ອະຮິຍະສັຈຈາກພະໂອຖະ ພາກປາຍ

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂໍ້ຄວາມສະຫບຼຸ ເລອ່ື ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໐໕

ສໍາລັບຄໍາວາ່ ພຣົມມະຈນັ ຣຍ໌ ໃນກລໍ ະນີນ້ແີ ຫງ່ ການສະແຫວງຫານ້ີ ໝາຍເຖິງພຣມົ ມະ
ຈັນຣຍ໌ຝ່າຍຜດິ ຊງ່ຶ ເປນັ ສລີ ັບພັຕຕະປຣາມາດ ເພາະມາໃນກຸ່ມດຽວກນັ ກັບກາມ ແລະ ພົບ.

ສາໍ ລບັ ສງິ່ ທຕ່ີ ູ້ອງການກາໍ ນົດຮ້ແູ ລູ້ວລະເສຍ ຊ່ງຶ ເອນ້ີ ວ່າ ເອສະນາ (ການສະແຫວງຫາ) ໃນ
ສຕນນ້ີ ັ້ນ ໃນສຕອື່ນຊົງສະແດງໄວູ້ໂດຍຊ່ືອືນ່ ສໍາລບັ ການກາໍ ນົດຮແູ້ ລ້ວູ ລະເສຍເຊັ່ນດຽວກັນ
ໄດແູ້ ກ່ :-

ວດິ າ (ຄວາມຮ້ສູ ກຶ ຢຶດຖຼື ທີ່ເຮັດໃຫູເ້ ກດີ ການປຽບທຽບວ່າ ຊ່ວົ ກວ່າ ສະເໝກີ ັນ ດີກວ່າ)

໓ ຢາ່ ງ ດັງ່ ນ້ີກມໍ ີ ;

ອາສະວະ (ຄືຼ ກາມາສະວະ ພະວາສະວະ ອະວຊິ ຊາສະວະ) ໓ ຢາ່ ງ ດງັ່ ນີກ້ ໍມີ ;
ພບົ (ຄກືຼ າມະພົບ ຮບພບົ ອະຮບພບົ ) ໓ ຢາ່ ງ ດງ່ັ ນ້ີກມໍ ີ ;
ທກຸ ຂະຕາ (ຄທືຼ ກຸ ຂ໌ເພາະທກຸ ຂ໌ ທກຸ ຂເ໌ ພາະປງຸ ແຕ່ງ ທຸກຂເ໌ ພາະແປປ່ຽນ) ໓ ຢາ່ ງ ດງ່ັ ນ້ກີ ໍ

ມີ ;

ຂລີ ະ (ຕະປຂງຶ ຈິຕ ຄຼື ຣາຄະ ໂທສະ ໂມຫະ) ໓ ຢາ່ ງ ດງ່ັ ນ້ກີ ໍມີ ;
ມະລະ (ມົນທິນຂອງຈຕິ ຄຼື ຣາຄະ ໂທສະ ໂມຫະ) ໓ ຢາ່ ງ ດັງ່ ນກ້ີ ມໍ ີ ;
ນຄິ ະ (ສ່ງິ ຊນູ ຕູ້ອງຈຕິ ຄືຼ ຣາຄະ ໂທສະ ໂມຫະ) ໓ ຢາ່ ງ ດງ່ັ ນ້ີກໍມີ ;
ເວທະນາ (ຄຼື ສຂຸ ະເວທະນາ ທກຸ ຂະເວທະນາ ອະທຸກຂະມະສຸຂະເວທະນາ) ໓ ຢາ່ ງ

ດັງ່ ນກ້ີ ໍມີ ;

ຕນັ ຫາ (ຄຼື ກາມະຕັນຫາ ພະວະຕັນຫາ ວພິ ະວະຕນັ ຫາ) ໓ ຢາ່ ງ ດງ່ັ ນ້ກີ ໍມີ ;
ໂອຄະ (ກເິ ລສຖວູ້ ມຈຕິ ຄືຼ ກາມ ພົບ ທິຕຖິ ອະວຊິ ຊາ) ໔ ຢາ່ ງ ດ່ັງນ້ກີ ມໍ ີ ;
ໂຢຄະ (ກເິ ລສຮັດຂຶງຈຕິ ຄືຼ ກາມ ພບົ ທິຕຖິ ອະວຊິ ຊາ) ໔ ຢາ່ ງ ດັ່ງນ້ກີ ໍມີ ;
ອປຸ າທານ (ຄວາມຢຶດໝັ້ນດູ້ວຍ ກາມ-ທຕິ ຖ-ິ ສລີ ວຕັ -ອຕັ ຕະວາດ) ໔ ຢາ່ ງ ດັ່ງນ້ີກມໍ ີ ;
ຄນັ ຖະ (ສ່ງິ ຮູ້ອຍຮັດນາມກາຍ ຄືຼ ອະພິຊຊາ-ພະຍາບາດ-ສລີ ວຕັ -ສຈັ ຈະສະເພາະຕນົ )

໔ ຢາ່ ງ ດງ່ັ ນ້ກີ ໍມີ ;

ອະນສຸ ະຢະ (ກິເລສເຄຍີ ຊິນຢ່ໃນສັນດານ ຄືຼ ກາມະຣາຄະ ປະຕຄິ ະ ທິຕຖິ ວຈິ ິກຈິ ສາ

ມານະ ພະວະຣາຄະ ອະວຊິ ຊາ) ໗ ຢາ່ ງ ດັ່ງນກີ້ ໍມີ ;

໑໔໐໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ກາມະຄນຸ (ຄືຼ ຮບ-ສຽງ-ກິນ່ -ຣົສ-ໂຜຕຖັບພະ ອນັ ເປັນທ່ຕີ ງ້ັ ແຫ່ງຄວາມກາໍ ໜດັ )

໕ ຢາ່ ງ ດ່ັງນ້ກີ ໍມີ ;

ນວິ ອຣ (ກິເລສປິດກັ້ນຈິຕ ຄືຼ ກາມະສນັ ທະ ພະຍາບາດ ຖີນະມິດທະ ອຸດທຈັ ຈະ

ກກຸ ກຈຸ ຈະ ວິຈິກຈິ ສາ) ໕ ຢາ່ ງ ດງັ່ ນ້ກີ ມໍ ີ ;

ອປຸ າທານຂນັ ທ໌ (ຂນັ ທຄ໌ ຼື ຮບ ເວທະນາ ສັນຍາ ສັງຂາຣ ວນິ ຍານ ອນັ ມອີ ປຸ າທານຢຶດ

ຄອງ) ໕ ຢາ່ ງ ດງ່ັ ນ້ີກໍມີ ;

ໂອຣມັ ພາຄຢິ ະສນັ ໂຍຊນ໌ (ກິເລສເຄື່ອງຮູ້ອຍຮັດສັຕ ເປນັ ໄປໃນພົບເບື້ອງຕາ່ໍ ຄຼື ສັກ

ກາຢະທິຕຖິ ວຈິ ິກຈິ ສາ ສີລບັ ພຕັ ຕະປຣາມາສະ ກາມະສັນທະ ພະຍາບາດ) ໕ ຢາ່ ງ ດງັ່ ນ້ກີ ມໍ ີ ;

ອດຸ ດມັ ພາຄຢິ ະສນັ ໂຍຊນ໌ (ກເິ ລສເຄ່ອື ງຮອູ້ ຍຮັດສັຕ ເປັນໄປໃນພົບເບືອ້ ງເທງິ ຄືຼ

ຣປະຣາຄະ ອະຣປະຣາຄະ ມານະ ອດຸ ທັຈຈະ ອະວຊິ ຊາ) ໕ ຢາ່ ງ ດັ່ງນກ້ີ ມໍ ີ].

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໘໑-໙໒/໒໙໘-໓໕໔.

ມຊັ ຊມິ າປະຕປິ ະທາ ສາໍ ລບັ ທັມມະກະຖກຶ ແຫງ່ ຍກຸ

(໑. ພໍໂຕທງັ ເພອ່ື ຕນົ ແລະຜອ່ ນ່ື )

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸປະກອບດູ້ວຍທັມ ໖ ປະການ ເປັນຜ່ ສາມາດພໍໂຕໃນການຊວ່ ຍ
ຕນົ ເອງ ພໂໍ ຕໃນການຊວ່ ຍຜອ່ ນື່ . ຫກົ ປະການ ແນວໃດໜໍ ? ຫົກປະການຄືຼ : ພິກຂຸ
ໃນກລໍ ະນນີ ີ້ ເປນັ ຜຈ່ ບັ ສວຍເອາົ ໄດໄູ້ ວໃນກສຸ ົລທມັ ທງັ ຫາຍ ໑ ມທີ ມັ ມະຊາຕແຫງ່
ຄວາມຊງົ ຈາໍ ທມັ ທໄີ່ ດຟູ້ ງັ ແລວູ້ ໑ ມປີ ກົ ກະຕພິ ຈິ າຣະນາເນອື້ ຄວາມແຫງ່ ທມັ ທຊ່ີ ງົ ຈາໍ
ໄວແູ້ ລວູ້ ໑ ຮອູ້ ຕັ ຖະ ຮທູ້ ມັ ມະແລວູ້ ປະຕບິ ຕັ ທມັ ສມົ ຄວນແກທ່ ມັ ໑ ມຄີ າໍ ເວາົ້ ມວ່ ນຫ
ເຮດັ ຄາໍ ເວາ້ົ ໃຫມູ້ ວ່ ນ ປະກອບດວູ້ ຍວາຈາແຫງ່ ຊາວເມອືຼ ງ ອນັ ອອ່ ນຫວານ ແຈມ່ ໃສ
ແຈມ່ ແຈງູ້ ອາດໃຫຮູ້ ເູ້ ນອື້ ຄວາມໄດູ້ ໑ ສາມາດຊແ້ີ ຈງຊກັ ຈງສະພຣມົ ມະຈາຣີ
ທັງຫາຍ ໃຫອູ້ າດຫານ ເບກີ ບານ ໑. ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸປະກອບດູວ້ ຍທັມ ໖ ປະການ
ເຫາ່ຼົ ນ້ແີ ລ ເປນັ ຜ່ສາມາດພໍໂຕ ທັງເພອ່ື ຕົນແລະຜ່ອນື່ .

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂ້ໍຄວາມສະຫບຼຸ ເລອື່ ງມັຄຄ໌ ໑໔໐໗

(໒. ພໍໂຕທງັ ເພອື່ ຕນົ ແລະຜອ່ ນື່ )

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸປະກອບດ້ວູ ຍທມັ ໕ ປະການ ເປັນຜ່ ສາມາດພໍໂຕໃນການຊວ່ ຍ
ຕນົ ເອງ ພໂໍ ຕໃນການຊວ່ ຍຜອ່ ນ່ື . ຫູ້າປະການແນວໃດໜໍ ? ຫູ້າປະການຄຼື : ພິກຂໃຸ ນ
ກໍລະນນີ ້ີ ບໍ່ເປນັ ຜ່ຈັບສວຍເອົາໄດູ້ໄວໃນກສຸ ົລທັມທງັ ຫາຍ ແຕມ່ ທີ ມັ ມະຊາຕແຫງ່
ຄວາມຊງົ ຈາໍ ທມັ ທໄ່ີ ດຟູ້ ງັ ແລ້ວູ ໑ ມປີ ກົ ກະຕພິ ຈິ າຣະນາເນອື້ ຄວາມແຫ່ງທມັ ທຊ່ີ ງົ ຈາໍ
ໄວແູ້ ລວູ້ ໑ ຮອູ້ ຕັ ຖະ ຮທູ້ ມັ ມະແລວູ້ ປະຕບິ ຕັ ທມັ ສມົ ຄວນແກທ່ ມັ ໑ ມຄີ າໍ ເວາົ້ ມວ່ ນຫ
ເຮດັ ຄາໍ ເວາ້ົ ໃຫມູ້ ວ່ ນຫ ປະກອບດວູ້ ຍວາຈາແຫງ່ ຊາວເມອຼື ງ ອນັ ອອ່ ນຫວານ
ແຈມ່ ໃສ ແຈມ່ ແຈງູ້ ອາດໃຫຮູ້ ເູ້ ນອື້ ຄວາມໄດູ້ ໑ ສາມາດຊແີ້ ຈງຊກັ ຈງສະພຣມົ ມະ
ຈາຣທີ ງັ ຫາຍ ໃຫອູ້ າດຫານ ເບກີ ບານ ໑. ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂຸປະກອບດູ້ວຍທມັ ໕
ປະການເຫາົຼ່ ນີ້ແລ ເປັນຜ່ສາມາດພໍໂຕ ທັງເພອື່ ຕນົ ແລະຜ່ອນື່ .

(໓. ພໍໂຕເພອ່ື ຕນົ ແຕ່ບພໍ່ ໍໂຕເພ່ອື ຜອ່ ນ່ື )

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸປະກອບດູ້ວຍທັມ ໔ ປະການ ເປນັ ຜ່ ສາມາດພໍໂຕໃນການຊວ່ ຍ
ຕນົ ເອງ ແຕ່ ບພໍ່ ໍໂຕໃນການຊວ່ ຍຜອ່ ນື່ . ສປີ່ ະການ ແນວໃດໜໍ ? ສີປ່ ະການຄຼື : ພກິ ຂຸ
ໃນກລໍ ະນີນ້ີ ເປນັ ຜຈ່ ບັ ສວຍເອາົ ໄດໄູ້ ວໃນກສຸ ົລທມັ ທງັ ຫາຍ ໑ ມທີ ມັ ມະຊາຕແຫງ່
ຄວາມຊງົ ຈາໍ ທມັ ທໄ່ີ ດຟູ້ ງັ ແລູວ້ ໑ ມປີ ກົ ກະຕພິ ຈິ າຣະນາເນອື້ ຄວາມແຫງ່ ທມັ ທຊີ່ ງົ ຈາໍ
ໄວແູ້ ລວູ້ ໑ ຮອູ້ ຕັ ຖະ ຮທູ້ ມັ ມະແລວູ້ ປະຕບິ ຕັ ທມັ ສມົ ຄວນແກ່ທມັ ໑ ແຕເ່ ຂົາ
ບແ່ໍ ມນ່ ຜມ່ ຄີ າໍ ເວາ້ົ ມວ່ ນຫ ບເໍ່ ຮດັ ຄາໍ ເວາ້ົ ໃຫມູ້ ວ່ ນຫ ບປ່ໍ ະກອບດວູ້ ຍວາຈາແຫງ່ ຊາວ
ເມອືຼ ງ ອນັ ອອ່ ນຫວານ ບແໍ່ ຈມ່ ໃສ ແຈມ່ ແຈງູ້ ອາດໃຫຮູ້ ເູ້ ນອື້ ຄວາມບໄ່ໍ ດູ້ ແລະທັງ
ບສໍ່ າມາດຊແີ້ ຈງ ຊກັ ຈງສະພຣມົ ມະຈາຣທີ ັງຫາຍ ໃຫອູ້ າດຫານ ເບກີ ບານ. ພິກຂຸ ທ. !
ພິກຂຸປະກອບດວູ້ ຍທມັ ໔ ປະການເຫຼົ່ານ້ແີ ລ ເປນັ ຜ່ສາມາດພໍໂຕເພອ່ື ຕົນເອງ ແຕ່
ບພ່ໍ ໍໂຕເພອື່ ຜ່ອ່ນື .

໑໔໐໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(໔. ພໍໂຕເພອື່ ຜ່ອນ່ື ແຕບ່ ພໍ່ ໍໂຕເພອ່ື ຕນົ )

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸປະກອບດູ້ວຍທັມ ໔ ປະການ ເປັນຜ່ ສາມາດພໍໂຕໃນການຜອ່ ນື່
ແຕ່ ບພໍ່ ໂໍ ຕໃນການຊວ່ ຍຕນົ ເອງ. ສ່ປີ ະການແນວໃດໜໍ ? ສ່ີປະການຄຼື : ພກິ ຂຸໃນ
ກລໍ ະນນີ ີ້ ເປນັ ຜ່ຈບັ ສວຍເອາົ ໄດໄູ້ ວໃນກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍ ໑ ມທີ ມັ ມະຊາຕແຫງ່ ຄວາມ
ຊົງຈາໍ ທມັ ທໄ່ີ ດຟູ້ ງັ ແລວູ້ ແຕເ່ ຂົາ ບມໍ່ ປີ ກົ ກະຕພິ ຈິ າຣະນາເນອ້ື ຄວາມແຫງ່ ທມັ ທ່ີ
ຊງົ ຈາໍ ໄວແູ້ ລວູ້ ແລະທັງ ບຮ່ໍ ອູ້ ຕັ ຖະ ບຮໍ່ ູທ້ ມັ ມະແລວູ້ ປະຕບິ ຕັ ທມັ ສມົ ຄວນແກທ່ ມັ ໑
ມຄີ າໍ ເວາ້ົ ມວ່ ນຫ ເຮດັ ຄາໍ ເວາົ້ ໃຫມູ້ ວ່ ນຫ ປະກອບດວູ້ ຍວາຈາແຫງ່ ຊາວເມອືຼ ງ ອນັ
ອອ່ ນຫວານ ແຈມ່ ໃສ ແຈມ່ ແຈ້ງູ ອາດໃຫຮູ້ ເູ້ ນອ້ື ຄວາມໄດູ້ ໑ ສາມາດຊແີ້ ຈງ ຊກັ ຈງ
ສະພຣມົ ມະຈາຣທີ ງັ ຫາຍ ໃຫອູ້ າດຫານ ເບກີ ບານ ໑. ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸປະກອບດູ້ວຍ
ທັມ ໔ ປະການເຫົາ່ຼ ນ້ີແລ ເປັນຜ່ສາມາດພໍໂຕເພອ່ື ຜ່ອືນ່ ແຕ່ບໍ່ພໍໂຕເພ່ືອຕນົ ເອງ.

(໕. ພໍໂຕເພອ່ື ຕນົ ເອງ ແຕບ່ ພໍ່ ໍໂຕເພືອ່ ຜອ່ ນ່ື )

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸປະກອບດູວ້ ຍທັມ ໓ ປະການ ເປນັ ຜ່ ສາມາດພໍໂຕໃນການຊວ່ ຍ
ຕນົ ເອງ ແຕ່ ບ່ໍພໂໍ ຕໃນການຊວ່ ຍຜອ່ ນ່ື . ສາມປະການ ແນວໃດໜໍ ? ສາມປະການຄືຼ
ພິກຂຸໃນກລໍ ະນີນີ້ ບເ່ໍ ປນັ ຜ່ຈບັ ສວຍເອາົ ໄດໄູ້ ວໃນກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍ ແຕ່ເຂາົ ມທີ ມັ ມະ
ຊາຕແຫງ່ ຄວາມຊງົ ຈາໍ ທມັ ທໄ່ີ ດຟູ້ ງັ ແລວູ້ ໑ ມປີ ກົ ກະຕພິ ິຈາຣະນາເນອື້ ຄວາມແຫງ່
ທມັ ທຊີ່ ົງຈາໍ ໄວແູ້ ລວູ້ ໑ ຮອູ້ ຕັ ຖະ ຮ້ທູ ມັ ມະແລວູ້ ປະຕບິ ຕັ ທມັ ສມົ ຄວນແກ່ທມັ ແຕ່ເຂາົ
ບມໍ່ ຄີ າໍ ເວາົ້ ມວ່ ນຫ ບເໍ່ ຮດັ ຄາໍ ເວາົ້ ໃຫມູ້ ວ່ ນຫ ບປ່ໍ ະກອບດວູ້ ຍວາຈາແຫງ່ ຊາວເມອຼື ງ
ອນັ ອອ່ ນຫວານ ບແໍ່ ຈມ່ ໃສ ບແ່ໍ ຈມ່ ແຈູ້ງ ບອໍ່ າດໃຫຮູ້ ເູ້ ນອື້ ຄວາມໄດູ້ ແລະທງັ ເຂາົ
ບສໍ່ າມາດຊແ້ີ ຈງ ຊກັ ຈງສະພຣມົ ມະຈາຣທີ ງັ ຫາຍ ໃຫອູ້ າດຫານ ເບກີ ບານ ໑. ພກິ ຂຸ
ທ. ! ພກິ ຂປຸ ະກອບດ້ວູ ຍທມັ ໓ ປະການເຫາ່ຼົ ນແີ້ ລ ເປັນຜ່ສາມາດພໍໂຕເພອ່ື ຕົນເອງ
ແຕບ່ ໍ່ພໍໂຕເພອ່ື ຜ່ອື່ນ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂຄ້ໍ ວາມສະຫຸບຼ ເລອື່ ງມັຄຄ໌ ໑໔໐໙

(໖. ພໍໂຕເພອ່ື ຜ່ອນື່ ແຕບ່ ພໍ່ ໍໂຕເພອ່ື ຕນົ )

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸປະກອບດູ້ວຍທມັ ໓ ປະການ ເປັນຜ່ ສາມາດພໍໂຕໃນການຊວ່ ຍ
ຜອ່ ນ່ື ແຕ່ ບພ່ໍ ໍໂຕໃນການຊວ່ ຍຕນົ ເອງ. ສາມປະການ ແນວໃດໜໍ ? ສາມປະການຄືຼ
ພິກຂຸໃນກລໍ ະນີນ້ີ ບເ່ໍ ປນັ ຜ່ຈບັ ສວຍເອາົ ໄດໄູ້ ວໃນກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍ ແຕ່ເຂົາ ມທີ ມັ ມະ
ຊາຕແຫງ່ ຄວາມຊງົ ຈໍາທມັ ທໄ່ີ ດຟູ້ ງັ ແລວູ້ ໑ ເຂົາບມ່ໍ ປີ ກົ ກະຕພິ ຈິ າຣະນາເນອື້ ຄວາມ
ແຫງ່ ທມັ ທຊີ່ ງົ ຈາໍ ໄວແູ້ ລວູ້ ແລະທງັ ເຂາົ ບຮ່ໍ ອູ້ ຕັ ຖະ ບຮ່ໍ ູ້ທມັ ມະແລວູ້ ປະຕບິ ຕັ ທມັ
ສມົ ຄວນແກ່ທມັ ແຕເ່ ຂົາ ມຄີ າໍ ເວາົ້ ມວ່ ນຫ ເຮດັ ຄາໍ ເວາົ້ ໃຫມູ້ ວ່ ນຫ ປະກອບດວູ້ ຍ
ວາຈາແຫງ່ ຊາວເມອືຼ ງອນັ ອອ່ ນຫວານ ແຈມ່ ໃສ ແຈມ່ ແຈງູ້ ອາດໃຫຮູ້ ເູ້ ນອ້ື ຄວາມໄດູ້
໑ ສາມາດຊແີ້ ຈງ ຊກັ ຈງສະພຣມົ ມະຈາຣທີ ງັ ຫາຍໃຫອູ້ າດຫານ ເບກີ ບານ ໑. ພກິ ຂຸ
ທ. ! ພິກຂຸປະກອບດູ້ວຍທັມ ໓ ປະການເຫ່າຼົ ນແ້ີ ລ ເປັນຜ່ສາມາດພໍໂຕເພ່ອື ຜ່ອືນ່ ແຕ່
ບພ່ໍ ໍໂຕເພືອ່ ຕົນເອງ.

(໗. ພໍໂຕເພອ່ື ຕົນເອງ ແຕບ່ ໍ່ພໍໂຕເພື່ອຜອ່ ນ່ື )

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸປະກອບດ້ວູ ຍທມັ ໒ ປະການ ເປນັ ຜ່ ສາມາດພໍໂຕໃນການຊວ່ ຍ
ຕນົ ເອງ ແຕ່ ບພໍ່ ໂໍ ຕໃນການຊວ່ ຍຜອ່ ນື່ . ສອງປະການ ແນວໃດໜໍ ? ສອງປະການຄືຼ
ພກິ ຂໃຸ ນກລໍ ະນນີ ີ້ ບເ່ໍ ປນັ ຜ່ຈບັ ສວຍເອາົ ໄດໄູ້ ວໃນກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍ ແລະ ບມ່ໍ ີທມັ ມະ
ຊາຕແຫງ່ ຄວາມຊງົ ຈາໍ ທມັ ທໄີ່ ດຟູ້ ງັ ແລວູ້ ແຕເ່ ຂາົ ມປີ ກົ ກະຕພິ ິຈາຣະນາເນອ້ື ຄວາມ
ແຫງ່ ທມັ ທຊີ່ ງົ ຈາໍ ໄວແູ້ ລວູ້ ໑ ຮອູ້ ຕັ ຖະຮທູ້ ມັ ມະແລວູ້ ປະຕບິ ຕັ ທມັ ສມົ ຄວນແກທ່ ມັ ແຕ່
ເຂາົ ບມ່ໍ ຄີ າໍ ເວາ້ົ ມ່ວນຫ ບ່ເໍ ຮດັ ຄາໍ ເວົາ້ ໃຫມູ້ ວ່ ນຫ ບປ່ໍ ະກອບດວູ້ ຍວາຈາແຫງ່ ຊາວ
ເມອຼື ງອນັ ອອ່ ນຫວານ ແຈມ່ ໃສ ແຈມ່ ແຈງູ້ ບອ່ໍ າດໃຫຮູ້ ເູ້ ນອື້ ຄວາມໄດູ້ ແລະທງັ ເຂົາ
ບສ່ໍ າມາດຊແີ້ ຈງ ຊກັ ຈງ ສະພຣມົ ມະຈາຣທີ ັງຫາຍໃຫອູ້ າດຫານ ເບກີ ບານ ດວູ້ ຍ ໑.
ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂຸປະກອບດູ້ວຍທມັ ໒ ປະການເຫຼົ່ານີແ້ ລ ເປນັ ຜ່ສາມາດພໍໂຕເພືອ່ ຕົນ
ເອງ ແຕ່ບໍ່ພໍໂຕເພອື່ ຜ່ອນ່ື .

໑໔໑໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(໘. ພໍໂຕເພອ່ື ຜ່ອນ່ື ແຕບ່ ພໍ່ ໍໂຕເພອ່ື ຕນົ )

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸປະກອບດວູ້ ຍທັມ ໒ ປະການ ເປັນຜ່ ສາມາດພໍໂຕໃນການຊວ່ ຍ
ຜອ່ ນື່ ແຕ່ ບພໍ່ ໍໂຕໃນການຊວ່ ຍຕນົ ເອງ. ສອງປະການ ແນວໃດໜໍ ? ສອງປະການຄຼື
ພກິ ຂຸໃນກລໍ ະນີນ້ີ ບໍເ່ ປນັ ຜ່ຈບັ ສວຍເອາົ ໄດໄູ້ ວໃນກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍ ແລະ ບມ່ໍ ທີ ມັ ມະ
ຊາຕແຫງ່ ຄວາມຊງົ ຈໍາທມັ ທໄ່ີ ດຟູ້ ງັ ແລວູ້ ບມໍ່ ປີ ກົ ກະຕພິ ິຈາຣະນາເນອ້ື ຄວາມແຫງ່
ທມັ ທຊ່ີ ງົ ຈາໍ ໄວແູ້ ລວູ້ ແລະທັງ ບຮໍ່ ອູ້ ຕັ ຖະ ບຮໍ່ ທູ້ ມັ ມະແລວູ້ ປະຕບິ ຕັ ທມັ ສມົ ຄວນແກ່
ທມັ ແຕ່ວ່າເຂົາ ມຄີ າໍ ເວາົ້ ມວ່ ນຫ ເຮດັ ຄາໍ ເວາົ້ ໃຫມູ້ ວ່ ນຫ ປະກອບດວູ້ ຍວາຈາແຫງ່
ຊາວເມອຼື ງອນັ ອອ່ ນຫວານ ແຈມ່ ໃສ ແຈມ່ ແຈງູ້ ອາດໃຫຮູ້ ເູ້ ນອ້ື ຄວາມໄດູ້ ໑ ແລະທງັ
ເຂາົ ສາມາດຊແ້ີ ຈງ ຊກັ ຈງ ສະພຣມົ ມະຈາຣີທງັ ຫາຍໃຫອູ້ າດຫານ ເບກີ ບານດູ້ວຍ ໑.
ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸປະກອບດູ້ວຍທມັ ໒ ປະການເຫຼົ່ານແີ້ ລ ເປັນຜ່ສາມາດພໍໂຕເພື່ອຜ່
ອນື່ ແຕບ່ ໍ່ພໍໂຕເພືອ່ ຕົນເອງ.

- ອຕັ ຖກ. ອງັ . ໒໓/໓໐໕-໓໐໘/໑໕໒-໑໕໙.

(ອົງຄຸນທງັ ຫກົ ປະການນີ້ ຈາໍ ເປັນແກ່ຜ່ເປນັ ທມັ ມະກະຖກຶ ທຸກປະການ ໂດຍສະເພາະຢ່າງຍິ່ງ
ສໍາລບັ ທມັ ມະກະຖຶກແຫງ່ ຍຸກນີ້ ຂໍໃຫູພ້ ິຈາຣະນາປບັ ປງຸ ຕົນເອງ ໃຫ້ມູ ີຄຸນນະທັມເຫົຼາ່ ນີ້ຄົບຖູວ້ ນ
ເທີນ້ ).

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂໍ້ຄວາມສະຫຸບຼ ເລອື່ ງມັຄຄ໌ ໑໔໑໑

ທັມອນັ ເປນັ ທສ່ີ ດຸ ຂອງສະມະນະປະຕບິ ຕັ

ຖະປະຕິ ! ເຮົາບັນຍັຕບຣຸ ສຸ ບຸຄຄນົ ຜ່ປະກອບດວູ້ ຍທັມ ໑໐ ປະການເຫຼົ່າໃດໜໍ
ວ່າເປນັ ສະມະນະຜ່ມີກສຸ ົລເຖງິ ພ້ອູ ມ ມີກສຸ ົລຢ່າງຍິງ່ ເຖງິ ທັມທຄ່ີ ວນບັນລຸອັນອຸດົມ
ບນ່ໍ ອູ້ ຍໜູ້າໃຜ ? ຖະປະຕິ ! ພິກຂໃຸ ນກໍລະນນີ ີ້ :-

ປະກອບດວູ້ ຍສມັ ມາທິຕຖິ ອັນເປັນອະເສຂະ ;
ປະກອບດູ້ວຍສັມມາສັງກັປປະ ອນັ ເປນັ ອະເສຂະ ;
ປະກອບດວູ້ ຍສມັ ມາວາຈາ ອນັ ເປນັ ອະເສຂະ ;
ປະກອບດູວ້ ຍສັມມາກັມມນັ ຕະ ອນັ ເປນັ ອະເສຂະ ;
ປະກອບດູ້ວຍສັມມາອາຊີວະ ອັນເປນັ ອະເສຂະ ;
ປະກອບດ້ວູ ຍສມັ ມາວາຢາມະ ອນັ ເປັນອະເສຂະ ;
ປະກອບດວູ້ ຍສັມມາສະຕິ ອນັ ເປນັ ອະເສຂະ ;
ປະກອບດວູ້ ຍສມັ ມາສະມາທິ ອັນເປັນອະເສຂະ ;
ປະກອບດວູ້ ຍສມັ ມາຍານະ ອນັ ເປນັ ອະເສຂະ ;
ປະກອບດູ້ວຍສັມມາວມິ ຸຕຕິ ອັນເປນັ ອະເສຂະ.

ຖະປະຕິ ! ເຮົາບນັ ຍຕັ ບຣຸ ຸສບຄຸ ຄນົ ຜ່ປະກອບດູ້ວຍທັມ ໑໐ ປະການເຫຼົ່ານີ້ແລ ວ່າ
ເປນັ ສະມະນະ ຜ່ມກີ ຸສົລເຖິງພອູ້ ມ ມີກສຸ ົລຢ່າງຍິງ່ ເຖງິ ທັມທີ່ຄວນບັນລອຸ ັນອຸດົມ ບ່ໍ
ນອູ້ ຍໜູ້າໃຜ.

- ມ. ມ. ໑໓/໓໕໑/໓໖໖.

ປະຕປິ ະທາເພອື່ ລະໂອຣັມພາຄິຢະສນັ ໂຍຊນ໌ກໍຄຼືມຄັ ຄະ

ອານນົ ທ໌ ! ມຄັ ຄາໃດ ປະຕປິ ະທາໃດ ເປັນໄປເພື່ອລະເສຍຊ່ຶງ ໂອຣມັ ພາຄິຢະ
ສັນໂຍຊນ໌ຫ້າູ ມຢີ ່ ; ການທີ່ບຸຄຄົນຈະບໍ່ອາໄສ ຊງຶ່ ມຄັ ຄານ້ັນ ຊ່ຶງປະຕິປະທານ້ັນ
ແລູວ້ ຈກັ ຮຈູ້ ັກເຫັນ ຫຼືວ່າຈກັ ລະ ຊ່ງຶ ໂອຣັມພາຄິຢະສັນໂຍຊນ໌ຫູ້ານັນ້ :

໑໔໑໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ນັນ້ ບ່ແໍ ມ່ນຖານະທ່ີຈະມີໄດູ້ ; ເຊັນ່ ດຽວກັບ ການທບີ່ ຄຸ ຄົນບ່ໍຖາກເປືອຼ ກ ບ່ຖໍ າກມອກ
ຂອງຕ້ົນໄມໃູ້ ຫຍ່ ມແີ ກ່ນຢນືຼ ຕັ້ງຕ້ົນຢເ່ ສຍກອ່ ນ ແລວູ້ ຈະໄປຖາກເອາົ ແກນ່ ນັ້ນ ; ນນ້ັ
ບໍແ່ ມ່ນເປນັ ຖານະທີ່ຈະມີໄດ,ູ້ ເຊນັ່ ໃດກໍເຊັ່ນນ້ນັ . ....

ອານນົ ທ໌ ! ມຄັ ຄະ ແລະປະຕິປະທາ ເພ່ືອລະເສຍຊ່ຶງໂອຣມັ ພາຄິຢະສນັ ໂຍຊນ໌ຫູ້າ
ນນ້ັ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?

ອານົນທ໌ ! ພິກຂຸໃນກໍລະນີນີ້ ເພາະສະຫງດັ ຈາກອປຸ ະທິ ເພາະລະເສຍຊຶ່ງ
ອະກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍ ເພາະຄວາມລະງບັ ສະເພາະ ແຫງ່ ຄວາມຫຍາບກະດາູ້ ງທາງ
ກາຍ ໂດຍປະການທັງປວງ ກສໍ ະຫງັດຈາກກາມທງັ ຫາຍ ສະຫງດັ ຈາກອະກສຸ ົລທັມ
ທັງຫາຍ ເຂາ້ົ ເຖງິ ປະຖມົ ມະຊານ ອັນມວີ ຕິ ກົ ວຈິ າຣ ມີປີຕິ ແລະສຸຂ ອັນເກດີ ຈາກ
ວເິ ວກແລວູ້ ແລຢ່. ໃນປະຖມົ ມະຊານນັ້ນ ມທີ ັມຄືຼ ຮບ ເວທະນາ ສັນຍາ ສັງຂາຣ
ວິນຍານ (ທີ່ກໍາລັງເຮດັ ໜູາ້ ທີ່ຢ)່ ; ເຂົານັ້ນ ຕາມເຫນັ ຊງ່ຶ ທມັ ເຫາ່ົຼ ນນັ້ ໂດຍຄວາມເປນັ
ຂອງບທໍ່ ຽ່ ງ ໂດຍຄວາມເປນັ ທຸກຂ໌ ເປນັ ໂຣຄ ເປັນຫວົ ຝີ ເປັນລກສອຣ ເປນັ ຄວາມ
ຍາກລາໍ ບາກ ເປັນອາພາດ ເປນັ ດັງ່ ຜ່ອ່ນື (ໃຫຢູ້ ືຼມມາ) ເປນັ ຂອງແຕກສະຫາຍ ເປັນ
ຂອງຫວາ່ ງ ເປນັ ຂອງບ່ແໍ ມນ່ ຕນົ . ເຂາົ ດໍາຣົງຈຕິ ດູວ້ ຍທັມ (ຄຼຂື ັນທ໌ທັງຫ້າູ ) ເຫາຼ່ົ ນັນ້ (ອັນ
ປະກອບດູ້ວຍລັກສະນະ ໑໑ ປະການ ມີອະນຈິ ຈະລກັ ສະນະເປນັ ຕນົ້ ) ແລູ້ວຈງຶ່ ນອູ້ ມຈຕິ ໄປສ່
ອະມະຕະທາຕຸ (ຄຼືນິບພານ) ດູ້ວຍການກາໍ ນດົ ວາ່ “ນັ້ນສະງົບລະງັບ ນນ້ັ ປະນີຕ ; ນັ້ນ
ເປັນທັມມະຊາຕທ່ສີ ະງບົ ລະງບັ ແຫ່ງສງັ ຂາຣທັງປວງ ເປັນບອ່ ນສະຫດັ ຄຼືນຊ່ຶງ
ອປຸ ະທິທງັ ປວງ ເປນັ ບ່ອນດບັ ສ້ິນໄປແຫງ່ ຕນັ ຫາ ເປນັ ຄວາມຈາງຄາຍ ເປັນຄວາມດັບ
ເປັນນິບພານ” ດງັ່ ນ້ີ ເຂົາດາໍ ຣງົ ຢ່ໃນວິປັສສະນາຍານ ມີປະຖົມມະຊານເປັນບາດນ້ັນ
ຍ່ອມ ເຖງິ ຄວາມດບັ ສນິ້ ໄປແຫງ່ ອາສະວະ ; ຖາູ້ ບ່ເໍ ຖງິ ຄວາມດັບສ້ິນໄປແຫງ່
ອາສະວະ ກໍເປນັ ໂອປະປາຕກິ ະ ອະນາຄາມີ ຜ່ປະຣນິ ິບພານໃນພບົ ນນ້ັ ມກີ ານ
ບ່ໍວຽນກບັ ຈາກໂລກນ້ນັ ເປັນທັມມະດາ ເພາະຄວາມດັບສິ້ນໄປແຫງ່ ສັນໂຍຊນ໌ ມໃີ ນ
ເບືອ້ ງຕາໍ່ ຫູາ້ ປະການ ແລະເພາະອາໍ ນາດແຫ່ງທັມມະຣາຄະ ທັມມະນັນທິ (ອນັ ເກີດ
ຈາກການກໍານົດຈິຕ ໃນອະມະຕະທາຕ)ຸ ນ້ັນໆ ນ້ັນເອງ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂ້ຄໍ ວາມສະຫຼຸບເລອ່ື ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໑໓

ອານນົ ທ໌ ! ແມ່ນວ່ານ້ີແລ ກໍເປນັ ມຄັ ຄະ ເປັນປະຕິປະທາ ເພື່ອລະເສຍຊ່ຶງ
ໂອຣັມພາຄິຢະສນັ ໂຍຊນ໌ຫູ້ານນັ້ .

ອານົນທ໌ ! ຂໍ້ອື່ນຍງັ ມອີ ີກ : ພິກຂຸ ເພາະຄວາມເຂາ້ົ ໄປສະງບົ ລະງບັ ເສຍໄດູ້ຊງຶ່

ວຕິ ກົ ແລະວິຈາຣ ຈງຶ່ ເຂາ້ົ ເຖິງ ທຕຸ ິຢະຊານ ເປັນເຄ່ືອງຜ່ອງໃສແຫ່ງໃຈໃນພາຍໃນ

ໃຫູສ້ ະມາທເິ ປນັ ທັມອນັ ເອກຜຸດມີຂ້ຶນ ບໍມ່ ວີ ຕິ ົກ ບ່ມໍ ວີ ິຈາຣ ມແີ ຕ່ປີຕິແລະສຂຸ ອນັ ເກີດ

ຈາກສະມາທິແລ້ວູ ແລຢ.່ .... ໆລໆ .... (ຂຄ້ໍ ວາມບ່ອນທຈ່ີ າໍ້ ເມດັ ປະໄວູ້ນີ້ ມເີ ນ້ອື ຄວາມເຕມັ

ຄຼືໃນຕອນທກ່ີ ່າວເຖິງປະຖມົ ມະຊານ ຂາູ້ ງເທິງນນັ້ ທຸກໂຕອກັ ສອນ ຕາ່ ງແຕຄ່ ໍາວາ່

ປະຖມົ ມະຊານ ເປັນທຕຸ ຢິ ະຊານທນໍ່ ັ້ນ ແມ່ນວ່າຂໍ້ຄວາມທີຈ່ າ້ໍ ເມດັ ປະໄວູ້ ໃນຕອນຕະຕຢິ ະຊານ

ແລະ ຈະຕຸຕຖະຊານ ກສໍ າມາດຮູ້ໄດໂູ້ ດຍໄນຍະນີ້ ຜ່ສຶກສາສາມາດຕ່ືມໃຫູ້ເຕັມເອງ ; ຈນົ ເຖິງ

ຂຄ້ໍ ວາມວາ່ ) ... ອານນົ ທ໌ ! ແມ່ນວາ່ ນ້ີແລ ກໍເປນັ ມັຄຄະ ເປນັ ປະຕປິ ະທາ ເພ່ອື ລະເສຍ

ໄດູຊ້ ງ່ຶ ໂອຣມັ ພາຄິຢະສນັ ໂຍຊນ໌ຫາູ້ ນນ້ັ .

ອານນົ ທ໌ ! ຂອ້ໍ ນ່ື ຍງັ ມອີ ກີ : ພິກຂຸ ເພາະຄວາມຈາງຄາຍໄປແຫງ່ ປີຕິ ຍ່ອມເປນັ ຜ່
ຢອ່ ຸເປກຂາ ມສີ ະຕິ ແລະສັມປະຊັນຍະ ແລະຍ່ອມສະເຫວີຍຄວາມສຸຂດູວ້ ຍ
ນາມກາຍ ຊະນດິ ທ່ີພຣະອະຣຍິ ະເຈົາ້ ທັງຫາຍ ຍ່ອມກາ່ ວສັນລະເສນີ ຜ່ນນັ້ ວາ່ “ເປັນ
ຜ່ຢ່ອເຸ ປກຂາ ມສີ ະຕິຢ່ເປນັ ປກົ ກະຕສິ ຸຂ” ດັ່ງນ້ີ ເຂາ້ົ ເຖິງ ຕະຕຢິ ະຊານ ແລວູ້ ແລຢ່.
.... ໆລໆ .... (ມີເນ້ອື ຄວາມເຕມັ ດ່ັງໃນຕອນປະຖົມມະຊານ) ... ອານົນທ໌ ! ແມ່ນວາ່ ນ້ີແລ
ກໍເປັນມຄັ ຄະ ເປນັ ປະຕປິ ະທາ ເພ່ອື ລະເສຍໄດ້ຊູ ່ຶງໂອຣມັ ພາຄິຢະສນັ ໂຍຊນ໌ຫູ້ານັ້ນ.

ອານົນທ໌ ! ຂໍອ້ ນື່ ຍັງມີອີກ : ພິກຂຸ ເພາະລະສຂຸ ເສຍໄດູ້ ແລະ ເພາະລະທກຸ ຂເ໌ ສຍ
ໄດູ້ ເພາະ ຄວາມດບັ ໄປແຫງ່ ໂສມະນສັ ສະ ແລະໂທມະນສັ ສະທງັ ສອງໃນກາລກອ່ ນ
ເຂ້ົາເຖງິ ຈະຕຕຸ ຖະຊານ ບ່ມໍ ີທຸກຂ໌ ບມໍ່ ີສຸຂ ມແີ ຕຄ່ ວາມມສີ ະຕິເປນັ ທັມມະຊາຕບໍຣສິ ຸດ
ເພາະອເຸ ປກຂາແລວູ້ ແລຢ່. .... ໆລໆ .... (ມີເນ້ືອຄວາມເຕມັ ດ່ງັ ໃນຕອນປະຖມົ ມະຊານ)
... ອານນົ ທ໌ ! ແມ່ນວາ່ ນແີ້ ລ ກເໍ ປນັ ມັຄຄະ ເປັນປະຕປິ ະທາ ເພືອ່ ລະເສຍໄດູ້ຊຶ່ງ
ໂອຣັມພາຄິຢະສັນໂຍຊນ໌ຫ້າູ ນ້ັນ.

໑໔໑໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ອານົນທ໌ ! ຂ້ໍອືນ່ ຍັງມອີ ີກ : ພິກຂຸ ເພາະກາູ້ ວຂ້າູ ມຮບສນັ ຍາ ເສຍໄດໂູ້ ດຍປະການ
ທງັ ປວງ ເພາະຄວາມດບັ ໄປແຫງ່ ປະຕຄິ ະສນັ ຍາ ເພາະການບໃ່ໍ ສໃ່ ຈຊຶ່ງນານຕັ ຕະ
ສນັ ຍາ ຈຶງ່ ເຂາົ້ ເຖງິ ອາກາສານນັ ຈາຢະຕະນະ ອນັ ມີການເຮດັ ໃນໃຈວ່າ ອາກາສບໍ່ມີ
ທີ່ສ້ິນສດຸ ດງ່ັ ນ້ີ ແລູ້ວແລຢ່. ໃນອາກາສານັນຈາຢະຕະນະນັ້ນ ມທີ ມັ ຄຼື ເວທະນາ
ສນັ ຍາ ສັງຂາຣ ວນິ ຍານ (ທີກ່ ໍາລັງເຮັດໜູາ້ ທຢ່ີ )່ ໑ ; ເຂົານັ້ນ ຕາມເຫນັ ຊຶ່ງທມັ ເຫາ່ົຼ ນນັ້
ໂດຍຄວາມເປນັ ຂອງບທ່ໍ ຽ່ ງ ໂດຍຄວາມເປນັ ທຸກຂ໌ ເປັນໂຣຄະ ເປັນຫົວຝີ ເປນັ ລກ
ສອຣ ເປນັ ຄວາມຍາກລໍາບາກ ເປນັ ອາພາດ ເປນັ ດັງ່ ຜ່ອນ່ື (ໃຫູ້ຢຼມື ມາ) ເປັນຂອງແຕກ
ສະຫາຍ ເປນັ ຂອງຫວ່າງ ເປັນຂອງບໍແ່ ມນ່ ຕນົ ເຂົາດາໍ ຣົງຈິຕດູ້ວຍທມັ (ຄືຂຼ ນັ ທພ໌ ຽງສ່)ີ
ເຫຼາົ່ ນັນ້ (ອັນປະກອບດວູ້ ຍລກັ ສະນະ ໑໑ ປະການ ມີອະນິຈຈະລັກສະນະເປັນຕົ້ນ) ແລູ້ວຈຶ່ງ
ນອູ້ ມຈຕິ ໄປສອ່ ະມະຕະທາຕຸ (ຄຼືນິບພານ) ດູ້ວຍການກາໍ ນົດວ່າ “ນ້ນັ ສະງົບ ນນ້ັ ປະນີຕ
: ນນ້ັ ຄຼືທມັ ມະຊາຕເປນັ ບ່ອນສະງບົ ລະງັບແຫງ່ ສງັ ຂາຣທງັ ປວງ ເປນັ ບ່ອນສະຫັດ
ຄນືຼ ຊຶ່ງອປຸ ະທິທັງປວງ ເປນັ ບອ່ ນດັບສ້ິນໄປແຫງ່ ຕນັ ຫາ ເປນັ ຄວາມຈາງຄາຍ
ເປນັ ຄວາມດບັ ເປນັ ນິບພານ” ດງ່ັ ນ.້ີ ເຂົາດາໍ ຣງົ ຢ່ໃນວິປສັ ສະນາຍານ ມອີ າກາສາ
ນັນຈາຢະຕະນະເປັນບາດນ້ນັ ຍອ່ ມເຖິງ ຄວາມດບັ ສນິ້ ໄປແຫງ່ ອາສະວະ ; ຖູ້າບ່ເໍ ຖິງ
ຄວາມດບັ ສ້ິນໄປແຫ່ງອາສະວະ ກໍເປນັ ໂອປະປາຕກິ ະ ອະນາຄາມີ ຜ່ປະຣນິ ບິ ພານ
ໃນພົບນັນ້ ມີການບ່ໍວຽນກບັ ຈາກໂລກນນັ້ ເປນັ ທມັ ມະດາ ເພາະຄວາມດບັ ສິ້ນໄປ
ແຫ່ງສັນໂຍຊນ໌ ມໃີ ນເບືອ້ ງຕ່າໍ ຫູ້າປະການ ແລະ ເພາະອາໍ ນາດແຫ່ງທມັ ມະຣາຄະ.
ທມັ ມະນັນທິ (ອັນເກີດຈາກການກາໍ ນົດຈິຕໃນອະມະຕະທາຕ)ຸ ນນ້ັ ໆ ນ້ນັ ເອງ. ອານົນທ໌ !
ແມ່ນວ່ານແີ້ ລ ກເໍ ປັນມັຄຄະ ເປັນປະຕິປະທາ ເພອື່ ລະເສຍໄດຊູ້ ່ຶງໂອຣມັ ພາຄິຢະ
ສັນໂຍຊນ໌ຫູ້ານັ້ນ.

໑. ຜ່ສຶກສາຈ່ງົ ສັງເກດໃຫເູ້ ຫັນວ່າ ໃນພວກຣປະສະມາບັຕມີຂັນທຄ໌ ບົ ຫາູ້ ; ສ່ວນໃນອະຣປະສະມາບຕັ
ມຂີ ັນທພ໌ ຽງສີ່ ຄືຼຂາດຮບຂນັ ທໄ໌ ປ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂໍ້ຄວາມສະຫຸບຼ ເລອ່ື ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໑໕

ອານນົ ທ໌ ! ຂໍອ້ ່ືນຍັງມີອີກ : ພິກຂຸ ເພາະກາູ້ ວຂູ້າມອາກາສານນັ ຈາຢະຕະນະ ໂດຍ
ປະການທງັ ປວງເສຍແລູ້ວ ຈງ່ຶ ເຂົ້າເຖງິ ວິນຍານນັ ຈາຢະຕະນະ ອນັ ມກີ ານເຮັດໃນ
ໃຈວາ່ “ວນິ ຍານບ່ໍມີທີ່ສ້ນິ ສດຸ ” ແລູ້ວແລຢ່ .... ໆລໆ ... (ຂຄໍ້ ວາມທຈ່ີ ໍ້າເມດັ ປະໄວູ້ນີ້ ມີ

ຂໍ້ຄວາມທີ່ຕຣັດໄວູ້ຄຼືດ່ງັ ໃນຕອນທຕີ່ ຣດັ ເຖິງເລື່ອງ ອາກາສານນັ ຈາຢະຕະນະຂາູ້ ງເທງິ ນີ້ ທຸກໂຕ
ອັກສອນ ຕ່າງແຕປ່ ່ຽນຈາກອາກາສານນັ ຈາຢະຕະນະ ມາເປັນວິນຍານັນຈາຢະຕະນະທນໍ່ ນ້ັ
ແມ່ນວ່າໃນຕອນອາກນິ ຈັນຍາຢະຕະນະທປ່ີ ະໄວູ້ ກໍຈ່ງົ ຮໂູ້ ດຍໄນຍະນີ້, ຈົນວາ່ ເຖິງຂຄໍ້ ວາມວ່າ)

... ອານນົ ທ໌ ! ແມ່ນວາ່ ນ້ີແລ ກເໍ ປັນມັຄຄະ ເປັນປະຕິປະທາ ເພ່ືອລະເສຍໄດູ້ ຊຶ່ງ
ໂອຣັມພາຄິຢະສນັ ໂຍຊນ໌ຫາູ້ ນັນ້ .

ອານົນທ໌ ! ຂໍອ້ ື່ນຍັງມອີ ກີ : ພິກຂຸ ເພາະກາູ້ ວຂາູ້ ມວນິ ຍານນັ ຈາຢະຕະນະ ໂດຍ
ປະການທງັ ປວງເສຍແລູ້ວ ຈ່ຶງ ເຂາົ້ ເຖງິ ອາກນິ ຈນັ ຍາຢະຕະນະ ອັນມີການເຮັດໃນ
ໃຈວ່າ “ອນັ ໃດໆບ່ມໍ ີ” ດ່ງັ ນ້ແີ ລວູ້ ແລຢ່ .... ໆລໆ .... (ມີເນອ້ື ຄວາມຄືຼດ່ັງໃນຕອນອາກາສາ
ນັນຈາຢະຕະນະ) ... ອານນົ ທ໌ ! ແມ່ນວາ່ ນີແ້ ລ ກໍເປນັ ມຄັ ຄະ ເປນັ ປະຕປິ ະທາ ເພືອ່ ລະ
ເສຍໄດູ້ ຊຶ່ງໂອຣັມພາຄິຢະສນັ ໂຍຊນ໌ຫູາ້ ນນັ້ .

- ມ. ມ. ໑໓/໑໕໗-໑໖໑/໑໕໖-໑໕໘.

(ສະຫຼບຸ ຄວາມວ່າ ມຄັ ຄະ ຫຼື ປະຕປິ ະທານີ້ ລະໂອຣັມພາຄຢິ ະສນັ ໂຍຊນ໌ໄດູ້ ເພາະການເຫັນ
ອະນຈິ ຈະຕາ ຈົນວາ່ ເຖງິ ອະນັຕຕາ ລວມເປັນ ໑໑ ລກັ ສະນະໃນ ຮບ ເວທະນາ ສັນຍາ ສງັ ຂາຣ
ວິນຍານ ອນັ ປາກດົ ຢໃ່ ນຂະນະແຫ່ງຮບຊານທັງສີ່ ແຕ່ລະຊານໆ ; ແລະ ເຫນັ ທັມ ໑໑ ຢ່າງນ້ນັ
ແບບດຽວກນັ ໃນ ເວທະນາ ສນັ ຍາ ສັງຂາຣ ວນິ ຍານ ອັນປາກດົ ຢ່ໃນຂະນະແຫ່ງ ອະຮບສະມາ
ບຕັ ທັງສາມ ເບອື້ ງຕ້ນົ ແຕ່ລະສະມາບຕັ ໆ ເວ້ັຼນເນວະສນັ ຍານາສນັ ຍາຢະຕະນະ ; ນັບເປນັ ທັມທ່ີ
ລະອຽດສຸຂມຸ ທສ່ີ ຸດ. ຜ່ສຶກສາຈົ່ງພຈິ າຣະນາ ໃຫເູ້ ປນັ ຢາ່ ງດີ ບອ່ ນທີ່ວາ່ ຂັນທຫ໌ າູ້ ຫຼື ຂັນທສ໌ ີ່ ຢທ່ ີຈ່ ິຕ
ໃນຂະນະທມີ່ ຊີ ານ ດ່ັງນີ້).

໑໔໑໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ການເປນັ ຢທ່ ນ່ີ ອູ້ ມໄປເພອ່ື ນິບພານຢໃ່ ນໂຕ

(ມຊັ ຊມິ າປະຕປິ ະທາໂດຍອຕັ ຕະໂນມດັ )

ພິກຂຸ ທ. ! ທມັ ໕ ປະການເຫາົ່ຼ ນີ້ ເມອ່ື ບຸຄຄນົ ຈະເຣີນ ເຮັດໃຫູ້ຫາຍແລ້ວູ ຍອ່ ມ
ເປັນໄປເພອ່ື ຄວາມເບ່ືອໜາ່ ຍໂດຍສ່ວນດຽວ (ເອກັນຕະນິບພິດາ) ເພ່ອື ຄວາມຄາຍ
ກາໍ ໜດັ (ວິຣາຄະ) ເພື່ອຄວາມດບັ (ນໂິ ຣດະ) ເພ່ືອຄວາມສະງົບ (ອປຸ ະສະມະ) ເພື່ອ
ຄວາມຮຍູ້ ່ງິ (ອະພິນຍາ) ເພອ່ື ຄວາມຮ້ພູ ູ້ອມ (ສັມໂພດະ) ເພ່ືອນິບພານ. ຫາູ້ ປະການ
ແນວໃດໜໍ ? ຫ້າູ ປະການຄຼື : ພິກຂໃຸ ນກລໍ ະນີນ້ີ :-

ເປນັ ຜ່ ມປີ ກົ ກະຕຕິ າມເຫນັ ຄວາມບງໍ່ າມໃນກາຍ ຢ່ ;
ເປນັ ຜ່ ມຄີ ວາມສາໍ ຄນັ ວາ່ ປະຕກິ ລໃນອາຫາຣ ຢ່ ;
ເປນັ ຜ່ ມຄີ ວາມສາໍ ຄນັ ວາ່ ເປນັ ສງິ່ ບໜ່ໍ າູ້ ຍນິ ດໃີ ນໂລກທງັ ປວງ ຢ່ ;
ເປນັ ຜ່ ມປີ ກົ ກະຕຕິ າມເຫນັ ວາ່ ບທໍ່ ່ຽງ ໃນສງັ ຂາຣທງັ ປວງ ຢ່ ; ແລະ
ມຣໍ ະນະສນັ ຍາ ເປນັ ສງິ່ ທພີ່ ກິ ຂນຸ ນ້ັ ເຂາົ້ ໄປຕງ້ັ ໄວດູ້ ແີ ລວູ້ ໃນພາຍໃນ ຢ່.

ພິກຂຸ ທ. ! ທມັ ໕ ປະການເຫຼ່ົານີແ້ ລ ເມອື່ ບຸຄຄນົ ຈະເຣີນ ເຮດັ ໃຫູ້ຫາຍແລູ້ວ ຍອ່ ມ
ເປັນໄປເພອ່ື ຄວາມເບອື່ ໜາ່ ຍໂດຍສ່ວນດຽວ ເພື່ອຄວາມຄາຍກໍາໜັດ ເພອ່ື ຄວາມ
ດບັ ເພ່ອື ຄວາມສະງົບ ເພືອ່ ຄວາມຮູ້ຍ່ງິ ເພອ່ື ຄວາມຮູ້ພອູ້ ມ ເພື່ອນິບພານ.

- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໙໔/໖໙.

(ຂ້ນໍ ໝ້ີ າຍຄວາມວ່າ ເມື່ອມກີ ານປະຕິບັຕຢ່ເຊນ່ັ ນ້ີ ຜົລຍອ່ ມເກີດຂຶ້ນ ເປັນການນອູ້ ມໄປ
ເພ່ືອນິບພານຢໃ່ ນໂຕ ໂດຍບໍຕ່ ອູ້ ງເຈຕະນາ ຄຼືດັ່ງແມໄ່ ກຝ່ ກັ ໄຂ່ຢາ່ ງດແີ ລວູ້ ລກໄກຍ່ ່ອມອອກມາ
ເປັນໂຕ ໂດຍທີແ່ ມ່ໄກ່ບ່ໍຕອູ້ ງເຈຕະນາໃຫູອ້ ອກມາ, ເຊນັ່ ໃດກເໍ ຊນັ່ ນນັ້ . ຂໍໃຫພູ້ ິຈາຣະນາເບິ່ງໃຫູ້
ດທີ ກຸ ຄນົ ເທ້ນີ ).

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂໍ້ຄວາມສະຫຸຼບເລອ່ື ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໑໗

ໝວດ ງ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ການເຮດັ ໜາູ້ ທຂ່ີ ອງມຄັ ຄະ

ອຕັ ຖງັ ຄກິ ະມຄັ ຄະຊະນດິ ທີ່ຈະເຣນີ ແລວູ້
ເຮດັ ກຈິ ຈແ໌ ຫງ່ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ສພີ່ ອູ້ ມກນັ ໄປໃນໂຕ.

ພິກຂຸ ທ. ! ປຽບດງ່ັ ເຮຼອື ນຮັບຮອງແຂກມຢີ ່. ນະ ເຮອືຼ ນນ້ັນ ມີແຂກມາຈາກທິສ
ຕາເວັນອອກ ພັກອາໄສຢແ່ ດ່ ມາຈາກທສິ ຕາເວນັ ຕກົ ພັກອາໄສຢ່ແດ່ ມາຈາກທິສ
ເໜອືຼ ພັກອາໄສຢແ່ ດ່ ມາຈາກທິສໃຕູ້ພກັ ອາໄສຢ່ແດ່ ມີແຂກວນັ ນະກະສັຕມາພກັ ຢກ່ ໍ
ມີ ມແີ ຂກວນັ ນະພຣາມມາພັກຢ່ກມໍ ີ ມີແຂກວນັ ນະແພດມາພັກຢກ່ ມໍ ີ ມແີ ຂກວັນນະ
ສຕມາພັກຢກ່ ມໍ ີ (ໃນເຮືອຼ ນຫັງດຽວພັກກນັ ຢໄ່ ດ້ເູ ຖິງສ່ວີ ັນນະ ຈາກສີ່ທິສ ດງ່ັ ນ)້ີ , ນເີ້ ຊ່ນັ ໃດ ;

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂນໍ້ ີ້ເຊັ່ນນ້ັນ ກ່າວຄືຼ ພິກຂຸເມອ່ື ຈະເຣີນ ເຮັດໃຫູ້ຫາຍຢຊ່ ງຶ່ ອະຣິຍະ
ອັຕຖງັ ຄິກະມັຄຄະ :-

ຍອ່ ມ ກາໍ ນດົ ຮູ້ ຊງ່ຶ ທັມອນັ ຄວນກໍານົດຮູດ້ ວູ້ ຍປນັ ຍາອນັ ຍງ່ິ ໄດູ້ ;
ຍ່ອມ ລະ ຊງ່ຶ ທມັ ອນັ ຄວນລະດວູ້ ຍປນັ ຍາອນັ ຍ່ິງໄດູ້ ;
ຍອ່ ມ ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ ຊ່ຶງທັມອັນຄວນເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ ດູວ້ ຍປັນຍາອນັ ຍງ່ິ ໄດູ້ ;
ຍອ່ ມ ເຮດັ ໃຫຈູ້ ະເຣນີ ຊງຶ່ ທມັ ອັນຄວນເຮັດໃຫູ້ຈະເຣີນດູ້ວຍປັນຍາອັນຍ່ິງໄດ.ູ້

(ໝາຍຄວາມວາ່ ໃນການຈະເຣີນອະຣິຍະມັຄຄະພຽງຢ່າງດຽວນນ້ັ ຍອ່ ມມກີ ານເຮັດ ແລະ ຜົລ
ແຫງ່ ການເຮດັ ລວມຢ່ເຖິງສ່ີຢ່າງ ເຊ່ັນດຽວກັບເຮຼອື ນຫັງດຽວມຄີ ົນພັກລວມຢ່ ໔ ພວກ, ເຊນ່ັ ໃດກໍ
ເຊນັ່ ນນ້ັ ).

ພິກຂຸ ທ. ! ທມັ ເຫາຼົ່ ໃດໜໍ ເປນັ ທມັ ອນັ ຄວນກາໍ ນດົ ຮດູ້ ວູ້ ຍປນັ ຍາອນັ ຍງິ່ ? ຄາໍ
ຕອບຍ່ອມມວີ ່າ ປນັ ຈປຸ າທານຂນັ ທ໌ ; ກາ່ ວຄືຼ ຂັນທ໌ເປນັ ບ່ອນຢຶດໝັ້ນຄືຼ ຮບ, ຂນັ ທ໌
ເປນັ ບອ່ ນຢຶດໝ້ນັ ຄືຼ ເວທະນາ, ຂນັ ທ໌ເປັນບ່ອນຢດຶ ໝນ້ັ ຄືຼ ສນັ ຍາ, ຂັນທເ໌ ປນັ
ບ່ອນຢດຶ ໝ້ນັ ຄືຼ ສງັ ຂາຣ, ຂັນທ໌ເປັນບ່ອນຢດຶ ໝັ້ນຄືຼ ວິນຍານ.

໑໔໑໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ທັມເຫຼ່ົາໃດໜໍ ເປັນ ທມັ ທຄີ່ ວນລະດວູ້ ຍປນັ ຍາອນັ ຍງ່ິ ? ຄໍາຕອບຍ່ອມ
ມີຢວ່ າ່ ອະວຊິ ຊາ ແລະ ພະວະຕນັ ຫາ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ທັມເຫຼາ່ົ ໃດໜໍ ເປນັ ທັມທຄ່ີ ວນເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ ດວູ້ ຍປນັ ຍາອນັ ຍງ່ິ ? ຄາໍ
ຕອບຍອ່ ມມຢີ ່ວາ່ : ວິຊຊາ ແລະ ວມິ ຕຸ ຕິ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ທັມເຫົຼາ່ ໃດໜໍ ເປັນ ທມັ ທຄ່ີ ວນເຮດັ ໃຫູ້ຈະເຣນີ ດວູ້ ຍປນັ ຍາອນັ ຍ່ິງ ?
ຄາໍ ຕອບຍອ່ ມມຢີ ່ວ່າ : ສະມະຖະ ແລະ ວິປສັ ສະນາ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມອື່ ພິກຂຸ ຈະເຣີນເຮັດໃຫູ້ຫາຍ ຊງຶ່ ອະຣິຍະອັຕຖງັ ຄກິ ະມັຄຄະຢ່
ແນວໃດໜໍ (ຈງ່ຶ ຈະ ມຜີ ລົ ໔ ປະການນນ້ັ ) ?

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກໍລະນນີ ີ້ ພິກຂຍຸ ່ອມຈະເຣນີ ສັມມາທິຕຖິ ... ສັມມາສງັ ກັປປະ ....
ສັມມາວາຈາ ... ສມັ ມາກັມມນັ ຕະ ... ສັມມາອາຊວີ ະ ... ສມັ ມາວາຢາມະ ...ສມັ ມາ
ສະຕິ .... ສັມມາສະມາທິ ຊະນດິ ທີ່ ມີວິເວກອາໄສແລວູ້ ມວີ ິຣາຄະອາໄສແລວູ້
ມນີ ໂິ ຣດອາໄສແລວູ້ ມີປກົ ກະຕນິ ອູ້ ມໄປເພ່ືອການສະລດັ ອອກ.

ພິກ ທ. ! ເມື່ອພິກຂຸຈະເຣນີ ເຮັດໃຫູ້ຫາຍ ຊຶງ່ ອະຣິຍະອັຕຖັງຄກິ ະມຄັ ຄະຢ່ເຊັ່ນນີ້
ແລ (ຈຶ່ງມີຜລົ ໔ ປະການນ້ນັ ).

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໗໗-໗໘/໒໙໐-໒໙໕.

(ທມັ ໔ ຢ່າງ ໃນສຕນີ້ ລຽງລະດບັ ໄວ້ເູ ປນັ ທມັ ທຄ່ີ ວນກາໍ ນດົ ຮູ້ ຄວນລະ ຄວນເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້
ຄວນເຮດັ ໃຫຈູ້ ະເຣນີ ກງົ ກບັ ຫກັ ທັມມະດາທ່ົວໆໄປ ຂອງອະຣຍິ ະສັຈຈ໌ສ່ີ ; ແມ່ນແຕ່ສຕອນື່
(ອປຸ ຣິ. ມ. ໑໔/໕໒໔/໘໒໙) ລຽງລະດບັ ໄວູເ້ ປນັ ແບບອື່ນຄຼື : ທມັ ທຄ່ີ ວນກາໍ ນົດຮູ້ ຄວນລະ ຄວນ
ເຮດັ ໃຫຈູ້ ະເຣນີ ຄວນເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ , ດ່ັງນກ້ີ ໍມີ ; ແຕກ່ ໍຍງັ ຄງົ ເປນັ ອະຣິຍະສັຈຈ໌ສໄ່ີ ດຢູ້ ່ນັ້ນເອງ
ບມ່ໍ ີຜົລເປັນການຂດັ ແຍູ້ງປະການໃດ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂໍຄ້ ວາມສະຫຸບຼ ເລອື່ ງມັຄຄ໌ ໑໔໑໙

ພຣະບາລີໃນສຕນ້ີ ສະແດງລກັ ສະນະຂອງອະຣຍິ ະອັຕຖງັ ຄກິ ະມັຄຄະໄວ້ເູ ປນັ ວິເວກະ
ນສິ ສຕິ ະ ວຣິ າຄະນສິ ສຕິ ະ ນໂິ ຣດະນສິ ສຕິ ະ ໂວສສຄັ ຄະປະຣນິ າມີ ; ມສີ ຕອ່ືນໆ ສະແດງ
ລັກສະນະຂອງອະຣິຍະອຕັ ຖັງຄກິ ະມັຄຄະ ໃນກລໍ ະນີເຊ່ັນນ້ີ ຕາ່ ງອອກໄປເປັນ ຣາຄະວນິ ະຢະ
ປະຣໂິ ຢສານະ : ມກີ ານນໍາອອກຊຶ່ງຣາຄະເປັນປະຣິໂຍສານ, ໂທສະວນິ ະຢະປະຣໂິ ຢສານະ : ມີ
ການນໍາອອກຊງຶ່ ໂທສະເປັນປະຣິໂຍສານ, ໂມຫະວນິ ະຢະປະຣໂິ ຢສານະ : ມີການນາໍ ອອກຊງ່ຶ
ໂມຫະເປັນປະຣໂິ ຍສານ : (໑໙/໖໙/໒໖໗) ; ອະມະໂຕຄະດະ : ຢ່ັງລງົ ສ່ອະມະຕະ, ອະມະຕະ
ປະຣາຢະນະ : ມີເບືອ້ ງໜາູ້ ເປນັ ອະມະຕະ, ອະມະຕະປະຣໂິ ຢຊະນະ : ມີອະມະຕະເປັນປະຣໂິ ຍ
ສານ (໑໙/໖໙/໒໖໙) ; ນບິ ພານະນນິ ນະ : ໄຫໄປສ່ນບິ ພານ, ນບິ ພານະໂປນະ : ນູ້ອມໄປສ່ນບິ
ພານ, ນບິ ພານະປບັ ພາຣະ : ຄ້ອູ ຍໄປສນ່ ບິ ພານ (໑໙/໗໐/໒໗໑) ; ດັ່ງນ້ີກໍມີ ; ແມ່ນວາ່ ໂດຍ
ພະຍນັ ຊະນະຈະຕ່າງກັນ ແຕ່ກໍມຸ່ງໄປຍງັ ຄວາມໝາຍແບບດຽວກັນ.

ຂ້ຄໍ ວນສງັ ເກດອີກຢ່າງໜຶ່ງກໍຄຼື ວຕັ ຖຸແຫ່ງກຈິ ຈ໌ຂອງອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ໃນສຕນີ້ ສະແດງໄວູຕ້ າ່ ງ
ຈາກສຕທີຮ່ ູກ້ ັນຢທ່ ົວ່ ໄປ, ຄືສຼ ຕທ່ວົ ໆໄປ ວຕັ ຖແຸ ຫງ່ ການກາໍ ນດົ ຮູ້ ສະແດງໄວູ້ ດວູ້ ຍຄວາມທຸກຂ໌
ທຸກຊະນດິ ສຕນີ້ສະແດງໄວູ້ ດູວ້ ຍປັນຈປຸ າທານຂນັ ທທ໌ ນໍ່ ນັ້ ; ວັຕຖແຸ ຫງ່ ການລະ ສຕທົວ່ ໆໄປ
ສະແດງໄວູ້ ດ້ວູ ຍຕນັ ຫາສາມ ສຕນີ້ສະແດງໄວດູ້ ູວ້ ຍອະວຊິ ຊາ ແລະພະວະຕນັ ຫາ ; ວັຕຖແຸ ຫງ່
ການເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ ສຕທ່ວົ ໆໄປສະແດງໄວູ້ ດູ້ວຍການດບັ ແຫ່ງຕັນຫາ ສຕນີສ້ ະແດງໄວູດ້ ູ້ວຍ
ວຊິ ຊາ ແລະວມິ ຕຸ ຕິ ; ວຕັ ຖແຸ ຫງ່ ການເຮດັ ໃຫຈູ້ ະເຣນີ ສຕທົ່ວໆໄປສະແດງໄວູ້ ດວູ້ ຍອະຣິຍະ
ອຕັ ຖງັ ຄກິ ະມຄັ ຄະ ສ່ວນໃນສຕນ້ີສະແດງໄວູ້ ດູວ້ ຍສະມະຖະແລະວປິ ັສສະນາ. ຖູາ້ ຜ່ສຶກສາ
ເຂົາ້ ໃຈຄວາມໝາຍ ຂອງຄາໍ ທີສ່ ະແດງໄວູ້ແຕລ່ ະຝາ່ ຍ ຢາ່ ງທ່ົວເຖິງແລວູ້ ກໍຈກັ ເຫນັ ໄດູວ້ ່າບ່ຂໍ ດັ
ແຍງູ້ ອັນໃດກັນ).

ອຕັ ຖງັ ຄກິ ະມຄັ ຄະຊະນດິ ທ່ີຈະເຣນີ ແລວູ້
ເຮດັ ໃຫໂູ້ ພທປິ ກັ ຂິຢະທມັ ສມົ ບນໄປໃນໂຕ

ພິກຂຸ ທ. ! ປຽບດງ່ັ ລົມຊະນິດຕາ່ ງໆ ຍ່ອມພັດໄປໃນອາກາສ ; ຄລືຼ ມົ ທາງທສິ
ຕາເວັນອອກພດັ ໄປແດ່ ລມົ ທາງທິສຕາເວັນຕກົ ພັດໄປແດ່ ລມົ ທາງທິສເໜອືຼ ພດັ ໄປ
ແດ່ ລົມທາງທິສໃຕູ້ພດັ ໄປແດ່ ລົມມທີ ລຸ ີພດັ ໄປແດ່ ລົມບໍ່ມທີ ຸລີພດັ ໄປແດ່ ລົມໜາວ
ພັດໄປແດ່ ລມົ ຮ້ອູ ນພດັ ໄປແດ່ ລມົ ຄ່ອຍພັດໄປແດ່ ລົມແຮງພັດໄປແດ,່ ນ້ີເຊັນ່ ໃດ ;

໑໔໒໐ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ຂໍນ້ ີ້ກໍເຊັ່ນນ້ນັ , ກ່າວຄຼື ເມ່ືອພິກຂຈຸ ະເຣນີ ເຮດັ ໃຫ້ຫູ າຍຢ່ຊງຶ່ ອະຣຍິ ະ
ອຕັ ຖງັ ຄກິ ະມັຄຄະ :

ແມ່ນວາ່ ສະຕປິ ຕັ ຖານສ່ີ ກໍເຖງິ ຊຶ່ງຄວາມບໍຣິບນແຫ່ງພາວະນາ ;

ແມ່ນວາ່ ສມັ ມປັ ປະທານສີ່ ກໍເຖງິ ຊຶ່ງຄວາມບໍຣິບນແຫ່ງພາວະນາ ;

ແມນ່ ວາ່ ອດິ ທບິ າດສ່ີ ກເໍ ຖງິ ຊ່ຶງຄວາມບໍຣບິ ນແຫງ່ ພາວະນາ ;

ແມ່ນວ່າ ອນິ ຊຫີ າູ້ ກເໍ ຖງິ ຊງ່ຶ ຄວາມບໍຣບິ ນແຫງ່ ພາວະນາ ;

ແມ່ນວ່າ ພະລະຫູ້າ ກເໍ ຖງິ ຊງ່ຶ ຄວາມບໍຣິບນແຫງ່ ພາວະນາ ;

ແມນ່ ວ່າ ໂພຊຊງົ ຄເ໌ ຈດັ ກເໍ ຖິງຊງ່ຶ ຄວາມບໍຣິບນແຫ່ງພາວະນາ. (ທັມເຫ່າົຼ ນີ້

ຄົບຢທ່ ງັ ໖ ຊະນິດ ເຊ່ັນດຽວກັບທ່ໃີ ນອາກາສ ມີລົມພດັ ຟຄ່ ົບທກຸ ຊະນດິ , ເຊນັ່ ໃດກເໍ ຊັ່ນນັ້ນ).

ພິກຂຸ ທ. ! ເມອ່ື ພິກຂຸ ຈະເຣນີ ເຮດັ ໃຫຫູ້ າຍຢຊ່ ່ຶງ ອະຣຍິ ະອຕັ ຖງັ ຄກິ ະມຄັ ຄະຢ່
ແນວໃດໜໍ (ທມັ ໖ ຊະນດິ ນນັ້ ຈງ່ຶ ເຖງິ ຄວາມບຣໍ ບິ ນແຫງ່ ພາວະນາ) ?

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນນີ ີ້ ພິກຂຍຸ ່ອມຈະເຣນີ ສັມມາທິຕຖິ ... ສັມມາສງັ ກັປປະ .....
ສັມມາວາຈາ .... ສັມມາກັມມນັ ຕະ .... ສັມມາອາຊວີ ະ .... ສມັ ມາວາຢາມະ ....
ສັມມາສະຕິ .... ສັມມາສະມາທິ ຊະນິດທ່ີ ມວີ ເິ ວກອາໄສແລວູ້ ມວີ ຣິ າຄະອາໄສແລວູ້
ມນີ ິໂຣທະອາໄສແລວູ້ ມປີ ກົ ກະຕນິ ອູ້ ມໄປເພອື່ ການສະລດັ ອອກ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມື່ອພິກຂຸຈະເຣນີ ເຮດັ ໃຫູຫ້ າຍຢ່ ຊຶ່ງອະຣຍິ ະອຕັ ຖງັ ຄິກະມັຄຄະຢ່
ເຊ່ັນນ້ີແລ (ທັມ ໖ ຊະນິດນ້ນັ ຈງ່ຶ ເຖງິ ຄວາມບໍຣິບນແຫ່ງພາວະນາ)

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໗໔/໒໘໒-໒໘໔.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂ້ຄໍ ວາມສະຫຸຼບເລອ່ື ງມັຄຄ໌ ໑໔໒໑

(ໃນພຣະບາລີສຕອື່ນໆ ສະແດງລັກສະນະແຫງ່ ສັມມາທິຕຖິ ໆລໆ ອນັ ເປນັ ອງົ ຄແ໌ ຫ່ງອຕັ ຖັງ
ຄກິ ະມັຄຄະ ໃນກໍລະນີເຊ່ັນນີ້ຕາ່ ງອອກໄປຄຼື : ຣາຄະປະຣິໂຢສານະ : ມກີ ານນາໍ ອອກຊງ່ຶ ຣາຄະ
ເປັນປະຣໂິ ຍສານ, ໂທສະວິນະຢະປະຣໂິ ຢສານະ : ມກີ ານນາໍ ອອກຊງຶ່ ໂທສະເປນັ ປະຣໂິ ຍສານ,
ໂມຫະວນິ ະຢະປະຣໂິ ຢສານະ : ມກີ ານນາໍ ອອກຊງຶ່ ໂມຫະເປນັ ປະຣໂິ ຍສານ : (໑໙/໖໙/໒໖໗) ;
ອະມະໂຕຄະດະ : ຢງັ່ ລງົ ສອ່ ະມະຕະ, ອະມະຕະປະຣາຢະນະ : ມເີ ບືອ້ ງໜາູ້ ເປນັ ອະມະຕະ,
ອະມະຕະປະຣໂິ ຢຊະນະ : ມີອະມະຕະເປນັ ປະຣໂິ ຍສານ (໑໙/໖໙/໒໖໙) ; ນິບພານະນິນນະ : ໄຫ
ໄປສ່ນບິ ພານ, ນິບພານະໂປນະ : ນອູ້ ມໄປສນ່ ບິ ພານ, ນິບພານະປັບພາຣະ : ຄອູ້ ຍໄປສນ່ ບິ ພານ
(໑໙/໗໐/໒໗໑) ; ດ່ັງນກີ້ ມໍ ີ.)

ການເຮດັ ກຈິ ຈຂ໌ ອງອນິ ຊີ ໃນຂະນະບນັ ລທຸ ມັ

ຖຼືກແລວູ້ ຖືຼກແລວູ້ ສາຣີບຕຸ ! ສາຣບີ ຸຕ ! ອະຣຍິ ະສາວກົ ໃດ ມຄີ ວາມເຫອ້ື ມໃສ
ຢາ່ ງຍງິ່ ໃນຕະຖາຄຕົ ເຖງິ ທສີ່ ດຸ ໂດຍສວ່ ນດຽວ, ເຂົາຍ່ອມບສໍ່ ົງໄສ ຫືລຼ ງັ ເລໃນ
ຕະຖາຄົຕ ຫືຄຼ າໍ ສອນໃນຕະຖາຄົຕ. ສາຣບີ ຸຕ ! ເມ່ອື ອະຣິຍະສາວົກ ເປັນຜ່ມສີ ັດທາ
ແລວູ້ ຍ່ອມຫວັງຂ້ໍນສ້ີ ືຼບຕໄໍ່ ປວ່າ ເຂາົ ກຈໍ ະເປນັ ຜປ່ າຣບົ ຄວາມພຽນ ເພ່ອື ລະ
ອະກຸສົລທມັ ທັງຫາຍ ເພອ່ື ຄວາມເຖງິ ພູ້ອມແຫງ່ ກສຸ ົລທັມທັງຫາຍ ເປນັ ຜ່ມີກາໍ ລງັ ມີ
ຄວາມບາກບັ່ນໝັນ້ ຄົງ ບໍ່ປະຖມ້ິ ທລຸ ະໃນກສຸ ົລທັມທັງຫາຍ. ສາຣີບຸຕ ! ຄວາມພຽນ
ເຊັ່ນນີ້ ຂອງອະຣິຍະສາວົກນັ້ນ ຍ່ອມເປນັ ວຣິ ິຢນິ ຊີ ຂອງເຂາົ ນັນ້ .

ສາຣບີ ຕຸ ! ເມ່ອື ອະຣຍິ ະສາວົກເປັນຜ່ມີສັດທາ ເປນັ ຜ່ປາຣົບຄວາມພຽນຢແ່ ລວູ້
ຍ່ອມຫວັງຂນໍ້ ີ້ສຼບື ຕ່ໍໄປວາ່ ເຂາົ ຈກັ ເປນັ ຜມ່ ສີ ະຕິ ປະກອບພູ້ອມດູວ້ ຍສະຕິ ເປັນເຄ່ືອງ
ລະວັງຮັກສາຕົນເປນັ ຢ່າງຍ່ງິ ເປນັ ຜ່ລະນຶກໄດູ້ ຕາມລະນຶກໄດູ້ ຊ່ຶງສ່ິງທ່ີເຮດັ ແລະຄໍາ
ທເ່ີ ວ້ົາ ແມ່ນແຕ່ດນົ ນານໄດ.ູ້ ສາຣີບຕຸ ! ຄວາມລະນຶກເຊ່ນັ ນ້ັນ ຂອງອະຣຍິ ະສາວົກ
ນັ້ນ ຍອ່ ມເປັນ ສະຕນິ ຊີ ຂອງເຂົານນ້ັ .

໑໔໒໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ສາຣບີ ຕຸ ! ເມ່ືອອະຣິຍະສາວກົ ເປນັ ຜ່ມີສດັ ທາ ປາຣົບຄວາມພຽນ ມີສະຕິເຂາ້ົ ໄປ
ຕງ້ັ ໄວູແ້ ລວູ້ ຍອ່ ມຫວັງຂໍນ້ ີ້ສບຼື ຕ່ໍໄປວ່າ ເຂາົ ຈກັ ເປນັ ຜເ່ ຮດັ ແລວູ້ ໄດູ້ ຊງຶ່ ໂວສສຄັ ຄາຣມົ
ຈກັ ໄດຊູ້ ງ່ຶ ຄວາມຕງ້ັ ໝນັ້ ແຫງ່ ຈິຕ ກ່າວຄຼື ຄວາມທ່ີຈິຕມອີ າຣົມອັນດຽວ. ສາຣີບຕຸ !
ຄວາມຕ້ັງໝັນ້ ແຫງ່ ຈິຕເຊນັ່ ນນ້ັ ຂອງອະຣິຍະສາວກົ ນ້ນັ ຍອ່ ມເປັນ ສະມາທິນຊີ
ຂອງເຂາົ ນນັ້ .

ສາຣບີ ຸຕ ! ເມອື່ ອະຣຍິ ະສາວກົ ເປັນຜ່ມີສດັ ທາ ປາຣບົ ຄວາມພຽນ ມສີ ະຕິເຂ້ົາໄປ
ຕງ້ັ ໄວູ້ແລູ້ວ ມີຈິຕຕ້ັງໝັນ້ ໂດຍຖືກຼ ຕູ້ອງແລວູ້ ຍອ່ ມຫວັງຂນໍ້ ສີ້ ຼບື ຕ່ໍໄປວາ່ ເຂາົ ຈກັ ເປນັ
ຜຮ່ ແູ້ ຈງູ້ ເຊນັ່ ນ້ວີ າ່ “ສງັ ສາຣາວຕັ ເປນັ ສງ່ິ ທມ່ີ ບີ ອ່ ນສດຸ ອນັ ບຄຸ ຄນົ ຮບູ້ ໄໍ່ ດ,ູ້ ທສີ່ ດຸ ຝາ່ ຍ
ເບອ້ື ງຕນ້ົ ຍອ່ ມບປ່ໍ າກດົ ແກສ່ ຕັ ທງັ ຫາຍ ຜມ່ ອີ ະວິຊຊາເປນັ ເຄອ່ື ງກນ້ັ ມຕີ ນັ ຫາເປນັ
ເຄອື່ ງຜກ ກາໍ ລງັ ແລນ່ ໄປ ທອ່ ງທ່ຽວໄປ. ຄວາມຈາງຄາຍດບັ ໄປໂດຍບມ່ໍ ເີ ຫອືຼ ແຫງ່
ອະວິຊຊາ ອັນເປນັ ກອງແຫງ່ ຄວາມມດືຼ ນນັ້ ເສຍໄດູ້ ມຢີ ່ : ນນ້ັ ເປນັ ບດົ ທສີ່ ະງບົ ນນ້ັ
ເປນັ ບດົ ທປີ່ ະນຕີ ກາ່ ວຄືທຼ ມັ ເປນັ ບອ່ ນສະງບົ ແຫງ່ ສັງຂາຣທງັ ປວງ ເປນັ ບອ່ ນສະລດັ
ຄນຼື ຊງ່ຶ ອປຸ ະທິທງັ ປວງ ເປນັ ບອ່ ນດບັ ສນ້ິ ໄປແຫງ່ ຕນັ ຫາ ເປນັ ຄວາມຈາງຄາຍ
ເປນັ ຄວາມດບັ ເປນັ ນິບພານ”. ສາຣີບຸຕ ! ຄວາມຮູ້ເຊ່ນັ ນ້ນັ ຂອງອະຣິຍະສາວກົ ນັ້ນ
ຍ່ອມເປັນ ປນັ ຍນິ ຊີ ຂອງເຂາົ ນັນ້ .

ສາຣບີ ຸຕ ! ອາຣຍິ ະສາວກົ ນນັ້ ນ້ນັ ແຫະ ຕງັ້ ໄວແູ້ ລ້ວູ ຕັງ້ ໄວ້ແູ ລວູ້ (ຊ່ຶງວິຣຢິ ະ) ດູ້ວຍ
ອາການເຊັ່ນນ,ີ້ ລະນຶກແລູ້ວ ລະນກຶ ແລູ້ວ (ດູວ້ ຍສະຕ)ິ ດວູ້ ຍອາການເຊັນ່ ນ,ີ້ ຕັງ້ ໝັ້ນ
ແລວູ້ ຕັ້ງໝນ້ັ ແລ້ວູ (ດວູ້ ຍສະມາທິ) ດູ້ວຍອາການເຊນ່ັ ນີ້, ຮູ້ແຈູງ້ ແລູ້ວ ຮແູ້ ຈູ້ງແລູ້ວ
(ດູ້ວຍປັນຍາ) ດ້ວູ ຍອາການເຊນ່ັ ນ້ີ, ເຂາົ ຍອ່ ມເຊອື່ ຢາ່ ງຍິ່ງດງັ່ ນວີ້ າ່ “ທມັ ເຫາ່ຼົ ໃດ ເປນັ
ທມັ ທີ່ເຮົາເຄຍີ ຟງັ ແລູ້ວໃນກາລກອ່ ນ, ໃນບັດນີ້ ເຮົາຖຼືກຕອູ້ ງທັມເຫ່ຼົານັນ້ ດວູ້ ຍ. ນາມ
ກາຍແລູວ້ ແລຢດ່ ວູ້ ຍ ແລະແທງຕະຫອດທມັ ເຫ່າົຼ ນ້ັນດ້ວູ ຍປັນຍາ ແລວູ້ ເຫັນຢ່ດູ້ວຍ”
ດັ່ງນ້ີ.

ສາຣບີ ຕຸ ! ຄວາມເຊ່ືອເຊັນ່ ນັນ້ ຂອງອະຣຍິ ະສາວົກນັນ້ ຍອ່ ມເປນັ ສດັ ທນິ ຊີ
ຂອງເຂາົ ນ້ນັ , ດັງ່ ນແ້ີ ລ.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໒໙໙-໓໐໐/໑໐໑໗-໑໐໒໒.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂໍຄ້ ວາມສະຫຼບຸ ເລອ່ື ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໒໓

(ຂ້ໍຄວນສງັ ເກດຢ່າງຍິ່ງນກລໍ ະນນີ ີ້ ຄືຼຂທໍ້ ່ສີ ັດທິນຊີເຮັດກິຈຈ໌ຂອງຕົນ ເມອື່ ອິນຊີທງັ ສີນ່ ອກນ້ັນ
ເຮັດກຈິ ຈ໌ສາໍ ເລັດແລູວ້ . ຂນ້ໍ ້ີໝາຍຄວາມວາ່ ສ່ງິ ທ່ເີ ອ້ນີ ວ່າສດັ ທາ ຫຼຄື ວາມເຊອ່ື ນັນ້ ຈັກເຖິງທີ່ສດຸ
ກໍຕໍ່ເມ່ອື ເຮັດກຈິ ຈ໌ອນັ ບຄຸ ຄົນນັ້ນ ຈະຕ້ອູ ງເຮັດນນັ້ ໆ ປະສົບຜົລສໍາເລັດແລ້ວູ . ສັດທາທີເ່ ກດີ ຂ້ຶນ
ເປັນໂຕນາໍ ໃນເບອື້ ງຕ້ົນ ດ່ັງທ່ີສະແດງຢ່ໃນໝວດທັມຕ່າງໆນນັ້ ຍັງບໍແ່ ມ່ນສດັ ທາທສ່ີ ົມບນ ; ເຮັດ
ໃຫກູ້ າ່ ວໄດູວ້ ່າ ສັດທາສົມບນປາກົດແກ່ຈິຕໃຈ ຕໍເ່ ມືອ່ ບັນລຸມຄັ ຄະແລູ້ວ ຄປືຼ ະກອບຢ່ໃນຊານ ທີ່
ເຫນັ ຄວາມຫຼຸດພົນ້ ຂອງຕນົ ແລວູ້ ).

ສມັ ມຕັ ຕະ ເປນັ ທມັ ເຄອ່ື ງດບັ ສນ້ິ ອາສະວະ

ພິກຂຸ ທ. ! ທັມ ໑໐ ປະການເຫາົ່ຼ ນີ້ ອັນບຄຸ ຄົນຈະເຣີນ ເຮດັ ໃຫ້ຫູ າຍແລູວ້ ຍ່ອມ
ເປນັ ໄປເພ່ືອຄວາມດັບສ້ິນອາສະວະທັງຫາຍ.

ສິບປະການ ແນວໃດໜໍ ? ສິບປະການຄຼື ສມັ ມາທຕິ ຖິ ສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ ສມັ ມາ
ວາຈາ ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ສມັ ມາອາຊວີ ະ ສມັ ມາວາຢາມະ ສມັ ມາສະຕິ ສມັ ມາ
ສະມາທິ ສມັ ມາຍານະ ສມັ ມາວມິ ຕຸ ຕິ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ທັມ ໑໐ ປະການເຫາົຼ່ ນີ້ ອັນບຸຄຄນົ ຈະເຣີນ ເຮັດໃຫຫູ້ າຍແລູ້ວ ຍ່ອມ
ເປນັ ໄປເພອື່ ຄວາມດບັ ສນ້ິ ອາສະວະທງັ ຫາຍ.

- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໒໕໔/໑໒໒.

ໝວດ ຈ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ທມັ ຊອື່ ນ່ື (ຄວາມໝາຍກ່ຽວກບັ ມຄັ ຄະ)

ບດົ ທມັ ເກາ່ຼົ ທຢ່ີ ່ໃນຮບຂອງອງົ ມຄັ ຄະ

ພິກຂຸ ທ. ! ທມັ ມະບດົ ໔ ຢາ່ ງ ເຫົຼ່ານີ້ ເປັນທມັ ທຮ່ີ ັບຮູ້ກັນວ່າເລດີ ຮບັ ຮູ້ກນັ ວ່າມມີ າ
ດນົ ຮບັ ຮູ້ວ່າສືບຼ ຕ່ໍກນັ ມາແຕ່ບຮານ ບກ່ໍ ະແຈກກະຈາຍ ບ່ໍເຄຍີ ກະແຈກກະຈາຍ ບໍ່ຖຼກື
ເລີກຖອນ ຈັກບຖ່ໍ ືກຼ ເລີກຖອນ ອນັ ສະມະນະພຣາມ ຜ່ວນິ ຍຊົນບໍ່ຄັດຄາູ້ ນ. ສ່ີຢາ່ ງ
ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ສ່ີຢາ່ ງຄຼື :-

໑໔໒໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ອະນະພຊິ ຊາ ເປນັ ທັມມະບດົ ທຮ່ີ ບັ ຮູ້ກັນວ່າເລີດ ມມີ າດົນ ຮັບຮ້ວູ າ່ ສືຼບຕ່ໍກັນມາ
ແຕ່ບຮານ ບກ່ໍ ະແຈກກະຈາຍ ບໍ່ເຄີຍກະແຈກກະຈາຍ ບຖ່ໍ ືຼກເລີກຖອນ ຈັກບຖ່ໍ ືຼກເລີກ
ຖອນ ສະມະນະພຣາມຜ່ຮບູ້ ່ໍຄດັ ຄາູ້ ນ.

ອບັ ພະຢາບາດ ເປນັ ທັມບົດທ່ີຮັບຮູ້ກນັ ວ່າເລດີ ມີມາດນົ ສືບຼ ຕກ່ໍ ັນມາແຕບ່ ຮານ
ບໍ່ກະແຈກກະຈາຍ ບໍ່ເຄຍີ ກະແຈກກະຈາຍ ບຖ່ໍ ືກຼ ເລກີ ຖອນ ຈກັ ບຖໍ່ ກຼື ເລກີ ຖອນ
ສະມະນະພຣາມຜ່ຮບູ້ ່ໍຄດັ ຄູ້ານ.

ສມັ ມາສະຕິ ເປນັ ທັມມະບົດທຮີ່ ັບຮກູ້ ນັ ວ່າເລດີ ມມີ າດົນ ສືຼບຕກ່ໍ ນັ ມາແຕບ່ ຮານ
ບກ່ໍ ະແຈກກະຈາຍ ບ່ເໍ ຄຍີ ກະແຈກກະຈາຍ ບໍຖ່ ກຼື ເລກີ ຖອນ ຈັກບໍຖ່ ຼກື ເລກີ ຖອນ
ສະມະນະພຣາມຜ່ຮູ້ບ່ໍຄດັ ຄູ້ານ.

ສມັ ມາສະມາທິ ເປັນທັມມະບົດທຮີ່ ັບຮູ້ກັນວາ່ ເລີດ ມີມາດນົ ສບຼື ຕ່ໍກັນມາແຕ່
ບຮານ ບໍກ່ ະແຈກກະຈາຍ ບ່ໍເຄີຍກະແຈກກະຈາຍ ບໍຖ່ ຼກື ເລກີ ຖອນ ຈກັ ບ່ໍຖຼກື ເລີກ
ຖອນ ສະມະນະພຣາມຜ່ຮູ້ບໍ່ຄດັ ຄູ້ານ.

ພິກຂຸ ທ. ! ທັມມະບົດ ໔ ຢາ່ ງນແ້ີ ລ ເປັນທັມທີຮ່ ັບຮູ້ກັນວາ່ ເລດີ ຮັບຮກູ້ ນັ ວ່າມີມາ
ດນົ ຮບັ ຮູ້ກັນວ່າສບືຼ ຕໍ່ກັນມາແຕບ່ ຮານ ບໍກ່ ະແຈກກະຈາຍ ບໍ່ເຄີຍກະແຈກກະຈາຍ ບ່ໍ
ຖືຼກເລີກຖອນ ຈກັ ບຖ່ໍ ຼືກເລີກຖອນ ສະມະນະພຣາມຜ່ວິນຍຊນົ ບໍ່ຄດັ ຄູ້ານ ແລ.

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໓໗/໒໙.

(ການທຊີ່ ົງຢືຼນຢັນວ່າ ທັມມະບົດ ໔ ຢ່າງເຫາຼົ່ ນ້ີ ມມີ າແຕບ່ ຮານ ຕິດຕ່ໍສຼືບຕໍກ່ ັນມາບໍຂ່ າດສາຍ
ໂດຍບໍມ່ ີໃຜຄດັ ຄູ້ານ ຈນົ ເຖງິ ທຸກມ້ນື ີ້ ຍອ່ ມເປັນການສະແດງວາ່ ຕູ້ອງມມີ າລວມຢໃ່ ນຄາໍ ສອນ
ຂອງພຣະອງົ ໃນບດັ ນີ້ : ອະພິຊາ ແລະ ອບັ ພະຍາບາດ ແມນ່ ສມັ ມາສງັ ກັປປະ ລວມກັນກັບ
ສມັ ມາສະຕິ ແລະ ສມັ ມາສະມາທິ ເປນັ ສາມອົງຄ໌ໃນບນັ ດາອງົ ຄ໌ມຄັ ຄ໌ທັງແປດ ຈງ່ຶ ໄດູ້ນໍາເອົາ
ຂໍຄ້ ວາມນັ້ນມາລວມໄວໃູ້ ນໝວດນ້ີ ອນັ ເປນັ ໝວດທີ່ລວມແຫ່ງມຄັ ຄະ).

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂ້ໍຄວາມສະຫຸບຼ ເລອ່ື ງມັຄຄ໌ ໑໔໒໕

ຂປໍ້ ະຕບິ ຕັ ທເີ່ ປນັ ສກັ ກາຢະນໂິ ຣທະຄາມນິ ປີ ະຕປິ ະທາ

ພິກຂຸ ທ. ! ສກັ ກາຢະນໂິ ຣທະຄາມິນີປະຕິປະທາ (ທາງດໍາເນີນແຫງ່ ຈິຕໃຫເູ້ ຖິງຊງ່ຶ
ການດບັ ໄປແຫ່ງສັກກາຢະ) ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນີນ້ີ ອະຣຍິ ະສາວກົ ຜມ່ ກີ ານສະດບັ ໄດ້ເູ ຫນັ ພຣະອະຣິຍະເຈົ້າ
ສະຫາດໃນທັມຂອງພຣະອະຣິຍະເຈ້ົາ ໄດູ້ຮບັ ການແນະນາໍ ໃນທັມຂອງພຣະອະຣຍິ ະ
ເຈົາ້ ໄດເູ້ ຫັນສຕັ ຕະບຸຣຸສ ສະຫາດໃນທັມຂອງສຕັ ຕະບຸຣສຸ ໄດ້ຮູ ບັ ການແນະນາໍ ໃນ
ທມັ ຂອງສຕັ ຕະບຣຸ ຸສ :-

ຍ່ອມ ບຕໍ່ າມເຫນັ ຊ່ຶງຮບໂດຍຄວາມເປນັ ຕນົ ຫຼື ບ່ຕໍ າມເຫັນຊຶ່ງຕນົ ວ່າມີຮບ ຫືຼ
ບຕໍ່ າມເຫນັ ຊຶ່ງຮບວ່າມຢີ ໃ່ ນຕົນ ຫືບຼ ່ຕໍ າມເຫັນຊຶ່ງຕນົ ວ່າມຢີ ໃ່ ນຮບ ແດ່ ;

ຍອ່ ມ ບຕໍ່ າມເຫນັ ຊງຶ່ ເວທະນາໂດຍຄວາມເປນັ ຕນົ ຫບືຼ ຕ່ໍ າມເຫນັ ຊຶງ່ ຕນົ ວ່າມີ
ເວທະນາ ຫຼືບຕ່ໍ າມເຫັນຊຶ່ງເວທະນາວ່າມຢີ ່ໃນຕນົ ຫຼືບ່ໍຕາມເຫນັ ຊ່ງຶ ຕົນວ່າມີຢ່ໃນ
ເວທະນາ ແດ່ ;

ຍອ່ ມ ບ່ໍຕາມເຫນັ ຊງຶ່ ສນັ ຍາໂດຍຄວາມເປນັ ຕນົ ຫບືຼ ຕ່ໍ າມເຫນັ ຊ່ງຶ ຕນົ ວາ່ ມີສັນຍາ
ຫຼບື ່ຕໍ າມເຫັນຊງ່ຶ ສນັ ຍາວາ່ ມີຢ່ໃນຕົນ ຫບືຼ ຕໍ່ າມເຫັນຊງຶ່ ຕົນວາ່ ມີຢໃ່ ນສັນຍາ ແດ່ ;

ຍ່ອມ ບຕໍ່ າມເຫນັ ຊງຶ່ ສງັ ຂາຣໂດຍຄວາມເປນັ ຕນົ ຫບືຼ ່ຕໍ າມເຫນັ ຊຶ່ງຕົນວ່າມີ
ສງັ ຂາຣ ຫບືຼ ຕ່ໍ າມເຫນັ ຊຶ່ງສັງຂາຣວາ່ ມີຢ່ໃນຕນົ ຫຼບື ຕ່ໍ າມເຫນັ ຊ່ງຶ ຕນົ ວາ່ ມີຢໃ່ ນ
ສັງຂາຣ ແດ່ ;

ຍ່ອມ ບໍ່ຕາມເຫນັ ຊຶ່ງວນິ ຍານໂດຍຄວາມເປນັ ຕນົ ຫບຼື ຕໍ່ າມເຫັນຊງຶ່ ຕົນວ່າມີ
ວິນຍານ ຫືຼບໍ່ຕາມເຫນັ ຊງ່ຶ ວນິ ຍານວາ່ ມີຢ່ໃນຕົນ ຫືຼບຕ່ໍ າມເຫນັ ຊງຶ່ ຕນົ ວາ່ ມຢີ ່ໃນ
ວນິ ຍານ ແດ່ .

໑໔໒໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ນີ້ເຮາົ ເອ້ີນວາ່ ສກັ ກາຢະນໂິ ຣທະຄາມນິ ປີ ະຕປິ ະທາ ດງ່ັ ນ້ີ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ນອ້ີ ະທິບາຍວາ່ ຂໍ້ (ທກ່ີ າ່ ວມາທັງໝົດ) ນັນ້ ເອ້ນີ ວ່າການຕາມເຫນັ ອັນ
ເປນັ ເຄ່ືອງໃຫເູ້ ຖງິ ຊ່ຶງການດບັ ໄປແຫ່ງທກຸ ຂ໌ (ທຸກຂະນິໂຣທະຄາມນິ ີ ສະມະນຸ
ປສັ ສະນາ)

- ຂນັ ທ. ສງັ . ໑໗/໕໕/໙໐.

(ຜ່ສຶກສາຈົ່ງສງັ ເກດໃຫເູ້ ຫນັ ວາ່ ທຸກຂະນໂິ ຣທະຄາມິນີສະມະນປຸ ສັ ສະນາ ນັ້ນແຫະ ຄືຼ ສັກ
ກາຢະນໂິ ຣທະຄາມນິ ປີ ະຕປິ ະທາ (ທາງດໍາເນີນແຫ່ງຈຕິ ໃຫູ້ເຖງິ ຊຶ່ງການດບັ ໄປແຫງ່ ສກັ ກາຢະ).
ຄໍາວາ່ ປະຕິປະທາ ໃນກລໍ ະນນີ ີ້ ໝາຍເຖິງທາງດໍາເນນີ ແຫງ່ ຈິຕ ບ່ໍແມນ່ ການປະຕບິ ຕັ ດູວ້ ຍ
ເຈຕະນາ ; ໄດູ້ແກ່ ຄວາມເຫັນບ່ຜໍ ດິ ເຫຼາ່ົ ນນ້ັ ນນັ້ ເອງ ເປັນໂຕປະຕປິ ະທາ.

ໃນບາລແີ ຫງ່ ອື່ນ (ອຸປຣິ. ມ. ໑໔/໕໑໖/໘໒໑) ແທນທຈີ່ ະຍກົ ເອາົ ເບນັ ຈະຂັນທມ໌ າເປັນວັຕຖຸ
ແຫງ່ ການເຫນັ ແຕ່ໄດຕູ້ ຣດັ ຍົກເອາົ ອະຍະຕະນິກະທັມ ໖ ໝວດ ຄືຼ : ອະຍະຕະນະພາຍໃນຫົກ,
ອະຍະຕະນະພາຍນອກຫກົ ວິນຍານຫົກ ຜັສສະຫກົ ເວທະນາຫກົ ຕນັ ຫາຫກົ ມາເປນັ ວຕັ ຖຸແຫງ່
ການຕາມເຫນັ ກ່ຽວກັບ ບມ່ໍ ີໂຕຕົນ ; ແລະ ຊົງເອີ້ນການຕາມເຫນັ ນນັ້ ວາ່ ທາງດໍາເນີນແຫງ່ ຈຕິ
ໃຫູເ້ ຖິງຊຶງ່ ການດບັ ໄປແຫງ່ ສກັ ກາຢະ ແນວດຽວກບັ ສຕຂາູ້ ງເທິງ).

ອານສິ ງົ ສ໌ແຫງ່ ການປະຕບິ ຕັ ໂດຍຫກັ ພນ້ື ຖານ

(ເຊນ່ັ ດຽວກບັ ອານສິ ົງສ໌ແຫງ່ ມຄັ ຄະ)

ຣາຫຸລະ ! ເຈ້ົາຈົ່ງ ຈະເຣນີ ເມຕຕາພາວະນາ ເທນ້ີ . ເມື່ອເຈົາ້ ຈະເຣີນເມຕຕາ
ພາວະນາຢ່, ພະຍາບາດ ຈກັ ລະໄປ.

ຣາຫຸລະ ! ເຈາົ ຈົ່ງ ຈະເຣນີ ກະຣນຸ າພາວະນາ ເທ້ີນ. ເມອື່ ເຈ້ົາຈະເຣນີ ພາວະນາ
ພາວະນາຢ່, ວຫິ ິງສາ (ຄວາມຄດິ ບຽດບຽນ) ຈກັ ລະໄປ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂໍ້ຄວາມສະຫຼບຸ ເລອ່ື ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໒໗

ຣາຫລຸ ະ ! ເຈົາຈງົ່ ຈະເຣນີ ມທຸ ຕິ າພາວະນາ ເທ້ນີ . ເມ່ອື ເຈ້ົາຈະເຣີນມທຸ ຕິ າ
ພາວະນາຢ່, ອະຣະຕິ (ຄວາມບຍໍ່ ນິ ດດີ ອມໃຜໆ) ຈກັ ລະໄປ.

ຣາຫຸລະ ! ເຈົາຈ່ົງ ຈະເຣນີ ອຸເປກຂາພາວະນາ ເທ້ນີ . ເມ່ອື ເຈ້າົ ຈະເຣີນອຸເປກຂາ
ພາວະນາຢ່, ປະຕຄິ ະ (ຄວາມງດຸຼ ຫງດິ ແຫງ່ ຈຕິ ) ຈກັ ລະໄປ.

ຣາຫລຸ ະ ! ເຈົາຈົ່ງ ຈະເຣນີ ອະສພຸ ະພາວະນາ ເທນ້ີ . ເມື່ອເຈ້ົາຈະເຣີນອະສພຸ ະ
ພາວະນາຢ,່ ຣາຄະຈກັ ລະໄປ.

ຣາຫຸລະ ! ເຈົາຈົງ່ ຈະເຣນີ ອະນຈິ ຈະສນັ ຍາພາວະນາ ເທີນ້ . ເມືອ່ ເຈ້າົ ຈະເຣີນ
ອະນິຈຈະສັນຍາພາວະນາຢ່, ອສັ ສະມມິ ານະ (ຄວາມສາໍ ຄນັ ວາ່ ໂຕຕນົ ແລະຂອງຕນົ ) ຈກັ
ລະໄປ.

- ມ. ມ. ໑໓/໑໔໐/໑໔໕.

ປະຕປິ ະທາເພອື່ ດບັ ສນ້ິ ອາສະວະ ໔ ແບບ

ພິກຂຸ ທ. ! ປະຕປິ ະທາ ໔ ປະການເຫ່ຼົານ້ີມີຢ່ ; ຄືຼ ປະຕບິ ັຕລໍາບາກ ຮ້ໄູ ດູ້ຊູາ້ ໑
ປະຕິບັຕລໍາບາກ ຮູ້ໄດູ້ໄວ ໑ ປະຕບິ ຕັ ສະບາຍ ຮູ້ໄດູ້ຊາູ້ ໑ ປະຕິບັຕສະບາຍ ຮູ້ໄດູ້ໄວ ໑.

ກ. ແບບປະຕບິ ັຕລາໍ ບາກ ປະສບົ ຜົລຊູ້າ

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນນີ ້ີ ພິກຂຸ ເປນັ ຜມ່ ປີ ກົ ກະຕເິ ຫນັ ຄວາມບງໍ່ າມໃນກາຍ ມີ
ສນັ ຍາວ່າມປີ ະຕກິ ລໃນອາຫາຣ ມສີ ນັ ຍາໃນໂລກທງັ ປວງ ໂດຍຄວາມເປນັ ຂອງ
ບໜ່ໍ າູ້ ຍນິ ດີ ເປນັ ຜມ່ ປີ ກົ ກະຕຕິ າມເຫນັ ຄວາມບໍທ່ ຽ່ ງໃນສງັ ຂາຣທງັ ປວງ ມໍຣະນະ
ສນັ ຍາ ກເໍ ປນັ ສງ່ິ ທເ່ີ ຂາົ ຕງ້ັ ໄວດູ້ ແີ ລວູ້ ໃນພາຍໃນ.

໑໔໒໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພິກຂຸນັນ້ ເຂ້າົ ໄປອາໄສທັມ ເປນັ ກໍາລັງຂອງພຣະເສຂະ ໕ ປະການເຫ່ົຼານ້ຢີ ່ ຄຼື ສດັ ທາ
ພະລະ ຫິຣິພະລະ ໂອຕປັ ປະພະລະ ວິຣິຢະພະລະ ປນັ ຍາພະລະ ; ແຕອ່ ນິ ຊຫີ າູ້
ປະການເຫົາຼ່ ນຂ້ີ ອງເຂາົ ນນ້ັ ປາກດົ ວາ່ ອອ່ ນ ຄືຼ ສັດທິນຊີ ວຣິ ິຢນິ ຊີ ສະຕິນຊີ
ສະມາທນິ ຊີ ປັນຍິນຊີ. ເພາະເຫຕທີ່ ອນິ ຊທີ ງັ ຫາູ້ ເຫາ່ົຼ ນີ້ຍັງອອ່ ນ ພກິ ຂຸນ້ນັ ຈງຶ່ ບນັ ລຸ
ອະນນັ ຕະຣຢິ ະກຈິ ຈ໑໌ ເພ່ືອຄວາມດັບສ້ິນອາສະວະ ໄດູ້ຊາູ້ ; ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ເີ ອີ້ນວ່າ
ປະຕບິ ຕັ ລາໍ ບາກ ຮໄູ້ ດ້ຊູ າູ້ .

ຂ. ແບບປະຕບິ ຕັ ລາໍ ບາກ ປະສົບຜລົ ໄວ

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນີນີ້ ພິກຂຸ ເປນັ ຜມ່ ປີ ກົ ກະຕເິ ຫນັ ຄວາມບງໍ່ າມໃນກາຍ ມີ
ສນັ ຍາວາ່ ປະຕກິ ລໃນອາຫາຣ ມສີ ນັ ຍາໃນໂລກທງັ ປວງ ໂດຍຄວາມເປນັ ຂອງບໜໍ່ າູ້
ຍນິ ດີ ເປນັ ຜມ່ ປີ ກົ ກະຕຕິ າມເຫນັ ຄວາມບທໍ່ ່ຽງ ໃນສງັ ຂາຣທງັ ປວງ ມຣໍ ະນະສນັ ຍາ ກໍ
ເປນັ ສ່ງິ ທີເ່ ຂາົ ຕງ້ັ ໄວດູ້ ແີ ລວູ້ ໃນພາຍໃນ. ພິກຂຸນນັ້ ເຂ້າົ ໄປອາໄສທັມ ເປນັ ກໍາລັງ
ຂອງພຣະເສຂະ ໕ ປະການເຫຼ່າົ ນີຢ້ ່ ຄືຼ ສດັ ທາພະລະ ຫິຣພິ ະລະ ໂອຕປັ ປະພະລະ
ວິຣຢິ ະພະລະ ປັນຍາພະລະ ; ແຕອ່ ນິ ຊຫີ າູ້ ປະການເຫາຼົ່ ນຂ້ີ ອງເຂາົ ນນັ້ ປາກດົ ວາ່ ມີ
ປະມານຍງ່ິ (ແກ່ກ້າູ ) ຄືຼ ສດັ ທນິ ຊີ ວິຣິຢິນຊີ ສະຕນິ ຊີ ສະມາທິນຊີ ປັນຍນິ ຊ.ີ ເພາະ
ເຫຕທີ່ ອິນຊທີ ງັ ຫາູ້ ເຫາຼົ່ ນມ້ີ ປີ ະມານຍງິ່ ພກິ ຂຸນັ້ນຈ່ງຶ ບນັ ລອຸ ະນນັ ຕະຣຢິ ະກິຈຈ໌ ເພອ່ື
ຄວາມດັບສິ້ນອາສະວະ ໄດໄູ້ ວ ; ພກິ ຂຸ ທ. ! ນເີ້ ອນ້ີ ວາ່ ປະຕບິ ຕັ ລາໍ ບາກ ຮໄູ້ ດໄູ້ ວ.

ຄ. ແບບປະຕບິ ັຕສະບາຍ ປະສບົ ຜົລຊາູ້

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກໍລະນນີ ້ີ ພິກຂຸ ເພາະສະຫງັດຈາກກາມ ແລະ ອະກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍ
ຈຶ່ງບນັ ລປຸ ະຖມົ ມະຊານ .... ທຕຸ ຢິ ະຊານ .... ຕະຕຢິ ະຊານ .... ຈະຕຕຸ ຖະຊານ (ມີ
ລາຍລະອຽດດ່ັງທສີ່ ະແດງໄວໃູ້ ນບອ່ ນທ່ົວໄປ) ແລວູ້ ແລຢ່.

໑. ອະນັນຕະຣິຢະກິຈຈ໌ ຄືຼ ສະມະຖະແລະວິປັສສະນາ ລວມກໍາລງັ ກນັ ເຮັດໜາູ້ ທ່ຂີ ອງອະຣິຍະມຄັ ຄະ ຕດັ ກເິ ລສ
ບັນລຸມຄັ ຄ໌ຜລົ ຂຶ້ນໄປຕາມລະດບັ ຈົນເຖງິ ຂ້ນັ ສງສຸດ ບໍມ່ ີໄລຍະຫວ່າງຊ້ັນ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂ້ຄໍ ວາມສະຫຸຼບເລອ່ື ງມັຄຄ໌ ໑໔໒໙

ພິກຂຸນນ້ັ ເຂາົ້ ໄປອາໄສທມັ ເປັນກໍາລັງຂອງພຣະເສຂະ ໕ ປະການເຫາົຼ່ ນຢີ້ ່ ຄຼື ສດັ ທາ
ພະລະ ຫິຣິພະລະ ໂອຕັປປະພະລະ ວິຣິຢະພະລະ ປັນຍາພະລະ ; ແຕອ່ ນິ ຊີ ໕
ປະການເຫົ່ຼານຂ້ີ ອງເຂາົ ນນ້ັ ປາກດົ ວາ່ ອອ່ ນ ຄືຼ ສດັ ທນິ ຊີ ວິຣິຢນິ ຊີ ສະຕນິ ຊີ
ສະມາທິນຊີ ປນັ ຍນິ ຊີ. ເພາະເຫຕທີ່ ອນິ ຊີທງັ ຫາູ້ ເຫາົ່ຼ ນຍ້ີ ງັ ອອ່ ນ ພກິ ຂຸນັນ້ ຈງ່ຶ ບນັ ລຸ
ອະນນັ ຕະຣຢິ ະກຈິ ຈ໌ ເພອື່ ຄວາມດບັ ສ້ິນອາສະວະ ໄດຊູ້ າູ້ ; ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ີເອນີ້ ວ່າ
ປະຕບິ ຕັ ສະບາຍ ຮໄູ້ ດຊູ້ າູ້ .

ງ. ແບບປະຕິບຕັ ສະບາຍ ປະສບົ ຜົລໄວ

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກໍລະນນີ ີ້ ພິກຂຸ ເພາະສະຫງັດຈາກກາມ ແລະ ອະກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍ
ຈ່ຶງບນັ ລປຸ ະຖມົ ມະຊານ .... ທຕຸ ຢິ ະຊານ .... ຕະຕຢິ ະຊານ .... ຈະຕຕຸ ຖະຊານ ແລວູ້
ແລຢ່. ພິກຂຸນ້ັນເຂ້າົ ໄປອາໄສທມັ ເປນັ ກໍາລັງຂອງພຣະເສຂະ ໕ ປະການເຫົ່າຼ ນີ້ຢ່ ຄຼື
ສດັ ທາພະລະ ຫິຣພິ ະລະ ໂອຕັປປະພະລະ ວິຣິຢະພະລະ ປັນຍາພະລະ ; ແຕອ່ ນິ ຊີ
໕ ປະການເຫາ່ົຼ ນຂ້ີ ອງເຂາົ ນນັ້ ປາກດົ ວາ່ ມປີ ະມານຍງ່ິ ຄືຼ ສດັ ທນິ ຊີ ວິຣຢິ ນິ ຊີ ສະຕິນຊີ
ສະມາທິນຊີ ປັນຍນິ ຊ.ີ ເພາະເຫຕທີ່ ອິນຊທີ ງັ ຫາູ້ ເຫາ່ົຼ ນມ້ີ ປີ ະມານຍງ່ິ ພກິ ຂຸນນັ້ ຈຶງ່
ບນັ ລອຸ ະນນັ ຕະຣຢິ ະກຈິ ຈ໌ ເພ່ອື ຄວາມດບັ ສິ້ນອາສະວະ ໄດໄູ້ ວ ; ພິກຂຸ ທ. ! ນເ້ີ ອີ້ນວ່າ
ປະຕບິ ຕັ ສະບາຍ ຮໄູ້ ດໄູ້ ວ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເຫົ່ຼານ້ີແລ ປະຕິປະທາ ໔ ປະການ.

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໔໐໒/໑໖໓.

(ບາລີນີ້ ແບງ່ ການປະຕບິ ັຕອອກເປັນ ໒ ຈາໍ ພວກ : ພວກໜງ່ຶ ປະຕິບຕັ ລາໍ ບາກ ຫຍູ້ງຸ ຍາກ
ແບບທເ່ີ ອ້ີນວ່າສັບເປະສັບປະ ເປນັ ຕາຕົກໃຈປະຕກິ ລ ບສ່ໍ ະດວກສະບາຍ ທີ່ລະບໃຸ ນສຕນ້ີວ່າ
ການຕາມເຫັນຄວາມບງ່ໍ າມໃນກາຍ ເປັນຕ້ົນ ; ສ່ວນອກີ ຈາໍ ພວກໜງ່ຶ ນນັ້ ເປນັ ການປະຕິບັຕທ່ີ
ເຍອືຼ ກເຢນັ ເປນັ ສຂຸ ສະບາຍໄປແຕຕ່ ົ້ນ ທີລ່ ະບໃຸ ນສຕນ້ີ ເອີນ້ ວາ່ ເປນັ ການໄດູ້ຊານທັງສ່ີ ; ຕ່າງກັນ
ຢຢ່ ່າງກົງກັນຂ້າູ ມ. ຄົນບາງພວກເໝາະສາໍ ລັບລະບບົ ປະຕິບັຕລາໍ ບາກ ບາງພວກເໝາະສາໍ ລບັ
ລະບບົ ປະຕບິ ັຕສະບາຍ ແຕ່ຈະ ປະສບົ ຜລົ ສາໍ ເລດັ ໄວ ຫຼື ຊາູ້ ນນັ້ ຂນຶ້ ຢກ່ ບັ ອນິ ຊທີ ງັ ຫາູ້ ຂອງເຂາົ ).

໑໔໓໐ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ປະຕປິ ະທາການອບົ ຮມົ ອນິ ຊີ ໓ ລະດບັ

ກ. ລກັ ສະນະແຫງ່ ອິນຊີພາວະນາຊນັ້ ເລີດ

ອານົນທ໌ ! ອິນຊີພາວະນາຊນັ້ ເລດີ (ອະນຕຸ ຕຣາ ອນິ ທະຣຢິ ະພາວະນາ) ໃນ
ອະຣຍິ ະວນິ ຍັ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?

ອານນົ ທ໌ ! ໃນກລໍ ະນີນ້ີ ອາຣມົ ອນັ ເປນັ ທ່ີພໃໍ ຈ - ບເໍ່ ປນັ ທພີ່ ໃໍ ຈ - ທງັ ເປນັ ທພ່ີ ໃໍ ຈ
ແລະບເໍ່ ປນັ ທີ່ພໃໍ ຈ ເກດີ ຂນ້ຶ ແກພ່ ກິ ຂຸ ເພາະເຫນັ ຮບດວູ້ ຍຕາ. ພກິ ຂນຸ ນ້ັ ຮແູ້ ຈງູ້ ເຊນ່ັ ນີ້
ວາ່ “ອາຣມົ ທ່ເີ ກີດຂ້ຶນແລວູ້ ແກເ່ ຮົານີ້ ເປັນສ່ງິ ມີປຈັ ຈັຍປຸງແຕ່ງ (ສັງຂະຕະ) ເປນັ ຂອງ
ຫຍາບໆ (ໂອລາຣິກະ) ເປັນສິ່ງທອ່ີ າໄສເຫຕປັຈຈຍັ ເກີດຂ້ຶນ (ປະຕິຈຈະສະມຸປ
ປັນນະ) ; ແຕ່ມສີ ່ິງພຸູ້ນຊງ່ຶ ລະງບັ ແລະປະນີຕ, ກາ່ ວຄືຼ ອເຸ ປກຂາ” ດັ່ງນີ້. (ເມື່ອຮ້ແູ ຈງູ້
ເຊນ່ັ ນ້ີ) ອາຣມົ ອັນເປັນທພ່ີ ໍໃຈ - ບ່ໍເປັນທີ່ພໃໍ ຈ - ທັງເປນັ ທ່ພີ ໍໃຈແລະ ບໍ່ເປນັ ທີພ່ ໍໃຈ
ບັງເກດີ ຂຶ້ນແກພ່ ິກຂນຸ ນ້ັ ຍອ່ ມດັບໄປໄວ ຄືດຼ ັງ່ ການກະພບິ ຕາຂອງຄົນ ອຸເປກຂາຍັງ
ຄົງດາໍ ຣງົ ຢ.່

ອານນົ ທ໌ ! ອາຣົມອັນເປນັ ທ່ີພໃໍ ຈ-ບໍເ່ ປັນທີພ່ ໃໍ ຈ-ທງັ ເປັນທີ່ພໍໃຈແລະ ບ່ໍເປັນທ່ີ
ພໃໍ ຈ ອັນບງັ ເກີດຂນ້ຶ ແລວູ້ ແກພ່ ິກຂນຸ ັ້ນຍອ່ ມ ດບັ ໄປໄວຄດືຼ ງ່ັ ການກະພບິ ຕາຂອງຄນົ
ອຸເປກຂາຍງັ ຄງົ ເຫອຼື ຢ.່

ອານນົ ທ໌ ! ນແ້ີ ລ ເອ້ີນວາ່ ອິນຊພີ າວະນາຊັນ້ ເລດີ ໃນອະຣິຍະວິນັຍ ໃນກໍລະນີ
ແຫ່ງ ຮບ ທຮ່ີ ແູ້ ຈງູ້ ດວູ້ ຍຈກັ ກຂຸ.

(ກໍລະນແີ ຫ່ງ ສຽງທຮ່ີ ແູ້ ຈງູ້ ດວູ້ ຍໂສຕະ ກນິ່ ທຮ່ີ ແູ້ ຈງູ້ ດວູ້ ຍຄານະ ຣສົ ທຮີ່ ແູ້ ຈງູ້ ດວູ້ ຍຊວິ ຫາ
ໂຜຕຖບັ ພະທຮ່ີ ແູ້ ຈງູ້ ດວູ້ ຍຜວິ ກາຍ ແລະ ທມັ ມາຣມົ ທຮ່ີ ແູ້ ຈງູ້ ດວູ້ ຍໃຈ ກໄໍ ດຕູ້ ຣັດໄວູ້ໂດຍຫກັ ເກນ
ແບບດຽວກັນ ; ຕ່າງກນັ ແຕອ່ ຸປະມາແຫ່ງຄວາມໄວແຫງ່ ການດດີ ນວິ້ ມ,ືຼ

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂ້ໍຄວາມສະຫຸບຼ ເລອ່ື ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໓໑

ໃນກໍລະນແີ ຫ່ງກ່ນິ ປຽບດູ້ວຍຄວາມໄວແຫງ່ ຢົດນາໍ້ ຕກົ ຈາກໃບບວົ , ໃນກໍລະນີແຫງ່ ຣສົ ປຽບ
ດວູ້ ຍ ຄວາມໄວແຫງ່ ນາໍ້ ລາຍ ທຖີ່ ມົ່ ຈາກປາຍລນິ້ ຂອງຄນົ ແຂງແຮງ, ໃນກລໍ ະນແີ ຫງ່ ໂຜຕຖບັ ພະ
ປຽບດ້ວູ ຍ ຄວາມໄວແຫງ່ ການຢຽດແຂນພບັ ແຂນຂອງຄນົ ແຂງແຮງ, ໃນກໍລະນີແຫງ່ ທັມມາຣມົ
ປຽບດູ້ວຍຄວາມໄວແຫງ່ ການແຫງູ້ ຂອງຢາດນາ້ໍ ທຢ່ີ ດົ ລງົ ກະທະເຫກັ ທຮ່ີ ອູ້ ນແດງຢຕ່ ະຫອດວນັ ,
ເຊນັ່ ໃດກເໍ ຊັ່ນນ້ັນ ; ແລ້ວູ ຊົງສະຫຸຼບໃນສດຸ ທູ້າຍວາ່ ນີແ້ ລເອີ້ນວາ່ ອິນຊີພາວະນາຊນ້ັ ເລດີ ໃນ
ອະຣິຍະວິນຍັ ).

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໕໔໒-໕໔໕/໘໕໖-໘໖໑.

(ການທີ່ເອນີ້ ວ່າອິນຊີພາວະນາຊັ້ນເລີດນນ້ັ ໝາຍເຖງິ ການດບັ ໄປຢາ່ ງໄວທ່ສີ ດຸ ຂອງອາຣົມ
ແລະດູວ້ ຍອາໍ ນາດຄວາມຮແູ້ ຈງູ້ ວາ່ ອາຣມົ ນັ້ນໆ ເປັນພຽງສງັ ຂະຕະ ອັນເປັນຂອງຫຍາບ ແລະ
ເປນັ ພຽງສງິ່ ອາໄສກັນ ເກີດຂ້ຶນຕາມທມັ ມະຊາຕ ແລະມສີ ິງ່ ກົງກນັ ຂູ້າມຄືຼ ອເຸ ປກຂາອັນເປັນຂອງ
ລະອຽດ ປະນີຕ ລະງບັ ; ຊ່ຶງທງັ ໝດົ ນີ້ ເປັນທມັ ມະຊັ້ນເລກິ ຈ່ຶງຈັດເປັນຊັນ້ ເລິກສຸດຂອງອນິ ຊີ
ພາວະນາ ໃນທັມວິນຍັ ຂອງພຣະອົງ).

ຂ. ລກັ ສະນະຂອງຜ່ເປນັ ເສຂະປາຕບິ ົດ

ອານນົ ທ໌ ! ບຄຸ ຄົນຜ່ມທີ ມັ ເຄ່ືອງດາໍ ເນີນສະເພາະຕົນ ໃນລະດັບເສຂະ (ເສຂະປາ
ຕິປະດະ) ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?

ອານນົ ທ໌ ! ໃນກລໍ ະນນີ ີ້ ຄວາມພໃໍ ຈ - ຄວາມບພໍ່ ໃໍ ຈ - ທງັ ຄວາມພໃໍ ຈ ແລະ ບ່ໍພໃໍ ຈ
ເກີດຂນຶ້ ແກພ່ ິກຂຸ ເພາະເຫນັ ຮບດວູ້ ຍຈັກກຂຸ .... ຟັງສຽງດູ້ວຍໂສຕະ .... ດົມກ່ນິ
ດູ້ວຍຄານະ .... ຊມີ ຣົສດູ້ວຍຊິວຫາ .... ຖືຼກຕອູ້ ງໂຜຕຖບັ ພະດູ້ວຍຜິວກາຍ .... ຮູ້
ແຈ້ງູ ທັມມາຣມົ ດູວ້ ຍໃຈ. ພິກຂຸນ້ນັ ຍອ່ ມ ຮູ້ສກຶ ອດຶ ອດັ ເປດີ ໜາ່ ຍ ລງັ ກຽດຢດ່ ວູ້ ຍ
ຄວາມພໃໍ ຈ - ຄວາມບພໍ່ ໃໍ ຈ - ທງັ ຄວາມພໃໍ ຈ ແລະ ບພ່ໍ ໃໍ ຈນນັ້ .

ອານນົ ທ໌ ! ເຊ່ນັ ນ້ີແລ ຊື່ວ່າ ບຄຸ ຄນົ ຜມ່ ທີ ມັ ເຄອ່ື ງດາໍ ເນນີ ສະເພາະຕນົ ໃນລະດບັ
ເສຂະ.

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໕໔໖/໘໖໒.

໑໔໓໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(ພຣະອະຣິຍະບຄຸ ຄົນລະດັບເສຂະ ຍັງບເໍ່ ປັນພຣະອຣໍ ະຫັນຕ໌ ຍງັ ຮສູ້ ຶກອຶດອດັ ເປີດໜ່າຍ
ຕ່ໍອາຣົມທ່ີມາກະທົບ ; ເຖງິ ຈກັ ເປັນອິດຖາຣົມຝ່າຍກຸສົລ ເປັນທ່ີຕງ້ັ ແຫ່ງຄວາມຍິນດີພໃໍ ຈ ກໍອດຶ
ອດັ ໃນຖານະທ່ີເປນັ ອາຣົມອນັ ມາກະທົບຕນົ ເພາະຍັງມຄີ ວາມຢດຶ ໝນັ້ ຖຼໝື ນ້ັ (ອປຸ າທານ) ບາງ
ສ່ວນທ່ເີ ຫຼືອຢ່ ; ກາ່ ວອກີ ຢາ່ ງໜ່ຶງກຄໍ ຼື ຍັງມີໂຕຕນົ ເຫອຼື ຢ່ ສໍາລບັ ການຊູນຕູອ້ ງ ຈຶ່ງບໍວ່ ່າງ ບ່ກໍ ູ້ຽງ ບ່ໍ
ສະງົບເຢັນ).

ຄ. ລກັ ສະນະແຫງ່ ຜ່ຈະເຣນີ ອນິ ຊີຂນ້ັ ອະຣຍິ ະ

ອານນົ ທ໌ ! ບຸຄຄົນຜ່ມີອນິ ຊອີ ນັ ອົບຮົມແລູ້ວ ໃນຂ້ັນອະຣິຍະ (ອະຣິຍະພາວິ
ຕນີ ດະຣີຢະ) ເປັນແນວໃດໜໍ ?

ອານນົ ທ໌ ! ໃນກໍລະນນີ ້ີ ຄວາມພໍໃຈ - ຄວາມບພໍ່ ໍໃຈ - ທັງຄວາມພໃໍ ຈ ແລະ ບໍ່ພໃໍ ຈ
ເກດີ ຂນ້ຶ ແກ່ພິກຂຸ ເພາະເຫັນຮບດູ້ວຍຈັກຂຸ .... ຟັງສຽງດ້ວູ ຍໂສຕະ .... ດມົ ກິ່ນດູ້ວຍ
ຄານະ .... ຊີມຣສົ ດູ້ວຍຊິວຫາ .... ຖກືຼ ຕູ້ອງໂຜຕຖັບພະດວູ້ ຍຜວິ ກາຍ .... ຮູ້ແຈູ້ງ
ທມັ ມາຣມົ ດູວ້ ຍໃຈ. ພິກຂນຸ ນັ້ :-

ຖາູ້ ເຂົາຫວັງວາ່ ຈະເປນັ ຜ່ຢ່ຢ່າງມີຄວາມຮູ້ສກຶ ວ່າ ບ່ໍປະຕກິ ລໃນສງິ່ ທ່ີເປັນ
ປະຕກິ ລ (ຄບືຼ ໍພ່ ໃໍ ຈ ຫຼືເປນັ ທຕີ່ ັ້ງຂອງໂທສະ) ດ່ງັ ນ້ີ ເຂົາກໍ ຢຢ່ າ່ ງຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ວາ່
ບປໍ່ ະຕກິ ລ ໃນສງ່ິ ທເ່ີ ປນັ ປະຕກິ ລນນັ້ ໄດູ້.

ຖູາ້ ເຂົາຫວງັ ວ່າ ຈະເປນັ ຜ່ຢ່ຢ່າງມຄີ ວາມຮູສ້ ກຶ ວ່າ ປະຕິກລໃນສງ່ິ ທີ່ບໍ່ປະຕິກລ (ຄຼື
ບ່ເໍ ປັນທຕ່ີ ້ງັ ແຫ່ງໂທສະ ຮອມແຕຈ່ ັກເປນັ ທ່ຕີ ້ັງແຫງ່ ຣາຄະ) ດງັ່ ນ້ີ ເຂາົ ກຈໍ ະ ຢ່ຢາ່ ງຜມ່ ຄີ ວາມ
ຮສູ້ ກຶ ວາ່ ປະຕກິ ລ ໃນສງິ່ ທບີ່ ່ໍປະຕກິ ລນນັ້ ໄດູ້.

ຖາູ້ ເຂົາຫວງັ ວ່າ ຈະເປັນຜ່ຢຢ່ ່າງມີຄວາມຮສູ້ ຶກວາ່ ບປໍ່ ະຕິກລ ທັງໃນສ່ງິ ທ່ີເປັນ
ປະຕິກລແລະ ບໍ່ເປນັ ປະຕກິ ລ ດງ່ັ ນີ້ ເຂົາກໍ ຢຢ່ າ່ ງຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ວາ່ ບປ່ໍ ະຕກິ ລ ທງັ
ໃນສງິ່ ທີ່ເປນັ ປະຕກິ ລແລະ ບປໍ່ ະຕກິ ລນນັ້ ໄດູ້.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂໍຄ້ ວາມສະຫຼຸບເລອ່ື ງມັຄຄ໌ ໑໔໓໓

ຖູ້າເຂົາຫວັງວ່າ ຈະເປັນຜຢ່ ຢ່ ່າງມຄີ ວາມຮູ້ສຶກວາ່ ປະຕກິ ລ ທັງໃນສ່ງິ ທບີ່ ່ໍເປັນ
ປະຕກິ ລແລະສ່ິງທ່ີເປັນປະຕກິ ລ ດງ່ັ ນ້ີ ເຂົາກໍ ຢຢ່ າ່ ງຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ວາ່ ປະຕກິ ລ ທັງ
ໃນສງິ່ ທ່ີບເໍ່ ປນັ ປະຕກິ ລ ແລະສງ່ິ ທເ່ີ ປນັ ປະຕກິ ລນນ້ັ ໄດູ້.

ແລະຖູາ້ ເຂົາຫວັງວາ່ ຈັກເປນັ ຜ່ຢຢ່ ່າງເວນຼ້ັ ຂາດ ຈາກຄວາມຮູ້ສຶກວາ່ ປະຕກິ ລ
ແລະ ບ່ໍປະຕິກລທງັ ສອງຢ່າງເສຍ ແລູວ້ ຢ່ຢາ່ ງຜ່ອເຸ ປກຂາ ມີສະຕິສັມປະຊນັ ຍະ ດ່ັງນີ້
ເຂົາກໍ ຢຢ່ ່າງຜ່ອເຸ ປກຂາ ມີສະຕສິ ັມປະຊນັ ຍະ ໃນສງ່ິ ທີເ່ ປັນປະຕກິ ລ ແລະ
ບປ່ໍ ະຕິກລທງັ ສອງຢ່າງນນັ້ ໄດູ້.

ອານົນທ໌ ! ເຊັນ່ ນ້ີແລ ຊວ່ື ່າ ບຄຸ ຄນົ ຜມ່ ອີ ນິ ຊອີ ນັ ຈະເຣນີ ແລວູ້ ໃນຂນ້ັ ອະຣຍິ ະ.

(ຂນ້ໍ ້ີໝາຍເຖິງ ຜ່ຈະເຣີນອິນຊຈີ ົນບງັ ຄັບຈິຕໄດູ້ ໃນກໍລະນທີ ່ີກ່ຽວກບັ ຄວາມເປັນປະຕິກລ
ຄວາມບປໍ່ ະຕກິ ລ ແລະຄວາມພົ້ນຈາກຄວາມໝາຍ ແຫງ່ ຄວາມເປນັ ປະຕກິ ລ ແລະ ບໍ່ປະຕິກລ
ຈຶງ່ ສາມາດບັງຄບັ ຈິຕ ຄວບຄມຸ ຈຕິ ບໍໃ່ ຫູ້ເກດີ ຄວາມຍິນດີ ຍນິ ຮູ້າຍ ແຕ່ຢດ່ ູ້ວຍອເຸ ປກຂາໄດູ້ເຖິງທີ່
ສດຸ . ເຂ້ົາໃຈວາ່ ເຖງິ ຈະຍງັ ບ່ໍເປັນພຣະອໍຣະຫັນຕ໌ ກໍສາມາດເຮດັ ໄດູ້.

ອກີ ຢ່າງໜ່ຶງ ຜ່ສກຶ ສາຈ່ົງສງັ ເກດໃຫເູ້ ຫນັ ຄວາມໝາຍຂອງຄາໍ ວາ່ ເສຂະ ຈາກຂໍ້ຄວາມໃນ
ເລອື່ ງຂາູ້ ງເທງິ ແລະ ຄວາມໝາຍຂອງຄາໍ ວາ່ ອະຣຍິ ະ ຈາກຂ້ໍຄວາມໃນເລ່ືອງນ,ີ້ ວາ່ ຈະຕາ່ ງກນັ
ແນວໃດ).

ອານົນທ໌ ! ດູ້ວຍອາການເຊັນ່ ນແີ້ ລ ເປນັ ອນັ ວ່າ ອະນຕຸ ຕະຣະອນິ ຊພີ າວະນາໃນ
ອະຣຍິ ະວນິ ຍັ ເຮາົ ສະແດງແລູ້ວແກເ່ ຈາົ້ . ເສຂະປາຕບິ ດົ ເຮາົ ກສໍ ະແດງແລວູ້ ແກເ່ ຈ້ົາ.
ອະຣຍິ ະພາວຕິ ນິ ຊີ ເຮົາກສໍ ະແດງແລວູ້ ແກ່ເຈົ້າ. ອານົນທ໌ ! ກິຈຈ໌ອັນໃດທ່ີສາສດາຜ່
ເອັນດ ສະແຫວງຫາປະໂຍຊນ໌ເກືອ້ ກນ ອາໄສຄວາມເອັນດແລູ້ວ ຈກັ ເຮດັ ແກ່ສາວກົ
ທັງຫາຍ ; ກຈິ ຈອ໌ ັນນນັ້ ເຮົາໄດ້ເູ ຮດັ ແລວູ້ ແກເ່ ຈ້ົາທັງຫາຍ. ອານົນທ໌ ! ນັ້ນເຫງົ້າໄມູ້
ທງັ ຫາຍ ນັ້ນເຮອຼື ນຫວາ່ ງທງັ ຫາຍ. ອານົນທ໌ ! ພວກເຈາົ້ ຈົ່ງພຽນເຜາົ ກິເລສ, ຢ່າໄດູ້
ປະມາດ. ພວກເຈົາ້ ທງັ ຫາຍ ຢ່າໄດູເ້ ປັນຜ່ທຕ່ີ ອູ້ ງຮອູ້ ນໃຈໃນພາຍຫງັ ເລີຍ. ນ້ີແລ
ເປນັ ວາຈາເຄອ່ື ງພາ່ໍ ສອນພວກເຈ້າົ ທງັ ຫາຍຂອງເຮາົ .

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໕໔໖-໕໔໗/໘໖໓-໘໖໕.

໑໔໓໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ປະຕປິ ະທາເພອ່ື ບນັ ລຸອະຣະຫນັ ຕະຜົລຂອງຄນົ ເຈບັ ໄຂູ້

ພິກຂຸ ທ. ! ທມັ ຫາູ້ ປະການ ບເ່ໍ ວນ້ັຼ ຫາ່ ງໄປເສຍຈາກຄນົ ເຈບັ ໄຂູ້ ທບຸ ພນົ ລະພາບ
ຄນົ ໃດ ຂໍ້ນເີ້ ປັນສ່ງິ ທເ່ີ ຂາົ ຜ່ນັນ້ ຍ່ອມຫວັງໄດຄູ້ ຼື : ເຂາົ ຈກັ ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈູ້ງໄດຊູ້ ່ຶງເຈໂຕ
ວມິ ຕຸ ຕປິ ນັ ຍາວມິ ຕຸ ຕິ ອນັ ຫາອາສະວະບໄ່ໍ ດູ້ ເພາະຄວາມດັບສິ້ນໄປແຫ່ງອາສະວະ
ທັງຫາຍ ດວູ້ ຍປນັ ຍາອັນຍງ່ິ ເອງໃນທຕິ ຖະທັມນີ້ ເຂົ້າເຖິງແລູ້ວແລຢ່ ຕໍກ່ າລບດ່ໍ ນົ
ນານແທແູ້ ລ. ທັມຫາູ້ ປະການນັນ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກໍລະນີນີ້ ພກິ ຂຸ :-

ເປນັ ຜມ່ ປີ ກົ ກະຕຕິ າມເຫນັ ຄວາມບງ່ໍ າມໃນກາຍ ຢ່ ;
ເປນັ ຜມ່ ປີ ກົ ກະຕສິ າໍ ຄນັ ວາ່ ປະຕກິ ລໃນອາຫາຣ ຢ່ ;
ເປນັ ຜມ່ ປີ ກົ ກະຕສິ າໍ ຄນັ ວາ່ ບໍ່ໜູ້າຍນິ ດໃີ ນໂລກທງັ ປວງ ຢ່ ;
ເປນັ ຜມ່ ປີ ກົ ກະຕຕິ າມເຫນັ ຄວາມບທ່ໍ ່ຽງໃນສງັ ຂາຣທງັ ປວງ ຢ່ ;
ມຣໍ ະນະສນັ ຍາອນັ ເຂາົ ຕງ້ັ ໄວດູ້ ແີ ລວູ້ ໃນພາຍໃນ ຢ່.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ທມັ ຫູ້າປະການ ບເ່ໍ ວ້ນັຼ ຫາ່ ງໄປເສຍຈາກຄນົ ເຈັບໄຂູ້ ທຸບພນົ ລະພາບ
ຄນົ ໃດ ຂ້ໍນ້ີເປັນສງິ່ ທເ່ີ ຂົາຜ່ນັ້ນຍອ່ ມຫວັງໄດຄູ້ ືຼ : ເຂາົ ຈກັ ເຮັດໃຫູ້ແຈ້ງູ ໄດູ້ ຊຶ່ງເຈໂຕ
ວິມຕຸ ຕິ ປັນຍາວມິ ຸຕຕິ ອນັ ຫາອາສະວະບໄ່ໍ ດູ້ ເພາະຄວາມດັບສິ້ນໄປແຫງ່ ອາສະວະ
ທັງຫາຍ ດວູ້ ຍປັນຍາອັນຍ່ງິ ເອງໃນທຕິ ຖະທມັ ນ້ີ ເຂາົ້ ເຖງິ ແລູ້ວແລຢ່ ຕກ່ໍ າລບ່ດໍ ົນ
ນານແທແູ້ ລ.

- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໑໖໐/໑໒໑.

[ທັມທັງຫາູ້ ປະການນ້ີໃນສຕອ່ນື (ປັນຈກ. ອັງ. ໒໒/໙໔/໖໙) ຕຣັດໄວູ້ບໍສ່ ະເພາະຄນົ ເຈັບໄຂູ້
ແຕຕ່ ຣັດໄວສູ້ າໍ ລັບຄນົ ທວ່ົ ໄປ ວາ່ ເປັນທມັ ທ່ເີ ມ່ືອຈະເຣີນ ເຮດັ ໃຫູຫ້ າຍແລ້ວູ ຈັກເປນັ ໄປພູ້ອມເພື່ອ
ເບອື່ ໜ່າຍ ຄາຍກໍາໜັດ ດັບສະນິດ ສະງົບລະງບັ ຮູ້ຍງິ່ ຮູ້ພູ້ອມ ແລະ ນບິ ພານໂດຍສ່ວນດຽວ.

ສຕຕໄໍ່ ປອີກ (໒໒/໙໕/໗໐) ຕຣດັ ວາ່ ເມອື່ ຈະເຣນີ ເຮັດໃຫູ້ຫາຍແລວູ້ ເປນັ ໄປເພືອ່ ດັບສ້ິນ
ອາສະວະທງັ ຫາຍ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂຄ້ໍ ວາມສະຫບຸຼ ເລອ່ື ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໓໕

ອີກສຕຕໄໍ່ ປ (໒໒/໙໕/໗໑) ຕຣັດວາ່ ເມອ່ື ຈະເຣີນເຮັດໃຫູຫ້ າຍແລວູ້ ມີເຈໂຕວມິ ຸຕຕິ ແລະ
ປນັ ຍາວມິ ຸຕຕິເປນັ ຜລົ ເປັນອານສິ ງົ ສ໌].

ອງົ ຄສ໌ ບິ ຫາູ້ ເພອ່ື ການທາໍ ລາຍເປອຼື ກຂອງອະວຊິ ຊາ

(ມງຸ່ ຜລົ ຢາ່ ງດຽວກບັ ມັຊຊມິ າປະຕປິ ະທາ)

(ພກິ ຂຸ ລະຕະປຂງຶ ຈຕິ ທງັ ຫາູ້ ປະການເສຍໄດູ້ ຄືຼ ບໍ່ສົງໄສໃນພຣະພດຸ ພຣະທມັ ພຣະສງົ ຄ໌
ສິກຂາ ມຈີ ິຕບ່ໍຄຽດແຄ້ນູ ໃນເພ່ືອນສະພຣມົ ມະຈາຣີ ; ແລະ ຖອນສງ່ິ ຜກພນັ ຈຕິ ຫາູ້ ປະການ ເສຍ
ໄດູ້ ຄືຼ ບກ່ໍ ໍາໜັດໃນກາມ ບໍ່ກໍາໜັດໃນກາຍ ບໍ່ກໍາໜັດໃນຮບ ບໍ່ເຫັນແກນ່ ອນ ບໍ່ປະພຶຕພຣົມມະ
ຈັນຣຍ໌ ເພາະປາຖນາຄວາມເປນັ ເທບ ; ລວມສບິ ປະການ ໄດູ້ແລູ້ວ :-)

ພກິ ຂນຸ ັ້ນ ຈະເຣນີ ອດິ ທບິ າດ (ສປີ່ ະການ) ອັນປະກອບພູອ້ ມດູ້ວຍທມັ ເຄອ່ື ງ
ປຸງແຕງ່ ມສີ ະມາທອິ າໄສສັນທະ - ວິຣຢິ ະ - ຈິຕຕະ - ວມິ ັງສາ ເປັນປະທານກິຈຈ໌ ມີ
ອສຸ ໂສລະຫີ (ຄວາມພຽນມປີ ະມານໂດຍຍິ່ງ) ເປນັ ທຫີ າູ້ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸນນັ້ ປະກອບພອູ້ ມດູ້ວຍອົງຄສ໌ ິບຫູາ້ ລວມທງັ ອສຸ ໂສລະຫີ
ດ່ັງນແີ້ ລູ້ວ ເປນັ ຜ່ຄວນເພອື່ ເຈາະແທງກິເລສ ເພອ່ື ຮພູ້ ອູ້ ມ ເພອື່ ເຖງິ ທບັ ໂຢຄກັ
ເຂມະທມັ ອັນບມ່ໍ ທີ ມັ ອ່ືນຍງ່ິ ກວ່າ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ປຽບເໝືຼອນໜ່ວຍໄຂ່ ໘ ໜວ່ ຍ ໑໐ ໜວ່ ຍ ໑໒ ໜວ່ ຍ ອັນແມ່ໄກ່ນອນ
ທັບ ກົກ ຟັກດວູ້ ຍດີແລູ້ວ, ໂດຍທີແ່ ມໄ່ ກ່ບຕ່ໍ ້ອູ ງຕັງ້ ຄວາມປາຖນາວ່າ “ລກໄກເ່ ຫາ່ຼົ ນີ້
ຈງ່ົ ທໍາລາຍເປຼອື ກໄຂ່ ດວູ້ ຍເລັບຕີນ ດູ້ວຍປາຍສບົ ແລວູ້ ອອກມາໂດຍສະຫວັດດີ
ເທ້ີນ” ດ່ັງນ້ີ ລກໄກ່ເຫົາ່ຼ ນັນ້ ກສໍ າມາດທາໍ ລາຍເປືຼອກໄຂ່ ດວູ້ ຍເລບັ ຕີນ ດ້ວູ ຍປາຍສົບ
ອອກມາໄດໂູ້ ດຍສະຫວັດດີ ເຊັນ່ ໃດ ; ພິກຂຜຸ ່ປະກອບດູ້ວຍອົງຄສ໌ ບິ ຫູ້າ ພູ້ອມທັງ
ອຸສໂສລະຫເີ ຊ່ນັ ນີແ້ ລວູ້ ກໍສາມາດເພອື່ ເຈາະແທງກເິ ລສ ເພືອ່ ຮູ້ພອູ້ ມ ເພ່ືອເຖິງ
ທັບໂຢຄະເຂມະທັມ ອັນບມໍ່ ີທັມອນື່ ຍງ່ິ ກວ່າໄດູ້ເອງ, ເຊັ່ນນັນ້ ເໝອືຼ ນກນັ .

- ມ. ມ. ໑໒/໒໑໐/໒໓໓.

໑໔໓໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ສຂຸ ະໂສມະນສັ ສະທເ່ີ ປນັ ໄປເພອື່ ດບັ ສນ້ິ ອາສະວະ

(ມັຊຊິມາປະຕປິ ະທາທແ່ີ ສນສຂຸ )

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂປຸ ະກອບດວູ້ ຍທມັ ໖ ປະການ ຍອ່ ມເປນັ ຜອ່ ງັ່ ໄປດູ້ວຍສຸຂ ແລະ
ໂສມະນສັ ສະ ໃນທິຕຖະທມັ ນີ້ແລ ; ແລະການກາໍ ເນີດຂອງເຂົານ້ັນ ຈກັ ເປນັ ການ
ປາຣົບ ເພອື່ ຄວາມດັບສ້ິນໄປແຫງ່ ອາສະວະດູ້ວຍ. ທມັ ໖ ປະການ ເຫາົ່ຼ ໃດໜໍ ? ພິກຂຸ
ທ. ! ທມັ ຫົກປະການຄືຼ ພິກຂຸໃນກໍລະນນີ ້ີ :-

ເປັນ ທມັ ມະຣາໂມ (ມທີ ມັ ເປນັ ທມ່ີ າຍິນດີ) ;
ເປັນ ພາວະນາຣາໂມ (ມີການຈະເຣີນພາວະນາເປນັ ທມ່ີ າຍນິ ດ)ີ ;
ເປນັ ປະຫານາຣາໂມ (ມີການລະກິເລສເປັນທ່ີມາຍິນດີ) ;
ເປັນ ປະວເິ ວກາຣາໂມ (ມີຄວາມສະງດັ ຈາກໂຢຄະທມັ ເປນັ ທີ່ມາຍິນດ)ີ ;
ເປນັ ອບັ ພະຢາປຊັ ຊາຣາໂມ (ມີທັມອນັ ບໍ່ບຽດບຽນເປັນທີມ່ າຍິນດ)ີ ;
ເປັນ ນິບປະປນັ ຈາຣາໂມ (ມທີ ມັ ອັນບໍ່ສ້າູ ງຄວາມຊັກຊູ້າເປັນທ່ີມາຍິນດ)ີ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸປະກອບດູ້ວຍທັມ ໖ ປະການເຫຼາົ່ ນ້ີແລ ຍ່ອມເປັນຜ່ອ່ງັ ໄປດູ້ວຍ
ສຸຂແລະໂສມະນັສສະ ໃນທິຕຖະທມັ ແລ ; ແລະການກາໍ ເນດີ ຂອງເຂາົ ນັ້ນ ຈກັ ເປັນ
ການປາຣົບ ເພອ່ື ຄວາມດບັ ສິ້ນໄປແຫງ່ ອາສະວະດູ້ວຍ.

- ສກັ ກ. ອງັ . ໒໒/໔໘໐/໓໔໙.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂ້ຄໍ ວາມສະຫຼບຸ ເລອື່ ງມັຄຄ໌ ໑໔໓໗

ຄວາມເຢນັ ທບີ່ ມ່ໍ ີອນັ ໃດເຢນັ ຍງ່ິ ໄປກວ່າ

ກ. ພວກທບ່ີ ເ່ໍ ຮດັ ຄວາມເຢນັ

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸປະກອບດູວ້ ຍທັມ ໖ ປະການ ເປັນຜ່ບ່ໍຄວນເພອື່ ເຮັດໃຫແູ້ ຈູງ້ ຊ່ຶງ
ຄວາມເຢັນ ອັນບ່ມໍ ີອນື່ ຍງິ່ ກວ່າ. ທມັ ໖ ປະການເຫົ່ຼາໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ທມັ ຫົກ
ປະການຄຼື : ພິກຂໃຸ ນກລໍ ະນນີ ້ີ :-

ບ່ໍຂ່ມົ ຈິຕ ໃນສະໄໝທ່ຄີ ວນຂມ່ົ (ນະ ນິຄຄະເຫຕັບພງັ ) ;
ບປ່ໍ ະຄອງຈິຕ ໃນສະໄໝທີ່ຄວນປະຄອງ (ນະ ປຄັ ຄະເຫຕບັ ພງັ ) ;
ບເໍ່ ຮດັ ຈິຕໃຫູ້ຊ່ືນບານ ໃນສະໄໝທຄີ່ ວນເຮດັ ຈິຕໃຫ້ຊູ ່ືນບານ (ນະ ສັມປະຫັງສິ
ຕັບພງັ ) ;
ບໍເ່ ຂົາ້ ໄປເພ່ັງຢ່າງຍິ່ງຊງ່ຶ ຈິຕ ໃນສະໄໝທ່ີຄວນເຂາົ້ ໄປເພ່ັງຢາ່ ງຍງິ່ (ນະ ອັຊຊຸ
ເປກຂິຕັບພັງ) ;
ເປັນຜ່ມີຈິຕນ້ອູ ມໄປໃນທມັ ຕາ່ໍ ຊາມ (ຫນີ າດິມຸຕຕິໂກ) ; ແລະ
ເປນັ ຜ່ຍິນດຍີ ງ່ິ ໃນ ສກັ ກາຢະ (ສກັ ກາຢາພຣິ ະໂຕ).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸປະກອບດູ້ວຍທັມ ໖ ປະການ ເຫ່ຼົານີ້ແລູວ້ ເປນັ ຜ່ບຄ່ໍ ວນເພອື່ ເຮັດ
ໃຫແູ້ ຈ້ງູ ຊຶ່ງຄວາມເຢັນ ອັນບໍ່ມີອ່ນື ຍ່ງິ ກວ່າ

໑໔໓໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຂ. ພວກທເີ່ ຮດັ ຄວາມເຢນັ

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂປຸ ະກອບດວູ້ ຍທມັ ໖ ປະການ ເປນັ ຜຄ່ ວນເພອື່ ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ ຊງຶ່
ຄວາມເຢນັ ອນັ ບມໍ່ ອີ ນື່ ຍງິ່ ກວ່າ. ທັມ ໖ ປະການເຫາົ່ຼ ໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ທັມຫົກ
ປະການຄືຼ : ພິກຂໃຸ ນກລໍ ະນນີ ້ີ :-

ຂມົ່ ຈຕິ ໃນສະໄໝທຄີ່ ວນຂມ່ົ (ນິຄຄະເຫຕບັ ພງັ ) ;
ປະຄອງຈຕິ ໃນສະໄໝທຄີ່ ວນປະຄອງ (ປັຄຄະເຫຕບັ ພັງ) ;
ເຮັດຈຕິ ໃຫູ້ຊືນ່ ບານ ໃນສະໄໝທຄ່ີ ວນເຮັດຈຕິ ໃຫູ້ຊນື່ ບານ (ສັມປະຫງັ ສິຕັບພັງ) ;
ເຂາົ້ ໄປເພງັ່ ຢ່າງຍງ່ິ ຊງ່ຶ ຈຕິ ໃນສະໄໝທຄີ່ ວນເຂາ້ົ ໄປເພັ່ງຢາ່ ງຍງິ່ (ອຊັ ຊເຸ ປກຂິ
ຕບັ ພັງ) ;
ເປນັ ຜມ່ ີຈຕິ ນອູ້ ມໄປໃນທມັ ປະນຕີ (ປະນຕີ າດມິ ຕຸ ຕິໂກ) ; ແລະ
ເປນັ ຜຍ່ ນິ ດຍີ ່ງິ ໃນ ນບິ ພານ (ນບິ ພານາພຣິ ະໂຕ).

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸປະກອບດູ້ວຍທັມ ໖ ປະການ ເຫ່າຼົ ນ້ແີ ລວູ້ ເປນັ ຜ່ຄວນເພອ່ື ເຮັດ
ໃຫແູ້ ຈ້ງູ ຊ່ຶງ ຄວາມເຢນັ ອນັ ບມ່ໍ ອີ ນ່ື ຍງ່ິ ກວ່າ ແລ.

- ສກັ ກ. ອງັ . ໒໒/໔໘໔/໓໕໖.

(ຜ່ສກຶ ສາຈົງ່ ສັງເກດໃຫເູ້ ຫັນວ່າ ໃນບອ່ ນນີ້ຊົງສະແດງ ສັກກາຢະ ໄວູໃ້ ນຖານະເປັນສິງ່ ທ່ີ
ກົງກັນຂູາ້ ມຈາກ ນິບພານ, ຊຶ່ງສະແດງໃຫູ້ເຫັນວາ່ ທງັ ສອງຢ່າງເປັນທ່ີຕ້ັງແຫງ່ ຄວາມຍນິ ດີໄດູ້
ໂດຍທກໍ່ ນັ ແລູ້ວແຕວ່ ່າຈັກເປັນຝາ່ ຍຜິດ ຫຝືຼ າ່ ຍຖກືຼ ).

ປະຕປິ ະທາການບນັ ລຸອຣໍ ະຫນັ ຕ໌ ຫອືຼ ະນາຄາມໃີ ນພົບປັຈຈຸບນັ

ພິກຂຸ ທ. ! ບຸຄຄນົ ໃດບຄຸ ຄົນໜງ່ຶ ຈະເປັນພກິ ຂຸ ຫືຼພກິ ຂນຸ ກີ ໍຕາມ ຈະເຣນີ ເຮັດໃຫູ້
ຫາຍຊງ່ຶ ທມັ ໕ ປະການ ; ຜ່ນ້ນັ ຍ່ອມຫວັງຜລົ ແນວໃດແນວໜ່ຶງໄດູ້ ໃນບນັ ດາຜລົ
ທງັ ຫາຍສອງຢາ່ ງ ກ່າວຄຼື ອະຣະຫນັ ຕະຜລົ ໃນທຕິ ຖະທມັ (ພບົ ປັຈຈຸບັນ) ນ້ັນແລ, ຫືຼ
ວ່າ ອະນາຄາມຜີ ລົ ເມື່ອຍັງມີອປຸ ະທິ (ເຊ້ືອ) ເຫຼອື ຢ່.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂຄໍ້ ວາມສະຫບຼຸ ເລອື່ ງມັຄຄ໌ ໑໔໓໙

ພກິ ຂຸ ທ. ! ທມັ ໕ ປະການນນັ້ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ຫູ້າປະການຄືຼ ພິກຂຸໃນກລໍ ະນນີ ີ້ :-

ມສີ ະຕອິ ນັ ຕນົ ເຂາ້ົ ໄປຕງັ້ ໄວດູ້ ແີ ລວູ້ ໃນພາຍໃນນນັ້ ແລ ເພອ່ື ເກດີ ປນັ ຍາ
ຮຄູ້ ວາມເກດີ ຂນຶ້ ແລະດບັ ໄປແຫງ່ ທມັ ທງັ ຫາຍ ໑ ;

ມປີ ກົ ກະຕຕິ າມເຫນັ ຄວາມບງ່ໍ າມໃນກາຍ ໑ ;
ມຄີ ວາມສາໍ ຄນັ ວາ່ ປະຕກິ ລໃນອາຫາຣ ໑ ;
ມຄີ ວາມສາໍ ຄນັ ວາ່ ໃນໂລກທງັ ປວງບມ່ໍ ຫີ ຍງັ ທໜີ່ າູ້ ຍນິ ດີ ໑ ;
ມປີ ກົ ກະຕເິ ຫນັ ຄວາມບທ່ໍ ່ຽງໃນສງັ ຂາຣທງັ ປວງ ໑.

ພິກຂຸ ທ. ! ບຸຄຄນົ ໃດບຄຸ ຄນົ ໜງ່ຶ ຈະເປັນພກິ ຂຸ ຫຼືພກິ ຂນຸ ີກໍຕາມ ຈະເຣນີ ເຮັດໃຫູ້
ຫາຍຊງຶ່ ທັມ ໕ ປະການເຫຼົ່ານ້ີ ; ຜ່ນນ້ັ ຍ່ອມຫວັງຜລົ ແນວໃດແນວໜງຶ່ ໄດູ້ ໃນບນັ ດາ
ຜລົ ທງັ ຫາຍສອງຢ່າງ ກ່າວຄຼື ອະຣະຫນັ ຕະຜລົ ໃນທຕິ ຖະທມັ (ພົບປຈັ ຈຸບັນ) ນ້ັນແລ,
ຫືຼວາ່ ອະນາຄາມີຜລົ ເມ່ືອຍັງອຸປະທິເຫຼືອຢ່ ແລ.

- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໑໖໑/໑໒໒.

ໝວດ ສ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ອປຸ ະມາທມັ ຂອງມຄັ ຄະ

ລະວງັ ມຄັ ຄະພາວະນາ : ມທີ ງັ ຜດິ ແລະຖກຼື

(ຝາ່ ຍຜິດ)

ພິກຂຸ ທ. ! ເດືຼອຍແຫງ່ ເມດັ ເຂາົ້ ສາລີ ຫືຼເດຼືອຍແຫງ່ ເມັດເຂ້ົາຍະວະ ທີ່ວາງໄວູບ້ ຖໍ່ ຼືກ
ລວງ ຈກັ ປັກມືຼ ຫືຼປັກຕີນທຢີ່ ຽບລງົ ໄປ ຫືຼຈັກເຮັດເລືຼອດໃຫູ້ຫໍ້ຂ້ນຶ ມາ ໄດູ້ນັນ້ : ນ້ນັ
ບເໍ່ ປັນຖານະທ່ມີ ີໄດ.ູ້ ຂ້ນໍ ້ນັ ເພາະເຫຕໃດໜໍ ? ເພາະເຫຕວ່າ ເດອຼື ຍແຫງ່ ເມດັ ເຂົາ້
ເຫົຼາ່ ນນ້ັ ວາງໄວູບ້ ່ຖໍ ຼືກລວງ (ສາໍ ລັບທີ່ຈະປັກ), ຂ້ໍນ້ີເຊ່ັນໃດ ; ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມອ່ື ທຕິ ຖເິ ປນັ
ສງ່ິ ທຕ່ີ ງ້ັ ໄວຜູ້ ດິ ມຄັ ຄະພາວະນາ ເປນັ ສງິ່ ທ່ີທຕ່ີ ງ້ັ ໄວຜູ້ ດິ ແລວູ້ ພິກຂຸນັ້ນ ຈກັ ທາໍ ລາຍ
ອະວິຊຊາ ຈກັ ເຮດັ ອະວຊິ ຊາໃຫເູ້ ກດີ ຂນຶ້ ຫືຼ ຈກັ ເຮດັ ນບິ ພານໃຫແູ້ ຈງູ້ ໄດູນ້ ນັ້ : ນນ້ັ
ບເໍ່ ປນັ ຖານະທມ່ີ ໄີ ດູ້. ຂໍ້ນນັ້ ເພາະເຫຕໃດໜໍ ? ເພາະເຫຕວ່າ ທິຕຖິເປັນສ່ິງທຕີ່ ງັ້ ໄວູ້
ຜດິ , ເຊນັ່ ນ້ັນເໝຼືອນກນັ .

໑໔໔໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(ຝາ່ ຍຖກຼື )

ພິກຂຸ ທ. ! ເດືອຼ ຍແຫ່ງເມດັ ເຂ້າົ ສາລີ ຫືຼ ເດືອຼ ຍແຫ່ງເມັດເຂ້ົາຍະວະ ທ່ີວາງຢ່ຖຼືກ
ລວງ ຈັກປກັ ມຼື ຫືຼປກັ ຕນີ ທີຢ່ ຽບລງົ ໄປ ຫືຼຈັກເຮັດເລຼືອດໃຫຫູ້ ໍ້ຂຶ້ນມາ ໄດູນ້ ນ້ັ : ນນ້ັ ເປັນ
ຖານະທ່ມີ ີໄດູ້. ຂໍ້ນນັ້ ເພາະເຫຕໃດໜໍ ? ເພາະເຫຕວ່າ ເດອືຼ ຍແຫງ່ ເມັດເຂ້ົາເຫາ່ົຼ ນັ້ນ
ວາງຢ່ຖືກຼ ລວງ (ສໍາລບັ ທຈີ່ ະປັກ), ຂນໍ້ ້ີເຊ່ັນໃດ ; ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມອື່ ທຕິ ຖເິ ປນັ ສງ່ິ ທຕ່ີ ງ້ັ ໄວຖູ້ ກືຼ
ມຄັ ຄະພາວະນາ ເປນັ ສງິ່ ທຕີ່ ງ້ັ ໄວຖູ້ ກືຼ ແລວູ້ ພິກຂຸນນ້ັ ຈກັ ທາໍ ລາຍອະວຊິ ຊາ ຈະ ເຮດັ
ວຊິ ຊາໃຫເູ້ ກດີ ຂນຶ້ ຫືຼ ຈກັ ເຮດັ ນບິ ພານໃຫແູ້ ຈງູ້ ໄດູ້ ນັ້ນ : ນັ້ນ ເປນັ ຖານະທມ່ີ ໄີ ດູ້. ຂ້ໍ
ນ້ັນ ເພາະເຫຕໃດໜໍ ? ເພາະເຫຕວ່າ ທິຕຖິເປັນສ່ິງທຕີ່ ້ັງໄວູ້ຖືຼກ, ເຊ່ນັ ນນັ້ ເໝອືຼ ນກນັ .

ພິກຂຸ ທ. ! ແນວໃດໜໍ ທເ່ີ ອນີ້ ວາ່ ເມອ່ື ທຕິ ຖຕິ ງ້ັ ໄວຖູ້ ກຼື ມຄັ ຄະພາວະນາ ຕງ້ັ ໄວຖູ້ ກຼື
ແລວູ້ ພກິ ຂນຸ ນັ້ ຈກັ ທາໍ ລາຍອະວິຊຊາ ຈກັ ເຮດັ ວິຊຊາໃຫເູ້ ກດີ ຂນ້ຶ ຫຼືຈກັ ເຮດັ ນບິ ພານ
ໃຫແູ້ ຈງູ້ ໄດູ້ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂໃຸ ນກໍລະນນິ ້ີ ຈະເຣນີ ສັມມາທິຕຖິ ອນັ ອາໄສວເິ ວກ
ອາໄສວິຣາຄະ ອາໄສນໂິ ຣດ ນອູ້ ມໄປເພອື່ ການສະລດັ ອອກ (ຊງຶ່ ອຸປາທານຂນັ ທ)໌ ;
ຈະເຣນີ ສັມມາສັງກປັ ປະ .... ; ຈະເຣີນສັມມາວາຈາ .... ; ຈະເຣນີ ສມັ ມາກັມມນັ ຕະ
.... ; ຈະເຣນີ ສມັ ມາອາຊີວະ .... ; ຈະເຣີນສມັ ມາວາຢາມະ .... ; ຈະເຣີນສມັ ມາສະຕິ
.... ; ຈະເຣີນສັມມາສະມາທິ ອນັ ອາໄສວິເວກ ອາໄສວິຣາຄະ ອາໄສນິໂຣດ ນູອ້ ມໄປ
ເພ່ອື ການສະລັດອອກ (ຊຶງ່ ອປຸ າທານຂນັ ທ໌). ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຊັ່ນນ້ີແລ ຄຼືຂທ້ໍ ກ່ີ າ່ ວວ່າ
ເມ່ືອທິຕຖິຕງ້ັ ໄວຖູ້ ືກຼ ມັຄຄະພາວະນາຕ້ັງໄວ້ຖູ ກືຼ ແລ້ວູ ພິກຂນຸ ນັ້ ຈກັ ທາໍ ລາຍອະວິຊຊາ
ຈກັ ເຮດັ ວຊິ ຊາໃຫູເ້ ກີດຂນ້ຶ ຫຼືຈັກເຮັດນິບພານໃຫູ້ແຈ້ງູ ໄດູ້.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໑໓/໔໒-໔໔.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂຄ້ໍ ວາມສະຫຸຼບເລອື່ ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໔໑

ພາວະແຫງ່ ຄວາມຖກືຼ - ຜດິ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຮົາຈັກສະແດງ ພາວະແຫງ່ ຄວາມຜດິ (ມຈິ ສັຕຕະ) ແລະ ພາວະແຫງ່
ຄວາມຖກືຼ (ສມັ ມຕັ ຕະ) ພວກເຈົ້າຈ່ົງຟງັ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພາວະແຫງ່ ຄວາມຜດິ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ໄດ້ແູ ກສ່ ່ງິ ເຫາ່ຼົ ນ້ີຄຼື : ມິຈສາທິຕຖິ
ມິຈສາສງັ ກັປປະ ມິຈສາວາຈາ ມຈິ ສາກັມມນັ ຕະ ມິຈສາອາຊວີ ະ ມິຈສາວາຢາມະ
ມິຈສາສະຕິ ມຈິ ສາສະມາທິ. ພິກຂຸ ທ. ! ນີ້ເຮົາກ່າວວາ່ ພາວະແຫງ່ ຄວາມຜິດ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພາວະແຫງ່ ຄວາມຖກຼື ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ໄດູ້ແກ່ສ່ິງເຫຼາ່ົ ນີຄ້ ຼື : ສັມມາ
ທິຕຖິ ສັມມາສັງກັປປະ ສມັ ມາວາຈາ ສັມມາກັມມນັ ຕະ ສັມມາອາຊີວະ ສັມມາວາຢາມະ
ສມັ ມາສະຕິ ສມັ ມາສະມາທ.ິ ພກິ ຂຸ ທ. ! ນ້ີເຮົາກ່າວວ່າ ພາວະແຫງ່ ຄວາມຖຼືກ.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໒໒/໕໙ - ໖໑.

[ພາວະແຫ່ງຄວາມຜດິ ແລະ ພາວະແຫງ່ ຄວາມຖືກຼ ຝ່າຍລະແປດປະການນີ້ ໃນບ່ອນອ່ືນ
ເອ້ນີ ວາ່ ອະກສຸ ົລທມັ ແລະກສຸ ົລທັມ ກໍມີ (໑໙/໒໒/໖໒-໖໔) ; ໃນບອ່ ນອ່ນື ເອນ້ີ ວາ່ ມຈິ ສາ
ປະຕິປະທາ ແລະ ສມັ ມາປະຕປິ ະທາ ກໍມີ (໑໙/໒໒-໒໓/ ໖໕-໖໗) ; ແລະໃນບ່ອນອ່ນື ອີກເອນີ້ ວ່າ
ມຈິ ສາປະຕປິ ຕັ ຕິ ແລະ ສັມມາປະຕິປັຕຕິ ກມໍ ີ (໑໙/໒໘/໘໙-໙໑).

ສາໍ ລັບສິງ່ ທເ່ີ ອນີ້ ວາ່ ມິຈສັຕຕະ ແລະ ສມັ ມັຕຕະ ໃນບ່ອນນນ້ັ ສະແດງໄວດູ້ ູ້ວຍອງົ ຄ໌ແປດ ; ໃນ
ບອ່ ນອືນ່ ສະແດງໄວດູ້ ້ວູ ຍອົງຄ໌ສບິ ກມໍ ີ ຄຼເື ພມີ່ ມິຈສາຍານະ - ຮູ້ຜດິ ມິຈສາວິມຕຸ ຕິ - ຫດຸຼ ພ້ນົ ຜດິ
ເຂາົ້ ກັບມິຈສັຕຕະແປດ ເປນັ ມິຈສັຕຕະສິບ ກໍມີ (ທສກ. ອັງ. ໒໔/໒໕໗/໑໓໒), ແລະເພີ່ມສມັ ມາ
ຍານະ - ຮຖູ້ ືຼກ ສມັ ມາວິມຸຕຕິ - ຫຸຼດພນົ້ ຖກືຼ ເຂົາ້ ກບັ ສມັ ມຕັ ຕະແປດ ເປນັ ສມັ ມັຕຕະສິບ ກໍມີ
(ທສກ. ອັງ. ໒໔/໒໕໗/໑໓໓), ດງັ່ ມຂີ ຄ້ໍ ວາມຕຣັດໄວູ້ ໃນຫວົ ຂ້ໍເບອ້ື ງລຸ່ມນີ້ :-].

໑໔໔໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພາວະແຫງ່ ຄວາມເປນັ ຜດິ -ຖກຼື

ພິກຂຸ ທ. ! ມຈິ ສັຕຕະ (ພາວະແຫງ່ ຄວາມເປນັ ຜດິ ) ໑໐ ປະການ ເຫົຼາ່ ນີ້ມຢີ ່. ສປິ ະການ
ແນວໃດໜໍ ? ສິບປະການຄຼື : ມິຈສາທິຕຖິ ມິຈສາສັງກປັ ປະ ມິຈສາວາຈາ ມິຈສາ
ກັມມັນຕະ ມຈິ ສາອາຊີວະ ມິຈສາວາຢາມະ ມິຈສາສະຕິ ມິຈສາສະມາທິ ມຈິ ສາ
ຍານະ ມິຈສາວິມຕຸ ຕິ. ພິກຂຸ ທ. ! ເຫາ່ົຼ ນແ້ີ ລ ມິຈສຕັ ຕະສບິ .

ພິກຂຸ ທ. ! ສັມມັຕຕະ (ພາວະແຫງ່ ຄວາມເປັນຖຼກື ) ໑໐ ປະການ ເຫ່ົຼານ້ີ ມຢີ .່ ສິບ
ປະການແນວໃດໜໍ ? ສິບປະການຄືຼ : ສມັ ມາທິຕຖິ ສມັ ມາສັງກັປປະ ສັມມາວາຈາ
ສັມມາກັມມັນຕະ ສັມມາອາຊວີ ະ ສັມມາວາຢາມະ ສມັ ມາສະຕິ ສັມມາສະມາທິ
ສັມມາຍານະ ສັມມາວມິ ຸຕຕິ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຫາ່ົຼ ນແ້ີ ລ ສມັ ມຕັ ຕະສບິ .

- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໒໕໗/໑໓໒-໑໓໓.

ອະເສຂະທມັ ສບິ ໃນຖານະພທິ ີເຄອ່ື ງລາູ້ ງບາບ

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນບນັ ດາຊນົ ນະບດົ ທາງທິສໃຕູ້ ມີ ພທິ ກີ ມັ ຊ່ື ໂທວະນະ. ໃນພິທກີ ັມ
ນັ້ນ ມີເຂົ້າ ມີນາ້ໍ ມີເຄື່ອງຫຍໍາ້ ເຄອື່ ງບໍຣິໂພຄ ມເີ ຄອ່ື ງຄວນຊີມ ມີເຄອື່ ງຄວນດື່ມ ມີ
ການຟູອ້ ນ ການຂບັ ລໍາ ແລະການຄົບງັນ. ພິກຂຸ ທ. ! ພທິ ກີ ັມຊື່ ໂທວະນະນ້ັນມີຢ່
ບໍ່ແມນ່ ເຮົາກ່າວວາ່ ບ່ມໍ ີ ແຕວ່ ່າພທິ ກີ ັມຊ່ືໂທວະນະນນ້ັ ເປັນຂອງຕໍ່າ ເປນັ ຂອງຊາວ
ບາູ້ ນ ຄວນແກປ່ ຸຖຸຊົນ ບແໍ່ ມ່ນຂອງອະຣິຍະຊົນ ບ່ປໍ ະກອບດູວ້ ຍປະໂຍຊນ໌ ບເໍ່ ປນັ ໄປ
ພອູ້ ມເພອ່ື ຄວາມໜາ່ ຍທກຸ ຂ໌ ເພື່ອຄວາມຄາຍກາໍ ໜດັ ຄວາມດບັ ຄວາມລະງັບ
ຄວາມຮູຍ້ ງ່ິ ຄວາມຮ້ພູ ້ອູ ມ ແລະ ນິບພານ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂ້ຄໍ ວາມສະຫຼບຸ ເລອ່ື ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໔໓

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຮາົ ຈກັ ສະແດງ ໂທວະນະອນັ ປະເສດີ ທເີ່ ປນັ ໄປພອູ້ ມເພື່ອຄວາມໜາ່ ຍ
ທກຸ ຂໂ໌ ດຍສວ່ ນດຽວ ເພອ່ື ເປນັ ຄວາມຄາຍກາໍ ໜດັ ຄວາມດບັ ຄວາມລະງບັ ຄວາມຮູ້
ຍງ່ິ ຄວາມຮພູ້ ອູ້ ມ ແລະນບິ ພານ ເປັນໂທວະນະ ທີ່ເມອ່ື ສັຕຜ່ມຄີ ວາມເກີດເປນັ ທມັ ມະ
ດາ ໄດູ້ອາໄສແລວູ້ ຍອ່ ມຫຼດຸ ພນົ້ ຈາກຄວາມເກີດ, ຜ່ມຄີ ວາມແກ່ເປັນທມັ ມະດາ ໄດູ້
ອາໄສແລ້ວູ ຍອ່ ມຫຼຸດພົນ້ ຈາກຄວາມແກ່, ຜ່ມຄີ ວາມຕາຍເປັນທມັ ມະດາ ໄດູ້ອາໄສ
ແລູວ້ ຍອ່ ມຫຸດຼ ພ້ົນຈາກຄວາມຕາຍ, ຜ່ມີຄວາມໂສກ ຄວາມລ່ໍາໄລລາໍ ພັນ ຄວາມ
ທຸກຂກ໌ າຍ ຄວາມທຸກຂ໌ໃຈ ຄວາມຄັບແຄູນ້ ໃຈ ໄດອູ້ າໄສແລູ້ວ ຍອ່ ມຫດຼຸ ພ້ົນຈາກ
ຄວາມໂສກ ຄວາມລໍ່າໄລລໍາພນັ ຄວາມທຸກຂກ໌ າຍ ຄວາມທກຸ ຂ໌ໃຈ ຄວາມຄບັ ແຄູນ້
ໃຈ. ພວກເຈາ້ົ ຈງົ່ ຟງັ ຄໍານນ້ັ ຈງົ່ ຕງ້ັ ໃນໃຈໃຫ້ດູ ີ ເຮົາຈະກ່າວ. (ຕ່ໍຈາກນັ້ນ ຊງົ ສະແດງ

ອະເສຂະທັມ ໑໐ ປະການ ຄຼື : ສມັ ມາທຕິ ຕຖິ ສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ ສມັ ມາວາຈາ ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ
ສມັ ມາອາຊວີ ະ ສມັ ມາວາຢາມະ ສມັ ມາສະຕິ ສມັ ມາສະມາທິ ສມັ ມາຍານະ ສມັ ມາວມິ ຕຸ ຕິ).

- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໒໓໑/໑໐໗.

ອຕັ ຖງັ ຄກິ ະມຄັ ຄະ
ມຄີ ວາມໝາຍແຫງ່ ຄວາມເປນັ ກລັ ລະຢານະມຕິ

“ຂູ້າແຕພ່ ຣະອງົ ຜ່ຈະເຣີນ ! ທັມນີ້ ເປນັ ເຄງິ່ ໜ່ຶງຂອງພຣມົ ມະຈັນຣຍ໌, ກ່າວຄືຼ ຄວາມເປັນຜ່ມີ
ມິຕດີ ຄວາມເປນັ ຜ່ມີສະຫາຍດີ ຄວາມເປັນຜ່ມີໝພ່ ວກດີ”.

ອານົນທ໌ ! ຢາ່ ກ່າວແນວນນ້ັ ; ອານົນທ໌ ! ຢ່າກ່າວແນວນ້ນັ . ອານນົ ທ໌ ! ທັມນີ້
ເປນັ ພຣມົ ມະຈນັ ຣຍທ໌ ງັ ໝດົ ເລຍີ , ກາ່ ວຄຼື ຄວາມເປນັ ຜມ່ ມີ ຕິ ດີ ຄວາມເປນັ ຜມ່ ີ
ສະຫາຍດີ ຄວາມເປນັ ຜມ່ ໝີ ພ່ ວກດີ.

ອານົນທ໌ ! ສໍາລບັ ພກິ ຂຜຸ ມ່ ມີ ຕິ ດີ ມສີ ະຫາຍດີ ມີໝ່ພວກດນີ ນ້ັ ຂນ້ໍ ້ີເປນັ ສງ່ິ ທຍີ່ ອ່ ມ
ຫວງັ ໄດູ້ ຄືຼ : ຈກັ ເຮດັ ອະຣຍິ ະອຕັ ຖງັ ຄກິ ະມຄັ ຄະ ໃຫຈູ້ ະເຣນີ ໄດູ້ ຈກັ ເຮດັ ອະຣຍິ ະອຕັ
ຖງັ ຄກິ ະມຄັ ຄະ ໃຫຫູ້ າຍໄດູ້. ຂ້ໍນັນ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?

໑໔໔໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ອານົນທ໌ ! ຂໍ້ນ້ນັ ຄຼື ພກິ ຂໃຸ ນກໍລະນີນ້ີ ຈະເຣນີ ສມັ ມາທິຕຖິອັນອາໄສວິເວກ ອາໄສ
ວິຣາຄະ ອາໄສນໂິ ຣດ ນູ້ອມໄປເພ່ືອການສະລດັ ອອກ (ຊງຶ່ ອຸປາທານຂນັ ທ)໌ , ຈະເຣີນ
ສັມມາສງັ ກັປປະ ... ຈະເຣນີ ສັມມາວາຈາ ... ຈະເຣີນສມັ ມາກັມມນັ ຕະ ... ຈະເຣນີ
ສມັ ມາອາຊວີ ະ ... ຈະເຣນີ ສັມມາວາຢາມະ ... ຈະເຣນີ ສມັ ມາສະຕິ ... ຈະເຣນີ ສັມມາ
ສະມາທິ ອັນອາໄສວເິ ວກ ອາໄສວຣິ າຄະ ອາໄສນໂິ ຣດ ນູ້ອມໄປເພື່ອສະລັດອອກ
(ຊງ່ຶ ອຸປາທານຂນັ ທ)໌ , ອານົນທ໌ ! ເຊັ່ນນີ້ແລ ພິກຂຸຊວື່ າ່ ມມີ ິຕດີ (ກັລລະຢານະມິຕຕະ) ມີ
ສະຫາຍດີ (ກລັ ລະຢານະສະຫາຢະ) ມີໝ່ພວກດີ (ກັລລະຢານະສັມປະວັງກະ) ເຮັດ
ອະຣິຍະອັຕຖງັ ຄກິ ະມັຄຄະໃຫູ້ໃຫຈູ້ ະເຣີນໄດູ້ ເຮັດອະຣຍິ ະອັຕຖງັ ຄກິ ະມຄັ ຄະໃຫູ້
ຫາຍໄດ້.ູ

ອານົນທ໌ ! ຂໍທ້ ວ່ີ າ່ ຄວາມເປນັ ຜມ່ ມີ ຕິ ດີ ມສີ ະຫາຍດີ ມີໝພ່ ວກດີ ເປນັ ພຣມົ ມະ
ຈນັ ຣຍ໌ທງັ ໝດົ ເລຍີ ນນ້ັ ອນັ ໃຜໆ ຄວນຮໂູ້ ດຍປະຣຍິ າຍແມນ່ ວາ່ ນ້ີ : ອານນົ ທ໌ ! ເພາະ
ອາໄສເຮາົ ແລ ເປນັ ກລັ ລະຢານະມຕິ ສຕັ ທມ່ີ ຄີ ວາມເກດີ ເປນັ ທມັ ມະດາ ຍອ່ ມຫດຼຸ ພນົ້
ຈາກຄວາມເກດີ ສຕັ ທມ່ີ ຄີ ວາມແກເ່ ປນັ ທມັ ມະດາ ຍອ່ ມຫດຼຸ ພນົ້ ຈາກຄວາມແກ່ ສັຕທ່ີ
ມຄີ ວາມຕາຍເປນັ ທມັ ມະດາ ຍອ່ ມຫດຼຸ ພນົ້ ຈາກຄວາມຕາຍ ສັຕທມີ່ ີໂສກະປະຣິເທວະ
ທກຸ ຂະໂທມະນສັ ສະອປຸ ະຍາສະເປນັ ທມັ ມະດາ ຍອ່ ມຫດຼຸ ພນົ້ ຈາກໂສກະປະຣິເທວະ
ທກຸ ຂະໂທມະນສັ ສະອປຸ ະຍາສະ. ອານນົ ທ໌ ! ໂດຍປະຣຍິ າຍນີ້ແລ ອັນໃຜໆ ຄວນຮູ້
ວ່າ ຄວາມເປນັ ຜມ່ ມີ ຕິ ດີ ຄວາມເປນັ ຜມ່ ສີ ະຫາຍດີ ຄວາມເປນັ ຜມ່ ໝີ ່ພວກດີ ນ້ີ
ເປນັ ພຣມົ ມະຈນັ ຣຍທ໌ ັງໝດົ ເລຍີ ດງ່ັ ນ.້ີ

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໒-໓/໔-໗.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂຄໍ້ ວາມສະຫຸຼບເລອ່ື ງມັຄຄ໌ ໑໔໔໕

(ຄາໍ ຕຣດັ ແກ່ພຣະສາຣີບຸຕ :-)

ຖືກຼ ແລວູ້ ຖືຼກແລວູ້ ສາຣີບຕຸ ! ຄວາມເປນັ ຜມ່ ມີ ຕິ ດີ ຄວາມເປນັ ຜມ່ ສີ ະຫາຍດີ
ຄວາມເປນັ ຜມ່ ໝີ ພ່ ວກດີ ນີເ້ ປນັ ພຣມົ ມະຈນັ ຣຍ໌ທງັ ໝດົ .

ສາຣບີ ຸຕ ! ສາໍ ລັບພິກຂຸຜ່ມມີ ິຕດີ ມີສະຫາຍດີ ມີໝ່ພວກດີ ນັ້ນ ຂ້ນໍ ເ້ີ ປັນສິ່ງທີ່ຍອ່ ມ

ຫວັງໄດຄູ້ ຼື : ຈັກເຮັດອະຣຍິ ະອັຕຖັງຄິກະມັຄຄະໃຫຈູ້ ະເຣນີ ໄດູ້ ຈັກເຮັດອະຣຍິ ະອຕັ

ຖັງຄກິ ະມຄັ ຄະໃຫຫູ້ າຍໄດູ້. (ຕຈໍ່ າກນ້ັນ ຕຣັດຈາໍ ແນກອົງຄ໌ແຫງ່ ອະຣຍິ ະອຕັ ຖງັ ຄກິ ະມັຄຄະ

ທ່ອີ າໄສວເິ ວກ ອາໄສວຣິ າຄະ ອາໄສນໂິ ຣດ ນອູ້ ມໄປເພື່ອຄວາມສະລດັ ອອກ ແລວູ້ ຕຣດັ ຄວາມທີ່

ສຕັ ອາໄສພຣະອງົ ເປນັ ກລັ ລະຍານະມິຕແລ້ວູ ພ້ນົ ຈາກຊາຕ ຊະຣາ ມຣໍ ະນະ ແລະ ທກຸ ຂ໌ທງັ ປວງ

ໄດູ້ ເຊນ່ັ ດຽວກບັ ຂໍ້ຄວາມທີກ່ າ່ ວແລວູ້ ຂູາ້ ງຕົ້ນ).

- ມະຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໓-໔/໘-໑໑.

ນາບນຸ ຍ໌ ຫຼື ນາບາບ ເນອື່ ງຢກ່ ບັ ອງົ ຄແ໌ ຫງ່ ມຄັ ຄ໌

ກ. ນາບາບ

ພິກຂຸ ທ. ! ພດືຼ ທຫີ່ ວາ່ ນລງົ ໃນນາ ທປີ່ ະກອບດວູ້ ຍລກັ ສະນະ ໘ ເຍອ່ື ງ ຍອ່ ມບ່ໍ
ໃຫຜູ້ ລົ ຫາຍ ບໃໍ່ ຫຄູ້ ວາມພໃໍ ຈຫາຍ ບໃໍ່ ຫກູ້ າໍ ໄລຫາຍ. ປະກອບດູ້ວຍລກັ ສະນະ ໘
ເຍອ່ື ງ ແນວໃດໜໍ ? ແປດເຍ່ືອງຄຼື : ນາໃນກລໍ ະນນີ ີ້ ພນື້ ທີ່ຫຼຸບໆໂນນໆ ເຕັມໄປດວູ້ ຍ
ກູ້ອນຫນິ ແລະຊາຍ ດນິ ເຄມັ ໄຖໃຫເູ້ ລກິ ບ່ໄໍ ດູ້ ບ່ໍມີທາງນ້ໍາເຂ້ົາ ບໍ່ມີທາງນໍ້າອອກ ບໍມ່ ີ
ເໝອືຼ ງ ບໍ່ມີຄຄນັ ນາ ນີ້ເຊນ່ັ ໃດ ; ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂ້ນໍ ກີ້ ໍເຊັ່ນນນ້ັ ເໝຼອື ນກັນ : ທານທບີ່ ຄຸ ຄນົ
ໃຫໃູ້ ນສະມະນະພຣາມ ທປ່ີ ະກອບດວູ້ ຍອງົ ຄແ໌ ປດຢາ່ ງເຫາຼົ່ ນ້ີ ເປນັ ທານບມໍ່ ີຜລົ ຫາຍ
ບມໍ່ ອີ ານສິ ງົ ສ໌ຫາຍ ບມ່ໍ ຄີ ວາມຮງຸ່ ເຮອຼື ງຫາຍ ບແ່ໍ ຜໄ່ ພສານຫາຍ. ທວີ່ ່າປະກອບດູ້ວຍ
ອງົ ຄ໌ແປດແນວນັນ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ແປດຢາ່ ງຄືຼ : ສະມະນະພຣາມໃນກໍລະນີນີ້
ເປັນຜ່ມມີ ຈິ ສາທິຕຖິ ມີມິຈສາສງັ ກັປປະ ມີມຈິ ສາວາຈາ ມີມິຈສາກມັ ມັນຕະ ມີມິຈສາ
ອາຊີວະ ມີມິຈສາວາຢາມະ ມີມຈິ ສາສະຕິ ມີມິຈສາສະມາທ.ິ ພິກຂຸ ທ. ! ທານທ່ີ
ບຄຸ ຄົນໃຫູ້ໃນສະມະນະພຣາມ ທີ່ປະກອບດວູ້ ຍອົງຄແ໌ ປດຢ່າງນ້ີ ເປນັ ທານບມໍ່ ີຜົລ
ຫາຍ ບ່ມໍ ີອານສິ ງົ ສ໌ ຫາຍ ບ່ໍມີຄວາມຮງຸ່ ເຮຼອື ງຫາຍ ບ່ໍແຜ່ໄພສານຫາຍ.

໑໔໔໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຂ. ນາບນຸ ຍ໌

ພິກຂຸ ທ. ! ພືຼດທ່ີຫວາ່ ນລງົ ໃນນາ ທປ່ີ ະກອບດວູ້ ຍລກັ ສະນະ ໘ ເຍອື່ ງ ຍອ່ ມ
ໃຫຜູ້ ລົ ຫາຍ ໃຫຄູ້ ວາມພໃໍ ຈຫາຍ ໃຫກູ້ ໍາໄລຫາຍ. ປະກອບດູ້ວຍລກັ ສະນະ ໘ ເຍື່ອງ
ແນວໃດໜໍ ? ແປດເຍ່ືອງຄືຼ ນາໃນກລໍ ະນີນ້ີ ພນ້ື ທບີ່ ຫ່ໍ ຼຸບໆໂນນໆ ບ່ເໍ ຕມັ ໄປດູວ້ ຍກອູ້ ນ
ຫນິ ແລະຊາຍ ດນິ ບເ່ໍ ຄັມ ໄຖໃຫເູ້ ລິກໄດູ້ ມີທາງນາ້ໍ ເຂ້າົ ມີທາງນ້ໍາອອກ ມີເໝຼອື ງ ມີຄ
ຄັນນາ, ນີ້ເຊນັ່ ໃດ ; ພິກຂຸ ທ. ! ຂ້ນໍ ີ້ກໍເຊ່ັນນ້ນັ ເໝອືຼ ນກນັ : ທານທບ່ີ ຄຸ ຄນົ ໃຫໃູ້ ນ
ສະມະນະພຣາມ ທປ່ີ ະກອບດວູ້ ຍອົງຄແ໌ ປດຢາ່ ງເຫາົຼ່ ນີ້ ເປນັ ທານມຜີ ລົ ຫາຍ ມີ
ອານສິ ງົ ສ໌ຫາຍ ມຄີ ວາມຮງຸ່ ເຮອຼື ງຫາຍ ແຜໄ່ ພສານຫາຍ. ທວີ່ າ່ ປະກອບດູ້ວຍອງົ ຄ໌
ແປດຢາ່ ງນນັ້ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ແປດຢ່າງຄືຼ : ສະມະນະພຣາມໃນກໍລະນນີ ້ີ ເປນັ ຜ່ມີ
ສັມມາທຕິ ຖິ ມີສັມມາສັງກັປປະ ມສີ ັມມາວາຈາ ມີສມັ ມາກັມມັນຕະ ມີສມັ ມາອາຊີວະ
ມສີ ັມມາວາຢາມະ ມີສັມມາສະຕິ ມີສມັ ມາສະມາທ.ິ ພິກຂຸ ທ. ! ທານທບ່ີ ຸຄຄົນໃຫໃູ້ ນ
ສະມະນະພຣາມ ທີ່ປະກອບດູ້ວຍອງົ ຄ໌ແປດຢາ່ ງນີ້ ເປັນທານມີຜົລຫາຍ ມີອານິສງົ ສ໌
ຫາຍ ມຄີ ວາມຮຸ່ງເຮືອຼ ງຫາຍ ແຜໄ່ ພສານຫາຍ ແລ.

- ອຕັ ຖກ. ອງັ . ໒໓/໒໔໑/໑໒໔.

ພທິ ປີ ດົ ບາບດວູ້ ຍສມັ ມັຕຕະປະຕປິ ະທາ

ພຣາມ ! ເປນັ ຍອູ້ ນຫຍັງໜໍ ທ່ານຈ່ງຶ ສະຜົມໃນວັນອຸໂປສົດ ນງຸ່ ຫົ່ມຜາູ້ ໂຂມະພັດ
ຄ່ໃໝ່ ກໍາຫຍູາ້ ກຸສະດິບ ມາຢຼືນຢ່ ນະບ່ອນນ້ີ ? ວັນນີ້ ເປັນວັນຫຍງັ ຂອງພວກ
ສະກຸລພຣາມ ?

“ພຣະໂຄດມົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ມ້ນື ີ້ເປັນວນັ ປັຈໂຈໂຣຫະນີ (ປົດບາບ) ຂອງພວກສະກລຸ ພຣາມ”

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂຄໍ້ ວາມສະຫບຸຼ ເລອື່ ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໔໗

ພຣາມ ! ພິທປີ ຈັ ໂຈໂຣຫະນຂີ ອງພວກພຣາມ ເປນັ ແນວໃດກນັ ໜໍ ?

“ພຣະໂຄດມົ ຜ່ຈະເຣີນ ! ພິທປີ ຈັ ໂຈໂຣຫະນີ ພຣາມທັງຫາຍສະຜມົ ໃນວັນອໂຸ ປສດົ ນຸງ່ ຫ່ົມຜູ້າ
ໂຂມະພດັ ຄໃ່ ໝ່ ສາບທາແຜ່ນດິນດວູ້ ຍຂງ້ີ ົວໃໝ່ ປລາດດູ້ວຍຫຍາູ້ ກຸສະດບິ ແລວູ້ ສໍາເລັດການ
ນອນລະຫວ່າງ ກອງກນແລະເຮືຼອນໄຟ ລກຸ ຂນ້ຶ ປະຄອງອັນຊະລີຕໍ່ໄຟນນ້ັ ສາມຄັງ້ ໃນ ຣາຕຣີນ້ັນ
ກາ່ ວຢວ່ າ່ “ຂູ້າພະເຈາ້ົ ປດົ ບາບກບັ ທາ່ ນຜ່ຈະເຣີນ, ຂູາ້ ພະເຈາົ້ ປົດບາບກບັ ທ່ານຜ່ຈະເຣີນ” ດງ່ັ ນ້ີ
ຫ່ລໍ ້ຽູ ງໄຟໄວດູ້ ູ້ວຍເນີຍໃສ ນ້ໍາມນັ ເນີຍຂູຸນ້ ອັນພໍພຽງ ; ຜາ່ ນຣາຕຣນີ ນັ້ ແລູ້ວ ລຽູ້ ງດພຣາມ
ທງັ ຫາຍໃຫອູ້ ມ່ີ ພໍ ດູ້ວຍຂາທະນຢີ ະໂພຊະນຢີ ະ ອນັ ປະນຕີ . ພຣະໂຄດມົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ພທິ ີ
ປຈັ ໂຈໂຣຫະນີ ຂອງພວກພຣາມ ເປັນເຊນ່ັ ນແີ້ ລ”.

ພຣາມ ! ພທິ ປີ ຈັ ໂຈໂຣຫະນຂີ ອງພວກພຣາມ ເປັນຢ່າງໜຶ່ງ. ສວ່ ນ ພິທປີ ຈັ ໂຈ
ໂຣຫະນີ ໃນອະຣຍິ ະວນິ ຍັ ເປັນຢ່າງອື່ນ ; ກາ່ ວຄືຼ ພຣາມ ! ອະຣຍິ ະສາວກົ ໃນກໍລະນີ
ນ້ີ ພຈິ າຣະນາເຫນັ ໂດຍແຈມ່ ແຈູງ້ ວ່າ “ວິບາກແຫ່ງມິຈສາທິຕຖນິ ແ້ີ ລ ເປັນທມັ ລາມກົ
ທັງໃນທິຕຖະທັມ (ຂະນະນີ້) ແລະ ອະພິສມັ ປຣາຢະ (ຂະນະອ່ນື )”. ເມ່ືອພຈິ າຣະນາ
ເຫນັ ດ່ງັ ນີແ້ ລ້ວູ ກໍ ລະເສຍຊງ່ຶ ມິຈສາທຕິ ຖິ ປດົ ລງົ ເສຍຊ່ຶງມຈິ ສາທຕິ ຖ.ິ (ໃນກລໍ ະນແີ ຫ່ງ

ມິຈສາສງັ ກປັ ປະ ມີມຈິ ສາວາຈາ ມມີ ຈິ ສາກມັ ມນັ ຕະ ມີມຈິ ສາອາຊີວະ ມມີ ຈິ ສາວາຢາມະ ມີມຈິ ສາ
ສະຕິ ມີມິຈສາສະມາທິ ມຈິ ສາຍານະ ມຈິ ສາວິມຕຸ ຕິ ກໄໍ ດູ້ຕຣັດໄວູ້ດວູ້ ຍຂ້ໍຄວາມແບບດຽວກັນກບັ

ໃນກໍລະນແີ ຫງ່ ມິຈສາທຕິ ຖ)ິ . ພຣາມ ! ປັຈໂຈໂຣຫະນີ ໃນອະຣຍິ ະວນິ ັຍ ເປນັ ເຊນັ່ ນແີ້ ລ.

“ພຣະໂຄດມົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ປັຈໂຈໂຣຫະນີ ຂອງພວກພຣາມເປນັ ຢາ່ ງໜງຶ່ ໃນອະຣິຍະວນິ ັຍ
ເປັນຢາ່ ງອນ່ື . ປຈັ ໂຈໂຣຫະນຂີ ອງພວກພຣາມ ມຄີ າ່ ບເ່ໍ ຂາົ້ ເຖງິ ສວ່ ນສຽູ້ ວທສີ່ ິບຫກົ ຂອງ ປຈັ ໂຈ
ໂຣຫະນີ ໃນອະຣຍິ ະວນິ ຍັ ນ”ີ້ .

- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໒໕໑-໒໕໓/໑໑໙.

[ໃນສຕນີຕ້ ຣັດເອີ້ນພທິ ີກັມນີ້ວ່າ “ປຈັ ໂຈໂຣຫະນໃີ ນອະຣຍິ ະວນິ ຍັ ” ; ສວ່ ນໃນສຕອນ່ື (໒໔/
໒໕໓,໒໖໙/໑໒໐,໑໕໗) ຕຣັດເອນ້ີ ວ່າ “ປຈັ ໂຈໂຣຫະນອີ ັນເປນັ ອະຣຍິ ະ” ກໍມີ.

ໃນສຕອື່ນຊົງຍົກເອົາກຸສົລກມັ ມະບົດສິບ ມາເປນັ ທັມເຄອ່ື ງປດົ ບາບ ແທນສັມມັຕຕະສບິ ກມໍ ີ
(໒໔/໒໖໗-໒໖໙/໑໕໖)].

໑໔໔໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ໝວດ ຊ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ອປຸ ະກອນການປະຕບິ ຕັ ມຄັ ຄະ

ລາຍຊ່ແື ຫງ່ ທມັ ເປນັ ທຕີ່ ງ້ັ ແຫງ່ ການຂດເກາົ

ຈນຸ ທະ ! ສັລເລຂະທມັ (ຄວາມຂດເກາົ ) ເປນັ ສິ່ງທ່ເີ ຈົ້າທັງຫາຍ ຈງ່ົ ເຮດັ ໃນທັມ
ທັງຫາຍເຫົາ່ຼ ນ້ີ ກ່າວຄຼື :-

ເຮັດສລັ ເລຂະວາ່ ເມອື່ ຜ່ອນ່ື ເປັນຜ່ ບຽດບຽນ ເຮົາຈກັ ເປັນຜ່ ບບໍ່ ຽດບຽນ ;
ເຮັດສລັ ເລຂະວາ່ ເມ່ອື ຜ່ອນ່ື ເຮດັ ປານາຕບິ າຕ ເຮາົ ຈກັ ເວນຼັ້ ຂາດຈາກປານາຕບິ າຕ ;
ເຮັດສັລເລຂະວາ່ ເມ່ືອຜ່ອື່ນເຮັດອະທິນນາທານ ເຮາົ ຈັກເວນ້ັຼ ຂາດຈາກອະທນິ ນາທານ ;
ເຮັດສັລເລຂະວາ່ ເມື່ອຜ່ອືນ່ ບປໍ່ ະພຕຶ ພຣມົ ມະຈນັ ຣຍ໌ ເຮາົ ຈກັ ເປນັ ຜ່ ປະພຕຶ
ພຣມົ ມະຈນັ ຣຍ໌ ;
ເຮັດສລັ ເລຂະວາ່ ເມອ່ື ຜ່ອນ່ື ເວາ້ົ ຂຕ້ີ ວົ ະ ເຮົາຈັກ ເວນ້ັຼ ຂາດຈາກການເວາົ້ ຂຕ້ີ ວົ ະ ;
ເຮດັ ສັລເລຂະວາ່ ເມື່ອຜ່ອນ່ື ເວາົ້ ສບັ ສໍ່ ເຮົາຈັກ ເວນຼ້ັ ຂາດຈາກການເວາົ້ ສບັ ສໍ່ ;
ເຮັດສລັ ເລຂະວ່າ ເມ່ືອຜ່ອ່ນື ເວາ້ົ ຄໍາຫຍາບ ເຮາົ ຈັກເວ້ຼນັ ຂາດຈາກການເວາ້ົ ຄາໍ ຫຍາບ ;
ເຮດັ ສລັ ເລຂະວາ່ ເມອ່ື ຜ່ອື່ນ ເວາົ້ ໂລເລ ເຮົາຈັກ ເວັ້ນຼ ຂາດຈາກການເວາົ້ ໂລເລ ;
ເຮັດສັລເລຂະວາ່ ເມອ່ື ຜ່ອືນ່ ມາກດວູ້ ຍອະພິຊຊາ ເຮາົ ຈັກເປັນຜ່ ບມ່ໍ າກດວູ້ ຍ
ອະພຊິ ຊາ ;
ເຮັດສລັ ເລຂະວາ່ ເມອ່ື ຜ່ອ່ືນ ມຈີ ຕິ ພະຍາບາດ ເຮົາຈກັ ເປັນຜ່ ບມໍ່ ີຈຕິ ພະຍາບາດ ;
ເຮັດສັລເລຂະວ່າ ເມືອ່ ຜ່ອືນ່ ມມີ ຈິ ສາທຕິ ຖິ ເຮົາຈັກເປນັ ຜ່ ມສີ ມັ ມາທິຕຖິ ;
ເຮັດສລັ ເລຂະວາ່ ເມອ່ື ຜ່ອ່ນື ມມີ ຈິ ສາສງັ ກປັ ປະ ເຮາົ ຈັກເປນັ ຜ່ ມສີ ມັ ມາສັງກປັ ປະ ;
ເຮດັ ສັລເລຂະວ່າ ເມື່ອຜ່ອື່ນ ມມີ ຈິ ສາວາຈາ ເຮາົ ຈກັ ເປັນຜ່ ມສີ ມັ ມາວາຈາ ;
ເຮັດສລັ ເລຂະວາ່ ເມ່ອື ຜ່ອ່ືນ ມມີ ຈິ ສາກມັ ມນັ ຕະ ເຮົາຈກັ ເປນັ ຜ່ ມສີ ມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ;
ເຮດັ ສັລເລຂະວາ່ ເມອື່ ຜ່ອື່ນ ມມີ ຈິ ສາອາຊວີ ະ ເຮາົ ຈັກເປນັ ຜ່ ມສີ ມັ ມາອາຊວີ ະ ;
ເຮດັ ສລັ ເລຂະວ່າ ເມື່ອຜ່ອື່ນ ມມີ ຈິ ສາວາຢາມະ ເຮາົ ຈັກເປນັ ຜ່ມີ ສມັ ມາວາຢາມະ ;
ເຮດັ ສັລເລຂະວ່າ ເມອ່ື ຜ່ອນ່ື ມມີ ຈິ ສາສະຕິ ເຮາົ ຈກັ ເປນັ ຜ່ ມສີ ມັ ມາສະຕິ ;
ເຮດັ ສລັ ເລຂະວ່າ ເມອ່ື ຜ່ອນ່ື ມມີ ຈິ ສາສະມາທິ ເຮາົ ຈກັ ເປນັ ຜ່ ມສີ ມັ ມາສະມາທິ ;

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂໍຄ້ ວາມສະຫບຸຼ ເລອື່ ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໔໙

ເຮດັ ສລັ ເລຂະວ່າ ເມື່ອຜ່ອື່ນ ມມີ ຈິ ສາຍານະ ເຮົາຈກັ ເປນັ ຜ່ ມສີ ມັ ມາຍານະ ;
ເຮດັ ສລັ ເລຂະວ່າ ເມື່ອຜ່ອນ່ື ມມີ ຈິ ສາວມິ ຕຸ ຕິ ເຮົາຈກັ ເປັນຜ່ ມສີ ມັ ມາວມິ ຕຸ ຕິ ;
ເຮັດສັລເລຂະວາ່ ເມ່ອື ຜ່ອື່ນ ມຖີ ນີ ະມດິ ທະປມູຸ້ ລມຸ ເຮາົ ຈັກເປັນຜ່ ປາສະຈາກຖນີ ະ
ມດິ ທະ ;
ເຮັດສລັ ເລຂະວາ່ ເມອ່ື ຜ່ອນ່ື ເປນັ ຜ່ຟງູຸ້ ຊາູ້ ນ ເຮົາຈັກເປັນຜ່ ບຟໍ່ ງຸູ້ ຊາູ້ ນ ;
ເຮດັ ສລັ ເລຂະວາ່ ເມອ່ື ຜ່ອ່ນື ມວີ ຈິ ກິ ຈິ ສາ ເຮົາຈກັ ເປັນຜ່ ຂາູ້ ມພນ້ົ ວິຈກິ ຈິ ສາ ;
ເຮດັ ສລັ ເລຂະວາ່ ເມື່ອຜ່ອື່ນ ເປນັ ຜມ່ ກັ ໃຈຮາູ້ ຍ ເຮົາຈກັ ເປັນຜ່ ບມ່ໍ ກັ ໃຈຮາູ້ ຍ ;
ເຮດັ ສັລເລຂະວາ່ ເມອ່ື ຜ່ອນ່ື ເປນັ ຜຜ່ ກໂກດ ເຮົາຈັກເປັນຜ່ ບຜໍ່ ກໂກດ ;
ເຮັດສລັ ເລຂະວ່າ ເມື່ອຜ່ອື່ນ ເປນັ ຜລ່ ບົ ຫຄູ່ ນຸ ເຮາົ ຈັກເປນັ ຜ່ ບລ່ໍ ບົ ຫຄູ່ ນຸ ;
ເຮັດສລັ ເລຂະວ່າ ເມືອ່ ຜ່ອື່ນ ເປນັ ຜແ່ ຂງ່ ດີ ເຮາົ ຈັກເປັນຜ່ ບແ່ໍ ຂງ່ ດີ ;
ເຮດັ ສລັ ເລຂະວາ່ ເມື່ອຜ່ອນ່ື ເປນັ ຜ່ຣສິ ະຍາ ເຮາົ ຈັກເປນັ ຜ່ ບຣ່ໍ ິສະຍາ ;
ເຮດັ ສັລເລຂະວາ່ ເມ່ອື ຜ່ອ່ນື ເປນັ ຜຂ່ ຖີ້ ່ີ ເຮົາຈັກເປນັ ຜ່ ບຂໍ່ ຖີ້ ີ່ ;
ເຮດັ ສັລເລຂະວາ່ ເມອ່ື ຜ່ອນ່ື ເປນັ ຜ່ໂອອູ້ ວດ ເຮົາຈກັ ເປນັ ຜ່ ບໍໂ່ ອອູ້ ວດ ;
ເຮັດສັລເລຂະວ່າ ເມອື່ ຜ່ອື່ນ ເປນັ ຜມ່ ມີ ານຍາ ເຮົາຈກັ ເປັນຜ່ ບມ່ໍ ມີ ານຍາ ;
ເຮດັ ສັລເລຂະວາ່ ເມື່ອຜ່ອ່ນື ເປນັ ຜແ່ ຂງກະດາູ້ ງ ເຮົາຈກັ ເປນັ ຜ່ ບແໍ່ ຂງກະດາູ້ ງ ;
ເຮດັ ສລັ ເລຂະວາ່ ເມື່ອຜ່ອນື່ ເປນັ ຜດ່ ໝນ່ິ ທາ່ ນ ເຮົາຈັກເປັນຜ່ ບດໍ່ ໝນ່ິ ທາ່ ນ ;
ເຮັດສັລເລຂະວາ່ ເມ່ອື ຜ່ອື່ນ ເປນັ ຜ່ວາ່ ຍາກ ເຮົາຈກັ ເປນັ ຜ່ ວ່າງາ່ ຍ ;
ເຮດັ ສລັ ເລຂະວາ່ ເມື່ອຜ່ອື່ນ ເປນັ ຜມ່ ມີ ຕິ ຊ່ົວ ເຮາົ ຈກັ ເປນັ ຜ່ ມມີ ຕິ ດີ ;
ເຮດັ ສັລເລຂະວ່າ ເມ່ອື ຜ່ອືນ່ ເປນັ ຜມ່ ປີ ະມາດ ເຮົາຈກັ ເປັນຜ່ ບປໍ່ ະມາດ ;
ເຮດັ ສລັ ເລຂະວ່າ ເມື່ອຜ່ອນື່ ເປນັ ຜບ່ ມໍ່ ສີ ດັ ທາ ເຮົາຈກັ ເປນັ ຜ່ ມສີ ດັ ທາ ;
ເຮັດສັລເລຂະວາ່ ເມອ່ື ຜ່ອື່ນ ເປນັ ຜບ່ ມ່ໍ ຫີ ິຣິ ເຮົາຈັກເປັນຜ່ ມຫີ ຣິ ິ ;
ເຮັດສັລເລຂະວາ່ ເມອື່ ຜ່ອນ່ື ເປນັ ຜບ່ ມໍ່ ໂີ ອຕປັ ປະ ເຮາົ ຈກັ ເປັນຜ່ ມໂີ ອຕປັ ປະ ;
ເຮັດສລັ ເລຂະວ່າ ເມື່ອຜ່ອື່ນ ເປນັ ຜມ່ ສີ ຕຸ ຕະໜອູ້ ຍ ເຮາົ ຈັກເປນັ ຜ່ ມສີ ຕຸ ຕະຫາຍ ;
ເຮດັ ສັລເລຂະວ່າ ເມືອ່ ຜ່ອື່ນ ເປນັ ຜຂ່ ຄີ້ ູາ້ ນ ເຮົາຈກັ ເປນັ ຜ່ ປາຣົບຄວາມພຽນ ;

໑໔໕໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ເຮັດສລັ ເລຂະວ່າ ເມອ່ື ຜ່ອນື່ ເປນັ ຜມ່ ສີ ະຕຫິ ງົ ລມຼື ເຮາົ ຈັກເປັນຜ່ ມສີ ະຕຕິ ງັ້ ໝນັ້ ;
ເຮດັ ສລັ ເລຂະວາ່ ເມອ່ື ຜ່ອື່ນ ເປນັ ຜມ່ ປີ ນັ ຍາຕນ້ື ເຮົາຈັກເປັນຜ່ ເຖງິ ພອູ້ ມດວູ້ ຍ
ປນັ ຍາ ;
ເຮດັ ສລັ ເລຂະວາ່ ເມືອ່ ຜ່ອນື່ ເປນັ ຜລ່ ບຄາໍ ທຕິ ຖຂິ ອງຕນົ (ສັນທຕິ ຖປິ ະຣາມາສ)ີ
ເປນັ ຜຢ່ ດຶ ຖຢືຼ ່າງໜຽວແໜນູ້ (ອາດານະຄາຫີ) ແລະ ເປນັ ຜຍ່ າກທຈ່ີ ະສະລດັ ຄນືຼ ຊ່ຶງ
ອປຸ າທານ (ທປຸ ປະຕນິ ສິ ສຄັ ຄ)ີ ເຮົາຈກັ ເປັນຜ່ ບລ່ໍ ບຄາໍ ດວູ້ ຍທິຕຖຂິ ອງຕນົ
(ອະສນັ ທຕິ ຖປິ ະຣາມາສີ) ເປນັ ຜບ່ ຢໍ່ ດຶ ຖຢືຼ າ່ ງໜຽວແໜນູ້ (ອະນາດານະຄາຫີ) ແລະ
ເປນັ ຜ່ງາ່ ຍທີຈ່ ະສະລດັ ຄນຼື ຊ່ຶງອປຸ າທານ (ສປຸ ປະຕນິ ສິ ສຄັ ຄ)ີ

(ຜ່ສກຶ ສາຈົງ່ ສັງເກດໃຫູເ້ ຫັນວາ່ ທັມທຊີ່ ງົ ສະແດງໄວ້ໃູ ນບາລີ ກຽ່ ວກບັ ການຂດເກາົ ນ້ີ ມຢີ ່ ໔໔
ຄ່ ເປັນຄ່ແຫ່ງຄວາມກງົ ກັນຂາູ້ ມ ຄືຝຼ ່າຍໜ່ຶງເປັນອະກຸສົລບຄ່ໍ ວນເຮດັ ຝາ່ ຍໜ່ງຶ ເປນັ ກຸສລົ ທຄ່ີ ວນ
ເຮັດ ດ່ັງນ້ນັ ຈງຶ່ ເປັນການຂດເກົາກັນຢ່ໃນໂຕ ເພາະຄວາມເປັນຂອງກົງກັນຂູ້າມ ເອນ້ີ ວາ່ ທັມເປັນ
ເຄ່ອື ງຂດເກົາ ໔໔ ຢ່າງ ກບັ ທັມທ່ີຄວນຖກືຼ ຂດເກາົ ໔໔ ຢາ່ ງເປັນຄກ່ ນັ ໄປ. ໂດຍອາໄສຫກັ ທມີ່ ີຢ່
໔໔ ຄ່ນ້ີ ພຣະອງົ ໄດູ້ຕຣັດເຖິງທັມປະຣຍິ າຍອນ່ື ໆ ຕໍ່ໄປອີກຄຼື :-)

ກ. ຈິຕຕປຸ ປາດະປະຣຢິ າຢະ

ການເຮັດຈຕິ ໃຫ້ເູ ກີດຂນ້ຶ ໂດຍໄນຍະ ໔໔ ຄ່ ເປນັ ຕ້ົນວາ່ “ເມອ່ື ຜ່ອນື່ ເປັນຜ່ ບຽດບຽນ ເຮົາ
ຈັກເປນັ ຜ່ ບບ່ໍ ຽດບຽນ” ເລອ້ື ຍໄປຈນົ ເຖງິ ຄ່ສດຸ ທ້າູ ຍ ວ່າ “ເມອື່ ຜ່ອນື່ ເປັນຜ່ ລບຄາໍ ດວູ້ ຍ
ທຕິ ຖຂິ ອງຕນົ (ສນັ ທຕິ ຖປິ ະຣາມາສ)ີ ເປນັ ຜຢ່ ດຶ ຖຢຼື າ່ ງໜຽວແໜນູ້ (ອາດານະຄາຫີ)
ແລະ ເປັນຜຍ່ າກທຈີ່ ະສະລດັ ຄນືຼ ຊງຶ່ ອປຸ າທານ (ທປຸ ປະຕນິ ສິ ສຄັ ຄີ) ເຮາົ ຈກັ ເປນັ ຜ່
ບລ່ໍ ບຄາໍ ດວູ້ ຍທຕິ ຖຂິ ອງຕນົ (ອະສນັ ທຕິ ຖປິ ະຣາມາສ)ີ ເປນັ ຜບ່ ຢໍ່ ດຶ ຖຢືຼ າ່ ງໜຽວແໜນູ້
(ອະນາດານະຄາຫ)ີ ແລະ ເປນັ ຜງ່ າ່ ຍທຈີ່ ະສະລດັ ຄນຼື ຊຶ່ງອປຸ າທານ (ສປຸ ປະຕນິ ສິ ສຄັ
ຄ)ີ ” ດງ່ັ ນ້ນີ ນ້ັ ຍັງໄດູ້ຕຣັດອກີ ວ່າ ພຽງແຕ່ຕງັ້ ຈຕິ ຕບຸ ປະບາດໄວດູ້ ງ່ັ ນ້ີ ກເໍ ປນັ ການເຮດັ ທມ່ີ ີ

ອປຸ ະກາຣະຫາຍ ເສຍແລ້ວູ ບ່ໍຕອູ້ ງກາ່ ວເຖງິ ການທໄີ່ ດເູ້ ຮັດສໍາເລດັ ລົງໄປຕາມນັ້ນ ດ້ວູ ຍກາຍ
ແລະດວູ້ ຍວາຈາ. ການເອາົ ທມັ ໔໔ ຄນ່ ນັ້ ມາເຮດັ ໄວູ້ໃນຄວາມຄດິ ເອນ້ີ ວ່າ ຈິຕຕບຸ ປາດະທັມມະ
ປະຣິຢາຢະ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂ້ຄໍ ວາມສະຫຼບຸ ເລອື່ ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໕໑

ຂ. ປະຣກິ ກະມະນະປະຣິຢາຢະ

ການເຮັດຈຕິ ໃຫູ້ຫີກອອກມາເສຍ ຈາກທມັ ຝາ່ ຍອະກຸສົລ ມາຢໃ່ ນທມັ ຝ່າຍກຸສົລ ເຊັນ່ ຄົນ
ຜາ່ ຍຈາກທາງຜິດ ມາຍາ່ ງຢ່ໃນທາງຖກຼື ດ່ັງນ້ີເອີ້ນວາ່ ປະຣກິ ກະມະນາ. ທມັ ໔໔ ຄ່ ດງ່ັ ກາ່ ວມາ
ແລູ້ວເບື້ອງຕ້ນົ ນ້ນັ ເອງ ຝ່າຍທໍາອິດເປັນຝາ່ ຍຜິດ ຝ່າຍຫງັ ເປນັ ຝ່າຍຖຼືກ ຈ່ງຶ ມພີ ຣະບາລວີ າງໄວູ້

ເປນັ ຄທ່ ໍາອິດວ່າ “ຄວາມບໍບ່ ຽດບຽນ ເປນັ ການຜາ່ ຍອອກຈາກທາງຜິດ ຂອງບຸຄຄົນ ຜ່
ມີການບຽດບຽນ” ເລ້ືອຍໄປ ຈົນເຖງິ ຄສ່ ຸດທູ້າຍທ່ວີ າ່ “ຄວາມເປັນຜ່ບລໍ່ ບຄໍາດວູ້ ຍທິຕຖິ
ຂອງຕົນ ບໍ່ຢດຶ ຖຼຢື າ່ ງໜຽວແໜູ້ນ ແລະງ່າຍທີ່ຈະສະລດັ ຄືນຼ ຊ່ຶງອຸປາທານ ເປັນການ
ຫີກອອກຈາກທາງຜິດຂອງບຄຸ ຄົນ ຜ່ລບຄໍາດູ້ວຍທິຕຖິຂອງຕົນ ຢຶດຖືຼຢາ່ ງໜຽວ
ແໜູ້ນ ແລະຍາກທຈີ່ ະສະລດັ ຄືຼນຊ່ຶງອຸປາທານ” ການເຮັດແນວນ້ີທງັ ໔໔ ຄ່ ເອີ້ນວາ່ ປະຣກິ

ກະມະນະທມັ ມະປະຣິຢາຢະ.

ຄ. ອປຸ ະຣພິ າວງັ ຄະມະນະປະຣຢິ າຢະ

ໃນທັມ ໔໔ ຄ່ ດ່ັງກາ່ ວມາແລູ້ວເບື້ອງຕນົ້ ຝ່າຍທາໍ ອິດ ຫືຼຝາ່ ຍຜດິ ເປັນ ອະໂດພາວງັ ຄະ
ມະນຢີ ະທມັ (ນໍາໄປສ່ຝ່າຍຕາໍ່ ) ຝາ່ ຍຫງັ ຫຼືຝາ່ ຍຖກືຼ ເປນັ ອປຸ ະຣພິ າວງັ ຄະມະນີຢະທມັ (ນໍາໄປສ່

ຝາ່ ຍສງ) ຈງ່ຶ ມພີ ຣະບາລີວາງໄວູ້ເປັນຄທ່ າໍ ອດິ ວ່າ “ຄວາມບໍບ່ ຽດບຽນ ເປັນທມັ ໄປສພ່ ະວະ
ຝ່າຍສງ ຂອງບຄຸ ຄົນຜ່ມີການບຽດບຽນ” ດ່ັງນເ້ີ ລື້ອຍໄປ ຈົນເຖິງຄສ່ ຸດທາູ້ ຍວ່າ “ຄວາມ
ເປັນຜ່ບ່ລໍ ບຄາໍ ດູ້ວຍທິຕຖິຂອງຕນົ ບ່ໍຢຶດຖຢືຼ ່າງໜຽວແໜນູ້ ແລະງ່າຍທ່ີຈະສະລັດຄນຼື
ຊຶ່ງອຸປາທານ ເປັນທັມນາໍ ໄປສພ່ າວະຝ່າຍສງຂອງບຄຸ ຄນົ ຜ່ລບຄາໍ ດວູ້ ຍທິຕຖຂິ ອງ
ຕົນ ຢດຶ ຖຢືຼ ່າງໜຽວແໜູນ້ ແລະຍາກທ່ຈີ ະສະລດັ ຄນຼື ຊ່ຶງອປຸ າທານ” ການເຮດັ ແນວນ້ີທັງ

໔໔ ຄ່ ເອ້ນີ ວ່າ ອຸປະຣພິ າວງັ ຄະມະນະທັມມະປະຣິຢາຢະ.

໑໔໕໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ງ. ປະຣນິ ບິ ພານະປະຣຢິ າຢະ

ໃນທັມ ໔໔ ຄ່ ດ່ງັ ກາ່ ວມາແລູວ້ ເບືອ້ ງຕນ້ົ ນ້ັນ ຝ່າຍທາໍ ອິດ ຫືຼຝາ່ ຍຜດິ ເປນັ ຝາ່ ຍບ່ດໍ ບັ ເຢັນ ຝາ່ ຍ
ຫງັ ຫຼຝື າ່ ຍຖກຼື ເປັນຝ່າຍດບັ ເຢັນ (ປະຣນິ ິບພານະ) ດ່ັງນນ້ັ ຈ່ງຶ ມພີ ຣະບາລວີ າງໄວູ້ເປັນຄທ່ ໍາອດິ

ວາ່ “ຄວາມບ່ບໍ ຽດບຽນ ເປັນໄປເພ່ອື ຄວາມດບັ ເຢັນຂອງບຸຄຄົນ ຜ່ມກີ ານບຽດບຽນ”
ດັ່ງນເ້ີ ລ້ອື ຍໄປ ຈນົ ເຖິງຄສ່ ດຸ ທ້າູ ຍ ວາ່ “ຄວາມເປນັ ຜ່ບ່ໍລບຄາໍ ດູ້ວຍທິຕຖຂິ ອງຕົນ ບ່ໍຢດຶ ຖຼື
ຢາ່ ງໜຽວແໜູ້ນ ແລະງ່າຍທ່ີຈະສະລດັ ຄຼືນຊ່ຶງອປຸ າທານ ເປັນໄປເພືອ່ ຄວາມດັບເຢັນ
ຂອງບຸຄຄົນ ຜ່ລບຄໍາດວູ້ ຍທິຕຖຂິ ອງຕົນ ຢຶດຖຼືຢ່າງໜຽວແໜນູ້ ແລະຍາກທ່ຈີ ະ
ສະລັດຄຼືນຊຶ່ງອປຸ າທານ” ການເຮດັ ເຊັ່ນນ້ທີ ັງ ໔໔ ຄ່ ເອນີ້ ວາ່ ປະຣນິ ິບພານະປະຣິຢາຢະ.

ຂ້ຄໍ ວາມຕອນນີ້ມີຕຣັດໄວູ້ພິເສດວ່າ ຜ່ບໍດ່ ັບເຢັນ ຈະຊ່ວຍໃຫູ້ຜ່ອ່ືນດບັ ເຢັນນນ້ັ ເປັນໄປບໍ່ໄດູ້ ເຊັ່ນ
ດຽວກັບຜຕ່ ິດຕົມຫມ່ົ ຈະຍກົ ຜ່ອນ່ື ຂ້ນຶ ຈາກຕົມຫົ່ມບໍໄ່ ດູ້ ເຊນັ່ ໃດກເໍ ຊນັ່ ນ້ັນ.

- ມ. ມ. ໑໒/໗໕-໘໓/໑໐໔-໑໐໘.

(ລາຍຊືແ່ ຫງ່ ທັມ ເປນັ ເຄອ່ື ງຂດເກາົ ໔໔ ຄນ່ ີ້ ບ່ໍໄດູ້ໃຊູ້ເພືອ່ ອະທິບາຍ ກຽ່ ວກັບການຂດເກົາ
ຢາ່ ງດຽວ ແຕໃ່ ຊເູ້ ພອ່ື ອະທບິ າຍ ໃນການປະພຕຶ ເຮດັ ຢາ່ ງອື່ນດູ້ວຍ ດັງ່ ທີ່ໄດູ້ແຍກໄວູເ້ ປັນຂໍ້ ກ. ຂ.
ຄ. ງ. ໃນຕອນທາູ້ ຍ ; ຜ່ທ່ີຕ້ັງໃຈຈະສຶກສາແທໆູ້ ຈ່ົງກາໍ ນດົ ໃຫູ້ຊັດເຈນ ວາ່ ມີລະດັບແນວໃດ ເປັນ
ຝ່າຍຜິດ ຫຼືຝ່າຍຖືກຼ ແນວໃດ ກຈໍ ະສາມາດເຂົ້າໃຈຂຄ້ໍ ວາມທີ່ປະໄວູ້ ໂດຍບໍ່ນາໍ ເອົາມາໃສ່ໄວ້ໃູ ຫູ້ເຕັມ
ເຊ່ນັ ອາູ້ ງເຖິງແຕ່ຂທໍ້ ໍາອິດແລະຂ້ສໍ ຸດທ້າູ ຍ ເປັນຕນົ້ , ກໍຈະສາໍ ເລດັ ປະໂຍຊນ໌ໄດ້ຕູ າມປາຖນາ).

ອົງຄຄ໌ ນຸ ທີ່ເຮດັ ໃຫູ້ຈະເຣນີ ງອກງາມໄພບນໃນພຣົມມະຈັນຣຍ໌

(ອຸປະກອນແຫ່ງການປະຕິບຕັ ມຄັ ຄະ)

ພິກຂຸ ທ. ! ຄນົ ລູ້ຽງງວົ ທີປ່ ະກອບດູ້ວຍອງົ ຄ໌ຄຸນ ໑໑ ຢາ່ ງແລ້ວູ ຍ່ອມເໝາະສົມທ່ີ
ຈະລູ້ຽງງວົ ເຮັດໃຫເູ້ ພີ່ມກໍາໄລໄດູ້. ອງົ ຄ໌ຄຸນ ໑໑ ຢ່າງແນວໃດໜໍ ? ສິບເອດັ ຢ່າງຄຼື :
ຄນົ ລູຽ້ ງງວົ ໃນກລໍ ະນີນ້ີ ເປນັ ຜຮ່ ຈູ້ ກັ ເລອ່ື ງຮາ່ ງກາຍຂອງງວົ , ເປນັ ຜສ່ ະຫາດໃນ
ລກັ ສະນະຂອງງວົ , ເປນັ ຜ່ເຂຍ່ ໄຂຂ່ າງ, ເປນັ ຜປ່ ດິ ບາດແຜ, ເປນັ ຜສ່ ມຸ ຄວນັ ,

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂໍຄ້ ວາມສະຫບຼຸ ເລອື່ ງມັຄຄ໌ ໑໔໕໓

ເປນັ ຜຮ່ ຈູ້ ກັ ທາ່ ນາໍ້ ທຄ່ີ ວນເອາົ ງວົ ໄປ, ເປນັ ຜຮ່ ຈູ້ ກັ ນາ້ໍ ທງ່ີ ວົ ຄວນດມ່ື , ເປນັ ຜຮ່ ຈູ້ ກັ ທາງ
ທງີ່ ວົ ຄວນຍາ່ ງ, ເປນັ ຜສ່ ະຫາດໃນບອ່ ນທີ່ງວົ ຄວນໄປ, ເປນັ ຜຮ່ ຈູ້ ກັ ຮດີ ນມົ ງວົ ໃຫມູ້ ີ
ເຫອືຼ ໄວແູ້ ດ,່ ເປນັ ຜໃ່ ຫກູ້ ຽດແກງ່ ວົ ອສຸ ະພະ ອນັ ເປນັ ງວົ ຈາ່ ຝງ ເປນັ ງວົ ນາໍ ຝງ ດວູ້ ຍ
ການເອາົ ໃຈໃສເ່ ປນັ ພເິ ສດ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຄົນລຽູ້ ງງົວທ່ປີ ະກອບດ້ວູ ຍອງົ ຄ໌ຄນຸ ໑໑ ຢ່າງ
ນແ້ີ ລ້ວູ ຍອ່ ມເໝາະສົມທ່ຈີ ະລູ້ຽງງວົ ເຮດັ ໃຫູ້ເພ່ີມກໍາໄລໄດູ້. ຂໍ້ນີ້ເຊ່ັນໃດ ;

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸທ່ີປະກອບດວູ້ ຍອງົ ຄ໌ຄຸນ ໑໑ ປະການແລູ້ວ ຍ່ອມເໝາະສົມທ່ີຈະ
ເຖິງຄວາມຈະເຣນີ ງອກງາມ ໄພບນ ໃນທມັ ວິນັຍ (ພຣົມມະຈນັ ຣຍ໌) ນີ້ໄດູ້ ເຊ່ັນນັ້ນ.
ອົງຄຄ໌ ຸນ ໑໑ ປະການ ແນວໃດແດ່ໜໍ ? ສບິ ເອດັ ປະການຄືຼ ພິກຂຸໃນກລໍ ະນນີ ີ້ ເປນັ ຜ່
ຮຈູ້ ກັ ຮບ, ເປນັ ຜຮ່ ຈູ້ ກັ ລກັ ສະນະ, ເປນັ ຜຄ່ ອຍເຂຍ່ ໄຂຂ່ າງ, ເປນັ ຜປ່ ດິ ບາດແຜ, ເປນັ
ຜສ່ ມຸ ຄວນັ , ເປນັ ຜຮ່ ຈູ້ ກັ ທາ່ ນາ້ໍ ທຄີ່ ວນໄປ, ເປນັ ຜຮ່ ຈູ້ ກັ ນາ້ໍ ທຄີ່ ວນດມື່ , ເປນັ ຜຮ່ ຈູ້ ກັ
ທາງທຄ່ີ ວນໄຕ,່ ເປນັ ຜສ່ ະຫາດໃນບອ່ ນທຄ່ີ ວນໄປ, ເປນັ ຜຮ່ ຈູ້ ກັ ຮດີ “ນມົ ງວົ ” ໃຫມູ້ ີ
ສວ່ ນເຫອຼື ໄວແູ້ ດ,່ ເປນັ ຜບ່ ຊາຢາ່ ງຍງ່ິ ໃນພກິ ຂຸທງັ ຫາຍຜ່ເຖຣະ ມພີ ນັ ສາຍກຸ າລ ບວດ
ດນົ ເປນັ ບດິ າສງົ ຄ໌ ເປນັ ຜນ່ າໍ ສງົ ຄ໌ ດວູ້ ຍການບຊາເປນັ ພເິ ສດ.

ພວກຮ້ຈູ ັກຮບ

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸເປນັ ຜ່ ຮຈູ້ ກັ ຮບ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນກໍລະນີນີ້
ຍ່ອມຮູ້ຈກັ ແຈງູ້ ຕາມທ່ີເປັນຈງິ ວາ່ “ຮບຊະນດິ ໃດກໍຕາມ ທັງໝົດນນ້ັ ຊ່ວື າ່ ຮບຄືຼ :
ມະຫາພຕະຮບມີ ໔ ແລະ ອປຸ ະທາຢະຮບ ທອ່ີ າໄສມະຫາພຕະຮບທັງສ່ີ” ດ່ັງນ້ີ ພິກຂຸ
ທ. ! ພິກຂຸເປນັ ຜ່ຮູ້ຈັກຮບ ເປນັ ເຊ່ນັ ນ້ແີ ລ.

໑໔໕໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ພວກສະຫາດໃນລກັ ສະນະ

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸເປນັ ຜ່ ສະຫາດໃນລກັ ສະນະ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸ
ໃນກໍລະນີນ້ີ ຍ່ອມຮ້ຈູ ັກແຈງູ້ ຕາມທເ່ີ ປັນຈິງວ່າ “ຄນົ ພາລ ມກີ ັມ (ການເຮດັ ) ເປນັ ເຄອື່ ງ
ໝາຍ, ບນັ ດິຕ ກມໍ ີກັມ (ການເຮັດ) ເປັນເຄ່ືອງໝາຍ” ດງັ່ ນ້ເີ ປັນຕນົ້ . ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸ
ເປນັ ຜ່ສະຫາດໃນລັກສະນະ ເປນັ ເຊ່ນັ ນີ້ແລ.

ພວກຄອຍເຂຍ່ ໄຂຂ່ າງ

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂເຸ ປັນຜ່ ຄອຍເຂຍ່ ໄຂຂ່ າງ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂໃຸ ນ
ກລໍ ະນນີ ີ້ ອົດກັນ້ ໄດູ້ ລະ ບນັ ເທົາ ເຮັດໃຫູ້ສ້ິນສຸດ ເຮດັ ໃຫໝູ້ ົດສູ້ຽງ ຊ່ຶງຄວາມຕຶກກຽ່ ວ
ດູ້ວຍກາມ, ຄວາມຕຶກກຽ່ ວດູ້ວຍຄວາມມຸ່ງຮູ້າຍ, ຄວາມຕຶກກ່ຽວດ້ວູ ຍການເຮັດ
ຄວາມລາໍ ບາກໃຫແູ້ ກຕ່ ົນເອງ ແລະຜ່ອນ່ື ເຖິງວາ່ ຈະໂດຍບເໍ່ ຈຕະນາທ່ີເກີດຂຶ້ນແລູ້ວ ;
ແລະອົດກນ້ັ ໄດູ້ ລະ ບັນເທາົ ເຮດັ ໃຫູ້ສ້ິນສດຸ ເຮດັ ໃຫູ້ໝົດສຽູ້ ງ ຊຶງ່ ສິ່ງອັນເປັນ
ອະກສຸ ົລລາມົກທງັ ຫາຍ ທ່ີເກີດຂ້ຶນແລູ້ວ. ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂເຸ ປັນຜ່ຄອຍເຂຍ່ ໄຂຂ່ າງ
ເປນັ ເຊນັ່ ນ້ແີ ລ.

ພວກປດິ ບາດແຜ

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸເປັນຜ່ ປດິ ບາດແຜ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນກໍລະນີ
ນ້ີ ເຫນັ ຮບດ້ວູ ຍຕາ, ຟງັ ສຽງດູ້ວຍຫ, ດົມກິນ່ ດ້ວູ ຍດງັ , ຊີມຣົສດູ້ວຍລິນ້ , ສັມຜັສ
ໂຜຕຖບັ ພະດວູ້ ຍກາຍ, ຮທູ້ ມັ ມາຣົມດູ້ວຍໃຈ, ແລູ້ວກໍບ່ໍມີຈິຕຢດືຼ ຖເຼື ອາົ ທັງໂດຍ
ລັກສະນະ ທີເ່ ປນັ ການຮວບຖຼທື ັງໝດົ ແລະການຖຼືເອົາໂດຍການແຍກເປັນສວ່ ນໆ,
ສ່ິງທີ່ເປັນອະກຸສົລລາມົກຄືຼ ອະພິຊຊາ ແລະໂທມະນັສສະ ຈະຍ່ອມໄຫໄປຕາມຜ່ທບ່ີ ່ໍ
ສັງລວມຕາ ຫ ດັງ ລິນ້ ກາຍ ໃຈ ເພາະການບສ່ໍ ັງລວມອິນຊີໃດເປັນເຫຕ, ເຂາົ
ປະຕບິ ຕັ ເພອ່ື ປດິ ກນັ້ ອິນຊີນນ້ັ ໄວ,ູ້ ເຂາົ ຮກັ ສາ ແລະເຖງິ ການສັງລວມ ຕາ ຫ ດງັ ລ້ິນ
ກາຍ ໃຈ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂຸເປນັ ຜ່ປດິ ບາດແຜ ເປັນເຊັ່ນນແ້ີ ລ.