ອະຮິຍະສັຈຈາກພະໂອຖະ ພາກປາຍ

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂໍ້ຄວາມສະຫຼຸບເລອື່ ງມັຄຄ໌ ໑໔໕໕

ພວກສມຸ ຄວັນ

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸເປນັ ຜ່ ສມຸ ຄວນັ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸໃນກລໍ ະນີນີ້
ເປນັ ຜ່ສະແດງທມັ ຕາມທ່ໄີ ດູ້ຟງັ ໄດຮູ້ ໍາ່ ຮຽນມາແລວູ້ ແກ່ຜ່ອ່ນື ໂດຍພິສະດານ. ພິກຂຸ
ທ. ! ພກິ ຂຸເປນັ ຜ່ສມຸ ຄວັນ ເປນັ ເຊ່ນັ ນ້ແີ ລ.

ພວກຮູຈ້ ັກທາ່ ນາໍ້ ທຄ່ີ ວນໄປ

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸເປນັ ຜ່ ຮຈູ້ ກັ ທາ່ ນາໍ້ ທຄີ່ ວນໄປ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸ
ໃນກລໍ ະນີນ້ີ ເມອື່ ເຂົ້າໄປຫາພິກຂຜຸ ່ເປນັ ພະຫສຸ ຕຸ ຄອ່ ງແຄ່ວໃນຫກັ ພຣະພຸດທະ
ວະຈະນະ ຊົງທັມ ຊົງວິນັຍ ຊົງມາຕິກາ (ແມບ່ ດົ ), ກໍສ້ໍຖາມ ໄລ່ລຽງ ໂດຍຮບແບບນວ້ີ ່າ
“ທ່ານຜ່ຈະເຣນີ ທັງຫາຍ ! ພຣະພຸດທະວະຈະນະນ້ີ ເປນັ ແນວໃດ ? ຄວາມໝາຍ
ແຫງ່ ພຣະພດຸ ທະວະຈນະນ້ີ ມີແນວໃດ ?” ດງ່ັ ນ້ເີ ປນັ ຕນົ້ ຕາມເວລາອັນສົມຄວນ ;
ທາ່ ນພະຫສຸ ຕເຫາ່ຼົ ນັ້ນ ຈຶງ່ ເຮດັ ຂ້ຄໍ ວາມທີຍ່ ງັ ລີ້ລັບໃຫ້ເູ ປດີ ເຜີຍ ເຮດັ ຂໍ້ຄວາມອັນ
ເລກິ ເຊງິ່ ໃຫຕູ້ ືນ້ ແລະບັນເທົາ ຖາ່ ຍຖອນ ຄວາມສງົ ໄສໃນທມັ ທັງຫາຍອນັ ເປັນທ່ີຕ້ັງ
ແຫ່ງຄວາມສງົ ໄສ ນານາປະການໃຫູແ້ ກ່ພິກຂຸນັ້ນໄດ້.ູ ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸເປັນຜ່ຮູ້ຈັກ
ທ່າທ່ຄີ ວນໄປ ເປນັ ເຊັນ່ ນີ້ແລ.

ພວກທີຮ່ ຈູ້ ກັ ນາ້ໍ ທ່ີຄວນດມ່ື

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸເປັນຜ່ ຮ້ຈູ ກັ ນາໍ້ ທຄີ່ ວນດມື່ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸ
ໃນກໍລະນນີ ີ້ ເມືອ່ ທັມວິນັຍ ທີ່ຕະຖາຄົຕປະກາສໄວູ້ແລວູ້ ອັນຜ່ໃດຜ່ໜງ່ຶ ສະແດງຢ່
ເຂາົ ໄດູຄ້ ວາມຮູ້ອຕັ ຖະ ໄດູຄ້ ວາມຮ້ທູ ັມມະ ແລະ ໄດູ້ຄວາມປາໂມທຍ໌ອນັ ອາໄສທັມ.
ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸເປນັ ຜ່ຮຈູ້ ກັ ນ້າໍ ທ່ຄີ ວນດ່ືມ ເປນັ ເຊັນ່ ນແ້ີ ລ.

໑໔໕໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ພວກຮູ້ຈັກທາງທຄີ່ ວນໄຕ່

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂເຸ ປັນຜ່ ຮຈູ້ ກັ ທາງທຄ່ີ ວນໄຕ່ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸ
ໃນທມັ ວິນຍັ ນີ້ ຍ່ອມຮູແ້ ຈງູ້ ຕາມທເ່ີ ປນັ ຈງິ ຊງ່ຶ ອະຣິຍະມຄັ ຄະມອີ ົງຄ໌ ໘. ພກິ ຂຸ ທ. !
ພິກຂຸເປນັ ຜ່ຮູ້ຈກັ ທາງທ່ີຄວນໄຕ່ ເປນັ ເຊັ່ນນ້ແີ ລ.

ພວກສະຫາດໃນບອ່ ນທີ່ຄວນໄປ

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸເປັນຜ່ ສະຫາດໃນບອ່ ນທຄ່ີ ວນໄປ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. !
ພກິ ຂຸໃນກໍລະນີນີ້ ຍອ່ ມຮ້ແູ ຈງູ້ ຕາມທເ່ີ ປັນຈງິ ຊຶ່ງສະຕິປັຕຖານ ໔. ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸ
ເປນັ ຜ່ສະຫາດໃນບ່ອນທ່ຄີ ວນໄປ ເປນັ ເຊັນ່ ນ້ແີ ລ.

ພວກຮີດ “ນມົ ງວົ ” ໃຫູ້ມີສວ່ ນເຫອຼື

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸເປນັ ຜ່ ຮຈູ້ ກັ ຮດີ “ນມົ ງວົ ” ໃຫມູ້ ສີ ວ່ ນເຫອືຼ ໄວແູ້ ດ່ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?
ພກິ ຂຸ ທ. ! ພວກຄະລຫຶ ັດຜ່ມີສັດທາ ຍ່ອມປະວໍຣະນາບໍ່ມີຂດີ ຂ້ນັ ແກ່ພິກຂໃຸ ນກໍລະນີ
ນ້ີ ດູວ້ ຍຈວີ ອຣ ບນິ ດະບາຕ ເສນາສະນະ ແລະຄລິ ານະປຈັ ຈັຍເພສັຊບໍຣກິ ຂາຣ. ໃນ
ການທີ່ເຂາົ ປະວໍຣະນາເຊ່ັນນນ້ັ , ພິກຂຸ ເປັນຜ່ຮຈູ້ ກັ ປະມານ ໃນການຮບັ ປັຈຈັຍ ໔ ມີ :
ຈີວອຣເປັນຕນົ້ ເຫາ່ົຼ ນ້ັນ. ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸເປັນຜ່ຮູ້ຈັກຮດີ “ນົມງວົ ” ໃຫູ້ມສີ ່ວນເຫອືຼ ໄວູ້
ແດ່ ເປນັ ເຊ່ນັ ນີ້ແລ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂ້ໍຄວາມສະຫບຸຼ ເລອ່ື ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໕໗

ພວກບຊາຜເ່ ຖາົ້

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸເປັນຜ່ ບຊາຢາ່ ງຍ່ງິ ໃນພກິ ຂຸທງັ ຫາຍຜ່ເຖຣະ ໆລໆ ດວູ້ ຍການ
ບຊາເປນັ ພິເສດ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂໃຸ ນກລໍ ະນີນີ້ ເຂາົ້ ໄປຕ້ງັ ໄວູ້ ຊງຶ່
ການປະພຶຕທາງກາຍ ການປະພຕຶ ທາງວາຈາ ແລະ ການປະພຶຕທາງໃຈ ອັນ
ປະກອບດູ້ວຍເມຕຕາ ໃນພິກຂຸທັງຫາຍຜ່ເຖຣະ ມີພັນສາຍກຸ າລ ບວດດົນ ເປນັ ບິດາ
ສງົ ຄ໌ ເປັນຜ່ນໍາສງົ ຄ໌ ທງັ ໃນບອ່ ນແຈູ້ງ ແລະໃນບອ່ ນລບັ . ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂເຸ ປັນຜ່ບຊາ
ຢາ່ ງຍິງ່ ໃນພິກຂຸທັງຫາຍຜ່ເຖຣະ ໆລໆ ດູວ້ ຍການບຊາເປນັ ພເິ ສດ ເປັນເຊັ່ນນແ້ີ ລ.

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸທປ່ີ ະກອບດວູ້ ຍອົງຄ໌ຄນຸ ໑໑ ປະການເຫຼ່າົ ນ້ີແລ້ວູ ຍອ່ ມເໝາະສົມ
ທ່ີຈະເຖງິ ຄວາມຈະເຣີນ ງອກງາມ ໄພບນ ໃນທັມວນິ ັຍ (ພຣົມມະຈນັ ຣຍ໌) ນ້ໄີ ດແູ້ ທູ.້

- ມ. ມ. ໑໒/໔໑໓-໔໑໔/໓໘໖-໓໘໗.

ອຕັ ຖງັ ຄກິ ະມຄັ ຄປ໌ ະຕບິ ຕັ ຕອູ້ ງອາໄສທຕ່ີ ງັ້ ຄສຼື ລີ

ພິກຂຸ ທ. ! ການງານໃດໆ ທ່ຕີ ູອ້ ງເຮດັ ດວູ້ ຍກໍາລັງ, ການງານເຫຼາ່ົ ນນັ້ ທງັ ໝົດ
ຕູ້ອງເຮັດດູ້ວຍກາໍ ລັງ ເຮັດໄດູ້ເມື່ອອາໄສຊງ່ຶ ແຜ່ນດິນ ຢືຼນຢເ່ ທິງແຜ່ນດິນ, ຂໍ້ນ້ີເຊ່ັນ
ໃດ ; ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂອຸ າໄສສລີ ຕງັ້ ຢໃ່ ນສລີ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ເຮດັ ໃຫຫູ້ າຍໄດູ້ ຊຶ່ງ
ອະຣຍິ ະອຕັ ຖງັ ຄກິ ະມຄັ ຄະ, ເຊນ່ັ ນ້ັນເໝອຼື ນກນັ .

ພິກຂຸ ທ. ! ແນວໃດໜໍ ຈງຶ່ ເອີ້ນວາ່ ພກິ ຂຸອາໄສສີລ ຕງ້ັ ຢ່ໃນສີລ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ເຮັດ
ໃຫູ້ຫາຍໄດູ້ ຊຶ່ງອະຣິຍະອຕັ ຖັງຄິກະມັຄຄະ ?

໑໔໕໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸໃນກລໍ ະນີນ້ີ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ສັມມາທິຕຖິ ອັນອາໄສວິເວກ ອາໄສ
ວິຣາຄະ ອາໄສນິໂຣດ ນອູ້ ມໄປເພືອ່ ການສະລດັ ຄຼນື (ຊງຶ່ ອປຸ າທານຂັນທ)໌ ; ຈະເຣນີ
ສມັ ມາສັງກັປປະ ... ຈະເຣນີ ສັມມາວາຈາ ... ຈະເຣນີ ສັມມາກັມມັນຕະ ... ຈະເຣນີ
ສັມມາອາຊີວະ ... ຈະເຣີນສມັ ມາວາຢາມະ ... ຈະເຣີນສມັ ມາສະຕິ ... ຈະເຣີນສມັ ມາ
ສະມາທິ ... ອນັ ອາໄສວິເວກ ອາໄສວິຣາຄະ ອາໄສນໂິ ຣດ ນອູ້ ມໄປເພອື່ ການສະລດັ
ຄນຼື (ຊງ່ຶ ອປຸ າທານຂນັ ທ໌).

ພິກຂຸ ທ. ! ເຊນ່ັ ນີ້ແລ ເອີ້ນວາ່ ພິກຂຸອາໄສສີລ ຕງັ້ ຢໃ່ ນສີລ ຍອ່ ມຈະເຣີນເຮດັ ໃຫູ້
ຫາຍໄດູ້ ຊຶ່ງອະຣຍິ ະອຕັ ຖງັ ຄິກະມັຄຄະ.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໖໘/໒໖໔-໒໖໕.

[ສລີ ອນັ ເປນັ ທ່ີຕງ້ັ ພືນ້ ຖານໃນບ່ອນນ້ີ ບໄ່ໍ ດູ້ໝາຍເຖງິ ສີລທມີ່ ີລວມຢ່ໃນອຕັ ຖງັ ຄິກະມັຄຄະ,
ຫາກແຕເ່ ປັນສລີ ພືນ້ ຖານ ເຊນ່ັ ສີລຫາູ້ ອຸໂປສດົ ສີລ ອນັ ຍງັ ບໍໄ່ ດູ້ປາຣບົ ວິເວກ - ວິຣາຄະ - ນໂິ ຣດ
- ໂວສສຄັ ຄະ.

ລກັ ສະນະແຫງ່ ການຈະເຣີນອະຣິຍະມັຄຄະນັນ້ ກ່າວໄວູ້ຫາຍວິທີ : ໃນບ່ອນອື່ນກ່າວວ່າ
ຈະເຣີນອົງຄ໌ແຫງ່ ມຄັ ຄ໌ ແຕລ່ ະອົງຄ໌ໆ ຢ່າງທີ່ ມກີ ານນາໍ ອອກຊງຶ່ ຣາຄະເປັນບອ່ ນສດຸ ຮອບ (ຣາຄ
ວນິ ະຢະປະຣິໂຢສານະ), ມກີ ານນາໍ ອອກຊງຶ່ ໂທສະເປນັ ບອ່ ນສດຸ ຮອບ (ໂທສະວິນະຢະປະຣໂິ ຢ
ສານະ), ມກີ ານນາໍ ອອກຊງ່ຶ ໂມຫະເປນັ ບອ່ ນສດຸ ຮອບ (ໂມຫະວນິ ະຢະປະຣໂິ ຢສານະ) (໑໙/໖໘-
໖໙/໒໖໖-໒໖໗) ; ໃນບອ່ ນອື່ນວ່າ ຈະເຣີນອງົ ຄ໌ແຫ່ງອະຣຍິ ະມຄັ ຄະ ຢາ່ ງທ່ີ ມອີ ະມະຕະເປນັ ບອ່ ນ
ຢງ່ັ ລງົ (ອະມະໂຕຄະດະ) ມອີ ະມະຕະເປນັ ບອ່ ນໄປໃນເບ້ືອງໜາູ້ (ອະມະຕະປະຣາຢະນະ) ມີ
ອະມະຕະເປນັ ບອ່ ນສດຸ ຮອບ (ອະມະຕະປະຣໂິ ຢສານະ) (໑໙/໖໙/໒໖໘-໒໖໙) ; ໃນບ່ອນອື່ນ
ສະແດງລັກສະນະແຫ່ງອະຣຍິ ະມຄັ ຄະວາ່ ໄຫໄປສນ່ ບິ ພານ (ນິບພານະນນິ ນະ) ນ້ອູ ມໄປສນ່ ິບ
ພານ (ນິບພານະໂປນະ) ຄ້ອູ ຍຊນັ ໄປສນ່ ບິ ພານ (ນິບພານະປບັ ພາຣະ) (໑໙/໖໙-໗໐/໒໗໐-໒໗໑)
; ຕ່າງກັນຢເ່ ປນັ ສີຮ່ ບແບບດ່ງັ ນ້ີ ລູ້ວນແຕເ່ ປນັ ທໜີ່ ູາ້ ສົນໃຈ ນໍາໄປພຈິ າຣະນາ.

ກິລິຍາທຜ່ີ ່ປະຕບິ ຕັ ຕອູ້ ງອາໄສສີລເປນັ ທຕ່ີ ັ້ງ ມີອປຸ ະມາຄດຼື ່ັງການເຮັດວຽກ ຕອູ້ ງອາໄສຢຽບ
ແຜ່ນດິນເປນັ ທ່ຕີ ງັ້ ນ້ັນ ຍງັ ອປຸ ະມາຕ່າງອອກໄປ ຄຼືການທພີ່ ກຶ ສາຊາຕທງັ ຫາຍ ຕອູ້ ງອາໄສ
ແຜນ່ ດນິ ເປນັ ບອ່ ນງອກງາມ ກໍມີ (໑໙/໗໐/໒໗໒-໒໗໓) ແລະ ຄພືຼ ວກນາຄາ ອາໄສຮອ່ ມພ
ຫມິ ະພານເປນັ ບອ່ ນເກດີ ເປນັ ບ່ອນຈະເຣນີ ກມໍ ີ (໑໙/໗໑/໒໗໔-໒໗໕) ; ລູ້ວນແຕ່ມຄີ ວາມໝາຍ
ເຊັ່ນດຽວກນັ ວາ່ ຕູ້ອງມີທຕີ່ ງ້ັ ທອ່ີ າໄສ].

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂຄ້ໍ ວາມສະຫຸບຼ ເລອ່ື ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໕໙

ຫກັ ເກນການເລອືຼ ກສະຖານທີ່ ແລະບຄຸ ຄົນທຄີ່ ວນເສບ ບຄ່ໍ ວນເສບ
(ອນັ ເປນັ ອປຸ ະກອນແຫງ່ ມຄັ ຄະ)

ການເລອືຼ ກທີ່ຢໃ່ ນປາ່ (ວະນະປຕັ ຖ)໌

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂໃຸ ນກລໍ ະນິນ້ີ ເຂາົ້ ໄປອາໄສ ວະນະປຕັ ຖ໌ (ປ່າຕຶບ) ແຫ່ງໃດແຫງ່ ໜຶ່ງ
ຢ,່ ສະຕິທຍີ່ ງັ ຕງັ້ ຂນ້ຶ ບໄ່ໍ ດູ້ ກບໍ ຕ່ໍ ງັ້ ຂນ້ຶ ໄດ,ູ້ ຈິຕທຍີ່ ງັ ບຕໍ່ ງ້ັ ໝນ້ັ ກບໍ ຕ່ໍ ງ້ັ ໝນ້ັ , ອາສະວະທີ່
ຍງັ ບດ່ໍ ບັ ສນ້ິ ກບໍ ເໍ່ ຖງິ ຄວາມດບັ ສນ້ິ , ແລະ ອະນຕຸ ຕະຣະໂຢຄກັ ເຂມະທມັ ທຍ່ີ ງັ ບບໍ່ ນັ ລຸ
ກບໍ ບ່ໍ ນັ ລ,ຸ ທງັ ຈວີ ອຣ ບນິ ດະບາຕ ເສນາສະນະ ຄລິ ານະປັຈຈຍັ ເພສຊັ ບຣໍ ກິ ຂາຣ ອນັ
ບນັ ພະຊຕິ ຄວນສະແຫວງຫາມາ ເພອ່ື ເປນັ ບໍຣຂິ າຣຂອງຊວີ ຕິ ກຫໍ າມາໄດໂູ້ ດຍຍາກ.
ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸນັນ້ ພຈິ າຣະນາເຫັນ ໂດຍແຈມ່ ແຈູ້ງດງ່ັ ນແ້ີ ລວູ້ ບໍ່ວາ່ ຈກັ ເປັນເວລາ
ກາງເວນັ ຫຼືກາງຄືນຼ ຈ່ົງຜາ່ ຍໜໄີ ປເສຍຈາກປາ່ ຕບຶ ນນັ້ , ຢາ່ ຢເ່ ລຍີ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອກີ ຢ່າງໜງ່ຶ ພກິ ຂຸໃນກລໍ ະນີນ້ີ ເຂ້ົາໄປອາໄສ ປາ່ ຕບຶ ແຫງ່ ໃດແຫງ່ ໜງ່ຶ
ຢ່, ສະຕທິ ີ່ຍັງຕງ້ັ ຂ້ຶນບ່ໍໄດູ້ ກໍບຕ່ໍ ງ້ັ ຂນ້ຶ ໄດູ,້ ຈິຕທ່ຍີ ງັ ບໍ່ຕງັ້ ໝັນ້ ກໍບ່ຕໍ ້ັງໝັນ້ , ອາສະວະທີ່
ຍງັ ບໍ່ດັບສິ້ນ ກໍບ່ເໍ ຖິງຄວາມດບັ ສິ້ນ, ແລະ ອະນຸຕຕະຣະໂຢຄກັ ເຂມະທມັ ທ່ີຍັງບ່ບໍ ັນລຸ
ກບໍ ໍ່ບນັ ລຸ, ແຕ່ວ່າ ຈວີ ອຣ ບນິ ດະບາຕ ເສນາສະນະ ຄລິ ານະປຈັ ຈຍັ ເພສຊັ ບຣໍ ກິ ຂາຣ
ອນັ ບນັ ພະຊຕິ ຄວນສະແຫວງຫາມາ ເພອື່ ເປນັ ບຣໍ ຂິ າຣຂອງຊວີ ຕິ ກຫໍ າມາໄດໂູ້ ດຍ
ບຍ່ໍ າກ. ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸນັນ້ ພິຈາຣະນາເຫັນ ໂດຍແຈ່ມແຈູ້ງດ່ັງນແ້ີ ລູ້ວ ຄດິ ວ່າ “ເຮົາ
ເປນັ ຜ່ອອກຈາກເຮຼືອນ ບວດເພາະເຫຕແຫ່ງຈວີ ອຣ ກບໍ ໍ່ແມ່ນ ເພາະເຫຕແຫ່ງ
ບນິ ດະບາຕ ກບໍ ໍແ່ ມນ່ ເພາະເຫຕແຫ່ງເສນາສະນະ ກໍບໍ່ແມນ່ ເພາະເຫຕແຫງ່
ຄລິ ານະປຈັ ຈັຍ ເພສັຊບໍຣິກຂາຣ ກໍບໍ່ແມ່ນ” ; ເມອ່ື ພິຈາຣະນາເຫັນດງັ່ ນ້ແີ ລູ້ວ ພິກຂຸ
ນັນ້ ຈົງ່ ຜາ່ ຍໜໄີ ປເສຍຈາກປາ່ ຕບຶ ນນັ້ , ຢາ່ ຢເ່ ລຍີ .

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນກໍລະນນິ ້ີ ເຂາ້ົ ໄປອາໄສ ປ່າຕບຶ ແຫ່ງໃດແຫງ່ ໜງ່ຶ ຢ່, ສະຕທິ ່ີ
ຍງັ ຕງ້ັ ຂນ້ຶ ບໄໍ່ ດູ້ ກຕໍ ງັ້ ຂນຶ້ ໄດ,ູ້ ຈິຕທຍ່ີ ັງບຕ່ໍ ງ້ັ ໝນ້ັ ກຕໍ ງັ້ ໝນັ້ , ອາສະວະທຍ່ີ ງັ ບໍ່ດບັ ສນິ້ ກໍ
ເຖິງຄວາມດບັ ສນ້ິ , ແລະ ອະນຕຸ ຕຣະໂຢຄກັ ເຂມະທມັ ທຍ່ີ ງັ ບບ່ໍ ນັ ລກຸ ບໍ ນັ ລ,ຸ

໑໔໖໐ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ແຕ່ວາ່ ຈວີ ອຣ ບນິ ດະບາຕ ເສນາສະນະ ຄລິ ານະປຈັ ຈຍັ ເພສັຊບຣໍ ກິ ຂາຣ ອນັ
ບນັ ພະຊຕິ ຄວນສະແຫວງຫາມາ ເພອື່ ເປນັ ບຣໍ ຂິ າຣຂອງຊວີ ຕິ ກຫໍ າມາໄດໂູ້ ດຍຍາກ.
ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂນຸ ັ້ນພຈິ າຣະນາເຫັນໂດຍແຈ່ມແຈູ້ງດ່ັງນີແ້ ລ້ວູ ຄິດວ່າ “ເຮາົ ບໄ່ໍ ດູ້
ອອກຈາກເຮອຼື ນ ບວດເພາະເຫຕແຫ່ງຈີວອຣ ເພາະເຫຕແຫງ່ ບິນດະບາຕ ເພາະ
ເຫຕແຫງ່ ເສນາສະນະ ເພາະເຫຕແຫງ່ ຄິລານະປັຈຈັຍ ເພສັຊບຣໍ ກິ ຂາຣ” ; ເມ່ອື ພຈິ າ
ຣະນາເຫນັ ດັ່ງນ້ແີ ລູ້ວ ພິກຂນຸ ້ນັ ຈົງ່ ຢ່ໃນປ່າຕບຶ ນັນ້ ຢ່າຜາ່ ຍໜີໄປເສຍເລຍີ .

ພິກຂຸ ທ. ! ອກີ ຢ່າງໜງຶ່ ພກິ ຂຸໃນກລໍ ະນນິ ີ້ ເຂ້າົ ໄປອາໄສ ປາ່ ຕບຶ ແຫ່ງໃດແຫງ່ ໜງຶ່
ຢ,່ ສະຕທິ ຍີ່ ງັ ຕງ້ັ ຂນ້ຶ ບໄໍ່ ດູ້ ກຕໍ ງ້ັ ຂນຶ້ ໄດ,ູ້ ຈຕິ ທຍີ່ ັງບຕໍ່ ງັ້ ໝນັ້ ກຕໍ ງ້ັ ໝນ້ັ , ອາສະວະທຍ່ີ ງັ
ບດ່ໍ ບັ ສນິ້ ກເໍ ຖງິ ຄວາມດບັ ສນິ້ , ແລະ ອະນຕຸ ຕະຣະໂຢຄກັ ເຂມະທມັ ທຍ່ີ ງັ ບບ່ໍ ນັ ລຸ ກໍ
ບນັ ລ,ຸ ທງັ ຈວີ ອຣ ບນິ ດະບາຕ ເສນາສະນະ ຄລິ ານະປຈັ ຈຍັ ເພສຊັ ບຣໍ ກິ ຂາຣ ອນັ ບນັ
ພະຊຕິ ຄວນສະແຫວງຫາມາ ເພອ່ື ເປນັ ບຣໍ ຂິ າຣຂອງຊີວຕິ ນນ້ັ ກຫໍ າມາໄດູ້ໂດຍບໍ່
ຍາກ. ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸນ້ນັ ພຈິ າຣະນາເຫັນ ໂດຍແຈມ່ ແຈູ້ງດ່ງັ ນແ້ີ ລູ້ວ ຈງົ່ ຢໃ່ ນ
ປ່າຕຶບນັນ້ ຈນົ ຕະຫອດຊີວຕິ , ຢາ່ ຜ່າຍໜີໄປເສຍເລຍີ .

(ໃນກລໍ ະນີ ແຫ່ງການເລືຼອກ ໝບ່ າູ້ ນ ເມອືຼ ງ ຊນົ ນະບດົ ແລະ ບຄຸ ຄນົ ທ່ີຄວນເສບ ຫຼບື ່ໍຄວນ
ເສບ ກໍໄດ້ຕູ ຣດັ ໄວູ້ ໃນຫັກເກນແບບດຽວກນັ ).

- ມ. ມ. ໑໒/໒໑໒-໒໑໘/໒໓໕-໒໔໒.

(ໃນສຕອື່ນຖຼເື ອາົ ການເກດີ ແຫງ່ ກສຸ ລົ ແລະການບເໍ່ ກດີ ແຫງ່ ອະກຸສລົ ເປນັ ຫກັ ເກນສາໍ ລັບ
ການເລອືຼ ກ ວາ່ ຄວນເສບ ຫບືຼ ຄໍ່ ວນເສບ ; ຖູ້າໄດູ້ຜລົ ເປນັ ກຸສົລຖວືຼ າ່ ຄວນເສບ, ຖູາ້ ໄດູ້ຜລົ ເປັນ
ອະກສຸ ລົ ຖືຼວ່າບ່ໍຄວນເສບ. ແລະຖຼືເອາົ ຫັກເກນນ້ີສາໍ ລບັ ການເລືອຼ ກສ່ິງເຫ່າຼົ ນຄ້ີ ຼື : ກາຢະສະມາ
ຈາຣ ວະຈສີ ະມາຈາຣ ມະໂນສະມາຈາຣ ຈຕິ ຕຸປະບາດ ສນັ ຍາປະຕລິ າພະ ທຕິ ຖປິ ະຕິລາພະ
ອັຕຕະພາວະປະຕລິ າພະ ອາຣມົ ແຕລ່ ະອາຣມົ ທາງອາຍະຕະນະທງັ ຫກົ ຈວີ ອຣ ບນິ ດະບາຕ
ເສນາສະນະ ຄາມະ ນຄິ ມົ ນະຄອຣ ຊນົ ນະບດົ ແລະບຄຸ ຄນົ . ຜ່ປາຖນາລາຍລະອຽດ ຈ່ງົ ເບ່ງິ ຈາກ
ທ່ມີ ານ້ນັ ໆ : ອຸປຣ.ິ ມ. ໑໔/໑໔໔-໑໖໔/໑໙໙-໒໓໒ ; ຫືຼ ເບິ່ງທີ່ຫົວຂ້ວໍ າ່ “ການເສບທີ່ເປນັ ອປຸ ະກອນ
ແລະ ບໍ່ເປັນອປຸ ະກອນ ແກຄ່ ວາມພຽນລະອະກສຸ ົລ ແລະຈະເຣີນກຸສົລ” ຢໜ່ ູ້າ ໑໑໔໓ ໃນໜງັ ສຼື
ເຫຼ້ມັ ນ້)ີ .

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂໍຄ້ ວາມສະຫຼຸບເລອ່ື ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໖໑

ອາການທເີ່ ອີ້ນວາ່ ອຕັ ຖງັ ຄກິ ະມັຄຄະບຣໍ ບິ ນໄດໂູ້ ດຍວທິ ລີ ດັ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມອ່ື ຮູ້ ເມອື່ ເຫນັ ຢ່ ຊ່ຶງຈກັ ກຂຸ ຕາມທເ່ີ ປນັ ຈງິ ;

ເມອ່ື ຮູ້ ເມື່ອເຫນັ ຢ່ ຊຶ່ງ ຮບ ທ. ຕາມທເີ່ ປັນຈງິ ;
ເມອ່ື ຮູ້ ເມ່ອື ເຫັນຢ່ ຊ່ຶງ ຈກັ ຂວຸ ນິ ຍານ ຕາມທ່ີເປນັ ຈງິ ;
ເມ່ືອຮູ້ ເມ່ືອເຫນັ ຢ່ ຊ່ຶງ ຈັກຂສຸ ມັ ຜສັ ຕາມທ່ີເປັນຈງິ ;
ເມ່ອື ຮູ້ ເມອື່ ເຫນັ ຢ່ ຊຶ່ງ ເວທະນາ ອນັ ເກີດຂ້ນຶ ເພາະຈກັ ຂສຸ ັມຜັສ
ເປັນປັຈຈຍັ ສຸຂກຕໍ າມ ທຸກຂ໌ກໍຕາມ ອະທກຸ ຂະມະສຸຂະກຕໍ າມ, ຕາມທ່ເີ ປນັ ຈິງ ;
ບຸຄຄົນ ຍອ່ ມບກໍ່ າໍ ໜດັ ຍນິ ດໃີ ນຈກັ ຂຸ ຍ່ອມບ່ໍກໍາໜດັ ຍິນດໃີ ນ ຮບ ທ. ຍ່ອມບໍ່ກາໍ ໜດັ
ຍິນດີໃນ ຈກັ ຂວຸ ນິ ຍານ ຍອ່ ມບກໍ່ ໍາໜດັ ຍນິ ດີໃນ ຈກັ ຂສຸ ມັ ຜສັ ຍອ່ ມບໍ່ກາໍ ໜດັ ຍນິ ດໃີ ນ
ເວທະນາ ອນັ ເກີດຂນ້ຶ ເພາະຈກັ ຂຸສມັ ຜສັ ເປນັ ປຈັ ຈຍັ ສຂຸ ກໍຕາມ ທກຸ ຂ໌ກໍຕາມ
ອະທຸກຂະມະສຸຂະກຕໍ າມ.

ເມືອ່ ບຄຸ ຄົນນັນ້ ບໍກ່ າໍ ໜດັ ຍນິ ດແີ ລວູ້ ບປ່ໍ ະກອບພູ້ອມແລວູ້ ບຫໍ່ ງົ ໄຫແລວູ້ ມີ
ປົກກະຕເິ ຫັນໂທດຢ່ ; ປນັ ຈປຸ າທານຂນັ ທ໌ ຍ່ອມເຖິງຊງຶ່ ຄວາມບໍ່ກ່ຂໍ ຶນ້ ອີກຕໄໍ່ ປ ແລະ
ຕນັ ຫາ ອນັ ເຄ່ືອງນາໍ ມາຊ່ງຶ ພົບໃໝ່ ປະກອບຢດ່ ູ້ວຍຄວາມກໍາໜັດ ດ້ວູ ຍອາໍ ນາດແຫ່ງ
ຄວາມເພນີ ເຮັດໃຫູເ້ ພີນຢ່າງຍງ່ິ ໃນອາຣມົ ນນັ້ ໆ ຂອງບຄຸ ຄນົ ນ້ັນຍອ່ ມລະໄປ. ຄວາມ
ກະວນົ ກະວາຍ ທາງກາຍແລະທາງຈິຕກໍລະໄປ ; ຄວາມແຜດເຜາົ ທາງກາຍ ແລະ
ຈິຕກໍລະໄປ ; ຄວາມອງ່ັ ຮອູ້ ນ ທາງກາຍແລະທາງຈິຕກລໍ ະໄປ ; ບຄຸ ຄນົ ນນ້ັ ຍອ່ ມ
ສະເຫວຍີ ຄວາມສຸຂ ທງັ ທາງກາຍແລະທາງຈິຕ.

ທິຕຖິຂອງຜ່ຮູ້ ຜ່ເຫັນຢ່ເຊນັ່ ນນ້ັ ເປນັ ສມັ ມາທຕິ ຖ,ິ ຄວາມດໍາຣຂິ ອງຜ່ຮູ້ ຜ່ເຫັນຢ່
ເຊັນ່ ນັ້ນ ເປັນ ສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ, ຄວາມພຽນຂອງຜ່ຮູ້ ຜ່ເຫັນຢ່ເຊນ່ັ ນັນ້ ເປັນ ສັມມາ
ວາຢາມະ, ສະຕິຂອງຜ່ຮູ້ ຜ່ເຫັນຢ່ເຊັ່ນນ້ັນ ເປນັ ສມັ ມາສະຕ,ິ ສະມາທຂິ ອງຜ່ຮູ້ ຜ່
ເຫັນຢ່ເຊັ່ນນັ້ນ ເປນັ ສມັ ມາສະມາທິ.

໑໔໖໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ສ່ວນ ກາຢະກມັ ວະຈກີ ມັ ແລະອາຊວີ ະຂອງເຂາົ ບໍຣສິ ດຸ ມາແລວູ້ ແຕເ່ ດມີ ; (ດງັ່ ນັ້ນ

ເປນັ ອັນວາ່ ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ສມັ ມາວາຈາ ສມັ ມາອາຊີວະ ມຢີ ແ່ ລູວ້ ຢາ່ ງເຕັມທ່ີ ໃນຜ່ຮູ້ ຜ່ເຫັນຢ່

ເຊ່ນັ ນນັ້ ). ດວູ້ ຍອາການເຊນ່ັ ນ້ີ ເປນັ ອນັ ວ່າ ອະຣຍິ ະອຕັ ຖງັ ຄກິ ະມຄັ ຄະ ແຫງ່
ບຄຸ ຄນົ ຜຮ່ ຜູ້ ເ່ ຫນັ ຢ່ເຊນັ່ ນນ້ັ ຍອ່ ມເຖງິ ຊ່ຶງຄວາມບໍຣບິ ນແຫງ່ ພາວະນາ
ດູ້ວຍອາການດງ່ັ ນ້ີ.

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໕໒໓-໕໒໕/໘໒໘-໘໓໐.

(ຜ່ຢດຶ ການປະຕບິ ັຕອະຣຍິ ະມຄັ ຄະເປັນຫັກ ຈງົ່ ສ້ິງຊອມໃຫູ້ເຫນັ ຄວາມສໍາຄັນທ່ສີ ຸດ ແຫງ່
ພຣະບາລີນີ້ ທສີ່ ະແດງໃຫເູ້ ຫັນວາ່ ຖາູ້ ປະຕິບັຕໃນຊັນ້ ເລກິ ຄຼືການຮູ້ເຫັນຢາ່ ງຖືຼກຕອູ້ ງ ກຽ່ ວກບັ
ອາຍະຕະນະ ອັນເປນັ ທຕີ່ ້ັງແຫງ່ ຕັນຫາອປຸ າທານແລ້ວູ ຍອ່ ມເປນັ ເຄັດລັບໃນກາານປະຕິບັຕ
ອະຣຍິ ະມັຄຄະ ຢາ່ ງຄົບຖູວ້ ນ ຂນຶ້ ມາໂດຍອຕັ ຕະໂນມດັ ບໍ່ເສຍເວລາຫາຍ ຄືດຼ ງ່ັ ຜ່ປະຕິບັຕ
ຊະນິດແຈກແຍກເປນັ ອົງຄ໌ໆ ແລະ ອງົ ຄລ໌ ະຫາຍໆຢາ່ ງ ຊງ່ຶ ສວ່ ນຫາຍປະຕິບຕັ ຈົນຕາຍ ຫເຼື ກອຼື ບ
ຕາຍກບໍ ໍເ່ ຄີຍປະສົບຜົລສາໍ ເລັດ ຈຶ່ງຂໍເນຼນັ້ ຄວາມສໍາຄັນຢ່າງຍ່ິງແຫງ່ ພຣະບາລີນ້ີ ແກ່ຜ່ປະຕບິ ັຕ
ທກຸ ຄນົ .

ຂໍ້ຄວາມທີ່ຍົກມານີ້ ຍົກມາແຕ່ຂໍ້ຄວາມທີສ່ ະແດງດູ້ວຍເລ່ືອງຂອງຈັກຂຸ ຜ່ສຶກສາຈົ່ງທຽບຄຽງ
ເອົາເອງ ອອກໄປເຖງິ ເລ່ືອງຂອງ ໂສຕະ ຄານະ ຊວິ ຫາ ກາຢະ ແລະ ມະໂນ. ແຕ່ລະຢາ່ ງໆ ອອກ
ເປນັ ຫູາ້ ປະເດັນ ຄືຼດງ່ັ ທສ່ີ ະແດງໄວໃູ້ ນກໍລະນີແຫ່ງຈັກຂຸເບ້ືອງຕ້ົນນນ້ັ , ກຈໍ ະໄດູ້ອາຢະຕະນກິ ະ
ທມັ ໖ ໝວດໆ ລະ ໕ ຢ່າງ ; ລວມເປັນ ໓໐ ຢ່າງ ໂດຍບຣໍ ບິ ນ).

ວທິ ກີ ານສບືຼ ຕຄ່ໍ ວາມບປ່ໍ ະມາດຂອງອະຣຍິ ະສາວກົ

ນັນທິຢະ ! ອະຣຍິ ະສາວກົ ເປນັ ຜມ່ ປີ ກົ ກະຕິ ຢດ່ ວູ້ ຍຄວາມບປໍ່ ະມາດເປນັ
ແນວໃດໜໍ ?

ນັນທິຢະ ! ໃນກໍລະນນີ ີ້ຄຼື ອະຣຍິ ະສາວົກ ເປນັ ຜ່ປະກອບດວູ້ ຍ ຄວາມເຫອື້ ມໃສ
ໃນພຣະພດຸ ທະເຈາ້ົ ຢາ່ ງບຫໍ່ ວນັ່ ໄຫວ (ພດຸ ທະອະເວຈະຈັປປະສາທະ) ດງ່ັ ນວ້ີ າ່
“ຍອູ້ ນວ່າເຫຕແນວນີ້ໆ ພຣະຜ່ມີພຣະພາຄເຈ້ົານນ້ັ ເປັນຜ່ໄກຈາກກິເລສ ຕຣສັ ຮູ້
ຖຼກື ຕູ້ອງໄດໂູ້ ດຍພຣະອງົ ເອງ ເປນັ ຜ່ເຖງິ ພ້ອູ ມດ້ວູ ຍວິຊຊາ ແລະຈະຣະນະ

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂໍ້ຄວາມສະຫຼຸບເລອ່ື ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໖໓

ເປນັ ຜ່ໄປແລ້ວູ ດູວ້ ຍດີ ເປນັ ຜ່ຮູ້ໂລກຢ່າງແຈ່ມແຈູ້ງ ເປັນຜ່ສາມາດຝຶກບຸຣສຸ ທີ່
ສມົ ຄວນຝກຶ ໄດູ້ ຢາ່ ງບ່ມໍ ໃີ ຜຍ່ງິ ກວາ່ ເປນັ ຄຜ່ສອນຂອງເທວະດາ ແລະມະນຸສສ໌
ທງັ ຫາຍ ເປັນຜ່ຮູ້ ຜ່ຕ່ນື ຜ່ເບກີ ບານດູ້ວຍທມັ ເປັນຜ່ມີຄວາມຈາໍ ເຣີນ ຈາໍ ແນກທມັ
ສງ່ັ ສອນສັຕ” ດງັ່ ນີ້. ອະຣິຍະສາວົກນັ້ນ ບມໍ່ ຄີ ວາມພໃໍ ຈຢດຸ ຢ່ ພຽງແຕ່ຄວາມເຫືອ້ ມ
ໃສໃນພຣະພຸດທະເຈົ້າ ຢາ່ ງບ່ໍຫວນ່ັ ໄຫວ ແຕ່ ພະຍາຍາມໃຫຍູ້ ງ່ິ ຂນຶ້ ໄປ ຄຼືເພືອ່ ຄວາມ
ວິເວກໃນກາງເວນັ ເພື່ອຄວາມໂດດດຽ່ ວໃນກາງຄຼືນ.

ເມອື່ ອະຣິຍະສາວົກນນ້ັ ເປນັ ຜ່ບປ່ໍ ະມາດຢ່ເຊນັ່ ນ້ີ, ປາໂມທຍ໌ (ຄວາມບັນເທງີ ໃຈ)
ຍ່ອມເກດີ ຂນ້ຶ ; ເມືອ່ ປາໂມທຍ໌ແລວູ້ ປີຕິ (ຄວາມອມີ່ ໃຈ) ຍອ່ ມເກີດຂ້ຶນ ; ເມື່ອມໃີ ຈປີຕິ
ກາຍກສໍ ະງບົ ລະງບັ ; ຜ່ມີກາຍສະງບົ ລະງບັ ຍ່ອມຮູ້ສກຶ ເປັນສຸຂ ; ຈຕິ ຂອງຜ່ມີສຸຂ
ຍອ່ ມຕງັ້ ໝນ້ັ (ເປນັ ສະມາທິ) ເມອ່ື ຈຕິ ຕງ້ັ ໝນ້ັ ທມັ (ທຍີ່ ງັ ບເໍ່ ຄຍີ ປາກດົ ) ຍອ່ ມປາກດົ ;
ເພາະຄວາມປາກດົ ແຫງ່ ທມັ ອະຣຍິ ະສາວກົ ນນ້ັ ຍອ່ ມເຖງິ ຊ່ຶງການນບັ ໄດວູ້ າ່ ເປນັ ຜ່
ມປີ ກົ ກະຕິ ຢດ່ ວູ້ ຍຄວາມບປ່ໍ ະມາດໂດຍແທູ້.

(ໃນກລໍ ະນີແຫງ່ ໂສຕາປຕັ ຕິຢັງຄະທສີ ອງ ຄືຼ : ຄວາມເຫອື້ ມໃສໃນພຣະທມັ ຢາ່ ງບຫ່ໍ ວນັ່ ໄຫວ
ກດໍ ີ ທີສາມຄືຼ : ຄວາມເຫອ້ື ມໃສໃນພຣະສງົ ຄຢ໌ າ່ ງບຫໍ່ ວນັ່ ໄຫວ ກດໍ ີ ທີສຄີ່ ຼື : ຄວາມມສີ ີລທີພ່ ຣະ
ອະຣິຍະເຈົາ້ ພໃໍ ຈ (ອະຣຍິ ະກນັ ຕະສີລ) ກດໍ ີ ກໄໍ ດູ້ຊງົ ຕຣັດໄວູ້ ມຂີ ໍ້ຄວາມແບບດຽວກນັ ກັບ
ຂຄໍ້ ວາມຂູ້າງເທິງ ທ່ີກ່າວເຖງິ ຄວາມເຫືອ້ ມໃສ ບ່ຫໍ ວນ່ັ ໄຫວໃນພຣະພດຸ ທະເຈົ້າ).

ນັນທິຢະ ! ເຊ່ັນນແີ້ ລ ອະຣິຍະສາວົກຊວື່ າ່ ເປນັ ຜ່ມປີ ົກກະຕິ ຢ່ດູ້ວຍຄວາມ
ບປ່ໍ ະມາດ.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໕໐໑/໑໖໐໒.

(ຂໍໃຫສູ້ ງັ ເກດເຫນັ ໃຈຄວາມສໍາຄັນທວ່ີ າ່ ເຖງິ ຈະເປັນ ກຽມພຣະໂສດາບນັ (ຄທືຼ ມັ ມານຸສາຣີ
ແລະສັດທານຸສາຣີ ກໍຕາມ) ຫເືຼ ປນັ ພຣະໂສດາບນັ ແລູວ້ ກໍຕາມ ຍັງມີກຈິ ຈ໌ຄືຄຼ ວາມບ່ປໍ ະມາດ ທ່ີ
ຈະຕູ້ອງເຮດັ ສືຼບຕໍ່ຍ່ິງຂຶ້ນໄປ ຕາມຂ້ໍຄວາມໃນພຣະສຕນ້ໃີ ຫໄູ້ ດ້ຊູ ວ່ື າ່ ເປນັ ຜ່ຢ່ດ້ວູ ຍຄວາມ
ບ່ໍປະມາດຢ່ສະເໝີ.

໑໔໖໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ຂປໍ້ ະຕບິ ັຕເຫ່ົາຼ ນ້ນັ ມໃີ ຈຄວາມສໍາຄັນຢ່ທີ່ວາ່ ກາງເວນັ ມວີ ເິ ວກ ຄສືຼ ະຫງດັ ຈາກຄວາມລບົ ກວນ
ພາຍນອກ ກາງຄຼນື ມປີ ະຕສິ ນັ ລານະ ຄຼຈື ຕິ ບຟ່ໍ ງູຸ້ ຊ້າູ ນໄປໃນອາຣມົ ຕ່າງໆ ແຕ່ມາກາໍ ນດົ ຢທ່ ທີ່ ມັ
ອນັ ຄວນກາໍ ນົດຢຕ່ ະຫອດເວລາ ຈນົ ເກດີ ຜົລຕາມລາໍ ດບັ ນບັ ຕງ້ັ ແຕ່ຄວາມປາໂມທຍ໌ ໄປຈົນເຖງິ
ຄວາມປາກດົ ແຫ່ງທມັ ທຍີ່ ງັ ບເໍ່ ຄຍີ ປາກົດ. ອະຣິຍະສາວກົ ຊັ້ນທ່ສີ ງຂຶ້ນໄປ ກໍມີຫກັ ປະຕິບຕັ ແນວນ້ີ
ຄຼືກາງເວັນມວີ ເິ ວກ ກາງຄນຼື ມປີ ະຕິສັນລານະ ເພ່ືອບນັ ລທຸ ັມຊັນ້ ທີ່ສງຂ້ນຶ ໄປກວ່າທ່ບີ ນັ ລຸຢ່ ຈນົ ວາ່
ເຖງິ ຊ້ນັ ພຣະອຣໍ ະຫນັ ຕ໌. ເຖງິ ເຊັນ່ ນັນ້ ພຣະອຣໍ ະຫນັ ຕ໌ ຊງ່ຶ ເປນັ ຊນັ້ ທ່ີເຖງິ ທີ່ສຸດ ແຫ່ງຄວາມ
ບປ່ໍ ະມາດແລ້ວູ ກຍໍ ງັ ມີວິເວກໃນກາງເວັນ ມປີ ະຕສິ ນັ ລານະໃນກາງຄຼືນ ເພອື່ ຄວາມຢ່ເປັນຜາສກຸ
ຂອງບຄຸ ຄນົ ຜ່ເຖງິ ທ່ີສຸດແຫ່ງພຣມົ ມະຈັນຣຍ.໌

ຂໍໃຫູ້ທກຸ ຄົນເຫນັ ຄວາມສໍາຄນັ ຂອງການຢ່ຢາ່ ງມີວິເວກ ແລະປະຕສິ ນັ ລານະ ວາ່ ເປັນຖານ
ຮາກໃນການສືຼບຕຄ່ໍ ວາມບໍ່ປະມາດ ໃຫູ້ຍິ່ງໆຂ້ນຶ ໄປໃນຕົນເອງ ໂດຍບໍ່ຕອູ້ ງລາໍ ບາກຫາຍ
ປານໃດ).

ຄວນເຮັດຄວາມສົມມະດນຸ ຂອງສະມະຖະແລະວປິ ສັ ສະນາ

ພິກຂຸ ທ. ! ບຸຄຄນົ ໔ ຈາໍ ພວກເຫົ່າຼ ນມ້ີ ີຢ່ ຫາໄດ້ຢູ ່ໃນໂລກ. ສີ່ຈໍາພວກ ແນວໃດໜໍ ?
ສຄີ່ ືຼ ບຄຸ ຄົນບາງຄົນໄດເູ້ ຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນ ແຕ່ບ່ໄໍ ດທູ້ ມັ ມະວປິ ັສສະນາດູວ້ ຍ
ອະທປິ ັນຍາ ; ບຄຸ ຄນົ ບາງຄົນ ໄດູ້ທັມມະວິປສັ ສະນາດ້ວູ ຍອະທິປນັ ຍາ ແຕ່ບໍ່ໄດູ້
ເຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນ ; ບຸຄຄນົ ບາງຄົນ ບ່ໍໄດທູ້ ັງເຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນ
ແລະ ບ່ໍໄດູທ້ ມັ ມະວິປສັ ສະນາດວູ້ ຍອະທິປນັ ຍາດູ້ວຍ ; ບຸຄຄົນບາງຄນົ ໄດູ້ທັງເຈໂຕ
ສະມະຖະໃນພາຍໃນດວູ້ ຍ ແລະໄດທູ້ ັມມະວປິ ສັ ສະນາດວູ້ ຍອະທິປນັ ຍາດູ້ວຍ.

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນບນັ ດາບຄຸ ຄນົ ໔ ຈາໍ ພວກນ້ັນ ໑. ບຄຸ ຄນົ ຜໄ່ ດໄູ້ ດູ້ເຈໂຕສະມະຖະ
ໃນພາຍໃນ ແຕບ່ ໄໍ່ ດທູ້ ມັ ມະວປິ ສັ ສະນາດວູ້ ຍອະທປິ ນັ ຍານນັ້ ບຄຸ ຄົນນນ້ັ ຄວນດາໍ ຣງົ
ຕນົ ຢໃ່ ນເຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນ ແລວູ້ ປະກອບຄວາມພຽນໃນທັມວປິ ສັ ສະນາ
ດວູ້ ຍອະທປິ ນັ ຍາເທນີ້ . ສະໄໝຕມ່ໍ າເຂາົ ກໍຈະເປນັ ຜ່ໄດູ້ທັງເຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍ
ໃນ ແລະ ໄດູທ້ ັມມະວປິ ສັ ສະນາດວູ້ ຍອະທິປນັ ຍາດ້ວູ ຍ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂໍຄ້ ວາມສະຫຸບຼ ເລອ່ື ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໖໕

໒. ພກິ ຂຸ ທ. ! ບຄຸ ຄນົ ຜໄ່ ດອູ້ ະທປິ ນັ ຍາທມັ ມະວປິ ສັ ສະນາ ແຕບ່ ໄ່ໍ ດເູ້ ຈໂຕສະມະຖະ
ໃນພາຍໃນນນັ້ ບຄຸ ຄນົ ນ້ັນ ຄວນດໍາຣງົ ຕນົ ຢໃ່ ນອະທປິ ນັ ຍາທມັ ມະວປິ ສັ ສະນາແລວູ້
ປະກອບຄວາມພຽນໃນເຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນ. ສະໄໝຕມໍ່ າ ເຂາົ ກໍຈະເປນັ ຜ່ໄດູ້
ທງັ ອະທິປັນຍາທມັ ມະວປິ ັສສະນາດູວ້ ຍ ແລະໄດູ້ເຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນດວູ້ ຍ.

໓. ພິກຂຸ ທ. ! ບຄຸ ຄນົ ຜບ່ ໄໍ່ ດທູ້ ງັ ເຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນ ແລະ ບໄໍ່ ດອູ້ ະທິ
ປນັ ຍາທມັ ມະວປິ ສັ ສະນານນ້ັ ບຸຄຄນົ ນ້ນັ ເພອ່ື ໃຫໄູ້ ດຊູ້ ງຶ່ ກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ສອງນນັ້ ຈງົ່
ເຮດັ ໂດຍປະມານອນັ ຍງ່ິ ຊ່ຶງ ສນັ ທະ (ຄວາມພໃໍ ຈ) ວາຢະມະ (ຄວາມພະຍາຍາມ)
ອສຸ ສາຫະ ອສຸ ໂສລະຫີ (ຄວາມມຸ່ງໝ້ນັ ຕັງ້ ໃຈ) ອປັ ປະຕວິ ານີ (ຄວາມບຖໍ່ ອຍຫັງ) ສະຕິ
ແລະ ສມັ ປະຊນັ ຍະ ໃຫູ້ຄກຼື ບັ ຄນົ ມໄີ ຟລຸກໄໝູ້ທເ່ີ ສ້ອື ຜູາ້ ຫືຼທີ່ຫົວ ຍອ່ ມຕງັ້ ຊຶ່ງສນັ ທະ
ວາຢາມະ ອສຸ ສາຫະ ອຸສໂສລະຫີ ອັປປະຕິວານີ ສະຕິ ສມັ ປະຊັນຍະ ໂດຍປະມານ
ອັນຍ່ິງ ເພ່ືອຈະດບັ ໄຟອັນລກຸ ໄໝູ້ທີເ່ ສ້ອື ຜູ້າ ຫທືຼ ຫ່ີ ວົ ນ້ນັ ເສຍ, ເຊ່ັນໃດກໍເຊັ່ນນ້ັນ.
ສະໄໝຕມ່ໍ າ ເຂາົ ກຈໍ ະເປນັ ຜ່ໄດູທ້ ງັ ເຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນ ແລະໄດູອ້ ະທິປນັ ຍາ
ທັມມະວປິ ັສສະນາດູ້ວຍ.

໔. ພິກຂຸ ທ. ! ສ່ວນບຸຄຄນົ ຜ່ ໄດທູ້ ງັ ເຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນ ແລະໄດອູ້ ະທິ
ປນັ ຍາທມັ ມະວປິ ສັ ສະນາດວູ້ ຍນນ້ັ ບຸຄຄນົ ນນັ້ ຄວນດາໍ ຣງົ ຢໃ່ ນກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ສອງ
ນນ້ັ ແລວູ້ ປະກອບຄວາມພຽນ ເພອື່ ຄວາມດບັ ສນ້ິ ໄປແຫງ່ ອາສະວະທງັ ຫາຍ ໃຫຍູ້ ງ່ິ
ຂນຶ້ ໄປ.

ພິກຂຸ ທ. ! ບຄຸ ຄົນ ໔ ຈາໍ ພວກເຫ່ຼົານີແ້ ລ ມຢີ ່ ຫາໄດູ້ຢ່ ໃນໂລກ.

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໑໒໑/໙໓.

(ໃນພຣະບາລບີ າງບ່ອນ (໑໔/໕໒໔/໘໒໙) ຕຣດັ ລະບມຸ ຄັ ຄະ ຫືຼ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ທີສວ່ີ າ່ ໄດແູ້ ກ່
ສະມະຖະ ແລະ ວປິ ສັ ສະນາ. ຂ້ໍຄວາມຂູ້າງເທງິ ນ້ີ ກຽ່ ວຂູອ້ ງກັບສະມະຖະ ແລະ ວປິ ສັ ສະນາ
ຈ່ຶງນໍາເອາົ ມາໃສ່ໄວູ້ໃນໝວດນ້)ີ .

໑໔໖໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ການປະຕບິ ັຕເພອື່ ຄວາມສມົ ມະດນຸ ແຫງ່ ສະມະຖະແລະວປິ ສັ ສະນາ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນບັນດາສີຈ່ າໍ ພວກນັນ້ ໑. ບຄຸ ຄນົ ຜໄ່ ດໄູ້ ດເູ້ ຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍ
ໃນ ແຕບ່ ໄໍ່ ດອູ້ ະທປິ ນັ ຍາທມັ ມະວປິ ສັ ສະນາ ນ້ັນ ບຄຸ ຄນົ ນ້ນັ ຈງ່ົ ເຂາົ້ ໄປຫາບຄຸ ຄນົ ຜ່
ໄດອູ້ ະທປິ ນັ ຍາທມັ ມະວປິ ສັ ສະນາ ແລ້ວູ ຖາມວ່າ “ທ່ານຜ່ມີອາຍຸ ! ເຮົາຄວນເຫັນ
ສັງຂາຣກນັ ແນວໃດ ? ຄວນພຈິ າຣະນາກນັ ແນວໃດ ? ຄວນເຫັນແຈູ້ງສັງຂາຣກັນ
ແນວໃດ ?” ດັ່ງນ້ີ. ຜ່ຖຼືກຖາມນັນ້ ຈະພະຍາກອນຕາມທີ່ຕົນເຫນັ ແລູ້ວ ແຈມ່ ແຈູ້ງ
ແລູ້ວແນວໃດ ແກ່ບຸຄຄົນນັ້ນວາ່ “ທາ່ ນຜ່ມອີ າຍຸ ! ສງັ ຂາຣຄວນເຫນັ ກນັ ເຊ່ັນນີ້ໆ,
ສງັ ຂາຣຄວນພຈິ າຣະນາກັນ ເຊ່ນັ ນີໆ້ , ສງັ ຂາຣຄວນເຫນັ ແຈູ້ງກນັ ເຊ່ນັ ນີໆ້ ” ດັ່ງນ.້ີ
ສະໄໝຕ່ໍມາ ບຄຸ ຄນົ ນ້ນັ ກໍຈະເປນັ ຜ່ໄດ້ທູ ັງເຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນ ແລະ ອະທິ
ປັນຍາທມັ ມະວປິ ັສສະນາ.

໒. ພິກຂຸ ທ. ! ບຄຸ ຄນົ ຜໄ່ ດປູ້ ນັ ຍາທມັ ມະວປິ ສັ ສະນາ ແຕບ່ ໄ່ໍ ດເູ້ ຈໂຕສະມະຖະໃນ
ພາຍໃນນນັ້ ບຸຄຄນົ ນນ້ັ ຈງ່ົ ເຂາົ້ ໄປຫາບຄຸ ຄນົ ຜໄ່ ດເູ້ ຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນ ແລູ້ວ
ທາ່ ນຖາມວ່າ “ທ່ານຜ່ມອີ າຍຸ ! ຈິຕເປັນສິງ່ ທຄ່ີ ວນດາໍ ຣງົ ໄວູ້ (ສັນຖະເປຕັບພະ)
ແນວໃດ ? ຄວນຖກືຼ ຊັກນໍາໄປ (ສັນນຢິ າເທຕັບພງັ ) ແນວໃດ ? ຄວນເຮັດໃຫ້ເູ ປນັ ຈິຕ
ມອີ າຣມົ ດຽວ (ເອໂກດິກັຕຕັບພະ) ແນວໃດ ? ຄວນເຮັດໃຫຕູ້ ້ັງໝນັ້ (ສະມາທະຫາ
ຕັບພັງ) ແນວໃດ ?” ດັ່ງນີ້. ຜ່ຖກືຼ ຖາມນັ້ນ ຈະພະຍາກອນ ຕາມທີຕ່ ົນເຫັນແລວູ້ ແຈມ່
ແຈູ້ງແລູ້ວແນວໃດ ແກ່ບຄຸ ຄນົ ນ້ັນວ່າ “ທາ່ ນຜ່ມອີ າຍຸ ! ຈິຕເປນັ ສງິ່ ທີ່ຄວນດາໍ ຣງົ ໄວູ້
ດວູ້ ຍອາການ ເຊັນ່ ນີ້ໆ, ຄວນຖກືຼ ຊກັ ນາໍ ໄປດູວ້ ຍອາການ ເຊັ່ນນີ້ໆ, ຄວນເຮັດໃຫຕູ້ ັ້ງ
ໝັນ້ ດູ້ວຍອາການ ເຊ່ັນນ້ໆີ ” ດັ່ງນ້.ີ ສະໄໝຕມໍ່ າ ບຸຄຄົນນນັ້ ກໍຈະເປນັ ຜ່ໄດູ້ທງັ ອະທິ
ປນັ ຍາທັມມະວິປັສສະນາ ແລະ ເຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນ.

໓. ພິກຂຸ ທ. ! ບຸຄຄນົ ຜບ່ ໄໍ່ ດູ້ທງັ ເຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນ ແລະ ອະທປິ ນັ ຍາ
ທມັ ມະວປິ ສັ ສະນານນັ້ ບຄຸ ຄນົ ນັນ້ ຈງ່ົ ເຂາ້ົ ໄປຫາຜໄ່ ດທູ້ ງັ ເຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍ
ໃນ ແລະ ອະທປິ ນັ ຍາທມັ ມະວປິ ສັ ສະນາ ແລ້ວູ ຖາມວ່າ

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂ້ຄໍ ວາມສະຫຼບຸ ເລອື່ ງມັຄຄ໌ ໑໔໖໗

“ທ່ານຜ່ມອີ າຍຸ ! ຈິຕເປນັ ສ່ງິ ທ່ຄີ ວນດາໍ ຣງົ ໄວູແ້ ນວໃດ ? ຄວນຖກຼື ຊັກນາໍ ໄປແນວໃດ ?
ຄວນເຮດັ ໃຫູເ້ ປັນຈິຕມອີ າຣມົ ດຽວແນວໃດ ? ຄວນເຮັດໃຫຕູ້ ້ັງໝັນ້ ແນວໃດ ?
ສງັ ຂາຣເປນັ ສິ່ງທ່ີຄວນເຫນັ ແນວໃດ ? ຄວນພຈິ າຣະນາແນວໃດ? ຄວນເຫັນແຈູ້ງ
ແນວໃດ ?” ດ່ງັ ນ້.ີ ຜ່ຖກຼື ຖາມນ້ັນ ຈະພະຍາກອນຕາມທຕ່ີ ນົ ເຫັນແລ້ວູ ແຈມ່ ແຈູ້ງ
ແລູ້ວແນວໃດ ແກ່ບຄຸ ຄົນນນັ້ ວາ່ “ທາ່ ນຜ່ມີອາຍຸ ! ຈິຕເປນັ ສິງ່ ທີ່ຄວນດາໍ ຣງົ ໄວດູ້ ູ້ວຍ
ອາການ ເຊັ່ນນີ້ໆ, ຄວນຖກຼື ຊກັ ນໍາໄປດູ້ວຍອາການ ເຊັ່ນນີໆ້ , ຄວນເຮັດໃຫເູ້ ປັນຈິຕມີ
ອາຣມົ ອນັ ດຽວດູ້ວຍອາການ ເຊັ່ນນ້ໆີ , ຄວນເຮດັ ໃຫູ້ຕັ້ງໝັນ້ ດູວ້ ຍອາການ ເຊັ່ນນ້ີໆ,
ສັງຂາຣເປັນສິງ່ ຄວນເຫນັ ກັນ ເຊ່ນັ ນໆີ້ , ຄວນພຈິ າຣະນາກນັ ເຊັ່ນນໆີ້ , ຄວນເຫັນ
ແຈງູ້ ກນັ ເຊນ່ັ ນີ້ໆ” ດັ່ງນ.ີ້ ສະໄໝຕໍມ່ າ ບຸຄຄົນນ້ນັ ກໍຈະເປັນຜ່ໄດ້ທູ ັງເຈໂຕສະມະຖະ
ໃນພາຍໃນ ແລະ ອະທປິ ນັ ຍາທມັ ມະວປິ ັສສະນາ.

໔. ພິກຂຸ ທ. ! ບຄຸ ຄນົ ຜໄ່ ດູ້ທງັ ເຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນ ແລະ ອະທປິ ນັ ຍາ
ທມັ ມະວປິ ສັ ສະນານນ້ັ ບຄຸ ຄົນນ້ັນ ຈົງ່ ດາໍ ຣົງຕນົ ໄວໃູ້ ນທມັ ທງັ ສອງນນັ້ ແລວູ້ ປະກອບ
ດວູ້ ຍຄວາມພຽນ ເພອື່ ຄວາມດບັ ສນ້ິ ໄປແຫງ່ ອາສະວະທງັ ຫາຍ ໃຫຍູ້ ງ່ິ ຂນຶ້ ໄປ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ບຸຄຄົນ ໔ ຈໍາພວກເຫຼາ່ົ ນ້ີ ມີຢ່ ຫາໄດ້ຢູ ່ ໃນໂລກ.

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໑໒໒-໑໒໔/໙໔.

ຄວາມສມົ ປະສງົ ສງສດຸ ມໄີ ດເູ້ ພາະສມັ ມຕັ ຕະ

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະອາໄສສມັ ມຕັ ຕະ ອາຣາດະນາ (ຄວາມສໍາເລດັ ສງສດຸ ຊະນິດ
ເປັນທພີ່ ໍໃຈຂອງພຣະອະຣຍິ ະເຈາົ້ ) ຍອ່ ມມີ ບ່ໍແມ່ນມີ ວິຣາດະນາ (ຄາມບ່ປໍ ະສົບ
ຄວາມສາໍ ເລັດ). ຂໍ້ນ້ັນ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. !

໑໔໖໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ສາໍ ລບັ ຜ່ມສີ ັມມາທິຕຖິ ສັມມາສງັ ກປັ ປະ ຍ່ອມມພີ ຽງພໍ ;
ສາໍ ລັບຜ່ມສີ ມັ ມາສງັ ກປັ ປະ ສັມມາວາຈາຍ່ອມມີພຽງພໍ ;
ສາໍ ລັບຜ່ມສີ ັມມາວາຈາ ສມັ ມາກັມມນັ ຕະຍອ່ ມມພີ ຽງພໍ ;
ສໍາລບັ ຜ່ມີສມັ ມາກັມມນັ ຕະ ສມັ ມາອາຊີວະຍອ່ ມມີພຽງພໍ ;
ສາໍ ລັບຜ່ມີສມັ ມາອາຊວີ ະ ສັມມາວາຢາມະຍອ່ ມມີພຽງພໍ ;
ສໍາລັບຜ່ມີສມັ ມາວາຢາມະ ສັມມາສະຕຍິ ອ່ ມມີພຽງພໍ ;
ສໍາລບັ ຜ່ມີສມັ ມາສະຕິ ສັມມາສະມາທຍິ ອ່ ມມີພຽງພໍ ;
ສໍາລັບຜ່ມສີ ມັ ມາສະມາທິ ສມັ ມາຍານະຍອ່ ມມີພຽງພໍ ;
ສໍາລບັ ຜ່ມີສມັ ມາຍານະ ສມັ ມາວມິ ຕຸ ຕິຍ່ອມມພີ ຽງພໍ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຊ່ັນນີ້ແລ ເອນ້ີ ວ່າ ເພາະອາໄສສັມມັຕຕະ ຈງຶ່ ມີອາຣາດະນາ ບໍແ່ ມນ່ ມີ
ວຣິ າທະນາ.

- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໒໒໖/໑໐໔, ໑໐໓.

(ຄວາມບສໍ່ ມົ ປະສງົ (ວິຣາທະນາ) ມີໄດເູ້ ພາະອາໄສມິຈສຕັ ຕະ ຕຣັດໄວູ້ໂດຍໄນຍະ
ກົງກນັ ຂາູ້ ມ ຜ່ສຶກສາຈ່ງົ ທຽບຄຽງໄດເູ້ ອງ. ຄາໍ ຂະຫຍາຍຄວາມທີ່ກ້ວູ າງຂວາງອອກໄປ ມີຢ່ໃນ
ຂໍ້ຄວາມຕ່ໍໄປຈາກຂຄ້ໍ ວາມຕອນນີ້).

ການໃຫຜູ້ ລົ ຂອງມຈິ ສຕັ ຕະ ແລະ ສມັ ມັຕຕະ

ພິກຂຸ ທ. ! ເມ່ືອບຸຄຄນົ ມມີ ິຈສາທິຕຖິ ມິຈສາສງັ ກປັ ປະ ມິຈສາວາຈາ ... ໆລະໆ ...
ມິຈສາຍານະ ມິຈສາວິມຸຕຕິ ເສຍແລູວ້ , ກາຢະກມັ ວະຈກີ ມັ ມະໂນກມັ ທີເ່ ຂົາເຮັດ
ເຕັມທີ່ ຕາມທຕິ ຖິນັ້ນ ໃດໆ ກດໍ ີ ເຈຕະນາ ກດໍ ີ ຄວາມປາຖນາ ກດໍ ີ ປະນທິ ານ ກດໍ ີ
ສງັ ຂາຣ (ການປງຸ ແຕງ່ ) ໃດໆ ກໍດີ ທມັ ເຫາົຼ່ ນ້ັນທງັ ໝົດຂອງບຸຄຄນົ ນັ້ນ ຍອ່ ມເປນັ ໄປ
ເພອ່ື ຄວາມທກຸ ຂ໌ ອນັ ບໜໍ່ າູ້ ປາຖນາ ບໍ່ໜາູ້ ຮັກໄຄ່ ບ່ໜໍ າູ້ ພໃໍ ຈ ບເໍ່ ປັນປະໂຍຊນ໌
ເກອ້ື ກນ. ຂໍ້ນັ້ນ ເພາະເຫຕໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ຂ້ໍນ້ນັ ເພາະເຫຕວາ່ ທິຕຖນິ ນັ້
ເປນັ ທຕິ ຖຊິ ວ່ົ (ປາປກິ ະ).

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂ້ໍຄວາມສະຫບຸຼ ເລອ່ື ງມັຄຄ໌ ໑໔໖໙

ພິກຂຸ ທ. ! ປຽບດງ່ັ ພນັ ໄມູ້ກະເດົາ ພນັ ໝາກບວບຂົມ ພັນໝາກນາໍ້ ຂົມ ທເີ່ ຂົາປກລງົ
ໄປໃນດນິ ປຽກ ; ພດືຼ ນ້ນັ ເຂ້ົາໄປຈັບເອົາຣົສແຫງ່ ດິນ ແລະຣສົ ແຫງ່ ນາໍ້ ໃດໆ ຣສົ ແຫ່ງ
ດິນແລະຣົສແຫ່ງນາ້ໍ ທັງໝດົ ນນ້ັ ຍ່ອມເປັນໄປເພ່ືອຄວາມເປັນຂອງຂມົ ຂອງເຜັດຮູອ້ ນ
ຂອງບ່ແໍ ຊບ. ຂນ້ໍ ນ້ັ ເພາະເຫຕໃດໜໍ ? ຂ້ນໍ ້ັນເພາະເຫຕວ່າ ພຼດື ນ້ນັ ເປັນພືຼດບ່ໍດີ,
ເຊັນ່ ໃດກໍເຊ່ັນນນ້ັ .

ພິກຂຸ ທ. ! ເມ່ືອບຸຄຄົນມີສມັ ມາທິຕຖິ ສັມມາສັງກັປປະ ສັມມາວາຈາ ... ໆລໆ ...
ສມັ ມາຍານະ ສັມມາວມິ ຸຕຕິ ແລູວ້ , ກາຢະກມັ ວະຈກີ ມັ ມະໂນກມັ ທ່ເີ ຂາົ ເຮດັ ເຕັມທ່ີ
ຕາມທຕິ ຖິນັນ້ ໃດໆ ກດໍ ີ ເຈຕະນາ ກດໍ ີ ຄວາມປາຖນາ ກດໍ ີ ປະນທິ ານ ກດໍ ີ ສັງຂາຣ
ໃດໆ ກດໍ ີ ທມັ ເຫ່ຼົານ້ນັ ທັງໝົດຂອງບຸຄຄົນນນັ້ ຍອ່ ມເປນັ ໄປເພອ່ື ຄວາມສຸຂ ອນັ ໜາູ້
ປາຖນາ ໜູາ້ ໄຄ່ ໜູ້າພໃໍ ຈ ເປນັ ປະໂຍຊນ໌ເກ້ອື ກນ. ຂນ້ໍ ັນ້ ເພາະເຫຕໃດໜໍ ? ຂໍນ້ ັ້ນ
ເພາະເຫຕວ່າ ທິຕຖນິ ນັ້ ເປນັ ທິຕຖດິ ີ (ພດັ ທິກະ). ພິກຂຸ ທ. ! ປຽບດ່ັງ ພືດຼ ພນັ ອອູ້ ຍ ພດຼື
ພັນເຂ້າົ ສາລີ ພືຼດພນັ ອະງຸນຼ່ (ມຸດທກິ ະ) ທ່ີເຂົາປກລົງໄປໃນດິນປຽກ ; ພຼືດນນ້ັ ເຂົາ້ ໄປ
ຈັບເອົາຣສົ ແຫ່ງດນິ ແລະ ຣົສແຫງ່ ນາ້ໍ ໃດໆ ຣສົ ແຫງ່ ດິນ ແລະ ລົສແຫ່ງນ້າໍ ທງັ ໝດົ
ນ້ັນ ຍອ່ ມເປັນໄປເພື່ອຄວາມເປັນຣົສໜ້າູ ຍນິ ດີ ຣສົ ຫວານ ຣົສຊຸມ່ ຊນ່ື . ຂນ້ໍ ນັ້ ເພາະ
ເຫຕໃດໜໍ ? ຂໍນ້ ນ້ັ ເພາະເຫຕວ່າ ພືຼດນນ້ັ ເປນັ ພືດຼ ດີ, ເຊັ່ນໃດກໍເຊ່ັນນັ້ນ.

- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໒໒໖-໒໒໘/໑໐໔.

ຮບີ ປະຕບິ ຕັ ໃຫູ້ເຖິງທສີ່ ດຸ ແຕບ່ ຕ່ໍ ູອ້ ງຮ້ອູ ນໃຈວາ່ ຈົ່ງສາໍ ເລດັ

(ນນັ້ ແຫະຄມືຼ ຊັ ຊມິ າປະຕິປະທາ)

ພິກຂຸ ທ. ! ກິຈຈ໌ຂອງຄະຫະບໍດີຊາວນາ ທີ່ເຂົາຈະຕອູ້ ງຟູ້າວເຮັດ ມີສາມຢ່າງເຫົ່າຼ
ນີ.້ ສາມຢ່າງ ແນວໃດແດ່ໜໍ ? ສາມຢ່າງຄຼື : ຄະຫະບດໍ ີຊາວນາ ຮີບຟູ້າວໄຖ ຄາດ ພ້ືນ
ທ່ນີ າ ໃຫູ້ດເີ ສຍກອ່ ນ, ຈາກນ້ນັ ກໍຮີບຟາູ້ ວປັກດາໍ , ຈາກນນ້ັ ກຮໍ ີບຟູ້າວໄຂນໍ້າເຂ້າົ ແດ່,
ໄຂນາ້ໍ ອອກແດ.່

໑໔໗໐ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ວຽກຂອງຄະຫະບດໍ ີຊາວນາ ທ່ເີ ຂາົ ຈະຕູ້ອງຟ້າູ ວເຮດັ ມສີ າມຢ່າງເຫຼ່າົ ນີ້
ແລ ; ແຕວ່ າ່ ຄະຫະບດໍ ຊີ າວນານນັ້ ບມ່ໍ ລີ ດິ ຫອືຼ ານພຸ າບ ທຈີ່ ະບນັ ດານວ່າ “ເຂາົ້ ຂອງ
ເຮາົ ຈງ່ົ ງອກເງຍີ ໃນມນ້ື ,ີ້ ມານຕງັ້ ຮວງມອື້ ນ່ື , ສກຸ ມຮື້ ນຼື ້ີ” ດງັ່ ນໄ້ີ ດູ້ເລຍີ , ທ່ຖີ ຼືກຕອູ້ ງ
ຍ່ອມມີເວລາ ທີ່ເຂົ້ານນ້ັ ປຽ່ ນແປສະພາບ ໄປຕາມລະດກາລ ຍ່ອມຈະງອກເງີຍແດ່
ມານຕງ້ັ ຮວງແດ່ ສກຸ ແດ່ ;

ພິກຂຸ ທ. ! ເຊັ່ນໃດກໍເຊັນ່ ນັນ້ : ກຈິ ຈ໌ຂອງພກິ ຂຸ ທເີ່ ຂາົ ຈະຕູ້ອງຟູ້າວເຮດັ ມີສາມ
ຢາ່ ງເຫົາ່ຼ ນີ້. ສາມຢາ່ ງອັນໃດແດ່ໜໍ ? ສາມຢ່າງຄຼື : ການສະມາທານການປະຕິບຕັ ໃນ
ສີລອນັ ຍງ່ິ , ການສະມາທານການປະຕິບັຕໃນຈຕິ ອນັ ຍງິ່ ແລະການສະມາທານການ
ປະຕິບຕັ ໃນປນັ ຍາອັນຍິງ່ . ພິກຂຸ ທ. ! ກິຈຈຂ໌ ອງພິກຂຸ ທີ່ເຂົາຈະຕູ້ອງຟ້າູ ວເຮັດ ມີ
ສາມຢາ່ ງເຫາົ ນີ້ແລ ; ແຕ່ວາ່ ພກິ ຂນຸ ນັ້ ກບໍ ມໍ່ ລີ ດິ ຫອືຼ ານພຸ າບ ທຈີ່ ະບນັ ດານວາ່ “ຈຕິ
ຂອງເຮາົ ຈງົ່ ຫດຼຸ ພນົ້ ຈາກອາສະວະທງັ ຫາຍ ເພາະບມ່ໍ ອີ ປຸ າທານໃນມນື້ ້ີ ຫມືຼ ອື້ ນ່ື ຫມຼື ຮື້ ືຼ
ນ”້ີ ດງ່ັ ນເ້ີ ລຍີ , ທຖີ່ ກຼື ຍອ່ ມມເີ ວລາທີ່ເໝາະສມົ ຊຶ່ງເມອ່ື ພກິ ຂນຸ ນັ້ ປະຕບິ ຕັ ໄປເລອ້ື ຍໆ
ແມນ່ ວາ່ ໃນ ສລີ ອັນຍງ່ິ ປະຕບິ ຕັ ໄປເລອ້ື ຍໆແມນ່ ວາ່ ໃນ ຈຕິ ອນັ ຍງ່ິ ແລະ ປະຕບິ ຕັ
ໄປເລອື້ ຍໆແມນ່ ວາ່ ໃນ ປນັ ຍາອັນຍ່ງິ ຈຕິ ກໍຈະຫດຸຼ ພນົ້ ຈາກອາສະວະທັງຫາຍ
ເພາະບມ່ໍ ອີ ປຸ າທານໄດເູ້ ອງ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະສະນນັ້ ໃນເລ່ືອງນີ້ ພວກເຈົ້າທງັ ຫາຍ ຈງົ່ ສໍານຶກໄວູໃ້ ນໃຈວ່າ
“ຄວາມພໃໍ ຈຂອງເຮາົ ຈະຕອູ້ ງເຂມຼັ້ ງວດພໍ ໃນການສະມາທານປະຕບິ ຕັ ໃນສລີ ອນັ
ຍງ່ິ , ໃນການສະມາທານປະຕບິ ຕັ ໃນຈຕິ ອນັ ຍງິ່ ແລະ ໃນການສະມາທານປະຕບິ ຕັ
ໃນປນັ ຍາອນັ ຍງິ່ ” ດງັ່ ນ້ີ. ພິກຂຸ ທ. ! ພວກເຈາ້ົ ທງັ ຫາຍ ຈົ່ງສໍານກຶ ໃນໃຈໄວູ້ເຊ່ັນນ້ີແລ.

- ຕກິ . ອງັ . ໒໐/໓໐໙/໕໓໒.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂ້ຄໍ ວາມສະຫຸບຼ ເລອ່ື ງມັຄຄ໌ ໑໔໗໑

ພາວະບຣໍ ສິ ດຸ ແຫງ່ ການປະພຕຶ ພຣມົ ມະຈນັ ຣຍ໌
ໂດຍ ໑໖ ປະການ

(ກ. ພາວະບບ່ໍ ໍຣສິ ດຸ ສາໍ ລບັ ປຽບທຽບ)

“ຂາູ້ ແຕພ່ ຣະອງົ ຜ່ຈະເຣີນ ! ເມ່ືອການກດີ ກັນກິເລສດູວ້ ຍຕະບະ ບຣໍ ິບນເຊັ່ນນີ້ແລວູ້ ພຣະຜມ່ ີ
ພຣະພາຄຍງັ ຈະກ່າວເຖິງອຸປະກເິ ລສ ມຢີ າ່ ງຕ່າງໆ ແຫງ່ ການບໍາເພນັ ຕະບະນນ້ັ ຈງັ່ ໃດອກີ ໜໍ ?”

໑. ນິໂຄດຼ ະ ! ໃນກລໍ ະນີນ້ີ ຄືຼ ຜ່ບາໍ ເພນັ ຕະບະ ສະມາທານຕະບະຢ່ ເຂົາເປັນຜ່
ພໃໍ ຈດ້ວູ ຍຕະບະນັ້ນ ວ່າບໍຣບິ ນແລວູ້ ຕາມປະສງົ (ເປນັ ຜ່ປະພຕຶ ພຣມົ ມະຈັນຣຍ໌ເພື່ອໂຕກ,
ບ່ໍແມນ່ ເພື່ອທັມມະ). ນໂິ ຄດຼ ະ ! ຂທໍ້ ່ີເຂາົ ພໃໍ ຈດ້ວູ ຍຕະບະວາ່ ບຣໍ ິບນແລວູ້ ຕາມປະສງົ
ນັ້ນ ແມ່ນວ່າຂນໍ້ ີ້ ກຍໍ ັງເປນັ ອປຸ ະກິເລສ (ເຄ່ອື ງເສາ້ົ ໝອງ) ຂອງຜ່ບໍາເພັນຕະບະ.

໒. ນິໂຄດຼ ະ ! ຂ້ໍອ່ືນຍງັ ມີອກີ : ຜ່ບໍາເພັນຕະບະ ສະມາທານຕະບະຢ່ ເຂາຍົກຕນົ
ຂມ່ົ ຜ່ອ່ືນດວູ້ ຍຕະບະ. ນິໂຄດຼ ະ ! ຂທ້ໍ ເີ່ ຂົາ ຍກົ ຕນົ ຂມົ່ ຜອ່ ນ່ືຼ ດວູ້ ຍຕະບະ ນັນ້ ແມ່ນວ່າ
ຂໍ້ນ້ີ ກໍເປັນອຸປະກິເລສຂອງຜ່ບາໍ ເພັນຕະບະ.

໓. ນິໂຄຼດະ ! ຂ້ໍອນ່ື ຍັງມອີ ີກ : ຜ່ບໍາເພັນຕະບະ ສະມາທານຕະບະຢ່ ເຂົາເມົາ
ຕະບະ ຫງົ ຕະບະ ເຖິງຄວາມມວົ ເມາົ ດວູ້ ຍຕະບະນັ້ນ. ນິໂຄຼດະ ! ຂ້ໍທີເ່ ຂາົ ເມາົ ຕະບະ
ຫງົ ຕະບະ ເຖງິ ຄວາມມວົ ເມາົ ດວູ້ ຍຕະບະ ນ້ນັ ແມນ່ ວາ່ ຂໍ້ນ້ີ ກໍເປນັ ອປຸ ະກິເລສຂອງ
ຜ່ບາໍ ເພນັ ຕະບະ.

໔. ນິໂຄດຼ ະ ! ຂອ້ໍ ່ືນຍັງມອີ ີກ : ຜ່ບາໍ ເພັນຕະບະ ສະມາທານຕະບະຢ່ ເຂົາເຮດັ ລາບ
ສັກກາຣະ ແລະສຽງສນັ ລະເສີນໃຫ້ເູ ກີດຂຶ້ນດ້ວູ ຍຕະບະນ້ນັ ເຂົາພໍໃຈດວູ້ ຍລາບສັກ
ກາຣະ ແລະສຽງສັນລະເສີນນ້ນັ ວາ່ ບໍຣິບນແລວູ້ ຕາມປະສງົ . ນໂິ ຄຼດະ ! ຂໍທ້ ່ີເຂົາ
ພໃໍ ຈດວູ້ ຍລາບສກັ ກາຣະ ແລະສຽງສນັ ລະເສນີ ວ່າ ບຣໍ ບິ ນແລວູ້ ຕາມປະສງົ ນນັ້
ແມ່ນວາ່ ຂນ້ໍ ້ີ ກໍເປນັ ອປຸ ະກເິ ລສຂອງຜ່ບໍາເພັນຕະບະ.

໑໔໗໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

໕. ນໂິ ຄຼດະ ! ຂອໍ້ ່ືນຍັງມອີ ີກ : ຜ່ບໍາເພັນຕະບະ ສະມາທານຕະບະຢ່ ເຂາົ ເຮັດລາບ
ສັກກາຣະ ແລະສຽງສັນລະເສີນໃຫເູ້ ກດີ ຂ້ຶນດູ້ວຍຕະບະນ້ັນ ເຂາົ ຍົກຕນົ ຂມົ່ ຂ່ຜ່ອນ່ື
ດວູ້ ຍລາບສກັ ກາຣະ ແລະສຽງສນັ ລະເສີນນ້ັນ. ນໂິ ຄຼດະ ! ຂໍທ້ ີ່ເຂາົ ຍກົ ຕນົ ຂມ່ົ ຂຜ່ ອ່ ນ່ື
ດວູ້ ຍລາບສກັ ກາຣະ ແລະສຽງສນັ ລະເສນີ ນ້ັນ ແມ່ນວາ່ ຂ້ນໍ ີ້ ກເໍ ປນັ ອຸປະກິເລສຂອງ
ຜ່ບາໍ ເພັນຕະບະ.

໖. ນິໂຄດຼ ະ ! ຂໍ້ອ່ືນຍັງມີອີກ : ຜ່ບາໍ ເພັນຕະບະ ສະມາທານຕະບະຢ່ ເຂາົ ເຮັດລາບ
ສັກກາຣະ ແລະສຽງສັນລະເສີນໃຫເູ້ ກີດຂຶ້ນດູວ້ ຍຕະບະນ້ັນ ເຂົາເມົາລາບ ຫົງລາບ
ເຖງິ ຄວາມມວົ ເມາົ ດູ້ວຍລາບສັກກາຣະ ແລະສຽງສນັ ລະເສນີ ນັ້ນ ນໂິ ຄຼດະ ! ຂທໍ້ ່ີເຂົາ
ເມາົ ລາບ ຫງົ ລາບ ເຖງິ ຄວາມມວົ ເມາົ ດວູ້ ຍລາບສກັ ກາຣະ ແລະສຽງສນັ ລະເສນີ ນນ້ັ
ແມນ່ ວ່າຂນ້ໍ ີ້ ກໍເປັນອຸປະກເິ ລສຂອງຜ່ບາໍ ເພນັ ຕະບະ.

໗. ນໂິ ຄຼດະ ! ຂ້ອໍ ່ືນຍັງມອີ ີກ : ຜ່ບໍາເພນັ ຕະບະ ສະມາທານຕະບະຢ່ ເຂາົ ເຖງິ ການ
ແບງ່ ແຍກໃນໂພຊະນະ ທັງຫາຍວ່າ “ນີ້ຄວນແກ່ເຮົາ ນ້ີບ່ໍຄວນແກເ່ ຮົາ” ດງັ່ ນ້ີ. ເຂົາ
ບ່ໍມກັ ສງິ່ ໃດ ເຂາົ ປນິ່ ໜາູ້ ໜບີ ສ່ໍ ົນໃຈ ປະມນັ ໄປເສຍ ; ເຂາົ ມກັ ສງ່ິ ໃດ ເຂາົ ກໍຈດົ ຈມ່ໍ ວົ ເມາົ
ໝາຍໝນ້ັ ສິງ່ ນນັ້ ບມໍ່ ອງເຫນັ ໂທດ ບມ່ໍ ປີ ນັ ຍາເປນັ ເຄອ່ື ງອອກ (ຈາກອັສສາທະແຫ່ງສງ່ິ
ນັນ້ ) ກິນເອາົ ງບຼຸ ໆ. ນໂິ ຄດຼ ະ ! ແມ່ນວາ່ ຂໍນ້ ້ີ ກເໍ ປັນອປຸ ະກິເລສຂອງຜ່ບໍາເພັນຕະບະ.

໘. ນິໂຄຼດະ ! ຂ້ອໍ ື່ນຍັງມອີ ີກ : ຜ່ບາໍ ເພັນຕະບະ ສະມາທານຕະບະຢ່ ດວູ້ ຍຄດິ ວາ່
ພຣະຣາຊາ ມະຫາອາມາດ ກະສດັ ພຣາມ ຄະຫະບດໍ ີ ເດຍຣະຖີທງັ ຫາຍ ຈກັ
ສກັ ກາຣະເຮາົ ເພາະເຫຕແຫງ່ ຄວາມໄຄ່ຈະໄດລູ້ າບສກັ ກາຣະ ແລະສຽງສນັ ລະເສນີ .
ນິໂຄດຼ ະ ! ແມ່ນວ່າຂ້ໍນີ້ ກໍເປັນອປຸ ະກເິ ລສຂອງຜ່ບໍາເພັນຕະບະ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນຂຄ້ໍ ວາມສະຫຸຼບເລອື່ ງມັຄຄ໌ ໑໔໗໓

໙. ນິໂຄຼດະ ! ຂໍ້ອ່ນື ຍັງມີອີກ : ຜ່ບາໍ ເພນັ ຕະບະເປນັ ຜ່ ທທີ່ ຽ່ ວຮກຸ ຮານສະມະນະ
ຫພຼື ຣາມໃດໆ ບວ່ໍ າ່ ໃນບອ່ ນໃດໆ ວ່າ “ຈັງ່ ໃດກັນເນາະ ທາ່ ນຜ່ນີ້ມີອາຊບີ (ດໍາຣງົ ຊີບ)
ຊັ້ນຕ່ໍາ ກິນເສຍໝດົ ທຸກຢ່າງ ບວໍ່ ່າຈະເປນັ ພືຼດເກີດຈາກຮາກ ພຼດື ເກີດຈາກຂ້ໍ ພືດຼ ເກີດ
ຈາກໝາກ ພຼດື ເກີດຈາກຍອດ ແລະພືດຼ ເກີດຈາກລາໍ ຕົນ້ ເປັນທຫີ ້າູ ” ດ່ັງນ້ີ ດູ້ວຍ
ວາທະຢຽບຢາ່ໍ ສະມະນະ ປານວາ່ ມຄີ ມົ ແຫງ່ ແຂູ້ວດງັ່ ສາຍຟາູ້ . ນໂິ ຄດຼ ະ ! ພດຶ ຕິກມັ
ແມ່ນວ່າຂ້ນໍ ້ີ ກໍເປັນອປຸ ະກເິ ລສຂອງຜ່ບໍາເພນັ ຕະບະ.

໑໐. ນໂິ ຄດຼ ະ ! ຂໍ້ອນ່ື ຍງັ ມີອີກ : ຜ່ບໍາເພັນຕະບະ ເຫັນສະມະນະ ຫພຼື ຣາມໃດໆ ທ່ີ
ຄນົ ເຂົາພາກນັ ສກັ ກາຣະຢ່ ເຄົາລົບຢ່ ນັບຖືຼຢ່ ບຊາຢ່ ໃນຕະກນທັງຫາຍ ກໍ ມີຄວາມ
ຄດິ ວາ່ “ຄົນທັງຫາຍພາກນັ ສັກກາຣະ ເຄົາລົບນບັ ຖບຼື ຊາ ຊງຶ່ ສະມະນະພຣາມນ້ີ ຜ່ມີ
ອາຊບີ ຊນ້ັ ຕໍາ່ ຢ່ໃນຕະກນທັງຫາຍ ແຕ່ກບັ ບ່ໍສັກກາຣະເຄົາຣບົ ນບັ ຖືບຼ ຊາເຮົາ ຜ່ບາໍ
ເພັນຕະບະ ດໍາຣົງຊີວຕິ ຢ່ຢ່າງມີ ລຂະ໑ ປະຕປິ ະທາ ຢໃ່ ນຕະກນທງັ ຫາຍ” ດັ່ງນີ້
ເຂາົ ເກດີ ມຄີ ວາມຣສິ ະຍາ ແລະຂຖ້ີ ຕ່ີ ະກນທງັ ຫາຍຂນ້ຶ ມາ ດວູ້ ຍອາການເຊນ່ັ ນ.້ີ
ນິໂຄຼດະ ! ແມ່ນວ່າຂໍ້ນີ້ ກເໍ ປນັ ອປຸ ະກິເລສຂອງຜ່ບາໍ ເພນັ ຕະບະ.

໑໑. ນິໂຄຼດະ ! ຂໍ້ອນ່ື ຍັງມີອີກ : ຜ່ບໍາເພນັ ຕະບະ ມກັ ນງັ່ ສະແດງໂຕຕາມທາງທ່ີ
ຄນົ ຜາ່ ນ (ເພອ່ື ອວດຕນົ ). ນໂິ ຄຼດະ ! ແມ່ນວ່າຂໍນ້ ີ້ ກເໍ ປັນອປຸ ະກເິ ລສຂອງຜ່ບາໍ ເພັນ
ຕະບະ.

໑. ລຂະ ຄາໍ ນີ້ ແປຍາກ ສາໍ ພາສາໄທເຮາົ ເຄີຍແປກັນວ່າ ເສົ້າໝອງແດ່ ໂຫໆແດ່ ເປນັ ຄໍາແປ
ທອີ່ າດໃຫເູ້ ກດີ ຄວາມເຂ້ົາໃຈຜິດ ຈາກຄວາມໝາຍອັນແທູ້ຈິງ ຊງ່ຶ ສງ ຫຼເື ລິກໄປກວາ່ ນນັ້
ກາ່ ວຄຼື ມຊີ ີວິຕຢ່ດູວ້ ຍສ່ງິ ທ່ີໄຮູຄ້ າ່ ໄຮຄູ້ ວາມສວຍງາມ ໄຮູຄ້ ວາມສະດວກສະບາຍ
ເປນັ ຊີວິຕແບບຕາ່ໍ ສຸດ ສໍາລັບ ນັກບວດ ຊຶ່ງເຮົາເອີນ້ ກັນໂດຍທວ່ົ ໄປວ່າ ເຄ່ງັ ຄດັ ຢ່າງຍ່ງິ .
ຂໍໃຫ້ໃູ ຊຄູ້ າໍ ວາ່ ລຂະ ນເ້ີ ປນັ ຄາໍ ຄໍາໜ່ຶງ ໃນພາສາໄທເຮາົ ສືບຼ ຕໍໄ່ ປ ໃນພາຍໜາູ້ ດູ້ວຍ.

໑໔໗໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

໑໒. ນິໂຄດຼ ະ ! ຂອ້ໍ ື່ນຍງັ ມອີ ີກ : ຜ່ບໍາເພນັ ຕະບະ ບເ່ໍ ປດີ ເຜຍີ ຕນົ (ຕາມທເີ່ ປນັ ຈງິ )
ທ່ຽວໄປໃນຕະກນທງັ ຫາຍ ປະກາສຢວ່ າ່ “ແນວນີໆ້ ເປັນຕະບະຂອງເຮາົ , ມໃີ ນ
ຕະບະຂອງເຮົາ” ດ່ັງນີ້ ເປນັ ຕົ້ນ. ນິໂຄດຼ ະ ! ແມນ່ ວ່າຂນ້ໍ ້ີ ກເໍ ປັນອຸປະກເິ ລສຂອງຜ່ບໍາ
ເພັນຕະບະ.

໑໓. ນິໂຄຼດະ ! ຂ້ໍອ່ືນຍງັ ມີອກີ : ຜ່ບາໍ ເພັນຕະບະ ມປີ ກົ ກະຕນິ ສິ ສຍັ ເຮດັ ສງ່ິ ໃດໆ
ໃຫເູ້ ປນັ ຂອງປກົ ປດິ ເມື່ອຖກຼື ຖາມຢວ່ າ່ ສິ່ງນ້ີຄວນແກທ່ າ່ ນບໍ່ ກໍ ກາ່ ວສງ່ິ ທບ່ີ ຄໍ່ ວນວາ່
ຄວນ ກາ່ ວສງິ່ ທຄີ່ ວນວາ່ ບຄ່ໍ ວນ ເປນັ ຜກ່ າ່ ວມສຸ າ ທັງທຮ່ີ ຢູ້ ແ່ ກໃ່ ຈ ດ່ງັ ນ້ີ. ນິໂຄຼດະ !
ແມນ່ ວາ່ ຂ້ໍນ້ີ ກໍເປັນອປຸ ະກິເລສຂອງຜ່ບາໍ ເພນັ ຕະບະ.

໑໔. ນິໂຄດຼ ະ ! ຂ້ອໍ ນ່ື ຍງັ ມອີ ກີ : ຜ່ບາໍ ເພັນຕະບະ, ເມອື່ ຕະຖາຄຕົ ຫຼືສາວົກ
ຂອງຕະຖາຄົຕສະແດງທັມຢ,່ ເຂາົ ບຍ່ໍ ອມຮບັ (ວາ່ ຖກືຼ ວ່າຈງິ ) ແມນ່ ວາ່ ມຢີ ແ່ ທ.ູ້
ນໂິ ຄດຼ ະ ! ແມນ່ ວາ່ ຂໍ້ນ້ີ ກໍເປນັ ອປຸ ະກເິ ລສຂອງຜ່ບາໍ ເພນັ ຕະບະ.

໑໕. ນິໂຄຼດະ ! ຂໍ້ອ່ນື ຍງັ ມອີ ກີ : ຜ່ບໍາເພັນຕະບະ ເປນັ ຄນົ ມກັ ໃຈຮາູ້ ຍ ມກັ ຜກໂກດ.
ນໂິ ຄຼດະ ! ແມ່ນວາ່ ຂໍ້ນ້ີ ກເໍ ປັນອປຸ ະກິເລສຂອງຜ່ບໍາເພນັ ຕະບະ.

໑໖. ນິໂຄດຼ ະ ! ຂ້ອໍ ນ່ື ຍັງມີອີກ : ຜ່ບໍາເພັນຕະບະ ເປັນຄົນ ລບົ ລຄ່ ນຸ ທາ່ ນ ຕຕີ ນົ
ສະເໝີທາ່ ນ ເປັນຄົນ ຣສິ ະຍາ ຂຖ້ີ ່ີ ເປັນຄົນ ໂອດອວດ ມມີ ານຍາ ເປັນຄົນ ຫວົ ດື້
ດໝນ່ິ ທາ່ ນ ເປນັ ຄນົ ປາຖນາລາມກົ ຕກົ ຢໃ່ ນອາໍ ນາດແຫງ່ ຄວາມປາຖນາລາມກົ
ເປນັ ມຈິ ສາທຕິ ຖິ ປະກອບຢດ່ ວູ້ ຍອນັ ຕະຄາຫກິ ະທິຕຖິ ເປນັ ຄນົ ລບຄາໍ ສງິ່ ຕາ່ ງໆ
ຕາມທຕິ ຖຂິ ອງຕນົ ຢດຶ ຖໄືຼ ວໜູ້ ຽວແໜນູ້ ສະລດັ ຄືຼນໄດຍູ້ າກ. ນິໂຄດຼ ະ ! ແມນ່ ວາ່ ຂ້ໍນີ້
ກໍເປນັ ອປຸ ະກເິ ລສຂອງຜ່ບາໍ ເພນັ ຕະບະ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂ້ຄໍ ວາມສະຫບຸຼ ເລອ່ື ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໗໕

ນໂິ ຄຼດະ ! ທາ່ ນຈະສາໍ ຄັນຄວາມຂ້ນໍ ວ້ີ ່າແນວໃດ : ການກີດກນັ ກິເລສດວູ້ ຍຕະບະ
ໃນຮບແບບທວີ່ າ່ ມານ້ີ (ທກຸ ຂໍ້) ເປັນອປຸ ະກິເລສ ຫືບຼ ໍ່ເປັນອຸປະກິເລສໜໍ ?

“ຂາູ້ ແຕພ່ ຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ການກີດກນັ ກເິ ລສດ້ວູ ຍຕະບະເຫ່ຼາົ ນ້ີ ເປັນອປຸ ະກິເລສແທຈູ້ ິງ ບ່ໍ
ເປນັ ອປຸ ະກເິ ລສກບໍ ່ແໍ ມ່ນ. ຂູ້າແຕ່ພຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ຂ້ນໍ ເ້ີ ປັນຖານະທີ່ມຢີ ່ ຄຼືຜ່ບໍາເພນັ ຕະບະ
ບາງຄົນ ໃນກໍລະນີນ້ີ ປະກອບດູວ້ ຍອຸປະກິເຫລສເຫົຼາ່ ນຄີ້ ບົ ທຸກຢ່າງແລູວ້ ເປນັ ຫຍັງຈງຶ່ ບໍ່ປະກອບ
ດ້ວູ ຍອຸປະກິເລສແຕ່ລະຢາ່ ງໆ ໜໍ”.

(ຂ. ພາວະບໍຣສິ ດຸ ທສ່ີ ໍາລບັ ຖຼເື ປນັ ຫກັ )

໑. ນິໂຄຼດະ ! ໃນກລໍ ະນີນ້ີ ຜ່ບໍາເພັນຕະບະ ສະມາທານຕະບະຢ່ ເຂາົ ບໍ່ເປັນຜ່
ພໃໍ ຈ ບຮໍ່ ້ສູ ຶກວ່າບໍຣິບນແລູ້ວ ຕາມປະສົງດວູ້ ຍຕະບະນ້ນັ (ບໄ່ໍ ດບູ້ າໍ ເພັນຕະບະເພືອ່
ຄວາມພໃໍ ຈແຫງ່ ໂຕກ). ນິໂຄຼດະ ! ຂ້ທໍ ເີ່ ຂາົ ບໍໄ່ ດບູ້ າໍ ເພນັ ຕະບະເພອື່ ຄວາມພໃໍ ຈແຫງ່
ຕນົ ນນ້ັ ນ້ັນແຫະ ເຂົາເປັນຜ່ບໍຣສິ ດຸ ໃນຖານະນນ້ັ .

໒. ນິໂຄຼດະ ! ຂອ້ໍ ື່ນຍັງມີອີກ : ຜ່ບໍາເພັນຕະບະ ສະມາທານຕະບະຢ່ ເຂົາບໍຍ່ ົກຕົນ
ຂົ່ມຜ່ອ່ນື ດູ້ວຍຕະບະນັນ້ . ນິໂຄດຼ ະ ! ຂ້ໍທີເ່ ຂາົ ບໍ່ຍົກຕນົ ຂມ່ົ ຜ່ອ່ືນດູ້ວຍຕະບະນນັ້ ດ້ວູ ຍ
ເຫຕນີແ້ ຫະ ເຂາົ ເປັນຜ່ບໍຣສິ ຸດໃນຖານະນັ້ນ.

໓. ນໂິ ຄຼດະ ! ຂໍ້ອ່ືນຍງັ ມອີ ີກ : ຜ່ບາໍ ເພນັ ຕະບະ ສະມາທານຕະບະຢ່ ເຂົາບ່ໍເມົາ
ຕະບະ ບ່ຫໍ ົງຕະບະ ບ່ເໍ ຖິງຄວາມມວົ ເມົາດວູ້ ຍຕະບະນັ້ນ. ນິໂຄຼດະ ! ຂທໍ້ ່ີເຂົາບ່ໍເມາົ
ຕະບະ ບຫໍ່ ງົ ຕະບະ ບເ່ໍ ຖິງຄວາມມວົ ເມາົ ດວູ້ ຍຕະບະ ນນ້ັ ດູ້ວຍເຫຕນີ້ແຫະ ເຂົາເປັນ
ຜ່ບຣໍ ສິ ຸດໃນຖານະນ້ັນ.

໑໔໗໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

໔. ນໂິ ຄດຼ ະ ! ຂໍ້ອື່ນຍງັ ມີອກີ : ຜ່ບໍາເພັນຕະບະ ສະມາທານຕະບະຢ່ ເຂົາເຮັດລາບ
ສັກກາຣະ ແລະສຽງສນັ ລະເສນີ ໃຫູ້ເກີດຂຶ້ນ ດູ້ວຍຕະບະນນ້ັ ເຂາົ ບເ່ໍ ປັນຜ່ພໃໍ ຈດ້ວູ ຍ
ລາບສັກກາຣະ ແລະສຽງສັນລະເສນີ ນັ້ນວ່າ ບໍຣບິ ນແລູ້ວຕາມປະສງົ . ນິໂຄຼດະ ! ຂໍ້ທ່ີ
ເຂົາ ບໍເ່ ປນັ ຜພ່ ໃໍ ຈດວູ້ ຍລາບສກັ ກາຣະ ແລະສຽງສນັ ລະເສນີ ວາ່ ບຣໍ ບິ ນແລູ້ວຕາມ
ປະສງົ ນ້ນັ ດວູ້ ຍເຫຕຜົລນແີ້ ຫະ ເຂາົ ເປັນຜ່ບໍຣສິ ຸດໃນຖານະນ້ນັ .

໕. ນໂິ ຄຼດະ ! ຂ້ອໍ ່ືນຍງັ ມີອກີ : ຜ່ບໍາເພັນຕະບະ ສະມາທານຕະບະຢ່ ເຂົາເຮດັ ລາບ
ສັກກາຣະ ແລະສຽງສັນລະເສນີ ໃຫູ້ເກີດຂຶ້ນ ດວູ້ ຍຕະບະນນ້ັ ເຂົາບຍ່ໍ ກົ ຕົນ ບໍຂ່ ົມ່ ຂ່ຜ່
ອນ່ື ດວູ້ ຍລາບສກັ ກາຣະ ແລະສຽງສັນລະເສນີ ນັນ້ . ນິໂຄຼດະ ! ຂ້ໍທເີ່ ຂົາ ບຍໍ່ ກົ ຕນົ
ບຂໍ່ ມົ່ ຂຜ່ ອ່ ນ່ື ດວູ້ ຍລາບສກັ ກາຣະ ແລະສຽງສນັ ລະເສນີ ນັ້ນ ດູ້ວຍເຫຕຜລົ ນ້ີແຫະ
ເຂາົ ເປັນຜ່ບຣໍ ສິ ຸດໃນຖານະນນ້ັ .

໖. ນິໂຄຼດະ ! ຂໍ້ອ່ືນຍັງມີອກີ : ຜ່ບາໍ ເພັນຕະບະ ສະມາທານຕະບະຢ່ ເຂົາເຮັດລາບ
ສກັ ກາຣະ ແລະສຽງສັນລະເສນີ ໃຫູ້ເກີດຂຶ້ນ ເຂາົ ບໍ່ເມາົ ລາບ ບ່ໍຫົງລາບ ບ່ເໍ ຖງິ ຄວາມ
ມົວເມົາດູ້ວຍລາບສັກກາຣະ ແລະສຽງສນັ ລະເສີນນນັ້ ນໂິ ຄຼດະ ! ຂ້ໍທີເ່ ຂາົ ບ່ເໍ ມາົ ລາບ
ບຫໍ່ ງົ ລາບ ບເ່ໍ ຖງິ ຄວາມມວົ ເມາົ ດວູ້ ຍລາບສກັ ກາຣະ ແລະສຽງສນັ ລະເສນີ ນນ້ັ ດູ້ວຍ
ເຫຕຜລົ ນີ້ແຫະ ເຂົາເປນັ ຜ່ບຣໍ ສິ ຸດໃນຖານະນັ້ນ.

໗. ນໂິ ຄດຼ ະ ! ຂ້ອໍ ນ່ື ຍັງມີອີກ : ຜ່ບໍາເພນັ ຕະບະ ສະມາທານຕະບະຢ່ ເຂາົ ບ່ເໍ ຖງິ
ການແບງ່ ແຍກໃນໂພຊະນະ ທງັ ຫາຍວ່າ “ນຄ້ີ ວນແກ່ເຮົາ ນ້ບີ ່ໍຄວນແກ່ເຮົາ” ດັ່ງນີ້.
ເຂົາ ບມໍ່ ກັ ສງິ່ ໃດ ເຂາົ ບໄ່ໍ ດູ້ປນິ່ ໜາູ້ ໜີ ສະແດງຄວາມບສໍ່ ນົ ໃຈ ປະມນັ ໄປເສຍ ເຂາົ
ມກັ ສງິ່ ໃດ ເຂາົ ກບໍ ຈໍ່ ດົ ຈ່ໍ ບມ່ໍ ວົ ເມາົ ບໝໍ່ າຍໝນ້ັ ສງ່ິ ນນັ້ ມອງເຫນັ ໂທດ ມປີ ນັ ຍາເປນັ
ເຄອ່ື ງອອກ (ຈາກອສັ ສາທະແຫງ່ ສງິ່ ນນ້ັ ) ບຣໍ ິໂພຄຢ່. ນໂິ ຄຼດະ ! ດວູ້ ຍເຫຕຜົລນີ້ແຫະ
ເຂົາເປັນຜ່ບໍຣສິ ຸດໃນຖານະນນ້ັ .

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂຄ້ໍ ວາມສະຫບຼຸ ເລອ່ື ງມັຄຄ໌ ໑໔໗໗

໘. ນິໂຄດຼ ະ ! ຂ້ອໍ ່ືນຍງັ ມີອີກ : ຜ່ບໍາເພັນຕະບະ ສະມາທານຕະບະຢ່ ເຂົາ ບ່ໍຄດິ
ແນວນວ້ີ າ່ ພຣະຣາຊາ ມະຫາອາມາດ ກະສດັ ພຣາມ ຄະຫະບດໍ ີ ເດຍຣະຖທີ ງັ ຫາຍ
ຈກັ ສກັ ກາຣະເຮາົ ເພາະເຫຕແຫງ່ ຄວາມໄຄ່ຈະໄດລູ້ າບສກັ ກາຣະ ແລະສຽງ
ສນັ ລະເສນີ . ດວູ້ ຍເຫຕຜລົ ນແີ້ ຫະ ເຂາົ ເປັນຜ່ບໍຣສິ ຸດໃນຖານະນນ້ັ .

໙. ນິໂຄຼດະ ! ຂໍ້ອ່ືນຍງັ ມີອີກ : ຜ່ບໍາເພນັ ຕະບະ ບເ່ໍ ປນັ ຜທ່ ີ່ທຽ່ ວຮກຸ ຮານສະມະນະ
ຫພືຼ ຣາມໃດໆ ວ່າ “ຈ່ັງໃດກນັ ເນາະ ທ່ານຜ່ນມີ້ ີອາຊບີ (ດາໍ ຣງົ ຊບີ ) ຊນ້ັ ຕາ່ໍ ກິນເສຍໝົດ
ທຸກຢາ່ ງ ບໍວ່ າ່ ຈະເປັນພດືຼ ເກດີ ຈາກຮາກ ພືຼດເກດີ ຈາກຂໍ້ ພຼືດເກີດຈາກໝາກ ພຼືດເກີດ
ຈາກຍອດ ແລະ ພດືຼ ເກດີ ຈາກລໍາຕົ້ນ ເປນັ ທຫີ ້າູ ” ດງັ່ ນ້ີ ດູ້ວຍວາທະຢຽບຢາໍ່ ສະມະນະ
ປານວ່າມຄີ ມົ ແຫງ່ ແຂວູ້ ດງ່ັ ສາຍຟາູ້ . ດວູ້ ຍເຫຕຜົລນີແ້ ຫະ ເຂົາເປັນຜ່ບໍຣສິ ດຸ ໃນ
ຖານະນນ້ັ .

໑໐. ນິໂຄດຼ ະ ! ຂໍ້ອືນ່ ຍງັ ມີອີກ : ຜ່ບໍາເພນັ ຕະບະ ເຫນັ ສະມະນະ ຫພືຼ ຣາມໃດໆ ທ່ີ
ຄນົ ເຂົາພາກນັ ສກັ ກາຣະຢ່ ເຄົາລບົ ຢ່ ນັບຖຢຼື ່ ບຊາຢ່ ໃນຕະກນທັງຫາຍ ເຂົາ ບມໍ່ ີ
ຄວາມຄດິ ແນວນີ້ວາ່ “ຄນົ ທັງຫາຍພາກັນສກັ ກາຣະ ເຄາົ ຣົບ ນບັ ຖຼື ບຊາ ຊ່ຶງ
ສະມະນະພຣາມນີ້ ຜ່ມອີ າຊີບຊ້ນັ ຕ່ໍາຢ່ ໃນຕະກນທັງຫາຍ ແຕກ່ ັບບໍ່ສກັ ກາຣະເຄົາ
ຣບົ ນບັ ຖຼື ບຊາເຮົາຜ່ດໍາຣງົ ຊີວິຕຢ່ຢ່າງມີ ລຂະປະຕິປະທາຢ່ ໃນຕະກນທງັ ຫາຍ”
ດງັ່ ນີ້ ເຂົາ ບໍ່ເກດີ ມຄີ ວາມຣສິ ະຍາ ແລະຂຖີ້ ່ີ ໃນຕະກນທງັ ຫາຍຂນຶ້ ມາແນວນ້ີ. ດ້ວູ ຍ
ເຫຕຜົລນ້ແີ ຫະ ເຂາົ ເປນັ ຜ່ບໍຣສິ ຸດໃນຖານະນັ້ນ.

໑໑. ນິໂຄຼດະ ! ຂ້ໍອືນ່ ຍງັ ມີອກີ : ຜ່ບໍາເພນັ ຕະບະ ບ່ມໍ ກັ ນງ່ັ ສະແດງຕນົ ຕາມທາງທ່ີ
ຄນົ ຜາ່ ນ (ເພອື່ ອວດຕນົ ). ດວູ້ ຍເຫຕຜລົ ນແ້ີ ຫະ ເຂາົ ເປັນຜ່ບໍຣສິ ຸດໃນຖານະນັນ້ .

໑໔໗໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

໑໒. ນິໂຄຼດະ ! ຂໍ້ອືນ່ ຍັງມີອີກ : ຜ່ບາໍ ເພັນຕະບະ ຈະບໍ່ເປດີ ເຜຍີ ຕນົ (ຕາມທເີ່ ປນັ ຈງິ )
ທຽ່ ວໄປໃນຕະກນທງັ ຫາຍກບໍ ມໍ່ ີ (ເຂາົ ເປັນຄນົ ຈງິ ແລະເປດີ ເຜຍີ ) ປະກາສຢ່ ວ່າ
“ແນວນີ້ໆ ເປນັ ຕະບະຂອງເຮາົ , ມີໃນຕະບະຂອງເຮາົ ” ດັ່ງນີເ້ ປນັ ຕົ້ນ. ດ້ວູ ຍເຫຕຜົລ
ນແ້ີ ຫະ ເຂົາເປັນຜ່ບໍຣິສດຸ ໃນຖານະນ້ັນ.

໑໓. ນິໂຄຼດະ ! ຂໍ້ອນື່ ຍັງມີອີກ : ຜ່ບໍາເພນັ ຕະບະ ບມ່ໍ ປີ ກົ ກະຕນິ ິສສຍັ ເຮດັ ສງ່ິ ໃດໆ
ໃຫເູ້ ປນັ ຂອງປກົ ປດິ ເມືອ່ ຖືຼກຖາມຢ່ວາ່ ສ່ິງນ້ຄີ ວນແກທ່ າ່ ນບໍ່ ກໍ ກາ່ ວສງິ່ ທບ່ີ ຄ່ໍ ວນວາ່
ບຄ່ໍ ວນ ກາ່ ວສງິ່ ທຄີ່ ວນວາ່ ຄວນ ບເ່ໍ ປນັ ຜກ່ າ່ ວມສຸ າ ທງັ ທຮ່ີ ຢູ້ ແ່ ກໃ່ ຈ ດງັ່ ນ້ີ. ດູ້ວຍເຫຕ
ນແີ້ ຫະ ເຂາົ ເປັນຜ່ບໍຣິສຸດໃນຖານະນນ້ັ .

໑໔. ນິໂຄຼດະ ! ຂໍອ້ ືນ່ ຍງັ ມອີ ກີ : ຜ່ບາໍ ເພັນຕະບະ, ເມອື່ ຕະຖາຄົຕ ຫືສຼ າວກົ
ຂອງຕະຖາຄົຕສະແດງທມັ ຢ່, ເຂາົ ຍອມຮບັ (ວ່າຖືຼກວ່າແມ່ນ) ຕ່ໍປະຣຍິ າຍທຄ່ີ ວນ
ຍອມຮບັ (ວາ່ ຖກຼື ວາ່ ແມ່ນ) ດວູ້ ຍເຫຕນ້ແີ ຫະ ເຂາົ ເປັນຜ່ບໍຣສິ ດຸ ໃນຖານະນນ້ັ .

໑໕. ນິໂຄຼດະ ! ຂໍ້ອນ່ື ຍງັ ມີອກີ : ຜ່ບໍາເພັນຕະບະ ບເ່ໍ ປນັ ຄນົ ມກັ ໃຈຮາູ້ ຍ ບຜ່ໍ ກ
ໂກດ. ນິໂຄຼດະ ! ຂ້ທໍ ີ່ເຂົາເປັນຄົນບໍ່ມກັ ໃຈຮາູ້ ຍ ບຜໍ່ ກໂກດນ້ັນ ດູວ້ ຍເຫຕນ້ີແຫະ ເຂົາ
ເປນັ ຜ່ບຣໍ ສິ ດຸ ໃນຖານະນັ້ນ.

໑໖. ນິໂຄຼດະ ! ຂ້ໍອນ່ື ຍງັ ມອີ ກີ : ຜ່ບໍາເພັນຕະບະ ບເ່ໍ ປນັ ຄນົ ລບົ ລຄ່ ນຸ ທາ່ ນ ບຕໍ່ ຕີ ນົ
ສະເໝທີ າ່ ນ ບ່ໍເປນັ ຄນົ ຣສິ ະຍາ ບຂໍ່ ຖີ້ ່ີ ບເ່ໍ ປນັ ຄນົ ໂອູ້ອວດ ບມ່ໍ ມີ ານຍາ ບໍ່ເປນັ ຄນົ
ຫວົ ດື້ ບດໍ່ ໝນິ່ ທາ່ ນ ບເ່ໍ ປນັ ຄນົ ປາຖນາລາມກົ ບຕໍ່ ກົ ຢໃ່ ນອາໍ ນາດແຫງ່ ຄວາມປາຖນາ
ລາມກົ ບເໍ່ ປນັ ມິຈສາທຕິ ຖິ ບປ່ໍ ະກອບຢດ່ ວູ້ ຍອນັ ຕະຄາຫກິ ະທິຕຖິ ບເໍ່ ປນັ ຄນົ ລບຄາໍ
ສງິ່ ຕາ່ ງໆ ຕາມທຕິ ຖຂິ ອງຕນົ ບໍ່ຢດຶ ຖໄຼື ວໜູ້ ຽວແໜນູ້ ສະລດັ ຄນຼື ໄດງູ້ າ່ ຍ. ດູ້ວຍເຫຕນ້ີ
ແຫະ ເຂົາເປັນຜ່ບໍຣິສຸດໃນຖານະນັນ້ .

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂຄໍ້ ວາມສະຫບຸຼ ເລອື່ ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໗໙

ນິໂຄຼດະ ! ທ່ານຈະສໍາຄນັ ຄວາມຂໍນ້ ້ີ ວ່າແນວໃດ : ເມື່ອເປັນເຊ່ນັ ນ້ີ ມັນເປນັ ການ
ກີດກັນກິເລສ ດວູ້ ຍຕະບະທີບ່ ໍຣສິ ຸດ ຫືຼ ບໍ່ບໍຣສິ ຸດໜໍ ?

“ຂູ້າແຕ່ພຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ເມືອ່ ເປັນເຊ່ນັ ນີ້ ມນັ ເປນັ ການກີດກັນກິເລສດວູ້ ຍຕະບະທບ່ີ ໍຣິສຸດ
ໂດຍແທູ້ ບໍເ່ ແມນ່ ບໍ່ບໍຣິສຸດ ທງັ ຍັງເປັນການບນັ ລເຸ ຖງິ ຍອດ ເຖິງແກນ່ ອີກດູ້ວຍ ຂູ້ານອູ້ ຍ !”.

ນໂິ ຄຼດະເອຍີ ! ການກີດກັນກເິ ລສດູ້ວຍຕະບະພຽງທ່ໍນີ້ ຍງັ ບ່ໍເຖິງຍອດເຖິງແກນ່
ເປັນພຽງເຖງິ ເປືຼອກແຫູງ້ ໆ ທໍ່ນ້ັນ.

- ປາ. ທ.ີ ໑໑/໔໔-໕໐/໒໔-໒໕.

ການຕສໍ່ ຂູ້ ອງຜຢ່ າູ້ ນຄວາມທກຸ ຂໂ໌ ດຍລະອຽດ

ຖາູ້ ຜາສກຸ ທມັ ໃດໆ ມຢີ ່ ສໍາລບັ ຜລ່ ງັ ກຽດຕທ່ໍ ກຸ ຂ໌ ຜເ່ ສບບອ່ ນນ່ັງ
ນອນອນັ ມດິ ງຽບ ມງຸ່ ຈະຕຣສັ ຮທູ້ ມັ ຕາມທເ່ີ ປນັ ຈງິ ແລວູ້ ນນ້ັ ເຮາົ ຈກັ ບອກ
ຜາສກຸ ທມັ ນນັ້ ໆ ແກເ່ ຈົາ້ ຕາມທເີ່ ຮາົ ຮ.ູ້

ພກິ ຂຜຸ ສ່ ະຫາດ ຍອ່ ມເປນັ ຜມ່ ສີ ະຕິ ປະພຕຶ ທມັ ເຖງິ ທສ່ີ ດຸ ຮອບດາູ້ ນ
ບຄໍ່ ວນຫວນັ່ ຕພ່ໍ ຍັ ໕ ຢາ່ ງ ຄືຼ ພຍັ ຈາກເຫອຼື ກ ສຕັ ກດັ ຕອ໊ ດ ສດັ ເລອືຼ ຄານ
ການຊນູ ຕອູ້ ງຂອງມະນສຸ ສ໌ ແລະ ສຕັ ສຕີ່ ນີ .

ພກິ ຂນຸ ນ້ັ ບໄ່ໍ ຫວຫວນັ່ ຕຊໍ່ ນົ ເຫາຼົ່ ອນື່ ຜມ່ ີທມັ ເປນັ ປລໍ ະປກັ ເຖງິ ວາ່ ເຫນັ
ຄວາມເປນັ ຕາຢາູ້ ນຢາ່ ງຫວງຫາຍ ຈາກຊນົ ເຫາົ່ຼ ນນັ້ ຫອຼື ນັ ຕະລາຍແບບອນື່ ໆ
ກສໍ ະແຫວງຫາຊ່ຶງທມັ ອນັ ເປນັ ກສຸ ົລ ຄອບງາໍ ຄວາມຢາູ້ ນເຫຼາ່ົ ນນັ້ ເສຍໄດ.ູ້

໑໔໘໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ຖກືຼ ຊນູ ຕອູ້ ງແລວູ້ ດວູ້ ຍຜສັ ສະແຫງ່ ໂຣຄາ ຄວາມຫວິ ຄວາມໜາວ
ຄວາມຮອູ້ ນ ກອໍ ດົ ກນ້ັ ໄດ.ູ້ ຜສັ ສະເຫາົຼ່ ນນ້ັ ຖກືຼ ຕອູ້ ງແລວູ້ ຫວງຫາຍທໃໍ່ ດ
ກຍໍ ງັ ບມ່ໍ ກີ ເິ ລສຖວູ້ ມທບັ ໃຈ ຍງັ ຄງົ ບາກບນັ່ ເຮດັ ຄວາມພຽນຢ່ ຢາ່ ງໝນັ້ ຄົງ.

ບຄ່ໍ ວນເຮດັ ການຂລ້ີ ກັ ບຄໍ່ ວນກາ່ ວຂຕ້ີ ົວະ ຄວນຖກືຼ ຕອູ້ ງສັຕ
ທັງທຍ່ີ ງັ ຕນື່ ຢາູ້ ນ ແລະໝນັ້ ຄງົ ດວູ້ ຍເມຕຕາ. ຈງົ່ ຮແູ້ ຈງູ້ ຄວາມຂນຸູ້ ມວົ
ແຫງ່ ໃຈແລວູ້ ບນັ ເທາົ ເສຍດວູ້ ຍຄດິ ວາ່ ນນັ້ ເປນັ ທມັ ຝາ່ ຍດາໍ .

ບຄ່ໍ ວນໄປສອ່ ໍານາດແຫງ່ ຄວາມໃຈຮາູ້ ຍ ແລະຈອງຫອງ ຈງ່ົ ຂດຸ ຮາກ
ແຫງ່ ກິເລສເຫລາ່ຼົ ນນ້ັ ດໍາຣງົ ຕນົ ຢ່ ເປນັ ຜຄ່ ອບງາໍ ເສຍຊຶ່ງອາໍ ນາດ
ຂອງສງ່ິ ອນັ ເປນັ ທຮີ່ ກັ ແລະ ບ່ໍເປນັ ທຮີ່ ກັ ໂດຍກງົ .

ຈ່ງົ ເປນັ ຜມ່ ກີ ລັ ລະຢານະມຕິ ມງຸ່ ປນັ ຍາເປນັ ເບອື້ ງໜາູ້ ຄອບງາໍ ເສຍ
ຊງຶ່ ອນັ ຕະລາຍເຫ່ຼົານນັ້ ຈງ່ົ ຂມົ່ ຂຄີ່ ວາມບຍ່ໍ ນິ ດີ ໃນບອ່ ນຢອ່ ນັ ມດິ ງຽບ
ຂມ່ົ ຂທີ່ ມັ ເປນັ ທຕີ່ ງ້ັ ແຫງ່ ປະຣເິ ທວະທງັ ສຢ່ີ າ່ ງເສຍ ຄປຼື ະຣເິ ທວະວາ່
ເຮາົ ສກິ ນິ ອນັ ໃດ, ສໄິ ດກູ້ ນິ ບອ່ ນໃດ, ເມອ່ື ຄນືຼ ນອນເປນັ ທກຸ ຂ,໌
ຄນຼື ນສ້ີ ນິ ອນບອ່ ນໃດ. ວຕິ ກົ ອນັ ເປນັ ທຕີ່ ງ້ັ ແຫງ່ ປະຣເິ ທວະເຫາ່ຼົ ນີ້
ເຂາົ ຄວນນາໍ ອອກເສຍ ເປນັ ເສຂະບມ່ໍ ທີ ຢ່ີ ທ່ ອ່ີ າໄສ ທຽ່ ວໄປເທນີ້ .

ເມອື່ ໄດອູ້ າຫາຣ ແລະບອ່ ນຢໃ່ ນກາລອນັ ສມົ ຄວນແລວູ້ ຈງ່ົ ເປນັ ຜຮ່ ູ້
ປະມານ ເພອື່ ຄວາມເປນັ ຜສ່ ນັ ໂດດ ໃນທມັ ວນິ ຍັ ນີ້ ເປນັ ຜຄ່ ມຸູ້ ຄອງຕນົ
ໃນປຈັ ຈຍັ ເຫ່ຼົານນັ້ ເປນັ ຜສ່ ງັ ລວມ ທຽ່ ວໄປໃນໝບ່ າູ້ ນ ເຖງິ ຈະຖກືຼ ປອູ້ ຍດາ່
ກບໍ ກໍ່ າ່ ວຄໍາຫຍາບ.

ຈົ່ງເປນັ ຜປ່ ອ່ ຍສາຍຕາຕາ່ໍ ບກ່ໍ ະລກົ ກະລນົ ດວູ້ ຍຕນີ ຕາມປະກອບ
ຢໃ່ ນຊານ ເປນັ ຜມ່ າກດວູ້ ຍຄວາມຕນ່ື ຢ່ ມຕີ ນົ ສງົ່ ໄປໃນສະມາທິ ປາຣບົ
ອເຸ ປກຂາ ຕດັ ເສຍຊງຶ່ ເຫຕແຫງ່ ວຕິ ກົ ແລະ ທມັ ເຄອ່ື ງສງົ່ ເສມີ ກຸກກຈຸ ຈະ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂໍຄ້ ວາມສະຫຸຼບເລອ່ື ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໘໑

ເມອ່ື ຖກືຼ ວາ່ ກາ່ ວຕກັ ເຕອືຼ ນ ກເໍ ປນັ ຜມ່ ສີ ະຕິ ຍນິ ດຮີ ບັ ຄາໍ ຕກັ ເຕອຼື ນ
ຈ່ົງທາໍ ລາຍຂຂ້ໍ ດັ ແຍງູ້ (ຂລີ ະ) ໃນເພອ່ື ນສະພຣມົ ມະຈາຣທີ ງັ ຫາຍ ກາ່ ວວາຈາ
ທ່ີເປນັ ກສຸ ລົ ບເ່ໍ ກນີ ຂອບເຂຕ ບຕໍ່ ກຶ ໄປໃນທາງທຈີ່ ະວາ່ ກາ່ ວຜອ່ ນ່ື ; ຕແ່ໍ ຕນ່ ນ້ັ
ຄວນເປນັ ຜມ່ ສີ ະຕິ ສກຶ ສາເພອື່ ຖອນອອກເສຍຊງຶ່ ທລຸ ີ ໕ ຢາ່ ງ ໃນໂລກ ຄຼື
ຂມ່ົ ຂີຊ່ ງ່ຶ ຣາຄະໃນຮບ ໃນສຽງ ໃນຣສົ ໃນກນິ່ ໃນຜສັ ສະທັງຫາຍ.

ຈົງ່ ນາໍ ອອກຊງ່ຶ ຄວາມພໃໍ ຈ ໃນອາຣມົ ທງັ ຫາຍເຫາຼົ່ ນນ້ັ ເປນັ ພກິ ຂຸ
ມສີ ະຕິ ມຈີ ິຕຫດຼຸ ພນ້ົ ດວູ້ ຍດີ ໄຄຄ່ ວນຢ່ຊຶ່ງສມັ ມາທມັ ມະ ໂດຍກາລອນັ ຄວນ
ເປນັ ຜມ່ ທີ ມັ ອນັ ເອກ ກາໍ ຈດັ ຄວາມມດຼື ເສຍໄດູ້ ແລ.

- ສຕຸ ຕ. ຂ.ຸ ໒໕/໕໒໑/໔໒໓.

(ຂ້ໍປະຕິບັຕຕາມອຕັ ຖງັ ຄິກະມຄັ ຄະ ອາດຈະແຈກແຍກອອກໄປເປນັ ລາຍລະອຽດ ໄດູ້ຢ່າງ
ຫວງຫາຍ ດ້ວູ ຍພຣະພດຸ ທະພາສິຕ ທຕີ່ ຣັດແກ່ພຣະສາຣີບຕຸ ໃນບອ່ ນນ້ີ ກ່າວໄດ້ວູ ່າ ເປັນຄໍາ
ຂະຫຍາຍຄວາມ ຂອງອະຣຍິ ະມຄັ ຄະມີອງົ ຄ໌ແປດ ລວມກັນໄດູ້ເປັນຢາ່ ງດີ ຈ່ຶງໄດນູ້ າໍ ເອົາ
ຂຄໍ້ ວາມນ້ີ ມາໃສ່ໄວູ້ໃນໝວດນ້ີ).

ໝວດ ຊ. ວາ່ ດູວ້ ຍ ມຄັ ຄະ ກບັ ອາຫເຸ ນຍີ ຍະບຄຸ ຄນົ

ສກັ ແຕວ່ າ່ ດາໍ ເນນີ ຢໃ່ ນອຕັ ຖງັ ຄກິ ະມຄັ ຄະ
ກເໍ ປນັ ອາຫເຸ ນຍີ ຍະບຄຸ ຄນົ ແລວູ້

ພິກຂຸ ທ. ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸເປັນຜ່ປະກອບດ້ວູ ຍທັມ ໘ ປະການເຫ່ົາຼ ນແ້ີ ລ ຍ່ອມ
ເປັນອາຫຸເນຍີ ຍະບຄຸ ຄົນ ປາຫຸເນີຍຍະບຄຸ ຄົນ ທັກຂິເນີຍຍະບຸຄຄນົ ອນັ ຊະລີກະຣະ
ນຍີ ະບຄຸ ຄນົ ເປັນນາບນຸ ຍ໌ຂອງໂລກ ບມໍ່ ີນາບນຸ ຍ໌ອ່ືນຍ່ິງກວ່າ. ແປດປະການແນວໃດ
ໜໍ ? ແປດປະການ ຄືຼ ພິກຂຸໃນກໍລະນີນ້ີ :-

໑໔໘໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

໑. ເປນັ ຜມ່ ສີ ລີ ສັງລວມດວູ້ ຍການສັງລວມໃນປາຕໂິ ມກຂ໌ ເຖິງພູ້ອມດູ້ວຍ
ມາຣະຍາດ ແລະໂຄຈອຣ ມປີ ົກກະຕິເຫນັ ເປັນພັຍໃນໂທດທງັ ຫາຍ ເຖິງຈະມີ
ປະມານເລກັ ນອູ້ ຍ ສະມາທານສຶກສາໃນສກິ ຂາບົດທງັ ຫາຍຢ່.

໒. ຄົນເຂົາຖວາຍໂພຊະນະໃດໆ ແກ່ເຂົາ ເສົ້າໝອງ ຫືຼປະນີຕ ກໍຕາມ ເຂາົ ສນັ
ໂພຊະນະນນ້ັ ໆ ໂດຍເຄາົ ຣບົ ເອອ້ື ເຟອື້ ບໍ່ເດຼືອດຮ້ອູ ນກະວນົ ກະວາຍ.

໓. ເປນັ ຜລ່ ງັ ກຽດຕກ່ໍ າຢະທຸຈະຣຕິ ວະຈີທຈຸ ະຣຕິ ມະໂນທຈຸ ະຣຕິ ລັງກຽດຕກ່ໍ ານ
ເຖງິ ພູ້ອມດູ້ວຍອະກຸສລົ ທມັ ອັນເປັນບາບທັງຫາຍ.

໔. ເປນັ ຜຍ່ ນິ ດໃີ ນຄວາມສະງບົ ມີການຢຮ່ ວ່ ມກັນເປນັ ສຸຂ ບໍເ່ ຮດັ ໃຫພູ້ ິກຂຸເຫາ່ົຼ
ອື່ນໃຫູ້ຫວ່ັນກວົ .

໕. ເປນັ ຜ່ເປດີ ເຜຍີ ຄວາມໂອອູ້ ວດ ຄວາມຂໂີ້ ກງ ຄວາມພະຍສົ ຄວາມຄດົ ຂອງ
ເຂາົ ໃນພຣະສາສດາ ຫໃືຼ ນເພື່ອນສະພຣົມມະຈາຣີ ຜ່ເປັນວິນຍຊົນ ຕາມເປັນຈິງ
ພຣະສາສດາຫືຼເພ່ືອນສະພຣົມມະຈາຣີ ຜ່ວນິ ຍຊົນເຫ່ົາຼ ນັນ້ ຍ່ອມພະຍາຍາມເພ່ືອ
ກໍາຈັດໂທດເຫຼົ່ານັນ້ ຂອງເຂົາເສຍ.

໖. ເປັນຜມ່ ສິີ ກິ ຂາ ຕັ້ງຈິຕວ່າ “ພິກຂຸເຫົາ່ຼ ອນ່ື ຈະສກຶ ສາ ຫືຼບໍສ່ ຶກສາກໍຕາມໃຈ ເຮົາ
ຈະສຶກສາໃນບດົ ແຫງ່ ການສກຶ ສານ້ນັ ໆ” ດງ່ັ ນ.ີ້

໗. ເມື່ອເຂາົ ໄປກໄໍ ປກງົ ; ນ້ີຄືຼ ທາງກງົ ໃນກລໍ ະນນີ ນັ້ ຄືຼສມັ ມາທຕິ ຖິ ສມັ ມາ
ສງັ ກປັ ປະ ; ສມັ ມາວາຈາ ສມັ ມາກັມມນັ ຕະ ສມັ ມາອາຊວີ ະ ; ສມັ ມາວາຢາມະ ສມັ ມາ
ສະຕິ ສມັ ມາສະມາທິ.

໘. ເປນັ ຜມ່ ຄີ ວາມພຽນອນັ ປາຣບົ ແລວູ້ ຢ່ ວ່າ “ໜງັ ເອນັ ກະດກ ຈົ່ງເຫຼອື ຢ່ ຊີ້ນ
ແລະເລອືຼ ດ ໃນສະຣີຣະຈົງ່ ເຫືອຼ ດແຫງ່ ໄປ ກຕໍ າມທ້ອູ ນ ປະໂຍຊນ໌ອນັ ບຄຸ ຄນົ ຈະ
ຍອ່ ມລເຸ ຖງິ ໄດ້ດູ ູ້ວຍກໍາລງັ ດູ້ວຍຄວາມພຽນ ຄວາມບາກບນັ່ ຂອງບຣຸ ຸສ ຖາູ້ ຍງັ ບ່ບໍ ັນລຸ
ປະໂຍຊນ໌ນັ້ນແລ້ວູ ຈະຢດຸ ຄວາມພຽນເສຍເປນັ ບ່ມໍ ີ” ດ່ັງນີ.້

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂ້ຄໍ ວາມສະຫຸຼບເລອື່ ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໘໓

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸປະກອບດວູ້ ຍທັມ ໘ ປະການ ເຫຼ່ົານ້ີແລ ຍອ່ ມເປນັ ອາຫຸເນຍີ ຍະ
ບຸຄຄົນ ປາຫຸເນີຍຍະບຸຄຄນົ ທັກຂເິ ນີຍຍະບຄຸ ຄນົ ອນັ ຊະລກີ ະຣະນຍີ ະບຸຄຄົນ ເປັນ
ນາບຸນຍ໌ຂອງໂລກ ບໍ່ມີນາບຸນຍ໌ອນ່ື ຍງ່ິ ກວ່າ.

- ອຕັ ຖກ. ອງັ . ໒໓/໑໙໓/໑໐໓.

ອງົ ຄແ໌ ຫງ່ ມຄັ ຄ໌ ທເ່ີ ປນັ ເສຂະຂອງເສຂະບຄຸ ຄນົ

“ຂາູ້ ແຕ່ພຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ມຄີ ໍາກາ່ ວກັນຢວ່ ່າ ‘ເສຂະ (ບຄຸ ຄົນ) ເສຂະ (ບຄຸ ຄົນ)’ ດງັ່ ນີ້ ;
ບຸຄຄນົ ເປນັ ເສຂະ ດູ້ວຍເຫຕມີປະມານທໃ່ໍ ດໜໍ ຂູ້ານູອ້ ຍ ?”

ພກິ ຂຸ ທ. ! ບຸຄຄົນໃນກລໍ ະນີນີ້ :-

ເປນັ ຜ່ປະກອບດ້ວູ ຍ ສມັ ມາທຕິ ຖິ ອນັ ເປນັ ເສຂະ
ເປັນຜ່ປະກອບດວູ້ ຍ
ເປັນຜ່ປະກອບດ້ວູ ຍ ສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ ອນັ ເປນັ ເສຂະ
ເປັນຜ່ປະກອບດູວ້ ຍ
ເປນັ ຜ່ປະກອບດວູ້ ຍ ສມັ ມາວາຈາ ອນັ ເປນັ ເສຂະ
ເປັນຜ່ປະກອບດວູ້ ຍ
ເປັນຜ່ປະກອບດູວ້ ຍ ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ອນັ ເປນັ ເສຂະ
ເປັນຜ່ປະກອບດູ້ວຍ
ສມັ ມາອາຊວີ ະ ອນັ ເປນັ ເສຂະ

ສມັ ມາວາຢາມະ ອນັ ເປນັ ເສຂະ

ສມັ ມາສະຕິ ອນັ ເປນັ ເສຂະ

ສມັ ມາສະມາທິ ອນັ ເປນັ ເສຂະ

ພິກຂຸ ທ. ! ດ້ວູ ຍເຫຕມປີ ະມານທ່ໍນີ້ແລ ບຸຄຄນົ ຊວຼື່ ່າເປັນເສຂະ.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໑໘/໕໑.

(ຜ່ສກຶ ສາຈ່ົງຄໍານວນເບງ່ິ ເອງ ໂດຍປະຕິປັກຂະນັຍຍະວ່າ ຈະຕ້ອູ ງມີອງົ ຄ໌ແຫງ່ ມັຄຄ໌ ທ່ເີ ປນັ
ອະເສຂະ ທ່ີເປັນອົງຄ໌ມັຄຄະຂອງພຣະອໍຣະຫນັ ຕ໌).

໑໔໘໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ປະໂຍຊນອ໌ ນັ ສງສດຸ ຂອງສມັ ມັຕຕະສບິ

ຖະປະຕິ ! ເຮາົ ບັນຍຕັ ບຸຄຄົນ ຜ່ປະກອບດູ້ວຍທມັ ໑໐ ປະການວາ່ ເປນັ ຜ່ ມກີ ສຸ ລົ
ສມົ ບນ ມກີ ສຸ ົລຢາ່ ງຍງິ່ ເປນັ ສະມະນະຜບ່ ນັ ລເຸ ຖງິ ການບນັ ລອຸ ນັ ອດຸ ມົ ອນັ ໃຜໆລບົ ສູ້
ໃຫເູ້ ສຍໄຊບໄໍ່ ດູ້. ສບິ ປະການນັ້ນ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ທີ່ບຄຸ ຄົນປະກອບພູ້ອມແລວູ້ ເຮົາ
ບນັ ຍຕັ ວ່າ ເຂົາເປນັ ຜ່ມກີ ສຸ ົລສມົ ບນ ມີກສຸ ົລຢ່າງຍ່ິງ ເປັນສະມະນະຜ່ບນັ ລເຸ ຖງິ ການ
ບັນລຸອນັ ອດຸ ມົ ອນັ ໃຜໆລົບສູ້ໃຫູ້ເສຍໄຊບໍ່ໄດູ້ ? ຖະປະຕິ ! ພິກຂຸໃນກໍລະນນີ ້ີ :-

ເປນັ ຜ່ປະກອບດູ້ວຍສມັ ມາທຕິ ຖິ ອັນເປນັ ອະເສຂະ
ເປັນຜ່ປະກອບດວູ້ ຍສັມມາສັງກປັ ປະ ອນັ ເປັນອະເສຂະ
ເປັນຜ່ປະກອບດູ້ວຍສມັ ມາວາຈາ ອັນເປນັ ອະເສຂະ
ເປັນຜ່ປະກອບດວູ້ ຍສມັ ມາກມັ ມັນຕະ ອັນເປັນອະເສຂະ
ເປນັ ຜ່ປະກອບດູ້ວຍສມັ ມາອາຊີວະ ອນັ ເປັນອະເສຂະ
ເປັນຜ່ປະກອບດ້ວູ ຍສັມມາວາຢາມະ ອັນເປັນອະເສຂະ
ເປັນຜ່ປະກອບດວູ້ ຍສັມມາສະຕິ ອນັ ເປນັ ອະເສຂະ
ເປນັ ຜ່ປະກອບດູ້ວຍສມັ ມາສະມາທິ ອັນເປັນອະເສຂະ.

ຖະປະຕິ ! ບຸຄຄົນຜ່ປະກອບດູ້ວຍທັມ ໑໐ ປະການວາ່ ເຫ່ົຼານ້ແີ ລ ເຮາົ ບັນຍັຕວ່າ
ເປນັ ຜ່ມີກສຸ ົລສມົ ບນ ມີກຸສົລຢ່າງຍງິ່ ເປນັ ສະມະນະ ຜ່ບັນລເຸ ຖງິ ການບັນລຸອັນອດຸ ົມ
ອັນໃຜໆ ລບົ ສູ້ໃຫູ້ເສຍໄຊບໄ່ໍ ດ້.ູ

- ມ. ມ. ໑໓/໓໔໖, ໓໕໑/໓໖໑, ໓໖໖.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂ້ໍຄວາມສະຫບຼຸ ເລອື່ ງມັຄຄ໌ ໑໔໘໕

ໝວດ ຍ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ມຄັ ຄະ ກບັ ພຣະພດຸ ທະອງົ

ອະຣຍິ ະອຕັ ຖງັ ຄກິ ະມຄັ ຄະ ຄມືຼ ຊັ ຊມິ າປະຕປິ ະທາທ່ີຕຣສັ ຮູ້ເອງ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ມຊັ ຊມິ າປະຕປິ ະທາ (ຂປໍ້ ະຕບິ ຕັ ເປນັ ທາງສາຍກາງ) ທບີ່ ເ່ໍ ຄ່ັງໄປຫາທີ່ສດຸ
ໂຕງ່ ສອງຢາ່ ງນນ້ັ ເປັນຂໍ້ປະຕບິ ຕັ ທຕ່ີ ະຖາຄົຕ ໄດູ້ຕຣັສຮູ້ສະເພາະແລູ້ວ ເປນັ ຂ້ໍ
ປະຕິບຕັ ເຮັດໃຫ້ເູ ກດີ ຈກັ ຂຸ ເປັນຂ້ໍປະຕິບຕັ ເຮັດໃຫູ້ເກີດຍານ ເປັນໄປເພອື່ ຄວາມ
ສະງົບ ເພອື່ ຄວາມຮູ້ອັນຍ່ິງ ເພ່ືອຄວາມຕຣສັ ຮູ້ພູ້ອມ ເພື່ອນິບພານ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ມັຊຊິມາປະຕປິ ະທາ (ຂ້ໍປະຕບິ ັຕເປນັ ທາງສາຍກາງ) ທ່ບີ ເໍ່ ຄ່ັງໄປຫາທີ່ສຸດ
ໂຕງ່ ສອງຢ່າງນັນ້ ເປັນແນວໃດໜໍ ?

ພິກຂຸ ທ. ! ຂໍ້ປະຕິບຕັ ເປັນທາງສາຍກາງນ້ັນ ຄຼື ຂປໍ້ ະຕບິ ຕັ ອນັ ເປນັ ຫນົ ທາງອນັ
ປະເສດີ ປະກອບດວູ້ ຍອງົ ຄແ໌ ປດປະການນເ້ີ ອງ. ແປດປະການ ຄອຼື ນັ ໃດໜໍ ? ຄວາມ
ຄວາມເຫັນທີຖ່ ຼືກຕູ້ອງ ຄວາມດໍາຣິທ່ຖີ ກືຼ ຕູ້ອງ ການເວ້ົາຈາທຖີ່ ືຼກຕູອ້ ງ ການເຮດັ ການ
ງານທີຖ່ ືຼກຕ້ອູ ງ ການດໍາຣງົ ຊີບທີ່ຖຼກື ຕ້ອູ ງ ຄວາມພາກພຽນທ່ີຖຼືກຕູ້ອງ ຄວາມລະນຶກ
ທ່ີຖືຼກຕອູ້ ງ ຄວາມຕ້ັງໃຈໝັນ້ ທ່ີຖືຼກຕູອ້ ງ.

ພິກຂຸ ທ. ! ນີແ້ ລຄຂືຼ ປ້ໍ ະຕບິ ຕັ ເປນັ ທາງສາຍກາງ ທຕີ່ ະຖາຄົຕໄດຕູ້ ຣສັ ຮສູ້ ະເພາະ
ແລວູ້ ເປນັ ຂ້ໍປະຕບິ ັຕ ເຮດັ ໃຫເູ້ ກດີ ຈກັ ຂຸ ເຮດັ ໃຫເູ້ ກດີ ຍານ ເປນັ ໄປເພອ່ື ຄວາມສະງບົ
ເພ່ອື ຄວາມຮອູ້ ນັ ຍງ່ິ ເພອື່ ຄວາມຕຣສັ ຮພູ້ ອູ້ ມ ເພື່ອ ນບິ ພານ.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໕໒໘/໑໖໖໔.

໑໔໘໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ຊົງເນນ້ັຼ ໜກັ ເລ່ືອງການທາໍ ລາຍອະຫງັ ກາຣະມະມັງກາຣະ

ສາຣບີ ຸຕ ! ເຮາົ ຈະສະແດງທັມໂດຍຫຍໍ້ກໍໄດູ້ ເຮາົ ຈະສະແດງທັມໂດຍພິສະດານກໍ
ໄດູ້ ເຮົາຈະສະແດງທມັ ທງັ ໂດຍຫຍໍ້ ແລະໂດຍພສິ ະດານກໄໍ ດູ້ ແຕວ່ ່າຜ່ຮູ້ທວ່ົ ເຖງິ ທມັ
ຫາຍາກ.

“ຂູ້າແຕພ່ ຣະອົງຜ່ມພີ ຣະພາຄ ! ເຖິງເວລາແລູ້ວ ຂູ້າແຕພ່ ຣະສຄຸ ົຕ ! ເຖິງເວລາແລູວ້ ທພ່ີ ຣະ
ຜມ່ ີພຣະພາຄ ຈະຄວນສະແດງທມັ ໂດຍຫຍ້ໍແດ່ ຈະຄວນສະແດງທມັ ໂດຍພິສະດານແດ່ ຈະ
ຄວນສະແດງທັມທັງໂດຍຫຍໍ້ ແລະໂດຍພສິ ະດານແດ່ ຮູທ້ ົວ່ ເຖິງທັມຈກັ ມີ”.

ສາຣບີ ຕຸ ! ຖາູ້ ເຊນັ່ ນັ້ນ ໃນເລ່ືອງນ້ີ ເຈ້າົ ຈ່ງົ ເຮັດການສກຶ ສາດງ່ັ ນ້ວີ າ່ “(ທັມທີເ່ ຮາົ
ສະແດງນ້ນັ ຈະມດີ ັ່ງນີ້ວາ່ :-) ອະຫງັ ກາຣະມະມງັ ກາຣະມານານຸສັຍທັງຫາຍ ຕູ້ອງບ່ໍມີ
ໃນກາຍອນັ ປະກອບຢດ່ ວູ້ ຍວິນຍານນີ້ (ນ້ີຢ່າງໜຶ່ງ) ; ອະຫັງກາຣະມະມງັ ກາຣະມານາ
ນສຸ ຍັ ທງັ ຫາຍ ຕອູ້ ງບ່ມໍ ໃີ ນນມິ ິຕທງັ ຫາຍທັງປວງໃນພາຍນອກ (ນີຢ້ ່າງໜ່ຶງ) ; ເຮົາຈັກ
ເຂາົ້ ເຖງິ ແລ້ວູ ແລຢ່ ຊຶ່ງເຈໂຕວມິ ຕຸ ຕິປັນຍາວິມຸຕຕິ ອນັ ເຂ້າົ ເຖງິ ແລວູ້ ແລຢ່ ແລວູ້
ອະຫັງກາຣະມະມງັ ກາຣະມານານສຸ ຍັ ທັງຫາຍ ຍ່ອມບ່ໍມດີ ັງ່ ນ້ີ (ນອີ້ ີກຢາ່ ງໜ່ຶງ)”.

ສາຣບີ ຸຕ ! ເມອ່ື ໃດ ອະຫັງກາຣະມະມງັ ກາຣະມານານສຸ ຍັ ຂອງພກິ ຂບຸ ມ່ໍ ໃີ ນກາຍ
ອນັ ປະກອບດວູ້ ຍວນິ ຍານນກີ້ ດໍ ,ີ ອະຫງັ ກາກາຣະມະມງັ ກາຣະມານານສຸ ຍັ ຂອງ
ພກິ ຂຸ ບມໍ່ ໃີ ນນມິ ຕິ ທງັ ຫາຍທງັ ປວງໃນພາຍນອກກດໍ ,ີ ພິກຂເຸ ຂາົ້ ເຖງິ ແລວູ້ ແລຢ່ ຊງ່ຶ
ເຈໂຕວມິ ຕຸ ຕປິ ນັ ຍາວມິ ຕຸ ຕິ ອນັ ເຂາົ້ ເຖງິ ແລວູ້ ແລຢ່ ແລວູ້ ອະຫງັ ກາກາຣະມະມງັ
ກາຣະມານານສຸ ຍັ ຍອ່ ມບມໍ່ ີ ກດໍ ີ ; ສາຣີບຕຸ ! ເມອື່ ນນັ້ ພກິ ຂນຸ ີ້ ເຮາົ ກາ່ ວວາ່ ໄດູ້
ຕດັ ຂາດແລວູ້ ຊຶ່ງຕນັ ຫາ ຮຖື້ ອນແລວູ້ ຊ່ຶງສນັ ໂຍຊນ໌ ເຮດັ ທສ່ີ ດຸ ແຫງ່ ທກຸ ຂໄ໌ ດເູ້ ພາະຮູ້
ຊຶ່ງມານະໂດຍຖກຼື ຕອູ້ ງ.

- ຕກິ . ອງັ . ໒໐/໑໗໐/໔໗໒.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂຄ້ໍ ວາມສະຫຸບຼ ເລອ່ື ງມັຄຄ໌ ໑໔໘໗

(ຕຣັດວ່າ ຊງົ ສະແດງທມັ ໂດຍ ໓ ລັກສະນະ ຄືຼ ຫຍ້ໍ ພສິ ະດານ ທັງຫຍ້ໍ ແລະພິສະດານ ແລວູ້
ກຊໍ ງົ ສະແດງລັກສະນະແຫ່ງການປະຕິບຕັ ໄວູ້ ໓ ລັກສະນະ ຄືຼ ເຮັດໃຫູ້ບມ່ໍ ີອະຫັງກາຣະມະມງັ
ກາຣະ ໃນກາຍນີ້ ; ບມ່ໍ ີອະຫງັ ກາຣະມະມັງກາຣະ ໃນນິມິຕພາຍນອກທັງປວງ ; ແລະການເຂົ້າຢ່
ໃນເຈໂຕວມິ ຕຸ ຕິປນັ ຍາວມິ ຕຸ ຕິ ທບ່ີ ມໍ່ ອີ ະຫັງກາຣະມະມັງກາຣະ. ນ້ີພໍຈະເຫນັ ໄດູ້ວ່າ ໂດຍຫຍ້ກໍ ໍຄືຼ
ບໃ່ໍ ຫ້ມູ ີອະຫັງກາຣະມະມັງກາຣະ ໃນກາຍນ,ີ້ ໂດຍພິສະດານກຄໍ ືຼ ບໍ່ມີອະຫັງກາຣະມະມັງກາຣະ
ໃນນິມິຕພາຍນອກທ່ົວໄປ, ທ່ທີ ັງໂດຍຫຍ້ໍ ແລະພິສະດານກຄໍ ືຼ ເຂາ້ົ ຢ່ໃນວມິ ຕຸ ຕິທີ່ບໍມ່ ີອະຫັງ
ກາຣະມະມັງກາຣະ. ລວມຄວາມວາ່ ຈະໂດຍຫຍໍ້ ຫພືຼ ສິ ະດານ ຫທຼື ງັ ໂດຍຫຍ້ໍ ແລະພສິ ະດານ ກໍ
ມງຸ່ ໄປສຄ່ ວາມ ບມ່ໍ ແີ ຫງ່ ອະຫງັ ກາຣະມະມງັ ກາຣະ ດວູ້ ຍກນັ ທງັ ໝົດ. ນພີ້ ໍທ່ຈີ ະຖເຼື ປັນຫັກໄດວູ້ ່າ
ຂ້ປໍ ະຕບິ ຕັ ແນວໃດ ແລະທໃໍ່ ດ ລະດບັ ໃດ ກລໍ ວູ້ ນແຕມ່ ງຸ່ ໝາຍທາໍ ລາຍ ອະຫງັ ກາຣະມະມງັ ກາຣະ
ມານານສຸ ຍັ (ຄວາມສາໍ ຄັນວາ່ ໂຕກຂອງກ) ດວູ້ ຍກນັ ທງັ ໝດົ . ໃນບອ່ ນນຖີ້ ວືຼ າ່ ອັຕຖງັ ຄກິ ະມັຄຄະ
ຈະໃນລະດບັ ໃດກໍຕາມ ລ້ວູ ນແຕ່ມຸ່ງໝາຍທາໍ ລາຍເສຍ ຊຶ່ງອະຫງັ ກາຣະມະມງັ ກາຣະເປນັ ຫັກສໍາ
ຄນັ ຈ່ງຶ ນາໍ ເອາົ ຂຄໍ້ ວາມນມີ້ າໃສ່ໄວໃູ້ ນໝວດນ)້ີ .

ອະຣຍິ ະມຄັ ຄະລວມຢ່ໃນພຣມົ ມະຈັນຣຍ໌ທຊ່ີ ງົ ຝາກໄວກູ້ ບັ ພວກເຮາົ

(ໂພທປິ ກັ ຄຢິ ະທມັ ໓໗)

ພິກຂຸ ທ. ! ທັມເຫົຼ່າໃດທີເ່ ຮາົ ສະແດງແລູ້ວ ດ້ວູ ຍປນັ ຍາອນັ ຍ່ິງ ; ທມັ ເຫຼົ່ານ້ນັ ພວກ
ເຈົາ້ ຈົງ່ ຮຽນເອາົ ໃຫູ້ດີ ຈົ່ງເສບໃຫູ້ທົ່ວ ຈ່ົງຈະເຣນີ ເຮດັ ໃຫູ້ຫາຍ ໂດຍອາການທ່ີພຣົມ
ມະຈນັ ຣຍ໌ (ຄຼສື າສນາ) ນຈີ້ ະໝ້ນັ ຄົງ ຕັ້ງຢ່ໄດູ້ຕະຫອດກາລະນານ. ຂ້ນໍ ັນ້ ຈັກເປນັ ໄປ
ເພ່ືອປະໂຍຊນ໌ ເກືອ້ ກນແກມ່ ະຫາຊນົ ເພ່ືອຄວາມສຸຂແກມ່ ະຫາຊົນ ເພອ່ື ອະນຸເຄາະ
ໂລກ. ເພ່ອື ປະໂຍຊນ໌ ເພອ່ື ຄວາມເກອື້ ກນ ເພອື່ ຄວາມສຸຂ ແກເ່ ທວະດາ ແລະ
ມະນຸສສທ໌ ງັ ຫາຍ .

໑໔໘໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ທມັ ເຫຼົ່າໃດໜໍ ທ່ີເຮາົ ສະແດງແລວູ້ ດູ້ວຍປນັ ຍາອັນຍ່ງິ ຊ່ຶງພວກເຈົ້າ
ຄວນຮຽນເອົາໃຫ້ດູ ີ .... ໆລໆ .... ເພ່ືອຄວາມສຸຂແກ່ເທວະດາ ແລະ ມະນຸສສ໌
ທງັ ຫາຍ ? ທມັ ເຫຼາົ່ ນນັ້ ຄຼື ສະຕປິ ຕັ ຖານສ່ີ ສມັ ມປັ ປະທານສີ່ ອດິ ທບິ າດສີ່ ອນິ ຊຫີ າູ້
ພະລະຫາູ້ ໂພຊຊງົ ຄເ໌ ຈດັ ອະຣຍິ ະມຄັ ຄມ໌ ອີ ງົ ຄແ໌ ປດ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເຫົາ່ຼ ນ້ີແລ ຄທຼື ັມທີເ່ ຮາົ ສະແດງແລ້ວູ ດູ້ວຍປັນຍາອນັ ຍິ່ງ ອັນພວກເຈ້ົາ
ຈງ່ົ ຮຽນເອົາໃຫ້ດູ ີ ຈ່ົງເສບໃຫູ້ທວ່ົ ຈ່ງົ ຈະເຣນີ ເຮດັ ໃຫຫູ້ າຍ ໂດຍອາການທ່ີພຣມົ ມະ
ຈນັ ຣຍ໌ (ສາສນາ) ນ້ີຈະໝັນ້ ຄງົ ຕັ້ງຢໄ່ ດູ້ຕະຫອດກາລະນານ ; ແລະຂນໍ້ ້ັນ ຈກັ ເປນັ ໄປ
ເພອື່ ປະໂຍຊນ໌ເກ້ອື ກນແກມ່ ະຫາຊນົ ເພື່ອຄວາມສຸຂແກມ່ ະຫາຊົນ ເພື່ອອະນຸເຄາະ
ໂລກ ເພອື່ ປະໂຍຊນ໌ ເພ່ອື ຄວາມເກື້ອກນ ເພ່ືອຄວາມສຸຂແກເ່ ທວະດາ ແລະ ມະນຸສສ໌
ທັງຫາຍ.

- ມຫາ. ທ.ີ ໑໐/໑໔໐/໑໐໗.

ອຕັ ຖງັ ຄກິ ະມັຄຄະໃນຖານະກລັ ລະຢານະວັຕທຊ່ີ ົງຝາກໄວູ້

ອານົນທ໌ ! ກໍ ກລັ ລະຢານະວຕັ ອນັ ເຮາົ ຕງ້ັ ໄວໃູ້ ນກາລນີ້ ນເີ້ ປນັ ໄປເພອື່ ຄວາມ
ເບອື່ ໜ່າຍໂດຍສວ່ ນດຽວ ເພອ່ື ຄາຍກາໍ ໜດັ ເພອື່ ດບັ ເພອ່ື ຄວາມສະງບົ ລະງບັ ເພອ່ື
ຮຍູ້ ງິ່ ເພອ່ື ຮພູ້ ອູ້ ມ ເພອ່ື ນິບພານ. ອານົນທ໌ ! ກັລລະຍານະວັຕນີ້ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ນ້ີ
ຄືຼ ອະຣຍິ ະອຕັ ຖງັ ຄິກະມຄັ ຄະ, ກາ່ ວຄືຼ ສັມມາທິຕຖິ ສມັ ມາສັງກປັ ປະ ; ສມັ ມາວາຈາ
ສັມມາກັມມນັ ຕະ ສມັ ມາອາຊີວະ ; ສມັ ມາວາຢາມະ ສມັ ມາສະຕິ ສມັ ມາສະມາທິ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນຂຄໍ້ ວາມສະຫຸຼບເລອື່ ງມຄັ ຄ໌ ໑໔໘໙

ອານົນທ໌ ! ກ່ຽວກັບກັລລະຍານະວຕັ ນ້ັນ ເຮາົ ຂກໍ າ່ ວກບັ ເຈົ້າ ໂດຍປະການທ່ີເຈົາ້
ທັງຫາຍ ຈະພາກັນປະພຶຕຕາມກລັ ລະຢານະວຕັ ທ່ີເຮົາຕ້ັງໄວູ້ແລູວ້ ນີ້ : ເຈາ້ົ ທງັ ຫາຍ
ຢາ່ ເປນັ ບຣຸ ສຸ ພວກສດຸ ທາູ້ ຍຂອງເຮາົ ເລຍີ . ອານນົ ທ໌ ! ຄວາມຂາດສນແຫງ່ ກລັ ລະ
ຍານະວຕັ ນີ້ ມໃີ ນຍກຸ ແຫງ່ ບຣຸ ສຸ ໃດ ; ບຸຣສຸ ນນັ້ ຊ່ວື າ່ ບຣຸ ສຸ ຄນົ ສດຸ ທາູ້ ຍແຫງ່ ບຣຸ ສຸ
ທງັ ຫາຍ. ອານົນທ໌ ! ກຽ່ ວກັບກັລລະຢານະວັຕນ້ັນ ເຮາົ ຂໍກາ່ ວ (ຢາ້ໍ ) ກບັ ເຈ້າົ ໂດຍ
ປະການທີ່ເຈາົ້ ທງັ ຫາຍ ຈະພາກັນປະພຶຕຕາມກັລລະຍານະວັຕ ທ່ເີ ຮົາຕ້ງັ ໄວູ້ແລວູ້ ນີ້ :
ເຈາ້ົ ທັງຫາຍ ຢ່າເປນັ ບຸຣສຸ ພວກສດຸ ທາູ້ ຍຂອງເຮາົ ເລຍີ .

- ມ. ມ. ໑໓/໔໒໗/໔໖໓.

(ກອ່ ນທ່ຈີ ະຕຣັດເລອ່ື ງນ້ີ ໄດູ້ຕຣັດເຖິງການທພ່ີ ຣະອງົ ໄດເູ້ ປນັ ຣາຊະຣືຼສໃີ ນກາລກອ່ ນ ກາ່ ວ
ສອນວຕັ ປະຕິບັຕ ທເີ່ ປນັ ໄປພຽງເພ່ອື ພຣມົ ມະໂລກ ບ່ເໍ ຖງິ ນິບພານ ກຍໍ ງັ ມີຜ່ພາກັນປະຕບິ ັຕ
ຕາມ. ສ່ວນກລັ ລະຍານະວຕັ ນ້ີ ເປັນໄປເພື່ອນບິ ພານ ຈຶງ່ ຄວນທຄ່ີ ົນທງັ ຫາຍ ຈະຕອູ້ ງປະຕິບຕັ
ຕາມ. ອກີ ຂໍ້ໜງ່ຶ ທ່ີພວກເຮົາ ຄວນຈະໃຫູ້ຄວາມສົນໃຈເປັນຢ່າງຍ່ງິ ນັນ້ ຄຼືຂໍ້ທ່ພີ ວກເຮົາ ຢ່າເປນັ
ພວກສຸດທ້າູ ຍ ແຫງ່ ການປະພຶຕກລັ ລະຍານະວັຕນີ້ ຕາມພຸດທະປະສົງ).

ທຸກຂະນິໂຣທະຄາມນິ ປີ ະຕປິ ະທາ ເປນັ ສງ່ິ ທຄີ່ ວນເຮດັ ໃຫູເ້ ກດີ ມີ

ພິກຂຸ ທ. ! ອະຣິຍະສັຈຈ໌ມສີ ີຢ່ າ່ ງເຫົຼາ່ ນີ້. ສຢີ່ າ່ ງເຫ່ົຼາໃດໜໍ ? ສີຢ່ າ່ ງຄຼື :- ທຸກຂະ
ອະຣິຢະສຈັ ຈ໌ ທຸກຂະສະມຸດະຢະອະຣຢິ ະສັຈຈ໌ ທກຸ ຂະນິໂຣດະອະຣຢິ ະສັຈຈ໌ ທຸກ
ຂະນໂິ ຣດະຄາມນິ ປີ ະຕປິ ະທາອະຣິຢະສັຈຈ໌. ພິກຂຸ ທ. ! ເຫ່ຼົານ້ີແລຄຼື ອະຣຍິ ະສັຈຈ໌ສ່ີ
ຢ່າງ.

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນບັນດາອະຣິຍະສຈັ ຈ໌ສຢ່ີ າ່ ງເຫາຼ່ົ ນີ,້ ອະຣຍິ ະສັຈຈ໌ ທ່ີໃຜໆ ຄວນຮອບ
ຮູ້ ມຢີ ,່ ອະຣຍິ ະສັຈຈ໌ ທໃີ່ ຜໆຄວນລະມີຢ,່ ອະຣິຍະສຈັ ຈ໌ທໃ່ີ ຜໆ ຄວນເຮັດໃຫູ້ແຈູງ້ ມີ
ຢ່, ອະຣິຍະສຈັ ຈ໌ທໃີ່ ຜໆ ຄວນເຮັດໃຫູເ້ ກີດມີ ມຢີ .່ ພກິ ຂຸ ທ. ! ອະຣິຍະສຈັ ຈ໌ທີໃ່ ຜໆ
ຄວນຮອບຮູ້ນັ້ນ ໄດແູ້ ກ່ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ຄຼື ທກຸ ຂ໌ ;

໑໔໙໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ທໃ່ີ ຜໆ ຄວນລະນ້ນັ ໄດແູ້ ກ່ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ຄຼື ເຫຕໃຫເູ້ ກດີ ຂນ້ຶ ແຫງ່
ທກຸ ຂ໌ ; ອະຣິຍະສັຈຈ໌ທໃ່ີ ຜໆ ຄວນເຮັດໃຫູ້ແຈູ້ງນນັ້ ໄດູ້ແກ່ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ຄຼື ຄວາມ
ດບັ ບເໍ່ ຫອຼື ຂອງທກຸ ຂ໌ ; ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ທໃ່ີ ຜໆ ຄວນເຮດັ ໃຫູ້ເກດີ ມີນນັ້ ໄດແູ້ ກ່ ອະຣຍິ ະ
ສຈັ ຈ໌ ຄຼື ທາງດາໍ ເນນີ ໃຫເູ້ ຖງິ ຄວາມດບັ ບເ່ໍ ຫອຼື ຂອງທກຸ ຂ໌.

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະສະນນັ້ ໃນກໍລະນນີ .້ີ ພວກເຈົາ້ ທັງຫາຍ ຈ່ງົ ຕງ້ັ ຄວາມພຽນ ເພອື່
ໃຫຮູ້ ຕູ້ າມທີ່ເປນັ ຈງິ ວ່າ “ທຸກຂ໌ ເປນັ ເຊນັ່ ນໆ້ີ ,” ດງັ່ ນ້ີ ; ວ່າ “ເຫຕໃຫເູ້ ກດີ ຂ້ຶນແຫງ່ ທກຸ ຂ໌
ເປນັ ເຊນັ່ ນໆີ້ ”, ດັງ່ ນ້ີ ; ວາ່ “ຄວາມດບັ ບເໍ່ ຫອືຼ ຂອງທກຸ ຂ໌ ເປນັ ເຊນ່ັ ນໆ້ີ ”, ດັງ່ ນີ້ ວາ່
“ທາງດາໍ ເນນີ ໃຫເູ້ ຖງິ ຄວາມດບັ ບໍເ່ ຫອຼື ຂອງທກຸ ຂ໌ ເປນັ ເຊນ່ັ ນໆີ້ ” ; ດ່ງັ ນີ້ເທີ້ນ.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໕໔໖/໑໗໐໙.

ນດິ ເທສ ໒໒

ວາ່ ດວູ້ ຍ ຂຄໍ້ ວາມສະຫບຸຼ ເລອ່ື ງມຄັ ຄະ

ຈບົ

ພາກ ໔

ວາ່ ດວູ້ ຍມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ ຄວາມຈງິ ອນັ ປະເສດີ ຄມຼື ຄັ ຄະ

ຈົບ

໑໔໙໑

ຄາໍ ຊຊີ້ ວນວງິ ວອນ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໂຢຄະກມັ ອນັ ເຈາົ້ ຕອູ້ ງປະພຕຶ ເພອື່ ໃຫຮູ້ ວູ້ າ່
“ນ້ທີ ກຸ ຂ໌ ນເີ້ ຫຕໃຫເູ້ ກດີ ຂນຶ້ ແຫງ່ ທກຸ ຂ໌ ນຄີ້ ວາມດບັ ບໍເ່ ຫອືຼ ແຫງ່ ທກຸ ຂ໌

ນທ້ີ າງໃຫເູ້ ຖງິ ຄວາມດບັ ບເ່ໍ ຫອຼື ແຫງ່ ທກຸ ຂ໌.”

ເທສິຕັງ ໂວ ມະຢາ ນິບພານງັ ເທສິໂຕ ນິບພານະຄາມິມັຄໂຄ

ນບິ ພານ ເຮາົ ໄດສູ້ ະແດງແລວູ້ ,
ທາງໃຫເູ້ ຖງິ ນບິ ພານ ເຮາົ ກໄໍ ດສູ້ ະແດງແລວູ້ ແກເ່ ຈົາ້ ທງັ ຫາຍ.

ກຈິ ຈໃ໌ ດ ທສີ່ າສດາຜເ່ ອນັ ດ ສະແຫວງຫາປະໂຍຊນເ໌ ກອື້ ກນ
ອາໄສຄວາມເອນັ ດແລວູ້ ຈະຕອູ້ ງເຮດັ ແກສ່ າວກົ ທງັ ຫາຍ,

ກຈິ ຈນ໌ ນ້ັ ເຮາົ ໄດເູ້ ຮດັ ແລວູ້ ແກພ່ ວກເຈາ້ົ .

ນນັ້ ເຫງາ້ົ ໄມູ້ ; ນນັ້ ເຮອຼື ນຫວາ່ ງ.
ພວກເຈາົ້ ຈງົ່ ພຽນເຜາົ ກເິ ລສ, ຢາ່ ໄດປູ້ ະມາດ,
ຢາ່ ເປນັ ຜທ່ ຕ່ີ ອູ້ ງຮອູ້ ນໃຈ ໃນພາຍຫງັ ເລຍີ .

ອະຢງັ ໂວ ອມັ ຫາກັງ ອະນຸສາສນີ

ນແີ້ ຫະ ວາຈາເຄອື່ ງກາ່ ວພາ່ໍ ສອນຂອງເຮາົ ແກເ່ ຈາົ້ ທງັ ຫາຍ.

(ມຫາວາຣ. ສງັ . - ສະລາ. ສງັ .)

໑໔໙໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

໑໔໙໓

ພາກສະຫບຸຼ

ວາ່ ດວູ້ ຍ

ຂຄ້ໍ ວາມສະຫບຼຸ ທູ້າຍ ກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣິຍະສຈັ ຈ໌

໑໔໙໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ພາກສະຫບຸຼ

ມເີ ລອ່ື ງ ໒໓ ຫວົ ຂໍ້ :-

໑. ຄວາມຮູ້ທເ່ີ ຮດັ ໃຫດູ້ ັບສນ້ິ ອາສະວະ
໒. ໂອກາດແຫ່ງໂຢຄະກັມໃນການເຫນັ ອະຣຍິ ະສັຈຈ໌ ບັດນເ້ີ ຖິງພອູ້ ມແລູ້ວ
໓. ການຮຽນປະຣິຍັຕ ບແ່ໍ ມ່ນການຮູ້ອະຣິຍະສຈັ ຈ໌
໔. ເຫັນພຣະຣຕັ ຕະນະໄຕຼແທູ້ຈງິ ກໍຕໍ່ເມືອ່ ເຫນັ ອະຣິຍະສັຈຈ໌ ແລະຫຸດຼ ພົນ້ ຈາກອາສະວະແລວູ້
໕. ປະຕບິ ຕັ ເພອື່ ຮູ້ອະຣຍິ ະສັຈຈ໌ ຕູ້ອງເປັນທັມມາທປິ ະໄຕຍ໌
໖. ການແທງຕະຫອດອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ເປັນວຽກລະອຽດອອ່ ນຍ່ງິ ກວ່າການແທງຕະຫອດຂນົ ກວາງ
໗. ປະຕິບັຕອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ບມ່ໍ ທີ າງທຈີ່ ະຂດັ ຕ່ຫໍ ັກກາລາມະສຕ
໘. ບຣໍ ິສດັ ທກີ່ ຽ່ ວກບັ ອະຣຍິ ະສັຈຈ໌
໙. ເມອື່ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ສ່ີ ຖືຼກແຍກອອກເປັນສອງສ່ວນ
໑໐. ຫກັ ວິທກີ ານສຶກສາອະຣຍິ ະສັຈຈ໌ສ່ີ ໃຊູ້ໄດູ້ກບັ ຫັກທົ່ວໄປ
໑໑. ອະຣິຍະສຈັ ຈ໌ສ່ີ ເປັນທ່ຕີ ງ້ັ ແຫງ່ ການສະແດງໂຕຂອງປັນຍິນຊີ
໑໒. ອະຣິຍະສັຈຈ໌ສີ່ ເປັນວຕັ ຖຸແຫ່ງກຈິ ຈ໌ຂອງປນັ ຍິນຊີ
໑໓. ເບນັ ຈະພດິ ພອນທຊ່ີ ງົ ລະບຸໄວູ້ສາໍ ລບັ ພິກຂຸ
໑໔. ການເຮັດໃຫບູ້ ຸຄຄົນຮູ້ອະຣຍິ ະສັຈຈ໌ ຈດັ ເປັນອະນສຸ າສະນີປາຕຫິ າຣຍ໌
໑໕. ອະຣິຍະສັຈຈ໌ ຊົງບນັ ຍັຕໄວູ້ໃນກາຍ ທີ່ຍງັ ມີສນັ ຍາ ແລະ ໃຈ
໑໖. ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ຊງົ ບັນຍຕັ ສາໍ ລບັ ສັຕທອ່ີ າດມີເວທະນາ
໑໗. ເວທະນາໂດຍປັຈຈຍັ ສ່ີສິບເອັດຊະນິດ
໑໘. ຜ່ຮູ້ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ບໍຈ່ ໍາເປນັ ຕູອ້ ງແຕກສານອະພທິ ັມ ແລະ ລວຍລາບ
໑໙. ຈງ່ົ ເຮດັ ເຫຕທງັ ພາຍໃນ ແລະ ພາຍນອກ
໒໐. ອັຕຖັງຄກິ ະມັຄຄະ ໃນຖານະເພັດພອຍເມັດໜ່ຶງ ແຫ່ງພຣະສາສນາ
໒໑. ພຣະຄຸນຂອງຜ່ທເີ່ ຮດັ ໃຫູ້ຮູ້ແຈງູ້ ອະຣິຍະສຈັ ຈ໌ສ່ີ
໒໒. ປະມວນປນັ ຫາອັນຈະຄວນຕອບ ກ່ຽວກບັ ທັມທງັ ປວງ
໒໓. ການຈບົ ກຈິ ຈ໌ແຫງ່ ອະຣິຍະສຈັ ຈ໌ ກໍານດົ ດູວ້ ຍຄວາມສົມບນແຫງ່ ຊານສາມ

ພາກສະຫບຸຼ - ເລອື່ ງສະຫບຼຸ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໔໙໕

ອະຣຍິ ະສັຈຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພາກສະຫຸບຼ

ວາ່ ດວູ້ ຍ

ຂໍ້ຄວາມສະຫຼບຸ ທາູ້ ຍ ກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣິຢະສຈັ ຈະ

(ມີ ໒໓ ຫົວຂ)້ໍ

ຄວາມຮທູ້ ເີ່ ຮດັ ໃຫູ້ດບັ ສນິ້ ອາສະວະ

ພິກຂຸ ທ. ! ເຮາົ ກາ່ ວຄວາມດັບສິ້ນອາສະວະ ວ່າມໄີ ດູ້ສໍາລັບບຸຄຄົນຜ່ຮຢູ້ ເ່ ຫນັ ຢ່
(ຊານະໂຕ ປັສສະໂຕ), ບ່ແໍ ມນ່ ສາໍ ລບັ ຜ່ບຮ່ໍ ູ້ຢ່ບໍ່ເຫນັ ຢ່.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຮູຢ້ ເ່ ຫັນຢ່ ຊຶ່ງອັນໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ຄວາມດບັ ສນ້ິ ອາສະວະ ຍອ່ ມມີ
ແກຜ່ ຮ່ ຢູ້ ເ່ ຫນັ ຢ່ ວ່າ “ນີ້ທຸກຂ໌ ນທີ້ ຸກຂະສະມທຸ ັຍ ນີ້ທຸກຂະນິໂຣດ ນີ້ທກຸ ຂະນໂິ ຣທະ
ຄາມິນີປະຕິປະທາ” ດງັ່ ນີ້. ພິກຂຸ ທ. ! ຄວາມດັບສ້ິນອາສະວະ ຍ່ອມມແີ ກ່ຜ່ຮ້ຢູ ່ເຫນັ ຢ່
ດັງ່ ນ້ີແລ.

- ອຕິ ວິ .ຸ ຂ.ຸ ໒໕/໓໐໙/໒໘໒.

໑໔໙໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ໂອກາດແຫງ່ ໂຢຄະກມັ ໃນການເຫນັ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌
ບດັ ນເີ້ ຖງິ ພອູ້ ມແລູ້ວ

ພິກຂຸ ທ. ! ຖູ້າສົມມຸດວາ່ ມະຫາປະຕະພອີ ັນໃຫຍ່ຫວງນີ້ ມີນາ້ໍ ຖວູ້ ມເຖງິ ເປນັ ອັນ
ດຽວກັນທງັ ໝົດ ; ບຸຣຸສຄນົ ໜງຶ່ ຖິ້ມບອກ (ບ້ງັ ໄມູ້ໄຜ່ ?) ຊ່ຶງມຮີ ເຕາະພຽງຮດຽວລົງໄປ
ໃນນາ້ໍ ນນ້ັ ; ລມົ ຕາເວນັ ອອກພດັ ໃຫ້ລູ ອຍໄປໃນທິສຕາເວັນຕກົ , ລມົ ຕາເວນັ ຄົກພັດ
ໃຫູ້ລອຍໄປໃນທສິ ຕາເວນັ ອອກ, ລມົ ທສິ ເໜອືຼ ພດັ ໃຫູ້ລອຍໄປໃນທສິ ໃຕູ້, ລົມທິສໃຕູ້
ພັດໃຫູ້ລອຍໄປໃນທສິ ເໜອືຼ , ຢດ່ ັ່ງນີ.້ ໃນນ້າໍ ນັນ້ ມເີ ຕ່ຼົາໂຕໜ່ຶງ ຕາບອດ ຜາ່ ນ
ກາຍໄປຮ້ອູ ຍໆປີ ມນັ ຈະຜຸດໂຜຂ່ ຶ້ນມາຄັງ້ ໜຶ່ງໆ. ພິກຂຸ ທ. ! ເຈົ້າ ທ. ຈະສາໍ ຄັນຄວາມ
ຂໍ້ນີວ້ ່າຈ່ັງໃດ : ຈັກເປນັ ໄປໄດູ້ບ່ໍ ທເ່ີ ຕົາ່ຼ ຕາບອດ ຮອູ້ ຍປີຈງຶ່ ຈະຜຸດໂຜຂ່ ນ້ຶ ຈກັ ເທືອ່ ໜຶ່ງ
ຈະຍອ່ ມປອ່ ນຄໍສຸບເຂ້ົາໄປໃນຮ ຊ່ງຶ ມີພຽງຮດຽວໃນບອກນ້ັນ ?

“ຂໍນ້ ີ້ຍາກທຈີ່ ະເປນັ ໄປໄດູ້ ຂູ້ານູ້ອຍ ! ທ່ີເຕຼົາ່ ຕາບອດນັ້ນ ຮ້ອູ ຍປີຜດຸ ຂນ້ຶ ພຽງຄັງ້ ດຽວ ຈະຍ່ອມ
ປ່ອນຄສໍ ບຸ ເຂົ້າໄປໃນຮ ຊຶ່ງມີຢ່ພຽງຮດຽວໃນບອກນັ້ນ”.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຍາກທຈ່ີ ະເປນັ ໄປໄດູ້ເຊນັ່ ດຽວກນັ ທໃ່ີ ຜໆຈະຍອ່ ມໄດຄູ້ ວາມເປນັ
ມະນສຸ ສ໌ ; ຍາກທຈີ່ ະເປນັ ໄປໄດູ້ເຊນັ່ ດຽວກນັ ທຕ່ີ ະຖາຄົຕຜອ່ ະຣະຫນັ ຕະສມັ ມາ
ສມັ ພດຸ ທະ ຈະເກດີ ຂນຶ້ ໃນໂລກ ; ຍາກທ່ີຈະເປນັ ໄປໄດູ້ເຊນັ່ ດຽວກນັ ທີ່ທມັ ວນິ ັຍ
ອນັ ຕະຖາຄຕົ ປະກາສແລວູ້ ຈະຮງຸ່ ເຮອືຼ ງໄປທວົ່ ໂລກ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ແຕວ່ ່າ ບັດນີ້
ຄວາມເປັນມະນຸສສ໌ ກໄໍ ດ້ແູ ລວູ້ ; ຕະຖາຄົຕຜ່ອະຣະຫັນຕະສມັ ມາສັມພຸດທະ
ກບໍ ງັ ເກດີ ຂ້ຶນໃນໂລກແລວູ້ ; ແລະທັມວນິ ັຍ ອນັ ຕະຖາຄົຕປະກາສແລວູ້ ກໍ
ຮຸ່ງເຮອືຼ ງໄປທວົ່ ໂລກແລ້ວູ .

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນນ້ັ ໃນກໍລະນີນ້ີ ພວກເຈາ້ົ ຄວນເຮດັ ໂຢຄະກມັ ເພອ່ື ໃຫຮູ້ ວູ້ າ່
“ນ້ີທກຸ ຂ໌ ; ນີ້ເຫຕໃຫູ້ເກີດຂນ້ຶ ແຫງ່ ທກຸ ຂ໌ ; ນຄີ້ ວາມດບັ ແຫງ່ ທຸກຂ໌ ; ນຫີ້ ົນທາງໃຫເູ້ ຖິງ
ຄວາມດບັ ບໍ່ເຫືອຼ ແຫ່ງທກຸ ຂ໌” ດ່ງັ ນ້ີເທ້ີນ.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໕໖໘/໑໗໔໔.

ພາກສະຫບຼຸ - ເລອື່ ງສະຫບຸຼ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໔໙໗

ການຮຽນປະຣຍິ ຕັ ບແໍ່ ມນ່ ການຮູ້ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌

ພິກຂຸ ທ. ! ບຸຄຄນົ ປຽບດູ້ວຍ ເມຄຝນົ ໔ ຈາໍ ພວກ ເຫາົຼ່ ນ້ີ ມີຢ່ ຫາໄດຢູ້ ໃ່ ນໂລກ. ສີ່
ຢາ່ ງ ແນວໃດໜໍ ? ສຄ່ີ ຼື : ບຄຸ ຄົນປຽບດງັ່ ເມຄຝົນ ທຄີ່ ໍາລາມແລູ້ວບ່ຕໍ ກົ ໑, ທີ່ຕົກແຕ່
ບຄ່ໍ ໍາລາມ ໑, ທງັ ບໍ່ຄໍາລາມແລະ ບ່ໍຕົກ ໑, ທງັ ຄໍາລາມທງັ ຕກົ ໑.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ບຄຸ ຄົນບາງຄນົ ໃນກໍລະນນີ ີ້ ຮາ່ໍ ຮຽນທມັ ຄຼື : ສຕຸ ຕະ ເຄີຍຢະ ເວີຍຢາ
ກະຣະນະ ຄາຖາ ອຸທານ ອິຕິວຸຕຕະກະ ຊາຕະກະ ອບັ ພຕະທມັ ມະ ເວທລັ ລະ ແຕ່
ເຂົາບຮ່ໍ ຕູ້ າມທເ່ີ ປັນຈິງວາ່ “ທຸກຂ໌ ເປນັ ແນວນີໆ້ , ທກຸ ຂະສະມຸທັຍ ເປັນແນວນ້ໆີ , ທກຸ
ຂະນິໂຣດ ເປັນແນວນໆີ້ , ທຸກຂະນິໂຣທະຄາມນິ ປີ ະຕປິ ະທາ ເປນັ ແນວນ້ໆີ ” ດ່ງັ ນ້ີ :
ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຮາົ ເອີ້ນ ບຄຸ ຄນົ ນ້ີ ວ່າ ປຽບດວູ້ ຍເມຄຝນົ ທຄີ່ າໍ ລາມແລວູ້ ບຕ່ໍ ກົ .

ພິກຂຸ ທ. ! ບຸຄຄົນບາງຄນົ ໃນກໍລະນີນີ້ ບໍໄ່ ດຮູ້ າໍ່ ຮຽນທມັ ຄືຼ : ສຕຸ ຕະ ເຄີຍຢະ
ເວີຍຢາກະຣະນະ ຄາຖາ ອຸທານ ອຕິ ິວຕຸ ຕະກະ ຊາຕະກະ ອັບພຕະທັມມະ ເວທັລລະ
ແຕເ່ ຂົາຮູ້ແຈງູ້ ຕາມເປນັ ຈງິ ວາ່ “ທກຸ ຂ໌ ເປັນແນວນ້ໆີ , ທຸກຂະສະມທຸ ຍັ ເປັນແນວນໆ້ີ ,
ທຸກຂະນິໂຣດ ເປັນແນວນໆີ້ , ທກຸ ຂະນິໂຣທະຄາມິນປີ ະຕປິ ະທາ ເປນັ ແນວນໆ້ີ ” ດ່ງັ ນີ້
: ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຮົາເອ້ີນ ບຄຸ ຄນົ ນ້ີ ວ່າ ປຽບດວູ້ ຍເມຄຝນົ ທຕ່ີ ກົ ແຕບ່ ຄໍ່ າໍ ລາມ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ບຸຄຄນົ ບາງຄນົ ໃນກລໍ ະນນີ ້ີ ບໄໍ່ ດຮູ້ າໍ່ ຮຽນທມັ ຄືຼ : ສຸຕຕະ ເຄຍີ ຢະ
ເວຍີ ຢາກະຣະນະ ຄາຖາ ອທຸ ານ ອຕິ ິວຕຸ ຕະກະ ຊາຕະກະ ອັບພຕະທັມມະ ເວທລັ ລະ
ແລະ ບ່ໍຮູ້ແຈູ້ງຕາມເປັນຈິງວ່າ “ທກຸ ຂ໌ ເປັນແນວນີໆ້ , ທກຸ ຂະສະມທຸ ຍັ ເປນັ ແນວນໆີ້ ,
ທກຸ ຂະນໂິ ຣດ ເປນັ ແນວນໆ້ີ , ທຸກຂະນິໂຣທະຄາມນິ ປີ ະຕປິ ະທາ ເປັນແນວນີໆ້ ” ດ່ງັ ນີ້
: ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຮາົ ເອ້ີນ ບຄຸ ຄນົ ນີ້ ວ່າ ປຽບດວູ້ ຍເມຄຝນົ ທທີ່ ງັ ບຄ່ໍ າໍ ລາມ ແລະ ບຕ່ໍ ກົ .

໑໔໙໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ບຄຸ ຄົນບາງຄົນໃນກໍລະນີນີ້ ຮາໍ່ ຮຽນທມັ ຄຼື : ສຕຸ ຕະ ເຄຍີ ຢະ ເວີຍຢາ
ກະຣະນະ ຄາຖາ ອຸທານ ອິຕິວຸຕຕະກະ ຊາຕະກະ ອບັ ພຕະທມັ ມະ ເວທັລລະ ແລະ
ເຂາົ ຮແູ້ ຈູ້ງຕາມເປນັ ຈິງວ່າ “ທຸກຂ໌ ເປນັ ແນວນ້ີໆ, ທກຸ ຂະສະມຸທັຍ ເປັນແນວນີໆ້ , ທຸກ
ຂະນິໂຣດ ເປນັ ແນວນໆີ້ , ທຸກຂະນິໂຣທະຄາມິນປີ ະຕິປະທາ ເປນັ ແນວນີ້ໆ” ດ່ັງນີ້
ດູ້ວຍ : ພິກຂຸ ທ. ! ເຮາົ ເອີ້ນ ບຄຸ ຄນົ ນ້ີ ວ່າ ປຽບດວູ້ ຍເມຄຝນົ ທທ່ີ ງັ ຄາໍ ລາມ ແລະ
ທງັ ຕກົ .

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໑໓໖/໑໐໒.

(ໃນສຕອື່ນ (໒໑/໑໓໘/໑໐໓) ຕຣັດປຽບລັກສະນະອາການສຢ່ີ າ່ ງ ແຫ່ງຂ້ຄໍ ວາມຂາູ້ ງເທງິ ນ້ີ
ດູ້ວຍ ໝສໍ້ ຊີ່ ະນດິ ຄືຼ ໝເ້ໍ ປາົຼ່ -ປດິ ຮຽບຮອູ້ ຍດູ້ວຍ ພິກຂບຸ ໍ່ຮູ້ອະຣິຍະສັຈຈ໌ ແຕມ່ ີສະມະນະສາຮບ ;
ໝ້ເໍ ຕັມ-ເປີດ ຄຼືຮູ້ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ແຕ່ບມໍ່ ີສະມະນະສາຮບ ; ໝເ້ໍ ປາົ່ຼ -ເປດີ ຄືຼບໍຮ່ ູ້ອະຣິຍະສັຈຈ໌ ແລະ
ບມໍ່ ີສະມະນະສາຮບ ; ໝເໍ້ ຕັມ-ປດິ ຄືຼ ຮູ້ອະຣິຍະສັຈຈ໌ ແລະມສີ ະມະນະສາຮບ.

ໃນສຕອນ່ື (໒໑/໑໔໐/໑໐໔.) ຕຣັດປຽບດວູ້ ຍ ວງັ ນາໍ້ ສີຊ່ ະນດິ ຄືຼ ວງັ ນ້າໍ ຕນື້ ເງາົ ເລິກ = ບໍ່ຮູ້
ອະຣິຍະສຈັ ຈ໌ ແຕມ່ ສີ ະມະນະສາຮບ ; ວັງນ້າໍ ເລກິ ເງາົ ຕືນ້ = ຮູ້ອະຣິຍະສັຈຈ໌ ແຕ່ບ່ໍມສີ ະມະນະ
ສາຮບ ; ວັງນາໍ້ ຕືນ້ ເງາົ ຕນ້ື = ບຮ່ໍ ູ້ອະຣຍິ ະສັຈຈ໌ ແລະ ບໍ່ມສີ ະມະນະສາຮບ ; ວັງນໍ້າເລິກ ເງົາເລກິ
= ຮູ້ອະຣິຍະສັຈຈ໌ ແລະມສີ ະມະນະສາຮບ.

ໃນສຕອື່ນ (໒໑/໑໔໒/໑໐໕.) ຕຣດັ ປຽບດູວ້ ຍ ໝາກມວ່ ງສຊ່ີ ະນດິ ຄືຼ ໝາກມວ່ ງດິບສຄີ ຼືສກຸ
ໄດແູ້ ກ່ ບ່ໄໍ ດູ້ຮູ້ອະຣິຍະສັຈຈ໌ ແຕມ່ ສີ ະມະນະສາຮບ ; ໝາກມ່ວງສກຸ ສີຄຼດື ບິ ໄດ້ແູ ກ່ ຮູ້ອະຣິຍະ
ສັຈຈ໌ ແຕ່ບໍ່ມສີ ະມະນະສາຮບ ; ໝາກມ່ວງດບິ ສີຄືຼດບິ ໄດ້ແູ ກ່ ບໄໍ່ ດຮູ້ ູ້ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ແລະ ບ່ໍມີ
ສະມະນະສາຮບ ; ໝາກມວ່ ງສກຸ ສີຄືຼສກຸ ໄດູແ້ ກ່ ຮູ້ອະຣິຍະສຈັ ຈ໌ ແລະ ມສີ ະມະນະສາຮບ.

ຜ່ສົນໃຈໃນສວ່ ນລາຍລະອຽດ ເບິງ່ ໄດູ້ຈາກທ່ມີ ານນ້ັ ໆ).

ເຫນັ ພຣະຣຕັ ນະໄຕຣແທຈູ້ ງິ ກຕໍ ເ່ໍ ມອື່
ເຫນັ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ແລະຫດຸຼ ພນົ້ ຈາກອາສະວະແລວູ້

(ຂ້ໍປະຕບິ ັຕຂອງກລຸ ະບຸຕຜບ່ ວດແລ້ວູ ດໍາເນນີ ມາຕ້ັງແຕ່ ເຖິງພ້ອູ ມດູ້ວຍສີລ ສັນໂດດ ອິນຊີສງັ ວອຣ
ສະຕິສມັ ປະຊັນຍະ ເສບເສນາສະນະອັນມດິ ງຽບ ລະນິວອຣຫ້າູ ບນັ ລຸປະຖົມມະຊານ ທຸຕຢິ ະຊານ ຕະຕິຢະຊານ
ຈະຕຸຕຖະຊານ ນູ້ອມຈິຕໄປເພອ່ື ປຸບເພນິວາສານຸສສະຕຍິ ານ ເພ່ືອຈຸຕປະປາຕະຍານ :-).

ພາກສະຫບຼຸ - ເລອື່ ງສະຫບຸຼ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໔໙໙

ພິກຂນຸ ນັ້ ເມ່ືອຈິຕຕັງ້ ໝັ້ນ ບໍຣສິ ດຸ ຜ່ອງໃສ ບມໍ່ ກີ ເິ ລສ ປາສະຈາກອປຸ ະກິເລສ ເປັນ
ທັມມະຊາຕອອ່ ນໂຍນ ຄວນແກ່ການງານ ເຖງິ ຄວາມບຫໍ່ ວ່ັນໄຫວ ຕ້ງັ ຢ່ເຊນັ່ ນ້ແີ ລວູ້
ນູ້ອມຈິຕໄປເພືອ່ ຍານເປນັ ເຄອ່ື ງດບັ ສນ້ິ ໄປແຫງ່ ອາສະວະທງັ ຫາຍ. ເຂາົ ຍອ່ ມ ຮູ້
ແຈ້ງູ ຕາມທເີ່ ປນັ ຈງິ ວາ່ “ນີ້ ທກຸ ຂ,໌ ນີ້ ເຫຕໃຫູ້ເກດີ ແຫ່ງທຸກຂ໌, ນີ້ ຄວາມດັບບ່ເໍ ຫຼືອແຫງ່
ທຸກຂ,໌ ນ້ີ ຫນົ ທາງໃຫູ້ເຖງິ ຄວາມດບັ ບໍ່ເຫອືຼ ແຫງ່ ທຸກຂ໌ ; ເຫ່າົຼ ນ້ີ ອາສະວະ, ນີ້ ເຫຕໃຫູ້
ເກດີ ແຫ່ງອາສະວະ, ນ້ີ ຄວາມດບັ ບ່ເໍ ຫືອຼ ແຫ່ງອາສະວະ, ນ້ີ ຫົນທາງເຂົ້າເຖິງຄວາມ
ດບັ ບ່ເໍ ຫືອຼ ແຫ່ງອາສະວະ” ດ່ັງນ້ີ : ພຣາມ ! ແມ່ນວ່າ (ອາສະວກັ ຂະຢະຍານ) ນ້ີ ເຮາົ
ກເໍ ອີນ້ ວາ່ “ຮອຍບາທາແຫງ່ ຕະຖາຄຕົ ” ແດ່, ວາ່ “ຮອຍສໂີ ຕແຫງ່ ຕະຖາຄຕົ ” ແດ່, ວ່າ
“ຮອຍຊດິ ງາແຫ່ງຕະຖາຄຕົ ”໑ ແດ່ ; ແຕອ່ ະຣິຍະສາວກົ ນນ້ັ ກໍຍງັ ບໍ່ເຖງິ ຊ່ຶງຄວາມແນ່
ໃຈກ່ອນ ຢນ່ ້ນັ ເອງ ແຕ່ ກາໍ ລງັ ຈກັ ເຖິງຊ່ຶງຄວາມແນ່ໃຈວາ່ “ພຣະຜ່ມພີ ຣະພາຄ
ເປນັ ພຣະສັມມາສັມພດຸ ທະ, ພຣະທັມ ເປນັ ສວາກຂະຕະ, ສາວກົ ສງົ ຄ໌ຂອງພຣະ
ຜມ່ ີພຣະພາຄ ເປນັ ສຸປະຕິປັນນະ” ດງ່ັ ນ.້ີ

ເມ່ອື ອະຣິຍະສາວກົ ນັນ້ ຮຢູ້ ເ່ ຊນັ່ ນີ້ ເຫນັ ຢເ່ ຊນັ່ ນ້ີ ຈຕິ ກຫໍ ດຼຸ ພນ້ົ ແມ່ນຈາກກາມາ
ສະວະ ແມນ່ ຈາກພະວາສະວະ ແມ່ນຈາກອະວິຊຊາສະວະ ; ເມື່ອຫຸດຼ ພ້ົນແລູວ້ ກໍມີ
ຍານຮູວ້ ່າ “ຫຼຸດພນົ້ ແລວູ້ ” ດ່ັງນີ້. ຍ່ອມຮແູ້ ຈູ້ງວ່າ “ຊາຕດບັ ສິ້ນແລູວ້ , ພຣມົ ມະຈັນຣຍ໌
ຢ່ຈບົ ແລວູ້ , ກິຈຈທ໌ ່ີຄວນເຮັດກເໍ ຮັດສໍາເລັດແລວູ້ , ກຈິ ຈອ໌ ນື່ ທ່ີຕູ້ອງເຮດັ ເພອ່ື ຄວາມ
ເປັນເຊ່ັນນ້ີ ບໍ່ມີອີກ” ດັ່ງນີ.້ ພຣາມ ! ເຖິງວ່າ (ຄວາມຫດຼຸ ພນ້ົ ) ນີ້ ເຮົາກໍເອນ້ີ ວາ່ “ຮອຍ
ບາທາແຫງ່ ຕະຖາຄຕົ ” ແດ່, ວ່າ “ຮອຍສີໂຕແຫງ່ ຕະຖາຄຕົ ” ແດ່, ວ່າ “ຮອຍຊດິ ງາ
ແຫງ່ ຕະຖາຄຕົ ” ແດ່.

໑. ສຕນີ້ຕຣັດປຽບພຣະອົງເອງ ດວູ້ ຍຊູ້າງມະຫານາຄະໃນປາ່ ຊ່ຶງມຜີ ່ຕດິ ຕາມຫາຕາມລໍາດັບ ດ້ວູ ຍການ
ປະຕິບັຕທມັ ມະມາຕາມລໍາດັບ ບນັ ລຸທມັ ຕາມລາໍ ດັບ ຈົນບັນລຸອາສະວັກາຢະຍານ ຊງ່ຶ ປຽບດວູ້ ຍການເຫັນ
ຮອຍບາທາ(ຕນີ )ຢ່ພ້ືນດິນ ເຫນັ ຮອບສີໂຕຢ່ຕ້ົນໄມູ້ ເຫັນຮອຍຊິດງາຢ່ກງ່ິ ໄມູ້ ; ແລະຈະໄດູ້ພບົ ໂຕຊູ້າງຄຼື
ພຣະອົງ ໃນອນັ ດບັ ທີ່ມີການ ຫຸຼດພນ້ົ ຈາກອາສະວະແລູ້ວທໍ່ນັ້ນ.

໑໕໐໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ພຣາມ ! ດ້ວູ ຍເຫຕພຽງທນໍ່ ແີ້ ລ ອະຣຍິ ະສາວກົ ນນັ້ . ຍອ່ ມເປນັ ຜ່ ເຖງິ ແລວູ້ ຊງ່ຶ
ຄວາມແນໃ່ ຈວ່າ “ພຣະຜມ່ ພີ ຣະພາຄເປນັ ສມັ ມາສມັ ພດຸ ທະ, ພຣະທມັ ເປນັ ສວາກ
ຂາຕະ, ສາວກົ ສງົ ຄຂ໌ ອງພຣະຜມ່ ພີ ຣະພາຄ ເປນັ ສປຸ ະຕປິ ນັ ນະ” ດງັ່ ນ້ີ.

- ມ. ມ. ໑໒/໓໔໗/໓໓໘.

ປະຕບິ ຕັ ເພອື່ ຮອູ້ ະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ຕອູ້ ງເປນັ ທມັ ມາທປິ ະໄຕຍ໌

ພິກຂຸ ທ. ! ທມັ ມາທິປະໄຕຍ໌ (ຄວາມມທີ ັມເປັນໃຫຍ່) ເປັນແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. !
ໃນກລໍ ະນນີ ້ີ ພິກຂຸໄປສ່ປາ່ ກໍຕາມ ເຫງ້າົ ໄມ້ກູ ຕໍ າມ ຫຼເື ຮືຼອນຫວາ່ ງກໍຕາມ ພຈິ າຣະນາ
ເຫັນຢ່ວາ່ “ເຮາົ ອອກຈາກເຮຼືອນບວດເປັນຜ່ບໍ່ມເີ ຮຼືອນ ເພາະເຫຕຈະໄດູ້ຈີວອຣກໍບໍ່
ແມ່ນ ເພາະເຫຕຈະໄດູ້ບິນດະບາຕກໍບໍ່ແມ່ນ ເພາະເຫຕຈະໄດູ້ເສນາສະນະກບໍ ໍແ່ ມ່ນ
ເພາະເຫຕຈະໄດເູ້ ປັນແນວນັ້ນ ຈະໄດູ້ເປັນແນວນີກ້ ໍບແ່ໍ ມນ່ ; ແຕ່ວາ່ ເຮົາບວດແລ້ວູ
ໂດຍພຈິ າຣະນາເຫນັ ວາ່ “ເຮົາຖຼືກ ຊາຕ ຊະຣາ ມໍຣະນະ ໂສກະ ປະຣິເທວະ ທຸກຂະ
ໂທມະນສັ ສະ ອປຸ າຍາສະ ຢງັ່ ເອາົ ແລູວ້ ເປນັ ຜ່ມທີ ຸກຂ໌ຢ່ັງລົງແລູ້ວ ມທີ ກຸ ຂ໌ເປັນເບື້ອງ
ໜູາ້ ແລູວ້ , ເຮັດແນວໃດການເຮັດທສ່ີ ຸດແຫງ່ ທຸກຂ໌ທງັ ໝົດນີ້ ຈະຍອ່ ມປາກົດແກເ່ ຮົາ”
ດ່ງັ ນ້.ີ ອກີ ຢາ່ ງໜ່ຶງ ພຣະທມັ ເປນັ ທມັ ທພ່ີ ຣະຜມ່ ພີ ຣະພາຄ ຕຣດັ ໄວດູ້ ແີ ລວູ້ ເປນັ ສງິ່ ທ່ີ
ຜສ່ ກຶ ສາ ແລະປະຕບິ ຕັ ຍອ່ ມເຫນັ ໄດດູ້ ວູ້ ຍຕນົ ເອງ ເປນັ ສງ່ິ ທ່ີປະຕບິ ຕັ ໄດູ້ ແລະ
ໃຫຜູ້ ລົ ໄດບູ້ ຈໍ່ າໍ ກດັ ກາລ ເປນັ ສງິ່ ທຄ່ີ ວນກາ່ ວກບັ ຜອ່ ນ່ື ວາ່ ທາ່ ນຈ່ງົ ມາເບງິ່ ເທນ້ີ ເປນັ
ສງິ່ ທຄີ່ ວນນອູ້ ມເຂາົ້ ມາໃສຕ່ ນົ ເປນັ ສງ່ິ ທີ່ຜຮ່ ກູ້ ຮໍ ໄູ້ ດສູ້ ະເພາະຕນົ : ສະພຣົມມະຈາຣີ
ຜ່ຢເ່ ຫນັ ຢ່ຊຶ່ງທມັ ນ້ນັ ວາ່ ເປັນດງັ່ ນີ້ ກມໍ ຢີ ່. ກໍ ເຮາົ ບວດແລູ້ວໃນທມັ ວນິ ັຍ ອນັ ພຣະ
ຜມ່ ພີ ຣະພາຄຕຣດັ ໄວດູ້ ແີ ລວູ້ ເຊນ່ັ ນີ້ ຈກັ ເປນັ ຜຂ່ ຄ້ີ າູ້ ນ ປະມາດຢ່ ; ຂນ້ໍ ນ້ັ ບສໍ່ ມົ ຄວນ
ແກເ່ ຮາົ ” ດ່ງັ ນ້.ີ ພິກຂຸນນ້ັ ພິຈາຣະນາຢ່ວາ່ “ຄວາມພຽນທີ່ເຮາົ ປາຣບົ ແລູວ້ ຈັກ
ເປັນຄວາມພຽນບ່ໍເສ່ືອມຖອຍ, ສະຕທິ ່ີເຂ້ົາໄປຕັ້ງໄວ້ແູ ລູ້ວຈະບ່ໍຫງົ ລືຼມ, ກາຍອນັ
ລະງັບແລວູ້ ບກ່ໍ ໍາເລບີ , ຈິຕຕງ້ັ ໝນ້ັ ແລ້ວູ ມີອາຣມົ ອນັ ດຽວ,” ດງັ່ ນ້.ີ

ພາກສະຫບຼຸ - ເລອ່ື ງສະຫບຸຼ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໕໐໑

ພິກຂຸນ້ັນ ຕັ້ງພຣະທມັ ໃຫູ້ເປນັ ໃຫຍ່ ລະອະກສຸ ົລ ຈະເຣນີ ກສຸ ົລ ລະກມັ ທມ່ີ ີໂທດ
ຈະເຣນີ ກມັ ທ່ີບມ່ໍ ໂີ ທດ ບໍຣຫິ ານຕນົ ໃຫບູ້ ຣໍ ິສດຸ ຢ່.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ນີ້ເຮາົ ເອນີ້ ວ່າ ທັມມາທິປະໄຕຍ໌.

- ຕກິ . ອງັ . ໒໐/໑໘໘/໔໗໙.

(ອະທິປະໄຕຍແ໌ ນວອນ່ື ກມໍ ຢີ ່ ຄປືຼ າຣບົ ປະໂຍຊນຕ໌ ົນແລູ້ວ ປະພຶຕບໍ່ທ້ໍຖອຍ ເອນ້ີ ວາ່ ອັຕຕາທິ
ປະໄຕຍ໌ ; ແລະປາຣົບການຕຕິ ຽນຂອງຜ່ອື່ນ ແລູ້ວປະພຶຕບໍທ່ ໍຖ້ ອຍ ເອ້ີນວາ່ ໂລກາທິປະໄຕຍ໌. ທງັ
ສອງຢ່າງນີບ້ ່ປໍ ະກອບດູ້ວຍທມັ ບໍ່ຄວນຖເຼື ອາົ ເປັນເຄ່ືອງເກື້ອໜນການປະຕິບຕັ ; ແຕໃ່ ຫຖູ້ ຼືເອົາ
ທັມມາທປິ ະໄຕຍ໌ ດັ່ງທກ່ີ າ່ ວແລວູ້ ຂູ້າງເທງິ ເປັນເຄ່ືອງເກ້ອື ໜນການປະຕບິ ັຕ ; ຈຶ່ງຈະຖືກຼ ຕ້ອູ ງ
ຕາມຫັກຂອງການເຮດັ ທ່ີສຸດທກຸ ຂ໌ ໃນພຣະພຸດທະສາສນາ ຫືຼກົງຕາມພຣະພຸດທະປະສງົ ).

ການແທງຕະຫອດອະຣຍິ ະສັຈຈ໌ ເປນັ ວຽກລະອຽດອອ່ ນ
ຍ່ງິ ກວ່າການແທງທະລຂຸ ນົ ກວາງດູ້ວຍຂນົ ກວາງ

“ຂູ້າແຕພ່ ຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ຕອນເຊົ້ານ້ີ ຂູ້ານູ້ອຍຄອງຈີວອຣ ຖຼືບາຕເຂາົ້ ໄປບນິ ດະບາຕ ໃນ
ເມຼອື ງເວສາລີ ໄດເູ້ ຫັນພວກລສິ ະວກີ ມຸ າຣເປນັ ຈາໍ ນວນຫາຍ ເຮດັ ການຝຶກຍິງລກສອຣຢທ່ ີສ່ ນັ ຖາ
ຄານ ຍງິ ລກສອຣລອດຊ່ອງດານທ່ີ ເຈາະໄວ້ແູ ຕ່ພດໍ ຈີ າກບ່ອນໄກ ລກໃດລກນ້ັນ ບ່ໍມີຜດິ ເລີຍ ;
ເມ່ືອເຫນັ ແລູວ້ ຂູ້ານອູ້ ຍຄດິ ວາ່ ລຈິ ສະວກີ ມຸ າຣເຫ່ຼາົ ນີ້ ຝຶກແລ້ວູ ຝກຶ ດແີ ລູ້ວໜໍ ຄຼຂື ທ້ໍ ່ີສາມາດຍິງລກ
ສອຣລອດຊອ່ ງດານ ທ່ີເຈາະໄວແູ້ ຕ່ພໍດຈີ າກບອ່ ນໄກ ລກໃດລກນນ້ັ ບມ່ໍ ີຜິດເລຍີ ”

ອານົນທ໌ ! ເຈ້ົາຈະສາໍ ຄັນຄວາມຂນ້ໍ ້ີ ວ່າແນວໃດ : ແນວໃດເຮັດໄດ້ຍູ າກ ຫຼື ມີໄດູ້
ຍາກກວ່າກນັ ຄຼືຂ້ໍທີຄ່ ົນຍິງລກສອຣລອດຊອ່ ງດານ ທີເ່ ຈາະໄວແູ້ ຕພ່ ດໍ ີຈາກບອ່ ນໄກ
ລກໃດລກນັນ້ ບໍມ່ ີຜດິ ເລີຍ ກບັ ຄົນທ່ີແທງທະລຸປາຍຂນົ ກວາງດ້ວູ ຍປາຍຂນົ ກວາງ ທ່ີ
ຜ່າແລວູ້ ເຈດັ ປ່ຽງ ?

໑໕໐໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

“ຂ້າູ ແຕພ່ ຣະອງົ ຜ່ຈະເຣີນ ! ຂ້ໍນີ້ເຮັດໄດູຍ້ າກກວ່າ ມໄີ ດຍູ້ າກກວາ່ ຄຼືຂທໍ້ ່ຄີ ົນແທງທະລຸປາຍ
ຂນົ ກວາງດູວ້ ຍປາຍຂົນກວາງ ທີ່ຜາ່ ແລູ້ວເຈັດປຽ່ ງ”

ອານນົ ທ໌ ! ຍັງມີຄົນຜ່ແທງຕະຫອດ ຊ່ຶງການແທງຕະຫອດອັນຍາກໄປກວ່າ, ຄືຼ
ບນັ ດາ ຄນົ ທແີ່ ທງຕະຫອດ ຊງຶ່ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ຕາມທເ່ີ ປນັ ຈິງ ວ່າ “ນ້ທີ ຸກຂ໌ ນີເ້ ຫຕໃຫູ້
ເກີດຂນຶ້ ແຫງ່ ທກຸ ຂ໌ ນ້ີຄວາມດັບບໍເ່ ຫຼືອແຫ່ງທຸກຂ໌ ນ້ທີ າງດໍາເນີນໃຫູເ້ ຖງິ ຊ່ຶງຄວາມດັບ
ບເໍ່ ຫືອຼ ແຫ່ງທກຸ ຂ”໌ ອານົນທ໌ ! ເພາະເຫຕນ້ນັ ໃນເລ່ືອງນີ້ ເຈ້ົາຈົງ່ ປະກອບໂຢຄະກັມ
ອນັ ເປັນເຄອ່ື ງເຮດັ ໃຫ້ຮູ ້ວູ ່າ “ທກຸ ຂ໌ ເປັນແນວນ,ີ້ ທຸກຂະສະມທຸ ັຍ ເປນັ ແນວນ,້ີ ທຸກ
ຂະນໂິ ຣດ ເປນັ ແນວນີ້, ທຸກຂະນິໂຣທະຄາມິນປີ ະຕິປະທາ ເປັນແນວນ້ີ” ດ່ງັ ນ.້ີ

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໕໖໕/໑໗໓໘.

ການປະຕບິ ັຕອະຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ບມ່ໍ ທີ າງທ່ຈີ ະຂດັ ຕຫ່ໍ ກັ ກາລາມະສຕ

“ຂາູ້ ແຕພ່ ຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ມີສະມະນະພຣາມພວກໜຶ່ງ ມາສເ່ ກສະປຕຸ ຕະນຄິ ົມນ້ີ ສະແດງ
ວາທະອນັ ເປນັ ລດັ ທະແຫງ່ ຕົນ ກ່າວບໍຣິພາກຂ່ມົ ຂຢີ່ ຽບຢໍາ່ ວາທະ ອັນເປັນລັດທິ ອັນເປັນຂອງ
ສະມະນະພຣາມເຫຼາົ່ ອນື່ ແມ່ນວາ່ ສະມະນະພຣາມພວກອນ່ື ມາອກີ ກຍໍ ົກຍູ້ອງລດັ ທຂິ ອງຕນົ ຂົມ່
ຂລີ່ ດັ ທິຂອງສະມະນະພຣາມເຫາ່ຼົ ອືນ່ ເຊ່ັນດຽວກນັ ອກີ . ພວກຂາູ້ ນ້ອູ ຍມຄີ ວາມຂູ້ອງໃຈ ມີຄວາມ
ສງົ ໄສວ່າສະມະນະພຣາມເຫ່າຼົ ນັ້ນ ພວກໃດເວາົ້ ແທູ້ ພວກໃດເວາ້ົ ຫອກ ຂູ້ານ້ອູ ຍ !”

ກາລະມະເອຍີ ! ຄວນແລ້ວູ ທີ່ທາ່ ນຈະຂູ້ອງໃຈ ຄວນແລວູ້ ທທີ່ າ່ ນຈະສົງໄສ,
ຄວາມສງົ ໄສຂອງທາ່ ນເກດີ ແລວູ້ ໃນຖານະທ່ີຄວນຂູອ້ ງໃຈ.

ພາກສະຫບຸຼ - ເລອ່ື ງສະຫບຸຼ ທາູ້ ຍກຽ່ ວກບັ ຈະຕຣຸ າຣຍິ ະສຈັ ຈ໌ ໑໕໐໓

(ກ. ຝາ່ ຍອະກສຸ ົລ)

ກາລາມະທງັ ຫາຍເອຍີ ! ມາ (ເວົ້າກນັ ) ເທນ້ີ ທາ່ ນທງັ ຫາຍ :-

ຢາ່ ຖເຼື ອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ຟງັ ຕາມໆກນັ ມາ (ອະນສຸ ສະວະ) ;
ຢາ່ ຖຼືເອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ເຮດັ ຕາມໆກນັ ມາ (ປະຣມັ ປະຣະ) ;
ຢາ່ ຖເືຼ ອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ເລາຼ່ົ ລກືຼ ນັ ຢ່ (ອຕິ ກິ ິຣະ) ;
ຢາ່ ຖຼເື ອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ມບີ ອ່ ນອາູ້ ງໃນປິດກົ

(ປຕິ ະກະສມັ ປະທານະ) ;
ຢາ່ ຖເືຼ ອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ການໃຊເູ້ ຫຕຜລົ ທາງຕກັ ກະຄາດຄະເນ

(ຕກັ ກະເຫຕ)ຸ ;
ຢາ່ ຖເືຼ ອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ການໃຊເູ້ ຫຕຜລົ ທາງໄນຍະສນັ ນຖິ ານ

(ນະຢະເຫຕ)ຸ ;
ຢາ່ ຖຼືເອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ການຕກຶ ຕາມອາການ

(ອາກາຣະປະຣວິ ຕິ ກັ ກະ) ;
ຢາ່ ຖືຼເອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ທນົ ຕກ່ໍ ານເພງັ່ ແຫງ່ ທຕິ ຖິ

(ທຕິ ຖນິ ິຊຊານກັ ຂນັ ຕ)ິ ;
ຢາ່ ຖືຼເອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ຟງັ ເບງ່ິ ເປນັ ຕາເຊອື່ (ພບັ ພະຣປະຕາ) ;
ຢາ່ ຖເືຼ ອາົ ວາ່ ຈງິ ເພາະເຫຕສກັ ແຕວ່ າ່ ສະມະນະຜ່ເວາົ້ ເປນັ ຄຂອງຕນົ

(ສະມະໂນ ໂນ ຄຣ)ຸ .

ກາລາມະ ທ. ! ເມ່ອື ໃດທ່ານທັງຫາຍຮູດ້ ວູ້ ຍຕົນວ່າ “ທມັ ເຫາຼ່ົ ນ້ເີ ປັນອະກຸສົລ, ທັມ
ເຫົ່ຼານມີ້ ີໂທດ, ທັມເຫຼົ່ານີ້ວິນຍຊນົ ຕຕິ ຽນ, ທມັ ເຫ່າຼົ ນ້ີເຮດັ ເຖິງມາດຕະຖານຂອງມັນ
ແລູ້ວ ເປັນໄປເພ່ອື ຄວາມທກຸ ຂ໌ ບ່ໍເປນັ ປະໂຍຊນ໌ເກອ້ື ກນ,” ດັ່ງນແ້ີ ລູ້ວ ; ເມ່ອື ນນ້ັ ທ່ານ
ຈົງ່ ລະທມັ ເຫົຼາ່ ນນັ້ ເສຍ.

໑໕໐໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພະໂອຖະ

ກາລາມະ ທ. ! ທ່ານຈະສໍາຄັນຄວາມຂນໍ້ ີ້ ວາ່ ແນວໃດ : ຄວາມໂລບ ເກດີ ຂຶນ້ ໃນ
ບຸຄຄນົ ນ້ັນແລວູ້ ເກດີ ເພ່ືອປະໂຍຊນ໌ເກອ້ື ກນ ຫືບຼ ່ໍແມນ່ ປະໂຍຊນ໌ເກ້ືອກນ ? “ເພື່ອ
ບແໍ່ ມ່ນປະໂຍຊນເ໌ ກື້ອກນ ຂາູ້ ນອູ້ ຍ !” ບຸຄຄົນນ້ນັ ໂລບແລູ້ວ ຄວາມໂລບຄອບງາໍ ແລູ້ວ
ຄວາມໂລບປຸູ້ມລມຸ ຈິຕແລູ້ວ ຍ່ອມຂູາ້ ສັຕແດ່ ຍອ່ ມລກັ ຊບັ ແດ່ ຍອ່ ມລວ່ ງເກນີ ພນັ ລະ
ຍາຜ່ອ່ືນແດ່ ເວ້າົ ຂ້ີຕວົ ະແດ່ ຊັກຊວນຜ່ອືນ່ ໃນການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນແດ່ ຊຶ່ງເປນັ ການ
ເຮັດເພອ່ື ຄວາມທຸກຂ໌ ບເ່ໍ ກ້ອື ກນຕະຫອດກາລະນານ ແມນ່ ຫືຼບ່ໍ ? “ແນວນັ້ນ ຂາູ້ ນ້ອູ ຍ !”

ກາລາມະ ທ. ! ທ່ານຈະສໍາຄັນຄວາມຂນ້ໍ ີ້ ວາ່ ແນວໃດ : ໂທສະ ເກີດຂ້ນຶ ໃນບຄຸ ຄນົ
ແລວູ້ ເກດີ ເພອື່ ປະໂຍຊນ໌ເກ້ືອກນ ຫືຼບແ່ໍ ມນ່ ປະໂຍຊນ໌ເກອື້ ກນ ? “ເພື່ອບໍ່ແມນ່ ປະໂຍຊນ໌
ເກອ້ື ກນ ຂູາ້ ນູ້ອຍ !” ບຄຸ ຄນົ ນ້ັນມໂີ ທສະແລູວ້ ໂທສະຄອບງາໍ ແລູວ້ ໂທສະປຸູມ້ ລມຸ ຈິຕ
ແລ້ວູ ຍອ່ ມຂາູ້ ສັຕແດ່ ຍອ່ ມລັກຊັບແດ່ ຍອ່ ມລວ່ ງເກນີ ພັນລະຍາຜ່ອ່ືນແດ່ ເວາ້ົ ຂີຕ້ ວົ ະ
ແດ່ ຊກັ ຊວນຜ່ອື່ນໃນການເຮັດເຊນັ່ ນ້ັນແດ່ ຊ່ຶງເປນັ ການເຮດັ ເພອ່ື ຄວາມທຸກຂ໌
ບໍ່ເກືອ້ ກນຕະຫອດກາລະນານ ແມນ່ ຫືຼບໍ່ ? “ແນວນນ້ັ ຂ້າູ ນູ້ອຍ !”

ກາລາມະ ທ. ! ທ່ານຈະສໍາຄນັ ຄວາມຂນ້ໍ ີ້ ວ່າແນວໃດ : ໂມຫະ ເກດີ ຂ້ນຶ ໃນບຄຸ ຄນົ
ແລວູ້ ເກດີ ເພືອ່ ປະໂຍຊນ໌ເກືອ້ ກນ ຫບືຼ ແ່ໍ ມນ່ ປະໂຍຊນ໌ເກືອ້ ກນ ? “ເພອື່ ບແ່ໍ ມນ່ ປະໂຍຊນ໌
ເກ້ືອກນ ຂ້າູ ນູ້ອຍ !” ບຸຄຄນົ ນັນ້ ມໂີ ມຫະແລູ້ວ ໂມຫະຄອບງໍາແລວູ້ ໂມຫະປມຸູ້ ລມຸ ຈິຕ
ແລວູ້ ຍອ່ ມຂູ້າສຕັ ແດ່ ຍອ່ ມລກັ ຊບັ ແດ່ ຍອ່ ມລ່ວງເກນີ ພນັ ລະຍາຜ່ອືນ່ ແດ່ ເວາົ້ ຂີ້ຕົວະ
ແດ່ ຊັກຊວນຜ່ອ່ືນໃນການເຮດັ ເຊນ່ັ ນັ້ນແດ່ ຊງ່ຶ ເປນັ ການເຮດັ ເພ່ອື ຄວາມທຸກຂ໌
ບໍເ່ ກ້ອື ກນຕະຫອດກາລະນານ ແມນ່ ຫືບຼ ໍ່ ? “ແນວນນັ້ ຂູ້ານອູ້ ຍ !”

ກາລາມະ ທ. ! ທ່ານຈະສໍາຄັນຄວາມຂໍ້ນີ້ ວາ່ ແນວໃດ : ທັມທັງຫາຍ (ຕາມທີ່ກາ່ ວ
ມາ) ເຫ່າົຼ ນ້ີ ເປນັ ກຸສົລ ຫືຼ ເປນັ ອະກສຸ ົລ? “ເປນັ ອະກສຸ ົລ ຂູ້ານ້ອູ ຍ !” ມີໂທດ ຫືບຼ ໍ່ມີໂທດ ?
“ມໂີ ທດ ຂ້າູ ນອູ້ ຍ !” ວນິ ຍຊົນຕຕິ ຽນ ຫືຼວນິ ຍຊນົ ສັນລະເສນີ ? “ວນິ ຍຊົນຕຕິ ຽນ ຂູາ້ ນອູ້ ຍ !”