ບັນເທງີ ໃຈໂສມະນສັ ສະ
ເພາະຂນ້ໍ ້ນັ ປັນເຫຕ ເຊັ່ນໃດ, (ນອ້ີ ີກເຍອ່ື ງໜ່ຶງ),

ມານບົ ! ປຽບດັ່ງຊາຍອີກຜ່ໜງ່ຶ ຂນົ ຊບັ ເດນີ ທາງໄກ ອັນກນັ ດານ ອາຫາຣຫາຍາກ
ປະກອບດວູ້ ຍພັຍ ເມອ່ື ສະໄໝອືນ່ ພົ້ນທາງກັນດານໄດູ້ໂດຍສະດວກ ລຸເຖິງໝ່ບູາ້ ນ
ອນັ ກະເສມ ບ່ມໍ ພີ ັຍ (ບຕ່ໍ ູອ້ ງເສຍໂພຄະຊບັ ). ເຂົາຕອູ້ ງນກຶ ເຖງິ ກາລເກົາ່ຼ ແນວນີວ້ າ່ “ເມື່ອ
ກອ່ ນເຮາົ ຂນົ ຊບັ ເດີນທາງໄກ ອນັ ກັນດານ ອາຫາຣຫາຍາກ ປະກອບດູວ້ ຍພັຍ ເມ່ືອ
ຕອນນ້ເີ ຮົາພນ້ົ ທາງກັນດານໄດູໂ້ ດຍສະດວກ ລຸເຖງິ ໝບ່ ້າູ ນອນັ ກະເສມ ບມໍ່ ີພັຍ”
ດັ່ງນີ,້ ເຂົາຍອ່ ມປາໂມທຍ໌ບັນເທງີ ໃຈໂສມະນສັ ສະ ເພາະຂໍ້ນ້ັນປນັ ເຫຕ ເຊ່ັນໃດ, (ນ້ີ
ອກີ ເຍອ່ື ງໜ່ຶງ),