ອະຮິຍະສັຈຈາກພະໂອຖະ ພາກປາຍ

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ ໑໐໕໕

ຂ. ກລໍ ະນີພະຢາປາທະວຕິ ົກ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພະຢາປາທະວິຕກົ [(ຄວາມຕດິ ຕກຶ ໃນພະຍາບາດ (ມຸ່ງຮູ້າຍ)] ຍອ່ ມເກດີ
ຢ່າງມີເຫຕໃຫເູ້ ກດີ ບ່ແໍ ມ່ນເກີດຢ່າງບ່ມໍ ີເຫຕໃຫເູ້ ກີດ ; ນັ້ນເປັນແນວໃດໜໍ ?

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເພາະອາໄສພະຢາປາທະທາຕຸ ຈ່ຶງເກີດພະຢາປາທະສັນຍາ ;

ເພາະອາໄສພະຢາປາທະສັນຍາ ຈ່ຶງເກດີ ພະຢາປາທະສັງກປັ ປະ ;

ເພາະອາໄສພະຢາປາທະສງັ ກປັ ປະ ຈງ່ຶ ເກີດພະຢາປາທະສນັ ທະ ;

ເພາະອາໄສພະຢາປາທະສັນທະ ຈງ່ຶ ເກີດພະຢາປາທະປາຣລິ າຫະ

(ຄວາມຮູອ້ ນຮົນເພື່ອຈະໄດູ້ເຮດັ ການພະຍາບາດ) ;

ເພາະອາໄສພະຢາປາທະປະຣິລາຫະ ຈ່ງຶ ເກດີ ພະຢາປາທະປາຣເິ ຢສະນາ.

ພິກຂຸ ທ. ! ປຸຖຸຊົນຜ່ບ່ໍມີການສະດັບ ເມອ່ື ສະແຫວງຫາຢ່ຢ່າງສະແຫວງຫາ
ພະຍາບາດ ຍອ່ ມປະຕບິ ຕັ ຜດິ ໂດຍຖານະສາມ ຄຼື ໂດຍກາຍ ໂດຍວາຈາ ໂດຍໃຈ.

ຄ. ກລໍ ະນວີ ຫິ ງິ ສາວຕິ ກົ

ພິກຂຸ ທ. ! ວິຫິງສາວຕິ ກົ [ຄວາມນກຶ ຕຶກໃນວຫິ ງິ ສາ (ບຽດບຽນ)] ຍອ່ ມເກດີ ຢ່າງມີເຫຕ
ໃຫເູ້ ກດີ ບ່ໍແມນ່ ເກດີ ຢາ່ ງບໍມ່ ີເຫຕໃຫູ້ເກີດ ; ນັ້ນເປນັ ແນວໃດໜໍ ?

໑໐໕໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເພາະອາໄສພະຢາປາທະທາຕຸ ຈ່ງຶ ເກີດພະຢາປາທະສນັ ຍາ ;

ເພາະອາໄສພະຢາປາທະສັນຍາ ຈງ່ຶ ເກີດພະຢາປາທະສັງກປັ ປະ ;

ເພາະອາໄສພະຢາປາທະສງັ ກັປປະ ຈຶ່ງເກີດພະຢາປາທະສນັ ທະ ;

ເພາະອາໄສພະຢາປາທະສນັ ທະ ຈງຶ່ ເກດີ ພະຢາປາທະປາຣລິ າຫະ

(ຄວາມຮູ້ອນຮນົ ເພື່ອຈະໄດູ້ເຮັດການພະຍາບາດ) ;

ເພາະອາໄສພະຢາປາທະປະຣລິ າຫະ ຈ່ຶງເກີດພະຢາປາທະປາຣິເຢສະນາ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ປຸຖຸຊົນຜ່ບ່ມໍ ກີ ານສະດັບ ເມ່ອື ສະແຫວງຫາຢຢ່ າ່ ງສະແຫວງຫາ
ພະຍາບາດ ຍອ່ ມປະຕິບຕັ ຜດິ ໂດຍຖານະສາມ ຄຼື ໂດຍກາຍ ໂດຍວາຈາ ໂດຍໃຈ.

- ນທິ ານ. ສງັ . ໑໖/໑໘໑/໓໕໕ - ໓໕໖.

ໝວດ ຊ. ວາ່ ດູ້ວຍ ປະກນິ ນະກະ (ປກີ ຍອ່ ຍ)

ທມັ ມະຊາຕຂອງກາມແຫງ່ ກາມະວຕິ ກົ

ພິກຂຸ ທ. ! ຖກຼື ແລູ້ວໆ ທີ່ພວກເຈ້ົາທງັ ຫາຍເຂົ້າໃຈທັມ ທ່ເີ ຮາົ ສະແດງແລວູ້ ເຊ່ັນ
ນັ້ນ. ພິກຂຸ ທ. ! ທມັ ທກ່ີ ອ່ໍ ນັ ຕະລາຍທງັ ຫາຍ ເຮາົ ໄດກູ້ າ່ ວໄວແູ້ ລວູ້ ໂດຍອະເນກ
ປະຣຍິ າຍ ແກພ່ ວກເຈາົ້ ແລະ ທມັ ເຫາ່ຼົ ນນັ້ ກສໍ າມາດທຈ່ີ ະກອໍ່ ນັ ຕະລາຍແກ່ຜສ່ ອູ້ ງ
ເສບໄດແູ້ ທ.ູ້ ກາມທງັ ຫາຍເຮາົ ກາ່ ວແລວູ້ ວາ່ ມຄີ ວາມໜາູ້ ຍນິ ດໜີ ອູ້ ຍ ມທີ ກຸ ຂຫ໌ າຍ ມີ
ຄວາມຄບັ ແຄນູ້ ຫາຍ ໂທດໃນເພາະກາມນນັ້ ຫາຍຍິງ່ ແທູ້.

ເຮົາກ່າວກາມທງັ ຫາຍ ວ່າຄວນປຽບດວູ້ ຍ ທອ່ ນກະດກ ມີທຸກຂ໌ຫາຍ ມຄີ ວາມ
ຄບັ ແຄນູ້ ຫາຍ ໂທດໃນເພາະກາມນັ້ນຫາຍຍງິ່ ແທູ້

ເຮົາກ່າວກາມທັງຫາຍ ວາ່ ຄວນປຽບດວູ້ ຍ ຕອ່ ນຊນ້ີ ມທີ ກຸ ຂ໌ຫາຍ ມີຄວາມ
ຄັບແຄູ້ນຫາຍ ໂທດໃນເພາະກາມນ້ັນຫາຍຍິ່ງແທູ້

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ ໑໐໕໗

ເຮາົ ກ່າວກາມທງັ ຫາຍ ວ່າຄວນປຽບດູ້ວຍ ທວນໄຟເຮດັ ດວູ້ ຍຫຍູ້າ ມີທກຸ ຂຫ໌ າຍ
ມຄີ ວາມຄັບແຄູນ້ ຫາຍ ໂທດໃນເພາະກາມນ້ນັ ຫາຍຍງ່ິ ແທູ້

ເຮາົ ກາ່ ວກາມທັງຫາຍ ວາ່ ຄວນປຽບດູວ້ ຍ ຂມຸ ຖາ່ ນໄຟ ມີທກຸ ຂຫ໌ າຍ ມຄີ ວາມ
ຄບັ ແຄນູ້ ຫາຍ ໂທດໃນເພາະກາມນນ້ັ ຫາຍຍິ່ງແທູ້

ເຮົາກາ່ ວກາມທງັ ຫາຍ ວາ່ ຄວນປຽບດ້ວູ ຍ ຂອງໃນຄວາມຝນັ ມີທກຸ ຂ໌ຫາຍ ມີ
ຄວາມຄັບແຄູນ້ ຫາຍ ໂທດໃນເພາະກາມນັ້ນຫາຍຍິ່ງແທູ້

ເຮົາກ່າວກາມທັງຫາຍ ວາ່ ຄວນປຽບດູ້ວຍ ຂອງຢມຼື ເຂາົ ມາ ມທີ ກຸ ຂຫ໌ າຍ ມຄີ ວາມ
ຄບັ ແຄນູ້ ຫາຍ ໂທດໃນເພາະກາມນັນ້ ຫາຍຍ່ິງແທູ້

ເຮົາກ່າວກາມທັງຫາຍ ວາ່ ຄວນປຽບດ້ວູ ຍ ໝາກໄມທູ້ ຂີ່ າູ້ ຕນົ້ ມທີ ຸກຂຫ໌ າຍ ມີ
ຄວາມຄບັ ແຄູ້ນຫາຍ ໂທດໃນເພາະກາມນ້ັນຫາຍຍິ່ງແທູ້

ເຮາົ ກ່າວກາມທງັ ຫາຍ ວ່າຄວນປຽບດູ້ວຍ ຂຽງຮອງສບັ ຊນີ້ ມີທກຸ ຂ໌ຫາຍ ມຄີ ວາມ
ຄບັ ແຄູ້ນຫາຍ ໂທດໃນເພາະກາມນັ້ນຫາຍຍິ່ງແທູ້

ເຮາົ ກ່າວກາມທງັ ຫາຍ ວ່າຄວນປຽບດູ້ວຍ ຫອກ ແລະ ຫາວ ມທີ ຸກຂ໌ຫາຍ ມີຄວາມ
ຄັບແຄູ້ນຫາຍ ໂທດໃນເພາະກາມນ້ນັ ຫາຍຍງ່ິ ແທູ້

ເຮົາກາ່ ວກາມທັງຫາຍ ວ່າຄວນປຽບດູ້ວຍ ຫົວງູ ມທີ ຸກຂຫ໌ າຍ ມຄີ ວາມຄບັ ແຄູນ້
ຫາຍ ໂທດໃນເພາະກາມນ້ນັ ຫາຍຍິ່ງແທູ້ ...

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໂມຄະບຣຸ ສຸ ນັ້ນໜໍ ຈັກເສບກາມໂດຍເວນຼັ້ ຈາກ ກາມ (ກເິ ລສ) ເວນັ້ຼ
ຈາກ ກາມະສນັ ຍາ ເວນັ້ຼ ຈາກ ກາມະວຕິ ກົ ດງັ່ ນນີ້ ນັ້ ບແ່ໍ ມນ່ ຖານະທຈີ່ ະມໄີ ດູ້.

- ມ. ມ. ໑໒/໒໖໗/໒໗໗.

ຄວາມບມໍ່ ເີ ນກຂມັ ມະວຕິ ກົ ໃນຈິຕຂອງສາມນັ ສັຕ

ວາເສຕຖະ ! ປຽບເໝຼອື ນແມ່ນາ້ໍ ອະຈີຣະວະດນີ ້ີ ມີນາໍ້ ເຕມັ ຝ່ັງ ກາຢນຼື ດ່ືມໄດ.ູ້ ຄງ້ັ
ນັນ້ ມີບຣຸ ສຸ ຄົນໜ່ງຶ ມາເຖງິ ແລູ້ວ ເຂາົ ມີປະໂຍຊນ໌ທຝີ່ ່ັງນັ້ນ ສະແຫວງຫາຝ່ັງນັນ້

໑໐໕໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ມກີ ານໄປສ່ຝ່ັງນ້ນັ ປະສງົ ຈະຂາູ້ ມໄປຝ່ງັ ນ້ັນ ແຕເ່ ຂົາ ຜກມດັ ຕນົ ຢາ່ ງໜຽວແໜນູ້
ດວູ້ ຍເຊອຼື ກອນັ ໝນັ້ ໜຽວ ໃຫມູ້ ແີ ຂນໄຂວຫ່ ງັ ຢແ່ ຄມຝງ່ັ ນີ້. ວາເສຕຖະ ! ທາ່ ນຈະສາໍ
ຄັນຄວາມຂ້ນໍ ີ້ວາ່ ແນວໃດ ; ບຸຣຸສນ້ັນຈະໄປຈາກຝ່ັງນສີ້ ່ຝ່ງັ ນ້ັນ ແຫ່ງແມນ່ ໍາ້ ອະຈິຣະ
ວະດີ ໄດູ້ຫລຼືບໍ່ໜໍ ? “ບໄໍ່ ດູ້ແນ່ນອນ ທາ່ ນພຣະໂຄດົມ !”.

ວາເສຕຖະ ! ຂ້ນໍ ້ີກໍເຊນ່ັ ນນ້ັ ເໝອຼື ນກນັ ; ກາມະຄນຸ ໕ ຢາ່ ງ ເຫາົ່ຼ ນີ້ ເອນີ້ ກນັ ໃນ
ອະຣຍິ ະວນິ ຍັ ວາ່ “ຂຄ່ື າ” ແດ່ ວາ່ “ເຄອື່ ງກກັ ຂງັ ” ແດ່. ຫູາ້ ຢາ່ ງແນວໃດໜໍ ? ຫາູ້ ຢ່າງ
ຄຼື ຮບທີ່ຕູ້ອງຮູ້ແຈງູ້ ດູ້ວຍຈັກຂຸ ... ສຽງທຕ່ີ ູ້ອງຮ້ແູ ຈູ້ງດ້ວູ ຍຫ ... ກນ່ິ ທີ່ຕູ້ອງຮແູ້ ຈງູ້ ດູ້ວຍ
ດັງ ... ຣົສທຕີ່ ູ້ອງຮແູ້ ຈງູ້ ດູ້ວຍລ້ີນ ... ໂຜຕຖບັ ພະທ່ີຕອູ້ ງຮູ້ແຈູ້ງດວູ້ ຍກາຍ (ແຕລ່ ະຢ່າງໆ)
ອນັ ເປນັ ສ່ິງທ່ໜີ ູາ້ ປາຖນາ ໜາູ້ ຮັກໄຄ່ ໜູ້າພໍໃຈ ມລີ ກັ ສະນະໜູ້າຮກັ . ເປນັ ທີ່ເຂ້າົ ໄປ
ຕັງ້ ອາໄສຢ່ແຫ່ງຄວາມໃຄ່ ເປນັ ທຕ່ີ ້ງັ ແຫ່ງຄວາມກາໍ ໜດັ ຍອູ້ ມໃຈ. ວາເສຕຖະ ! ກາ
ມະຄຸນ ໕ ຢ່າງ ເຫ່ຼົານີ້ແລ ຊ່ຶງເອີນ້ ກນັ ໃນອະຣຍິ ະວນິ ັຍວາ່ “ຂ່ືຄາ” ແດ່ ວາ່ “ເຄອ່ື ງກກັ
ຂງັ ” ແດ.່

ວາເສຕຖະ ! ພຣາມໄຕຣເພດທັງຫາຍ ຢັ່ງລງົ ຢ່ ຕດິ ຢ່ ເມາົ ໝກົ ຢ່ ບ່ມໍ ອງເຫັນ
ໂທດຕໍ່າຊາມ ບ່ມໍ ີປັນຍາເຄືອ່ ງສະລັດອອກ ບໍຣິໂພກຢ່ຊ່ຶງກາມະຄນຸ ທັງຫູາ້ ເຫ່ຼົານີ້.
ວາເສຕຖະ ! ພຣາມໄຕຣເພດເຫາົ່ຼ ນນ້ັ ລະທມັ ມະທເີ່ ຮດັ ຄວາມເປນັ ພຣາມເສຍ
ສະມາທານທມັ ມະທບີ່ ່ໍເຮດັ ຄວາມເປນັ ພຣາມ ດາໍ ຣົງຊີວຕິ ໃຫເູ້ ປນັ ໄປຢ່ ບຣໍ ໂິ ພກ
ກາມະຄນຸ ທງັ ຫາູ້ ຢາ່ ງຈມົ ເລກິ ຢ່ ຕດິ ຢ່ ເມາົ ໝກົ ຢ່ ບມໍ່ ອງເຫນັ ໂທດຕາ່ໍ ຊາມ ບມໍ່ ປີ ນັ ຍາ
ເຄອ່ື ງສະລດັ ອອກ ມກີ າມະສນັ ທະຜກມດັ ແລວູ້ ຈກັ ເປນັ ຜເ່ ຂາ້ົ ເຖງິ ຄວາມເປນັ
ສະຫາຍແຫງ່ ພຣມົ ພາຍຫງັ ແຕກ່ ານຕາຍ ເພາະການທາໍ ລາຍແຫງ່ ກາຍ ດງ່ັ ນນ້ີ ນ້ັ ;
ນນ້ັ ບແໍ່ ມນ່ ຖານະທ່ີຈກັ ເປນັ ໄປໄດູ້.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ ໑໐໕໙

ວາເສຕຖະ ! ປຽບເໝອຼື ນແມ່ນາໍ້ ອະຈີຣະວະດນີ ້ີ ມນີ ໍ້າເຕັມຝງັ່ ກາຢຼືນດມ່ື ໄດ.ູ້ ຄງ້ັ
ນັນ້ ມີບຸຣຸສຄນົ ໜຶງ່ ມາເຖງິ ແລູ້ວ ເຂົາມີປະໂຍຊນ໌ທີ່ຝງັ່ ນັ້ນ ສະແຫວງຫາຝງັ່ ນນັ້ ມີ
ການໄປສ່ຝັ່ງນ້ັນ ປະສົງຈະຂູ້າມໄປສຝ່ ັ່ງນັ້ນ ແຕເ່ ຂາົ ນອນປກົ ຫມຸູ້ ຫວົ ຂອງຕນົ ຢແ່ ຄມ
ຝງັ່ ນ້ີ. ວາເສຕຖະ ! ທາ່ ນຈະສໍາຄນັ ຄວາມຂໍນ້ ວີ າ່ ແນວໃດ ; ບຣຸ ຸສນ້ນັ ຈະໄປຈາກຝ່ັງນ້ີ
ສຝ່ ່ງັ ນ້ນັ ແຫ່ງແມນ່ າ້ໍ ອະຈີຣະວະດີ ໄດູ້ຫລືຼບ່ໍໜໍ ? “ບໍໄ່ ດແູ້ ນນ່ ອນ ທ່ານພຣະໂຄດມົ !”.

ວາເສຕຖະ ! ຂ້ໍນ້ີກໍເຊນ່ັ ນນັ້ ເໝອືຼ ນກັນ ; ນວິ ອຣ ໕ ຢາ່ ງ ເຫາົຼ່ ນີ້ ເອນ້ີ ກນັ ໃນ
ອະຣຍິ ະວນິ ຍັ ວາ່ “ເຄອື່ ງຕນັ ” ແດ່ ວາ່ “ເຄອ່ື ງກນ້ັ ” ແດ່ ວາ່ “ເຄອື່ ງຫມຸູ້ ” ແດ່ ວາ່ “ເຄອື່ ງ
ຮອູ້ ຍຮດັ ” ແດ່ ຫາູ້ ຢາ່ ງ ແນວໃດໜໍ ? ຫູ້າຢາ່ ງຄືຼ ກາມະສັນທະນວິ ອຣ ພະຢາປາທະ
ນວິ ອຣ ຖີນະມິດທະນິວອຣ ອຸດທັຈຈະກຸກກຸຈຈະນວິ ອຣ ວິຈິກຈິ ສານວິ ອຣ. ວາເສຕ
ຖະ ! ນິວອຣ ໕ ຢ່າງ ເຫາ່ົຼ ນີແ້ ລ ຊ່ຶງເອນີ້ ກັນໃນອະຣິຍະວິນັຍວ່າ “ເຄື່ອງຕັນ” ແດ່ ວ່າ
“ເຄ່ືອງກນ້ັ ” ແດ່ “ເຄ່ືອງຫຸມູ້ ” ແດ່ ວ່າ “ເຄ່ືອງຮອູ້ ຍຮັດ” ແດ.່

ວາເສຕຖະ ! ພຣາມໄຕຣເພດທັງຫາຍ ຖກຼື ນວິ ອຣ ໕ ຢ່າງ ເຫ່ຼາົ ນີ້ ຕນັ ແລ້ວູ ກນັ້

ແລ້ວູ ຫມຸູ້ ແລວູ້ ຮູ້ອຍຮດັ ແລູວ້ . ວາເສຕຖະ ! ພຣາມໄຕຣເພດເຫາຼ່ົ ນນັ້ ລະທມັ ມະທ່ີ

ເຮດັ ຄວາມເປນັ ພຣາມເສຍ ສະມາທານທມັ ມະທບ່ີ ໍ່ເຮດັ ຄວາມເປນັ ພຣາມ ດາໍ ຣງົ

ຊີວຕິ ໃຫເູ້ ປນັ ໄປຢ່ ອນັ ນວິ ອຣທງັ ໕ ຢາ່ ງ ຕນັ ແລວູ້ ກນັ້ ແລວູ້ ຫມູຸ້ ແລວູ້ ຮອູ້ ຍຮດັ ແລວູ້

ຈກັ ເປນັ ຜເ່ ຂາົ້ ເຖງິ ຄວາມເປນັ ສະຫາຍແຫງ່ ພຣົມ ພາຍຫງັ ແຕກ່ ານຕາຍເພາະ

ການທາໍ ລາຍແຫງ່ ກາຍ ດງັ່ ນນີ້ ນ້ັ ; ນນ້ັ ບແ່ໍ ມນ່ ຖານະທ່ີຈກັ ເປນັ ໄປໄດູ້.

- ສ.ີ ທ.ີ ໙/໓໐໕ - ໓໐໗/໓໗໗ - ໓໗໙.

ນດິ ເທສ ໑໕

ວ່າດວູ້ ຍ ສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ

ຈບົ

໑໐໖໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ນດິ ເທສ ໑໖ ວາ່ ດວູ້ ຍ ສມັ ມາວາຈາ

(ມີ ໑໓ ເລ່ືອງ)

ໝວດ ກ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ອດຸ ເທສ - ວພິ າກ ຂອງສມັ ມາວາຈາ

ອດຸ ເທສແຫງ່ ສມັ ມາວາຈາ

ພິກຂຸ ທ. ! ສມັ ມາວາຈາ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ເຈຕະນາເປນັ ເຄອ່ື ງເວນຼັ້ ຈາກການ
ເວາົ້ ບຈ່ໍ ງິ ເຈຕະນາເປນັ ເຄອ່ື ງເວນ້ຼັ ຈາກການເວາ້ົ ສບັ ສ່ໍ ເຈຕະນາເປນັ ເຄອື່ ງເວນຼ້ັ ຈາກ
ການເວາ້ົ ຄາໍ ຫຍາບ ເຈຕະນາເປນັ ເຄອື່ ງເວນັຼ້ ຈາກການເວາົ້ ໂລເລ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ອນັ ນ້ີ
ເຮາົ ເອນ້ີ ວາ່ ສມັ ມາວາຈາ.

- ມຫາ. ທ.ີ ໖໐/໓໔໘/໒໙໙.

ຫັກວທິ ີການເວາ້ົ ຈາທເີ່ ປນັ ອະຣຍິ ະ ແລະ ອະນະຣຍິ ະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອະນະຣິຍະໂວຫາຣ (ໂວຫາຣເວ້ົາທີ່ບແ່ໍ ມ່ນອະຣຍິ ະ ແຕ່ເປັນຂອງຄນົ ພາລ)
໘ ປະການເຫ່ົາຼ ນີ້ ມຢີ ່. ແປດປະການແນວໃດໜໍ ? ແປດປະການ ຄຼື :-

ຄວາມມກັ ກາ່ ວວາ່ ໄດູ້ເຫນັ ໃນສງິ່ ທບ່ີ ໄ່ໍ ດເູ້ ຫນັ ;
ຄວາມມກັ ກາ່ ວວາ່ ໄດຟູ້ ງັ ໃນສ່ງິ ທບີ່ ໄໍ່ ດຟູ້ ງັ ;
ຄວາມມກັ ກາ່ ວວາ່ ໄດຮູ້ ສູ້ ກຶ ໃນສງິ່ ທບ່ີ ່ໍໄດຮູ້ ສູ້ ກຶ ;
ຄວາມມກັ ກາ່ ວວາ່ ໄດຮູ້ ແູ້ ຈງູ້ ໃນສງິ່ ທບ່ີ ໄ່ໍ ດຮູ້ ແູ້ ຈງູ້ ;
ຄວາມມກັ ກາ່ ວວາ່ ບໄ່ໍ ດເູ້ ຫນັ ໃນສງ່ິ ທ່ີໄດເູ້ ຫນັ ;
ຄວາມມກັ ກາ່ ວວາ່ ບໄ່ໍ ດຟູ້ ງັ ໃນສງ່ິ ທໄີ່ ດຟູ້ ງັ ;

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຈາ ໑໐໖໑

ຄວາມມກັ ກາ່ ວວາ່ ບໄໍ່ ດຮູ້ ສູ້ ກຶ ໃນສງິ່ ທີ່ໄດຮູ້ ສູ້ ກຶ ;
ຄວາມມກັ ກາ່ ວວາ່ ບໄ່ໍ ດຮູ້ ແູ້ ຈງູ້ ໃນສງິ່ ທໄີ່ ດຮູ້ ແູ້ ຈງູ້ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອະນະຣິຍະໂວຫາຣ ໘ ປະການເຫ່ົຼານແີ້ ລ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອະຣິຍະໂວຫາຣ (ໂວຫາຣເວ້ົາທເ່ີ ປັນອະຣິຍະ ບແໍ່ ມນ່ ຂອງຄົນພາລ) ໘
ປະການ ເຫົ່ຼານີ້ ມຢີ .່ ແປດປະການແນວໃດໜໍ ? ແປດປະການ ຄືຼ :-

ຄວາມມກັ ກາ່ ວວາ່ ບໄ່ໍ ດູ້ເຫນັ ໃນສງ່ິ ທບີ່ ໄໍ່ ດເູ້ ຫນັ ;
ຄວາມມກັ ກາ່ ວວາ່ ບໄ່ໍ ດຟູ້ ງັ ໃນສ່ິງທບ່ີ ໄ່ໍ ດຟູ້ ງັ ;
ຄວາມມກັ ກາ່ ວວາ່ ບໄ່ໍ ດຮູ້ ສູ້ ກຶ ໃນສງິ່ ທບ່ີ ໄ່ໍ ດຮູ້ ສູ້ ກຶ ;
ຄວາມມກັ ກາ່ ວວາ່ ບໄ່ໍ ດຮູ້ ແູ້ ຈງູ້ ໃນສງ່ິ ທບີ່ ໄໍ່ ດຮູ້ ແູ້ ຈງູ້ ;
ຄວາມມກັ ກາ່ ວວາ່ ໄດເູ້ ຫນັ ໃນສງ່ິ ທີ່ໄດູ້ເຫນັ ;
ຄວາມມກັ ກາ່ ວວາ່ ໄດຟູ້ ງັ ໃນສງິ່ ທໄ່ີ ດຟູ້ ງັ ;
ຄວາມມກັ ກາ່ ວວາ່ ໄດຮູ້ ສູ້ ກຶ ໃນສງິ່ ທໄ່ີ ດຮູ້ ສູ້ ກຶ ;
ຄວາມມກັ ກາ່ ວວາ່ ໄດຮູ້ ແູ້ ຈງູ້ ໃນສງິ່ ທໄີ່ ດຮູ້ ແູ້ ຈງູ້ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອະຣິຍະໂວຫາຣ ໘ ປະການເຫ່ົາຼ ນ້ີແລ.

- ອຕັ ຖກ. ອງັ . ໒໓/໓໑໖/໑໖໔ - ໑໖໕.

ສມັ ມາວາຈາ ໂດຍປະຣຍິ າຍສອງຢາ່ ງ

(ໂລກຢິ ະ-ໂລກຕຸ ຕະຣະ)

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສັມມາວາຈາ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຮາົ ກ່າວເຖິງແມ່ນສັມມາ
ວາຈາວາ່ ມໂີ ດຍສ່ວນສອງຄືຼ : ສມັ ມາວາຈາທຍີ່ ງັ ເປນັ ໄປດວູ້ ຍອາສະວະ (ສາສະວະ)

໑໐໖໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ເປັນສ່ວນແຫງ່ ບຸນຍ໌ (ປຸນຍະພາຄິຢະ) ມີອຸປະທເິ ປນັ ວິບາກ (ອປຸ ະທິເວປັກກະ) ກໍມີ
ຢ່ ; ສມັ ມາວາຈາອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ (ອະຣິຢະ) ບມໍ່ ອີ າສະວະ (ອະນາສະວະ) ເປັນ
ໂລກຸຕຕະຣະ (ໂລກຕຸ ຕະຣະ) ເປນັ ອງົ ຄ໌ແຫ່ງມັຄຄ໌ (ມັຄຄງັ ຄະ) ກໍມີຢ.່

ພິກຂຸ ທ. ! ສມັ ມາວາຈາທຍ່ີ ງັ ເປນັ ໄປກບັ ດວູ້ ຍອາສະວະ ເປນັ ສວ່ ນແຫງ່ ບນຸ ຍ໌ ມີ
ອປຸ ະທເິ ປນັ ວບິ າກ ນນ້ັ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ເຈຕະນາເປັນເຄື່ອງງົດເວັຼ້ນຈາກມສຸ າວາດ
(ຄາໍ ບຈ່ໍ ິງ) ເຈຕະນາເປັນເຄອ່ື ງງົດເວນຼັ້ ຈາກປສິ ຸນະວາດ (ຄາໍ ສບັ ສ)່ໍ ເຈຕະນາເປັນເຄ່ືອງ
ງດົ ເວ້ນຼັ ຈາກຜະຣຸສະວາດ (ຄໍາຫຍາບ) ເຈຕະນາເປັນເຄອື່ ງງົດເວ້ັຼນຈາກສມັ ຜປັ ປະລາ
ປະວາດ (ຄາໍ ໂລເລ) ພິກຂຸ ທ. ! ນຄ້ີ ສຼື ັມມາວາຈາທຍີ່ ັງເປັນໄປກບັ ດວູ້ ຍອາສະວະ ເປນັ
ສວ່ ນແຫງ່ ບນຸ ຍ໌ ມີອຸປະທເິ ປັນວິບາກ.

ພິກຂຸ ທ. ! ສັມມາວາຈາອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ບມ່ໍ ອີ າສະວະ ເປນັ ໂລກຕຸ ຕະຣະ ເປນັ
ອງົ ຄແ໌ ຫງ່ ມຄັ ຄ໌ ນນ້ັ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ຄືຼການງດົ (ອາຣະຕິ) ການເວັນ້ຼ (ວິຣະຕິ) ການ
ເວ້ຼັນຂາດ (ປະຕວິ ິຣະຕິ) ແລະ ເຈຕະນາເປນັ ເຄື່ອງເວນຼັ້ (ເວຣະມະນີ) ຈາກວະຈີ
ທຈຸ ະຣຕິ ທັງສີ່ (ຕາມທກີ່ ່າວແລ້ວູ ຂ້າູ ງເທງິ ) ຂອງຜ່ມອີ ະຣຍິ ະຈິຕ ຂອງຜ່ມີອະນາສະວະ
ຈິຕ ຂອງຜ່ເປັນອະຣິຍະມຄັ ຄະສະມງັ ຄີ ຜ່ຈະເຣີນຢ່ຊຶ່ງອະຣິຍະມັຄຄ໌. ພິກຂຸ ທ. ! ນີ້ຄຼື
ສມັ ມາວາຈາອັນເປນັ ອະຣຍິ ະ ບໍ່ມີອະສະວະ ເປັນໂລກຕຸ ຕະຣະ ເປນັ ອງົ ຄ໌ແຫ່ງ
ມັຄຄະ.

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໑໘໓-໑໘໔/໒໖໖-໒໖໘.

ຫກັ ວນິ ຈິ ສຍັ ວະຈກີ ມັ ໓ ສະຖານ

ໝວດທີ ໑ : ເມອ່ື ຈະເຮດັ

ຣາຫລຸ ະ ! ເຈ້າົ ຢາກຈະເຮດັ ກມັ ໃດດວູ້ ຍວາຈາ ຄວນພຈິ າຣະນາກມັ ນັນ້ ເສຍກ່ອນ
ວ່າ “ວະຈກີ ັມທ່ີເຮາົ ຢາກຈະເຮດັ ນີ້ ເປນັ ໄປເພື່ອບຽດບຽນຄນົ ເອງແດ່

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຈາ ໑໐໖໓

ບຽດບຽນຜ່ອນື່ ແດ່ ບຽດບຽນທງັ ສອງຝາ່ ຍແດ່ ເປັນວະຈີກັມທ່ີເປນັ ອະກຸສົລ ມີທກຸ ຂ໌
ເປັນກໍາໄລ ມທີ ກຸ ຂເ໌ ປນັ ວິບາກ ຫືບຼ ໍ່ໜໍ ?” ດງ່ັ ນີ້, ຣາຫຸລະ ! ຖູ້າເຈົ້າພຈິ າຣະນາຮ້ສູ ຶກ
ໄດູ້ຢ່ດງ່ັ ນ້ແີ ລູ້ວ, ເຈາົ້ ບຄໍ່ ວນເຮດັ ວະຈກີ ມັ ຊະນດິ ນນ້ີ ນ້ັ ໂດຍຝາ່ ຍດຽວ.

ຣາຫຸລະ ! ຖາູ້ ເຈ້ົາພຈິ າຣະນາຮູ້ສກຶ ດັ່ງນີວ້ ່າ “ວະຈກີ ັມທີ່ເຮາົ ຢາກຈະເຮດັ ນ້ີ ບ່ໍເປັນ
ໄປເພືອ່ ບຽດບຽນຕົນເອງແດ່ ບ່ເໍ ປັນໄປເພອ່ື ບຽດບຽນຜ່ອນື່ ແດ່ ບ່ເໍ ປັນໄປເພ່ືອ
ບຽດບຽນທງັ ສອງຝ່າຍແດ່ ເປັນວະຈີກັມທ່ເີ ປນັ ກຸສົລ ມສີ ຸຂເປນັ ກໍາໄລ ມີສຸຂເປນັ
ວິບາກ” ດ່ັງນ້ແີ ລ້ວູ , ຣາຫຸລະ ! ເຈາົ້ ຈງົ່ ເຮດັ ວະຈກີ ມັ ຊະນດິ ນນ້ັ .

ໝວດທີ ໒ : ເມອື່ ເຮດັ ຢ່

ຣາຫຸລະ ! ເມອ່ື ເຈົ້າເຮດັ ກມັ ໃດດວູ້ ຍວາຈາຢ່ ຄວນພິຈາຣະນາກມັ ນນັ້ ວາ່ “ວະຈີ
ກມັ ທເ່ີ ຮາົ ກາໍ ລງັ ເຮັດຢ່ນີ້ ເປນັ ໄປເພອ່ື ບຽດບຽນຕົນເອງແດ່ ບຽດບຽນຜ່ອື່ນແດ່
ບຽດບຽນທັງສອງຝາ່ ຍແດ່ ເປັນວະຈີກັມທີເ່ ປັນອະກຸສົລ ມທີ ຸກຂ໌ເປັນກໍາໄລ ມທີ ຸກຂ໌
ເປັນວບິ າກ ຫືຼບ່ໍໜໍ ?” ດງ່ັ ນີ,້ ຣາຫລຸ ະ ! ຖູ້າເຈ້ົາພຈິ າຣະນາຮູ້ສກຶ ໄດູຢ້ ່ດງັ່ ນີແ້ ລູ້ວ, ເຈົ້າ
ຄວນຢດຸ ເຊາົ ວະຈກີ ມັ ຊະນດິ ນນັ້ ເສຍ.

ຣາຫລຸ ະ ! ຖາູ້ ເຈົາ້ ພິຈາຣະນາຮູ້ສກຶ ຢດ່ ັ່ງນ້ີວາ່ “ວະຈີກັມທີ່ເຮົາກໍາລັງເຮດັ ຢນ່ ້ີ
ບໍ່ເປນັ ໄປເພ່ືອບຽດບຽນຕົນເອງແດ່ ບໍ່ເປັນໄປເພ່ືອບຽດບຽນຜ່ອນ່ື ແດ່ ບເໍ່ ປນັ ໄປເພ່ືອ
ບຽດບຽນທັງສອງຝາ່ ຍແດ່ ເປນັ ວະຈກີ ັມທເີ່ ປັນກສຸ ົລ ມີສຸຂເປັນກາໍ ໄລ ມີສຸຂເປນັ
ວິບາກ” ດງັ່ ນແີ້ ລວູ້ , ຣາຫລຸ ະ ! ເຈົາ້ ຄວນຮບີ ເລງ່ັ ການເຮດັ ວະຈກີ ມັ ຊະນດິ ນນັ້ .

໑໐໖໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ໝວດ ໓ ເມອ່ື ເຮດັ ແລວູ້

ຣາຫລຸ ະ ! ເມື່ອເຈ້ົາເຮດັ ກມັ ໃດດູ້ວຍວາຈາແລວູ້ ຄວນພຈິ າຣະນາກັມນັ້ນວາ່ “ວະຈີ
ກັມທ່ີເຮົາເຮັດແລ້ວູ ນີ້ ເປັນໄປເພອ່ື ບຽດບຽນຕນົ ເອງແດ່ ບຽດບຽນຜ່ອືນ່ ແດ່ ບຽດບຽນ
ທັງສອງຝາ່ ຍແດ່ ເປັນວະຈີກມັ ທີ່ເປນັ ອະກຸສົລ ມີທກຸ ຂ໌ເປນັ ກໍາໄລ ມທີ ກຸ ຂເ໌ ປນັ ວບິ າກ
ຫຼືບ່ໍໜໍ ?” ດ່ງັ ນ້ີ, ຣາຫຸລະ ! ຖູ້າເຈາົ້ ພິຈາຣະນາຮູ້ສກຶ ໄດູຢ້ ່ ດ່ງັ ນ້ແີ ລ້ວູ , ເຈົ້າ ຈງ່ົ ສະແດງ
ຈົງ່ ເປດີ ເຜຍີ ຈງ່ົ ເຮດັ ໃຫເູ້ ປນັ ຂອງຫງາຍຊ່ຶງວະຈກີ ມັ ນນັ້ ໃນພຣະສາສດາ ຫໃືຼ ນ
ເພອ່ື ນສະພຣມົ ມະຈາຣີ ຜເ່ ປນັ ວນິ ຍຊນົ ທັງຫາຍ ເມ່ືອສະແດງ ເມື່ອເປີດເຜຍີ ເມ່ອື
ເຮັດໃຫູ້ເປັນຂອງຫງາຍແລູ້ວ ຈງ່ົ ເຖິງຊງຶ່ ຄວາມລະວງັ ສງັ ວອຣຕໄໍ່ ປ.

ຣາຫລຸ ະ ! ຖູ້າເຈົ້າພຈິ າຣະນາ ຮູສ້ ກຶ ຢ່ດັ່ງນ້ວີ າ່ “ວະຈີກັມທີ່ເຮົາເຮັດແລູ້ວນີ້ ບ່ເໍ ປນັ
ໄປເພ່ອື ບຽດບຽນຕນົ ເອງແດ່ ບໍເ່ ປັນໄປເພ່ືອບຽດບຽນຜ່ອືນ່ ແດ່ ບ່ເໍ ປັນໄປເພື່ອ
ບຽດບຽນທັງສອງຝາ່ ຍແດ່ ເປນັ ວະຈີກັມທ່ີເປັນກຸສົລ ມີສຸຂເປັນກໍາໄລ ມີສຸຂເປັນ
ວບິ າກ” ດງ່ັ ນແ້ີ ລວູ້ , ຣາຫລຸ ະ ! ເຈ້າົ ຈ່ງົ ຢດ່ ວູ້ ຍປຕີ ິ ແລະ ປາໂມທຍ໌ ຕາມສກຶ ສາໃນ
ກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍຢ່ ທງັ ກາງເວນັ ແລະ ກາງຄນືຼ ເທນ້ີ .

- ມ. ມ. ໑໓/໑໒໘/໑໓໐.

ຂ້ໍຄວນສນັ ລະເສນີ ຫຼຄື ວນຕຕິ ຽນ ກ່ຽວກັບສັມມາວາຈາ

ໂປຕະລິຢະ ! ບຄຸ ຄນົ ໔ ຈໍາພວກເຫົ່າຼ ນີ້ ມີຢ່ ຫາໄດູຢ້ ່ໃນໂລກ. ສຈ່ີ ໍາພວກເຫ່ົຼາໃດ
ໜໍ ? ສ່ີຈໍາພວກຄຼື :

ໂປຕະລິຢະ ! ບຸຄຄນົ ບາງຄົນໃນກລໍ ະນີນ້ີ ກາ່ ວຕຕິ ຽນ ບຸຄຄົນທຄີ່ ວນຕິຕຽນຕາມ
ທເ່ີ ປນັ ຈງິ ໂດຍກາລອັນຄວນ ແຕບ່ ກ່ໍ າ່ ວສນັ ລະເສນີ ບຸຄຄົນທຄ່ີ ວນສນັ ລະເສນີ ຕາມ
ທີ່ເປັນຈິງໂດຍການອັນຄວນ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຈາ ໑໐໖໕

ໂປຕະລິຢະ ! ບຄຸ ຄນົ ບາງຄົນໃນກລໍ ະນນີ ີ້ ກາ່ ວສນັ ລະເສນີ ບຄຸ ຄນົ ທຄີ່ ວນ
ສນັ ລະເສີນຕາມທເ່ີ ປັນຈງິ ໂດຍກາລອັນຄວນ ແຕບ່ ກ່ໍ າ່ ວຕຕິ ຽນ ບຄຸ ຄນົ ທີ່ຄວນ
ຕິຕຽນ ຕາມທ່ເີ ປນັ ຈິງໂດຍກາລອັນຄວນ.

ໂປຕະລິຢະ ! ບຸຄຄົນບາງຄົນໃນກໍລະນນີ ້ີ ບໍກ່ າ່ ວຕຕິ ຽນ ບຸຄຄນົ ທຄ່ີ ວນຕຕິ ຽນ
ຕາມທເ່ີ ປັນຈງິ ໂດຍກາລອນັ ຄວນ ແລະ ບກໍ່ າ່ ວສນັ ລະເສນີ ບຄຸ ຄນົ ທີ່ຄວນ
ສນັ ລະເສີນ ຕາມທ່ີເປນັ ຈິງໂດຍກາລອັນຄວນ.

ໂປຕະລິຢະ ! ບຸຄຄນົ ບາງຄນົ ໃນກລໍ ະນີນີ້ ກ່າວຕຕິ ຽນ ບຸຄຄົນທ່ີຄວນຕິຕຽນ ຕາມ
ທເີ່ ປນັ ຈງິ ໂດຍກາລອນັ ຄວນ ແລະກາ່ ວສນັ ລະເສນີ ບຸຄຄນົ ທຄ່ີ ວນສັນລະເສນີ ຕາມ
ທເ່ີ ປນັ ຈງິ ໂດຍກາລອນັ ຄວນ.

ໂປຕະລິຢະ ! ບຄຸ ຄນົ ສຈ່ີ ໍາພວກເຫົຼ່ານີ້ແລ ມຢີ ່ ຫາໄດູ້ຢ່ໃນໂລກ. ໂປຕະລຢິ ະເອີຍ !
ໃນບັນດາບຄຸ ຄນົ ສີ່ຈໍາພວກນີ້ ບຄຸ ຄນົ ຈໍາພວກໃດ ຄວນຈະເປນັ ບຸຄຄົນທີ່ງົດງາມ
ກວ່າ ປະນີຕກວ່າ ສໍາລັບທາ່ ນ.

“ຂູ້າແຕ່ພຣະໂຄດມົ ຜ່ຈະເຣີນ ! ໃນບນັ ດາບຸຄຄນົ ສຈ່ີ ໍາພວກເຫາ່ົຼ ນັນ້ ບຸຄຄນົ ຈາໍ ພວກທບີ່ ກ່ໍ າ່ ວ
ຕິຕຽນບຄຸ ຄນົ ທຄີ່ ວນຕຕິ ຽນ ຕາມເປນັ ຈງິ ໂດຍກາລອນັ ຄວນ ແລະ ບກໍ່ າ່ ວສນັ ລະເສນີ ບຄຸ ຄນົ ທີ່
ຄວນສນັ ລະເສນີ ຕາມທເ່ີ ປນັ ຈງິ ໂດຍກາລອນັ ຄວນ, ບຄຸ ຄນົ ຈໍາພວກນແີ້ ລ ຄວນຈະເປນັ ບຄຸ ຄົນ
ທີ່ງດົ ງາມກວາ່ ທປີ່ ະນຕີ ກວາ່ ສາໍ ລັບຂາູ້ ນອູ້ ຍ. ຂນ້ໍ ນ້ັ ເພາະເຫຕໃດໜໍ ? ເພາະເຫຕວາ່ ນນ້ັ
ງດົ ງາມຍງິ່ ດວູ້ ຍອເຸ ປກຂາ”.

ໂປຕະລິຢະ ! ໃນບນັ ດາບຄຸ ຄົນສີຈ່ ໍາພວກເຫຼົາ່ ນັນ້ ບຸຄຄນົ ຈາໍ ພວກໃດ ກາ່ ວ
ຕຕິ ຽນບຄຸ ຄນົ ທຄ່ີ ວນຕຕິ ຽນ ຕາມເປນັ ຈງິ ໂດຍກາລອນັ ຄວນ ແລະ ກາ່ ວສນັ ລະເສນີ
ບຄຸ ຄນົ ທຄ່ີ ວນສນັ ລະເສນີ ຕາມເປນັ ຈງິ ໂດຍກາລອນັ ຄວນ ; ບຄຸ ຄົນຈໍາພວກນີ້ ເປັນ
ບຄຸ ຄົນພວກທີ່ງດົ ງາມກວາ່ ປະນີຕກວ່າ ໃນບັນດາບຸຄຄົນສຈ່ີ າໍ ພວກເຫົາ່ຼ ນນ້ັ ຂໍ້ນ້ນັ
ເພາະເຫຕໃດໜໍ ? ໂປຕະລຢິ ະ ! ນ້ນັ ງດົ ງາມເພາະຄວາມເປນັ ຜຮ່ ກູ້ າລະ ໃນ
ກລໍ ະນນີ ນ້ັ ໆ.

- ຈະຕຸກກ. ອງັ . ໒໑/໑໓໑/໑໐໐.

໑໐໖໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ໝວດ ຂ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ລກັ ສະນະຂອງສມັ ມາວາຈາ

ຄາໍ ໄຂຄວາມຂອງສມັ ມາວາຈາສ່ີ

(ອະມຸສາວາດະ) ເຂົານ້ັນ ລະມສຸ າວາດ ເວຼນ້ັ ຂາດຈາກມຸສາວາດ ເວ້ົາແຕຄ່ ວາມ
ຈງິ ຮັກສາຄໍາສຈັ ຈ໌ ໝັ້ນຄົງໃນຄໍາເວົາ້ ມຄີ ໍາເວາ້ົ ທີ່ຄວນເຊອ່ື ຖືຼໄດູ້ ບແໍ່ ກູງ້ ກ່າວໃຫ້ຜູ ິດ
ຕໂ່ໍ ລກ.

(ອະປິສນຸ ະວາດະ) ເຂາົ ນນ້ັ ລະຄາໍ ສບັ ສໍ່ ເວນ້ຼັ ຂາດຈາກຄໍາສັບສ່ໍ ໄດຟູ້ ັງຈາກ
ຝາ່ ຍນ້ແີ ລວູ້ ບເໍ່ ກັບໄປບອກແກຝ່ ່າຍນັນ້ ເພ່ືອແຕກຈາກຝາ່ ຍນ້ີ ຫຼື ໄດູ້ຟງັ ຈາກຝ່າຍ
ນ້ັນແລູວ້ ບເ່ໍ ກັບມາບອກແກ່ຝາ່ ຍນີ້ ເພືອ່ ແຕກຈາກຝ່າຍນ້ນັ ; ແຕຈ່ ະສະໝານຄນົ ທີ່
ແຕກກັນແລວູ້ ໃຫກູ້ ັບມາພູ້ອມພຽງກັນ ອດຸ ໜນຄົນທ່ພີ ູອ້ ມພຽງກນັ ຢ່ ໃຫພູ້ ູ້ອມພຽງ
ກນັ ຍງ່ິ ຂ້ຶນ ; ເປັນຄນົ ມັກໃນການພູອ້ ມພຽງ ເປນັ ຄນົ ຍິນດີໃນການພູ້ອມພຽງ ເປນັ ຄົນ
ພໃໍ ຈໃນການພ້ອູ ມພຽງ ກ່າວແຕ່ວາຈາທີ່ເຮດັ ໃຫູ້ພູ້ອມພຽງກັນ.

(ອະຜະຣຸສະວາດະ) ເຂາົ ນັນ້ ລະການກາ່ ວຄາໍ ຫຍາບເສຍ ເວນ້ັຼ ຂາດຈາກການ
ກ່າວຄໍາຫຍາບ ກ່າວແຕວ່ າຈາທີບ່ ໍ່ມໂີ ທດ ມ່ວນໂສຕະ ໃຫູ້ເກດີ ຄວາມຮັກ ເປັນຄາໍ ຟ
ໃຈ ເປັນຄາໍ ສຸພາບທຊ່ີ າວເມອືຼ ງເຂາົ ເວ້ົາກນັ ເປັນທ່ຮີ ກັ ໄຄ່ທພ່ີ ໍໃຈຂອງມະຫາຊົນ
ກາ່ ວແຕ່ວາຈາເຊນ່ັ ນ້ັນຢ.່

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຈາ ໑໐໖໗

(ອະສັມຜັປປະລາປະວາດະ) ເຂາົ ນ້ັນ ລະຄາໍ ເວາົ້ ໂລເລ ເວນັ້ຼ ຂາດຈາກຄໍາເວາົ້
ໂລເລ ກ່າວແຕ່ໃນເວລາອນັ ສມົ ຄວນ ກ່າວແຕ່ຄວາມຈິງ ເປນັ ປະໂຍຊນ໌ ເປັນທັມ
ເປັນວິນັຍ ກາ່ ວແຕວ່ າຈາມທີ ຕີ່ ງ້ັ ມຫີ ັກຖານທີ່ອູ້າງອີງ ມີເວລາຈົບ ປະກອບດວູ້ ຍ
ປະໂຍຊນ໌ ສມົ ຄວນແກ່ເວລາ.

- ສ.ີ ທ.ີ ໙/໘໓/໑໐໓.

ສພຸ າສຕິ ວາຈາ ໃນຖານະສມັ ມາວາຈາ

ພິກຂຸ ທ. ! ວາຈາອັນປະກອບດູ້ວຍອົງຄ໌ ໕ ປະການ ເປັນວາຈາສພຸ າສິຕ ບໍເ່ ປັນ

ວາຈາທບຸ ພາສິຕ ເປັນວາຈາບ່ມໍ ີໂທດ ແລະ ວນິ ຍຊນົ ບຕ່ໍ ິຕຽນ. ອົງຄຫ໌ ້າູ ປະການ

ແນວໃດໜໍ ? ຫູ້າປະການຄືຼ :-

ກາ່ ວແລວູ້ ຄວນແກເ່ ວລາ (ກາເລນະ ພາສິຕາ ໂຫຕ)ິ ,

ກາ່ ວແລວູ້ ຕາມສຈັ ຈງິ (ສັຈຈາ ພາສິຕາ ໂຫຕ)ິ ,

ກາ່ ວແລວູ້ ຢາ່ ງອອ່ ນຫວານ (ສນັ ຫາ ພາສຕີ າ ໂຫຕ)ິ ,

ກາ່ ວແລວູ້ ຢ່າງປະກອບດວູ້ ຍປະໂຍຊນ໌ (ອັຕຖະສນັ ຫິຕາ ພາສິຕາ ໂຫຕິ),

ກາ່ ວແລວູ້ ເມຕຕາຈຕິ (ເມຕຕະຈິຕເຕນະ ພາສິຕາ ໂຫຕ)ິ ,

ພິກຂຸ ທ. ! ວາຈາ ອນັ ປະກອບດ້ວູ ຍອງົ ຄ໌ ໕ ປະການເຫາົ່ຼ ນ້ແີ ລ ເປນັ ວາຈາສຸພາ
ສຕິ ບໍເ່ ປນັ ວາຈາທຸບພາສິຕ ເປັນວາຈາບໍ່ມີໂທດ ແລະ ວິນຍຊົນບຕໍ່ ຕິ ຽນ.

- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໒໗໑/໑໙໘.

ສພຸ າສຕິ ວາຈາ ໃນຖານະສມັ ມາວາຈາ

(ອກີ ໄນຍະໜງຶ່ )

ພິກຂຸ ທ. ! ວາຈາອນັ ປະກອບດ້ວູ ຍອົງຄ໌ ໔ ປະການ ເປນັ ວາຈາສຸພາສິຕ ບເ່ໍ ປັນ
ວາຈາທບຸ ພາສິຕ ເປັນວາຈາບ່ໍມໂີ ທດ ແລະ ວິນຍຊນົ ບ່ຕໍ ິຕຽນ. ອົງຄ໌ສີ່ປະການ
ແນວໃດໜໍ ? ສີປ່ ະການຄືຼ :-

໑໐໖໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ກາ່ ວເປນັ ສພຸ າສຕິ ທນ່ໍ ນ້ັ ບກໍ່ າ່ ວເປນັ ທຸບພາສຕິ ;
ກາ່ ວເປນັ ທມັ ທນ່ໍ ນ້ັ ບກໍ່ າ່ ວເປນັ ອະທມັ ;
ກາ່ ວວາຈາໜາູ້ ຮກັ (ແກຜ່ ຟ່ ງັ ) ທນໍ່ ນັ້ ບກ່ໍ າ່ ວວາຈາບໜໍ່ າູ້ ຮກັ (ແກ່ຜຟ່ ງັ )
ກາ່ ວວາຈາສຈັ ຈ໌ທນໍ່ ນ້ັ ບກໍ່ າ່ ວວາຈາປນ້ີ ປາ່ ຍ.

ພິກຂຸ ທ. ! ວາຈາອນັ ປະກອບດ້ວູ ຍອົງຄ໌ ໔ ປະການເຫົາ່ຼ ນີແ້ ລ ເປນັ ວາຈາສຸພາສິຕ
ບໍເ່ ປັນວາຈາທບຸ ພາສຕິ ເປັນວາຈາບໍ່ມີໂທດ ແລະ ວິນຍຊນົ ບ່ໍຕຕິ ຽນ.

- ສຕຸ ຕ. ຂ.ຸ ໒໕/໔໑໑/໓໕໖.

ວາຈາຂອງຂອງສຕັ ຕະບຣຸ ສຸ ແລະ ອະສຕັ ຕະບຣຸ ສຸ

໑. ວາຈາຂອງສັຕຕະບຣຸ ຸສ

ພິກຂຸ ທ. ! ບຄຸ ຄນົ ປະກອບດວູ້ ຍທມັ ໔ ປະການ ເປນັ ທຮ່ີ ກູ້ ນັ ວາ່ ເປນັ
ອະສຕັ ຕະບຣຸ ສຸ . ສີ່ປະການ ແນວໃດໜໍ ? ສປ່ີ ະການ ຄືຼ :-

ພິກຂຸ ທ. ! ອະສັຕຕະບຣຸ ຸສໃນກໍລະນີນີ້ ເຖງິ ບມໍ່ ໃີ ຜຖາມເຖງິ ຄວາມບໍ່ດຂີ ອງບຄຸ
ຄນົ ອນື່ ກນໍ າໍ ເອາົ ມາເປດີ ເຜຍີ ໃຫປູ້ າກດົ ບຕໍ່ ອູ້ ງກາ່ ວເຖງິ ເມອ່ື ຖກຼື ຄນົ ຖາມ ; ກເໍ ມອື່
ຖກຼື ຄນົ ຖາມເຖງິ ຄວາມບດໍ່ ຂີ ອງບຄຸ ຄນົ ອນື່ ກນໍ າໍ ເອາົ ບນັ ຫາໄປເຮດັ ໃຫບູ້ ມໍ່ ທີ າງ
ຫກີ ລ່ຽງຫດຼຸ ໜອູ້ ຍ ແລວູ້ ກາ່ ວຄວາມບດ່ໍ ຂີ ອງຜອ່ ນ່ື ຢາ່ ງເຕມັ ທ່ີ ໂດຍພສິ ະດານ. ພິກຂຸ
ທ. ! ຂ້ນໍ ້ີຈົ່ງຮູ້ກັນເທ້ີນວ່າ ຄົນຜ່ນ້ເີ ປນັ ອະສຕັ ຕະບຣຸ ສຸ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອະສັຕຕະບຸຣຸສຢາ່ ງອນ່ື ຍັງມີອີກຄຼື : ແມນ່ ວາ່ ຖກຼື ຄນົ ຖາມຢ່ເຖງິ ຄວາມ
ດຂີ ອງບຄຸ ຄນົ ອນ່ື ກບໍ ເໍ່ ປດີ ເຜຍີ ໃຫປູ້ າກດົ ບຕ່ໍ ອູ້ ງກາ່ ວເຖິງເມອື່ ບຖ່ໍ ກຼື ໃຜຖາມ ;

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຈາ ໑໐໖໙

ກເໍ ມອື່ ຖກຼື ຄນົ ຖາມເຖງິ ຄວາມດຂີ ອງຜອ່ ນື່ ກນໍ າໍ ເອາົ ບນັ ຫາໄປເຮດັ ໃຫຫູ້ ດຼຸ ໜອູ້ ຍ
ໄຂວ່ເຂວ ແລວູ້ ກາ່ ວຄວາມດຂີ ອງຜອ່ ນ່ື ຢາ່ ງບໍພ່ ສິ ະດານເຕມັ ທີ່. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂ້ໍນ້ີຈ່ງົ ຮູ້
ກນັ ເທ້ນີ ວ່າ ຄນົ ຜ່ນເ້ີ ປນັ ອະສັຕຕະບຸຣສຸ .

ພິກຂຸ ທ. ! ອະສັຕຕະບຣຸ ສຸ ຢາ່ ງອນ່ື ຍັງມອີ ກີ ຄຼື : ແມນ່ ວາ່ ຖກືຼ ຄນົ ຖາມເຖງິ ຄວາມ

ບດ່ໍ ຂີ ອງຕນົ ກປໍ ກົ ປດິ ບເ່ໍ ປດີ ເຜຍີ ໃຫປູ້ າກດົ ບຕໍ່ ອູ້ ງກາ່ ວເຖງິ ເມື່ອບຖ່ໍ ກຼື ໃຜຖາມ ; ກໍ

ເມອື່ ຖກືຼ ຄນົ ຖາມເຖງິ ຄວາມບດ່ໍ ຂີ ອງຕນົ ກນໍ າໍ ເອາົ ບັນຫາໄປເຮດັ ໃຫຫູ້ ດຼຸ ໜອູ້ ຍ

ໄຂວ່ເຂວ ແລວູ້ ກາ່ ວຄວາມບດໍ່ ຂີ ອງຕນົ ຢາ່ ງບ່ພໍ ສິ ະດານເຕມັ ທ່ີ. ພິກຂຸ ທ. ! ຂໍ້ນ້ີຈົ່ງຮູ້

ກັນເທີ້ນວ່າ ຄົນຜ່ນ້ເີ ປນັ ອະສຕັ ຕະບຣຸ ສຸ .

ພິກຂຸ ທ. ! ອະສຕັ ຕະບຣຸ ຸສຢ່າງອືນ່ ຍງັ ມອີ ີກ ຄຼື : ແມນ່ ວາ່ ບຖ່ໍ ກຼື ໃຜຖາມເຖງິ ຄວາມ

ດຂີ ອງຕນົ ກເໍ ອາົ ມາໂອອູ້ ວດເປດີ ເຜຍີ ຈະຕອູ້ ງກາ່ ວຫຍັງເຖງິ ເມອ່ື ຖກືຼ ຄນົ ຖາມ ; ກໍ

ເມອ່ື ຖກຼື ຄນົ ຖາມເຖງິ ຄວາມດຂີ ອງຕນົ ກນໍ າໍ ເອາົ ບັນຫາໄປເຮດັ ໃຫບູ້ ຫໍ່ ດຼຸ ໜອູ້ ຍ

ຫກີ ລ່ຽງ, ກາ່ ວຄວາມດຂີ ອງຕນົ ຢາ່ ງເຕມັ ທໂີ່ ດຍພສິ ະດານ. ພິກຂຸ ທ. ! ຂໍນ້ ີ້ຈ່ົງຮູ້

ກັນເທ້ີນວາ່ ຄົນຜ່ນເີ້ ປັນ ອະສັຕຕະບຸຣສຸ .

ພິກຂຸ ທ. ! ບຄຸ ຄນົ ຜ່ປະກອບດູ້ວຍທມັ ໔ ປະການເຫຼົ່ານ້ແີ ລ ເປັນທຮ່ີ ູ້ກັນວາ່ ເປັນ
ອະສຕັ ຕະບຸຣສຸ .

໒. ວາຈາຂອງສັຕຕະບຣຸ ຸສ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ບຄຸ ຄນົ ປະກອບດວູ້ ຍທມັ ໔ ປະການ ເປນັ ທຮ່ີ ກູ້ ນັ ວາ່ ເປນັ ສຕັ ຕະບຣຸ ສຸ .
ສປ່ີ ະການ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ສປ່ີ ະການຄຼື :

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສຕັ ຕະບຣຸ ຸສໃນກລໍ ະນນີ ້ີ ແມນ່ ວາ່ ມຄີ ນົ ຖາມເຖງິ ຄວາມບດໍ່ ຂີ ອງບຄຸ
ຄນົ ອນ່ື ກບໍ ເ່ໍ ປດີ ເຜຍີ ໃຫປູ້ າກດົ ຈະກາ່ ວເຮດັ ເຖງິ ຫຍງັ ເມອື່ ບຖໍ່ ກືຼ ໃຜຖາມ ; ກເໍ ມອື່ ຖກືຼ
ຄນົ ຖາມເຖງິ ຄວາມບດໍ່ ຂີ ອງບຄຸ ຄນົ ອນື່

໑໐໗໐ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ກນໍ າໍ ເອາົ ບນັ ຫາໄປເຮດັ ໃຫຫູ້ ກີ ລ່ຽງຫດຼຸ ໜອູ້ ຍ ກາ່ ວຄວາມບດ່ໍ ຂີ ອງຜອ່ ນ່ື ຢາ່ ງ

ບພໍ່ ສິ ະດານເຕມັ ທ່ີ. ພິກຂຸ ທ. ! ຂ້ໍນີ້ຈົງ່ ຮູກ້ ັນເທນ້ີ ວ່າ ຄນົ ຜ່ນີ້ ເປັນ ສຕັ ຕະບຣຸ ສຸ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສຕັ ຕະບຸຣຸສຢາ່ ງອນ່ື ຍັງມີອີກຄຼື : ແມນ່ ວາ່ ບຖໍ່ ກືຼ ໃຜຖາມເຖິງຄວາມດີ
ຂອງບຄຸ ຄນົ ອນ່ື ກຍໍ ງັ ເອາົ ມາເປດີ ເຜຍີ ໃຫປູ້ າກດົ ຈະຕອູ້ ງກາ່ ວເຮດັ ຫຍງັ ເມອ່ື ຖກຼື ຄນົ
ຖາມ ; ກໍເມອ່ື ຖກືຼ ຄນົ ຖາມເຖງິ ຄວາມດຂີ ອງບຄຸ ຄນົ ອນ່ື ກນໍ າໍ ເອາົ ບນັ ຫາໄປເຮດັ ໃຫູ້
ບຫໍ່ ກີ ລ່ຽງຫດຸຼ ໜອູ້ ຍ ກາ່ ວຄວາມດຂີ ອງຜອ່ ນ່ື ໂດຍພສິ ະດານບຣໍ ບິ ນ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ນີ້
ຈງ່ົ ຮກູ້ ນັ ເທ້ີນວາ່ ຄນົ ຜ່ນ້ີເປນັ ສຕັ ຕະບຸຣຸສ.

ພິກຂຸ ທ. ! ສຕັ ຕະບຣຸ ຸສຢາ່ ງອື່ນຍງັ ມີອີກຄືຼ : ແມນ່ ວາ່ ບມ່ໍ ໃີ ຜຖາມເຖິງຄວາມບດ່ໍ ີ
ຂອງຕນົ ກຍໍ ງັ ເອາົ ມາເປດີ ເຜຍີ ເຮດັ ໃຫປູ້ າກດົ ເປນັ ຫຍງັ ຈະຕອູ້ ງກາ່ ວເຖງິ ເມອ່ື ຖກຼື
ຖາມໜໍ ; ກເໍ ມອ່ື ຖກືຼ ຄນົ ຖາມເຖງິ ຄວາມບດ່ໍ ຂີ ອງຕນົ ກໍບນ່ໍ າໍ ເອົາບນັ ຫາໄປເຮດັ ໃຫູ້
ຫດຸຼ ໜອູ້ ຍຫກີ ລຽ່ ງ ແຕກ່ າ່ ວຄວາມບດໍ່ ຂີ ອງຕນົ ໂດຍພສິ ະດານເຕມັ ທີ່. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ນ້ີ
ຈ່ົງຮູ້ກັນເທນ້ີ ວ່າ ຄນົ ຜ່ນເ້ີ ປັນ ສຕັ ຕະບຸຣຸສ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສັຕຕະບຸຣສຸ ຢາ່ ງອ່ືນຍງັ ມີອີກຄືຼ : ແມນ່ ວາ່ ມຄີ ນົ ຖາມເຖງິ ຄວາມດຂີ ອງ
ຕນົ ກບໍ ເ່ໍ ປດີ ເຜຍີ ໃຫປູ້ າກດົ ເປນັ ຫຍງັ ຈະຕອູ້ ງກາ່ ວເຖງິ ເມອື່ ບຖ່ໍ ກືຼ ໃຜຖາມໜໍ ; ກໍເມອື່
ຖກືຼ ຄນົ ຖາມເຖງິ ຄວາມດຂີ ອງຕນົ ກນໍ າໍ ເອາົ ບນັ ຫາໄປເຮດັ ໃຫຫູ້ ດຸຼ ໜອູ້ ຍຫກີ ລ່ຽງເສຍ
ກາ່ ວຄວາມດຂີ ອງຕນົ ໂດຍບພໍ່ ສິ ະດານເຕມັ ທ່ີ. ພິກຂຸ ທ. ! ຂ້ໍນ້ີຈງ່ົ ຮ້ກູ ນັ ເທນີ້ ວາ່ ຄົນຜ່
ນເ້ີ ປນັ ສຕັ ຕະບຣຸ ສຸ .

ພິກຂຸ ທ. ! ບຸຄຄົນປະກອບດ້ວູ ຍທັມ ໔ ປະການເຫຼ່ົານີ້ແລ ເປນັ ທ່ຮີ ູ້ກນັ ວາ່
ເປນັ ສຕັ ຕະບຸຣສຸ .

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຈາ ໑໐໗໑

໓. ວາຈາຂອງສະໄພ້ໃູ ໝ່-ສະໄພເູ້ ກຼ່າົ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ປຽບເໝອຼື ນຍງິ ສະໃພໃູ້ ໝ່ ອັນເຂົາຫາກໍເອົາມາດ້າູ ມຄນືຼ ດູ້າມວັນ
ຕະຫອດເວລາທໍ່ນັນ້ ກໍຍັງມີຄວາມລະອາຍ ແລະຄວາມຢູ້ານ ທີ່ດາໍ ຣງົ ໄວຢູ້ ່າງ
ເຂມ້ັຼ ແຂງ ໃນແມ່ຜວົ ແດ່ ໃນພໍຜ່ ົວແດ່ ແມ່ນທ່ສີ ຸດແຕ່ໃນທາສ ກັມມະກອນ ຄນົ ໃຊ.ູ້

ເມືອ່ ຜ່ານໄປໂດວຍສະໄໝອນື່ ເພາະອາໄສຄວາມຄູຸ້ນເຄີຍກັນ ຍິງສະໃພນູ້ ້ນັ ກໍ
ຮອູ້ ງທງັ່ ໃສແ່ ມຜ່ ວົ ແດ່ ພໍຜ່ ວົ ແດ່ ແມ່ນແຕສ່ າມີວ່າ ‘ຫີກໄປໆ ພວກສຈະຮູ້ຫຍັງ’ ດ່ັງນ,ີ້
ນເ້ີ ຊ່ນັ ໃດ ;

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍນ້ ້ີກໍເຊນັ່ ນນັ້ ; ພິກຂບຸ າງອົງຄ໌ໃນທມັ ວນິ ັຍນ້ີ ອອກບວດຈາກເຮຼອື ນ
ເປັນຜ່ບມໍ່ ເີ ຮອຼື ນໄດູ້ດູ້າມມື້ດູ້າມຄຼືນ ຕະຫອດເວລາພຽງທໍ່ນ້ນັ ຫຣິ ິ ແລະ ໂອຕຕັປປະ
ຂອງເຂາົ ນັ້ນຍງັ ດາໍ ຣົງຢ່ຢາ່ ງເຂັມຼ້ ແຂງໃນ ພິກຂຸ ພິກຂຸນີ ໃນອຸປາສກົ ໃນອຸປາສິກາ
ແມ່ນທສີ່ ຸດແຕໃ່ ນຄນົ ວັດ ແລະ ສາມະເນຣ.

ເມືອ່ ຜາ່ ນໄປໂດຍສະໄໝອນື່ ເພາະອາໄສຄວາມຄນູຸ້ ເຄີຍກນັ ເຂົາກກໍ າ່ ວທງັ່ ໃສ່
ອາຈາຣຍແ໌ ດ່ ອຸປັຊຊາແດ່ ວ່າ ‘ຫກີ ໄປໆ ພວກທ່ານຈະຮູ້ຫຍງັ ’ ດ່ງັ ນ້.ີ

ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນນັ້ ໃນເລ່ືອງນ້ີ ເຈາ້ົ ທງັ ຫາຍຈງົ່ ເຮັດການສກຶ ສາ ສໍານກຶ ເຊ່ັນ
ນ້ີວ່າ : “ເຮາົ ຈະຢຢ່ າ່ ງມຈີ ິຕສະເໝກີ ນັ ກບັ ຍງິ ສະໃພໃູ້ ໝ່ ຜມ່ າແລວູ້ ບໍດ່ ນົ ” ດ່ັງນ.ີ້
ພກິ ຂຸ ທ. ! ພວກເຈ້າົ ທັງຫາຍຈົ່ງເຮດັ ການສຶກສາ ສາໍ ນກຶ ດັ່ງນີ້ແລ.

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໑໐໐/໗໓.

໑໐໗໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຫກັ ເກນແຫງ່ ສມັ ມາວາຈາຂນັ້ ສງສດຸ

ຣາຊະກມຸ າຣ ! ຕະຖາຄົຕຮູແ້ ຈ້ງູ ຊ່ຶງ ວາຈາໃດ ອນັ ບຈ່ໍ ງິ ບແໍ່ ທູ້ ບປ່ໍ ະກອບດວູ້ ຍ
ປະໂຍຊນ໌ ແລະ ບ່ໍເປນັ ທຮ່ີ ກັ ທພີ່ ໃໍ ຈຂອງຜອ່ ນ່ື ຕະຖາຄົຕຍອ່ ມ ບກໍ່ າ່ ວວາຈານນ້ັ .

ຕະຖາຄົຕຮູແ້ ຈ້ງູ ຊຶ່ງ ວາຈາໃດ ອນັ ຈິງ ອນັ ແທູ້ ແຕບ່ ປໍ່ ະກອບດວູ້ ຍປະໂຍຊນ໌ ແລະ
ບເໍ່ ປນັ ທຮີ່ ກັ ທພີ່ ໃໍ ຈຂອງຜອ່ ນື່ ຕະຖາຄົຕຍອ່ ມ ບກໍ່ າ່ ວວາຈານນ້ັ .

ຕະຖາຄົຕຮູແ້ ຈງູ້ ຊຶ່ງ ວາຈາໃດ ອນັ ຈງິ ອນັ ແທູ້ ປະກອບດວູ້ ຍປະໂຍຊນ໌ ແຕບ່ ເ່ໍ ປນັ
ທຮ່ີ ກັ ທພ່ີ ໃໍ ຈຂອງຜອ່ ນື່ ຕະຖາຄົຕຍອ່ ມ ເລືຼອກໃຫເູ້ ໝາະກາລ ເພອ່ື ກາ່ ວວາຈານນ້ັ .

ຕະຖາຄຕົ ຮູ້ແຈູງ້ ຊຶ່ງ ວາຈາໃດອນັ ບຈໍ່ ງິ ບແໍ່ ທູ້ ບປໍ່ ະກອບດວູ້ ຍປະໂຍຊນ໌ ແຕບ່ ່ໍ
ເປນັ ທຮ່ີ ກັ ທພີ່ ໃໍ ຈຂອງຜອ່ ນື່ ຕະຖາຄົຕຍອ່ ມ ບກ່ໍ າ່ ວວາຈານນ້ັ .

ຕະຖາຄົຕຮແູ້ ຈູງ້ ຊຶ່ງ ວາຈາໃດ ອນັ ຈງິ ອນັ ແທູ້ ແຕບ່ ປໍ່ ະກອບດວູ້ ຍປະໂຍຊນ໌ ແຕກ່ ໍ
ເປນັ ທຮ່ີ ກັ ທພີ່ ໃໍ ຈຂອງຜອ່ ນື່ ຕະຖາຄົຕ ຍອ່ ມບກ່ໍ າ່ ວວາຈານນ້ັ .

ຕະຖາຄົຕຮແູ້ ຈູ້ງຊຶ່ງ ວາຈາໃດ ອນັ ຈງິ ອນັ ແທູ້ ປະກອບດວູ້ ຍປະໂຍຊນ໌ ແລະເປນັ
ທຮີ່ ກັ ທພ່ີ ໃໍ ຈຂອງຜອ່ ນ່ື ຕະຖາຄົຕ ຍ່ອມເປັນຜ່ ຮູ້ຈັກກາລະທີ່ເໝາະ ເພອ່ື ກາ່ ວ
ວາຈານັ້ນ.

- ມ. ມ. ໑໓/໙໑/໙໔.

ສມັ ມາວາຈາຊນ້ັ ສງສດຸ (ລະດບັ ພຣະພດຸ ທະເຈາົ້ )

ທນັ ທະປານສີ ັກກະ ໄດ້ທູ ນຖາມພຣະຜມ່ ພີ ຣະພາຄເຈົ້າວ່າ “ພຣະສະມະນະ ມຖີ ອູ້ ຍຄາໍ ແນວໃດ ມີ
ການກາ່ ວແນວໃດ ຢເ່ ປັນປະຈາໍ ?”.

ສະຫາຍເອຍີ ! ຄົນເຮາົ ມກີ ານກາ່ ວແນວໃດແລວູ້ ບເໍ່ ກດີ ການທະເລາະວວິ າດ
ກບັ ໃຜໆ ໃນໂລກ ພອູ້ ມທງັ ເທວະໂລກ ມາຣໂລກ ພຣົມມະໂລກ ໃນໝ່ສຕັ ພ້ອູ ມທັງ
ສະມະນະພຣາມ ພອູ້ ມທງັ ເທວະດາ ແລະມະນຸສສຢ໌ ກ່ ໍດີ,

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຈາ ໑໐໗໓

ອກີ ຢາ່ ງໜ່ງຶ ຄນົ ເຮາົ ມປີ ກົ ກະຕກິ າ່ ວແນວໃດແລວູ້ ສນັ ຍາ (ເລ່ືອງລາວກ່ອນໆ) ບມໍ່ າ
ຕດິ ຕາມຢໃ່ ນໃຈຜນ່ ນັ້ ຊຶ່ງ (ບດັ ນ້)ີ ເປັນຜ່ໝດົ ບາບ ບ່ໍປະກອບຕນົ ຢ່ດວູ້ ຍກາມ ບຕ່ໍ ້ອູ ງ
ກາ່ ວດູວ້ ຍຄວາມສົງໄສວ່າ ອນັ ໃດເປັນແນວໃດອກີ ຕໄ່ໍ ປ ມຄີ ວາມລາໍ ຄານທາງກາຍ
ແລະ ທາງໃຈ ອັນຕົນຕດັ ຂາດແລູ້ວ ປາສະຈາກຕັນຫາໃນພົບໃດໆ ຢ່ກໍດີ ; ສະຫາຍ
ເອຍີ ! ເຮາົ ມຖີ ອູ້ ຍຄາໍ ເຊນັ່ ນີ້ ມກີ ານກາ່ ວເຊ່ັນນີ້ ຢ່ເປນັ ປະຈາໍ , ດງ່ັ ນ້ີ :

- ມ. ມ. ໑໒/໒໒໐/໒໔໓.

ໝວດ ຄ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ໂທດຂອງການຂາດສມັ ມາວາຈາ

ໂຕຢາ່ ງແຫ່ງສັມຜັບປະລາວາທະ ລະດບັ ຄບາອາຈາຣຍ໌

ໂຕຢາ່ ງປະການທີ ໑

“ພຣະໂຄດມົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ໃນເລອື່ ງທາງ ຫບືຼ ່ໍແມ່ນທາງນ້ນັ ເຖິງແມ່ນພຣາມທງັ ຫາຍ ຈະບນັ ຍຕັ
ໄວູຕ້ ່າງໆກັນຄຼື ພວກອັດດະຣິຢະພຣາມກໍບັນຍັຕ ພວກຕິດຕຣິ ິຢະພຣາມກບໍ ັນຍຕັ ພວກ
ສັນໂທກະພຣາມກໍບັນຍັຕ ພວກພວົ ຫະຣິດາພຣາມກໍບນັ ຍຕັ ແຕ່ທາງທງັ ໝົດນັນ້ ກໍລວູ້ ນແຕ່ເປັນ
ທາງນໍາອອກ ສາມາດນໍາຜ່ປະຕບິ ັຕຕາມທາງນນ້ັ ໄປສ່ຄວາມເປນັ ສະຫາຍແຫງ່ ພຣົມໄດູ້ ປຽບ
ເໝອຼື ນທາງຕາ່ ງໆ ມີຢ່າງຫລວງຫລາຍໃກູບ້ ້າູ ນໃກູເ້ ມອຼື ງ ກລໍ ູ້ວນແຕ່ໄປຈຈຸ ອດກັນທີບ່ ູ້ານແຫງ່
ໜຶງ່ ທຸກໆທາງ ເຊນ່ັ ໃດກໍເຊນັ່ ນ້ັນ”.

ວາເສຕຖະ ! ໃນບັນດາພຣາມໄຕຣເວດທັງຫາຍເຫ່ຼາົ ນ້ນັ ມີພຣາມຈກັ ຄົນໜງ່ຶ ບໍ່ ທີ່
ໄດ້ເູ ຫັນພຣມົ ດູ້ວຍຕົນເອງ ?

“ຂນ້ໍ ັນ້ ເປນັ ໄປບໄ່ໍ ດູ້ ພຣະໂຄດມົ !”

ວາເສຕຖະ ! ຖູ້າເຊັນ່ ນ້ັນມີອາຈາຣຍ໌ຈັກຄົນໜງຶ່ ບ່ໍ ຂອງພຣາມໄຕຣເວດເຫ່ົາຼ ນ້ັນ
ທໄ່ີ ດເູ້ ຫັນພຣົມດູ້ວຍຕນົ ເອງ ?

“ຂນ້ໍ ້ນັ ເປັນໄປບ່ໄໍ ດູ້ ພຣະໂຄດມົ !”

໑໐໗໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ວາເສຕຖະ ! ຖາູ້ ເຊນ່ັ ນ້ັນມປີ ະທານອາຈາຣຍແ໌ ຫງ່ ອາຈາຣຍ໌ ຈັກຄົນໜຶ່ງບໍ່
ຂອງພຣາມໄຕຣເວດເຫຼາົ່ ນັ້ນ ທ່ໄີ ດູ້ເຫັນພຣມົ ດວູ້ ຍຕົນເອງ ?

“ຂນ້ໍ ນ້ັ ເປນັ ໄປບໍ່ໄດູ້ ພຣະໂຄດມົ !”

ວາເສຕຖະ ! ມີອາຈາຣຍ໌ທີ່ສືຼບຕໍກ່ ນັ ມາເຖິງເຈັດຊົ່ວ ຂອງພຣາມໄຕຣເວດເຫຼ່ົານັ້ນ
ຈກັ ຄົນໜງຶ່ ບ່ໍ ທ່ີໄດູເ້ ຫນັ ພຣົມດ້ວູ ຍຕນົ ເອງ ?

“ຂໍນ້ ້ັນ ເປັນໄປບໄໍ່ ດູ້ ພຣະໂຄດມົ !”

ວາເສຕຖະ ! ໃນບັນດາລືສຼ ີເກ່າົຼ ແກທ່ ັງຫາຍຄືຼ ລສືຼ ີອັຕຖະກະ ລຼືສວີ າມະກະ ລືສຼ ີ
ວາມະເທວະ ລສືຼ ີເວສາມິຕຕະ ລືສຼ ີຢະມະຕັຄຄີ ລືຼສີອັງຄີຣະສະ ລສືຼ ພີ າຣະທາວະຊະ
ລສຼື ີວາເສຕຖະ ລຼືສກີ ັສສະປະ ລສືຼ ພີ ະຄຸ ຜ່ໄດປູ້ ະກອບມນົ ຂນ້ຶ ບອກກາ່ ວແກ່ພຣາມ
ໄຕຣເພດທັງຫາຍ ໃຫູ້ທ່ອງຕາມ ໃຫູ້ກ່າວຕາມ ໃຫູ້ສຕຕາມ ໃຫບູ້ ອກຕາມ ກັນສືຼບໆມາ
ຈົນວ່າຮອດກາລນີ້ ເຫຼາ່ົ ນນັ້ ມລີ ສືຼ ີຈັກຕົນໜຶງ່ ບໍ່ ໃນບັນດາລຼືສເີ ຫ່ົາຼ ນ້ນັ ທກີ່ ່າວຢນືຼ ຢັນ
ຢວ່ າ່ ເຮາົ ຮູເ້ ຮົາເຫັນ ວາ່ ພຣົມຢ່ບ່ອນໃດ ດູວ້ ຍອາການແນວໃດ ນະ ບ່ອນໃດ ? ດັ່ງນ້ີ.

“ຂນໍ້ ັ້ນ ເປນັ ໄປບໄໍ່ ດູ້ ພຣະໂຄດມົ !”

ວາເສຕຖະ ! ເມ່ືອບ່ໍມີພຣາມ ອາຈາຣຍ໌ຂອງພຣາມ ຫຼື ລຼືສີຜ່ບອກມົນແກພ່ ຣາມ
ແມ່ນວ່າຈກັ ຄົນໜ່ງຶ ທ່ີເຄີຍເຫັນພຣມົ ດູ້ວຍຕນົ ເອງ ແລວູ້ ມາສະແດງຫົນທາງໄປສ່
ຄວາມເປັນສະຫາຍແຫງ່ ພຣົມ ຢ່ດ່ັງນ້ີ ທາ່ ນຈະສໍາຄນັ ຄວາມຂໍ້ນ້ວີ າ່ ແນວໃດ : ຄໍາ
ກ່າວຂອງພຣາມໄຕຣເພດເຫ່ຼົານັ້ນ ຍ່ອມເຖງິ ຄວາມເປັນຄາໍ ກ່າວ ທ່ີບໍປ່ ະກອບດູ້ວຍ
ປາຕິຫາຣຍ໌໑ (ອປັ ປາຕິຫິຣກິ ະຕັງ) ແມ່ນຫລືຼບໍ່ ?

“ແມນ່ ແລວູ້ ພຣະໂຄດົມ ! ເມືອ່ ເປນັ ເຊ່ັນນ້ນັ ຄາໍ ກາ່ ວຂອງພຣາມໄຕຣເວດເຫຼ່ົານັ້ນ ຍ່ອມເຖງິ
ຄວາມເປນັ ຄໍາກາ່ ວທບີ່ ໍ່ປະກອບດູວ້ ຍປາຕິຫາຣຍ.໌ ”

໑. ບປ່ໍ ະກອບດູ້ວຍປາຕຫິ າຣຍ໌ ຄບຼື ໍມ່ ີເຫຕຜລົ ທີ່ສະແດງໃຫູ້ຜ່ຟງັ ເຫນັ ໄດູ້ ວາ່ ເປນັ ຈງິ ຕາມທີເ່ ຂົາກາ່ ວຈົນວາ່ ຍອມເຊື່ອ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຈາ ໑໐໗໕

ຖືຼກແລູ້ວ, ວາເສຕຖະ ! ຂໍ້ທພີ່ ຣາມທັງຫາຍຜ່ບໍ່ຮບູ້ ເໍ່ ຫນັ ພຣມົ ຈະມາກາ່ ວສະແດງ
ຫົນທາງໄປສ່ຄວາມເປັນສະຫາຍກັບພຣົມ ດ່ງັ ນນ້ີ ນ້ັ ນັ້ນບ່ໍແມ່ນຖານະທຈີ່ ະມີໄດູ້.
ວາເສຕຖະ ! ປຽບເໝືຼອນແຖວຄົນຕາບອດເກາະຫັງກັນ ຄົນຫົວແຖວກບໍ ່ເໍ ຫັນຫຍັງ
ຄົນກາງແຖວກບໍ ໍເ່ ຫັນຫຍັງ ຄນົ ປາຍແຖວກບໍ ່ເໍ ຫັນຫຍັງ ນີ້ເຊ່ັນໃດ ; ວາເສຕຖະ ! ຄາໍ
ກາ່ ວຂອງພຣາມໄຕຣເວດທງັ ຫາຍ ກໍມີອຸປະມາເໝອຼື ນແຖວແຫງ່ ຄົນຕາບອດເຊັ່ນ
ນ້ນັ ແຫະ ຄືຼຜ່ກ່າວພວກທໍາອິດກບໍ ເໍ່ ຫັນພຣົມ ຜ່ກ່າວພວກຕ່ມໍ າກບໍ ່ໍເຫນັ ພຣົມ ຜ່ກ່າວ
ພວກສດຸ ທາູ້ ຍກໍບ່ເໍ ຫັນພຣົມ ; ດງັ່ ນນ້ັ ຄໍາກາ່ ວຂອງພວກເຂາົ ກໍເຖິງຊຶ່ງຄວາມເປັນຄາໍ
ກາ່ ວທີ່ຊວນຫົວ (ຫັສສະກະ) ຄໍາກ່າວທີ່ຕາໍ່ ຕອູ້ ຍ (ນາມະກະ) ຄໍາກ່າວລົມໆແລູ້ງໆ
(ຣຕິ ຕະກະ) ຄາໍ ກ່າວໂລເລ (ຕຈຸ ສະກະ).

(ນີ້ເປັນໂຕຢາ່ ງແຫ່ງສມັ ຜປັ ປະລາປະວາທະ ລະດບັ ສງຊະນິດທໜີ ງ່ຶ )

ໂຕຢາ່ ງປະການທີ ໒

ວາເສຕຖະ ! ທ່ານຈະສາໍ ຄນັ ຄວາມຂ້ໍນີ້ວາ່ ແນວໃດ ; ພຣາມໄຕເວດທັງຫາຍກໍ
ມອງເຫັນດວງຈັນດວງອາທຕິ ຢ່ ຊນົ ເຫ່ຼົາອ່ືນເປັນຈາໍ ນວນຫາຍກມໍ ອງເຫັນດວງຈັນ
ດວງອາທິຕຢ່, ວ່າດວງຈັນດວງອາທິຕຂຶນ້ ມາຈາກທິສໃດ ຕກົ ລົງໄປທາງທິຕໃດ
ພາກນັ ອອູ້ ນວອນຢ່ ຊມົ ເຊຍີ ຢ່ ປະນົມມນືຼ ະມສັ ະການ ຍາ່ ງວຽນຮອບໆຢ່ ດວູ້ ຍກັນທງັ
ສອງພວກ ແມນ່ ຫືຼບ່ໍ ?

“ເຊັ່ນນ້ັນແຫະ ພຣະໂຄດມົ !”

ວາເສຕຖະ ! ທ່ານຈະສໍາຄັນຄວາມຂໍ້ນວີ້ າ່ ແນວໃດ : ເມ່ອື ພວກພຣາມໄຕຣເວດກໍ
ເຫັນ ພວກຊົນເຫຼົ່າອນື່ ເປນັ ຈໍານວນຫາຍກເໍ ຫນັ ດວງຈັນ ດວງອາທິຕດູ້ວຍກັນທັງ
ສອງພວກ ຢ່ດ່ງັ ນີ້

໑໐໗໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພວກພຣາມໄຕຣເວດສາມາດສະແດງຫນົ ທາງ ໄປສ່ຄວາມເປັນອນັ ດຽວກັນກບັ ດວງ
ຈນັ ດວງອາທິຕຢ່ ໄດູ້ ຫຼືບ?່ໍ

“ຂ້ໍນນ້ັ ເປນັ ໄປບໍ່ໄດູ້ ພຣະໂຄດົມ !”

ວາເສຕຖະ ! ກໍເມື່ອພວກພຣາມໄຕຣເວດ ແລະ ຊົນຈາໍ ນວນຫາຍ ເຫນັ ດວງຈັນ
ດວງອາທິຕຢ່ໂດຍຕາຕນົ ກໍຍງັ ບ່ສໍ າມາດສະແດງຫນົ ທາງໄປສ່ຄວາມເປນັ ອັນດຽວ
ກັນກບັ ດວງຈນັ ດວງອາທິຕຢດ່ ັງ່ ນແີ້ ລ້ວູ ພວກພຣາມ ພວກອາຈາຣຍ໌ຂອງພຣາມ
ແລະ ພວກລສືຼ ີຜ່ບອກມນົ ແກພ່ ຣາມ ຊ່ຶງລວູ້ ນແຕ່ບ່ເໍ ຄີຍເຫນັ ພຣມົ ໂດຍຕາຕົນເລີຍ
ແລວູ້ ຈະມາສະແດງຫົນທາງ ໄປສ່ຄວາມເປັນສະຫາຍຂອງພຣມົ ດງັ່ ນີນ້ ນັ້ ທາ່ ນຈະ
ສໍາຄັນຄວາມຂນ້ໍ ີ້ວາ່ ແນວໃດ : ຄາໍ ກາ່ ວຂອງພຣາມໄຕຣເວດເຫ່ຼົານ້ນັ ຍອ່ ມເຖງິ
ຄວາມເປນັ ຄໍາກາ່ ວ ທ່ບີ ໍປ່ ະກອບດູ້ວຍປາຕິຫາຣຍ໌ ແມ່ນຫືຼບ່ໍ ?

“ແມ່ນແລູ້ວ, ພຣະໂຄດມົ ! ເມ່ອື ເປັນເຊ່ັນນ້ັນ ຄາໍ ກ່າວຂອງພຣາມໄຕຣເວດເຫົາ່ຼ ນັນ້ ຍ່ອມເຖງິ
ຄວາມເປັນຄໍາກາ່ ວ ທ່ບີ ່ໍປະກອບດວູ້ ຍປາຕຫິ າຣຍ”໌ .

ຖືຼກແລວູ້ , ວາເສຕຖະ ! ຂໍທ້ ພີ່ ຣາມທັງຫາຍຜ່ບ່ໍຮູບ້ ເ່ໍ ຫັນພຣົມ ຈະມາກ່າວສະແດງ
ຫນົ ທາງ ໄປສຄ່ ວາມເປນັ ສະຫາຍກບັ ພຣົມດ່ັງນີນ້ ັ້ນ ນ້ນັ ບເໍ່ ປັນຖານະທ່ີຈະມີໄດ.ູ້

ໂຕຢາ່ ງປະການທີ ໓

ວາເສຕຖະ ! ປຽບເໝຼືອນ ມບີ ຣຸ ສຸ ກາ່ ວຢວ່ າ່ “ຂາູ້ ພະເຈົາ້ ປາຖນາຈະໄດນູ້ າງ
ຊົນນະບດົ ກລັ ລະຢານໃີ ນຊນົ ນະບດົ ນີ້” ດງັ່ ນ.້ີ ຄນົ ທັງຫາຍຖາມເຂາົ ວາ່ ‘ບຸຣສຸ ຜ່ຈະ
ເຣີນ ! ທາ່ ນຮູ້ຈກັ ນາງຊົນນະບົດກລັ ລະຢານີ ທ່ີທາ່ ນປາຖນານ້ັນບໍ່ ວ່າເປນັ ນາງ
ກະສດັ ຫືຼ ນາງພຣາມມະນີ ຫຼື ເປນັ ນາງໃນວນັ ນະແພດ ຫືຼ ນາງໃນວັນນະສຕ ?’ ເຂາົ
ຕອບວາ່ ‘ບຮ່ໍ ຈູ້ ກັ ’. ຄົນເຫາົຼ່ ນ້ັນຖາມອີກວ່າ ‘ນາງຊົນນະບົດກັລລະຢານີ ທທ່ີ ່ານ
ປະສງົ ຈະໄດູ້ນ້ັນ ມຊີ ່ືຫຍັງ ມີໂຄດຫຍງັ ສງ ຫຼື ຕ່າໍ ຫຼື ປານກາງ

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຈາ ໑໐໗໗

ຜວິ ດໍາ ຫຼື ຜິວຄໍ້າ ຫືຼ ຜວິ ສີທອງ ຢ່ໃນໝບ່ ູ້ານນັ້ນ ຢ່ໃນເຂຕ ຫືຼ ໃນນະຄອຣ ?’ ເຂົາ
ຕອບວາ່ ‘ບຮ່ໍ ເູ້ ລຍີ ທ່ານ !’ ຄນົ ເຫົຼ່ານັນ້ ຖາມອີກວ່າ ‘ບຣຸ ສຸ ຜ່ຈະເຣີນ ! ທ່ານປາຖນາຈະ
ໄດູ້ ຜ່ທທີ່ າ່ ນບໍ່ເຄຍີ ຮູ້ຈັກ ບເໍ່ ຄີຍເຫັນ ແນວນ້ັນບ່ໍ ?’ ເຂົາຕອບວ່າ ‘ຖກືຼ ແລວູ້ ທາ່ ນ !’ ວາ
ເສຕຖະ ! ທ່ານຈະສໍາຄນັ ຄວາມຂໍ້ນີ້ວາ່ ແນວໃດ ; ຄໍາກ່າວຂອງບຣຸ ສຸ ນີ້ ຍ່ອມເຖິງ
ຄວາມເປັນຄາໍ ກ່າວ ທບ່ີ ປໍ່ ະກອບດ້ວູ ຍປາຕິຫາຣຍ໌ ແມ່ນຫືບຼ ່ໍ ?

“ແມ່ນແລູວ້ , ພຣະໂຄດົມ !”

ໂຕຢາ່ ງປະການທີ ໔

ວາເສຕຖະ ! ປຽບເໝອືຼ ນ ບຣຸ ສຸ ເຮດັ ຂນ້ັ ໄດ ສາໍ ລບັ ຈະກາ່ ຍຂນ້ຶ ສ່ຜາສາດ ຖືຼມາທີ່
ຫົນທາງໃຫຍ່ສ່ີແຍກ. ຄນົ ທັງຫາຍຖາມເຂົາວ່າ ‘ບຣຸ ຸສຜ່ຈະເຣນີ ! ທາ່ ນເຮດັ ຂ້ັນໄດມາ
ເພອ່ື ຈະກ່າຍຂ້ຶນສ່ຜາສາດ ທ່ານຮູ້ຈກັ ຜາສາດນັນ້ ບໍ່ ວາ່ ຢທ່ າງທິສຕາເວັນອອກ ຫຼື
ທິສໃຕູ້ ທາງທສິ ຕາເວນັ ຕົກ ຫຼື ທິສເໜືອຼ ສງ ຫືຼ ຕໍາ່ ຫືຼ ຂະໜາດກາງ ?’ ບຸຣຸສນນັ້ ຕອບ
ວ່າ ‘ບຮ່ໍ ຈູ້ ກັ ເລຍີ ທາ່ ນ !’ ຄົນເຫ່ົາຼ ນັນ້ ຖາມຕໄ່ໍ ປວ່າ ‘ບຸຣສຸ ຜ່ຈະເຣີນ ! ທ່ານເຮັດຂັນ້ ໄດ
ມາເພ່ືອຈະກ່າຍຂຶ້ນສ່ຜາສາດ ທີ່ທ່ານບ່ໍເຄຍີ ຮູ້ຈັກ ບ່ໍເຄຍີ ເຫັນ ແນວນນັ້ ບໍ່ ?’ ເຂົາ
ຕອບວາ່ ‘ຖກືຼ ແລວູ້ ທາ່ ນ !’ ວາເສຕຖະ ! ທາ່ ນຈະສາໍ ຄນັ ຄວາມຂ້ໍນີ້ວ່າແນວໃດ ; ຄາໍ
ກາ່ ວຂອງບຸຣຸສນ້ີ ຍ່ອມເຖິງຄວາມເປນັ ຄາໍ ກ່າວ ທ່ບີ ່ໍປະກອບດ້ວູ ຍປາຕິຫາຣຍ໌ ແມນ່
ຫບຼື ໍ່ ?

“ແມ່ນແລູວ້ , ພຣະໂຄດົມ !”

ໂຕຢາ່ ງປະການທີ ໕

ວາເສຕຖະ ! ປຽບເໝອຼື ນ ແມນ່ າໍ້ ອະຈີຣະວະດີ ນີ້ ມນີ າ້ໍ ເຕມັ ປຽ່ ມ ກາຢືນຼ ດມື່ ໄດູ້.
ຄງັ້ ນນ້ັ ມບີ ຣຸ ສຸ ຄນົ ໜງ່ຶ ມາຮອດເຂາ້ົ ເຂາົ ມປີ ະໂຍຊນ໌ທີຝ່ ງັ່ ນ້ນັ ສະແຫວງຫາຝັ່ງນ້ນັ ມີ
ການໄປສ່ຝັງ່ ນັ້ນ ປະສງົ ຈະຂ້າູ ມໄປຝັ່ງນນ້ັ ເຂາົ ຢນືຼ ຢຝ່ ງ່ັ ນຮີ້ ອູ້ ງເອນີ້ ຝງ່ັ ນນັ້

໑໐໗໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ວ່າ ‘ຝງ່ັ ນນ້ັ ຈງ່ົ ມາ ຝງັ່ ນນັ້ ຈງ່ົ ມາ’ ດງັ່ ນີ້. ວາເສຕຖະ ! ທ່ານຈະສໍາຄັນຄວາມຂ້ໍນວີ້ ່າ
ແນວໃດ ; ຝ່ັງນນ້ັ ແຫ່ງແມນ່ າໍ້ ອະຈິຣະວະດີ ຈະມາສ່ຝັງ່ ນີ້ ເພາະເຫຕແຫງ່ ການຮູ້ອງ
ເອ້ີນ ເພາະເຫຕແຫ່ງການຂໍ ເພາະເຫຕແຫງ່ ຄວາມປາຖນາ ຫຼື ເພາະເຫຕແຫງ່ ຄວາມ
ພໃໍ ຈຂອງບຣຸ ສຸ ນັນ້ ໄດູ້ຫຼື ບ່ໍ ?

“ພຣະໂຄດມົ ຜ່ຈະເຣີນ ! ຂນໍ້ ັ້ນ ເປັນໄປບໍ່ໄດູ້ເລີຍ”.

- ສ.ີ ທ.ີ ໙/໒໙໗-໓໐໔/໓໖໘-໓໗໖.

(ຄໍາເວາົ້ ທບ່ີ ໍ່ປະກອບດວູ້ ຍປາຕຫິ າຣຍ໌ ແລະ ໄຮູ້ຄວາມໝາຍ ເຊ່ັນ : ຄາໍ ເວາ້ົ ໃນໂຕຢາ່ ງເຫ່ົາຼ ນ້ີ ເປນັ ໂຕຢາ່ ງ
ແຫງ່ ສັມຜປັ ປະລາປະວາດ ລະດບັ ຄບາອາຈາຣຍ໌).

ວບິ າກແຫງ່ ມຈິ ສາວາຈາ

ພິກຂຸ ທ. ! ມຸສາວາດ ທ່ເີ ສບທົວ່ ແລູ້ວ ຈະເຣີນແລູ້ວ ເຮດັ ໃຫູຫ້ າຍແລູວ້ ຍ່ອມເປນັ
ໄປເພື່ອນະຣກົ ເປັນໄປເພອ່ື ກາໍ ເນດີ ເດຣດັ ສານ ເປນັ ໄປເພ່ືອເປຕະວິສັຍ. ວບິ າກ
ແຫງ່ ມສຸ າວາດ ຂອງຜທ່ ່ີເປນັ ມະນສຸ ສທ໌ ເ່ີ ບາົ ກວ່າວບິ າກທງັ ປວງ ຄວືຼ ບິ າກທີ່ເປັນໄປ
ເພ່ືອ ການຖກືຼ ກາ່ ວຕດ່ ວູ້ ຍຄາໍ ບຈໍ່ ງິ .

ພິກຂຸ ທ. ! ປິສນຸ ະວາດ (ຄໍາແຍຍ່ ວົ ະໃຫແູ້ ຕກກັນ) ທ່ີເສບທົ່ວແລູວ້ ຈະເຣນີ ແລ້ວູ ເຮັດ
ໃຫ້ຫູ າຍແລ້ວູ ຍ່ອມເປັນໄປເພອື່ ນະຣກົ ເປັນໄປເພ່ອື ກາໍ ເນີດເດຣດັ ສານ ເປັນໄປ
ເພ່ອື ເປຕະວິສັຍ. ວິບາກແຫງ່ ປສິ ນຸ ະວາດ ຂອງຜ່ເປນັ ມະນສຸ ສທ໌ ່ີເບາົ ກວາ່ ວບິ າກທງັ
ປວງ ຄືຼວິບາກທ່ເີ ປນັ ໄປເພ່ອື ການແຕກຈາກມຕິ .

ພິກຂຸ ທ. ! ຜະຣສຸ ະວາດ (ຄໍາຫຍາບ) ທ່ເີ ສບທົວ່ ແລູ້ວ ຈະເຣນີ ແລູວ້ ເຮັດໃຫູ້ຫາຍ
ແລູ້ວ ຍອ່ ມເປັນໄປເພອ່ື ນະຣກົ ເປນັ ໄປເພ່ືອກາໍ ເນດີ ເດຣັດສານ ເປນັ ໄປເພອ່ື ເປຕະ
ວິສັຍ ວບິ າກແຫງ່ ຜະຣຸສະວາດ ຂອງຜ່ເປນັ ມະນສຸ ສທ໌ ່ີເບາົ ກວາ່ ວບິ າກທງັ ປວງ ຄຼື
ວບິ າກທເີ່ ປັນໄປເພອື່ ການໄດຟູ້ ງັ ສຽງທບີ່ ໜ່ໍ າູ້ ພໃໍ ຈ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຈາ ໑໐໗໙

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສັມຜປັ ປະລາປະວາດ (ຄໍາໂລເລ) ທີ່ເສບທ່ົວແລູ້ວ ຈະເຣນີ ແລູ້ວ ເຮັດ
ໃຫູ້ຫາຍແລູວ້ ຍ່ອມເປັນໄປເພ່ອື ນະຣົກ ເປນັ ໄປເພື່ອກໍາເນດີ ເດຣັດສານ ເປັນໄປ
ເພື່ອເປຕະວິສຍັ . ວບິ າກແຫງ່ ສມັ ຜປັ ປະລາປະວາດ ຂອງຜ່ເປນັ ມະນສຸ ສທ໌ ່ີເບາົ ກວາ່
ວບິ າກທງັ ປວງ ຄືວຼ ິບາກທເີ່ ປັນໄປເພ່ືອ ວາຈາທບີ່ ມໍ່ ໃີ ຜເຊອ່ື ຖ.ືຼ

- ອຕັ ຖກ. ອງັ . ໒໓/໒໕໒/໑໓໐.

ນດິ ເທສ ໑໖

ວາ່ ດວູ້ ຍສມັ ມາວາຈາ

ຈບົ

໑໐໘໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ນດິ ເທສ ໑໗ ວາ່ ດ້ວູ ຍ ສມັ ມາກັມມນັ ຕະ

(ມີ ໘ ເລອ່ື ງ)

ໝວດ ກ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ອດຸ ເທສ-ວິພາກ ຂອງສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ

ອດຸ ເທສແຫງ່ ສມັ ມາກັມມນັ ຕະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ເປນັ ແນວໃດ ? ເຈຕະນາເປນັ ເຄອື່ ງເວນ້ັຼ ແຫງ່ ການ
ຂາູ້ ເຈຕະນາເປນັ ເຄອ່ື ງເວນັ້ຼ ຈາກການຖເຼື ອົາສງິ່ ຂອງ ທເີ່ ຈ້ົາຂອງບໄ່ໍ ດໃູ້ ຫແູ້ ລວູ້
ເຈຕະນາເປນັ ເຄອື່ ງເວນັ້ຼ ຈາກການປະພຕຶ ຜດິ ໃນກາມທັງຫາຍ. ພິກຂຸ ທ. ! ອນັ ນເີ້ ຮາົ
ກາ່ ວວາ່ ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ.

- ມຫາ. ທີ ໑໐/໓໔໘/໒໙໙.

(ບາລີແຫ່ງອ່ນື ມີຂຄ້ໍ ວາມແຕກຕ່າງອອກໄປວ່າ :)

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ເປນັ ແນວໃດ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ການເວນຼັ້ ຈາກການຂາູ້
ສຕັ ການເວນ້ຼັ ຈາກການຖືເຼ ອາົ ສງ່ິ ຂອງ ທເ່ີ ຈາົ້ ຂອງບໄໍ່ ດໃູ້ ຫູ້ ການເວນັ້ຼ ຈາກກມັ ອນັ ບໍ່
ແມນ່ ພຣມົ ມະຈນັ ຣຍ໌ ; ນເີ້ ຮາົ ເອນ້ີ ວາ່ ສມັ ມາກັມມນັ ຕະ.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໑໑/໓໗.

ບາລີສຕເທງິ ສະແດງດູ້ວຍ ກາເມສມຸ ຈິ ສາຈາຣ, ບາລີລມຸ່ ສະແດງດວູ້ ຍ ອະພຣມັ ມະຈະຣຢິ າ ເຂາົ້ ໃຈວ່າ ສຕ
ເທິງສະແດງສໍາລັບຄະຣາວາດ ສຕລຸ່ມສະແດງສໍາລັບບັນພະຊິຕ ; ໂດຍທວົ່ ໄປສະແດງຢ່າງສຕເທງິ ຍູ້ອນ
ສະແດງຢ່າງສຕລ່ມຸ ມໜີ ູອ້ ຍຫາຍ).

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາກັມມນັ ຕະ ໑໐໘໑

ຫກັ ວນິ ຈິ ສຍັ ກາຢະກມັ ໓ ສະຖານ

ໝວດທີ ໑ : ເມອ່ື ຈກັ ເຮດັ

ຣາຫຸລະ ! ເຈ້າົ ຕອູ້ ງການຈະເຮດັ ກມັ ໃດດວູ້ ຍກາຍ ຄວນພິຈາຣະນາກັມນ້ນັ ເສຍ
ກ່ອນວາ່ “ກາຢະກັມທີ່ເຮົາຕ້ອູ ງການຈະເຮດັ ນ້ີ ເປັນໄປເພື່ອບຽດບຽນຕົນເອງແດ່
ບຽດບຽນຜ່ອ່ືນແດ່ ບຽດບຽນທັງສອງຝາ່ ຍແດ່ ເປນັ ກາຢະກັມທ່ີເປນັ ອະກຸສົລ ມີທຸກຂ໌
ເປນັ ກາໍ ໄລ ມທີ ຸກຂ໌ເປັນວິບາກ ຫຼືບ່ໜໍ ໍ ?” ດ່ັງນີ້. ຣາຫລຸ ະ ! ຖູ້າເຈົ້າພິຈາຣະນາ ຮສູ້ ກຶ
ຢ່ ດງ່ັ ນ້ແີ ລູ້ວ, ເຈາົ້ ບ່ຄໍ ວນເຮດັ ກາຢະກມັ ຊະນດິ ນນ້ັ ໂດຍຝາ່ ຍດຽວ.

ຣາຫລຸ ະ ! ຖ້າູ ເຈົ້າພຈິ າຣະນາຮສູ້ ກຶ ຢ່ດ່ັງນີ້ວ່າ “ກາຢະກັມທ່ເີ ຮົາຕູອ້ ງການຈະເຮັດ
ນ້ີ ບເ່ໍ ປນັ ໄປເພ່ືອບຽດບຽນຕນົ ເອງແດ່ ບໍ່ເປນັ ໄປເພື່ອບຽດບຽນຜ່ອນ່ື ແດ່ ບເ່ໍ ປັນໄປ
ເພອື່ ບຽດບຽນທັງສອງຝາ່ ຍແດ່ ເປນັ ກາຢະກມັ ອັນເປັນກຸສົລ ມີສຸຂເປນັ ກາໍ ໄລ ມສີ ຸຂ
ເປນັ ວບິ າກ” ດງ່ັ ນແ້ີ ລູ້ວ, ຣາຫລຸ ະ ! ເຈົ້າ ຄວນເຮດັ ກາຢະກມັ ຊະນດິ ນນັ້ .

ໝວດ ໒ : ເມອື່ ເຮດັ ຢ່

ຣາຫຸລະ ! ເມອ່ື ເຈົ້າເຮດັ ກມັ ໃດດວູ້ ຍກາຍຢ່ ຄວນພຈິ າຣະນາກັມນ້ັນວາ່ “ກາຢະ
ກັມທີເ່ ຮົາກໍາລັງເຮັດຢ່ນີ້ ເປັນໄປເພືອ່ ບຽດບຽນຕົນເອງແດ່ ບຽດບຽນຜ່ອນ່ື ແດ່
ບຽດບຽນທັງສອງຝາ່ ຍແດ່ ເປນັ ກາຢະກມັ ທເີ່ ປນັ ອະກສຸ ົລ ມທີ ຸກຂເ໌ ປນັ ກາໍ ໄລ ມີທກຸ ຂ໌
ເປນັ ວິບາກ ຫືບຼ ່ໍໜໍ ?” ດັ່ງນ້ີ ຣາຫຸລະ ! ຖູ້າເຈາົ້ ພິຈາຣະນາ ຮູ້ສຶກຢດ່ ັ່ງນັ້ນແລູ້ວ, ເຈົາ້
ຄວນເລກີ ລະກາຢະກມັ ຊະນດິ ນນ້ັ ເສຍ.

ຣາຫລຸ ະ ! ຖູ້າເຈ້າົ ພິຈາຣະນາ ຮສູ້ ຶກດັ່ງນວ້ີ ່າ “ກາຢະກັມທີເ່ ຮາົ ກໍາລັງເຮັດຢ່ນີ້
ບໍເ່ ປັນໄປເພ່ອື ບຽດບຽນຕົນເອງແດ່ ບໍ່ເປັນໄປເພືອ່ ບຽດບຽນຜ່ອື່ນແດ່ ບ່ໍເປັນໄປເພ່ອື
ບຽດບຽນທັງສອງຝ່າຍແດ່ ເປນັ ກາຢະກມັ ອນັ ເປນັ ກຸສົລ ມສີ ຸຂເປນັ ກໍາໄລ ມສີ ຸຂເປນັ
ວິບາກ” ດັງ່ ນ້ແີ ລູວ້ , ຣາຫຸລະ ! ເຈ້າົ ຄວນຮບີ ເລງັ່ ການເຮດັ ກາຢະກມັ ຊະນດິ ນນ້ັ .

໑໐໘໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ໝວດທີ ໓ : ເມອື່ ເຮດັ ແລ້ວູ

ຣາຫລຸ ະ ! ເມອື່ ເຮດັ ກມັ ໃດດວູ້ ຍກາຍແລວູ້ ຈະຕູອ້ ງພິຈາຣະນາກມັ ນັນ້ ວາ່ “ກາຢະ
ກັມທ່ີເຮົາເຮດັ ແລູ້ວນີ້ ເປັນໄປເພື່ອບຽດຽນຕນົ ເອງແດ່ ບຽດບຽນຄົນອື່ນແດ່ ບຽດບຽນ
ທັງສອງຝ່າຍແດ່ ເປັນກາຢະກັມທີ່ເປັນອະກສຸ ົລ ມີທກຸ ຂເ໌ ປັນກໍາໄລ ມທີ ກຸ ຂ໌ເປັນ
ວບິ າກ ຫຼືບໍ່ໜໍ ?” ດັ່ງນີ້ ຣາຫລຸ ະ ! ຖ້າູ ເຈົ້າພຈິ າຣະນາ ຮູ້ສກຶ ຢ່ດງັ່ ນນ້ັ ແລູ້ວ, ເຈົາ້ ຈງົ່
ສະແດງ ຈງ່ົ ເປດີ ເຜຍີ ຈົ່ງເຮດັ ໃຫເູ້ ປນັ ຂອງຫງາຍ ຊຶ່ງກາຢະກມັ ນນ້ັ ໃນ ພຣະສາສດາ
ຫືຼ ໃນເພອື່ ນສະພຣມົ ມະຈາຣີ ຜ່ເປນັ ວນິ ຍຊນົ ທງັ ຫາຍ, ເມື່ອສະແດງ ເມອື່ ເປີດເຜີຍ
ເມອ່ື ເຮດັ ໃຫເູ້ ປັນຂອງຫງາຍແລ້ວູ ຈົ່ງເຖງິ ຊຶ່ງຄວາມລະວງັ ສງັ ວອຣຕໄ່ໍ ປ.

ຣາຫຸລະ ! ຖູ້າເຈ້າົ ພຈິ າຣະນາຮູ້ສຶກຢດ່ ງ່ັ ນີວ້ າ່ “ກາຢະກັມທເີ່ ຮົາເຮດັ ແລ້ວູ ນີ້ ບ່ເໍ ປນັ
ໄປເພື່ອບຽດບຽນຕົນເອງແດ່ ບເໍ່ ປນັ ໄປເພື່ອບຽດບຽນຜ່ອ່ນື ແດ່ ບເ່ໍ ປັນໄປເພ່ືອ
ບຽດບຽນທັງສອງຝາ່ ຍແດ່ ເປນັ ກາຢະກັມອັນເປັນກສຸ ົລ ມສີ ຸຂເປັນກາໍ ໄລ ມສີ ຸຂເປັນ
ວິບາກ” ດັ່ງນແີ້ ລູ້ວ, ຣາຫລຸ ະ ! ເຈາົ້ ຈົງ່ ຢດ່ ວູ້ ຍປຕີ ິ ແລະປາໂມທຍ໌ ຕາມສກຶ ສາໃນ
ກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍຢ່ ທງັ ກາງເວນັ ແລະ ກາງຄນືຼ ເທນີ້ .

- ມ. ມ. ໑໓/໑໒໖/໑໒໙.

ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ໂດຍມປີ ະຣຍິ າຍສອງຢາ່ ງ

(ໂລກຍິ ະ-ໂລກຕຸ ຕະຣະ)

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສັມມາກມັ ມນັ ຕະ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຮາົ ກາ່ ວ ແມ່ນວ່າ
ສັມມາກມັ ມນັ ຕະ ວາ່ ມໂີ ດຍສວ່ ນສອງຄຼື : ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ທຍ່ີ ງັ ບ່ໍເປນັ ໄປກບັ ດວູ້ ຍ
ອາສະວະ (ສາສະວະ) ເປັນສວ່ ນແຫ່ງບຸນຍ໌ (ປນຸ ຍະພາຄີຢະ) ມອີ ປຸ ະທິເປັນວິບາກ
(ອປຸ ະທິເວປັກກະ) ກໍມຢີ ່ ; ສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ (ອະຣິຍະ) ບ່ມໍ ີອາສະວະ
(ອະນາສະວະ) ເປນັ ໂລກຕຸ ຕະຣະ (ໂລກຸຕຕະຣະ) ເປນັ ອົງຄ໌ແຫງ່ ມັຄຄ໌ (ມຄັ ຄງັ ຄະ)
ກໍມຢີ ່.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາກັມມນັ ຕະ ໑໐໘໓

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສັມມາກມັ ມນັ ຕະ ທຍ່ີ ັງເປນັ ໄປກບັ ດວູ້ ຍອາສະວະ ເປນັ ສວ່ ນແຫງ່
ບນຸ ຍ໌ ມອີ ປຸ ະທເິ ປນັ ວບິ າກ ນນ້ັ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຈຕະນາເປນັ ເຄອື່ ງເວ້ັຼນ
ຈາກການເຮັດສັຕມຊີ ີວິຕໃຫູ້ມອດມ້ວູ ຍໄປ ເຈຕະນາເປນັ ເຄື່ອງເວນັ້ຼ ຈາກການຖືເຼ ອົາ
ສ່ິງຂອງທເີ່ ຈົາ້ ຂອງບໍ່ໄດູ້ໃຫູ້ ເຈຕະນາເປນັ ເຄ່ອື ງເວ້ນັຼ ຈາກການປະພຶຕຜດິ ໃນກາມ
ທງັ ຫາຍ ມີຢ່ ພິກຂຸ ທ. ! ນີ້ຄືສຼ ັມມາກມັ ມັນຕະ ທຍີ່ ັງເປັນໄປກັບດວູ້ ຍອາສະວະ ເປັນ
ສວ່ ນແຫງ່ ບນຸ ຍ໌ ມີອຸປະທເິ ປນັ ວບິ າກ.

ພິກຂຸ ທ. ! ສັມມາກມັ ມນັ ຕະ ອນັ ເປນັ ອະຣຍິ ະ ບມໍ່ ອີ າສະວະ ເປນັ ໂລກຕຸ ຕະຣະ
ເປນັ ອົງຄແ໌ ຫງ່ ມຄັ ຄ໌ ນນັ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ຄືຼ ການງົດ ການເວັນ້ຼ ການເວຼນັ້ ຂາດ
ເຈຕະນາເປນັ ເຄອື່ ງເວ້ັນຼ ຈາກກາຢະທຸຈະຣິຕທັງສາມ (ຕາມທກີ່ ່າວແລວູ້ ຂູ້າງເທງິ ) ຂອງ
ຜ່ມີອະຣິຍະຈິຕ, ຂອງຜ່ມີອະນາສະວະຈິຕ ຂອງຜ່ເປນັ ອະຣິຍະມັຄຄະສະມງັ ຄີ ຜ່
ຈະເຣີນຢ່ຊຶ່ງອະຣຍິ ະມຄັ ຄ໌. ພິກຂຸ ທ. ! ນີຄ້ ືຼສັມມາກັມມນັ ຕະ ອນັ ເປນັ ອະຣິຍະ ບ່ມໍ ອີ າ
ສະວະ ເປັນໂລກຕຸ ຕະຣະ ເປນັ ອງົ ຄແ໌ ຫ່ງມຄັ ຄ໌ .

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໑໘໔/໒໗໑-໒໗໓.

ໝວດ ຂ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ລກັ ສະນະຂອງສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ

ຄາໍ ໄຂຄວາມຂອງສມັ ມາກັມມນັ ຕະ

(ປານາຕິປາຕາ ເວຣະມະນີ) ເຂາົ ນັ້ນ ລະປານາຕບິ າຕ ເວັ້ນຼ ຂາດຈາກປານາ
ຕບິ າຕ ວາງທອ່ ນໄມູ້ ແລະສສັ ຕຣາເສຍແລວູ້ ມີຄວາມລະອາຍ ເຖງິ ຄວາມເອັນດ
ກະຣນຸ າ ຫວັງປະໂຍຊນ໌ເກ້ືອກນໃນບນັ ດາສັຕທັງຫາຍຢ.່

໑໐໘໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(ອະທິນນາທານາ ເວຣະມະນ)ີ ເຂົານັ້ນ ລະອະທນິ ນາທານ ເວັນຼ້ ຂາດຈາກ
ອະທນິ ນາທານ ຖເືຼ ອົາແຕຂ່ ອງທເ່ີ ຂົາໃຫແູ້ ລວູ້ ຫວງັ ຢ່ແຕ່ຂອງທີ່ເຂົາໃຫູ້ ບ່ໍເປນັ ຂ້ີລັກ
ມີຕົນເປນັ ຄົນສະອາດ ເປັນຢ.່

(ກາເມສມຸ ິຈສາຈາຣາ ເວຣະມະນີ - ສໍາລັບຄະລາວາດ) ເຂົານນັ້ ລະການປະພຕຶ ຜດິ ໃນ
ກາມ ເວັ້ຼນຂາດຈາກການປະພຶຕຜດິ ໃນກາມ (ຄເືຼ ວນຼັ້ ຂາດຈາກການປະພຶຕຜິດ) ໃນຍງິ ຊຶ່ງ
ມານດາຮກັ ສາ ບດິ າຮັກສາ ອາູ້ ຍນ້ອູ ງຊາຍ-ເອ້ືອຍນູ້ອງຍງິ ຫຼື ຍາດພີ່ນູ້ອງ ຮັກສາ
ອນັ ທມັ ຮກັ ສາ ເປັນຍງິ ມີສາມີ ຍິງນກັ ໂທດ ໂດຍທສີ່ ຸດແມ່ນແຕ່ຍິງອັນເຂົາ ໝ້ັນໄວູ້
(ດູ້ວຍການຄູ້ອງພວງມາໄລ) ບ່ເໍ ປນັ ຜ່ປະພຶຕຜດິ ຈາຮດີ ໃນຮບແບບເຫົ່ຼານນັ້ .

(ອະພຣັມມະຈາຣິຢາ ເວຣະມະນີ - ສາໍ ລັບບນັ ພະຊຕິ ) ເຂາົ ນັ້ນ ລະກມັ ອນັ ບແໍ່ ມນ່
ພຣມົ ມະຈນັ ຣຍ໌ ປະພຶຕພຣມົ ມະຈັນຣຍ໌ໂດຍປົກກະຕິ ປະພຶຕຫາ່ ງໄກ ເວນຼັ້ ຂາດຈາກ
ການເສບເມຖຸນ ອັນເປນັ ຂອງຊາວບາູ້ ນ.

- ສ.ີ ທ.ີ ໙/໘໓/໑໐໓.
- ທມ່ີ າສະເພາະຂໍ້ກາເມ :- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໒໘໗-໒໘໘/໑໖໕.

ລກັ ສະນະແລະວບິ າກ ແຫງ່ ສມັ ມາສງັ ກປັ ປະ

ພິກຂຸ ທ. ! ອະຣິຍະສາວົກໃນກໍລະນນີ ີ້ ລະປານາຕບິ າຕ ເວນັຼ້ ຂາດຈາກປານາ
ຕິບາຕ. ພິກຂຸ ທ. ! ອະຣິຍະສາວກົ ເວນັຼ້ ຂາດຈາກປານາຕບິ າຕແລວູ້ ຍ່ອມຊ່ວື າ່ ໃຫູ້
ອະພຍັ ຍະທານ ອະເວຣະທານ ອບັ ພະຢາປັຊຊາທານ ແກສ່ ຕັ ທງັ ຫາຍ ມາກລນົ້ ບມ່ໍ ີ
ປະມານ ; ເມອື່ ໃຫູ້ ອະພັຍຍະທານ ອະເວຣະທານ ອບັ ພະຢາປຊັ ຊາທານ ແກ່ສັຕ
ທງັ ຫາຍ ມາກລນົ້ ບ່ມໍ ີປະມານແລູ້ວ ຍອ່ ມເປັນຜ່ ມສີ ວ່ ນແຫ່ງຄວາມບມ່ໍ ພີ ັຍ ບມໍ່ ເີ ວຣ
ບມ່ໍ ຄີ ວາມບຽດບຽນ ອນັ ບມໍ່ ປີ ະມານ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາກັມມນັ ຕະ ໑໐໘໕

ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ີເປັນ (ອະພຍັ ) ທານຊ້ັນປະຖົມ ເປັນມະຫາທານ ຮູ້ຈັກກນັ ວາ່ ເປັນຂອງ
ເລີດ ເປນັ ຂອງມມີ າດນົ ເປນັ ຂອງປະພຶຕສືບຼ ຕໍກ່ ັນມາແຕ່ບຮານ ບ່ຖໍ ຼກື ປະຖິມ້ ເລີຍ ບ່ໍ
ເຄຍີ ຖຼກື ປະຖ້ມິ ໃນອະດີຕ ບ່ໍຖືກຼ ປະຖ້ິມຢໃ່ ນປັຈຈບຸ ັນ ແລະ ຈັກບ່ໍຖກືຼ ປະຖິ້ມໃນ
ອະນາຄຕົ ອັນສະມະນະພຣາມຜ່ຮບູ້ ໍ່ຄດັ ຄູ້ານ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂ້ໍນເ້ີ ປນັ ສາຍທາຣາແຫງ່
ບນຸ ຍ໌ (ອັນດັບທີສ)່ີ ເປັນບອ່ ນໄຫອອກແຫງ່ ກຸສົລ ນາໍ ມາຊງ່ຶ ສຸຂ ເປນັ ໄປເພ່ືອຍອດສຸດ
ອັນດີ ມີສຸຂເປັນວບິ າກ ເປນັ ໄປເພື່ອສະຫວນັ ເປນັ ໄປເພອື່ ປະໂຍຊນ໌ເກື້ອກນ ເພ່ືອ
ຄວາມສຸຂອັນໜູາ້ ປາຖນາ ໜູາ້ ຮກັ ໄຄ່ ໜູາ້ ພໍໃຈ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍອ້ ນ່ື ຍງັ ມອີ ີກ : ອະຣຍິ ະສາວກົ ລະອະທນິ ນາທານ ເວັ້ຼນຂາດຈາກ
ອະທິນນາທານ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ອະຣຍິ ະສາວກົ ເວຼັ້ນຂາດຈາກອະທນິ ນາທານແລູ້ວ ຍ່ອມ
ຊືວ່ າ່ ໃຫອູ້ ະພຍັ ຍະທານ ອະເວຣະທານ ອບັ ພະຢາປັຊຊາທານ ແກສ່ ຕັ ທງັ ຫາຍ ມາກ
ລນົ້ ບມ່ໍ ປີ ະມານ ; ເມ່ອື ໃຫູ້ ອະພຍັ ຍະທານ ອະເວຣະທານ ອບັ ພະຢາປັຊຊາທານ
ແກສ່ ັຕທງັ ຫາຍ ມາກລົນ້ ບໍ່ມປີ ະມານແລ້ວູ ຍອ່ ມເປນັ ຜມ່ ສີ ວ່ ນແຫງ່ ຄວາມບມໍ່ ພີ ັຍ ບມ່ໍ ີ
ເວຣ ບມໍ່ ຄີ ວາມບຽດບຽນ ອນັ ບມໍ່ ປີ ະມານ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ນີ້ເປນັ (ອະພຍັ ) ທານອນັ ດບັ
ສອງ ເປັນມະຫາທານ ຮູຈ້ ັກກນັ ວ່າເປັນຂອງເລີດ ເປັນຂອງມີມາດົນ ເປັນຂອງປະ
ພຶຕສບືຼ ຕກໍ່ ນັ ມາແຕບ່ ຮານ ບ່ໍຖືກຼ ປະຖິ້ມເລີຍ ບ່ໍເຄຍີ ຖຼກື ປະຖມິ້ ໃນອະດີຕ ບໍ່ຖືກຼ
ປະຖ້ມິ ຢ່ໃນປັຈຈຸບັນ ແລະ ຈັກບຖ່ໍ ືຼກປະຖິ້ມໃນອະນາຄົຕ ອນັ ສະມະນະພຣາມຜ່ຮູ້
ບໍຄ່ ດັ ຄູ້ານ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍນ້ ້ີເປັນສາຍທາຣາແຫ່ງບຸນຍ໌ (ອນັ ດັບທຫີ ້າູ ) ເປັນບອ່ ນໄຫ
ອອກແຫ່ງກສຸ ົລ ນໍາມາຊ່ຶງສຸຂ ເປນັ ໄປເພື່ອຍອດສຸດອັນດີ ມີສຸຂເປນັ ວບິ າກ ເປັນໄປ
ເພື່ອສະຫວັນ ເປັນໄປເພອ່ື ປະໂຍຊນ໌ເກືອ້ ກນ ເພືອ່ ຄວາມສຸຂອນັ ໜູາ້ ປາຖນາ ໜູາ້
ຮັກໄຄ່ ໜາູ້ ພໃໍ ຈ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂ້ໍອນ່ື ຍັງມອີ ີກ : ອະຣຍິ ະສາວົກ ລະກາເມສຸມຈິ ສາຈາຣ ເວ້ນັຼ ຂາດ
ຈາກກາເມສຸມິຈສາຈາຣ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ອະຣິຍະສາວກົ ເວັ້ນຼ ຂາດຈາກກາເມສຸມຈິ ສາ
ຈາຣແລູ້ວ ຍອ່ ມຊ່ືວ່າ

໑໐໘໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ໃຫອູ້ ະພຍັ ຍະທານ ອະເວຣະທານ ອບັ ພະຢາປຊັ ຊາທານ ແກສ່ ັຕທັງຫາຍ ມາກລນ້ົ
ບມໍ່ ປີ ະມານ ; ເມື່ອໃຫູ້ ອະພັຍຍະທານ ອະເວຣະທານ ອບັ ພະຢາປັຊຊາທານ ແກ່ສັຕ
ທັງຫາຍ ມາກລນ້ົ ບມ່ໍ ປີ ະມານແລວູ້ ຍ່ອມເປັນຜ່ ມສີ ວ່ ນແຫງ່ ຄວາມບມໍ່ ພີ ັຍ ບມໍ່ ເີ ວຣ
ບມໍ່ ຄີ ວາມບຽດບຽນ ອນັ ບມ່ໍ ປີ ະມານ. ພິກຂຸ ທ. ! ນເ້ີ ປັນ (ອະພັຍ) ທານອນັ ດບັ ທີ
ສາມ ເປນັ ມະຫາທານ ຮ້ຈູ ກັ ກັນວາ່ ເປນັ ຂອງເລີດ ເປັນຂອງມີມາດນົ ເປັນຂອງປະ
ພຶຕສຼືບຕກໍ່ ັນມາແຕ່ບຮານ ບໍ່ຖຼກື ປະຖ້ິມເລຍີ ບ່ໍເຄຍີ ຖຼືກປະຖ້ິມໃນອະດຕີ ບຖໍ່ ຼກື
ປະຖ້ມິ ຢໃ່ ນປັຈຈບຸ ນັ ແລະ ຈະບຖ່ໍ ືຼກປະຖມ້ິ ໃນອະນາຄຕົ ອັນສະມະນະພຣາມຜ່ຮູ້
ບ່ຄໍ ດັ ຄາູ້ ນ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ນ້ີເປັນສາຍທາຣາແຫງ່ ບນຸ ຍ໌ (ອັນດັບທີຫກົ ) ເປນັ ບ່ອນໄຫ
ອອກແຫງ່ ກຸສົລ ນາໍ ມາຊຶ່ງສຸຂ ເປັນໄປເພື່ອຍອດສຸດອນັ ດີ ມສີ ຸຂເປນັ ວິບາກ ເປນັ ໄປ
ເພື່ອສະຫວນັ ເປນັ ໄປເພືອ່ ປະໂຍຊນ໌ເກອື້ ກນ ເພອື່ ຄວາມສຸຂອັນໜ້າູ ປາຖນາ ໜາູ້
ຮກັ ໄຄ່ ໜູາ້ ພໃໍ ຈ.

- ອຕັ ຖກ. ອງັ . ໒໓/໒໕໐/໑໒໙.

ໝວດ ຄ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ໂທດ ແລະ ອານສິ ງົ ສ໌ ຂອງສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ

ວບິ າກຂອງມຈິ ສາກມັ ມນັ ຕະ

ພິກຂຸ ທ. ! ປານາຕບິ າຕ ທ່ີເສບທ່ວົ ແລູ້ວ ຈະເຣີນແລູ້ວ ເຮັດໃຫູ້ຫາຍແລ້ວູ ຍອ່ ມ
ເປນັ ໄປເພື່ອນະຣກົ ເປນັ ໄປເພ່ືອກາໍ ເນດີ ເດຣັດສານ ເປນັ ໄປເພືອ່ ເປຕະວສິ ັຍ.
ວບິ າກແຫງ່ ປານາຕບິ າຕ ຂອງຜເ່ ປນັ ມະນສຸ ສ໌ທເີ່ ບາົ ກວາ່ ວບິ າກທັງປວງຄືຼ ວິບາກທ່ີ
ເປັນໄປເພອື່ ມອີ າຍສຸ ນ້ັ .

ພິກຂຸ ທ. ! ອະທິນນາທານ ທີເ່ ສບທ່ົວແລູ້ວ ຈະເຣນີ ແລ້ວູ ເຮັດໃຫູ້ຫາຍແລູ້ວ ຍ່ອມ
ເປັນໄປເພ່ືອນະຣກົ ເປນັ ໄປເພ່ືອກໍາເນດີ ເດຣັດສານ ເປນັ ໄປເພື່ອເປຕະວິສັຍ.
ວບິ າກແຫ່ງອະທນິ ນາທານ ຂອງຜ່ເປນັ ມະນສຸ ສທ໌ ່ີເບາົ ກວາ່ ວບິ າກທງັ ປວງ ຄືຼ ວິບາກ
ທ່ີເປນັ ໄປເພື່ອ ຄວາມເສອ່ື ມແຫງ່ ໂພຄະ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາກັມມນັ ຕະ ໑໐໘໗

ພິກຂຸ ທ. ! ກາເມສມຸ ຈິ ສາຈາຣ ທີເ່ ສບທວ່ົ ແລູວ້ ຈະເຣີນແລູວ້ ເຮດັ ໃຫູ້ຫາຍແລ້ວູ
ຍ່ອມເປນັ ໄປເພ່ືອນະຣກົ ເປນັ ໄປເພ່ືອກໍາເນດີ ເດຣັດສານ ເປັນໄປເພືອ່ ເປຕະວິສັຍ.
ວບິ າກແຫ່ງກາເມສມຸ ຈິ ສາຈາຣ ຂອງຜເ່ ປນັ ມະນສຸ ສທ໌ ີ່ເບາົ ກວາ່ ວບິ າກທງັ ປວງ ຄືຼ
ວິບາກທີ່ເປນັ ໄປເພື່ອ ກເ່ໍ ວຣດວູ້ ຍສດັ ຕ.

- ອຕັ ຖກ. ອງັ . ໒໓/໒໕໑/໑໓໐.

ກມັ ທ່ີເປນັ ເຫຕໃຫ້ໄູ ດຮູ້ ບັ ຜລົ ເປນັ ຄວາມກະເສອືຼ ກກະສນົ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຮົາຈະສະແດງທັມປະຣິຍາຍ ອນັ ສະແດງຄວາມກະເສອືຼ ກກະສນົ ໄປ
ຕາມກັມ (ຂອງໝສ່ ັຕ) ແກພ່ ວກເຈົ້າ ເຈົ້າທັງຫາຍຈ່ົງຕ້ັງໃຈຟັງໃຫູ້ດີ. ທມັ ປະຣຍິ າຍອັນ
ສະແດງຄວາມກະເສຼືອກກະສນົ ໄປຕາມກັມ (ຂອງໝສ່ ັຕ) ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?

ພິກຂຸ ທ. ! ສຕັ ທັງຫາຍເປນັ ຜມ່ ກີ ມັ ເປນັ ຂອງຕນົ ເປນັ ທາຍາດແຫງ່ ກັມ ມກີ ມັ
ເປນັ ກໍາເນດີ ມກີ ມັ ເປນັ ເຜາຼ່ົ ພນັ ມກີ ມັ ເປນັ ທ່ີເພງ່ິ ອາໄສ ເຮດັ ກມັ ໃດໄວູ້ ດກີ ຕໍ າມ ຊວ່ົ ກໍ
ຕາມ ຈກັ ເປນັ ຜຮ່ ບັ ຜລົ ແຫງ່ ກມັ ນນັ້ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຄົນບາງຄນົ ໃນກລໍ ະນີນີ້ ເປນັ ຜ່ ມປີ ກົ ກະຕເິ ຮດັ ປານາຕບິ າຕ
ຫຍາບຊາູ້ ມຝີ ່າມເຼື ປ້ືອນດູ້ວຍໂລຫິຕ ມີແຕ່ການຂາູ້ ແລະການທບຸ ຕີ ບມ່ໍ ຄີ ວາມເອນັ ດ
ໃນສັຕມຊີ ວີ ຕິ . ເຂາົ ກະເສຼືອກກະສນົ ດູວ້ ຍ (ກັມທາງ) ກາຍ ກະເສືອຼ ກກະສົນດູວ້ ຍ (ກັມ
ທາງ) ວາຈາ ກະເສອືຼ ກກະສົນດູວ້ ຍ (ກມັ ທາງ) ໃຈ ; ກາຢະກັມຂອງເຂົາຄົດ ວະຈກີ ມັ
ຂອງເຂົາຄົດ ມະໂນກັມຂອງເຂາົ ຄົດ ; ຄະຕຂິ ອງເຂົາຄົດ ອບຸ ັຕຂອງເຂົາຄົດ. ພກິ ຂຸ
ທ. ! ສາໍ ລບັ ຜ່ມີຄະຕຄິ ດົ ມີອບຸ ັຕຄົດນ້ັນ ເຮາົ ກ່າວຄະຕິຢ່າງໃດຢ່າງໜ່ຶງ ໃນບັນດາ
ຄະຕິສອງຢ່າງແກ່ເຂົາຄຼື

໑໐໘໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ເຫຼາ່ົ ສຕັ ນະຣກົ ຜມ່ ທີ ກຸ ຂໂ໌ ດຍສວ່ ນດຽວ, ຫວືຼ າ່ ສຕັ ເດຣດັ ສານຜມ່ ກີ າໍ ເນດີ ກະເສອຼື ກ
ກະສນົ ໄດແູ້ ກ່ ງູ ແມງເງົາ ຂ້ເີ ຂັບ ຈອນພອນ ແມວ ໜ ນົກເຄ້າົ ຫຼື ສັຕເດຣັດສານເຫ່ຼົາ
ອື່ນ ທ່ເີ ຫນັ ມະນຸສສ໌ແລ້ວູ ກະເສຼືອກກະສົນ. ພິກຂຸ ທ. ! ພຕະສັຕຍ່ອມມີດ້ວູ ຍອາການ
ເຊັ່ນນຄີ້ ືຼ ອຸບຕັ (ການເຂົາ້ ເຖງິ ພົບ) ຍອ່ ມມີແກ່ພຕະສັຕ, ເຂາົ ເຮັດກັມໃດໄວູ້ ເຂາົ ຍອ່ ມ
ອບຸ ຕັ ດ້ວູ ຍກັມນັນ້ , ຜສັ ສະທັງຫາຍຍ່ອມຖືຼກຕູ້ອງພຕະສັຕນ້ັນ ຜ່ອຸບັຕແລູ້ວ. ພກິ ຂຸ ທ. !
ເຮາົ ກາ່ ວວາ່ ສຕັ ທັງຫາຍເປນັ ທາຍາດແຫງ່ ກັມ ດວູ້ ຍອາການດງ່ັ ນີ້ ດັ່ງນ້ີ.

- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໓໐໙/໑໙໓.

(ໃນກໍລະນີແຫ່ງບຸຄຄນົ ຜ່ ເຮດັ ອະທນິ ນາທານ ກາເມສມຸ ຈິ ສາຈາຣ ກໄໍ ດຕູ້ ຣດັ ໄວູດ້ ້ວູ ຍຂຄ້ໍ ວາມ ແບບດຽວກັນ
ກັບໃນກໍລະນຂີ ອງ ຜເ່ ຮດັ ປານາຕບິ າຕ ດັ່ງກ່າວມາແລູ້ວຂ້າູ ງເທງິ ທຸກປະການ ; ແລະຍງັ ໄດູ້ຕຣັດກາຍໄປເຖງິ
ວະຈທີ ຈຸ ະຣິຕສີ່ ມະໂນທຈຸ ະຣິຕສາມ ດ້ວູ ຍຂ້ໍຄວາມແນວດຽວກນັ ອີກດູວ້ ຍ.

ຕໄໍ່ ປນີ້ ໄດູ້ຕຣັດຂ້ໍຄວາມຝ່າຍກສຸ ົລ)

ກມັ ທເີ່ ປນັ ເຫຕໃຫໄູ້ ດຮູ້ ບັ ຜລົ ເປນັ ຄວາມບໍ່ກະເສອຼື ກກະສນົ

ພິກຂຸ ທ. ! ສັຕທງັ ຫາຍເປນັ ຜ່ມກີ ັມເປັນຂອງຕນົ ເປັນທາຍາດແຫ່ງກັມ ມີກັມ
ເປນັ ກໍາເນີດ ມີກັມເປັນເຜາຼ່ົ ພັນ ມີກມັ ເປນັ ທີ່ເພ່ິງອາໄສ ເຮດັ ກມັ ໃດໄວູ້ ດກີ ຕໍ າມ ຊ່ົວກໍ
ຕາມ ຈັກເປນັ ຜ່ຮບັ ຜລົ ແຫງ່ ກັມນັນ້ .

ພິກຂຸ ທ. ! ບຸຄຄົນບາງຄົນໃນກໍລະນນີ ີ້ ລະປານາຕບິ າຕ ເວຼ້ັນຂາດຈາກປານາ
ຕບິ າຕ ວາງທ່ອນໄມູ້ ວາງສັສຕຣາ ມີຄວາມລະອາຍ ເຖິງຄວາມເອນັ ດກະລຸນາ
ເກື້ອກນແກສ່ ຕັ ທງັ ຫາຍ. ເຂາົ ບກໍ່ ະເສືອຼ ກກະສົນດູ້ວຍ (ກັມທາງ) ກາຍ ບກ່ໍ ະເສຼອື ກ
ກະສົນດວູ້ ຍ (ກມັ ທາງ) ວາຈາ ບໍກ່ ະເສອຼື ກກະສົນດວູ້ ຍ (ກັມທາງ) ໃຈ ; ກາຢະກມັ ຂອງ
ເຂາົ ຕົງ ວະຈີກມັ ຂອງເຂາົ ຕົງ ມະໂນກັມຂອງເຂົາຕົງ ; ຄະຕິຂອງເຂາົ ຕງົ

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ ໑໐໘໙

ອຸບຕັ ຂອງເຂົາຕງົ . ພິກຂຸ ທ. ! ສາໍ ລບັ ຜ່ມຄີ ະຕິຕົງ ມີອບຸ ຕັ ຕົງນນັ້ ເຮົາກາ່ ວຄະຕິ
ຢາ່ ງໃດຢາ່ ງໜ່ງຶ ໃນບນັ ດາຄະຕສິ ອງຢາ່ ງແກເ່ ຂົາຄຼື ເຫ່າຼົ ສຕັ ຜມ່ ສີ ຂຸ ໂດຍສວ່ ນດຽວ໑
ຫືຼວ່າ ຕະກນຸ ສງ ຕະກນຸ ຂັດຕຍິ ະມະຫາສານ ຕະກຸນພຣາມມະຫາສານ ຫືຼ ຕະກນຸ
ຄະຫະບໍດີມະຫາສານ ອັນຮ່ັງມີ ມຊີ ບັ ຫາຍ ມີໂພຄະຫາຍ ມຄີ ໍາ ແລະ ເງນິ ຫາຍ ມີ
ອປຸ ະກອນແຫງ່ ຊັບຫາຍ. ພິກຂຸ ທ. ! ພຕະສັຕຍອ່ ມມີດູ້ວຍອາການເຊນ່ັ ນີ້ຄືຼ ອຸບັຕ
(ການເຂົ້າເຖິງພບົ ) ຍອ່ ມມີແກ່ພຕະສັຕ ເຂົາເຮັດກັມໃດໄວູ້ ເຂົາຍອ່ ມອຸບຕັ ດ້ວູ ຍກັມນນັ້ ,
ຜັສສະທັງຫາຍຍອ່ ມຖກືຼ ຕູ້ອງສັຕນ້ນັ ຜ່ອບຸ ຕັ ແລູ້ວ. ພິກຂຸ ທ. ! ເຮາົ ກາ່ ວວາ່
ສຕັ ທງັ ຫາຍເປນັ ທາຍາດແຫງ່ ກັມ ດວູ້ ຍອາການເຊນ່ັ ນີ້ ດງ່ັ ນ.ີ້

(ໃນກໍລະນີແຫງ່ ບຸຄຄນົ ຜ່ ບເໍ່ ຮດັ ອະທນິ ນາທານ ບເໍ່ ຮດັ ກາເມສມຸ ຈິ ສາຈາຣ ກໄໍ ດຕູ້ ຣັດໄວູ້ ດູ້ວຍຂ້ໍຄວາມແບບ
ດຽວກນັ ກັບກໍລະນີ ຂອງຜ່ບໍ່ເຮັດປານາຕິບາຕ ດ່ັງກາ່ ວມາແລວູ້ ຂູ້າງເທິງທຸກປະການ ; ແລະ ຍງັ ໄດຕູ້ ຣດັ ກາຍໄປ
ເຖງິ ວະຈສີ ຸຈະຣຕິ ສ່ີ ມະໂນສຸຈະຣຕິ ສາມ ດວູ້ ຍຂ້ຄໍ ວາມແນວດຽວກັນອກີ ດວູ້ ຍ)

ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ແີ ລ ຄທຼື ມັ ປະຣິຍາຍ ອັນສະແດງຄວາມບ່ກໍ ະເສອືຼ ກກະສົນໄປຕາມ
ກມັ (ຂອງໝ່ສັຕ).

- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໓໑໑/໑໙໓.

ນິດເທສ ໑໗

ວາ່ ດວູ້ ຍສມັ ມາກມັ ມນັ ຕະ

ຈບົ

໑. ຄາໍ ນພ້ີ ຣະບາລີ ສະບັບມອນ ແລະ ສະບບັ ຢໂຣບ ວາ່ ສະຫວນັ ອັນມີສຸຂໂດຍສວ່ ນດຽວ.

໑໐໙໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ນິດເທສ ໑໘ ວ່າດູ້ວຍ ສມັ ມາອາຊີວະ

(ມີ ໑໖ ເລອ່ື ງ)

ໝວດ ກ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ອດຸ ເທສ-ວິພາກ ຂອງສມັ ມາອາຊວີ ະ

ອດຸ ເທສແຫງ່ ສມັ ມາອາຊວີ ະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສມັ ມາອາຊວີ ະ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ສາວກົ ຂອງພຣະອະຣຍິ ະ
ເຈາົ້ ໃນກລໍ ະນນີ ີ້ ລະການລຽູ້ ງຊີວຕິ ທຜີ່ ດິ ເສຍ ຍອ່ ມສາໍ ເລດັ ຄວາມເປນັ ຢດ່ ວູ້ ຍການ
ລູຽ້ ງຊວີ ຕິ ທຖ່ີ ກຼື ຕອູ້ ງ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ອນັ ນເີ້ ຮາົ ເອນີ້ ວາ່ ສມັ ມາອາຊວີ ະ.

- ມຫາ. ທ.ີ ໑໐/໓໔໘/໒໙໙.

ສມັ ມາອາຊວີ ະ ໂດຍປະຣຍິ າຍສອງຢາ່ ງ

(ໂລກຍິ ະ - ໂລກຕຸ ຕະຣະ)

ພິກຂຸ ທ. ! ສັມມາອາຊວີ ະ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ເຮົາກາ່ ວແມ່ນວ່າສັມມາ
ອາຊີວະວາ່ ມີໂດຍສວ່ ນສອງ ຄຼື ສມັ ມາອາຊວີ ະທຍີ່ ງັ ເປນັ ໄປກບັ ດວູ້ ຍອາສະວະ
(ສາສະວະ) ເປັນສວ່ ນແຫ່ງບນຸ ຍ໌ (ປຸນຍະພາຄິຢະ) ມີອຸປະທເິ ປັນວບິ າກ (ອຸປະທິເວ
ປັກກະ) ກມໍ ີຢ່ ສມັ ມາອາຊວີ ະອນັ ເປນັ ອະຣິຍະ (ອະຣຍິ ະ) ບມ່ໍ ີອາສະວະ (ອະນາສະ
ວະ) ເປນັ ໂລກຸຕຕະຣະ (ໂລກຕຸ ຕະຣະ) ; ເປນັ ອົງຄ໌ແຫ່ງມຄັ ຄ໌ (ມັຄຄງັ ຄະ) ກໍມີຢ່.

ພິກຂຸ ທ. ! ສມັ ມາອາຊວີ ະທຍີ່ ງັ ເປນັ ໄປກບັ ດວູ້ ຍອາສະວະ ເປນັ ສວ່ ນແຫ່ງບນຸ ຍ໌ ມີ
ອປຸ ະທເິ ປນັ ວບິ າກ ນນັ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນນີ ີ້ ອະຣິຍະສາວົກ
ລະເສຍ ຊຶ່ງການລ້ຽູ ງຊບີ ທຜີ່ ິດ ສາໍ ເລັດການເປນັ ຢ່ດວູ້ ຍການລ້ຽູ ງຊີວິຕທ່ຖີ ືກຼ ຕູ້ອງ
ພິກຂຸ ທ. ! ນີຄ້ ຼື ສມັ ມາອາຊີວະ ທຍ່ີ ັງເປນັ ໄປກບັ ດ້ວູ ຍອາສະວະ ເປັນສວ່ ນແຫ່ງບນຸ ຍ໌
ມອີ ຸປະທິເປນັ ວບິ າກ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໐໙໑

ພິກຂຸ ທ. ! ສມັ ມາອາຊວີ ະອນັ ເປນັ ອະຣິຍະ ບມ່ໍ ອີ າສະວະ ເປນັ ໂລກຕຸ ຕະຣະ ເປນັ
ອງົ ຄແ໌ ຫງ່ ມຄັ ຄ໌ ນນ້ັ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ຄຼືການງົດ ການເວນຼ້ັ ການງດົ ເວ້ນຼັ ເຈຕະນາ
ເປນັ ເຄ່ືອງເວ້ຼັນ ຈາກການລຽູ້ ງຊວີ ຕິ ທ່ຜີ ິດ (ມິຈສາອາຊີວະ)໑ ຂອງຜ່ມີອະຣິຍະຈິຕ
ຂອງຜ່ມອີ ະນາສະວະຈິຕ ຂອງຜ່ມີອະຣິຍະມັຄຄະສະມັງຄີ ຜ່ຈະເຣີນແຫ່ງອະຣິຍະ
ມັຄຄະ. ພິກຂຸ ທ. ! ນີ້ຄືຼ ສັມມາອາຊວີ ະອັນເປນັ ອະຣຍິ ະ ບໍ່ມອີ າສະວະ ເປນັ ໂລກຸຕ
ຕະຣະ ເປັນອງົ ຄແ໌ ຫງ່ ມັຄຄ໌ .

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໑໘໖/໒໗໖-໒໗໘.

ໝວດ ຂ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ລກັ ສະນະ-ອປຸ ະມາ ຂອງສມັ ມາອາຊວີ ະ

ການດາໍ ຣົງຊບີ ຖຼກື ຕອູ້ ງ ກນິ ຄວາມໄປເຖິງຄວາມສນັ ໂດດ

ມະຫາຣາຊະ ! ພິກຂຸໃນກໍລະນນີ ້ີ ເປນັ ຜສ່ ນັ ໂດດ (ຍິນດີຕາມທ່ີມີຢ່) ດວູ້ ຍຈີວອຣ
ເປນັ ເຄອ່ື ງບຣໍ ຫິ ານກາຍ ສນັ ໂດດດວູ້ ຍບນິ ດະບາຕເປນັ ເຄອ່ື ງບຣໍ ຫິ ານທອູ້ ງ ; ພິກຂຸ
ນ້ນັ ຈະຫີກໄປໂດຍທິສໃດໆ ຍອ່ ມຖເືຼ ອົາບາຕ ແລະ ຈີວອຣນ້ັນຫີກໄປໄດູ້
ໂດຍທິສນນັ້ ໆ.

ມະຫາຣາຊະ ! ປຽບດ່ັງນກົ ມີປກີ ຈະບິນໄປໂດຍທສິ ໃດໆ ມີປກີ ຢ່າງດຽວເປັນ
ພາລະບິນໄປເຊ່ັນໃດ ; ພິກຂຸກໍເຊ່ັນນັນ້ ; ເປນັ ຜ່ສນັ ໂດດດວູ້ ຍຈວີ ອຣເປນັ ເຄອ່ື ງບຣໍ ິ
ຫານກາຍ ດູ້ວຍບນິ ດະບາຕ ເປັນເຄ່ືອງບໍຣຫິ ານທູ້ອງ ຖຼືເອົາແລູວ້ ຫກີ ໄປໂດຍທິສ
ໃດໆ ກໍໄດູ້.

໑. ມຈິ ສາອາຊວີ ະໃນກໍລະນີຂອງພິກຂຸ ມີຕຣັດໄວູ້ໂດຍລະອຽດ ໃນບາລີສາມັນຍະຜະລະສຕ (ສ.ີ ທ.ີ
໙/໘໙-໙໒/໑໑໔-໑໒໐) ເປັນຕ້ນົ ມີຢຫ່ າຍໝວດດວູ້ ຍກັນ ຜສ່ ຶກສາຈົງ່ ຫາເບງ່ິ ຈາກພຣະບາລີນ້ັນ ຫຼືຈາກ
ໜັງສຼືເຫັມ້ຼ ນີ້ ທ່ີຫົວຂ້ໍວາ່ “ປະມວນພຣົມມະຈັນຣຍ໌ຕະຫອດສາຍ” ທີ່ພາກຜະນວກ ; ຫືຼ ຈາກໜງັ ສືຼຂຸມຊັບ
ຈາກພຣະໂອຖະ.

໑໐໙໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ມະຫາຣາຊະ ! ພິກຂຸເປນັ ຜ່ສັນໂດດ ເຊ່ັນນີ້ແລ.

- ສ.ີ ທ.ີ ໙/໙໔/໑໒໔.

(ເມອ່ື ຂະຫຍາຍຄວາມໝາຍຂອງຄາໍ ວ່າ ອາຊີວະ ກວູ້າງອອກໄປ ເປັນການດາໍ ຣົງຊີວຕິ ຖືກຼ ຕ້ອູ ງ ຄວາມ
ສນັ ໂດດໃນປັຈຈັຍເຄືອ່ ງອາໄສຂອງຊວີ ຕິ ກໍມີລັກສະນະແຫ່ງການດາໍ ຣົງຊີວິຕຖືຼກຕູ້ອງດູ້ວຍຄືຼກັນ ຜ່ລວບລວມ
ເລ່ືອງນ້ີ ຈງ່ຶ ນາໍ ເອາົ ເລື່ອງຄວາມສັນໂດດ ມາໃສ່ໄວູ້ໃນໝວດນ້ີດວູ້ ຍ).

ເຖງິ ຈະຢປ່ າ່ ກຍໍ ງັ ຕາ່ ງກນັ ຫາຍຄວາມໝາຍ

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸຜ່ຖຼື ການຢປ່ າ່ ເປນັ ວຕັ ໕ ຈໍາພວກເຫ່ົຼານ້ີ ມີຢ.່ ຫູ້າຈໍາພວກ
ແນວໃດໜໍ ? ຫາູ້ ຈາໍ ພວກຄຼື : ຢປ່ າ່ ເພາະຄວາມໂງ່ ເພາະຄວາມຫງົ ໑ ຢປ່ າ່ ເພາະ
ເປນັ ຜປ່ າຖນາລາມກົ ຖກຼື ຄວາມປາຖນາຄອບງາໍ ໑ ຢປ່ າ່ ເພາະຈຕິ ຟງຸູ້ ຊາູ້ ນຈນົ ຫງົ ໄຫ
໑ ຢປ່ າ່ ເພາະຄດິ ວາ່ ພຣະພດຸ ທະເຈາ້ົ ແລະ ສາວກົ ຂອງພຣະພດຸ ທະເຈາ້ົ ສນັ ລະເສນີ
໑ ເປນັ ຜຢ່ ປ່ າ່ ເພາະອາໄສຄວາມປາຖນາໜອູ້ ຍໂດຍກງົ ເພາະອາໄສ ຄວາມສນັ ໂດດ
ໂດຍກງົ ເພາະອາໄສຄວາມຂດເກາົ ກເິ ລສໂດຍກງົ ເພາະອາໄສ ປະວເິ ວກໂດຍກງົ
ເພາະອາໄສຄວາມຕອູ້ ງການເຊນັ່ ນນັ້ ໂດຍກງົ ໑. ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຫຼົາ່ ນ້ີແລ ພິກຂຸຜ່ຖຼກື ານ
ຢປ່ ່າເປນັ ວັຕ ໕ ຈາໍ ພວກ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນບັນດາພິກຂຸຜ່ຖືຼການຢ່ປາ່ ໕ ຈາໍ ພວກເຫ່ຼົານ້ີ ພວກທຢີ່ ປ່ າ່ ເພາະ
ອາໄສຄວາມປາຖນາໜອູ້ ຍໂດຍກງົ ເພາະອາໄສຄວາມສນັ ໂດດໂດຍກງົ ເພາະ
ອາໄສຄວາມຂດເກາົ ກເິ ລສໂດຍກງົ ເພາະອາໄສປະວເິ ວກໂດຍກງົ ເພາະອາໄສ
ຄວາມຕອູ້ ງການເຊນັ່ ນນັ້ ໂດຍກງົ . ນ້ີເປນັ ພວກທເ່ີ ລດີ ປະເສດີ ເດນ່ັ ສງສດຸ ປະເສດີ
ກວາ່ ທງັ ໝດົ ແຫງ່ ພກິ ຂຸຜຖ່ ກືຼ ານຢປ່ າ່ ເປນັ ວຕັ ໕ ຈາໍ ພວກເຫາ່ຼົ ນີ້.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໐໙໓

ປຽບເໝຼອື ນນົມສດົ ໄດູ້ມາຈາກແມ່ງວົ ນົມສົມ້ ໄດູ້ມາຈາກນມົ ສົດ ເນຍີ ຂຸູນ້ ໄດ້ມູ າຈາກ
ນົມສ້ົມ ເນີຍໃສໄດູ້ມາຈາກເນີຍຂຸນູ້ ຫົວເນຍີ ໃສໄດ້ມູ າຈາກເນຍີ ໃສ ໃນບນັ ດາຣດົ
ເກີດຈາກແມງ່ ົວ ນມົ ທງັ ຫາຍເຫ່ຼົານນັ້ ຫວົ ເນຍີ ໃສປາກົດວ່າເປນັ ຂອງເລີດ, ເຊ່ັນໃດກໍ
ເຊນັ່ ນ້ັນ.

(ຕຈ່ໍ າກນ້ໄີ ດູ້ຕຣດັ ເຖິງທດຸ ງົ ຄະວັຕຂ້ໍອື່ນໆ ເຊ່ັນ : ການຖືຜຼ າູ້ ບງັ ສຸກນຸ ຢເ່ ຫງາ້ົ ໄມູ້ ຢປ່ າ່ ຊາູ້ ຢກ່ າງແຈງູ້ ບ່ນໍ ອນ
ຢໃ່ ນເສນາສະນະທເີ່ ຂົາຈັດໃຫູ້ ສນັ ເທອ່ື ດຽວ ບສ່ໍ ັນອາຫາຣທນີ່ າໍ ມາຖວາຍເມ່ືອລງົ ມສືຼ ນັ ແລວູ້ ແລະ ການບິນດະ
ບາຕເປນັ ວຕັ ວ່າມີຊະນດິ ງົມງວາຍ ຫອກລວງແລະບຣໍ ິສດຸ . ຄົບທັງຫ້າູ ຈາໍ ພວກດ້ວູ ຍກັນທງັ ໝົດ ; ຜທ່ ີ່ນບັ ຖືຼບຊາ
ແກພ່ ິກຂຸຜຖ່ ືທຼ ຸດົງເປນັ ວັຕ ຄວນສັງວອຣໄວູ້ ໂດຍໄນຍະນີ)້ .

- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໒໔໕-໒໔໗/໑໘໑-໑໙໐.

ການດາໍ ຣງົ ຊບີ ຖືກຼ ຕອູ້ ງໂດຍທສິ ຫົກ ຂອງຄະຣາວາສ

“ຂາູ້ ແຕພ່ ຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ໃນອະຣຍິ ະວນິ ຍັ ມີການນອບນູ້ອມທສິ ທັງຫົກແນວໃດ ຂູ້ານູ້ອຍ !
ຂພໍ ຣະອົງຈ່ງົ ຊງົ ສະແດງທັມ ທ່ີເປນັ ການນອບນູ້ອມທສິ ທງັ ຫົກ ໃນອະຣິຍະວນິ ັຍເທນ້ີ ”

ຄະຫະບດໍ ບີ ຸຕ ! ເມ່ືອໃດ ອະຣຍິ ະສາວກົ ລະເສຍໄດຊູ້ ຶ່ງກມັ ກເິ ລສ ໔ ປະການ ບໍ່
ເຮດັ ກມັ ອນັ ເປນັ ບາບໂດຍຖານະທງັ ສີ່ ແລະ ບ່ໍເສບທາງເສອື່ ມ (ອະບາຍະມກຸ ຂ)໌ ແຫງ່
ໂພຄະ ໖ ທາງ, ເມອ່ື ນັ້ນ ເຂົາຊ່ືວາ່ ເປັນຜ່ປາສະຈາກກັມອນັ ເປນັ ບາບ ລວມ ໑໔ ຢ່າງ
ເປນັ ຜປ່ ດິ ກນັ້ ທສິ ທັງຫກົ ໂດຍສະເພາະແລວູ້ ; ດວູ້ ຍອາການເຊ່ັນນີ້ຊ່ືວ່າ ເຂາົ
ປະຕບິ ຕັ ແລວູ້ ເພອື່ ຊະນະໂລກທງັ ສອງ, ທັງໂລກນີແ້ ລະໂລກອນື່ ເປນັ ອັນເຂົາຕ້ັງໜູ້າ
ເຮັດຄົບຖວູ້ ນແລ້ວູ (ອາຣັດໂດ), ເຂາົ ເຂ້າົ ເຖິງສຸຄະຕໂິ ລກສະຫວັນ ພາຍຫງັ ແຕ່ການ
ຕາຍ ເພາະການທໍາລາຍແຫງ່ ກາຍ, ດ່ັງນ.ີ້

໑໐໙໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ກມັ ກເິ ລສ ໔ ປະການ ອນັ ອະຣຍິ ະສາວກົ ນນ້ັ ລະເສຍໄດແູ້ ລວູ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?
ຄະຫະບໍດີບຸຕ ! ປານາຕບິ າຕ ເປນັ ກັມກເິ ລສ, ອະທນິ ນາທານ ເປັນກັມກເິ ລສ, ກາເມ
ສມຸ ຈິ ສາຈາຣ ເປນັ ກມັ ກິເລສ, ມສຸ າວາດ ເປນັ ກັມກິເລສ, ກັມກິເລສ ໔ ປະການເຫ່າົຼ ນ້ີ
ເປັນກັມອັນອະຣິຍະສາວົກນ້ນັ ລະຂາດແລູ້ວ.

ອະຣຍິ ະສາວກົ ບເ່ໍ ຮດັ ກມັ ອນັ ເປນັ ບາບ ໂດຍຖານະທັງສເ່ີ ປນັ ແນວໃດໜໍ ? ຜ່ເຖງິ
ຊ່ຶງ ສັນທາຄະຕິ ຊວ່ື າ່ ການເຮດັ ອັນເປນັ ບາບ, ຜ່ເຖິງຊງຶ່ ໂທສາຄະຕິ ຊືວ່ ່າເຮດັ ກັມອັນ
ເປນັ ບາບ, ຜ່ເຖງິ ຊງ່ຶ ໂມຫະຄະຕິ ຊວື່ າ່ ເຮັດກັມອນັ ເປັນບາບ, ຜ່ເຖງິ ຊງ່ຶ ພະຢາຄະຕິ
ຊືວ່ ່າເຮັດກັມອນັ ເປັນບາບ. ຄະຫະບດໍ ີບຸຕ ! ເມ່ືອໃດອະຣິຍະສາວກົ ບ່ເໍ ຖິງຊຶ່ງ
ສນັ ທາຄະຕິ ບ່ເໍ ຖິງຊ່ຶງສັນທາຄະຕິ ບໍ່ເຖງິ ຊຶ່ງໂມຫະຄະຕິ ບໍ່ເຖິງຊ່ຶງພະຢາຄະຕິ ;
ເມື່ອນັນ້ ຊວື່ ່າ ບໍ່ເຮັດກັມອັນເປັນບາບໂດຍຖານະທັງສີ່ເຫາ່ົຼ ນີ,້ ດງ່ັ ນ້ີ.

ອະຣຍິ ະສາວກົ ບເໍ່ ສບທາງເຊອື່ ມແຫງ່ ໂພຄະ ໖ ທາງ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ຄະຫະ
ບໍດີບຕຸ ! ການຕາມປະກອບໃນທມັ ເປນັ ທຕ່ີ ງ້ັ ແຫງ່ ຄວາມປະມາດ ເນອ່ື ງດວູ້ ຍຂອງ
ເມາົ ຄຼື ສຣຸ າແລະເມຣຍັ ເປນັ ທາງເສ່ອື ມແຫ່ງໂພຄະ, ການຕາມປະກອບໃນການທ່ຽວ
ຕາມຮອ່ ມຊອຍໃນເວລາວກິ າລ ເປນັ ທາງເສອ່ື ມແຫງ່ ໂພຄະ, ການທ່ຽວໄປໃນບອ່ ນ
ຊມຸ ນມຸ ແຫງ່ ຄວາມເມາົ (ສະມດັ ຊາພຈິ ະຣະນະ) ເປັນທາງເສ່ືອມແຫງ່ ໂພຄະ, ການ
ຕາມປະກອບໃນທມັ ເປນັ ທຕ່ີ ງ້ັ ແຫງ່ ຄວາມປະມາດຄກຼື ານພະນນັ ເປນັ ທາງເສ່ືອມ
ແຫ່ງໂພຄະ, ການຕາມປະກອບໃນບາບມິຕ ເປນັ ທາງເສືອ່ ມແຫງ່ ໂພຄະ, ການຕາມ
ປະກອບໃນຄວາມຂຄີ້ າູ້ ນ ເປນັ ທາງເສ່ອື ມແຫງ່ ໂພຄະ.

(ຕໄໍ່ ປນີໄ້ ດູ້ຕຣດັ ໂທດແຫງ່ ອະບາຍະມຸກຂທ໌ ງັ ຫກົ ແລະ ລັກສະນະແຫງ່ ມຕິ ແທູ້ ມຕິ ທຽມ ໂດຍລາຍລະອຽດ, ຜ່
ປະສງົ ສາມາດຫາເບງ່ິ ໄດູ້ຈາກໜງັ ສຼືນະວະໂກວາດ ຫກັ ສຕນັກທັມຊນັ້ ຕຣີ ຊ່ຶງມີຢ່ທຸກວດັ ວາອາຮາມ).

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໐໙໕

ຄະຫະບໍດີບຸຕ ! ອະຣຍິ ະສາວກົ ເປນັ ຜປ່ ດິ ກນ້ັ ທສິ ທງັ ຫກົ ໂດຍສະເພາະແລວູ້
ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ຄະຫະບໍດີບຸຕ ! ຈ່ົງຮ້ວູ ່າທສິ ທງັ ຫົກເຫ່ຼົານ້ີມຢີ ່ ຄືຼຈົ່ງຮວູ້ ່າ ມານດາ
ບດິ າ ເປນັ ປຸຣຕັ ຖມິ ະທສິ ະ (ທິສເບອື້ ງໜ້າູ ), ຈງ່ົ ຮວູ້ ່າ ອາຈາຣຍ໌ ເປນັ ທກັ ຂນິ ະທສິ ະ (ທິສ
ເບ້ືອງຂວາ), ຈົງ່ ຮູວ້ າ່ ບຕຸ ພນັ ລະຍາ ເປນັ ປຈັ ສມິ ະທສິ ະ (ທສິ ເບ້ອື ງຫັງ), ຈງ່ົ ຮູ້ວ່າ ມຕິ
ສະຫາຍ ເປນັ ອຕຸ ຕະຣະທສິ ະ (ທສິ ເບ້ືອງຊາູ້ ຍ), ຈ່ົງຮວູ້ ່າ ທາສກມັ ມະກອນ ເປນັ ເຫຕຖິ
ມະທສິ ະ (ທິສເບ້ືອງຕ່າໍ ), ຈ່ງົ ຮູ້ວ່າ ສະມະນະພຣາມ ເປນັ ອປຸ ະຣມິ ະທສິ ະ (ທສິ ເບື້ອງເທງິ ).

(ໜູາ້ ທທີ່ ່ຄີ ວນປະຕິບຕັ ຕໍ່ທິສເບອ້ື ງໜາູ້ )

ຄະຫະບດໍ ີບຕຸ ! ທສິ ເບອ້ື ງໜາູ້ ຄມືຼ ານດາບດິ າ ອນັ ບຕຸ ຄວນປະຕບິ ຕັ ຕໍ່ ໂດຍຖານະ
໕ ປະການ ດັງ່ ນວ້ີ ່າ : ເພນິ່ ລູ້ຽງເຮາົ ແລວູ້ ເຮົາຈັກລູຽ້ ງເພ່ິນ ໑ ເຮົາຈກັ ເຮັດກິຈຈຂ໌ ອງ
ເພນິ່ ໑ ເຮົາຈກັ ດາໍ ຣົງວງົ ຕະກຸນ ໑ ເຮາົ ຈັກປະຕບິ ຕັ ຕົນເປນັ ທາຍາດ ໑ ເມອື່ ເພນິ່ ທັມ
ການລະລວ່ ງລັບໄປແລູ້ວ ເຮົາຈັກເຮັດທັກຂນິ າອຸທິສຫາເພນິ່ ໑.

ຄະຫະບດໍ ີບຸຕ ! ທສິ ເບອ້ື ງໜາູ້ ຄມຼື ານດາບດິ າ ອັນບຕຸ ປະຕິບຕັ ຕໂ່ໍ ດຍຖານະ ໕
ປະການເຫົ່າຼ ນ້ີແລູວ້ ຍອ່ ມອະນເຸ ຄາະບຕຸ ໂດຍຖານະ ໕ ປະການຄືຼ : ຫ້າູ ມເສຍຈາກ
ບາບ ໑ ໃຫຕູ້ ັງ້ ຢ່ໃນຄວາມດີ ໑ ໃຫູ້ສຶກສາສິລະປະ ໑ ໃຫູ້ມີຄ່ຄອງທສີ່ ົມຄວນ ໑ ມອບ
ມລໍ ະດົກໃຫູ້ຕາມເວລາ ໑.

ເມອື່ ເປັນດງ່ັ ນ້ີ ທິສເບ້ືອງໜູ້ານນັ້ ເປັນອນັ ວ່າກລຸ ະບຕຸ ນ້ນັ ປິດກ້ນັ ແລວູ້ ເປັນທິສ
ກະເສມ ບໍມ່ ີພັຍເກດີ ຂຶນ້ .

(ໜູ້າທ່ທີ ່ຄີ ວນປະຕິບຕັ ຕ່ໍທສິ ເບອື້ ງຂວາ)

ຄະຫະບໍດີບຸຕ ! ທສິ ເບອື້ ງຂວາຄອືຼ າຈາຣຍ໌ ອນັ ສສິ ຄວນປະຕບິ ຕັ ຕໂ່ໍ ດຍຖານະ ໕
ປະການຄຼື : ດູວ້ ຍການລກຸ ຂນຶ້ ຢນືຼ ຮບັ ໑ ດູ້ວຍການເຂົາ້ ໄປຢືຼນຄອຍຮບັ ໃຊູ້ ໑ ດູ້ວຍ
ການເຊອ່ື ຟັງຢາ່ ງຍ່ງິ ໑ ດວູ້ ຍການອຸປັຕຖາກ ໑ ດູ້ວຍການສຶກສາສລິ ະປະວິທະຍາ
ໂດຍເຄາົ ລບົ ໑.

໑໐໙໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຄະຫະບໍດີບຸຕ ! ທສິ ເບອ້ື ງຂວາຄອືຼ າຈາຣຍ໌ ອັນສິສປະຕບິ ຕັ ຕໍໂ່ ດຍຖານະ ໕
ປະການເຫົາ່ຼ ນ້ແີ ລວູ້ ຍອ່ ມອະນເຸ ຄາະສິສໂດຍຖານະ ໕ ປະການຄຼື : ແນະນາໍ ດີ ໑ ໃຫູ້
ສກຶ ສາດີ ໑ ບອກສິລະປະວິທະຍາໂດຍບໍປ່ ິດບັງ ໑ ເຮດັ ໃຫູ້ເປນັ ທຮ່ີ ູ້ຈັກໃນມິຕ
ສະຫາຍ ໑ ເຮັດການຄຸູມ້ ຄອງໃຫໃູ້ ນທສິ ທັງປວງ ໑.

ເມອື່ ເປັນດງ່ັ ນີ້ ທິສເບອ້ື ງຂວານັ້ນ ເປັນອັນວາ່ ກລຸ ະບຸຕນ້ນັ ປິດກັນ້ ແລູວ້ ເປັນທິສ
ກະເສມ ບໍມ່ ພີ ັຍເກີດຂ້ນຶ .

(ໜາູ້ ທທີ່ ີ່ຄວນປະຕິບຕັ ຕ່ໍທສິ ເບອ້ື ງຫັງ)

ຄະຫະບດໍ ີບຸຕ ! ທສິ ເບອ້ື ງຫງັ ຄພຼື ນັ ລະຍາ ອນັ ສາມຄີ ວນປະຕບິ ຕັ ຕໂ່ໍ ດຍຖານະ ໕
ປະການຄືຼ : ດວູ້ ຍການຍົກຍູ້ອງ ໑ ດູວ້ ຍການບດ່ໍ ໝິ່ນ ໑ ດູ້ວຍການບ່ໍປະພຶຕນອກໃຈ
໑ ດູ້ວຍການມອບຄວາມເປັນໃຫຍ່ໃນໜ້າູ ທໃີ່ ຫູ້ ໑ ດູ້ວຍການໃຫູ້ເຄອື່ ງປະດັບ ໑.

ຄະຫະບດໍ ີບຕຸ ! ທິສເບອ້ື ງຫງັ ຄພືຼ ນັ ລະຍາ ອນັ ສາມີປະຕບິ ຕັ ຕ່ໂໍ ດຍຖານະ ໕
ປະການເຫຼາົ່ ນີແ້ ລ້ວູ ຍອ່ ມອະນເຸ ຄາະສາມໂີ ດຍຖານະ ໕ ປະການຄຼື : ຈດັ ແຕ່ງການ
ງານດີ ໑ ສງົ ເຄາະຄນົ ໃກູ້ຄຽງດີ ໑ ບ່ໍປະພຶຕນອກໃຈ ໑ ຕາມຮັກສາຊັບທມ່ີ ີຢ່ ໑
ຂະຫຍນັ ຂັນແຂງໃນການງານທັງປວງ ໑.

ເມອ່ື ເປນັ ດັ່ງນ້ີ ທິສເບ້ືອງຫງັ ນ້ັນ ເປນັ ອນັ ວາ່ ກຸລະບຕຸ ນ້ນັ ປດິ ກັ້ນແລ້ວູ ເປັນທິສ
ກະເສມ ບໍ່ມີພັຍເກີດຂ້ນຶ .

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໐໙໗

(ໜາູ້ ທທ່ີ ່ຄີ ວນປະຕບິ ຕັ ຕໍ່ທສິ ເບອ້ື ງຊາູ້ ຍ)

ຄະຫະບໍດີບຕຸ ! ທສິ ເບອ້ື ງຊາູ້ ຍຄມືຼ ຕິ ສະຫາຍ ອນັ ກລຸ ະບຕຸ ຄວນປະຕບິ ຕັ ຕ່ໂໍ ດຍ
ຖານະ ໕ ປະການຄືຼ : ດວູ້ ຍການແບ່ງປັນ ໑ ດ້ວູ ຍການເວົ້າຈາມ່ວນ ໑ ດ້ວູ ຍການປະ
ພຶຕປະໂຍຊນ໌ ໑ ດູວ້ ຍການວາງຕນົ ສະເໝີກນັ ໑ ດູວ້ ຍການບ່ໍກ່າວຄາໍ ອັນເປັນເຄື່ອງ
ໃຫູ້ແຕກກນັ ໑.

ຄະຫະບໍດີບຸຕ ! ທສິ ເບອື້ ງຊາູ້ ຍຄມຼື ຕິ ສະຫາຍ ອັນກຸລະບຸຕປະຕບິ ຕັ ຕໂ່ໍ ດຍຖານະ
໕ ປະການເຫົ່ຼານແ້ີ ລູວ້ ຍ່ອມອະນຸເຄາະໃຫມູ້ ິຕສະຫາຍໂດຍຖານະ ໕ ປະການຄຼື :
ຮັກສາມິຕຜ່ປະມາດແລູ້ວ ໑ ຮກັ ສາຊັບຂອງມິຕຜ່ປະມາດແລ້ວູ ໑ ເປັນທ່ີເພ່ິງແກມ່ ິຕ
ຜ່ມີພັຍ ໑ ບໍປ່ ະຖ້ິມໃນຍາມມອີ ັນຕະລາຍ ໑ ນບັ ຖສຼື ະມາຊິກໃນຕະກນຂອງມິຕ ໑.

ເມອ່ື ເປັນດ່ງັ ນີ້ ທິສເບອ້ື ງຊ້າູ ຍນ້ນັ ເປັນອັນວາ່ ກຸລະບຕຸ ນ້ນັ ປດິ ກ້ັນແລ້ວູ ເປັນທສິ
ກະເສມ ບໍ່ມພີ ັຍເກີດຂ້ຶນ.

(ໜູ້າທທ່ີ ີຄ່ ວນປະຕິບຕັ ຕໍ່ທສິ ເບອ້ື ງຕາໍ່ )

ຄະຫະບໍດີບຕຸ ! ທສິ ເບອື້ ງຕາ່ໍ ຄທືຼ າສກມັ ມະກອນ ອນັ ເຈ້ົານາຍຄວນປະຕບິ ຕັ ຕ່ໍ
ໂດຍຖານະ ໕ ປະການຄຼື : ດູ້ວຍໃຫູ້ເຮດັ ວຽກຕາມກາໍ ລັງ ໑ ດວູ້ ຍການໃຫູ້ອາຫາຣ
ແລະລາງວັນ ໑ ດູ້ວຍການຮກັ ສາພະຍາບານຍາມເຈັບໄຂູ້ ໑ ດູ້ວຍການແບງ່ ຂອງ
ມີຣສົ ຊາດແປກໃຫູ້ ໑ ດູ້ວຍການປ່ອຍໃຫອູ້ ດິ ສະຫະຕາມສະໄໝ ໑.

ຄະຫະບດໍ ີບຸຕ ! ທິສເບອື້ ງຕາ່ໍ ຄຼືທາສກມັ ມະກອນ ອັນເຈົາ້ ນາຍປະຕບິ ຕັ ຕ່ໂໍ ດຍ
ຖານະ ໕ ປະການເຫຼາ່ົ ນ້ແີ ລວູ້ ຍອ່ ມອະນເຸ ຄາະເຈາ້ົ ນາຍໂດຍຖານະ ໕ ປະການຄືຼ :
ເປນັ ຜ່ລຸກຂຶ້ນເຮັດວຽກກອ່ ນນາຍ ໑ ເລກີ ວຽກລຸນຫັງນາຍ ໑ ຖືເຼ ອົາແຕຂ່ ອງທນ່ີ າຍ
ໃຫູ້ ໑ ເຮັດການງານໃຫູ້ດີທີສ່ ດຸ ໑ ນາໍ ກຽດຕິຄນຸ ຂອງນາຍໄປເລົ່ຼາລຼື ໑.

໑໐໙໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ເມອ່ື ເປັນດງ່ັ ນີ້ ທິສເບອ້ື ງຕໍ່ານນັ້ ເປັນອນັ ວ່າກຸລະບຸຕນັ້ນປດິ ກັ້ນແລູ້ວ ເປນັ ທສິ
ກະເສມ ບມ່ໍ ພີ ັຍເກດີ ຂນ້ຶ .

(ໜູ້າທີທ່ ່ີຄວນປະຕບິ ຕັ ຕ່ໍທິສເບອ້ື ງເທິງ)

ຄະຫະບໍດີບຕຸ ! ທິສເບອ້ື ງເທງິ ຄສືຼ ະມະນະພຣາມ ອນັ ກລຸ ະບຕຸ ຄວນປະຕບິ ຕັ ຕ່ໍ
ໂດຍຖານະ ໕ ປະການ ຄຼື : ດວູ້ ຍເມຕຕາກາຢະກມັ ໑ ດູ້ວຍເມຕຕາວະຈກີ ັມ ໑ ດວູ້ ຍ
ເມຕຕາມະໂນກມັ ໑ ດູ້ວຍການບປໍ່ ິດປະຕ (ຄຼືຍນິ ດີຕູ້ອນຮບັ ) ໑ ດູ້ວຍການຄອຍຖວາຍ
ອາມິສະທານ ໑.

ຄະຫະບໍດີບຸຕ ! ທສິ ເບອື້ ງເທງິ ຄສຼື ະມະນະພຣາມ ອນັ ກລຸ ະບຸຕປະຕບິ ັຕຕໂ່ໍ ດຍ
ຖານະ ໖ ປະການເຫົ່ຼານ້ແີ ລ້ວູ ຍ່ອມອະນເຸ ຄາະກລຸ ະບຕຸ ໂດຍຖານະ ໖ ປະການຄຼື :
ຫູ້າມເສຍຈາກບາບ ໑ ໃຫູ້ຕັງ້ ຢ່ໃນຄວາມດີ ໑ ອະນຸເຄາະດວູ້ ຍໃຈອັນງົດງາມ ໑ ໃຫູ້
ຟງັ ໃນສ່ິງທີບ່ ໍເ່ ຄີຍຟັງ ໑ ເຮັດສິ່ງທ່ີໄດູ້ຟງັ ແລູ້ວໃຫູ້ແຈ່ມແຈງູ້ ເຖິງທີສ່ ຸດ ໑ ບອກທາງ
ສະຫວັນໃຫູ້ ໑.

ເມອື່ ເປນັ ດ່ັງນ້ີ ທິສຂ້າູ ງເທິງນັນ້ ເປັນອນັ ວາ່ ກຸລະບຸຕນ້ນັ ປິດກນ້ັ ແລ້ວູ ເປນັ ທິສ
ກະເສມ ບໍມ່ ພີ ັຍເກດີ ຂນ້ຶ .

(ຄາຖາສະຫບຸຼ ຄວາມ)

ມານດາບດິ າເປນັ ທສິ ເບອື້ ງໜາູ້ ຄອາຈາຣຍ໌ເປນັ ທສິ ເບອ້ື ງຂວາ
ບຕຸ ພນັ ລະຍາເປນັ ທສິ ເບອື້ ງຫງັ ມຕິ ສະຫາຍເປນັ ທສິ ເບອ້ື ງຊາູ້ ຍ
ທາສກມັ ມະກອນເປນັ ທສິ ເບອື້ ງຕາໍ່ ສະມະນະພຣາມເປນັ ທສິ ເບອື້ ງເທງິ
ຄະຣຶຫດັ ຜສ່ າມາດໃນການຄອງເຮອືຼ ນ ຄວນນອບນອູ້ ມທສິ ທ. ເຫາ່ຼົ ນ.້ີ

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໐໙໙

ບນັ ດຕິ ຜເ່ ຖງິ ພອູ້ ມດວູ້ ຍສີລ ມວີ າຈາລະອຽດອອ່ ນ ມປີ ະຕພິ ານ
ມຄີ ວາມປະພຕຶ ຖອ່ ມຕນົ ບກໍ່ ະດາູ້ ງ ເຊນ່ັ ນແີ້ ລວູ້ ຍອ່ ມໄດຮູ້ ບັ ການບຊາ

ຜຂ່ ະຫຍນັ ລກຸ ຂນຶ້ ບຂ່ໍ ຄີ້ າູ້ ນ ບຫ່ໍ ວນັ່ ໄຫວຕອ່ໍ ນັ ຕະລາຍໃດໆ
ປະພຕຶ ຕນົ ບມໍ່ ຊີ ອ່ ງຫວາ່ ງ ມປີ ນັ ຍາ ເຊນ່ັ ນແ້ີ ລວູ້ ຍອ່ ມໄດຮູ້ ບັ ການບຊາ

ຜມ່ ກັ ສງົ ເຄາະ ສາູ້ ງສນັ ມຕິ ຕະພາບ ຮຄູ້ ວາມໝາຍແຫງ່ ຖອູ້ ຍຄາໍ ບຂໍ່ ຖ້ີ ີ່
ເປນັ ຜນ່ ໍາ-ນາໍ ວິເສດ-ນາໍ ບຂໍ່ າດສາຍ ເຊນັ່ ນແ້ີ ລວູ້ ຍອ່ ມໄດຮູ້ ບັ ການບຊາ

ການໃຫູທ້ ານ, ການເວາ້ົ ຈາມວ່ ນ, ການປະພຕຶ ປະໂຍຊນໃ໌ ດໆ ເມອື່ ຄວນປະ
ພຕຶ , ຄວາມວາງຕນົ ສະເໝກີ ນັ ໃນກຈິ ຈະກມັ ທ. ຕາມສມົ ຄວນໃນກລໍ ະນນີ ນັ້ ໆ,
ສຢີ່ າ່ ງນີ້ ເປນັ ເຄອ່ື ງຢດຶ ຈອ່ ງໂລກ ເປນັ ຄດືຼ ງັ່ ນອ໋ ດຫືຫຼ ມ້ິ ຂດັ ຮດັ ລດົ ທກ່ີ າໍ ລງັ ແລນ່ ຢ.່

ຖາູ້ ບມ່ໍ ເີ ຄອ່ື ງຢດຶ ຈອ່ ງເຫາ່ົຼ ນແີ້ ລວູ້ ມານດາກໍຈະບໍໄ່ ດຮູ້ ບັ ຫຍງັ ຈາກບຕຸ
ຈະເປນັ ການນບັ ຖືຼ ຫຼື ການບຊາກຕໍ າມ ບດິ າກຈໍ ະບໄໍ່ ດຮູ້ ບັ ຫຍງັ ຈາກບຕຸ

ຍອູ້ ນເຫຕທ່ເີ ຄອື່ ງຢດຶ ຈອ່ ງເຫາ່ົຼ ນີ້ ເປນັ ສິ່ງທບ່ີ ນັ ດິຕມງຸ່ ເຮດັ

ດງັ່ ນນັ້ ເຂາົ ຈງຶ່ ເຖງິ ຊຶ່ງຄນຸ ອນັ ໃຫຍ່ ມກີ ານສນັ ລະເສນີ ທ. ເກດີ ຂນຶ້ ແກເ່ ຂາົ .

- ປາ. ທ.ີ ໑໑/໑໙໕-໒໐໖/໑໗໔-໒໐໕.

(ຜ່ສຶກສາຄວນສງັ ເກດໃຫເູ້ ຫນັ ວາ່ ຄວາມໝາຍຂອງຄາໍ ວ່າ ສັມມາອາຊີວະ ຊຶ່ງເຄີຍແປກັນແຕພ່ ຽງວ່າລູ້ຽງ
ຊີວິຕຖຼືກຕ້ອູ ງນັນ້ ທີ່ຈງິ ແລູ້ວອາດຈະຂະຫຍາຍຄວາມອອກໄປເຖງິ ຄາໍ ວ່າ “ການດໍາຣົງຊບີ ຖກືຼ ຕອູ້ ງ” ຊຶ່ງມີຄວາມ
ໝາຍຕັງ້ ແຕຕ່ ໍ່າສຸດ ຊ່ຶງເປັນເລ່ອື ງຂອງຄະຣາວາສ ສງຂນ້ຶ ໄປຕາມລາໍ ດັບໆ ຈົນເຖງິ ການດໍາຣົງຢ່ເພອ່ື ການ
ບນັ ລຸມັຄຄ໌ຜລົ ນິບພານເລຍີ ; ດ່ັງນນັ້ ຄາໍ ອະທິບາຍໃນໝວດນ້ີ ຈ່ຶງມຕີ ັ້ງແຕ່ຊັ້ນຕ່ໍາສຸດ ເຊ່ັນການປະຕິບັຕປິດ
ກນັ້ ທິສທັງຫກົ ຊຶ່ງເປນັ ເລື່ອງຂອງຄະຣາວາສ ດັ່ງທໄ່ີ ດຍູ້ ກົ ເອາົ ມາໃສ່ໃນບ່ອນນີ້ ຢໃ່ ນໝວດດຽວກນັ ກັບການ
ປະຕິບຕັ ຊັນ້ ສງ ອັນມີຜົລເຖງິ ຄວາມດັບສິ້ນອາສະວະ ທີ່ເອນີ້ ວ່າ “ໂວຫາຣະສະມດຸ ເສໂທ” ເປັນຕົ້ນ. ໃນບາງ
ກໍລະນີ ກໍມກີ ານກຽ່ ວຂູ້ອງໄປເຖິງຄວາມໝາຍຂອງຄໍາວ່າ ສມັ ມາວາຈາ-ວາຈາຖກຼື ຕູ້ອງ, ສັມມາກມັ ມັນໂຕ-ການ
ງານຖືຼກຕອູ້ ງ ຍ້ອູ ນຫກັ ທມັ ເຫຼາ່ົ ນ້ີກ່ຽວຂູອ້ ງກັນຢ່ ເຊ່ືອມໂຍງເຖິງກັນຢ່ເປັນທັມມະດາ).

໑໑໐໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ການດາໍ ຣງົ ຊບີ ຊນ້ັ ເລດີ ຂອງຄະຣາວາສ

ຄະຫະບດໍ ີ ! ໃນບັນດາກາມໂພຄີເຫົຼາ່ ນ້ັນ ກາມໂພຄຜີ ໃ່ ດສະແຫວງຫາໂພຄະຊບັ
ໂດຍທມັ ໂດຍບ່ໍເຄງັ່ ຄຽດ (ເກນີ ໄປຈົນທໍລະມານຕນົ ) ດວູ້ ຍ, ເມອ່ື ສະແຫວງຫາໂພຄະ
ຊັບໂດຍທມັ ໂດຍບ່ໍເຄ່ງັ ຄຽດແລວູ້ ລູ້ຽງຕົນໃຫູເ້ ປນັ ສຸຂ ໃຫູ້ອີມ່ ພດໍ ້ວູ ຍ, ແບງ່ ປັນ
ໂພຄະຊັບບາໍ ເພນັ ບຸນຍ໌ດ້ວູ ຍ, ບກໍ່ າໍ ໜດັ ບ່ໍມວົ ເມາົ ບຫໍ່ ົງ ມີປກົ ກະຕິເຫັນໂທດ ມີ
ປນັ ຍາເປັນເຄ່ອື ງສະລັດອອກ ບໍຣໂິ ພຄໂພຄະຊັບເຫົ່າຼ ນ້ັນຢ່ດູ້ວຍ ;

ຄະຫະບດໍ ີ ! ກາມໂພຄຜີ ນ່ ້ີ ຄວນສນັ ລະເສນີ ໂດຍຖານະທງັ ສ່ີ ຄືຼ ຄວນສນັ ລະເສີນ
ໂດຍ ຖານະທໜີ ງ່ຶ ໃນຂທ້ໍ ່ີເຂົາ ສະແຫວງຫາໂພຄະຊບັ ໂດຍທມັ ໂດຍບໍ່ເຄ່ັງຄຽດ,
ຄວນສນັ ລະເສີນໂດຍ ຖານະທສີ ອງ ໃນຂ້ໍທເ່ີ ຂາົ ລ້ຽູ ງຕນົ ໃຫເູ້ ປນັ ສຸຂ ໃຫອູ້ ມ່ີ ພໍ, ຄວນ
ສັນລະເສນີ ໂດຍ ຖານະທສີ າມ ໃນຂໍທ້ ່ເີ ຂາົ ແບງ່ ປນັ ໂພຄະຊບັ ບາໍ ເພນັ ບນຸ ຍ໌, ຄວນ
ສັນລະເສນີ ໂດຍ ຖານະທສີ ່ີ ໃນຂໍທ້ ີເ່ ຂາົ ບກໍ່ າໍ ໜດັ ບມໍ່ ວົ ເມົາ ບຫໍ່ ງົ ມປີ ກົ ກະຕເິ ຫນັ
ໂທດ ມປີ ນັ ຍາເປນັ ເຄອ່ື ງສະລດັ ອອກ ບໍຣໂິ ພຄໂພຄະຊບັ ເຫາຼ່ົ ນນັ້ . ຄະຫະບໍດີ !
ກາມໂພຄີຜ່ນີ້ ຄວນສັນລະເສີນໂດຍຖານະເຫາ່ຼົ ນີ້.

ຄະຫະບດໍ ີ ! ກາມໂພຄີຈໍາພວກນີ້ ເປັນກາມໂພຄຊີ ັ້ນເລດີ ຊນ້ັ ປະເສດີ ຊນັ້
ຫວົ ໜູາ້ ຊນ້ັ ສງສຕ ຊນັ້ ບວໍ ອຣ ກວາ່ ກາມໂພຄີທັງຫາຍ, ປຽບເໝືຼອນນົມສດົ ເກີດ
ຈາກແມງ່ ົວ ນົມສມົ້ ເກີດຈາກນົມສົດ ເນີຍຂູ້ນຸ ເກດີ ຈາກນມົ ສ້ມົ ເນຍີ ໃສເກດີ ຈາກເນີຍ
ຂຸ້ນູ ຫວົ ເນີຍໃສເກດີ ຈາກເນີຍໃສ ; ຫົວເນຍີ ໃສປາກດົ ວ່າ ເລີດກວ່າບນັ ດາຣົສອັນ
ເກີດຈາກງົວທງັ ຫາຍເຫົຼ່ານນັ້ , ຂໍ້ນີ້ເຊ່ັນໃດ ; ກາມໂພຄີຈາໍ ພວກນ້ີ ກປໍ າກົດວ່າເລີດ
ກວ່າບນັ ດາກາມໂພຄີທງັ ຫາຍເຫາົຼ່ ນັ້ນ ເຊນ່ັ ນັ້ນແລ.

- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໑໙໔/໙໑.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໑໐໑

ການດາໍ ຣງົ ຊບີ ຊນ້ັ ຮອງເລດີ ຂອງຄະຣາວາສ

ຄະຫະບດໍ ີ ! ໃນບັນດາກາມໂພຄີເຫົ່າຼ ນ້ັນ ກາມໂພຄຜີ ໃ່ ດສະແຫວງຫາໂພຄະຊບັ
ໂດຍທມັ ໂດຍບ່ໍເຄງັ່ ຄຽດ, ເມອື່ ສະແຫວງຫາໂພຄະຊບັ ໂດຍທມັ ໂດຍບ່ໍເຄງັ່ ຄຽດ
ແລວູ້ ລຽູ້ ງຕນົ ໃຫເູ້ ປນັ ສຸຂ ໃຫອູ້ ມີ່ ພດໍ ວູ້ ຍ, ແບງ່ ປນັ ໂພຄະຊບັ ບາໍ ເພນັ ບນຸ ຍ໌ ; ແຕເ່ ຂາົ
ກາໍ ໜດັ ມວົ ເມາົ ເພນີ ຫງົ ບມ່ໍ ປີ ກົ ກະຕເິ ຫນັ ໂທດ ບມໍ່ ປີ ນັ ຍາເປນັ ເຄອື່ ງສະລດັ ອອກ
ບຣໍ ໂິ ພຄໂພຄະຊບັ ເຫາົ່ຼ ນນ້ັ ;

ຄະຫະບໍດີ ! ກາມໂພຄຜີ ນ່ ້ີ ຄວນສນັ ລະເສນີ ໂດຍຖານະສາມ ຄວນຕຕິ ຽນໂດຍ
ຖານະໜງ່ຶ ; ຄຼື : ຄວນສນັ ລະເສນີ ໂດຍ ຖານະທໜີ ງຶ່ ໃນຂ້ໍທເີ່ ຂາົ ສະແຫວງຫາໂພຄະ
ຊບັ ໂດຍທມັ ໂດຍບໍ່ເຄງ່ັ ຄຽດ, ຄວນສັນລະເສນີ ໂດຍ ຖານະທສີ ອງ ໃນຂໍ້ທີ່ເຂາົ ລ້ຽູ ງ
ຕົນໃຫູ້ເປັນສຸຂ ໃຫູ້ອມ່ີ ພໍ, ຄວນສນັ ລະເສີນໂດຍ ຖານະທສີ າມ ໃນຂ້ທໍ ່ເີ ຂົາແບ່ງປັນ
ໂພຄະຊບັ ບາໍ ເພນັ ບຸນຍ໌ ; ແຕ່ ຄວນຕຕິ ຽນ ໂດຍຖານະໜງຶ່ ໃນຂ້ໍທ່ີເຂາົ ກໍາໜດັ
ມວົ ເມາົ ຫງົ ບມໍ່ ປີ ກົ ກະຕເິ ຫັນໂທດ ບມ່ໍ ປີ ນັ ຍາເປນັ ເຄອື່ ງສະລດັ ອອກ ບໍຣໂິ ພຄ
ໂພຄະຊບັ ເຫາຼ່ົ ນນັ້ . ຄະຫະບດໍ ີ ! ກາມໂພຄີຜ່ນ້ີຄວນສັນລະເສີນ ໂດຍຖານະສາມເຫຼົາ່
ນ້ີ ຄວນຕຕິ ຽນໂດຍຖານະໜຶ່ງນີ.້

- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໑໙໓/໙໑.

ການດາໍ ຊບີ ຊັ້ນທມັ ມະດາຂອງຄາຣະວາສ

ຄະຫະບໍດີ ! ໃນບນັ ດາ ກາມໂພຄເີ ຫາ່ົຼ ນນັ້ ກາມໂພຄີຜໃ່ ດສະແຫວງຫາໂພຄະຊບັ
ໂດຍທມັ ໂດຍບ່ໍເຄງັ່ ຄຽດ, ເມອື່ ສະແຫວງຫາໂພຄະຊັບໂດຍທມັ ໂດຍບເໍ່ ຄງ່ັ ຄຽດ
ແລວູ້ ລຽູ້ ງຕນົ ໃຫູເ້ ປນັ ສຂຸ ໃຫອູ້ ມີ່ ພໍ ແຕບ່ ແ່ໍ ບງ່ ປນັ ໂພຄະຊບັ ບບ່ໍ າໍ ເພນັ ບນຸ ຍ໌ ;

໑໑໐໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຄະຫະບໍດີ ! ກາມໂພຄຜີ ນ່ ຄີ້ ວນສນັ ລະເສນີ ໂດຍຖານະສອງ ຄວນຕຕິ ຽນໂດຍ
ຖານະໜງ່ຶ ; ຄຼື : ຄວນສນັ ລະເສນີ ໂດຍ ຖານະທໜີ ຶ່ງ ໃນຂທໍ້ ່ີເຂາົ ສະແຫວງຫາຊບັ
ໂດຍທມັ ໂດຍບເ່ໍ ຄງັ່ ຄຽດ, ຄວນສັນລະເສນີ ໂດຍ ຖານະທສີ ອງ ໃນຂໍທ້ ີ່ເຂາົ ລູ້ຽງຕນົ
ໃຫເູ້ ປນັ ສຂຸ ໃຫອູ້ ມ່ີ ພໍ ; ແຕ່ ຄວນຕຕິ ຽນ ໂດຍຖານະທໜີ ່ຶງ ໃນຂທ້ໍ ເີ່ ຂາົ ບໍ່ແບງ່ ປນັ
ໂພຄະຊບັ ບາໍ ເພນັ ບນຸ ຍ໌. ຄະຫະບດໍ ີ ! ກາມໂພຄີຜ່ນີ້ ຄວນສນັ ລະເສນີ ໂດຍຖານະ
ສອງເຫ່ົຼານີ້ ຄວນຕຕິ ຽນໂດຍຖານະໜຶງ່ ນີ.້

- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໑໙໓/໙໑.

ຫກັ ການດາໍ ຣງົ ຊບີ ເພອ່ື ຜລົ ພອູ້ ມກນັ ທງັ ສອງໂລກ

“ຂູາ້ ແຕ່ພຣະອົງຜ່ຈະເຣີນ ! ພວກຂາູ້ ນ້ອູ ຍເປນັ ນະຄະລຫຶ ດັ ບໍຣໂິ ພຄກາມ ແອອັດຢດ່ ວູ້ ຍບຸຕ
ຄອງເຮອືຼ ນ ໃຊ້ສູ ອຍຈັນຫອມຈາກແຄວູ້ ນກາສີ ທດັ ຊງົ ພວງດອກໄມູ້ຂອງຫອມ ເຄື່ອງລບທາ
ຍນິ ດີຄໍາ ແລະ ເງິນຢ່. ຂູ້າແຕ່ພຣະອົງຜ່ຈະເຣີນ ! ຂໍພຣະຜມ່ ີພຣະພາຄ ຈງ່ົ ຊົງສະແດງທັມ ທ່ີເປັນ
ໄປເພ່ືອປະໂຍຊນເ໌ ກ້ືອກນ ເພື່ອຄວາມສຸຂ ທັງໃນທຕິ ຖະທັມ ແລະ ໃນສັມປະຣາຢະ ແກພ່ ວກ
ຂູ້ານ້ອູ ຍຜຢ່ ໃ່ ນຖານະເຊ່ນັ ນີ້ເທີ້ນ ຂາູ້ ນ້ອູ ຍ !”.

(ຫກັ ດໍາຣງົ ຊບີ ເພອ່ື ປະໂຍຊນ໌ສຂຸ ໃນທຕິ ຖະທັມ)

ພະຢຄັ ຄະປັຊຊະ ! ທມັ ໔ ປະການ ເຫາຼ່ົ ນີ້ ເປນັ ໄປເພອ່ື ປະໂຍຊນເ໌ ກອ້ື ກນ ເພອື່
ຄວາມສຂຸ ແກກ່ ລຸ ະບຕຸ ໃນທິຕຖະທມັ . ສປ່ີ ະການແນວໃດໜໍ ? ສ່ີປະການຄືຼ :
ອຕຸ ຖານະສມັ ປະທາ (ເຖງິ ພູ້ອມດູ້ວຍຄວາມດໝຸ ັ່ນ) ອາຣກັ ຂະສມັ ປະທາ (ເຖິງພ້ອູ ມດວູ້ ຍ
ການຮັກສາ) ກລັ ລະຢານະມຕິ ຕະຕາ (ຄວາມມມີ ິຕດີ) ສະມະຊວີ ຕິ າ (ການລ້ຽູ ງຊບີ ຢາ່ ງສະ
ໝໍາ່ ສະເໝີ).

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໑໐໓

ພະຢຄັ ຄະປັຊຊະ ! ອຕຸ ຖານະສມັ ປະທາ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພະຢຄັ ຄະປັຊຊະ !
ກລຸ ະບຸຕໃນກໍລະນີນີ້ ສາໍ ເລດັ ການເປນັ ຢດ່ ູ້ວຍການລຸກຂ້ນຶ ເຮັດການງານຄືຼ : ດ້ວູ ຍ
ກະສິກັມ ຫືຼ ວານິຊະກັມ ໂຄຣັກຂະກັມ ອາຊີບຜ່ຖືອຼ າວຸດ ອາຊີບຣາຊະບຸຣຸສ ຫືຼ ດູ້ວຍ
ສລິ ະປະເຍ່ອື ງໃດເຍື່ອງໜງ່ຶ . ໃນອາຊບີ ນ້ັນໆ ເຂາົ ເປັນຜ່ຊ່ຽວຊານ ບຂໍ່ ີຄ້ າູ້ ນ ປະກອບ
ດູ້ວຍການສອດສ່ອງໃນອຸບາຍນນັ້ ໆ ສາມາດເຮັດ ສາມາດຈັດໃຫູ້ເຮດັ . ພະຢຄັ ຄະ
ປັຊຊະ ! ນີເ້ ອນີ້ ວ່າ ອຸຕຖະນະສມັ ປະທາ (ເຖງິ ພ້ອູ ມດວູ້ ຍຄວາມດໝຸ ັ່ນ).

ພະຢັຄຄະປັຊຊະ ! ອາຣກັ ຂະສມັ ປະທາ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພະຢຄັ ຄະປຊັ ຊະ !
ກລຸ ະບຸຕໃນກໍລະນີນີ້, ໂພຄະອັນກຸລະບຸຕຫາໄດ້ມູ າດູວ້ ຍຄວາມພຽນ ເປນັ ເຄ່ືອງ
ລຸກຂນຶ້ ລວບລວມມາດູວ້ ຍກໍາລງັ ແຂນ ມີໂຕຊຸ່ມດູວ້ ຍເຫືອ່ ເປັນໂພຄະຊັບປະກອບ
ດ້ວູ ຍທັມ ໄດມູ້ າໂດຍທມັ ເຂົາຮກັ ສາຄູຸ້ມຄອງຢາ່ ງເຕມັ ທ່ີ ດວູ້ ຍຫວງັ ວ່າ “ຢາ່ ງໃດກໍ
ຕາມ ພຣະຣາຊາຈະບໍ່ຢດຶ ຊບັ ຂອງເຮົາໄປ ໂຈຣຈະບ່ໍປູຸ້ນເອົາໄປ ໄຟຈະບໄໍ່ ໝູ້ ນາໍ້ ຈະ
ບພໍ່ ັດໜໄີ ປ ຍາດພນ່ີ ູ້ອງອັນບ່ຮໍ ກັ ໄຄເ່ ຮົາ ຈະບໍ່ຍາດຊິງເອາົ ໄປ” ດ່ັງນ້.ີ ພະຢັຄຄະປັຊ
ຊະ ! ນເີ້ ຮົາເອີ້ນວ່າ ອາຣກັ ຂະສມັ ປະທາ (ເຖິງພູ້ອມດູ້ວຍການຮກັ ສາ).

ພະຢັຄຄະປັຊຊະ ! ກລັ ລະຢານະມຕິ ຕະຕາ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພະຢັຄຄະປຊັ ຊະ !
ກລຸ ະບຸຕໃນກໍລະນນີ ້ິ ຢອ່ າໄສໃນບູ້ານ ຫືຼ ໃນເຂຕໃດ ຖາູ້ ມີບຸຄຄນົ ໃດໆໃນບູ້ານ ຫືຼ
ເຂຕນັ້ນ ເປນັ ຄະຫະບດໍ ີ ຫືຼບຸຕຄະຫະບດໍ ີ ເປນັ ໜຸ່ມທ່ີຈະເຣນີ ດູ້ວຍສີລ ຫຼເື ປັນຜ່ເຖ້າົ ທ່ີ
ຈະເຣີນດວູ້ ຍສີລກໍດີ ລູ້ວນແຕ່ເຖິງພູ້ອມດູ້ວຍສດັ ທາ ເຖງິ ພູ້ອມດ້ວູ ຍສີລ ເຖງິ ພູ້ອມ
ດູ້ວຍຈາຄະ ເຖິງພູອ້ ມດວູ້ ປນັ ຍາຢ່ແລູ້ວນນັ້ , ກຸລະບຸຕນນ້ັ ກໍດໍາຣງົ ຕົນຮວ່ ມ ເວາ້ົ ຈາ
ຮ່ວມ ສາກັຈສາຮ່ວມກບັ ຊົນເຫາຼົ່ ນນ້ັ ເຂົາຕິດຕາມສກຶ ສາຄວາມເຖິງພູອ້ ມດູ້ວຍ
ສັດທາ ໂດຍອະນຸຮບແກ່ບຄຸ ຄົນຜ່ເຖງິ ພູ້ອມດູວ້ ຍສດັ ທາ ເຂາົ ຕິດຕາມສກຶ ສາຄວາມ
ເຖິງພ້ອູ ມດູວ້ ຍສີລ ໂດຍອະນຮຸ ບແກ່ບຸຄຄນົ ຜ່ເຖງິ ພ້ອູ ມດວູ້ ຍສີລ ເຂົາຕດິ ຕາມສຶກສາ
ຄວາມເຖງິ ພອູ້ ມດູ້ວຍຈາຄະ

໑໑໐໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ໂດຍອະນຸຮບແກ່ບຸຄຄນົ ຜ່ເຖງິ ພູອ້ ມດູ້ວຍຈາຄະ ເຂາົ ຕດິ ຕາມສກຶ ສາຄວາມເຖງິ ພອູ້ ມ
ດູ້ວຍປັນຍາ ໂດຍອະນຸຮບແກ່ບຄຸ ຄນົ ຜ່ເຖງິ ພ້ອູ ມດວູ້ ຍປນັ ຍາ ຢ່ໃນບອ່ ນນັ້ນໆ.
ພະຢຄັ ຄະປັຊຊະ ! ນີ້ເອນີ້ ວາ່ ກັລລະຢານະມຕິ ຕະຕາ (ຄວາມມມີ ິຕດີ).

ພະຢັຄຄະປັຊຊະ ! ສະມະຊວີ ຕິ າ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພະຢັຄຄະປຊັ ຊະ ! ກຸລະບຕຸ
ໃນກລໍ ະນນີ ້ີ ຮູ້ຈັກການໄດູ້ມາແຫ່ງໂພຄະຊັບ ຮຈູ້ ັກຄວາມສຽູ້ ງໄປແຫງ່ ໂພຄະຊັບ
ແລ້ວູ ດໍາຣົງຊີວິຕຢ່ຢ່າງສະໝາ່ໍ ສະເໝີ ບໍ່ຟມຸ ເຟຼືອຍຫາຍ ບໍ່ຝືຼດເຄອຼື ງຫາຍ ໂດຍມີຫກັ
ວ່າ “ລາຍຮັບຂອງເຮົາຈະຖ້ວູ ມລາຍຈ່າຍ ແລະລາຍຈ່າຍຂອງເຮາົ ຈະບ່ຖໍ ວູ້ ມລາຍຮັບ
ດ້ວູ ຍອາການເຊ່ນັ ນີ້” ພະຢຄັ ຄະປັຊຊະ ! ປຽບດງັ່ ຄນົ ຖຼືຕາຊງັ່ ຫຼື ລກນູ້ອງຂອງເຂາົ
ຍົກຕາຊງັ່ ຂນ້ຶ ແລ້ວູ ກໍຮູ້ວ່າ “ຍງັ ຂາດຢ່ທໍ່ນ້ີ ຫຼື ເກີນໄປທ່ໍນ”ີ້ ດ່ງັ ນ້ີເຊັ່ນໃດ ; ກລຸ ະບຕຸ ນີ້ກໍ
ເຊ່ນັ ນັນ້ : ເຂາົ ຮູ້ຈກັ ການໄດູ້ມາແຫ່ງໂພຄະຊບັ ຮູ້ຈັກຄວາມສູ້ຽງໄປແຫ່ງໂພຄະຊັບ
ແລ້ວູ ດໍາຣງົ ຊວີ ຕິ ຢຢ່ ່າງສະໝ່ໍາສະເໝີ ບໍ່ຟມເຟຼອື ຍຫາຍ ບຝໍ່ ືຼດເຄືຼອງຫາຍ ໂດຍມີຫັກ
ວ່າ “ລາຍຮບັ ຂອງເຮາົ ຈັກຖວູ້ ມລາຍຈາ່ ຍ ແລະລາຍຈາ່ ຍຂອງເຮາົ ຈັກບໍ່ຖູ້ວມລາຍ
ຮບັ ດວູ້ ຍອາການເຊ່ັນນ້ີ” ດັງ່ ນີ້. ພະຢັຄຄະປຊັ ຊະ ! ຖາູ້ ກຸລະບຸຕນເີ້ ປັນຜ່ມລີ າຍຮບັ ໜູ້
ອຍ ແຕສ່ ໍາເລັດການເປັນຢຢ່ ່າງຟມເຟຼືອຍແລູວ້ ນັ້ນ ກຈໍ ະມີຜ່ກ່າວວາ່ ກຸລະບຸຕນໃີ້ ຊູ້
ຈ່າຍໂພຄະຊັບ (ຢ່າງຟມຸ ເຟືອຼ ຍ) ຄືຄຼ ນົ ກິນໝາກເດອ່ື ເຊ່ນັ ໃດກໍເຊັ່ນນັ້ນ. ພະຢຄັ ຄະປັຊ
ຊະ ! ແຕ່ຖູ້າກຸລະບຸຕເປັນຜ່ມລີ າຍຮັບມະຫາສານ ແຕສ່ າໍ ເລັດການເປັນຢ່ຢ່າງຂອູ້ ນ
ແຂນູ້ ແລວູ້ ນັນ້ ກຈໍ ະມີຜ່ກ່າວວາ່ ກລຸ ະບຕຸ ນ້ຈີ ະຕາຍອດົ ຕາຍຢາກຢາ່ ງຄົນອະນາຖາ.
ພະຢັຄຄະປັຊຊະ ! ເມື່ອໃດກຸລະບຕຸ ນີ້ ຮ້ຈູ ັກຄວາມໄດູມ້ າແຫ່ງໂພຄະຊັບ ຮູ້ຈກັ ຄວາມ
ສູ້ຽງໄປແຫ່ງໂພຄະຊັບ ແລູ້ວດາໍ ຣງົ ຊີວຕິ ຢ່ຢາ່ ງສະໝໍ່າສະເໝີ ບໍ່ຟມເຟອຼື ຍຫາຍ ບໍ່
ຝຼດື ເຄອືຼ ງຫາຍ ໂດຍມີຫັກວ່າ “ລາຍຮບັ ຂອງເຮາົ ຈັກຖູ້ວມລາຍຈ່າຍ ແລະລາຍຈາ່ ຍ
ຂອງເຮົາຈັກບ່ໍຖູ້ວມລາຍຮບັ ດູ້ວຍອາການເຊນ່ັ ນ”ີ້ ດັງ່ ນ້ີ ; ພະຍັຄຄະປັຊຊະ ! ນີ້ເຮົາ
ເອີນ້ ວາ່ ສະມະຊວີ ິຕາ (ການລຽູ້ ງຊີບຢາ່ ງສະໝ່າໍ ສະເໝ)ີ .