ອະຮິຍະສັຈຈາກພະໂອຖະ ພາກປາຍ

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໕໕

(ຂໍນ້ ໝ້ີ າຍຄວາມວາ່ ຕູ້ອງມກີ ານເຮດັ ອາກາສານນັ ຈາຢະຕະນະ ດັ່ງທີ່ກ່າວແລ້ວູ ໃນຂູ້າງເທິງ
ໃຫູ້ເກີດຂຶ້ນຢ່າງໝ້ັນຄົງເສຍກ່ອນ ແລວູ້ ຈ່ງຶ ເລີກຖອນການກໍານົດອາກາສາ ມາກໍານົດວິນຍານ
ແທນ ໝາຍເຖງິ ວນິ ຍານທາຕທີບ່ ໍ່ມຮີ ບຮ່າງ ຊຶ່ງຈັດເປນັ ນາມະທາຕຸ ຫນຼື າມທັມ ບ່ມໍ ຮີ ບຮ່າງ ;
ເນອື່ ງຈາກເຮດັ ສບືຼ ຕ່ມໍ າຈາກອານາປານະສະຕິ ຈຶ່ງກ່າວວາ່ ສໍາເລດັ ມາຈາກອານາປານະສະຕ)ິ .

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນນ້ັ ໃນເລື່ອງນ້ີ ຖາູ້ ພິກຂຸປາຖນາວ່າ “ເຮາົ ຈົ່ງກາູ້ ວຂາູ້ ມ
ວນິ ຍານນັ ຈາຢະຕະນະເສຍ ໂດຍປະການທງັ ປວງ ເຂາົ້ ເຖິງ ອາກນິ ຈນັ ຍາຢະຕະນະ
ອນັ ມກີ ານເຮັດໃນໃຈວາ່ ບມ່ໍ ີອັນໃດ ແລູ້ວແລຢ່ເທີ້ນ” ດັງ່ ນີ້ແລູ້ວ ; ອານາປານະສະຕິ
ສະມາທິນີແ້ ຫະ ອັນພິກຂຸນັ້ນຈົ່ງຕ້ັງໄວູໃ້ ນໃຈໃຫເູ້ ປນັ ຢາ່ ງດ.ີ

(ຂໍນ້ ໝີ້ າຍຄວາມວາ່ ເມ່ອື ເຮັດວນິ ຍານັນຈາຢະຕະນະ ໃຫເູ້ ກີດຂນ້ຶ ຢາ່ ງໝນ້ັ ຄົງແລວູ້ ເລີກ
ຖອນການກາໍ ນົດອາຣມົ ວ່າ ວິນຍານບມ່ໍ ທີ ີ່ສດຸ ເສຍ ມາກໍານດົ ຄວາມບມໍ່ ີຫຍັງເລີຍເປັນອາຣົມ.
ເນອື່ ງຈາກມີອານາປານະສະຕິເປັນມລ ຈຶງ່ ກ່າວວ່າສາໍ ເລດັ ມາຈາກອານາປານະສະຕິ).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນ້ນັ ໃນເລື່ອງນ້ີ ຖາູ້ ພິກຂຸປາຖນາວ່າ “ເຮາົ ຈ່ົງກ້າູ ວຂູ້າມ
ອາກິນຈນັ ຍາຢະຕະນະເສຍ ໂດຍປະການທັງປວງ ເຂາ້ົ ເຖິງ ເນວະສນັ ຍານາສນັ ຍາ
ຢະຕະນະ ແລູ້ວແລຢ່ເທີ້ນ” ດງ່ັ ນ້ີແລວູ້ ; ອານາປານະສະຕິສະມາທນິ ແີ້ ຫະ ອັນພິກຂຸ
ນັ້ນຈົ່ງຕ້ງັ ໄວໃູ້ ນໃຈໃຫເູ້ ປັນຢາ່ ງດ.ີ

(ຂນໍ້ ້ໝີ າຍຄວາມວ່າ ໄດມູ້ ີການເຮດັ ອາກນິ ຈນັ ຍາຢະຕະນະໃຫູ້ເກີດຂຶ້ນແລູ້ວຢ່າງໝນັ້ ຄົງ
ແລວູ້ ເລີກຖອນການກໍານດົ ຄວາມບມ່ໍ ຫີ ຍງັ ເປັນອາຣົມນນັ້ ເສຍ ໜ່ວງເອາົ ຄວາມລະງບັ ທ່ີປະນຕີ
ຍິ່ງຂຶ້ນໄປ ຄຄຼື ວາມບເໍ່ ຮດັ ຄວາມຮູສ້ ຶກຫຍງັ ເລີຍ ແຕກ່ ບໍ ່ແໍ ມ່ນສະຫົບຫຼືຕາຍ ຈຶງ່ ເອ້ນີ ວາ່ ເນວະ
ສນັ ຍານາສັນຍາຢະຕະນະ ຊຶ່ງໝາຍຄວາມວາ່ ຈະວ່າມີສັນຍາຢ່ກໍບແ່ໍ ມນ່ ຈະວາ່ ບໍ່ມີສນັ ຍາຢ່ກໍບ່ໍ
ແມນ່ . ເພາະມີມອີ ານາປານະສະຕິເປັນມລໃນຂນ້ັ ຕນົ້ ດ້ວູ ຍກັນທງັ ໔ ຂັນ້ ຈງຶ່ ເອ້ີນວ່າສໍາເລດັ ມາ
ຈາກອານາປານະສະຕິ ອີກຢ່າງໜຶງ່ ອາດຈະກ່າວໄດ້ວູ າ່ ໃນຂະນະແຫງ່ ຮບຊານ ເຖງິ ຈະບມ່ໍ ີ
ການຫາຍໃຈຢ່ໂດຍກງົ ກຕໍ ູ້ອງຖຼວື າ່ ມກີ ານຫາຍໃຈຢໂ່ ດຍອອູ້ ມ ຄືບຼ ຮ່ໍ ສູ້ ຶກ

໑໒໕໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ສະນນ້ັ ເປັນອນັ ກ່າວສບືຼ ຕໍ່ໄປວາ່ ເພາະມີຄວາມຊໍານານ ຫຄຼື ວາມເຄີຍຊນິ ໃນການກໍານົດສ່ງິ ໃດ
ສິ່ງໜ່ຶງຢທ່ ກຸ ລົມຫາຍໃຈເຂົ້າ-ອອກ ມາແລູວ້ ແຕໃ່ ນຂ້ັນກ່ອນ ໃນຂ້ນັ ນຍີ້ ່ອມມກີ ານກໍານດົ ອາຣມົ
ແຫງ່ ອະຣປະສະມາບັຕ ແລະຄວາມສະງົບອນັ ເກດີ ຈາກອະຣປະສະມາບັຕ ຕະຫອດເຖິງ
ການພິຈາຣະນາ ຫປຼື ຈັ ຈະເວກໃນອາການທງັ ຫາຍແຫ່ງອະຣປະສະມາບັຕ ຢທ່ ກຸ ລມົ ຫາຍໃຈ
ເຂາົ້ -ອອກ ທັງໂດຍມຄີ ວາມຮູສ້ ຶກໂຕ ແລະ ບໍ່ມຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕ ຄຼທື ັງໂດຍກົງແລະໂດຍອ້ອູ ມອີກ
ນ້ນັ ເອງ).

ດ. ເປນັ ເຫຕໃຫູ້ໄດສູ້ ນັ ຍາເວທະຢິຕະນໂິ ຣດ

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນັນ້ ໃນເລ່ືອງນີ້ ຖູ້າພິກຂຸປາຖນາວ່າ “ເຮົາຈົ່ງກູາ້ ວຂູາ້ ມຊຶ່ງ
ເນວະສນັ ຍານາສັນຍາຢະຕະນະເສຍໄດູ້ ໂດຍປະການທງັ ປວງ ເຂົ້າເຖງິ ສັນຍາ
ເວທະຢຕິ ະນໂິ ຣດ ແລວູ້ ແລຢ່ເທນ້ີ ” ດັ່ງນ້ີແລູ້ວ ; ອານາປານະສະຕສິ ະມາທນິ ີ້ແຫະ
ອັນພິກຂນຸ ັ້ນ ຈງົ່ ຕງ້ັ ໄວໃູ້ ນໃຈໃຫູ້ເປນັ ຢ່າງດີ.

(ຂໍນ້ ີໝ້ າຍຄວາມວາ່ ມກີ ານເຮັດເນວະສັນຍານາສັນຍາຢະຕະນະ ໃຫູ້ເກີດຂນ້ຶ ໄດຢູ້ ່າງໝັ້ນຄົງ
ແລູວ້ ລະຄວາມຮູ້ສກຶ ທເີ່ ປັນ ເນວະສນັ ຍານາສນັ ຍາຢະຕະນະນນັ້ ເສຍ ນູ້ອມຈິຕໄປສຄ່ ວາມ
ລະງັບທ່ຍີ ິງ່ ໄປກວາ່ ນນັ້ ອີກ ຄືກຼ ານດັບສນັ ຍາແລະເວທະນາເສຍ ດູ້ວຍການເຮັດບ່ໃໍ ຫເູ້ ຈຕະສິກຊື່
ສນັ ຍາ ແລະເຈຕະສກິ ຊເ່ື ວທະນາ ໄດູ້ເຮັດໜູ້າທ່ຂີ ອງຕົນຕາມປກົ ກະຕິ ແຕ່ປະການໃດເລີຍ.
ຄວາມຮູສ້ ຶກທີ່ເປນັ ສັນຍາແລະເວທະນາ ຕາມປົກກະຕິທມັ ມະດາຈຶ່ງບ່ໍປາກົດ. ເອີ້ນວ່າເປັນ
ສນັ ຍາເວທະຢຕິ ະນິໂຣດ ຄືຼຄວາມດັບໄປແຫ່ງສນັ ຍາແລະເວທະນາ ຕະຫອດເວລາເຫຼົ່ານັນ້ ຊ່ຶງ
ເອ້ີນກັນສນ້ັ ໆວາ່ ເຂ້າົ ສນ່ ໂິ ຣດສະມາບຕັ ຫືຼ ເອນີ້ ສນ້ັ ຈົນເຖິງກບັ ວາ່ ເຂົ້ານິໂຣດເສຍີ ໆ. ການປະ
ພຕຶ ອັນນ້ຕີ ັງ້ ຕນ້ົ ຂ້ຶນດວູ້ ຍ ອານາປານະສະຕິສະມາທິ ດັງ່ ນັ້ນ ຈ່ງຶ ກ່າວວ່າສໍາເລັດມາຈາກ
ອານາປານະສະຕິ).

ທງັ ໝດົ ນີເ້ ປັນການສະແດງວາ່ ອານາປານະສະຕິນັ້ນ ນອກຈາກຈະໃຊູເ້ ປັນເຄ່ືອງມຼືສາໍ ລບັ ປະຕິບຕັ ເພື່ອເຮັດ
ອາສະວະໃຫູ້ດັບສ້ິນໂດຍກົງແລູວ້ ຍງັ ສາມາດໃຊູ້ເປນັ ເຄ່ອື ງມຼື ເພອື່ ການປະຕິບັຕທດ່ີ າໍ ເນນີ ໄປໃນທາງຝ່າຍຈິຕ
ຫືຼ ຝ່າຍສະມະຖະໂດຍສວ່ ນດຽວ ຈົນວາ່ ເຖິງສັນຍາເວທະຢິຕະນໂິ ຣດໄດູ້ ດູ້ວຍອາການດ່ັງນ້ີ ແລະ ພູ້ອມກນັ ນນັ້
ຊຶງ່ ບ່ຈໍ າໍ ເປັນຕ້ອູ ງກາ່ ວວ່າເປັນໄປໃນທາງໃດ ແຕ່ເປັນປະໂຍຊນທ໌ ົວ່ ໄປສໍາລັບການປະຕິບັຕທຸກແນວກໍຄືຼ ການຢ່
ດູວ້ ຍອານາປານະສະຕິນ້ັນ ບ່ໍລໍາບາກກາຍ ແລະ ບໍ່ລໍາບາກຕາ ຊຶ່ງນັບວາ່ ເປັນການພັກຜ່ອນຢໃ່ ນຕົນເອງ ເປັນ
ຢ່າງຍິ່ງຢ່ແລວູ້ ນັບວາ່ ເປັນອານິສົງສ໌ພິເສດສ່ວນໜງຶ່ ຂອງອານາປານະສະຕິ.
- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໔໐໐-໔໐໔/໑໓໒໗-໑໓໔໕.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໕໗

ຕ. ສາມາດກໍາຈັດບາບອະກສຸ ົລທກຸ ທສິ ທາງ

ອານົນທ໌ ! ປຽບເໝອືຼ ນກອງຝຸ່ນໃຫຍ່ ມີຢ່ທີ່ຫນົ ທາງໃຫຍ່ ໔ ແຍກ ຖູາ້ ກວຽນ ຫືຼລົດ
ທມ່ີ າຈາກທສິ ຕາເວນັ ອອກ ກໍບົດໝຸ່ນກອງຝ່ນຸ ນນ້ັ , ຖູ້າກວຽນ ຫຼືລດົ ທມີ່ າຈາກທິສ
ຕາເວັນຕົກ ກບໍ ດົ ໝນຸ່ ກອງຝນຸ່ ນ້ນັ , ຖາູ້ ກວຽນ ຫຼລື ດົ ທີມ່ າຈາກທິສເໜອຼື ກບໍ ົດໝຸ່ນ
ກອງຝນຸ່ ນັນ້ , ຖູ້າກວຽນ ຫືລຼ ົດ ທີມ່ າຈາກທສິ ໃຕູ້ ກບໍ ດົ ໝຸ່ນກອງຝຸນ່ ນນ້ັ ນີ້ເຊ່ັນໃດ ;
ອານນົ ທ໌ ! ເມ່ອື ບຄຸ ຄົນມີປກົ ກະຕິ ຕາມເຫນັ ກາຍໃນກາຍ ຢ່ເປນັ ປະຈາໍ ຍອ່ ມ ກາໍ ຈດັ
ບາບອະກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍ ໂດຍແທູ້, ເມື່ອບຄຸ ຄນົ ມປີ ົກກະຕິ ຕາມເຫນັ ເວທະນາໃນ
ເວທະນາທັງຫາຍ ຢເ່ ປນັ ປະຈໍາ ຍ່ອມ ກໍາຈດັ ບາບອະກສຸ ົລທມັ ທັງຫາຍ ໂດຍແທູ້,
ເມື່ອບຄຸ ຄນົ ມປີ ົກກະຕິ ຕາມເຫນັ ຈຕິ ໃນຈຕິ ຢ່ເປນັ ປະຈໍາ ຍ່ອມ ກາໍ ຈດັ ບາບອະກສຸ ົລ
ທມັ ທງັ ຫາຍ ໂດຍແທູ້, ເມອື່ ບຄຸ ຄນົ ມີປກົ ກະຕິ ຕາມເຫນັ ທມັ ໃນທມັ ທງັ ຫາຍ ຢ່ເປນັ
ປະຈາໍ ຍອ່ ມ ກາໍ ຈດັ ບາບອະກສຸ ົລທມັ ທງັ ຫາຍ ໂດຍແທູ້, ເຊັ່ນນັ້ນເໝືຼອນກັນ.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໔໑໑/໑໓໖໒.

ອານສິ ງົ ສ໌ພເິ ສດແຫງ່ ອານາປານະສະຕິ

ກ. ກາຍບໍ່ສັ່ນຄອນ

(ຄ້ັງໜງ່ຶ ພຣະຜ່ມີພຣະພາຄເຈາົ້ ໄດທູ້ ອດພຣະເນດເຫັນພຣະມະຫາກັບປິນະ ຜ່ມີກາຍບ່ໍສັ່ນ
ຄອນແລູ້ວ ໄດຕູ້ ຣດັ ແກພ່ ິກຂຸທັງຫາຍວ່າ :)

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພວກເຈ້າົ ເຫນັ ຄວາມຫວັ່ນໄຫວ ຫືຼ ຄວາມສນ່ັ ຄອນແຫງ່ ກາຍຂອງ
ມະຫາກບັ ປນິ ະແດ່ຫຼືບໍ່ ?

“ຂູ້າແຕພ່ ຣະອງົ ຜ່ຈະເຣີນ ! ເວລາໃດທ່ີຂູ້ານູ້ອຍທງັ ຫາຍ ເຫັນທາ່ ນຜ່ມີອາຍຸນັງ່ ໃນທາ່ ມກາງ
ສງົ ຄກ໌ ດໍ ີ ນ່ັງໃນບ່ອນລັບຄນົ ດຽວກດໍ ີ ໃນເວລານນ້ັ ໆ ຂາູ້ ນູ້ອຍທັງຫາຍ ບໄ່ໍ ດເູ້ ຫນັ ຄວາມ
ຫວ່ນັ ໄຫວ ຫືຼ ຄວາມສັ່ນຄອນແຫງ່ ກາຍ ຂອງທ່ານຜ່ມອີ າຍຸອົງຄ໌ນ້ັນເລຍີ ຂູ້ານ້ອູ ຍ !”.

໑໒໕໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ຄວາມຫວນັ່ ໄຫວສນັ່ ຄອນແຫງ່ ກາຍກຕໍ າມ ຄວາມຫວນັ່ ໄຫວສັ່ນຄອນ
ແຫ່ງຈິຕກຕໍ າມ ມີຂ້ນຶ ບໍ່ໄດູເ້ ພາະການຈະເຣີນ ຝກຶ ໃຫູ້ຫາຍຊຶ່ງສະມາທໃິ ດ ; ພິກຂຸ
ມະຫາກບັ ປິນະນ້ນັ ເປນັ ຜ່ໄດຕູ້ າມປາຖນາ ໄດູບ້ ຍໍ່ າກ ໄດ້ບູ ໍລ່ ໍາບາກ ຊ່ຶງສະມາທນິ ນ້ັ .

ພິກຂຸ ທ. ! ຄວາມຫວ່ັນໄຫວສນ່ັ ຄອນແຫງ່ ກາຍກຕໍ າມ ຄວາມຫວັ່ນໄຫວສັນ່ ຄອນ
ແຫ່ງຈິຕກໍຕາມ ມີຂ້ນຶ ບໍໄ່ ດູ້ເພາະການຈະເຣີນ ຝຶກໃຫູ້ຫາຍຊງ່ຶ ສະມາທເິ ຫ່ຼົາໃດໜໍ ?
ພິກຂຸ ທ. ! ຄວາມຫວນ່ັ ໄຫວສນ່ັ ຄອນແຫງ່ ກາຍກຕໍ າມ ຄວາມຫວນັ່ ໄຫວສນັ່ ຄອນ
ແຫງ່ ຈຕິ ກຕໍ າມ ຍອ່ ມມບີ ໄ່ໍ ດເູ້ ພາະການຈະເຣນີ ຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍຊ່ຶງອານາປານະສະຕິ
ສະມາທ.ິ

ພິກຂຸ ທ. ! ເມື່ອອານາປານະສະຕສິ ະມາທິ ອນັ ບຄຸ ຄົນຈະເຣີນແລູວ້ ຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍ
ແລ້ວູ ແນວໃດໜໍ ຄວາມຫວ່ນັ ໄຫວສ່ັນຄອນແຫ່ງກາຍກໍຕາມ ຄວາມຫວ່ັນໄຫວສັ່ນ
ຄອນແຫງ່ ຈິຕກຕໍ າມ ຈ່ຶງບ່ໍມີ ?

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂຸໃນກໍລະນນີ ້ີ ໄປແລູ້ວສປ່ າ່ ກຕໍ າມ ສ່ເຫງ້ົາໄມູ້ກຕໍ າມ ໄປແລູວ້ ສ່
ເຮອຼື ນຫວາ່ ງກໍຕາມ ນັງ່ ຄູຂ້ າເຂາົ້ ມາໂດຍຮອບແລ້ວູ ຕງັ້ ກາຍກງົ ດາໍ ຣງົ ສະຕິໝ້ັນ ;
ພິກຂຸນນ້ັ ມສີ ະຕຢິ ່ນັ້ນແລ ຫາຍໃຈເຂ້ົາ ມີສະຕຢິ ່ ຫາຍໃຈອອກ ; ເມອ່ື ຫາຍໃຈເຂົ້າ
ຍາວ ກໍຮູ້ສຶກໂຕທວ່ົ ເຖິງວາ່ ຫາຍໃຈເຂ້ົາຍາວ, ... ໆລໆ ... (ຕຣັດອານາປານະສະຕິ ອັນ

ມີວັຕຖຸ ໑໖ ດັ່ງທີ່ປາກດົ ໃນໜູາ້ ໑໑໘໑ ໃນໜງັ ສຼືເຫັຼ້ມນ້ີ ຫວົ ຂ້ວໍ າ່ “ແບບການຈະເຣນີ ອານາປານະ

ສະຕທິ ີມ່ ີຜລົ ຫາຍ” ຕັງ້ ແຕ່ໜູາ້ ໑໑໘໒ ເຖງິ ໜູ້າ ໑໑໘໔) ... ເຫັນຄວາມສະລັດຄືຼນຢ່ເປັນ
ປະຈາໍ ຈກັ ຫາຍໃຈອອກ ດ່ັງນ.້ີ

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໕໙

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມ່ືອອານາປານະສະຕສິ ະມາທິ ອັນບຄຸ ຄນົ ຈະເຣນີ ແລວູ້ ຝກຶ ໃຫູ້ຫາຍ
ແລວູ້ ເຊນັ່ ນີ້ແລ ຄວາມຫວນ່ັ ໄຫວສ່ນັ ຄອນແຫ່ງກາຍກໍຕາມ ຄວາມຫວ່ນັ ໄຫວສນັ່
ຄອນແຫ່ງຈິຕກໍຕາມ ຍ່ອມມບີ ໄ່ໍ ດູ້ ດ່ງັ ນ.້ີ

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໓໙໙-໔໐໐/໑໓໒໒-໑໓໒໖.

ຂ. ຮຕູ້ ເໍ່ ວທະນາທຸກປະການ

ພິກຂຸ ທ. ! ເມື່ອອານາປານະສະຕສິ ະມາທິ ອັນບຄຸ ຄນົ ຈະເຣນີ ແລວູ້ ຝກຶ ໃຫ້ຫູ າຍ
ແລູ້ວ ຢ່ດັ່ງນ້ີ ;

ຖ້າູ ພິກຂນຸ ນັ້ ສະເຫວຍີ ເວທະນາອນັ ເປນັ ສຸຂ ເຂົາຍອ່ ມຮູ້ໂຕວ່າ ເວທະນານັ້ນບ່ໍ
ທ່ຽງ ເຂາົ ຍອ່ ມຮູ້ໂຕວາ່ ເວທະນານັ້ນ ອັນເຮາົ ບໍ່ຫງົ ໄຫມົວເມົາແລູ້ວ ຍ່ອມຮູ້ໂຕວ່າ
ເວທະນານ້ັນ ອັນເຮົາບເ່ໍ ພີດເພນີ ສະເພາະແລວູ້ ດງ່ັ ນ.ີ້

ຖ້າູ ພິກຂນຸ ນັ້ ສະເຫວຍີ ເວທະນາອນັ ເປນັ ທຸກຂ໌ ເຂົາຍອ່ ມຮູ້ໂຕວາ່ ເວທະນານ້ັນບ່ໍ
ທຽ່ ງ ເຂາົ ຍອ່ ມຮູ້ໂຕວ່າ ເວທະນານນ້ັ ອັນເຮົາບໍ່ຫົງໄຫມົວເມົາແລູ້ວ ຍອ່ ມຮູ້ໂຕວ່າ
ເວທະນານັ້ນ ອນັ ເຮົາບ່ໍເພີດເພນີ ສະເພາະແລວູ້ ດັງ່ ນີ້.

ຖູ້າພິກຂນຸ ້ັນ ສະເຫວຍີ ເວທະນາອນັ ເປນັ ອະທກຸ ຂະມະສຸຂະ ເຂົາຍອ່ ມຮູໂ້ ຕວາ່
ເວທະນານ້ັນບທ່ໍ ຽ່ ງ ເຂົາຍອ່ ມຮໂູ້ ຕວາ່ ເວທະນານັ້ນ ອັນເຮົາບໍຫ່ ງົ ໄຫມົວເມົາແລູ້ວ
ຍອ່ ມຮູໂ້ ຕວາ່ ເວທະນານັ້ນ ອັນເຮົາບໍເ່ ພີດເພີນສະເພາະແລວູ້ ດງັ່ ນ.້ີ

ຖູ້າພກິ ຂຸນ້ັນ ຖູ້າສະເຫວຍີ ເວທະນາອນັ ເປນັ ສຂຸ ກໍເປັນຜ່ບ່ໍຕິດໃຈພົວພນັ
ສະເຫວີຍເວທະນານັ້ນ ; ຖູ້າສະເຫວຍີ ເວທະນາອນັ ເປນັ ທກຸ ຂ໌ ກໍເປນັ ຜ່ບໍຕ່ ິດໃຈ
ພົວພັນ ສະເຫວີຍເວທະນານັ້ນ ; ຖູ້າສະເຫວີຍ ເວທະນາອນັ ເປນັ ອະທກຸ ຂະມະສຸຂະ
ກໍເປັນຜ່ບໍ່ຕິດໃຈພົວພັນ ສະເຫວຍີ ເວທະນານນັ້ .

໑໒໖໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພກິ ຂນຸ ນ້ັ ເມ່ອື ສະເຫວຍີ ເວທະນາອນັ ເປນັ ທສ່ີ ດຸ ຮອບແຫງ່ ກາຍ ເຂາົ ຍ່ອມຮູ້ໂຕ
ວ່າ ເຮົາສະເຫວີຍເວທະນາ ອັນເປນັ ທ່ີສດຸ ຮອບແຫ່ງກາຍ ດັງ່ ນ້.ີ ເມືອ່ ສະເຫວີຍ
ເວທະນາອນັ ເປນັ ທສ່ີ ດຸ ຮອບແຫງ່ ຊວີ ິຕ ເຂົາຍ່ອມຮູ້ໂຕວ່າ ເຮົາສະເຫວີຍເວທະນາ
ອັນເປັນທ່ີສຸດຮອບແຫ່ງຊີວິຕ ດັ່ງນີ້ ; ຈົນວາ່ ຮອດການທໍາລາຍແຫ່ງກາຍ ໃນທ່ສີ ຸດ
ແຫ່ງການຖຼເື ອົາຮອບຊ່ຶງຊີວິຕ ເຂາົ ຍອ່ ມຮູ້ໂຕວ່າ ເວທະນາທັງປວງ ອນັ ເຮາົ ບ່ໍ
ເພດີ ເພນີ ສະເພາະແລວູ້ ຈກັ ເປນັ ຂອງດບັ ເຢນັ ໃນບອ່ ນນແີ້ ນນ່ ອນ ດງັ່ ນີ.

ພິກຂຸ ທ. ! ປະທີບນ້ໍາມັນລກຸ ຮ່ງຸ ຢ່ໄດູ້ ເພາະອາໄສນໍ້າມນັ ດ້ວູ ຍ ເພາະອາໄສໄສູ້
ດູວ້ ຍ ເມື່ອໝດົ ນໍາ້ ມນັ ໝດົ ໄສູ້ ກໍເປັນປະທີບທ່ີໝົດເຊ້ືອດບັ ໄປ, ຂໍນ້ ້ີເຊ່ັນໃດ ; ພິກຂຸ
ນ້ນັ ກໍເຊນັ່ ນັນ້ ກ່າວຄຼືເມືອ່ ສະເຫວຍີ ເວທະນາ ອັນເປັນທີ່ສຸດຮອບແຫ່ງກາຍ ຍ່ອມຮູ້
ໂຕວ່າ ເຮາົ ສະເຫວີຍເວທະນາ ອນັ ເປນັ ທີ່ສດຸ ຮອບແຫ່ງກາຍ ; ເມື່ອສະເຫວີຍ
ເວທະນາ ອນັ ເປນັ ທ່ີສຸດຮອບແຫງ່ ຊີວິຕ ຍອ່ ມຮູ້ໂຕວາ່ ເຮົາສະເຫວີຍເວທະນາ ອນັ
ເປັນທ່ີສດຸ ຮອບແຫ່ງຊີວິຕ ; ຈົນວາ່ ຮອດການທໍາລາຍແຫ່ງກາຍ ໃນທສ່ີ ຸດແຫງ່ ການຖຼື
ເອາົ ຮອບແຫງ່ ຊວີ ິຕ ເຂາົ ຍອ່ ມຮູ້ໂຕວ່າ ເວທະນາທງັ ປວງອນັ ເຮົາບ່ໍເພດີ ເພີນ
ສະເພາະແລູ້ວ ຈັກເປນັ ຂອງດັບເຢນັ ໃນບ່ອນນ້ແີ ນນ່ ອນ ດັ່ງນີ.້

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໔໐໔/໑໓໔໖-໑໓໔໗.

ຄ. ມສີ ຸຂະວິຫາຣອນັ ສະງບົ ເຢັນ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອານາປານະສະຕສິ ະມາທິນີແ້ ລ ອັນບຄຸ ຄນົ ຈະເຣນີ ແລູ້ວ ຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍ
ແລ້ວູ ຍອ່ ມເປນັ ຂອງລະງບັ ເປນັ ຂອງປະນຕີ ເປນັ ຂອງເຢນັ ເປນັ ສຂຸ ະວຫິ າຣ ແລະ
ຍອ່ ມເຮດັ ອະກສຸ ລົ ທມັ ອນັ ເປນັ ບາບ ອນັ ເກດີ ຂນຶ້ ແລວູ້ ແລະ ເກດີ ຂນຶ້ ແລວູ້ ໃຫອູ້ ນັ ຕະ
ທານໄປ ໃຫລູ້ ະງບັ ໄປໂດຍຄວນແກຖ່ ານະ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໖໑

ພິກຂຸ ທ. ! ປຽບເໝືຼອນຝຸ່ນທລຸ ີໄຫງຂ່ ຶ້ນ ແຫງ່ ເດຼອື ນສດຸ ທ້າູ ຍຂອງລະດຮ້ອູ ນ ຝົນ
ແຮງທຜ່ີ ດິ ລະດຕົກລົງມາ ຍອ່ ມເຮັດໃຫຝູ້ ນຸ່ ທລຸ ີເຫຼ່າົ ນັນ້ ອັນຕະທານໄປ ໃຫູລ້ ະງັບໄປ
ໄດໂູ້ ດຍຄວນແກ່ຖານະ, ຂນ້ໍ ້ີເຊ່ນັ ໃດ ; ພິກຂຸ ທ. ! ອານາປານະສະຕິສະມາທິ ອນັ
ບຸຄຄົນຈະເຣີນແລູວ້ ຝກຶ ໃຫ້ຫູ າຍແລູ້ວ ກເໍ ປັນຂອງລະງບັ ເປັນຂອງປະນຕີ ເປັນ
ຂອງເຢນັ ເປນັ ສຂຸ ະວຫິ າຣ ແລະ ຍອ່ ມເຮັດອະກຸສລົ ທັມອັນເປັນບາບທ່ີເກດີ ຂນຶ້ ແລູ້ວ
ແລະ ເກີດຂຶນ້ ແລູ້ວ ໃຫູ້ອນັ ຕະທານໄປ ໂດຍຄວນແກຖ່ ານະໄດູ້ ເຊັ່ນນັ້ນ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ກໍອານາປານະສະຕິສະມາທິ ອນັ ບຸຄຄົນຈະເຣີນແລູ້ວ ຝຶກໃຫູ້ຫາຍ
ແລູວ້ ແນວໃດໜໍ ? ທີເ່ ປນັ ຂອງລະງບັ ເປັນຂອງປະນຕີ ເປັນຂອງເຢັນ ເປັນສຂຸ ະ
ວິຫາຣ ແລະ ຍອ່ ມເຮັດອະກສຸ ລົ ທັມອນັ ເປັນບາບ ທ່ເີ ກດີ ຂນ້ຶ ແລູ້ວ ແລະ ເກດີ ຂຶ້ນແລູວ້
ໃຫູ້ອັນຕະທານໄປ ໂດຍຄວນແກຖ່ ານະໄດູ້.

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນກລໍ ະນນີ ີ້ ໄປແລວູ້ ສ່ປາ່ ກໍຕາມ ໄປແລູ້ວສ່ເຫງົາ້ ໄມ້ກູ ໍຕາມ ໄປ
ແລູວ້ ສເ່ ຮອຼື ນຫວ່າງກໍຕາມ ນງ່ັ ຄ້ຂູ າເຂາ້ົ ມາໂດຍຮອບ ຕັ້ງກາຍກງົ ດາໍ ຣົງສະຕໝິ ັ້ນ.
ພິກຂຸນັ້ນ ... ໆລໆ ... (ຕຣດັ ອານາປານະສະຕິສະມາທິ ອນັ ມີວຕັ ຖຸ ໑໖ ດັ່ງທປ່ີ າກດົ ຢໜ່ ູ້າ

໑໑໘໑ ໃນໜງັ ສເືຼ ຫັຼມ້ ນີ້ ຫົວຂໍວ້ າ່ “ແບບການຈະເຣີນອານາປານະສະຕທິ ມ່ີ ຜີ ົລຫາຍ” ຕງ້ັ ແຕໜ່ າູ້
໑໑໘໒ ເຖງິ ໜ້າູ ໑໑໘໔) ... ເຫັນຄວາມສະລດັ ຄຼືນຢ່ເປນັ ປະຈາໍ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດງ່ັ ນີ້.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອານາປານະສະຕສິ ະມາທິ ອັນບຸຄຄົນຈະເຣນີ ແລູ້ວ ຝກຶ ໃຫູຫ້ າຍແລູ້ວ
ດ້ວູ ຍອາການເຊ່ນັ ນ້ີ ຍອ່ ມເປັນຂອງລະງັບ ເປນັ ຂອງປະນີຕ ເປັນຂອງເຢນັ ເປັນສຸ
ຂະວຫິ າຣ ແລະ ຍອ່ ມເຮັດອະກສຸ ລົ ທັມອັນເປັນບາບ ທ່ເີ ກີດຂ້ຶນແລວູ້ ແລະ ເກດີ ຂຶ້ນ
ແລວູ້ ໃຫູ້ອັນຕະທານໄປ ໂດຍຄວນແກ່ຖານະ ດງ່ັ ນແ້ີ ລ.

໑໒໖໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(ຂໍ້ນສີ້ ະຫຼບຸ ຄວາມວາ່ ອານາປານະສະຕິ ເປນັ ເຄ່ອື ງເຮັດໃຫເູ້ ກດີ ຄວາມເຢນັ ໃຈ ຫສືຼ ຂຸ ະວຫິ າຣ
ສາໍ ລັບບຄຸ ຄນົ ທີມ່ ຄີ ວາມກະວົນກະວາຍ ຫຼື ຄວາມຟງຸູ້ ຊູ້ານລໍາຄານ ບໍພ່ ໍໃຈໃນການເປັນຢ່ ຫືຊຼ ວີ ຕິ
ປະຈາໍ ວັນຂອງຕນົ ອນັ ເກີດມາແຕ່ຄວາມເບ່ືອໜ່າຍສິ່ງຕ່າງໆ ຫືຼ ຄວາມບໍ່ປະສບົ ຄວາມສໍາເລັດ
ໃນສິ່ງທີຄ່ ວນເຮດັ ເປນັ ຕ້ນົ ).

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໔໐໗/໑໓໕໒-໑໓໕໔.

ງ. ເປນັ ສຸຂແລວູ້ ດາໍ ເນີນໄປໃນຕົນເອງ ຈົນດັບສ້ິນອາສະວະ

ພິກຂຸ ທ. ! ຖູາ້ ພວກປະຣິບພາຊົກເດຍຣະຖີເຫ່າົຼ ອືນ່ ຖາມພວກເຈົ້າວາ່ ສະມະນະ
ໂຄດມົ ຢ່ຕະຫອດພັນສາກາລສ່ວນຫາຍ ດູວ້ ຍວິຫາຣະທມັ ແນວໃດ ດັ່ງນີແ້ ລ້ວູ ພວກ
ເຈ້າົ ຈງ່ົ ຕອບວາ່ “ດຣາທາ່ ນຜ່ມີອາຍຸ ! ພຣະຜມ່ ພີ ຣະພາຄເຈ້ົາ ຊງົ ຢຕ່ ະຫອດພນັ ສາ
ກາລສວ່ ນຫາຍ ດວູ້ ຍອານາປານະສະຕິສະມາທິ”.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນີນ້ີ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ມີສະຕິຫາຍໃຈເຂາົ້ ມສີ ະຕິຫາຍໃຈອອກ ; ເມອື່
ຫາຍໃຈເຂົາ້ ຍາວ ກໍຮ້ສູ ກຶ ວາ່ ຫາຍໃຈເຂົາ້ ຍາວ ; ຫຼື ເມືອ່ ຫາຍໃຈອອກຍາວ ກໍຮູສ້ ຶກວ່າ
ຫາຍໃຈອອກຍາວ ... ໆລໆ ...

(ຕຣດັ ອານາປານະສະຕິສະມາທິ ອນັ ມີວັຕຖຸ ໑໖ ດ່ງັ ທປ່ີ າກດົ ຢ່ໜາູ້ ໑໑໘໑ ໃນໜງັ ສເຼື ຫມັຼ້ ນ້ີ
ຫວົ ຂວໍ້ ່າ “ແບບການຈະເຣນີ ອານາປານະສະຕທິ ີມ່ ີຜົລຫາຍ” ຕ້ງັ ແຕໜ່ ູາ້ ໑໑໘໒ ເຖິງໜູ້າ ໑໑໘໔)

ຍອ່ ມເຮັດໃນບດົ ສກຶ ສາວ່າ ເຮົາເປັນຜ່ຕາມເຫັນຄວາມສະລັດຄນຼື ຢ່ເປັນປະຈໍາ
ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດ່ງັ ນ.້ີ

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໖໓

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມ່ືອໃຜຜໃ່ ດ ຈະກາ່ ວສງ່ິ ໃດໃຫຖູ້ ກືຼ ຕອູ້ ງຕງົ ທມັ ວາ່ ເປນັ ອະຣຍິ ະ
ວຫິ າຣກດໍ ີ ວາ່ ເປນັ ພຣມົ ມະວຫິ າຣກດໍ ີ ວາ່ ເປນັ ຕະຖາຄົຕວຫິ າຣກດໍ ີ ເຂາົ ຈງ່ົ ກາ່ ວ
ອານາປານະສະຕສິ ະມາທນິ ແ້ີ ຫະ ວາ່ ເປນັ ອະຣຍິ ະວຫິ າຣ ວາ່ ເປນັ ພຣມົ ມະວຫິ າຣ
ວາ່ ເປນັ ຕະຖາຄຕົ ວຫິ າຣ.

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸເຫາ່ຼົ ໃດຍງັ ເປນັ ເສຂະ ຍງັ ບລ່ໍ ຸເຖງິ ທມັ ທີ່ໄຝ່ປະສງົ ແຫ່ງໃຈ
ປາຖນາຢ່ຊງຶ່ ໂຢຄະເຂມະທມັ ອັນບມ່ໍ ີອັນໃດຍງ່ິ ກວ່າ ; ພິກຂຸເຫົຼ່ານັ້ນ ເມອ່ື ຈະເຣນີ
ຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍແລວູ້ ຊ່ຶງອານາປານະສະຕິ ຍອ່ ມເປນັ ໄປເພອ່ື ຄວາມດບັ ສນ້ິ ໄປແຫງ່
ອາສະວະທງັ ຫາຍ.

ສ່ວນພິກຂທຸ ງັ ຫາຍເຫຼ່າົ ໃດເປນັ ອຣໍ ະຫນັ ຕ໌ ດັບສ້ິນອາສະວະແລວູ້ ມີພຣົມມະ
ຈນັ ຣຍຢ໌ ່ຈົບແລວູ້ ມີສິງ່ ທຕີ່ ອູ້ ງເຮດັ ໃຫູ້ສາໍ ເລດັ ມພີ າຣະອນັ ປງົ ລງົ ແລູ້ວ ມີປະໂຍຊນ໌
ຕົນອນັ ລຸເຖງິ ແລວູ້ ມີສັນໂຍຊນ໌ໃນພບົ ທງັ ຫາຍດບັ ສິ້ນຮອບແລວູ້ ເປນັ ຜ່ຫຼຸດພ້ົນແລູວ້
ເພາະຮ້ໂູ ດຍຖກຼື ຕອູ້ ງ ; ພິກຂຸທັງຫາຍເຫົ່ຼານັນ້ ເມອ່ື ຈະເຣນີ ຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍແລູ້ວ ຊງຶ່
ອານາປານະສະຕິ ຍອ່ ມເປນັ ສຂຸ ະວຫິ າຣໃນທຕິ ຖະທມັ ນດີ້ ວູ້ ຍ ເພອ່ື ຄວາມສມົ ບນ
ແຫງ່ ສະຕສິ ມັ ປະຊນັ ຍະດວູ້ ຍ.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໔໑໒/໑໓໖໔-໑໓໖໗.

ຈ. ຄວນແກນ່ າມວ່າ ອະຣຍິ ະວຫິ າຣ-ພຣມົ ມະວິຫາຣ-ຕະຖາຄົຕວິຫາຣ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະນ້ັນ ເມ່ອື ໃຜຈະກາ່ ວສ່ິງໃດ ໃຫູ້ຖຼກື ຕອູ້ ງຕງົ ທັມວ່າ ເປນັ ອະຣິຍະ
ວິຫາຣກດໍ ີ ວ່າເປນັ ພຣົມມະວິຫາຣກດໍ ີ ວ່າເປນັ ຕະຖາຄົຕວິຫາຣກໍດີ ເຂາົ ຈ່ົງກ່າວ
ອານາປານະສະຕສິ ະມາທິ ນ້ີແຫະ ວ່າເປັນ ອະຣຍິ ະວຫິ າຣ ວາ່ ເປັນ ພຣມົ ມະວຫິ າຣ
ວ່າເປນັ ຕະຖາຄຕົ ວຫິ າຣ ດັ່ງນ.້ີ

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໔໑໓/໑໓໖໘.

໑໒໖໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ສ. ເຮດັ ສນັ ໂຍຊນ໌ໃຫດູ້ ບັ ສ້ິນ-ກາໍ ຈັດອະນສຸ ຍັ -ຮທູ້ າງໄກ-ດບັ ສິ້ນອາສະວະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອານາປານະສະຕິສະມາທິ ອັນບຸຄຄນົ ຈະເຣນີ ແລວູ້ ຝຶກໃຫູ້ຫາຍແລ້ວູ
ເປັນໄປເພື່ອການລະ ສນັ ໂຍຊນ໌ ທງັ ຫາຍ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອານາປານະສະຕິສະມາທິ ອັນບຄຸ ຄນົ ຈະເຣີນແລູວ້ ຝຶກໃຫຫູ້ າຍແລ້ວູ
ແນວໃດໜໍ ຈ່ງຶ ເປັນໄປເພື່ອການລະສັນໂຍຊນ໌ທງັ ຫາຍ ?

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນກລໍ ະນນີ ີ້ ໄປແລູ້ວສ່ປ່າກຕໍ າມ ໄປແລວູ້ ສ່ເຫງາົ້ ໄມກູ້ ຕໍ າມ ໄປ
ແລູວ້ ສ່ເຮຼືອນຫວ່າງກຕໍ າມ ນ່ງັ ຄູ້ຂາເຂົ້າມາໂດຍຮອບແລູ້ວ ຕງັ້ ກາຍກົງ ດໍາຣົງສະຕິ
ໝນັ້ ; ພິກຂຸນ້ັນມສີ ະຕຢິ ນ່ ນັ້ ແລ ຫາຍໃຈເຂາ້ົ ມສີ ະຕິຢ່ນ້ນັ ແລ ຫາຍໃຈອອກ ... (ມີ

ລາຍລະອຽດແຫງ່ ອານາປານາສະຕິ ໑໖ ຂັ້ນ ດງັ່ ທ່ີເຄີຍກ່າວໃຫູເ້ ບງິ່ ເນືອ້ ຄວາມເຕັມແລູວ້ ໃນຂໍ້ ກ.

ເປນັ ຕ້ນົ ຈນົ ເຖງິ ຄາໍ ວາ່ ) ... ຍ່ອມເຮັດໃນບດົ ສກຶ ສາວ່າ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ຕາມເຫນັ ຊຶ່ງຄວາມ
ສະລດັ ຄນຼື ຢ່ເປນັ ປະຈໍາ ຈັກຫາຍໃຈອອກດັງ່ ນ.ີ້

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອານາປານະສະຕສິ ະມາທິ ອັນບຸຄຄົນຈະເຣີນແລວູ້ ຝຶກໃຫຫູ້ າຍແລູ້ວ
ດງ່ັ ນ້ແີ ລ ຍ່ອມເປັນໄປເພືອ່ ການລະສັນໂຍຊນ໌ທັງຫາຍ.

ພິກຂຸ ທ. ! ອານາປານະສະຕສິ ະມາທິ ອນັ ບຸຄຄົນຈະເຣນີ ແລູ້ວ ຝກຶ ໃຫູ້ຫາຍແລວູ້
ດັ່ງນແີ້ ລ ຍ່ອມເປນັ ໄປເພອື່ ການ ກາໍ ຈດັ ຊຶ່ງ ອະນຸສັຍ ... (ມີໃຈຄວາມເຕັມເໝອືຼ ນຂ້ໍ

ສນັ ໂຍຊນ)໌ .

ພິກຂຸ ທ. ! ອານາປານະສະຕສິ ະມາທິ ອນັ ບຸຄຄນົ ຈະເຣນີ ແລູ້ວ ຝກຶ ໃຫູ້ຫາຍແລ້ວູ
ດັ່ງນ້ີແລ ຍ່ອມເປັນໄປເພ່ືອຄວາມ ຮອບຮຊູ້ ່ຶງ ທາງໄກ (ອະວິຊຊາ) ... (ມໃີ ຈຄວາມເຕມັ

ດັ່ງຂສ້ໍ ນັ ໂຍຊນ)໌ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອານາປານະສະຕິສະມາທິ ອນັ ບຄຸ ຄົນຈະເຣີນແລວູ້ ຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍແລວູ້
ດັ່ງນແ້ີ ລ ຍ່ອມເປນັ ໄປເພ່ືອຄວາມ ດບັ ສນ້ິ ໄປແຫງ່ ອາສະວະ ທັງຫາຍ ... (ມີໃຈຄວາມ

ເຕມັ ດງັ່ ຂໍສ້ ັນໂຍຊນ)໌ .

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໖໕

(ຂໍ້ຄວາມທງັ ໝດົ ນີ້ ສະແດງໃຫເູ້ ຫນັ ໂດຍສະຫຼບຸ ວາ່ ອານາປານະສະຕິ ມີຜົລເຮດັ ໃຫູ້
ລະສນັ ໂຍຊນໄ໌ ດູ,້ ເຮດັ ໃຫູ້ກາໍ ຈດັ ອະນຸສັຍໄດູ້, ເຮດັ ໃຫູ້ຮອບຮ້ຊູ ່ຶງທາງໄກຄອືຼ ະວຊິ ຊາ ເຫຕໃຫູ້
ເກີດອະວິຊຊາ ຄວາມດບັ ບ່ເໍ ຫຼອື ແຫ່ງອະວຊິ ຊາ ແລະ ທາງປະຕິບັຕໃຫເູ້ ຖງິ ຄວາມດບັ ບເໍ່ ຫຼືອແຫງ່
ອະວິຊຊາ, ໃນທ່ີສດຸ ຍ່ອມເຮັດອາສະວະໃຫດູ້ ັບສ້ິນໄປ ; ຊງຶ່ ໂດຍໃຈຄວາມແລວູ້ ກໍມຄີ ວາມໝາຍ
ແບບດຽວກນັ ຄກຼື ານດັບກເິ ລສສ້ິນເຊີງນ້ນັ ເອງ. ທັງໝົດນ້ີເພາະອານາປານະສະຕິສະມາທິ
ພາວະນາ ເຮດັ ສະຕິປັຕຖານ ໔ ໃຫສູ້ ມົ ບນ ; ສະຕິປັຕຖານ ໔ ສົມບນແລູ້ວ ຍ່ອມເຮັດໃຫູ້
ໂພຊຊົງຄ໌ ໗ ໃຫູ້ສົມບນ ; ໂພຊຊົງຄ໌ ໗ ສມົ ບນແລູ້ວ ຍ່ອມເຮັດວຊິ ຊາ ແລະ ວມິ ຸຕຕໃິ ຫູສ້ ົມບນ ; ດ່ັງ
ມີພດຸ ທະພາສຕິ ຕຣັດໄວູ້ ຊງ່ຶ ນໍາເອົາມາໃສ່ໄວູ້ໃນໜງັ ສືເຼ ຫຼ້ມັ ນ້ີ ໂດຍຫວົ ຂ້ໍວາ່ “ອານິສົງສ໌ຕາມ
ປກົ ກະຕິແຫງ່ ອານາປານະສະຕິ” ຂ້ໍ ຄ. ທີໜ່ ູ້າ ໑໒໔໙, ແລະ ຫວົ ຂ້ໍວາ່ “ສະຕປິ ຕັ ຖານສ່ສີ ົມບນ
ເມອື່ ອານາປານະສະຕບິ ຣໍ ິບນ”, ໂພຊຊງົ ຄ໌ບຣໍ ິບນຍ່ອມເຮດັ ວຊິ ຊາ ແລະ ວິມຕຸ ຕິບໍຣບິ ນ” ຢ່
ໜູ້າ ໑໑໙໘ ເຖິງໜາູ້ ໑໒໐໘).

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໔໒໕-໔໒໖/໑໔໐໖-໑໔໑໐.

ຊ. ຮູຈ້ ກັ ລມົ ຫາຍໃຈອນັ ຈະມເີ ປນັ ຄ້ງັ ສດຸ ທາູ້ ຍແລວູ້ ດບັ ຈິຕ

(ເມ່ອື ໄດູ້ຕຣດັ ການຝກຶ ອານາປານະສະຕິຕາມລາໍ ດັບຄົບ ໑໖ ຂ້ນັ ດັງ່ ທກ່ີ າ່ ວໄວ້ໃູ ນໜາູ້ ໑໑໘໑
ເຖິງໜູ້າ ໑໑໘໔ ແຖວທແີ ປດໃນໜງັ ສເືຼ ຫັ້ຼມ ຫວົ ຂໍວ້ າ່ “ແບບການຈະເຣີນອານາປານະສະຕິທ່ມີ ຜີ ົລ
ຫາຍ” ດ່ັງນແີ້ ລູ້ວ ໄດູ້ຕຣັດອານສິ ງົ ສ໌ແຫ່ງອານາປານະສະຕິນ້ວີ ່າ :-).

ຣາຫຸລະ ! ເມື່ອບຄຸ ຄົນຈະເຣນີ ຝຶກໃຫູຫ້ າຍຊຶ່ງອານາປານະສະຕິເຊ່ັນນີແ້ ລູວ້
ລມົ ອສັ ສາສະປສັ ສາສະ ອນັ ຈະມເີ ປນັ ຄັ້ງສດຸ ທາູ້ ຍ ເມອ່ື ຈະດບັ ຈຕິ ນນ້ັ ຈກັ ເປນັ ສງ່ິ ທີ່
ເຂາົ ຮແູ້ ຈງູ້ ແລວູ້ ດບັ ໄປ ບ່ແໍ ມນ່ ເປັນສິງ່ ທ່ເີ ຂາົ ບຮໍ່ ູແ້ ຈູງ້ ດງັ່ ນ.ີ້ (ລາຍລະອຽດກ່ຽວກບັ ເລ່ືອງ

ນີ້ ເບິ່ງໄດຈູ້ າກໜັງສືຼອານາປານະສະຕິ (ຊດຸ ທມັ ມະໂຄສຂອງພດຸ ທະທາສ) ໜູາ້ ໕໑໕).

- ມ. ມ. ໑໓/໑໔໐-໑໔໒/໑໔໖.

໑໒໖໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຍ. ເຫຕປຈັ ຈຍັ ທ່ີພຣະສາສນາຈະຕງ້ັ ຢດ່ ນົ ພາຍຫງັ ພດຸ ທະປະຣນິ ິບພານ

“ຂູາ້ ແດ່ພຣະໂຄດົມຜ່ຈະເຣີນ ! ອັນໃດເປັນເຫຕ ອັນໃດເປນັ ປັຈຈຍັ ທເີ່ ມື່ອພຣະຕະຖາຄຕົ
ປະຣິນບິ ພານແລວູ້ ພຣະສັດທມັ ຈະບຕ່ໍ ້ງັ ຢ່ດົນ ? ຂູາ້ ແດ່ພຣະໂຄດມົ ຜຈ່ ະເຣີນ ! ອນັ ໃດເປນັ ເຫຕ
ອນັ ໃດເປນັ ປັຈຈັຍ ທ່ີເມອື່ ພຣະຕະຖາຄົຕປະຣິນບິ ພານແລູ້ວ ພຣະສດັ ທມັ ຈະຕງັ້ ຢດ່ ົນ ຂູ້ານູອ້ ຍ !”.

ພຣາມ ! ເພາະບ່ມໍ ີການເຮັດໃຫູ້ຈະເຣີນ ເພາະບໍ່ມກີ ານເຮດັ ໃຫູ້ຫາຍຊ່ຶງສະຕິ
ປັຕຖານທງັ ສ່ີ ໃນເມື່ອຕະຖາຄົຕປະຣິນບິ ພານແລູ້ວ ສດັ ທັມຍ່ອມບຕ່ໍ ້ັງຢດ່ ນົ .

ແຕ່ພຣາມເອຍີ ! ເພາະມກີ ານເຮດັ ໃຫູ້ຈະເຣນີ ເພາະມກີ ານເຮດັ ໃຫຫູ້ າຍຊຶ່ງ
ສະຕປິ ຕັ ຖານສ່ີ ໃນເມອ່ື ຕະຖາຄົຕປະຣນິ ບິ ພານແລວູ້ ສດັ ທມັ ຍອ່ ມຕງັ້ ຢດ່ ນົ .
ສະຕປິ ັຕຖານສ່ີ ແນວໃດໜໍ ? ພຣາມ ! ພິກຂຸໃນກໍລະນນີ ີ້ ເປັນຜ່ມີປກົ ກະຕິຕາມເຫັນ
ກາຍໃນກາຍຢ່ເປັນປະຈາໍ (ຂ້ໍຄວາມຕ່ໄໍ ປນ້ີ ກໍເໝຼອື ນກັບຂໍ້ຄວາມທີຕ່ ຣັສໄວ້ໃູ ນບ່ອນອື່ນໆ).

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໒໓໒/໗໗໘-໗໗໙.

ອານສິ ງົ ສ໌ແຫງ່ ຄວາມບປ່ໍ ະມາດຄສືຼ ະຕິ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຮາົ ບໍ່ມອງເຫນັ ທມັ ອນ່ື ແມ່ນຈັກຢາ່ ງໜ່ຶງ ທ່ີເປນັ ເຫຕໃຫກູ້ ຸສົລທມັ ທ່ຍີ ັງ
ບ່ໍເກດີ ເກດີ ຂຶນ້ ຫືຼອະກສຸ ົລທມັ ທ່ີເກີດຢ່ແລູ້ວຍອ່ ມເສ່ອື ມສນ້ິ ໄປ, ເໝອືຼ ນຄວາມ
ບໍ່ປະມາດນີ.້ ພິກຂຸ ທ. ! ເມ່ອື ບຸຄຄົນບປ່ໍ ະມາດແລ້ວູ , ກສຸ ລົ ທມັ ທຍີ່ ັງບເ່ໍ ກດີ ກເໍ ກດີ ຂນຶ້
ແລະ ອະກສຸ ລົ ທມັ ທເ່ີ ກດີ ຢແ່ ລວູ້ ກເໍ ສອື່ ມສນິ້ ໄປ.

- ເອກກ. ອງັ . ໒໐/໑໓/໖໐.

(ໃນສຕອ່ືນ ທົງສະແດງອານສິ ົງສ໌ແຫ່ງຄວາມບປ່ໍ ະມາດ ວ່າເຮັດໃຫ້ເູ ປນັ ໄປເພື່ອປະໂຍຊນ໌
ອັນໃຫຍຫ່ ວງ (ມະຫະໂຕ ອຕັ ຖາຢະ ສງັ ວັຕຕະຕ)ິ - ໒໐/໑໘/໘໔.

ໃນສຕອື່ນທົງສະແດງວ່າ ເປັນສ່ິງທ່ເີ ປັນໄປເພືອ່ ຄວາມຕງ້ັ ຢ່ ຄວາມບໍ່ລມຼື ເລືຼອນ ຄວາມບ່ໍ
ສນຫາຍແຫ່ງພຣະສດັ ທມັ (ສດັ ທັມມສັ ສະ ຖຕິ ິຢາ ອະສັມໂມສາຢະ ອະນັນຕຣະດານາຢະ
ສງັ ວຕັ ຕະຕ)ິ . - ໒໐/໒໓/໑໑໖.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໖໗

ໃນສຕອ່ນື ທງົ ສະແດງວາ່ ເປັນເຫຕໃຫູ້ເກີດປະໂຍຊນອ໌ ັນໃຫຍ່ຫວງ ຊະນດິ ທ່ີເປນັ ໄປໃນພາຍ
ໃນ - ໒໐/໒໑/໑໐໐).

ສະຕປິ ຕັ ຖານສເ່ີ ປນັ ເຄອ່ື ງລະປຸບພນັ ຕະ
ອະປະຣນັ ຕະສະຫະຄະຕະທຕິ ຖນິ ສິ ສຍັ

ຈນຸ ທະ ! ສະຕປິ ຕັ ຖານ ໔ ປະການ ເຮາົ ສະແດງແລວູ້ ບນັ ຍຕັ ແລວູ້ ເຊນ່ັ ນ້ີ ເພອ່ື ລະ
ເສຍ ເພອື່ ກາູ້ ວຂາູ້ ມເສຍ ຊຶ່ງທຕິ ຖນິ ສິ ສຍັ ທງັ ຫາຍ ທງັ ປະເພດທສີ່ ະຫະຣະຄະຕະ
ດວູ້ ຍປບຸ ພນັ ຕະຂນັ ທ໌ ແລະປະເພດທສ່ີ ະຫະຣະຄະຕະດູ້ວຍ ອະປະຣນັ ຕະຂນັ ທ໌໑
ເຫາຼົ່ ນນ້ັ .

ສະຕປິ ຕັ ຖານ ໔ ປະການ ເຫ່າຼົ ໃດໜໍ ? ຈນຸ ທະ ! ສປ່ີ ະການຄືຼ : ພິກຂຸໃນກລໍ ະນນີ ້ີ
ເປນັ ຜ່ມປີ ກົ ກກະຕິ ຕາມເຫນັ ກາຍໃນກາຍ ຢ່ ມີຄວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ມີ
ສັມປະຊັນຍະ ມສີ ະຕິ ກາໍ ຈດັ ອະພິຊຊາ ແລະ ໂທມະນສັ ສະໃນໂລກອອກເສຍໄດູ້ ;
ເປນັ ຜ່ມປີ ກົ ກະຕິ ຕາມເຫນັ ເວທະນາໃນເວທະນາທງັ ຫາຍ ຢ່ ມີຄວາມພຽນເຜົາ
ກິເລສ ມີສັມປະຊນັ ຍະ ມສີ ະຕິ ກາໍ ຈດັ ອະພຊິ ຊາ ແລະ ໂທມະນສັ ສະໃນໂລກອອກ
ເສຍໄດູ້ ; ເປັນຜ່ມີປົກກະຕິ ຕາມເຫນັ ຈຕິ ໃນຈຕິ ຢ່ ມີຄວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ມີ
ສັມປະຊັນຍະ ມີສະຕິ ກາໍ ຈດັ ອະພິຊຊາ ແລະ ໂທມະນັສສະໃນໂລກອອກເສຍໄດູ້ ;
ເປນັ ຜ່ມີປກົ ກະຕິ ຕາມເຫນັ ທມັ ໃນທມັ ທງັ ຫາຍ ຢ່ ມີຄວາມພຽນເຜົາກເິ ລສ ມີ
ສັມປະຊັນຍະ ມສີ ະຕິ ກໍາຈດັ ອະພິຊຊາ ແລະ ໂທມະນສັ ສະໃນໂລກອອກເສຍໄດູ.້

໑. ຄາໍ ວາ່ “ທຕິ ຖນິ ິສສັຍທີ່ສະຫະຣະຄະຕະດູ້ວຍປຸບພນັ ຕະຂັນທ”໌ ແລະ “ທິຕຖນິ ິສສັຍທ່ີສະຫະຣະຄະຕະດູ້ວຍ
ອະປະຣັນຕະຂນັ ທ໌” ເບິງ່ ລາຍລະອຽດໃນຂໍ້ຄວາມຕອນທ່ວີ າ່ [ໝວດ ໑ ປບຸ ພນັ ຕະກບັ ປວິ າດ ໑໘ ປະການ]
ແລະ ຂຄ້ໍ ວາມຕອນທ່ວີ າ່ [ໝວດ ໒ ອັປປະຣັນຕະກັບປວິ າດ ໔໔ ປະການ] ໃນໜັງສຼື
ປຕິຈຈ. ໂອ. ຢ່ທໜີ່ ູ້າ ໗໓໒–໗໔໗ ແລະ ຢ່ທ່ໜີ ູ້າ ໗໕໐-໗໖໕.

໑໒໖໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຈນຸ ທະ ! ສະຕປິ ຕັ ຖານ ໔ ປະການເຫາຼົ່ ນແີ້ ລ ອນັ ເຮາົ ສະແດງແລວູ້ ບນັ ຍຕັ ແລວູ້
ເຊນ່ັ ນີ້ ເພອ່ື ລະເສຍ ເພອື່ ກາູ້ ວຂາູ້ ມເສຍ ຊງ່ຶ ທຕິ ຖນິ ສິ ສຍັ ທງັ ຫາຍ ທງັ ປະເພດທ່ີ
ສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍປບຸ ພນັ ຕະຂນັ ທ໌ ແລະ ປະເພດທສ່ີ ະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍ
ອະປະຣນັ ຕະຂນັ ທ໌ເຫາົຼ່ ນນັ້ ດວູ້ ຍອາການດງ່ັ ນ.້ີ

- ປາ. ທ.ີ ໑໑/໑໕໕/໑໒໘.

(ພກິ ຂຜຸ ່ມີສະຕປິ ຕັ ຖານທັງສຢ່ີ ່ ຍອ່ ມບ່ມໍ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ວາ່ ມີສັຕ ບຸຄຄນົ ໂຕຕນົ ເຮົາ ເຂາົ ;
ດງ່ັ ນັນ້ ຈ່ຶງບມໍ່ ທີ າງທີ່ຈະເກດີ ຄວາມເຫນັ ວາ່ ອັຕຕາ ແລະ ໂລກເປັນຂອງທ່ຽງ ດງ່ັ ນເ້ີ ປັນຕ້ົນ ຊຶ່ງ
ເຮດັ ໃຫ້ເູ ກດີ ທຕິ ຖວິ ່າອັຕຕາມີໃນພບົ ກ່ອນ ອຕັ ຕາມີໃນພບົ ຫັງ).

ການຈະເຣນີ ສະຕປິ ຕັ ຖານເປນັ ອາການຮກັ ສາທັງຕນົ ເອງ ແລະຜອ່ ນື່

ພິກຂຸ ທ. ! ເລ່ືອງເຄຍີ ມີມາແລວູ້ ໃນກາລກອ່ ນ : ບຸຣຸສຈັນທານວັງສກິ ະ໑ ຍົກໄມູ້
ຈັນທານວັງສະຕ້ງັ ຂຶ້ນ ແລວູ້ ຮ້ອູ ງສັງ່ ຜ່ຊວ່ ຍ ຊຶ່ງເຮດັ ໜູ້າທີ່ຖຼືຖາດນ້າໍ ມັນຂອງເຂາົ
ດວູ້ ຍຄໍາວາ່ “ສະຫາຍຖາດນ້າໍ ມັນ ! ຈົ່ງມາ, ຈ່ງົ ຂນຶ້ ໄປສ່ໄມູ້ຈັນທານວງັ ສະ ແລູ້ວຊງົ ໂຕຢໃ່ ນທາງ
ເທິງແຫ່ງລາໍ ໂຕຂອງເຮົາ” ດງ່ັ ນ້.ີ ພິກຂຸ ທ. ! ບຸຣສຸ ເມດະກະຖາລິກະ ຜ່ຊວ່ ຍຂອງເຂົາ
ຮບັ ຄາໍ ວ່າ “ໂດຍ ອາຈາຣຍ໌” ແລູວ້ ຂນຶ້ ໄປສ່ໄມູ້ຈນັ ທານວັງສະ ດາໍ ຣົງໂຕຢ່ທາງເທິງ
ແຫ່ງລໍາໂຕຂອງອາຈາຣຍ.໌

ພິກຂຸ ທ. ! ລໍາດັບນນ້ັ ຈັນທານວັງສິກະບຸຣຸສຜ່ເປນັ ອາຈາຣຍ໌ ໄດກູ້ ່າວແກ່ເມດະ
ກະຖາລກິ ະບຸຣຸສ ຊງ່ຶ ເປນັ ຜ່ຊວ່ ຍຂອງເຂາົ ວ່າ “ສະຫາຍເມດະກະຖາລິກະເອີຍ ! ທ່ານຈົງ່

ຮັກສາຊງ່ຶ ເຮົາ ເຮາົ ກໍຈກັ ຮັກສາຊງຶ່ ທາ່ ນ ; ເຮົາຄູມຸ້ ຄອງຮກັ ສາຊຶ່ງກັນ ແລະ ກັນຢ່ເຊັ່ນນີ້ ຈັກໄດູ້
ສະແດງຊງ່ຶ ສິລະປະດ້ວູ ຍ ຈັກໄດູລ້ າບດູ້ວຍ ແລະ ຈັກລົງຈາກໄມ້ຈູ ນັ ທານວັງສະໄດູ້ ໂດຍ
ສະຫວດັ ດດີ ວູ້ ຍ”.

໑. ນກັ ສະແດງກາຢະກັມ ດູ້ວຍການຍົກໄມໄູ້ ຜ່ຊັນຕັ້ງຂຶ້ນ ສນົ້ ກກົ ໄມຕູ້ ັງ້ ຈາ້ໍ ທ່ີຫົວ ຫຼື ເອິກ ຕາມທຕ່ີ ົນຕູ້ອງການ
ສະແດງ ແລູ້ວມີບຣຸ ຸສຖືຼຖາດນໍ້າມນັ ໄປຊງົ ໂຕຢ່ເທງິ ປາຍໄມູ້ ; ເປນັ ສິລະປະຫາລູ້ຽງຊບີ ຂອງຄນົ ນອກວນັ ນະ
ຫືຼວນັ ນະຕໍາ່ ຊ່ຶງເອ້ນີ ກັນວາ່ ພວກຈນັ ທານ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໖໙

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມດະກະຖາລິກະບຸຣສຸ ຊ່ງຶ ເປນັ ຜ່ຊ່ວຍໄດູ້ຟັງດັ່ງນ້ນັ ແລວູ້ ໄດກູ້ າ່ ວກັບ
ຈນັ ທານວັງສິກະບຣຸ ຸສ ຜ່ເປັນຫົວໜູາ້ ຂອງເຂົາວາ່ “ເຮດັ ແນວນ້ັນບໄ່ໍ ດດູ້ ອກທາ່ ນ

ອາຈາຣຍ໌ ! ທາ່ ນອາຈາຣຍຈ໌ ງົ່ ຮກັ ສາໂຕເອງ ເຮາົ ກຈໍ ກັ ຮກັ ສາໂຕເຮາົ ; ເມອື່ ເຮາົ ຕາ່ ງຝາ່ ຍຕາ່ ງຄມູຸ້
ຄອງ ຮກັ ສາຕົນຂອງຕນົ ຢເ່ ຊນັ່ ນີ້ ຈງຶ່ ຈກັ ສະແດງສິລະປະໄດດູ້ ວູ້ ຍ ຈກັ ໄດລູ້ າບດວູ້ ຍ ຈກັ ລງົ ຈາກ
ໄມຈູ້ ນັ ທານວງັ ສະໄດໂູ້ ດຍສະຫວດັ ດດີ ວູ້ ຍ”.

ນ້ີຄຼື ເຄດັ ລບັ ອນັ ເປນັ ໃຈຄວາມສາໍ ຄນັ ຂອງເລື່ອງ ທເີ່ ຮາົ ຈະຕອູ້ ງເຂາ້ົ ໃຈ ຄືຼ ພຣະຜ່ມີພຣະພາຄ ໄດູກ້ າ່ ວເຊ່ັນ
ດຽວກບັ ທ່ີເມດະຖະກາລິກະ ຊຶ່ງເປນັ ຜ່ຊວ່ ຍໄດູ້ກາ່ ວກັບອາຈາຣຍ໌ຂອງເຂົາ ; ຄຼໄື ດູ້ຕຣດັ ວາ່ :

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຈງົ້ ຈງົ່ ຈະເຣນີ ສະຕປິ ຕັ ຖານດວູ້ ຍຄດິ ວາ່ ‘ເຮາົ ຈກັ ຮກັ ສາຊງ່ຶ ຕນົ ’ ; ເຈາົ້
ຈົ່ງຈະເຣນີ ສະຕປິ ຕັ ຖານດວູ້ ຍຄດິ ວາ່ ‘ເຮາົ ຈກັ ຮກັ ສາຊງຶ່ ຜອ່ ນື່ ’. ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມ່ອື
ຮັກສາຕນົ ກຄໍ ືຮຼ ັກສາຜ່ອນ່ື ; ເມ່ອື ຮກັ ສາຜ່ອນ່ື ກໍຄຮືຼ ກັ ສາຕນົ ໑.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມອື່ ຮກັ ສາຕນົ ກຄໍ ຮຼື ກັ ສາຜອ່ ນື່ ນນ້ັ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ຂນ້ໍ ີ້ໝາຍຄວາມ
ວ່າ ຮັກສາຕົນດູ້ວຍການເສບທັມມະ ດູ້ວຍການຈະເຣີນຊຶ່ງທັມມະ. ນແ້ີ ຫະຄືຼ ເມອື່
ຮກັ ສາຕນົ ຢ່ ຈະມຜີ ລົ ເປນັ ການຮກັ ສາຜອ່ ນື່ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມອ່ື ຮກັ ສາຜອ່ ນື່ ກຄໍ ຮືຼ ກັ ສາຕນົ ນັ້ນເປັນແນວໃດໜໍ ? ຂໍນ້ ີ້ໝາຍຄວາມ
ວ່າ ຮັກສາຜ່ອ່ືນດູວ້ ຍການອົດທົນ ດູ້ວຍການບ່ບໍ ຽດບຽນ ດູ້ວຍເມຕຕາຈິຕ ດວູ້ ຍ
ຄວາມຮກັ ໄຄ່ເອນັ ດ. ນ້ແີ ຫະຄືຼ ເມອ່ື ຮກັ ສາຜອ່ ນ່ື ຢ່ ຈະມຜີ ລົ ເປນັ ການຮກັ ສາຕນົ ດວູ້ ຍ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເມ່ອື ຄດິ ວ່າເຮາົ ຈັກຮກັ ສາຕົນ ກໍຈົ່ງຈະເຣນີ ສະຕິປັຕຖານເທີນ້ , ເມ່ືອ
ຄິດວາ່ ເຮາົ ຈັກຮກັ ສາຜ່ອນ່ື ກໍຈ່ງົ ຈະເຣນີ ສະຕປິ ັຕຖານເທ້ນີ ; ເພາະວ່າເມອື່ ຈະເຣນີ
ສະຕປິ ັຕຖານ ເພ່ືອຮັກສາຕນົ ກເໍ ປັນການຮັກສາຜ່ອື່ນ :

໑. ຄໍານໝ້ີ າຍຄວາມວ່າ ເມື່ອຈະເຣີນສະຕິປັຕຖານເພື່ອປະໂຍຊນແ໌ ກ່ຕນົ ກໍຈະມີປະໂຍຊນ໌ເຖິງຜ່ອນື່
ເນ່ອື ງກັນໄປໃນໂຕດ້ວູ ຍ ເໝືອຼ ນກັບທີ່ບຣຸ ສຸ ຜຮ່ ັກສາສ້ົນກກົ ໄມູ້ກັບບຸຣຸສຜ່ຢປ່ າຍໄມູ້ ຕາ່ ງຝ່າຍ
ຕ່າງຮກັ ສາຕົນດແີ ລວູ້ ກໍຈກັ ເປັນການຮກັ ສາຊຶ່ງກັນ ແລະ ກັນໃຫູ້ບ່ໍພາດພັງລົງໄປ, ເຊ່ນັ ໃດກໍເຊ່ັນນັ້ນ.

໑໒໗໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ເມື່ອຈະເຣີນສະຕປິ ັຕຖານເພ່ືອຮກັ ສາຜ່ອນ່ື ກໍເປັນການຮັກສາຕນົ ດ້ວູ ຍ ; ດັ່ງນ້ແີ ລ (ຂໍ້

ນໝີ້ າຍຄວາມວ່າ ການເຮດັ ໃຫເູ້ ກດີ ສະຕິປຕັ ຖານ ຊືວ່ ່າຮັກສາຕົນ. ໃນສະຕິປັຕຖານນ້ນັ ມກີ ານ
ລະນຶກດວູ້ ຍພຣົມມະວຫິ າຣ ຈຶງ່ ຖຼືວ່າມກີ ານຮັກສາຜ່ອນື່ ດູ້ວຍ).

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໒໒໔-໒໒໕/໗໕໘-໗໖໒.

ໝວດ ສ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ໂທດຂອງການຂາດສມັ ມາທິຕຖິ

ຈິຕທີປ່ າສະຈາກສະຕິ ຍ່ອມປາຖນາລາບໄດູທ້ ັງທມ່ີ ັກຢປ່ ່າ

ພິກຂຸ ທ. ! ບຄຸ ຄົນ ໘ ຈາໍ ພວກເຫ່າຼົ ນີ້ມຢີ ່ ຫາໄດູ້ຢ.່ ແປດຈໍາພວກ ແນວໃດໜໍ ?
ແປດຈາໍ ພວກຄຼື :

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນນີ ້ີ ເມອ່ື ພິກຂຢຸ ່ຢ່າງຜ່ມດິ ງຽບ ແຕ່ບ່ໍປະພຶຕສັງລວມຢາ່ ງຕດິ ຕໍ່
ຄວາມປາຖນາລາບກໍເກດີ ຂ້ຶນ ເພາະບ່ໍໄດູ້ລາບ ເຂົາກໍເສ້າົ ໂສກ ລາໍ ບາກໃຈ ຄ່ໍາຄວນ
ຕີເອກິ ຮູ້ອງໄຫູ້ ຫົງໄຫ. ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ເີ ອນ້ີ ວ່າ ພິກຂຜຸ ປ່ າຖນາລາບ ໝນ່ັ ພຽນ
ພະຍາຍາມເພອ່ື ລາບຢ່ ບ່ໄໍ ດລູ້ າບ ເສ້ົາໂສກ ຄໍ່າຄວນ ແລະເຄອ່ື ນຈາກສັດທມັ .

ພິກຂຸ ທ. ! ອກີ ຢ່າງໜງຶ່ ເມື່ອພິກຂຢຸ ຢ່ ່າງຜ່ມດິ ງຽບ ແຕ່ບໍ່ປະພຕຶ ສັງລວມຢາ່ ງຕິດຕໍ່
ຄວາມປາຖນາລາບກໍເກີດຂ້ນຶ ເຂົາໝນັ່ ພຽນພະຍາຍາມເພອື່ ລາບຢ່ ລາບກໍເກີດຂຶ້ນ
ເພາະໄດລູ້ າບ ເຂົາກໍມວົ ເມາົ ປະມາດ ເຖິງຄວາມປະມາດເຕັມທ.່ີ ພິກຂຸ ທ. ! ນີເ້ ອ້ີນ
ວ່າ ພິກຂຜຸ ປ່ າຖນາລາບ ໝນັ່ ພຽນພະຍາຍາມເພອ່ື ລາບຢ່ ໄດລູ້ າບ ມົວເມາົ ປະມາດ
ແລະ ເຄອ່ື ນຈາກສດັ ທມັ (ດວູ້ ຍຄກືຼ ນັ ).

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໗໑

ພິກຂຸ ທ. ! ອີກຢາ່ ງໜງຶ່ ເມ່ອື ພິກຂຢຸ ຢ່ າ່ ງຜ່ມດິ ງຽບ ແຕບ່ ໍ່ປະພຕຶ ສັງລວມຢ່າງຕິດຕ່ໍ
ຄວາມປາຖນາລາບກເໍ ກີດຂ້ຶນ ເຂົາບໍໝ່ ັນ່ ພຽນພະຍາຍາມເພື່ອລາບຢ່ ລາບບເ່ໍ ກດີ
ຂນ້ຶ ເພາະບ່ໄໍ ດ້ລູ າບ ເຂົາກເໍ ສາົ້ ໂສກ ລາໍ ບາກໃຈ ຄໍ່າຄວນ ຕເີ ອິກ ຮູ້ອງໄຫູ້ ຫົງໄຫ.
ພກິ ຂຸ ທ. ! ນ້ເີ ອ້ີນວ່າ ພກິ ຂຜຸ ປ່ າຖນາລາບ ບໝ່ໍ ນ່ັ ພຽນພະຍາຍາມເພອ່ື ລາບຢ່ ບໄ່ໍ ດູ້
ລາບ ເສາົ້ ໂສກ ຄາໍ່ ຄວນ ແລະ ເຄອື່ ນຈາກສດັ ທມັ (ດວູ້ ຍຄືກຼ ນັ ).

ພິກຂຸ ທ. ! ອີກຢາ່ ງໜງຶ່ ເມ່ືອພິກຂຢຸ ່ຢາ່ ງຜ່ມິດງຽບ ແຕບ່ ໍ່ປະພຕຶ ສັງລວມຢາ່ ງຕດິ ຕ່ໍ
ຄວາມປາຖນາລາບກເໍ ກີດຂນຶ້ ເຂົາບ່ໝໍ ັ່ນພຽນພະຍາຍາມເພ່ືອລາບຢ່ ແຕ່ລາບກໍ
ເກີດຂຶ້ນ ເພາະໄດູ້ລາບ ເຂົາກໍມວົ ເມາົ ປະມາດ ເຖິງຄວາມປະມາດເຕມັ ທ.ີ່ ພິກຂຸ ທ. !
ນ້ີເອີ້ນວ່າ ພິກຂຜຸ ປ່ າຖນາລາບ ບໝ່ໍ ນ່ັ ພຽນພະຍາຍາມເພອື່ ລາບຢ່ ແຕມ່ ລີ າບ
ມວົ ເມາົ ປະມາດ ແລະ ເຄອື່ ນຈາກສດັ ທມັ (ດວູ້ ຍຄກືຼ ັນ).

(ຕໄໍ່ ປນີ້ໄດູ້ຕຣດັ ເຖິງພິກຂຸ ໔ ຈາໍ ພວກ ໂດຍປະຕປິ ກັ ຂະນັຍ ເປນັ ຜ່ຢໃ່ ນບອ່ ນມດິ ງຽບ
ປາຖນາລາບ ໄດູ້ລາບ ຫືຼ ບໍ່ໄດລູ້ າບ ກບໍ ປໍ່ ະມາດມວົ ເມາົ ຫຼື ບໍໂ່ ສກເສ້າົ ຄໍາ່ ຄວນເປັນທຸກຂ໌ ແລະ
ບໍເ່ ຄື່ອນຈາກສັດທມັ ທງັ ໔ ຈໍາພວກ).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຫ່າົຼ ນີ້ແລບຄຸ ຄົນ ໘ ຈາໍ ພວກ ທ່ີມີຢ່ ຫາໄດຢູ້ ໃ່ ນໂລກ (ແມ່ນວ່າຢ່ໃນບ່ອນ
ມິດງຽບກຍໍ ງັ ປາຖນາລາບ).

- ອຕັ ຖກ. ອງັ . ໒໓/໓໐໒-໓໐໔/໑໕໑.

ໝວດ ຊ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ປະກນິ ນະກະ

ລກັ ສະນະຂອງຜ່ອາດ ແລະ ບອ່ໍ າດຈະເຣນີ ສະຕິປັຕຖານສີ່

ພກິ ຂຸ ທ. ! ບຄຸ ຄົນບ່ອໍ າດເພື່ອເປນັ ຜ່ມີປກົ ກະຕິ ຕາມເຫັນກາຍໃນກາຍຢ່ ເພາະ
ເຂາົ ບລ່ໍ ະທມັ ໖ ຢ່າງ. ຫົກຢ່າງ ແນວໃດໜໍ ? ຫົກຢ່າງຄຼື ຄວາມເປນັ ຜ່ຍນິ ດີໃນການ
ງານ ຄວາມເປນັ ຜ່ຍນິ ດໃີ ນການຝອຍໂມູ້ ຄວາມເປນັ ຜ່ຍນິ ດໃີ ນການຫບັ

໑໒໗໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຄວາມເປນັ ຜຍ່ ນິ ດໃີ ນການຄກຸ ຄີກນັ ເປນັ ໝ່ ຄວາມເປນັ ຜບ່ ່ໍຄມຸູ້ ຄອງທະວາຣໃນ
ອນິ ຊີທງັ ຫາຍ ຄວາມເປນັ ຜບ່ ຮ່ໍ ປູ້ ະມານໃນການບໍຣິໂພຄ. ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະບລໍ່ ະ
ທມັ ໖ ຢາ່ ງເຫຼ່າົ ນແີ້ ລ ບຄຸ ຄນົ ຈງ່ຶ ເປັນຜ່ບ່ອໍ າດ ເພື່ອເປັນຜ່ມີປົກກະຕິຕາມເຫນັ ກາຍ
ໃນກາຍຢ່.

(ໃນກລໍ ະນີທີ່ບ່ໍອາດເປັນຜ່ ມປີ ກົ ກະຕຕິ າມເຫນັ ກາຍໃນກາຍໃນພາຍໃນ - ໃນພາຍນອກ -
ໃນພາຍໃນແລະພາຍນອກ ແລະເປນັ ຜ່ບອໍ່ າດເປນັ ຜ່ ມີປກົ ກະຕິຕາມເຫນັ ເວທະນາໃນເວທະນາ
ຕາມເຫນັ ຈຕິ ໃນຈຕິ - ຕາມເຫນັ ທມັ ໃນທມັ ກໍດີ ລວູ້ ນແຕ່ມຂີ ້ໍຄວາມທີຕ່ ຣດັ ໄວແູ້ ບບດຽວກນັ ).

ພິກຂຸ ທ. ! ບຄຸ ຄົນອາດເພື່ອເປນັ ຜ່ ມປີ ກົ ກະຕຕິ າມເຫນັ ກາຍໃນກາຍ ຢ່ ເພາະ
ເຂົາລະທມັ ໖ ຢາ່ ງ. ຫກົ ຢ່າງ ເຫາ່ົຼ ໃດໜໍ ? ຫົກຢາ່ ງຄືຼ : ຄວາມເປັນຜ່ຍນິ ດີໃນການ
ງານ ຄວາມເປນັ ຜ່ຍິນດີໃນການຝອຍໂມູ້ ຄວາມເປັນຜ່ຍນິ ດໃີ ນການຫັບ ຄວາມເປັນ
ຜ່ຍິນດີໃນການຄກຸ ຄກີ ນັ ເປນັ ໝ່ ຄວາມເປນັ ຜ່ບໍ່ຄູ້ມຸ ຄອງທະວາຣໃນອິນຊີທັງຫາຍ
ຄວາມເປັນຜ່ບຮ່ໍ ປູ້ ະມານໃນການບຣໍ ິໂພຄ. ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະລະທມັ ໖ ຢາ່ ງເຫຼົ່ານ້ີແລ
ບຄຸ ຄົນຈງຶ່ ເປັນຜ່ອາດ ເພອ່ື ເປນັ ຜ່ມປີ ກົ ກະຕິຕາມເຫັນກາຍໃນກາຍຢ.່

(ໃນກລໍ ະນທີ ີ່ອາດເປັນຜ່ມີ ປກົ ກະຕິຕາມເຫນັ ກາຍໃນກາຍໃນພາຍໃນ - ໃນພາຍນອກ - ໃນ
ພາຍໃນແລະພາຍນອກ ແລະເປັນຜ່ອາດເປນັ ຜ່ ມປີ ກົ ກະຕຕິ າມເຫນັ ເວທະນາໃນເວທະນາ ຕາມ
ເຫນັ ຈຕິ ໃນຈຕິ - ຕາມເຫນັ ທມັ ໃນທມັ ກດໍ ີ ລູວ້ ນແຕມ່ ີຂຄໍ້ ວາມທຕີ່ ຣດັ ໄວູ້ແບບດຽວກນັ ).

- ສກັ ກ. ອງັ . ໒໒/໔໙໙-໕໐໐/໓໘໘-໓໙໔.

ທງັ ນະວະກະ-ເສຂະ-ອະເສຂະ ກຄໍ ວນຈະເຣນີ ສະຕປິ ັຕຖານ

(ກ. ພວກນະວະກະ)

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂຸເຫາ່ຼົ ໃດ ເປນັ ຜບ່ ວດໃໝ່ ບວດແລວູ້ ບດໍ່ ນົ ຫາກໍມາສທ່ ັມວິນັຍນ.້ີ
ພິກຂຸເຫາຼ່ົ ນ້ັນ ອັນເຈ້ົາທງັ ຫາຍຈງ່ົ ຊັກຊວນ ຈ່ງົ ໃຫູເ້ ຂ້ົາຢ່ ຈງົ່ ໃຫູ້ຕັງ້ ໝັ້ນໃນການ
ຈະເຣີນສະຕິປັຕຖານສ່.ີ ສີ່ຢ່າງແນວໃດໜໍ ? (ຈງ່ົ ຊກັ ຊວນວ່າ :-)

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໗໓

ມາເທ້ນີ ທ່ານຜ່ມີອາຍຸ ທ. ! ຈ່ງົ ເປັນຜ່ ມປີ ກົ ກະຕຕິ າມເຫນັ ກາຍໃນກາຍຢ່ເທນີ້
ເປັນຜ່ມີຄວາມພຽນເຄ່ອື ງເຜົາກເິ ລສ ມີສັມປະຊັນຍະ ໃຫູ້ສະມາທເິ ປັນທມັ ເອກ
ຜດຸ ຂນ້ຶ ມຈີ ິຕຜ່ອງໃສ ມຈີ ິຕຕັ້ງໝ້ັນ ເປນັ ຈິຕມອີ າຣມົ ອັນດຽວ ເພອ່ື ຮຕູ້ າມເປນັ ຈິງຊຶ່ງ
ກາຍ ; (ໃນກລໍ ະນແີ ຫ່ງ ເວທະນາ ຈຕິ ແລະ ທມັ ກມໍ ຂີ ຄໍ້ ວາມທ່ຕີ ຣັດຢາ່ ງດຽວກັນ).

(ຂ. ສໍາລບັ ພຣະເສຂະ)

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂຸເຫາຼ່ົ ໃດ ເປນັ ເສຂະ ມຄີ ວາມປະສງົ ແຫ່ງໃຈອັນຍງັ ບບໍ່ ັນລຸແລູ້ວ
ປາຖນາຢ່ຊງ່ຶ ທັມອນັ ກະເສມຈາກໂຢຄະ ບມ່ໍ ທີ ມັ ອ່ືນຍ່ງິ ກວ່າຢ່ ; ເຖງິ ວາ່ ພິກຂຸເຫ່ົຼານັນ້
ກຍໍ ງັ ຈກັ ເປັນຜ່ ມປີ ກົ ກະຕຕິ າມເຫນັ ກາຍໃນກາຍ ຢ່ ເປັນຜ່ມີຄວາມພຽນເຄືອ່ ງເຜົາ
ກເິ ລສ ມີສມັ ປະຊັນຍະ ໃຫສູ້ ະມາທເິ ປັນທັມເອກຜດຸ ຂນຶ້ ມຈີ ິຕຜ່ອງໃສ ມີຈິຕຕງັ້ ໝັນ້
ເປັນຈິຕມອີ າຣມົ ອນັ ດຽວ ເພອ່ື ຮອບຮຊູ້ ງຶ່ ກາຍ ; (ໃນກລໍ ະນີແຫງ່ ເວທະນາ ຈຕິ ແລະ
ທມັ ກມໍ ີຂຄ້ໍ ວາມທ່ີຕຣັດໄວແູ້ ບບດຽວກນັ ).

(ຄ. ສໍາລບັ ພຣະອະເສຂະ)

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸເຫ່າຼົ ໃດ ເປັນອຣໍ ະຫນັ ຕຂ໌ ນີ າສບົ ຢ່ຈບົ ພຣົມມະຈນັ ຣຍ໌ ມກີ ຈິ ຈທ໌ ີ່
ຄວນເຮດັ ເຮັດຈບົ ແລ້ວູ ມພີ າຣະປົງລົງແລູ້ວ ມີປະໂຍຊນ໌ແຫ່ງຕົນອນັ ຕາມບນັ ລຸແລູວ້
ມີສນັ ໂຍຊນ໌ໃນພບົ ດັບສ້ິນໄປຮອບແລູ້ວ ຫຸຼດພົນ້ ແລູວ້ ເພາະຮູ້ໂດຍຖກືຼ ຕູ້ອງ ; ເຖິງວາ່
ພິກຂຸເຫ່ຼາົ ນນ້ັ ກຍໍ ັງຈກັ ເປນັ ຜ່ ມປີ ກົ ກະຕຕິ າມເຫນັ ກາຍໃນກາຍ ຢ່ ເປນັ ຜ່ຢຢ່ າ່ ງມີ
ຄວາມພຽນເຄື່ອງເຜົາກິເລສ ມສີ ມັ ປະຊນັ ຍະ ໃຫ້ສູ ະມາທິເປັນທມັ ເອກຜດຸ ຂ້ນຶ ມຈີ ິຕ
ຜ່ອງໃສ ມີຈິຕຕັ້ງໝນ້ັ ເປັນຈິຕມີອາຣມົ ອັນດຽວ (ເພືອ່ ຄວາມເປນັ ) ຜບ່ ກໍ່ ່ຽວຂອູ້ ງຢດ່ ວູ້ ຍ
ກາຍ ; (ໃນກລໍ ະນີແຫງ່ ເວທະນາ ຈຕິ ແລະ ທມັ ກໍມຂີ ຄ້ໍ ວາມທີ່ຕຣດັ ໄວ້ແູ ບບດຽວກັນ).

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໑໙໔-໑໙໕/໖໙໑-໖໙໔.

໑໒໗໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(ພດຸ ທະບໍຣິສັດ ຈງ່ົ ຮເູ້ ຖິງຫກັ ການພເິ ສດທມີ່ ີຢ່ວາ່ ເຖງິ ຈກັ ເປນັ ພຣະອໍຣະຫນັ ຕ໌ແລວູ້ ກຍໍ ັງ
ປະຕບິ ັຕທມັ ທເ່ີ ຮັດຄວາມເປັນພຣະອຣໍ ະຫນັ ຕ໌ ທ່ີຕນົ ເຄຍີ ປະຕິບຕັ ຢເ່ ພ່ືອຄວາມເປນັ ພຣະ
ອຣໍ ະຫັນຕ໌ ກ່ອນການບັນລຄຸ ວາມເປນັ ພຣະອຣໍ ະຫັນຕ໌ ; ການເຮັດເຊ່ັນນນ້ັ ກໍເພ່ືອເປັນໂຕຢາ່ ງ ຫຼື
ກໍາລງັ ໃຈແກ່ຜ່ບ່ໍບັນລຸຄວາມເປນັ ພຣະອຣໍ ະຫັນຕ໌ແດ່ ເພ່ອື ການຢເ່ ປນັ ສຸຂຂອງຕນົ ເອງແດ່. ສ່ວນ
ໃນກລໍ ະນີແຫງ່ ສຕນ້ີ ເພ່ອື ມີຊີວຕິ ຢ່ຢ່າງແຍກໂຕ ຫາ່ ງຈາກສ່ງິ ຊຶ່ງເຄຍີ ເປນັ ທີ່ຕ້ັງແຫງ່ ຄວາມ ຢດຶ
ໝນ້ັ ຖໝຼື ນ້ັ ຫືແຼ ຫງ່ ອະພຊິ ຊາ ແລະ ໂທມະນັສສະ ດັ່ງນ້ີແລູ້ວ ນບັ ຫຍັງກບັ ຜ່ທີຍ່ ງັ ບບ່ໍ ນັ ລຸຄວາມ
ເປັນພຣະອຣໍ ະຫນັ ຕ໌ ຈະບ່ໍຍອມກະຕືລຼ ຼລື ້ນົ ໃນການປະຕິບັຕເພອ່ື ຄວາມບນັ ລຄຸ ວາມເປັນພຣະ
ອໍຣະຫນັ ຕ໌ດູວ້ ຍ. ແລະຄວນມອງເຫນັ ຄວາມໜູ້າອດັ ສະຈັນແຫ່ງພຣະທມັ ທ່ມີ ີລັກສະນະເຊນັ່ ນີ)້ .

ສະຕປິ ັຕຖານສເ່ີ ໝາະສມົ ທງັ ແກ່ອະເສຂະ-ເສຂະ-ຄະລືຼຫດັ

ກັນທຣະກະ ! ຂ້ໍນນັ້ ເປນັ ເຊນັ່ ນນ້ັ ແທ.ູ້ ກນັ ທຣະກະ ! ຂ້ໍນ້ນັ ເປນັ ເຊັ່ນນນັ້ ແທ.ູ້ ພຣະ
ອຣໍ ະຫນັ ຕະສັມມາສັມພດຸ ທະເຈ້ົາທັງຫາຍ ໄດມູ້ ແີ ລວູ້ ໃນອະດີຕຕະກາລນານໄກ ;
ພຣະຜ່ມພີ ຣະພາຄເຈົ້າເຫຼົ່ານນ້ັ ຊງົ ຍງັ ພິກຂຸສງົ ຄໃ໌ ຫູ້ດໍາເນີນໄປຖກືຼ ຕອູ້ ງຢາ່ ງຍິ່ງພຽງ
ທ່ໍນ້ນັ ເໝຼືອນພິກຂຸສົງຄ໌ທີ່ເຮົາ ໃຫດູ້ າໍ ເນນີ ໄປຖືກຼ ຕູ້ອງໃນບດັ ນີ້. ກນັ ທຣະກະ ! ພຣະ
ອໍຣະຫນັ ຕະສັມມາສັມພດຸ ທະເຈ້າົ ທງັ ຫາຍ ຈະມຢີ ໃ່ ນອະນາຄົຕຕະກາລນານໄກ ;
ພຣະຜ່ມີພຣະພາຄເຈາ້ົ ເຫຼາ່ົ ນ້ນັ ຊົງຍງັ ພິກຂຸສົງຄໃ໌ ຫູ້ດໍາເນີນໄປຖກືຼ ຕູ້ອງຢາ່ ງຍງ່ິ ພຽງ
ທໍ່ນັ້ນ ເໝຼອື ນພິກຂຸສົງຄ໌ທເ່ີ ຮາົ ໃຫູ້ດໍາເນີນໄປຖືຼກຕ້ອູ ງໃນບດັ ນ.ີ້

ກັນທຣະກະ ! ໃນພິກຂສຸ ງົ ຄໝ໌ ່ນີ້ ມພີ ກິ ຂຸທເີ່ ປນັ ພຣະອຣໍ ະຫນັ ຕຂ໌ ນີ າສບົ ຢ່
ຈົບພຣົມມະຈັນຣຍ໌ ມີກຈິ ຈທ໌ ຄ່ີ ວນເຮັດອັນເຮັດແລູ້ວ ມພີ າຣະອນັ ປງົ ລງົ ແລ້ວູ ມປີ ະ
ໂຍຊນ໌ແຫ່ງຕນົ ອນັ ຕາມເຖງິ ແລວູ້ ມີສນັ ໂຍຊນ໌ໃນພບົ ນີ້ດັບສ້ິນແລູ້ວ ຫຼຸດພນ້ົ ແລູ້ວ
ເພາະຮູ້ໂດຍຖືກຼ ຕອູ້ ງ. ກນັ ທຣະກະ ! ອກີ ຢ່າງໜງຶ່ ໃນພິກຂຸສງົ ຄ໌ໝ່ນີ້ ມພີ ກິ ຂຜຸ ່ເປນັ
ເສຂະ (ກາໍ ລງັ ປະຕິບັຕເພອ່ື ຄວາມເປັນພຣະອຣໍ ະຫັນຕ໌) ມສີ ີລບ່ໍຂາດສາຍ ມຄີ ວາມປະພຶຕ
ບ່ຂໍ າດສາຍ ມປີ ນັ ຍາເຄືອ່ ງຮກັ ສາຕນົ ມີຄວາມປະພຕຶ ເປັນໄປດູ້ວຍປັນຍາເຄອື່ ງ
ຮກັ ສາຕົນ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໗໕

ພິກຂຸທັງຫາຍເຫາ່ຼົ ນັ້ນ໑ ເປນັ ຜມ່ ຈີ ຕິ ຕ້ງັ ໄວສູ້ ະເພາະດວູ້ ຍດີ ໃນສະຕປິ ັຕຖານສີ່ ຢ່. ສີ່
ຢ່າງ ແນວໃດໜໍ ? ສີ່ຢາ່ ງຄຼື : ພິກຂໃຸ ນກໍລະນນີ ີ້ ເປນັ ຜ່ມີປົກກະຕິຕາມເຫັນກາຍໃນ
ກາຍ ... ມີປກົ ກະຕິຕາມເຫນັ ເວທະນາໃນເວທະນາທງັ ຫາຍ ... ມີປົກກະຕິຕາມເຫນັ
ຈິຕໃນຈຕິ ... ມປີ ົກກະຕຕິ າມເຫັນທັມໃນທັມທງັ ຫາຍ ມີຄວາມພຽນເຄືອ່ ງເຜາົ ກິເລສ
ມີສມັ ປະຊັນຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນອອກເສຍໄດຊູ້ ່ຶງອະພິຊຊາ ແລະ ໂທມະນສັ ສະ ໃນ
ໂລກຢ.່

(ເມື່ອພຣະຜ່ມີພຣະພາຄຕຣັດເຊັ່ນນ້ີ ທາູ້ ວເປສສະຫັດຖາໂຣຫະບຸຕ ຂາບທນພຣະຜ່ມີພຣະພາຄວາ່ :-)

“ໜາູ້ ອັດສະຈນັ ຂາູ້ ນອູ້ ຍ ! ບໍ່ເຄີຍມີ ຂ້າູ ນອູ້ ຍ ! ຄຂືຼ ້ໍທ່ີສະຕປິ ຕັ ຖານສ່ເີ ຫ່ຼົານີ້ ພຣະຜມ່ ີພຣະພາຄ
ຊົງບນັ ຍຕັ ໄວູ້ດແີ ລູ້ວ ເພອ່ື ຄວາມສະອາດແຫງ່ ສັຕທັງຫາຍ ເພື່ອກ້າູ ວຂູາ້ ມໂສກະປະຣິເທວະ
ເພື່ອຄວາມດບັ ແຫງ່ ທກຸ ຂະໂທມະນັສສະ ເພ່ືອເຖງິ ທັບຊງ່ຶ ຍາຍະທມັ ເພອ່ື ການເຮັດໃຫູ້ແຈງູ້
ຊ່ຶງນິບພານ. ຂ້າູ ແຕ່ພຣະອົງຜ່ຈະເຣນີ ! ມີພວກຂາູ້ ນອູຍ້ ທງັ ຫາຍ ຜ່ເປນັ ຄະລຶຫັດນຸງ່ ຂາວ ກມໍ ີຈິຕ
ຕງ້ັ ໄວດູ້ ີແລູ້ວໃນສະຕິປັຕຖານສ່ເີ ຫາົຼ່ ນ້ີ ຕະຫອດກາລອັນຄວນຢ່ ; ຄຼືຂູ້ານູ້ອຍທງັ ຫາຍເປນັ ຜ່ມີ
ປກົ ກະຕິຕາມເຫນັ ກາຍໃນກາຍ ... ມປີ ົກກະຕຕິ າມເຫັນເວທະນາໃນເວທະນາທັງຫາຍ ... ມີ
ປົກກະຕຕິ າມເຫນັ ຈິຕໃນຈິຕ ... ມີປກົ ກະຕິຕາມເຫັນທັມໃນທມັ ທງັ ຫາຍ ມຄີ ວາມພຽນເຄືອ່ ງເຜົາ
ກິເລສ ມີສມັ ປະຊນັ ຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນອອກເສຍໄດຊູ້ ງຶ່ ອະພິຊຊາ ແລະ ໂທມະນສັ ສະ ໃນໂລກຢ່.
ໜາູ້ ອັດສະຈນັ ຂາູ້ ນູ້ອຍ ! ບໍ່ເຄີຍມີ ຂູ້ານອູ້ ຍ ! ຄຂຼື ທໍ້ ີເ່ ມ່ືອມະນຸສເປນັ ສັຕບໍເ່ ປດີ ເຜີຍ ເມອ່ື ມະນຸສ
ເປັນສຕັ ເດນກາກ ເມອ່ື ມະນຸສສ໌ເປນັ ສຕັ ໂອູອ້ ວດ ເປນັ ໄປຢ່ ພຣະຜ່ມພີ ຣະພາຄຊົງຊາບສງ່ິ ອນັ
ເປນັ ປະໂຍຊນ໌ ແລະ ບໍ່ເປນັ ປະໂຍຊນແ໌ ກສ່ ຕັ ທັງຫາຍ (ທກຸ ຈໍາພວກ) ຂູ້າແຕ່ພຣະອງົ ຜ່ຈະເຣີນ !
ສັຕລຶກລບັ ຄຼື ພວກມະນຸສ ສັຕເປດີ ເຜຍີ ຄຼປື ະສສຸ ັຕ ...

- ມ. ມ. ໑໓/໒-໓/໒-໓.

(ຂນ້ໍ ເີ້ ປັນຫັກການທ່ີຍອມຮບັ ໄດວູ້ ່າ ເຖິງຈະເປັນຄາຣະວາສກສໍ ມົ ຄວນຈະເຣີນສະຕປິ ັຕຖານ
ທັງສີ່ ດ່ງັ ທບ່ີ ັນພະບຣຸ ສຸ ພວກເຮົາໄດູ້ເຄີຍເຮດັ ກັນມາແຕກ່ ່ອນ).

໑. ນໝ້ີ າຍຄວາມວາ່ ພິກຂທຸ ັງໝດົ ທັງທເີ່ ປັນພຣະອໍຣະຫັນຕ໌ ແລະ ຍັງເປັນພຣະເສຂະ ລູວ້ ນແຕ່ຈະເຣີນ
ສະຕິປັຕຖານສີ່. ຄໍາຖາມອາດມີວ່າ ເປັນພຣະອຣໍ ະຫັນຕ໌ແລູວ້ ຈະເຣນີ ສະຕິປັຕຖານໄປເຮັດຫຍງັ ?
ຄໍາຕອບຄຼື ເພ່ືອຄວາມຢເ່ ປນັ ຜາສຸກຂອງທາ່ ນ ເຊັ່ນນັ້ນເອງ.

໑໒໗໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ກອງອະກສຸ ລົ ແລະ ກອງກສຸ ລົ ທແີ່ ທ້ຈູ ງິ

ພິກຂຸ ທ. ! ຜ່ທກີ່ າ່ ວຢວ່ ່າ ນວິ ອຣທງັ ຫາູ້ ຄອືຼ ະກສຸ ະລະຣາສີ (ກອງອະກຸສົລ) ນນັ້ ແຫະ
ຄືຼ ຜ່ທກ່ີ າ່ ວຢຢ່ າ່ ງຖກືຼ ຕອູ້ ງ. ພິກຂຸ ທ. ! ອະກຸສະລະຣາສີທັງກອງນ້ີ ໄດແູ້ ກ່ ນວິ ອຣທັງ
ຫາູ້ . ຫູາ້ ຢາ່ ງ ແນວໃດໜໍ ? ຫູາ້ ຢາ່ ງຄືຼ : ກາມະສນັ ທະ ພະຍາບາດ ຖີນະມດິ ທະ
ອດຸ ທະຈະກກຸ ກຸຈຈະ ວຈິ ກິ ຈິ ສາ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຜ່ທກີ່ າ່ ວຢວ່ ່າ ສະຕປິ ຕັ ຖານທງັ ສີ່ ຄກຼື ສຸ ະລະຣາສີ (ກອງກສຸ ົລ) ນນັ້ ແຫະ
ຄືຼ ຜ່ທກີ່ າ່ ວຢໂ່ ດຍຖກືຼ ຕອູ້ ງ. ພິກຂຸ ທ. ! ກຸສະລະຣາສທີ ັງກອງນ້ີ ໄດແູ້ ກ່ສະຕິປັຕຖານ
ທັງສ່ີ. ສ່ຢີ າ່ ງ ແນວໃດໜໍ ? ສ່ຢີ າ່ ງໃນກໍລະນນີ ຄ້ີ ືຼ ພິກຂຸເປັນຜ່ມປີ ກົ ກະຕິຕາມເຫນັ
ກາຍໃນກາຍຢເ່ ປັນປະຈາໍ ມຄີ ວາມພຽນເຄື່ອງເຜົາກິເລສ ມີສມັ ປະຊນັ ຍະ ມສີ ະຕິ
ຖອນອອກຊງຶ່ ອະພິຊຊາ ແລະ ໂທມະນັສສະ ໃນໂລກຢ.່ (ໃນກໍລະນີແຫ່ງ ເວທະນາ ຈຕິ

ແລະ ທມັ ກໍມຂີ ໍຄ້ ວາມທຕ່ີ ຣັດໄວແູ້ ບບດຽວກນັ ).

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໑໙໖/໖໙໖-໖໙໗.

(ຜ່ສຶກສາຄວນສັງເກດໃຫູ້ເຫັນວາ່ ເມືອ່ ກ່າວເຖງິ ກອງອະກຸສລົ ຄົນທົ່ວໄປກເໍ ລັງເຖິງການ
ຂູາ້ ສຕັ ຕດັ ຊີວຕິ ສໂໍ້ ກງ ເປັນຕົ້ນຕາ່ ງໆ ນາໆ ; ແລະ ເມືອ່ ກາ່ ວເຖິງກອງກຸສົລ ຄນົ ທວົ່ ໄປກພໍ າກັນ
ເລງັ ໄປຍງັ ການທາໍ ບຸນຍ໌ສນຸ ທານ ທອດກະຖິນ ຜາູ້ ປາ່ ເປນັ ຕນ້ົ ຕາ່ ງໆ ນາໆ. ສ່ວນໃນກໍລະນີນີ້
ຕຣັສລະບໃຸ ຫູ້ເຫັນວ່າ ນວິ ອຣທລ່ີ ບົ ກວນຢ່ໃນຈິຕ ຂອງແຕ່ລະຄົນ ແຕ່ລະວັນນັ້ນແຫະ ເປນັ ກອງ
ອະກສຸ ລົ ; ແລະ ວາ່ ການຈະເຣີນສະຕປິ ຕັ ຖານສີ່ເປັນກອງກຸສົລ ແລະ ທີ່ໜູ້າສົນໃຈໃນຫວົ ຂທ້ໍ ່ວີ າ່
ກອງກຸສົລຊະນດິ ນ້ີ ບໍ່ຕອູ້ ງໃຊູ້ແກວູ້ ແຫວນເງນິ ຄາໍ ແມ່ນແຕຈ່ ກັ ສ່ງິ ດຽວ, ຂໍໃຫຊູ້ ວ່ ຍກນັ ພຈິ າ
ຣະນາດູ້ວຍ).

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໗໗

ທມັ ມະສງົ ເຄາະທທີ່ ກຸ ຄນົ ຄວນເຮດັ

ພິກຂຸ ທ. ! ເມອ່ື ເຈົາ້ ຄດິ ຈະສງົ ເຄາະຊນົ ເຫາຼ່ົ ໃດ ຊຶ່ງເປນັ ຜສ່ າໍ ຄນັ ເຈາ້ົ ວ່າ ເປນັ ຜທ່ ີ່
ເຂົາຄວນເຊອ່ື ຟງັ ຈະເປນັ ມຕິ ອາມາດ ຍາຕສາຍໂລຫຕິ ກຕໍ າມ ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຈາ້ົ ຈງ່ົ
ສງົ ເຄາະຊນົ ເຫາ່ຼົ ນນັ້ ດວູ້ ຍການຊກັ ຊວນໃຫເູ້ ຂົາ້ ໄປຕງັ້ ຢສ່ ະເພາະ ໃນການຈະເຣນີ
ສະຕປິ ຕັ ຖານທັງສເີ່ ທນີ້ . ສ່ຢີ ່າງ ແນວໃດໜໍ ? ສຢ່ີ ່າງໃນກໍລະນນີ ້ີຄືຼ ເປນັ ຜ່ ຕາມເຫນັ
ກາຍໃນກາຍ ຢ່ເປັນປະຈໍາ ມຄີ ວາມພຽນເຄ່ອື ງເຜາົ ກິເລສ ມີສັມປະຊັນຍະ ມີສະຕິ
ຖອນອອກຊງ່ຶ ອະພິຊຊາ ແລະໂທມະນສັ ສະ ໃນໂລກ ; ເປນັ ຜ່ ຕາມເຫນັ ເວທະນາໃນ
ເວທະນາທງັ ຫາຍ ຢເ່ ປນັ ປະຈໍາ ມີຄວາມພຽນເຄື່ອງເຜາົ ກິເລສ ມີສມັ ປະຊັນຍະ ມີ
ສະຕິ ຖອນອອກຊງຶ່ ອະພຊິ ຊາ ແລະໂທມະນັສສະ ໃນໂລກ ; ເປນັ ຜ່ ຕາມເຫນັ ຈຕິ ໃນ
ຈຕິ ຢເ່ ປນັ ປະຈໍາ ມີຄວາມພຽນເຄືອ່ ງເຜົາກເິ ລສ ມີສມັ ປະຊນັ ຍະ ມີສະຕິ ຖອນອອກ
ຊ່ຶງອະພິຊຊາ ແລະໂທມະນັສສະ ໃນໂລກ ; ເປັນຜ່ ຕາມເຫນັ ທມັ ໃນທມັ ທງັ ຫາຍ ຢ່
ເປນັ ປະຈໍາ ມີຄວາມພຽນເຄອ່ື ງເຜາົ ກິເລສ ມີສມັ ປະຊັນຍະ ມີສະຕິ ຖອນອອກຊຶ່ງ
ອະພຊິ ຊາ ແລະໂທມະນສັ ສະ ໃນໂລກ.

ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ແີ ຫະ ຄືຼຂໍ້ທີ່ ຖາູ້ ເຈາ້ົ ຄດິ ຈະສງົ ເຄາະຊນົ ເຫຼົາ່ ໃດ ຊງ່ຶ ເປັນຜ່ສໍາຄນັ ເຈາ້ົ
ວ່າເປັນຜທ່ ເ່ີ ຂາົ ຄວນເຊອື່ ຟັງ ຈະເປັນມຕິ ອາມາດ ຍາຕສາຍໂລຫິຕ ກຕໍ າມ ເຈ້ົາ
ຄວນສົງເຄາະຊນົ ເຫຼົ່ານ້ນັ ດ້ວູ ຍການຊກັ ຊວນ ໃຫເູ້ ຂົາ້ ໄປຕງ້ັ ຢສ່ ະເພາະໃນການຈະ
ເຣນີ ສະຕປິ ັຕຖານທັງສີ່ ດັ່ງນີ້.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໒໕໑/໘໓໔.

(ໂດຍທວ່ົ ໄປເຮົາຄິດຈະສົງເຄາະກນັ ແຕ່ດູ້ວຍວັຕຖຸສ່ິງຂອງເງນິ ຄໍາ ຍາຕມຕິ ສະຫາຍຂອງເຮົາ ຈ່ງິ ຍັງຈມົ ຢ່ໃນ
ກອງທຸກຂ.໌ ຖູ້າຈງ່ັ ໃດ ເຮາົ ຈະຄິດສງົ ເຄາະກັນດູວ້ ຍທັມມະສງົ ເຄາະເຊນັ່ ນ້ແີ ດ່ ໂລກນີ້ກໍຈະມີຄວາມສຸຂຍິ່ງຂຶ້ນ).

ນິດເທສ ໒໐

ວາ່ ດວູ້ ຍສັມມາສະຕິ

ຈບົ

໑໒໗໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ນດິ ເທສ ໒໑ ວ່າດູວ້ ຍ ສມັ ມາສະມາທິ

(ມີ ໕໑ ເລອ່ື ງ)

ໝວດ ກ. ວາ່ ດວູ້ ຍອດຸ ເທສ - ວພິ າກຂອງສມັ ມາສະມາທິ

ອດຸ ເທສແຫງ່ ສະມາທິ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສມັ ມາສະມາທິ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂໃຸ ນກລໍ ະນນີ ້ີ
ສະຫງດັ ແລວູ້ ຈາກກາມທງັ ຫາຍ ສະຫງດັ ແລວູ້ ຈາກທມັ ທເ່ີ ປນັ ອະກສຸ ົລທງັ ຫາຍ ເຂາົ້
ເຖງິ ປະຖມົ ມະຊານ ປະກອບດວູ້ ຍວຕິ ກົ ວຈິ າຣ ມປີ ຕີ ແິ ລະສຂຸ ອນັ ເກດີ ຈາກວເິ ວກ
ແລວູ້ ແລຢ່ ; ເພາະຄວາມທວີ່ ຕິ ກົ ວິຈາຣທງັ ສອງລະງບັ ລງົ ເຂາ້ົ ເຖງິ ທຕຸ ຢິ ະຊານ ເປນັ
ເຄອື່ ງຜອ່ ງໃສແຫງ່ ໃຈໃນພາຍໃນ ໃຫສູ້ ະມາທເິ ປນັ ທມັ ອັນເອກຜດຸ ມຂີ ນຶ້ ບມ່ໍ ວີ ຕິ ກົ ບໍ່
ມວີ ຈິ າຣ ມແີ ຕປ່ ຕີ ແິ ລະສຂຸ ອນັ ເກດີ ຈາກສະມາທແິ ລວູ້ ແລຢ່ ; ອກີ ຢາ່ ງໜງຶ່ ເພາະ
ຄວາມຈາງຄາຍໄປແຫງ່ ປຕີ ິ ຍອ່ ມເປນັ ຜຢ່ ອ່ ເຸ ປກຂາ ມສີ ະຕແິ ລະສມັ ປະຊນັ ຍະ ແລະ
ຍອ່ ມສະເຫວຍີ ຄວາມສຸຂດວູ້ ຍນາມກາຍ ຊະນດິ ທີພ່ ຣະອະຣຍິ ະເຈາົ້ ທງັ ຫາຍ ຍອ່ ມ
ກາ່ ວສນັ ລະເສນີ ຜນ່ ນ້ັ ວາ່ “ເປນັ ຜຢ່ ອ່ ເຸ ປກຂາ ມສີ ະຕຢິ ່ເປນັ ປກົ ກະຕສິ ຸຂ” ດງ່ັ ນີ້ ເຂາ້ົ
ເຖິງຕະຕຢິ ະຊານແລວູ້ ແລຢ່ ; ເພາະລະສຸຂເສຍໄດູ້ ແລະເພາະລະທກຸ ຂເ໌ ສຍໄດູ້
ເພາະຄວາມດບັ ໄປແຫງ່ ໂສມະນສັ ສະ ແລະໂທມະນສັ ສະທງັ ສອງ ໃນກາລກອ່ ນ
ເຂາົ້ ເຖງິ ຈະຕຕຸ ຖະຊານ ບມ່ໍ ທີ ກຸ ຂ໌ ບມ່ໍ ສີ ຂຸ ມແີ ຕຄ່ ວາມທສີ່ ະຕິເປນັ ທມັ ມະຊາຕບຣໍ ສິ ດຸ
ເພາະອເຸ ປກຂາແລວູ້ ແລຢ.່ ພິກຂຸ ທ. ! ອນັ ນເ້ີ ຮາົ ກາ່ ວວາ່ ສມັ ມາສະມາທ.ິ

- ມຫາ. ທ.ີ ໑໐/໓໔໙/໒໙໙.

ສະມາທພິ າວະນາ ມປີ ະເພດສ່ີ

ພິກຂຸ ທ. ! ສະມາທພິ າວະນາ ໔ ຢາ່ ງ ເຫົ່າຼ ນ້ີມຢີ .່ ສ່ຢີ ່າງ ແນວໃດໜໍ ? ສີ່ຢ່າງຄືຼ
ພກິ ຂຸ ທ. ! ມີ ສະມາທພິ າວະນາ ອນັ ບຸຄຄນົ ຈະເຣີນ ຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍແລູ້ວ

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໒໗໙

ຍ່ອມເປນັ ໄປ ເພອ່ື ຄວາມຢເ່ ປນັ ສຸຂໃນທຕິ ຖະທມັ (ທຕິ ຖະທມັ ມະສຂຸ ະວຫິ າຣະ).
ພກິ ຂຸ ທ. ! ມີສະມາທພິ າວະນາ ອັນບຄຸ ຄົນຈະເຣີນຝຶກໃຫຫູ້ າຍແລວູ້ ຍ່ອມເປນັ ໄປ
ເພອື່ ການໄດສູ້ ະເພາະຊ່ຶງຍານທສັ ສະນະ (ຍານະທສັ ະນະປະຕລິ າພະ). ພິກຂຸ ທ. !
ມີ ສະມາທິພາວະນາ ອັນບຸຄຄົນຈະເຣນີ ຝກຶ ໃຫ້ຫູ າຍແລູ້ວ ຍ່ອມເປັນໄປ ເພອື່ ສະຕິ
ສມັ ປະຊນັ ຍະ (ສະຕິສມັ ປະຊນັ ຍະ). ພິກຂຸ ທ. ! ມີ ສະມາທພິ າວະນາ ອັນບຸຄຄນົ
ຈະເຣີນຝກຶ ໃຫ້ຫູ າຍແລູ້ວ ຍອ່ ມເປັນໄປ ເພອ່ື ຄວາມດບັ ສນິ້ ແຫງ່ ອາສະວະ (ອາສະ
ວກັ ຂະຢະ).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະມາທພິ າວະນາ ອນັ ຈະເຣນີ ຝກຶ ໃຫູ້ຫາຍແລວູ້ ຍອ່ ມເປນັ ໄປເພອ່ື
ຄວາມຢ່ເປນັ ສຂຸ ໃນທຕິ ຖະທມັ ; ນນັ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນກລໍ ະນີນີ້
ສະຫງັດແລວູ້ ຈາກກາມທັງຫາຍ ສະຫງັດແລູ້ວຈາກທັມທເ່ີ ປັນອະກສຸ ົລທັງຫາຍ ເຂົ້າ
ເຖິງ ປະຖມົ ມະຊານ ປະກອບດູ້ວຍວຕິ ົກວຈິ າຣ ມີປີຕິ ແລະ ສຸຂອນັ ເກີດຈາກວເິ ວກ
ແລູ້ວແລຢ່ ; ເພາະຄວາມທີ່ວຕິ ກົ ວິຈາຣທັງສອງລະງັບລົງ ເຂາົ້ ເຖິງ ທຕຸ ຢິ ະຊານ ເປນັ
ເຄ່ອື ງຜ່ອງໃສແຫ່ງໃຈໃນພາຍໃນ ໃຫສູ້ ະມາທິເປັນທັມອນັ ເອກຜດຸ ມຂີ ້ນຶ ບໍມ່ ວີ ິຕົກ ບໍ່
ມີວຈິ າາຣ ມີແຕ່ປີຕິ ແລະ ສຸຂ ອັນເກດີ ຈາກສະມາທິແລ້ວູ ແລຢ່ ; ອກີ ຢາ່ ງໜງ່ຶ ເພາະ
ຄວາມຈາງຄາຍໄປແຫ່ງປີຕິ ຍອ່ ມເປັນຜ່ຢອ່ ເຸ ປກຂາ ມີສະຕິ ແລະ ສັມປະຊັນຍະ
ແລະ ຍ່ອມສະເຫວີຍຄວາມສຸຂດູ້ວຍນາມກາຍ ຊະນິດທ່ີພຣະອະຣຍິ ະເຈ້າົ ທັງຫາຍ
ຍ່ອມກ່າວສນັ ລະເສີນຜ່ນນັ້ ວາ່ “ເປນັ ຜ່ຢ່ອເຸ ປກຂາ ມີສະຕິຢ່ເປນັ ປົກກະຕິສຸຂ” ດງັ່ ນີ້
ເຂ້ົາເຖິງ ຕະຕຢິ ະຊານ ແລວູ້ ແລຢ່ ; ເພາະລະສຸຂເສຍໄດູ້ ແລະ ເພາະລະທກຸ ຂ໌ເສຍ
ໄດູ້ ເພາະຄວາມດບັ ໄປແຫ່ງໂສມະນັສສະ ແລະ ໂທມະນັສສະທັງສອງ ໃນກາລກ່ອນ
ເຂາົ້ ເຖິງ ຈະຕຕຸ ຖະຊານ ບໍ່ມີທຸກຂ໌ ບມ່ໍ ີສຂຸ ມີແຕ່ຄວາມທີສ່ ະຕເິ ປນັ ທມັ ມະຊາຕບໍຣສິ ຸດ
ເພາະອຸເປກຂາແລູວ້ ແລຢ່. ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ີຄືຼສະມາທິພາວະນາ ອັນຈະເຣີນຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍ
ແລູ້ວ ຍ່ອມເປນັ ໄປເພືອ່ ຄວາມຢເ່ ປນັ ສຸຂໃນທິຕຖະທມັ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະມາທພິ າວະນາ ອນັ ຈະເຣນີ ຝກຶ ໃຫູຫ້ າຍແລວູ້ ຍອ່ ມເປນັ ໄປເພອື່
ການໄດສູ້ ະເພາະຊງ່ຶ ຍານທສັ ສະນະ ; ນນ້ັ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. !

໑໒໘໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພິກຂຸໃນກໍລະນີນ້ີ ເຮດັ ໄວໃູ້ ນໃຈຊງຶ່ ອະໂລກະສນັ ຍາ ອະທຖິ ານທວິ າສນັ ຍາ ວາ່
ກາງເວັນເຊ່ັນໃດ ກາງຄຼນື ເຊ່ນັ ນ້ນັ , ກາງຄືຼນເຊ່ນັ ໃດ ກາງເວັນກໍເຊ່ນັ ນ້ນັ , ເຂົາມີຈິຕ
ອນັ ເປດີ ແລວູ້ ດວູ້ ຍອາການດັ່ງນີ້ ບ່ໍມີອັນໃດຫ່ຫໍ ຸູ້ມ ເຮດັ ຈິຕທີ່ມີແສງສະຫວ່າງທົ່ວ
ພອູ້ ມໃຫູ້ຈະເຣີນຢ.່ ພິກຂຸ ທ. ! ນຄ້ີ ືສຼ ະມາທິພາວະນາ ອັນຈະເຣີນຝຶກໃຫຫູ້ າຍແລູ້ວ
ຍອ່ ມເປັນໄປເພອ່ື ການໄດູສ້ ະເພາະຊ່ຶງຍານທັສສະນະ.

ພິກຂຸ ທ. ! ສະມາທພິ າວະນາ ອນັ ຈະເຣນີ ຝກຶ ໃຫູ້ຫາຍແລວູ້ ຍອ່ ມເປນັ ໄປເພອ່ື
ສະຕສິ ມັ ປະຊນັ ຍະ ; ນ້ັນເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນີນ້ີ ເວທະນາເກດີ ຂນ້ຶ
(ຫ)ືຼ ຕ້ງັ ຢ່ (ຫ)ືຼ ດບັ ໄປ ກໍເປນັ ທແີ່ ຈມ່ ແຈງູ້ ແກພ່ ກິ ຂຸ ; ສນັ ຍາ ເກີດຂນຶ້ (ຫ)ືຼ ຕັ້ງຢ່ (ຫ)ືຼ
ດັບໄປ ກໍເປັນທີ່ແຈມ່ ແຈງູ້ ແກ່ພິກຂຸ ; ວິຕກົ ເກີດຂນຶ້ (ຫື)ຼ ຕ້ັງຢ່ (ຫຼື) ດບັ ໄປ ກໍເປັນທີ່
ແຈມ່ ແຈ້ງູ ແກ່ພິກຂ.ຸ ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ີຄືຼ ສະມາທິພາວະນາອັນຈະເຣີນຝກຶ ໃຫູຫ້ າຍແລ້ວູ
ຍ່ອມເປັນໄປເພື່ອສະຕສິ ັມປະຊນັ ຍະ.

ພິກຂຸ ທ. ! ສະມາທພິ າວະນາ ອນັ ຈະເຣນີ ຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍແລວູ້ ຍອ່ ມເປນັ ໄປເພອື່
ຄວາມດບັ ສນ້ິ ໄປແຫງ່ ອາສະວະ ; ນ້ັນເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂໃຸ ນກລໍ ະນີ
ນີ້ ມປີ ກົ ກະຕຕິ າມເຫນັ ຄວາມຕງ້ັ ຂນ້ຶ ແລະ ເສອື່ ມໄປໃນອປຸ າທານຂນັ ທ໌ທງັ ຫາູ້ ວ່າ
“ຮບ ເປັນແນວນີ້ ຄວາມເກດີ ຂຶ້ນແຫງ່ ຮບເປນັ ແນວນ້ີ ຄວາມດບັ ໄປແຫງ່ ຮບເປນັ
ແນວນ້ີ ; ເວທະນາ ເປັນແນວນ້ີ ຄວາມເກດີ ຂຶ້ນແຫ່ງເວະທະນາເປັນແນວນ້ີ ຄວາມ
ດບັ ໄປແຫງ່ ເວທະນາເປນັ ແນວນີ້ ; ສັນຍາ ເປນັ ແນວນ້ີ ຄວາມເກດີ ຂນ້ຶ ແຫງ່ ສນັ ຍາ
ເປັນແນວນີ້ ຄວາມດບັ ໄປແຫງ່ ສນັ ຍາເປັນແນວນ້ີ ; ສງັ ຂາຣ ເປນັ ແນວນ້ີ ຄວາມເກີດ
ຂ້ຶນແຫ່ງສັງຂາຣເປັນແນວນີ້ ຄວາມດັບໄປແຫງ່ ສງັ ຂາຣເປນັ ແນວນີ້ ; ວິນຍານ ເປນັ
ແນວນີ້ ຄວາມເກດີ ຂຶນ້ ແຫ່ງວິນຍານເປັນແນວນ້ີ ຄວາມດັບໄປແຫ່ງວນິ ຍານເປັນ
ແນວນ້ີ ; ດັ່ງນ້.ີ ພິກຂຸ ທ. ! ນຄີ້ ຼື ສະມາທິພາວະນາອນັ ຈະເຣີນຝຶກໃຫຫູ້ າຍແລວູ້ ຍ່ອມ
ເປັນໄປເພອື່ ຄວາມດັບສິ້ນໄປແຫ່ງອາສະວະ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເຫ່າົຼ ນ້ີແລ ຄສືຼ ະມາທິພາວະນາ ໔ ຢ່າງ.

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໕໗/໔໑.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໒໘໑

ໝວດ ຂ. ວາ່ ດວູ້ ຍລກັ ສະນະ - ອປຸ ະມາ ຂອງສມັ ມາສະມາທິ

ລກັ ສະນະແຫງ່ ສມັ ມາສະມາທິຊ້ັນເລດີ ໕ ປະການ

ພິກຂຸ ທ. ! ເຮົາຈະສະແດງການຈະເຣນີ ສມັ ມາສະມາທິ ທປ່ີ ະກອບດູ້ວຍອົງຄ໌ ໕
ອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ. ພິກຂຸ ທ. ! ການຈະເຣນີ ສມັ ມາທິ ທປ່ີ ະກອບດວູ້ ຍອງົ ຄ໌ຫາູ້ ອນັ ເປນັ
ອະຣຍິ ະນນ້ັ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?

໑. ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກໍລະນນີ ້ີ ພກິ ຂຸ ເພາະສະຫງັດຈາກກາມ ແລະ ສະຫງັດຈາກ
ອະກຸສົລທັມທງັ ຫາຍ ຈຶ່ງບນັ ລຸ ຊານທໜີ ຶ່ງ ຊ່ງຶ ມວີ ິຕກົ ວຈິ າຣ ມປີ ີຕິແລະສຸຂ ອັນເກີດ
ແຕ່ວເິ ວກແລູ້ວແລຢ.່ ເຂົາ ພມົ ກາຍນ້ີເຮດັ ໃຫຊູ້ ມຸ່ ທວົ່ ຊມຸ່ ຮອບ ເຕມັ ຮອບ ດວູ້ ຍ ປຕີ ິ
ແລະສຸຂອນັ ເກດີ ແຕ່ວເິ ວກ ນນ້ັ , ສວ່ ນໃດສ່ວນໜງ່ຶ ຂອງກາຍເຂາົ ທ່ວົ ໂຕ ທ່ີປີຕິ
ແລະສຸຂອນັ ເກດີ ແຕ່ວິເວກນ້ນັ ບໍ່ຖືກຼ ຕອູ້ ງແລວູ້ ບໄ່ໍ ດ້ມູ ີ.

ພິກຂຸ ທ. ! ປຽບເໝອຼື ນ ນາຍຊາ່ ງອາບ ກໍດີ ຫືລຼ ກນອູ້ ງຂອງເຂົາກດໍ ີ ເປນັ ຄນົ
ສະຫາດ ໂຮຍຜງົ ທີ່ໃຊູ້ສາໍ ລັບຖູໂຕ ໃນເວລາອາບນາ້ໍ ລງົ ໃນຂນັ ສໍາຣດິ ແລວູ້ ພມົ ນາ້ໍ
ໝັກໄວ້,ູ ເມ່ອື ເວລາແລງກອູ້ ນຜງົ ອອກຢາງເຂາ້ົ ກັນ ຊມຶ ທ່ົວກັນແລວູ້ ຈບັ ກນັ ທັງພາຍ
ໃນພາຍນອກ ບ່ໄໍ ຫຢດົ ເຊນັ່ ໃດ ; ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸນ້ນັ ພມົ ກາຍນເີ້ ຮັດໃຫ້ຊູ ຸ່ມທ່ົວ ຊຸມ່
ຮອບ ເຕມັ ຮອບ ດວູ້ ຍປີຕແິ ລະສຸຂ ອນັ ເກີດແຕວ່ ເິ ວກ, ສ່ວນໃດສ່ວນໜງຶ່ ຂອງກາຍ
ເຂາົ ທປ່ີ ຕີ ິ ແລະ ສຸຂ ອນັ ເກີດແຕ່ວເິ ວກບໍ່ຖກືຼ ຕູ້ອງແລວູ້ ບ່ໄໍ ດ້ມູ ີ, ເຊັ່ນນນ້ັ ເໝືອຼ ນກນັ .
ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ີຄືຼ ການຈະເຣນີ ສມັ ມາສະມາທິ ທ່ີ ປະກອບດວູ້ ຍອງົ ຄຫ໌ ູາ້ ອນັ ເປັນອະຣຍິ ະ
ປະການທໜີ ຶງ່ .

໑໒໘໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

໒. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອນ່ື ຍງັ ມອີ ີກ : ພກິ ຂຸ ເພາະສະງົບວຕິ ກົ ວິຈາຣເສຍໄດູ້ ຈງ່ຶ ບນັ ລຸ
ຊານທສີ ອງ ອັນເປັນເຄອື່ ງຜອ່ ງໃສແຫ່ງໃຈໃນພາຍໃນ ນໍາໃຫູ້ເກີດສະມາທິມີ
ອາຣມົ ອນັ ດຽວ ບ່ໍມີວຕິ ົກວຈິ າຣ ມີແຕປ່ ີຕແິ ລະສຸຂ ອນັ ເກີດແຕ່ສະມາທແິ ລ້ວູ ແລຢ.່
ເຂາົ ພມົ ກາຍ ນເີ້ ຮດັ ໃຫ້ຊູ ມຸ່ ທວົ່ ຊມຸ່ ຮອບ ເຕມັ ຮອບ ດວູ້ ຍປຕີ ແິ ລະສຸຂ ອນັ ເກີດແຕ່
ສະມາທ,ິ ສວ່ ນໃດສວ່ ນໜງຶ່ ຂອງກາຍເຂົາທວ່ົ ໂຕ ທ່ປີ ີຕແິ ລະສຸຂ ອັນເກີດແຕ່
ສະມາທິ ບຖ່ໍ ຼກື ຕູ້ອງແລູ້ວ ບໄ່ໍ ດູ້ມີ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ປຽບເໝຼືອນ ວງັ ນາໍ້ ອນັ ເລກິ ມນີ ໍ້າອອກບໍ່ພຸ່ງຂນ້ຶ ບໍມ່ ປີ າກທາງນາໍ້ ເຂົາ້
ທາງທິສຕາເວັນອອກ ທສິ ຕາເວັນຕົກ ທິສເໜືຼອ ທສິ ໃຕູ້ ແຫ່ງວັງນ້າໍ ນັນ້ ແລະ ຝົນກໍ
ບໍຕ່ ົກຕາມລະດກາລ ແຕຂ່ ະນະນັນ້ ທ່ໍນາໍ້ ເຢັນພຸ່ງຂນ້ຶ ຈາກວັງນໍ້ານັ້ນ ໄຫແຍ່ໄຫຖວູ້ ມ
ແຜທ່ ົວ່ ເຕມັ ໄປໝດົ ຊຶ່ງວງັ ນາ້ໍ ນັ້ນເອງດ້ວູ ຍນ້ໍາອນັ ເຢັນ, ສວ່ ນໃດໆ ຂອງວັງນໍ້ານ້ັນ
ທີນ່ າ້ໍ ເຢັນ ບໍ່ຖືຼກຕອູ້ ງແລູວ້ ບໍ່ໄດ້ມູ ີ, ຂນໍ້ ີ້ເຊ່ັນໃດ ; ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸພມົ ກາຍນ້ີເຮັດໃຫູ້
ຊຸມ່ ທ່ົວ ຊຸ່ມຮອບ ເຕັມຮອບ ດວູ້ ຍປີຕແິ ລະສຸຂ ອນັ ເກດີ ແຕ່ສະມາທ,ິ ສ່ວນໃດສວ່ ນໜງ່ຶ
ໃນກາຍເຂົາ ທ່ີປຕີ ແິ ລະສຸຂ ອັນເກດີ ແຕສ່ ະມາທິ ບ່ໍຖກືຼ ຕູ້ອງແລູ້ວ ບໍ່ໄດູ້ມ,ີ ເຊນັ່ ນັນ້
ເໝືອຼ ນກນັ . ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ີຄືຼ ສັມມາສະມາທິ ທີ່ປະກອບດູ້ວຍອງົ ຄ໌ຫູ້າ ອັນເປນັ ອະຣິຍະ
ປະການທສີ ອງ.

໓. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂ້ໍອ່ືນຍງັ ມີອກີ : ພິກຂຸ ເພາະຄວາມຈາງຄາຍໄປແຫ່ງປີຕິ ເປັນຜ່ຢ່
ອຸເປກຂາ ມີສະຕິສມັ ປະຊັນຍະ ສະເຫວຍີ ສຸຂດູ້ວຍນາມກາຍຈ່ຶງບນັ ລຸ ຊານທສີ າມ
ອັນເປນັ ຊານທ່ີພຣະອະຣຍິ ະເຈ້ົາກາ່ ວວ່າ “ຜ່ໃດບັນລຸຊານນີ້ ເປັນຜ່ຢ່ອຸເປກຂາ ມີ
ສະຕິຢ່ເປັນສຂຸ ” ດັ່ງນ້ແີ ລູ້ວແລຢ່. ເຂາົ ພມົ ກາຍນເ້ີ ຮດັ ໃຫຊູ້ ມູຸ່ ທົ່ວ ຊມຸ່ ຮອບ ເຕມັ ຮອບ
ດວູ້ ຍ ສຂຸ ຫາປຕີ ບິ ໍໄ່ ດູ້, ສ່ວນໃດສວ່ ນໜງຶ່ ຂອງກາຍເຂາົ ທວົ່ ໂຕ ທສ່ີ ຸຂຫາປີຕິ ບໍໄ່ ດູ້ ບໍ່
ຖືຼກຕອູ້ ງແລວູ້ ບໄ່ໍ ດູມ້ .ີ

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໒໘໓

ພກິ ຂຸ ທ. ! ປຽບເໝອຼື ນໃນ ໜອງບວົ ອບຸ ນົ ໜອງບວົ ປະທມຸ ໜອງບົວບນຸ ທະຣກິ ມີ
ດອກບວົ ອບຸ ົນ ບວົ ປະທຸມ ບົວບນຸ ທະຣິກ ບາງໝວດທເ່ີ ກີດຢໃ່ ນນ້ໍາ ຈະເຣີນຢໃ່ ນນໍ້າ
ຍັງຂນຶ້ ບໍ່ພນ້ົ ນໍ້າ ຈົມຢ່ພາຍໃຕ້ອູ ັນນ້ໍາລ້ຽູ ງໄວ,ູ້ ດອກບົວໝວດນ້ັນຖືຼກນາໍ້ ເຢັນແຊ່ຊຸ່ມ
ຖຼືກຕອູ້ ງຕງັ້ ແຕ່ຍອດເຖິງຮາກ, ສວ່ ນໃດໆຂອງດອກບວົ ໝວດນ້ນັ ທົ່ວທັງດອກ ທີນ່ ້ໍາ
ເຢນັ ບໍຖ່ ກືຼ ຕູອ້ ງແລູ້ວ ບ່ໄໍ ດມູ້ .ີ ຂນ້ໍ ີ້ເປນັ ເຊນ່ັ ໃດ ; ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸພມົ ກາຍນີເ້ ຮັດໃຫູ້
ຊ່ມຸ ທົ່ວ ຊຸ່ມຮອບ ເຕັມຮອບ ດູ້ວຍສຸຂຫາປີຕິບໍ່ໄດູ,້ ສ່ວນໃດສວ່ ນໜງຶ່ ໃນກາຍເຂາົ ທີ່
ສຂຸ ຫາປີຕບິ ່ໄໍ ດູ້ ບຖ່ໍ ຼືກຕອູ້ ງແລູ້ວ ບໍ່ໄດູມ້ ີ, ເຊັ່ນນັນ້ ເໝືຼອນກນັ . ພິກຂຸ ທ. ! ນີ້ຄຼື ການຈະ
ເຣນີ ສມັ ມາສະມາທິ ທປ່ີ ະກອບດວູ້ ຍອົງຄ໌ຫູ້າ ອັນເປນັ ອະຣິຍະ ປະການທສີ າມ.

໔. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂອໍ້ ່ນື ຍງັ ມີອກີ : ພກິ ຂຸ, ເພາະລະສຸຂແລະລະທກຸ ຂເ໌ ສຍໄດູ,້ ເພາະ
ຄວາມ ດບັ ຫາຍໄປແຫ່ງໂສມະນັສສະ ແລະໂທມະນັສສະໃນກາລກອ່ ນ, ຈ່ຶງບນັ ລຸ
ຊານທສີ ່ີ ອັນບໍ່ທຸກຂ໌ບໍ່ສຸຂ ມແີ ຕຄ່ ວາມທີ່ສະຕິເປນັ ທັມມະຊາຕບຣໍ ສິ ຸດ ເພາະອຸເປກ
ຂາແລູ້ວແລຢ.່ ເຂາົ ນນັ້ ນງັ່ ແຜໄ່ ປຕະຫອດກາຍນ້ີ ດວູ້ ຍ ໃຈອັນບໍຣສິ ດຸ ຜ່ອງໃສ,
ສວ່ ນໃດສວ່ ນໜງຶ່ ຂອງກາຍເຂົາທວ່ົ ໂຕ ທີ່ໃຈອນັ ບໍຣສິ ຸດຜ່ອງໃສ ບ່ຖໍ ກຼື ຕອູ້ ງແລູ້ວ ບ່ໍ
ໄດູມ້ .ີ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ປຽບເໝືຼອນ ຊາຍຜໜ່ ງ່ຶ ນງ່ັ ຫມຸູ້ ໂຕ ດ້ວູ ຍຜູ້າຂາວປກົ ທງັ ຫວົ , ສ່ວນໃດໆ
ໃນກາຍເຂົາທ່ວົ ໂຕ ທ່ຜີ າູ້ ຂາວບຖໍ່ ຼືກຕູ້ອງແລ້ວູ (ຄບຼື ໍ່ຫູຸ້ມແລວູ້ ) ບໍ່ໄດູ້ມີ ຂ້ໍນ້ີເປັນເຊ່ັນໃດ ;
ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸນ່ງັ ແພໃ່ ຈອນັ ບໍຣສິ ດຸ ຜອ່ ງໃສໄປຕະຫອດກາຍນ,ີ້ ສວ່ ນໃດສ່ວນໜງຶ່
ຂອງກາຍເຂົາທວ່ົ ໂຕ ທ່ີໃຈອັນບຣໍ ິສດຸ ຜອ່ ງໃສ ບຖ່ໍ ກືຼ ຕູ້ອງແລວູ້ ບ່ໄໍ ດູ້ມີ, ເຊນັ່ ນນ້ັ
ເໝືຼອນກັນ. ພິກຂຸ ທ. ! ນຄີ້ ຼື ການຈະເຣນີ ສມັ ມາສະມາທິ ທີ່ປະກອບດູ້ວຍອງົ ຄ໌ຫູ້າ ອນັ
ເປນັ ອະຣຍິ ະ ປະການທສີ ີ່.

໑໒໘໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

໕. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂ້ໍອ່ືນຍງັ ມອີ ີກ : ປຈັ ຈະເວກຂະນມິ ິຕ ເປນັ ສງ່ິ ທພີ່ ກິ ຂນຸ ນັ້ ຖເືຼ ອາົ
ແລວູ້ ດວູ້ ຍດີ ເຮດັ ໃນໃຈແລວູ້ ດວູ້ ຍດີ ເຂາ້ົ ໄປຊງົ ໄວດູ້ ແີ ລວູ້ ແທງຕະຫອດດແີ ລວູ້ ດວູ້ ຍ
ປນັ ຍາ (ແຈ່ມແຈູງ້ ) ປຽບເໝຼືອນ ຄນົ ຜໜ່ ງຶ່ ເຫັນຄົນອກີ ຜໜ່ ຶ່ງ ຫືວຼ າ່ ດ່ັງ ຄນົ ຢນຼື ເຫັນ
ຄນົ ນ່ັງ ຫຼວື ່າດ່ັງ ຄນົ ນງ່ັ ເຫັນຄົນນອນ, ເຊັນ່ ໃດກໍເຊ່ັນນັ້ນ ທ່ີປັຈຈະເວກຂະນມິ ິຕ ເປັນ
ສິ່ງທ່ພີ ິກຂນຸ ້ັນ ຖືຼເອົາແລູ້ວດວູ້ ຍດີ ເຮດັ ໃນໃຈແລວູ້ ດູວ້ ຍດີ ເຂ້ົາໄປຊົງໄວູ້ດີແລ້ວູ ແທງ
ຕະຫອດດແີ ລູ້ວດວູ້ ຍປັນຍາ. ພິກຂຸ ທ. ! ນີ້ຄຼື ການຈະເຣນີ ສມັ ມາສະມາທິ ທ່ີປະກອບ
ດູ້ວຍອົງຄຫ໌ ູ້າ ອນັ ເປັນອະຣິຍະ ປະການທຫີ າູ້ .

ພິກຂຸ ທ. ! ເມືອ່ ສມັ ມາສະມາທິ ທປີ່ ະກອບດວູ້ ຍອງົ ຄຫ໌ າູ້ ອັນເປນັ ອະຣຍິ ະ ອນັ
ພກິ ຂຸຈະເຣນີ ຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍແລວູ້ ເຊນັ່ ນີ້ ພກິ ຂຍຸ ອ່ ມນອູ້ ມຈຕິ ໄປເພອ່ື ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ ດວູ້ ຍ
ປນັ ຍາອນັ ຍງ່ິ ຊງຶ່ ທມັ ໃດໆ ທຄ່ີ ວນເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ ດວູ້ ຍປນັ ຍາອນັ ຍງ່ິ ຢ່ ໃນທມັ ອນັ ຄວນ
ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ ດວູ້ ຍປນັ ຍາອນັ ຍງິ່ ນນັ້ ໆ ນນ້ັ ແຫະ ເຂາົ ນນັ້ ຍອ່ ມລເຸ ຖງິ ຊຶ່ງຄວາມ
ສາມາດ ເຮດັ ໄດຈູ້ ນົ ເປນັ ສກັ ຂພີ ະຍານ ໃນເມອື່ ອາຍະຕະນະຍງັ ມຢີ ໆ່ . ພິກຂຸ ທ. !
ປຽບເໝອືຼ ນ ໝນໍ້ ້າໍ ມຫີ ຈບັ ຕ້ັງຢເ່ ທິງໝອນຮອງ ເຕມັ ດູວ້ ຍນໍ້າພຽງປາກ ກາດມ່ື ໄດູ້
ບຣຸ ສຸ ມກີ າໍ ລງັ ຈັບໝນ້ໍ ້ໍານ້ນັ ໝນໄປທາງໃດໆ ນໍ້າຍອ່ ມຟົ້ງໄປທາງນັນ້ ໆ ແມນ່ ຫືຼບໍ່ ?
“ເຊັນ່ ນນັ້ ຂູ້ານູ້ອຍ !” ພິກຂຸ ທ. ! ເຊ່ັນໃດກໍເຊ່ັນນັ້ນ ທີ່ເມ່ອື ສັມມາສະມາທິ ທີ່ປະກອບ
ດູ້ວຍອົງຄ໌ຫູ້າ ອນັ ເປັນອະຣຍິ ະ ອັນພິກຂຸຈະເຣນີ ຝຶກໃຫຫູ້ າຍແລວູ້ ດັງ່ ນ້ີ ພິກຂຸຍ່ອມ
ນູ້ອມຈິຕໄປ ເພອື່ ເຮັດໃຫູແ້ ຈງູ້ ດູ້ວຍປນັ ຍາອັນຍິ່ງ ຊຶ່ງທັມໃດໆທີ່ຄວນເຮດັ ໃຫູ້ແຈູ້ງ
ດູ້ວຍປນັ ຍາອັນຍິງ່ ຢ່ ໃນທມັ ອັນຄວນເຮັດໃຫູ້ແຈງູ້ ດູວ້ ຍປນັ ຍາອນັ ຍງິ່ ນນັ້ ໆ ນ້ນັ ແຫະ
ເຂົານ້ັນຍ່ອມລຸເຖິງ ຊງ່ຶ ຄວາມສາມາດ ເຮັດໄດ້ຈູ ນົ ເປນັ ສັກຂີພະຍານ ໃນເມ່ືອ
ອາຍະຕະນະຍັງມຢີ ່ໆ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໒໘໕

ພິກຂຸ ທ. ! ຫືຼ ປຽບຄືຼດັງ່ ສະໂບກຂະຣະນີ ສ່ແີ ຈ ກັນ້ ໄວູດ້ ວູ້ ຍຄນັ ຄ ເຕມັ ດວູ້ ຍນາໍ້
ພຽງຂອບ ກາດື່ມໄດູ້ ມີບຸຣຸສຜ່ມີກໍາລງັ ມາເຈາະຄັນຄບ່ອນໃດໆ ນໍ້າຍ່ອມໄຫອອກມາ
ໂດຍບອ່ ນນນ້ັ ໆ ແມນ່ ຫືຼບໍ່ ? “ເຊັ່ນນ້ັນ ຂູ້ານອູ້ ຍ !” ພິກຂຸ ທ. ! ເຊັ່ນໃດກໍເຊນ່ັ ນ້ນັ ທເ່ີ ມື່ອ
ສັມມາສະມາທິ ທີ່ປະກອບດູວ້ ຍອົງຄ໌ຫ້າູ ອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ອັນພິກຂຸຈະເຣນີ ຝຶກໃຫູ້
ຫາຍແລູ້ວດັງ່ ນ້ີ ພກິ ຂຸຍ່ອມນູ້ອມຈິຕໄປ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ແູ ຈູ້ງດູ້ວຍປັນຍາອນັ ຍ່ງິ ຊຶ່ງ
ທັມໃດໆ ທ່ຄີ ວນເຮດັ ໃຫ້ແູ ຈງູ້ ດວູ້ ຍປນັ ຍາອັນຍງິ່ ຢ່ ໃນທມັ ອັນຄວນເຮັດໃຫູ້ແຈງູ້
ດວູ້ ຍປັນຍາອັນຍ່ງິ ນັນ້ ໆ ນ້ນັ ແຫະ ເຂາົ ນັ້ນຍອ່ ມລເຸ ຖິງ ຊຶ່ງຄວາມສາມາດເຮດັ ໃຫໄູ້ ດູ້
ຈົນເປນັ ສກັ ຂພີ ະຍານ ໃນເມື່ອອາຍະຕະນະຍງັ ມຢີ ່ໆ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຫຼປື ຽບເໝອືຼ ນ ລດົ ທຽມດວູ້ ຍມາູ້ ອາຊາໄນທຝີ່ ກຶ ດແີ ລວູ້ ຜກມດັ ເຄື່ອງ
ຮດັ ຄົບຖູ້ວນແລ້ວູ ເປັນລດົ ທຈີ່ ອດຢຫ່ ົນທາງສແ່ີ ຍກ ມີພມພາກອັນດີ ສາຣະຖີຜ່
ຊຽ່ ວຊານໃນການຝຶກມູ້າເປນັ ຊ້ັນອາຈາຣຍ໌ ຂະຫຍັນຂັນແຂງ ຂຶ້ນສ່ລດົ ນັ້ນແລ້ວູ ຈບັ
ເຊືອຼ ກດູວ້ ຍມຼຊື ູ້າຍ ຈັບແສູ້ດ້ວູ ຍມຼືຂວາ ພຽງແຕຍ່ ກົ ແສູ້ຂນ້ຶ ເປນັ ສັນຍານ ກໍສາມາດໃຫູ້
ມາູ້ ພາລດົ ໄປທາງໜູ້າ ຫຼື ໃຫູ້ຖອຍຫງັ ໄດູ້ຕາມທ່ຕີ ນົ ປາຖນາ, ນ້ີເຊັ່ນໃດ ; ພກິ ຂຸ ທ. !
ຂ້ໍນກ້ີ ໍເຊນ່ັ ນ້ັນເໝຼອື ນກນັ ຄືຼເມ່ອື ສມັ ມາສະມາທິ ທປີ່ ະກອບດູ້ວຍອງົ ຄຫ໌ າູ້ ອັນເປັນ
ອະຣິຍະ ອນັ ພິກຂຸຈະເຣນີ ແລູ້ວ ຝຶໃຫູ້ຫາຍແລູ້ວດງັ່ ນ້ີ ພິກຂຸຍ່ອມນູ້ອມຈິຕໄປເພອ່ື
ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈູ້ງດວູ້ ຍປນັ ຍາອັນຍ່ິງ ຊຶ່ງທມັ ໃດໆ ທີຄ່ ວນເຮັດໃຫ້ແູ ຈູ້ງດູ້ວຍປນັ ຍາອນັ ຍ່ິງ
ຢ່ ໃນທມັ ອນັ ຄວນເຮດັ ໃຫແູ້ ຈ້ງູ ດວູ້ ຍປນັ ຍາອັນຍງ່ິ ນນ້ັ ໆ ນນັ້ ແຫະ ເຂາົ ນ້ັນຍ່ອມລຸເຖງິ
ຊ່ຶງຄວາມສາມາດເຮັດໄດູ້ ຈົນເປນັ ສັກຂພີ ະຍານ ໃນເມອື່ ອາຍະຕະນະຍງັ ມີຢ່ໆ.

- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໒໖-໓໐/໒໘.

໑໒໘໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ອະຣຍິ ະສມັ ມາສະມາທມິ ບີ ໍຣຂິ າຣເຈດັ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຮົາຈະສະແດງ ອະຣຍິ ະສມັ ມາສະມາທິທມີ່ ທີ ີ່ຕງັ້ ອາໄສ ທມີ່ ບີ ໍຣຂິ າຣ.
ເຈາ້ົ ຈ່ງົ ຟັງຊງຶ່ ທມັ ນ້ນັ ຈງົ່ ເຮດັ ໃນໃຈໃຫູ້ສໍາເລດັ ປະໂຍຊນ໌ ເຮາົ ຈະກ່າວ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອະຣິຍະສມັ ມາສະມາທທິ ມ່ີ ທີ ຕ່ີ ້ັງອາໄສ ທມີ່ ບີ ຣໍ ຂິ າຣ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?
ພິກຂຸ ທ. ! ອົງຄແ໌ ຫ່ງມຄັ ຄ໌ ເຫ່ົຼານ້ີຄຼື ສັມມາທິຕຖິ ສັມມາສັງກປັ ປະ ສມັ ມາວາຈາ
ສມັ ມາກັມມນັ ຕະ ສັມມາອາຊີວະ ສມັ ມາວາຢາມະ ສມັ ມາສະຕິ ເຫາຼົ່ ໃດອັນເປນັ ອົງ ໗
ປະການ ທແ່ີ ວດລູ້ອມເອກັຄຄະຕາຈິຕຢ່ ; ເອກຄັ ຄະຕາຈຕິ ຊະນດິ ນ້ີ ເຮາົ ເອນີ້ ວາ່
ເປນັ ອະຣຍິ ະສມັ ມາສະມາທທິ ມີ່ ທີ ຕ່ີ ງັ້ ອາໄສ ດງັ່ ນີແ້ ດ່ ທມີ່ ບີ ໍຣຂິ າຣ ດງ່ັ ນ້ແີ ດ.່

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໑໘໐/໒໕໒-໒໕໓.

ການເຮດັ ໜູ້າທສ່ີ ໍາພນັ ກນັ ຂອງບໍຣຂິ າຣທງັ ເຈດັ

໑. ກມຸ່ ສມັ ມາທິຕຖິ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນບນັ ດາອງົ ຄ໌ເຈັດ ແຫງ່ ອະຣິຍະສັມມາສະມາທນິ ້ນັ ສມັ ມາທຕິ ຖເິ ປນັ
ທມັ ນໍາໜາູ້ . ນາໍ ໜູ້າແນວໃດໜໍ ? ຄຼື : ເຂົາຮ້ມູ ິຈສາທິຕຖວິ ່າເປັນມິຈສາທິຕຖິ, ຮູ້ສັມມາ
ທິຕຖວິ າ່ ເປັນສມັ ມາທິຕຖິ ; ຄວາມຮູ້ຂອງເຂາົ ນ້ນັ ເປນັ ສັມມາທິຕຖ.ິ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ມຈິ ສາທຕິ ຖິ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ນນ້ັ ຄຼທື ິຕຖິທ່ເີ ຫັນວາ່ “ທານທີ່ໃຫູ້ແລູ້ວ
ບໍ່ມີ (ຜລົ ), ຍນັ ທີ່ບຊາແລ້ວູ ບໍມ່ ີ (ຜລົ ), ການບຊາທີ່ບຊາແລູ້ວບໍ່ມີ (ຜົລ), ຜລົ ວບິ າກ
ແຫ່ງກັມທ່ສີ ຕັ ເຮດັ ດີ ເຮັດຊວ່ົ ບໍມ່ ີ, ໂລກນີບ້ ມໍ່ ,ີ ໂລກອື່ນບ່ໍມີ,

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໒໘໗

ມານດາບມ່ໍ ີ, ບິດາບມ່ໍ ,ີ ໂອປະປາຕິກະສັຕບມໍ່ ີ, ສະມະນະພຣາມທ່ໄີ ປແລ້ວູ ປະຕິບັຕ
ແລວູ້ ໂດຍຖືກຼ ຕອູ້ ງ ເຖິງກັບເຮັດໃຫແູ້ ຈູ້ງໂລກນີແ້ ລະໂລກອ່ືນ ດວູ້ ຍປັນຍາໂດຍ
ຖຼືກຕູອ້ ງເອງ ແລວູ້ ປະກາສໃຫູ້ຜ່ອື່ນຮູ້ ກໍບ່ໍມີຢ່” ດັ່ງນ.ີ້ ພກິ ຂຸ ທ. ! ນຄີ້ ືຼ ມຈິ ສາທຕິ ຖ.ິ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສມັ ມາທຕິ ຖິ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຮົາກ່າວແມ່ນວ່າສັມມາ
ທິຕຖິມຢີ ່ ໒ ຊະນິດຄືຼ : ສມັ ມາທຕິ ຖິ ທຍ່ີ ັງເປນັ ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ (ສາສະວະ), ເປນັ
ສ່ວນແຫ່ງບນຸ ຍ໌ (ປນຸ ຍະພາຄີຢະ), ມີຜົລເນ່ອື ງຢ່ກັບຂອງໜກັ (ອປຸ ະທິເວປັກກະ) ກໍ
ມີຢ່ ; ສມັ ມາທຕິ ຖິ ອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ (ອະຣຢິ ະ), ບເ່ໍ ປັນໄປດວູ້ ຍອາສະວະ (ອະນາສະ
ວະ), ນໍາຂຶ້ນສ່ລະດັບເໜືຼອໂລກ (ໂລກຸຕຕະຣະ), ເປນັ ອົງປະກອບແຫງ່ ຫົນທາງ
ເພອື່ ນິບພານ (ມັຄຄັງຄະ) ກໍມຢີ .່

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສັມມາທຕິ ຖິ ທຍີ່ ງັ ເປນັ ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ ເປນັ ສ່ວນແຫງ່ ບຸນຍ໌ ມຜີ ົລ
ເນືອ່ ງຢ່ກັບຂອງໜກັ ນນັ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ນ້ັນຄືຼ ສັມມາທິຕຖທິ ີວ່ ່າ “ທານທໃີ່ ຫແູ້ ລູ້ວ
ມີ (ຜົລ), ຍນັ ທບີ່ ຊາແລວູ້ ມີ (ຜົລ), ການບຊາທບີ່ ຊາແລູ້ວມີ (ຜົລ) ຜົລວບິ າກແຫງ່ ກັມ
ທ່ີສຕັ ເຮັດດີ ເຮັດຊົ່ວມ,ີ ໂລກນມີ້ ີ, ໂລກອື່ນມ,ີ ມານດາມ,ີ ບດິ າມ,ີ ໂອປະປາຕກິ ະສັຕ
ມີ, ສະມະນະພຣາມທີໄ່ ປແລູ້ວ ປະຕິບັຕແລູ້ວໂດຍຖກຼື ຕູ້ອງ ເຖິງກັບເຮັດໃຫແູ້ ຈູ້ງ
ໂລກນີ້ແລະໂລກອ່ືນ ດູ້ວຍປນັ ຍາໂດຍຖືຼກຕູອ້ ງເອງ ແລູ້ວປະກາສໃຫູ້ຜ່ອືນ່ ຮູ້ ກມໍ ີຢ່”
ດງັ່ ນ.້ີ ພິກຂຸ ທ. ! ນຄີ້ ືຼ ສມັ ມາທຕິ ຖິ ທຍີ່ ງັ ເປນັ ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ ເປັນສວ່ ນແຫງ່ ບນຸ ຍ໌
ມຜີ ົລເນື່ອງຢ່ກບັ ຂອງໜກັ .

໑໒໘໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ສມັ ມາທຕິ ຖິ ອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ບເ່ໍ ປນັ ໄປດູວ້ ຍອາສະວະ ນໍາຂ້ຶນສ່
ລະດັບເໜືອຼ ໂລກ ເປັນອງົ ປະກອບແຫ່ງຫົນທາງເພື່ອນິບພານ ນນ້ັ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?
ນັ້ນຄສຼື ັມມາທິຕຖິ ທ່ໄີ ດູແ້ ກ່ : ປັນຍາ ປນັ ຍນິ ຊີ ປັນຍາພະລະ ທັມມະວິຈະຢະ
ສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ສມັ ມາທິຕຖິ ທີ່ເປນັ ອງົ ຄ໌ແຫ່ງມຄັ ຄ໌ ຂອງຜ່ມີອະຣຍິ ະຈິຕ ຂອງຜ່ມີ
ອະນາສະວະຈຕິ ຂອງຜ່ເປນັ ອະຣຍິ ະມັຄຄະສະມງັ ຄີ ຜ່ຈະເຣີນຢຊ່ ງຶ່ ອະຣຍິ ະມັຄຄະ
ໃດແລ ; ພິກຂຸ ທ. ! ນຄີ້ ືຼ ສມັ ມາທຕິ ຖິ ອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ບໍ່ເປນັ ໄປດູ້ວຍອາສະວະ ນໍາ
ຂ້ນຶ ສ່ລະດັບເໜຼອື ໂລກ ເປັນອົງປະກອບແຫງ່ ຫົນທາງເພອ່ື ນິບພານ.

ເຂົານນັ້ ພຽນພະຍາຍາມ ເພື່ອລະເສຍຊຶ່ງມິຈສາທິຕຖິ ເພ່ືອເຮດັ ສັມມາທິຕຖໃິ ຫູ້
ເຖິງພູ້ອມ ; ການປະພຕຶ ຂອງເຂາົ ນັ້ນ ເປນັ ສມັ ມາວາຢາມະ. ເຂາົ ມສີ ະຕິລະເສຍໄດູ້
ຊຶ່ງມິຈສາທິຕຖິ ມີສະຕິເຮັດສັມມາທິຕຖິໃຫູເ້ ຖິງພູອ້ ມແລວູ້ ແລຢ່ ; ສະຕຂິ ອງເຂົານ້ັນ
ເປັນ ສມັ ມາສະຕິ.

ດວູ້ ຍອາການດັງ່ ນີ້ ເປັນອັນວ່າ ທມັ ໓ ຢາ່ ງ ນນ້ັ ຍອ່ ມ ຕດິ ຕາມແວດລອູ້ ມຊ່ຶງ
ສມັ ມາທຕິ ຖ໑ິ ; ສາມຢ່າງນັນ້ ໄດແູ້ ກ່ ສັມມາທິຕຖິ ສັມມາວາຢາມະ ສມັ ມາສະຕ.ິ

໒. ກມຸ່ ສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນບັນດາອົງຄ໌ເຈັດແຫ່ງ ສມັ ມາສະມາທນິ ນັ້ ສມັ ມາທິຕຖເິ ປນັ ທມັ ນາໍ
ໜາູ້ . ນໍາໜາູ້ ແນວໃດໜໍ ? ຄືຼ : ເຂາົ ຮູມ້ ຈິ ສາສງັ ກັປປະວ່າເປັນມິຈສາສງັ ກປັ ປະ, ຮູ້
ສມັ ມາສງັ ກັປປະວາ່ ເປັນສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ ; ຄວາມຮູ້ຂອງເຂາົ ນນ້ັ ເປັນ ສມັ ມາທິຕຖ.ິ

໑. ຄໍາກາ່ ວທີ່ວາ່ ທມັ ໓ ຢ່າງ ມີສມັ ມາທິຕຖລິ ວມຢ່ດ້ວູ ຍ ຕດິ ຕາມແວດລ້ອູ ມສມັ ມາທິຕຖິ ນ້ັນໝາຍຄວາມວ່າ
ມີສມັ ມາທິຕຖິພ້ືນຖານ ເປນັ ການເລີ່ມຕົ້ນ ຊ່ວຍໃຫູ້ເກີດສັມມາທິຕຖິສົມບນແບບ ເຕມັ ຕາມຄວາມໝາຍ
ຂອງຄໍາຄາໍ ນນັ້ .

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໒໘໙

ພິກຂຸ ທ. ! ມຈິ ສາສງັ ກປັ ປະ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ກາມະສັງກັປປະ ພະຢາປາທະ
ສັງກປັ ປະ ວຫິ ິງສາສັງກັປປະ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ນ້ີຄຼື ມຈິ ສາສງັ ກປັ ປະ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຮົາກ່າວແມ່ນວາ່
ສັມມາສງັ ກັປປະມີ ໒ ຊະນິດຄືຼ : ສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ ທຍີ່ ງັ ເປນັ ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ ເປນັ
ສວ່ ນແຫງ່ ບຸນຍ໌ ມຜີ ົລເນືອ່ ງຢ່ກບັ ຂອງໜກັ ກໍມຢີ ່ ; ສັມມາສງັ ກປັ ປະອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ
ບ່ໍເປນັ ໄປດູວ້ ຍອາສະວະ ນໍາຂນຶ້ ສ່ລະດັບເໜືອຼ ໂລກ ເປັນອງົ ປະກອບແຫງ່ ຫົນທາງ
ເພືອ່ ນິບພານ ກໍມຢີ .່

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ ທຍີ່ ງັ ເປນັ ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ ເປນັ ສວ່ ນແຫງ່ ບນຸ ຍ໌
ມຜີ ລົ ເນື່ອງຢກ່ ບັ ຂອງໜກັ ນນັ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ນັ້ນຄຼື ເນກຂັມມະສັງກັປປະ
ອບັ ພະຢາປາທະສັງກປັ ປະ ອະວິຫິງສາສັງກປັ ປະ. ພິກຂຸ ທ. ! ນຄ້ີ ຼື ສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ
ທຍີ່ ັງເປນັ ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ ເປນັ ສວ່ ນແຫງ່ ບນຸ ຍ໌ ມຜີ ລົ ເນອື່ ງຢກ່ ັບຂອງໜກັ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສັມມາສງັ ກປັ ປະ ອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ບໍ່ເປັນໄປດູ້ວຍອາສະວະ ນໍາຂນ້ຶ ສ່
ລະດັບເໜືອຼ ໂລກ ເປັນອງົ ປະກອບແຫງ່ ຫົນທາງເພື່ອນິບພານ ນນ້ັ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?
ພິກຂຸ ທ. ! ທັມຄຼຄື ວາມຕກຶ (ຕັກກະ) ຄວາມຕອງ (ວິຕກັ ກະ) ຄວາມດໍາຣິ (ສັງກປັ ປະ)
ຄວາມຄດິ ເດັດດຽ່ ວ (ອປັ ປະນາ) ຄວາມຄິດເດດັ ດຽ່ ວເຖິງທ່ສີ ດຸ (ພະຍັປປະນາ)
ຄວາມງອກງາມແຫ່ງຄວາມຄດິ ເຖິງທີສ່ ຸດຂອງຈິຕ (ເຈຕະໂສ ອະພິນິໂຣປະນາ)
ແລະ ເຈຕະສກິ ທັມເຄອ່ື ງປງຸ ແຕງ່ ການເວົ້າຈາ (ວະຈສີ ງັ ຂາໂຣ) ຂອງຜ່ມີອະຣິຍະຈິຕ
ຂອງຜ່ມີອະນາສະວະຈິຕຂອງຜ່ເປນັ ອະຣິຍະມຄັ ຄະສະມງັ ຄີ ຜ່ຈະເຣີນຢ່ຊຶ່ງອະຣິຍະ
ມຄັ ຄະໃດແລ ; ພິກຂຸ ທ. ! ນຄີ້ ືຼ ສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ ອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ບໍ່ເປັນໄປດ້ວູ ຍ
ອາສະວະ ນາໍ ຂນ້ຶ ສລ່ ະດບັ ເໜຼອື ໂລກ ເປນັ ອງົ ປະກອບແຫງ່ ຫນົ ທາງເພ່ືອນິບພານ.

໑໒໙໐ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ເຂາົ ນນັ້ ພຽນພະຍາຍາມ ເພື່ອລະເສຍຊ່ຶງມິຈສາສງັ ກປັ ປະ ເພື່ອເຮດັ ສັມມາສັງ
ກປັ ປະໃຫເູ້ ຖິງພອູ້ ມ ; ຄວາມພຽນພະຍາຍາມຂອງເຂົານັ້ນເປັນ ສມັ ມາວາຢາມະ.
ເຂາົ ມີສະຕລິ ະເສຍໄດູ້ ຊ່ຶງມິຈສາສັງກັປປະ ມີສະຕເິ ຮດັ ສັມມາສງັ ກປັ ປະໃຫູເ້ ຖິງ
ພ້ອູ ມແລວູ້ ແລຢ່ ; ສະຕິເຂາົ ນນ້ັ ເປັນ ສມັ ມາສະຕິ.

ດູ້ວຍອາການດ່ງັ ນ້ີ ເປັນອນັ ວາ່ ທມັ ໓ ຢາ່ ງ ນນ້ັ ຍອ່ ມ ຕດິ ຕາມແວດລອູ້ ມຊ່ຶງ
ສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ ; ສາມຢ່າງນ້ນັ ໄດແູ້ ກ່ : ສັມມາທິຕຖິ ສມັ ມາວາຢາມະ ສມັ ມາສະຕິ.

໓. ກມຸ່ ສມັ ມາວາຈາ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນບນັ ດາອງົ ຄເ໌ ຈດັ ແຫ່ງອະຣິຍະສມັ ມາສະມາທນິ ້ນັ ສມັ ມາທຕິ ຖເິ ປນັ
ທມັ ນາໍ ໜາູ້ . ນໍາໜາູ້ ແນວໃດໜໍ ? ຄຼື : ເຂາົ ຮູ້ມິຈສາວາຈາ ວ່າເປນັ ມິຈສາວາຈາ, ຮູ້
ສມັ ມາວາຈາ ວາ່ ເປັນສັມມາວາຈາ ; ຄວາມຮູຂ້ ອງເຂົານ້ນັ ເປນັ ສມັ ມາທິຕຖ.ິ

ພິກຂຸ ທ. ! ມຈິ ສາວາຈາ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ມສຸ າວາດ ປສິ ນຸ າວາດ ຜະຣຸສະວາດ
ສມັ ຜັປປະລາປະວາດ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ນ້ີຄຼື ມຈິ ສາວາຈາ.

ພິກຂຸ ທ. ! ສມັ ມາວາຈາ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຮາົ ກາ່ ວແມ່ນວ່າສັມມາ
ວາຈາມຢີ ່ ໒ ຊະນດິ ຄືຼ : ສັມມາວາຈາ ທຍີ່ ງັ ເປນັ ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ ເປັນສວ່ ນແຫ່ງ
ບນຸ ຍ໌ ມຜີ ລົ ເນອ່ື ງຢກ່ ັບຂອງໜກັ ກມໍ ຢີ ່ ; ສມັ ມາວາຈາ ອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ບໍ່ເປນັ ໄປ
ດູ້ວຍອາສະວະ ນໍາຂນ້ຶ ສ່ລະດັບເໜືອຼ ໂລກ ເປັນອງົ ປະກອບແຫງ່ ຫນົ ທາງ ເພືອ່
ນບິ ພານ ກມໍ ຢີ ່.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໒໙໑

ພິກຂຸ ທ. ! ສມັ ມາວາຈາ ທຍ່ີ ງັ ເປນັ ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ ເປັນສ່ວນແຫງ່ ບຸນຍ໌ ມຜີ ລົ
ເນື່ອງຢ່ກບັ ຂອງໜັກ ນນ້ັ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ນ້ນັ ຄຼື : ເຈຕະນາເປນັ ເຄ່ືອງງດົ ເວຼ້ນັ ຈາກ
ມສຸ າວາດ, ເຈຕະນາເປັນເຄື່ອງງົດເວັ້ນຼ ຈາກປິສຸນະວາດ, ເຈຕະນາເປັນເຄ່ືອງງົດ
ເວຼນັ້ ຈາກຜະຣຸສະວາດ, ເຈຕະນາເປັນເຄ່ອື ງງົດເວນ້ັຼ ຈາກສັມຜັປປະລາປະວາດ.
ພິກຂຸ ທ. ! ນຄ້ີ ຼື ສມັ ມາວາຈາທຍີ່ ງັ ເປນັ ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ ເປັນສ່ວນແຫ່ງບຸນຍ໌ ມຜີ ລົ
ເນືອ່ ງຢ່ກັບຂອງໜັກ.

ພິກຂຸ ທ. ! ສັມມາວາຈາ ອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ບ່ເໍ ປນັ ໄປດ້ວູ ຍອາສະວະ ນາໍ ຂ້ຶນສ່
ລະດບັ ເໜອຼື ໂລກ ເປັນອງົ ປະກອບແຫ່ງຫົນທາງເພອື່ ນິບພານ ນນັ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?
ພິກຂຸ ທ. ! ທມັ ຄຼື ການງດົ (ອາຣະຕ)ິ ການເວຼ້ັນ (ວິຣະຕິ) ການເວັຼ້ນຂາດ (ປະຕວິ ິຣະຕິ)
ແລະ ເຈຕະນາເປນັ ເຄ່ອື ງເວນ້ັຼ (ເວຣະມະນີ) ຈາກວະຈທີ ຸຈະຣິຕທັງສີ່ (ຕາມທ່ີກາ່ ວ
ແລວູ້ ເບືອ້ ງຕົນ້ ) ຂອງຜ່ມອີ ະຣຍິ ະຈິຕ ຂອງຜ່ມອີ ະນາສະວະຈິຕ ຂອງຜ່ເປນັ ອະຣິຍະ
ມັຄຄະສະມັງຄີ ຜ່ຈະເຣີນຢ່ຊຶ່ງອະຣິຍະມັຄຄະ ໃດແລ ; ພິກຂຸ ທ. ! ນຄີ້ ຼື ສມັ ມາວາຈາ
ອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ບເ່ໍ ປັນໄປດູ້ວຍອາສະວະ ນາໍ ຂ້ຶນສ່ລະດັບເໜອຼື ໂລກ ເປັນອງົ
ປະກອບແຫ່ງຫົນທາງເພ່ືອນິບພານ.

ເຂາົ ນັນ້ ພຽນພະຍາຍາມ ເພ່ືອລະເສຍຊ່ຶງມິຈສາວາຈາ ເພື່ອເຮັດສັມມາວາຈາໃຫູ້
ເຖິງພູ້ອມ ; ຄວາມພຽນພະຍາຍາມຂອງເຂົານັ້ນເປັນ ສມັ ມາວາຢາມະ. ເຂົາມີສະຕິ
ລະເສຍໄດູ້ຊຶ່ງມິຈສາວາຈາ ມສີ ະຕິເຮດັ ສມັ ມາວາຈາໃຫເູ້ ຖິງພູ້ອມແລວູ້ ແລຢ່ ; ສະຕິ
ຂອງເຂົານນ້ັ ເປນັ ສມັ ມາສະຕ.ິ

ດ້ວູ ຍອາການດ່ັງນີ້ ເປນັ ອນັ ວ່າ ທມັ ໓ ຢາ່ ງ ນ້ັນ ຍ່ອມ ຕດິ ຕາມແວດລອູ້ ມຊ່ຶງ
ສມັ ມາວາຈາ ; ສາມຢາ່ ງນນ້ັ ໄດແູ້ ກ່ : ສັມມາທິຕຖິ ສມັ ມາວາຢາມະ ສັມມາສະຕິ.

໑໒໙໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

໔. ກມຸ່ ສມັ ມາກັມມນັ ຕະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນບັນດາອງົ ຄ໌ເຈດັ ແຫງ່ ອະຣຍິ ະສມັ ມາສະມາທິນນ້ັ ສມັ ມາທຕິ ຖເິ ປນັ
ທມັ ນາໍ ໜາູ້ . ນໍາໜູ້າແນວໃດໜໍ ? ຄືເຼ ຂົາຮູ້ມິຈສາກັມມັນຕະ ວ່າເປນັ ມິຈສາກັມມນັ ຕະ,
ຮສູ້ ັມມາກັມມນັ ຕະ ວ່າເປນັ ສມັ ມາກັມມນັ ຕະ ; ຄວາມຮ້ຂູ ອງເຂົານນ້ັ ເປນັ ສມັ ມາ
ທຕິ ຖ.ິ

ພິກຂຸ ທ. ! ມຈິ ສາກມັ ມນັ ຕະ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ປານາຕິບາຕ, ອະທິນນາທານ,
ກາເມສຸມຈິ ສາຈາຣ. ພິກຂຸ ທ. ! ນຄ້ີ ຼື ມຈິ ສາກມັ ມນັ ຕະ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສັມມາກມັ ມນັ ຕະ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຮົາກາ່ ວແມ່ນ ສມັ ມາ
ກັມມັນຕະວາ່ ມີຢ່ ໒ ຊະນດິ ຄືຼ : ສັມມາກມັ ມນັ ຕະ ທຍ່ີ ງັ ເປນັ ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ ເປນັ
ສວ່ ນແຫງ່ ບຸນຍ໌ ມຜີ ລົ ເນ່ອື ງຢ່ກບັ ຂອງໜັກ ກໍມີຢ່ ; ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ
ບໍ່ເປນັ ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ ນໍາຂຶ້ນສ່ລະດັບເໜືຼອໂລກ ເປັນອົງປະກອບແຫ່ງຫົນທາງ
ເພ່ອື ນິບພານ ກມໍ ຢີ .່

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ທຍ່ີ ັງເປນັ ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ ເປນັ ສ່ວນແຫ່ງບນຸ ຍ໌
ມຜີ ລົ ເນື່ອງຢ່ກັບຂອງໜັກ ນນ້ັ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ນ້ນັ ຄືຼ : ເຈຕະນາເປັນເຄອື່ ງງດົ ເວຼັ້ນ
ຈາກປານາຕບິ າຕ, ເຈຕະນາເປັນເຄ່ືອງງົດເວັຼ້ນຈາກອະທິນນາທານ, ເຈຕະນາເປັນ
ເຄອື່ ງງົດເວຼນ້ັ ຈາກກາເມສຸມຈິ ສາຈາຣ. ພິກຂຸ ທ. ! ນຄີ້ ືຼ ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ທຍີ່ ັງເປນັ
ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ ເປນັ ສ່ວນແຫງ່ ບຸນຍ໌ ມຜີ ົລເນອ່ື ງຢກ່ ບັ ຂອງໜກັ .

ພິກຂຸ ທ. ! ສັມມາກມັ ມນັ ຕະ ອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ບເໍ່ ປນັ ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ ນໍາຂ້ນຶ ສ່
ລະດບັ ເໜອືຼ ໂລກ ເປັນອງົ ປະກອບແຫ່ງຫົນທາງເພື່ອນິບພານ ນນັ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?
ພກິ ຂຸ ທ. ! ທມັ ຄຼື : ການງດົ ການເວັຼ້ນ ການເວນັຼ້ ຂາດ

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໒໙໓

ແລະ ເຈຕະນາເປນັ ເຄ່ືອງງົດເວ້ຼນັ ຈາກທຸຈະຣິຕທັງສາມ (ຕາມທ່ີກາ່ ວມາແລູ້ວຂາູ້ ງເທິງ)
ຂອງຜ່ມອີ ະຣິຍະຈິຕ ຂອງຜ່ມອີ ະນາສະວະຈິຕ ຂອງຜ່ເປັນອະຣິຍະມັຄຄະສະມັງຄີ
ຜ່ຈະເຣີນຢ່ຊ່ຶງອະຣິຍະມຄັ ຄະ ໃດແລ ; ພິກຂຸ ທ. ! ນຄີ້ ຼື ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ອນັ ເປນັ
ອະຣຍິ ະ ບເໍ່ ປັນໄປດູ້ວຍອາສະວະ ນາໍ ຂຶ້ນສ່ລະດບັ ເໜືອຼ ໂລກ ເປັນອງົ ປະກອບແຫງ່
ຫົນທາງເພື່ອນິບພານ.

ເຂາົ ນ້ນັ ພຽນພະຍາຍາມເພື່ອລະເສຍໄດູ້ ຊຶ່ງມິຈສາກັມມນັ ຕະ ເພ່ືອເຮດັ ສັມມາ
ກັມມັນຕະໃຫູເ້ ຖິງພູ້ອມ ຄວາມພຽນພະຍາຍາມຂອງເຂົານນ້ັ ເປນັ ສັມມາວາຢາມະ.
ເຂາົ ມີສະຕິລະເສຍໄດຊູ້ ່ຶງມິຈສາກັມມັນຕະ ມີສະຕິເຮດັ ສັມມາກັມມນັ ຕະໃຫູ້ເຖິງ
ພູອ້ ມແລູ້ວແລຢ່ ; ສະຕິຂອງເຂົານັ້ນເປນັ ສມັ ມາສະຕິ.

ດ້ວູ ຍອາການດ່ງັ ນີ້ ເປັນອັນວ່າ ທັມ ໓ ຢາ່ ງ ນ້ັນ ຍອ່ ມ ຕດິ ຕາມແວດລອູ້ ມຊຶ່ງ
ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ; ສາມຢາ່ ງນນັ້ ໄດແູ້ ກ່ : ສມັ ມາທິຕຖິ ສັມມາວາຢາມະ ສມັ ມາສະຕ.ິ

໕. ກມຸ່ ສມັ ມາອາຊວີ ະ

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນບັນດາອງົ ຄເ໌ ຈດັ ແຫງ່ ອະຣິຍະສມັ ມາສະມາທນິ ້ນັ ສມັ ມາທຕິ ຖເິ ປນັ
ທມັ ນາໍ ໜາູ້ . ນໍາໜ້າູ ແນວໃດໜໍ ? ຄືຼ : ເຂາົ ຮມູ້ ິຈສາອາຊວີ ະ ວ່າເປນັ ມິຈສາອາຊີວະ, ຮູ້
ສັມມາອາຊີວະ ວາ່ ເປັນສມັ ມາອາຊວີ ະ ; ຄວາມຮູຂ້ ອງເຂາົ ນັນ້ ເປນັ ສມັ ມາທິຕຖ.ິ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ມຈິ ສາອາຊວີ ະ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ການເວ້າົ ຂ້ີຕົວະ (ກຫຸ ະນາ) ການ
ເວາົ້ ຫອກລວງ (ລະປະນາ) ການເວົາ້ ຫວາ່ ນລ້ອູ ມ (ເນມິຕຕະກະຕາ) ການເວົາ້ ເຮດັ
ໃຫ້ເູ ຈບັ ໃຈຈົນຕອູ້ ງຍອມຕົກລງົ (ນິປເປສິກະຕາ) ການລລ້ໍ າບດ້ວູ ຍລາບ (ລາເພ
ນະລາພັງຊິຄິງສະນະຕາ). ພກິ ຂຸ ທ. ! ນຄີ້ ຼື ມິຈສາອາຊວີ ະ.

໑໒໙໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ສມັ ມາອາຊວີ ະ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ເຮາົ ກາ່ ວແມ່ນສັມມາ
ອາຊວີ ະ ວາ່ ມຢີ ່ ໒ ຊະນດິ ຄືຼ : ສມັ ມາອາຊວີ ະ ທຍ່ີ ງັ ເປນັ ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ ເປັນສ່ວນ
ແຫງ່ ບຸນຍ໌ ມຜີ ລົ ເນື່ອງຢກ່ ັບຂອງໜັກ ກໍມີຢ່ ; ສມັ ມາອາຊວີ ະ ອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ບ່ເໍ ປນັ
ໄປດູ້ວຍອາສະວະ ນາໍ ຂ້ນຶ ສ່ລະດບັ ເໜືອຼ ໂລກ ເປນັ ອງົ ປະກອບແຫ່ງຫນົ ທາງເພື່ອ
ນບິ ພານ ກມໍ ຢີ ່.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສັມມາອາຊວີ ະ ທຍ່ີ ງັ ເປນັ ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ ເປນັ ສວ່ ນແຫ່ງບຸນຍ໌ ມຜີ ລົ
ເນືອ່ ງຢ່ກັບຂອງໜັກ ນນ້ັ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ອະຣິຍະສາວກົ ໃນກລໍ ະນີນີ້
ລະມິຈສາອາຊີວະໄດ້ແູ ລູວ້ ສໍາເລດັ ການເປນັ ຢ່ດູ້ວຍສັມມາອາຊວີ ະ. ພິກຂຸ ທ. ! ນຄ້ີ ຼື
ສມັ ມາອາຊວີ ະ ທຍ່ີ ງັ ເປນັ ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ ເປນັ ສ່ວນແຫງ່ ບນຸ ຍ໌ ມຜີ ລົ ເນອື່ ງຢກ່ ບັ
ຂອງໜກັ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສມັ ມາອາຊວີ ະ ອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ບເ່ໍ ປັນໄປດ້ວູ ຍອາສະວະ ນໍາຂນຶ້ ສ່
ລະດບັ ເໜຼອື ໂລກ ເປັນອົງປະກອບແຫງ່ ຫົນທາງເພອື່ ນິບພານ ນນັ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?
ພິກຂຸ ທ. ! ທັມຄືຼ : ການງດົ ການເວນຼ້ັ ການເວັ້ນຼ ຂາດ ແລະ ເຈຕະນາເປັນເຄ່ອື ງເວ້ັຼນ
ຈາກມິຈສາອາຊີວະ ຂອງຜ່ມີອະຣຍິ ະຈິຕ ຂອງຜ່ມອີ ະນາສະວະຈິຕ ຂອງຜ່ເປັນ
ອະຣິຍະມຄັ ຄະສະມັງຄີ ຜ່ຈະເຣີນຢ່ຊ່ຶງອະຣິຍະມັຄຄະໃດແລ ; ພິກຂຸ ທ. ! ນຄີ້ ຼື
ສມັ ມາອາຊວີ ະ ອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ບເ່ໍ ປນັ ໄປດ້ວູ ຍອາສະວະ ນາໍ ຂ້ຶນສລ່ ະດັບເໜຼືອ
ໂລກ ເປັນອງົ ປະກອບແຫງ່ ຫນົ ທາງເພືອ່ ນິບພານ.

ເຂາົ ນັ້ນ ພຽນພະຍາຍາມເພ່ອື ລະເສຍ ຊງ່ຶ ມຈິ ສາອາຊີວະ ເພ່ືອເຮດັ ສມັ ມາອາຊວີ ະ
ໃຫເູ້ ຖງິ ພູ້ອມ ; ຄວາມພຽນພະຍາຍາມຂອງເຂົານນັ້ ເປັນ ສັມມາວາຢາມະ. ເຂົາມີ
ສະຕິລະເສຍຊຶ່ງມິຈສາອາຊວີ ະ ມີສະຕິເຮດັ ສັມມາອາຊີວະໃຫູ້ເຖິງພູອ້ ມແລວູ້ ແລຢ່ ;
ສະຕິຂອງເຂາົ ນັນ້ ເປັນ ສມັ ມາສະຕິ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໒໙໕

ດວູ້ ຍອາການດັງ່ ນ້ີ ເປັນອັນວ່າ ທມັ ໓ ຢາ່ ງ ນນ້ັ ຍອ່ ມ ຕດິ ຕາມແວດລອູ້ ມຊ່ຶງ
ສມັ ມາອາຊວີ ະ ; ສາມຢາ່ ງນນ້ັ ໄດແູ້ ກ່ : ສັມມາທິຕຖິ ສັມມາວາຢາມະ ສມັ ມາສະຕິ.

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໑໘໑-໑໘໖/໒໕໔-໒໗໘.

(ຜ່ສກຶ ສາຈ່ງົ ສງັ ເກດເຫນັ ຄວາມສມັ ພັນກັນ ຢາ່ ງສະລບັ ສບັ ຊູ້ອນ ວ່າອງົ ຄມ໌ ຄັ ຄະເຈດັ ອງົ ຄ໌
ຂ້າູ ງເທງິ ຖຼກື ຈດັ ໃຫູ້ເປັນບລໍ ວິ ານຂອງອງົ ຄ໌ສຸດທາູ້ ຍຄຼື ສັມມາສະມາທິ ແລວູ້ ເຮັດໃຫູ້ສມັ ມາ
ສະມາທິນ້ນັ ໄດນູ້ າມສງຂຶ້ນໄປ ວາ່ ອະຣຍິ ະສມັ ມາສະມາທ.ິ ອົງຄຫ໌ ູ້າອົງຂູ້າງເທງິ ຄຼື ສມັ ມາທຕິ ຖິ
ສມັ ມາສງັ ກັປປະ ສັມມາວາຈາ ສັມມາກັມມັນຕະ ສມັ ມາອາຊວີ ະ ຖກືຼ ຈັດໃຫູ້ແວດລູ້ອມດວູ້ ຍ
ສມັ ມາທຕິ ຖິ, ສັມມາວາຢາມະ ສັມມາສະຕິ. ໂດຍເຫຕທີສ່ ມັ ມາວາຢາມະ ແລະ ສມັ ມາສະຕິ ໄປ
ເຮດັ ໜູ້າທ່ີແວດລູອ້ ມອົງຄຫ໌ າູ້ ອົງເບອ້ື ງຕນ້ົ ເສຍ ຈງຶ່ ບໍ່ຖຼືກຍົກຂຶ້ນມາຈດັ ເປນັ ກ່ມຸ ສະເພາະຂອງຕົນ
ຈງ່ຶ ບມ່ໍ ກີ ຸມ່ ທີຫກົ ທີເຈັດ. ສ່ວນສັມມາທິຕຖນິ ັ້ນ ມີຄວາມສໍາຄນັ ຈນົ ຈັດເປນັ ກຸ່ມໆ ກມຸ່ ໜ່ຶງຂອງຕົນ
ເອງ ແລວູ້ ຍງັ ໄປເຮັດໜູ້າທ່ີ ເປັນຜ່ແວດລອູ້ ມ ໃນກມຸ່ ທັງຫາູ້ ອີກດວູ້ ຍທກຸ ກມຸ່ . ສວ່ ນສມັ ມາວາຢາ
ມະກດໍ ີ ສມັ ມາສະຕກິ ດໍ ີ ຊຶ່ງບໍມ່ ີກ່ມຸ ຂອງຕົນ ເພາະເຂ້ົາໄປແຊກເຮດັ ໜູາ້ ທີ່ຢ່ໃນກຸມ່ ນນ້ັ ໆ ທຸກກມຸ່
ເພອ່ື ໃຫູໜ້ າູ້ ທີ່ໃນກມຸ່ ນ້ນັ ໆ ສມົ ບນ ສໍ່າກບັ ວ່າເຊ່ືອງຕົນຢ່ຢາ່ ງລກຶ ລັບ ແຕກ່ ໍບໄໍ່ ດຫູ້ າຍໄປໃສ.
ສມັ ມາທຕິ ຖິໄດູ້ຊວ່ື າ່ ເປນັ ຜ່ນາໍ ໜ້າູ ຂອງທກຸ ກມຸ່ ເພາະເຂາ້ົ ໄປຮູລ້ ັກສະນະອົງຄທ໌ ມັ ອນັ ເປນັ ຊ່ືປະ
ຈາໍ ກຸມ່ ນນັ້ ໆ ຊງຶ່ ໄດຊູ້ ງົ ຈໍາແນກໄວທູ້ ງັ ສອງປະເພດ ຄືຼປະເພດເປນັ ໄປກັບດວູ້ ຍອາສະວະ ແລະ
ປະເພດທບ່ີ ເ່ໍ ປັນໄປກັບດວູ້ ຍອາສະວະ ແລະ ຍັງຮເູ້ ຖງິ ຝ່າຍກງົ ກນັ ຂາູ້ ມ ຄເືຼ ປນັ ຝ່າຍ “ມິຈສາ” ຫຼື
ຝ່າຍຜດິ ຢ່າງຄົບຖວູ້ ນອກີ ດວູ້ ຍ ຈ່ຶງເຮັດໃຫູ້ສັມມາວາຢາມະ ແລະສັມມາສະຕແິ ຫງ່ ກມຸ່ ນນ້ັ ໆ ດາໍ
ເນີນໄປໂດຍຖືກຼ ທາງ ດ່ັງນັນ້ ຈ່ຶງໄດ້ຊູ ື່ວາ່ ເປນັ “ຜ່ນໍາໜ້າູ ”.

ຜ່ສກຶ ສາ ຈ່ງົ ສັງເກດຈົນເຂາ້ົ ໃຈ ຄວາມສາໍ ພນັ ກນັ ດງ່ັ ກ່າວນີ້ ຢາ່ ງແຈມ່ ແຈູ້ງແລູ້ວ ຈນົ ເປນັ ເຫຕ
ໃຫູ້ທາ່ ນຮູ້ວ່າ ກຈິ ຈ໌ແຫງ່ ອົງຄ໌ມັຄຄະທັງຫາຍ ສມັ ພນັ ກນັ ດູ້ວຍດແີ ນວໃດ ມັຄຄະຈຶງ່ ຈັກເປັນໄປ
ເຖງິ ຂະໜາດ ທດ່ີ ບັ ທຸກຂ໌ໄດູໂ້ ດຍບ່ໍເຫືຼອ).

ສມັ ມາທຕິ ຖເິ ປນັ ຜນ່ າໍ ໃນການລະມຈິ ສາສຕັ ຕະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນບັນດາ ອງົ ຄແ໌ ຫງ່ ມຄັ ຄ໌ ເຫາົຼ່ ນນັ້ ສມັ ມາທິຕຖເິ ປນັ ອງົ ຄນ໌ າໍ ໜາູ້ ນາໍ
ໜູາ້ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. !

໑໒໙໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ ຍ່ອມມີພຽງພແໍ ກ່ຜ່ມີ ສມັ ມາທຕິ ຖິ ;
ສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ ;
ສມັ ມາວາຈາ ຍອ່ ມມີພຽງພໍ ແກ່ຜ່ມີ ສມັ ມາວາຈາ ;
ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ;
ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ຍ່ອມມພີ ຽງພໍ ແກ່ຜ່ມີ ສມັ ມາອາຊວີ ະ ;
ສມັ ມາວາຢາມະ ;
ສມັ ມາອາຊວີ ະ ຍອ່ ມມພີ ຽງພໍ ແກ່ຜ່ມີ ສມັ ມາສະຕິ ;
ສມັ ມາສະມາທິ ;
ສມັ ມາວາຢາມະ ຍ່ອມມີພຽງພໍ ແກ່ຜ່ມີ ສມັ ມາຍານະ ;

ສມັ ມາສະຕິ ຍ່ອມມີພຽງພໍ ແກ່ຜ່ມີ

ສມັ ມາສະມາທິ ຍ່ອມມພີ ຽງພໍ ແກ່ຜ່ມີ

ສມັ ມາວາຢາມະ ຍ່ອມມພີ ຽງພໍ ແກ່ຜ່ມີ

ສມັ ມາວມິ ຕຸ ຕິ ຍອ່ ມມີພຽງພໍ ແກ່ຜ່ມີ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ດ້ວູ ຍອາການດ່ັງນ້ີແລ ພຣະເສຂະຜປ່ ະກອບດວູ້ ຍອງົ ຄແ໌ ປດ ຍອ່ ມ
ເປນັ ພຣະອໍຣະຫນັ ຕຜ໌ ປ່ ະກອບດວູ້ ຍອງົ ສບິ .

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນບນັ ດາ ອົງຄແ໌ ຫງ່ ມຄັ ຄ໌ ເຫາຼ່ົ ນນ້ັ ສມັ ມາທຕິ ຖເິ ປນັ ອງົ ຄນ໌ າໍ ໜາູ້ . ນາໍ
ໜາູ້ ແນວໃດໜໍ ?

ພິກຂຸ ທ. ! ມຈິ ສາທຕິ ຖິ ຂອງຜ່ມສີ ັມມາທິຕຖິ ຍອ່ ມສະຫາຍໄປບ່ມໍ ີເຫຼອື ; ແລະ ບາບ
ອະກສຸ ລົ ທມັ ທັງຫາຍ ເປັນອະເນກທເ່ີ ກີດຂ້ຶນ ເພາະມິຈສາທິຕຖິເປນັ ປັຈຈັຍຂອງຜ່
ນນັ້ ກພໍ ອຍສະຫາຍໄປບໍມ່ ີເຫຼືອດວູ້ ຍ ; ແລະ ກສຸ ລົ ທມັ ທັງຫາຍເປນັ ອະເນກທີ່ມີສັມມາ
ທິຕຖເິ ປນັ ປຈັ ຈຍັ ກຈໍ ະເຖງິ ຊຶ່ງຄວາມເຕມັ ຮອບ ແຫ່ງການງອກງາມຂນ້ຶ ມາດວູ້ ຍ.

(ໃນກລໍ ະນທີ ່ີ ກ່ຽວກັບ ສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ ສມັ ມາວາຈາ ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ສມັ ມາອາຊວີ ະ
ສມັ ມາວາຢາມະ ສມັ ມາສະຕິ ສມັ ມາສະມາທິ ກຕໍ ຣດັ ໄວດູ້ ູ້ວຍຂຄ້ໍ ວາມແນວດຽວກັນຈົນເຖງິ :-)

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໒໙໗

ພກິ ຂຸ ທ. ! ມຈິ ສາຍານະ ຂອງຜ່ມີສມັ ມາຍານະ ຍ່ອມສະຫາຍໄປບໍມ່ ີເຫືອຼ ; ແລະ
ບາບອະກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍເປນັ ອະເນກ ທ່ເີ ກີດຂຶນ້ ເພາະມິຈສາຍານະ ເປນັ ປັຈຈຍັ
ຂອງຜ່ນນ້ັ ກໍຍ່ອມສະຫາຍໄປບໍມ່ ເີ ຫອຼື ດູ້ວຍ ; ແລະ ກຸສລົ ທມັ ທັງຫາຍເປັນອະເນກ ທ່ີ
ມີສມັ ມາຍານະເປນັ ປັຈຈັຍ ກໍຈະເຖງິ ຊຶ່ງຄວາມເຕມັ ຮອບ ແຫງ່ ການງອກງາມຂ້ຶນມາ
ດ້ວູ ຍ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ມຈິ ສາວມິ ຕຸ ຕິ ຂອງຜ່ມສີ ັມມາວິມຸຕຕິ ຍອ່ ມສະຫາຍໄປບມ່ໍ ເີ ຫືອຼ ; ແລະ
ບາບອະກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍເປັນອະເນກ ທີ່ເກດີ ຂ້ນຶ ເພາະມິຈສາວິມຕຸ ຕິເປນັ ປັຈຈັຍ
ຂອງຜ່ນັ້ນ ກໍຍ່ອມສະຫາຍໄປບໍ່ມເີ ຫອືຼ ດູ້ວຍ ; ແລະ ກຸສລົ ທມັ ທັງຫາຍເປັນອະເນກ ທ່ີ
ມສີ ມັ ມາວິມຸຕຕິເປນັ ປັຈຈັຍ ກຈໍ ະເຖິງຊຶ່ງຄວາມເຕມັ ຮອບ ແຫ່ງການງອກງາມຂ້ນຶ ມາ
ດູ້ວຍ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ດ້ວູ ຍອາການດງ່ັ ນີແ້ ລ ທມັ ເປັນຝັກຝາ່ ຍແຫ່ງກຸສົລ ມີປະລິມານຊາວ,
ທມັ ເປັນຝກັ ຝາ່ ຍແຫ່ງອະກຸສົລມປີ ະລມິ ານຊາວ : ທັມປະຣຍິ າຍມປີ ະລມິ ານສສ່ີ ບິ
ອນັ ກວູ້ າງຂວາງ ເປນັ ທັມປະຣິຍາຍ ອັນເຮາົ ໃຫູ້ໝນໄປແລວູ້ ອັນສະມະນະ ຫຼືພຣາມ
ຫືເຼ ທບ ຫມຼື າຣ ຫຼືພຣົມ ຫໃຼື ຜໆໃນໂລກ ໃຫ້ໝູ ນກັບບ່ໍໄດ.ູ້

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໑໘໗/໒໗໙-໒໘໐.

(ຜ່ສກຶ ສາຄວນສງັ ເກດໃຫູ້ເຫນັ ວ່າ ອຕັ ຖັງຄິກະມັຄຄະມີອງົ ຄແ໌ ປດ ເມອ່ື ຕ່ືມເຂົ້າອີກສອງອງົ ຄ໌
ຄືຼ ສມັ ມາຍານະ ແລະ ສັມມາວມິ ຕຸ ຕິ ກາຍເປັນສັມມັຕຕະມີອົງຄສ໌ ບິ , ຕະຫອດທງັ ສາຍນ້ີ ມສີ ມັ ມາ
ທຕິ ຖເິ ປນັ ອງົ ຄ໌ນາໍ ໜູ້າ ອງົ ຄ໌ທີ່ເປນັ “ມິຈສາ” ໃດໆກໍຕາມ ຈະກາຍເປັນ “ສັມມາ” ຂ້ຶນມາໄດູ້ ກໍ
ລູ້ວນແຕ່ຕູ້ອງອາໄສສັມມາທິຕຖິ ເປນັ ທມັ ນາໍ ໜູ້າດວູ້ ຍກນັ ທັງໝດົ ອງົ ຄແ໌ ປດເປນັ ທມັ ສາໍ ລບັ ພຣະ
ເສຂະ ອງົ ຄສ໌ ບິ ເປນັ ທມັ ສາໍ ລບັ ພຣະອຣໍ ະຫນັ ຕ໌ ເປັນຫກັ ທຜີ່ ່ສຶກສາຄວນກໍານດົ ໄວ້ໃູ ຫູ້ດີ).

໑໒໙໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ສມັ ມາສະມາທິຊະນດິ ທ່ີມພີ ຣມົ ມະວຫິ າຣເປນັ ອາຣມົ

ວາເສຕຖະ ! ເມ່ືອພິກຂຸນັນ້ ມອງເຫັນນິວອຣທັງຫາູ້ ເຫຼົາ່ ນນ້ັ ທຕ່ີ ົນລະໄດູ້ແລວູ້ ຢ່
ປາໂມທຍ໌ຍ່ອມເກີດ ; ເມ່ືອປາໂມທຍ໌ເກດີ ປຕີ ິຍອ່ ມເກີດ ; ກາຍຂອງຜ່ມໃີ ຈປີຕິຍ່ອມ
ສະງົບລະງບັ ; ຜ່ມີກາຍສະງບົ ລະງັບ ຍອ່ ມສະເຫວຍີ ສຸຂ ; ຈຕິ ຂອງຜ່ມີສຸຂ ຍອ່ ມເປັນ
ສະມາທິ ; ເຂົານັ້ນດວູ້ ຍຈິຕອນັ ເປນັ ໄປກັບດ້ວູ ຍເມຕຕາ ຍອ່ ມແຜໄ່ ປສ່ທິສທີໜງຶ່ ແລະ
ທສິ ທີສອງ ທີສາມ ທສີ ່ີ ກໍຄຼືກັນເຊັນ່ ນນ້ັ , ເຂາົ ແຜ່ໄປຕະຫອດໂລກທັງໝດົ ທັງມວນ
ໃນທີທ່ ັງປວງ ທັງເບ້ືອງເທງິ ເບື້ອງຕ່ໍາ ແລະເບອື້ ງຂວາງ ດູ້ວຍຈິຕອັນເປັນໄປກັບ
ດວູ້ ຍ ເມຕຕາ ເປນັ ຈິຕບໍ່ມີເວຣ ບມໍ່ ພີ ະຍາບາດ ກູ້ວາງຂວາງ ປະກອບດວູ້ ຍຄນຸ ອັນ
ໃຫຍຫ່ ວງ ບ່ມໍ ີຂີດຈໍາກັດແລູ້ວແລຢ.່ ວາເສຕຖະ ! ປຽບເໝອືຼ ນຄົນເປາ່ຼົ ສັງຜ່ມກີ ໍາລັງ
ຍອ່ ມເປຼ່ົາສງັ ໃຫູ້ໄດູ້ຍິນໄດທູ້ ັງສ່ີທສິ ໂດຍບ່ໍຍາກເຊັນ່ ໃດ ; ໃນເມຕຕາເຈໂຕວມິ ຕຸ ຕ໑ິ
ທີ່ຈະເຣນີ ແລວູ້ ແບບ (ຂາູ້ ງເທິງ) ນ້ີ ກມັ ຊະນດິ ທເີ່ ຮດັ ຢາ່ ງມີຈາໍ ກດັ ໒ ຍອ່ ມບມ່ໍ ເີ ຫອຼື ຢ່
ບຕ່ໍ ງັ້ ຢໃ່ ນ (ເມຕຕາເຈໂຕວມິ ຕຸ ຕິ ອນັ ເປນັ ກມັ ທບ່ີ ມໍ່ ຂີ ດີ ຈາໍ ກດັ ) ນນັ້ , ກໍເຊັ່ນນນັ້ .
ວາເສຕຖະ ! ນເີ້ ປັນທາງເພືອ່ ຄວາມເປັນຜ່ຢຮ່ ່ວມກບັ ພຣົມທງັ ຫາຍ.

(ຕ່ໄໍ ປນຊີ້ ົງສະແດງຂໍ້ ກະຣນຸ າ ມທຸ ຕິ າ ອເຸ ປກຂາ ອກີ ໂດຍເນອ້ື ຄວາມແບບດຽວກັນ. ທກຸ ໆຂ້ໍ
ເປນັ ຫົນທາງຄຼກື ນັ ໃນພຣະບາລວີ ່າ ແມ່ນວ່ານີ້ໆ ກໍເປນັ ຫົນທາງເພື່ອຄວາມຢຮ່ ວ່ ມກັບພຣົມ
ທງັ ຫາຍ).

໑. ເມຕຕາເຈໂຕວມິ ຕຸ ຕິ ຄືຼ ອັປປະນາສະມາທິ ທ່ປີ ະກອບດູ້ວຍເມຕຕາ
໒. ທີມ່ ີຂີດຈາໍ ກັດ ໝາຍເອາົ ເມຕຕາທີ່ຈໍາກດັ ບອ່ ນ, ແລະ ຍັງເປັນກາມາວະຈະຣະກຸສົລ, ຍງັ ບໍ່ເປັນ

ຣປາວະຈະຣະກຸສົລ ເໝອືຼ ນທກ່ີ ່າວມາ. ສຸມງັ . ໑/໔໖໓.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໒໙໙

ວໂິ ມກຂ໌ ແປດ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ວິໂມກຂ໌ແປດເຫຼົາ່ ນມ້ີ ີຢ.່ ແປດເຫຼາ່ົ ໃດໜໍ ? ແປດເຫົ່າຼ ນີ້ ຄືຼ :-

(໑) ຜມ່ ຮີ ບ (ຊງຶ່ ເປັນອາຣົມຂອງສະມາທິ) ຍອ່ ມເຫນັ ຮບທງັ ຫາຍ (ອັນເປນັ ສະມາທນິ ິມຕິ
ເຫ່ຼົານັ້ນ) ; ນຄ້ີ ືຼ ວິໂມກຂທ໌ ໜີ ງ່ຶ .

(ຍ່ອມມີວິໂມກຂ໌ ຄພຼື ້ົນຈາກອທິ ິພົນຂອງນິວອຣທງັ ຫາຍ).

(໒) ຜບ່ ມໍ່ ສີ ນັ ຍາໃນຮບຊ່ຶງເປນັ ພາຍໃນ (ເພ່ືອເປນັ ອາຣົມຂອງສະມາທ)ິ ຍອ່ ມເຫນັ
ຮບທງັ ຫາຍອນັ ເປນັ ພາຍນອກ (ເພື່ອເປັນອາຣົມຂອງສະມາທິ) ; ນ້ີຄຼື ວິໂມກຂທ໌ ສີ ອງ.

(ຍອ່ ມມວີ ິໂມກຂ໌ ຄພືຼ ນ້ົ ຈາກອິທພິ ົນຂອງນິວອຣທັງຫາຍ).

(໓) ເປນັ ຜນ່ ອູ້ ມໃຈ (ໄປໃນຮບນມິ ຕິ ແຫງ່ ສະມາທ)ິ ດວູ້ ຍຄວາມຮສູ້ ກຶ ວາ່ “ງາມ” ທນ່ໍ ນັ້
ນີຄ້ ຼື ວໂິ ມກຂທ໌ ສີ າມ.

(ຍອ່ ມມີວິໂມກຂ໌ ຄພືຼ ້ນົ ຈາກອິດທພິ ົນຂອງນວິ ອຣທັງຫາຍ ໂດຍສະເພາະຢ່າງຍ່ິງຈາກການ
ລບົ ກວນຂອງຄວາມຮສູ້ ກຶ ວາ່ ເປນັ ປະຕິກລໃນສິ່ງທີເ່ ປັນປະຕກິ ລ).

(໔) ເພາະກາູ້ ວຂູ້າມເສຍໄດູ້ ຊ່ຶງຮບສັນຍາທັງຫາຍໂດຍປະການທງັ ປວງ ເພາະ
ຄວາມດບັ ໄປແຫງ່ ປະຕິຄະສນັ ຍາທັງຫາຍ ເພາະບໃໍ່ ສ່ໃຈນານັຕຕະສັນຍາທັງຫາຍ
ເປັນຜ່ ເຂ້າົ ເຖງິ ອາກາສານນັ ຈາຢະຕະນະ ອັນມກີ ານເຮດັ ໃນໃຈວ່າ “ອາກາສບໍມ່ ີທີ່
ສຸດ” ດງັ່ ນແ້ີ ລວູ້ ແລຢ່ ; ນີ້ຄືຼ ວໂິ ມກຂທ໌ ສີ ີ່.

(ຍອ່ ມມວີ ໂິ ມກຂ໌ ຄພືຼ ນ້ົ ຈາກອິດທພິ ນົ ຂອງຮບສນັ ຍາ ຊຶ່ງເຮັດຄວາມຜກພັນຢໃ່ ນຮບທັງຫາຍ
ອັນໃຫ້ເູ ກີດການກະທົບກະທັ່ງກບັ ສ່ິງທເ່ີ ປັນຮບນ້ັນເອງ).

(໕) ເພາະກາູ້ ວຂາູ້ ມເສຍໄດູ້ ຊ່ຶງອາກາສານັນຈາຢະຕະນະໂດຍປະການທັງປວງ
ເປນັ ຜ່ ເຂາ້ົ ເຖງິ ວນິ ຍານນັ ຈາຢະຕະນະ ອນັ ມກີ ານເຮັດໃນໃຈວ່າ “ວນິ ຍານບມ່ໍ ທີ ີ່ສດຸ ”
ດັ່ງນີແ້ ລູ້ວແລຢ່ : ນຄ້ີ ຼື ວໂິ ມກຂທ໌ ຫີ າູ້ .

(ຍ່ອມມວີ ໂິ ມກຂ໌ ຄືຼພົ້ນຈາກອິດທິພົນຂອງອາກາສານນັ ຈາຢະຕະນະສນັ ຍາ ຊງ່ຶ ເຮດັ
ຄວາມຜກພນັ ຢ່ໃນອະຮບປະເພດທາໍ ອດິ ຄືຼ ອາກາສານັນຈາຢະຕະນະນນ້ັນເອງ).

໑໓໐໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(໖) ເພາະກູາ້ ວຂູ້າມເສຍໄດູ້ ຊ່ຶງວິນຍານນັ ຈາຢະຕະນະໂດຍປະການທງັ ປວງ
ເປນັ ຜ່ ເຂາົ້ ເຖງິ ອາກນິ ຈນັ ຍາຢະຕະນະ ອນັ ມີການເຮດັ ໃນໃຈວ່າ “ອັນໃດໆບມໍ່ ີ” ດງັ່ ນີ້
ແລວູ້ ແລຢ່ : ນ້ີຄຼື ວິໂມກຂທ໌ ີຫກົ .

(ຍ່ອມມີວໂິ ມກຂ໌ ຄພືຼ ້ນົ ຈາກອດິ ທິພນົ ຂອງວນິ ຍານນັ ຈາຢະຕະນະສນັ ຍາ ຊງຶ່ ເຮັດຄວາມຜກພນັ
ຢໃ່ ນອະຮບປະເພດທີສອງຄືຼ ວນິ ຍານນັ ຈາຢະຕະນະນ້ັນເອງ).

(໗) ເພາະກູ້າວຂູາ້ ມເສຍໄດູ້ ຊ່ຶງອາກິນຈັນຍາຢະຕະນະໂດຍປະການທງັ ປວງ
ເປັນ ຜ່ເຂາົ້ ເຖງິ ເນວະສນັ ຍານາສນັ ຍາຢະຕະນະ ແລວູ້ ແລຢ່ : ນ້ີຄືຼ ວິໂມກຂທ໌ ເີ ຈດັ .

(ຍອ່ ມມວີ ໂິ ມກຂ໌ ຄພຼື ົນ້ ຈາກອດິ ທິພົນຂອງອາກິນຈັນຍາຢະຕະນະສນັ ຍາ ຊງຶ່ ເຮດັ ຄວາມຜກພນັ
ຢ່ໃນອະຮບປະເພດທສີ າມຄືຼ ອາກນິ ຈັນຍາຢະຕະນະນນັ້ ເອງ).

(໘) ເພາະກາູ້ ວຂູ້າມເສຍໄດູ້ ຊຶງ່ ເນວະສັນຍານາສັນຍາຢະຕະນະ ໂດຍປະການ
ທງັ ປວງ ເປນັ ຜ່ເຂ້ົາເຖງິ ສນັ ຍາເວທະຢຕິ ະນໂິ ຣດ ແລ້ວູ ແລຢ່ : ນ້ີຄືຼ ວໂິ ມກຂທ໌ ແີ ປດ.

(ຍອ່ ມມີວິໂມກຂ໌ ຄພືຼ ົ້ນຈາກອິດທພິ ົນຂອງເນວະສັນຍານາສນັ ຍາຢະຕະນະສັນຍາ ຊງຶ່ ເຮດັ
ຄວາມຜກພັນຢໃ່ ນອະຮບປະເພດທສີ ່ຄີ ຼື ເນວະສັນຍານາສນັ ຍາຢະຕະນະນັ້ນເອງ).

ພິກຂຸ ທ. ! ເຫຼົ່ານ້ີແລ ວໂິ ມກຂ໌ແປດນນ້ັ .

- ອຕັ ຖກ. ອງັ . ໒໓/໓໑໕/໑໖໓.

ຮບຊານແລະ ອະຮບສະມາບຕັ ຍງັ ບແ່ໍ ມນ່ ທມັ ຊນ້ັ ທເີ່ ປນັ ເຄອື່ ງຂດເກາົ

ຈນຸ ທະ ! ຂ້ນໍ ີ້ເປນັ ຖານະທມ່ີ ີໄດຄູ້ ືຼ ພິກຂຸບາງອງົ ຄ໌ໃນກລໍ ະນີນີ້ ເພາະສະຫງັດແລູ້ວ
ຈາກກາມທັງຫາຍ ສະຫງດັ ແລວູ້ ຈາກທັມທີເ່ ປັນອະກສຸ ົລທັງຫາຍ ເຂ້ົາເຖິງ ປະຖົມ
ມະຊານ ປະກອບດວູ້ ຍວຕິ ົກວິຈາຣ ມີປຕີ ິແລະສຸຂ ອນັ ເກດີ ຈາກວິເວກແລູວ້ ແລຢ.່

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໐໑

ຄວາມຄິດອາດຈະມີແກເ່ ຂາົ ນັ້ນ ດງັ່ ນີ້ວ່າ “ເຮາົ ຢ່ດວູ້ ຍທມັ ເປັນເຄືອ່ ງຂດເກົາ” ດັ່ງນີ້.
ຈຸນທະ ! ແຕ່ທັມຄືຼ ປະຖມົ ມະຊານນີ້ ເຮາົ ຍັງບກ່ໍ າ່ ວວາ່ ເປນັ ທມັ ເຄອື່ ງຂດເກົາໃນ
ອະຣຍິ ະວນິ ຍັ ກອ່ ນ ; ກ່າວແຕ່ພຽງວ່າເປັນທັມ ເຄອື່ ງຢເ່ ປນັ ສຸຂໃນທິຕຖະທັມ ໃນ
ອະຣິຍະວນິ ັຍ.

ຈນຸ ທະ ! ອີກຢາ່ ງໜງຶ່ ຂໍນ້ ເ້ີ ປນັ ຖານະທມີ່ ໄີ ດູ້ຄືຼ ພິກຂຸບາງອົງຄໃ໌ ນກລໍ ະນີນີ້ ເພາະ
ຄວາມທວ່ີ ິຕກົ ວຈິ າຣທງັ ສອງ ລະງັບລງົ ເຂາົ້ ເຖິງ ທຕຸ ິຢະຊານ ເປັນເຄື່ອງຜ່ອງໃສ
ແຫງ່ ໃຈໃນພາຍໃນ ໃຫສູ້ ະມາທິເປັນທມັ ອນັ ເອກຜຸດມຂີ ຶນ້ ບມ່ໍ ີວຕິ ົກ ບ່ໍມວີ ຈິ າຣ ມີແຕ່
ປີຕິ ແລະສຸຂ ອັນເກີດຈາກສະມາທແິ ລູວ້ ແລຢ.່ ຄວາມຄິດອາດຈະມີແກເ່ ຂົານນ້ັ ດ່ງັ ນ້ີ
ວ່າ “ເຮາົ ຢ່ດ້ວູ ຍທມັ ເຄືອ່ ງຂດເກົາ” ດງັ່ ນ້.ີ ຈຸນທະ ! ແຕທ່ ັມຄືຼ ທຸຕຢິ ະຊານນີ້ ເຮາົ ຍງັ ບໍ່
ກາ່ ວວາ່ ເປນັ ທມັ ເຄອື່ ງຂດເກາົ ໃນອະຣຍິ ະວນິ ັຍ ກ່ອນ ; ກາ່ ວແຕ່ພຽງວາ່ ເປັນທມັ
ເຄ່ືອງຢເ່ ປນັ ສຸຂໃນທິຕຖະທມັ ໃນອະຣິຍະວນິ ັຍ.

ຈນຸ ທະ ! ອກີ ຢ່າງໜງຶ່ ຂນ້ໍ ີເ້ ປນັ ຖານະທມີ່ ີໄດູ້ຄືຼ ພິກຂຸບາງອົງຄ໌ໃນກໍລະນນີ ້ີ ເພາະ
ຄວາມຈາງຄາຍໄປແຫ່ງປີຕິ ຍ່ອມເປັນຜ່ຢອ່ ຸເປກຂາ ມີສະຕິ ແລະສັມປະຊັນຍະ
ແລະຍອ່ ມສະເຫວຍີ ຄວາມສຸຂດູ້ວຍນາມກາຍ ຊະນິດທພ່ີ ຣະອະຣິຍະເຈົ້າທງັ ຫາຍ
ຍອ່ ມກ່າວສນັ ລະເສີນຜ່ນ້ນັ ວາ່ “ເປນັ ຜ່ຢ່ອຸເປກຂາ ມສີ ະຕຢິ ່ເປນັ ປກົ ກະຕິສຸຂ” ດັງ່ ນີ.້
ເຂົາ້ ເຖິງ ຕະຕຢິ ະຊານ ແລູ້ວແລຢ່. ຄວາມຄດິ ອາດຈະມີແກເ່ ຂົານັ້ນດງ່ັ ນວ້ີ ່າ “ເຮົາຢ່
ດູວ້ ຍທມັ ເຄ່ອື ງຂດເກົາ” ດ່ັງນ້.ີ ຈຸນທະ ! ແຕທ່ ມັ ຄຼື ຕະຕຢິ ະຊານນີ້ ເຮາົ ຍງັ ບກ່ໍ າ່ ວວາ່
ເປນັ ທມັ ເຄອື່ ງຂດເກາົ ໃນອະຣຍິ ະວນິ ັຍ ກ່ອນ ; ກາ່ ວແຕ່ພຽງວ່າເປັນທັມ ເຄ່ອື ງຢ່
ເປນັ ສຸຂໃນທິຕຖະທັມ ໃນອະຣິຍະວນິ ັຍ.

ຈນຸ ທະ ! ອີກຢາ່ ງໜ່ງຶ ຂ້ໍນີ້ເປັນຖານະທມີ່ ີໄດູຄ້ ືຼ ພິກຂຸບາງອົງຄ໌ໃນກໍລະນນີ ີ້ ເພາະ
ລະສຂຸ ເສຍໄດູ້ ແລະເພາະລະທກຸ ຂ໌ເສຍໄດູ້ ເພາະຄວາມດັບໄປແຫງ່ ໂສມະນສັ ສະ
ແລະໂທມະນສັ ສະທັງສອງໃນກາລກ່ອນ ເຂາົ້ ເຖງິ ຈະຕຕຸ ຖະຊານ ບມ່ໍ ທີ ຸກຂ໌ບ່ມໍ ີສຸຂ

໑໓໐໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ມີແຕ່ຄວາມທ່ີສະຕິ ເປັນທມັ ມະຊາຕບຣໍ ິສດຸ ເພາະອເຸ ປກຂາແລວູ້ ແລຢ.່ ຄວາມຄິດ
ອາດມີແກເ່ ຂາົ ນັ້ນດັ່ງນວ້ີ ່າ “ເຮົາຢດວູ້ ຍທັມເຄອື່ ງຂດເກົາ” ດ່ງັ ນີ້. ຈຸນທະ ! ແຕ່ທັມຄຼື
ຈະຕຕຸ ຖະຊານນີ້ ເຮາົ ຍງັ ບກ່ໍ າ່ ວວາ່ ເປນັ ທມັ ເຄອ່ື ງຂດເກາົ ໃນອະຣຍິ ະວນິ ັຍ ກ່ອນ ;
ກ່າວແຕ່ພຽງວາ່ ເປັນທມັ ເຄອ່ື ງຢເ່ ປນັ ສຂຸ ໃນທຕິ ຖະທັມ ໃນອະຣິຍະວນິ ັຍ.

ຈນຸ ທະ ! ອີກຢາ່ ງໜງຶ່ ຂນ້ໍ ້ເີ ປັນຖານະທ່ີມີໄດຄູ້ ືຼ ພິກຂຸບາງອົງຄໃ໌ ນກລໍ ະນີນ້ີ ເພາະ
ກາູ້ ວຂູ້າມຣປະສນັ ຍາໂດຍປະການທັງປວງ, ເພາະຄວາມຕັ້ງຢບ່ ໄ່ໍ ດູ້ ແຫ່ງປະຕິຄະ
ສັນຍາ, ເພາະບໍ່ໄດູ້ເຮດັ ໃນໃຈຊງຶ່ ຄວາມກາໍ ນົດໝາຍໃນພາວະຕ່າງໆ, ຈ່ຶງບັນລຸ
ອາກາສານນັ ຈາຢະຕະນະ ອັນມກີ ານເຮັດໃນໃຈວ່າ “ອາກາສບໍ່ມີບ່ອນສ້ິນສຸດ”
ແລູ້ວແລຢ່. ຄວາມຄິດອາດຈະມີແກເ່ ຂາົ ດັງ່ ນວ້ີ ່າ “ເຮາົ ຢ່ດູ້ວຍທັມເຄອື່ ງຂດເກົາ”
ດັ່ງນີ.້ ຈນຸ ທະ ! ແຕ່ທມັ ຄືຼ ອາກາສານນັ ຈາຢະຕະນະນີ້ ເຮາົ ຍງັ ບກໍ່ າ່ ວວາ່ ເປນັ ທມັ
ເຄອ່ື ງຂດເກາົ ໃນອະຣຍິ ະວນິ ັຍ ກ່ອນ ; ກາ່ ວແຕ່ພຽງວາ່ ເປນັ ທັມ ເຄ່ືອງຢສ່ ະງບົ ໃນ
ອະຣຍິ ະວິນັຍ.

ຈນຸ ທະ ! ອກີ ຢາ່ ງໜຶງ່ ຂນ້ໍ ີ້ເປັນຖານະທມ່ີ ີໄດ້ຄູ ຼື ພກິ ຂຸບາງອົງຄ໌ໃນກໍລະນີນ້ີ ເພາະ
ກາູ້ ວຂ້າູ ມອາກາສານັນຈາຢະຕະນະໂດຍປະການທງັ ປວງເສຍແລູ້ວ, ຈງຶ່ ບນັ ລຸ ວິນຍາ
ນັນຈາຢະຕະນະ ອັນມກີ ານເຮດັ ໃນໃຈວ່າ “ວນິ ຍານບໍ່ມີບ່ອນສ້ິນສຸດ” ແລວູ້ ແລຢ່.
ຄວາມຄດິ ອາດຈະມີແກເ່ ຂາົ ດັ່ງນີວ້ າ່ “ເຮົາຢດ່ ວູ້ ຍທັມເຄືອ່ ງຂດເກົາ” ດັງ່ ນ.້ີ ຈນຸ ທະ !
ແຕ່ທມັ ຄຼື ວນິ ຍານນັ ຈາຢະຕະນະນີ້ ເຮາົ ຍງັ ບກໍ່ າ່ ວວາ່ ເປນັ ທມັ ເຄອື່ ງຂດເກົາໃນ
ອະຣຍິ ະວນິ ຍັ ກອ່ ນ ; ກາ່ ວແຕພ່ ຽງວາ່ ເປນັ ທມັ ເຄ່ອື ງຢ່ສະງບົ ໃນອະຣິຍະວິນັຍ.

ຈນຸ ທະ ! ອີກຢາ່ ງໜຶ່ງ ຂ້ນໍ ີ້ເປັນຖານະທ່ີມໄີ ດ້ຄູ ຼື ພິກຂຸບາງອົງຄ໌ໃນກໍລະນີນີ້ ເພາະ
ກູ້າວຂູ້າມວນິ ຍານນັ ຈາຢະຕະນະໂດຍປະການທງັ ປວງເສຍແລວູ້ , ຈຶ່ງບັນລຸ ອາກນິ
ຈນັ ຍາຢະຕະນະ ອນັ ມກີ ານທັມໃນໃຈວ່າ “ສງ່ິ ໃດໆ ບ່ໍມີ” ແລວູ້ ແລຢ.່

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະມາທິ ໑໓໐໓

ຄວາມຄດິ ອາດຈະມີແກ່ເຂາົ ດັ່ງນວ້ີ ່າ “ເຮົາຢດ່ ູ້ວຍທມັ ເຄອ່ື ງຂດເກາົ ” ດ່ັງນ.້ີ ຈຸນທະ !
ແຕ່ທັມຄືຼ ອາກນິ ຈນັ ຍາຢະຕະນະນີ້ ເຮາົ ຍງັ ບກໍ່ າ່ ວວາ່ ເປນັ ທມັ ເຄອ່ື ງຂດເກາົ ໃນອະຣິ
ຍະວນິ ຍັ ກ່ອນ ; ກ່າວແຕ່ພຽງວາ່ ເປັນທັມ ເຄອ່ື ງຢສ່ ະງບົ ໃນອະຣິຍະວິນັຍ.

ຈນຸ ທະ ! ອີກຢ່າງໜ່ງຶ ຂ້ນໍ ີ້ເປັນຖານະທີ່ມີໄດ້ຄູ ຼື ພກິ ຂຸບາງອົງຄ໌ໃນກໍລະນີນີ້ ເພາະ
ກູ້າວຂູາ້ ມອາກິນຈັນຍາຢະຕະນະໂດຍປະການທງັ ປວງເສຍແລູວ້ , ຈຶ່ງບນັ ລຸ ເນວະ
ສັນຍານາສນັ ຍາຢະຕະນະ ແລູວ້ ແລຢ່ ຄວາມຄດິ ອາດຈະມີແກ່ເຂົາ ດ່ງັ ນ້ວີ ່າ “ເຮົາ
ຢດ່ ວູ້ ຍທມັ ເຄ່ືອງຂດເກົາ” ດງ່ັ ນ້ີ. ຈນຸ ທະ ! ແຕ່ທັມຄືຼ ເນວະສນັ ຍານາສນັ ຍາຢະຕະນະ
ນີ້ ເຮາົ ຍງັ ບກ່ໍ າ່ ວວາ່ ເປນັ ທມັ ເຄອື່ ງຂດເກາົ ໃນອະຣຍິ ະວນິ ັຍ ກອ່ ນ ; ກ່າວແຕພ່ ຽງວ່າ
ເປນັ ທັມ ເຄ່ືອງຢສ່ ະງບົ ໃນອະຣິຍະວິນັຍ.

- ມ. ມ. ໑໒/໗໒-໗໔/໑໐໒-໑໐໓.

ອປຸ ະມາແຫງ່ ຈິຕທປ່ີ າສະຈາກນວິ ອຣຫາູ້

ມະຫາຣາຊະ ! ປຽບດັງ່ ຊາຍຜ່ໜງ່ຶ ກໜູ້ ເີ້ ຂົາ ໄປເຮດັ ການງານສາໍ ເລັດຜລົ ໃຊູ້ໜ້ີ
ຕົນ້ ທຶນເດມີ ໝດົ ແລູວ້ ກາໍ ໄລຍງັ ເຫອືຼ ພລໍ ູ້ຽງພນັ ຣະຍາໄດູ້ເຫຼອື ເຟືຼອ ; ເຂົາຄົງ ຄາໍ ນຶງ
ເຖິງໂຊກລາບວາ່ “ເມືອ່ ກອ່ ນເຮາົ ກ້ໜູ ເ້ີ ຂາົ ໄປເຮັດການງານສາໍ ເລັດຜົລ ໃຊູ້ໜ້ີຕນົ້
ທນຶ ເດີມໝດົ ແລູ້ວ ກໍາໄລຍັງເຫອືຼ ພລໍ ຽູ້ ງພນັ ຣະຍາເຫອືຼ ເຟອືຼ ” ດັ່ງນີ,້ ເຂົາຍ່ອມປາ
ໂມທຍບ໌ ັນເທີງໃຈໂສມະນັສສະເພາະຂນໍ້ ີ້ເປນັ ເຫຕ ເຊ່ັນໃດ, (ນ້ີເຍອື່ ງໜ່ຶງ).

ມະຫາຣາຊະ ! ປຽບດັ່ງຊາຍອີກຜ່ໜງຶ່ ປວ່ ຍໄຂໜູ້ ກັ ທນົ ທກຸ ຂ໌ ອາຫາຣບ່ໍຕົກ ກໍາ
ລງັ ໜູ້ອຍ. ເມອ່ື ເວລາອືນ່ ເຂົາດຈີ າກໄຂູນ້ ັ້ນ ອາຫາຣກຕໍ ງັ້ ກໍາລັງກໍມີ ; ເຂົາຕູ້ອງນຶກ
ເຖງິ ກາລເກຼົ່າວ່າ “ເມ່ືອກ່ອນເຮົາປວ່ ຍໄຂ້ໜູ ັກ ທນົ ທຸກຂ໌ ອາຫາຣກບໍ ່ຕໍ ົກ ກາໍ ລງັ ໜູອ້ ຍ
ລງົ ບັດນເີ້ ຮົາດີຈາກໄຂນູ້ ້ນັ ອາຫາຣກຕໍ ້ງັ ກໍາລງັ ກມໍ ີມາ” ດງ່ັ ນີ້, ເຂາົ ຍອ່ ມປາໂມທຍ໌
ບັນເທງີ ໃຈໂສມະນສັ ສະເພາະຂໍ້ນນເປນັ ເຫຕ ເຊັ່ນໃດ, (ນີ້ອີກເຍອ່ື ງໜ່ຶງ).

໑໓໐໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ມະຫາຣາຊະ ! ປຽບດງ່ັ ຊາຍອີກຜ່ໜຶ່ງ ຕດິ ຄກຸ ເມອ່ື ເວລາອ່ືນ ເຂາົ ຫຼດຸ ຈາກຄຸກ
ໂດຍສະດວກ ບມໍ່ ີພັຍ ບໍ່ເສຍຊບັ ; ເຂາົ ຕູ້ອງນກຶ ເຖງິ ກາລເກຼາົ່ ດງັ່ ນີ້ວາ່ “ເມື່ອກ່ອນເຮາົ
ຕິດຄກຸ ບດັ ນີ້ເຮາົ ຫຸດຼ ມາໄດູໂ້ ດຍສະດວກ ບ່ໍມພີ ັຍ ບໍ່ເສຍຊັບ” ດັ່ງນ,້ີ ເຂົາຍອ່ ມ
ປາໂມທຍ໌ບັນເທີງໃຈໂສມະນັສສະ ເພາະຂ້ນໍ ນ້ັ ເປັນເຫຕ ເຊັ່ນໃດ, (ນີ້ອີກເຍືອ່ ງໜ່ງຶ ).

ມະຫາຣາຊະ ! ປຽບດງ່ັ ຊາຍອີກຜ່ໜງ່ຶ ເປນັ ທາສເຂົາ ເພິງ່ ຕນົ ເອງບ່ໄໍ ດູ້ ຕອູ້ ງເພ່ິງ
ຜ່ອ່ນື ທຽ່ ວຕາມລໍາພັງໃຈບ່ໄໍ ດ້.ູ ເມືອ່ ເຖງິ ສະໄໝອ່ນື ເຂົາພົ້ນຈາກການເປນັ ທາສ ເພງິ່
ຕນົ ເອງໄດູ້ ບຕໍ່ ອູ້ ງເພິ່ງຜ່ອນ່ື ທ່ຽວຕາມລໍາພງັ ໃຈໄດູ້ ; ເຂາົ ຕ້ອູ ງນກຶ ເຖິງກາລເກ່ົາຼ ດງ່ັ ນີ້
ວ່າ “ເມອ່ື ກອ່ ນເຮົາເປັນທາສ ເພິ່ງຕົນເອງບໍ່ໄດູ້ ຕູ້ອງເພິ່ງຜ່ອ່ືນ ທ່ຽວຕາມລໍາພງັ ໃຈບ່ໍ
ໄດູ້ ເມື່ອເຖງິ ສະໄໝອ່ນື ເຮາົ ພົນ້ ຈາກການເປນັ ທາສ ເພງ່ິ ຕົນເອງໄດູ້ ບໍ່ຕອູ້ ງເພງິ່ ຜ່
ອື່ນ ທ່ຽວຕາມລາໍ ພັງໃຈໄດູ້” ດ່ງັ ນີ,້ ເຂາົ ຍອ່ ມປາໂມທຍ໌ບັນເທງີ ໃຈໂສມະນັສສະ
ເພາະຂໍນ້ ້ັນເປນັ ເຫຕ ເຊນ່ັ ໃດ, (ນີ້ອີກເຍອ່ື ງໜ່ງຶ ).

ມະຫາຣາຊະ ! ປຽບດງ່ັ ຊາຍອກີ ຜ່ໜງ່ຶ ຖເຼື ອາົ ຊບັ ເດນີ ທາງໄກ ອນັ ກັນດານ ພກິ ສາ
ຫາຍາກ ປະກອບດູ້ວຍພັຍ. ເມ່ອື ຮອດສະໄໝອືນ່ ພ້ົນທາງກັນດານໄດູ້ໂດຍສະດວກ
ຊອດເຖງິ ໝບ່ ູາ້ ນອັນກະເສມ ບມໍ່ ພີ ັຍ (ບ່ໍຕູ້ອງເສຍໂພຄະຊບັ ) ; ເຂາົ ຕູ້ອງນກຶ ເຖິງກາລ
ເກ່າຼົ ດງັ່ ນວ້ີ ່າ “ເມ່ືອກອ່ ນ ເຮົາຖຼເື ອາົ ຊັບເດນີ ທາງໄກອັນກັນດານ ພຶກສາຫາຍາກ
ປະກອບດູວ້ ຍພັຍ ເມ່ືອບດັ ນີ້ເຮາົ ພນ້ົ ທາງກັນດານໄດູໂ້ ດຍສະດວກ ຊອດເຖິງໝບ່ ູ້ານ
ອນັ ກະເສມ ບໍ່ມພີ ັຍ” ດງັ່ ນ,້ີ ເຂາົ ຍ່ອມປາໂມທຍ໌ບນັ ເທີງໃຈໂສມະນສັ ສະເພາະຂໍ້ນ້ັນ
ເປນັ ເຫຕ ເຊັ່ນໃດ, (ນ້ອີ ກີ ເຍືອ່ ງໜງ່ຶ ).