ອະຮິຍະສັຈຈາກພະໂອຖະ ພາກປາຍ

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໐໕

ມະຫາຣາຊະ ! ພກິ ຂພຸ ຈິ າຣະນາເຫນັ ນວິ ອຣ ໕ ປະການ ທຕີ່ ນົ ຍງັ ລະບໄໍ່ ດວູ້ າ່
ເປນັ ເຊນັ່ ກບັ ການກໜູ້ ້ີ ເຊນ່ັ ກບັ ການເປນັ ໂຣຄາ ເຊນັ່ ກບັ ການຕດິ ຄກຸ ເຊນ່ັ ກບັ ການ
ເປນັ ທາສ ແລະການຖເືຼ ອົາຊບັ ຂາູ້ ມທາງກນັ ດານ. ແລະເຂາົ ພຈິ າຣະນາເຫນັ ນວິ ອຣ
໕ ປະການ ທລີ່ ະເສຍໄດແູ້ ລວູ້ ໃນຕນົ ເອງ ເປນັ ເຊນັ່ ກບັ ການໝດົ ໜີ້ ການໝດົ ໂຣຄາ
ການຫດຼຸ ຈາກຄກຸ ການພນ້ົ ຈາກທາສ ການຊອດເຖງິ ທປ່ີ ອດພຍັ ເຊນ່ັ ນນ້ັ ເໝຼືອນກັນ
ແລ.

- ສ.ີ ທ.ີ ໙/໙໖-໙໗/໑໒໖.

ການບນັ ລປຸ ະຖມົ ມະຊານ ພອູ້ ມທງັ ອປຸ ະມາ

ມະຫາຣາຊະ ! ເມອ່ື ພິກຂຸນັ້ນ ມອງເຫັນນິວອຣທງັ ຫູ້າເຫຼົ່ານ້ີ ທຕີ່ ນົ ລະໄດແູ້ ລູ້ວຢ່
ປາໂມທຍ໌ຍ່ອມເກີດ ; ເມືອ່ ປາໂມທຍ໌ເກີດ ປີຕິຍອ່ ມເກດີ ; ກາຍຂອງຜ່ມໃີ ຈປີຕິ ຍອ່ ມ
ສະງບົ ລະງບັ ; ຜ່ມກີ າຍສະງົບລະງັບ ຍ່ອມສະເຫວີຍສຸຂ ; ຈຕິ ຂອງຜ່ມສີ ຸຂ ຍອ່ ມຕັ້ງ
ໝ້ນັ . ພກິ ຂຸນັ້ນ ເພາະສະຫງດັ ຈາກກາມ ແລະ ສະຫງດັ ຈາກອະກຸສົລທມັ ທັງຫາຍ ຈຶ່ງ
ບນັ ລຸຊານທໜີ ່ຶງ ຊງຶ່ ມີວິຕກົ ວຈິ າຣ ມີປີຕິແລະສຸຂ ອັນເກີດແຕ່ວເິ ວກແລວູ້ ແລຢ.່ ເຂົາ
ພົມກາຍນີເ້ ຮັດໃຫູ້ຊຸ່ມທົ່ວ ຊຸມ່ ຮອບ ເຕມັ ຮອບ ດູ້ວຍປີຕິແລະສຸຂ ອນັ ເກດີ ແຕ່ວເິ ວກ
ນນ້ັ , ສວ່ ນໃດສວ່ ນໜ່ຶງຂອງກາຍເຂາົ ທ່ົວທງັ ໂຕທີປ່ ີຕິ ແລະ ສຸຂອນັ ເກດີ ແຕວ່ ິເວກ
ນັ້ນ ບໍ່ຖກືຼ ຕູ້ອງແລວູ້ ບ່ໍໄດູ້ມ.ີ

ມະຫາຣາຊະ ! ປຽບເໝືອຼ ນ ນາຍຊ່າງອາບ ກດໍ ີ ຫືຼ ລກນອູ້ ງຂອງເຂາົ ກໍດີ ເປັນຄົນ
ສະຫາດ ໂຮຍຜົງທໃີ່ ຊູ້ສາໍ ລບັ ຖໂູ ຕໃນເວລາອາບນໍ້າ ລົງໃນຂັນສາໍ ຣດິ ແລູວ້ ພົມໝັກ
ໄວ້,ູ ເມ່ອື ເວລາແລງ ກອູ້ ນຜົງອອກຢາງເຂາົ້ ກັນ ຊຶມທົວ່ ກນັ ແລູ້ວ ຈັບກນັ ທັງພາຍໃນ
ພາຍນອກ ບໄໍ່ ຫຍອູ້ ຍເຊ່ັນໃດ ; ມະຫາຣາຊະ ! ພກິ ຂຸພົມກາຍນີ້ ເຮດັ ໃຫູ້ຊຸ່ມທົ່ວ ຊ່ມຸ
ຮອບ ເຕັມຮອບ ດູ້ວຍປີຕິ ແລະສຂຸ ອນັ ເກດີ ແຕວ່ ິເວກ ສ່ວນໃດສ່ວນໜ່ຶງຂອງກາຍ
ເຂາົ ທີປ່ ີຕິ ແລະ ສຸຂ ອນັ ເກດີ ແຕວ່ ິເວກ ບໍ່ຖຼກື ຕູ້ອງແລ້ວູ ບໍມ່ ໄີ ດູ້, ເຊນ່ັ ນນ້ັ ເໝືຼອນກັນ.

- ສ.ິ ທ.ີ ໙/໙໘/໑໒໗.

໑໓໐໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ການບນັ ລຸທຕຸ ຢິ ະຊານ ພອູ້ ມທງັ ອປຸ ະມາ

ມະຫາຣາຊະ ! ຂໍ້ອນ່ື ຍງັ ມອີ ີກ : ພກິ ຂຸ ເພາະສະງົບວຕິ ົກວິຈາຣເສຍໄດູ້ ຈ່ຶງ ບັນລຸ
ຊານທສີ ອງ ອນັ ເປັນເຄອ່ື ງຜອ່ ງໃສແຫ່ງໃຈໃນພາຍໃນ ນໍາໃຫເູ້ ກີດສະມາທິມີອາຣົມ
ອນັ ດຽວ ບ່ມໍ ີວຕິ ົກວິຈາຣ ມີແຕປ່ ີຕແິ ລະສຸຂ ອັນເກດີ ແຕສ່ ະມາທິ ແລູ້ວແລຢ່. ເຂາົ
ພົມກາຍນເີ້ ຮັດໃຫູ້ຊຸ່ມທວ່ົ ຊຸມ່ ຮອບ ເຕັມຮອບ ດວູ້ ຍປີຕແິ ລະສຸຂ ອນັ ເກດີ ແຕສ່ ະມາທ,ິ
ສວ່ ນໃດສວ່ ນໜງ່ຶ ຂອງກາຍເຂົາທົວ່ ທັງໂຕ ທປ່ີ ຕີ ແິ ລະສຸຂ ອັນເກີດແຕສ່ ະມາທິ ບ່ໍ
ຖກືຼ ຕອູ້ ງແລູ້ວ ບໍໄ່ ດູ້ມີ.

ມະຫາຣາຊະ ! ປຽບດງ່ັ ວງັ ນາ້ໍ ອນັ ເລກິ ມີນ້ໍາອອກບໍ່ ບ່ມໍ ປີ າກທາງນ້າໍ ເຂົາ້ ທາງທິສ
ຕາເວນັ ອອກ ທສິ ໃຕູ້ ທສິ ຕາເວນັ ຕກົ ທສິ ເໜືຼອ ແລະ ຝນົ ກໍບໍ່ຕກົ ໑ ເພມີ່ ນໍ້າໃຫແູ້ ກ່
ວງັ ນາ້ໍ ນນ້ັ ຕະຫອດກາລໂດຍກາລ, ສາຍບໍ່ນໍ້າເຢນັ ອອກສ່ວງັ ນໍາ້ ແພຈ່ ່ານເຮດັ ໃຫູ້
ເຢນັ ຖືກຼ ຕູ້ອງວງັ ນ້ໍານ້ນັ ເອງ, ສ່ວນໃດໆ ຂອງວັງນາໍ້ ນນ້ັ ທນີ່ ໍ້າເຢນັ ບ່ຖໍ ຼກື ຕູອ້ ງແລວູ້ ບໍ່
ໄດ້ມູ .ີ ຂນ້ໍ ເ້ີ ຊນັ່ ໃດ ; ມະຫາຣາຊະ ! ພິກຂຸພົມກາຍນ້ີ ເຮດັ ໃຫູ້ຊຸ່ມທ່ົວ ຊຸມ່ ຮອບ ເຕັມ
ຮອບ ດວູ້ ຍປີຕິແລະສຸຂ ອັນເກດີ ແຕ່ສະມາທ,ິ ສ່ວນໃດສ່ວນໜ່ຶງ ໃນກາຍເຂົາທ່ປີ ີຕິ
ແລະສຸຂ ອັນເກີດແຕສ່ ະມາທິ ບໍຖ່ ຼືກຕູ້ອງແລູ້ວ ບໄ່ໍ ດູມ້ ,ີ ເຊ່ັນນັ້ນເໝຼືອນກນັ .

- ສ.ິ ທ.ີ ໙/໙໘/໑໒໘.

໑. ບາລຄີ າໍ ນີວ້ ່າ ອະນຸປປະເວຈເສີຍຢະ (ອະນຸປເວຈເສີຍຢະ ກໍມີ - ມ. ມ. ໑໒ ໜາູ້ ໕໐໖) ; ໂດຍອາໄສ
ຫກັ ບາລີແຫງ່ ອ່ືນ ທມີ່ ຂີ ໍ້ຄວາມແບບດຽວກນັ ຊຶ່ງໃຊູຄ້ ໍາວ່າ ນານຸປປະເວຈເສີຍຢະ ເປັນຫັກ ຈຶ່ງແປວ່າ ບ່ໍຕກົ
(- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໒໗/໒໘).

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໐໗

ການບນັ ລຸຕະຕຢິ ະຊານ ພອູ້ ມທງັ ອປຸ ະມາ

ມະຫາຣາຊະ ! ຂ້ໍອ່ືນຍງັ ມອີ ີກ : ພິກຂຸ ເພາະຄວາມຈາງຄາຍໄປແຫ່ງປີຕິ ເປນັ ຜ່ຢ່
ອເຸ ປກຂາ ມີສະຕິສັມປະຊນັ ຍະ ສະເຫວຍີ ສຸຂດວູ້ ຍນາມກາຍ ຈງຶ່ ບນັ ລຸຊານທສີ າມ
ອັນເປັນຊານທີ່ພຣະອະຣິຍະເຈ້າົ ກ່າວວາ່ “ຜ່ໄດ້ບູ ນັ ລຸຊານນີ້ ເປນັ ຜ່ຢອ່ ຸເປກຂາ ມີ
ສະຕິຢ່ເປັນສຸຂ” ດ່ັງນີ້ ແລວູ້ ແລຢ່. ເຂົາພົມກາຍນີ້ ເຮດັ ໃຫູ້ຊມຸ່ ທົວ່ ຊຸ່ມຮອບ ເຕມັ ຮອບ
ດວູ້ ຍສຸຂ ຫາປີຕບິ ໄ່ໍ ດ,ູ້ ສ່ວນໃດສ່ວນໜງ່ຶ ໃນກາຍເຂົາທ່ວົ ທັງໂຕ ທສ່ີ ຸຂຫາປີຕບິ ໄໍ່ ດູ້ ບ່ໍ
ຖຼກື ຕູ້ອງແລູ້ວ ບໄໍ່ ດູມ້ .ີ

ມະຫາຣາຊະ ! ປຽບດງ່ັ ໃນໜອງບວົ ອບຸ ນົ ໜອງບົວປະທມຸ ໜອງບວົ ບນຸ ທະຣກິ
ມດີ ອກບວົ ອຸບົນ ບວົ ປະທມຸ ບົວບຸນທະຣກິ ບາງໝວດທີ່ເກີດຢໃ່ ນນໍ້າ ຈະເຣີນຢ່
ໃນນໍ້າ ຍງັ ຂຶນ້ ບພ່ໍ ້ົນນ້າໍ ຈມົ ຢພ່ າຍໃຕູ້ ອັນນໍ້າລູ້ຽງໄວູ້, ດອກບວົ ເຫົຼາ່ ນ້ັນຖຼືກນໍາ້ ເຢັນ
ແຊຊ່ ຸ່ມ ຖກືຼ ຕູ້ອງຕງ້ັ ແຕ່ຍອດຈນົ ເຖິງຮາກ, ສວ່ ນໃດໆຂອງດອກບວົ ເຫຼາ່ົ ນນ້ັ ທົວ່ ທງັ
ດອກ ທີ່ນ້າໍ ເຢນັ ບໍຖ່ ຼືກຕອູ້ ງແລູ້ວ ບໍໄ່ ດມູ້ .ີ ຂນໍ້ ້ີເປັນເຊ່ັນໃດ ; ມະຫາຣາຊະ ! ພກິ ຂຸ
ພມົ ກາຍນ້ີ ເຮັດໃຫຊູ້ ຸ່ມທວ່ົ ຊຸມ່ ຮອບ ເຕມັ ຮອບ ດູ້ວຍສຸຂ ຫາປີຕິບ່ໄໍ ດູ້, ສ່ວນໃດສວ່ ນ
ໜງ່ຶ ໃນກາຍເຂົາ ທສ່ີ ຸຂຫາປີຕິບ່ໄໍ ດູ້ ບຖ່ໍ ກືຼ ຕອູ້ ງແລ້ວູ ບໍໄ່ ດມູ້ ີ. ເຊັ່ນນນ້ັ ເໝຼອື ນກັນ.

- ສ.ີ ທ.ີ ໙/໙໙/໑໒໙.

໑໓໐໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ການບນັ ລຈຸ ະຕຕຸ ຖະຊານ ພອູ້ ມທງັ ອປຸ ະມາ

ມະຫາຣາຊະ ! ຂໍ້ອື່ນຍັງມອີ ີກ : ພກິ ຂຸ ເພາະລະສຸຂ ແລະທຸກຂ໌ເສຍໄດູ້ ເພາະຄວາມ
ດບັ ຫາຍໄປແຫງ່ ໂສມະນັສສະ ແລະໂທມະນັສສະໃນກາລກ່ອນ, ຈຶ່ງ ບນັ ລຸຊານທສີ ່ີ
ອນັ ບ່ທໍ ກຸ ຂບ໌ ສ່ໍ ຸຂ ມແີ ຕ່ຄວາມທ່ສີ ະຕິ ເປັນທມັ ມະຊາຕບໍຣິສຸດ ເພາະອຸເປກຂາແລູ້ວ
ແລຢ.່ ເຂົານ້ັນນັ່ງແຜໄ່ ປຕະຫອດກາລນີ້ ດູ້ວຍໃຈອນັ ບຣໍ ສິ ດຸ ຜ່ອງໃສ, ສ່ວນໃດສວ່ ນ
ໜງຶ່ ຂອງກາຍເຂາົ ທ່ົວທງັ ໂຕ ທ່ີໃຈອັນບໍຣິສຸດຜ່ອງໃສ ບຖໍ່ ກຼື ຕ້ອູ ງແລວູ້ ບໍ່ໄດມູ້ ີ.

ມະຫາຣາຊະ ! ປຽບດງ່ັ ຊາຍຄນົ ໜງ່ຶ ນງັ່ ຫມຸູ້ ຕນົ ດວູ້ ຍຜາູ້ ຂາວປກົ ຮອດຫວົ , ສ່ວນ
ໃດໆ ໃນກາຍເຂົາທົ່ວທັງໂຕ ທ່ີຜູ້າຂາວບຖ່ໍ ກຼື ຕອູ້ ງແລວູ້ (ຄຼືບໍ່ຫູຸ້ມແລວູ້ ) ບ່ໍໄດ້ມູ ີ. ຂນໍ້ ີ້
ເປນັ ເຊ່ນັ ໃດ ; ມະຫາຣາຊະ ! ພກິ ຂຸນ່ງັ ແພ່ໃຈ ອັນບຣໍ ສິ ດຸ ຜ່ອງໃສໄປຕະຫອດກາຍນີ້,
ສວ່ ນໃດສ່ວນໜງຶ່ ໃນກາຍເຂົາທົ່ວທັງໂຕ ທ່ີໃຈອນັ ບໍຣສິ ດຸ ຜ່ອງໃສ ບ່ຖໍ ືຼກຕູ້ອງແລ້ວູ ບ່ໍ
ໄດູ້ມີ, ເຊນັ່ ນນັ້ ເໝືອຼ ນກນັ .

- ສ.ີ ທ.ີ ໙/໑໐໐/໑໓໐.

ອາການທຢ່ີ ່ໃນຊານ ເອນີ້ ວາ່ ຕະຖາຄົຕໄສຢາ

ພິກຂຸ ທ. ! ການນອນ ໔ ຢາ່ ງ ເຫົຼາ່ ນມ້ີ ີຢ.່ ສີຢ່ ່າງແນວໃດໜໍ ? ສຢ່ີ ່າງຄືຼ ເປຕະ
ໄສຢາ ກາມະໂພຄໄິ ສຢາ ສຫີ ະໄສຢາ ຕະຖາຄະຕະໄສຢາ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເປຕະໄສຢາ (ນອນແບບເປຕ) ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ສ່ວນຫາຍ
ພວກເປຕຍອ່ ມນອນຫງາຍ. ນີເ້ ອີນ້ ວ່າ ເປຕະໄສຢາ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ກາມະໂພຄິໄສຢາ (ນອນແບບຄນົ ບຣໍ ໂິ ພຄກາມ) ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?
ພິກຂຸ ທ. ! ສວ່ ນຫາຍຄນົ ບໍຣິໂພຄກາມ ຍອ່ ມນອນແຄງໂດຍຂູ້າງເບ້ອື ງຊູາ້ ຍ. ນີ້ເອນ້ີ
ວ່າ ກາມະໂພຄໄິ ສຢາ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໐໙

ພິກຂຸ ທ. ! ສຫີ ະໄສຢາ (ນອນຢາ່ ງສຫີ ະ) ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ສີຫະເປັນ
ພະຍາສັຕ ຍອ່ ມສໍາເລັດການນອນໂດຍຂາູ້ ງເບ້ືອງຂວາ ບາທາເຫອ່ື ມບາທາ ສອດ
ຫາງໄວູ້ຢລ່ ະວ່າງແຫ່ງຂາ. ສີຫະນ້ັນເມືອ່ ຕື່ນຂ້ນຶ ຍ່ອມເງີຍກາຍທ່ອນໜູາ້ ຂ້ນຶ ສງັ ເກດ
ກາຍທ່ອນຫາງ ຖາູ້ ເຫັນການດິນ້ ເຄ່ືອນທ່ີຂອງກາຍ (ໃນຂະນະຫບັ ) ຍ່ອມມຄີ ວາມເສຍ
ໃຈເພາະຂນໍ້ ້ນັ . ຖູ້າບ່ໍເຫັນຍ່ອມມຄີ ວາມດໃີ ຈ. ນ້ເີ ອນ້ີ ວ່າ ສີຫະໄສຢາ.

ພິກຂຸ ທ. ! ຕະຖາຄະຕະໄສຢາ (ນອນຢາ່ ງຕະຖາຄົຕ) ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. !
ໃນກລໍ ະນີນ້ີ ພິກຂສຸ ະຫງັດແລ້ວູ ຈາກກາມ ສະຫງດັ ແລູ້ວຈາກອະກສຸ ົລທັມທງັ ຫາຍ
ເຂ້າົ ເຖິງ ຊານທີ ໑ ຊງ່ຶ ມວີ ຕິ ົກວິຈາຣ ມີປີຕແິ ລະສຸຂ ອັນເກີດແຕວ່ ເິ ວກແລ້ວູ ແລຢ່.
ເພາະວຕິ ົກວິຈາຣລະງັບໄປ ເຂົາເຂ້າົ ເຖງິ ຊານທີ ໒ ອນັ ເປັນເຄອ່ື ງຜ່ອງໃສແຫ່ງໃຈ
ໃນພາຍໃນ ສາມາດໃຫ້ສູ ະມາທຜິ ຸດຂນຶ້ ເປັນທມັ ເອກ ບໍມ່ ວີ ິຕກົ ວິຈາຣ ມແີ ຕ່ປີຕິແລະ
ສຸຂ ອັນເກດີ ແຕ່ສະມາທແິ ລູ້ວແລຢ່. ເພາະປີຕິຈາງຫາຍໄປ ເຂົານັນ້ ເປັນຜ່ເພງັ່ ເສຍີ ຢ່
ໄດູ້ ມີສະຕິ ມີຄວາມຮ້ສູ ກຶ ໂຕທົ່ວພອູ້ ມ ແລະໄດູ້ສະເຫວີຍສຸຂດ້ວູ ຍນາມກາຍ ເຂົາ້ ເຖິງ
ຊານທີ ໓ ອນັ ເປັນຊານທພີ່ ຣະອະຣິຍະເຈົາ້ ທັງຫາຍ ກ່າວສນັ ລະເສີນຜ່ໄດບູ້ ນັ ລຸວ່າ
“ເປນັ ຜ່ເສີຍຢໄ່ ດູ້ ມີສະຕຢິ ່ເປັນສຸຂ” ແລູ້ວແລຢ່. ເພາະລະສຸຂແລະທຸກຂເ໌ ສຍໄດູ້
ເພາະຄວາມດບັ ຫາຍໄປແຫ່ງໂສມະນສັ ສະ ແລະໂທມະນັສສະໃນກາລກ່ອນ ເຂົ້າ
ເຖງິ ຊານທີ ໔ ອນັ ບ່ທໍ ກຸ ຂ໌ແລະ ບໍ່ສຸຂ ມີແຕ່ສະຕອິ ັນບໍຣິສດຸ ເພາະອຸເປກຂາແລູ້ວແລ
ຢ.່ ນເ້ີ ອນ້ີ ວ່າ ຕະຖາຄະຕະໄສຢາ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເຫາົ່ຼ ນີ້ແລ ການນອນ ໔ ຢ່າງ.

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໓໓໑/໒໔໖.

(ຜ່ສຶກສາຈງົ່ ສັງເກດ ຄວາມຜດິ ແປກແຕກຕ່າງກັນຢາ່ ງຫວງຫາຍ ລະຫວາ່ ງ ການນອນທັງສີ່
ຢ່າງນີ້ ກຈໍ ະເຂ້ົາໃຈໄດວູ້ າ່ ວິນຍານ ຫືຼ ຫວົ ໃຈຂອງທັມມະມ່ງຸ ໝາຍແນວໃດ ສງກວ່າທມັ ມະຊາຕ
ພຽງໃດ ຈົນຮອດວາ່ ການຢໃ່ ນຊານກເໍ ອນ້ີ ວາ່ ການນອນຢາ່ ງໜງຶ່ ດວູ້ ຍ ເປນັ ການນອນທາງ
ວນິ ຍານ ເຖິງຈະກໍາລງັ ຢໃນອິຣິຍາບົດອືນ່ ຊງຶ່ ບໍແ່ ມນ່ ອິຣິຍາບດົ ນອນ ດ່ັງທ່ີກາ່ ວຢໃ່ ນຫົວຂໍວ້ າ່
“ບ່ອນນ່ງັ -ນອນ-ຢນືຼ -ຍ່າງ ອນັ ເປນັ ທິບ” ຢໜ່ ູ້າ ໑໓໔໕ ໃນໜັງສເຼື ຫຼັມ້ ນ້ີ).

໑໓໑໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ໝວດ ຄ. ວາ່ ດວູ້ ຍອປຸ ະກອນ-ເຫຕປຈັ ຈຍັ ຂອງສມັ ມາສະມາທິ

ຄວາມຮທູ້ ເີ່ ຮດັ ໃຫມູ້ ກີ ານອບົ ຮມົ ຈຕິ

ພິກຂຸ ທ. ! ຈິຕນ້ີ ເປນັ ທມັ ມະຊາຕປະພສັ ສອຣ ແຕຈ່ ຕິ (ທມ່ີ ທີ ມັ ມະຊາຕປະພດັ ສອນ)
ນນັ້ ແລ ເຂາົ້ ເຖງິ ຄວາມເສາ້ົ ໝອງແລວູ້ ເພາະອປຸ ະກເິ ລສ ອນັ ເປນັ ອາຄນັ ຕກຸ ະຈອຣ
ມາ ເຮົາກາ່ ວວ່າ ປຖຸ ຸຊົນຜ່ບ່ມໍ ກີ ານສະດັບ ຍ່ອມບໍຮ່ ແູ້ ຈູ້ງຕາມທ່ີເປັນຈງິ ຊຶງ່ ຄວາມຈງິ
ຂນ້ໍ ້ນັ ເພາະເຫຕນນັ້ ຈິຕຕະພາວະນາ ຍ່ອມບ່ມໍ ີແກ່ປຖຸ ຸຊນົ ຜ່ບ່ໍມີການສະດັບ ດງ່ັ ນ້.ີ

ພິກຂຸ ທ. ! ຈິຕນີ້ ເປນັ ທມັ ມະຊາຕປະພສັ ສອຣ ແຕ່ຈຕິ (ທມີ່ ທີ ັມມະຊາຕປະພັດສອນ)
ນນັ້ ແລ ເປນັ ຈຕິ ພນ້ົ ວເິ ສດຈາກອປຸ ະກເິ ລສ ອນັ ເປນັ ອາຄນັ ຕກຸ ະຈອຣມານນັ້ ໄດູ້. ເຮົາ
ກ່າວວ່າ ອະຣຍິ ະສາວົກຜ່ມີການສະດັບ ຍ່ອມຮແູ້ ຈູ້ງຕາມທີເ່ ປັນຈງິ ຊຶ່ງຄວາມຈິງຂ້ໍ
ນ້ນັ ເພາະເຫຕນັ້ນ ຈິຕຕະພາວະນາ ຍອ່ ມມີແກອ່ ະຣິຍະສາວກົ ຜ່ມກີ ານສະດບັ ດັງ່ ນີ້.

- ເອກ. ອງັ . ໒໐/໑໑-໑໒/໕໒-໕໓.

(ພຣະພດຸ ທະພາສຕິ ນີ້ ມຄີ ວາມໝາຍເລກິ ຢບ່ າງປະການ ຈນົ ເຮດັ ໃຫູ້ມີຜ່ເຂາ້ົ ໃຈຜດິ ໄປວາ່ ຖູ້າ
ຈຕິ ມຄີ ວາມເປັນປະພັດສອນຕາມທັມມະຊາຕແລວູ້ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເສ້າົ ໝອງໄດູ້ເພາະອຸປະກເິ ລສ ;
ແລະວ່າຖູ້າຈິຕພ້ນົ ຈາກອປຸ ະກິເລສ ກັບໄປສ່ຄວາມເປນັ ຈິຕປະພດັ ສອນແບບເດີມແລວູ້ ມັນກຈໍ ະ
ກັບເປນັ ຈິຕເສາ້ົ ໝອງ ເພາະອຸປະກເິ ລສໄດ້ອູ ີກໃນພາຍຫງັ ສະລບັ ກັນໄປບໍ່ຮູ້ສິນ້ ສຸດ ດ່ງັ ນີ້. ແຕ່
ຄວາມຈງິ ມຢີ ່ວາ່ ປະພັດສອນຕາມທມັ ມະຊາຕນນັ້ ຖືຼກຄອບງາໍ ດວູ້ ຍອປຸ ະກິເລສໄດູ້ ຈຶ່ງຕູ້ອງເຮດັ
ການພາວະນາ ຄືອຼ ບົ ຮມົ ຈຕິ ໃຫປູ້ ຽ່ ນສະພາບ ເປັນເປັນປະພັດສອນສະມຸດເສດ ຊງຶ່ ອຸປະກເິ ລສ
ຈະຄອບງາໍ ບໍໄ່ ດູ້ອີກຕໍໄ່ ປ. ເພາະເຫຕນ້ນັ ຈ່ງຶ ຕຣັດວາ່ ຜ່ຮ້ຄູ ວາມຈງິ ເລື່ອງນ້ີທນໍ່ ນັ້ ຈຶງ່ ປະສງົ ການ
ຈະເຣີນພາວະນາອົບຮມົ ຈິຕ ແລະອົບຮົມຈິຕໄດຕູ້ າມປະສງົ ).

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໑໑

ບຣໍ ຂິ າຣເຈດັ ຂອງອະຣຍິ ະສມັ ມາສະມາທິ

ພິກຂຸ ທ. ! ສະມາທບິ ໍຣຂິ າຣ ໗ ປະການ ເຫ່ຼົານ້ມີ ຢີ .່ ເຈັດປະການ ແນວໃດໜໍ ?
ເຈດັ ປະການຄືຼ ສັມມາທຕິ ຖິ ສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ ສມັ ມາວາຈາ ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ສມັ ມາ
ອາຊວີ ະ ສມັ ມາວາຢາມະ ສມັ ມາສະຕິ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເອກຄັ ຄະຕາຈຕິ ທແີ່ ວດລອູ້ ມຢດ່ ວູ້ ຍອົງຄເ໌ ຈດັ ປະການເຫາົ່ຼ ນີ້ ເຮາົ ເອນີ້
ວ່າ ອະຣຍິ ະສມັ ມາສະມາທິ ທມີ່ ບີ ອ່ ນຕງັ້ ອາໄສ ແດ່ ທມ່ີ ບີ ໍຣຂິ າຣ ແດ່ ດງ່ັ ນີ້.

- ສຕັ ຕກ. ອງັ . ໒໓/໔໒/໔໒.

(ຜ່ສຶກສາຄວນສັງເກດໃຫູເ້ ຫັນວາ່ ການທພີ່ ຣະອົງຄຊ໌ ົງຈດັ ໃຫູອ້ ົງຄ໌ມຄັ ຄະທງັ ເຈັດຂາູ້ ງຕ້ນົ
ຕັງ້ ຢໃ່ ນຖານະເປນັ ບໍລິວານຂອງອງົ ຄສ໌ ດຸ ທ້າູ ຍຄຼື ສັມມາສະມາທິ ນີ້ມຄີ ວາມໝາຍເລິກເຊງ່ິ ເປັນ
ເຄັດລບັ ຂອງການປະຕິບຕັ ທັມຢາ່ ງຍ່ິງ ຜ່ສກຶ ສາຄວນສກຶ ສາຈາກຫົວຂໍ້ວ່າ “ອະຣິຍະສມັ ມາ
ສະມາທິມີບໍຣິຂາຣເຈດັ ”. “ການເຮັດໜູາ້ ທສີ່ ໍາພນັ ກນັ ຂອງບຣໍ ິຂາຣເຈດັ ” ຢໜ່ າູ້ ໑໒໘໖-໑໒໙໕ ໃນ
ໜັງສຼເື ຫັ້ມຼ ນີ້ເປັນເຄ່ືອງປະກອບດູ້ວຍ).

ທມັ ເຄອື່ ງເຮດັ ຄວາມເຕມັ ປຽ່ ມແຫງ່ ກາໍ ລງັ ຂອງສະມາທິ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸປະກອບດວູ້ ຍທັມ ໖ ປະການແລວູ້ ເປັນຜ່ບຄ່ໍ ວນເພ່ືອຈະເຖິງ
ຄວາມມີກໍາລງັ ໃນສະມາທ.ິ ຫົກປະການ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ຫົກປະການໃນ
ກໍລະນີນ້ີ ຄຼື :-

໑. ພິກຂຸ ບໍ່ເປັນຜ່ສະຫາດໃນການເຂ້າົ ສສ່ ະມາທິ ;
໒. ພກິ ຂຸ ບໍເ່ ປັນຜ່ສະຫາດໃນການດໍາຣງົ ຢ່ໃນສະມາທິ ;
໓. ພກິ ຂຸ ບເໍ່ ປນັ ຜ່ສະຫາດໃນການອອກຈາກສະມາທິ ;
໔. ພິກຂຸ ບເໍ່ ປນັ ຜ່ມປີ ົກກະຕິເຮດັ (ສະມາທິ) ໂດຍເອອື້ ເຟື້ອ ;
໕. ພິກຂຸ ບເ່ໍ ປັນຜ່ມີປົກກະຕິເຮດັ (ສະມາທິ) ໂດຍຕດິ ຕໍ່ ;
໖. ພກິ ຂຸ ບເ່ໍ ປັນຜ່ມີປົກກະຕິເຮດັ ດວູ້ ຍທມັ ເປນັ ເຄອື່ ງສະບາຍ (ແກ່ສະມາທ)ິ .

໑໓໑໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸປະກອບແລູ້ວດູ້ວຍທັມ ໖ ປະການເຫ່ົຼານ້ີແລ ເປນັ ຜ່ບ່ໍຄວນເພ່ອື
ຈະເຖງິ ຄວາມມກີ າໍ ລັງໃນສະມາທ.ິ

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂປຸ ະກອບດວູ້ ຍທມັ ໖ ປະການແລ້ວູ ເປນັ ຜ່ ຄວນເພອ່ື ຈະເຖງິ
ຄວາມມກີ າໍ ລັງໃນສະມາທິ. ຫກົ ປະການແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ຫກົ ປະການໃນ
ກລໍ ະນີນີ້ ຄຼື :-

໑. ພກິ ຂຸ ເປັນຜ່ ສະຫາດໃນການເຂາ້ົ ສສ່ ະມາທິ ;
໒. ພິກຂຸ ເປັນຜ່ ສະຫາດໃນການດາໍ ຣງົ ຢໃ່ ນສະມາທິ ;
໓. ພກິ ຂຸ ເປັນຜ່ ສະຫາດໃນການອອກຈາກສະມາທິ ;
໔. ພິກຂຸ ເປນັ ຜ່ ມປີ ກົ ກະຕເິ ຮດັ (ສະມາທິ) ໂດຍເອອ້ື ເຟອື້ ;
໕. ພກິ ຂຸ ເປັນຜ່ ມີປກົ ກະຕເິ ຮດັ (ສະມາທິ) ໂດຍຕດິ ຕໍ່ ;
໖. ພກິ ຂຸ ເປັນຜ່ ມປີ ກົ ກະຕເິ ຮດັ ດວູ້ ຍທມັ ເປນັ ເຄອື່ ງສະບາຍ (ແກສ່ ະມາທິ).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂຸປະກອບແລວູ້ ດວູ້ ຍທັມ ໖ ປະການເຫົ່າຼ ນີ້ແລ ເປັນຜ່ ຄວນເພອ່ື
ຈະເຖງິ ຄວາມມກີ າໍ ລງັ ໃນສະມາທິ.

- ສກັ ກ. ອງັ . ໒໒/໔໗໗/໓໔໓.

ສະມາທິຈາກການຍາ່ ງ (ຈງົ ກມົ ) ຍອ່ ມຕງ້ັ ຢດ່ ນົ

ພິກຂຸ ທ. ! ອານສິ ງົ ສໃ໌ ນການຍາ່ ງ (ຈັງກະມະ) ໕ ຢາ່ ງ ເຫາຼົ່ ນີ້ມີຢ.່ ຫູ້າຢ່າງ
ແນວໃດໜໍ ? ຫູ້າຢາ່ ງຄຼື : ເປນັ ຜ່ອົດທົນຕ່ກໍ ານເດນີ ທາງໄກ ໑, ເປນັ ຜ່ອດົ ທົນຕ່ໍການ
ຕັງ້ ຄວາມພຽນ ໑, ເປັນຜ່ມີອາພາດໜູອ້ ຍ ໑, ສງິ່ ທກ່ີ ິນແລ້ວູ ດື່ມແລູ້ວ ຊມິ ແລ້ວູ ຍອ່ ມ
ເຖງິ ການຍອ່ ຍດ້ວູ ຍດີ ໑, ສະມາທທິ ່ໄີ ດ້ໃູ ນຂະນະແຫ່ງການຍ່າງ ຍອ່ ມຕ້ັງຢໄ່ ດດູ້ ນົ ໑.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອານິສົງສ໌ໃນການຍ່າງ ຫ້າູ ຢາ່ ງເຫົ່າຼ ນີ້ ແລ.

- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໓໑/໒໙.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໑໓

ລກັ ສະນະຂອງຜງ່ າ່ ຍຕກ່ໍ ານເຂາົ້ ຢໃ່ ນສະມາທິ

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸທປ່ີ ະກອບດວູ້ ຍທັມ ໕ ປະການ ເປັນຜ່ບ່ຄໍ ວນເພ່ືອເຂາົ້ ເຖິງ
ສມັ ມາສະມາທິ ແລູ້ວແລຢ.່ ຫູ້າປະການ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ຫ້າູ ປະການຄືຼ ພິກຂຸ
ໃນກລໍ ະນີນ້ີ ເປັນຜ່ບໍ່ອດົ ທນົ ຕ່ໍຮບທັງຫາຍ ໑, ບ່ອໍ ດົ ທນົ ຕໍສ່ ຽງທັງຫາຍ ໑, ບໍ່ອດົ ທົນຕໍ່
ກນ່ິ ທັງຫາຍ ໑, ບ່ອໍ ົດທນົ ຕໍຣ່ ົສທງັ ຫາຍ ໑, ບ່ໍອດົ ທົນຕໂໍ່ ຜຕຖັບພະທັງຫາຍ ໑, ພິກຂຸ
ທ. ! ພກິ ຂຸທປີ່ ະກອບດູວ້ ຍທັມ ໕ ປະການເຫ່ົຼານີ້ແລ ເປນັ ຜ່ ບຄໍ່ ວນເພອື່ ເຂາົ້ ເຖງິ
ສະມາທິ ແລູວ້ ແລຢ່.

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂທຸ ປ່ີ ະກອບດວູ້ ຍທມັ ໕ ປະການ ເປນັ ຜຄ່ ວນເພອ່ື ເຂາ້ົ ເຖງິ ສມັ ມາ
ສະມາທິ ແລູ້ວແລຢ.່ ຫູ້າປະການ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ຫາູ້ ປະການຄືຼ ພິກຂຸໃນ
ກໍລະນີນີ້ ເປນັ ຜ່ ອົດທນົ ຕຮ່ໍ ບ ທັງຫາຍ ໑, ອດົ ທນົ ຕສ່ໍ ຽງ ທັງຫາຍ ໑, ອດົ ທນົ ຕກ່ໍ ນ່ິ
ທງັ ຫາຍ ໑, ອດົ ທນົ ຕ່ໍຣສົ ທງັ ຫາຍ ໑, ອດົ ທນົ ຕໂ່ໍ ຜຕຖບັ ພະ ທງັ ຫາຍ ໑, ພິກຂຸ ທ. !
ພິກຂຸທ່ປີ ະກອບດວູ້ ຍທັມ ໕ ປະການເຫຼ່ົານີ້ແລ ເປນັ ຜ່ ຄວນເພອ່ື ເຂາົ້ ເຖງິ ສະມາທິ
ແລວູ້ ແລຢ່.

- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໑໕໕/໑໑໓.

ໝວດ ງ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ຫກັ ການປະຕບິ ຕັ ຂອງສມັ ມາສະມາທິ

ບບຸ ພະພາກແຫງ່ ການຈະເຣນີ ສະມາທິ ໕ ຂນັ້

ມະຫາຣາຊະ ! ພິກຂຸນັນ້ (໑) ປະກອບແລູ້ວດວູ້ ຍ ສລີ ະຂນັ ທອ໌ ນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ນີ້
ດ້ວູ ຍ (໒) ປະກອບແລູ້ວດູ້ວຍ ອນິ ຊສີ ງັ ວອຣອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ນີດ້ ້ວູ ຍ (໓) ປະກອບ
ດວູ້ ຍ ສະຕສິ ມັ ປະຊນັ ຍະອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ນີ້ດວູ້ ຍ

໑໓໑໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(໔) ປະກອບແລູ້ວດ້ວູ ຍ ສນັ ໂດດອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ນ້ີດ້ວູ ຍ (໕) ເສບເສນາສະນະອນັ
ສະງບົ ງຽບ ຄືຼ ປາ່ ເຫງ້າົ ໄມູ້ ພດອຍ ຮອ່ ມຫວູ້ ຍ ພື້ນຖ້ໍາ ປ່າຊູ້າ ປ່າຮກົ ບອ່ ນແຈູ້ງ
ກອງເຟອືຼ ງ. ເຂົານັ້ນໃນເວລາພາຍຫັງອາຫາຣ ກັບຈາກບນິ ດະບາຕແລູ້ວ ນັ່ງຄູ້
ບັນລງັ (ຂັດສະມາທ)ິ ຕ້ງັ ກາຍກົງ ດາໍ ຣົງສະຕິໝ້ນັ ເຂົາລະ ອະພຊິ ຊາ ໃນໂລກ ມີຈິຕ
ປາສະຈາກອະພິຊຊາ ຄອຍຊາໍ ລະຈິຕຈາກອະພິຊຊາຢ່ : ລະ ພະຍາບາດເຄອ່ື ງປະທຸ
ສະຮາູ້ ຍ ມີຈິຕປາສະຈາກພະຍາບາດ ເປນັ ຜ່ກະຣນຸ າ ມຈີ ິຕຫວງັ ຄວາມເກອ້ື ກນໃນ
ສັຕທງັ ຫາຍ ຄອຍຊາໍ ລະຈິຕຈາກພະຍາບາດເຄອ່ື ງປະທຸສະຮາູ້ ຍຢ່ ; ລະ ຖນີ ະມດິ ທະ
ມຸ່ງຢແ່ ຕຄ່ ວາມສະຫວາ່ ງໃນໃຈ ມຈີ ິຕປາສະຈາກຖນີ ະມດິ ທະ ມສີ ະຕິສັມປະຊນັ ຍະ
ຮ້ສູ ກຶ ໂຕຄອຍຊາໍ ລະຈິຕຈາກຖນີ ະມິດທະ ຢ່ ; ລະ ອດຸ ທຈັ ຈະກກຸ ກຈຸ ຈະ ບ່ໍຟງຸູ້ ຊາູ້ ນ ມີ
ຈິຕສະງົບຢ່ໃນພາຍໃນ ຄອຍຊໍາລະຈິຕຈາກອຸດທຈັ ຈະກຸກກຸຈຈະຢ່ ; ລະ ວຈິ ິກຈິ ສາ
ກູາ້ ວຂູ້າມວິຈິກິຈສາເສຍໄດູ້ ບໍ່ຕູ້ອງກາ່ ວວາ່ ນ້ີອນັ ໃດ ນີ້ແນວໃດ ໃນກຸສົລທມັ
ທງັ ຫາຍ (ເພາະຄວາມສົງໄສ) ຄອຍຊໍາລະຈິຕຈາກວິຈກິ ິຈສາຢ່.

- ສ.ີ ທ.ີ ໙/໙໕/໑໒໕.

ຂນ້ັ ຕອນອນັ ຈາໍ ກດັ ແຫງ່ ປຈັ ຈຍັ ຂອງສມັ ມາສະມາທິ

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸນນ້ັ ໜໍ ບໍ່ມີຄວາມເຄາົ ລບົ ບ່ໍມຄີ ວາມຢາໍ ເກງ ບ່ໍປະພຕຶ ຄວາມ
ສະເໝີ (ພາບ) ກັນ ໃນເພອື່ ນສະພຣົມມະຈາຣີທັງຫາຍແລູ້ວ ຈກັ ເຮັດອະພສິ ະມາ
ຈາຣິກະທມັ ໃຫູ້ບໍຣບິ ນ ດ່ງັ ນີ້ນັນ້ : ນັ້ນບໍເ່ ປັນຖານະທ່ີຈະມີໄດູ້ ; ໑

໑. ຜ່ສຶກສາ ຈງ່ົ ສງັ ເກດໃຫູ້ເຫນັ ວ່າ ອະພິສະມາຈາຣິກະທມັ ກ່າວຄຼກື ານປະຕິບຕັ ວັຕ ຫມຼື າຣະຍາດ ທສີ່ າທຊຸ ົນ
ທົວ່ ໄປຈະຄວນປະຕບິ ັຕໃນບູ້ານເຮອຼື ນ, ໝ່ເພ່ືອນ ແລະສງັ ຄມົ ທວ່ົ ໄປ ນ້ບີ ແໍ່ ມ່ນສ່ງິ ເລັກນູ້ອຍໃນການ
ປະຕິບຕັ ທມັ ເພ່ືອບັນລຸທັມໃນຂ້ັນສງ ; ກ່າວສະຫຸບຼ ສ້ັນໆກໍວ່າ ບໍ່ເຮັດໃຫູ້ເກີດຄວາມເໝາະສົມໃນການທ່ີ
ຈະເປັນນັກສຶກສາ. ຂໃໍ້ ຫູທ້ ກຸ ຄົນເຮດັ ການຊໍາລະສະສາງ ອະພິສະມາຈາຣິກະທັມຂອງຕົນໆ ໃຫູ້ດີທສ່ີ ຸດ
ທໍ່ທຈ່ີ ະເຮດັ ໄດູ້ເປນັ ເລ່ືອງທາໍ ອິດເສຍກ່ອນ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໑໕

ເມື່ອບ່ໍເຮັດອະພິສະມາຈາຣກິ ະທັມໃຫູ້ບຣໍ ບິ ນແລວູ້ ຈກັ ເຮດັ ເສຂະທັມ (ທັມທຄີ່ ວນ
ສກຶ ສາສງຂຶ້ນໄປ) ໃຫູ້ບໍຣບິ ນດັ່ງນນີ້ ້ັນ ; ນັນ້ ບໍ່ເປນັ ຖານະທ່ີຈະມໄີ ດູ້ ;

ເມອ່ື ບ່ໍເຮັດເສຂະທັມໃຫູ້ບຣໍ ບິ ນແລວູ້ ຈກັ ເຮັດສີລທງັ ຫາຍໃຫູ້ບໍຣບິ ນດັ່ງນ້ນີ ້ັນ ;
ນັ້ນບໍ່ເປນັ ຖານະທີ່ຈະມໄີ ດູ້ ;

ເມ່ອື ບໍ່ເຮດັ ສລີ ທງັ ຫາຍໃຫູ້ບໍຣບິ ນແລວູ້ ຈັກເຮດັ ສມັ ມາທິຕຖິໃຫູ້ບຣໍ ບິ ນດງ່ັ ນີນ້ ້ັນ ;
ນນ້ັ ບເ່ໍ ປັນຖານະທ່ີຈະມໄີ ດູ້ ;

ເມອ່ື ບ່ໍເຮດັ ສັມມາທິຕຖິໃຫູ້ບໍຣິບນແລ້ວູ ຈັກເຮດັ ສັມມາສະມາທໃິ ຫູ້ບຣໍ ບິ ນດ່ັງນ້ີ
ນັ້ນ ; ນນ້ັ ບໍ່ເປນັ ຖານະທຈ່ີ ະມີໂດູ້.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸນ້ັນໜໍ ມຄີ ວາມເຄາົ ລບົ ມຄີ ວາມຢາໍ ເກງ ປະພຕຶ ຄວາມສະເໝີ
(ພາບ) ກນັ ໃນເພອ່ື ນສະຫະພຣມົ ມະຈນັ ຣຍ໌ທງັ ຫາຍແລວູ້ ຈກັ ເຮດັ ອະພສິ ະມາຈາຣິ
ກະທມັ ໃຫບູ້ ຣໍ ບິ ນ ດງັ່ ນ້ນີ ັນ້ ; ນ້ນັ ເປນັ ຖານນະທີຈ່ ະມໄີ ດູ້ ;

ເມອ່ື ເຮັດອະພິສະມາຈາຣິກະທັມໃຫູ້ບໍຣິບນແລູ້ວ ຈັກເຮດັ ເສຂະທມັ ໃຫບູ້ ຣໍ ບິ ນ
ດງ່ັ ນີ້ນັນ້ ; ນ້ັນເປັນຖານະທຈີ່ ະມີໄດ.ູ້

ເມື່ອເຮັດເສຂະທັມໃຫູ້ບຣໍ ບິ ນແລູວ້ ຈັກເຮດັ ສລີ ທງັ ຫາຍໃຫບູ້ ຣໍ ບິ ນ ດງັ່ ນີ້ນນ້ັ ; ນນ້ັ
ເປັນຖານະທ່ີຈະມໄີ ດູ້ ;

ເມອ່ື ເຮດັ ສີລທງັ ຫາຍໃຫູ້ບຣໍ ບິ ນແລ້ວູ ຈກັ ເຮດັ ສມັ ມາທຕິ ຖໃິ ຫບູ້ ໍຣບິ ນ ດັ່ງນ້ນີ ນັ້ ;
ນັ້ນເປນັ ຖານະທີ່ຈະມໄີ ດູ້ ;

ເມອື່ ເຮດັ ສັມມາທິຕຖໃິ ຫູ້ບຣໍ ິບນແລູ້ວ ຈກັ ເຮດັ ສມັ ມາສະມາທິ ໃຫູ້ບຣໍ ິບນ ດ່ງັ ນີ້
ນ້ນັ ; ນັນ້ ເປັນຖານະທຈີ່ ະມີໄດ້.ູ

- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໑໕-໑໖/໒໑.

໑໓໑໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ການປະພຕຶ ທຖີ່ ກຼື ຕອູ້ ງຕາມກາລະ
ສາໍ ລບັ ສະມາທນິ ມິ ິຕ-ປຄັ ຄາຫະນມິ ຕິ -ອເຸ ປກຂານມິ ຕິ

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸຜ່ຕາມປະກອບໃນອະທິຈິຕ ຈງົ່ ເຮັດໃນໃຈຊ່ຶງນມິ ິຕທັງສາມ ໂດຍ
ກາລອັນຄວນ ຄືຼ :-

ຈ່ົງເຮດັ ໃນໃຈຊຶ່ງ ສະມາທນິ ມິ ຕິ ໂດຍກາລອັນຄວນ
ຈົ່ງເຮດັ ໃນໃຈຊຶ່ງ ປັຄຄາຫະນມິ ຕິ ໂດຍກາລອນັ ຄວນ
ຈົງ່ ເຮດັ ໃນໃຈຊງ່ຶ ອເຸ ປກຂານມິ ຕິ ໂດຍກາລອັນຄວນ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຖາູ້ ພິກຂຸຜ່ຕາມປະກອບດູວ້ ຍໃນອະທຈິ ິຕ ຍອ່ ມ ເຮດັ ໃນໃຈແຕພ່ ຽງ
ສະມາທນິ ມິ ຕິ ໂດຍສວ່ ນດຽວ ທ່ໍນ້ນັ ແລູ້ວ, ຖານະເຊນ່ັ ນນ້ັ ຈະເຮດັ ໃຫເູ້ ປນັ ໄປເພອື່
ຄວາມຂຄ້ີ າູ້ ນ.

ພິກຂຸ ທ. ! ຖູ້າພິກຂຸຜ່ຕາມປະກອບດ້ວູ ຍໃນອະທຈິ ິຕ ຍອ່ ມ ເຮດັ ໃນໃຈແຕ່
ພຽງປຄັ ຄາຫະນມິ ຕິ ໂດຍສວ່ ນດຽວ ທ່ໍນນ້ັ ແລວູ້ , ຖານະເຊນັ່ ນນັ້ ຈະເຮດັ ຈຕິ ໃຫູ້ເປນັ
ໄປເພອື່ ຄວາມຟງູຸ້ ຊາູ້ ນ.

ພິກຂຸ ທ. ! ຖູ້າພິກຂຸຜ່ຕາມປະກອບດູວ້ ຍໃນອະທິຈິຕ ຍອ່ ມ ເຮດັ ໃນໃຈແຕພ່ ຽງ
ອເຸ ປກຂາມຕິ ໂດຍສວ່ ນດຽວ ທໍ່ນ້ນັ ແລວູ້ , ຖານະເຊ່ນັ ນນ້ັ ຈະບເ່ໍ ຮດັ ຈຕິ ໃຫຕູ້ ງ້ັ ໝນ້ັ
ໂດຍຖກຼື ຕອູ້ ງ ເພອ່ື ຄວາມດບັ ສນ້ິ ໄປ ແຫງ່ ອາສະວະທງັ ຫາຍ.

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກາລໃດແລ ພິກຂຜຸ ຕ່ າມປະກອບໃນອະທຈິ ິຕ ເຮດັ ໃນໃຈຊງຶ່
ສະມາທນິ ມິ ຕິ ໂດຍກາລອນັ ຄວນ, ເຮດັ ໃນໃຈຊງ່ຶ ປຄັ ຄາຫະນມິ ຕິ ໂດຍກາລອນັ ຄວນ,
ເຮດັ ໃນໃຈຊງ່ຶ ອຸເປກຂານມິ ຕິ ໂດຍກາລອນັ ຄວນ ; ໃນກາລນນັ້ ຈິຕນນ້ັ ຍອ່ ມເປນັ ຈຕິ
ອອ່ ນໂຍນ ຄວນແກກ່ ານງານ ເປນັ ຈຕິ ປະພສັ ສອຣ ບລ່ໍ ວນເລ ຍອ່ ມຕັ້ງໝນ້ັ ໂດຍ
ຖກຼື ຕອູ້ ງ ເພອ່ື ຄວາມດບັ ສນິ້ ໄປ ແຫງ່ ອາສະວະທງັ ຫາຍ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໑໗

ພກິ ຂຸ ທ. ! ປຽບດ່ັງຊາ່ ງຕີຄາໍ ຫຼື ລກນູອ້ ງຂອງຊ່າງຕຄີ ໍາ ປະກອບໂຕເບົາ້ ແລູ້ວ
ສາບປາກເບາ້ົ ແລວູ້ ຈບັ ແທ່ງຄາໍ ດູ້ວຍຄີມ ວາງທີ່ປາກເບາ້ົ ແລູ້ວສບລົມໂດຍກາລອນັ
ຄວນ ພົມນາ້ໍ ໂດຍກາລອນັ ຄວນ ກວດເບິງ່ ໂດຍການອັນຄວນ. ພິກຂຸ ທ. ! ຖູາ້ ຊ່າງ
ຕີຄໍາ ຫືຼລກນ້ອູ ງຂອງຊ່າງຕີຄາໍ ຈະ ສບລມົ ຕະພດຶ ໄປໂດຍສ່ວນດຽວ ກັບຄໍານນັ້
ຖານະເຊນ່ັ ນນ້ັ ກໍ ຈະເຮດັ ໃຫຄູ້ າໍ ນນ້ັ ໄໝູ້ (ສກຸ ເກີນ) ; ຖາູ້ ພມົ ນາໍ້ ຕະພດຶ ໄປ ກບັ ຄໍານນັ້
ຖານະເຊ່ນັ ນ້ນັ ກໍ ຈະເຮດັ ໃຫຄູ້ າໍ ນນັ້ ເຢນັ ໑ (ຢ່ເຊັນ່ ເດີມ) ; ຖູ້າ ກວດຕະພດຶ ໂດຍສວ່ ນ
ດຽວ ກບັ ຄໍານ້ນັ ຖານະເຊ່ັນນັ້ນ ກໍ ຈະເຮດັ ໃຫຄູ້ າໍ ນນ້ັ ບເ່ໍ ຖງິ ຊງຶ່ ຄວາມສກຸ ຢາ່ ງພດໍ ີ.
ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກາລໃດຖູາ້ ຊາ່ ງຕີຄໍາ ຫຼລື ກນອູ້ ງຂອງຊາ່ ງຕີຄໍາ ສບລົມໂດຍກາລອນັ
ຄວນກັບຄາໍ ນ້ັນ, ພົມນ້າໍ ໂດຍກາລອັນຄວນກບັ ຄາໍ ນ້ນັ , ກວດເບງິ່ ໂດຍການອນັ ຄວນ
ກັບຄໍານັນ້ ; ໃນກາລນນັ້ ຄໍານນັ້ ຍອ່ ມເປນັ ຄໍາມເີ ນອ້ື ອ່ອນ ຄວນແກ່ການງານຂອງ
ຊ່າງຕຄີ າໍ ມລີ ັດສະໝີເນ້ືອບ່ໍຜ່ອຍ ແລະເໝາະສົມແກກ່ ານເຮດັ ຂອງຊ່າງຕຄີ າໍ . ຖູ້າໃຜ
ປາຖນາຈະເຮດັ ເຄອ່ື ງປະດບັ ຕາ່ ງໆເຊ່ນັ : ແຫວນ ຕຸູ້ມຫ ສູ້ອຍຄໍ ຫຼມື າໄລຄາໍ ກຕໍ າມ
ກສໍ ໍາເລດັ ປະໂຍຊນ໌ແກເ່ ຂາົ ນ້ນັ , ນີ້ເຊ່ັນໃດ ;

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸຜ່ຕາມປະກອບໃນອະທິຈິຕ ຈົງ່ ເຮັດໃນໃຈຊ່ຶງນິມິຕທງັ ສາມໂດຍ
ກາລອັນຄວນຄືຼ : ຈ່ົງເຮດັ ໃນໃຈຊງຶ່ ສະມາທິນມິ ິຕໂດຍກາລອັນຄວນ ຈງົ່ ເຮັດໃນໃຈ
ຊ່ຶງປັຄຄາຫະນິມິຕໂດຍກາລອນັ ຄວນ ຈ່ງົ ເຮັດໃນໃຈຊງຶ່ ອຸເປກຂານມິ ິຕໂດຍກາລອັນ
ຄວນ, ເຊັ່ນນນັ້ ເໝອຼື ນກນັ .... ໆລໆ .... ຖູ້າພິກຂນຸ ູອ້ ມຈິຕໄປເພອື່ ເຮັດໃຫູແ້ ຈູ້ງດູ້ວຍ
ປັນຍາອນັ ຍງິ່ ຊງຶ່ ທັມທ່ຄີ ວນເຮັດໃຫແູ້ ຈູ້ງດູວ້ ຍປັນຍາອນັ ຍິງ່ ໃດໆ ເຂົາຍອ່ ມບັນລຸ
ເຖິງ ຊຶ່ງຄວາມສາມາດ ເຮັດໄດູ້ຈົນເປນັ ສັກຂີພະຍານ ໃນທມັ ນັ້ນໆ ນນັ້ ແລ ໃນເມ່ືອ
ອາຢະຕະນະຍັງມີຢ່ໆ.

- ຕກິ . ອງັ . ໒໐/໓໒໙-໓໓໑/໕໔໒.

໑. ຄາໍ ວາ່ ເຢັນຄາໍ ນ້ີ ຄໍາບາລີວ່າ ນິບພານະ (ຊາຕະຣປງັ ນິບພາເປີຍຢະ) ຂໍຜທ່ ີບ່ ໍ່ຮວູ້ າ່ ນິບພານ ແປວາ່ ເຢນັ
ຈົ່ງຮູເ້ ສຍໃນບ່ອນນ້ີດູ້ວຍ. - ຕິກ. ອງັ . ໒໐/໓໓໐/໕໔໒.

໑໓໑໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ສງິ່ ທຕ່ີ ອູ້ ງເນນຼ້ັ ວນັ ລະ ໓ ຄງ້ັ ໃນວງົ ການສະມາທິ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຊາວຮາູ້ ນຕະຫາດທປີ່ ະກອບດວູ້ ຍອົງຄ໌ ໓ ປະການ ເປັນຜ່ຄວນເພື່ອ
ຈະໄດູ້ຜົລກາໍ ໄລທ່ຍີ ັງບໄໍ່ ດູ້ ຫເຼື ພ່ືອເຮດັ ຜົລກາໍ ໄລທໄ່ີ ດູຮ້ ບັ ຢແ່ ລູວ້ ໃຫູ້ງອກງາມອອກ
ໄປ. ສາມປະການ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ສາມປະການຄຼື ຊາວຮາູ້ ນຕະຫາດ ໃນ
ກລໍ ະນີນີ້ ຍອ່ ມເຮັດກິຈຈ໌ການງານຢ່າງດີທສ່ີ ຸດໃນເວລາເຊ້ົາ ; ຍ່ອມຈັດຍ່ອມເຮັດ
ກິຈຈກ໌ ານງານດທີ ສີ່ ຸດໃນເວລາກາງເວນັ ; ຍ່ອມເຮັດກິຈຈກ໌ ານງານຢ່າງດີທສ່ີ ດຸ ໃນ
ເວລາແລງ ພິກຂຸ ທ. ! ຊາວຮູ້ານຕະຫາດທປີ່ ະກອບດູ້ວຍອົງຄ໌ ໓ ປະການເຫົຼາ່ ນີ້ແລ
ເປນັ ຜ່ຄວນເພ່ອື ຈະໄດູ້ຜລົ ກໍາໄລທຍີ່ ງັ ບໄໍ່ ດູ້ ຫເຼື ພອ່ື ເຮັດຜລົ ກາໍ ໄລທີ່ໄດຮູ້ ັບຢ່ແລູວ້
ໃຫງູ້ ອກງາມອອກໄປ. ນ້ີເຊນັ່ ໃດ ;

ພິກຂຸ ທ. ! ຂນໍ້ ີ້ກໍເຊັ່ນນັນ້ ເໝອືຼ ນກນັ ; ພິກຂຸ ທປ່ີ ະກອບດວູ້ ຍທມັ ໓ ປະການ ເປນັ
ຜຄ່ ວນເພອື່ ຈະບນັ ລກຸ ສຸ ລົ ທມັ ທຍ່ີ ງັ ບບ່ໍ ນັ ລຸ ຫເືຼ ພອື່ ເຮດັ ກສຸ ລົ ທມັ ທບ່ີ ນັ ລແຸ ລວູ້ ໃຫູ້
ງອກງາມຍິ່ງຂນຶ້ ໄປ. ສາມປະການ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ສາມປະການຄຼື : ພິກຂຸ
ໃນກລໍ ະນີນີ້ຍ່ອມ ກາໍ ນດົ ສະມາທນິ ິມຕິ ໂດຍເອອື້ ເຟອ້ື ໃນເວລາເຊາົ້ ; ຍອ່ ມກາໍ ນດົ
ສະມາທນິ ມິ ຕິ ໂດຍເອອື້ ເຟອ້ື ໃນເວລາສວຍ ; ຍອ່ ມກາໍ ນດົ ສະມາທນິ ິມຕິ ໂດຍເອອ້ື
ເຟອື້ ໃນເວລາແລງ. ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸທ່ີປະກອບດ້ວູ ຍທມັ ໓ ປະການເຫາຼົ່ ນ້ີແລ ຍອ່ ມ
ເປນັ ຜ່ຄວນເພ່ືອຈະບນັ ລຸກຸສົລທມັ ທ່ຍີ ັງບບໍ່ ນັ ລຸ ຫເືຼ ພອ່ື ເຮັດກສຸ ລົ ທັມທີ່ບັນລຸແລວູ້
ໃຫ້ງູ ອກງາມຍ່ງິ ຂຶນ້ ໄປ.

- ຕກິ . ອງັ . ໒໐/໑໔໕/໔໕໘.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໑໙

ອະນສຸ ສະຕິພາວະນາ ເປນັ ສ່ງິ ທ່ີຈະເຣນີ ໄດ້ໃູ ນທຸກອິຣຍິ າບົດ

ມະຫານາມະ ! ເຈົ້າ ຈົ່ງຕາມລະນກຶ ເຖງິ ຕະຖາຄົຕ ວ່າ “ແມນ່ ວ່າເພາະເຫຕເຊນ່ັ ນີ້ໆ
ພຣະຜມ່ ພີ ຣະພາຄເຈ້ົານນັ້ ເປນັ ຜ່ໄກຈາກກເິ ລສ ເປນັ ຜ່ຕຣັສຮູ້ຖືກຼ ຕູ້ອງໄດູໂ້ ດຍ
ພຣະອົງເອງ ເປນັ ຜ່ເຖງິ ພູ້ອມດູວ້ ຍວິຊຊາ ແລະຈະຣະນະ ເປັນຜ່ໄປແລູວ້ ດ້ວູ ຍດີ
ເປນັ ຜ່ຮູ້ໂລກຢາ່ ງແຈ່ມແຈງູ້ ເປັນຜ່ສາມາດຝຶກບຣຸ ຸສທີສ່ ມົ ຄວນຝຶກໄດຢູ້ ່າງບໍມ່ ໃີ ຜຍ່ງິ
ກວ່າ ເປນັ ຄຜ່ສອນຂອງເທວະດາ ແລະມະນສຸ ສທ໌ ັງຫາຍ ເປັນຜ່ຮູ້ ຜ່ຕ່ນື ຜ່ເບກີ ບານ
ດ້ວູ ຍທມັ ເປນັ ຜ່ມີຄວາມຈໍາເຣີນ ຈາໍ ແນກທັມສັ່ງສອນສັຕ” ດງ່ັ ນ້ີ.

ມະຫານາມະ!ສະໄໝໃດອະຣຍິ ະສາວົກຕາມລະນຶກເຖິງຕະຖາຄົຕຢ່;ສະໄໝນ້ັນ
ຈິຕຂອງອະຣຍິ ະສາວົກນ້ນັ ບໍ່ມຣີ າຄະປຸູ້ມລມຸ ບໍ່ມໂີ ທສະປຸມູ້ ລຸມ ບ່ໍມໂີ ມຫະປຸມູ້ ລຸມ,
ສະໄໝນນ້ັ ຈິຕຂອງເຂາົ ນັນ້ ເປນັ ຈິຕດາໍ ເນີນໄປກົງແທ.ູ້ ມະຫານາມະ ! ອະຣຍິ ະ
ສາວກົ ຜມ່ ຈີ ຕິ ດາໍ ເນນີ ໄປກງົ ເພາະຜາຣບົ ຕະຖາຄຕົ ຍອ່ ມໄດຄູ້ ວາມຮສູ້ ກຶ ຕໍ່ອຕັ ຖະ
(ອຕັ ຖະເວດະ) ຍອ່ ມໄດຄູ້ ວາມຮສູ້ ກຶ ຕ່ທໍ ມັ (ທັມມະເວດະ) ຍອ່ ມໄດປູ້ າໂມທຍອ໌ ນັ
ປະກອບດວູ້ ຍທມັ . ເມອື່ ປາໂມທຍ໌ແລວູ້ ປີຕຍິ ່ອມເກດີ ; ເມອື່ ໃຈປີຕິ ກາຍຍອ່ ມລະງັບ ;
ຜ່ມກີ າຍລະງັບ ຍອ່ ມສະເຫວີຍສຸຂ ; ເມອື່ ມີສຸຂ ຈິຕຍ່ອມເປນັ ສະມາທ.ິ

ມະຫານາມະ ! ເຈາ້ົ ຈງົ່ ຈະເຣີນພດຸ ທານຸສສະຕິນີ້ ແມ່ນ ເມອ່ື ຍາ່ ງຢ່ ຈ່ົງຈະເຣນີ
ແມນ່ ເມອື່ ຢນຼື ຢ່ ຈງົ່ ຈະເຣີນ ແມນ່ ເມອື່ ນງັ່ ຢ່ ຈງ່ົ ຈະເຣນີ ແມ່ນ ເມອ່ື ນອນຢ່ ຈ່ົງຈະເຣີນ
ແມນ່ ເມອ່ື ກາໍ ລງັ ເຮດັ ວຽກຢ່ ຈ່ງົ ຈະເຣີນ ແມນ່ ເມອື່ ນອນບຽດບຕຸ ຢໃ່ ນບອ່ ນນອນ.

- ເອກາທສກ. ອງັ . ໒໔/໓໖໑/໒໑໙.

໑໓໒໐ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(ໃນກລໍ ະນແີ ຫ່ງການຈະເຣີນທມັ ມານຸສສະຕິ ສັງຄານຸສສະຕິ ສີລານສຸ ສະຕິ ຈາຄານສຸ ສະຕິ
ແລະ ເທວາຕານສຸ ສະຕິ ກໍມີຂຄໍ້ ວາມທີ່ຕຣດັ ໄວູ້ແບບດຽວກນັ ຜ່ປາຖນາໂດຍລະອຽດ ຈົ່ງເບິ່ງ
ຈາກທ່ີມາແຫ່ງກໍລະນນີ ນ້ັ ໆ.

ສງິ່ ຊຶ່ງອາດຈະເປັນທ່ີແປກໃຈແກ່ພວກເຮາົ ໃນບອ່ ນນີ້ ກໍຄືຂຼ ້ໍທ່ີວ່າ ອານຸສສະຕພິ າວະນານນັ້
ເປນັ ສງິ່ ທອີ່ າດຈະເຣີນໄດູ້ໃນທກຸ ອະຣຍິ າບົດ ແມ່ນວາ່ ໃນຂະນະທຜ່ີ ່ເປັນພ່ໍແມນ່ ອນກອດລກຢ່).

ສະມາທພິ າວະນາແຕລ່ ະຢ່າງໆ ອາດເຮດັ ໄດຮູ້ ອດ ໗ ລະດັບ

“ຂ້າູ ແຕພ່ ຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ຂູ້ານ້ອູ ຍຂໂໍ ອກາດ ຂໍພຣະຜມ່ ີພຣະພາຄ ຈ່ງົ ຊງົ ສະແດງທມັ ນນ້ັ
ໂດຍຫຍ້ໍ ອນັ ເປັນທັມທ່ີເມອ່ື ຂູ້ານູ້ອຍຟງັ ແລ້ວູ ຈະເປັນຜ່ດຽວຫີກອອກໄປສ່ບ່ອນງຽບ ເປັນຜ່ບໍ່ປະ
ມາດ ມຄີ ວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ມີຕົນສ່ງົ ໄປແລູວ້ ໃນທມັ ເບອື້ ງສງ ແລວູ້ ແລຢ່ເທນີ້ ຂູ້ານ້ອູ ຍ !”.

ກໍເລອື່ ງແບບດຽວກນັ ນີ້ແຫະ ໂມຄະບຸຣສຸ ບາງພວກ ຂຮໍ ູ້ອງໃຫູເ້ ຮົາກ່າວທມັ ດັ່ງທີ່
ເຈາົ້ ຖາມ ເມື່ອເຮາົ ກ່າວທັມນ້ນັ ແລວູ້ ເຂົາກຍໍ ັງສາໍ ຄັນແຕ່ ໃນອນັ ທີຈ່ ະຕດິ ຕາມເຮົາທ່ໍ
ນນ້ັ (ບ່ໍສົນໃຈທີ່ຈະຫີກອອກຢ່ປະຕບິ ັຕຜ່ດຽວ).

“ຂູ້າແຕ່ພຣະອົງຜ່ຈະເຣນີ ! ຂໍພຣະຜມ່ ພີ ຣະພາຄເຈາົ້ ຈງ່ົ ຊງົ ສະແດງທັມໂດຍຫຍໍແ້ ກຂ່ ູ້ານອູ້ ຍ
ຂພໍ ຣະສຸຄົຕຈງົ່ ສະແດງທັມໂດຍຍ້ໍແກ່ຂາູ້ ນູ້ອຍ ໃນລກັ ສະນະທ່ຂີ າູ້ ນູ້ອຍຈະເຂ້າົ ໃຈ ເນ້ອື ຄວາມ
ແຫງ່ ພາສຕິ ຂອງພຣະຜມ່ ີພຣະພາຄເຈົາ້ ຈະເປັນທາຍາດ (ຜ່ຮບັ ມໍລະດກົ ທມັ ) ແຫ່ງພາສິຕ
ຂອງພຣະຜ່ມພີ ຣະພາຄເຈ້າົ ນ້ນັ ເທີ້ນ ຂູາ້ ນູ້ອຍ !”.

ພິກຂຸ ! ເພາະເຫຕນ້ັນ ໃນເລ່ືອງນ້ີ ເຈ້ົາຈົ່ງເຮັດການສໍານຶກດັ່ງນວີ້ ່າ :-

(໑. ໝວດກະກຽມ)

“ຈຕິ ຂອງເຮາົ ຈກັ ເປນັ ຈຕິ ຕ້ງັ ຢ່ ດາໍ ຣງົ ຢ່ດູວ້ ຍດໃີ ນພາຍໃນ ; ແລະ ບາບ ອະກຸສົລ
ທມັ ທັງຫາຍ ຈະບ່ໍເກດີ ຂຶ້ນຄອບງາໍ ຈຕິ ຕ້ັງຢ່” ດ່ງັ ນ.ີ້ ພິກຂຸ ! ເຈາ້ົ ຈງ່ົ ເຮດັ ການສາໍ ນຶກ
ເຊ່ັນນີ້ ແລ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໒໑

(໒. ໝວດພຣມົ ມະວຫິ າຣ)

ພິກຂຸ ! ໃນກາລໃດແລ ຈິຕຂອງເຈາ້ົ ເປນັ ຈິຕຕ້ງັ ຢ່ ດາໍ ຣົງຢດ່ ູວ້ ຍດໃີ ນພາຍໃນ
ແລະບາບອະກສຸ ົລທັມທັງຫາຍ ບເໍ່ ກດີ ຂນຶ້ ຄອບງາໍ ຈິຕຕງັ້ ຢ່ ; ໃນກາລນັ້ນ ເຈ້ົາຈົງ່ ເຮດັ
ການສາໍ ນຶກແນວນວີ້ ່າ “ເຮາົ ຈະຈະເຣນີ ເມຕຕາເຈໂຕວິມຕຸ ຕິ ຈກັ ເຮດັ ໃຫຫູ້ າຍ
ເຮດັ ໃຫເູ້ ປັນດດຸ ດງ່ັ ຍານ ເຮັດໃຫມູ້ ທີ ີຕ່ ັ້ງອາໄສ ບ່ໍໃຫູ້ຢຸດຈຶ້ງ ໃຫູ້ສງ່ັ ສມົ ຮອບແລູ້ວ ໃຫູ້
ຕັ້ງໝັ້ນແລູ້ວດວູ້ ຍດີ” ດັ່ງນ.້ີ ພກິ ຂຸ ! ເຈາົ້ ຈ່ົງເຮັດການສາໍ ນຶກເຊ່ັນນ້ີ ແລ.

ພກິ ຂຸ ! ໃນກາລໃດແລ ສະມາທິນີ້ ເປັນທມັ ອນັ ເຈາ້ົ ຈະເຣີນ ເຮດັ ໃຫຫູ້ າຍແລູ້ວ
ເຊັນ່ ນ້ີ ; ໃນກາລນນັ້ ເຈ້ົາ ຈົ່ງຈະເຣນີ ຊງຶ່ ສະມາທນິ ີ້ :-

໑. ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ມວີ ຕິ ກົ ມວີ ິຈາຣ ແດ່ ;
໒. ຈງົ່ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ບມ່ໍ ວີ ຕິ ກົ ມແີ ຕພ່ ຽງວຈິ າຣ ແດ່ ;
໓. ຈງົ່ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ບມ່ໍ ີວຕິ ກົ ບມ່ໍ ວີ ຈິ າຣ ແດ່ ;
໔. ຈງ່ົ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ເປນັ ໄປກບັ ດວູ້ ຍປຕີ ິ ແດ່ ;
໕. ຈງ່ົ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ບມໍ່ ປີ ີຕິ ແດ່ ;
໖. ຈງ່ົ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍຄວາມຍນິ ດີ ແດ່ ;
໗. ຈງົ່ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍອເຸ ປກຂາ ແດ.່

ພກິ ຂຸ ! ໃນກາລໃດແລ ສະມາທິນີ້ ເປັນທັມອັນເຈົາ້ ຈະເຣີນ ຈະເຣນີ ດູ້ວຍດີແລວູ້
ເຊັນ່ ນ້ີ ; ໃນກາລນັ້ນ ເຈາ້ົ ຈ່ົງເຮັດການສາໍ ນຶກແນວນ້ີວ່າ “ເຮາົ ຈະຈະເຣີນ ກະຣຸນາ
ເຈໂຕວມິ ຕຸ ຕິ ຈັກເຮດັ ໃຫູ້ຫາຍ ເຮດັ ໃຫເູ້ ປນັ ດຸດດັ່ງຍານ ເຮດັ ໃຫມູ້ ທີ ີ່ຕ້ງັ ອາໄສ ບໍໃ່ ຫູ້
ຢຸດຈຶງ້ ໃຫູສ້ ັງ່ ສົມຮອບແລວູ້ ໃຫູ້ຕງັ້ ໝັ້ນແລູວ້ ດວູ້ ຍດີ” ດັ່ງນ້ີ. ພິກຂຸ ! ເຈາ້ົ ຈ່ົງເຮດັ ການ
ສໍານກຶ ເຊັ່ນນີ້ ແລ.

໑໓໒໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພິກຂຸ ! ໃນການໃດແລ ສະມາທິນ້ີ ເປັນທັມອນັ ເຈ້າົ ຈະເຣີນ ເຮດັ ໃຫຫູ້ າຍແລ້ວູ
ແນວນີ້ ; ໃນກາລນນັ້ ເຈ້ົາ ຈົ່ງຈະເຣນີ ຊງ່ຶ ສະມາທນິ ີ້ :-

ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ມວີ ຕິ ກົ ມວີ ຈິ າຣ ແດ່ ;
ຈງ່ົ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ບມ່ໍ ວີ ຕິ ກົ ມແີ ຕພ່ ຽງວຈິ າຣ ແດ່ ;
ຈງ່ົ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ບມ່ໍ ວີ ຕິ ກົ ບມໍ່ ວີ ິຈາຣ ແດ່ ;
ຈງ່ົ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ເປນັ ໄປກບັ ດວູ້ ຍປຕີ ິ ແດ່ ;
ຈງົ່ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ບມໍ່ ປີ ີຕິ ແດ່ ;
ຈງ່ົ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍຄວາມຍນິ ດີ ແດ່ ;
ຈ່ງົ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍອຸເປກຂາ ແດ່.

(ໃນກລໍ ະນີແຫງ່ ມທຸ ຕິ າເຈໂຕວມິ ຕຸ ຕິ ແລະ ອເຸ ປກຂາເຈໂຕວມິ ຕຸ ຕິ ກໍມຂີ ້ໍຄວາມທີຕ່ ຣດັ ໄວູ້ ມີ
ລະດບັ ໗ ຢ່າງ ແບບດຽວກັນກບັ ຂາູ້ ງເທງິ ນີ້).

(໓. ໝວດສະຕປິ ຕັ ຖານ)

ພິກຂຸ ! ໃນກາລໃດແລ ສະມາທນິ ້ີ (ໃນພຣມົ ມະວຫິ າຣທັງສດ່ີ ່ງັ ທ່ກີ ່າວມາແລວູ້ ນ)ີ້ ອນັ
ເຈົ້າຈະເຣນີ ຈະເຣີນແລູ້ວດູ້ວຍດີເຊນ່ັ ນີ້ ; ໃນກາລນັນ້ ເຈ້ົາຈງົ່ ເຮດັ ການສາໍ ນຶກແນວນ້ີ
ວ່າ “ເຮົາຈກັ ເປັນຜ່ມີປກົ ກະຕິ ຕາມເຫນັ ກາຍໃນກາຍ ຢ່ເປນັ ປະຈໍາ ມຄີ ວາມພຽນເຜົາ
ກິເລສ ມີສມັ ປະຊັນຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນອອກໄດູ້ຊງ່ຶ ອະພິຊຊາ ແລະ ໂທມະນັສສະ ໃນ
ໂລກຢ່” ດັງ່ ນີ້. ພິກຂຸ ! ເຈ້າົ ຈົ່ງເຮດັ ການສໍານກຶ ເຊ່ນັ ນ້ີ ແລ.

ພິກຂຸ ! ໃນກາລໃດແລ ສະມາທິນີ້ ອັນເຈ້ົາຈະເຣນີ ເຮັດໃຫຫູ້ າຍແລວູ້ ເຊນ່ັ ນ້ີ ; ໃນ
ກາລນນ້ັ ເຈົ້າ ຈົງ່ ຈະເຣນີ ຊງຶ່ ສະມາທນິ ີ້ :-

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໒໓

ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ມວີ ຕິ ກົ ມວີ ຈິ າຣ ແດ່ ;
ຈົ່ງຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ບມໍ່ ວີ ຕິ ກົ ມແີ ຕພ່ ຽງວຈິ າຣ ແດ່ ;
ຈົ່ງຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ບມ່ໍ ວີ ຕິ ກົ ບມໍ່ ວີ ິຈາຣ ແດ່ ;
ຈງ່ົ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ເປນັ ໄປກບັ ດວູ້ ຍປຕີ ິ ແດ່ ;
ຈງ່ົ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ບມໍ່ ປີ ຕີ ິ ແດ່ ;
ຈງ່ົ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍຄວາມຍນິ ດີ ແດ່ ;
ຈ່ງົ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍອເຸ ປກຂາ ແດ.່

ພກິ ຂຸ ! ໃນກາລໃດແລ ສະມາທນິ ີ້ ອັນເຈ້າົ ຈະເຣນີ ຈະເຣີນດູ້ວຍດີແລ້ວູ ເຊ່ັນນ້ີ ;
ໃນກາລນັນ້ ເຈາົ້ ຈ່ົງເຮັດການສໍານຶກແນວນວີ້ ່າ “ເຮົາຈກັ ເປັນຜ່ມີປົກກະຕິຕາມເຫນັ
ເວທະນາໃນເວທະນາທງັ ຫາຍ ຢ່ເປນັ ປະຈໍາ ມີຄວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ມສີ ມັ ປະຊນັ ຍະ
ມສີ ະຕິ ຖອນອອກໄດູ້ຊຶ່ງອະພິຊຊາ ແລະໂທມະນັສສະ ໃນໂລກຢ່” ດັງ່ ນ.້ີ ພິກຂຸ ! ເຈ້ົາ
ຈງ່ົ ເຮດັ ການສາໍ ນຶກເຊັ່ນນີ້ ແລ.

ພິກຂຸ ! ໃນກາລໃດແລ ສະມາທິນ້ີອນັ ເຈ້ົາຈະເຣີນ ເຮັດໃຫູ້ຫາຍແລູວ້ ເຊ່ນັ ນີ້ ; ໃນ
ກາລນັນ້ ເຈາ້ົ ຈ່ົງຈະເຣນີ ຊງ່ຶ ສະມາທນິ ້ີ :-

ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ມວີ ຕິ ກົ ມວີ ິຈາຣ ແດ່ ;
ຈງ່ົ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ບມ່ໍ ວີ ຕິ ກົ ມແີ ຕພ່ ຽງວິຈາຣ ແດ່ ;
ຈງ່ົ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ບມ່ໍ ວີ ຕິ ກົ ບມ່ໍ ວີ ິຈາຣ ແດ່ ;
ຈງ່ົ ຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ເປນັ ໄປກບັ ດວູ້ ຍປຕີ ິ ແດ່ ;
ຈົ່ງຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ບມໍ່ ປີ ຕີ ິ ແດ່ ;
ຈົ່ງຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍຄວາມຍນິ ດີ ແດ່ ;
ຈົ່ງຈະເຣນີ ໃຫເູ້ ປນັ ທມັ ສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍອເຸ ປກຂາ ແດ່.

(ໃນກລໍ ະນແີ ຫ່ງ ຈຕິ ຕານປຸ ສັ ສະນາສະຕປິ ຕັ ຖານ ແລະ ທມັ ມານປຸ ສັ ສະນາສະຕິປຕັ ຖານ ກໍ
ມຂີ ໍຄ້ ວາມທ່ຕີ ຣັດໄວູ້ ມລີ ະດັບ ໗ ຢ່າງ ແບບດຽວກນັ ກບັ ໃນກລໍ ະນແີ ຫງ່ ກາຢາ-ເວທະນານຸປັສສະ
ນາສະຕິປຕັ ຖານ).

໑໓໒໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(ໝວດອານິສງົ ສ)໌

ພກິ ຂຸ ! ໃນກາລໃດແລ ສະມາທນິ ີ້ ອນັ ເຈົ້າຈະເຣີນ ຈະເຣີນແລ້ວູ ດວູ້ ຍດແີ ລູວ້ ເຊັ່ນ
ນີ້ ; ໃນກາລນັນ້ ເຈາ້ົ ຈະໄປໂດຍທິສາພາກໃດໆ ກໍຈະໄປເປນັ ຜາສກຸ ; ຈະຢນືຼ ໃນ
ບອ່ ນໃດໆ ກໍຈະຢນືຼ ເປນັ ຜາສກຸ ; ຈະນງັ່ ໃນບອ່ ນໃດໆ ກໍຈະນງ່ັ ເປນັ ຜາສກຸ ; ຈະສາໍ
ເລດັ ການນອນໃນບອ່ ນໃດໆ ກຈໍ ະສາໍ ເລດັ ການນອນເປນັ ຜາສກຸ ແລ.

- ອຕັ ຖກ. ອງັ . ໒໓/໓໐໘-໓໑໐/໑໖໐.

(ຜ່ສຶກສາ ຈ່ົງສັງເກດໃຫ້ເູ ຫັນວ່າ ສະມາທິພາວະນາ ຢາ່ ງໜຶ່ງໆ ສາມາດຈະເຣນີ ໃຫູ້ສມົ ບນ
ອອກໄປໄດູເ້ ຖງິ ໗ ລະດັບ ດງ່ັ ທີ່ສະແດງໄວໃູ້ ນສຕນ້ີ ເປນັ ທໜີ່ ູ້າສນົ ໃຈຢາ່ ງຍງ່ິ . ອກີ ຢ່າງໜ່ຶງ ຈົ່ງ
ສັງເກດໃຫເູ້ ຫັນວາ່ ສະມາທິ ທມີ່ ນີ ມິ ິຕເປັນນາມະທມັ ເຊ່ັນ : ການຈະເຣນີ ເມຕຕາກດໍ ີ ແລະ ທມີ່ ີ
ລັກສະນະເປັນວິປສັ ສະນາ ເຊັນ່ : ກາຢານປຸ ັສສະນາສະຕປິ ັຕຖານ ກດໍ ີ ສາມາດນາໍ ມາຈະເຣນີ ໃນ
ຮບແບບຂອງສະມາທິ ທີມ່ ລີ ກັ ສະນະແບ່ງໄດູ້ເປັນ ໗ ລະດັບ ດງັ່ ໃນສຕນີ້ ; ຂນ້ໍ ສີ້ ະແດງໃຫູເ້ ຫັນ
ວ່າ ຕ້ງັ ຕ້ນົ ຈະເຣນີ ພາວະນາໃນຮບແບບຂອງວິປສັ ສະນາ ແລູ້ວອາດຈະຢ້ໍາໃຫູ້ແໜູ້ນລງົ ໄປ ໂດຍ
ອາການແຫງ່ ສະມະຖະ ໗ ລະດບັ ນ້ີ ; ອາດຈະເອ້ີນໄດວູ້ າ່ ມີວິປສັ ສະນານາໍ ໜ້າູ ສະມະຖະໄດ)ູ້ .

ຍານ ເກດີ ຈາກສະມາທຂິ ອງຜທ່ ມ່ີ ີສະຕປິ ນັ ຍາຮັກສາຕົນ

ພິກຂຸ ທ. ! ພວກເຈ້າົ ຈ່ງົ ຈະເຣີນສະມາທິ ມີຄຸນອັນບໍ່ມປີ ະມານ ເປນັ ຜ່ມີປນັ ຍາ
ຮກັ ສາຕົນ ມສີ ະຕຕິ ້ັງໝ້ນັ ຢ່ເທນີ້ . ເມອື່ ເຈ້ົາຈະເຣນີ ສະມາທິ ມຄີ ນຸ ອນັ ບມ່ໍ ປີ ະມານ
ເປນັ ຜມ່ ປີ ນັ ຍາຮກັ ສາຕນົ ມສີ ະຕຕິ ງັ້ ໝນ້ັ ຢ,່ ຍານ ໕ ປະການ ຍອ່ ມເກດີ ຂນຶ້ ສະເພາະ
ນນ້ັ ແລ. ຫູ້າປະການ ແນວໃດໜໍ ? ຫາູ້ ປະການຄຼື :-

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໒໕

ຍານ ຍອ່ ມເກີດຂ້ຶນສະເພາະຕົນນັນ້ ແລ ດງັ່ ນີ້ວ່າ : “ສະມາທນິ ້ີ ໃຫເູ້ ກດີ ສຸຂໃນ
ປຈັ ຈບຸ ນັ ດວູ້ ຍ ມສີ ຂຸ ເປນັ ວບິ າກຕໄໍ່ ປດວູ້ ຍ” ;

ຍານ ຍອ່ ມເກດີ ຂ້ຶນສະເພາະຕນົ ນ້ັນແລ ດງັ່ ນ້ວີ ່າ : “ສະມາທນິ ້ີ ເປນັ ທມັ ອນັ
ປະເສດີ ປາສະຈາກອາມສິ ” ;

ຍານ ຍ່ອມເກດີ ຂນ້ຶ ສະເພາະຕນົ ນັ້ນແລ ດັ່ງນວ້ີ າ່ : “ສະມາທນິ ີ້ ຄນົ ຊວົ່ ຄນົ ຖອ່ ຍ
ເສບບ່ໄໍ ດ”ູ້ ;

ຍານ ຍອ່ ມເກດີ ຂນ້ຶ ສະເພາະຕົນນັ້ນແລ ດ່ັງນວີ້ າ່ : “ສະມາທນິ ີ້ ລະງບັ ປະນຕີ ໄດູ້
ແລວູ້ ດວູ້ ຍປະຕປິ ສັ ສດັ ທິ ເຖງິ ທບັ ແລວູ້ ດວູ້ ຍເອໂກທພິ າວະ (ຄວາມທ່ີຈິຕມີທັມອັນເອກ)
ບແໍ່ ມນ່ ບນັ ລໄຸ ດເູ້ ພາະການຂມົ່ ຂແ່ີ ລະການຫາູ້ ມດ້ວູ ຍສງັ ຂາຣທມັ (ເຄ່ອື ງປງຸ ແຕ່ງ) ;

ຍານ ຍອ່ ມເກດີ ຂຶ້ນສະເພາະຕນົ ນັ້ນແລ ດ່ງັ ນີວ້ ່າ : “ເຮາົ ມສີ ະຕເິ ຂາ້ົ ເຖງິ ສະມາທິນ້ີ
ມສີ ະຕອິ ອກຈາກສະມາທນິ ້ີ” ;

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພວກເຈາົ້ ຈົ່ງຈະເຣນີ ສະມາທິ ມຄີ ຸນອນັ ບໍມ່ ປີ ະມານ ເປັນຜ່ມປີ ັນຍາ
ຮກັ ສາຕົນ ມີສະຕິຕ້ັງໝັ້ນ ເມື່ອເຈົ້າຈະເຣີນສະມາທມິ ີຄຸນອນັ ບ່ໍມະີ ມານ ເປນັ ຜ່ມີ
ປນັ ຍາຮັກສາຕົນ ມສີ ະຕິຕງ້ັ ໝນັ້ ຢ່, ຍານ ໕ ປະການ ເຫຼ່ົານ້ຍີ ່ອມເກີດຂນຶ້ ສະເພາະ
ຕນົ ນ້ນັ ແລ ດງ່ັ ນ້ແີ ລ.

- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໒໕/໒໗.

໑໓໒໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ການດໍາຣງົ ສະມາທິຈຕິ ເມອ່ື ຖຼກື ບຽດບຽນທັງທາງວາຈາແລະທາງກາຍ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ທາງແຫງ່ ຄໍາເວາ້ົ ທບ່ີ ຄຸ ຄນົ ອນື່ ຈະຍອ່ ມກາ່ ວຫາເຈາ້ົ ໕ ຢາ່ ງ ເຫາ່ົຼ ນ້ີ ມຢີ ່
ຄຼື : ໑. ກາ່ ວໂດຍກາລ ຫໂຼື ດຍບໍ່ແມນ່ ກາລ ໒. ກ່າວໂດຍເລື່ອງຈິງ ຫືຼໂດຍເລ່ືອງບໍ່ຈງິ
໓. ກ່າວໂດຍອ່ອນຫວານ ຫືຼໂດຍຫຍາບຄາຍ ໔. ກ່າວດູ້ວຍເລ່ືອງມີປະໂຍຊນ໌ ຫຼືບມ່ໍ ີ
ປະໂຍຊນ໌ ໕. ກ່າວດູ້ວຍມຈີ ິຕເມຕຕາ ຫມືຼ ີໂທສະໃນພາຍໃນ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມືອ່ ເຂາົ ກາ່ ວຢ່ເຊັ່ນນັນ້ ໃນກລໍ ະນີນນ້ັ ໆ ເຈາົ້ ຈົ່ງເຮດັ ການສໍານຶກດ່ງັ ນີ້
ວ່າ “ຈຕິ ຂອງເຮາົ ຈກັ ບປໍ່ ນັ່ ປວ່ ນ, ເຮາົ ຈກັ ບກ່ໍ າ່ ວວາຈາອນັ ເປນັ ບາບ, ເຮາົ ຈກັ ເປນັ ຜມ່ ີ
ຈຕິ ເອນັ ດເກອື້ ກນ ມຈີ ິຕປະກອບດວູ້ ຍເມຕຕາ ບມໍ່ ໂີ ທສະໃນພາຍໃນ ຢ່ ແລະ ຈກັ ມີ
ຈຕິ ສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍເມຕຕາ ແຜໄ່ ປຍງັ ບຄຸ ຄນົ ນນ້ັ ຢ່ ແລະຈກັ ມຈີ ຕິ ສະຫະຣະ
ຄະຕະດ້ວູ ຍເມຕຕາ ອນັ ເປນັ ຈຕິ ໄພບນ ໃຫຍ່ຫວງ ບມໍ່ ປີ ະມານ ບມໍ່ ເີ ວຣ ບມ່ໍ ີ
ພະຍາບາດ ແຜໄ່ ປສໂ່ ລກ ເຖງິ ທສ່ີ ດຸ ທກຸ ທສິ ທາງ ມບີ ຄຸ ຄນົ ນນ້ັ ເປນັ ອາຣມົ ແລວູ້ ແລ
ຢ”່ ດ່ງັ ນີ້. ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຈ້ົາຈົ່ງເຮັດການສາໍ ນຶກ ດັ່ງນີ້ແລ.

(໑. ອປຸ ະມາທີໜຶ່ງ)

ພິກຂຸ ທ. ! ປຽບເໝືອຼ ນ ບຣຸ ສຸ ຖຈຼື ກົ ແລະກະຕ່າ (ສະໄໝນີ້ແມນ່ ປ້ງຸູ ກ)ີ່ ມາແລວູ້ ກ່າວ
ວ່າ “ເຮົາຈກັ ເຮັດແຜ່ນດນິ ໃຫຍນ່ ີ້ ໃຫບູ້ ່ເໍ ປັນແຜນ່ ດິນ” ດ່ັງນ້ີ ; ເຂົາຂຸດໃນບອ່ ນນນັ້ ໆ
ຂວັດເຂຍ່ ໃນບອ່ ນນ້ັນໆ ເກ່ອື ນຊະໃນບອ່ ນນນັ້ ໆ ຕນີ ທໍາຢໃ່ ນບອ່ ນນ້ັນໆ ປາກເວົ້າຢ່
ວ່າ “ມຶງບ່ໍຕອູ້ ງເປັນແຜນ່ ດິນອກີ ຕໍ່ໄປ ມງຶ ບໍຕ່ ູ້ອງເປັນແຜ່ນດນິ ອີກຕ່ໍໄປ” ດ່ັງນີ້. ພິກຂຸ
ທ. ! ເຈົ້າຈະສາໍ ຄັນຄວາມຂນໍ້ ້ີວ່າຈັງ່ ໃດ : ບຸຣສຸ ນັ້ນຈັກເຮດັ ໃຫູ້ແຜ່ນດິນໃຫຍ່ນີ້ ໃຫບູ້ ່ໍ
ເປນັ ແຜ່ນດິນໄດ້ຫູ ຼືບໍ່ ? “ຂນ້ໍ ນ້ັ ເປັນໄປບໍ່ໄດູ້ ຂູ້ານອູ້ ຍ !” ເພາະເຫຕໃດໜໍ ? “ຂາູ້ ແຕພ່ ຣະອງົ

ຜ່ຈະເຣນີ ! ແຜ່ນດນິ ໃຫຍ່ນເີ້ ລິກ ຫາປະມານບໍ່ໄດູ້ ບ່ເໍ ປັນການງາ່ ຍ ທໃ່ີ ຜໆຈກັ ເຮັດໃຫູບ້ ໍເ່ ປັນ
ແຜ່ນດິນ ຮອມແຕບ່ ຣຸ ຸສນ້ັນ ຈະເປັນຜ່ມີສ່ວນແຫ່ງຄວາມລໍາບາກ ຄບັ ແຄນູ້ ເສຍເປຼາ່ົ ຂູ້ານູ້ອຍ !”

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໒໗

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂ້ນໍ ້ກີ ໍເຊັ່ນນັນ້ ເໝອຼື ນກນັ : ໃນບນັ ດາທາງແຫ່ງຖູ້ອຍຄາໍ ສໍາລບັ ການ
ກາ່ ວຫາຫູ້າປະການນນັ້ ເມອ່ື ເຂາົ ກາ່ ວຫາເຈາ້ົ ດູ້ວຍທາງແຫ່ງຖອູ້ ຍຄາໍ ປະການໃດ
ປະການໜງ່ຶ ຢ່ ເຈົ້າຈງ່ົ ເຮດັ ການສາໍ ນກຶ ໃນກລໍ ະນນີ ນັ້ ແນວນວ້ີ າ່ “ຈິຕຂອງເຮາົ ຈັກບ່ໍ
ປນ່ັ ປ່ວນ, ເຮາົ ຈັກບໍ່ກາ່ ວວາຈາອັນເປັນບາບ, ເຮົາຈກັ ເປນັ ຜ່ມີຈິຕເອນັ ດເກື້ອກນ ມີ
ຈິຕປະກອບດວູ້ ຍເມຕຕາ ບໍ່ມໂີ ທສະໃນພາຍໃນ ຢ,່ ຈກັ ມີຈິຕສະຫະຣະຄະຕະດູ້ວຍ
ເມຕຕາ ແຜໄ່ ປຍັງບຸຄຄນົ ນັນ້ ຢ່ ແລະ ຈັກມຈີ ິຕສະຫະຣະຄະຕະດ້ວູ ຍເມຕຕາ ອນັ
ເປັນຈິຕໄພບນໃຫຍ່ຫວງ ບມໍ່ ປີ ະມານ ບມ່ໍ ເີ ວຣ ບໍ່ມີພະຍາບາດ ແຜໄ່ ປສໂ່ ລກເຖິງທີ່
ສດຸ ທກຸ ທສິ ທາງ ມີບຸຄຄົນນັ້ນເປນັ ອາຣມົ ແລູ້ວແລຢ່” ດ່ງັ ນ.້ີ (ຄຼືມີຈິຕດຸດດັ່ງແຜ່ນດນິ ໃຫຍ່
ອັນໃຜໆ ຈະບງັ ບຽດໃຫູ້ປຽ່ ນແປງບໄໍ່ ດູ້ ເຊນັ່ ໃດກໍເຊນ່ັ ນ້ນັ ). ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຈາ້ົ ຈົງ່ ເຮດັ ການ
ສໍານກຶ ເຊ່ນັ ນີ້ ແລ.

(໒. ອຸປະມາທສີ ອງ)

ພກິ ຂຸ ທ. ! ປຽບເໝອືຼ ນ ບຣຸ ສຸ ຖເຼື ອາົ ສມີ າ ເປນັ ສີຄ່ັງແດ່ ສີເຫອືຼ ງແດ່ ສຂີ ຽວແດ່
ສແີ ດງແດ່ ກ່າວຢ່ວ່າ “ເຮົາຈກັ ຂຽນຮບຕ່າງໆ ໃນອາກາສນີ້ ເຮັດໃຫ້ມູ ີຮບປາກົດຢ”່
ດງ່ັ ນ.້ີ ພິກຂຸ ທ. ! ເຈາົ້ ຈະສາໍ ຄັນຄວາມຂ້ໍນີ້ວາ່ ແນວໃດ ບຣຸ ຸສນ້ນັ ຈະຂຽນຮບຕາ່ ງໆ ໃນ
ອາກາສນີ້ ເຮັດໃຫມູ້ ີຮບປາກົດຢ່ ໄດຫູ້ ຼືບ?່ໍ “ຂໍນ້ ນ້ັ ເປນັ ໄປບໄໍ່ ດູ້ ຂູ້ານອູ້ ຍ !” ເພາະເຫຕໃດ
ໜໍ ? “ຂ້າູ ແຕ່ພຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ເພາະເຫຕວາ່ ອາກາສນ້ີ ເປັນສ່ິງທີ່ມີຮບບ່ໄໍ ດູ້ ສະແດງອອກຊງຶ່

ຮບບ່ໍໄດູ.້ ໃນອາກາສນນັ້ ບ່ໍເປນັ ການງ່າຍທ່ໃີ ຜໆຈະຂຽນຮບ ເຮັດໃຫູ້ມຮີ ບປາກົດຢ່ໄດູ້ ຮອມແຕ່
ບຣຸ ສຸ ນ້ນັ ຈກັ ເປັນຜ່ມສີ ວ່ ນແຫງ່ ຄວາມລໍາບາກ ຄັບແຄນູ້ ເສຍເປົາຼ່ ຂາູ້ ນ້ອູ ຍ !”

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ນີກ້ ໍເຊ່ນັ ນນ້ັ ເໝືຼອນກນັ : ໃນບນັ ດາທາງແຫງ່ ຖອູ້ ຍຄໍາ ສໍາລບັ ການ
ກາ່ ວຫາຫາູ້ ປະການນນ້ັ ເມອ່ື ເຂາົ ກາ່ ວຫາເຈາົ້ ດູ້ວຍທາງແຫ່ງຖອູ້ ຍຄາໍ ປະການໃດ
ປະການໜຶ່ງຢ່ ເຈ້າົ ຈົງ່ ເຮດັ ການສາໍ ນກຶ ໃນກລໍ ະນນີ ນ້ັ ແນວນວ້ີ າ່ “ຈິຕຂອງເຮາົ ຈັກບ່ໍ
ປັນ່ ປ່ວນ, ເຮົາຈັກບໍ່ກາ່ ວວາຈາອນັ ເປນັ ບາບ, ເຮາົ ຈັກເປັນຜ່ມີຈຕິ ເອັນດເກອື້ ກນ ມີ
ຈຕິ ປະກອບດູວ້ ຍເມຕຕາ ບໍ່ມີໂທສະໃນພາຍໃນ ຢ່,

໑໓໒໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຈັກມີຈິຕສະຫະຣະຄະຕະດ້ວູ ຍເມຕຕາ ແຜ່ໄປຍງັ ບຄຸ ຄົນນນ້ັ ຢ່ ແລະຈັກມີຈຕິ ສະຫະ
ຣະຄະຕະດູ້ວຍເມຕຕາ ອັນເປັນຈິຕໄພບນ ໃຫຍຫ່ ວງ ບໍມ່ ີປະມານ ບໍມ່ ີເວຣ ບ່ມໍ ີ
ພະຍາບາດ ແຜ່ໄປສ່ໂລກເຖິງທສ່ີ ຸດທຸກທິສທາງ ມີບຄຸ ຄົນນນັ້ ເປນັ ອາຣມົ ແລວູ້ ແລຢ່”
ດງ່ັ ນ.ີ້ (ຄຼືມີຈິຕດຸດດ່ັງອາກາສ ອນັ ໃຜໆຈະຂຽນໃຫເູ້ ປນັ ຮບປາກົດບໍໄ່ ດູ້ ເຊນ່ັ ໃດກເໍ ຊນັ່ ນັ້ນ).
ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຈົ້າຈົ່ງເຮັດການສໍານຶກເຊ່ັນນ້ີ ແລ.

(໓. ອປຸ ະມາທສີ າມ)

ພກິ ຂຸ ທ. ! ປຽບເໝອືຼ ນ ບຸຣສຸ ຖທືຼ ວນຫຍາູ້ ທກີ່ າໍ ລງັ ລກຸ ໄໝູ້ມາ ກ່າວຢວ່ ່າ “ເຮົາຈະ
ເຜາົ ແມ່ນໍ້າຄົງຄາໃຫູ້ຮູ້ອນເຮັ່ງ ໃຫຝູ້ ດົ ເດືອຼ ດ ດູ້ວຍທວນຫຍູ້າອນັ ລກຸ ໄໝູ້ນ້ີ” ດ່ັງນ້.ີ
ພິກຂຸ ທ. ! ເຈ້ົາຈະສາໍ ຄັນຄວາມຂນໍ້ ້ວີ ່າຈງ່ັ ໃດ ບຣຸ ສຸ ນັນ້ ຈະເຜົາແມນ່ ໍາ້ ຄງົ ຄາ ໃຫູ້ຮູ້ອນ
ເຮັ່ງ ໃຫູ້ຝດົ ເດືຼອດ ດູ້ວຍທວນຫຍູ້າອັນລກຸ ໄໝູ້ ໄດຫູ້ ືຼບໍ່? “ຂນ້ໍ ັນ້ ເປັນໄປບໍ່ໄດູ້ ຂູ້ານອູ້ ຍ !”
ເພາະເຫຕໃດໜໍ ? “ຂູາ້ ແຕພ່ ຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ເພາະເຫຕວາ່ ແມນ່ າ້ໍ ຄງົ ຄາເລກິ ຫາປະມານ

ບໍໄ່ ດູ້ ບ່ໍເປັນການງາ່ ຍທ່ີໃຜໆຈະເຜົາໃຫູ້ຮູ້ອນເຮ່ງັ ໃຫູ້ຝົດເດືອຼ ດ ດວູ້ ຍທວນຫຍ້າູ ອນັ ລຸກໄໝູ້ ຮອມ
ແຕບ່ ຸຣຸສນນ້ັ ຈັກເປັນຜ່ມສີ ວ່ ນແຫ່ງຄວາມລາໍ ບາກ ຄັບແຄ້ນູ ເສຍເປຼົ່າ ດັ່ງນີ້”.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ນີກ້ ໍເຊ່ນັ ນນ້ັ ເໝອຼື ນກນັ : ໃນບນັ ດາທາງແຫ່ງຖອູ້ ຍຄາໍ ສາໍ ລັບການ
ກາ່ ວຫາຫາູ້ ປະການນນ້ັ ເມອ່ື ເຂາົ ກາ່ ວຫາເຈາົ້ ດູວ້ ຍທາງແຫງ່ ຖູ້ອຍຄໍາປະການໃດ
ປະການໜງຶ່ ຢ່ ເຈາ້ົ ຈົ່ງເຮດັ ການສາໍ ນກຶ ໃນກລໍ ະນນີ ນ້ັ ແນວນວີ້ າ່ “ຈິຕຂອງເຮາົ ຈັກບ່ໍ
ປ່ນັ ປວນ, ເຮົາຈັກບໍ່ກາ່ ວວາຈາອນັ ເປັນບາບ, ເຮາົ ຈັກເປນັ ຜ່ມີຈິຕເອນັ ດເກ້ືອກນ, ມີ
ຈິຕປະກອບດວູ້ ຍເມຕຕາ ບມ່ໍ ີໂທສະໃນພາຍໃນ ຢ່, ຈັກມີຈິຕສະຫະຣະຄະຕະດູ້ວຍ
ເມຕຕາແຜ່ໄປຍງັ ບຸຄຄົນນັ້ນ ຢ່ ແລະ ຈັກມີຈິຕສະຫະຣະຄະຕະດູ້ວຍເມຕຕາອນັ ເປັນ
ຈິຕໄພບນ ໃຫຍ່ຫວງ ບໍ່ມີປະມານ ບ່ມໍ ເີ ວຣ ບໍ່ມີພະຍາບາດ ແຜ່ໄປສ່ໂລກເຖິງທີ່ສດຸ
ທກຸ ທິສທາງ ມີບຸຄຄົນນ້ັນເປນັ ອາຣມົ ແລູ້ວແລຢ່” ດ່ງັ ນ.້ີ (ຄຼືມີຈິຕດຸດດງ່ັ ແມນ່ າໍ້ ຄງົ ຄາ
ອັນໃຜໆຈະເຜາົ ໃຫຮູ້ ອູ້ ນເດືອຼ ດ ດູວ້ ຍທວນຫຍູ້າບໍໄ່ ດູ້ ເຊນ່ັ ໃດກເໍ ຊນັ່ ນ້ັນ). ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຈ້ົາຈງົ່
ເຮດັ ການສາໍ ນຶກ ເຊ່ັນນແີ້ ລ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໒໙

(໔. ອປຸ ະມາທສີ )ີ່

ພິກຂຸ ທ. ! ປຽບເໝືຼອນ ແຜນ່ ໜງັ ແມວປາ່ ຂນົ ຟ໑ ສາງນວດແລູ້ວ ນວດທບຸ ຢ່າງດີ
ນວດທບຸ ຢ່າງທວົ່ ເຖິງ ອ່ອນນູຸ້ມເໝຼືອນຍອງຝາູ້ ຍ ບສ່ໍ ່ົງສຽງ ບ່ໍສ່ງົ ກງັ ວານສຽງ. ລາໍ ດບັ
ນັ້ນ ມີບຸຣຸສຖທືຼ ອ່ ນໄມູ້ ຫໄືຼ ມູ້ຄ້ອູ ນມາ ພູ້ອມກັບເວາ້ົ ວ່າ “ເຮົາຈັກເຮດັ ໃຫໜູ້ ັງແມວປ່າ
ຂົນຟແຜນ່ ນີ້ ສງ່ົ ສຽງ ມສີ ຽງຫ່ືມໆ ດວູ້ ຍທ່ອນໄມູ້ ຫືໄຼ ມູ້ຄອູ້ ນນ້ີ” ດັງ່ ນ້ີ. ພິກຂຸ ທ. ! ເຈົ້າ
ຈະສາໍ ຄັນຄວາມຂໍນ້ ້ີວ່າຈ່ງັ ໃດ ບຸຣຸສນັ້ນຈະເຮດັ ໃຫ້ໜູ ງັ ແມວປ່າຂນົ ຟແຜ່ນນນ້ັ ໃຫສູ້ ງົ່
ສຽງຫມ່ື ໆ ດູ້ວຍທອ່ ນໄມູ້ ຫໄຼື ມູ້ຄູ້ອນນັ້ນໄດູ້ຫບືຼ ່ໍ ? “ຂ້ນໍ ນັ້ ເປັນໄປບໄ່ໍ ດູ້ ຂາູ້ ນອູ້ ຍ !” ເພາະ
ເຫຕໃດໜໍ ? “ຂາູ້ ແຕ່ພຣະອົງຜ່ຈະເຣີນ ! ເພາະເຫຕວ່າ ໜງັ ແມວປາ່ ຂນົ ຟແຜນ່ ນນັ້ ເປນັ ຂອງ

ສາງນວດແລວູ້ ນວດທຸບຢ່າງດີ ນວດທຸບຢ່າງທົ່ວເຖງິ ອອ່ ນນຸູ້ມຄືຼດັງ່ ຍອງຝູາ້ ຍ ບສໍ່ ົງ່ ສຽງ ບ່ໍສົ່ງ
ກງັ ວານສຽງ ບ່ເໍ ປັນການງາ່ ຍທີ່ໃຜໆ ຈກັ ເຮດັ ໃຫມູ້ ັນສ່ົງສຽງດງັ ຫມື່ ໆ ດູ້ວຍທອ່ ນໄມູ້ ຫໄືຼ ມູ້ຄອູ້ ນ
ຮອມແຕບ່ ຸຣຸສນນ້ັ ຈກັ ເປັນຜ່ມສີ ວ່ ນແຫງ່ ຄວາມລາໍ ບາກ ຄັບແຄູ້ນເສຍເປຼາ່ົ ດ່ັງນີ້”.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍນ້ ີ້ກໍເຊັ່ນນນ້ັ ເໝືອຼ ນກັນ : ໃນບັນດາທາງແຫງ່ ຖູ້ອຍຄາໍ ສາໍ ລັບການ
ກາ່ ວຫາຫູ້າປະການນນ້ັ ເມອື່ ເຂາົ ກາ່ ວຫາເຈາ້ົ ດູ້ວຍທາງແຫ່ງຖູອ້ ຍຄໍາປະການໃດ
ປະການໜງ່ຶ ຢ່ ເຈົ້າຈົ່ງເຮດັ ການສາໍ ນກຶ ໃນກລໍ ະນນີ ນັ້ ແນວນວ້ີ າ່ “ຈິຕຂອງເຮົາຈັກບໍ່
ປັ່ນປ່ວນ, ເຮາົ ຈັກບໍ່ກາ່ ວວາຈາອັນເປັນບາບ, ເຮາົ ຈັກເປັນຜ່ມີຈຕິ ເອັນດເກືອ້ ກນ ມີ
ຈິຕປະກອບດູ້ວຍເມຕຕາ ບ່ມໍ ໂີ ທສະໃນພາຍໃນ ຢ,່ ຈັກມີຈິຕສະຫະຣະຄະຕະດູ້ວຍ
ເມຕຕາແຜໄ່ ປຍງັ ບຄຸ ຄົນນັນ້ ຢ່ ແລະ ຈກັ ມີຈຕິ ສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍເມຕຕາອນັ ເປນັ
ຈິຕໄພບນ ໃຫຍຫ່ ວງ ບມ່ໍ ີປະມານ ບໍມ່ ເີ ວຣ ບ່ໍມີພະຍາບາດ ແຜ່ໄປສໂ່ ລກເຖງິ ທີ່ສຸດ
ທກຸ ທິສທາງ ມີບຸຄຄນົ ນນ້ັ ເປນັ ອາຣມົ ແລູ້ວແລຢ່” ດ່ງັ ນີ້. (ຄືມຼ ີຈຕິ ດດຸ ດ່ງັ ແຜ່ນໜງັ ແມວປ່າ

ຂົນຟ ທນີ່ ວດສາງດີແລູ້ວເຫນັ ປານນນ້ັ ອັນໃຜໆຈກັ ເຮດັ ໃຫູມ້ ນັ ສ່ງົ ສຽງຫມ່ື ໆ ບ່ໍໄດູ້ ເຊ່ັນໃດກເໍ ຊັ່ນ

ນ້ນັ ). ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຈາົ້ ຈ່ງົ ເຮດັ ການສໍານກຶ ເຊ່ັນນ້ີ ແລ.

໑. ຄາໍ ນຍີ້ ັງເປນັ ທີສ່ ົງໄສຢວ່ ່າ ຈະເປນັ ແຜ່ນໜັງນວດສາງໃຊູ້ຕຸູ້ມຫົມ່ ຫິ້ນ ຫືຼ ແຜ່ນໜງັ ທ່ີໃຊເູ້ ຮັດເປນັ ຖົງ ສໍາລັບ
ໃສເ່ ສື້ອຜູ້າ ຍັງເປັນທີ່ສົງໄສຢ,່ ຂໍໃຫູ້ຖຼເື ອາົ ແຕ່ໃຈຄວາມວາ່ ມັນເປັນສງ່ິ ທີ່ສງ່ົ ສຽງບໍ່ໄດູ້ກໍແລູ້ວກນັ .

໑໓໓໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(໕. ອຸປະມາທີຫາູ້ )

ພິກຂຸ ທ. ! ຖູ້າ ໂຈຣຜຄ່ ອຍຫາຊອ່ ງ ຈະເລອ່ື ຍອະໄວຍະວະນູອ້ ຍໃຫຍ່ ຂອງຜ່ໃດ
ດ້ວູ ຍເລອ່ື ຍມີດູ້າມສອງເບອື້ ງ ; ຜໃ່ ດມໃີ ຈຄດິ ຮາູ້ ຍໃນໂຈຣນນ້ັ ຜນ່ ນ້ັ ຊວື່ າ່ ບ່ໍເຮດັ ຕາມ
ຄາໍ ສອນຂອງເຮາົ ເພາະເຫຕທີມ່ ີໃຈຄິດຮູ້າຍຕ່ໍໂຈຣນ້ັນ ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກໍລະນນີ ນ້ັ ເຈາົ້
ຈົ່ງເຮດັ ການສາໍ ນກຶ ໃນກລໍ ະນນີ ນັ້ ແນວນວີ້ າ່ “ຈິຕຂອງເຮົາຈັກບປໍ່ ັ່ນປວ່ ນ, ເຮົາຈັກ
ບ່ໍກ່າວວາຈາອັນເປນັ ບາບ, ເຮາົ ຈກັ ເປັນຜ່ມຈີ ິຕເອັນດເກອ້ື ກນ ມຈີ ິຕປະກອບດູ້ວຍ
ເມຕຕາ ບ່ໍມີໂທສະໃນພາຍໃນ ຢ,່ ຈກັ ມຈີ ິຕສະຫະຣະຄະຕະດູ້ວຍເມຕຕາ ແຜ່ໄປຍງັ
ບຄຸ ຄົນນນັ້ ຢ່ ແລະຈັກມີຈິຕສະຫະຣະຄະຕະດູວ້ ຍເມຕຕາ ອັນເປນັ ຈິຕໄພບນ ໃຫຍ່
ຫວງ ບ່ມໍ ປີ ະມານ ບໍມ່ ເີ ວຣ ບ່ໍມພີ ະຍາບາດ ແຜໄ່ ປສ່ໂລກເຖງິ ທີ່ສຸດທຸກທິສທາງ ມີບຄຸ
ຄົນນ້ັນເປັນອາຣມົ ແລູ້ວແລຢ່” ດງັ່ ນ້.ີ ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຈ້າົ ຈົງ່ ເຮດັ ການສາໍ ນກຶ ເຊ່ນັ ນີ້ ແລ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເຈົ້າຈ່ົງເຮດັ ໃນໃຈ ເຖງິ ໂອວາດອນັ ປຽບດູ້ວຍເລ່ືອຍນີ້ ຢ່ເນ່ືອງໆເທ້ີນ.
ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມືອ່ ເຈ້ົາເຮດັ ໃນໃຈເຖງິ ໂອວາດນັ້ນຢ່ ເຈົ້າຈະໄດເູ້ ຫັນຫນົ ທາງການກາ່ ວ
ຫາ ນອູ້ ຍຫຼືໃຫຍ່ ທເ່ີ ຈ້າົ ອດົ ກ້ັນບ່ໍໄດ້ຢູ ອ່ ີກບໍ່ ? “ຂໍນ້ ັນ້ ເປັນໄປບ່ໍໄດູ້ ຂ້າູ ນອູ້ ຍ !” ພິກຂຸ ທ. !
ເພາະເຫຕນັນ້ ໃນເລ່ືອງນ້ີ ພວກເຈາົ້ ທງັ ຫາຍຈງົ່ ເຮດັ ໃນໃຈເຖງິ ໂອວາດ ອນັ ປຽບ
ດວູ້ ຍເລອື່ ຍນ້ີ ຢເ່ ປນັ ປະຈາໍ ເທນີ້ : ນນັ້ ຈກັ ເປນັ ໄປເພອື່ ປະໂຍຊນເ໌ ກອ້ື ກນ ແລະຄວາມ
ສຂຸ ແກເ່ ຈາ້ົ ທງັ ຫາຍ ຕະຫອດກາລະນານ.

- ມ. ມ. ໑໒/໒໕໕-໒໖໐/໒໖໗-໒໗໓.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໓໑

ສນັ ຍາໃນສງິ່ ບເ່ໍ ປນັ ທຕີ່ ງ້ັ ແຫງ່ ຄວາມຢດຶ ຖກືຼ ມໍ ຢີ ່

(ໂລກຸຕຕະຣະສະມາທ)ິ

“ມີຢ່ຫຼືໜໍ ຂູ້ານູ້ອຍ ! ການທພ່ີ ກິ ຂຸໄດູ້ສະເພາະຊຶ່ງສະມາທິ ຊະນິດທີ່ບມ່ໍ ີປະຖະວີສນັ ຍາໃນດິນ
ບ່ມໍ ອີ າໂປສັນຍາໃນນໍ້າ ບ່ໍມເີ ຕໂຊສນັ ຍາໃນໄຟ ບໍມ່ ີວາໂຢສນັ ຍາໃນລມົ ບມ່ໍ ອີ າກາສານັນຈາຢະ
ຕະນະສນັ ຍາ ໃນຄວາມບໍ່ມີທສ່ີ ຸດແຫ່ງອາກາສ ບ່ມໍ ີວນິ ຍານັນຈາຢະຕະນະສນັ ຍາ ໃນຄວາມບມໍ່ ີ
ທສ່ີ ດຸ ແຫງ່ ວນິ ຍານ ບມ່ໍ ີອາກິນຈັນຍາຢະຕະນະສັນຍາ ໃນຄວາມບມ່ໍ ີທ່ີສຸດແຫງ່ ຄວາມບ່ໍມີອນັ ໃດ
ບ່ມໍ ເີ ນວະສັນຍານາສັນຍາຢະຕະນະສນັ ຍາ ໃນຄວາມມສີ ນັ ຍາກບໍ ແໍ່ ມນ່ ບ່ມໍ ີສັນຍາກບໍ ແໍ່ ມນ່ ບໍ່
ມີອດິ ະໂລກະສນັ ຍາໃນໂລກນ້ີ ບ່ມໍ ປີ ະຣະໂລກະສັນຍາໃນໂລກອ່ນື ບ່ໍມສີ ັນຍາແມ່ນແຕໃ່ ນສ່ິງທີ່
ເຫນັ ແລວູ້ ສ່ິງທໄີ່ ດູ້ຍິນແລວູ້ ສ່ິງທ່ີຮສູ້ ກຶ ແລູ້ວ ສິ່ງທີ່ຮແູ້ ຈງູ້ ແລູ້ວ ສງິ່ ທ່ບີ ັນລແຸ ລູວ້ ສງິ່ ທີ່ສະແຫວງຫາ
ແລ້ວູ ສງ່ິ ທໃ່ີ ຈຕດິ ຕາມແລູ້ວ ນັນ້ ໆເລຍີ ; ແຕ່ກຍໍ ັງເປັນຜ່ມີສນັ ຍາຢ່ ?”.

ອານນົ ທ໌ ! ການທ່ີພິກຂຸໄດູ້ສະມາທິ ຊະນິດທ່ີເຈົ້າຖາມນັນ້ ມີຢ.່

“ຂູາ້ ແຕ່ພຣະອົງຜ່ຈະເຣນີ ! ການທ່ີພກິ ຂໄຸ ດູ້ສະມາທຊິ ະນິດນນ້ັ ເປັນແນວໃດ ຂາູ້ ນອູຍ້ !”

ອານນົ ທ໌ ! ໃນກໍລະນນີ ີ້ ພິກຂຸເປັນຜ່ ມສີ ນັ ຍາແນວນວ້ີ ່າ “ນນ້ັ ສະງບົ ລະງບັ ນນັ້
ປະນຕີ : ນນ້ັ ຄທຼື ມັ ມະຊາຕ ເປນັ ບອ່ ນສະງບົ ແຫງ່ ສງັ ຂາຣທງັ ປວງ ເປນັ ບອ່ ນສະລດັ
ຄນຼື ຊງຶ່ ອປຸ ະທິທງັ ປວງ ເປນັ ບອ່ ນດບັ ສນ້ິ ໄປແຫງ່ ຕນັ ຫາ ເປນັ ຄວາມຈາງຄາຍ
ເປນັ ຄວາມດບັ ເປນັ ນິບພານ”໑ ດ່ັງນ້.ີ

໑. ບາລີວາ່ “ເອຕັງ ສັນຕງັ ເອຕັງ ປະນີຕັງ ຢະທິທັງ ສບັ ພະສັງຂາຣະສະມະໂຖ ສັບພປະດິປະຕິນິສສັຄໂຄ
ຕັນຫັກຂະໂຢ ວິຣາໂຄ ນິໂຣໂທ ນິບພານັງ”.

໑໓໓໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ອານົນທ໌ ! ເຊນັ່ ນີ້ແລ ຊວ່ື ່າ ການທພີ່ ກິ ຂໄຸ ດສູ້ ະເພາະຊງຶ່ ສະມາທິ ຊະນດິ ນີ້ ບມ່ໍ ີ
ປະຖະວສີ ນັ ຍາໃນດນິ ບ່ມໍ ີອາໂປສນັ ຍາໃນນ້າໍ ບໍ່ມເີ ຕໂຊສັນຍາໃນໄຟ ບໍມ່ ວີ າໂຢ
ສັນຍາໃນລມົ ບມ່ໍ ອີ າກາສານັນຈາຢະຕະນະສັນຍາ ໃນຄວາມບ່ມໍ ີທີ່ສດຸ ແຫ່ງອາກາສ
ບໍມ່ ວີ ິນຍານັນຈາຢະຕະນະສັນຍາ ໃນຄວາມບມໍ່ ທີ ສ່ີ ດຸ ແຫງ່ ວນິ ຍານ ບມ່ໍ ອີ າກິນຈັນຍາ
ຢະຕະນະສນັ ຍາ ໃນຄວາມບ່ໍມທີ ່ີສຸດແຫ່ງຄວາມບໍ່ມີອນັ ໃດ ບໍ່ມີເນວະສນັ ຍານາສັນຍາ
ຢະຕະນະສນັ ຍາ ໃນຄວາມມີສນັ ຍາກບໍ ແ່ໍ ມ່ນ ບໍ່ມສີ ນັ ຍາກບໍ ແໍ່ ມນ່ ບມ່ໍ ອີ ິດະໂລກະ
ສັນຍາໃນໂລກນ້ີ ບມໍ່ ີປະຣະໂລກະສັນຍາໃນໂລກອນື່ ບໍ່ມສີ ນັ ຍາ ແມ່ນແຕ່ໃນສງ່ິ ທ່ີ
ເຫັນແລວູ້ ສ່ງິ ທໄ່ີ ດູຍ້ ິນແລູ້ວ ສງ່ິ ທີຮ່ ສູ້ ກຶ ແລູ້ວ ສິ່ງທ່ຮີ ້ແູ ຈ້ງູ ແລູ້ວ ສງ່ິ ທ່ີບັນລແຸ ລວູ້ ສງ່ິ ທີ່
ສະແຫວງຫາແລ້ວູ ສ່ິງທ່ີໃຈຕດິ ຕາມແລວູ້ ນັນ້ ໆເລຍີ ; ແຕກ່ ຍໍ ງັ ເປນັ ຜມ່ ສີ ນັ ຍາຢ່.

- ເອກາທສກ. ອງັ . ໒໔/໓໔໓/໒໑໔.

[ຕໍໄ່ ປນີ້ ເປນັ ຄໍາຕອບຂອງພຣະສາຣີບຸຕ ຕ່ຄໍ າໍ ຖາມຂອງພຣະອານນົ ທ໌ ຊງ່ຶ ຖາມແບບດຽວກນັ
ກບັ ທທີ່ ນຖາມພຣະພດຸ ທະເຈ້າົ ພຣະສາຣີບຕຸ ກໍໄດຕູ້ ອບເຊ່ນັ ດຽວກັນກບັ ທ່ພີ ຣະພດຸ ທະເຈາ້ົ
ຕຣດັ ຕອບ ຈນົ ວາ່ ພຣະອານນົ ທສ໌ ນັ ລະເສີນວ່າ ພຣະສາສດາ ແລະສາວກົ ມີຄາໍ ກາ່ ວກງົ ກັນ ທງັ
ໂດຍອຕັ ຖະ ແລະ ໂດຍພະຍນັ ຊະນະ ເປນັ ທໜີ່ ູ້າອດັ ສະຈນັ ຍງິ່ ແທ.ູ້

ແຕ່ໃນບ່ອນອືນ່ ໃນຍາມອ່ນື (- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໑໐/໗) ພຣະສາຣບີ ຸຕໄດຕູ້ ອບຄໍາຖາມຂອງ
ພຣະອານນົ ທ໌ ຊຶ່ງພຣະອານົນທຖ໌ າມເລ່ືອງດຽວກັນ ຄືຼເລ່ືອງສະມາທິ ທ່ບີ ໍມ່ ສີ ັນຍາໃນສ່ງິ ອນັ ເປັນ
ທຕ່ີ ງ້ັ ແຫ່ງຄວາມຢດຶ ຖຼື ຫາກແຕ່ຖາມເວຼັ້ນອາຣມົ ຈາໍ ພວກສດຸ ທ້າູ ຍຄຼື : ສງິ່ ທີໄ່ ດູເ້ ຫນັ ສງ່ິ ທີ່ໄດຟູ້ ັງ
ສງ່ິ ໄດູຮ້ ສູ້ ຶກ ສິ່ງທໄີ່ ດຮູ້ ູແ້ ຈ້ງູ ສງ່ິ ທີໄ່ ດບູ້ ັນລຸ ສງິ່ ທ່ີໄດູ້ສະແຫວງຫາ ສິງ່ ທ່ໃີ ຈຕດິ ຕາມ ເສຍທນ່ໍ ນັ້ , ຊງ່ຶ
ໂດຍຫກັ ເກນນ້ີແລູວ້ ທ່ານຄວນຈະຕອບດູ້ວຍຄາໍ ຕອບດຽວກັນ ຄຕຼື ອບວ່າ : ການໄດູ້ສະມາທິ ທມີ່ ີ
ສັນຍາໃນນບິ ພານດງັ່ ບົດວ່າ : ນັນ້ ສະງບົ ລະງັບ ນນັ້ ປະນີຕ ດງ່ັ ນເ້ີ ປນັ ຕົ້ນ, ແຕທ່ າ່ ນກບັ ໄປຕອບ
ວ່າໄດ້ແູ ກ່ : ການໄດສູ້ ະມາທິ ທມ່ີ ສີ ນັ ຍາວາ່ ການດບັ ບໍ່ເຫອຼື ແຫງ່ ພບົ ຄືນຼ ບິ ພານ (ພະວະນໂິ ຣໂດ
ນິບພານງັ ) ຊງ່ຶ ເປັນສນັ ຍາທເີ່ ຄີຍເກດີ ແກ່ທ່ານຊໍ້າໆກັນໄປ ບຂໍ່ າດສາຍ ເໝືອຼ ນແປວໄຟທເີ່ ກີດ
ຂນ້ຶ ຕດິ ໆກັນ ເຊັ່ນນນ້ັ ອັນເປັນການໄດສູ້ ະມາທິ ທ່ໄີ ດເູ້ ມື່ອທາ່ ນອາໄສຢທ່ ປ່ີ ່າອນັ ທະວນັ ໃກູ້
ເມືອຼ ງສາວັດຖີ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໓໓

ຂໍໃຫຜູ້ ສ່ ຶກສາສັງເກດໃຫູເ້ ຫັນວ່າ ຄາໍ ຕອບທາໍ ອດິ ນນັ້ ບນັ ຍາຍລກັ ສະນະຂອງນບິ ພານ ໃນ
ຫາຍແງມ່ ມຸ , ສ່ວນຄາໍ ຕອບໃນສຕນ້ີ ລະບແຸ ຕພ່ ຽງແງມ່ ມຸ ດຽວ ປະເດນັ ດຽວ ວາ່ ໄດແູ້ ກກ່ ານດບັ
ບເ່ໍ ຫຼືອແຫງ່ ພບົ . ແລະ ຂໍໃຫເູ້ ຫນັ ເລິກລົງໄປເຖິງວ່າ ນບິ ພານບໄໍ່ ດເູ້ ປນັ ທຕີ່ ງ້ັ ແຫງ່ ຄວາມຢດຶ ຖືຼ ແຕ່
ກໍເປນັ ອາຣົມແຫ່ງສັນຍາໄດຄູ້ ກຼື ນັ ສັນຍາຈງ່ຶ ເປນັ ສງິ່ ທີ່ມີໄດູ້ ທງັ ໃນອາຣົມອນັ ເປນັ ທຕ່ີ ້ັງແຫງ່
ຄວາມຢດຶ ຖືຼ ແລະ ໃນສ່ິງທບ່ີ ໍໄ່ ດູ້ເປັນອາຣົມ ອັນເປັນທຕ່ີ ງັ້ ແຫງ່ ຄວາມຢດຶ ຖຼື ກາ່ ວຄຼື ໃນພຣະນິບ
ພານນນ້ັ ເອງ. ສະຫຸບຼ ຄວາມວາ່ ສັນຍາມໄີ ດທູ້ ັງໃນສິງ່ ທເີ່ ປນັ ສງັ ຂະຕະ ແລະ ອະສັງຂະຕະ ໂດຍ
ລກັ ສະນະທີກ່ ົງກນັ ຂາູ້ ມແທ]ູ້ .

ສະມາທທິ ່ເີ ປນັ ອະສງັ ຂະຕະມະນະສກິ າຣະ

“ມຢີ ່ຫໜືຼ ໍ ຂູ້ານອູ້ ຍ ! ການທ່ພີ ກິ ຂໄຸ ດູສ້ ະເພາະຊຶ່ງສະມາທິ ຊະນດິ ທ່ບີ ໍ່ເຮດັ ໃນໃຈຊງຶ່ ຈັກຂຸ
(ແລະ) ຮບ ຊຶງ່ ໂສຕະ (ແລະ) ສຽງ ຊງ່ຶ ຄານະ (ແລະ) ກິ່ນ ຊຶງ່ ຊວິ ຫາ (ແລະ) ຣສົ ຊ່ຶງກາຍ (ແລະ)
ໂຜຕຖັບພະ ບໍ່ເຮັດໃນໃຈຊ່ຶງດິນ ຊຶງ່ ນາໍ້ ຊ່ງຶ ໄຟ ຊ່ງຶ ລມົ ບເ່ໍ ຮດັ ໃນໃຈຊຶງ່ ອາກາສານນັ ຈາຢະຕະນະ
ຊງ່ຶ ວິນຍານັນຈາຢະຕະນະ ຊ່ຶງອາກນິ ຈັນຍາຢະຕະນະ ຊຶ່ງເນວະສັນຍານາສັນຢາຍະຕະນະ ບໍ່
ເຮັດໃນໃຈຊ່ຶງໂລກນ້ີ ຊ່ຶງໂລກອືນ່ ບໍ່ເຮັດໃນໃຈແມ່ນແຕສ່ ່ິງຊງຶ່ ໄດູເ້ ຫນັ ໄດູ້ຍນິ ໄດຮູ້ ້ສູ ກຶ ໄດູ້ຮແູ້ ຈູ້ງ
ໄດບູ້ ນັ ລຸ ໄດສູ້ ະແຫວງຫາ ໄດູ້ຕິດຕາມດູ້ວຍໃນໃຈ ນນ້ັ ໆ ແມ່ນດງ່ັ ນ້ນັ ກໍຍງັ ເຮັດໃນໃຈຢ່ ?”.

ອານນົ ທ໌ ! ການທີ່ພິກຂຸໄດສູ້ ະມາທິ ຊະນດິ ທເ່ີ ຈົ້າຖາມນນ້ັ ມີຢ່.

“ມີຢແ່ ນວໃດ ຂາູ້ ນອູ້ ຍ !”.

ອານນົ ທ໌ ! ພກິ ຂຸໃນກໍລະນີນ້ີ ຍອ່ ມ ເຮດັ ໃນໃຈແນວນວ້ີ າ່ “ນນັ້ ສະງບົ ລະງບັ ນນ້ັ
ປະນຕີ : ນນ້ັ ເປນັ ທມັ ມະຊາຕ ເປນັ ບອ່ ນສະງບົ ລະງບັ ແຫງ່ ສງັ ຂາຣທງັ ປວງ ເປນັ
ບອ່ ນສະລດັ ຄນືຼ ຊ່ຶງອປຸ ະທິທງັ ປວງ ເປນັ ບອ່ ນດບັ ສນ້ິ ໄປແຫງ່ ຕນັ ຫາ ເປນັ ຄວາມຈາງ
ຄາຍ ເປນັ ຄວາມດບັ ເປນັ ນິບພານ”໑ ດັ່ງນ.້ີ

໑. ບາລີວ່າ “ເອຕງັ ສັນຕງັ ເອຕງັ ປະນີຕັງ ຢະທິທັງ ສບັ ພະສັງຂາຣະສະມະໂຖ ສັບພປະດປິ ະຕິນສິ ສຄັ ໂຄ
ຕນັ ຫັກຂະໂຢ ວຣິ າໂຄ ນິໂຣໂທ ນິບພານງັ ”.

໑໓໓໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ອານົນທ໌ ! ເຊັນ່ ນ້ີແລ ຊວື່ າ່ ການທ່ີພກິ ຂໄຸ ດສູ້ ະເພາະຊງ່ຶ ສະມາທິ ຊະນດິ ທບ່ີ ເ່ໍ ຮດັ
ໃນໃຈ ຊງ່ຶ ຈັກຂຸ (ແລະ) ຮບ ຊງຶ່ ໂສຕະ (ແລະ) ສຽງ ຊຶງ່ ຄານະ (ແລະ) ກ່ນິ ຊ່ຶງຊວິ ຫາ
(ແລະ) ຣສົ ຊຶ່ງກາຍ (ແລະ) ໂຜຕຖບັ ພະ ບ່ໍເຮັດໃນໃຈຊຶ່ງດິນ ຊຶ່ງນາໍ້ ຊຶ່ງໄຟ ຊຶງ່ ລມົ
ບ່ເໍ ຮັດໃນໃຈຊ່ຶງອາກາສານັນຈາຢະຕະນະ ຊຶ່ງວິນຍານນັ ຈາຢະຕະນະ ຊຶງ່ ອາກນິ ຈນັ
ຍາຢະຕະນະ ຊງ່ຶ ເນວະສັນຍານາສນັ ຍາຢະຕະນະ ບໍ່ເຮດັ ໃນໃຈຊ່ຶງໂລກນ້ີ ຊຶ່ງໂລກ
ອ່ນື ບໍ່ເຮດັ ໃນໃຈແມ່ນແຕ່ສິ່ງຊຶ່ງໄດ້ເູ ຫັນ ໄດູ້ຍິນ ໄດູ້ຮ້ສູ ຶກ ໄດູ້ຮູແ້ ຈ້ງູ ໄດູ້ບັນລຸ ໄດູ້
ສະແຫວງຫາ ໄດູ້ຕິດຕາມດູວ້ ຍໃນໃຈ ນ້ນັ ໆເລີຍ ; ແຕຍ່ ງັ ມກີ ານເຮດັ ໃນໃຈຢ່.

- ເອກາທສກ. ອງັ . ໒໔/໓໔໖/໒໑໕.

(ຂຄ້ໍ ວາມນ້ນັ ມີລັກສະນະແຫງ່ ການຈະເຣນີ ສະມາທິ ທມ່ີ ນີ ບິ ພານເປນັ ອາຣມົ ອາດຈະໃຊູ້
ເປນັ ຄາໍ ອະທບິ າຍແຫງ່ ຄາໍ ວາ່ “ອປຸ ະສະມານສຸ ສະຕ”ິ ແຫງ່ ອະນສຸ ສະຕິສບິ ໄດດູ້ ີ ດີກວາ່ ທ່ີ
ອະທິບາຍກັນຢ່ຢາ່ ງຄຸມເຄຼອື . ຍງ່ິ ກວ່ານນ້ັ ຍັງມຄີ ວາມພເິ ສດບ່ອນທ່ີວ່າ ງາ່ ຍສາໍ ລບັ ທກຸ ຄົນ ທຈີ່ ະ
ແຍກຈຕິ ອອກມາເສຍຈາກສງິ່ ທງັ ປວງ ມາກາໍ ນດົ ຢສ່ ະເພາະສງ່ິ ທເີ່ ປນັ ອະສງັ ຂະຕະ ນພີ້ ຽງສງ່ິ
ດຽວ ເຮດັ ໃຫ້ສູ ະແຫວງຫາຄວາມສຸຂ ຫຼື ຄວາມເຢນັ ຈາກພຣະນິບພານໄດງູ້ ່າຍຂຶ້ນ).

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໓໕

ຈາກຮບຊານໄປສອ່ າສະວກັ ຂະຢະຍານໂດຍກງົ

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸເຂາົ້ ໄປອາໄສໃນໝ່ບູ້ານ ຫືຼເຂຕແຫ່ງໃດແຫ່ງໜງ່ຶ ຢ,່ ເວລາເຊ້ົາ
ເຂາົ ຄອງຈວີ ອຣ ຖຼືບາຕ ເຂົ້າໄປສໝ່ ບ່ າູ້ ນ ຫືຼເຂຕນນ້ັ ເພອື່ ບນິ ດະບາຕ. ດູ້ວຍການ
ຮກັ ສາກາຍ, ຮັກສາວາຈາ, ຮກັ ສາຈິຕ, ຕງ້ັ ສະຕິໄວໝູ້ ້ນັ , ແລະດວູ້ ຍການສັງລວມ
ອິນຊທີ ັງຫາຍ, ເຂົາໄດູ້ ເຫນັ ຮບດວູ້ ຍຕາແລວູ້ ບ່ໍເປນັ ຜຖ່ ເືຼ ອາົ ໃນລກັ ສະນະທເີ່ ປນັ
ການຮວບຖຼເື ອາົ ທງັ ໝດົ (ລວມເປນັ ພາບດຽວ) ບໍເ່ ປນັ ຜຖ່ ເືຼ ອາົ ໃນລກັ ສະນະທເີ່ ປນັ ການ
ຖເຼື ອົາໂດຍແຍກເປັນສວ່ ນໆ ; ອະກສຸ ລົ ທມັ ອນັ ເປັນບາບ ຄືຼອະພິຊຊາ ແລະ ໂທມະ
ນສັ ສະ ຈະໄຫໄປຕາມບຄຸ ຄນົ ຜ່ບ່ໍສັງລວມຢ່ ຊ່ຶງອນິ ຊອີ ນັ ເປນັ ຕ້ົນເຫຕຄຼຕື າໃດ ເຂົາ
ຍ່ອມປະຕິບຕັ ເພອື່ ສັງລວມ ຊ່ຶງອິນຊນີ ນັ້ ຍ່ອມຮກັ ສາ ອນິ ຊຄີ ຕືຼ າ ຍອ່ ມເຖິງການ
ສັງລວມໃນອນິ ຊີຄຼຕື າ.

(ໃນກລໍ ະນແີ ຫ່ງ ອິນຊຄີ ຫືຼ ອນິ ຊີຄດືຼ ງັ ອນິ ຊຄີ ລືຼ ້ີນ ອນິ ຊຄີ ກຼື າຍ ແລະ ອນິ ຊຄີ ໃຼື ຈ ກມໍ ີຂໍ້ຄວາມທ່ີ
ໄດຕູ້ ຣັດໄວູ້ຮບແບບດຽວກນັ ).

ພິກຂນຸ ັ້ນພາຍຫງັ ອາຫາຣ ກບັ ຈາກບິນດະບາຕແລູວ້ ຍ່ອມເສບເສນາສະນະອັນ
ມດິ ງຽບຄປືຼ ່າ ເຫງາ້ົ ໄມູ້ ພເຂາົ ຮ່ອມຫ້ວູ ຍ ພ້ືນຖາ້ໍ ປາ່ ຊາູ້ ປ່າຮົກ ບ່ອນແຈູ້ງ ກອງເຟອືຼ ງ
(ເຍື່ອງໃດເຍື່ອງໜ່ຶງ). ເຂົາຢ່ປາ່ ຫຼື ຢ່ເຫງາ້ົ ໄມູ້ ຫຼື ຢ່ເຮືຼອນຫວ່າງ ຍອ່ ມນ່ງັ ຄຂູ້ າເຂົ້າເປັນ
ບນັ ລັງ ຕງ້ັ ກາຍກົງ ດາໍ ຣົງສະຕໝິ ້ນັ , ເຂົາລະ ອະພິຊຊາ ໃນໂລກ ມຈີ ິຕປາສະຈາກ
ອະພິຊຊາ ຊາໍ ລະຈຕິ ຈາກອະພິຊຊາຢ່ ; ລະ ພະຍາບາດ ອນັ ເປັນເຄ່ອື ງປະທຸສະຮູ້າຍ
ມີຈິຕປາສະຈາກພະຍາບາດ ເປນັ ຜ່ກະຣຸນາ ມຈີ ິຕຫວງັ ຄວາມເກ້ອື ກນໃນສັຕທັງ
ປວງ ຊາໍ ລະຈຕິ ຈາກພະຍາບາດ ອນັ ເປນັ ເຄອ່ື ງປະທສຸ ະຮາູ້ ຍຢ່ ; ລະ ຖນີ ະມດິ ທະ
ມຸ່ງຢ່ແຕຄ່ ວາມສະຫວ່າງໃນໃຈ ມີຈິຕປາສະຈາກຖນີ ະມດິ ທະ ມີສະຕິ ສັມປະຊນັ ຍະ
ຮູ້ສກຶ ໂຕ ຊາໍ ລະຈິຕຈາກຖີນະມິດທະ ຢ່ ; ລະ ອດຸ ທຈັ ຈະກກຸ ກຈຸ ຈະ ບໍ່ຟູ້ງຸ ຊາູ້ ນ ມີຈິຕ
ສະງບົ ຢ່ໃນພາຍໃນ ຊາໍ ລະຈິຕຈາກອຸດທັຈຈະກກຸ ກຸຈຈະຢ່ ; ລະ ວຈິ ກິ ຈິ ສາ ກູ້າວ
ຂາູ້ ມວິຈິກຈິ ສາເສຍໄດູ້ ບໍ່ຕູອ້ ງກາ່ ວວ່າ “ນອີ້ ນັ ໃດ ນຈີ້ ງັ່ ໃດ” ໃນກຸສົລທມັ ທັງຫາຍ
ຄອຍຊາໍ ລະຈິຕຈາກວຈິ ິກຈິ ສາຢ່.

໑໓໓໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພິກຂນຸ ້ັນ ເມື່ອລະນວິ ອຣຫູ້າປະການ ອນັ ເປັນເຄື່ອງເສ້ົາໝອງຈິຕ ແລະເຮັດໃຫູ້
ປນັ ຍາຖອຍກໍາລັງເຫາ່ຼົ ນີແ້ ລູ້ວ, ເພາະສະຫງດັ ຈາກກາມ ສະຫງດັ ຈາກອະກສຸ ົລທມັ
ເຂາົ ເຂາ້ົ ເຖງິ ປະຖມົ ມະຊານ ອນັ ມີວຕິ ົກວຈິ າຣ ມປີ ີຕິ ແລະສຸຂອັນເກດີ ແຕວ່ ເິ ວກ
ແລູ້ວແລຢ.່ ເຂາົ້ ເຖິງ ທຕຸ ຢິ ະຊານ ... ຕະຕຢິ ະຊານ ... ຈະຕຕຸ ຖະຊານ ແລວູ້ ແລຢ່.

(ເບງິ່ ລາຍລະອຽດກຽ່ ວກບັ ຮບຊານທງັ ສນ່ີ ້ີ ໄດ້ຈູ າກເລ່ືອງທ່ມີ ີຮບຊານທັງສ່ີ ເຊັ່ນທີໜ່ າູ້ ໑໒໗໘ ໃນໜັງສືຼເຫ້ັມຼ ນີ)້ .

ເຂາົ ນັ້ນເມ່ອື ຈຕິ ຕງ້ັ ໝນ້ັ ບໍຣສິ ຸດ ຜ່ອງໃສ ບໍ່ມີກເິ ລສ ປາສະຈາກອປຸ ະກເິ ລສ ເປັນ
ທັມມະຊາຕອ່ອນໂຍນ ຄວນແກ່ການງານ ຕງ້ັ ຢ່ໄດູ້ ເຖງິ ຄວາມບ່ຫໍ ວັນ່ ໄຫວ ເຊນ່ັ ນ້ີ
ແລູວ້ ກນໍ ອູ້ ມຈິຕໄປສະເພາະຕ່ໍ ອາສະວກັ ຂະຢະຍານ. ເຂົາຍ່ອມຮູ້ແຈູ້ງຕາມທເີ່ ປັນ
ຈິງວາ່ ນີ້ທຸກຂ໌, ນ້ີເຫຕໃຫູເ້ ກດີ ຂ້ຶນແຫງ່ ທຸກຂ໌, ນີຄ້ ວາມດບັ ບເໍ່ ຫືຼອແຫງ່ ທຸກຂ໌, ນ້ີຂໍ້
ປະຕບິ ຕັ ໃຫເູ້ ຖງິ ຄວາມດບັ ບເ່ໍ ຫຼອື ແຫງ່ ທຸກຂ໌ ; ແລະຍອ່ ມຮແູ້ ຈ້ງູ ຕາມທີ່ເປນັ ຈງິ ວ່າ
ເຫົ່າຼ ນີ້ອາສະວະ, ນີ້ເຫຕໃຫູເ້ ກດີ ແຫ່ງອາສະວະ, ນຄີ້ ວາມດບັ ບ່ເໍ ຫຼືອແຫງ່ ອາສະວະ,
ນ້ີຂໍ້ປະຕບິ ຕັ ໃຫູເ້ ຖງິ ຄວາມດບັ ບໍ່ເຫຼືອແຫງ່ ອາສະວະ. ເມືອ່ ຮຢູ້ ່ເຊ່ັນນ້ີເຫນັ ຢ່ເຊັ່ນນີ້ຈິຕ
ກຫໍ ດຸຼ ພົ້ນຈາກກາມາສະວະ ພະວາສະວະ ແລະ ອະວິຊຊາສະວະ ; ເມອື່ ຈິຕຫຸຼດພົ້ນ
ແລູ້ວ ກໍເກີດຍານວາ່ ຫດຼຸ ພນົ້ ແລູ້ວ. ເຂົາຍ່ອມຮູ້ແຈງູ້ ວ່າ “ຊາຕດບັ ສ້ິນແລູວ້ ພຣົມມະ
ຈັນຣຍຢ໌ ຈ່ ບົ ແລູ້ວ ກຈິ ຈ໌ທີຄ່ ວນເຮດັ ໄດູ້ເຮັດສາໍ ເລດັ ແລູ້ວ ກິຈຈ໌ອືນ່ ທ່ີຈະຕູ້ອງເຮດັ
ເພ່ືອຄວາມເປັນເຊັນ່ ນ້ີ ບໄໍ່ ດ້ມູ ີອີກ” ດ່ັງນ້.ີ

- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໑໑໓-໑໑໔/໗໖.

ໝວດ ຈ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ອານສິ ງົ ສຂ໌ ອງສມັ ມາສະມາທິ

ປະໂຍຊນຂ໌ ອງການຈະເຣນີ ສະມາທິ

ໄນຍະທໜີ ຶ່ງ : ເຫນັ ຄວາມບ່ໍທ່ຽງຂອງອາຍະຕະນກິ ະທມັ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຈາົ້ ທງັ ຫາຍຈງ່ົ ຈະເຣນີ ສະມາທເິ ທນ້ີ . ພິກຂຸ ທ. ! ເມອ່ື ພກິ ຂມຸ ຈີ ຕິ ເປນັ
ສະມາທແິ ລວູ້ (ທມັ ລກັ ສະນະ) ຍ່ອມປາກດົ ຕາມທເີ່ ປນັ ຈິງ. ພິກຂຸ ທ. ! ອນັ ໃດໜໍ ທ່ີຈະ
ປາກົດຕາມທເ່ີ ປນັ ຈງິ ?

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໓໗

ຈກັ ຂຸ ຈະປາກົດຕາມທ່ີເປັນຈິງວາ່ ເປນັ ອະນຈິ ຈງັ ດງັ່ ນີ້ ;
ຮບທງັ ຫາຍ ຈະປາກດົ ຕາມທີ່ເປັນຈິງວາ່ ເປນັ ອະນຈິ ຈງັ ດັ່ງນ້ີ ;
ຈກັ ຂວຸ ນິ ຍານ ຈະປາກດົ ຕາມທີ່ເປັນຈິງວາ່ ເປນັ ອະນຈິ ຈັງ ດ່ງັ ນ້ີ ;
ຈກັ ຂສຸ ມັ ຜສັ ຈະປາກດົ ຕາມທ່ີເປັນຈິງວ່າເປນັ ອະນຈິ ຈັງ ດ່ັງນ້ີ ;
ເວທະນາ ອນັ ເກີດຂນຶ້ ເພາະຈກັ ຂຸສມັ ຜັສເປນັ ປັຈຈັຍ ເປນັ ສຸຂກດໍ ີ ເປນັ ທກຸ ຂ໌
ກໍດີ ເປັນອະທຸກຂະມະສຸຂກດໍ ີ ຍ່ອມປາກດົ ຕາມທເີ່ ປນັ ຈງິ ວ່າເປັນ ອະນຈິ ຈງັ ດງັ່ ນີ້ ;

(ກລໍ ະນແີ ຫ່ງໝວດ ໂສຕະ ຄານະ ຊວິ ຫາ ກາຢະ ແລະ ມະນະ ກມໍ ຂີ ຄ້ໍ ວາມທີ່ຕຣັດໄວູ້
ແບບດຽວກນັ ).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຈົ້າທັງຫາຍຈງ່ົ ຈະເຣນີ ສະມາທິເທ້ນີ ເມ່ອື ພິກຂຸມຈີ ິຕເປນັ ສະມາທິ
ແລູວ້ (ທມັ ລັກສະນະ) ຍອ່ ມປາກົດຕາມທ່ີເປັນຈິງ.

- ສລາ. ສງັ . ໑໘/໑໘໑/໒໔໙.

ໄນຍະທີສອງ : ເຫັນຄວາມເກດີ ດບັ ຂອງເບັນຈະຂັນທ໌

ພິກຂຸ ທ. ! ເຈົ້າທງັ ຫາຍ ຈງ່ົ ຈະເຣນີ ສະມາທິເທນ້ີ . ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຜຸ ມ່ ຈີ ຕິ ເປນັ
ສະມາທແິ ລວູ້ ຍອ່ ມຮແູ້ ຈງູ້ ຕາມທເ່ີ ປນັ ຈງິ . ພິກຂຸນ້ນັ ຍອ່ ມຮູ້ແຈງູ້ ຕາມທີເ່ ປັນຈິງ ຊຶ່ງ
ອນັ ໃດໜໍ ? ພິກຂຸນ້ັນຍ່ອມ ຮແູ້ ຈ້ງູ ຕາມທເ່ີ ປນັ ຈງິ ຊ່ຶງຄວາມເກດີ ຂນ້ຶ ແລະ ຄວາມດບັ
ໄປແຫງ່ ຮບ ... ແຫງ່ ເວທະນາ ... ແຫງ່ ສນັ ຍາ ... ແຫ່ງສງັ ຂາຣ ... ແຫງ່ ວນິ ຍານ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ການເກດີ ຂນຶ້ ແຫງ່ ຮບ ... ແຫງ່ ເວທະນາ ... ແຫງ່ ສນັ ຍາ ... ແຫງ່
ສງັ ຂາຣ ... ແຫງ່ ວນິ ຍານ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນກລໍ ະນີນ້ີ ຍ່ອມເພີດເພີນ ຍ່ອມພາໍ່ ສັນລະເສນີ ຍອ່ ມເມາົ ໝົກ
ຢ່. ພິກຂນຸ ນ້ັ ຍອ່ ມເພີດເພນີ ຍ່ອມພໍາ່ ສນັ ລະເສນີ ຍອ່ ມເມາົ ໝົກຢ່ ຊຶ່ງອັນໃດໜໍ ?

໑໓໓໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂຸນນ້ັ ຍອ່ ມເພີດເພນີ ຍອ່ ມພ່ໍາສັນລະເສີນ ຍ່ອມເມາົ ໝົກຢ່ຊຶ່ງ ຮບ.
ເມອ່ື ພກິ ຂນຸ ນັ້ ເພດີ ເພນີ ພາໍ່ ສນັ ລະເສນີ ເມາົ ໝກົ ຢ່ ຊງ່ຶ ຮບ, ນນັ ທິ (ຄວາມເພີນ) ຍອ່ ມ
ເກດີ ຂນ້ຶ . ຄວາມເພນີ ໃດໃນຮບ, ຄວາມເພນີ ນນັ້ ຄອຼື ປຸ າທານ. ເພາະອປຸ າທານຂອງ
ພກິ ຂນຸ ນັ້ ເປນັ ປຈັ ຈຍັ ຈຶ່ງມພີ ບົ ; ເພາະມພີ ບົ ເປນັ ປຈັ ຈຍັ ຈງຶ່ ມີຊາຕ ; ເພາະມີຊາຕເປນັ
ປຈັ ຈຍັ , ຊະຣາ ມຣໍ ະນະ ໂສກະປະຣິເທວະ ທກຸ ຂະ ໂທມະນສັ ສະ ອປຸ າຍາສະ
ທງັ ຫາຍ ຈງ່ຶ ເກດີ ຂນຶ້ ຄບົ ຖວູ້ ນ ; ຄວາມເກດີ ຂ້ຶນພູອ້ ມແຫ່ງກອງທກຸ ຂ໌ທັງໝດົ ນີ້ ຍ່ອມມີ
ດູ້ວຍອາການດງ່ັ ນ້ີ.

(ກໍລະນີຂອງ ການເກດີ ຂນ້ຶ ແຫງ່ ເວທະນາ ແຫ່ງ ສນັ ຍາ ແຫງ່ ສງັ ຂາຣ ແຫ່ງ ວນິ ຍານ ກມໍ ີ
ຂ້ຄໍ ວາມທ່ີຕຣສັ ແບບດຽວກນັ ປ່ຽນແຕ່ຊຂື່ ນັ ທທ໌ ໍ່ນ້ັນ).

ພິກຂຸ ທ. ! ຄວາມດບັ ແຫງ່ ຮບ ... ແຫງ່ ເວທະນາ ... ແຫງ່ ສັນຍາ ... ແຫ່ງ ສງັ ຂາຣ
... ແຫງ່ ວນິ ຍານ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸໃນກລໍ ະນນີ ້ີ ຍ່ອມ ບ່ໍເພດີ ເພນີ ຍ່ອມ ບໍ່ພາ່ໍ ສນັ ລະເສນີ ຍອ່ ມ ບໍ່
ເມາົ ໝກົ ຢ່. ພິກຂນຸ ້ັນຍອ່ ມບໍ່ເພດີ ເພນີ ຍອ່ ມບໍ່ພ່ໍາສນັ ລະເສີນ ຍອ່ ມບ່ເໍ ມົາໝກົ ຢ່ ຊ່ຶງ
ອັນໃດໜໍ ?

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂຸນນັ້ ຍ່ອມບໍ່ເພດີ ເພນີ ຍ່ອມບ່ພໍ ່ໍາສັນລະເສີນ ຍ່ອມບເໍ່ ມົາໝົກຢ່ຊ່ຶງ
ຮບ. ເມອື່ ພກິ ຂນຸ ນັ້ ບເໍ່ ພດີ ເພນີ ບພໍ່ າ່ໍ ສນັ ລະເສນີ ບເໍ່ ມາົ ໝກົ ຢຊ່ ່ຶງ ຮບ, ນນັ ທິ (ຄວາມ
ເພນີ ) ໃດໃນຮບ, ນນັ ທນິ ນັ້ ຍອ່ ມດບັ ໄປ. ເພາະຄວາມດບັ ໄປແຫງ່ ນນັ ທຂິ ອງພິກຂນຸ ນ້ັ
ຈງ່ຶ ມຄີ ວາມດບັ ແຫງ່ ອປຸ າທານ ; ເພາະມຄີ ວາມດບັ ແຫງ່ ອປຸ າທານຈງຶ່ ມຄີ ວາມດບັ
ແຫງ່ ພບົ ; ເພາະມຄີ ວາມດບັ ແຫ່ງພບົ ຈງ່ຶ ມຄີ ວາມດບັ ແຫງ່ ຊາຕ ;

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໓໙

ເພາະມຄີ ວາມດບັ ແຫງ່ ຊາຕນນ້ັ ແລ ຊະຣາ ມຣໍ ະນະ ໂສກະປະຣະເທວະ ທກຸ ຂະ
ໂທມະນສັ ສະ ອປຸ າຍາສະທງັ ຫາຍ ຈ່ງຶ ດບັ ສນ້ິ ; ຄວາມດບັ ລງົ ແຫງ່ ກອງທກຸ ທັງໝົດນີ້
ຍ່ອມມດີ ້ວູ ຍອາການດງ້ັ ນີ.້

(ໃນກລໍ ະນຂີ ອງ ການດບັ ແຫງ່ ເວທະນາ ແຫ່ງ ສັນຍາ ແຫງ່ ສງັ ຂາຣ ແຫງ່ ວນິ ຍານ ກມໍ ີ
ຂຄ້ໍ ວາມທຕ່ີ ຣສັ ແບບດຽວກັນ ປ່ຽນແຕ່ຊ່ືຂັນທທ໌ ່ໍນັ້ນ).

ພິກຂຸ ທ. ! ນີ້ຄຼືຄວາມດບັ ແຫ່ງຮບ ... ແຫງ່ ເວທະນາ ... ແຫ່ງສນັ ຍາ ... ແຫ່ງ
ສງັ ຂາຣ ... ແຫ່ງວນິ ຍານ, ແລ.

- ຂນັ ທ. ສງັ . ໑໗/໑໘-໑໙/໒໗-໒໙.

ອະນພຸ າບແຫງ່ ສະມາທິ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພວກເຈາົ້ ຈົ່ງຈະເຣີນສະມາທິເທ້ນີ . ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸຜ່ ມຈີ ຕິ ຕງ້ັ ໝນັ້
ເປນັ ສະມາທແິ ລວູ້ ຍອ່ ມຮໄູ້ ດຕູ້ າມທເ່ີ ປນັ ຈງິ . ຮໄູ້ ດູຕ້ າມເປນັ ຈງິ ຊ່ຶງອັນໃດໜໍ ? ຮູໄ້ ດູ້
ຕາມຄວາມເປັນຈງິ ຊ່ຶງຄວາມຈິງອນັ ປະເສີດວາ່ “ນ້ເີ ປນັ ທກຸ ຂ໌, ນເ້ີ ປັນເຫຕໃຫເູ້ ກີດ
ຂ້ນຶ ແຫງ່ ທຸກຂ໌, ນເີ້ ປັນຄວາມດັບບເໍ່ ຫຼືອແຫ່ງທກຸ ຂ,໌ ແລະ ນີ້ເປັນທາງການດາໍ ເນີນໃຫູ້
ເຖິງຄວາມດັບບໍເ່ ຫຼອື ແຫງ່ ທກຸ ຂ໌,” ດງ່ັ ນີ້. ພິກຂຸ ທ. ! ພວກເຈາ້ົ ຈ່ົງຈະເຣີນສະມາທິ
ເທນ້ີ . ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂຸຜ່ມຈີ ິຕຕ້ງັ ໝນັ້ ເປັນສະມາທແິ ລູ້ວ ຍ່ອມຮູ້ໄດ້ຕູ າມທ່ີເປນັ ຈງິ .

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນັ້ນ ໃນກໍລະນີນ້ີ ພວເຈົ້າຈ່ງົ ຕັ້ງຄວາມພຽນ ເພອ່ື ໃຫຮູ້ ວູ້ າ່
“ນເີ້ ປນັ ທຸກຂ,໌ ນ້ີເປນັ ເຫຕໃຫູ້ເກີດຂນ້ຶ ແຫງ່ ທກຸ ຂ໌, ນເີ້ ປນັ ຄວາມດບັ ບໍ່ເຫຼືອແຫງ່ ທກຸ ຂ໌,
ແລະ ນ້ເີ ປນັ ທາງການດາໍ ເນນີ ໃຫູ້ເຖິງຄວາມດັບບໍ່ເຫອຼື ແຫ່ງທຸກຂ໌,” ດັ່ງນີ້ເທ້ນີ .

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໕໒໐/໑໖໕໔.

(ໃນສຕອ່ືນ ຊງົ ສະແດງອະນພຸ າບແຫງ່ ສະມາທິ ດູວ້ ຍການຮແູ້ ຈ້ງູ ການເກີດຂ້ນຶ ແຫ່ງຂນັ ທ໌ຫາູ້
ກມໍ ີ. - ໑໗/໑໘/໒໗. (ເບ່ິງລາຍລະອຽດຂອງຄວາມເກີດຂ້ນຶ ແລະ ຄວາມດບັ ໄປແຫງ່ ຂັນທຫ໌ ູ້າ ໃນ
ໜງັ ສືຼ ປະຕິຈຈ. ໂອ. ໜາູ້ ໑໒໗-໑໓໑ ແລະ ທີ່ໜາູ້ ໓໓໘-໓໔໑).

໑໓໔໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ໃນສຕອ່ນື ສະແດງໄວູ້ດູ້ວຍການຮູ້ແຈູ້ງ ອະຢະຕະນິກະທມັ ໖ ໝວດໆລະ ໕ ຢາ່ ງ ຄຼື : ຈກັ ຂຸ
ຮບ ຈັກຂວຸ ນິ ຍານ ຈກັ ຂສຸ ມັ ຜສັ ເວທະນາ ທີ່ເກດີ ຂຶນ້ ຈາກຈກັ ຂຸສັມຜສັ ໆລໆ ... ລວມເປນັ ຮແູ້ ຈງູ້
ອາຢະຕະນກິ ະທມັ ໓໐ ຢ່າງ ວາ່ ເປນັ ອະນິຈຈັງ ກໍມ.ີ - ໑໘/໙໙/໑໔໗. ອີກສຕໜງຶ່ ສະແດງໄວູ້ດ້ວູ ຍ
ການປາກດົ ຂອງອາຢະຕະນກິ ະທັມທງັ ໖ ໝວດນນ້ັ ໂດຍຄວາມເປນັ ອະນຈິ ຈງັ ກມໍ ີ. - ໑໘/໑໘໐/
໒໔໙).

ອານສິ ງົ ສຂ໌ ອງການໂດດດຽ່ ວ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຈ້າົ ທັງຫາຍຈ່ົງເປັນຜ່ມີຄວາມໂດດດຽ່ ວ (ປະຕິສັລລານະ) ເປນັ ທີ່ມາ
ຍນິ ດີ ຍນິ ດີແລ້ວູ ໃນການໂດດດຽ່ ວ ຈນົ ເປນັ ຜ່ຕາມປະກອບ ເຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍ
ໃນ ມີຊານອັນຕົນບ່ໍປະຖິ້ມ ປະກອບດູ້ວຍວປິ ັສສະນາ ເພມ່ີ ພນຄວາມຍິນດີໃນສຸນຍາ
ຄານຢ່ເທນີ້ . ພິກຂຸ ທ. ! ເມອື່ ປະພຕຶ ເຮັດເຊັ່ນນນ້ັ ຢ,່ ຜົລເຍື່ອງໃດເຍ່ອື ງໜ່ຶງ ໃນ
ບັນດາຜລົ ທງັ ສອງ ເປັນອນັ ເຈົ້າຫວງັ ໄດຄູ້ ຼື : ອະຣະຫນັ ຕະຜລົ ໃນທຕິ ຖະທມັ ນີ້ ຫືວຼ າ່
ເມອ່ື ເຊອ້ື (ອຸປະທິ) ເຫອຼື ຢ່ ກໍມີ ຄວາມເປນັ ອະນາຄາມີ.

- ອຕິ ວິ .ຸ ຂ.ຸ ໒໕/໒໕໙/໒໒໓.

(ໃນສຕອນ່ື ສະແດງອານສິ ງົ ສ໌ແຫງ່ ການໂດດດຽ່ ວໄວ້ດູ ວູ້ ຍການ ຮແູ້ ຈງູ້ ຄວາມເກດີ ຂນ້ຶ ແລະ
ຄວາມດບັ ໄປແຫງ່ ຂນັ ທຫ໌ າູ້ ກໍມີ ; - ໑໗/໒໐/໓໐. (ເບງິ່ ລາຍລະອຽດຂອງຄວາມເກດີ ແລະ ຄວາມ
ດັບແຫ່ງຂນັ ທຫ໌ າູ້ ໃນໜັງສືຼ ປະຕຈິ ຈ. ໂອ. ໜາູ້ ໒໕໙-໒໖໒ ແລະ ໜ້າູ ໓໓໘-໓໔໑.

ໃນສຕອືນ່ ສະແດງໄວູ້ດູ້ວຍການຮູ້ແຈູ້ງ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈສ໌ ່ີ ກມໍ ີ ດງ່ັ ທ່ໄີ ດຍູ້ ກົ ເອາົ ມາໄວູໃ້ ນ
ພາກນໍາ ໃນໜງັ ສຼືເຫມ້ັຼ ນ້ີ ຢ່ໜາູ້ ໗໕.

ໃນສຕອື່ນສະແດງໄວູດ້ ວູ້ ຍການຮູແ້ ຈ້ງູ ອະຢະຕະນກິ ະທມັ ໖ ໝວດໆ ລະ ໕ ຢາ່ ງຄືຼ : ຈກັ ຂຸ
ຮບ ຈັກຂວຸ ນິ ຍານ ຈກັ ຂຸສັມຜສັ ເວທະນາ ທເ່ີ ກດີ ຂຶນ້ ຈາກຈັກຂສຸ ັມຜັສ ໆລໆ ລວມເປັນຮູ້ແຈງູ້
ອະຢະຕະນກິ ະທັມ ໓໐ ຢາ່ ງ ວາ່ ເປັນອະນິຈຈັງ ກໍມ.ີ - ໑໘/໑໐໐/໑໔໘.

ໃນສຕອນື່ ສະແດງໄວູ້ດູ້ວຍ ການປາກດົ ຂອງອະຢະຕະນກິ ະທັມທັງ ໖ ໝວດນ້ັນ ໂດຍຄວາມ
ເປນັ ອະນິຈຈັງ ກໍມ.ີ - ໑໘/໑໘໑/໒໕໐).

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໔໑

ພຽງປະຖມົ ມະຊານ ກຊໍ ວ່ື ່າເປນັ ບອ່ ນຫບົ ໄພຈາກມາຣ

(ພຣະຜມ່ ພີ ຣະພາຄເຈົ້າ ໄດູ້ຕຣັດຂຄ້ໍ ວາມປາຣົບການສົງຄາມ ລະຫວ່າງເທະດາ ແລະ ອະສຣ : ຖາູ້ ຝ່າຍໃດ
ບແໍ່ ພູ້ ຖກຼື ໄລ່ຕິດຕາມໄປຈົນເຖງິ ພົບເປັນບອ່ ນຢ່ແຫງ່ ຕົນ ກໍພ້ົນຈາກການຖກືຼ ໄລ່ຕິດຕາມ ບວໍ່ ່າຈະເປັນຝາ່ ຍໃດ.
ສະຫຸຼບຄວາມວ່າ ພບົ ແຫ່ງຕົນເປັນທີເ່ ພ່ິງບ່ອນຕູ້ານທານຂອງຕນົ ສໍາລັບສາມນັ ຊົນທ່ົວໄປ ; ສວ່ ນສາໍ ລັບພິກຂຸ
ນນ້ັ ຕຣັດວ່າ :-)

ພິກຂຸ ທ. ! ເຊັ່ນໃດກໍເຊນ່ັ ນັ້ນ : ໃນສະໄໝໃດ ພິກຂຸສະຫງດັ ຈາກກາມ ສະຫງັດຈາກ
ອະກຸສົລທມັ ເຂ້າົ ເຖິງ ປະຖມົ ມະຊານ ອນັ ມວີ ິຕກົ ມີວຈິ າຣ ມີປີຕແິ ລະສຸຂ ອນັ ເກີດແຕ່
ວິເວກແລູ້ວແລຢ່ ; ພິກຂຸ ທ. ! ໃນສະໄໝນັນ້ ພກິ ຂຸຍ່ອມຄດິ ດັງ່ ນີ້ວາ່ “ໃນກາລນ້ເີ ຮົາ
ມີຕນົ ອນັ ເຖງິ ແລວູ້ ຊຶ່ງບອ່ ນຕູ້ານທານສາໍ ລບັ ສັຕຜ່ຢາູ້ ນຢ່ ມາຣຈະບໍສ່ າມາດ
ເຮດັ ຫຍັງໄດູ້”. ພິກຂຸ ທ. ! ແມ່ນວາ່ ມາຣຜ່ມບີ າບ ກໍຄດິ ດ່ງັ ນວ້ີ າ່ “ໃນກາລນີ້ ພິກຂຸມີ
ຕົນອັນເຖິງແລູ້ວ ຊ່ຶງບ່ອນຕ້າູ ນທານສາໍ ລບັ ສັຕຜ່ຢູາ້ ນຢ່ ເຮາົ ຈັກເຮັດຫຍງັ ບໄ່ໍ ດູ້”.

(ໃນກລໍ ະນນີ ແຫ່ງ ທຸຕິຢະຊານ ຕະຕຢິ ະຊານ ແລະ ຈະຕຕຸ ຖະຊານ ກໄໍ ດູ້ຕຣັດຂໍຄ້ ວາມແບບ
ດຽວກັນ ຜິດກັນແຕ່ຊແ່ື ຫ່ງຊານ ບ່ຈໍ າໍ ເປັນຕ້ອູ ງນາໍ ມາໃສ່ໄວໃູ້ ນບ່ອນນໃີ້ ຫຍູ້ ດືຼ ຍາວ ຈະຂ້າູ ມໄປ
ຍັງຂຄ້ໍ ວາມທກີ່ ່າວເຖິງອາກາສານັນຈາຢະຕະນະ).

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນສະໄໝໃດ ພກິ ຂຸ ເພາະກູ້າວຂາູ້ ມ ຊຶງ່ ຮບສນັ ຍາເສຍໄດູ້ໂດຍ
ປະການທງັ ປວງ ເພາະການດບັ ໄປແຫງ່ ປະຕຄິ ະສນັ ຍາ ເພາະການບໍ່ເຮດັ ໄວ້ໃູ ນໃຈ
ຊ່ຶງນານັຕຕະສນັ ຍາ ຈງ່ຶ ເຂາ້ົ ເຖິງອາກາສານນັ ຈາຢະຕະນະ ອນັ ມີການເຮດັ ໃນໃຈວ່າ
“ອາກາສບມໍ່ ີທສ່ີ ິ້ນສດຸ ” ດງ່ັ ນີ້ ແລວູ້ ແລຢ່. ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸນເີ້ ຮົາກ່າວວ່າໄດເູ້ ຮດັ ມາຣ
ໃຫເູ້ ຖງິ ທສ່ີ ດຸ ໃຫບູ້ ມ່ໍ ທີ າງໄປ ໄດເູ້ ຖງິ ບອ່ ນຊ່ຶງຈກັ ຂຂຸ ອງມາຣຜມ່ ບີ າບມອງບເ່ໍ ຫນັ .

໑໓໔໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(ໃນກລໍ ະນແີ ຫງ່ ສະມາບຕັ ທຕ່ີ ິດໄປຄຼື ວນິ ຍານນັ ຈາຢະຕະນະ ອາກນິ ຈນັ ຍາຢະຕະນະ ແລະ
ເນວະສນັ ຍານາສັນຍາຢະຕະນະ ກໍໄດຕູ້ ຣດັ ຂຄໍ້ ວາມແບບດຽວກັນ ຜດິ ກັນແຕຊ່ ື່ແຫ່ງຊານ ບໍຈ່ າໍ
ເປນັ ຕູ້ອງນໍາມາໃສ່ໄວູ້ໃນບອ່ ນນໃີ້ ຫຍູ້ ຼດື ຍາວ. ສວ່ ນໃນກໍລະນີແຫງ່ ສັນຍາເວທະຢຕິ ະນໂິ ຣດນັນ້
ໄດຕູ້ ຣັດວ່າ :-)

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນສະໄໝໃດ ພກິ ຂຸ ເພາະກູາ້ ວຂາູ້ ມຊງຶ່ ເນວະສນັ ຍານາສນັ ຍາຢະຕະ
ນະ ເສຍໄດູ້ໂດຍປະການທງັ ປວງ ຈຶ່ງເຂ້າົ ເຖິງ ສນັ ຍາເວທະຢຕິ ະນໂິ ຣດ ແລ້ວູ ແລຢ,່
ອາສະວະຂອງເຂາົ ກສໍ ນິ້ ສດຸ ໄປເພາະເຫນັ ແລວູ້ ດວູ້ ຍປນັ ຍາ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸ
ນ້ເີ ຮາົ ກ່າວວາ່ ໄດູ້ເຮັດມາຣໃຫູ້ເຖິງບອ່ ນສດຸ ໃຫ້ບູ ມ່ໍ ີທາງໄປ ໄດເູ້ ຖິງບອ່ ນ ຊງຶ່
ຈກັ ຂຂຸ ອງມາຣຜມ່ ບີ າບມອງບເ່ໍ ຫນັ . ຂາູ້ ມໄດແູ້ ລ້ວູ ຊຶ່ງເຄອ່ື ງຂອູ້ ງ (ຄຕືຼ ນັ ຫາ)
ໃນໂລກ ດງ່ັ ນ.້ີ

- ນວກ. ອງັ . ໒໓/໔໕໐-໔໕໓/໒໔໓.

(ຜ່ສກຶ ສາຈົ່ງສັງເກດໃຫ້ເູ ຫັນວ່າ ເມືອ່ ຈິຕຢໃ່ ນປະຖມົ ມະຊານ, ພຽງທນ່ໍ ້ນັ ຈິຕກຈໍ ະພ້ນົ ຈາກ
ການລົບກວນທາໍ ຮາູ້ ຍຂອງມາຣ ຄືຼນວິ ອຣ ກເິ ລສ ແລະຄວາມຮູສ້ ກຶ ອັນເປັນທຸກຂ໌ອື່ນໆ ເພາະ
ອາໍ ນາດຂອງປະຖມົ ມະຊານ ມີຫາຍພໍທ່ີຈະລະງບັ ຄວາມຮູສ້ ກຶ ອັນເປນັ ທກຸ ຂ໌ນັນ້ ເສຍໄດູ້ ເຖງິ ຈະ
ບຕ່ໍ ະຫອດໄປ ກໍຕູ້ອງໄດູ້ໃນໄລຍະໜ່ຶງໆ ເພືອ່ ເປັນໂອກາດໃຫໄູ້ ດູ້ປະຕິບຕັ ສງຂນ້ຶ ໄປ ຈນົ ເຖງິ ທ່ີ
ສຸດ. ດັງ່ ນັ້ນ ເຮາົ ຄວນຝຶກຝນົ ຢາ່ ງໜອູ້ ຍທີສ່ ດຸ ໃນປະຖມົ ມະຊານ ສໍາລບັ ເປນັ ບ່ອນລ້ີພຍັ ຈາກ
ມາຣເມື່ອໃດກໄໍ ດູ້ ດັ່ງກ່າວແລູ້ວ).

ພຽງປະຖມົ ມະຊານ ກບໍ າໍ ບດັ ກເິ ລສອນັ ເປນັ ເຄອ່ື ງກວນໃຈໄດູ້

(ໃນຕອນຕນ້ົ ແຫງ່ ພຣະບາລີສຕນ້ີ ຕຣດັ ເລົຼ່າເຖງິ ຊ້າູ ງຈ່າຝງ ລໍາຄານຢ່ດວູ້ ຍການລົບກວນ
ຂອງຊາູ້ ງພາຍ ຊູ້າງພງັ ຊາູ້ ງລ້ນຸູ ແລະລກຊູ້າງ ທ່ຕີ ດິ ຕາມຫູຸ້ມລູ້ອມ ໂດຍກິນຫຍາູ້ ອ່ອນເສຍກອ່ ນ
ແດ່ ກິນຍອດໄມູ້ ທ່ີຫັກລງົ ມາໄດ້ເູ ສຍກ່ອນແດ່ ລງົ ໄປເຮັດໃຫູ້ນ້ໍາຂຸ່ນເສຍກອ່ ນແດ່ ຖືກຼ ຍ່າງບຽດ
ແຫຍູ້ ເມອ່ື ຂ້ນຶ ມາຈາກນາໍ້ ແດ່ ຈ່ງຶ ຕັດສນິ ໃຈຜາ່ ຍໄປຢຜ່ ່ດຽວ ບໍ່ຕູອ້ ງທນົ ຄວາມລໍາຄານອີກຕໄໍ່ ປ
ຫກັ ກງິ່ ໄມູ້ຟາດໂຕ ລະງັບຄວາມຄນັ ໂຕຢຢ່ ່າງສະບາຍ ເປັນອຸປະມາດງ່ັ ນແີ້ ລວູ້ ໄດູ້ຕຣດັ ເຖິງ
ພິກຂຸໃນກໍລະນີນ້ີ ດ່ັງຕ່ໍໄປນີ້ :-)

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໔໓

ພິກຂຸ ທ. ! ຂນ້ໍ ີ້ກໍເຊ່ັນນນັ້ : ໃນສະໄໝໃດພິກຂຸ໑ ເປນັ ຜ່ອ່ັງອໍຢ່ດວູ້ ຍພິກຂຸ ພກິ ຂຸນີ
ອຸປາສົກ ອຸປາສິກາ ຣາຊາ ມະຫາອາມາດຂອງຣາຊາ ເດຍຣະຖີ ແລະສາວກົ ຂອງ
ເດຍຣະຖີທັງຫາຍ : ພິກຂຸ ທ. ! ໃນສະໄໝນ້ນັ ພິກຂນຸ ້ນັ ໄດູມ້ ຄີ ວາມຄດິ ວາ່ “ດຽວນີ້
ເຮາົ ອັງ່ ອໍຢດ່ ູ້ວຍພກິ ຂຸ ພິກຂຸນີ ອປຸ າສົກ ອຸປາສິກາ ຣາຊາ ມະຫາອາມາດຂອງຣາຊາ
ເດຍຣະຖີ ແລະສາວົກຂອງເດຍຣະຖີທັງຫາຍ. ຖູາ້ ຈ່ັງຊນ້ັ , ເຮົາຄວນຜາ່ ຍອອກຈາກ
ໝ່ຄະນະ ໄປຢ່ຜ່ດຽວເທນ້ີ ” ດ່ັງນ.ີ້

ພກິ ຂນຸ ັ້ນ ເສບເສນາສະນະອັນມິດງຽບ ຄືປຼ ່າເຫ່າົຼ ເຫງົ້າໄມູ້ ພເຂາົ ຮ່ອມຫວູ້ ຍ
ພ້ືນຖ້າໍ ປ່າຊູ້າ ປ່າຮົກ ບ່ອນແຈງູ້ ກອງເຟຼືອງ. ເຂົານ້ັນໄປແລ້ວູ ສປ່ ່າ ກໍຕາມ ສ່ເຫງົ້າ
ໄມກູ້ ໍຕາມ ສເ່ ຮອືຼ ນຫວາ່ ງກຕໍ າມ ນັ່ງຄູ້ຂາເຂົາ້ ມາໂດຍຮອບແລ້ວູ ຕັ້ງກາຍກົງ ດາໍ ຣງົ
ສະຕໝິ ັນ້ , ເຂົາ ລະອະພິຊຊາ ໃນໂລກ ມຈີ ິຕປາສະຈາກອະພຊິ ຊາ ຊໍາລະຈຕິ ຈາກ
ອະພຊິ ຊາຢ່ ; ລະພະຍາບາດ ອນັ ເປັນເຄື່ອງປະທຸສະຮາູ້ ຍ ມີຈິຕປາສະຈາກ
ພະຍາບາດ ເປນັ ຜ່ກະຣນຸ າ ມີຈິຕຫວັງຄວາມເກ້ອື ກນໃນສັຕທັງປວງ ຊາໍ ລະຈິຕຈາກ
ພະຍາບາດ ອັນເປັນເຄ່ືອງປະທຸສະຮູ້າຍຢ່ ; ລະຖນີ ະມດິ ທະ , ມຸ່ງຢແ່ ຕຄ່ ວາມ
ສະຫວາ່ ງໃນໃຈ ມີຈິຕປາສະຈາກຖີນະມິດທະ ມີສັມປະຊນັ ຍະຮູ້ສຶກໂຕ ຊໍາລະຈິຕ
ຈາກຖີນະມິດທະ ຢ່ ; ລະອດຸ ທຈັ ຈະກກຸ ກຈຸ ຈະ ບຟໍ່ ຸູ້ງຊາູ້ ນ ມີຈິຕສະງບົ ຢໃ່ ນພາຍໃນ
ຊໍາລະຈຕິ ຈາກອດຸ ທັຈຈະກຸກກຸຈຈະຢ່ ; ລະວຈິ ກິ ຈິ ສາ ກູ້າມຂາູ້ ມວຈິ ິກຈິ ສາເສຍໄດູ້ ບໍ່
ຕ້ອູ ງກາ່ ວວ່າ “ນອ້ີ ັນໃດ ນີ້ຈງ່ັ ໃດ” ໃນກສຸ ົລທັມທັງຫາຍ ຊໍາລະຈິຕຈາກ ວິຈກິ ິຈສາຢ່.

ພິກຂນຸ ້ັນ ລະນິວອຣທງັ ຫູ້າຢາ່ ງ ອັນເປັນເຄ່ອື ງເສົ້າໝອງຈິຕ ເຮັດໃຫູ້ປນັ ຍາໃຫູ້
ຖອຍກາໍ ລງັ ເຫົຼ່ານໄ້ີ ດແູ້ ລູ້ວ ສະຫງດັ ຈາກກາມ ສະຫງັດຈາອະກຸສລົ ທມັ ເຂາ້ົ ເຖິງ
ປະຖມົ ມະຊານ ອນັ ມວີ ຕິ ົກວິຈາຣ ມີປີຕິແລະສຂຸ ອນັ ເກດີ ແຕວ່ ິເວກແລ້ວູ ແລຢ່. ພິກຂຸ
ນນັ້ ບາໍ ບັດກເິ ລສເປັນເຄືອ່ ງກວນໃຈໄດູ້ ຢ່າງເປນັ ທີພ່ ໍໃຈຂອງຕນົ .

໑. ຄໍາວ່າ “ພກິ ຂຸ” ໃນບ່ອນນ້ີ ມຄີ ວາມໝາຍກ້ວູ າງ ລວມທັງພຣະອົງເອງ ແລະ ຜ່ປະຕິບັຕທັມຢ່ ເພາະຄວາມເຫັນ
ພຍັ ໃນວຕັ ຕະສົງສາຣທຸກທາ່ ນ, ໃນບ່ອນນ້ແີ ປຕາມບາລີ ຊ່ຶງມຢີ ່ພຽງຄໍາວາ່ ພິກຂຸຄໍາດຽວ.

໑໓໔໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(ໃນກລໍ ະນແີ ຫງ່ ການບນັ ລຸ ທຸຕິຢະຊານ ຕະຕຢິ ະຊານ ຈະຕຕຸ ຖະຊານ ອາກາສານນັ ຈາ
ຢະຕະນະ ຈົນເຖງິ ເນວະສນັ ຍານາສນັ ຍາຢະຕະນະ ກໍໄດູຕ້ ຣັດໄວ້ດູ ວູ້ ຍຂຄໍ້ ວາມແບບດຽວກນັ
ກັບ ກໍລະນແີ ຫງ່ ການບັນລຸປະຖົມມະຊານ ຂາູ້ ງເທິງນທ້ີ ກຸ ໂຕອກັ ສອນ ຕ່າງກັນແຕ່ຊຊື່ ານ. ສ່ວນ
ໃນກໍລະນແີ ຫງ່ ການບັນລຸ ສັນຍາເວທະຢິຕະນໂິ ຣດ ນນັ້ ຕຣດັ ວາ່ :-)

ພກິ ຂນຸ ັນ້ ເພາະກາູ້ ວຂາູ້ ມຊຶ່ງເນວະສນັ ຍານາສັນຍາຢະຕະນະ ເສຍໄດູໂ້ ດຍ
ປະການທງັ ປວງ ຈຶ່ງເຂາົ້ ເຖິງ ສນັ ຍາເວທະຢຕິ ະນິໂຣດ ແລ້ວູ ແລຢ່. ເພາະເຫັນ
ດວູ້ ຍປນັ ຍາ ອາສະວະຂອງເຂາົ ນນ້ັ ກສໍ ນສນ້ິ ໄປ. ເຂາົ ນນ້ັ ບາໍ ບດັ ກເິ ລສເປນັ
ເຄ່ອື ງກວນໃຈໄດູ້ ຢ່າງເປນັ ທພ່ີ ໍໃຈຂອງຕນົ ແລ.

- ນວກ. ອງັ . ໒໓/໔໕໓-໔໕໖/໒໔໔.

ເຈໂຕສະມາທທິ ສ່ີ າມາດເພີ່ມຜາສກຸ ທາງກາຍ

ອານນົ ທ໌ ! ສະໄໝໃດ ຕະຖາຄົຕ ເຂ້ົາເຖງິ ເຈໂຕສະມາທິ ອັນບມໍ່ ນີ ມິ ິຕ ເພາະ
ບເໍ່ ຮດັ ໃນໃຈຊ່ຶງນິມຕິ ທງັ ປວງ ແລະ ເພາະດັບເສຍຊຶ່ງເວທະນາບາງໝວດ
ແລວູ້ ແລຢ່ ; ສະໄໝນນັ້ ກາຍຂອງຕະຖາຄົຕ ກເໍ ປນັ ກາຍທຜີ່ າສຸກກວ່າ.

ອານົນທ໌ ! ເພາະເຫຕນນັ້ ເຈ້ົາທັງຫາຍຈ່ົງມີຕົນເປັນທ່ີເພ່ິງ ມີຕົນເປນັ ສະຣະນະ ມີ
ທມັ ເປັນທີ່ເພ່ິງ ມີທມັ ເປັນສະຣະນະ ຢາ່ ມີສ່ງິ ອນ່ື ເປັນສະຣະນະເລີຍ. (ຕໍໄ່ ປນໄີ້ ດູ້ຕຣັດ

ການປະຕບິ ັຕສະຕິປັຕຖານສ່ີ ໃນຖານະເປັນການມີຕົນເປັນທເີ່ ພ່ງິ ມີຕົນເປັນສະຣະນະ,
ແລວູ້ ຕຣດັ ວາ່ :-)

ອານົນທ໌ ! ໃນກາລບດັ ນີກ້ ໍຕາມ ໃນກາລທີລ່ ວ່ ງລັບໄປແລວູ້ ແຫງ່ ເຮາົ ກໍຕາມ ພກິ ຂຸ
ໃດ ມຕີ ນົ ເປນັ ທເີ່ ພງ່ິ ມຕີ ນົ ເປນັ ສະຣະນະ ມທີ ມັ ເປນັ ທີ່ເພງ່ິ ມທີ ມັ ເປນັ ສະຣະນະ ບມໍ່ ີ
ສງິ່ ອນື່ ເປນັ ສະຣະນະແລວູ້ , ພິກຂນຸ ນັ້ ຊວ່ື ່າເປນັ ຜເ່ ລດີ ທສີ່ ດຸ ແຫງ່ ພກິ ຂຜຸ ໃ່ ຝໃ່ ນ
ສກິ ຂາ.

- ມຫາ. ທ.ີ ໑໐/໑໑໘/໙໓.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໔໕

ບອ່ ນນງັ່ -ນອນ-ຢນືຼ -ຍາ່ ງ ອນັ ເປນັ ທບິ

“ຂູ້າແຕ່ພຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ບ່ອນນງັ່ ນອນສງໃຫຍ່ອນັ ເປນັ ທິບ ຊງ່ຶ ໃນບດັ ນ້ີ ພຣະໂຄດມົ ຜ່ຈະ
ເຣນີ ໄດູຕ້ າມປາຖນາ ໄດູໂ້ ດຍບໍ່ຍາກ ໂດຍບໍ່ລໍາບາກ ນນັ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?”

ພຣາມ ! ໃນກໍລະນນີ ີ້ ເຮາົ ເຂົາ້ ອາໄສບູາ້ ນ ຫຼືເຂຕໃດຢ່ ເວລາເຊາ້ົ ຄອງຈວີ ອຣ
ທ່ຽວໄປບິນດະບາຕໃນບ້າູ ນ ຫຼືເຂຕນ້ນັ . ເມື່ອເວລາຫັງອາຫາຣ ກັບຈາກບິນດະບາຕ
ແລູວ້ ທຽ່ ວໄປຕາມແນວປ່າ. ເຮາົ ນັນ້ , ວັຕຖຸໃດມີຢ່ໃນບ່ອນນນັ້ ໆ ຈະເປນັ ຫຍາູ້ ຫຼື
ໃບໄມ້ກູ ຕໍ າມ, ດຶງມາແລູ້ວ (ເຮດັ ເປນັ ບອ່ ນຮອງນ່ງັ ) ນ່ງັ ຄ້ບູ ນັ ລງັ ຕ້ັງກາຍກົງ ດໍາຣງົ ສະຕິ
ໝັນ້ , ເຮົານ້ນັ ສະຫງັດຈາກກາມ ແລະ ອະກຸສົລທມັ ທັງຫາຍ ຍ່ອມເຂ້າົ ເຖິງ ຊານທີ ໑
...໑ ທີ ໒ ... ທີ ໓ ... ທີ ໔ ອນັ ບມ່ໍ ີທຸກຂ໌ບໍ່ມສີ ຸຂ ມີແຕ່ສະຕິອັນບໍຣສິ ດຸ ເພາະອຸເປກຂາ
ແລູ້ວແລຢ່, ພຣາມ ! ເຮາົ ຂະນະທ່ີເປັນເຊັ່ນນ້ີ ຖູາ້ ຍ່າງຢ່, ໃນສະໄໝນນ້ັ ສະຖານທີ່
ບອ່ ນນັ້ນ ກຊໍ ວື່ າ່ ບອ່ ນຍາ່ ງອນັ ເປນັ ທບິ , ຖູ້າຢຼືນຢ່ ສະຖານທ່ີບ່ອນນັ້ນ ໃນສະໄໝນນ້ັ
ກຊໍ ວື່ າ່ ບອ່ ນຢນຼື ອນັ ເປນັ ທິບ, ຖາູ້ ນ່ງັ ຢ່ສະຖານທບ່ີ ່ອນນັນ້ ໃນສະໄໝນັນ້ ກໍຊວ່ື າ່
ອາສະນະທບິ , ຖ້າູ ສໍາເລັດການນອນຢ່ ສະຖານທ່ບີ ອ່ ນນັ້ນ ໃນສະໄໝນັນ້ ກໍຊວື່ າ່
ບອ່ ນນອນອນັ ເປນັ ທບິ . ພຣາມ ! ນແ້ີ ລ ບ່ອນນັງ່ ນອນສງໃຫຍ່ ອັນເປນັ ທບິ ຊຶ່ງໃນບັດ
ນ້ີ ເຮາົ ໄດຕູ້ າມປາຖນາ ໄດໂູ້ ດຍບໍ່ຍາກ ໂດຍບໍ່ລໍາບາກເລຍີ .

- ຕກິ . ອງັ . ໒໐/໒໓໔/໕໐໓.

໑. ບອ່ ນປະໄວດູ້ ູວ້ ຍຈຸດ ເບິ່ງຄໍາເຕັມເລ່ືອງຮບຊານທສີ ີ່ ເຊ່ນັ ໃນຫົວຂວໍ້ ່າ “ອາການທຢີ່ ໃ່ ນຊານ ເອີ້ນວ່າ
ຕະຖາຄົຕໄສຢາ” ຢໜ່ າູ້ ໑໓໐໙ ໃນໜັງສືເຼ ຫ້ມຼັ ນ້ີ

໑໓໔໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ທມັ ທເີ່ ຮດັ ຄວາມເປນັ ຜມ່ ອີ າໍ ນາດເໜອືຼ ຈຕິ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂຸ ປະກອບດວູ້ ຍທມັ ໗ ປະການ ແລ້ວູ ຍ່ອມ ເຮດັ ຈຕິ ຢໃ່ ນອາໍ ນາດ
(ຂອງຕນົ ) ໄດູ້ ແລະພກິ ຂຸນນ້ັ ກໍ ບຕ່ໍ ກົ ຢໃ່ ນອາໍ ນາດຂອງຈຕິ . ເຈດັ ປະການ ແນວໃດໜໍ ?
ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຈັດປະການ ໃນກໍລະນີນ້ີຄືຼ :-

໑. ພກິ ຂຸເປນັ ຜ່ ສະຫາດໃນສະມາທິ ;
໒. ພິກຂຸເປນັ ຜ່ ສະຫາດໃນການເຂ້ົາສສ່ ະມາທິ ;
໓. ພກິ ຂຸເປນັ ຜ່ ສະຫາດໃນການດາໍ ຣງົ ຢໃ່ ນສະມາທິ ;
໔. ພກິ ຂຸເປັນຜ່ ສະຫາດໃນການອອກຈາກສະມາທິ ;
໕. ພິກຂຸເປນັ ຜ່ ສະຫາດໃນຄວາມເໝາະສມົ ແຫງ່ ສະມາທິ ;
໖. ພກິ ຂຸເປັນຜ່ ສະຫາດໃນທມັ ເປນັ ໂຄຈອຣແຫງ່ ສະມາທິ ;
໗. ພກິ ຂຸເປນັ ຜ່ ສະຫາດໃນອະພນິ ຫິ ານແຫງ່ ສະມາທິ.

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸປະກອບແລ້ວູ ດູວ້ ຍທມັ ເຈັດປະການເຫ່ົາຼ ນີ້ແລ ຍ່ອມເຮດັ ຈິຕຢ່
ໃນອໍານາດ (ຂອງຕົນ) ໄດູ້ ແລະ ພິກຂຸນັນ້ ກບໍ ໍ່ຕົກຢ່ໃນອາໍ ນາດຂອງຈິຕ.

- ສຕັ ຕກ. ອງັ . ໓໒/໓໕/໒໗.

(ໃນສຕອ່ືນ (ສັກກ. ອັງ. ໒໒/໓໔໘/໒໙໖) ຕຣດັ ວາ່ ການລະນຶກເຖງິ ຕະຖາຄຕົ ເຖິງ ພຣະທມັ
ເຖິງ ພຣະສງົ ເຖງິ ສລີ ເຖິງ ຈາຄະ ເຖງິ ທມັ ເຮດັ ຄວາມເປນັ ເທວະດາ ໖ ປະການນີ້ ເຮັດໃຫຈູ້ ິຕບ່ໍ
ຖກືຼ ປູຸ້ມລມຸ ດູ້ວຍຣາຄະ-ໂທສະ-ໂມຫະ ເປັນຈິຕໄປກົງ ກາູ້ ວອອກ ຫຸດຼ ພົ້ນອອກຈາກຕນັ ຫາ ຊ່ງຶ
ເປັນການປອ່ ຍຈິຕອອກມາເສຍ ຈາກການຄອບງາໍ ຂອງກເິ ລສດວູ້ ຍຄືຼກັນ ; ຜ່ສົນໃຈຄວນອ່ານ
ເບງ່ິ ຈາກທມ່ີ ານ້ັນ).

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໔໗

ຊານລະງບັ ຄວາມຮກັ - ຊງັ ທມີ່ ຢີ ຕ່ າມທມັ ມະຊາຕ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ທັມມາຣມົ ທງັ ຫາຍເຫົາ່ຼ ນີ້ ຍອ່ ມເກດີ ຢ່ເປັນ ໔ ປະການ. ສປ່ີ ະການ
ແນວໃດໜໍ ? ສປ່ີ ະການຄືຼ ຄວາມຮກັ ເກີດຈາກຄວາມຮກັ ຄວາມຊັງເກດີ ຈາກຄວາມ
ຮັກ ຄວາມຮັກເກີດຈາກຄວາມຊງັ ຄວາມຊງັ ເກີດຈາກຄວາມຊັງ.

ພິກຂຸ ທ. ! ແນວໃດໜໍ ຈງ່ຶ ເອນ້ີ ວາ່ ຄວາມຮກັ ເກດີ ຈາກຄວາມຮກັ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນ
ກໍລະນນີ ີ້ ມີບຸຄຄົນຊຶ່ງເປນັ ທີ່ປາຖນາ ຮກັ ໃຄພ່ ໃໍ ຈຂອງບຸຄຄົນຄນົ ໜງ່ຶ , ມີບຸຄຄນົ ພວກ
ອ່ນື ມາປະພຕຶ ເຮັດຕ່ໍບຄຸ ຄນົ ນັ້ນ ດູ້ວຍອາການທ່ໜີ ູາ້ ປາຖນາ ໜູ້າຮກັ ໃຄ່ ໜາູ້ ພໍໃຈ ;
ບຸຄຄົນນນັ້ ກຈໍ ະເກີດຄວາມພໍໃຈຂ້ຶນມາເຊ່ັນນ້ີວາ່ “ບຄຸ ຄົນເຫຼາົ່ ນນັ້ ປະພຶຕ ເຮັດຕ່ໍ
ບຄຸ ຄນົ ທເ່ີ ຮົາປາຖນາຮັກໃຄພ່ ໍໃຈ ດູ້ວຍອາການທ່ີໜູ້າປາຖນາ ໜູາ້ ຮັກໃຄໜ່ ້າູ ພໍໃຈ”
ດັງ່ ນີ້ ; ບຄຸ ຄນົ ນ້ັນຊວື່ າ່ ຍ່ອມເຮດັ ຄວາມຮກັ ໃຫູ້ເກີດຂນຶ້ ໃນບຸຄຄົນເຫຼາົ່ ນນັ້ . ພກິ ຂຸ ທ. !
ເຊນັ່ ນ້ແີ ລ ເອນີ້ ວ່າ ຄວາມຮັກເກດີ ຈາກຄວາມຮກັ .

ພິກຂຸ ທ. ! ແນວໃດໜໍ ທເ່ີ ອນ້ີ ວາ່ ຄວາມຊງັ ເກດີ ຈາກຄວາມຮກັ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນ
ກລໍ ະນນີ ້ີ ມີບຄຸ ຄນົ ທ່ີເປນັ ທີ່ປາຖນາ ຮັກໃຄ່ ພໃໍ ຈຂອງບຄຸ ຄນົ ຄົນໜງ່ຶ , ມີບຄຸ ຄນົ ພວກ
ອື່ນມາປະພຶຕ ເຮັດຕໍ່ບຄຸ ຄົນນັນ້ ດວູ້ ຍອາການທບ່ີ ໜ່ໍ າູ້ ປາຖນາ ບໜໍ່ ູ້າຮັກໃຄ່ພໃໍ ຈ ;
ບຸຄຄົນນນ້ັ ກຈໍ ະເກີດຄວາມບພໍ່ ໍໃຈຂ້ຶນມາເຊັນ່ ນີ້ວາ່ “ບຄຸ ຄົນເຫ່ົຼານນັ້ ປະພຶຕ ເຮດັ ຕ່ໍ
ບຸຄຄນົ ທີເ່ ຮາົ ປາຖນາຮກັ ໃຄພ່ ໍໃຈ ດູວ້ ຍອາການທ່ີບ່ໍໜູ້າປາຖນາ ບໍໜ່ ູາ້ ຮັກໃຄ່ພໍໃຈ”
ດັ່ງນ້ີ ; ບຸຄຄນົ ນ້ັນຊື່ວ່າ ຍອ່ ມທໍເຮດັ ຄວາມຊັງໃຫ້ເູ ກດີ ຂນຶ້ ໃນບຄຸ ຄົນເຫາຼົ່ ນັ້ນ. ພກິ ຂຸ
ທ. ! ເຊັນ່ ນ້ີແລ ເອນ້ີ ວ່າ ຄວາມຊງັ ເກດີ ຈາກຄວາມຮກັ .

໑໓໔໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ແນວໃດໜໍ ທເ່ີ ອນ້ີ ວາ່ ຄວາມຮກັ ເກດີ ຈາກຄວາມຊັງ ? ພິກຂຸ ທ. ! ໃນ
ກລໍ ະນີນ້ີ ມີບຸຄຄົນຊ່ຶງບ່ໍເປັນທ່ີປາຖນາ ຮັກໃຄ່ພໍໃຈຂອງບຄຸ ຄນົ ຄົນໜງ່ຶ , ມີບຸຄຄນົ
ພວກອືນ່ ມາປະພຶຕ ເຮດັ ຕບໍ່ ຄຸ ຄົນນນັ້ ດູ້ວຍອາການທີ່ບໍ່ໜາູ້ ປາຖນາ ບໍ່ໜາູ້ ຮກັ ໃຄ່
ພໃໍ ຈ ; ບຸຄຄົນນັນ້ ກໍຈະເກີດຄວາມພໃໍ ຈຂຶນ້ ມາເຊັນ່ ນ້ວີ ່າ “ບຄຸ ຄົນເຫ່ຼາົ ນນ້ັ ປະພຶຕ
ເຮັດຕໍ່ບຄຸ ຄນົ ທີເ່ ຮົາບ່ໍປາຖນາຮັກໃຄ່ພໃໍ ຈ ດວູ້ ຍອາການທີບ່ ່ໍໜູ້າປາຖນາ ບ່ໍໜ້າູ ຮັກ
ໃຄ່ພໍໃຈ” ດ່ງັ ນ້ີ ; ບຸຄຄົນນ້ັນຊືວ່ າ່ ຍ່ອມເຮັດຄວາມຮັກໃຫເູ້ ກີດຂ້ຶນໃນບຸຄຄົນເຫຼົ່ານ້ນັ .
ພິກຂຸ ທ. ! ເຊ່ັນນ້ີແລ ເອີ້ນວ່າ ຄວາມຮກັ ເກີດຈາກຄວາມຊງັ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ແນວໃດໜໍ ທເ່ີ ອນີ້ ວາ່ ຄວາມຊງັ ເກດີ ຈາກຄວາມຊງັ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນ
ກໍລະນີນີ້ ມີບຸຄຄນົ ຊ່ຶງບໍ່ເປນັ ທ່ີປາຖນາ ຮັກໃຄ່ ພໍໃຈຂອງບຄຸ ຄົນຄນົ ໜງ່ຶ , ມີບຄຸ ຄົນ
ພວກອ່ືນມາປະພຶຕ ເຮດັ ຕ່ໍບຄຸ ຄນົ ນນ້ັ ດ້ວູ ຍອາການທ່ໜີ ູາ້ ປາຖນາ ໜູ້າຮກັ ໃຄ່ໜູ້າ
ພໃໍ ຈ ; ບຸຄຄົນນນ້ັ ກຈໍ ະເກດີ ຄວາມບພ່ໍ ໍໃຈຂນ້ຶ ມາເຊັ່ນນວີ້ າ່ “ບຄຸ ຄົນເຫຼ່ົານັນ້ ປະພຶຕ
ເຮັດຕ່ໍບຸຄຄນົ ທເ່ີ ຮາົ ບ່ປໍ າຖນາຮກັ ໃຄພ່ ໍໃຈ ດວູ້ ຍອາການທໜ່ີ ູ້າປາຖນາ ໜ້າູ ຮັກໃຄ່
ໜາູ້ ພໍໃຈ” ດ່ງັ ນີ້ ; ບຸຄຄນົ ນນ້ັ ຊື່ວາ່ ຍອ່ ມເຮດັ ຄວາມຊງັ ໃຫູເ້ ກີດໃນບຸຄຄົນເຫາ່ຼົ ນັ້ນ.
ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຊນ່ັ ນີແ້ ລ ເອ້ີນວາ່ ຄວາມຊງັ ເກີດຈາກຄວາມຊັງ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຫາ່ົຼ ນີ້ແລ ຄທຼື ັມມາຣມົ ຍ່ອມເກີດຢ່ເປນັ ໔ ປະການ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະໄໝໃດ ພິກຂຸ ສະຫງັດຈາກກາມ ສະຫງດັ ຈາກອະກຸສົລທມັ ເຂາ້ົ
ເຖິງປະຖມົ ມະຊານ ອັນມີວຕິ ກົ ວິຈາຣ ມີປີຕິ ແລະສຸຂ ອນັ ເກີດແຕ່ວິເວກ ແລູວ້ ແລຢ່ ;
ສະໄໝນນ້ັ ຄວາມຮກັ ໃດທ່ີເກດີ ຈາກຄວາມຮັກ ຄວາມຮກັ ນນ້ັ ກບໍ ່ມໍ ີ, ຄວາມຊງັ ໃດທີ່
ເກີດຈາກຄວາມຮກັ ຄວາມຊງັ ນັ້ນກບໍ ່ມໍ ,ີ ຄວາມຮັກໃດທີເ່ ກີດຈາກຄວາມຊັງ ຄວາມ
ຮກັ ນນັ້ ກບໍ ມ່ໍ ີ, ຄວາມຊັງໃດທເ່ີ ກດີ ຈາກຄວາມຊັງ ຄວາມຊັງນນ້ັ ກບໍ ມ່ໍ ີ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໔໙

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະໄໝໃດ ພິກຂຸ ເຂ້າົ ເຖງິ ທຕຸ ຢິ ະຊານ ... ຕະຕຢິ ະຊານ ...
ຈະຕຕຸ ຖະຊານ ... ແລວູ້ ແລຢ່ ; ສະໄໝນນັ້ ຄວາມຮກັ ໃດທ່ີເກດີ ຈາກຄວາມຮັກ
ຄວາມຮກັ ນ້ນັ ກໍບມໍ່ ,ີ ຄວາມຊງັ ໃດທ່ເີ ກດີ ຈາກຄວາມຮັກ ຄວາມຊັງນ້ນັ ກບໍ ມ່ໍ ,ີ ຄວາມ
ຮັກໃດທີເ່ ກດີ ຈາກຄວາມຊັງ ຄວາມຮັກນັ້ນກບໍ ່ໍມ,ີ ຄວາມຊັງໃດທເີ່ ກດີ ຈາກຄວາມຊງັ
ຄວາມຊັງນ້ນັ ກໍບມ່ໍ .ີ

(ຂ້ຄໍ ວາມຕອນຕໄໍ່ ປຈາກນີ້ ກາ່ ວເຖງິ ການບນັ ລຸວິມຸຕຕິ ຊງຶ່ ລະງບັ ຄວາມຮັກ ແລະ ຄວາມຊງັ
ຢ່າງຖອນຮາກ ສາມາດເບ່ິງລາຍລະອຽດຈາກຫວົ ຂໍ້ວາ່ “ຜ່ຖອນຮາກແຫງ່ ຄວາມຮັກ ແລະ ຄວາມ
ຊງັ ໄດູ້ແລວູ້ ” ຢໜ່ ູາ້ ໖໓໗ ໃນໜງັ ສເືຼ ຫັມ້ຼ ນ້)ີ .

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໒໙໐-໒໙໒/໒໐໐.

ຍານໃນຕະຖາຄຕົ ພະລະຍານ ມໄີ ດສູ້ ະເພາະແກ່
ຜມ່ ຈີ ຕິ ຕງ້ັ ໝນັ້ ເປນັ ສະມາທິ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນບັນດາຕະຖາຄະຕະພະລະຍານ ໖ ປະການເຫົ່າຼ ນັນ້ ເຮາົ ກາ່ ວ
ຢະຖາພຕະຍານໃນສງິ່ ຊງ່ຶ ເປນັ ຖານະ ໂດຍຄວາມເປນັ ຖານະ ແລະໃນສງິ່ ຊ່ຶງເປນັ
ອະຖານະ ໂດຍຄວາມເປນັ ອະຖານະ ວາ່ ຍານນ້ນັ ມໄີ ດສູ້ າໍ ລບັ ຜມ່ ຈີ ຕິ ຕງ້ັ ໝນັ້ ເປນັ
ສະມາທິ ບໍ່ແມນ່ ສາໍ ລບັ ຜ່ມຈີ ິຕບຕໍ່ ັງ້ ໝ້ນັ .

ເຮົາກ່າວ ຢະຖາພຕະຍານໃນສງິ່ ຊງ່ຶ ເປນັ ວບິ າກ ໂດຍເຫຕຂອງກມັ ມະ
ສະມາທານ ອນັ ເປັນອະດີຕ ອະນາຄົຕ ແລະ ປັຈຈບຸ ັນ ວ່າຍານນັ້ນ ມີໄດສູ້ າໍ ລບັ ຜມ່ ີ
ຈຕິ ຕ້ັງໝນັ້ ເປນັ ສະມາທິ ບແ່ໍ ມນ່ ສໍາລັບຜມ່ ຈີ ິຕບ່ຕໍ ງັ້ ໝ້ັນ.

ເຮົາກ່າວ ຢະຖາພຕະຍານໃນຄວາມເສາົ້ ໝອງ ຄວາມຜອ່ ງໃສ ຄວາມອອກແຫງ່
ຊານ ວໂິ ມກຂ໌ ສະມາທິ ແລະ ສະມາບຕັ ວ່າຍານນນ້ັ ມໄີ ດສູ້ າໍ ລບັ ຜມ່ ຈີ ຕິ ຕ້ງັ ໝນ້ັ ເປນັ
ສະມາທິ ບ່ແໍ ມ່ນສາໍ ລບັ ຜ່ມຈີ ິຕບຕ່ໍ ງ້ັ ໝັນ້ .

໑໓໕໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ເຮາົ ກ່າວ ຢະຖາພຕະຍານ ໃນປບຸ ພະນວິ າສານຸສສະຕິ ວາ່ ຍານນັ້ນ ມໄີ ດສູ້ າໍ ລບັ
ຜມ່ ຈີ ຕິ ຕ້ັງໝນັ້ ເປນັ ສະມາທິ ບແໍ່ ມນ່ ສໍາລບັ ຜ່ມີຈິຕບຕ່ໍ ັງ້ ໝັນ້ .

ເຮົາກ່າວ ຢະຖາພຕະຍານ ໃນການຈຕຸ ແິ ລະອບຸ ຕັ ຂອງສຕັ ທງັ ຫາຍ ວ່າຍານນນ້ັ
ມໄີ ດສູ້ າໍ ລບັ ຜມ່ ີຈຕິ ຕງັ້ ໝນ້ັ ເປນັ ສະມາທິ ບແໍ່ ມນ່ ສໍາລັບຜ່ມີຈິຕບ່ໍຕງ້ັ ໝ້ັນ.

ເຮົາກາ່ ວ ຢະຖາພຕະຍານ ໃນຄວາມດບັ ສນ້ິ ໄປ ແຫງ່ ອາສະວະທງັ ຫາຍ ວ່າຍານ
ນັນ້ ມໄີ ດສູ້ າໍ ລບັ ຜມ່ ຈີ ຕິ ຕງັ້ ໝນັ້ ເປນັ ສະມາທິ ບ່ໍແມ່ນສໍາລບັ ຜ່ມຈີ ຕິ ບ່ຕໍ ້ັງໝັນ້ .

ພິກຂຸ ທ. ! ດູ້ວຍອາການເຊັນ່ ນແີ້ ລ ສະມາທິ ເປນັ ມັຄຄະ (ແທ້)ູ ອະສະມາທິ
ເປັນມັຄຄະຫອກ.

- ສກັ ກ. ອງັ . ໒໒/໔໖໙/໓໓໕.

ທມັ ມະສັນຍາໃນຖານະແຫ່ງທມັ ມະໂອສົດໂດຍທັມມະປຕີ ິ

(ການຮກັ ສາໂຣຄາດູ້ວຍອາໍ ນາດສະມາທ)ິ

ອານນົ ທ໌ ! ຖາູ້ ເຈ້ົາຈະເຂ້າົ ໄປຫາພິກຂຸຄິຣິມານນົ ແລູວ້ ກາ່ ວສນັ ຍາ ໑໐ ປະການ
ແກເ່ ຂົາແລູ້ວ ຂໍ້ນເ້ີ ປນັ ຖານະທີຈ່ ະມໄີ ດູ້ ຄພຼື ິກຂຄຸ ິຣມິ ານນົ ຟງັ ສນັ ຍາສບິ ປະການແລວູ້
ອາພາດອນັ ເປນັ ທກຸ ຂແ໌ ຮງຂອງເຂາົ ກຈໍ ະລະງບັ ໄປ ໂດຍຄວນແກຖ່ ານະ. ສນັ ຍາ ໑໐
ປະການ ນ້ັນຄຼື : ອະນິຈຈະສນັ ຍາ ອະນັຕຕະສນັ ຍາ ອະສຸພະສັນຍາ ອາທນີ ະວະ
ສັນຍາ ປະຫານະສັນຍາ ວິຣາຄະສນັ ຍາ ນໂິ ຣດະສັນຍາ ສບັ ພະໂລເກອະນະພິຣະ
ຕະສັນຍາ ສັບພະສັງຂາເຣສອຸ ະນິຈຈະສັນຍາ ອານາປານະສະຕ.ິ

ອານນົ ທ໌ ! ອະນຈິ ຈະສນັ ຍາ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ອານົນທ໌ ! ພິກຂຸໃນກໍລະນີນີ້ ໄປ
ສ່ປ່າ ສ່ເຫງ້ົາໄມູ້ ຫືຼເຮອືຼ ນຫວາ່ ງ ພິຈາຣະນາຢໂ່ ດຍແຈ່ມແຈງູ້ ເຊ່ັນນີ້ວາ່ “ຮບບທໍ່ ່ຽງ ;
ເວທະນາບ່ທໍ ່ຽງ ; ສັນຍາບ່ທໍ ່ຽງ ; ສງັ ຂາຣບທ່ໍ ່ຽງ ; ວນິ ຍານບ່ໍທຽ່ ງ” ດັ່ງນ້ີ ເປັນຜ່ຕາມ
ເຫັນຊງ່ຶ ຄວາມບ່ໍທຽ່ ງ ໃນອຸປາທານຂນັ ທ໌ທັງຫູາ້ ເຫ່ຼົານີ້ ຢ່ດວູ້ ຍອາການເຊນັ່ ນ້ີ : ນ້ີເອີ້ນ
ວ່າ ອະນຈິ ຈະສນັ ຍາ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໕໑

ອານົນທ໌ ! ອະນຕັ ຕະສນັ ຍາ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ອານນົ ທ໌ ! ພິກຂຸໃນກລໍ ະນນີ ້ີ ໄປ
ສ່ປ່າ ສ່ເຫງາົ້ ໄມູ້ ຫືຼເຮືຼອນຫວາ່ ງ ພຈິ າຣະນາຢ່ໂດຍແຈ່ມແຈູງ້ ເຊ່ນັ ນ້ີວາ່ “ຕາເປັນອະ
ນັຕຕາ ຮບເປນັ ອະນັຕຕາ ; ຫເປນັ ອະນັຕຕາ ສຽງເປັນອະນັຕຕາ ; ດງັ ເປັນອະນັຕຕາ
ກນ່ິ ເປັນອະນັຕຕາ ; ລີ້ນເປັນອະນັຕຕາ ຣສົ ເປນັ ອະນັຕຕາ ; ກາຍເປນັ ອະນັຕຕາ
ໂຜຕຖບັ ພະເປນັ ອະນັຕຕາ ; ໃຈເປັນອະນັຕຕາ ທມັ ມາຣມົ ເປັນອະນັຕຕາ” ດ່ັງນີ້ ເປນັ
ຜ່ຕາມເຫັນຊ່ຶງຄວາມເປັນອະນັຕຕາ ໃນອາຍະຕະນະທັງພາຍໃນ ແລະ ພາຍນອກ
ເຫາ່ົຼ ນີ້ ຢ່ດູ້ວຍອາການເຊັ່ນນີ້ : ນີ້ເອນີ້ ວ່າ ອະນຕັ ຕະສັນຍາ.

ອານົນທ໌ ! ອະສພຸ ະສນັ ຍາ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ອານົນທ໌ ! ພກິ ຂໃຸ ນກໍລະນີນ້ີ ເຫັນ
ຢໂ່ ດຍແຈ່ມແຈູງ້ ຊຶ່ງກາຍນີ້ ນແ້ີ ຫະ ແຕພ່ ື້ນບາທາຂ້ນຶ ໄປຂ້າູ ງເທິງ ແຕ່ປາຍຜມົ ລງົ ມາ
ເຖງິ ເບື້ອງລມຸ່ ວ່າມີໜງັ ຫູຸ້ມຢໂ່ ດຍຮອບ ເຕມັ ໄປດວູ້ ຍຂອງບໍສ່ ະອາດ ມີປະການ
ຕ່າງໆ ຄຼືກາຍນມີ້ ີ ຜມົ ຂົນ ເລັບ ແຂູ້ວ ໜງັ ຊີ້ນ ເອນັ ກະດກ ເຫຍອ່ື ໃນກະດກ ໝາກ
ໄຂຫ່ ັງ ຫວົ ໃຈ ຕັບ ພັງຜຼືດ ມູາ້ ມ ປອດ ລໍາໄສູ້ ລໍາໄສູສ້ ດຸ ອາຫາຣໃນກະເພາະ
ອຈຸ ຈາຣະ ນາ້ໍ ບີ ສະເຫດ ໜອງ ເລອືຼ ດ ເຫື່ອ ນາ້ໍ ມັນ ນາ້ໍ ຕາ ນໍາ້ ເຫຼອື ງ ນ້ໍາລາຍ ນ້ໍາ
ເມອືຼ ກ ນ້າໍ ໄຂຂໍ້ ນ້າໍ ມຕ ເປນັ ຜເ່ ຫນັ ຄວາມບງໍ່ າມໃນກາຍ ນຢ້ີ ່ ດູວ້ ຍອາການດ່ັງນ້ີ ນີ້
ເອນ້ີ ວາ່ ອະສພຸ ະສັນຍາ.

ອານນົ ທ໌ ! ອາທນີ ະວະສນັ ຍາ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ອານນົ ທ໌ ! ພິກຂຸໃນກໍລະນີນີ້ ໄປ
ສ່ປ່າ ສເ່ ຫງາົ້ ໄມູ້ ຫສືຼ ່ເຮຼືອນວາ່ ງ ພິຈາຣະນາເຫນັ ຢໂ່ ດຍແຈ່ມແຈູ້ງດັ່ງນວ້ີ າ່ “ກາຍນມີ້ ີ
ທກຸ ຂ໌ຫາຍ ມີໂທດຫາຍ ຄືຼ ໃນກາຍນ້ີມີອາພາດຕ່າງໆ ເກີດຂຶ້ນ ກາ່ ວຄືຼ ໂຣຄຕາ
ໂຣຄຫ ໂຣຄດງັ ໂຣຄລ້ນີ ໂຣຄກາຍ ໂຣຄທ່ຫີ ົວ ໂຣຄທ່ຫີ ໂຣຄທ່ີປາກ ໂຣຄທແີ່ ຂູ້ວ
ໂຣຄໄອ ໂຣຄຫືຼດ ໄຂູ້ຫວັດ ໄຂ້ມູ ພີ ິດຮູ້ອນ ໄຂ້ຊູ ຶມເຍອືຼ ໂຣຄກະເພາະ ໂຣຄລມົ ສະຫບົ
ລງົ ແດງ ຈກຸ ສຽບ ເຈັບສຽບ ໂຣຄຊໍາເຮ້ືອ ໂຣຄຝີ ຂີ້ກາກ ໂຣຄຂຂ້ີ ະຍຼື ບູ້າໝ ໂຣຄຫິດ
ເປ່ືອຍ ໂຣຄຫດິ ດູ້ານ ຝີດານ ໂຣຄໄຂູ້ຝຸ່ນ

໑໓໕໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ໂຣຄເລືອຼ ດ ໂຣຄບີຮ່ວົ ເບາົ ຫວານ ຕຸ່ມສກຸ ໃສ ໂຣຄຜ່ນື ຄນັ ຣດິ ສີດວງທະວາຣ
ອາພາດມບີ ີເປັນສະມຕຸ ຖານ ອາພາດມີຂເີ້ ທເ່ີ ປນັ ສະມຕຸ ຖານ ອາພາດມລີ ມົ ເປັນ
ສະມຕຸ ຖານ ໄຂູ້ລມົ ພດິ ໄຂ້ເູ ພາະລະດປຽ່ ນແປງ ໄຂເູ້ ພາະບຣໍ ຫິ ານກາຍບ່ໍສະໝໍ່າ
ສະເໝີ ໄຂູ້ເພາະອອກກາໍ ລງັ ເກນີ ໄຂເູ້ ພາະວບິ າກກມັ ຄວາມບ່ສໍ ະບາຍເພາະຄວາມ
ໜາວ ຄວາມຮູ້ອນ ຄວາມຫວິ ຄວາມຫິວນໍາ້ ການຖ່າຍປັສສາວະ” ດ່ງັ ນີ້ ເປນັ ຜ່ເຫນັ
ໂທດໃນກາຍນີ້ຢ່ ດວູ້ ຍອາການດັງ່ ນີ້ ນີ້ເອນ້ີ ວ່າ ອາທນີ ະວະສັນຍາ.

ອານນົ ທ໌ ! ປະຫານະສນັ ຍາ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ອານນົ ທ໌ ! ພກິ ຂໃຸ ນກໍລະນີນີ້ ບໍ່
ຍອມຮບັ ໄວູ້ຊງ່ຶ ກາມະວິຕກົ ທີ່ເກດີ ຂຶນ້ ແລ້ວູ ຍອ່ ມລະ ຍ່ອມບັນເທາົ ເຮດັ ໃຫູ້ສ້ນິ ສຸດ
ໃຫູເ້ ຖງິ ຄວາມບໍ່ມອີ ກີ ຕ່ໄໍ ປ ບຍໍ່ ອມຮບັ ໄວູ້ຊ່ຶງ ພະຢາປາທະວິຕົກ ທີ່ເກີດຂຶນ້ ແລູ້ວ
ຍອ່ ມລະ ຍ່ອມບນັ ເທົາ ເຮດັ ໃຫູສ້ ້ິນສຸດ ໃຫເູ້ ຖງິ ຄວາມບໍ່ມີອກີ ຕ່ໄໍ ປ ບໍ່ຍອມຮັບໄວູ້ຊງຶ່
ວຫິ ິງສາວິຕກົ ທີ່ເກດີ ຂ້ຶນແລູ້ວ ຍອ່ ມລະ ຍ່ອມບັນເທົາ ເຮດັ ໃຫູ້ສິ້ນສຸດ ໃຫເູ້ ຖິງຄວາມ
ບມ່ໍ ີອກີ ຕໄໍ່ ປ ບໍ່ຍອມຮັບໄວູ້ຊງຶ່ ອະກຸສົລທມັ ທັງຫາຍ ອັນເປັນບາບທເີ່ ກດີ ຂ້ຶນແລ້ວູ
ຍອ່ ມລະ ຍອ່ ມບັນເທາົ ເຮດັ ໃຫສູ້ ິນ້ ສຸດ ໃຫເູ້ ຖິງຄວາມບ່ໍມອີ ກີ ຕ່ໄໍ ປ ນີເ້ ອ້ນີ ວ່າ
ປະຫານະສນັ ຍາ.

ອານົນທ໌ ! ວິຣາຄະສນັ ຍາ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ອານົນທ໌ ! ພກິ ຂຸໃນກລໍ ະນີນ້ີ ໄປສ່

ປາ່ ສ່ເຫງາ້ົ ໄມູ້ ຫສືຼ ່ເຮອືຼ ນວ່າງ ພຈິ າຣະນາເຫັນຢ່ໂດຍແຈ່ມແຈູ້ງດັ່ງນີ້ວ່າ “ທມັ ມະ

ຊາຕນ້ັນ ສະງົບ ທັມມະຊາຕນນ້ັ ປະນີຕ ກ່າວຄືຼ ທມັ ມະຊາຕອນັ ເປນັ ບ່ອນລະງັບ

ແຫງ່ ສັງຂາຣທັງປວງ ເປນັ ບອ່ ນສະລດັ ຄືນຼ ຊ່ຶງອຸປະທິທັງປວງ ເປນັ ບອ່ ນດບັ ສນ້ິ ໄປ

ແຫ່ງຕນັ ຫາ ເປັນຄວາມ ເປັນຄວາມດບັ ເຢນັ ” ດງັ່ ນ້ີ ນ້ເີ ອນີ້ ວ່າ ວິຣາຄະ

ສນັ ຍາ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໕໓

ອານນົ ທ໌ ! ນິໂຣດະສນັ ຍາ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ອານົນທ໌ ! ພິກຂໃຸ ນກລໍ ະນນີ ີ້ ໄປສ່

ປ່າ ສເ່ ຫງົ້າໄມູ້ ຫສຼື ່ເຮຼອື ນວາ່ ງ ພຈິ າຣະນາເຫນັ ຢ່ໂດຍແຈມ່ ແຈູ້ງດັງ່ ນວ້ີ ່າ “ທັມມະ

ຊາຕນນ້ັ ສະງົບ ທັມມະຊາຕນນ້ັ ປະນີຕ ກາ່ ວຄຼື ທມັ ມະຊາຕອນັ ເປນັ ບ່ອນລະງັບ

ແຫງ່ ສງັ ຂາຣທັງປວງ ເປນັ ບ່ອນສະລດັ ຄຼືນຊ່ງຶ ອປຸ ະທທິ ງັ ປວງ ເປນັ ບອ່ ນດບັ ສິນ້ ໄປ

ແຫງ່ ຕນັ ຫາ ເປັນ ເປັນຄວາມດບັ ເຢັນ” ດງັ່ ນີ້ ນ້ີເອນ້ີ ວາ່ ນໂິ ຣດະສນັ ຍາ.

ອານນົ ທ໌ ! ສບັ ພະໂລເກອະນະພຣິ ະຕະສນັ ຍາ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ອານົນທ໌ !
ພິກຂໃຸ ນກລໍ ະນນີ ີ້ ອະນຸສຍັ (ຄວາມເຄີຍຊນິ ) ໃນການຕັງ້ ທບັ ໃນການຝງັ ໂຕເຂາົ້ ໄປຢຶດ
ໝ້ັນແຫ່ງຈິຕດູ້ວຍຕນັ ຫາ ອປຸ າທານໃດໆ ໃນໂລກ ມຢີ ່ ເຂົາລະຢ່ຊງ່ຶ ອະນຸສຍັ ນັ້ນໆ
ງດົ ເວຼັນ້ ບ່ໍເຂົ້າໄປຢຶດຖຼືຢ່ ນເີ້ ອ້ີນວາ່ ສບັ ພະໂລເກອະນະພຣິ ະຕະສນັ ຍາ (ຄວາມສາໍ ຄນັ

ໃນໂລກທງັ ປວງວ່າເປັນສງ່ິ ບ່ໜໍ າູ້ ຍິນດີ).

ອານນົ ທ໌ ! ສັບພະສງັ ຂາເຣສອຸ ະນຈິ ຈະສນັ ຍາ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ອານນົ ທ໌ ! ພິກຂຸ
ໃນກໍລະນີນີ້ ຍອ່ ມອຶດອດັ ຍອ່ ມເບ່ືອໜ່າຍ ຍ່ອມກຽດຊັງຕ່ສໍ ງັ ຂາຣທັງຫາຍທັງປວງ ນ້ີ
ເອນ້ີ ວ່າ ສບັ ພະສັງຂາເຣສຸອະນິຈຈະສນັ ຍາ (ຄວາມສໍາຄັນວ່າບໍທ່ ຽ່ ງໃນສັງຂາຣທັງປວງ).

(ສັນຍາຂໍທ້ ີເກາົ້ ນີ້ ຄວນຈະມຊີ ່ວື ່າ ສັບພະໂລເກອະນະພິຣະຕະສນັ ຍາ ຫບຼື ່ໍດ່ັງນນ້ັ ກໍຄວນຈະມີ
ຊື່ວາ່ ສບັ ພະສງັ ຂາເຣສຸທຸກຂະສນັ ຍາ ຈງ່ຶ ຈະສົມກບັ ໃຈຄວາມຕາມທ່ກີ າ່ ວຢ,່ ແລະ ສັນຍາຂທໍ້ ີ
ແປດຂາູ້ ງເທງິ ແຫງ່ ຂໍ້ນີທ້ ມີ່ ີຊ່ວື ່າ ສບັ ພະໂລເກອະນະພຣິ ະຕະສັນຍານັ້ນ ໜາູ້ ຈະມີຊ່ວື ່າ ສັບພະ
ໂລເກອະນປຸ າທານະສັນຍາ ຫາຍກວ່າ ຈ່ງຶ ຈະສົມຊ,່ື ດູ້ວຍເຫຕຜລົ ແບບດຽວກັນ).

໑໓໕໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ອານນົ ທ໌ ! ອານາປານະສະຕິ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ອານົນທ໌ ! ໃນກໍລະນນີ ີ້ ພກິ ຂໄຸ ປ
ແລ້ວູ ສປ່ ່າ ສ່ເຫງົ້າໄມູ້ ຫສືຼ ເ່ ຮືຼອນວ່າງ ກໍຕາມ ນງັ່ ຄ້ຂູ າເຂົາ້ ມາໂດຍຮອບ ຕັ້ງກາຍຕົງ
ດາໍ ຣງົ ສະຕິໝນ້ັ ມີສະຕຫິ າຍໃຈເຂ້າົ ມີສະຕິຫາຍໃຈອອກ.

ເມອື່ ຫາຍໃຈເຂາົ້ ຍາວ ກຮໍ ແູ້ ຈູງ້ ວ່າເຮົາຫາຍໃຈເຂ້ົາຍາວ ເມອື່ ຫາຍໃຈອອກຍາວ
ກໍຮ້ແູ ຈງູ້ ວາ່ ເຮົາຫາຍໃຈອອກຍາວ ; ເມອື່ ຫາຍໃຈເຂາົ້ ສນ້ັ ກຮໍ ູ້ແຈງູ້ ວ່າເຮາົ ຫາຍໃຈ
ເຂ້ົາສັນ້ ເມ່ອື ຫາຍໃຈອອກສ້ນັ ກຮໍ ູແ້ ຈູ້ງວ່າເຮົາຫາຍໃຈອອກສນັ້ ; ເຮັດການສກຶ ສາ
ວ່າ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ ຮພູ້ ອູ້ ມສະເພາະຊງ່ຶ ກາຍທງັ ປວງ ຫາຍໃຈເຂ້ົາ ວາ່ ເຮົາເປັນຜ່ຮູພ້ ອູ້ ມ
ສະເພາະຊຶ່ງກາຍທງັ ປວງ ຫາຍໃຈອອກ ; ເຮັດການສກຶ ສາວ່າ ເຮົາເປນັ ຜ່ ເຮດັ ກາຢະ
ສງັ ຂາຣໃຫລູ້ ະງບັ ຫາຍໃຈເຂ້ົາ ວ່າ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ເຮັດກາຢະສງັ ຂາຣໃຫລູ້ ະງບັ ຫາຍໃຈ
ອອກ.

ເຮັດການສກຶ ສາວ່າ ເຮາົ ເປັນຜ່ ຮູ້ພອູ້ ມສະເພາະຊງຶ່ ປຕີ ິ ຫາຍໃຈເຂາ້ົ ວ່າ ເຮາົ ເປັນ
ຜ່ຮ້ພູ ູອ້ ມສະເພາະຊງຶ່ ປີຕິ ຫາຍໃຈອອກ ; ເຮັດການສຶກສາວາ່ ເຮາົ ເປັນຜ່ ຮູ້ພອູ້ ມ
ສະເພາະຊງ່ຶ ສຂຸ ຫາຍໃຈເຂົາ້ ວາ່ ເຮາົ ເປັນຜ່ຮພູ້ ້ອູ ມສະເພາະຊ່ຶງສຂຸ ຫາຍໃຈອອກ ;
ເຮັດການສຶກສາວ່າ ເຮົາເປນັ ຜ່ ຮພູ້ ອູ້ ມສະເພາະຊງ່ຶ ຈຕິ ຕະສງັ ຂາຣ ຫາຍໃຈເຂາົ້ ວ່າ
ເຮາົ ເປນັ ຜ່ຮູພ້ ູ້ອມສະເພາະຊງຶ່ ຈຕິ ຕະສັງຂາຣ ຫາຍໃຈອອກ ; ເຮັດການສກຶ ສາວາ່
ເຮົາເປັນຜ່ ເຮດັ ຈຕິ ຕະສງັ ຂາຣໃຫລູ້ ະງບັ ຫາຍໃຈເຂາ້ົ ວາ່ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ເຮດັ ຈິຕຕະ
ສັງຂາຣໃຫ້ລູ ະງັບ ຫາຍໃຈອອກ.

ເຮັດການສກຶ ສາວ່າ ເຮາົ ເປັນຜ່ ຮູ້ພອູ້ ມສະເພາະຊງຶ່ ຈຕິ ຫາຍໃຈເຂົ້າ ວາ່ ເຮົາ
ເປນັ ຜ່ຮພູ້ ້ອູ ມສະເພາະຊຶ່ງຈິຕ ຫາຍໃຈອອກ ; ເຮັດການສກຶ ສາວ່າ ເຮາົ ເປັນຜ່ ເຮດັ
ຈຕິ ໃຫປູ້ າໂມທຍຍ໌ ງ່ິ ຫາຍໃຈເຂ້າົ ວ່າ ເຮົາເປນັ ຜ່ເຮັດຈຕິ ໃຫູ້ປາໂມທຍ໌ຍິ່ງ ຫາຍໃຈ
ອອກ ; ເຮດັ ການສກຶ ສາວາ່ ເຮົາເປັນຜ່ ເຮດັ ຈຕິ ໃຫຕູ້ ງັ້ ໝນ້ັ ຫາຍໃຈເຂົ້າ ວ່າ ເຮາົ ເປັນ
ຜ່ເຮັດຈິຕໃຫຕູ້ ັງ້ ໝນັ້ ຫາຍໃຈອອກ ; ເຮດັ ການສກຶ ສາວາ່ ເຮົາເປນັ ຜ່ ເຮດັ ຈຕິ ໃຫູ້
ປອ່ ຍຢ່ ຫາຍໃຈເຂ້າົ ວ່າ ເຮົາເປນັ ຜ່ເຮດັ ຈິຕໃຫປູ້ ່ອຍຢ່ ຫາຍໃຈອອກ.