ອະຮິຍະສັຈຈາກພະໂອຖະ ພາກປາຍ

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໐໕

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະໄໝໃດ ທັງກາຍແລະທງັ ຈິຕຂອງພິກຂຸ ຜ່ມໃີ ຈປະກອບດວູ້ ຍປີຕິ
ຍ່ອມລະງບັ ; ສະໄໝນ້ັນ ປສັ ສັດທສິ ມັ ໂພຊຊົງຄ໌ ກໍເປນັ ອັນວາ່ ພິກຂຸນັ້ນປາຣົບ
ແລ້ວູ ; ສະໄໝນັ້ນພິກຂຸນນ້ັ ຍ່ອມຊ່ືວ່າຈະເຣີນປສັ ສັດທິສັມໂພຊຊົງຄ໌ ; ສະໄໝນັ້ນ
ປັສສັດທິສມັ ໂພຊຊົງຄ໌ຂອງພິກຂຸນນ້ັ ຊ່ວື ່າເຖິງຄວາມເຕມັ ຮອບແຫງ່ ການຈະເຣນີ .
ພິກຂຸນັ້ນເມ່ອື ມກີ າຍອັນລະງບັ ແລູ້ວ ມຄີ ວາມສຸຂຢ່ ຈິຕຍອ່ ມຕັ້ງໝັ້ນເປັນສະມາທິ.

(ຂນ້ໍ ອ້ີ ະທິບາຍວາ່ ໃນການຈະເຣີນອານາປານະສະຕິມີວຕັ ຖຸ ໑໖ ຍອ່ ມປະກອບຢ່ດວູ້ ຍຄວາມ
ເປນັ ສມັ ໂພຊຊົງຄ໌ຕາ່ ງໆ ໂດຍໄນຍະດງັ່ ທີກ່ ່າວແລ້ວູ ເບອ້ື ງຕ້ນົ ຈນົ ວາ່ ເຖງິ ປັສສດັ ທິສັມໂພຊຊງົ ຄ໌
ກ່າວຄືຼ ຄວາມລະງັບທງັ ກາຍ ແລະ ຈິຕ ສງ່ິ ທ່ເີ ອີ້ນວ່າຄວາມສຂຸ ມີລວມຢນ່ າໍ ໃນຄວາມລະງບັ ນນ້ັ
ບຈ່ໍ ໍາເປນັ ຈະຕູ້ອງແຍກອອມາເປັນໂພຊຊງົ ຄອ໌ ກີ ຕາ່ ງຫາກ. ເມື່ອກາຍລະງັບກໍສຸຂກາຍ, ເມອ່ື ໃຈ
ລະງັບ ກໍສຸຂໃຈ ສະນ້ນັ ຄວາມສຸຂຈຶງ່ ຖືຼກນບັ ລວມຢ່ດູວ້ ຍໃນຄວາມລະງບັ ; ເມື່ອມີຄວາມລະງບັ
ແລູ້ວ ຈິຕຍ່ອມມີຄວາມຕ້ັງໝ້ນັ ຊ່ຶງເອ້ນີ ວາ່ ສະມາທິ. ຄວາມລະງບັ ທເ່ີ ປນັ ອງົ ຄ໌ຊານ ໝາຍເຖິງປີຕິ
ແລະ ສຸຂ ເຮດັ ໃຫ້ຈູ ິຕຕງ້ັ ໝ້ນັ ຢ່າງສະມະຖະ, ຄວາມລະງບັ ທ່ເີ ກດີ ມາຈາກຄວາມເຫນັ ອະນິຈຈງັ
ທກຸ ຂງັ ອະນຕັ ຕາ ຍ່ອມເຮດັ ໃຫຈູ້ ິຕຕ້ງັ ໝນັ້ ໂດຍໄນຍະແຫງ່ ວິປສັ ສະນາ ; ເມື່ອລວມກັນທງັ
ຄວາມຕງັ້ ໝນ້ັ ໂດຍໄນຍະແຫງ່ ສະມະຖະ ແລະ ໂດຍໄນຍະແຫງ່ ວິປັສສະນາ ຍອ່ ມເປັນຄວາມ
ຕ້ັງໝັນ້ ທ່ີສມົ ບນ ຊງຶ່ ເອ້ີນວ່າຄວາມຕັງ້ ໝ້ັນໃນບອ່ ນນ.ີ້ ອານາປານະສະຕິຂນັ້ ທໜີ ່ຶງເຖິງທີສີ່ ມີ
ຄວາມຕ້ັງໝ້ນັ ໂດຍໄນຍະແຫງ່ ສະມະຖະ ອານາປານະສະຕຂິ ນັ້ ທີ ໕ ຂຶ້ນໄປ ເປັນຕົ້ນ. (ເບິ່ງໜງັ ສຼື
ອານາປານະສະຕິພາວະນາ ຊດຸ ທມັ ມະໂຄສຂອງພດຸ ທະທາສ ທໜ່ີ ້າູ ໒໔໐ ໄປ) ມຄີ ວາມຕັ້ງໝນ້ັ
ໂດຍໄນຍະແຫ່ງວປິ ສັ ສະນາ ເພາະທຸກຂ້ນັ ເຮດັ ໃຫູ້ເກດີ ຄວາມລະງບັ ເພາະເຫຕນນ້ັ ພຣະ
ຜ່ມພີ ຣະພາກເຈາົ້ ຈ່ງຶ ຕຣດັ ວາ່ “ພິກຂຸນັນ້ ເມື່ອມກີ າຍອນັ ລະງບັ ແລູ້ວ ມີຄວາມສຸຂຢ່ ຈິຕຍ່ອມຕງ້ັ
ໝ້ນັ ” ດງັ່ ນ)ີ້ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະໄໝໃດ ຈິຕຂອງພິກຂຸຜ່ມກີ າຍອນັ ລະງບັ ແລ້ວູ ມຄີ ວາມສຸຂຢ່ ຍ່ອມ
ເປັນຈິຕຕັ້ງໝັນ້ ; ສະໄໝນັນ້ ສະມາທສິ ມັ ໂພຊຊົງຄ໌ ກໍເປັນອັນວາ່ ພິກຂຸນນ້ັ ປາຣົບ
ແລູ້ວ ; ສະໄໝນັ້ນພິກຂຸນນ້ັ ຊ່ວື ່າຍ່ອມຈະເຣີນສະມາທິສັມໂພຊຊົງຄ໌ ; ສະໄໝນ້ັນ
ສະມາທສິ ມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ຂອງພິກຂນຸ ັ້ນ ຊື່ວ່າເຕັມຮອບແຫ່ງການຈະເຣນີ . ພິກຂນຸ ້ັນ
ຍອ່ ມເປັນຜ່ເຂົາ້ ໄປເພງ່ັ ສະເພາະ ຊ່ຶງຈຕິ ອັນຕັງ້ ໝັນ້ ແລວູ້ ເຊັ່ນນນັ້ ເປນັ ຢ່າງດີ.

໑໒໐໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(ຂ້ໍນ້ີອະທິບາຍວ່າ ອານາປານະສະຕມິ ີວຕັ ຖຸ ໑໖ ຍອ່ ມເຮດັ ໃຫເູ້ ກີດສັມໂພຊຊົງຄ໌ຕ່າງໆ ຈນົ
ສະມາທສິ ມັ ໂພຊຊົງຄ໌ ຄຄຼື ວາມທີ່ຈິຕຕ້ງັ ໝັນ້ ທັງໂດຍໄນຍະແຫງ່ ສະມະຖະແລະວປິ ສັ ສະນາ.
ຄວາມຕງ້ັ ໝນັ້ ໂດຍໄນຍະແຫ່ງສະມະຖະ ເປນັ ຄວາມສະງົບລະງບັ ເຮດັ ໃຫມູ້ ີກໍາລັງໜນເນອື່ ງຢ່
ຕະຫອດໄປ ; ສວ່ ນຄວາມຕັ້ງໝນັ້ ໂດຍໄນຍະແຫ່ງວິປັສສະນານ້ນັ ເປນັ ຄວາມຕ້ັງໝັ້ນໃນການ
ເຫນັ ທມັ ເຮດັ ໃຫກູ້ ເິ ລສລະງັບລງົ ດ້ວູ ຍອໍານາດຄວາມຮແູ້ ຈູ້ງເຫນັ ແຈງູ້ ຊຶ່ງມີຄວາມຕ້ງັ ໝັ້ນດູວ້ ຍ
ດີຄຼືກນັ . ການເພ່ັງຕຄ່ໍ ວາມຕັ້ງໝັ້ນທັງ ໒ ຢ່າງນີ້ ມີຂ້ນຶ ຕ່ໍເມ່ອື ມີຄວາມຕງັ້ ໝ້ນັ ແລູ້ວແທ້ໆູ ແລວູ້ ຄຸມ
ຄວາມຕງັ້ ໝັ້ນໃຫ້ໝູ ນ້ັ ທ່ຽງຢຕ່ ະຫອດເວລາ ຈົນກວ່າຈະມີການບນັ ລທຸ ມັ ໃນເບື້ອງສງ. ການຄມຸ
ຄວາມຕັ້ງໝ້ັນໄວູ້ນັ້ນເອງ ເອນ້ີ ວາ່ ການເຂາ້ົ ໄປເພ່ັງສະເພາະຊ່ຶງຈິຕ ອັນຕ້ັງໝັ້ນແລວູ້ ໂດຍ
ອປຸ ະມາທ່ໄີ ດກູ້ າ່ ວແລູ້ວຫາຍຄງ້ັ ຫາຍເທອ່ື ວາ່ ຄຼືນາຍສາຣະຖີທພ່ີ ຽງແຕຄ່ ຸມຄນັ ບງັ ຄບັ ເສີຍຢ່ ໃນ
ເມື່ອມູ້າແລະລົດ ແລະ ສິ່ງຕາ່ ງໆໄດູ້ເປນັ ໄປຢ່າງຮຽບຮູ້ອຍແລູ້ວ ໃນອານາປານະສະຕຂິ ນັ້ ທີ ໕
ແລະ ອານາປານະສະຕິຂນ້ັ ທີ ໑໑ ແລະຂັ້ນອ່ືນໆອກີ ໂດຍປະຣຍິ າຍ, (ເບ່ິງໜັງສືຼອານາປານະ
ສະຕພິ າວະນາ ຊຸດທມັ ມະໂຄສຂອງພຸດທະທາສ ທີໜ່ ູາ້ ໒໔໐ ໄປ) ເມອ່ື ຈິຕຕງ້ັ ໝັ້ນໂດຍໄນຍະທງັ
໒ ຄຼທື ັງໂດຍໄນຍະແຫ່ງສະມະຖະແລະວປິ ສັ ສະນາ ຜ່ປະຕບິ ຕັ ມໜີ າູ້ ທີ່ແຕ່ພຽງຄວບຄມຸ ຄວາມ
ຕ້ງັ ໝ້ັນນ້ັນ ໃຫເູ້ ປັນໄປເຊັ່ນນ້ນັ ຢ່ຕະຫອດເວລາ ເປັນການເຜົາກເິ ລສຢ່ໃນໂຕເລືອ້ ຍໄປ ຈນົ ກວ່າ
ຈະສນິ້ ສຸດ. ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຜມ່ ີພຣະພາຄເຈົາ້ ຈຶ່ງຕຣັດວາ່ “ພກິ ຂຸນ້ນັ ຍ່ອມເປນັ ຜ່ເຂາ້ົ ໄປເພ່ັງ
ສະເພາະຊ່ຶງຈິຕ ອັນຕງັ້ ໝ້ັນແລ້ວູ ເຊ່ັນນັ້ນ ເປັນຢາ່ ງດີ” ດງ່ັ ນ້ີ).

ພິກຂຸ ທ. ! ສະໄໝໃດ ພກິ ຂຸເປັນຜ່ເຂາ້ົ ໄປເພັ່ງສະເພາະ ຊ່ຶງຈິຕອນັ ຕັງ້ ໝັນ້ ແລູ້ວ
ເຊ່ັນນັນ້ ເປນັ ຢ່າງດີ ; ສະໄໝນັ້ນ ອເຸ ປກຂາສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ເປັນອັນວ່າ ພກິ ຂນຸ ນ້ັ
ປາຣບົ ແລ້ວູ ; ສະໄໝນ້ນັ ພິກຂນຸ ນັ້ ຊ່ືວ່າ ຍ່ອມຈະເຣີນອຸເປກຂາສມັ ໂພຊຊົງຄ໌ ;
ສະໄໝນ້ນັ ອຸເປກຂາສັມໂພຊຊົງຄ໌ຂອງພິກຂຸນັນ້ ຊືວ່ ່າເຖິງຄວາມເຕມັ ຮອບແຫ່ງ
ການຈະເຣນີ .

(ຂນໍ້ ້ອີ ະທິບາຍວາ່ ອານາປານະສະຕິມີວຕັ ຖຸ ໑໖ ສົມບນແລ້ວູ ເມອື່ ມກີ ານເຂ້ົາໄປເພັ່ງຊງ່ຶ ຈຕິ
ອັນເປັນຂນຶ້ ມາແລ້ວູ ໃນຮອ່ ງຮອຍແຫ່ງສະມະຖະ ແລະ ວປິ ັສສະນາ ແລູ້ວຄວບຄຸມຄວາມ
ເປັນເຊັ່ນນນ້ັ ຢ່ຕະຫອດເວລາ ເຮົາເອີ້ນວາ່ ຄວາມເພ່ັງໃນບອ່ ນນ້ີ ຫຼື ເອ້ີນໂດຍບາລວີ ່າ ອຸເປກຂາ
ຊຶ່ງແປວ່າເຂ້າົ ໄປເພງ່ັ ຫຼື ເຂາ້ົ ໄປເບງິ່ ຢ່ຕະຫອດເວລາ ທີ່ຄວາມຕັ້ງໝ້ນັ ນນ້ັ ເຜົາໄໝກູ້ ິເລສ ແລະ
ຂະນະທີ່ກິເລສສນສິ້ນໄປແລວູ້ ໃນທສີ່ ຸດກໍເພ່ັງຄວາມທ່ີກເິ ລສດັບສິນ້ ໄປນນ້ັ ເອງ ເປັນອາຣົມຂອງ
ສະຕິ ຊງ່ຶ ມີໃນອານາປານະສະຕິຈະຕກຸ ກະທີ ໔ ຂ້ັນທູາ້ ຍໆ ຄືຂຼ ້ນັ ທີ ໑໔-໑໕-໑໖ ອນັ ເປນັ ຂັນ້ ທີ່
ສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ທງັ ຫາຍ ໄດເູ້ ປນັ ໄປສົມບນເຖງິ ທີ່ສດຸ ແທູໆ້ ,

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໐໗

(ເບງ່ິ ໜັງສືຼອານາປານະສະຕພິ າວະນາ ຊຸດທມັ ມະໂຄສຂອງພຸດທະທາສ ທໜີ່ າູ້ ໓໙໒-໔໒໐ ໄປ)
ເພາະເຫຕນັນ້ ພຣະຜມ່ ີພຣະພາຄຈງ່ຶ ຕຣດັ ພຽງການເຕັມຮອບ ຂອງອຸເປກຂາສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ໃນ
ຖານະທ່ີເປັນການປະຕິບັຕຂນ້ັ ສດຸ ທາູ້ ຍ).

ພິກຂຸ ທ. ! ສະຕປິ ັຕຖານທງັ ໔ ອນັ ບຸຄຄນົ ຈະເຣີນແລູ້ວ ເຮັດໃຫູ້ຫາຍແລູວ້ ເຊັ່ນນ້ີ
ແລ ຍ່ອມເຮດັ ໃຫໂູ້ ພຊຊງົ ຄ໌ທັງ ໗ ໃຫູ້ບໍຣິບນໄດູ້.

(ຂ້ນໍ ້ີອະທິບາຍວ່າ ເມອ່ື ມກີ ານຈະເຣີນອານາປານະສະຕິມີວັຕຖຸ ໑໖ ຢາ່ ງເຕມັ ທ່ີ ກໍຊວື່ າ່ ມກີ ານ
ຈະເຣີນສະຕປິ ຕັ ຖານທງັ ໔ ຢາ່ ງເຕມັ ທ່ີ ເມື່ອມກີ ານຈະເຣີນສະຕປິ ັຕຖານທັງ ໔ ຢ່າງເຕັມທ່ີ ກເໍ ປັນ
ການຈະເຣນີ ໂພຊຊົງຄທ໌ ັງ ໗ ຢາ່ ງເຕັມທ່ີ ເປນັ ອັນວ່າໃນສິງ່ ທງັ ໓ ນໂ້ີ ດຍພດຶ ຕໄິ ນ ເມືອ່ ກ່າວເຖງິ
ສ່ິງໃດ ກເໍ ປັນອັນກາ່ ວເຖງິ ສງ່ິ ທີ່ກ່າວແລູ້ວທງັ ໒ ທ່ີເຫືອຼ ໂດຍບມ່ໍ ກີ ານທຈີ່ ະຫກີ ລ່ຽງໄດ)ູ້ .

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໑໙໗-໒໐໑/໒໙໐.

ເມ່ືອໂພຊຊງົ ຄ໌ທງັ ໗ ສມົ ບນແລູ້ວ ຍ່ອມເປນັ ການງາ່ ຍທີ່ຈະເຮັດໃຫູ້ວຊິ ຊາ ແລະ ວມິ ຸຕຕໃິ ຫູ້ບຣໍ ິບນ ; ຫາກແຕ່
ວາ່ ການຈະເຣີນໂພຊຊງົ ຄ໌ນັ້ນ ຈັກຕອູ້ ງເປນັ ໄປໂດຍຖືຼກວິທຢີ າ່ ງຍິງ່ ຊຶ່ງທ່ານຈາໍ ກດັ ຄວາມໄວູ້ວ່າ ໂພຊຊງົ ຄທ໌ ່ີຈະ
ເຣນີ ນັ້ນ ຕ້ອູ ງອາໄສວິເວກ ອາໄສວິຣາຄະ ອາໄສນໂິ ຣດ ຊຶງ່ ທງັ ໗ ຢ່າງນ້ັນ ນ້ອູ ມໄປເພອື່ ໂວສສຄັ ຄະ ກາ່ ວຄຼືການ
ສະຫະ ຫືຼ ການສະລັດສ່ງິ ທີເ່ ຄຍີ ຢຶດຖໄຼື ວູດ້ ູວ້ ຍອຸປາທານ ໂດຍປະການທງັ ປວງທນ່ໍ ນັ້ . ອານາປານະສະຕຂິ ້ັນທີ ໑໖
ເປັນໄປເພ່ືອສງ່ິ ເຫຼົ່ານີ້ໂດຍກົງ ເພາະສະນ້ັນ ໂພຊຊງົ ຄ໌ຕາ່ ງໆທີເ່ ກດີ ຂນ້ຶ ດວູ້ ຍການຈະເຣນີ ອານາປານະສະຕິ ຈ່ຶງ
ເປນັ ໂພຊຊົງຄທ໌ ່ີກົງຕາມວັຕຖຸປະສົງ ໃນການທີ່ຈະເຮດັ ໃຫູ້ວິຊຊາ ແລະ ວມິ ຸຕຕິໃຫູ້ບຣໍ ິບນ ດງ່ັ ທ່ພີ ຣະພຸດທະ
ພາສິຕຕຣັດໄວສູ້ ບືຼ ຕໍ່ໄປວ່າ :-

ໂພຊຊງົ ຄບ໌ ຣໍ ບິ ນ ຍອ່ ມເຮັດວິຊຊາແລະວມິ ຸຕຕໃິ ຫບູ້ ຣໍ ບິ ນ

ພິກຂຸ ທ. ! ໂພຊຊງົ ຄທ໌ ງັ ໗ ອນັ ບຄຸ ຄນົ ຈະເຣນີ ແລວູ້ ຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍແລວູ້ ແນວໃດໜໍ
ຈ່ງຶ ຈະເຮດັ ວິຊຊາ ແລະ ວມິ ຕຸ ຕໃິ ຫບູ້ ໍຣບິ ນ ?

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂຸໃນກລໍ ະນີນີ້ ຍ່ອມຈະເຣນີ ສະຕສິ ມັ ໂພຊຊົງຄ໌ ອັນອາໄສວິເວກ
ອັນອາໄສວິຣາຄະ ອັນອາໄສນໂິ ຣດ ອັນນູ້ອມໄປເພ່ືອໂວສສຄັ ຄະ ;

ຍ່ອມຈະເຣນີ ທມັ ມະວຈິ ະຢະສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ອັນອາໄສວິເວກ ອັນອາໄສວຣິ າຄະ
ອນັ ອາໄສນໂິ ຣດ ອນັ ນູອ້ ມໄປເພ່ືອໂວສສັຄຄະ ;

໑໒໐໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຍ່ອມຈະເຣີນ ວິຣິຢະສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ອນັ ອາໄສວິເວກ ອັນອາໄສວຣິ າຄະ ອັນ
ອາໄສນໂິ ຣດ ອນັ ນູ້ອມໄປເພອ່ື ໂວສສັຄຄະ ;

ຍອ່ ມຈະເຣີນ ປຕີ ສິ ມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ອນັ ອາໄສວິເວກ ອັນອາໄສວິຣາຄະ ອນັ ອາໄສ
ນິໂຣດ ອັນນອູ້ ມໄປເພື່ອໂວສສັຄຄະ ;

ຍອ່ ມຈະເຣນີ ປສັ ສດັ ທສິ ມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ອນັ ອາໄສວິເວກ ອັນອາໄສວິຣາຄະ ອັນ
ອາໄສນໂິ ຣດ ອນັ ນູອ້ ມໄປເພ່ືອໂວສສຄັ ຄະ ;

ຍອ່ ມຈະເຣີນ ສະມາທສິ ມັ ໂພຊຊົງຄ໌ ອນັ ອາໄສວິເວກ ອັນອາໄສວິຣາຄະ ອັນ
ອາໄສນິໂຣດ ອນັ ນູ້ອມໄປເພອ່ື ໂວສສຄັ ຄະ ;

ຍ່ອມຈະເຣີນ ອເຸ ປກຂາສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ອນັ ອາໄສວເິ ວກ ອັນອາໄສວຣິ າຄະ ອັນ
ອາໄສນິໂຣດ ອນັ ນູ້ອມໄປເພື່ອໂວສສຄັ ຄະ ;

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໂພຊຊົງຄ໌ທງັ ໗ ອັນບຄຸ ຄົນຈະເຣີນແລວູ້ ຝຶກໃຫູ້ຫາຍແລ້ວູ ເຊ່ນັ ນີ້ແລ
ຍອ່ ມເຮັດວິຊຊາ ແລະ ວມິ ຸຕຕິໃຫູ້ບໍຣບິ ນໄດູ້ ດ່ັງນີ.້

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໒໐໑/໒໙໑

ໝວດ ງ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ຫກັ ການປະຕບິ ຕັ ຂອງສມັ ມາສະຕິ

ການຝກຶ ສະຕໃິ ນຮບແຫງ່ ກາຢານປຸ ສັ ສະນາ

໑. ຕາມໄນຍະແຫ່ງອານາປານະສະຕິສຕ

ພິກຂຸ ທ. ! ສະໄໝໃດ ພິກຂຸ (໑) ເມອ່ື ຫາຍໃຈເຂາ້ົ ຍາວ ກຮໍ ສູ້ ກຶ ໂຕທວ່ົ ເຖງິ ວ່າເຮົາ
ຫາຍໃຈເຂ້າົ ຍາວ ດ່ັງນ,້ີ ຫຼວື ່າ ເມອ່ື ຫາຍໃຈອອກຍາວ ກໍຮສູ້ ກຶ ໂຕທວ່ົ ເຖງິ ວາ່ ເຮົາ
ຫາຍໃຈອອກຍາວ ດັ່ງນກ້ີ ດໍ ີ ; (໒) ເມອ່ື ຫາຍໃຈເຂາົ້ ສນັ້ ກຮໍ ສູ້ ກຶ ໂຕທວ່ົ ເຖງິ

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໐໙

ວາ່ ເຮົາຫາຍໃຈເຂ້າົ ສນ້ັ ດັ່ງນ້ີ, ຫຼວື ່າ ເມື່ອຫາຍໃຈອອກສັ້ນ ກຮໍ ້ສູ ກຶ ໂຕທ່ວົ ເຖິງວ່າເຮົາ
ຫາຍໃຈອອກສ້ນັ ດັງ່ ນ້ີກໍດີ ; (໓) ຍ່ອມເຮັດໃນບດົ ສກຶ ສາວາ່ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ ຮພູ້ ອູ້ ມ
ສະເພາະຊງຶ່ ກາຍທງັ ປວງ ຫາຍໃຈເຂົ້າ ດງ່ັ ນີ້ ; ຍອ່ ມເຮດັ ໃນບດົ ສຶກສາວາ່ ເຮົາເປັນຜ່
ຮພູ້ ູ້ອມສະເພາະຊ່ຶງກາຍທງັ ປວງ ຫາຍໃຈອອກ ດັງ່ ນີ້ ; (໔) ຍອ່ ມເຮດັ ໃນບົດສຶກສາ
ວ່າ ເຮົາເປັນຜ່ເຮັດ ກາຢະສງັ ຂາຣໃຫລູ້ ະງບັ ຢ່ ຈັກຫາຍໃຈເຂົາ້ ດ່ັງນ້ີ ; ຍ່ອມເຮັດໃນ
ບດົ ສກຶ ສາວາ່ ເຮົາເປັນຜ່ເຮດັ ກາຢະສງັ ຂາຣໃຫູລ້ ະງັບຢ່ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດັ່ງນ້ີ ;
ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະໄໝນັ້ນ ພິກຂຸຊ່ວຼື າ່ ເປນັ ຜ່ ຕາມເຫນັ ກາຍໃນກາຍ໑ ຢ່ເປັນປະຈໍາ ມີ
ຄວາມພຽນເຜາົ ກິເລສ ມສີ ັມປະຊັນຍະ ມີສະຕິ ຖອນປະພິຊຊາ ແລະ ໂທມະນັສສະ
ໃນໂລກອອກເສຍໄດູ້.

ພິກຂຸ ທ. ! ເຮາົ ຍອ່ ມກາ່ ວລມົ ຫາຍໃຈເຂາ້ົ ແລະ ລມົ ຫາຍໃຈອອກ ວາ່ ເປນັ ກາຍ
ອນັ ໜງຶ່ ໆ ໃນກາຍທງັ ຫາຍ. ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນ້ນັ ໃນເລື່ອງນ້ີ ພິກຂຸນນ້ັ ຍອ່ ມຊ່ືວາ່
ເປນັ ຜ່ຕາມເຫັນກາຍໃນກາຍຢ່ເປັນປະຈາໍ ມຄີ ວາມພຽນເຜົາກິເລສ ມສີ ັມປະຊັນຍະ
ມີສະຕິ ຖອນອະພິຊຊາ ແລະ ໂທມະນັສສະ ໃນໂລກອອກເສຍໄດູ້ ໃນສະໄໝນນ້ັ .

ຕາມໄນຍະແຫ່ງມະຫາສະຕປິ ຕັ ຖານສຕ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸເປນັ ຜມ່ ປີ ກົ ກະຕພິ ຈິ າຣະນາເຫນັ ກາຍໃນກາຍຢ່ ນນ້ັ ເປນັ
ແນວໃດໜໍ ?

໑. ເຫັນກາຍໃນກາຍ ໝາຍເຖິງເຫນັ ຄວາມຈິງຂອງກາຍທກີ່ າຍນ້ັນເອງ, ແລະ ເຫັນທກຸ ໆສ່ວນຂອງກາຍທີ່
ເປັນກາຍສວ່ ນຍ່ອຍ ໃນກາຍສ່ວນລວມຄທຼື ັງໝົດ. ລົມຫາຍໃຈກຄໍ ຼືກາຍເຍອື່ ງໜຶງ່ ແລະປຸງແຕງ່ ຮາ່ ງກາຍ
ທັງໝດົ ດງ່ັ ນ້ີເປນັ ຕ້ນົ , ຈົນວາ່ ຄວາມສຸຂທາງນາມກາຍ ໃນຂະນະແຫງ່ ຊານເປນັ ຕນ້ົ ; ເຫັນໂດຍຄວາມ
ເປັນຂອງປຸງແຕ່ງຢ່ ດງ່ັ ນ້ີ.

໑໒໑໐ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ກ. ໝວດລມົ ຫາຍໃຈ ເຂົ້າ-ອອກ (ຄຼືກາຍ)

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນີນີ້ ພິກຂໄຸ ປແລວູ້ ສ່ປາ່ ຫືຼເຫງາົ້ ໄມູ້ ຫືຼເຮືອຼ ນຫວ່າງກໍຕາມ,
ຍ່ອມນງ່ັ ຄູ້ຂາເຂົ້າມາໂດຍຮອບ (ຂດັ ສະມາທ)ິ ຕັ້ງກາຍກົງ ດໍາຣົງສະຕິໝນ້ັ , ເຂາົ ຜ່ມີ
ສະຕຢິ ່ນນັ້ ແລ ຫາຍໃຈເຂົາ້ ມສີ ະຕິຫາຍໃຈອອກ (໑) ເມອື່ ຫາຍໃຈເຂາົ້ ຍາວ ກຮໍ ແູ້ ຈູ້ງ
ວາ່ ເຮາົ ຫາຍໃຈເຂ້າົ ຍາວ, ຫຼືເມື່ອຫາຍໃຈອອກຍາວ ກຮໍ ແູ້ ຈູ້ງວາ່ ເຮົາຫາຍໃຈອອກ
ຍາວ ; ຫືວຼ ່າ (໒) ເມອື່ ຫາຍໃຈເຂາົ້ ສນ້ັ ກຮໍ ແູ້ ຈງູ້ ວາ່ ເຮາົ ຫາຍໃຈເຂາົ້ ສ້ນັ , ຫຼືເມື່ອ
ຫາຍໃຈອອກສັນ້ ກໍຮູ້ແຈູ້ງວ່າເຮົາຫາຍໃຈອອກສັ້ນ, (໓) ເຂົາຍອ່ ມເຮດັ ໃນບົດສຶກສາ
ວ່າ ເຮົາເປນັ ຜ່ ຮພູ້ ອູ້ ມສະເພາະຊຶ່ງກາຍທງັ ປວງ ຈັກຫາຍໃຈເຂົາ້ , ເຮາົ ເປນັ ຜ່ຮພູ້ ້ອູ ມ
ສະເພາະຊ່ຶງກາຍທງັ ປວງ ຈັກຫາຍໃຈອອກ, (໔) ເຂົາຍອ່ ມເຮັດໃນບົດສຶກສາວາ່ ເຮາົ
ເຮດັ ກາຢະສງັ ຂາຣ (ຄຼືລົມຫາຍໃຈເຂາົ້ ອອກ) ໃຫລູ້ ະງບັ ຢ່ ຈັກຫາຍໃຈເຂາົ້ , ເຮົາເຮດັ
ກາຢະສງັ ຂາຣໃຫູ້ລະງັບຢ່ ຈັກຫາຍໃຈອອກ, ເຊັ່ນດຽວກັນກບັ ນາຍຊ່າງກງຶ ຫືຼລກ
ນູ້ອງຂອງນາຍຊາ່ ງກຶງຜ່ຊໍານານ ເມ່ືອເຂາົ ດງຶ ເຊຼືອກກຶງຍາວ ກໍຮຈູ້ ກັ ແຈູ້ງວາ່ ເຮົາ
ດຶງເຊອືຼ ກກຶງຍາວ, ເມ່ອື ດງຶ ເຊືຼອກກງຶ ສນ້ັ ກຮໍ ຈູ້ ກັ ແຈູ້ງວາ່ ເຮົາດຶງເຊຼືອກກງຶ ສນັ້ , ເຊັ່ນ
ໃດກໍເຊນ່ັ ນັ້ນ.

ດູ້ວຍອາການດ່ັງ (ກ່າວມາ) ນ້ີແລ ທພີ່ ິກຂຸເປັນຜ່ ມປີ ົກກະຕິພຈິ າຣະນາເຫັນກາຍ
ໃນກາຍອນັ ເປນັ ພາຍໃນ (ຄືຂຼ ອງຕນົ ) ຢ່ແດ,່ ໃນກາຍອນັ ເປັນພາຍນອກ (ຄຼຂື ອງຜ່ອື່ນ)
ຢ່ແດ,່ ໃນກາຍທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກຢແ່ ດ່ ; ແລະເປນັ ຜ່ມີປົກກະຕພິ ິຈາຣະນາ
ເຫັນທັມອນັ ເປັນເຫຕເກີດຂຶ້ນ (ແຫ່ງກາຍ) ໃນກາຍ (ນ)້ີ ຢ່ແດ່, ເຫນັ ທມັ ເປັນເຫຕ
ເສ່ືອມໄປ (ແຫ່ງກາຍ) ໃນກາຍ (ນີ້) ຢ່ແດ່, ເຫັນທງັ ທັມເປັນເຫຕເກີດຂຶ້ນແລະເສອ່ື ມໄປ
(ແຫງ່ ກາຍ) ໃນກາຍ (ນ)ີ້ ຢ່ແດ,່ ກໍແຫະສະຕິ (ຄຼຄື ວາມລະລກຶ ) ວ່າ “ກາຍມີຢ່” ດ່ງັ ນ້ີ ຂອງ
ເຂາົ ນັ້ນ ເປັນສະຕທິ ່ີເຂາົ ດາໍ ຣງົ ໄວູ້ພຽງເພື່ອຄວາມຮູ້໑ ພຽງເພອ່ື ອາໄສລະນກຶ , ທີແ່ ທູ້
ເຂົາເປັນຜ່ທຕ່ີ ນັ ຫາ ແລະທິຕຖິອາໄສບໍໄ່ ດູ້ ແລະເຂາົ ບໍ່ຢດຶ ໝັ້ນອັນໃດໆ ໃນໂລກ.
ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸຊືວ່ ່າເປນັ ຜ່ມີປົກກະຕິ ພິຈາຣະນາເຫນັ ກາຍໃນກາຍຢ່ ແມ່ນວາ່ ດູ້ວຍ
ອາການເຊ່ັນນ.້ີ

໑. ພຽງເພ່ອື ຄວາມຮູ້ ຄຼືລະນຶກຢຶດເອາົ ກາຍຂ້ຶນເປນັ ອາຣົມ ສາໍ ລັບພິຈາຣະນາຫາຄວາມຮ,ູ້ ບໍ່ໄດ້ເູ ຂົ້າໃຈຫືຼຢຶດຖວືຼ ່າ
ກາຍເປນັ ທັມມະຊາຕທ່ີມີໂຕຕົນ ອັນຈະເຂົາ້ ຢຶດຖືຼເປັນຂອງຕນົ ໄດູ້. ແມ່ນວາ່ ໃນເວທະນາ ຈິຕ ທມັ ກໍຄືກຼ ັນ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໑໑

ຂ. ໝວດອຣິ ຍິ ະບົດ (ຄືກຼ າຍ)

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂອໍ້ ນ່ື ຍງັ ມີອກີ ; ພິກຂຸ (໑) ເມອື່ ຍາ່ ງຢ່ ຍອ່ ມຮແູ້ ຈ້ງູ ວ່າ “ເຮາົ ຍາ່ ງຢ່”,໑
(໒) ເມອື່ ຢນືຼ ຍອ່ ມຮແູ້ ຈງູ້ ວ່າ “ເຮົາຢນືຼ ຢ່”, (໓) ເມອ່ື ນງ່ັ ຍອ່ ມຮແູ້ ຈງູ້ ວ່າ “ເຮາົ ນງ່ັ ຢ່”,
(໔) ເມອື່ ນອນ ຍອ່ ມຮແູ້ ຈງູ້ ວ່າ “ເຮົານອນຢ່” ; ເຂາົ ຕ້ງັ ກາຍໄວດູ້ ວູ້ ຍອາການເຊນັ່ ໃດ
ຍອ່ ມຮທູ້ ວົ່ ເຖງິ ກາຍນນັ້ ດ້ວູ ຍອາການເຊນັ່ ນນັ້ ໆ.

ດູວ້ ຍອາການດັ່ງນີ້ແລ ທພີ່ ິກຂຸເປັນຜ່ ມປີ ກົ ກະຕິ ພຈິ າຣະນາເຫນັ ກາຍ ໃນກາຍ
ອນັ ເປນັ ພາຍໃນຢ່ແດ,່ ໃນກາຍອນັ ເປນັ ພາຍນອກຢແ່ ດ,່ ... ໆລໆ ... (ຄາໍ ທປີ່ ະໄວູ້ຕໄ່ໍ ປ

ນ້ີ ຄຕຼື ອນທູາ້ ຍຂອງໝວດ ກ. ອນັ ວາ່ ດູ້ວຍລົມຫາຍໃຈເຂ້ົາ-ອອກ ຕັ້ງແຕຄ່ າໍ ວ່າ “ໃນກາຍອນັ ເປນັ
ພາຍນອກ (ຄືຂຼ ອງຜ່ອ່ືນ) ຢ່ແດ່,” ໄປຈນົ ເຖງິ ຄໍາວ່າ “ເຫນັ ກາຍໃນກາຍຢ່ ແມ່ນວ່າດ້ວູ ຍອາການ
ເຊ່ັນນ້”ີ ).

ຄ. ໝວດສມັ ປະຊນັ ຍະ (ໃນກາຍ)

ພິກຂຸ ທ. ! ຂອ້ໍ ່ືນຍງັ ມີອີກ : (໑) ພິກຂຸຍອ່ ມເປນັ ຜ່ ມປີ ກົ ກະຕ໒ິ ເຮດັ ຄວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕ
ທວ່ົ ພອູ້ ມ ໃນການກາູ້ ວໄປທາງໜາູ້ ໃນການຖອຍກບັ ທາງຫັງ. (໒) ເປນັ ຜ່ມປີ ົກກະຕິ
ເຮດັ ຄວາມຮູ້ສກຶ ໂຕທົວ່ ພູ້ອມ ໃນການເບ່ິງ ໃນການຫຽວເບິງ່ . (໓) ເປນັ ຜ່ມປີ ົກກະຕິ
ເຮດັ ຄວາມຮສູ້ ຶກໂຕທົ່ວພູ້ອມ ໃນການຄູ້ ໃນການຢຽດ (ອະໄວຍະວະ).

໑. ຮູ້ວ່າຍາ່ ງດວູ້ ຍອະນັຕຕານຸປສັ ສະນາຍານໂດຍປະຣະມັຕຖ໌ ຄືຼປະຊຸມແຫງ່ ນາມຮບເຄື່ອນໄຫວໄປຢ່
ບ່ແໍ ມນ່ ສັຕຍາ່ ງ ບຸຄຄນົ ຍ່າງ ຄືດຼ ່ງັ ສຽງທ່ກີ າ່ ວກັນກໍບໍ່, ນ່ງັ ນອນ ຢຼືນ ກໍເຊັນ່ ດຽວກັນ.

໒. ຄາໍ ວ່າມີປົກກະຕິ ແມ່ນມີການເຮດັ ເຊນັ່ ນນ້ັ ໆ ເປນັ ປະຈາໍ ບມ່ໍ ີຂາດໄລຍະ ໄດູແ້ ກ່ເຮັດສະໝາ່ໍ ສະເໝ,ີ ຄາໍ ນ້ີ
ທາ່ ນໝາຍຄວາມໜັກຍງ່ິ ກວ່າຄໍາວ່າເຮດັ ຈົນລ້ຶງເຄຍີ ເຮດັ ຈົນເຄີຍຊິນແລູ້ວອາດບໍ່ເຮັດກໍໄດູ້ ສວ່ ນຄໍານີ້
ເປນັ ການເຮັດເລອ້ື ຍໆ ຢ່າງທ່ເີ ອີ້ນວ່າຕິດສັນດານຈນົ ເຖງິ ດບັ ລົມຫາຍໃຈ.

໑໒໑໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(໔) ເປນັ ຜ່ມີປກົ ກະຕິເຮດັ ຄວາມຮູ້ສຶກໂຕທວົ່ ພອູ້ ມ ໃນການຊງົ ສງັ ຄາຕິ ບາຕ
ຈວີ ອຣ໓. (໕) ເປັນຜ່ມປີ ົກກະຕິເຮດັ ຄວາມຮສູ້ ຶກໂຕທົ່ວພູ້ອມ ໃນການກິນ ການດມ່ື
ການຫຍ້ໍາ ການຊີມ໔. (໖) ເປນັ ຜ່ມປີ ົກກະຕິເຮັດຄວາມຮູ້ສຶກໂຕທົ່ວພອູ້ ມ ໃນການ
ຖ່າຍອຈຸ ຈາຣະ ປສັ ສາວະ. (໗) ເປນັ ຜ່ມປີ ົກກະຕິເຮັດຄວາມຮ້ສູ ຶກໂຕທວ່ົ ພູ້ອມ ໃນ
ການໄປ ການຢຸດ ການນ່ງັ ການນອນ ການຫບັ ການຕື່ນ ການເວາ້ົ ການນິ້ງ.

ດູວ້ ຍອາການເຊັ່ນນີແ້ ລ ທີພ່ ກິ ຂເຸ ປັນຜ່ ມີປກົ ກະຕິ ພິຈາຣະນາເຫນັ ກາຍ ໃນ
ກາຍອັນເປັນພາຍໃນຢ່ແດ,່ ໃນກາຍອັນເປັນພາຍນອກຢແ່ ດ,່ ... ໆລໆ ... (ຄາໍ ທີ່ປະ

ໄວູ້ຕ່ໄໍ ປນ້ີ ຄຕືຼ ອນທູາ້ ຍຂອງໝວດ ກ. ອັນວາ່ ດູ້ວຍລມົ ຫາຍໃຈເຂາ້ົ -ອອກ ຕ້ງັ ແຕ່ຄໍາວ່າ “ໃນກາຍ
ອນັ ເປນັ ພາຍນອກ (ຄຼືຂອງຜ່ອ່ືນ) ຢແ່ ດ່,” ໄປຈນົ ເຖິງຄໍາວ່າ “ເຫັນກາຍໃນກາຍຢ່ ແມນ່ ວາ່ ດວູ້ ຍ
ອາການເຊນ່ັ ນ”ີ້ ).

ງ. ໝວດມະນະສກິ າຣະໃນສງ່ິ ປະຕິກລ (ຄກືຼ າຍ)

ພິກຂຸ ທ. ! ຂ້ອໍ ືນ່ ຍັງມີອີກ : ພິກຂຸ ພຈິ າຣະນາເຫນັ ກາຍນແ້ີ ລ ຈາກພນ້ື ບາທາຂນຶ້
ໄປສທ່ າງເທງິ ຈາກປາຍຜມົ ລງົ ມາໃນທາງຕາໍ່ ອນັ ມີໜັງຫຸມູ້ ຢ່ໂດຍຮອບ ເຕມັ ໄປດວູ້ ຍ
ຂອງບ່ໍສະອາດ ມີປະການຕ່າງໆວ່າ : ໃນກາຍນມີ້ ີຜມົ ທ. ຂນົ ທ. ເລບັ ທ. ແຂູ້ວ ທ.
ໜງັ ຊີ້ນ ເອນັ ທ. ກະດກ ທ. ເຫຍື່ອໃນກະດກ ໝາກໄຂຫ່ ັງ ຫວົ ໃຈ ຕັບ ພັງຜດືຼ ມາູ້ ມ
ປອດ ໄສູ້ ໄສສູ້ ດຸ ອາຫາຣໃນກະເພາະ ອຸຈຈາຣະ ນ້ໍາບີ ຂ້ີເຖີ່ ໜອງ ເລຼອື ດ ເຫ່ືອ
ໄຂມັນ ນໍາ້ ຕາ ນາໍ້ ເຫຼືອງ ນ້ໍາລາຍ ນ້ໍາເມືອຼ ກ ນ້າໍ ຫລ່ໍ ່ືນ

໓. ຖ້າູ ຜ່ສກຶ ສາເປນັ ຄະລຶຫັດ ປຽ່ ນເປັນການນຸ່ງຫ່ົມຜາູ້ ນຸ່ງຫມົ່ ແລະ ໃຊູ້ສອຍພາຊະນະອັນໃດກໄໍ ດູ້ ໃນຂໍ້ອນື່
ກໍຄວນຮຄູ້ ວາມໝາຍຢ່າງດຽວກັນ.

໔. ກິນຄືກຼ ິນອາຫາຣຄາບປະຈໍາວັນ ຫຍາ້ໍ ແມ່ນການກິນຂອງກິນຫິ້ນຈຸບຈິບ ດື່ມກັບຊມິ ກໄໍ ນຍະດຽວກັນ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໑໓

ນໍ້າມຕ໑ ດງ່ັ ນ້ີ ; ເຊ່ັນດຽວກັບຖົງໄຖ່໒ ມີປາກສອງເບອ້ື ງ ເຕັມໄປດູ້ວຍທນັ ຍາຊາຕ
ຕ່າງໆ ຄືຼ : ເຂ້າົ ສາລີ ເຂາົ້ ເປຼືອກ ຖວົ່ ຂຽວ ຖົ່ວຣາຊະມາດ ງາ ເຂົ້າສານ. ບຸຣຸສຜ່ມຕີ າ
ດີ (ບ່ບໍ ອດ) ແກູ້ໄຖ່ນັ້ນອອກແລູ້ວ ພິຈາຣະນາເຫນັ ໄດູວ້ າ່ ພວກນີເ້ ຂ້ົາສາລີ ພວກນີ້
ເຂົ້າເປຼອື ກ ພວກນີຖ້ ົ່ວຂຽວ ພວກນີຖ້ ່ົວຣາຊະມາດ ພວກນີ້ງາ ພວກນີ້ເຂາົ້ ສານ ເຊ່ັນ
ໃດກໍເຊນ່ັ ນນ້ັ .

ດູ້ວຍອາການດັງ່ ນີ້ແລ ທີພ່ ິກຂເຸ ປນັ ຜ່ ມີປົກກະຕພິ ິຈາຣະນາເຫັນກາຍ ໃນ
ກາຍ ອັນເປັນພາຍໃນຢແ່ ດ,່ ໃນກາຍອັນເປນັ ພາຍນອກຢ່ແດ່ ... ໆລໆ ... (ຄາໍ ທ່ປີ ະ

ໄວູ້ຕໄ່ໍ ປນີ້ ຄືຼຕອນທູ້າຍຂອງໝວດ ກ. ອັນວາ່ ດວູ້ ຍລມົ ຫາຍໃຈເຂາ້ົ -ອອກ ຕັ້ງແຕຄ່ ໍາວ່າ “ໃນກາຍ
ອັນເປັນພາຍນອກ (ຄືຂຼ ອງຜ່ອ່ນື ) ຢແ່ ດ່,” ໄປຈນົ ເຖິງຄາໍ ວາ່ “ເຫັນກາຍໃນກາຍຢ່ ແມ່ນວາ່ ດວູ້ ຍ
ອາການເຊັ່ນນ”້ີ ).

ຈ. ໝວດມະນະສິກາຣະໃນທາຕ (ຊ່ຶງເປນັ ກາຍ)

ພິກຂຸ ທ. ! ຂ້ໍອືນ່ ຍັງມອີ ກີ : ພິກຂຸຍອ່ ມ ພຈິ າຣະນາເຫນັ ກາຍອນັ ຕງ້ັ ຢ່ ດາໍ ຣງົ ຢ່
ຕາມປກົ ກະຕນິ ແ້ີ ລ ໂດຍຄວາມເປນັ ທາຕ ວ່າ “ໃນກາຍນ້ີມີ ປະຖະວີທາຕຸ ອາໂປ
ທາຕຸ ເຕໂຊທາຕຸ ວາໂຢທາຕຸ” ດັງ່ ນີ້ ; ເຊ່ັນດຽວກບັ ຄນົ ຂູ້າງວົ ຫລືຼ ກນູ້ອງຂອງຄນົ ຂາູ້
ງວົ ຜ່ຊາໍ ນານ ຂູ້າງົວແລວູ້ ນ່ງັ ແບງ່ ອອກມາເປັນສ່ວນໆ ຢຫ່ ົນທາງສີແ່ ຍກ, ເຊັ່ນໃດກໍ
ເຊ່ນັ ນນັ້ .

ດວູ້ ຍອາການດງັ່ ນີ້ແລ ທພ່ີ ິກຂເຸ ປັນຜ່ ມປີ ກົ ກະຕິພຈິ າຣະນາເຫນັ ກາຍ ໃນ
ກາຍ ອັນເປັນພາຍໃນຢ່ແດ,່ ໃນກາຍອັນເປນັ ພາຍນອກຢ່ແດ່, ... ໆລໆ ... (ຄໍາທີປ່ ະ

ໄວຕູ້ ໍ່ໄປນ້ີ ຄຼຕື ອນທູ້າຍຂອງໝວດ ກ. ອັນວ່າດວູ້ ຍລມົ ຫາຍໃຈເຂົາ້ -ອອກ ຕັ້ງແຕ່ຄໍາວ່າ “ໃນກາຍ
ອນັ ເປນັ ພາຍນອກ (ຄຂືຼ ອງຜ່ອ່ືນ) ຢແ່ ດ,່ ” ໄປຈນົ ເຖິງຄາໍ ວ່າ “ເຫັນກາຍໃນກາຍຢ່ ແມນ່ ວາ່ ດວູ້ ຍ
ອາການເຊັ່ນນ”ີ້ ).

໑. ຈໍານວນທີ່ເຮົາຖືກຼ ັນວາ່ ໓໒ ຢ່າງນນັ້ ເປັນການນັບໃນແບບຂອງອັຕຖະກະຖາ ຫຼືປະກອນລຸ່ນຫັງ ໂດຍທ່ານ
ແຍກໃຫູ້ມເີ ຫຍື່ອຂອງສະໝອງກະດກ (ມັນສະໝອງ) ຕທໍ່ ້າູ ຍເຂ້ົາອກີ ອັນໜງຶ່ ຈງ່ຶ ເປັນ ໓໒ . ສວ່ ນໃນ
ບາລີ ນບັ ເຫຍື່ອສະໝອງນີ້ ຮວມໃນເຫຍ່ືອໃນກະດກເສຍ ຈ່ງຶ ມີພຽງ ໓໑.

໒. ຖງົ ຊະນິດມີປາກມັດຮດໄດູ້ທງັ ສອງເບ້ືອງ ບມ່ໍ ີນິຍມົ ວ່າເບືອ້ ງໃດເປນັ ກ້ົນເປັນປາກ.

໑໒໑໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ສ. ໝວດນະວະສີວະຖິກາ (ຄຼກື າຍ)

ພິກຂຸ ທ. ! ຂອໍ້ ນ່ື ຍັງມອີ ີກ : (໑) ພິກຂຸຍ່ອມ ເຫນັ ຊາກສບົ ທເີ່ ຂາົ ຖິ້ມໄວໃູ້ ນປ່າຊູ້າ
ບອ່ ນຖ້ິມສບົ ຕາຍແລວູ້ ວນັ ໜງຶ່ ແດ່ ຕາຍແລວູ້ ສອງວນັ ແດ່ ຕາຍແລວູ້ ສາມວນັ ແດ່ ກາໍ
ລງັ ເບງັ ຂນ້ຶ ມສີ ຂີ ຽວເປນັ ຕາໜາ່ ຍ ມໜີ ອງໄຫເປນັ ຕາໜາ່ ຍ ເຊັນ່ ໃດ, ເຂົາຍ່ອມນູອ້ ມ
ເຂ້ົາໄປປຽບໃສ່ກບັ ກາຍນີ້ ເຊັ່ນນນັ້ ວາ່ “ແມ່ນວາ່ ກາຍນແ້ີ ລ ກມໍ ີທັມມະດາເປັນເຊນັ່ ນີ້
ມີພາວະເປັນເຊ່ນັ ນ້ີ ບໍ່ຫວິດພ້ນົ ຄວາມເປັນເຊ່ນັ ນໄີ້ ປໄດູ້” ດງ່ັ ນ້.ີ ດູ້ວຍອາການດັງ່ ນີ້
ແລ ທີ່ພກິ ຂເຸ ປນັ ຜ່ ມີປກົ ກະຕພິ ິຈາຣະນາເຫັນກາຍ ໃນກາຍ ອນັ ເປນັ ພາຍໃນຢ່
ແດ,່ ໃນກາຍອັນເປນັ ພາຍນອກຢແ່ ດ,່ ... ໆລໆ ... (ຄໍາທີປ່ ະໄວຕູ້ ່ໄໍ ປນ້ີ ຄຼືຕອນທູ້າຍຂອງ

ໝວດ ກ. ອັນວ່າດວູ້ ຍລມົ ຫາຍໃຈເຂ້ົາ-ອອກ ຕງັ້ ແຕ່ຄາໍ ວ່າ “ໃນກາຍອນັ ເປັນພາຍນອກ (ຄຼຂື ອງ
ຜ່ອ່ືນ) ຢແ່ ດ່,” ໄປຈນົ ເຖິງຄໍາວ່າ “ເຫນັ ກາຍໃນກາຍຢ່ ແມນ່ ວ່າດວູ້ ຍອາການເຊນັ່ ນີ້”).

(໒) ພິກຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອນ່ື ຍງັ ມອີ ີກ : ພິກຂຸຍອ່ ມ ເຫນັ ຊາກສບົ ທີເ່ ຂົາຖິ້ມໄວ້ໃູ ນປາ່ ຊູ້າ
ບ່ອນທ່ີຖິມ້ ຊບົ ອນັ ຝງກາແດ່ ຕອດກນິ ຢ່, ອນັ ຝງນກົ ກະຕມຸ ແດ່ ຕອດກນິ ຢ,່ ອນັ ຝງ
ແຮງູ້ ແດ່ ຕອດກນິ ຢ,່ ອນັ ຝງໝາແດ່ ກດັ ກນິ ຢ,່ ອນັ ຝງໝາຈອກແດ່ ກດັ ກນິ ຢ,່ ອນັ ໝ່
ໜອນຕາ່ ງຊະນດິ ແດ່ ເຈາະກນິ ຢ່ ເຊ່ັນໃດ, ເຂົາກໍຍອ່ ມນູ້ອມເຂາົ້ ໄປປຽບໃສ່ກັບກາຍ
ນີ້ ເຊ່ັນນ້ນັ ວ່າ “ແມ່ນວາ່ ກາຍນີແ້ ລ ກມໍ ີທັມມະດາເປນັ ເຊນັ່ ນ້ີ ມີພາວະເປນັ ເຊ່ັນນີ້ ບ່ໍ
ຫວດິ ພົ້ນຄວາມເປັນເຊ່ັນນ້ີໄປໄດູ້” ດັ່ງນ້ີ. ດ້ວູ ຍອາການດັ່ງນີ້ແລ ທ່ີພິກຂຸເປນັ ຜ່ ມີ
ປົກກະຕິພິຈາຣະນາເຫັນກາຍ ໃນກາຍ ອັນເປນັ ພາຍໃນຢແ່ ດ່, ໃນກາຍເອັນເປນັ
ພາຍນອກຢ່ແດ່, ... ໆລໆ ... (ຄໍາທ່ປີ ະໄວຕູ້ ໄ່ໍ ປນ້ີ ຄຼືຕອນທາູ້ ຍຂອງໝວດ ກ. ອັນວາ່ ດູ້ວຍລມົ

ຫາຍໃຈເຂາົ້ -ອອກ ຕ້ງັ ແຕ່ຄາໍ ວ່າ “ໃນກາຍອັນເປັນພາຍນອກ (ຄືຼຂອງຜ່ອນ່ື ) ຢແ່ ດ,່ ” ໄປຈົນ
ເຖງິ ຄໍາວາ່ “ເຫັນກາຍໃນກາຍຢ່ ແມນ່ ວາ່ ດ້ວູ ຍອາການເຊ່ນັ ນີ້”).

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໑໕

(໓) ພິກຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອນ່ື ຍງັ ມີອີກ : ພິກຂຸຍອ່ ມ ເຫນັ ຊາກສບົ ທ່ເີ ຂົາຖມ້ິ ໄວູ້ໃນປາ່ ຊູ້າ
ບອ່ ນທີ່ຖມ້ິ ສົບ ເປນັ ຮາ່ ງກະດກມຊີ ນີ້ ແລະເລອຼື ດ ຍງັ ມເີ ອນັ ເປນັ ເຄອ່ື ງຈອ່ ງຮດັ ເຊ່ັນ
ໃດ, ເຂາົ ຍ່ອມນູອ້ ມເຂ້າົ ໄປປຽບໃສ່ກັບກາຍນ້ີ ເຊັນ່ ນັນ້ ວ່າ “ແມ່ນວາ່ ກາຍນີ້ແລ ກໍມີ
ທັມມະດາເປັນເຊັ່ນນ້ີ ມພີ າວະເປັນເຊ່ັນຸ ນີ້ ບໍ່ຫວດິ ພ້ນົ ຄວາມເປັນເຊນ່ັ ນີ້ໄປໄດູ້” ດງ່ັ ນີ້.
ດວູ້ ຍອາການດງ່ັ ນີ້ແລ ທ່ພີ ິກຂຸເປັນຜ່ ມປີ ົກກະຕພິ ຈິ າຣະນາເຫນັ ກາຍ ໃນກາຍ
ອນັ ເປັນພາຍໃນຢແ່ ດ,່ ໃນກາຍເອນັ ເປັນພາຍນອກຢ່ແດ,່ ... ໆລໆ ... (ຄາໍ ທ່ີປະໄວູ້

ຕ່ໍໄປນີ້ ຄຼືຕອນທູາ້ ຍຂອງໝວດ ກ. ອັນວ່າດູ້ວຍລົມຫາຍໃຈ ເຂົ້າ-ອອກ ຕັ້ງແຕຄ່ າໍ ວ່າ “ໃນກາຍ
ອັນເປັນພາຍນອກ (ຄືຂຼ ອງຜ່ອນ່ື ) ຢ່ແດ່,” ໄປຈນົ ເຖງິ ຄາໍ ວາ່ “ເຫນັ ກາຍໃນກາຍຢ່ ແມ່ນວາ່ ດູ້ວຍ
ອາການເຊ່ນັ ນ”້ີ ).

(໔) ພິກຂຸ ທ. ! ຂໍອ້ ່ນື ຍັງມອີ ກີ : ພິກຂຸຍ່ອມ ເຫນັ ຊາກສບົ ທເີ່ ຂົາຖ້ິມໄວໃູ້ ນປ່າຊູ້າ
ບອ່ ນທີຖ່ ິມ້ ຊບົ ເປນັ ຮາ່ ງກະດກປາສະຈາກຊນ້ີ ແຕມ່ ນີ າ້ໍ ເລອືຼ ດເປອ້ື ນຢ່ ມເີ ອນັ ເປນັ
ເຄອື່ ງຈອ່ ງຮດັ ເຊນັ່ ໃດ, ເຂົາຍ່ອມນອູ້ ມເຂ້ົາໄປປຽບໃສ່ກັບກາຍນ້ີ ເຊ່ັນນນ້ັ ວາ່ “ແມ່ນ
ວ່າກາຍນ້ີແລ ກມໍ ີທມັ ມະດາເປນັ ເຊນ່ັ ນ້ີ ມພີ າວະເປັນເຊັນ່ ນີ້ ບໍ່ຫວິດພ້ົນຄວາມ
ເປນັ ເຊ່ນັ ນ້ີໄປໄດູ້” ດງັ່ ນ.ີ້ ດູວ້ ຍອາການດັງ່ ນີແ້ ລ ທພີ່ ກິ ຂເຸ ປນັ ຜ່ ມີປກົ ກະຕິພຈິ າຣະ
ນາເຫັນກາຍ ໃນກາຍ ອັນເປນັ ພາຍໃນຢແ່ ດ່, ໃນກາຍເອັນເປັນພາຍນອກຢແ່ ດ,່ ...
ໆລໆ ... (ຄາໍ ທີ່ປະໄວູຕ້ ໄ່ໍ ປນີ້ ຄຼືຕອນທ້າູ ຍຂອງໝວດ ກ. ອັນວ່າດູ້ວຍລມົ ຫາຍໃຈເຂ້ົາ-ອອກ

ຕ້ງັ ແຕຄ່ ໍາວ່າ “ໃນກາຍອັນເປັນພາຍນອກ (ຄຂືຼ ອງຜ່ອ່ນື ) ຢ່ແດ່,” ໄປຈົນເຖິງຄາໍ ວ່າ “ເຫັນກາຍໃນ
ກາຍຢ່ ແມ່ນວ່າດູ້ວຍອາການເຊນັ່ ນີ້”).

(໕) ພິກຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອືນ່ ຍັງມອີ ີກ : ພິກຂຸຍ່ອມ ເຫນັ ຊາກສບົ ທີ່ເຂົາຖມ້ິ ໄວູ້ໃນປາ່ ຊູ້າ
ບ່ອນທ່ີຖ້ມິ ສົບ ເປນັ ຮາ່ ງກະດກປາສະຈາກຊນີ້ ແລະເລອຼື ດ ແຕຍ່ ງັ ມເີ ອນັ ເປນັ ເຄອື່ ງ
ຈອ່ ງຮດັ ເຊນັ່ ໃດ, ເຂົາກໍຍ່ອມນອູ້ ມເຂາ້ົ ໄປປຽບໃສ່ກັບກາຍນ້ີ ເຊ່ັນນ້ນັ ວ່າ “ແມ່ນວ່າ
ກາຍນີ້ແລ ກມໍ ີທມັ ມະດາເປັນເຊັ່ນນ້ີ ມພີ າວະເປັນເຊັນ່ ນີ້ ບ່ໍຫວິດພນົ້ ຄວາມເປັນເຊ່ັນ
ນີ້ໄປໄດູ້” ດັງ່ ນ້ີ.

໑໒໑໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ດູ້ວຍອາການດັ່ງນີແ້ ລ ທ່ີພິກຂຸເປັນຜ່ ມປີ ົກກະຕິພຈິ າຣະນາເຫນັ ກາຍ ໃນກາຍ
ອັນເປນັ ພາຍໃນຢ່ແດ່, ໃນກາຍເອນັ ເປັນພາຍນອກຢ່ແດ,່ ... ໆລໆ ... (ຄໍາທີປ່ ະໄວູ້ຕ່ໍ

ໄປນີ້ ຄຼຕື ອນທ້າູ ຍຂອງໝວດ ກ. ອັນວາ່ ດ້ວູ ຍລົມຫາຍໃຈເຂົ້າ-ອອກ ຕ້ງັ ແຕ່ຄາໍ ວ່າ “ໃນກາຍອນັ
ເປັນພາຍນອກ (ຄືຼຂອງຜ່ອ່ນື ) ຢ່ແດ,່ ” ໄປຈນົ ເຖງິ ຄໍາວາ່ “ເຫນັ ກາຍໃນກາຍຢ່ ແມນ່ ວ່າດູວ້ ຍ
ອາການເຊ່ນັ ນ”ີ້ ).

(໖) ພິກຂຸ ທ. ! ຂອ້ໍ ່ືນຍງັ ມອີ ກີ : ພິກຂຸຍອ່ ມ ເຫນັ ຊາກສບົ ທ່ເີ ຂົາຖິ້ມໄວໃູ້ ນປ່າຊູ້າ
ບອ່ ນທີຖ່ ້ມິ ສົບ ເປນັ ຮາ່ ງກະດກບມ່ໍ ເີ ອນັ ເປນັ ເຄອ່ື ງຈອ່ ງຮດັ ກະແຈກກະຈາຍໄປ
ໃນທສິ ຕາ່ ງໆ ກະດກມືຼໄປທາງໜງຶ່ ກະດກຕີນໄປທາງໜ່ຶງ ກະດກແຂງ່ ໄປທາງໜ່ງຶ
ກະດກຂາໄປທາງໜ່ຶງ ກະດກແອວໄປທາງໜຶ່ງ ກະດກຫງັ ໄປທາງໜຶ່ງ໑ ກະດກຂ້ໍ
ສັນຫງັ ໄປທາງໜງ່ຶ ໑ ກະດກຂ້າູ ງໄປທາງໜ່ຶງ ກະດກໜາູ້ ເອິກໄປທາງໜ່ຶງ ກະດກໄຫ່
ໄປທາງໜ່ງຶ ກະດກແຂນໄປທາງໜງຶ່ ໒ ກະດກຄໄໍ ປທາງໜ່ຶງ ກະດກຄາງໄປທາງໜຶ່ງ
ກະດກແຂວູ້ ໄປທາງໜຶ່ງ ກະໂຫກຫວົ ໄປທາງໜງຶ່ ເຊ່ັນໃດ, ເຂົາຍອ່ ມ ນູອ້ ມເຂາົ້ ໄປ
ປຽບໃສ່ກັບກາຍນີ້ ເຊ່ັນນັນ້ ວາ່ “ແມ່ນວ່າກາຍນແີ້ ລ ກໍມີທມັ ມະດາເປນັ ເຊນ່ັ ນ້ີ ມີ
ພາວະເປນັ ເຊັ່ນນ້ີ ບ່ໍຫວດິ ພ້ນົ ຄວາມເປັນເຊ່ັນນີໄ້ ປໄດູ້” ດງ່ັ ນ.້ີ ດວູ້ ຍອາການດ່ັງນ້ີແລ
ທີ່ພກິ ຂຸເປນັ ຜ່ ມປີ ກົ ກະຕິພິຈາຣະນາເຫນັ ກາຍ ໃນກາຍ ອັນເປັນພາຍໃນຢແ່ ດ,່
ໃນກາຍເອນັ ເປັນພາຍນອກຢ່ແດ່, ... ໆລໆ ... (ຄໍາທີປ່ ະໄວູ້ຕ່ໍໄປນ້ີ ຄຕືຼ ອນທູາ້ ຍຂອງໝ

ວດ ກ. ອນັ ວາ່ ດູ້ວຍລົມຫາຍໃຈເຂົາ້ -ອອກ ຕັ້ງແຕ່ຄາໍ ວ່າ “ໃນກາຍອນັ ເປນັ ພາຍນອກ (ຄຂືຼ ອງຜ່
ອ່ນື ) ຢແ່ ດ່,” ໄປຈນົ ເຖິງຄາໍ ວາ່ “ເຫນັ ກາຍໃນກາຍຢ່ ແມ່ນວາ່ ດູວ້ ຍອາການເຊັນ່ ນ້ີ”).

໑. ນເີ້ ປນັ ການແຍກ ຄງົ ໄວູ້ຕາມສະບັບພຣະໄຕຣປີດົກ, ສ່ວນສຕມນົ ສະບັບຫວງ ແລະ ສະບັບຫັກສຕນັກທມັ
ເອກ ລວມເປນັ ສບັ ດຽວກັນ ແປວາ່ ກະດກສນັ ຫັງເລຍີ .

໒. ສະບັບສຕມົນ ຍົກເອົາກະດກແຂນໄປໄວູໜ້ າູ້ ກະດກບາ່ .

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໑໗

(໗) ພິກຂຸ ທ. ! ຂອໍ້ ນ່ື ຍັງມີອກີ : ພິກຂຸຍອ່ ມ ເຫນັ ຊາກສບົ ທີ່ເຂົາຖ້ິມໄວູ້ໃນປາ່ ຊູ້າ
ບອ່ ນທ່ີຖິມ້ ສົບ ເປນັ ທອ່ ນກະດກທງັ ຫາຍ ມສີ ຂີ າວປຽບດູ້ວຍສສີ ງັ ເຊ່ັນໃດ, ເຂາົ ຍອ່ ມ
ນອູ້ ມເຂົາ້ ໄປປຽບໃສ່ກບັ ກາຍນ້ີ ເຊັ່ນນນ້ັ ວ່າ “ແມນ່ ວາ່ ກາຍນ້ີແລ ກມໍ ີທມັ ມະດາເປັນ
ເຊ່ນັ ນ້ີ ມພີ າວະເປັນເຊັ່ນນ້ີ ບໍຫ່ ວດິ ພົນ້ ຄວາມເປັນເຊນັ່ ນໄ້ີ ປໄດູ້” ດ່ງັ ນີ.້ ດວູ້ ຍອາການ
ດ່ງັ ນີ້ແລ ທພ່ີ ກິ ຂຸເປັນຜ່ ມປີ ົກກະຕິພິຈາຣະນາເຫນັ ກາຍ ໃນກາຍ ອັນເປັນພາຍໃນ
ຢແ່ ດ,່ ໃນກາຍເອັນເປັນພາຍນອກຢແ່ ດ,່ ... ໆລໆ ... (ຄໍາທປີ່ ະໄວຕູ້ ໄ່ໍ ປນ້ີ ຄຼືຕອນທາູ້ ຍ

ຂອງໝວດ ກ. ອັນວ່າດູ້ວຍລມົ ຫາຍໃຈເຂ້ົາ-ອອກ ຕັງ້ ແຕຄ່ ໍາວາ່ “ໃນກາຍອນັ ເປນັ ພາຍນອກ (ຄືຼ
ຂອງຜ່ອືນ່ ) ຢແ່ ດ່,” ໄປຈົນເຖງິ ຄາໍ ວ່າ “ເຫນັ ກາຍໃນກາຍຢ່ ແມ່ນວ່າດ້ວູ ຍອາການເຊັ່ນນີ້”).

(໘) ພິກຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອືນ່ ຍັງມີອກີ : ພິກຂຸຍອ່ ມ ເຫນັ ຊາກສບົ ທ່ເີ ຂົາຖ້ມິ ໄວູ້ໃນປາ່ ຊູ້າ
ບ່ອນທີ່ຖິ້ມສບົ ເປນັ ທອ່ ນກະດກທງັ ຫາຍເປນັ ກອງໆ ລຽງລາຍຢດ່ ນົ ເກນີ ກວ່າປໜີ ງ່ຶ
ເຊ່ັນໃດ, ເຂາົ ຍອ່ ມນູ້ອມເຂາ້ົ ໄປປຽບໃສ່ກັບກາຍນ້ີ ເຊນັ່ ນ້ັນວາ່ “ແມນ່ ວາ່ ກາຍນີແ້ ລ ກໍ
ມທີ ມັ ມະດາເປນັ ເຊນັ່ ນ້ີ ມີພາວະເປນັ ເຊ່ັນນ້ີ ບ່ຫໍ ວິດພ້ົນຄວາມເປນັ ເຊນ່ັ ນີ້ໄປໄດູ້”
ດງ່ັ ນ້.ີ ດູ້ວຍອາການດັງ່ ນີ້ແລ ທີ່ພິກຂຸເປັນຜ່ ມປີ ກົ ກະຕິພຈິ າຣະນາເຫນັ ກາຍ ໃນ
ກາຍ ອັນເປນັ ພາຍໃນຢແ່ ດ່, ໃນກາຍເອນັ ເປນັ ພາຍນອກຢແ່ ດ,່ ... ໆລໆ ... (ຄາໍ ທ່ີປະ

ໄວຕູ້ ໄໍ່ ປນີ້ ຄືຕຼ ອນທາູ້ ຍຂອງໝວດ ກ. ອນັ ວ່າດວູ້ ຍລມົ ຫາຍໃຈເຂ້າົ -ອອກ ຕ້ງັ ແຕຄ່ າໍ ວ່າ “ໃນກາຍ
ອນັ ເປນັ ພາຍນອກ (ຄຂືຼ ອງຜ່ອນ່ື ) ຢ່ແດ່,” ໄປຈນົ ເຖິງຄາໍ ວາ່ “ເຫນັ ກາຍໃນກາຍຢ່ ແມ່ນວ່າດູ້ວຍ
ອາການເຊັ່ນນ”ີ້ ).

(໙) ພິກຂຸ ທ. ! ຂ້ໍອນື່ ຍັງມີອກີ : ພິກຂຸຍອ່ ມ ເຫນັ ຊາກສບົ ທ່ີເຂົາຖິ້ມໄວູ້ໃນປ່າຊູ້າ
ບອ່ ນທີຖ່ ິ້ມສບົ ເປນັ ທອ່ ນກະດກທງັ ຫາຍເປອ່ື ຍເປນັ ຜງົ ລະອຽດ ເຊັນ່ ໃດ, ເຂົາຍ່ອມ
ນອູ້ ມເຂົາ້ ໄປປຽບໃສ່ກັບກາຍນີ້ ເຊັ່ນນ້ນັ ວາ່ “ແມ່ນວ່າກາຍນີແ້ ລ ກໍມີທັມມະດາ
ເປັນເຊນັ່ ນ້ີ ມີພາວະເປນັ ເຊ່ັນນີ້ ບຫໍ່ ວິດພນ້ົ ຄວາມເປນັ ເຊນ່ັ ນີ້ໄປໄດູ້” ດັງ່ ນ.້ີ ດູ້ວຍ
ອາການດງ່ັ ນ້ແີ ລ ທ່ີພກິ ຂຸເປນັ ຜ່ ມີປກົ ກະຕິພຈິ າຣະນາເຫນັ ກາຍ ໃນກາຍ ອນັ
ເປັນພາຍໃນຢ່ ແດ່, ໃນກາຍອັນເປັນພາຍນອກຢ່ ແດ່,

໑໒໑໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ໃນກາຍທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກຢແ່ ດ່ ; ແລະເປນັ ຜ່ມີປກົ ກະຕພິ ຈິ າຣະນາເຫັນທັມ
ອນັ ເປນັ ເຫຕເກດີ ຂ້ນຶ (ແຫ່ງກາຍ) ໃນກາຍ (ນ້)ີ ຢ່ແດ່, ເຫັນທມັ ເປັນເຫຕເສ່ອື ມໄປ
(ແຫງ່ ກາຍ) ໃນກາຍ (ນີ້) ຢ່ແດ,່ ເຫັນທັງທມັ ເປັນເຫຕເກີດຂຶນ້ ແລະເສ່ອື ມໄປ (ແຫ່ງກາຍ)
ໃນກາຍ (ນີ້) ຢ່ແດ,່ ກໍແຫະສະຕິ (ຄຼືຄວາມລະນກຶ ) ວ່າ “ກາຍມີຢ່” ດັ່ງນ້ີ ຂອງເຂົານັ້ນ
ເປນັ ສະຕທິ ່ີເຂາົ ດາໍ ຣົງໄວພູ້ ຽງເພື່ອຄວາມຮູ້ ພຽງເພ່ອື ອາໄສລະນຶກ, ທ່ແີ ທເູ້ ຂາົ ເປັນຜ່
ທຕ່ີ ນັ ຫາ ແລະທິຕຖິ ອາໄສບ່ໄໍ ດູ້ ແລະເຂາົ ບ່ຢໍ ຶດໝ້ັນອນັ ໃດໆ ໃນໂລກ. ພກິ ຂຸ ທ. !
ພກິ ຂຸຊ່ືວາ່ ເປັນຜ່ມີປົກກະຕິພຈິ າຣະນາ ເຫນັ ກາຍໃນກາຍຢ່ ແມ່ນວາ່ ດູ້ວຍອາການ
ເຊນັ່ ນ້.ີ

- ໄນຍະແຫງ່ ອານາປານະສະຕສິ ຕ : ໑໔/໑໙໙/໒໘໙.
- ໄນຍະແຫງ່ ມະຫາສະຕປິ ຕັ ຖານສຕ : ໑໐/໓໒໕-໓໓໒/໒໗໔-໒໘໗.

ການຝກຶ ສະຕໃິ ນຮບແຫງ່ ເວທະນານປຸ ສັ ສະນາ

໑. ຕາມໄນຍະແຫງ່ ອານາປານະສະຕສິ ຕ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະໄໝໃດ ພິກຂຸ (໑) ຍ່ອມເຮດັ ໃນບດົ ສຶກສາວ່າ ເຮາົ ເປັນຜ່ ຮພູ້ ອູ້ ມ
ສະເພາະຊງ່ຶ ປຕີ ິ ຈັກຫາຍໃຈເຂ້າົ ດງ່ັ ນີ້, ຍ່ອມເຮັດໃນບົດສຶກສາວ່າ ເຮົາເປນັ ຜ່ຮພູ້ ູ້ອມ
ຊ່ຶງປີຕິ ຈກັ ຫາຍໃຈອອກດງ່ັ ນ,້ີ (໒) ຍ່ອມເຮດັ ໃນບົດສກຶ ສາວາ່ ເຮົາເປນັ ຜ່ ຮ້ພູ ອູ້ ມ
ສະເພາະຊງຶ່ ສຂຸ ຈັກຫາຍໃຈເຂົາ້ ດັງ່ ນີ,້ ຍ່ອມເຮັດໃນບົດສກຶ ສາວ່າ ເຮາົ ເປັນຜ່ ຮພູ້ ອູ້ ມ
ສະເພາະຊງ່ຶ ສຂຸ ຈັກຫາຍໃຈອອກດງ່ັ ນ້,ີ (໓) ຍ່ອມເຮັດໃນບົດສກຶ ສາວາ່ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ ຮູ້
ພອູ້ ມສະເພາະຊງ່ຶ ຈຕິ ຕະສງັ ຂາຣ ຈັກຫາຍໃຈເຂ້ົາດັ່ງນ້ີ, ຍ່ອມເຮັດໃນບດົ ສກຶ ສາວາ່
ເຮາົ ເປນັ ຜ່ຮ້ພູ ູ້ອມສະເພາະຊ່ຶງຈຕິ ຕະສັງຂາຣ ຈັກຫາຍໃຈອອກດ່ງັ ນ,້ີ (໔) ຍອ່ ມເຮັດ
ໃນບົດສຶກສາວ່າ ເຮາົ ເປັນຜ່ເຮັດຈິຕຕະສັງຂາຣໃຫລູ້ ະງບັ ຢ່ ຈັກຫາຍໃຈເຂາ້ົ ດງັ່ ນີ້,
ຍອ່ ມເຮດັ ໃນບົດສຶກສາວ່າ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ຮູພ້ ູ້ອມຊ່ຶງຈຕິ ຕະສັງຂາຣໃຫລູ້ ະງັບຢ່ ຈກັ ຫາຍ
ໃຈອອກດັງ່ ນີ້, ພິກຂຸ ທ. ! ສະໄໝນນັ້ ພິກຂຸຊື່ວ່າ ເປັນຜ່

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໑໙

ຕາມເຫນັ ເວທະນາໃນເວທະນາ໑ ທັງຫາຍ ຢເ່ ປນັ ປະຈາໍ ມຄີ ວາມພຽນເຜາົ ກິເລສ
ມີສັມປະຊນັ ຍະ ມີສະຕິ ຖອນອະພິຊຊາ ແລະ ໂທມະນສັ ສະ ໃນໂລກອອກເສຍໄດູ.້

ພິກຂຸ ທ. ! ເຮາົ ຍອ່ ມກາ່ ວການເຮດັ ໃນໃຈເປນັ ຢາ່ ງດີ ຕລ່ໍ ມົ ຫາຍໃຈເຂາົ້ ແລະລມົ
ຫາຍໃຈອອກທງັ ຫາຍ ວາ່ ເປນັ ເວທະນາອນັ ໜງຶ່ ໆ ໃນເວທະນາທັງຫາຍ. ພິກຂຸ ທ. !
ເພາະເຫຕນັ້ນໃນເລ່ືອງນີ້ ພິກຂນຸ ້ັນ ຍອ່ ມຊືວ່ າ່ ເປັນຜ່ຕາມເຫນັ ເວທະນາໃນເວທະນາ
ທັງຫາຍ ຢ່ເປັນປະຈໍາ ມຄີ ວາມພຽນເຜົາກິເລສ ມສີ ັມປະຊັນຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນ
ອະພຊິ ຊາ ແລະ ໂທມະນັສສະ ໃນໂລກອອກເສຍໄດູ້ ໃນສະໄໝນນ້ັ .

໒. ຕາມໄນຍະແຫງ່ ມະຫາສະຕປິ ັຕຖານສຕ

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂເຸ ປນັ ຜມ່ ປີ ກົ ກະຕພິ ິຈາຣະນາ ເຫນັ ເວທະນາໃນເວທະນາ ທ. ຢ່
ນນັ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸໃນກລໍ ະນີນີ້ : (໑) ເມອື່ ສະເຫວຍີ ເວທະນາອນັ ເປນັ ສຸຂກຕໍ າມ
ຍອ່ ມຮແູ້ ຈງູ້ ວາ່ “ເຮາົ ສະເຫວີຍເວທະນາອັນເປັນສຸຂ”. (໒) ເມື່ອສະເຫວຍີ ເວທະນາ
ອັນເປນັ ທຸກຂ໌ກໍຕາມ ຍອ່ ມຮ້ແູ ຈູ້ງວາ່ “ເຮາົ ສະເຫວຍີ ເວທະນາອນັ ເປັນທກຸ ຂ໌.” (໓)
ເມື່ອສະເຫວີຍເວທະນາ ອນັ ບໍແ່ ມ່ນທກຸ ຂ໌ບໍ່ແມນ່ ສຸຂກຕໍ າມ ຍ່ອມຮແູ້ ຈູ້ງວ່າ “ເຮົາ
ສະເຫວີຍເວທະນາອັນບ່ໍແມ່ນທຸກຂບ໌ ່ໍແມນ່ ສຸຂ.” (໔) ເມ່ອື ສະເຫວຍີ ເວທະນາອັນ
ເປນັ ສຸຂເປນັ ໄປກບັ ດູ້ວຍອາມສິ ກຕໍ າມ ຍ່ອມຮູ້ແຈງູ້ ວ່າ “ເຮົາສະເຫວີຍເວທະນາອັນ
ເປັນສຸຂເປັນໄປກັບດູ້ວຍອາມສິ .” (໕) ເມ່ອື ສະເຫວຍີ ເວທະນາອນັ ເປນັ ສຸຂປາສະ
ຈາກອາມສິ ກໍຕາມ ຍ່ອມຮແູ້ ຈງູ້ ວາ່ “ເຮົາສະເຫວີຍເວທະນາອັນເປັນສຸຂປາສະຈາກ
ອາມສິ ”, (໖) ເມ່ອື ສະເຫວີຍເວທະນາອັນເປນັ ທຸກຂເ໌ ປນັ ໄປກັບດູ້ວຍອາມສິ ກຕໍ າມ
ຍ່ອມຮແູ້ ຈງູ້ ວ່າ “ເຮົາສະເຫວີຍເວທະນາອັນເປັນທຸກຂ໌ເປັນໄປກບັ ດູ້ວຍອາມສິ ”,

໑. ເຫັນໂດຍວທິ ີດຽວກບັ ການເຫັນກາຍໃນກາຍ ດັ່ງທກ່ີ ່າວແລູ້ວເບືອ້ ງຕ້ນົ ຫາກແຕ່ໃນບ່ອນນີ້ ເຫັນເວທະນາ
ຄືຼ ປຕີ ິ ແລະ ສຸຂ.

໑໒໒໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(໗) ເມ່ືອສະເຫວຍີ ເວທະນາອນັ ເປນັ ທກຸ ຂ໌ປາສະຈາກອາມສິ ກໍຕາມ ຍ່ອມຮ້ແູ ຈູງ້ ວ່າ
“ເຮາົ ສະເຫວຍີ ທຸກຂະເວທະນາອນັ ປາສະຈາກອາມສິ ”, (໘) ເມ່ືອສະເຫວີຍເວທະນາ
ອນັ ບແ່ໍ ມ່ນທຸກຂບ໌ ໍ່ແມນ່ ສຸຂ ອັນເປັນໄປກບັ ດູວ້ ຍອາມສິ ກໍຕາມ ຍ່ອມຮູ້ແຈງູ້ ວາ່ “ເຮົາ
ສະເຫວຍີ ອະທຸກຂະມະສຸຂະເວທະນາເປັນໄປກບັ ດູ້ວຍອາມສິ ”, (໙) ເມ່ອື ສະເຫວີຍ
ເວທະນາ ອນັ ບແ່ໍ ມນ່ ທຸກຂ໌ບແ່ໍ ມນ່ ສຸຂອນັ ປາສະຈາກອາມສິ ກຕໍ າມ ຍອ່ ມຮແູ້ ຈູ້ງວາ່
“ເຮາົ ສະເຫວີຍອະທຸກຂະມະສຸຂະເວທະນາອນັ ປາສະຈາກອາມສິ ”.

ດ້ວູ ຍອາການດັງ່ ນີ້ແລ ທພ່ີ ິກຂເຸ ປນັ ຜ່ ມປີ ກົ ກະຕພິ ິຈາຣະນາເຫັນເວທະນາ ໃນ
ເວທະນາ ທ. ອນັ ເປັນພາຍໃນຢແ່ ດ,່ ໃນເວທະນາ ທ. ອນັ ເປັນພາຍນອກຢແ່ ດ່, ໃນ
ເວທະນາ ທ. ທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກຢ່ແດ່ ; ແລະເປັນຜ່ມປີ ົກກະຕິພິຈາຣະນາ
ເຫັນທັມເປນັ ເຫຕເກີດຂຶນ້ (ແຫງ່ ເວທະນາ) ໃນເວທະນາ ທ. (ນ້ີ) ຢແ່ ດ່, ເຫນັ ທມັ ເປັນ
ເຫຕເສືອ່ ມໄປ (ແຫ່ງເວທະນາ) ໃນເວທະນາ ທ. (ນ້)ີ ຢ່ແດ,່ ເຫນັ ທມັ ອັນເປັນເຫຕເກດີ
ຂ້ຶນແລະເສ່ືອມໄປ (ແຫ່ງເວທະນາ) ໃນເວທະນາ ທ. (ນີ້) ຢ່ແດ່. ກແໍ ຫະສະຕິ (ຄຄຼື ວາມ
ລະນຶກ) ວ່າ “ເວທະນາ ທ. ມຢີ ່” ດັງ່ ນີຂ້ ອງເຂົານ້ນັ ເປນັ ສະຕິທີ່ເຂົາດາໍ ຣງົ ໄວູພ້ ຽງເພ່ືອ
ຄວາມຮູ້ ພຽງເພືອ່ ອາໄສລະນຶກ. ທີ່ແທູ້ເຂົາເປນັ ຜ່ທ່ຕີ ັນຫາ ແລະ ທິຕຖອິ າໄສບ່ໍໄດູ້
ແລະເຂາົ ບ່ໍຢດຶ ໝນ້ັ ອນັ ໃດໆ ໃນໂລກ. ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຊຸ ່ືວາ່ ເປັນຜ່ມີປົກກະຕິເຫັນ
ເວທະນາໃນເວທະນາທງັ ຫາຍຢ່ ແມ່ນວ່າດວູ້ ຍອາການເຊນັ່ ນ.້ີ

- ໄນຍະແຫງ່ ອານາປານະສະຕສິ ຕ : ໑໔/໑໙໖/໒໘໙.
- ໄນຍະແຫງ່ ມະຫາສະຕິປຕັ ຖານສຕ : ໑໐/໓໓໒/໒໘໘.

ການຝກຶ ສະຕໃິ ນຮບແຫງ່ ຈິຕຕານປຸ ສັ ສະນາ

໑. ຕາມໄນຍະແຫງ່ ອານາປານະສະຕິສຕ

ພິກຂຸ ທ. ! ສະໄໝໃດ ພິກຂຸ (໑) ຍອ່ ມເຮັດໃນບົດສຶກສາວ່າ ເຮົາເປນັ ຜ່ ຮ້ພູ ອູ້ ມ
ສະເພາະຊງຶ່ ຈຕິ ຈັກຫາຍໃຈເຂ້ົາ ດງ່ັ ນ້,ີ ຍ່ອມເຮດັ ໃນບົດສກຶ ສາວ່າ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ຮູ້
ພອູ້ ມສະເພາະຊ່ຶງຈຕິ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດັ່ງນ້ີ,

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໒໑

(໒)ຍອ່ ມເຮດັ ໃນບດົ ສກຶ ສາວ່າ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ເຮດັ ຈຕິ ໃຫປູ້ າໂມທຍຍ໌ ງ່ິ ຢ່ ຈັກຫາຍໃຈເຂົ້າ
ດ່ງັ ນ້ີ, ຍອ່ ມເຮດັ ໃນບົດສກຶ ສາວ່າ ເຮົາເປັນຜ່ເຮດັ ຈິຕໃຫູ້ປາໂມທຍ໌ຍິງ່ ຢ່ ຈກັ ຫາຍໃຈ
ອອກ ດງ່ັ ນີ,້ (໓) ຍ່ອມເຮັດໃນບົດສຶກສາວາ່ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ເຮດັ ຈຕິ ໃຫຕູ້ ງັ້ ໝນ້ັ ຢ່ ຈັກ
ຫາຍໃຈເຂ້າົ ດັ່ງນ້ີ, ຍອ່ ມເຮັດໃນບດົ ສຶກສາວ່າ ເຮາົ ເປັນຜ່ເຮັດຈິຕໃຫູ້ຕ້ັງໝັນ້ ຢ່ ຈັກ
ຫາຍໃຈອອກ ດ່ງັ ນີ້, (໔) ຍ່ອມເຮັດໃນບົດສຶກສາວາ່ ເຮາົ ເປັນ ຜເ່ ຮດັ ຈຕິ ໃຫປູ້ ອ່ ຍຢ່
ຈັກຫາຍໃຈເຂ້າົ ດ່ັງນີ້, ຍອ່ ມເຮດັ ໃນບດົ ສຶກສາວາ່ ເຮົາເປນັ ຜ່ເຮດັ ຈິຕໃຫປູ້ ອ່ ຍຢ່ ຈັກ
ຫາຍໃຈອອກ ດ່ງັ ນ້ີ ; ພິກຂຸ ທ. ! ສະໄໝນ້ນັ ພິກຂຸຊວື່ ່າເປັນຜ່ ຕາມເຫນັ ຈຕິ ໃນຈຕິ ໑
ຢເ່ ປັນປະຈາໍ ມີຄວາມພຽນເຜົາກິເລສ ມີສມັ ປະຊັນຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນອະພິຊາ ແລະ
ໂທມະນັສສະ ໃນໂລກອອກເສຍໄດູ້.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຮາົ ບກໍ່ າ່ ວອານາປານະສະຕວິ າ່ ເປນັ ສງິ່ ທມ່ີ ໄີ ດູ້ ແກບ່ ຄຸ ຄນົ ຜມ່ ສີ ະຕອິ ນັ
ລມຼື ຫງົ ແລວູ້ ບມໍ່ ສີ ມັ ປະຊນັ ຍະ. ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນ້ັນໃນເລື່ອງນ້ີ ພິກຂນຸ ັ້ນ ຍອ່ ມ
ຊ່ືວ່າເປນັ ຜ່ຕາມເຫນັ ຈິຕໃນຈຕິ ຢເ່ ປນັ ປະຈາໍ ມີຄວາມພຽນເຜາົ ກິເລສມສີ ມັ ປະຊັນຍະ
ມີສະຕິ ຖອນອະພິຊຊາແລະໂທມະນສັ ສະ ໃນໂລກອອກເສຍໄດູ້ ໃນສະໄໝນນ້ັ .

໒. ຕາມໄນຍະແຫງ່ ມະຫາສະຕປິ ັຕຖານສຕ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂເຸ ປນັ ຜມ່ ປີ ກົ ກະຕພິ ິຈາຣະນາເຫນັ ຈຕິ ໃນຈຕິ ຢ່ ນນ້ັ ເປນັ ແນວໃດ
ໜໍ ?

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນກໍລະນນີ ້ີ (໑) ຮູແ້ ຈູງ້ ຊ່ຶງຈຕິ ອນັ ມຣີ າຄະວ່າ “ຈິຕມີຣາຄະ”, (໒)
ຮູ້ແຈູງ້ ຊຶ່ງຈຕິ ອັນປາສະຈາກຣາຄະວ່າ “ຈິຕປາສະຈາກຣາຄະ”, (໓) ຮູ້ແຈູ້ງຊ່ຶງຈຕິ ອັນ
ມໂີ ທສະວ່າ “ຈິຕມີໂທສະ”,

໑. ເຫນັ ໂດຍວິທີດຽວກບັ ການເຫັນກາຍໃນກາຍ ດງັ່ ທ່ີກ່າວແລູວ້ ເບືອ້ ງຕ້ນົ ຫາກແຕ່ໃນບ່ອນນີ້ ເຫັນຈິຕ.

໑໒໒໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(໔) ຮແູ້ ຈູງ້ ຊຶ່ງຈຕິ ອັນປາສະຈາກໂທສະວ່າ “ຈິຕປາສະຈາກໂທສະ”, (໕) ຮູ້ແຈງູ້ ຊຶ່ງ
ຈິຕຊຶງ່ ຈິຕອັນມໂີ ມຫະວ່າ “ຈິຕມໂີ ມຫະ”, (໖) ຮ້ແູ ຈູ້ງຊຶງ່ ຈິຕອນັ ປາສະຈາກໂມຫະວ່າ
“ຈິຕປາສະຈາກໂມຫະ”, (໗) ຮູ້ແຈູງ້ ຊງ່ຶ ຈຕິ ອນັ ຫົດຫ່ວ່າ “ຈິຕຫົດຫ່”, (໘) ຮແູ້ ຈງູ້ ຊຶ່ງຈຕິ
ອັນຟຸ້ງູ ຊາູ້ ນວ່າ “ຈິຕຟູຸງ້ ຊູາ້ ນ”, (໙) ຮູ້ແຈູ້ງຊ່ງຶ ຈິຕອນັ ເຖງິ ຄວາມເປັນຈິຕໃຫຍ່໑ ວ່າ
“ຈິຕເຖງິ ແລວູ້ ຊ່ຶງຄວາມເປັນຈິຕໃຫຍ່”, (໑໐) ແຈູງ້ ຊ່ຶງຈຕິ ອັນບ່ໍເຖງິ ຄວາມເປັນຈິຕ
ໃຫຍ່ ວ່າ “ຈິຕບໍເ່ ຖງິ ແລູ້ວຊຶ່ງຄວາມເປັນຈິຕໃຫຍ່”, (໑໑) ຮ້ແູ ຈູ້ງຊ່ຶງຈິຕ ອັນຍັງມີຈິຕ
ອນື່ ຍິ່ງກວ່າ ວາ່ “ຈິຕຍັງມຈີ ິຕອືນ່ ຍງິ່ ກວ່າ”, (໑໒) ຮ້ແູ ຈູ້ງຊງ່ຶ ຈິຕ ອັນບ່ມໍ ຈີ ິຕອ່ືນຍງ່ິ ກວ່າ
ວ່າ “ຈິຕບ່ໍມີຈິຕອນ່ື ຍິ່ງກວ່າ”, (໑໓) ຮູ້ແຈູ້ງຊຶ່ງຈິຕອນັ ຕ້ັງໝນ້ັ ວ່າ “ຈິຕຕງ້ັ ໝ້ນັ ”, (໑໔)
ແຈງູ້ ຊຶງ່ ຈຕິ ອັນບ່ໍຕັ້ງໝນັ້ ວາ່ “ຈິຕບຕ່ໍ ້ງັ ໝັ້ນ”, (໑໕) ຮແູ້ ຈູ້ງຊຶ່ງຈິຕອນັ ຫຸດຼ ພນົ້ ແລວູ້ ວ່າ
“ຈິຕຫດຼຸ ພ້ົນແລ້ວູ ”, (໑໖) ຮູ້ແຈູງ້ ຊ່ຶງຈິຕອນັ ຍງັ ບ່ໍຫຼຸດພນ້ົ ວາ່ “ຈິຕຍງັ ບຫໍ່ ຸດຼ ພົ້ນ”.

ດູວ້ ຍອາການດ່ງັ ນ້ີແລ ທີພ່ ິກຂຸເປັນຜ່ ມປີ ກົ ກະຕພິ ຈິ າຣະນາເຫນັ ຈິຕ ໃນຈຕິ
ອັນເປັນພາຍໃນຢ່ ແດ່, ໃນຈິຕອັນເປັນພາຍນອກຢ່ ແດ່, ໃນຈິຕທງັ ພາຍໃນແລະ
ພາຍນອກຢ່ ແດ່ ; ແລະເປັນຜ່ມີປົກກະຕິພິຈາຣະນາເຫັນທມັ ເປັນເຫຕເກີດຂຶ້ນ (ແຫ່ງ
ຈຕິ ) ໃນຈຕິ (ນ້)ີ ຢ່ແດ,່ ເຫນັ ທັມເປນັ ເຫຕເສອ່ື ມໄປ (ແຫງ່ ຈິຕ) ໃນຈິຕ (ນ)້ີ ຢແ່ ດ່. ນແີ້ ຫະ
ສະຕິ (ຄຼຄື ວາມລະນກຶ ) ວ່າ “ຈິຕມຢີ ່” ດ່ງັ ນ້ຂີ ອງເຂົານນ້ັ ເປນັ ສະຕິທ່ີເຂົາດໍາຣງົ ໄວູພ້ ຽງ
ເພ່ືອຄວາມຮູ້ ພຽງເພອື່ ຄວາມອາໄສລະນກຶ . ທ່ີແທູ້ເຂົາເປນັ ຜ່ທີຕ່ ັນຫາ ແລະ ທິຕຖິ
ອາໄສບໄ່ໍ ດູ້ ແລະ ເຂົາບໍ່ຢດຶ ໝ້ັນອັນໃດໆ ໃນໂລກ. ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຊຸ ື່ວ່າເປັນຜ່ມີ
ປກົ ກະຕິເຫນັ ຈຕິ ໃນຈິຕຢ່ ແມ່ນວາ່ ດູວ້ ຍອາການເຊັ່ນນ້ີ.

- ໄນຍະແຫງ່ ອານາປານະສະຕສິ ຕ : ໑໔/໑໙໖/໒໘໙.
- ໄນຍະແຫງ່ ມະຫາສະຕປິ ຕັ ຖານສຕ : ໑໐/໓໓໔/໒໘໙.

໑. ຈິຕເຖິງຄວາມເປັນຈິຕໃຫຍ່ຄຼື ຈຕິ ຕັງ້ ຢໃ່ ນຮບຊານ ແລະ ອະຮບສະມາບັຕ. ທບີ່ ່ໍເຖງິ ຄວາມເປັນຈິຕໃຫຍ່
ໄດແູ້ ກ່ ຈິຕອັນຍັງຢໃ່ ນກາມ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໒໓

ການຝກຶ ສະຕໃິ ນຮບທມັ ມານປຸ ສັ ສະນາ

໑. ຕາມໄນຍະແຫງ່ ອານາປານະສະຕສິ ຕ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະໄໝໃດ ພິກຂຸ (໑) ຍ່ອມເຮັດໃນບົດສກຶ ສາວ່າ ເຮົາເປນັ ຜ່ ຕາມເຫນັ
ຊ່ງຶ ຄວາມບໍທ່ ຽ່ ງ ຢ່ເປນັ ປະຈາໍ ຈັກຫາຍໃຈເຂ້າົ ດັ່ງນ,້ີ ຍ່ອມເຮດັ ໃນບດົ ສຶກສາວ່າ ເຮົາ
ເປັນຜ່ຕາມເຫັນຊຶ່ງຄວາມບໍທ່ ່ຽງຢເ່ ປັນປະຈາໍ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດງັ່ ນ້ີ ; (໒) ຍ່ອມເຮັດ
ໃນບົດສຶກສາວ່າ ເຮົາເປັນຜ່ ຕາມເຫນັ ຊງ່ຶ ຄວາມຈາງຄາຍ ຢ່ເປັນປະຈໍາ ຈັກຫາຍໃຈ
ເຂົາ້ ດ່ງັ ນ,ີ້ ເຮາົ ເປັນຜ່ຕາມເຫັນຊຶ່ງຄວາມຈາງຄາຍຢເ່ ປັນປະຈາໍ ຈັກຫາຍໃຈອອກ
ດັ່ງນ້ີ, (໓) ຍ່ອມເຮັດໃນບດົ ສຶກສາວາ່ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ ຕາມເຫນັ ຊ່ຶງຄວາມດບັ ບ່ເໍ ຫອືຼ ຢ່
ເປນັ ປະຈາໍ ຈັກຫາຍໃຈເຂົ້າ ດງັ່ ນ້,ີ ຍອ່ ມເຮັດໃນບດົ ສກຶ ສາວ່າ ເຮາົ ເປັນຜ່ຕາມເຫນັ
ຊ່ຶງຄວາມດບັ ບ່ໍເຫືຼອຢ່ເປນັ ປະຈາໍ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດງ່ັ ນ້,ີ (໔) ຍ່ອມເຮດັ ໃນບົດສກຶ ສາ
ວ່າ ເຮາົ ເປັນຜ່ ຕາມເຫນັ ຊຶ່ງຄວາມສະລດັ ຄນຼື ຢ່ເປັນປະຈາໍ ຈັກຫາຍໃຈເຂົາ້ ດ່ັງນ້ີ,
ຍອ່ ມເຮັດໃນບົດສຶກສາວາ່ ເຮາົ ເປັນຜ່ຕາມເຫັນຊຶ່ງຄວາມສະລັດຄຼນື ຢເ່ ປັນປະຈໍາ
ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດງັ່ ນ້ີ, ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະໄໝນັ້ນ ພກິ ຂຊຸ ືວ່ ່າເປນັ ຜ່ ຕາມເຫນັ ທມັ ໃນທມັ ໑
ທັງຫາຍ ຢ່ເປັນປະຈໍາ ມີຄວາມພຽງເຜົາກິເລສ ມສີ ັມປະຊັນຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນ
ອະພຊິ ຊາ ແລະ ໂທມະນສັ ສະ ໃນໂລກອອກເສຍໄດູ.້

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂນຸ ນັ້ ເປນັ ຜເ່ ຂາົ້ ໄປເພງັ່ ສະເພາະເປນັ ຢາ່ ງດແີ ລວູ້ ເພາະເຂາົ ເຫນັ
ການລະອະພຊິ ຊາ ແລະໂທມະນສັ ສະທງັ ຫາຍຂອງເຂາົ ນນ້ັ ດວູ້ ຍປນັ ຍາ. ພິກຂຸ ທ. !
ເພາະເຫຕນັ້ນໃນເລື່ອງນີ້ ພິກຂຸນັນ້ ຍອ່ ມຊ່ືວ່າເປນັ ຜ່ຕາມເຫັນທັມໃນທັມທັງຫາຍຢ່
ເປນັ ປະຈາໍ ມຄີ ວາມພຽງເຜົາກເິ ລສ ມສີ ມັ ປະຊນັ ຍະ ມີສະຕິ ຖອນອະພິຊຊາ ແລະ
ໂທມະນສັ ສະ ໃນໂລກອອກເສຍໄດູ້ ໃນສະໄໝນັ້ນ.

໑. ເຫັນຄວາມຈິງຂອງທມັ ໃນທມັ ທງັ ຫາຍ ຈົນບຢໍ່ ຶດໝນັ້ ທມັ ໃດໆ, ຕງ້ັ ແຕ່ຕໍ່າທ່ສີ ດຸ ຈົນເຖງິ ສງທ່ີສຸດ
ມີນິບພານເປນັ ຕົ້ນ.

໑໒໒໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

໒. ຕາມໄນຍະແຫງ່ ມະຫາສະຕປິ ັຕຖານສຕ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂເຸ ປນັ ຜມ່ ປີ ກົ ກະຕພິ ຈິ າຣະນາເຫນັ ທມັ ໃນທມັ ທ. ຢນ່ ນັ້ ເປນັ
ແນວໃດໜໍ ?

ກ. ໝວດນວິ ອຣ (ຄຼທື ມັ )

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນີນີ້ ພກິ ຂຸເປັນຜ່ ມປີ ກົ ກະຕພິ ຈິ າຣະນາເຫນັ ທມັ ໃນທມັ
ທັງຫາຍຄຼື ນວິ ອຣ ໕ ຢາ່ ງ ຢ່, ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂເຸ ປນັ ຜ່ມີປກົ ກະຕິພິຈາຣະນາເຫັນທັມ
ໃນທມັ ທັງຫາຍ ຄຼືນິວອຣຫູາ້ ຢ່າງ ຢ່ນນັ້ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນີນ້ີ
ພກິ ຂຸ :

ຮູ້ແຈງູ້ ກາມະສນັ ທະ ອນັ ມຢີ ່ໃນພາຍໃນ ວາ່ ມີຢ່ ;

ຮູ້ແຈງູ້ ກາມະສນັ ທະ ບໍ່ມຢີ ໃ່ ນພາຍໃນ ວາ່ ບມໍ່ ຢີ ່ ;

ຮແູ້ ຈູ້ງຊ່ຶງການເກີດຂຶ້ນແຫງ່ ກາມະສັນທະທຍ່ີ ັງບ່ໍເກີດຂ້ນຶ ວ່າ ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ ;

ຮູ້ແຈູ້ງຊ່ຶງການລະກາມະສັນທະທເ່ີ ກີດຂນ້ຶ ແລູ້ວ ວ່າ ລະໄປແລູ້ວແນວໃດ ;

ຮູ້ແຈງູ້ ຊຶ່ງການບໍ່ເກດີ ຂ້ນຶ ອີກແຫງ່ ກາມະສນັ ທະທ່ລີ ະແລວູ້ ວ່າ ບເ່ໍ ກດີ ຂນຶ້ ອີກໄດູ້

ແນວໃດ ;

(ກໍລະນແີ ຫງ່ ນວິ ອຣຄຼື ພະຍາບາດ ຖນີ ະມດິ ທະ ອທຸ ຈັ ຈະກກຸ ກຈຸ ຈະ ແລະ ວຈິ ິກຈິ ສາ ກໍມີຂ້ໍຄວາມທ່ຕີ ຣັດວາ່
ພກິ ຂຮຸ ແູ້ ຈູງ້ ແບບດຽວກນັ ກັບໃນກໍລະນແີ ຫ່ງ ກາມະສນັ ທະນິວອຣ ຂູ້າງເທງິ ນ)ີ້ .

ດວູ້ ຍອາການດັ່ງນແ້ີ ລ ທີ່ພິກຂຸຜ່ ມີປກົ ກະຕພິ ິຈາຣະນາເຫນັ ທມັ ໃນທມັ ທ. ອນັ
ເປັນພາຍໃນຢ່ແດ,່ ໃນທມັ ທ. ອນັ ເປັນພາຍນອກຢແ່ ດ່, ໃນທັມ ທ. ອັນເປນັ ທັງພາຍ
ໃນ ແລະພາຍນອກຢ່ແດ່ ; ແລະເປັນຜ່ມປີ ກົ ກະຕພິ ຈິ າຣະນາເຫັນທມັ ເປນັ ເຫຕເກດີ
ຂຶນ້ (ແຫ່ງທມັ ) ໃນທັມ ທ. (ນ້ີ) ຢແ່ ດ່ ເຫັນທັມເປັນເຫຕເສື່ອມໄປ (ແຫ່ງທັມ) ໃນທັມ ທ.
(ນ້ີ) ຢແ່ ດ,່

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໒໕

ເຫັນທັງທັມເປນັ ເຫຕເກີດຂຶ້ນ ແລະ ເສ່ືອມໄປ (ແຫ່ງທັມ) ໃນທມັ ທ. (ນີ້) ຢແ່ ດ່. ນແ້ີ ຫະ
ສະຕິ (ຄຼຄື ວາມລະນຶກ) ວ່າ “ທັມ ທ. ມີຢ່” ດັ່ງນ້ຂີ ອງເຂົານ້ນັ ເປັນສະຕິທ່ີເຂາົ ດໍາຣງົ ໄວູ້
ພຽງເພື່ອຄວາມຮູ້ ພຽງເພື່ອອາໄສລະນຶກ, ທີ່ແທູ້ເຂາົ ເປັນຜ່ທີ່ຕນັ ຫາ ແລະ ທິຕຖິ
ອາໄສບ່ໍໄດູ້ ແລະ ເຂົາບໍ່ຢດຶ ໝນັ້ ອນັ ໃດໆໃນໂລກ. ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸຊື່ວ່າເປນັ ຜ່ມີ
ປົກກະຕິພິຈາຣະນາເຫນັ ທັມໃນທັມທັງຫາຍ ຄຼືນິວອຣຫູ້າຢ່າງ ແມ່ນວາ່ ດວູ້ ຍອາການ
ເຊນັ່ ນ.ີ້

ຂ. ໝວດຂນັ ທ໌ (ຄຼືທມັ )

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂ້ໍອ່ືນຍັງມອີ ີກ : ພິກຂຸເປັນຜ່ ມປີ ກົ ກະຕພິ ຈິ າຣະນາເຫນັ ທມັ ໃນທມັ
ທັງຫາຍ ຄອຼື ປຸ າທານຂນັ ທ໌ຫາູ້ ຢາ່ ງ ຢ່. ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸເປນັ ຜ່ມີປົກກະຕພິ ຈິ າຣະນາ
ເຫນັ ທັມໃນທມັ ຄືອຼ ຸປາທານຂັນທ໌ຫູ້າຢາ່ ງຢ່ ນັ້ນເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ໃນ
ກລໍ ະນນີ ີ້ ພິກຂຸຍ່ອມພຈິ າຣະນາເຫັນວາ່ “ຮບ ເປັນແນວນີ,້ ເຫຕໃຫ້ເູ ກດີ ແຫ່ງຮບເປນັ
ແນວນ,ີ້ ຄວາມສະຫາຍແຫງ່ ຮບເປັນແນວນ້ີ. ເວທະນາ ເປັນແນວນີ,້ ເຫຕໃຫູ້ເກີດ
ແຫງ່ ເວທະນາເປນັ ແນວນ,້ີ ຄວາມສະຫາຍແຫງ່ ເວທະນາເປນັ ແນວນີ້. ສັນຍາ ເປັນ
ແນວນ,້ີ ເຫຕໃຫ້ເູ ກີດແຫງ່ ສນັ ຍາເປັນແນວນ,້ີ ຄວາມສະຫາຍແຫ່ງສັນຍາເປັນແນວ
ນີ.້ ສງັ ຂາຣ ທ. ເປັນແນວນ,ີ້ ເຫຕໃຫູ້ເກດີ ແຫງ່ ສັງຂາຣ ທ. ເປນັ ແນວນ,້ີ ຄວາມ
ສະຫາຍແຫງ່ ສງັ ຂາຣ ທ. ເປນັ ແນວນ.ີ້ ວນິ ຍານ ເປັນແນວນ,້ີ ເຫຕໃຫ້ເູ ກດີ ແຫ່ງວິນ
ຍານເປັນແນວນ້ີ, ຄວາມສະຫາຍແຫງ່ ວິນຍານເປັນແນວນ້ີ”. ດ່ັງນີ.້

ດວູ້ ຍອາການດັ່ງນແີ້ ລ ທ່ພີ ິກຂຜຸ ່ ມປີ ກົ ະຕິພຈິ າຣະນາເຫັນທັມ ໃນທມັ ທັງຫາຍ
ອນັ ເປນັ ພາຍໃນຢ່ ແດ,່ ໃນທມັ ທງັ ຫາຍ ອັນເປນັ ພາຍນອກຢ່ ແດ່, ... ໆລໆ ... (ຄໍາທ່ີ

ປະໄວຕູ້ ່ໍໄປນ້ີ ຄດືຼ ັ່ງຕອນທູ້າຍຂອງໝວດ ກ. ອັນວາ່ ດວູ້ ຍນິວອຣ ຕງ້ັ ແຕ່ຄາໍ ວ່າ “ໃນທມັ ທັງຫາຍ

ອັນເປັນພາຍນອກຢ່ແດ່”, ໄປຈົນເຖງິ ຄາໍ ວ່າ “ບຢໍ່ ຶດໝ້ນັ ອນັ ໃດໆ ໃນໂລກ”). ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸ
ຊ່ືວາ່ ເປັນຜ່ມີປກົ ກະຕພິ ິຈາຣະນາເຫັນທັມໃນທມັ ທງັ ຫາຍ ຄຼືອຸປາທານຂັນທ໌ຫູາ້ ຢ່າງ
ຢ່ ແມ່ນວ່າດວູ້ ຍອາການເຊັ່ນນີ້.

໑໒໒໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຄ. ໝວດອາຍະຕະນະ (ຄທືຼ ມັ )

ພິກຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອື່ນຍງັ ມອີ ີກ : ພິກຂຸເປນັ ຜ່ ມປີ ກົ ກະຕິພຈິ າຣະນາເຫນັ ທມັ ໃນທມັ
ທງັ ຫາຍ ຄອືຼ າຍະຕະນະພາຍໃນ ແລະ ພາຍນອກ ໖ ຢາ່ ງ ຢ່. ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸເປັນຜ່
ມປີ ົກກະຕພິ ຈິ າຣະນາເຫັນທມັ ໃນທັມທງັ ຫາຍ ຄຼືອາຍະຕະນະພາຍໃນ ແລະພາຍ
ນອກຫົກຢ່າງຢ່ ນ້ັນເປັນແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກໍລະນີນີ້ ພິກຂຸ :-

ຮແູ້ ຈູ້ງ ຊຶ່ງຈັກກຂຸ ;

ຮ້ແູ ຈູ້ງ ຊ່ຶງຮບທັງຫາຍ ;

ຮູ້ແຈູ້ງ ຊຶ່ງສນັ ໂຍຊນ໌ (ຄຼກື ິລສເປັນເຄ່ືອງຜກ) ອັນອາໄສຈັກຂຸ ແລະ ຮບທງັ ສອງຢາ່ ງ

ແລູ້ວເກດີ ຂຶນ້ ;

ຮູ້ແຈງູ້ ຊ່ຶງການເກີດຂຶນ້ ແຫ່ງສັນໂຍຊນ໌ ທີ່ຍງັ ບ່ໍເກດີ ຂຶນ້ ວ່າ ເກີດຂ້ນຶ ແນວໃດ ;

ຮແູ້ ຈູ້ງ ຊຶ່ງການລະສນັ ໂຍຊນ໌ທີ່ເກີດຂຶ້ນແລວູ້ ວ່າ ລະໄປແລູວ້ ແນວໃດ ;

ຮູແ້ ຈ້ງູ ຊ່ຶງການບໍ່ເກີດຂນຶ້ ແຫງ່ ສັນໂຍຊນ໌ທລີ່ ະແລູ້ວ ວ່າ ບເ່ໍ ກດີ ຂ້ນຶ ອກີ ແນວໃດ.

(ໃນກໍລະນແີ ຫງ່ ອະຍະຕະນະໝວດ ໂສຕະ ຄານະ ຊວິ ຫາ ກາຢະ ແລະ ມະນະ ກໍມີຂ້ຄໍ ວາມ
ທຕ່ີ ຣັດວ່າ ພກິ ຂຸຮູ້ແຈງູ້ ແບບດຽວກັນກັບໃນກລໍ ະນີແຫງ່ ອະຍາຕະນະໝວດຈກັ ຂຸ ຂາູ້ ງເທງິ ນ້ີ).

ດວູ້ ຍອາການດງ່ັ ນີ້ແລ ທ່ພີ ິກຂເຸ ປັນຜ່ ມປີ ກົ ກະຕພິ ິຈາຣະນາເຫັນທັມ ໃນທັມ
ທງັ ຫາຍອັນເປນັ ພາຍໃນຢ່ແດ່. ໃນທັມທງັ ຫາຍອນັ ເປນັ ພາຍນອກຢແ່ ດ,່ ... ໆລໆ ...

(ຄໍາທປ່ີ ະໄວູຕ້ ໍ່ໄປນີ້ ຄຼືຕອນທູາ້ ຍຂອງໝວດ ກ. ອນັ ວ່າດ້ວູ ຍນວິ ອຣ ຕງັ້ ແຕ່ຄໍາວ່າ “ໃນທມັ

ທງັ ຫາຍອັນເປັນພາຍນອກຢແ່ ດ່”, ໄປຈນົ ເຖິງຄໍາວາ່ “ບ່ໍຢດຶ ໝ້ນັ ອັນໃດໆ ໃນໂລກ”). ພກິ ຂຸ ທ. !
ພິກຂຸ ຊື່ວ່າເປນັ ຜ່ມີປົກກະຕິພິຈາຣະນາເຫັນທັມໃນທັມທັງຫາຍ ຄືຼອາຍະຕະນະພາຍ
ໃນ ແລະ ພາຍນອກຫກົ ຢ່າງຢ່ ແມ່ນວ່າດວູ້ ຍອາການເຊນັ່ ນ້ີ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໒໗

ງ. ໝວດໂພຊຊົງຄ໌ (ຄທຼື ມັ )

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂອ້ໍ ່ືນຍງັ ມອີ ກີ : ພິກຂເຸ ປນັ ຜ່ ມປີ ກົ ກະຕເິ ຫນັ ທມັ ໃນທມັ ທງັ ຫາຍ ຄືຼ
ໂພຊຊງົ ຄ໌ ໗ ຢາ່ ງຢ.່ ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸເປັນຜ່ມີປກົ ກະຕິເຫນັ ທັມໃນທັມທງັ ຫາຍ ຄືຼ
ໂພຊຊົງຄ໌ ໗ ຢ່າງຢ່ ນ້ັນເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນີນີ້ ພິກຂຸ :-

ຮູ້ແຈງູ້ ຊ່ຶງ ສະຕສິ ມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ອນັ ມີຢໃ່ ນພາຍໃນ ວາ່ ມຢີ ່ ;
ຮູ້ແຈູ້ງ ຊຶ່ງສະຕິສັມໂພຊຊງົ ຄ໌ ອັນບມໍ່ ຢີ ໃ່ ນພາຍໃນ ວ່າບໍມ່ ີຢ່ ;
ຮູ້ແຈງູ້ ຊຶ່ງການເກີດຂຶ້ນແຫງ່ ສະຕິສັມໂພຊຊົງຄ໌ ທຍ່ີ ງັ ບໍ່ເກີດຂ້ນຶ ວ່າເກດີ ຂ້ນຶ ໄດູ້
ແນວໃດ ;
ຮແູ້ ຈູ້ງ ຊ່ຶງການຈະເຣີນເຕັມຮອບ ແຫ່ງສະຕິສມັ ໂພຊຊົງຄ໌ທີ່ເກີດຂຶ້ນແລວູ້ ວ່າ
ຈະເຣີນເຕມັ ຮອບແລູ້ວແນວໃດ.

(ກລໍ ະນແີ ຫ່ງໂພຊຊົງຄ໌ຄຼື ທມັ ມະວຈິ ະຢະສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ວຣິ ຢິ ະສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ປຕີ ິສມັ ໂພຊ
ຊງົ ຄ໌ ປສັ ສດັ ທສິ ມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ສະມາທສິ ມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ແລະ ອເຸ ປກຂາສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ກໍມີຂ້ຄໍ ວາມ
ທີຕ່ ຣັດວາ່ ພກິ ຂຸຮູ້ແຈູງ້ ເຊນ່ັ ດຽວກນັ ກບັ ໃນກລໍ ະນີ ແຫ່ງສະຕິສັມໂພຊຊົງຄ໌ຂູ້າງເທິງນີ)້ .

ດູ້ວຍອາການດງ່ັ ນແ້ີ ລ ທີ່ພິກຂຸເປນັ ຜ່ ມປີ ກົ ກະຕິພິຈາຣະນາເຫນັ ທັມ ໃນທັມ
ທັງຫາຍອນັ ເປັນພາຍໃນຢ່ແດ,່ ໃນທັມທັງຫາຍອນັ ເປັນພາຍນອກຢ່ແດ່, ... ໆລໆ ...

(ຄາໍ ທປີ່ ະໄວູຕ້ ່ໄໍ ປນີ້ ຄຼືກັບຕອນທາູ້ ຍຂອງໝວດ ກ. ອນັ ວ່າດ້ວູ ຍນິວອຣ ຕັ້ງແຕຄ່ າໍ ວ່າ “ໃນທັມ

ທງັ ຫາຍອັນເປັນພາຍນອກຢແ່ ດ່”, ໄປຈນົ ເຖິງຄໍາວ່າ “ບ່ຢໍ ຶດໝນັ້ ອນັ ໃດໆ ໃນໂລກ”). ພກິ ຂຸ ທ. !
ພກິ ຂຸຊື່ວາ່ ເປັນຜ່ມີປົກກະຕພິ ຈິ າຣະນາເຫນັ ທັມ ໃນທມັ ທັງຫາຍ ຄໂືຼ ພຊຊົງຄເ໌ ຈດັ
ຢ່າງຢ່ ແມ່ນວ່າດວູ້ ຍອາການເຊັ່ນນີ້.

໑໒໒໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຈ. ໝວດອະຣຍິ ະສັຈຈ໌ (ຄຼືທມັ )

ພິກຂຸ ທ. ! ຂອໍ້ ່ືນຍັງມີອກີ : ພກິ ຂຸເປນັ ຜ່ ມປີ ກົ ກະຕພິ ຈິ າຣະນາເຫນັ ທມັ ໃນທມັ
ທງັ ຫາຍ ຄອຼື ະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໔ ຢາ່ ງ ຢ່. ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸເປັນຜ່ທ່ີມປີ ົກກະຕິພິຈາຣະນາ
ເຫັນທັມໃນທມັ ທັງຫາຍ ຄືຼອະຣິຍະສັຈຈ໌ສ່ີຢ່າງຢ່ ນ້ັນເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ໃນ
ກລໍ ະນນີ ້ີ ພກິ ຂຸຍອ່ ມ ຮແູ້ ຈງູ້ ຕາມເປນັ ຈງິ ວາ່ “ນຄີ້ ືທຼ ກຸ ຂ”໌ , ຍອ່ ມຮູ້ແຈູ້ງຕາມເປັນຈິງວ່າ
“ນຄີ້ ືຼເຫຕໃຫເູ້ ກດີ ຂນ້ຶ ແຫງ່ ທກຸ ຂ໌”, ຍ່ອມຮແູ້ ຈງູ້ ຕາມເປນັ ຈງິ ວາ່ “ນຄີ້ ຄືຼ ວາມດບັ ບເໍ່ ຫອຼື
ແຫງ່ ທກຸ ຂ”໌ , ຍອ່ ມຮູ້ແຈູ້ງຕາມເປັນຈງິ ວ່າ “ນຄ້ີ ຫືຼ ນົ ທາງເປນັ ເຄອ່ື ງໃຫູ້ເຖງິ ຄວາມດບັ ບໍ່
ເຫອືຼ ແຫງ່ ທກຸ ຂ”໌ .

ຈ. - ໑ : ທຸກຂະອະຣິຍະສັຈຈ໌

ພກິ ຂຸ ທ. ! ກໍ ອະຣິຍະສຈັ ຈຄ໌ ືຼທກຸ ຂ໌ ນນັ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ຄວາມເກີດກເໍ ປັນທຸກຂ,໌
ຄວາມແກ່ກໍເປນັ ທຸກຂ໌, ຄວາມຕາຍກເໍ ປນັ ທຸກຂ,໌ ຄວາມໂສກ ຄວາມຮູ້ອງໄຫູ້ລໍາພັນ
ຄວາມທກຸ ຂ໌ກາຍ ຄວາມທຸກຂ໌ໃຈ ຄວາມຄບັ ແຄູ້ນໃຈ ກເໍ ປນັ ທຸກຂ໌, ຄວາມປະສົບກັບ
ສ່ງິ ບ່ໍເປັນທຮ່ີ ກັ ກເໍ ປນັ ທກຸ ຂ໌, ຄວາມພັດພາກຈາກສງ່ິ ທີ່ເປັນທີ່ຮກັ ກໍເປນັ ທຸກຂ,໌
ຄວາມທຕີ່ ົນປາຖນາແລ້ວູ ບ່ໍໄດູ້ສ່ິງນນ້ັ ສົມຫວງັ ກເໍ ປັນທກຸ ຂ໌, ກ່າວໂດຍຫຍ້ໍ ຂນັ ທ໌ອັນ
ເປນັ ທີຕ່ ້ັງແຫ່ງຄວາມຢຶດຖທືຼ ັງ ໕ ເປນັ ທຸກຂ໌.

ພິກຂຸ ທ. ! ຄວາມເກດີ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ... ໆລໆ ... [ຂຄໍ້ ວາມພດິ ສະດານຕ່ໍໄປນີ້

ເບງ່ິ ຢ່ໜູ້າ ໑໒໖ ເຖິງ ໑໒໙ ແຫງ່ ໜັງສຼືເຫມັ້ຼ ນີ້ ຫົວຂໍ້ວ່າ “ອະຣຍິ ະສັຈຈ໌ສທ່ີ ່ຊີ ົງສະແດງໂດຍ
ພິດສະດານ (ໄນຍະທີໜງຶ່ )”].

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໒໙

ຈ. - ໒ : ທກຸ ຂະສະມຸທະຢະອະຣິຍະສຈັ ຈ໌

ພິກຂຸ ທ. ! ກໍ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ຄເຼື ຫຕໃຫູ້ເກດີ ຂນ້ຶ ແຫງ່ ທກຸ ຂ໌ ນນ້ັ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?
ຕັນຫານີ້ໃດ ກ່ໍການເກີດໃໝ່ເປນັ ປົກກະຕິ ເປັນໄປກັບດູ້ວຍຄວາມກໍາໜດັ ເພາະ
ຄວາມເພີນ ມັກເພນີ ຍງິ່ ໃນອາຣມົ ນ້ັນໆ, ນີ້ຄືຼ ກາມະຕນັ ຫາ ພະວະຕນັ ຫາ ວພິ ະວະ
ຕັນຫາ.

ພິກຂຸ ທ. ! ກຕໍ ນັ ຫານ້ັນ ເມອື່ ຈະເກດີ ຍ່ອມເກີດໃນບອ່ ນໃດ ? ສິ່ງໃດໃນໂລກມີ
ພະວະເປັນທຮີ່ ັກ ມພີ ະວະເປນັ ທ່ຍີ ິນດີ ; ຕັນຫານັນ້ ເມື່ອຈະເກີດຍ່ອມເກີດໃນສິ່ງນ້ັນ,
... ໆລໆ ... [ຂໍ້ຄວາມພິສະດານຕ່ໄໍ ປນີ້ ເບິງ່ ຢ່ໜູາ້ ໑໒໙ ເຖິງໜາູ້ ໑໓໒ ແຫ່ງໜັງສຼືເຫຼ້ັມນ້ີ ຫົວຂ້ໍ

ວ່າ “ອະຣິຍະສຈັ ຈ໌ສ່ີທ່ີຊງົ ສະແດງໂດຍພິສະດານ (ໄນຍະທໜີ ງຶ່ )]”.

ຈ. - ໓ : ທກຸ ຂະນໂິ ຣດະອະຣິຍະສຈັ ຈ໌

ພກິ ຂຸ ທ. ! ກໍ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຄ໌ ຄຼື ວາມດບັ ບເ່ໍ ຫອືຼ ແຫງ່ ທກຸ ຂ໌ ນນັ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ຄຼື
ຄວາມຄາຍຄືຼນໂດຍບມ່ໍ ີເຫອຼື ແລະ ຄວາມດບັ ບ່ເໍ ຫອືຼ ຄວາມປ່ອຍວາງ ຄວາມສະລັດ
ຄຼືນ ຄວາມກູ້າວຂູ້າມ ຄວາມບ່ອໍ າໄລ ຊຶ່ງຕັນຫານນ້ັ ນັ້ນແລ.

ພິກຂຸ ທ. ! ກໍຕນັ ຫານ້ນັ ເມ່ອື ບຄຸ ຄນົ ຈະລະໄດູ້ ຍອ່ ມລະໄດູ້ບອ່ ນໃດ ? ເມ່ອື ຈະດັບ
ຍອ່ ມດບັ ໄດບູ້ ່ອນໃດ ? ສງິ່ ໃດມພີ ະວະເປັນທຮີ່ ັກ ມພີ ະວະເປັນທຍີ່ ນິ ດີໃນໂລກ ;
ຕັນຫານນ້ັ ເມ່ືອບຄຸ ຄົນຈະລະ ຍອ່ ມລະໄດູ້ໃນສ່ິງນ້ັນ ... ໆລໆ ... [ຂ້ຄໍ ວາມພິສະດານຕໍ່

ໄປນີ້ ເບ່ງິ ຢໜ່ າູ້ ໑໓໒ ເຖິງໜູາ້ ໑໓໔ ແຫງ່ ໜງັ ສືຼເຫ້ມຼັ ນ້ີ ຫົວຂ້ວໍ າ່ “ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ສີ່ທີຊ່ ົງສະແດງ
ໂດຍພິສະດານ (ໄນຍະທໜີ ຶ່ງ)]”

ຈ. - ໔ : ທກຸ ຂະນິໂຣດະຄາມນິ ປີ ະຕປິ ະທາອະຣິຍະສຈັ ຈ໌

ພກິ ຂຸ ທ. ! ກໍ ອະຣຍິ ະສັຈຈຄ໌ ຫືຼ ນົ ທາງເປນັ ເຄອື່ ງໃຫູເ້ ຖງິ ຄວາມດບັ ບ່ໍເຫອຼື ແຫງ່ ທກຸ
ນນ້ັ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ຄືຼ ຫນົ ທາງອັນປະເສດີ ປະກອບດູວ້ ຍອົງຄແ໌ ປດນີເ້ ອງ,

໑໒໓໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ອົງຄ໌ແປດຄຼື ຄວາມເຫັນຖກືຼ ຕູ້ອງ ຄວາມດາໍ ຣຖິ ືຼກຕູອ້ ງ ວາຈາຖຼກື ຕອູ້ ງ ການງານ
ຖກືຼ ຕູ້ອງ ອາຊີວະຖຼືກຕອູ້ ງ ຄວາມພຽນຖຼືກຕອູ້ ງ ຄວາມລະນກຶ ຖືຼກຕູ້ອງ ຄວາມຕັງ້ ໃຈ
ໝນ້ັ ຖຼກື ຕູອ້ ງ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຄວາມເຫັນຖຼືກຕອູ້ ງ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ຄວາມຮູໃ້ ນທຸກຂ໌
ຄວາມຮູໃ້ ນເຫຕໃຫູ້ເກີດຂນ້ຶ ແຫງ່ ທຸກຂ໌ ... ໆລໆ ... [ຂຄ້ໍ ວາມພສິ ະດານຕ່ໄໍ ປນີ້ ເບງິ່ ຢ່ໜູ້າ

໑໓໕ ເຖິງໜ້າູ ໑໓໗ ແຫງ່ ໜັງສຼືເຫມຼັ້ ນີ້ ຫົວຂວໍ້ າ່ “ອະຣິຍະສຈັ ຈ໌ສີທ່ ີ່ຊງົ ສະແດງໂດຍພສິ ະດານ (ໄນ
ຍະທໜີ ງ່ຶ )]”

ດ້ວູ ຍອາການດັ່ງນີ້ແລ ທ່ພີ ິກຂຸຜ່ມີ ປກົ ກະຕິພຈິ າຣະນາເຫັນທມັ ໃນທມັ ທ. ອນັ
ເປນັ ພາຍໃນຢ່ ແດ່, ອນັ ເປນັ ພາຍນອກຢ່ ແດ່, ໃນທັມທງັ ພາຍໃນແລະພາຍນອກຢ່
ແດ່ ; ແລະ ເປນັ ຜ່ມປີ ົກກະຕິພຈິ າຣະນາເຫນັ ທມັ ເປັນເຫຕເກີດຂຶ້ນ (ແຫງ່ ທມັ ) ໃນທັມ
ທ. (ນີ)້ ຢ່ແດ່, ເຫັນທັມເປນັ ເຫຕເສອື່ ມໄປ (ແຫງ່ ທັມ) ໃນທັມ ທ. (ນ)້ີ ຢ່ ແດ່, ເຫັນທມັ
ເປນັ ເຫຕເກດີ ຂ້ຶນແລະເສ່ອື ມໄປ (ແຫ່ງທັມ) ໃນທມັ ທ. (ນ້ີ) ຢ່ແດ,່ ກໍນແ້ີ ຫະສະຕິ (ຄືຼ
ຄາມລະນກຶ ) ວາ່ “ທັມ ທ. ມຢີ ່” ດັ່ງນ້ຂີ ອງເຂົານນັ້ ເປນັ ສະຕິທເ່ີ ຂົາດາໍ ຣງົ ໄວູ້ພຽງເພື່ອ
ຄວາມຮູ້ ພຽງເພ່ອື ອາໄສລະນຶກ, ທ່ີແທູເ້ ຂົາເປັນຜ່ທ່ີຕັນຫາ ແລະ ທິຕຖອິ າໄສບໍ່ໄດູ້
ແລະ ເຂາົ ບ່ໍຢດຶ ໝັນ້ ອັນໃດໆ ໃນໂລກ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸຊືວ່ ່າເປັນຜ່ມປີ ກົ ກະຕພິ ິຈາ
ຣະນາເຫັນທັມໃນທັມທງັ ຫາຍ ຄືຼອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ສ່ີຢ່າງຢ່ ແມ່ນວ່າດູວ້ ຍອາການເຊ່ນັ ນ້ີ.

- ໄນຍະແຫງ່ ອານາປານະສະຕິສຕ : ໑໔/໑໙໗/໒໘໙.
- ໄນຍະແຫງ່ ມະຫາສະຕິປຕັ ຖານສຕ : ໑໐/໓໓໕-໓໔໘/໒໙໐-໒໙໙.

ອບຸ າຍແຫງ່ ການດາໍ ຣງົ ຈຕິ ໃນສະຕປິ ຕັ ຖານ

ອານົນທ໌ ! ຂ້ນໍ ້ັນເປນັ ດ່ັງທເ່ີ ຈົ້າກ່າວ. ອານນົ ທ໌ ! ຂນ້ໍ ັ້ນເປັນດ່ັງທເີ່ ຈາົ້ ກ່າວ.
ອານົນທ໌ ! ພິກຂຸ ຫຼື ພກິ ຂນຸ ອີ ງົ ໃດ ມຈີ ຕິ ຕງ້ັ ໝນັ້ ດແີ ລວູ້ ໃນສະຕປິ ັຕຖານສ່ີ ຢ,່

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໓໑

ຂທໍ້ ີ່ພກິ ຂຸ ຫຼື ພກິ ຂນຸ ນີ ນັ້ ຈະຍອ່ ມຫວງັ ໄດກູ້ ຄໍ ຼື ຈະບນັ ລຄຸ ນຸ ວິເສດອນັ ໂອລານຍງ່ິ ກວ່າ
ທບ່ີ ນັ ລຢຸ ກ່ ອ່ ນ. ສະຕປິ ັຕຖານສ່ີຢ່າງ ແນວໃດໜໍ ? ສ່ຢີ ່າງຄຼື :-

ອານນົ ທ໌ ! ໃນກໍລະນນີ ້ີ ພິກຂເຸ ປນັ ຜ່ ມປີ ກົ ກະຕຕິ າມເຫນັ ກາຍໃນກາຍ ມີ
ຄວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ມີສັມປະຊັນຍະ ມີສະຕິ ຖອນອອກຊງ່ຶ ອະພິຊຊາ ແລະໂທມະ
ນັສສະໃນໂລກຢ່ ເມ່ອື ນ້ນັ ເຂົາຕາມເຫັນກາຍໃນກາຍຢ່, ຄວາມຮູ້ອນຮນົ ມອີ າຣມົ
ທາງກາຍເກດີ ຂ້ຶນໃນກາຍກດໍ ີ ຄວາມຫົດຫແ່ ຫ່ງຈິຕເກີດຂຶນ້ ກໍດີ ຈິຕຟຸງູ້ ໄປໃນພາຍ
ນອກກດໍ ີ ອານົນທ໌ ! ພິກຂນຸ ້ນັ ຄວນຕັ້ງຈິຕໄວູ້ໃນນິມິຕ ອັນເປນັ ທ່ຕີ ັງ້ ແຫ່ງຄວາມ
ເຫ້ືອມໃສຢາ່ ງໃດຢາ່ ງໜງ່ຶ . ເມອື່ ເຂາົ ນັ້ນຕັ້ງຈິຕໄວູໃ້ ນນມິ ິຕ ອນັ ເປນັ ທີ່ຕງ້ັ ແຫງ່ ຄວາມ
ເຫ້ືອມໃສຢ່າງໃດຢາ່ ງໜຶ່ງຢ,່ ປາໂມທຍ໌ຍ່ອມເກດີ ; ປີຕິຍອ່ ມເກດີ ແກ່ຜ່ມຈີ ຕິ
ປາໂມທຍ໌ ; ກາຍຂອງຜ່ມໃີ ຈປີຕິຍ່ອມລະງັບ ; ຜ່ມີກາຍລະງັບຍອ່ ມສະເຫວີຍສຸຂ ;
ຈິຕຂອງຜ່ມສີ ຸຂຍ່ອມຕັງ້ ໝ້ນັ .

ພິກຂນຸ ັ້ນຍອ່ ມພິຈາຣະນາເຫນັ ແນວນີ້ວາ່ “ເຮົາຕັງ້ ໄວ້ຊູ ງ່ຶ ຈິຕເພ່ອື ປະໂຍຊນ໌ໃດ
ປະໂຍຊນ໌ນນ້ັ ສໍາເລັດແລ້ວູ ແກ່ເຮົາ, ຖູ້າເຊ່ນັ ນັ້ນບດັ ນີ້ເຮາົ ຈະເລີກຖອນ (ຊຶງ່ ຈິຕອັນ
ຕັງ້ ໄວໃູ້ ນນມິ ິຕ ອນັ ເປນັ ທຕ່ີ ັງ້ ແຫງ່ ຄວາມເຫອ້ື ມໃສ)” ດງັ່ ນ.ີ້ ພກິ ຂຸນັນ້ ຈຶ່ງເລກີ ຖອນ ຄືຼ
ບເໍ່ ຮັດຊງຶ່ ວຕິ ົກ ບໍ່ເຮັດຊງ່ຶ ວິຈາຣ ຮແູ້ ຈ້ງູ ວ່າ “ບດັ ນີ້ ເຮົາເປນັ ຜ່ບໍມ່ ີວິຕົກ ບມໍ່ ວີ ິຈາຣ ມີ
ແຕສ່ ະຕິເປນັ ສຸຂຢ່ພາຍໃນ” ດງ່ັ ນ.ີ້

(ກລໍ ະນແີ ຫງ່ ເວທະນາ ກໍດີ ຈຕິ ກໍດີ ແລະ ທມັ ກໍດີ ກໍມີຂຄ້ໍ ວາມທີ່ຕຣດັ ແບບດຽວກນັ ).

ອານນົ ທ໌ ! ເຊນັ່ ນີ້ແລຊວື່ າ່ ພາວະນາຍ່ອມມດີ ູ້ວຍການດາໍ ຣງົ ຈິຕໄວູ້.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໒໐໕-໒໐໘/໗໑໖-໗໑໘.

໑໒໓໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຂຄໍ້ ວນລະວງັ ໃນການຈະເຣນີ ສະຕປິ ຕັ ຖານສີ່

ອຄັ ຄເິ ວສສະນະ ! ເມອ່ື ພິກຂປຸ ະກອບພູ້ອມຊ່ຶງສະຕິສັມປະຊັນຍະແລູ້ວ ຕະຖາຄົຕ
ຍອ່ ມແນະນໍາເຂົາໃຫູ້ຍງ່ິ ຂ້ຶນໄປວາ່ “ມາເທ້ີນພກິ ຂຸ ! ເຈົາ້ ຈ່ົງ ເສບເສນາສະນະອນັ
ສະງບົ ງຽບ ຄປືຼ ່າເຫ່ຼົາ ເຫງາ້ົ ໄມູ້ ພເຂາົ ຮ່ອມຫວູ້ ຍ ພ້ືນຖາ້ໍ ປາ່ ຊູ້າ ປ່າຕບຶ ບອ່ ນແຈູ້ງ ຫືຼ
ກອງເຟອຼື ງເທນ້ີ ” ດງ່ັ ນ້.ີ ພິກຂຸນນ້ັ ຍ່ອມເສບເສນາສະນະ ອັນສະງົບງຽບ, ເມອື່ ອວ່າຍ
ກັບຈາກບນິ ດະບາຕໃນກາລເປັນປັຈສາພດັ ນງ່ັ ຄບູ້ ັນລັງຕັ້ງກາຍກງົ ດາໍ ຣົງສະຕໝິ ້ັນ,
ເຂົາຍອ່ ມ ລະອະພິຊຊາ ໃນໂລກ ມີຈິຕປາສະຈາກອະພຊິ ຊາ ຄອຍຊໍາລະຈິຕຈາກ
ອະພຊິ ຊາຢ່, ລະພະຍາບາດ ມຈີ ິຕປາສະຈາກພະຍາບາດ ເປັນຜ່ກະຣນຸ າ ມີຈິຕຫວງັ
ຄວາມເກ້ືອກນໃນສັຕທງັ ຫາຍ ຄອຍຊໍາລະຈິຕຈາກພະຍາບາດຢ່, ລະຖນີ ະມດິ ທະ
ມຈີ ິຕປາສະຈາກຖນີ ະມິດທະ ມຸ່ງຢ່ແຕ່ຄວາມສະຫວ່າງໃນໃຈ ມສີ ະຕິສມັ ປະຊນັ ຍະ
ຄອຍຊໍາລະຈິຕຈາກຖນີ ະມດິ ທະຢ່, ລະອດຸ ດຈັ ຈະກກຸ ກຈຸ ຈະ ບຟ່ໍ ູຸ້ງຊູ້ານ ມີຈິຕສະງົບ
ຢ່ໃນພາຍໃນ ຄອຍຊາໍ ລະຈິຕຈາກອຸດດັຈຈະກຸກກຸຈຈະຢ,່ ລະວຈິ ກິ ຈິ ສາ ກາູ້ ວຂູ້າມ
ວິຈກິ ິຈສາເສຍໄດູ້ ບໍຕ່ ອູ້ ງກ່າວຖາມວາ່ “ນແີ້ ມ່ນຫຍັງ ນີ້ຄຼືອນັ ໃດ” ໃນກສຸ ົລທມັ
ທັງຫາຍ ຄອຍຊໍາລະຈິຕຈາກວິຈກິ ິຈສາຢ.່

ພິກຂນຸ ັນ້ ເມ່ືອລະນວິ ອຣ ໕ ປະການ ອັນເປນັ ເຄືອ່ ງເສາ້ົ ໝອງຈິຕ ເຮດັ ໃຫູ້ປນັ ຍາ
ຖອຍກາໍ ລງັ ເຊນ່ັ ນ້ີ ໄດແູ້ ລວູ້ , ເຂົາເປັນຜ່ມີປກົ ກະຕິ ຕາມເຫນັ ກາຍໃນກາຍ ຢ່ ... ມີ
ປກົ ກະຕິ ຕາມເຫນັ ເວທະນາໃນເວທະນາ ທ. ຢ່ ... ມີປກົ ກະຕິ ຕາມເຫນັ ຈຕິ ໃນຈຕິ ຢ່
... ມປີ ົກກະຕິ ຕາມເຫນັ ທມັ ໃນທມັ ທ. ຢ່ ມີຄວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ມີສມັ ປະຊັນຍະ ມີ
ສະຕິ ຖອນອອກເສຍໄດູ້ ຊຶ່ງອະພຊິ ຊາ ແລະ ໂທມະນສັ ສະໃນໂລກ.

ຕະຖາຄົຕ ຍອ່ ມແນະນໍາເຂົານັນ້ ໃຫູ້ຍ່ງິ ຂ້ນຶ ໄປວາ່ :-

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໓໓

“ມາເທນ້ີ ພິກຂຸ ! ເຈ້ົາຈ່ົງເປັນຜ່ມີ ປົກກະຕິ ຕາມເຫນັ ກາຍໃນກາຍຢ່ ແຕຢ່ າ່ ຕຶກຊງ່ຶ
ວຕິ ກົ ອນັ ເຂາົ້ ໄປປະກອບຢກ່ ບັ ກາຍເລຍີ (ມາ ຈະ ກາຢປະສັນຫຕິ ງັ ວິຕັກກັງ ວຕິ ັກ
ເກສິ) ;

ມາເທນ້ີ ພກິ ຂຸ ! ເຈາ້ົ ຈ່ົງເປັນຜ່ມປີ ົກກະຕິ ຕາມເຫນັ ເວທະນາໃນເວທະນາ ທ. ຢ່
ແຕຢ່ າ່ ຕກຶ ຊງຶ່ ວຕິ ກົ ອນັ ເຂາ້ົ ໄປປະກອບຢກ່ ບັ ເວທະນາເລຍີ ;

ມາເທ້ີນພກິ ຂຸ ! ເຈົາ້ ຈົ່ງເປນັ ຜ່ມີປກົ ກະຕິ ຕາມເຫນັ ຈຕິ ໃນຈຕິ ຢ່ ແຕຢ່ າ່ ຕກຶ ຊງຶ່
ວຕິ ກົ ອນັ ເຂາ້ົ ໄປປະກອບຢກ່ ັບຈຕິ ເລຍີ ;

ມາເທ້ນີ ພກິ ຂຸ ! ເຈົ້າຈ່ົງເປັນຜ່ມີປກົ ກະຕິ ຕາມເຫນັ ທມັ ໃນທມັ ທ. ຢ່ ແຕຢ່ າ່ ຕກຶ ຊງຶ່
ວຕິ ກົ ອນັ ເຂາົ້ ໄປປະກອບຢກ່ ບັ ທມັ ເລຍີ ;

ພກິ ຂນຸ ັນ້ ເພາະເຂ້ົາໄປສະງບົ ລະງັບເສຍໄດຊູ້ ຶ່ງວຕິ ກົ ແລະ ວຈິ າຣ ຈ່ຶງເຂ້ົາເຖງິ

ທຕຸ ຢິ ະຊານ ອນັ ເປັນເຄອ່ື ງຜອ່ ງໃສແຫ່ງໃຈໃນພາຍໃນ ເຮັດໃຫສູ້ ະມາທິເປນັ ທັມອັນ

ເອກຜດຸ ມີຂນ້ຶ ບມ່ໍ ີວຕິ ກົ ບໍ່ມວີ ິຈາຣ ມີແຕ່ປີຕິ ແລະ ສຸຂ ອນັ ເກດີ ຈາກສະມາທິ ແລູ້ວແລ

ຢ່. (... ແລ້ວູ ໄດຕູ້ ຣດັ ເຖງິ ຕະຕຢິ ະຊານ ... ຈະຕຕຸ ຖະຊານ ... ປບຸ ເພນວິ າສານສຸ ສະຕຍິ ານ ...

ຈຕຸ ປະປາຕະຍານ ... ອາສະວກັ ຂະຢະຍານ ຈົນເຖງິ ວມິ ຕຸ ຕິຍານ ຕາມຫັກທມ່ີ ກີ ່າວຢໃ່ ນ

ບາລທີ ວ່ົ ໆໄປ ທ່ີກ່າວເຖິງເລ່ືອງນີ້).

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໒໖໘-໒໗໐/໓໙໖-໔໐໑.

(ທີ່ວ່າ ມຂີ ທ້ໍ ່ຄີ ວນລະວງັ ໃນການຈະເຣນີ ສະຕປິ ັຕຖານສີ່ ກຄໍ ຼືຢາ່ ເອົາອາຣົມແຫ່ງສະຕປິ ຕັ ຖານ
ສ່ີ ເຊັ່ນ : ກາຍເປັນຕົ້ນ ມາເຮດັ ໃຫູ້ອາຣົມຂອງວຕິ ກົ ອນັ ເປນັ ອງົ ຊານທໜີ ່ງຶ ແຫງ່ ອງົ ຊານທງັ ຫາູ້
ເພາະຈະຕ້ອູ ງລະສ່ງິ ທ່ີເອ້ນີ ວາ່ ວຕິ ກົ ຈ່ງຶ ຈະເລອື່ ນຈາກປະຖມົ ມະຊານ ເປັນທຕຸ ິຢະຊານ ຫືຼ ຊານ
ທ່ສີ ງຂຶ້ນໄປ ອນັ ບ່ມໍ ີວຕິ ົກໄດູ້ ; ຖາູ້ ເອົາກາຍເປັນຕົນ້ ມາເປນັ ອາຣມົ ແຫງ່ ວິຕກົ ມັນກຈໍ ະເລອ່ື ນ
ລະດັບແຫງ່ ຊານບໄໍ່ ດູ້ ; ເພາະກາຍເປັນສງິ່ ທຕ່ີ ອູ້ ງພິຈາຣະນາຢຕ່ ະຫອດໄປ ຈຶ່ງຄວນພຈິ າຣະນາ
ກາຍໃນຖານະເປັນອາຣົມແຫງ່ ວິປສັ ສະນາ ຢ່າເອາົ ມາເປັນອາຣມົ ແຫງ່ ວິຕກົ ການຈະເຣນີ
ພາວະນາ ຈ່ຶງຈກັ ເປັນໄປໄດຕູ້ າມທ່ີຕຣັດໄວູ້ໃນພຣະບາລນີ ີ້ ຊງຶ່ ເປນັ ເລື່ອງກ່ຽວກັບການຈະເຣນີ
ສະຕິປຕັ ຖານສ່ໂີ ດຍກົງ.

໑໒໓໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ກາຢະຄະຕາສະຕິ ເປນັ ອປຸ ະກອນແກອ່ ນິ ຊີສງັ ວອຣ

ກ. ໂທດຂອງການບໍ່ມກີ າຢະຄະຕາສະຕິ

ພິກຂຸ ທ. ! ປຽບເໝືຼອນບຸຣຸສ ຈບັ ສັຕຫົກຊະນດິ ອນັ ມທີ ຢ່ີ ່ອາໄສຕ່າງກນັ ມີບອ່ ນ
ທ່ຽວຫາກິນຕ່າງກັນ ມາມັດລວມກັນດວູ້ ຍເຊຼືອກອັນໝ້ນັ ໜຽວ ; ຄືຼເຂາົ ຈັບງມູ າມດັ
ດູ້ວຍເຊືອຼ ກໜຽວເສ້ຼັນໜຶ່ງ, ຈັບແຂູ,້ ຈັບນກົ , ຈັບໝາບາູ້ ນ, ຈບັ ໝາຈອກ, ຈັບລີງ, ມາ
ມດັ ດ້ວູ ຍເຊຼອື ກໜຽວເສັ້ນຼ ໜຶງ່ ໆ ແລູ້ວມດັ ລວມເຂ້າົ ດູ້ວຍກັນ ເປນັ ປົມດຽວກັນໃນ
ທ່າມກາງ ປອ່ ຍແລວູ້ . ພິກຂຸ ທ. ! ດງ່ັ ນນັ້ ສັຕເຫຼາ່ົ ນັນ້ ທັງຫກົ ຊະນດິ ມີບ່ອນອາໄສ
ແລະ ບອ່ ນທ່ຽວຕ່າງໆກນັ ກໍຍາດຊງິ ດຶງລາກກນັ ເພ່ືອຈະໄປສ່ບ່ອນອາໄສບອ່ ນທ່ຽວ
ຂອງຕນົ ໆ ; ງູຈະເຂາົ້ ຈອມປວກ, ແຂຈູ້ ະລງົ ນາໍ້ , ນກົ ຈະບນິ ຂນ້ຶ ໄປສອ່ າກາສ, ໝາຈະ
ເຂາ້ົ ບາູ້ ນ, ໝາຈອກຈະໄປປາ່ ຊາູ້ , ລີງກໍຈະເຂາ້ົ ປາ່ . ເມອ່ື ສັຕທັງຫົກອິດເມ່ອື ຍກນັ ໝດົ
ແລວູ້ ສັຕໃດມກີ ໍາລງັ ກວ່າ ສັຕນອກນນັ້ ກໍຕອູ້ ງຖືຼກລາກຕດິ ຕາມອໍານາດຂອງສັຕນັນ້ .
ຂໍ້ນ້ີເຊັ່ນໃດ ;

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸໃດບອໍ່ ບົ ຮົມ ຝກຶ ໃຫູຫ້ າຍ ໃນກາຢະຄະຕາສະຕິແລວູ້ ຕາກຈໍ ະດງຶ
ເອາົ ພກິ ຂນຸ ນັ້ ໄປຫາຮບທໜີ່ າູ້ ພໃໍ ຈ, ຮບທີບ່ ໍໜ່ າູ້ ພໍໃຈກກໍ າຍເປັນສງ່ິ ທີເ່ ຂົາຮສູ້ ຶກອຶດ
ອັດຄດັ ເຄືຼອງ ; ຫກຈໍ ະດຶງເອາົ ພິກຂນຸ ນັ້ ໄປຫາສຽງທໜ່ີ າູ້ ຟງັ , ສຽງທີບ່ ໍ່ໜູ້າຟັງກໍ
ກາຍເປັນສິ່ງທເ່ີ ຂົາຮູ້ສຶກອຶດອດັ ຄັດເຄືຼອງ ; ດັງກຈໍ ະດງຶ ເອາົ ພິກຂນຸ ນັ້ ໄປຫາສ່ງິ ທໜ່ີ າູ້
ສຕດມົ , ກ່ນິ ທບີ່ ໜໍ່ ູ້າສຕດມົ ກໍກາຍເປັນສ່ິງທເີ່ ຂາົ ຮສູ້ ກຶ ອຶດອັດຄັດເຄຼືອງ ; ລນ້ີ ກໍຈະດງຶ
ເອົາພກິ ຂນຸ ນັ້ ໄປຫາຣົສທພີ່ ໃໍ ຈ, ຣົສທບ່ີ ພ່ໍ ໍໃຈກກໍ າຍເປັນສິງ່ ທ່ເີ ຂາົ ຮສູ້ ກຶ ອຶດອັດຄັດ
ເຄອືຼ ງ ; ກາຍກໍຈະດງຶ ພກິ ຂນຸ ນ້ັ ໄປຫາສມັ ຜສັ ທຍີ່ ວົ ະຍວນໃຈ, ສໍາຜັສທີ່ບຍ່ໍ ວົ ະຍວນ
ໃຈກກໍ າຍເປນັ ສ່ງິ ທີເ່ ຂົາຮສູ້ ຶກອດຶ ອັດຄັດເຄອຼື ງ ; ແລະ ໃຈກໍຈະດຶງເອົາພິກຂນຸ ້ນັ ໄປ
ຫາທັມມາຣົມທຖີ່ ກຼື ໃຈ, ທັມມາຣມົ ທີ່ບໍ່ຖືຼກໃຈ ກໍກາຍເປນັ ສ່ິງທ່ີເຂົາຮູສ້ ຶກອດຶ ອັດຄັດ
ເຄຼືອງ ; ຂໍ້ນກ້ີ ໍເຊ່ັນນັ້ນຄກືຼ ນັ .

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໓໕

ຂ. ຄນຸ ຂອງກາຢະຄະຕາສະຕິ

ພິກຂຸ ທ. ! ປຽບເໝືອຼ ນບຣຸ ຸສຈບັ ສັຕຫົກຊະນດິ ອັນມີທີ່ຢອ່ າໄສຕາ່ ງກັນ ມີບອ່ ນ
ທ່ຽວຫາກິນຕາ່ ງກນັ ມາມັດຮວມກນັ ດວູ້ ຍເຊືອຼ ກອັນໝນ້ັ ໜຽວ ຄເືຼ ຂາົ ຈັບງູມາມດັ
ດ້ວູ ຍເຊືຼອກໜຽວເສ້ຼັນໜງ່ຶ , ຈັບແຂ,ູ້ ຈັບນົກ, ຈບັ ໝາບູ້ານ, ຈັບໝາຈອກ ແລະຈບັ ລີງ,
ມາມັດດວູ້ ຍເຊຼືອກໜຽວເສັນ້ຼ ໜ່ງຶ ໆ ເມືອ່ ນັນ້ ເອົາໄປມດັ ໄວູ້ກັບເສາົ ເຂ່ອື ນ ຫຼື ເສົາຫັກ
ອກີ ຕໍໜ່ ຶງ່ . ພິກຂຸ ທ. ! ເມື່ອສັຕທັງຫົກຊະນິດເຫາຼ່ົ ນັນ້ ມີບອ່ ນຢອ່ າໄສ ແລະ ບ່ອນທ່ຽວ
ຕາ່ ງໆກັນ ກໍຍາດຊງິ ດງຶ ລາກກັນ ເພ່ອື ຈະໄປສ່ບ່ອນອາໄສ ບ່ອນທ່ຽວຂອງຕົນໆ ; ງູ
ຈະເຂົ້າຈອມປວກ, ແຂູ້ຈະລົງນໍ້າ, ນກົ ຈະບນິ ຂນ້ຶ ໄປສ່ອາກາສ, ໝາຈະເຂ້າົ ບູາ້ ນ,
ໝາຈອກຈະໄປປ່າຊູ້າ, ລີງກຈໍ ະໄປປ່າ. ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກາລໃດແລ ຄວາມເປັນໄປ
ພາຍໃນຂອງສັຕທງັ ຫົກຊະນດິ ເຫ່ົຼານນ້ັ ມແີ ຕ່ຄວາມອິດເມອື່ ຍແລ້ວູ ; ໃນກາລນ້ນັ
ມນັ ທງັ ຫາຍກຈໍ ະເຂາ້ົ ໄປຢຼນື ເຈົ່າຼ ນ່ັງເຈົາຼ່ ຢ່ຂາູ້ ງເສົາເຂ່ືອນ ຫຼື ເສົາຫັກນນ້ັ ເອງ. ຂ້ນໍ ີ້
ເຊນ່ັ ໃດ,

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂໃຸ ດໄດອູ້ ບົ ຮມົ ຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍໃນກາຢະຄະຕາສະຕແິ ລວູ້ ຕາ ກໍຈະ
ບ່ໍດຶງເອາົ ພິກຂຸນ້ນັ ໄປຫາຮບທີ່ໜູາ້ ພໃໍ ຈ, ຮບທບີ່ ໜ່ໍ າູ້ ພໃໍ ຈ ກບໍ ເ່ໍ ປນັ ສງ່ິ ທເີ່ ຂາົ ຮສູ້ ກຶ ອຶດ
ອັດຄັດເຄືຼອງ ; ຫ ກໍຈະດງຶ ເອົາພິກຂນຸ ້ັນໄປຫາສຽງທີ່ໜູ້າຟັງ, ສຽງທບ່ີ ່ໜໍ າູ້ ຟງັ ກໍ
ບໍ່ເປນັ ສ່ງິ ທເ່ີ ຂາົ ຮ້ສູ ກຶ ອດຶ ອດັ ຄັດເຄອຼື ງ ; ດັງ ກໍຈະບດ່ໍ ງຶ ເອາົ ພິກຂຸນນ້ັ ໄປຫາກ່ິນທ່ີໜ້າູ
ສຕດົມ, ກນ່ິ ທບີ່ ໜໍ່ າູ້ ສຕດມົ ກບໍ ເ່ໍ ປັນສງິ່ ທີ່ເຂົາຮສູ້ ຶກອດຶ ອດັ ຄັດເຄືຼອງ ; ລນີ້ ກໍຈະບດ່ໍ ງຶ
ເອົາພິກຂນຸ ັນ້ ໄປຫາຣສົ ທີ່ພໍໃຈ,ຣສົ ທບີ່ ພໍ່ ໃໍ ຈກໍບເໍ່ ປັນສິ່ງທ່ເີ ຂາົ ຮູສ້ ຶກອຶດອັດຄັດເຄຼືອງ;
ກາຍ ກຈໍ ະບໍດ່ ງຶ ເອົາພິກຂຸນ້ັນໄປຫາສມັ ຜັສທ່ີຍວົ ະຍວນໃຈ, ສມັ ຜສັ ທບີ່ ຍ່ໍ ົວະຍວນໃຈ
ກບໍ ໍ່ເປນັ ສງິ່ ທເ່ີ ຂົາຮສູ້ ຶກອຶດອດັ ຄັດເຄຼອື ງ ; ແລະ ໃຈ ກໍຈະບ່ດໍ ຶງເອົາພິກຂນຸ ້ັນໄປຫາ
ທັມມາຣມົ ທ່ີຖຼືກໃຈ, ທມັ ມາຣມົ ທບີ່ ຖ່ໍ ກຼື ໃຈ ກບໍ ໍເ່ ປນັ ສງ່ິ ທີເ່ ຂາົ ຮູ້ສຶກອຶດອດັ ຄັດເຄອຼື ງ ;
ຂໍ້ນກີ້ ໍເຊນ່ັ ນ້ນັ ເໝຼອື ນກນັ .

໑໒໓໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ຄໍາວາ່ “ເສາົ ເຂອື່ ນ ຫຼື ເສາົ ຫກັ ” ນ້ີເປັນຄໍາເອ້ີນແທນຊແື່ ຫ່ງ ກາຢະ
ຄະຕາສະຕິ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະສະນ້ັນ ໃນເລື່ອງນ້ີ ພວກເຈົາ້ ທັງຫາຍຈົ່ງສາໍ ນກຶ ໄວູ້ວ່າ “ກາຢະ
ຄະຕາສະຕຂິ ອງເຮາົ ທັງຫາຍ ຈກັ ເປນັ ສງິ່ ທເ່ີ ຮາົ ອບົ ຮມົ ຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍ ເຮດັ ໃຫເູ້ ປນັ
ຍານເຄອື່ ງນາໍ ໄປ ເຮດັ ໃຫເູ້ ປນັ ຂອງທອ່ີ າໄສໄດູ້ ພຽນຕງ້ັ ໄວເູ້ ນອື່ ງໆ ພຽນເສມີ ສາູ້ ງ
ໂດຍຮອບຄອບ ພຽນປາຣບົ ສະໝາໍ່ ສະເໝດີ ວູ້ ຍດີ” ດງ່ັ ນ້.ີ ພິກຂຸ ທ. ! ພວກເຈ້ົາ
ທັງຫາຍ ຈົ່ງລະນກຶ ໃນໃຈໄວູ້ ດູ້ວຍອາການດັງ່ ນແ້ີ ລ.

- ສລາ. ສງັ . ໑໘/໒໔໖,໒໔໘/໓໔໘,໓໕໐.

ຫັກສາໍ ຄນັ ສາໍ ລບັ ຜ່ຫກີ ອອກຈະເຣນີ ສະຕປິ ຕັ ຖານຢ່ຜດ່ ຽວ

“ຂາູ້ ແຕ່ພຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ຂູ້ານອູ້ ຍຂໂໍ ອກາດ ຂໍພຣະຜມ່ ີພຣະພາຄ ຈງົ່ ຊົງສະແດງທັມນນັ້
ໂດຍຫຍໍ້ ອນັ ເປັນທມັ ທີເ່ ມອ່ື ຂ້າູ ນູ້ອຍຟັງແລູວ້ ຈັກເປັນຜ່ດຽວອອກໄປສ່ບອ່ ນສະງບົ ງຽບ ເປັນຜ່ບ່ໍ
ປະມາດ ມີຄວາມພຽນເຜົາກິເລສ ມຕີ ນົ ສ່ົງໄປແລວູ້ ໃນທມັ ເບ້ອື ງຕ້ນົ ແລູ້ວແລຢ່ເທີນ້ ຂ້າູ ນູ້ອຍ !”.

ກເໍ ລ່ືອງແນວດຽວກັນນແີ້ ຫະ ໂມຄະບຸຣຸສບາງພວກຂໍຮູ້ອງໃຫູ້ເຮາົ ກ່າວທັມຢາ່ ງທ່ີ
ເຈົາ້ ຖາມ ເມືອ່ ເຮາົ ກ່າວທັມນັ້ນແລວູ້ ເຂາົ ກໍຍັງສາໍ ຄັນແຕ່ໃນອນັ ທ່ຈີ ະຕິດຕາມເຮົາທ່ໍ
ນນ້ັ (ບສ່ໍ ົນໃຈທ່ີຈະຫກີ ອອກຢ່ປະຕບິ ັຕຜ່ດຽວ).

“ຂາູ້ ແຕພ່ ຣະອງົ ຜ່ຈະເຣີນ ! ຂໍພຣະຜ່ມີພຣະພາຄ ຈົ່ງຊງົ ສະແດງທມັ ໂດຍຫຍແ້ໍ ກ່ຂ້າູ ນູ້ອຍ

ຂໍພຣະສຄຸ ົຕ ຈ່ົງຊົງສະແດງທມັ ໂດຍຫຍແໍ້ ກ່ຂ້າູ ນູ້ອຍ ໃນລກັ ສະນະທ່ີຂ້າູ ນູ້ອຍ ຈະເຂາົ້ ໃຈເນືອ້
ຄວາມແຫ່ງພາສຕິ ຂອງພຣະຜມ່ ີພຣະພາຄເຈາົ້ ຈັກເປັນທາຍາດ (ຜ່ຮບັ ມໍລະດົກທມັ ) ແຫງ່
ພາສຕິ ຂອງພຣະຜ່ມີພຣະພາຄເຈ້າົ ນນ້ັ ”.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໓໗

ພິກຂຸ ທ. ! ຖູາ້ ເຊນ່ັ ນນັ້ ໃນກໍລະນນີ ີ້ ເຈາ້ົ ຈ່ງົ ຊາໍ ລະທມັ ອນັ ເປນັ ເບອື້ ງຕນ້ົ ຢາ່ ງຍງ່ິ
ໃນບນັ ດາກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍ. ກອໍ ນັ ໃດໜໍ ເປັນເບືອ້ ງຕົ້ນແຫງ່ ກສຸ ົລທັມທັງຫາຍ ? ທັມ
ອັນເປນັ ເບອື້ ງຕນ້ົ ແຫງ່ ກຸສົລທັມທງັ ຫາຍຄຼື ສລີ ອນັ ບຣໍ ສິ ດຸ ສະອາດ ໑, ທຕິ ຖອິ ນັ ເປນັ
ໄປກງົ ໑. ພິກຂຸ ທ. ! ເມອ່ື ສີລຂອງເຈາົ້ ບໍຣິສຸດສະອາດ, ທິຕຖິຂອງເຈົ້າໄປກົງແລູ້ວ,
ເຈ້າົ ຈງົ່ ອາໄສສລີ ຕັງ້ ຢ່ໃນສີລ ແລູ້ວຈົ່ງ ຈະເຣນີ ສະຕປິ ຕັ ຖານສ່ີ ໂດຍ ວທິ ທີ ງັ ສາມ
ເຖີ້ນ. ຈະເຣນີ ສະຕິປັຕຖານສໂ່ີ ດຍວທິ ທີ ງັ ສາມນ້ນັ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກໍລະນີນີ້ ເຈົາ້ ຈົງ່ ເປນັ ຜ່ ມປີ ກົ ກະຕຕິ າມເຫນັ ກາຍໃນກາຍ ອນັ ເປນັ
ພາຍໃນ ຢ່ເປນັ ປະຈໍາ ມຄີ ວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ມີສມັ ປະຊັນຍະ ມີສະຕິ ຖອນອອກ
ຊ່ຶງອະພິຊຊາ ແລະ ໂທມະນັສສະໃນໂລກຢ່ເທ້ນີ ; ແລະ ຈ່ົງເປນັ ຜ່ມປີ ົກກະຕຕິ າມ
ເຫັນກາຍໃນກາຍ ອນັ ເປນັ ພາຍນອກ ຢເ່ ປັນປະຈາໍ ມຄີ ວາມພຽນເຜາົ ກິເລສ ມີ
ສມັ ປະຊັນຍະ ມີສະຕິ ຖອນອອກຊງຶ່ ອະພຊິ ຊາ ແລະ ໂທມະນັສສະໃນໂລກຢ່ເທີ້ນ.
ແລະ ຈ່ງົ ເປັນຜ່ມປີ ົກກະຕິຕາມເຫັນກາຍໃນກາຍ ທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກ ຢເ່ ປັນ
ປະຈາໍ ມີຄວາມພຽນເຜົາກເິ ລສ ມີສັມປະຊັນຍະ ມີສະຕິ ຖອນອອກຊ່ງຶ ອະພິຊຊາ
ແລະ ໂທມະນັສສະໃນໂລກຢ່ເທີ້ນ.

(ໃນກລໍ ະນແີ ຫງ່ ເວທະນາ ຈຕິ ແລະ ທມັ ກໍມີຂຄ້ໍ ວາມທຕ່ີ ຣັສແບບດຽວກນັ ).

ພິກຂຸ ທ. ! ເມອື່ ເຈ້ົາອາໄສສລີ ຕງັ້ ຢໃ່ ນສລີ ແລ້ວູ ຈະເຣນີ ສະຕປິ ຕັ ຖານທງັ ສ່ີ ໂດຍ
ວທິ ທີ ງັ ສາມ ເຊນ່ັ ນແີ້ ລວູ້ ຄວາມຈະເຣນີ ໃນກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍເຫາຼົ່ ນນັ້ ເປນັ ສ່ິງທເີ່ ຈາ້ົ
ຫວັງໄດູ້ ຕະຫອດຄນືຼ ຫືຼເວນັ ອນັ ຈະມາເຖງິ ຫາຄວາມເສ່ອື ມບໄໍ່ ດເູ້ ລຍີ .

ພກິ ຂນຸ ັ້ນ ຍິນດີຮບັ ພຣະພຸດທະພາສິຕ ລກຸ ຈາກອາສະນະ ຖວາຍອະພິວາດ ປະກອບ
ປະທກັ ຂນິ ຜາ່ ຍໄປແລູ້ວ ເປັນຜ່ຢ່ຜ່ດຽວ ຫກີ ອອກໄປສບ່ ່ອນງຽບສະງົບ ບ່ປໍ ະມາດ ມຄີ ວາມພຽນ
ເຜົາກເິ ລສ ມີຕົນສົ່ງໄປແລ້ວູ ໃນທັມເບືອ້ ງສງຢ່ ບ່ດໍ ນົ ແທູ້ ກເໍ ຮດັ ໃຫແູ້ ຈູ້ງໄດູຊ້ ຶ່ງທສີ່ ຸດແຫງ່ ພຣມົ ມະ
ຈັນຣຍ໌ ອນັ ບໍ່ມີອັນໃດຍງິ່ ກວ່າໃນທຕິ ຖະທມັ ນ້ີ ດ້ວູ ຍປັນຍາອັນຍ່ງິ ເອງ ເຂົ້າເຖງິ ແລ້ວູ ແລຢ່ ອັນ
ເປັນປະໂຍຊນທ໌ ໜີ່ າູ້ ປະສງົ ຂອງກຸລະບຸຕຜ່ອອກຈາກເຮອຼື ນ ບວດເປນັ ຜ່ບໍ່ມີເຮອືຼ ນດັງ່ ນແີ້ ລ.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໑໙໒-໑໙໓/໖໘໖-໖໙໐.

໑໒໓໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຕຣດັ ໃຫມູ້ ສີ ະຕຄິ ກ່ ນັ ໄປກບັ ສມັ ປະຊນັ ຍະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂຸ ຈ່ງົ ເປນັ ຜ່ ມສີ ະຕຢິ ່ ພອູ້ ມມສີ ມັ ປະຊນັ ຍະ ; ນີ້ເປນັ ອະນສຸ າສະນີ
ຂອງເຮາົ ແກ່ພວກເຈ້ົາທັງຫາຍ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂເຸ ປນັ ຜມ່ ສີ ະຕິ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນກໍລະນີນີ້
ເປນັ ຜ່ຕາມເຫນັ ກາຍໃນກາຍຢ່ເປັນປະຈາໍ ມຄີ ວາມພຽນເຜົາກິເລສ ມສີ ມັ ປະຊັນຍະ
ມີສະຕິ ຖອນອອກເສຍໄດູ້ ຊ່ຶງອະພິຊຊາແລະໂທມະນສັ ສະໃນໂລກ ; ເປນັ ຜ່ຕາມ
ເຫັນເວທະນາໃນເວທະນາທັງຫາຍຢ່ເປັນປະຈາໍ ມຄີ ວາມພຽນເຜົາກເິ ລສ ມສີ ັມປະ
ຊັນຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນອອກເສຍໄດູ້ ຊ່ຶງອະພິຊຊາແລະໂທມະນັສສະໃນໂລກ ; ເປັນຜ່
ຕາມເຫັນຈຕິ ໃນຈຕິ ຢເ່ ປນັ ປະຈາໍ ມຄີ ວາມພຽນເຜາົ ກິເລສ ມີສັມປະຊນັ ຍະ ມສີ ະຕິ
ຖອນອອກເສຍໄດູ້ ຊ່ຶງອະພິຊຊາແລະໂທມະນັສສະໃນໂລກ ; ເປັນຜ່ຕາມເຫັນທມັ
ໃນທມັ ທັງຫາຍຢເ່ ປັນປະຈາໍ ມີຄວາມພຽນເຜົາກິເລສ ມສີ ັມປະຊັນຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນ
ອອກເສຍໄດູ້ ຊງ່ຶ ອະພິຊຊາແລະໂທມະນັສສະໃນໂລກ. ພິກຂຸ ທ. ! ເຊນ່ັ ນແີ້ ລ ເອີ້ນ
ວ່າພກິ ຂເຸ ປັນຜ່ມສີ ະຕິ.

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂເຸ ປນັ ຜມ່ ສີ ມັ ປະຊນັ ຍະ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂໃຸ ນ
ກໍລະນນີ ີ້ ເປນັ ຜ່ຮູ້ໂຕຮອບຄອບໃນການກາູ້ ວໄປທາງໜາູ້ ການຖອຍກັບໄປທາງຫງັ ,
ການເບ່ງິ ການຫຽວເບ່ິງ, ການຄູ້ ການຢຽດ, ການຊົງສັງຄາຕິ ບາຕ ຈີວອຣ, ການສັນ
ການດມ່ື ການຫຍາໍ້ ການຊີມ, ການຖ່າຍອຸຈຈາຣະ ປສັ ສາວະ, ການໄປ ການຢຸດ
ການນງ່ັ ການນອນ ການຫບັ ການຕື່ນ ການເວ້ົາ ການນ້ງິ . ພິກຂຸ ທ. ! ເຊນັ່ ນແ້ີ ລ ເອີ້ນ
ວ່າພກິ ຂເຸ ປນັ ຜ່ມສີ ັມປະຊນັ ຍະ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໓໙

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸ ຈ່ງົ ເປັນຜ່ມສີ ະຕຢິ ່ ພູ້ອມມສີ ັມປະຊນັ ຍະ : ນ້ີເປນັ ອະນຸສາສະນີ
ຂອງເຮາົ ແກພ່ ວກເຈົ້າທັງຫາຍ.

- ມຫາ. ທ.ີ ໑໐/໑໑໒/໙໐.

ການຝກຶ ເພອື່ ຄວາມສມົ ບນແຫງ່ ສະຕສິ ມັ ປະຊນັ ຍະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະມາທພິ າວະນາອນັ ຈະເຣນີ ຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍແລວູ້ ຍອ່ ມເປນັ ໄປເພອ່ື
ສະຕສິ ມັ ປະຊນັ ຍະ ນ້ັນເປັນແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກໍລະນນີ ້ີ ເວທະນາທ່ີເກດີ
ຂຶນ້ (ຫືຼ) ຕງ້ັ ຢ່ (ຫືຼ) ດັບໄປ ກໍເປັນທ່ີແຈ່ມແຈງູ້ ແກພ່ ິກຂຸ ; ສນັ ຍາເກດີ ຂນຶ້ (ຫຼື) ຕັງ້ ຢ່ (ຫືຼ)
ດັບໄປ ກໍເປັນທີ່ແຈມ່ ແຈ້ງູ ແກພ່ ິກຂຸ ; ວຕິ ົກເກດີ ຂ້ນຶ (ຫືຼ) ຕ້ັງຢ່ (ຫືຼ) ດັບໄປ ກໍເປນັ ທີ່
ແຈມ່ ຈງູ້ ແກ່ພິກຂ.ຸ ພິກຂຸ ທ. ! ນີຄ້ ສືຼ ະມາທພິ າວະນາ ອນັ ຈະເຣນີ ຝຶກໃຫູ້ຫາຍແລູ້ວ
ຍ່ອມເປນັ ໄປເພ່ືອສະຕສິ ມັ ປະຊັນຍະ.

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໕໘/໔໑.

ການຝກຶ ເພອື່ ສະຕສິ ມັ ປະຊັນຍະ ໂດຍອອູ້ ມແລະໂດຍກົງ

ອານົນທ໌ ! ຖານະທີຕ່ ັງ້ ແຫ່ງອະນຸສສະຕິ ມທີ ່ໍໃດ ?

“ມີຫູ້າຢາ່ ງ ຂາູ້ ນອູ້ ຍ !”

ຫູ້າຢ່າງ ແນວໃດໜໍ ?

“ຂູາ້ ແຕພ່ ຣະອງົ ຜ່ຈະເຣີນ ! ພກິ ຂຸໃນກໍລະນນີ ້ີ ສະຫງັດແລູ້ວຈາກກາມ ສະຫງັດ
ແລູ້ວຈາກອະກສຸ ົລທັມ ເຂາ້ົ ເຖງິ ປະຖມົ ມະຊານ ... ເຂາົ້ ເຖິງ ທຸຕຢິ ະຊານ ... ເຂົ້າເຖງິ
ຕະຕຢິ ະຊານ ແລູວ້ ແລຢ່.

໑໒໔໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຂູາ້ ແຕພ່ ຣະອົງຜ່ຈະເຣີນ ! ນເ້ີ ປັນຖານທີ່ຕັ້ງແຫງ່ ອະນຸສສະຕິ ຊ່ຶງເມອ່ື ບຄຸ ຄົນຈະເຣນີ
ຝກຶ ໃຫ້ຫູ າຍແລ້ວູ ຍ່ອມ ເປນັ ໄປເພອື່ ຄວາມຢເ່ ປນັ ສຂຸ ໃນທຕິ ຖະທມັ .

“ຂູາ້ ແຕ່ພຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ຂອໍ້ ືນ່ ຍັງມີອກີ : ພກິ ຂຸ ຕງ້ັ ໄວໃູ້ ນໃຈຊງຶ່ ອາໂລກະ
ສນັ ຍາ ອະທຕິ ຖານທິວາສນັ ຍາ ວ່າກາງເວັນເຊ່ັນໃດ ກາງຄຼນື ເຊັ່ນນ້ນັ , ກາງຄນຼື ເຊັ່ນ
ໃດ ກາງເວັນເຊັ່ນນ້ັນ, ເຂາົ ມີຈິຕອນັ ເປີດແລູ້ວ ດູ້ວຍອາການເຊັ່ນນີ້ ບ່ມໍ ີອນັ ໃດຫ່ໍຫຸູ້ມ
ໃຫູ້ຈິຕທມ່ີ ີແສງສະຫວ່າງທົວ່ ພອູ້ ມ ໃຫູ້ຈະເຣນີ ຢ່. ຂູາ້ ແຕ່ພຣະອົງຜ່ຈະເຣນີ ! ນີ້ເປນັ
ຖານທີຕ່ ້ງັ ແຫ່ງອະນຸສສະຕິ ຊງ່ຶ ເມືອ່ ບຸຄຄົນຈະເຣນີ ຝຶກໃຫຫູ້ າຍແລູວ້ ຍ່ອມ ເປນັ ໄປ
ເພອື່ ການໄດສູ້ ະເພາະຊຶ່ງຍານະທສັ ສະນະ.

ຂູ້າແຕ່ພຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ຂໍ້ອ່ືນຍັງມີອກີ : ພິກຂຸ ຍອ່ ມພຈິ າຣະນາເຫນັ ກາຍນີ້
ຈາກພນ້ື ບາທາເຂາົ້ ໄປສເ່ ບອ້ື ງເທງິ ຈາກປາຍຜມົ ລງົ ມາໃນເບອື້ ງຕາ່ໍ ອນັ ມໜີ ງັ ຫມູຸ້ ຢ່
ໂດຍຮອບ ເຕມັ ໄປດວູ້ ຍຂອງບສໍ່ ະອາດ ມປີ ະການຕາ່ ງໆວາ່ : ໃນກາຍນມ້ີ ຜີ ົມ ທ.
ຂນົ ທ. ເລັບ ທ. ແຂູ້ວ ທ. ໜັງ ຊີ້ນ ເອນັ ທ. ກະດກ ທ. ເຫຍ່ືອໃນກະດກ ໝາກໄຂ່ຫັງ
ຫວົ ໃຈ ຕັບ ພງັ ຜດຼື ມູ້າມ ປອດ ລາໍ ໄສູ້ ລໍາໄສ້ສູ ດຸ ອາຫາຣໃນກະເພາະ ອຸຈຈາຣະ ນໍ້າ
ບີ ຂີ້ເຖ່ີ ໜອງ ເລຼືອດ ເຫືອ່ ໄຂມັນ ນ້ໍາຕາ ນາໍ້ ເຫອືຼ ງ ນ້ໍາລາຍ ນ້ໍາເມຼືອກ ນ້າໍ ຫໍລ່ ື່ນຂ້ໍ ນໍ້າ
ມຕ ດງັ່ ນີ້ ຂູ້າແຕ່ພຣະອງົ ຜ່ຈະເຣີນ ! ນ້ີເປນັ ຖານທ່ີຕັ້ງແຫ່ງອະນຸສສະຕິ ຊຶ່ງເມື່ອບຸຄ
ຄນົ ຈະເຣີນ ຝຶກໃຫ້ຫູ າຍແລູ້ວ ຍອ່ ມ ເປນັ ໄປເພອື່ ການລະຊຶ່ງກາມະຣາຄະ.

ຂ້າູ ແຕ່ພຣະອງົ ຜ່ຈະເຣີນ ! ຂອໍ້ ນ່ື ຍັງມີອກີ : ພກິ ຂຸ ຍອ່ ມ ເຫນັ ຊາກສບົ ທີເ່ ຂົາຖິມ້
ໄວໃູ້ ນປາ່ ຊູ້າບອ່ ນຖ້ິມສບົ ຕາຍແລວູ້ ມໜື້ ງຶ່ ແດ່ ຕາຍແລູວ້ ສອງມື້ ແດ່ ຕາຍແລ້ວູ ສາມ
ມ້ື ແດ່ ກາໍ ລັງຂນ້ຶ ອດຼື ມສີ ຂີ ຽວໜາູ້ ກຽດ ມໜີ ອງໄຫເປນັ ຕາຂດ້ີ ຽດ ເຊ່ັນໃດ, ເຂົານັ້ນ
ຍ່ອມນູອ້ ມເຂ້າົ ໄປປຽບໃສ່ກັບກາຍນີ້ເຊ່ນັ ນນ້ັ ວ່າ

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໔໑

ແມ່ນວາ່ ກາຍນ້ີກໍມີທັມມະດາເປັນເຊນ່ັ ນ້ີ ມີພາວະເປນັ ເຊັນ່ ນີ້ ບໍ່ຫວດິ ພົນ້ ຄວາມ
ເປນັ ເຊັນ່ ນ້ໄີ ປໄດູ້ ດ່ງັ ນີ້ ; ຫຼືວາ່ ພິກຂຸ ຍ່ອມເຫນັ ຊາກສບົ ທເີ່ ຂົາຖ້ມິ ໄວໃູ້ ນປາ່ ຊູ້າບ່ອນ
ຖ້ມິ ສົບ ອນັ ຝງກາແດ່ ຕອດກນິ ຢ່ ອັນຝງນກົ ກະຕຸມແດ່ ຕອດກິນຢ່ ອນັ ຝງແຮງູ້ ແດ່
ຕອດກນິ ຢ່ ອນັ ຝງໝາແດ່ ກັດກນິ ຢ່ ອັນຝງໝາຈອກແດ່ ກັດກນິ ຢ່ ອນັ ໝໜ່ ອນຕ່າງ
ຊະນິດແດ່ ເຈາະກິນຢ່ ເຊ່ັນໃດ, ເຂົານັ້ນກໍຍອ່ ມນູອ້ ມເຂົາ້ ໄປປຽບໃສ່ກັບກາຍນີ້ເຊ່ັນ
ນ້ັນວາ່ ແມນ່ ວ່າກາຍນີກ້ ໍມີທມັ ມະດາເປັນເຊັນ່ ນ້ີ ມີພາວະເປນັ ເຊນ່ັ ນ້ີ ບຫໍ່ ວດິ ພົ້ນ
ຄວາມເປັນເຊນັ່ ນ້ີໄປໄດູ້ ດງັ່ ນີ້ ; ຫຼືວ່າ ພິກຂຸຍອ່ ມ ເຫນັ ຊາກສບົ ທີເ່ ຂົາຖ້ມິ ໄວູ້ໃນ
ປ່າຊູ້າເປນັ ບ່ອນຖ້ິມສບົ ເປນັ ຮາ່ ງກະດກມຊີ ນ້ີ ແລະເລອືຼ ດ ຍງັ ມເີ ອນັ ເປນັ ເຄອື່ ງຈອ່ ງ
ຮດັ , ເປັນຮາ່ ງກະດກ ປາສະຈາກຊນ້ີ ແຕຍ່ ງັ ມນີ າໍ້ ເລອຼື ດເປອື້ ນຢ່ ຍງັ ມເີ ອນັ ເປນັ ເຄອ່ື ງ
ຈອ່ ງຮດັ , ເປນັ ຮາ່ ງກະດກ ປາສະຈາກຊນ້ີ ແລະເລອືຼ ດ ແຕຍ່ ງັ ມເີ ອນັ ຈອ່ ງຮດັ , ເປນັ
ທອ່ ນກະດກທງັ ຫາຍ ບມໍ່ ເີ ອນັ ຈອ່ ງຮດັ ກະຈດັ ກະຈາຍໄປໃນທສິ ຕາ່ ງໆ ກະດກມຼືໄປ
ທາງໜງຶ່ ກະດກຕີນໄປທາງໜງຶ່ ກະດກແຂ່ງໄປທາງໜງ່ຶ ກະດກຂາໄປທາງໜ່ຶງ
ກະດກແອວໄປທາງໜຶ່ງ ກະດກສນັ ຫງັ ໄປທາງໜງຶ່ ກະໂຫກຫົວໄປທາງໜງ່ຶ , ເຊັ່ນໃດ,
ເຂາົ ນັນ້ ກໍຍອ່ ມນູອ້ ມເຂົາ້ ໄປປຽບໃສ່ກັບກາຍນ້ີ ເຊັ່ນນັນ້ ວາ່ ແມ່ນວາ່ ກາຍນ້ີກໍມີ
ທມັ ມະດາເປັນເຊນ່ັ ນີ້ ມີພາວະເປັນເຊນັ່ ນີ້ ບໍ່ຫວດິ ພົ້ນຄວາມເປັນເຊ່ນັ ນໄ້ີ ປໄດູ້ ດັ່ງນ້ີ ;
ຫືວຼ ່າ ພິກຂຸ ຍອ່ ມເຫນັ ຊາກສບົ ທເີ່ ຂາົ ຖມິ້ ໄວໃູ້ ນປາ່ ຊາູ້ ເປນັ ບອ່ ນຖມ້ິ ສບົ ເປນັ ທອ່ ນ
ກະດກທງັ ຫາຍ ມສີ ຂີ າວປຽບດວູ້ ຍສສີ ງັ , ເປນັ ທອ່ ນກະດກທງັ ຫາຍ ເປນັ ກອງໆລຽງ
ລາຍດນົ ເກນີ ກວາ່ ປໜີ ງຶ່ ເປນັ ກະດກທັງຫາຍ ເປອ່ື ຍເປນັ ຜງົ ລະອຽດ, ເຊນ່ັ ໃດ ເຂາົ
ນັ້ນກໍຍອມ່ ນູ້ອມເຂ້າົ ໄປປຽບໃສ່ກບັ ກາຍນີ້ ເຊັ່ນນ້ັນວ່າ ແມນ່ ວ່າກາຍນີກ້ ໍມີທມັ ມະດາ
ເປນັ ເຊັນ່ ນ້ີ ມີພາວະເປັນເຊນັ່ ນ້ີ ບໍ່ຫວດິ ພ້ົນຄວາມເປັນເຊ່ັນນີໄ້ ປໄດູ້ ດັ່ງນ້ີ . ຂາູ້ ແຕ່
ພຣະອົງຜ່ຈະເຣນີ ! ນີ້ເປນັ ຖານທີ່ຕງ້ັ ແຫງ່ ອະນຸສສະຕິ ຊຶ່ງເມ່ືອບຄຸ ຄົນຈະເຣນີ ຝກຶ
ໃຫູຫ້ າຍແລວູ້ ຍອ່ ມ ເປນັ ໄປເພອື່ ຖອນຂນຶ້ ຊ່ຶງອສັ ສະມມິ ານະ.

໑໒໔໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຂາູ້ ແຕ່ພຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ຂ້ອໍ ່ືນຍງັ ມອີ ກີ ; ພກິ ຂຸ ເພາະລະສຸຂເສຍໄດູ້ ແລະ
ເພາະລະທກຸ ຂເ໌ ສຍໄດູ້ ເພາະຄວາມດບັ ໄປແຫງ່ ໂສມະນັສສະ ແລະ ໂທມະນສັ ສະ
ທັງສອງໃນກາລກອ່ ນ ເຂາ້ົ ເຖງິ ຈະຕຕຸ ຖະຊານ ບໍ່ມທີ ຸກຂບ໌ ໍມ່ ສີ ຸຂ ມແີ ຕ່ຄວາມທີ່ສະຕິ
ເປັນທມັ ມະຊາຕບໍຣິສຸດ ເພາະອເຸ ປກຂາແລູ້ວແລຢ.່ ຂູ້າແຕ່ພຣະອົງຜ່ຈະເຣນີ ! ນ້ີ
ເປນັ ຖານທຕີ່ ້ງັ ແຫງ່ ອະນຸສສະຕິ ຊ່ຶງເມ່ອື ບຸຄຄົນຈະເຣນີ ຝກຶ ໃຫູ້ຫາຍແລູວ້ ຍອ່ ມ ເປນັ
ໄປເພອ່ື ການແທງຕະຫອດຊ່ຶງທາຕເປນັ ອະເນກ.

ຂູາ້ ແຕ່ພຣະອົງຜ່ຈະເຣນີ ! ເຫ່ຼາົ ນ້ແີ ລ ຖານທຕ່ີ ັ້ງແຫ່ງອະນຸສສະຕິ ໕ ຢ່າງ.

ດີລະ ດລີ ະ ອານົນທ໌ ! ອານນົ ທ໌ ! ຖ້າູ ດັ່ງນ້ັນ ເຈ້າົ ຈ່ງົ ຈື່ ຖານທຕີ່ ້ງັ ແຫງ່ ອະນສຸ ສະຕິ
ທຫີ ກົ ນໄ້ີ ວຄູ້ ຼື ພິກຂໃຸ ນກລໍ ະນນີ ້ີ ມສີ ະຕກິ າູ້ ວໄປ ມສີ ະຕຖິ ອຍກບັ ມສີ ະຕຢິ ນຼື ຢ່ ມສີ ະຕິ
ນງັ່ ຢ່ ມສີ ະຕສິ າໍ ເລດັ ການນອນຢ່ ມສີ ະຕິອະທຕິ ຖານການງານ. ອານົນທ໌ ! ນ້ີເປັນ
ຖານທຕ່ີ ງັ້ ແຫ່ງອະນຸສສະຕິ ຊຶ່ງເມ່ືອບຸຄຄົນຈະເຣີນ ຝຶກໃຫູ້ຫາຍແລູ້ວ ຍອ່ ມ ເປນັ ໄປ
ເພອື່ ສະຕສິ ມັ ປະຊນັ ຍະ.

- ສກັ ກ. ອງັ . ໒໒/໓໖໐-໓໖໒/໓໐໐.

(ຖານະແຫ່ງອະນຸສສະຕິ ໕ ຂໍ້ ຂາູ້ ງເທງິ ເປນັ ສະຕິສັມປະຊັນຍະໂດຍອູ້ອມ ແມ່ນວ່າຈະເປັນສາວົກພາສິຕ ແຕ່
ກເໍ ປນັ ຄໍາກາ່ ວແກ່ພຣະຜ່ມີພຣະພາຄເຈາ້ົ ຈົນພຣະອງົ ຊົງຮັບຮອງ ຖວືຼ ່າມນີ ໍ້າໜັກທໍກ່ ບັ ພຣະພຸດທະພາສິຕ ຈຶງ່ ນໍາ
ເອາົ ມາໃສ່ໄວູໃ້ ນບອ່ ນນີ້. ສ່ວນສະຕິສັມປະຊນັ ຍະໂດຍກົງນ້ັນ ໄດູແ້ ກ່ ອະນຸສສະຕິຖານທີຫົກ ມຄີ ວາມໝາຍ
ຊດັ ເຈນຢ່ໃນພດຸ ທະພາສິຕນນັ້ ແລູ້ວ).

ໂອວາດແຫງ່ ການຕງັ້ ສະຕິເມອື່ ຖກືຼ ຕິ ຫືຼ ຖກືຼ ຍອູ້ ງ

ກ. ຝ່າຍຖກຼື ຕິ

ພິກຂຸ ທ. ! ຈະຍອ່ ມມຝີ າ່ ຍກງົ ກນັ ຂາູ້ ມຕຕິ ຽນເຮາົ ຕຕິ ຽນທມັ ຕຕິ ຽນສົງຄ,໌ ໃນ
ກໍລະນີເຊ່ນັ ນີ້ ເຈ້າົ ທງັ ຫາຍບ່ໍຕອູ້ ງຕງັ້ ຄວາມອາຄາດ ຄຽດຊງັ ເຈບັ ໃຈ ໃນຊນົ ເຫາຼົ່ ນນ້ັ .

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໔໓

ພິກຂຸ ທ. ! ຈະຍ່ອມມຝີ ່າຍກງົ ກນັ ຂາູ້ ມຕິຕຽນເຮາົ ຕຕິ ຽນທັມ ຕິຕຽນສົງຄ,໌ ໃນ
ກລໍ ະນີເຊ່ນັ ນນ້ັ ຖາູ້ ເຈົາ້ ທງັ ຫາຍຈັກສນຄຽດ ບພໍ່ ໃໍ ຈ ໃນຊນົ ເຫາ່ຼົ ນນັ້ ແລວູ້ ອນັ ຕະລາຍ
ຈະມແີ ກເ່ ຈາ້ົ ເພາະເຫຕນນັ້ .

ພິກຂຸ ທ. ! ຈະຍອ່ ມມຝີ ່າຍກງົ ກັນຂາູ້ ມຕິຕຽນເຮາົ ຕິຕຽນທັມ ຕິຕຽນສົງຄ,໌ ໃນ
ກລໍ ະນີເຊ່ັນນັ້ນ ຖ້າູ ເຈາົ້ ທງັ ຫາຍຈັກສນຄຽດ ບ່ພໍ ໍໃຈໃນຊົນເຫ່ຼົານ້ນັ ແລູ້ວ ເຈົາ້ ຈັກຮູ້ໄດູ້
ບໍ່ວາ່ ຄໍາກາ່ ວຂອງເຂົານນັ້ ເປັນສພຸ າສິຕ ຫຼື ທບຸ ພາສິຕ ? “ບໍ່ມທີ າງທຈີ່ ກັ ຮູ້ໄດູເ້ ລຍີ

ຂູາ້ ນູ້ອຍ !”.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຈະຍ່ອມມີຝາ່ ຍກົງກນັ ຂາູ້ ມກ່າວຕິຕຽນເຮົາ ຕິຕຽນທັມ ຕຕິ ຽນສົງຄ໌, ໃນ
ກໍລະນີເຊນັ່ ນັ້ນ ເຈາ້ົ ຈ່ງົ ຖະແຫງໃຫເູ້ ຫນັ ເລອ່ື ງບຈໍ່ ງິ ໂດຍຄວາມເປນັ ເລ່ືອງບຈ່ໍ ິງ ວາ່
“ນ້ີບ່ຈໍ ິງເພາະເຫຕນ້ໆີ ນ້ບີ ແ່ໍ ມ່ນເຊນ່ັ ນັ້ນເພາະເຫຕນໆ້ີ ສງິ່ ແນວນບ້ີ ມໍ່ ີໃນພວກເຮາົ
ສງ່ິ ຊະນິດນັ້ນຫາບໍ່ເຫນັ ໃນພວກເຮາົ ” ດ່ັງນ້ີ.

ຂ. ຝ່າຍຖກືຼ ຍູ້ອງ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຫຼືວ່າ ຈະມຝີ າ່ ຍກງົ ກນັ ຂາູ້ ມກາ່ ວສນັ ລະເສນີ ເຮາົ ສນັ ລະເສນີ ທມັ
ສນັ ລະເສນີ ສງົ ຄ,໌ ໃນກລໍ ະນີເຊັນ່ ນນ້ັ ເຈ້າົ ທງັ ຫາຍ ບຄ່ໍ ວນປອ່ ຍຄວາມເພດີ ເພນີ
ຍນິ ດີ ບຄໍ່ ວນປອ່ ຍຄວາມຕນື່ ເຕນຼັ້ ແຫງ່ ໃຈ ໃນຄາໍ ກາ່ ວສນັ ລະເສນີ ນນັ້ .

ພິກຂຸ ທ. ! ຈະມີຝ່າຍກງົ ກັນຂູາ້ ມກາ່ ວສັນລະເສີນເຮາົ ສັນລະເສີນທມັ ສນັ ລະເສີນ
ສງົ ຄ,໌ ໃນກໍລະນີເຊັ່ນນນັ້ ຖາູ້ ເຈາົ້ ທງັ ຫາຍປອ່ ຍຄວາມເພດີ ເພນີ ຍນິ ດີ ມຄີ ວາມ
ຕນ່ື ເຕນ້ຼັ ແຫງ່ ໃຈແລວູ້ ນນ້ັ ອນັ ຕະລາຍຈະມແີ ກເ່ ຈາົ້ ເພາະເຫຕນນ້ັ .

໑໒໔໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຈະມີຝ່າຍກງົ ກນັ ຂ້າູ ມກ່າວສນັ ລະເສີນເຮາົ ສັນລະເສນີ ທັມ ສນັ ລະເສນີ
ສົງຄ,໌ ໃນກໍລະນີເຊ່ັນນັນ້ ເຈາົ້ ຈງ່ົ ເຮດັ ໃຫູ້ເຂາົ ຮເູ້ ລອ່ື ງຈງິ ໂດຍຄວາມເປນັ ເລ່ືອງຈງິ
ວ່າ “ນີຈ້ ິງເພາະເຫຕນໆີ້ ນເ້ີ ປນັ ເຊນັ່ ນນ້ັ ເພາະເຫຕນໆ້ີ ສິງ່ ແນວນີ້ມຢີ ່ໃນພວກເຮາົ ສິງ່
ຊະນິດນັນ້ ຫາໄດ້ໃູ ນພວກເຮາົ ” ດ່ງັ ນ.້ີ

- ສ.ິ ທ.ີ ໙/໓/໑.

ຄວາມມສີ ະຕເິ ມອ່ື ຖກືຼ ປະທສຸ ະຮາູ້ ຍ

ຜຄັ ຄນຸ ະ ! ຖູ້າມຜີ ໃ່ ດກາ່ ວຕຕິ ຽນເຈາົ້ ຕໜ່ໍ າູ້ ; ຜຄັ ຄນຸ ະ ! ໃນກລໍ ະນີເຊນັ່ ນນ້ັ ເຈາົ້
ຈ່ງົ ລະສນັ ທະແລະວຕິ ກົ ຊະນດິ ທເ່ີ ປນັ ວໄິ ສແຫງ່ ຊາວບ້າູ ນເສຍ. ຜັຄຄນຸ ະ ! ໃນ
ກໍລະນີເຊນັ່ ນນ້ັ ເຈົ້າຈົງ່ ຕງ້ັ ຄວາມສາໍ ນກຶ ເຊນ່ັ ນວີ້ າ່ “ຈິຕຂອງເຮົາຈະບໍປ່ ັ່ນປວ່ ນ ເຮົາ
ຈະບ່ໍເປ່ັງວາຈາຊົວ່ ຮູ້າຍ ແລະ ເຮົາຈະຍງັ ຄງົ ເປັນຜ່ມຄີ ວາມເອນັ ດ ເກ້ືອກນ ມີເມຕຕາ
ຈິຕ ບມ່ໍ ໂີ ທດຢ່ໃນພາຍໃນ” ດ່ງັ ນີ້. ຜຄັ ຄຸນະ ! ເຈາົ້ ຈ່ງົ ເຮັດການສາໍ ນຶກດັງ່ ນ.ີ້

ຜັຄຄຸນະ ! ຖູ້າມຜີ ໃ່ ດປະຫານເຈາ້ົ ດວູ້ ຍຝາ່ ມຼື ດວູ້ ຍກອູ້ ນຫນິ ດວູ້ ຍທອ່ ນໄມູ້ ຫຼື
ດວູ້ ຍສສັ ຕຣາ ; ຜຄັ ຄຸນະ ! ໃນກລໍ ະນແີ ມນ່ ເຊນັ່ ນນ້ັ ເຈາ້ົ ຈງ່ົ ລະສນັ ທະ ແລະ ວຕິ ກົ
ຊະນດິ ທເ່ີ ປນັ ວໄິ ສແຫງ່ ຊາວບ້າູ ນເສຍ. ຜັຄຄນຸ ະ ! ໃນກລໍ ະນີເຊ່ັນນ້ັນ ເຈົ້າຈງ່ົ ຕງ້ັ
ຄວາມສາໍ ນກຶ ເຊນັ່ ນວ້ີ າ່ “ຈິຕຂອງເຮົາຈະບ່ໍປ່ນັ ປວ່ ນ ເຮົາຈະບໍເ່ ປ່ງັ ວາຈາຊວົ່ ຮູ້າຍ
ແລະເຮົາຈະຍງັ ຄງົ ເປນັ ຜ່ມີຄວາມເອນັ ດ ເກອື້ ກນ ມີເມຕຕາຈິຕ ບ່ມໍ ໂີ ທດຢ່ໃນພາຍ
ໃນ” ດັງ່ ນ.ີ້ ຜັຄຄຸນະ ! ເຈ້າົ ຈົ່ງເຮດັ ການສາໍ ນຶກດັ່ງນີ້ແລ.

- ມ. ມ. ໑໒/໒໕໐/໒໖໔.

(ສັນທະ ແລະ ວຕິ ກົ ທີ່ເປນັ ວິໄສແຫ່ງຊາວບາູ້ ນ ເມື່ອຖຼືກທາໍ ຮາູ້ ຍນນ້ັ ຄຼືພໍໃຈທີ່ຈະແກູ້ແຄູ້ນ ຄິດ
ທ່ຈີ ະແກແູ້ ຄູ້ນ ; ສວ່ ນທເ່ີ ປນັ ວິໄສແຫງ່ ບນັ ພະຊິຕນນັ້ ກບັ ເຮັດຢ່າງທ່ຕີ ຣດັ ໄວໃູ້ ນພຣະບາລນີ ີ້ ຊ່ຶງ
ຈດັ ວ່າເປັນຄວາມມສີ ະຕດິ ວູ້ ຍເຊນັ່ ກັນ).

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໔໕

ຊງົ ຂໃໍ ຫມູ້ ສີ ະຕໄິ ວເໝອືຼ ນມາູ້ ອາຊາໄນ

ພິກຂຸ ທ. ! ອະນສຸ າສະນີ ເປນັ ສິ່ງທ່ີເຮາົ ບຕໍ່ ູ້ອງເຮດັ ໃນພິກຂຸເຫຼົ່ານ້ັນອີກແລູວ້
ເພາະວ່າ ກຈິ ຈ໌ທຕີ່ ອູ້ ງເຮດັ ດວູ້ ຍການເກດີ ຂນ້ຶ ແຫງ່ ສະຕິ ໄດມູ້ ຢີ ແ່ ລວູ້ ໃນພິກຂຸ
ເຫາົຼ່ ນນ້ັ .

ພິກຂຸ ທ. ! ປຽບດັ່ງ ລົດທຽມດວູ້ ຍມາູ້ ອາຊາໄນທ່ີຝກຶ ດແີ ລວູ້ ຮດັ ເຄອ່ື ງຜກຄົບຖູ້ວນ
ແລ້ວູ ເປັນລດົ ທີ່ຈອດຢ່ທີຫ່ ນົ ທາງສ່ີແຍກ ມີພມພາກອນັ ດີ ສາຣະຖີຜ່ຊ່ຽວຊານໃນ
ການຝຶກມາູ້ ເປັນຊນັ້ ອາຈາຣຍ໌ ຂະຫຍັນຂັນແຂງຂ້ນຶ ສລ່ ົດນນັ້ ແລູ້ວ ຈບັ ເຊືອຼ ກດວູ້ ຍມືຼ
ຊູ້າຍ ຈບັ ແສູ້ດ້ວູ ຍມຂຼື ວາ ພຽງແຕຍ່ ກົ ແສຂູ້ ນ້ຶ ເປນັ ສນັ ຍານ ກສໍ າມາດໃຫມູ້ າູ້ ພາລດົ ໄປ
ທາງໜາູ້ ຫືຼ ໃຫຖູ້ ອຍຫງັ ກບັ ໄປທາງຫງັ ໄດູ້ ຕາມທຕ່ີ ນົ ປາຖນາ, ນ້ີເຊັ່ນໃດ, ພິກຂຸ ທ. !
ອະນສຸ າສະນີ ເປນັ ສ່ິງທ່ີເຮົາບຕ່ໍ ້ອູ ງເຮັດ ໃນພິກຂເຸ ຫົຼ່ານ້ັນອີກແລ້ວູ ເພາະວາ່ ກິຈຈ໌ທ່ີ
ຕູ້ອງເຮັດດວູ້ ຍການເກີດຂຶ້ນແຫ່ງສະຕິ ໄດມູ້ ຢີ ແ່ ລູວ້ ໃນພິກຂຸເຫ່າົຼ ນ້ນັ ເຊັ່ນນນ້ັ ເໝືຼອນ
ກັນ. ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນນ້ັ ໃນກໍລະນີນີ້ ເຈາົ້ ທງັ ຫາຍຈງ່ົ ລະອະກສຸ ລົ ເສຍ ຈງ່ົ ຕງັ້
ຄວາມພຽນຢາ່ ງທວ່ົ ເຖງິ ໃນກສຸ ລົ ທມັ ທັງຫາຍເທນີ້ : ດວູ້ ຍການເຮດັ ດ່ັງນີ້ ເຈ້ົາ
ທັງຫາຍຈັກເຖິງຊຶງ່ ຄວາມຈະເຣນີ ງອກງາມ ໄພບນ ໃນທັມວນິ ັຍນ.ີ້

- ມ. ມ. ໑໒/໒໕໑/໒໖໕.

ສະຕໃິ ນການປະເຊນີ ໂລກະທມັ ຂອງອະຣຍິ ະສາວກົ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ລາບເກດີ ຂນ້ຶ ແກ່ປຖຸ ຸຊນົ ຜບ່ ມ່ໍ ກີ ານສະດບັ ເຂາົ ບພ່ໍ ິຈາຣະນາເຫນັ ໂດຍ
ແຈມ່ ແຈງູ້ ຈ່ຶງບຮ່ໍ ແູ້ ຈູ້ງຕາມຄວາມເປນັ ຈງິ ວ່າ “ລາບນີ້ເກດີ ຂຶ້ນແລູວ້ ແກເ່ ຮົາ ແຕ່ມັນບໍ່
ທ່ຽງ ເປນັ ທຸກຂ໌ ມີຄວາມແປປ່ຽນເປັນທມັ ມະດາ” ດັ່ງນ.້ີ (ໃນກໍລະນີແຫ່ງຄວາມເສອື່ ມ

ລາບ ຍສົ ຄວາມເສອ່ື ມຍສົ ນິນທາ ສນັ ລະເສີນ ສຸຂ ແລະ ທກຸ ຂ໌ ກມໍ ີຂ້ໍຄວາມທ່ີຕຣັດໄວແູ້ ບບດຽວ
ກນັ ).

໑໒໔໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ລາບ ກໍຄອບງໍາຈິຕຂອງເຂາົ ຕງັ້ ຢ່ ; ຄວາມເສອື່ ມລາບ ກໍຄອບງາໍ ຈິຕຂອງເຂົາ
ຕງັ້ ຢ່ ;

ຍສົ ກຄໍ ອບງໍາຈິຕຂອງເຂົາຕັ້ງຢ່ ; ຄວາມເສອ່ື ມຍສົ ກໍຄອບງາໍ ຈິຕຂອງເຂາົ
ຕັງ້ ຢ່ ;

ນນິ ທາ ກໍຄອບງາໍ ຈິຕຂອງເຂາົ ຕັ້ງຢ່ ; ສນັ ລະເສນີ ກໍຄອບງາໍ ຈິຕຂອງເຂາົ ຕງ້ັ ຢ່ ;
ສຂຸ ກຄໍ ອບງໍາຈິຕຂອງເຂາົ ຕ້ງັ ຢ່ ; ທກຸ ຂ໌ ກຄໍ ອບງາໍ ຈິຕຂອງເຂົາຕງ້ັ ຢ່.

ປຸຖຸຊນົ ນັ້ນຍອ່ ມຍິນດີໃນ ລາບ ຍ່ອມຍນິ ຮ້າູ ຍໃນ ຄວາມເສອ່ື ມລາບ ອັນເກີດຂຶ້ນ
ແລູ້ວ ;

ຍ່ອມຍນິ ດໃີ ນ ຍສົ ຍອ່ ມຍນິ ຮາູ້ ຍໃນ ຄວາມເສອ່ື ມຍສົ ອັນເກດີ ຂນ້ຶ ແລູ້ວ ;
ຍອ່ ມຍິນດີໃນ ສນັ ລະເສນີ ຍ່ອມຍິນຮາູ້ ຍໃນ ນນິ ທາ ອນັ ເກດີ ຂຶ້ນແລວູ້ ;
ຍ່ອມຍນິ ດໃີ ນ ສຂຸ ຍ່ອມຍິນຮາູ້ ຍໃນ ທກຸ ຂ໌ ອນັ ເກີດຂ້ຶນແລ້ວູ .
ເຂົາເຖງິ ພູ້ອມດວູ້ ຍຄວາມຍນິ ດີຍິນຮາູ້ ຍຢດ່ ່ັງນ້ີ ຍ່ອມບ່ພໍ ົ້ນຈາກຊາຕ ຊະຣາ
ມຣໍ ະນະ ໂສກະ ປະຣິເທວະ ທຸກຂະ ໂທມະນັສສະ ອຸປາຍາສະທັງຫາຍ, ເຮົາກາ່ ວວ່າ
“ເຂົາບຫ່ໍ ຸຼດພ້ນົ ຈາກທຸກຂ”໌ ດັ່ງນ.້ີ

ພິກຂຸ ທ. ! ລາບເກີດຂນຶ້ ແກອ່ ະຣິຍະສາວົກ ຜມ່ ກີ ານສະດັບ ເຂົາພຈິ າຣະ
ນາເຫນັ ໂດຍແຈ່ມແຈງູ້ ຈງຶ່ ຮ້ແູ ຈງູ້ ຕາມເປນັ ຈິງວາ່ “ລາບນ້ເີ ກີດຂ້ຶນແລວູ້ ແກ່ເຮົາ
ແຕ່ມັນບທໍ່ ່ຽງ ເປນັ ທຸກຂ໌ ມຄີ ວາມແປປ່ຽນເປນັ ທັມມະດາ” ດັ່ງນ້.ີ (ກລໍ ະນີແຫ່ງຄວາມ

ເສືອ່ ມລາບ ຍສົ ຄວາມເສ່ອື ມຍສົ ນນິ ທາ ສນັ ລະເສນີ ສຸຂ ແລະ ທກຸ ຂ໌ ກມໍ ີຂຄໍ້ ວາມທຕີ່ ຣດັ ໄວູ້
ແບບດຽວກັນ).

ລາບກບໍ ໍ່ຄອບງາໍ ຈິຕຂອງເຂາົ ຕັງ້ ຢ່ ; ຄວາມເສອ່ື ມລາບ ກບໍ ່ຄໍ ອບງາໍ ຈິຕຂອງ
ເຂາົ ຕັງ້ ຢ່ ;

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໔໗

ຍສົ ກບໍ ່ໍຄອບງໍາຈິຕຂອງເຂາົ ຕງ້ັ ຢ່ ; ຄວາມເສອ່ື ມຍສົ ກບໍ ໍ່ຄອບງາໍ ຈິຕຂອງເຂົາຕັ້ງ
ຢ່ ;

ສນັ ລະເສນີ ກບໍ ຄໍ່ ອບງາໍ ຈິຕຂອງເຂາົ ຕ້ັງຢ່ ; ນນິ ທາ ກໍບຄໍ່ ອບງໍາຈິຕຂອງເຂາົ ຕັ້ງຢ່ ;
ສຂຸ ກບໍ ໍ່ຄອບງາໍ ຈິຕຂອງເຂົາຕັ້ງຢ່ ; ທກຸ ຂ໌ ກໍບ່ຄໍ ອບງາໍ ຈຕິ ຂອງເຂົາຕງ້ັ ຢ່.

ອະຣິຍະສາວກົ ນນັ້ ຍອ່ ມບຍໍ່ ນິ ດໃີ ນລາບ ຍ່ອມບໍຍ່ ນິ ຮູ້າຍໃນ ຄວາມເສອື່ ມ
ລາບ ອັນເກດີ ຂຶນ້ ແລວູ້ ;

ຍ່ອມບຍ່ໍ ນິ ດີໃນ ຍສົ ຍ່ອມບຍໍ່ ນິ ຮູ້າຍໃນ ຄວາມເສອື່ ມຍສົ ອນັ ເກີດຂຶນ້ ແລວູ້ ;
ຍ່ອມບ່ໍຍນິ ດໃີ ນ ສນັ ລະເສນີ ຍ່ອມບຍ່ໍ ນິ ຮູາ້ ຍໃນ ນນິ ທາ ອນັ ເກີດຂນ້ຶ ແລູ້ວ ;
ຍອ່ ມບຍໍ່ ິນດີໃນ ສຂຸ ຍ່ອມບຍ່ໍ ິນຮູາ້ ຍໃນ ທກຸ ຂ໌ ອັນເກດີ ຂນ້ຶ ແລ້ວູ .

ເຂາົ ມຄີ ວາມຍນິ ດີ ແລະ ຍິນຮາູ້ ຍອັນລະໄດແູ້ ລູ້ວ ຢ່ດງັ່ ນີ້ ຍ່ອມຫຼຸດພົນ້ ຈາກຊາຕ
ຊະຣາ ມຣໍ ະນະ ໂສກະ ປະຣິເທວະ ທຸກຂະ ໂທມະນັສສະ ອຸປາຍາສະທັງຫາຍ, ເຮາົ
ກ່າວວາ່ “ເຂົາຫຸດຼ ພ້ນົ ຈາກທກຸ ຂ໌” ດ່ັງນ.ີ້

(ຄາຖາຜະນວກທູ້າຍພຣະສຕ)

ມລີ າບ ເສອື່ ມລາບ ມຍີ ົສ ເສອ່ື ມຍສົ ນນິ ທາ ສນັ ລະເສນີ ສຂຸ
ແລະ ທກຸ ຂ໌ ແປດຢາ່ ງນີ້ ເປນັ ສງິ່ ທບ່ີ ທໍ່ ່ຽງໃນໝມ່ ະນຸສ ບຢໍ່ ງັ້ ຢນືຼ
ມຄີ ວາມແປປ່ຽນເປນັ ທມັ ມະດາ.

ຜມ່ ປີ ນັ ຍາ ມສີ ະຕິ ຮຄູ້ ວາມຂນ້ໍ ແ້ີ ລວູ້ ຍອ່ ມເພ່ັງຢໃ່ ນຄວາມ
ແປປ່ຽນເປນັ ທມັ ມະດາຂອງໂລກະທມັ ນນັ້ .

- ອຕັ ຖກ. ອງັ . ໒໓/໑໕໙/໙໖.

໑໒໔໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ໝວດ ຈ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ອານສິ ງົ ສຂ໌ ອງສມັ ມາສະຕິ

ອານສິ ງົ ສຕ໌ າມປກົ ກະຕິ ແຫງ່ ອານາປານະສະຕິ

ກ. ອານິສງົ ສ໌ຢາ່ ງສັງເຂບທີ່ສຸດ ໒ ປະການ

(ເມ່ອື ໄດູ້ຕຣດັ ການຝຶກອານາປານະສະຕິຕາມລະດັບຄບົ ໑໖ ຂັ້ນ ດງ່ັ ທ່ີກ່າວໄວູ້ໃນໜ້າູ ທີ່ ໑໑໘໑ ເຖງິ ໑໑໘໔
ແຖວທີແປດໃນໜັງສືຼນີ້ ຫົວຂ້ໍວ່າ “ແບບການຈະເຣີນອານາປານະສະຕິທ່ີມີຜົລຫາຍ” ດັ່ງນີ້ແລວູ້ ໄດູຕ້ ຣັດ
ອານິສງົ ສ໌ແຫງ່ ອານາປານະສະຕິວ່າ :).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມື່ອອານາປານະສະຕິ ເມ່ືອບຸຄຄົນຈະເຣນີ ເຮດັ ໃຫູ້ຫາຍແລ້ວູ ຢ່ແນວນີ້
ຜລົ ອານສິ ງົ ສ໌ເຍື່ອງໃດເຍື່ອງໜງ່ຶ ໃນບັນດາຜົລ ໒ ປະການ ເປນັ ສິ່ງທີຫ່ ວງັ ໄດ້ຄູ ຼື :
ອະຣະຫນັ ຕະຜລົ ໃນທຕິ ຖະທມັ ແລ ຫຼືວ່າ ຖ້າູ ຍງັ ມອີ ຸປະທິເຫອືຼ ຢ່ ກໍຈັກເປັນ
ອະນາຄາມີ.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໔໙/໓໙໖-໓໙໗/໑໓໑໑-໑໓໑໓.

ຂ. ອານິສງົ ສ໌ຕາມປກົ ກະຕິ ໗ ປະການ

(ເມອ່ື ໄດູ້ຕຣັດການຝຶກອານາປານະສະຕິ ຕາມລະດັບຄົບ ໑໖ ຂັ້ນຕອນ ດ່ັງທີ່ກ່າວໄວູ້ໃນໜູາ້ ທີ ໑໑໘໑-໔ ໃນ
ໜັງສຼນື ້ີ ຫວົ ຂ້ວໍ ່າ “ແບບການຈະເຣນີ ອານາປານະສະຕິທີ່ຜົລຫາຍ” ດັງ່ ນແ້ີ ລູວ້ ໄດ້ຕູ ຣດັ ອານິສງົ ສ໌ແຫງ່
ອານາປານະສະຕນິ ີວ້ າ່ :).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມອື່ ອານາປານະສະຕິ ເມ່ືອບຄຸ ຄົນຈະເຣນີ ຝຶກໃຫູ້ຫາຍແລ້ວູ ຢ່ເຊ່ນັ ນ້ີ
ຜລົ ອານິສົງສ໌ ໗ ປະການ ຍອ່ ມເປນັ ສິ່ງທີ່ຫວັງໄດ.ູ້ ຜົລອານິສົງສ໌ ໗ ປະການ ເປນັ
ແນວໃດໜໍ ? ຜົລອານິສົງສ໌ ໗ ປະການຄຼື :

໑. ການບນັ ລຸ ອະຣະຫນັ ຕະຜລົ ທນັ ທີ ໃນທິຕຖະທັມນ້ີ.
໒. ຖູ້າບໍດ່ ັ່ງນນ້ັ ຍ່ອມບນັ ລຸ ອະຣະຫນັ ຕະຜລົ ໃນກາລແຫງ່ ມຣໍ ະນະ.
໓. ຖູ້າບດໍ່ ງັ່ ນ້ນັ ເພາະດບັ ສ້ິນໂອຣມັ ພາຄິຍະສນັ ໂຍຊນ໌ ໕ ຍ່ອມເປັນ ອນັ ຕະຣາ

ປະຣນິ ບິ ພາຢີ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໔໙

໔. ຖ້າູ ບເ່ໍ ຊ່ັນນັ້ນ ເພາະດັບສ້ິນໂອຣັມພາຄິຍະສນັ ໂຍຊນ໌ ໕ ຍອ່ ມເປນັ ອຸປະ
ຫຈັ ຈະປະຣນິ ບິ ພາຢີ.

໕. ຖາູ້ ບໍເ່ ປັນເຊ່ນັ ນ້ັນ ເພາະດບັ ສ້ນິ ໂອຣມັ ພາຄິຍະສນັ ໂຍຊນ໌ ໕ ຍ່ອມເປນັ
ອະສງັ ຂາຣະປະຣິນິບພາຢີ.

໖. ຖູ້າບ່ໍເປນັ ເຊ່ນັ ນັ້ນ ເພາະດບັ ສ້ິນໂອຣັມພາຄິຍະສນັ ໂຍຊນ໌ ໕ ຍອ່ ມເປນັ
ສະສງັ ຂາຣະປະຣິນິບພາຢີ.

໗. ຖ້າູ ບໍເ່ ປນັ ເຊັນ່ ນ້ັນ ເພາະດັບສິ້ນໂອຣມັ ພາຄິຍະສັນໂຍຊນ໌ ໕ ຍ່ອມເປັນ
ອດຸ ທງັ ໂສໂຕອະກະນຕິ ຖະຄາມີ.

ພິກຂຸ ທ. ! ອານາປານະສະຕິ ເມອື່ ບຄຸ ຄນົ ຈະເຣີນ ຝຶກໃຫຫູ້ າຍແລູວ້ ດ່ັງນແີ້ ລ ຜົລ
ອານສິ ົງສ໌ ໗ ປະການເຫຼົາ່ ນີ້ ຍອ່ ມຫວັງໄດູ້ ດງ່ັ ນ.ີ້

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໓໙໗/໑໓໑໔-໑໓໑໖.

ຄ. ຝກຶ ສະຕປິ ຕັ ຖານສີ່-ໂພຊຊງົ ຄ໌ເຈດັ -ວຊິ ຊາ ແລະວມິ ຸຕຕິ ໃຫູ້ບຣໍ ບິ ນ

ພິກຂຸ ທ. ! ທມັ ອນັ ເອກນ້ນັ ມຢີ ່ ຊ່ຶງເມອື່ ບຸຄຄນົ ຈະເຣນີ ແລ້ວູ ຝຶກໃຫຫູ້ າຍແລວູ້
ຍອ່ ມເຮດັ ໃຫທູ້ ັມທັງ ໔ ໃຫູ້ບຣໍ ິບນ ; ເມື່ອທມັ ທັງ ໔ ນັ້ນ ອັນບຸຄຄົນຈະເຣີນແລູວ້ ຝຶກ
ໃຫູ້ຫາຍແລ້ວູ ຍ່ອມເຮັດໃຫທູ້ ັມທງັ ໗ ໃຫູ້ບໍຣບິ ນ ; ເມື່ອທມັ ທງັ ໗ ນັ້ນອນັ ບຸຄຄົນ
ຈະເຣີນແລູ້ວ ຝຶກໃຫູ້ຫາຍແລວູ້ ຍອ່ ມເຮັດໃຫທູ້ ັມທັງ ໒ ໃຫູ້ບຣໍ ິບນໄດ.ູ້

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອານາປານະສະຕິ ສະມາທນິ ແີ້ ລ ເປນັ ທມັ ອນັ ເອກ ຊຶ່ງເມອື່ ບຄຸ ຄນົ
ຈະເຣນີ ແລວູ້ ຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍແລວູ້ ຍອ່ ມເຮດັ ສະຕປິ ຕັ ຖານທງັ ໔ ໃຫບູ້ ໍຣບິ ນ ; ສະຕິ
ປຕັ ຖານ ໔ ອນັ ບຄຸ ຄນົ ຈະເຣນີ ແລວູ້ ຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍແລວູ້ ຍອ່ ມເຮດັ ໃຫໂູ້ ພຊຊງົ ຄທ໌ ງັ ໗
ໃຫບູ້ ຣໍ ບິ ນ ; ໂພຊຊງົ ຄທ໌ ງັ ໗ ອນັ ບຄຸ ຄນົ ຈະເຣນີ ແລວູ້ ຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍແລວູ້ ຍອ່ ມເຮດັ
ວຊິ ຊາ ແລະ ວມິ ຕຸ ຕໃິ ຫບູ້ ຣໍ ບິ ນໄດູ້. (ເນອ້ື ໃນເລອື່ ງຕໄໍ່ ປນີເ້ ບງ່ິ ລາຍລະອຽດຢ່ໜູ້າ ໑໑໙໘ ເຖງິ

ໜູາ້ ໑໒໐໘ ໃນໜງັ ສຼືເຫຼັ້ມນີ້ ຫົວຂວ້ໍ າ່ “ສະຕປິ ຕັ ຖານສ່ີບຣໍ ິບນ ເມ່ອື ອານາປານະສະຕິບຣໍ ບິ ນ”,

໑໒໕໐ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

“ສະຕປິ ຕັ ຖານສ່ີບໍຣິບນ ຍ່ອມເຮດັ ໃຫູໂ້ ພຊຊົງຄ໌ບຣໍ ິບນ”. “ໂພຊຊງົ ຄບ໌ ຣໍ ິບນ ຍອ່ ມເຮດັ ວຊິ ຊາ
ແລະ ວມິ ຸຕຕບິ ຣໍ ິບນ”).

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໔໒໔/໑໔໐໒-໑໔໐໓.

ງ. ອານິສງົ ສ໌ຕາມທີເ່ ຄີຍປາກດົ ແກພ່ ຣະອງົ ຄ໌ເອງ

(ເມ່ືອໄດູ້ຕຣັດການຝຶກອານາປານະສະຕິ ຕາມລໍາດັບຄບົ ໑໖ ຂນ້ັ ດັງ່ ທີ່ກ່າວໄວູ້ໃນໜາູ້
໑໑໘໑-໔ ໃນໜັງສຼືເຫ້ັຼມນີ້ຫວົ ຂວໍ້ ່າ “ແບບການຈະເຣີນອານາປານະສະຕທິ ່ມີ ີຜົລຫາຍ” ດ່ັງນແ້ີ ລູ້ວ
ໄດູຕ້ ຣັດອານສິ ງົ ສ໌ແຫງ່ ອານາປານະສະຕນິ ວີ້ ່າ :-)

ພກິ ຂຸ ທ. ! ແມ່ນວາ່ ເຮາົ ເອງເມ່ືອຍງັ ບ່ໍຕຣັສຮູ້ ກ່ອນການຕຣສັ ຮູ້ ຍງັ ເປນັ ໂພທິສັຕ
ຢ່ ຍອ່ ມຢດ່ ູ້ວຍວິຫາຣະທັມນີ້ເປນັ ສວ່ ນຫາຍ. ພິກຂຸ ທ. ! ເມອື່ ເຮາົ ຢດ່ ວູ້ ຍວິຫາຣະທມັ
ນເີ້ ປນັ ສວ່ ນຫາຍ ກາຍກບໍ ລໍ່ າໍ ບາກ ຕາກບໍ ລ່ໍ າໍ ບາກ ແລະ ຈິຕຂອງເຮາົ ກຫໍ ດຸຼ ພນົ້ ຈາກ
ອາສະວະທງັ ຫາຍ ເພາະບຖໍ່ ໝືຼ ນ້ັ ດວູ້ ຍອປຸ າທານ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນ້ັນໃນເລ່ືອງນີ້ ຖາູ້ ພິກຂປຸ າຖນາວ່າ “ກາຍຂອງເຮາົ ຈງ່ົ ບລ່ໍ າໍ
ບາກ ຕາຂອງເຮາົ ຈ່ງົ ບລ່ໍ າໍ ບາກ ແລະ ຈິຕຂອງເຮາົ ຄວນຫດຼຸ ພນົ້ ຈາກອາສະວະ
ທັງຫາຍ ເພາະບຖ່ໍ ໝຼື ນັ້ ດວູ້ ຍອປຸ າທານ” ດັງ່ ນແ້ີ ລວູ້ ; ອານາປານະສະຕສິ ະມາທິນີ້
ແຫະ ອັນພິກຂຸນ້ນັ ຈ່ົງເຮັດໄວູ້ໃນໃຈໃຫເູ້ ປນັ ຢາ່ ງດີ.

(ຂນ້ໍ ີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ການຈະເຣີນອານາປານະສະຕິ ບ່ໍເຮັດໃຫູ້ຮາ່ ງກາຍລາໍ ບາກຄືຼພາວະນາ
ອນື່ ບາງຢ່າງ ເຊ່ັນບໍມ່ ຄີ ວາມລົບກວນທາງຕາ ບໍຕ່ ອູ້ ງໃຊູ້ສາຍຕາຄກຼື ານເພັ່ງກະສິນເປນັ ຕ້ນົ ;
ແລູ້ວຍງັ ສາມາດເຮັດຈຕິ ໃຫ້ຫູ ຼຸດພນົ້ ໄດູ້ດູ້ວຍ).

ຈ. ລະຄວາມດໍາຣອິ ັນອາໄສເຮຼອື ນ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນັ້ນໃນເລ່ືອງນ້ີ ຖູ້າພິກຂປຸ າຖນາວ່າ “ຄວາມລະນກຶ ແລະ
ດາໍ ຣອິ ນັ ອາໄສເຮອືຼ ນເຫາຼົ່ ໃດຂອງເຮາົ ມຢີ ່ ຄວາມລະນກຶ ແລະ ຄວາມດາໍ ຣເິ ຫາົຼ່ ນນັ້
ຈົ່ງດບັ ສນິ້ ໄປ” ດັ່ງນແ້ີ ລູ້ວ ;

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໕໑

ອານາປານະສະຕສິ ະມາທນິ ້ີແຫະ ອັນພິກຂຸນນ້ັ ຈງົ່ ເຮດັ ໄວູ້ໃນໃຈໃຫ້ເູ ປັນຢ່າງດີ.

(ຂໍ້ນໝ້ີ າຍຄວາມວ່າ ອານາປານະສະຕປິ ອູ້ ງກັນ ຄວາມດາໍ ຣິທີນ່ ູ້ອມໄປໃນທາງກາມ ມແີ ຕ່ທີ່
ຈະໃຫູ້ນອູ້ ມໄປໃນທາງເນກຂັມມະ).

ສ. ສາມາດຄວບຄມຸ ຄວາມຮູສ້ ກຶ ກຽ່ ວກບັ ປະຕິກລ

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະສະນ້ນັ ໃນເລື່ອງນີ້ ຖາູ້ ພິກຂຸປາຖນາວ່າ “ເຮາົ ຈງ່ົ ເປນັ ຜມ່ ສີ ນັ ຍາ
ວາ່ ປະຕກິ ລໃນສງິ່ ທບີ່ ເໍ່ ປນັ ປະຕກິ ລຢ່ເທນ້ີ ” ດງ່ັ ນ້ແີ ລ້ວູ ; ອານາປານະສະຕສິ ະມາທິ
ນີ້ແຫະ ອນັ ພິກຂຸນນ້ັ ຈງົ່ ຕ້ັງໄວໃູ້ ນໃຈໃຫູ້ເປນັ ຢາ່ ງດີ.

(ຂໍນ້ ້ີໝາຍຄວາມວາ່ ການຈະເຣນີ ອານາປານະສະຕິ ຊວ່ ຍໃຫູ້ພິຈາຣະນາເຫນັ ສັງຂາຣທີ່
ບໍເ່ ປນັ ປະຕກິ ລ ໂດຍສີ ແລະກນ່ິ ເປັນຕົນ້ ແຕ່ມີຄວາມເປນັ ປະຕິກລໂດຍຄວາມເປັນມາຍາ ບໍ່ທຽ່ ງ
ເປນັ ທຸກຂ໌ ເປນັ ອະນັຕຕາ ແລະ ປງຸ ແຕງ່ ໃຫເູ້ ກດີ ທຸກຂ໌ ດັ່ງນ້ເີ ປັນຕ້ນົ ).

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະສະນັນ້ ໃນເລື່ອງນີ້ ຖາູ້ ພິກຂຸປາຖນາວ່າ “ເຮາົ ຈ່ງົ ເປນັ ຜມ່ ສີ ນັ ຍາ
ວາ່ ບປ່ໍ ະຕກິ ລໃນສງິ່ ທປີ່ ະຕກິ ລຢ່ເທນີ້ ” ດັ່ງນີແ້ ລ້ວູ ; ອານາປານະສະຕສິ ະມາທິນີ້
ແຫະ ອັນພິກຂຸນ້ັນຈົ່ງຕ້ັງໄວູໃ້ ນໃຈໃຫເູ້ ປນັ ຢາ່ ງດີ.

(ຂນ້ໍ ໝ້ີ າຍຄວາມວາ່ ອານາປານະສະຕິ ເຮດັ ໃຫເູ້ ກດີ ຄວາມຮູ້ຄວາມເຂາົ້ ໃຈທ່ີຖຼືກຕູ້ອງວ່າ
ການປະຕກິ ລນັ້ນ ທແ່ີ ທູ້ບ່ແໍ ມ່ນປະຕກິ ລ ເພາະກນິ່ ແລະ ສໜີ າູ້ ກຽດ ຫາກແຕ່ວ່າ ເປນັ ປະຕິກລ
ບ່ອນທີ່ເປນັ ມາຍາ ແລະ ເຮດັ ໃຫູ້ເກດີ ທຸກຂ໌ ສະນ້ັນ ສິງ່ ທີ່ມສີ ີ ແລະ ກິນ່ ອນັ ໜູ້າກຽດ ຖູາ້ ບໍ່ໄດູ້ເປັນ
ເຫຕໃຫເູ້ ກີດກິເລສ ຫືຼ ເກດີ ທຸກຂ໌ແລູວ້ ກໍບໍ່ແມ່ນສງິ່ ທ່ີປະຕກິ ລ).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນັ້ນໃນເລື່ອງນ້ີ ຖູ້າພິກຂຸປາຖນາວ່າ “ເຮາົ ຈງົ່ ເປນັ ຜມ່ ສີ ນັ ຍາ
ວາ່ ປະຕກິ ລທງັ ໃນສງິ່ ທບ່ີ ່ໍປະຕກິ ລ ແລະທງັ ໃນສງ່ິ ທເ່ີ ປນັ ປະຕກິ ລຢເ່ ທນ້ີ ” ດັງ່ ນແ້ີ ລວູ້ ;
ອານາປານະສະຕິສະມາທິນີ້ແຫະ ອັນພິກຂຸນ້ນັ ຈົງ່ ຕ້ງັ ໄວູ້ໃນໃຈໃຫ້ເູ ປັນຢ່າງດີ.

໑໒໕໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(ຂນ້ໍ ໝ້ີ າຍຄວາມວາ່ ສະຕິ ແລະ ຍານ ໃນອານາປານະສະຕິ ສາມາດເຮດັ ໃຫູ້ເຫັນຄວາມໜູ້າ
ລັງກຽດ ເພາະເຮດັ ໃຫູ້ເກີດຄວາມທຸກຂທ໌ ໍລະມານ ວ່າມີຢ່ທງັ ໃນສ່ງິ ທ່ີຕາມທມັ ມະດາ ຖກືຼ ັນວາ່
ປະຕກິ ລ ແລະ ບໍ່ປະຕິກລ ຫືຼ ກາ່ ວອີກໄນຍະໜງຶ່ ກໍໄດ້ວູ າ່ ບໍຄ່ ວນຖເຼື ປນັ ໂຕເປນັ ຕນົ ຫືຼ ຂອງຕນົ
ທງັ ໃນສິ່ງທປ່ີ ະຕກິ ລ ແລະ ໃນສງິ່ ທີ່ບ່ໍປະຕິກລ).

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນັນ້ ໃນເລືອ່ ງນ້ີ ຖູ້າພິກຂຸປາຖນາວ່າ “ເຮາົ ຈົງ່ ເປນັ ຜມ່ ສີ ນັ ຍາ
ວາ່ ບປ່ໍ ະຕກິ ລທງັ ໃນສງ່ິ ທປີ່ ະຕກິ ລ ແລະ ໃນສງິ່ ທບ່ີ ໍ່ປະຕກິ ລຢເ່ ທນີ້ ” ດັງ່ ນ້ີແລູ້ວ ;
ອານາປານະສະຕິນີ້ແຫະ ອນັ ພິກຂນຸ ້ນັ ຈົ່ງຕງັ້ ໄວູໃ້ ນໃຈໃຫູ້ເປນັ ຢ່າງດ.ີ

(ຂໍ້ນີ້ໝາຍຄວາມວາ່ ສະຕິ ແລະ ຍານ ໃນອານາປານະສະຕິຊນ້ັ ສງ ທີສ່ າມາດເຮັດໃຫເູ້ ຫນັ
ສຸນຍະຕາ ຍອ່ ມສາມາດເຮັດໃຫວູ້ າງເສີຍໄດູທ້ ັງໃນສ່ງິ ທ່ີປະຕິກລ ແລະ ສ່ິງທີ່ບໍ່ປະຕິກລ ໂດຍ
ສະເໝີກັນ).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນ້ນັ ໃນເລື່ອງນີ້ ຖູ້າພິກຂປຸ າຖນາວ່າ “ເຮາົ ຈງົ່ ເປນັ ຜ່ເວນັ້ຼ
ຂາດຈາກຄວາມຮສູ້ ກຶ ວາ່ ປະຕກິ ລ ແລະ ຄວາມຮສູ້ ກຶ ວາ່ ບເໍ່ ປນັ ປະຕກິ ລທງັ ໒ ຢາ່ ງ
ເສຍໂດຍເດດັ ຂາດແລວູ້ ເປນັ ຜຢ່ ອ່ ເຸ ປກຂາ ມສີ ະຕສິ ມັ ປະຊນັ ຍະຢ່ເທນ້ີ ” ດງັ່ ນ້ີແລວູ້ ;
ອານາປານະສະຕິນີ້ແຫະ ອັນພິກຂນຸ ້ນັ ຈ່ົງຕ້ັງໄວໃູ້ ນໃຈໃຫ້ເູ ປນັ ຢາ່ ງດີ.

(ຂ້ໍນ້ໝີ າຍຄວາມວ່າ ໃນຂັ້ນທມີ່ ີສະຕິສມັ ປະຊັນຍະສມົ ບນ ແລະຢດ່ ້ວູ ຍອຸເປກຂາແທ້ໆູ ນ້ັນ
ຍ່ອມບ່ໍມຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ວາ່ ປະຕກິ ລ ແລະ ບ່ໍປະຕິກລທງັ ໒ ຢາ່ ງ ໂດຍສະເພາະຢ່າງຍິ່ງ ເປນັ ຜົລ
ຂອງອານາປານະສະຕິຂັ້ນສງ ກ່າວຄຼື ຈະຕຸກະທີ ໔ ທ່ເີ ຮັດໃຫູ້ເຫນັ ຄວາມຫວາ່ ງຈາກໂຕຕົນ ຫືຼ
ຫວ່າງຈາກຄວາມໝາຍອັນເປນັ ທຕີ່ ງ້ັ ແຫ່ງຄວາມຢດຶ ຖຼື ໂດຍປະການທັງປວງແທ້ໆູ ແລວູ້ ).

ຊ. ເປັນເຫຕໃຫໄູ້ ດຮູ້ ບຊານທງັ ສ່ີ

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນັນ້ ໃນເລ່ືອງນີ້ ຖາູ້ ພິກຂປຸ າຖນາວ່າ “ເຮົາຈ່ົງເປນັ ຜ່ສະຫງັດ
ຈາກກາມທັງຫາຍ ສະຫງດັ ຈາກອະກຸສົລທມັ ທັງຫາຍ ເຂົາ້ ເຖງິ ປະຖມົ ມະຊານ ອນັ ມີ
ວຕິ ກົ ວິຈາຣ ມີປີຕິ ແລະ ສຸຂ ອັນເກດີ ຈາກວເິ ວກແລູ້ວແລຢ່ເທນ້ີ ” ດ່ັງນແ້ີ ລວູ້ ;
ອານາປານະສະຕິນັ້ນແຫະ ອນັ ພິກຂຸນ້ນັ ຈົງ່ ຕງັ້ ໄວໃູ້ ນໃຈໃຫເູ້ ປັນຢ່າງດ.ີ

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໕໓

(ຂ້ນໍ ໝີ້ າຍຄວາມວາ່ ອານາປານະສະຕິ ສາມາດອໍານວຍໃຫເູ້ ກດີ ປະຖົມມະຊານ ໄດູ້ສົມຕາມ
ຄວາມປາຖນາ).

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນ້ນັ ໃນເລ່ືອງນີ້ ຖູ້າພິກຂປຸ າຖນາວ່າ “ເພາະວຕິ ົກວິຈາຣ
ລະງັບໄປ ເຮາົ ຈົ່ງເຂ້ົາເຖງິ ທຕຸ ຢິ ະຊານ ອນັ ເປນັ ເຄ່ອື ງຜອ່ ງໃສແຫງ່ ຈິຕໃນພາຍໃນ
ເພາະທັມອນັ ເອກ ຄືຼສະມາທິຜດຸ ມີຂ້ຶນ ບໍ່ມວີ ຕິ ກົ ວິຈາຣ ມປີ ີຕິ ແລະ ສຸຂ ອັນເກດີ ຈາກ
ສະມາທແິ ລ້ວູ ລຢ່ເທ້ີນ” ດັ່ງນ້ແີ ລ້ວູ ; ອານາປານະສະຕນິ ັ້ນແຫະ ອນັ ພິກຂຸນ້ັນຈົ່ງຕັງ້
ໄວູ້ໃນໃຈໃຫເູ້ ປນັ ຢ່າງດ.ີ

(ຂນ້ໍ ໝີ້ າຍຄວາມວ່າ ອານາປານະສະຕິ ສາມາດອໍານວຍໃຫ້ເູ ກດີ ທຕຸ ິຢະຊານ ໄດູ້ຕາມຄວາມ
ປາຖນາ).

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນນ້ັ ໃນເລ່ືອງນີ້ ຖູາ້ ພິກຂຸປາຖນາວ່າ “ເພາະຄວາມຈາງຄາຍ
ໄປແຫ່ງປີຕິ ເຮາົ ຈົ່ງເປັນຜ່ຢອ່ ເຸ ປກຂາ ມີສະຕິສມັ ປະຊນັ ຍະ ສະເຫວີຍສຸຂດູ້ວຍນາມ
ກາຍ ຊະນິດທພ່ີ ຣະອະຣຍິ ະເຈາົ້ ກ່າວວ່າ ຜ່ນນັ້ ເປນັ ຜ່ຢ່ອເຸ ປກຂາ ມີສະຕິ ມີການຢ່
ເປັນສຸຂ, ເຂ້ົາເຖງິ ຕະຕຢິ ະຊານ ແລວູ້ ແລຢ່ເທນ້ີ ” ດ່ງັ ນ້ີແລູ້ວ ; ອານາປານະສະຕິ
ສະມາທນິ ແີ້ ຫະ ອັນພິກຂນຸ ້ັນຈງ່ົ ຕ້ງັ ໄວູ້ໃນໃຈໃຫູ້ເປັນຢ່າງດີ.

(ຂໍ້ນ້ໝີ າຍຄວາມວ່າ ອານາປານະສະຕິ ສາມາດອາໍ ນວຍໃຫູ້ເກີດຕະຕິຢະຊານ ໄດຕູ້ າມ
ຄວາມປາຖນາ).

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນນັ້ ໃນເລ່ືອງນີ້ ຖູ້າພິກຂຸປາຖນາວ່າ “ເພາະລະສຸຂ ແລະ
ທຸກຂເ໌ ສຍໄດູ້ ເພາະຄວາມດບັ ໄປແຫ່ງໂສມະນສັ ສະ ແລະ ໂທມະນສັ ສະໃນກາລ
ກ່ອນ ເຮາົ ຈ່ົງເຂ້ົາເຖິງ ຈະຕຕຸ ຖະຊານ ອນັ ບມ່ໍ ີທຸກຂ໌ ບໍມ່ ສີ ຸຂ ມີແຕຄ່ ວາມບຣໍ ສິ ຸດແຫ່ງ
ສະຕິ ເພາະອເຸ ປກຂາແລ້ວູ ແລຢ່ເທ້ີນ” ດ່ັງນແ້ີ ລູ້ວ ; ອານາປານະສະຕິນແ້ີ ຫະ ອັນ
ພິກຂຸນ້ນັ ຈົ່ງຕ້ງັ ໄວູໃ້ ນໃຈໃຫ້ເູ ປນັ ຢາ່ ງດີ.

(ຂ້ນໍ ໝ້ີ າຍຄວາມວ່າ ອານາປານະສະຕິ ສາມາດອາໍ ນວຍໃຫເູ້ ກດີ ຈະຕຸຕຖະຊານ ໄດ້ຕູ າມ
ຄວາມປາຖນາ).

໑໒໕໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຍ. ເປັນເຫຕໃຫໄູ້ ດູ້ອະຮບສະມາບັຕທງັ ສ່ີ

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນັ້ນໃນເລື່ອງນີ້ ຖູ້າພິກຂປຸ າຖນາວາ່ “ເພາະກ້າູ ວຂູ້າມຮບ

ສັນຍາເສຍໂດຍປະການທງັ ປວງ ເພາະຄວາມດັບໄປແຫ່ງປະຕຄິ ະສັນຍາທັງຫາຍ

ເພາະການບໍ່ເຮັດໃນໃຈຊ່ຶງນານັຕຕະສັນຍາມປີ ະການຕາ່ ງໆ ເຮາົ ຈງ່ົ ເຂ້ົາເຖິງ

ອາກາສານນັ ຈາຢະຕະນະ ອນັ ມີການເຮດັ ໃນໃຈວາ່ ອາກາສບໍ່ມທີ ່ີສດຸ ດ່ງັ ນີ້ ແລູ້ວແລ

ຢ່ເທນີ້ ” ດັງ່ ນີ້ແລູວ້ ; ອານາປານະສະຕິສະມາທິນ້ແີ ຫະ ອນັ ພິກຂຸນນັ້ ຈ່ົງຕງ້ັ ໄວໃູ້ ນໃຈ

ໃຫ້ເູ ປນັ ຢ່າງດີ.

(ຂນໍ້ ້ໝີ າຍຄວາມວ່າ ອານາປານະສະຕິສະມາທິ ສາມາດອາໍ ນວຍໃຫ້ເູ ກດີ ອາກາສາ
ນນັ ຈາຢະຕະນະໄດູ້ ໂດຍເມ່ອື ເຮດັ ຮບຊານໃຫເູ້ ກດີ ຂຶ້ນແລວູ້ ກໍານົດນມິ ິຕຄືລຼ ມົ ຫາຍໃຈໂດຍ
ແຈ່ມແຈງູ້ ແລວູ້ ເຮດັ ການເລີກຖອນລມົ ຫາຍໃຈອອກໄປເສຍຈາກນມິ ິຕ ເຫືຼອຄວາມຫວ່າງຢ່ແທນ
ແລະ ຄວາມຫວາ່ ງນ້ນັ ຕງ້ັ ຢໃ່ ນຖານະເປນັ ອາຣມົ ອະຣປະສະມາບຕັ ຂັນ້ ທໜີ ຶ່ງໃນບ່ອນນີ້ ເຖິງວາ່
ເຮດັ ແນວນ້ີ ກກໍ ່າວໄດວູ້ ່າ ອາກາສານັນຈາຢະຕະນະນັ້ນ ສຼືບເນ່ືອງມາຈາກອານາປານະສະຕິ
ໂດຍກງົ . ຖູາ້ ຈໍາເປັນຈະຕອູ້ ງສງົ ເຄາະ ອະຣປະສະມາບຕັ ເຂ້ົາໃນອານາປານະສະຕິວຕັ ຖຸ ໑໖
ແລ້ວູ ຄວນສງົ ເຄາະເຂົ້າໃນອານາປານະສະຕຂິ ັນ້ ທີ ໔ ຄຼກື ານເຮດັ ກາຢະສັງຂາຣໃຫູ້ລະງັບ. ທທ່ໍ ່ີ
ກ່າວມາແລູ້ວເບື້ອງຕົ້ນ (ໃນໜງັ ສອຼື ານາປານະສະຕິ ຊດຸ ທັມມະໂຄສຂອງພດຸ ທະທາສ) ບມ່ໍ ກີ ານ
ກາ່ ວເຖິງອະຣປະສະມາບຕັ ກໍເພາະບ່ໍເປັນທມ່ີ ຸ່ງໝາຍໂດຍກງົ ຂອງການເຮດັ ອານາປານະສະຕິ
ທ່ີເປນັ ໄປເພ່ືອຄວາມດບັ ສິ້ນອາສະວະໂດຍສະເພາະ).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນັ້ນໃນເລ່ືອງນີ້ ຖາູ້ ພິກຂຸປາຖນາວ່າ “ເຮາົ ຈົ່ງກູ້າວຂູາ້ ມ
ອາກາສານນັ ຈາຢະຕະນະ ໂດຍປະການທັງປວງເສຍແລູວ້ ຈົ່ງເຂົ້າເຖງິ ວນິ ຍານນັ ຈາ
ຢະຕະນະ ອນັ ມກີ ານເຮດັ ໃນໃຈວາ່ ວິນຍານບມ່ໍ ີທ່ສີ ດຸ ດງ່ັ ນີ້ ແລວູ້ ແລຢ່ເທີ້ນ” ດ່ັງນ້ີ
ແລວູ້ ; ອານາປານະສະຕິສະມາທິນ້ແີ ຫະ ອັນພິກຂຸນ້ນັ ຈງົ່ ຕ້ັງໄວູ້ໃນໃຈໃຫູເ້ ປນັ ຢາ່ ງດີ.