ອະຮິຍະສັຈຈາກພະໂອຖະ ພາກປາຍ

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໑໐໕

(ອະບາຍະມກຸ ຂ໌ ແລະ ອາຍະມກຸ ຂ໌ທີ່ກ່ຽວກບັ ປະໂຍຊນ໌ໃນທິຕຖະທມັ )

ພະຢັຄຄະປັຊຊະ ! ປາກທາງແຫ່ງຄວາມເສອື່ ມ ໔ ປະການ ຂອງໂພຄະທີ່ເກດີ ຂນຶ້
ພອູ້ ມແລວູ້ ເຊນ່ັ ນ້ີ ມີຢ່ຄືຼ : ຄວາມເປນັ ນກັ ເລງຍງິ ນກັ ເລງສຣຸ າ ນກັ ເລງການພະນນັ
ແລະ ມມີ ຕິ ສະຫາຍໝ່ເພອ່ື ນຊ່ວົ ຊູ້າ. ພະຢັຄຄະປັຊຊະ ! ປຽບເໝຼືອນທາງນ້າໍ ເຂ້າົ ໔
ທາງ ທາງນາໍ້ ອອກ ໔ ທາງ ຂອງບຶງໃຫຍ່ ມີຢ.່ ບຣຸ ສຸ ອດັ ທາງນ້ໍາເຂົ້າເຫຼົ່ານ້ັນເສຍ
ແລະໄຂທາງນໍ້າອອກເຫາ່ົຼ ນນັ້ ດວູ້ ຍ ທງັ ຝນົ ກບໍ ໍ່ຕົກລົງມາຕາມທີຄ່ ວນ. ພະຍັຄຄະ
ປັຊຊະ ! ເມອື່ ເປນັ ເຊັ່ນນັ້ນ ຄວາມບົກແຫູ້ງທໍ່ນນ້ັ ທ່ຫີ ວັງໄດູ້ສາໍ ລັບບຶງໃຫຍ່ນ້ນັ ຄວາມ
ເຕມັ ປ່ຽມບ່ມໍ ທີ າງທ່ີຈັກຫວງັ ໄດູ້ນັ້ນ ນ້ີເຊ່ັນໃດ ; ພະຢັຄຄະປັຊຊະ ! ຜົລທ່ີຈະເກີດຂນ້ຶ
ກເໍ ຊັ່ນນັນ້ , ສາໍ ລບັ ໂພຄະທີເ່ ກດີ ຂຶນ້ ພອູ້ ມແລູ້ວເຊ່ັນນີ້ ທມ່ີ ີປາກທາງແຫ່ງຄວາມເສອ່ື ມ
໔ ປະການຄືຼ : ຄວາມເປັນນັກເລງຍິງ ນັກເລງສຣຸ າ ນກັ ເລງການພະນນັ ແລະ ມມີ ິຕ
ສະຫາຍໝ່ເພື່ອນຊ່ວົ ຊາູ້ .

ພະຢຄັ ຄະປັຊຊະ ! ປາກທາງແຫງ່ ຄວາມຈະເຣນີ ໔ ປະການ ຂອງໂພຄະທີ່ເກດີ
ຂນຶ້ ພອູ້ ມແລວູ້ ແນວນີ້ ມຢີ ່ຄືຼ : ຄວາມບເໍ່ ປນັ ນກັ ເລງຍງິ ບເໍ່ ປນັ ນກັ ເລງສຣຸ າ ບເ່ໍ ປນັ
ນກັ ເລງການພະນນັ ແລະ ມມີ ຕິ ສະຫາຍໝ່ເພອ່ື ນທດີ່ ງີ າມ. ພະຢັຄຄະປັຊຊະ ! ປຽບ
ເໝືອຼ ນທາງນໍາ້ ເຂາົ້ ໔ ທາງ ທາງນາ້ໍ ອອກ ໔ ທາງ ຂອງບງຶ ໃຫຍ່ມີຢ່, ບຸຣສຸ ອັດທາງນໍ້າ
ອອກເຫຼົ່ານ້ັນດວູ້ ຍ ແລະ ໄຂທາງນາໍ້ ເຂົາ້ ເຫາ່ຼົ ນັ້ນເສຍ ທັງຝົນກໍຕົກລງົ ມາຕາມທີ່ຄວນ
ດວູ້ ຍ. ພະຢຄັ ຄະປັຊຊະ ! ເມື່ອເປນັ ເຊັນ່ ນນັ້ ຄວາມເຕມັ ປ່ຽມທໍ່ນນັ້ ທຫ່ີ ວງັ ໄດ້ສູ ໍາລັບ
ບງຶ ໃຫຍ່ນ້ັນ ຄວາມບົກແຫູງ້ ເປັນອັນບຕ່ໍ ູ້ອງຫວັງ ນີ້ເຊັ່ນໃດ ; ພະຢັຄຄະປັຊຊະ ! ຜົລ
ທຈີ່ ະເກດີ ຂນ້ຶ ກໍເຊັ່ນນັ້ນ ສາໍ ລບັ ໂພຄະທ່ເີ ກດີ ຂ້ນຶ ພູອ້ ມແລວູ້ ແນວນ້ີ ທ່ມີ ປີ າກທາງ
ແຫ່ງຄວາມຈະເຣນີ ໔ ປະການຄືຼ : ຄວາມບເໍ່ ປັນນັກເລງຍິງ ບໍ່ເປັນນັກເລງສຸຣາ ບໍ່
ເປັນນັກເລງການພະນນັ ແລະ ມມີ ິຕສະຫາຍໝ່ເພອ່ື ນທ່ດີ ີງາມ.

໑໑໐໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພະຢຄັ ຄະປັຊຊະ ! ທັມ ໔ ປະການ (ດັງ່ ທກ່ີ ່າວມາແລວູ້ ເບ້ືອງຕົນ້ ອນັ ເວຼ້ນັ ເສຍຈາກ
ອະບາຍະມກຸ ຂ໌ສີ່ ແລະ ປະກອບດູ້ວຍອາຍະມຸກຂ໌ສ)ີ່ ເຫາຼ່ົ ນ້ນັ ແລ ເປັນທມັ ທີ່ເປັນໄປເພື່ອ
ປະໂຍຊນ໌ເກື້ອກນ ເພືອ່ ຄວາມສຸຂຂອງກຸລະບຕຸ ໃນທຕິ ຖະທັມ.

(ຫກັ ດໍາຣງົ ຊບີ ເພ່ືອປະໂຍຊນ໌ສຂຸ ໃນສມັ ປະຣາຢະ)

ພະຢຄັ ຄະປັຊຊະ ! ທມັ ໔ ປະການເຫາຼ່ົ ນ້ີ ເປນັ ໄປເພອ່ື ປະໂຍຊນເ໌ ກອື້ ກນ ເພອ່ື
ຄວາມສຂຸ ຂອງກລຸ ະບຕຸ ໃນສມັ ປະຣາຢະ. ສີ່ປະການ ແນວໃດໜໍ ? ສີ່ປະການຄຼື :
ສດັ ທາສມັ ປະທາ ສລີ ະສມັ ປະທາ ຈາຄະສມັ ປະທາ ປນັ ຍາສມັ ປະທາ.

ພະຢັຄຄະປັຊຊະ ! ສດັ ທາສມັ ປະທາ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພະຢຄັ ຄະປຊັ ຊະ ! ກຸລະ
ບຕຸ ໃນກລໍ ະນນີ ີ້ ເປນັ ຜ່ມີສດັ ທາ ເຊອ່ື ໃນການຕຣັສຮູ້ຂອງຕະຖາຄົຕ ວ່າ “ເພາະເຫຕ
ແນວນ້ໆີ ພຣະຜ່ມີພຣະພາຄເຈົ້ານນັ້ ເປັນຜ່ໄກຈາກກເິ ລສ ເປັນຜ່ຕຣສັ ຮູ້ຖຼືກຕູ້ອງໄດູ້
ໂດຍພຣະອງົ ເອງ ເປັນຜ່ເຖິງພອູ້ ມດູ້ວຍວິຊຊາແລະຈະຣະນະ ເປັນຜ່ໄປແລ້ວູ ດູວ້ ຍດີ
ເປັນຜ່ຮໂູ້ ລກຢາ່ ງແຈ່ມແຈູ້ງ ເປນັ ຜ່ສາມາດຝກຶ ບຸຣສຸ ທສີ່ ົມຄວນຝຶກໄດູ້ ຢ່າງບ່ມໍ ີໃຜ
ຍງ່ິ ກວ່າ ເປັນຄຜ່ສອນຂອງເທວະດາ ແລະມະນຸສສ໌ທັງຫາຍ ເປັນຜ່ຮູ້ ຜ່ຕ່ນື ຜ່
ເບກີ ບານດວູ້ ຍທມັ ເປັນຜມ່ ີຄວາມຈາໍ ເຣີນ ຈໍາແນກທັມສ່ງັ ສອນສັຕ” ດ່ງັ ນ້ີ. ພະຢັຄ
ຄະປຊັ ຊະ ! ນ້ີເອີນ້ ວ່າ ສັດທາສມັ ປະທາ.

ພະຢັຄຄະປັຊຊະ ! ສລີ ະສມັ ປະທາ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພະຢັຄຄະປັຊຊະ !
ກຸລະບຕຸ ໃນກໍລະນີນີ້ ເປນັ ຜ່ເວ້ນຼັ ຂາດຈາກປານາຕິບາຕ ເປັນຜ່ເວ້ນັຼ ຂາດຈາກ
ອະທິນນາທານ ເປັນຜ່ເວຼ້ນັ ຂາດຈາກກາເມສຸມິຈສາຈາຣ ເປັນຜ່ເວຼ້ັນຂາດຈາກມຸສາ
ວາດ ເປັນຜ່ເວນຼັ້ ຂາດຈາກສຣຸ າເມຣະຢະມັຊຊະປະມາທັຕຖານ. ພະຢຄັ ຄະປຊັ ຊະ !
ນີ້ເຮາົ ເອີ້ນວ່າ ສີລະສັມປະທາ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໑໐໗

ພະຢຄັ ຄະປັຊຊະ ! ຈາຄະສມັ ປະທາ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພະຢຄັ ຄະປັຊຊະ ! ກລຸ ະ
ບຸຕໃນກລໍ ະນີນ້ີ ມໃີ ຈປາສະຈາກຄວາມຂ້ຖີ ີ່ອນັ ເປັນມນົ ທິນ ຢຄ່ ອງເຮອືຼ ນ ມີຈາຄະ
ອັນປ່ອຍຢ່ເປນັ ປະຈໍາ ມຝີ ່າມືຼອນັ ຊຸມ່ ເປັນປົກກະຕິ ຍິນດແີ ລູວ້ ໃນການສະຫະ
ຄວນແກກ່ ານຂໍ ຍນິ ດີແລວູ້ ໃນການຈາໍ ແນກທານ.

ພະຢຄັ ຄະປັຊຊະ ! ປັນຍາສມັ ປະທາ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພະຢັຄຄະປັຊຊະ ! ກຸລະ
ບຸຕໃນກໍລະນນີ ້ີ ເປັນຜ່ມີປັນຍາ ປະກອບດູ້ວຍປນັ ຍາເຄ່ອື ງໃຫເູ້ ຖິງສັຈຈະແຫ່ງການ
ເກີດດບັ ເປັນເຄືອ່ ງໄປຈາກຂາູ້ ເສິກ ເປັນເຄ່ອື ງເຈາະແທງກິເລສ ເປັນເຄືອ່ ງເຖງິ ຊ່ຶງ
ຄວາມດບັ ສິ້ນໄປແຫ່ງທກຸ ຂ໌ໂດຍຖືກຼ ຕູ້ອງ. ພະຢັຄຄະປັຊຊະ ! ນີເ້ ຮົາເອ້ນີ ວາ່ ປນັ ຍາ
ສັມປະທາ.

ພະຢຄັ ຄະປັຊຊະ ! ທັມ ໔ ປະການເຫ່າົຼ ນີ້ ເປັນທມັ ເປັນໄປເພອື່ ປະໂຍຊນ໌ເກ້ືອກນ
ເພອ່ື ຄວາມສຸຂຂອງກລຸ ະບຕຸ ໃນສັມປະຣາຢະ.

- ອຕັ ຖກ. ອງັ . ໒໓/໒໘໙-໒໙໓/໑໔໔.

ການດາໍ ຣງົ ຊບີ ຖກຼື ຕອູ້ ງ ຕາມຫກັ ອະຣຍິ ະວງົ ສ໌

ພິກຂຸ ທ. ! ອະຣຍິ ະວງົ ສ໌ (ທມັ ທ່ີເປນັ ເຊອື້ ສາຍຂອງພຣະອະຣິຍະເຈ້າົ ) ສຢີ່ າ່ ງ ເຫາ່ຼົ ນີ້
ປາກົດວ່າ ເປນັ ທມັ ອນັ ເລດີ ຍນືຼ ຍງົ ເປນັ ແບບແຜນມາແຕກ່ ອ່ ນ ບຖໍ່ ກືຼ ປະຖິ້ມແລວູ້
ບເ່ໍ ຄຍີ ຖກືຼ ປະຖມ້ິ ເລຍີ ບຖໍ່ ກຼື ປະຖມ້ິ ຢ່ ຈະບຖໍ່ ກືຼ ປະຖມ້ິ ເປນັ ທມັ ອນັ ສະມະນະ ພຣາມ
ທງັ ຫາຍ ທເີ່ ປນັ ຜຮ່ ບູ້ ຄ່ໍ ດັ ຄາູ້ ນແລວູ້ . ອະຣິຍະວງົ ສ໌ສຢ່ີ າ່ ງ ມີຫຍັງແດ່ໜໍ ? ສຢ່ີ ່າງຄຼື :

໑໑໐໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(໑) ພກິ ຂໃຸ ນທມັ ວນິ ັຍນີ້ ເປນັ ຜ່ ສນັ ໂດດດວູ້ ຍຈວີ ອຣຕາມມຕີ າມໄດູ້ ແລະ ເປັນຜ່
ສັນລະເສີນຄວາມສັນໂດດດູ້ວຍຈວີ ອຣຕາມມຕີ າມໄດ,ູ້ ບໍ່ເຮດັ ອະເນສະນາ (ການ
ສະແຫວງຫາບໍ່ສມົ ຄວນ) ເພາະຈວີ ອຣເປນັ ເຫຕ, ບ່ໄໍ ດູ້ຈີວອຣກໍບ່ທໍ ລຸ ົນທຸລາຍ, ໄດູ້
ຈີວອຣ ແລູ້ວກບໍ ່ຍໍ ນິ ດີເມາົ ມົວພວົ ພັນ, ເຫນັ ສວ່ ນທີເ່ ປັນໂທດແຫງ່ ສງັ ສາຣະວັຕ, ມີ
ປນັ ຍາໃນອຸບາຍທຈ່ີ ະຖອນຕົນອອກຢ່ສະເໝີ, ນຸ່ງຫ່ມົ ຈີວອຣນ້ັນ. ອີກຢາ່ ງໜຶ່ງ ບໍຍ່ ົກ
ຕນົ ບຂໍ່ ົມ່ ຜ່ອືນ່ ເພາະຄວາມສັນໂດດດວູ້ ຍຈີວອຣຕາມມຕີ າມໄດນູ້ ້ນັ . ກໍພິກຂຸໃດເປັນ
ຜ່ສະຫາດ ບຂ່ໍ ້ຄີ າູ້ ນ ມີສມັ ປະຊັນຍະ ມສີ ະຕໝິ ້ນັ ໃນຄວາມສັນໂດດດ້ວູ ຍຈວີ ອຣຕາມ
ມຕີ າມໄດູ້ນັນ້ ເຮາົ ເອີ້ນພິກຂນຸ ວີ້ ່າ ຜ່ຕງັ້ ຢ່ໃນອະຣຍິ ະວງົ ສ໌ ອັນປາກົດວາ່ ເປນັ ທມັ ເລີດ
ມາແຕເ່ ກົຼາ່ ກອ່ ນ.

(໒) ອກີ ຢ່າງໜງຶ່ ພິກຂຸເປນັ ຜ່ ສນັ ໂດດດວູ້ ຍບນິ ດະບາຕຕາມມຕີ າມໄດູ້ ແລະເປັນ
ຜ່ສັນລະເສນີ ຄວາມສັນໂດດດູ້ວຍບນິ ດະບາຕຕາມມີຕາມໄດູ,້ ບເ່ໍ ຮດັ ອະເນສະນາ
(ການສະແຫວງຫາບສໍ່ ມົ ຄວນ) ເພາະບິນດະບາຕເປນັ ເຫຕ, ບໍໄ່ ດູ້ບິນດະບາຕກໍບໍທ່ ຸລົນ
ທລຸ າຍ, ໄດູ້ບນິ ດະບາຕແລູ້ວກບໍ ຍໍ່ ນິ ດີມວົ ເມາົ ພວົ ພນັ , ເຫນັ ສວ່ ນທ່ີເປັນໂທດແຫ່ງ
ສງັ ສາຣະວຕັ , ມີປນັ ຍາໃນອຸບາຍທີ່ຈະຖອນຕົນອອກຢ່ສະເໝີ, ບຣໍ ິໂພຄບິນດະບາຕ
ນັນ້ . ອີກຢາ່ ງໜງ່ຶ ບ່ໍຍກົ ຕນົ ບຂ່ໍ ມົ່ ຜ່ອ່ນື ຍູ້ອນຄວາມສນັ ໂດດດູ້ວຍບິນດະບາຕຕາມມີ
ຕາມໄດ້ນູ ້ັນ. ກພໍ ິກຂຸໃດເປັນຜ່ສະຫາດ ບຂໍ່ ີ້ຄູ້ານ ມສີ ມັ ປະຊນັ ຍະ ມສີ ະຕໝິ ນ້ັ ໃນ
ຄວາມສັນໂດດ ດວູ້ ຍບນິ ດະບາຕຕາມມີຕາມໄດູນ້ ນ້ັ ເຮາົ ເອີ້ນພິກຂນຸ ້ວີ າ່ ຜ່ຕ້ງັ ຢ່ໃນ
ອະຣຍິ ະວງົ ສ໌ ອນັ ປາກົດວ່າເປນັ ທມັ ເລີດມາແຕ່ເກຼົາ່ ກ່ອນ.

(໓) ອີກຢາ່ ງໜຶງ່ ພິກຂຸເປນັ ຜ່ ສນັ ໂດດດວູ້ ຍເສນາສະນະຕາມມຕີ າມໄດູ້ ແລະເປັນ
ຜ່ສັນລະເສນີ ຄວາມສັນໂດດດ້ວູ ຍເສນາສະນະຕາມມີຕາມໄດູ້, ບ່ໍເຮັດອະເນສະນາ
(ການສະແຫວງຫາບໍ່ສມົ ຄວນ) ເພາະເສນາສະນະເປນັ ເຫຕ, ບ່ໄໍ ດເູ້ ສນາສະນະກບໍ ໍ່ທລຸ ົນ
ທຸລາຍ, ໄດູ້ເສນາສະນະແລູ້ວກໍບຍ່ໍ ິນດີມົວເມົາພົວພນັ , ເຫນັ ສ່ວນທເີ່ ປນັ ໂທດແຫ່ງ
ສັງສາຣະວຕັ , ມປີ ັນຍາໃນອບຸ າຍທ່ີຈະຖອນຕົນອອກຢສ່ ະເໝີ,

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໑໐໙

ໃຊູ້ສອຍເສນາສະນະນນັ້ . ອກີ ຢາ່ ງໜ່ຶງ ບ່ໍຍົກຕົນ ບໍ່ຂ່ົມຜ່ອນ່ື ຍູ້ອນຄວາມສນັ ໂດດ
ດູ້ວຍເສນາສະນະຕາມມຕີ າມໄດູ້ນນັ້ . ກໍພິກຂຸໃດເປນັ ຜ່ສະຫາດ ບຂໍ່ ້ຄີ ້າູ ນ ມສີ ມັ ປະ
ຊັນຍະ ມສີ ະຕໝິ ນ້ັ ໃນຄວາມສັນໂດດ ດວູ້ ຍເສນາສະນະຕາມມີຕາມໄດູ້ນນ້ັ ເຮົາເອນີ້
ພິກຂຸນ້ວີ ່າ ຜ່ຕງ້ັ ຢ່ໃນອະຣິຍະວງົ ສ໌ ອນັ ປາກດົ ວາ່ ເປັນທມັ ເລີດມາແຕ່ເກົາຼ່ ກອ່ ນ.

(໔) ອີກຢາ່ ງໜງຶ່ ພກິ ຂຸເປນັ ຜມ່ ໃີ ຈຍນິ ດໃີ ນການບາໍ ເພນັ ສງິ່ ທຄ່ີ ວນບາໍ ເພນັ ຍນິ ດີ
ແລວູ້ ດວູ້ ຍການບາໍ ເພນັ , ເປນັ ຜມ່ ໃີ ຈໃນການລະສງິ່ ທຄີ່ ວນລະ ຍນິ ດແີ ລວູ້ ໃນການ
ລະສງິ່ ທຄີ່ ວນລະ. ອກີ ຢ່າງໜຶງ່ ບໍຍ່ ົກຕົນ ບ່ຂໍ ົ່ມຜ່ອນື່ ຍູອ້ ນເຫຕດງັ່ ກ່າວນ້ນັ . ກໍພິກຂຸ
ໃດເປັນຜ່ສະຫາດ ບ່ໍຂຄີ້ ້າູ ນ ມສີ ມັ ປະຊັນຍະ ມີສະຕິໝ້ັນໃນການບໍາເພນັ ສງິ່ ທ່ຄີ ວນ
ບໍາເພັນ ແລະການລະສງ່ິ ທີ່ຄວນລະນັນ້ ເຮົາເອ້ນີ ພິກຂຸນີ້ວ່າ ຜ່ຕັ້ງຢໃ່ ນອະຣຍິ ະວງົ ສ໌
ອນັ ປາກົດວ່າເປນັ ທັມເລີດມາແຕເ່ ກຼາ່ົ ກອ່ ນ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອະຣຍິ ະວງົ ສ໌ສຢ່ີ ່າງນ້ີແລ ປາກົດວາ່ ເປັນທມັ ເລີດ ຍຼືນຍງົ ເປັນ
ແບບແຜນມາແຕ່ເກາຼົ່ ກ່ອນ ບໍ່ຖກືຼ ປະຖິ້ມແລວູ້ ບໍ່ເຄີຍຖຼກື ປະຖ້ມິ ເລີຍ ບຖ່ໍ ກຼື ປະຖິມ້ ຢ່
ຈະບໍ່ຖືຼກປະຖ້ມິ ເປນັ ທັມອັນສະມະນະພຣາມທງັ ຫາຍ ທ່ີເປັນຜ່ຮູ້ບໍ່ຄດັ ຄາູ້ ນແລູ້ວ.

ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ີແລ ພິກຂຸຜ່ປະກອບພູ້ອມແລ້ວູ ດູວ້ ຍອະຣຍິ ະວງົ ສ໌ສີ່ຢ່າງເຫຼົາ່ ນີ້ ເຖງິ
ຈະຢໃ່ ນທສິ ຕາເວັນອອກ ... ທສິ ຕາເວັນຕົກ ... ທິສເໜອືຼ ... ທສິ ໃຕູ້ ເຂາົ ຍອ່ ມຢາໍ່ ຍີ
ຄວາມບຍໍ່ ນິ ດເີ ສຍໄດູ້ຝາ່ ຍດຽວ ຄວາມບຍ່ໍ ນິ ດີກບໍ ອ່ໍ າດຢາ່ໍ ຍເີ ຂາົ ໄດູ້. ທີ່ເປນັ ເຊນ່ັ ນ້ັນ
ຍອູ້ ນຫຍງັ ? ຍ້ອູ ນວາ່ ພິກຂຜຸ ມ່ ປີ ນັ ຍາ ຍອ່ ມເປນັ ຜ່ຢາໍ່ ຍເີ ສຍໄດູທ້ ງັ ຄວາມບຍ່ໍ ນິ ດີ
ແລະ ຄວາມຍນິ ດີ. ດັ່ງນ.້ີ

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໓໕/໒໘.

໑໑໑໐ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ການດໍາຣງົ ຊບີ ຖກືຼ ຕອູ້ ງ ໂດຍຫກັ ແຫງ່ ມະຫາປຣຸ ິສະວິຕກົ (ແປດຢາ່ ງ)

(ຫືຼ ການດາໍ ຣງົ ຊວີ ິຕຖກຼື ຕອູ້ ງຂອງພຣະອະຣຍິ ະເຈາ້ົ )

ດີລະ ດີລະ ອະນຸຣຸດທະ ! ທເ່ີ ຈົາ້ ຄດິ ແລູ້ວຊ່ຶງມະຫາປຸຣິສະວຕິ ກົ ວາ່ :
“໑. ທມັ ມະນສີ້ າໍ ລບັ ຜ່ມຄີ ວາມປາຖນາໜອູ້ ຍ, ທມັ ມະນ້ີ ບແ່ໍ ມນ່ ສາໍ ລບັ ຜມ່ ປີ າຖນາ
ຫາຍ.
໒. ທມັ ມະນສ້ີ າໍ ລບັ ຜ່ສນັ ໂດດ, ທມັ ມະນບີ້ ແໍ່ ມນ່ ສາໍ ລບັ ຜ່ບສ່ໍ ນັ ໂດດ.
໓. ທມັ ມະນສ້ີ າໍ ລບັ ຜ່ສະງບົ ງຽບ, ທມັ ມະນບ້ີ ແ່ໍ ມນ່ ສາໍ ລບັ ຜ່ຍນິ ດດີ ວູ້ ຍການຄກຸ ຄີ
ໃນໝ.່
໔. ທມັ ມະນສ້ີ າໍ ລບັ ຜປ່ າຣບົ ຄວາມພຽນ, ທມັ ມະນບ້ີ ແ່ໍ ມນ່ ສາໍ ລບັ ຜ່ຂຄີ້ າູ້ ນ.
໕. ທມັ ມະນີ້ ສາໍ ລບັ ຜ່ມສີ ະຕອິ ນັ ເຂາົ້ ໄປຕງ້ັ ໄວ,ູ້ ທມັ ມະນບ້ີ ແ່ໍ ມນ່ ສາໍ ລບັ ຜ່ມສີ ະຕິ
ອນັ ຫງົ ລມືຼ .
໖. ທມັ ມະນສ້ີ າໍ ລບັ ຜມ່ ຈີ ຕິ ຕ້ງັ ໝນັ້ , ທມັ ມະນບ້ີ ແ່ໍ ມນ່ ສາໍ ລບັ ຜ່ມຈີ ຕິ ບຕ່ໍ ້ງັ ໝນ້ັ .
໗. ທມັ ມະນສີ້ າໍ ລບັ ຜມ່ ປີ ນັ ຍາ, ທມັ ມະນບ້ີ ແໍ່ ມນ່ ສາໍ ລບັ ຜ່ດອູ້ ຍປນັ ຍາ ດງ່ັ ນ.ີ້

ອະນຸຣດຸ ທະ ! ແຕເ່ ຈາົ້ ຄວນຈະຕຶກມະຫາປຸຣສິ ະວຕິ ົກ ຂ້ໍທີ ໘ ນ້ດີ ູ້ວຍ ວ່າ :
“໘. ທມັ ມະນສ້ີ າໍ ລບັ ຜ່ພໃໍ ຈໃນຄວາມບໍ່ຊກັ ຊາູ້ ໑, ຜຍ່ ນິ ດໃີ ນຄວາມບ່ໍຊກັ ຊາູ້ ,
ທມັ ມະນບ້ີ ແ່ໍ ມນ່ ສາໍ ລບັ ຜ່ພໃໍ ຈໃນຄວາມຊກັ ຊາູ້ ຜຍ່ ນິ ດໃີ ນຄວາມຊກັ ຊູ້າ” ດງ່ັ ນ້ີ.

໑. ທັມທີ່ເຮັດຄວາມຊັກຊູ້າແກ່ການບັນລຸນິບພານຄຼື : ຕນັ ຫາ ມານະ ທິຕຖ.ິ ເຂາົ ເປນັ ຜ່ຍນິ ດີພໃໍ ຈໃນ
ຄວາມປາສະຈາກຕນັ ຫາ ມານະ ແລະ ທິຕຖິ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໑໑໑

(ອານສິ ງົ ສແ໌ ຫງ່ ການດາໍ ຣງົ ຊບີ ຖກຼື ຕອູ້ ງ ໂດຍຫກັ ແຫງ່ ມະຫາປຣຸ ສິ ະວຕິ ກົ ແປດ)

ອະນຸຣດຸ ທະ ! ເມອ່ື ໃດ ເຈາ້ົ ຈກັ ຕກຶ ຊງ່ຶ ມະຫາປຸຣສິ ະວຕິ ກົ ທງັ ໘ ປະການເຫາຼ່ົ ນ,້ີ
ເມອ່ື ນັນ້ ເຈາົ້ ຈກັ ຫວງັ ໄດູ້ ຊ່ຶງຄວາມເປັນຜ່ສະຫງັດແລ້ວູ ຈາກກາມ ສະຫງັດແລວູ້ ຈາກ
ອະກສຸ ົລທັມທງັ ຫາຍ ເຂົ້າເຖງິ ຊ່ຶງ ປະຖມົ ມະຊານ ອນັ ປະກອບດູວ້ ຍວິຕົກວິຈາຣ ມີ
ປຕີ ແິ ລະສຸຂ ອນັ ເກດີ ຈາກວເິ ວກ ແລວູ້ ແລຢ່ ຕາມທເີ່ ຈາົ້ ຫວງັ .

ອະນຸຣດຸ ທະ ! ເມອ່ື ໃດ ເຈາ້ົ ຈກັ ຕກຶ ຊງຶ່ ມະຫາປຣຸ ສິ ະວຕິ ກົ ທງັ ໘ ປະການເຫາ່ົຼ ນີ້,
ເມື່ອນ້ນັ ເຈ້າົ ຈກັ ຫວງັ ໄດູ້ ຊ່ງຶ ຄວາມເປນັ ຜ່ເຂ້ົາເຖິງຊງ່ຶ ທຸຕິຢະຊານ ອນັ ເປນັ ເຄືອ່ ງ
ຜອ່ ງໃສແຫ່ງໃຈໃນພາຍໃນ ເປນັ ທັມອັນເອກຜຸດມຂີ ຶ້ນ ມປີ ີຕິແລະສຸຂ ອນັ ເກດີ ຈາກ
ສະມາທິ ບ່ໍປະກອບດ້ວູ ຍວຕິ ກົ ບໍປ່ ະກອບດູວ້ ຍວິຈາຣ ເພາະຄວາມລະງບັ ໄປແຫງ່
ວຕິ ກົ ແລະວຈິ າຣທງັ ຫາຍ ແລ້ວູ ແລຢ່ ຕາມທເີ່ ຈາົ້ ຫວງັ .

ອະນຸຣດຸ ທະ ! ເມອື່ ໃດ ເຈາົ້ ຈກັ ຕກຶ ຊງ່ຶ ມະຫາປຸຣສິ ະວຕິ ກົ ທັງ ໘ ປະການເຫາຼ່ົ ນ,້ີ
ເມ່ືອນນັ້ ເຈາົ້ ຈກັ ຫວງັ ໄດູ້ ຊງ່ຶ ຄວາມເປັນຜ່ຢ່ອຸເປກຂາ ມີສະຕິ ແລະ ສມັ ປະຊນັ ຍະ
ສະເຫວີຍສຸຂດວູ້ ຍນາມກາຍ ເພາະຄວາມຈາງຄາຍແຫ່ງປີຕິ ເຂາົ້ ເຖິງຊຶ່ງ ຕະຕຢິ ະ
ຊານ ອນັ ເປັນຊານທພີ່ ຣະອະຣຍິ ະເຈ້າົ ກ່າວວ່າ “ຜ່ໄດູ້ຊານນເ້ີ ປັນຜ່ຢ່ອເຸ ປກຂາ ມີ
ສະຕິ ຢເ່ ປນັ ປົກກະຕິສຸຂ” ດັງ່ ນີ້ ແລູ້ວແລຢ່ ຕາມທເີ່ ຈາົ້ ຫວງັ .

ອະນຸຣດຸ ທະ ! ເມອື່ ໃດ ເຈາົ້ ຈກັ ຕກຶ ຊງຶ່ ມະຫາປຸຣສິ ະວຕິ ກົ ທັງ ໘ ປະການເຫາົ່ຼ ນີ້,
ເມອ່ື ນັນ້ ເຈາ້ົ ຈກັ ຫວັງໄດູ້ ຊງຶ່ ຄວາມເປນັ ຜ່ເຂາ້ົ ເຖິງຊຶ່ງ ຈະຕຕຸ ຖະຊານ ອັນບໍມ່ ີ
ຄວາມທກຸ ຂ໌ແລະຄວາມສຸຂ ມີແຕ່ຄວາມທ່ີສະຕິເປນັ ທັມມະຊາຕ ບໍຣສິ ຸດເພາະ
ອຸເປກຂາ ເພາະລະເສຍໄດຊູ້ ຶ່ງສຸຂ ແລະເພາະລະເສຍໄດູ້ຊ່ຶງທຸກຂ໌ ເພາະຄວາມດບັ
ໄປແຫ່ງໂສມະນສັ ສະ ແລະ ໂທມະນັສສະໃນການກ່ອນ ແລວູ້ ແລຢ່ ຕາມທເ່ີ ຈາົ້ ຫວງັ .

໑໑໑໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(ອານສິ ງົ ສທ໌ ຄີ່ ວບຄມຸ ໄປເຖງິ ຄວາມໝາຍແຫງ່ ປຈັ ຈຍັ ສ)ີ່

໑. ອະນຸຣດຸ ທະ ! ເມື່ອໃດ ເຈາ້ົ ຈກັ ຕກຶ ຊ່ຶງມະຫາປຸຣສິ ະວຕິ ກົ ທັງ ໘ ປະການເຫາ່ົຼ ນ້ີ
ດູ້ວຍ ແລະ ຈກັ ເປນັ ຜໄ່ ດຕູ້ າມປາຖນາ ໄດໂູ້ ດຍບຍໍ່ າກ ໄດໂູ້ ດຍບລ່ໍ າໍ ບາກຊ່ຶງຊານ
ອນັ ເປັນເຄືອ່ ງຢ່ເປນັ ສຸຂໃນທຕິ ຖະທມັ ປະກອບດວູ້ ຍຈິຕອນັ ຍ່ິງທັງສ່ເີ ຫົ່ຼານ້ີ ດູ້ວຍ
ດັ່ງນ້ແີ ລວູ້ ; ອະນຸຣຸດທະ ! ເມອ່ື ນ້ັນ ຜູ້າບງັ ສະກລຸ ະຈວີ ອຣຈກັ ປາກດົ ແກເ່ ຈ້ົາ ຜ່
ສັນໂດດ ເປນັ ຢ່ດວູ້ ຍຄວາມຍິນດີ ດູວ້ ຍຄວາມບໍ່ຕືນ່ ຢາູ້ ນ ດວູ້ ຍຜາສກຸ ວິຫາຣອນັ ກາູ້ ວ
ລົງສນ່ ິບພານ ຄືຼກບັ ຜາູ້ ທເ່ີ ຕມັ ຢໃ່ ນຫບີ ຜາູ້ ທຍ່ີ ອູ້ ມດ້ວູ ຍສຕີ າ່ ງໆ ຂອງຄະຫະບໍດີ ຫືຼ
ຄະຫະບໍດີບຸຕ (ເປັນທີ່ໜາູ້ ຍິນດຢີ ່າງຍິ່ງ), ເຊັ່ນໃດກໍເຊນັ່ ນນັ້ .

໒. ອະນຸຣດຸ ທະ ! ເມອື່ ໃດ ເຈາ້ົ ຈກັ ຕກຶ ຊຶ່ງມະຫາປຸຣສິ ະວຕິ ກົ ທງັ ໘ ປະການເຫາົ່ຼ ນີ້
ດູ້ວຍ ແລະ ຈກັ ເປນັ ຜໄ່ ດຕູ້ າມປາຖນາ ໄດໂູ້ ດຍບຍໍ່ າກ ໄດໂູ້ ດຍບລໍ່ າໍ ບາກຊ່ຶງຊານ
ອນັ ເປນັ ເຄອ່ື ງຢເ່ ປັນສຸຂໃນທິຕຖະທັມ ປະກອບດູ້ວຍຈິຕອັນຍງ່ິ ທັງສ່ີເຫ່າຼົ ນີ້ ດູ້ວຍ
ດງ່ັ ນແີ້ ລວູ້ ; ອະນຣຸ ຸດທະ ! ເມອ່ື ນ້ັນ ກູ້ອນເຂ້ົາທເີ່ ຈາ້ົ ໄດມູ້ າດວູ້ ຍລາໍ ແຂງ່ ຈກັ ປາກດົ
ແກເ່ ຈາົ້ ຜ່ສນັ ໂດດ ເປັນຢ່ດູ້ວຍຄວາມຍິນດີ ດວູ້ ຍຄວາມບໍ່ຕືນ່ ຢູາ້ ນ ດູ້ວຍຜາສຸກ
ວິຫາຣອນັ ກູາ້ ວລົງສ່ນິບພານ ຄກືຼ ບັ ເຂາົ້ ສກຸ ແຫງ່ ເຂາ້ົ ສາລບີ ມ່ໍ ເີ ມດັ ດໍາ ມແີ ກງ ແລະ
ກບັ ແກມູ້ ຢາ່ ງຫວງຫາຍ ຂອງຄະຫະບໍດີ ຫຼື ຄະຫະບດໍ ີບຸຕ (ເປັນທໜີ່ ້າູ ຍິນດີຢ່າງຍິງ່ ),
ເຊັນ່ ໃດກໍເຊ່ັນນນ້ັ .

໓. ອະນຸຣດຸ ທະ ! ເມ່ືອໃດ ເຈາົ້ ຈກັ ຕກຶ ຊຶ່ງມະຫາປຸຣສິ ະວຕິ ກົ ທງັ ໘ ປະການເຫາ່ົຼ ນ້ີ
ດູ້ວຍ ແລະ ຈັກເປນັ ຜໄ່ ດຕູ້ າມປາຖນາ ໄດໂູ້ ດຍບຍ່ໍ າກ ໄດໂູ້ ດຍບລໍ່ າໍ ບາກຊ່ຶງຊານ
ອັນເປັນເຄອ່ື ງຢ່ເປັນສຸຂໃນທິຕຖະທັມ ປະກອບດູ້ວຍຈິຕອນັ ຍ່ງິ ທັງສີ່ເຫົາ່ຼ ໃດດ້ວູ ຍ
ດັ່ງນແີ້ ລວູ້ ; ອະນຸຣຸດທະ ! ເມອື່ ນນ້ັ ຣກຸ ຂະມລະເສນາສະນະ ຈກັ ປາກດົ ແກເ່ ຈາ້ົ ຜ່
ສນັ ໂດດ ເປນັ ຢດ່ ູ້ວຍຄວາມຍິນດີ ດ້ວູ ຍຄວາມບ່ໍຕື່ນຢາູ້ ນ ດູ້ວຍຜາສຸກວິຫາຣອັນກູ້າວ
ລົງສນ່ ິບພານ ຄກຼື ບັ ເຮອືຼ ນຍອດ ຂອງຄະຫະບດໍ ີ ຫືຼ ຄະຫະບດໍ ີບຕຸ ອັນເປນັ ເຮອຼື ນ
ຍອດທ່ີໂບກຂນ້ຶ ໂບກລົງດແີ ລວູ້ ລມົ ຜາ່ ນບໄໍ່ ດູ້ ມີຫມິ້ ຂດັ ແໜນູ້ ໜາ ມປີ ອ່ ງຢູ້ຽມອດັ
ແຈບດີ (ເປັນທີໜ່ ູາ້ ຍິນດຢີ າ່ ງຍງ່ິ ), ເຊນ່ັ ໃດກໍເຊ່ັນນັ້ນ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໑໑໓

໔. ອະນຸຣທຸ ະ ! ເມອື່ ໃດ ເຈາົ້ ຈກັ ຕກຶ ຊງ່ຶ ມະຫາປຸຣສິ ະວຕິ ກົ ທັງ ໘ ປະການເຫາ່ົຼ ນ້ີ
ດູ້ວຍ ແລະ ຈກັ ເປນັ ຜໄ່ ດຕູ້ າມປາຖນາ ໄດໂູ້ ດຍບຍໍ່ າກ ໄດໂູ້ ດຍບລ່ໍ າໍ ບາກຊ່ຶງຊານ
ອັນເປນັ ເຄ່ອື ງຢ່ເປນັ ສຸຂໃນທຕິ ຖະທັມ ປະກອບດວູ້ ຍຈິຕອັນຍ່ງິ ທງັ ສ່ີເຫ່ົຼາໃດດວູ້ ຍ
ດງ່ັ ນີ້ແລູ້ວ ; ອະນຸຣຸດທະ ! ເມື່ອນ້ນັ ບອ່ ນນງັ່ ບອ່ ນນອນທເ່ີ ຮດັ ດວູ້ ຍຫຍາູ້ ຈກັ ປາກດົ
ແກເ່ ຈາ້ົ ຜ່ສນັ ໂດດ ເປນັ ຢ່ດູ້ວຍຄວາມຍິນດີ ດວູ້ ຍຄວາມບໍ່ຕ່ືນຢູ້ານ ດວູ້ ຍຜາສກຸ
ວິຫາຣອນັ ກາູ້ ວລງົ ສ່ນິບພານ ຄກືຼ ບັ ບນັ ລງັ ຂອງຄະຫະບໍດີ ຫຼື ຄະຫະບດໍ ີບຕຸ ອັນປ
ດ້ວູ ຍຜູ້າໂກເຊາົ ຂນົ ຍາວ ປດູ້ວຍຂົນແກະສຂີ າວ ປດວູ້ ຍຜາູ້ ສັນຖານເປັນຊໍ່ດອກໄມູ້
ມີເຄ່ືອງປຢ່າງດອີ ັນເຮດັ ດູ້ວຍໜງັ ກວາງ ມເີ ພດານຢເ່ ທິງ ມໝີ ອນຂາູ້ ງແດງສອງ
ເບ້ືອງ (ເປັນທ່ີໜູາ້ ຍິນດີຢ່າງຍງ່ິ ), ເຊນ່ັ ໃດກໍເຊັ່ນນນ້ັ .

໕. ອະນຸຣດຸ ທະ ! ເມືອ່ ໃດ ເຈາົ້ ຈກັ ຕກຶ ຊຶ່ງມະຫາປຸຣສິ ະວຕິ ກົ ທງັ ໘ ປະການເຫາົ່ຼ ນ້ີ
ດູ້ວຍ ແລະ ຈັກເປນັ ຜໄ່ ດຕູ້ າມປາຖນາ ໄດໂູ້ ດຍບຍໍ່ າກ ໄດໂູ້ ດຍບລໍ່ າໍ ບາກຊຶ່ງຊານ
ອັນເປນັ ເຄືອ່ ງຢເ່ ປັນສຸຂໃນທຕິ ຖະທມັ ປະກອບດູ້ວຍຈິຕອນັ ຍງິ່ ທັງສີ່ເຫາຼ່ົ ໃດດູ້ວຍ
ດງ່ັ ນີ້ແລ້ວູ ; ອະນຸຣຸດທະ ! ເມອື່ ນນ້ັ ປຕມິ ຕຸ ຕະເພສັຊ (ຢາດອງດວູ້ ຍນໍ້າມຕເນາຼົ່ ) ຈະ
ປາກດົ ແກເ່ ຈາົ້ ຜ່ສັນໂດດ ເປັນຢດ່ ູ້ວຍຄວາມຍິນດີ ດູ້ວຍຄວາມບ່ໍຕນ່ື ຢູ້ານ ດວູ້ ຍຜາ
ສກຸ ວິຫາຣອັນກູ້າວລົງສ່ນິບພານ ຄກືຼ ບັ ເພສັຊນານາຊະນດິ ຂອງຄະຫະບດໍ ີ ຫືຼ
ຄະຫະບດໍ ີບຸຕ ອັນໄດູ້ແກ່ : ເນີຍໃສ ເນີຍຂູ້ນຸ ນາ້ໍ ມນັ ນ້ໍາເຜ້ິງ ນາ້ໍ ອອູ້ ຍ (ເປນັ ທີ່ໜູາ້ ຍນິ ດີ
ຢາ່ ງຍງິ່ ), ເຊັ່ນໃດກໍເຊັ່ນນນັ້ .

- ອຕັ ຖກ. ອງັ . ໒໓/໒໓໓-໒໓໕/໑໒໐.

໑໑໑໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ການດາໍ ຣົງຊບີ ຖຼືກຕອູ້ ງ ຄືຼການລງົ ທຶນເພອື່ ນິບພານ

(ພຣະຜ່ມີພຣະພາຄແລວູ້ ຈາກການບິນດະບາຕ ໃນແຖວຕະຫາດແຫ່ງອງັ ຄຸຕຕຣາປະນຄິ ົມ
ແລວູ້ ສະເດດັ ເຂົ້າໄປປະທັບເພື່ອທິວາວິຫາຣ ໃນພະນາສນທໃ໌ ກເູ້ ຂຕນັ້ນ ປະທບັ ນັງ່ ຢນ່ ະເຫງ້ົາ
ຕ້ົນໄມູ້ແຫງ່ ໜງ່ຶ . ຄະຫະບໍດີຄົນໜງ່ຶ ຊ່ືໂປຕະລິຢະ ຜ່ອາໄສຢ່ໃນເຂຕນນ້ັ ຊ່ຶງໄດູ້ຈັດຕົນເອງໄວູໃ້ ນ
ຖານະເປັນຜ່ສາໍ ເລດັ ກິຈຈ໌ແຫງ່ ຊີວິຕ ພ້ົນຈາກຂຜ້ໍ ກພນັ ຂອງຄະຣາວາສ ຍກົ ຊບັ ສົມບດັ ໃຫູ້ລກ
ຫານໝົດແລວູ້ ດໍາຣງົ ຊວີ ຕິ ຢາ່ ງຄົນຫດຼຸ ພນົ້ ຕາມທເ່ີ ຂົາສມົ ມຸດກັນ ນຸ່ງຫມ່ົ ຢ່າງຄນົ ທີຖ່ ກຼື ນັ ວາ່
ຫດຸຼ ພົ້ນແລວູ້ ມີຄັນຮມົ່ ມເີ ກີບ ຍາ່ ງທ່ຽວຫາການພກັ ຜ່ອນຕາມປ່າ ໄດເູ້ ຂ້າົ ໄປສ່ພະນາສນທ໌ທ່ີ
ພຣະອງົ ກໍາລັງປະທັບຢ່ ທກັ ທາຍໃຫູເ້ ກດີ ຄວາມຄຸນູ້ ເຄຍີ ກນັ ແລວູ້ , ຢືຼນຢ່ ນະ ບ່ອນເບ້ອື ງໜ່ຶງ.
ພຣະຜ່ມີພຣະພາຄໄດຕູ້ ຣັດແກ່ ໂປຕະລິຢະຄະຫະບດໍ ີ ຜ່ຢນືຼ ຢແ່ ນວນັນ້ ວ່າ :

ຄະຫະບໍດີ ! ບອ່ ນນັງ່ ກມໍ ີຢ່ ເຊີນທ່ານນງັ່ ຕາມປະສງົ .

(ໂປຕະລຍີ ະຄະຫະບໍດີຄຽດ ບ່ໍພໃໍ ຈ ໃນຂ້ໍທີພ່ ຣະພຸດທະອງົ ຕຣັດເອ້ນີ ເຂາົ ວາ່ ເປັນຄະຫະບໍດີ
ໃນເມືອ່ ເຂົາຈັດຕົນເອງວາ່ ເປນັ ຜ່ພົ້ນຈາກຄວາມເປັນຜ່ປະກອບກຈິ ຈ໌ແບບຄະຣາວາສ ຊງ່ຶ ເປນັ ຄືຼ
ກບັ ວ່າການດຖກູ ເຂາົ ຢ່າງແຮງ ເຂາົ ກຢໍ ືຼນເສຍີ ຢ່ບໍນ່ ັງ່ ລງົ ; ເຖງິ ວ່າພຣະຜມ່ ີພຣະພາຄເຈ້ົາ ຕຣດັ
ເຊອື້ ເຊີນເຂາົ ເປັນຄັງ້ ທີສອງ ດ້ວູ ຍຖູ້ອຍຄາໍ ແບບດຽວກນັ ເຂົາກໍຄຽດ ບໍ່ພໍໃຈ ຢືຼນເສີຍຢ່ບໍນ່ ່ັງລງົ ;
ເມອ່ື ພຣະອງົ ຕຣດັ ເຊື້ອເຊີນເຂາົ ໃຫ້ນູ ັງ່ ລົງເປັນຄັ້ງທສີ າມ ດ້ວູ ຍຖອູ້ ຍຄໍາແບບດຽວກນັ ອີກ ເຂາົ ກໍ
ກາ່ ວຕອບດ້ວູ ຍຄວາມໃຈຮູ້າຍ ບພໍ່ ໃໍ ຈວ່າ :

“ທາ່ ນໂຄດມົ ເອຍີ ! ນນ້ັ ບ່ຖໍ ກຼື ນັນ້ ບ່ໍສມົ ຄວນ ໃນການທ່ີທ່ານຈະມາເອີ້ນຂູາ້ ພະເຈົ້າ ວາ່ ຄະຫະ
ບດໍ ີ”.

ທ່ານຄະຫະບດໍ ີເອີຍ ! ກກໍ ລິ ຍິ າອາການ ລັກສະນະທາ່ ທາງຂອງທາ່ ນ ສະແດງວ່າ
ເປນັ ຄະຫະບໍດີເດູ້.

“ທາ່ ນໂຄດມົ ! ວຽກງານຕ່າງໆຂາູ້ ພະເຈາ້ົ ຢດຸ ເຊາົ ໝົດແລູວ້ ; ໂວຫາຣ (ການລົງທນຶ ເພອື່ ຜລົ
ກໍາໄລ) ຕ່າງໆ ຂູ້າພະເຈ້າົ ຕັດຂາດແລູ້ວ”.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໑໑໕

ທາ່ ນຄະຫະບໍດີ ! ທາ່ ນຢຸດເຊົາວຽກງານຕ່າງໆ ຕດັ ຂາດການລງົ ທຶນຕ່າງໆໝົດ
ສ້ຽູ ງແລູ້ວ ແນວໃດກນັ ໜໍ ?

“ທ່ານໂຄດົມ ! ໃນເລ່ືອງນຫ້ີ ັ້ນບໍ ; ຊບັ ໃດໆມີຢ່, ເຂ້າົ ເປຼືອກ ເງິນຄໍາມຢີ ່ ; ທັງໝົດນັ້ນຂູາ້ ພະເຈ້ົາ
ໄດູ້ມອບໃຫູ້ລກທງັ ຫາຍໄປໝດົ ແລວູ້ . ຂູ້າພະເຈາົ້ ບ່ໍສງັ່ ສອນ ຈ່ມົ ວາ່ ໃຜອກີ ຕໍ່ໄປ ໃນບ່ອນນນ້ັ ໆ,
ຕູອ້ ງການພຽງເຂົາ້ ກນິ ແລະເສືອ້ ຜາູ້ ແດ່ເປນັ ຢາ່ ງຍງ່ິ ຢ່ດັ່ງນີ.້ ທ່ານໂຄດມົ ເອີຍ ! ນີ້ແຫະຄືຼວຽກ
ງານຕາ່ ງໆ ທຂ່ີ າູ້ ພະເຈາ້ົ ຢດຸ ເຊາົ ໝດົ ແລູ້ວ ; ການລງົ ທຶນຕາ່ ງໆ ຂູ້າພະເຈົາ້ ຕດັ ຂາດແລວູ້ ”.

ທາ່ ນຄະຫະບດໍ ີ ! ການເລີກລະໂວຫາຣ (ການລງົ ທຶນ) ຕາມທີ່ທ່ານກາ່ ວນັນ້ ມັນເປັນ
ຢ່າງໜຶ່ງ ; ການເລກີ ລະໂວຫາຣ (ການລງົ ທນຶ ) ໃນອະຣຍິ ະວິນັຍນັ້ນ ມນັ ເປນັ ຢາ່ ງ
ອ່ືນ.

“ຂາູ້ ແຕ່ພຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ໑ ! ການເລີກລະໂວຫາຣ (ການລົງທນຶ ) ໃນອະຣິຍະວນິ ັຍນນ້ັ ເປັນ

ແນວໃດໜໍ ? ດ່ັງຂູ້ານອູ້ ຍຂໂໍ ອກາດ ຂໍພຣະຜ່ມພີ ຣະພາຄຈົງ່ ສະແດງທັມ ເລ່ືອງການເລກີ ລະ
ໂວຫາຣ (ການລົງທຶນ) ໃນອະຣິຍະວິນັຍເທ້ີນ”.

ຄະຫະບດໍ ີ ! ຖ້າູ ເຊັ່ນນັ້ນທ່ານຈງ່ົ ຟງັ ຈ່ົງຕ້ັງໃນໃຈໃຫູ້ດີ ເຮາົ ຈະກ່າວ.

ຄະຫະບດໍ ີ ! ທັມທັງຫາຍ ໘ ປະການ ເຫາົຼ່ ນ້ີ ເປນັ ໄປເພອື່ ການຕັດຂາດຊ່ຶງ
ໂວຫາຣ (ການລົງທນຶ ເພອື່ ກາໍ ໄລຢາ່ ງໃດຢ່າງໜງ່ຶ ) ໃນອະຣຍິ ະວິນຍັ . ແປດປະການ
ແນວໃດໜໍ ? ແປດປະການຄຼື :

໑. ຄວນສັງເກດວ່າ ຕ່ໍຈາກນີ້ໄປ ເຂົາປ່ຽນຄາໍ ເວາົ້ ທ່ບີ ່ໍສະແດງຄວາມເຄາົ ລບົ ມາເປັນຄາໍ ເວາົ້ ສະແດງຄວາມ
ເຄາົ ລົບ ຄຼື ແທນທີ່ຈະໃຊູ້ຄາໍ ວາ່ “ພຣະໂຄດມົ !” ຊ່ງຶ ເປັນການສະແດງຄວາມບໍເ່ ຄົາລົບ ກໍປ່ຽນມາເປັນໃຊູ້
ຄໍາວ່າ “ພຣະຜມ່ ີພຣະພາຄເຈ້າົ ” ຫືຼ “ຂ້າູ ແຕພ່ ຣະອົງຜ່ຈະເຣີນ !” ດ່ງັ ນີ້ ຊ່ຶງເປັນການສະແດງຄວາມເຄົາລົບ.

໑໑໑໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

໑. ອາໄສກມັ ອນັ ບເໍ່ ປນັ ປານາຕບິ າຕ ລະເສຍຊງຶ່ ກມັ ອນັ ເປນັ ປານາຕບິ າຕ
໒. ອາໄສການຖເືຼ ອາົ ແຕສ່ ງິ່ ທເ່ີ ຂາົ ໃຫູ້ ລະເສຍຊຶ່ງການຖຼືເອາົ ສງ່ິ ຊ່ຶງເຂາົ ບໄໍ່ ດໃູ້ ຫູ້
໓. ອາໄສວາຈາສຈັ ຈ໌ ລະເສຍຊງຶ່ ມສຸ າວາດ
໔. ອາໄສອະປສິ ນຸ ະວາຈາ ລະເສຍຊ່ຶງປສິ ນຸ ະວາຈາ
໕. ອາໄສຄວາມບໂ່ໍ ລບດວູ້ ຍກາໍ ໜດັ ລະເສຍຊງ່ຶ ຄວາມໂລບດວູ້ ຍຄວາມກາໍ ໜດັ .
໖. ອາໄສຄວາມບມໍ່ ີໂທສະເພາະຖກຼື ນນິ ທາ ລະເສຍຊ່ຶງໂທສະເພາະຖກືຼ ນນິ ທາ
໗. ອາໄສຄວາມບຄໍ່ ບັ ແຄນູ້ ເພາະຄວາມໃຈຮາູ້ ຍ ລະເສຍຊຶ່ງຄວາມຄບັ ແຄນູ້

ເພາະຄວາມໃຈຮາູ້ ຍ.
໘. ອາໄສຄວາມບດ່ໍ ຖກູ ທາ່ ນ ລະເສຍຊຶ່ງຄວາມດຖກູ ທາ່ ນ.

ຄະຫະບດໍ ີ ! ທມັ ໘ ປະການ ເຫົາຼ່ ນແ້ີ ລ ອັນເຮົາກ່າວແລູວ້ ໂດຍຫຍ້ໍ ບໄ່ໍ ດູ້ ຈາໍ ແນກ
ໂດຍພິສະດານ ແຕກ່ ເໍ ປນັ ໄປເພື່ອການຕັດໂວຫາຣ (ການລົງທຶນເພືອ່ ກາໍ ໄລ) ໃນ
ອະຣຍິ ະວນິ ັຍ.

“ຂ້າູ ແຕ່ພຣະອົງຜ່ຈະເຣນີ ! ທມັ ໘ ປະການ ທ່ີພຣະຜ່ມີພຣະພາຄຕຣັດແລວູ້ ແຕ່ໂດຍຫຍ້ໍ
ບໍໄ່ ດຈູ້ າໍ ແນກແລ້ວູ ໂດຍພິສະດານ ກໍຍງັ ເປັນໄປເພ່ືອການຕດັ ຂາດໂວຫາຣ (ການລົງທຶນເພືອ່
ກໍາໄລ) ໃນອະຣິຍະວິນັຍນ້ນັ , ຂໍພຣະຜມ່ ພີ ຣະພາຄເຈ້າົ ຈົ່ງຈາໍ ແນກທມັ ໘ ປະການເຫາຼົ່ ນີໂ້ ດຍ
ພິສະດານ ເພາະອາໄສຄວາມເອັນດແກ່ຂູາ້ ນູອ້ ຍເທ້ີນ”.

ຄະຫະບໍດີ ! ເມອ່ື ເປັນເຊັ່ນນ້ນັ ທາ່ ນຈົ່ງຟງັ ຈງ່ົ ຕັ້ງໃນໃຈໃຫູ້ດີ ເຮາົ ຈະກາ່ ວ.

ຄະຫະບດໍ ີ ! ຂໍ້ທີ່ເຮົາກາ່ ວວາ່ “ອາໄສກມັ ອນັ ບເໍ່ ປນັ ປານາຕບິ າຕ ລະເສຍຊງຶ່ ກມັ
ອນັ ເປນັ ປານາຕບິ າຕ” ດັງ່ ນີ້ນັ້ນ ເຮົາກ່າວເພາະອາໄສເຫຕຜົລດງ່ັ ນ້ີວາ່ : ອາຣິຍະ
ສາວົກໃນກລໍ ະນີນີ້ ຍ່ອມໃຄ່ຄວນເຫັນດ່ງັ ນ້ວີ ່າ

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໑໑໗

ເຮົາປະຕບິ ັຕແລວູ້ ດງັ່ ນ້ີ ເພອ່ື ລະເສຍ ເພື່ອຕັດຂາດເສຍ ຊຶ່ງສັນໂຍຊນ໌ອນັ ເປນັ ເຫຕ
ໃຫູ້ເຮົາເຮັດປານາຕິບາຕ. ອກີ ຢາ່ ງໜງຶ່ ເມ່ືອເຮົາປະກອບກັມອັນເປນັ ປານາຕບິ າຕຢ່
ແມ່ນວ່າເຮົາເອງກໍຕາໍ ນຕິ ນົ ເອງໄດູ້ ເພາະປານາຕິບາຕເປັນປຈັ ຈຍັ , ວນິ ຍຊົນໃຄ່
ຄວນແລ້ວູ ກໍຕິຕຽນເຮາົ ໄດູ້ ເພາະປານາຕບິ າຕເປນັ ປຈັ ຈຍັ , ພາຍຫງັ ແຕ່ການຕາຍ
ເພາະການທາໍ ລາຍແຫ່ງກາຍ ທຸຄະຕິກໍຫວັງໄດູ້ ເພາະປານາຕິບາຕເປັນປຈັ ຈັຍ.
ປານາຕິບາຕນັ້ນແຫະເປນັ ສນັ ໂຍຊນ໌ ປານາຕບິ າຕນັນ້ ແຫະເປັນນວິ ອຣ. ອີກຢາ່ ງ
ໜງຶ່ ອາສະວະເຫາົຼ່ ໃດ ອນັ ເປັນເຄອ່ື ງກໍ່ຄວາມຄບັ ແຄູ້ນ ແລະຮອູ້ ນຮົນເກດີ ຂນ້ຶ ເພາະ
ປານາຕບິ າຕເປັນປັຈຈຍັ ; ເມື່ອເວນຼ້ັ ຂາດຈາກປານາຕິບາຕເສຍແລູ້ວ ອາສະວະ
ອັນເປນັ ເຄື່ອງກ່ໍຄວາມຄັບແຄ້ນູ ແລະຮອູ້ ນຮນົ ເຊ່ັນນນັ້ ເຫົຼາ່ ນັ້ນ ຍອ່ ມບ່ໍມີ. ດັ່ງນນັ້
ຕອູ້ ງອາໄສກມັ ອນັ ບເ່ໍ ປນັ ປານາຕບິ າຕ ລະກມັ ອນັ ເປນັ ປານາຕບິ າຕເສຍ, ດງັ່ ນີ້.

(ສໍາລບັ ຫວົ ຂໍ້ທມັ ມະທີວ່ ່າ ອາໄສການຖເືຼ ອາົ ແຕສ່ ງ່ິ ທເ່ີ ຂາົ ໃຫູ້ ລະອະທນິ ນາທານເສຍ ກດໍ ,ີ
ອາໄສສຈັ ຈະວາຈາ ລະມສຸ າວາດເສຍ ກໍດີ, ອາໄສອະປສິ ນຸ ະວາຈາ ລະປິສນຸ ະວາຈາເສຍ ກໍດ,ີ
ອາໄສອະຄດິ ດໂິ ລພະ ລະຄດິ ດໂິ ລພະເສຍ ກດໍ ີ, ອາໄສອະນນິ ທາໂທສະ ລະນນິ ທາໂທສະເສຍ
ກດໍ ີ, ອາໄສອະໂກດປຸ າຢາສະ ລະໂກດປຸ າຢາສະເສຍ ກໍດີ, ລະອະນະຕມິ ານະ ລະອະຕມິ ານະ
ເສຍ ກໍດີ ຊງຶ່ ມຄີ າໍ ແປ ແລະ ຄວາມໝາຍດງ່ັ ທກີ່ າ່ ວແລູ້ວເບອ້ື ງຕ້ນົ ກໄໍ ດູ້ຊງົ ອະທິບາຍດູ້ວຍ
ຂຄ້ໍ ວາມແບບດຽວກນັ ກບັ ຄາໍ ອະທບິ າຍຫວົ ຂໍທ້ ັມມະທວ່ີ ່າ “ອາໄສອະປານາຕບິ າຕ ລະປານາ
ຕບິ າຕເສຍ” ດງັ່ ທກ່ີ ່າວແລວູ້ ຂ້າູ ງເທງິ ນີ້ ; ຄຼື ອະຣຍິ ະສາວກົ ພຈິ າຣະນາເຫນັ ວ່າ ມີສນັ ໂຍຊນເ໌ ປັນ
ເຫຕໃຫເູ້ ຮດັ ເມືອ່ ເຮັດແລວູ້ ຕົນເອງກໍຕໍານຕິ ນົ ເອງໄດູ້ ຜ່ຮູ້ໃຄ່ຄວນກຕໍ ິຕຽນໄດູ້ ຕາຍແລ້ວູ ໄປສ່
ທຸຄະຕິ ຈຶ່ງຈດັ ການເຮັດນັ້ນໆວ່າ ເປັນສັນໂຍຊນ໌ ເປັນນວິ ອຣ ເມອ່ື ລະການເຮດັ ນັ້ນໆເສຍ ກບໍ ໍ່ມີ
ອາສະວະອັນເປນັ ເຄື່ອງຄັບແຄ້ນູ ເດຼືອດຮອູ້ ນ (ລະດບັ ນັນ້ ) ອີກຕໍໄ່ ປ ; ແລວູ້ ໄດູ້ຕຣັດຂ້ໍຄວາມນ້ີ
ສຼືບຕໍ່ໄປວ່າ :

ຄະຫະບດໍ ີ ! ທັມທງັ ຫາຍ ໘ ປະການເຫາ່ົຼ ນີ້ (ອນັ ເຮາົ ກາ່ ວແລູ້ວແມ່ນວາ່ ດງັ່ ນີ້ ກໍຍງັ
ເປນັ ການ) ກາ່ ວແລູ້ວໂດຍສັງເຂບ ບໄໍ່ ດູ້ຈໍາແນກໂດຍພສິ ະດານ (ແມ່ນຈະ) ເປັນໄປ
ເພ່ືອການຕັດຂາດໂວຫາຣ (ການລົງທນຶ ເພ່ືອກາໍ ໄລ) ໃນອະຣຍິ ະວິນັຍກໍຈງິ

໑໑໑໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ແຕ່ຍັງບໍ່ໄດູ້ເປັນການຕດັ ຂາດ ຊຶ່ງໂວຫາຣກັມນ້ັນໆທັງໝົດທັງສິ້ນ ໂດຍປະການທັງ
ປວງໃນອະຣິຍະວິນັຍນີ້ ກອ່ ນ.

“ຂູາ້ ແຕພ່ ຣະອງົ ຜ່ຈະເຣີນ ! ຂໍພຣະຜມ່ ີພຣະພາຄເຈາົ້ ຈ່ງົ ຊົງສະແດງທັມອນັ ເປັນການຕັດຂາດ
ຊຶ່ງໂວຫາຣ ກັມນນັ້ ໆທັງໝດົ ທງັ ສິນ້ ໂດຍປະການທັງປວງໃນອະຣິຍະວິນັຍແກ່ຂູ້ານູ້ອຍເທ້ີນ”

ຄະຫະບໍດີ ! ຖາູ້ ເຊ່ນັ ນ້ັນທາ່ ນຈ່ົງຟງັ ຈົ່ງຕງ້ັ ໃນໃຈໃຫ້ດູ ີ ເຮາົ ຈະກ່າວ.

(ຕ່ຈໍ າກນີ້ ພຣະຜມ່ ພີ ຣະພາຄໄດຕູ້ ຣັດເຖງິ ກາມ ແລະ ໂທດອັນໂຫດຮາູ້ ຍຂອງກາມ ຊງຶ່ ປຽບ
ດວູ້ ຍທອ່ ນກະດກ ບສໍ່ າມາດຕອບແທນຄວາມຫວິ ຂອງໝາຫວິ ຕອ່ ນຊນີ້ ໃນປາກນກົ ມນີ ກົ ໂຕອນື່
ຍາດ ຈດທວນໄຟຖທຼື ວນລມົ ຂມຸ ຖາ່ ນໄຟອນັ ອນັ ເປນັ ຕາຢາູ້ ນ ຂອງໃນຝັນຊງຶ່ ຕນື່ ແລວູ້ ກຫໍ າຍໄປ
ຂອງຢມຼື ຊງຶ່ ຕອູ້ ງຄືນຼ ເຈາ້ົ ຂອງ ແລະປຽບດວູ້ ຍໝາກໄມທູ້ ສ່ີ ກຸ ແລວູ້ ຍອ່ ມຂາູ້ ຕົນ້ ຂອງມນັ ເອງ (ມີ
ລາຍລະອຽດຫາເບ່ງິ ໄດູ້ຈາກໜູ້າ ໓໐໐ ໃນໜງັ ສຼືເຫມ້ຼັ ນ້ີ ໂດຍຫົວຂ້ວໍ າ່ “ກາມປຽບດ້ວູ ຍທອ່ ນ
ກະດກ” ເປັນຕນົ້ ໄປ) ອັນອະຣິຍະສາວົກ ໃຄ່ຄວນເຫັນໂທດ ທຸກຂ໌ ອຸປາຍາສະອັນຍງິ່ ດູ້ວຍ
ປນັ ຍາອນັ ຖຼືກຕ້ອູ ງຕາມທີເ່ ປັນຈງິ ແລູວ້ ລະອເຸ ປກຂາມີອາຣມົ ຕ່າງໆເສຍໄດູ້ ແລວູ້ ຈະເຣນີ
ອເຸ ປກຂາມີອາຣມົ ດຽວ ອນັ ເປັນບອ່ ນດັບອຸປາທານໃນໂລກາມິສ ໂດຍບໍ່ມສີ ່ວນເຫຼອື .

ອະຣິຍະສາວົກນ້ນັ ອາໄສສະຕິອນັ ບຣໍ ສິ ຸດເພາະອຸເປກຂາ ມີອາຣົມອັນດຽວອນັ ບໍມ່ ີອ່ນື ຍ່ງິ
ກວາ່ ນແີ້ ລວູ້ ລະລກຶ ໄດູ້ຊ່ຶງ ປບຸ ເພນວິ າສານສຸ ສະຕິຍານ ມຍີ ານມຢີ າ່ ງເປັນອະເນກ ແລະ ມຈີ ກັ ຂຸ
ທບິ ເຫນັ ສຕັ ຈຕຸ ິ ແລະອບຸ ຕັ ໄປຕາມກມັ ຂອງຕນົ ແລະໃນທ່ີສດຸ ໄດເູ້ ຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ ຊງ່ຶ ເຈໂຕວມິ ຕຸ ຕິ
ປັນຍາວມິ ຕຸ ຕິ ອນັ ບມ່ໍ ອີ າສະວະ ໃນທິຕຖະທັມ ດວູ້ ຍປັນຍາອນັ ຍ່ງິ ເອງ ແລູວ້ ແລຢ່ ; ແລວູ້ ຕຣັດຕ່ໍ
ໄປວ່າ :

ຄະຫະບດໍ ີ ! ດ້ວູ ຍເຫຕພຽງທໍ່ນແ້ີ ລ ຊື່ວາ່ ມີ ການຕດັ ຂາດໂວຫາຣກມັ (ການລົງທນຶ
ເພອື່ ກາໍ ໄລ)ນນັ້ ໆທງັ ໝດົ ທງັ ສນ້ິ ໂດຍປະການທງັ ປວງໃນອະຣຍິ ະວນິ ັຍນ.ີ້ ຄະຫະບດໍ ີ!
ທ່ານຈະສາໍ ຄນັ ຄວາມຂໍນ້ ວ້ີ າ່ ແນວໃດ : ທ່ານໄດ້ມູ ອງເຫນັ ການຕດັ ຂາດຊຶ່ງໂວຫາຣ
ກັມແນວນີເ້ ຫົຼາ່ ນີ້ ວ່າມີຢ່ໃນທ່ານແດບ່ ່ໍ ?

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໑໑໙

“ຂູ້າແຕພ່ ຣະອົງຜ່ຈະເຣີນ ! ຈະມຫີ ຍັງກັນໜໍ ສາໍ ລັບຂູ້ານູ້ອຍ ຂູ້ານູ້ອຍຍັງຫ່າງໄກຈາກການ
ຕັດຂາດໂວຫາຣກັມແນວນີ້ ເຫ່າຼົ ນ້ີ ໃນອະຣຍິ ະວິນັຍນນ້ັ .

ຂ້າູ ແຕ່ພຣະອົງຜ່ຈະເຣີນ ! ໃນກາລກ່ອນຂາູ້ ນູ້ອຍ ໄດສູ້ ໍາຄນັ ພວກປະຣິບພາຊກົ ເດຍຣະຖີ
ເຫ່ຼາົ ອືນ່ ຊງ່ຶ ບໍ່ແມ່ນຜ່ຮທູ້ ວົ່ ເຖິງ ວາ່ ເປັນຜ່ຮທູ້ ົວ່ ເຖິງ ໄດ້ຄູ ົບພວກປະຣິບພາຊົກເດຍຣະຖເີ ຫາຼົ່ ອື່ນ ຜ່
ບຮ່ໍ ູ້ທວ່ົ ເຖງິ ໃນຖານະເປັນການຄົບຜ່ຮູ້ທົ່ວເຖງິ ໄດູຕ້ ງ້ັ ຜ່ຮບູ້ ທ່ໍ ົວ່ ເຖງິ ໄວູ້ໃນຖານະແຫງ່ ຜ່ຮທູ້ ່ວົ ເຖງິ .
ຂູ້າແຕ່ພຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ຂາູ້ ນູ້ອຍໄດ້ສູ ໍາຄັນພກິ ຂຸທັງຫາຍຜ່ຮູ້ທົ່ວເຖິງ ວ່າເປັນຜ່ບ່ໍຮທູ້ ່ວົ ເຖງິ ໄດູ້
ຄບົ ພກິ ຂຜຸ ່ຮູ້ທົວ່ ເຖງິ ໃນຖານະເປັນການຄົບຜ່ຮບູ້ ໍທ່ ່ົວເຖງິ ໄດູ້ຕ້ັງຜ່ຮູ້ທົ່ວເຖງິ ໄວູ້ໃນຖານະຜ່ຮູ້
ບໍທ່ ່ວົ ເຖິງ.

ຂ້າູ ແຕພ່ ຣະອງົ ຜ່ຈະເຣີນ ! ບັດນ້ີ ຂາູ້ ນູ້ອຍຮ້ຈູ ກັ ພວກປະຣິບພາຊົກ ເດຍຣະຖເີ ຫາຼົ່ ອນ່ື ຊງ່ຶ ບໍ່
ແມ່ນຜ່ຮທູ້ ວ່ົ ເຖງິ ວ່າເປນັ ຜ່ບ່ຮໍ ້ທູ ວ່ົ ເຖິງ ຈັກຄບົ ຜ່ບ່ຮໍ ້ທູ ວ່ົ ເຖິງໃນຖານະເປນັ ການຄບົ ຜ່ບໍຮ່ ູ້ທ່ວົ ເຖິງ
ຈກັ ຕ້ັງຜ່ຮູບ້ ທ່ໍ ່ວົ ເຖິງໄວູ້ໃນຖານະແຫ່ງຜ່ບ່ໍຮທູ້ ວົ່ ເຖິງ. ຂາູ້ ແຕພ່ ຣະອົງຜ່ຈະເຣີນ ! ຂ້າູ ນອູ້ ຍຈກັ ຮຈູ້ ກັ
ພິກຂຸທັງຫາຍຜ່ຮູ້ທວ່ົ ເຖິງວ່າເປັນຜ່ຮທູ້ ່ົວເຖິງ ຈກັ ຄົບຜ່ຮທູ້ ົວ່ ເຖງິ ໃນຖານະທີ່ເປັນການຄບົ ຜ່ຮທູ້ ົ່ວ
ເຖິງ ຈັກຕງັ້ ຜ່ຮທູ້ ່ວົ ເຖງິ ໄວູ້ໃນຖານະແຫ່ງຜ່ຮທູ້ ົວ່ ເຖິງ.

ຂາູ້ ແຕພ່ ຣະອງົ ຜ່ຈະເຣນີ ! ພຣະຜມ່ ີພຣະພາຄ ໄດູ້ຊງົ ຍງັ ຄວາມຮກັ ສະມະນະຂອງຂູ້ານູ້ອຍ
ໃຫູເ້ ກດີ ຂ້ນຶ ໃນໝສ່ ະມະນະ ຍງັ ຄວາມເຫ້ືອມໃສໃນສະມະນະຂອງຂາູ້ ນູ້ອຍ ໃຫູ້ເກີດຂນ້ຶ ໃນໝ່
ສະມະນະ ຍັງຄວາມເຄົາລບົ ສະມະນະຂອງຂາູ້ ນູ້ອຍ ໃຫ້ເູ ກດີ ຂ້ຶນໃນໝ່ສະມະນະແລູ້ວ.

ແຈມ່ ແຈູ້ງຫາຍ ຂ້າູ ນ້ອູ ຍ ! ແຈມ່ ແຈູງ້ ແທູ້ ຂາູ້ ນ້ອູ ຍ ! ປຽບເໝືຼອນການຫງາຍຂອງທຂ່ີ ວ້ໍາ ເປີດ
ຂອງທປ່ີ ົກປດິ ບອກທາງແກ່ຄົນຫງົ ທາງ ຫຼື ຕັງ້ ປະທີບນ້ໍາມນັ ໄວ້ໃູ ນບ່ອນມຼືດ ເພ່ືອວ່າຄົນມຕີ າຈະ
ໄດູ້ເຫນັ ຮບ ດ່ັງນ”້ີ (ຕ່ໍຈາກນີ້ໄປ ເຂົາໄດູ້ສະແດງຕົນເປັນອຸປາສົກ).

- ມ. ມ. ໑໓/໓໓-໔໗/໓໖-໕໕.

໑໑໒໐ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(ຄາໍ ວາ່ “ໂວຫາຣະ” ໃນບ່ອນນີ້ ຄງົ ຈະເປັນຄໍາແປກປະຫາດ ສໍາລັບຜ່ອ່ານທ່ີບ່ໍເຄີຍຮ້ວູ ່າ ຄາໍ ໆ
ນ້ແີ ປໄດູ້ຫາຍຢາ່ ງ ຄືຼແປວາ່ : ຄໍາເວາ້ົ ກໍໄດູ້ ສາໍ ນວນວທິ ເີ ວ້າົ ກໄໍ ດູ້ ອຕັ ຖະຄະດໃີ ນສານ ກໍໄດູ້
ການຊ້ືຂາຍ ກໄໍ ດູ້ ການລງົ ທນຶ ຫາກໍາໄລ ກໍໄດູ້ ແລະ ຄວາມໝາຍອື່ນໆອີກ. ໃນພຣະບາລນີ ້ີ ໝາຍ
ເຖິງການເປນັ ຢ່ຢາ່ ງຄະຣາວາສ ທເີ່ ຮດັ ໜາູ້ ທ່ີຂອງຕນົ ຈນົ ເຖງິ ລະດັບສດຸ ທູ້າຍ ຊ່ຶງຖຼວື າ່ ເປນັ ຜ່
ສາໍ ເລດັ ກິຈຈ໌ໃນໜາູ້ ທີ່ຂອງມະນຸສຄົນໜງຶ່ . ດ່ັງນ້ັນ ອາດຈະຖຼໄື ດວູ້ າ່ ການດໍາຣົງຊວີ ຕິ ຂອງຕົນໃຫູ້
ດຈີ ນົ ວາ່ ບັນລຸພຣະນິບພານນນັ້ ກໍເປັນ “ໂວຫາຣ” ໄດ້ຢູ າ່ ງໜ່ງຶ ຄກຼື ນັ . ແມ່ນວາ່ ຈະກາ່ ວຕາມ
ທັມມະຊາຕລູ້ວນໆ ຊີວິຕທກຸ ຊີວິຕ ຍ່ອມເປັນການລົງທນຶ ໃນໂຕມັນເອງ ເພ່ືອຜລົ ຢາ່ ງໜຶງ່ ຄືຼ
ຈຸດໝາຍປາຍທາງຂອງຊີວິຕ. ພຸດທະບໍຣິສັດທ່ົວໄປ ຄວນສົນໃຈຂໍ້ຄວາມແຫ່ງພຣະບາລີສຕນ້ີ
ເປນັ ຢ່າງຍິງ່ ເພອ່ື ຈະໄດູ້ຈດັ ໃຫູ້ຊີວຕິ ຂອງຕົນ ເປັນການລງົ ທນຶ ທ່ປີ ະເສດີ ທ່ີສດຸ ບ່ເໍ ສຍທທີ ໄີ່ ດູ້ເກດີ
ມາເປນັ ມະນຸສ ແລະ ພບົ ພຣະພຸດທະສາສນາ.

ການດໍາຣົງຊີບຖກືຼ ຕູ້ອງ ເພອື່ ບນັ ລນຸ ິບພານນີ້ ມຄີ ວາມໝາຍແຫງ່ ສມັ ມາອາຊີໂວ ແມ່ນວາ່ ຈະ
ເປັນສັມມາອາຊໂີ ວທສ່ີ ງເກນີ ໄປ ກຍໍ ັງຈັດວາ່ ເປັນສັມມາອາຊີໂວນນ້ັ ເອງ ຈຶງ່ ນາໍ ເອົາຂໍ້ຄວາມນ້ີ
ມາລວມໄວໃູ້ ນໝວດຂອງໜັງສນືຼ )ີ້ .

ໝວດ ຄ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ຫກັ ການປະຕບິ ຕັ ຂອງສມັ ມາອາຊວີ ະ

ຫກັ ການປະຕບິ ຕັ ກຽ່ ວກບັ ປຈັ ຈຍັ ສີ່

ກ. ກຽ່ ວກັບຈວີ ອຣ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນນີ ້ີ ພິກຂພຸ ິຈາຣະນາໂດຍລະອຽດແລູ້ວ ຈ່ງຶ ນຸ່ງຫມ່ົ ຈວີ ອຣ
ພຽງເພອ່ື ບາໍ ບດັ ຄວາມໜາວ ເພອື່ ບາໍ ບດັ ຄວາມຮອູ້ ນ ເພອື່ ບໍາບັດສມັ ຜັສທງັ ຫາຍອັນ
ເກດີ ຈາກເຫອືຼ ກ ຍງຸ ລມົ ແດດ ສັຕເລຼອື ຄານທງັ ຫາຍ ພຽງເພ່ືອປົກປິດອະໄວຍະວະ
ທໃີ່ ຫູ້ຄວາມລະອາຍກາໍ ເລີບ.

- ສກັ ກ. ອງັ . ໒໒/໔໓໔/໓໒໙.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໑໒໑

ຂ. ກຽ່ ວກັບ ບນິ ດະບາຕ

ພິກຂຸ ທ. ! ເຮາົ ຍອ່ ມສນັ ໂພຊະນະແຕໃ່ ນບອ່ ນນງ່ັ ແຫງ່ ດຽວ (ຄສຼື ັນເທື່ອດຽວລກຸ ຂນ້ຶ
ແລ້ວູ ບ່ສໍ ັນອກີ ໃນວັນນ້ັນ). ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມ່ອື ເຮາົ ສັນໂພຊະນະແຕ່ໃນບອ່ ນນ່ັງແຫງ່ ດຽວຢ່
ຍ່ອມ ຮສູ້ ກຶ ວາ່ ເປນັ ຜມ່ ອີ າພາດໜອູ້ ຍ ມີໂຣຄາໜອູ້ ຍ ມຄີ ວາມເບາົ ກາຍ ສດົ ຊນ່ື
ແຂງແຮງ ມກີ າໍ ລງັ ແລະ ມຄີ ວາມຜາສກຸ ດວູ້ ຍ.

ພິກຂຸ ທ. ! ມາເທ້ີນ ເຖນິ ແມ່ນພວກເຈາົ້ ທັງຫາຍ ກໍຈົ່ງສນັ ໂພຊະນະແຕໃ່ ນບ່ອນ
ນ່ງັ ແຫງ່ ດຽວ ພິກຂຸ ທ. ! ພວກເຈາ້ົ ທງັ ຫາຍ ເມ່ືອສນັ ຢ່ຊຶ່ງໂພຊະນະໃນບອ່ ນນັ່ງແຫ່ງ
ດຽວ ຈກັ ຮູ້ສຶກຄວາມທ່ເີ ປນັ ຜ່ມີອາພາດໜອູ້ ຍ ມໂີ ຣຄາໜູ້ອຍ ມີຄວາມເບາົ ກາຍ
ສົດຊ່ືນແຂງແຮງ ມີກໍາລັງ ແລະ ມີຄວາມຜາສກຸ ດູ້ວຍ.

- ມ. ມ. ໑໓/໑໖໓/໑໖໐.

ເຂາົ ພິຈາຣະນາໂດຍລະອຽດແລູວ້ ຈ່ງຶ ສນັ ບນິ ດະບາຕ ບແໍ່ ມນ່ ເພ່ືອຫ້ິນ ບໍ່ແມນ່
ເພ່ອື ມົວເມາົ ບໍແ່ ມນ່ ເພື່ອປະດັບ ບແ່ໍ ມນ່ ເພອ່ື ຕົກແຕ່ງ ແຕ່ສນັ ພຽງເພ່ອື ໃຫູ້ກາຍນີ້ຕັ້ງ
ຢ່ໄດູ້ ເພອ່ື ໃຫູ້ຊວີ ິຕເປັນໄປ ເພ່ອື ປູ້ອງກັນຄວາມລາໍ ບາກ ເພ່ືອອະນເຸ ຄາະພຣົມມະ
ຈັນຣຍ໌ ດູ້ວຍຄດິ ວ່າ ເຮົາຈະກໍາຈດັ ເວທະນາເກ່ົາຼ (ຄຼືຫວິ ) ເສຍໄດູ້ ບ່ໍເຮດັ ເວທະນາໃໝ່
(ຄຼອື ມ່ີ ຈນົ ອຶດອັດ) ໃຫເູ້ ກີດຂ້ນຶ ຄວາມທ່ີອາຍດຸ ໍາເນີນໄປໄດູ້ ຄວາມບມໍ່ ີໂທດເພາະ
ອາຫາຣ ແລະ ຄວາມຢ່ຜາສກຸ ສໍາລານ ຈະມແີ ກເ່ ຮາົ .

ຄ. ກ່ຽວກບັ ເສນາສະນະ

ເຂາົ ພິຈາຣະນາໂດຍລະອຽດແລູ້ວ ຈ່ຶງ ໃຊສູ້ ອຍເສນາສະນະ ພຽງເພື່ອບໍາບັດ
ຄວາມໜາວ ເພ່ອື ບໍາບດັ ຄວາມຮູ້ອນ ເພອື່ ບາໍ ບດັ ສັມຜັສທັງຫາຍອັນເກີດຈາກເຫຼືອກ
ຍງຸ ລົມ ແດດ ສັຕເລອືຼ ຄານທງັ ຫາຍ ພຽງເພືອ່ ບນັ ເທົາອັນຕະລາຍອັນເກດີ ແຕລ່ ະດ
ແລະ ເພ່ອື ຄວາມເປັນຜ່ຍນິ ດໃີ ນການພີກງຽບຢ່.

໑໑໒໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ງ. ກຽ່ ວກບັ ຄລິ ານະເພສຊັ

ເຂາົ ພິຈາຣະນາໂດຍລະອຽດແລູ້ວ ຈຶ່ງ ບໍຣໂິ ພຄເພສຊັ ເປນັ ປຈັ ຈຍັ ເກອ້ື ກນແກ່
ຄນົ ໄຂູ້ ພຽງເພ່ອື ບໍາບດັ ທກຸ ຂະເວທະນາ ອນັ ເກດີ ຈາກອາພາດຕາ່ ງໆ ແລະ ພຽງເພອ່ື
ຄວາມເປັນຜ່ບ່ໍຕູອ້ ງທນົ ທກຸ ຂ໌ ເປັນຢ່າງຍ່ິງ.

- ສກັ ກ. ອງັ . ໒໒/໔໓໔/໓໒໙.

(ຂໍຄ້ ວາມນີຕ້ ຣດັ ສາໍ ລັບບັນພະຊິຕ ແຕ່ຫກັ ເກນນ້ຄີ ະລຶຫດັ ກນໍ ໍາໄປປະຕິບັຕໄດູຕ້ າມຄວນ).

ໝວດ ງ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ອານສິ ງົ ສ໌ ຂອງສມັ ມາອາຊວີ ະ

ຜລົ ສບຼື ຕຂ່ໍ ອງສມັ ມາອາຊວີ ະ

ມະຫາຣາຊະ ! ສຕັ ຕະບຣຸ ສຸ ໄດໂູ້ ພຄະອນັ ໂອລານແລວູ້ ຍອ່ ມລຽູ້ ງຕນົ ໃຫູເ້ ປນັ ສຂຸ
ອ່ມີ ພໍ ລຽູ້ ງມານດາບດິ າ ໃຫູ້ເປນັ ສຸຂ ອີ່ມພໍ ລູ້ຽງບຕຸ ພນັ ລະຍາ ໃຫເູ້ ປນັ ສຸຂ ອີ່ມພໍ ລຽູ້ ງ
ທາສກມັ ມະກອນ ໃຫເູ້ ປນັ ສຸຂ ອ່ມີ ພໍ ລູ້ຽງມຕິ ອາມາດ ໃຫ້ເູ ປັນສຂຸ ອີມ່ ພໍ ; ຍ່ອມ ຕງັ້ ໄວູ້
ຊ່ຶງທກັ ຂນິ າ ອັນອຸທສິ ແກສ່ ະມະນະພຣາມທງັ ຫາຍ ເປັນທັກຂນິ າທານມີຜົລເລີດໃນ
ເບ້ອື ງສງ ເປນັ ຝັກຝ່າຍດີ ມີສຸຂເປັນຜົລຕອບແທນ ເປນັ ໄປພອູ້ ມເພອ່ື ສະຫວັນ. ເມ່ືອ
ເຂາົ ບຣໍ ິໂພຄໂພຄະເຫາ່ົຼ ນ້ັນ ໂດຍຖກືຼ ຕູ້ອງຢ່ແນວນີ້ ພຣະຣາຊາກໍບ່ໍຢຶດໂພຄະ
ເຫາົຼ່ ນ້ນັ ໄປໄດູ້ ໂຈຣກບໍ ໍ່ລກັ ເອາົ ໄປໄດູ້ ໄຟກໍບ່ໍໄໝູໄ້ ດູ້ ນໍ້າກໍບພ່ໍ ດັ ໄປໄດູ້ ຍາດພ່ນີ ູ້ອງ
ອນັ ບ່ໍເປັນທີຮ່ ກັ ກໍບ່ໍຍາດໄປໄດ.ູ້ ມະຫາຣາຊະ ! ໂພຄະເຫົາ່ຼ ນ້ັນ ອນັ ເຂາົ ບຣໍ ິໂພຄຢ່
ໂດຍຖກືຼ ຕ້ອູ ງແນວນີ້ ຍອ່ ມເຖງິ ຊ່ຶງການບຣໍ ິໂພຄໃຊສູ້ ອຍ, ບໍ່ສນເປຼາ່ົ .

ມະຫາຣາຊະ ! ປຽບເໝອືຼ ນໃນທ່ບີ ໍ່ໄກຈາກບູ້ານ ຫືຼເຂຕ ມີສະໂບກຂລໍ ະນີ ມີນໍ້າໃສ
ເຢັນ ຊວນດມື່ ສະອາດ ມທີ ່າຂ້ຶນລົງດີ ໜູ້າພລິ ົມ. ຄົນເຂາົ ຂົນນ້າໍ ນັ້ນໄປແດ່ ດື່ມແດ່
ອາບແດ່ ເຮັດຕາມຕອູ້ ງການແດ່.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໑໒໓

ມະຫາຣາຊະ ! ນໍ້ານ້ັນອັນເຂົາບໍຣໂິ ພຄໃຊສູ້ ອຍຢ່ໂດຍຖຼກື ຕອູ້ ງແນວນີ້ ຍ່ອມເຖງິ ຊ່ຶງ
ການບຣໍ ໂິ ພຄໃຊສູ້ ອຍ ບສ່ໍ ນເປຼົ່າ, ນີ້ເຊນ່ັ ໃດ ; ມະຫາຣາຊະ ! ສຕັ ຕະບຣຸ ສຸ ໄດູ້ໂພຄະ
ອັນໂອລານແລ້ວູ ຍອ່ ມລ້ຽູ ງຕນົ ໃຫູ້ເປນັ ສຂຸ ອມີ່ ພໍ ລູ້ຽງມານດາບິດາໃຫເູ້ ປນັ ສຸຂ ອ່ມີ ພໍ
ລຽູ້ ງບຸຕພນັ ລະຍາໃຫູເ້ ປັນສຸຂ ອມີ່ ພໍ ລູ້ຽງທາສກມັ ມະກອນໃຫູ້ເປນັ ສຸຂ ອ່ມີ ພໍ ລູ້ຽງມິຕ
ອາມາດໃຫ້ເູ ປນັ ສຂຸ ອ່ີມພໍ ; ຍ່ອມຕ້ັງໄວູ້ຊ່ຶງທກັ ຂນິ າ ອັນອຸທິສແກສ່ ະມະນະພຣາມ
ທັງຫາຍ ເປັນທັກຂິນາທານມີຜົລເລດີ ໃນເບ້ອື ງສງ ເປັນຝກັ ຝ່າຍດີ ມີສຸຂເປັນຜົລ
ຕອບແທນ ເປັນໄປພ້ອູ ມເພ່ອື ສະຫວນັ . ເມືອ່ ເຂາົ ບໍຣິໂພຄໂພຄະເຫົຼາ່ ນ້ັນໂດຍ
ຖກືຼ ຕູອ້ ງຢແ່ ນວນີ້ ພຣະຣາຊາກບໍ ໍ່ຢຶດໂພຄະເຫຼາ່ົ ນນ້ັ ໄປໄດູ້ ໂຈຣກໍບໍ່ລັກເອົາໄປໄດູ້
ໄຟກໍບ່ໍໄໝໄູ້ ດູ້ ນໍາ້ ກໍບໍ່ພັດໄປໄດູ້ ຍາດພ່ນີ ອູ້ ງອັນບ່ໍເປັນທ່ຮີ ກັ ກໍບຍໍ່ າດແຍງູ້ ໄປໄດູ້.
ມະຫາຣາຊະ ! ໂພຄະເຫ່ົາຼ ນັນ້ ອັນເຂົາບໍຣໂິ ພຄຢ່ໂດຍຖືກຼ ຕອູ້ ງແນວນີ້ ຍອ່ ມເຖງິ ຊຶ່ງ
ການບຣໍ ິໂພຄໃຊູ້ສອຍ, ບ່ໍສນເປາ່ຼົ . ເຊັ່ນນ້ັນເໝືອຼ ນກັນ.

- ສຄາ. ສງັ . ໑໕/໑໓໑/໓໘໘.

ສມັ ມາອາຊວີ ະສມົ ບນແບບ ສາໍ ລບັ ຄະລຫືຼ ດັ

ຄະຫະບດໍ ີ ! ອະຣິຍະສາວກົ ນັ້ນ ໃຊູ້ໂພຄະຊບັ ທ່ຕີ ົນຫາມາໄດດູ້ ູ້ວຍຄວາມພຽນ
ເປນັ ເຄື່ອງລຸກຂນ້ຶ ລວບລວມດູ້ວຍກໍາລັງແຂນ ມີໂຕຊມຸ່ ດູ້ວຍເຫອື່ ເປັນໂພຄະຊັບ
ປະກອບດ້ວູ ຍທັມ ໄດູມ້ າໂດຍທັມ ເພືອ່ ເຮດັ ກມັ ໃນໜູ້າທີ່ ໔ ປະການ ສປ່ີ ະການ
ແນວໃດໜໍ ? ຄະຫະບໍດີ ! ສປ່ີ ະການໃນກໍລະນີນຄ້ີ ືຼ :

໑. ອະຣິຍະສາວົກນັນ້ ໃຊໂູ້ ພຄະຊັບອັນຕົນຫາມາໄດູ້ໂດຍຖຼືກຕອູ້ ງຕາມທັມ (ດ່ງັ ທ່ີ
ກ່າວມາແລວູ້ ເບືອ້ ງຕນົ້ ) ໃນການ ລ້ຽູ ງຕນົ ໃຫເູ້ ປນັ ສຸຂ ອີ່ມພໍ ບຣໍ ິຫານຕົນໃຫຢູ້ ່ເປັນສຸຂ
ໂດຍຖືກຼ ຕູ້ອງ, ໃນການ ລ້ຽູ ງມານດາບດິ າ ໃຫູ້ເປນັ ສຸຂ ອມີ່ ພໍ ບໍຣຫິ ານທ່ານທງັ ສອງ
ໃຫ້ຢູ ເ່ ປນັ ສຸຂໂດຍຖືກຼ ຕູອ້ ງ,

໑໑໒໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ໃນການ ລຽູ້ ງບຕຸ ພນັ ລະຍາ ທາສ ແລະ ກມັ ມະກອນຊາຍ-ຍງິ ໃຫ້ເູ ປນັ ສຂຸ ອີ່ມພໍ
ບຣໍ ິຫານໃຫ້ຢູ ກ່ ນັ ຢາ່ ງເປັນສຸຂໂດຍຖກຼື ຕອູ້ ງ, ໃນການ ລຽູ້ ງມຕິ ອາມາດ ໃຫເູ້ ປັນສຸຂ
ອີມ່ ພໍ ບໍຣຫິ ານໃຫຢູ້ ່ເປນັ ສຸຂໂດຍຖຼືກຕອູ້ ງ. ນີເ້ ປນັ ການບໍຣິໂພຄຊບັ ຖານະທີ ໑ ອນັ
ອະຣິຍະສາວົກນນັ້ ເຖງິ ແລວູ້ ບັນລຸແລູ້ວ ບຣໍ ິໂພຄແລວູ້ ໂດຍຖກຼື ຕູ້ອງດູ້ວຍເຫຕຜົລ
(ອາຢະຕະນະໂສ). ຄະຫະບໍດີ ! ຂອ້ໍ ນ່ື ຍັງມອີ ີກ :

໒. ອະຣຍິ ະສາວົກນ້ັນ ໃຊໂູ້ ພຄະຊັບອັນຕນົ ຫາມາໄດູ້ໂດຍຖກຼື ຕ້ອູ ງຕາມທັມ (ດັ່ງທີ່
ກ່າວມາແລວູ້ ເບ້ືອງຕົນ້ ) ໃນການ ປິດກນ້ັ ອັນຕະລາຍ ທງັ ຫາຍ ເຮດັ ຕົນໃຫສູ້ ະຫວດັ ດີ
ຈາກອນັ ຕະລາຍ ທັງຫາຍ ທເີ່ ກີດຈາກໄຟ ຈາກນາໍ້ ຈາກພຣະຣາຊາ ຈາກໂຈຣ ຫືຼ
ຈາກພນີ່ ູ້ອງທບ່ີ ເ່ໍ ປນັ ທ່ີຮັກນ້ັນໆ. ນ້ເີ ປນັ ການບໍຣໂິ ພຄຊບັ ຖານະທີ ໒ ອນັ ອະຣຍິ ະ
ສາວົກນ້ນັ ເຖງິ ແລວູ້ ບນັ ລຸແລູ້ວ ບໍຣໂິ ພຄແລວູ້ ໂດຍຖືກຼ ຕູອ້ ງດູ້ວຍເຫຕຜລົ . ຄະຫະ
ບໍດີ ! ຂອໍ້ ນື່ ຍັງມອີ ີກ :

໓. ອະຣຍິ ະສາວົກນັນ້ ໃຊ້ໂູ ພຄະຊບັ ອັນຕນົ ຫາມາໄດູ້ໂດຍຖກຼື ຕູອ້ ງຕາມທັມ (ດັ່ງທ່ີ
ກາ່ ວມາແລວູ້ ເບ້ືອງຕນົ້ ) ໃນ ການເຮດັ ພລກີ ມັ ໕ ປະການ ຄຼື : ຍາຕິພລີ (ສງົ ເຄາະຍາດ)
ອະຕິຖິພລີ (ສົງເຄາະແຂກ) ປບຸ ພະເປຕະພລີ (ສງົ ເຄາະຜ່ລ່ວງລັບໄປແລວູ້ ) ຣາຊະພລີ
(ຊອ່ ຍຊາດ) ເທວະຕາພລີ (ບຊາເທວະດາ). ນເ້ີ ປນັ ການບຣໍ ິໂພຄຊັບ ຖານະທີ ໓ ອນັ
ອະຣຍິ ະສາວົກນ້ັນເຖງິ ແລວູ້ ບັນລຸແລ້ວູ ບຣໍ ໂິ ພຄແລວູ້ ໂດຍຖກຼື ຕູ້ອງດວູ້ ຍເຫຕຜົລ.
ຄະຫະບດໍ ີ ! ຂ້ໍອນື່ ຍງັ ມີອີກ :

໔. ອະຣຍິ ະສາວົກນ້ນັ ໃຊ້ໂູ ພຄະຊັບອັນຕົນຫາມາໄດູ້ໂດຍຖຼືກຕູ້ອງຕາມທັມ (ດງັ່ ທີ່
ກາ່ ວມາແລ້ວູ ເບອ້ື ງຕົ້ນ) ໃນການ ຕງ້ັ ໄວຊູ້ ງຶ່ ທກັ ຂນິ າ ອຸທິສແກ່ສະມະນະພຣາມທັງຫາຍ
ຜ່ງົດເວັຼ້ນແລວູ້ ຈາກຄວາມປະມາດມົວເມາົ ຜ່ຕ້ັງໝ້ັນຢ່ໃນຂັນຕິ ແລະ ໂສຣັຈຈະ ຜ່
ຝກຶ ຝົນເຮັດຄວາມສະງບົ ເຮັດຄວາມດບັ ເຢັນແກຕ່ ົນເອງ ອນັ ເປນັ ທກັ ຂນິ າທານທີ່
ມຜີ ລົ ເລີດໃນເບ້ືອງສງ ເປັນຝ່າຍດີ ມສີ ຸຂເປັນຜົລຕອບແທນ ເປນັ ໄປພອູ້ ມເພ່ືອ
ສະຫວັນ ນ້ີເປນັ ການບໍຣໂິ ພຄຊບັ ຖານະທີ ໔ ອັນອະຣຍິ ະສາວົກນ້ັນເຖງິ ແລູວ້ ບນັ ລຸ
ແລ້ວູ ບໍຣໂິ ພຄແລູ້ວ ໂດຍຖືຼກຕອູ້ ງດູ້ວຍເຫຕຜລົ .

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາອາຊວີ ະ ໑໑໒໕

ຄະຫະບໍດີ ! ອະຣິຍະສາວກົ ນັ້ນ ຍ່ອມໃຊູ້ໂພຄະຊັບທຕີ່ ນົ ຫາມາໄດູ້ ດວູ້ ຍ
ຄວາມພຽນເປັນເຄ່ືອງລຸກຂຶ້ນ ລວບລວມມາດວູ້ ຍກາໍ ລງັ ແຂນ ມີໂຕຊຸ່ມດວູ້ ຍເຫ່ືອ
ເປັນໂພຄະຊບັ ປະກອບດ້ວູ ຍທັມ ເພ່ອື ເຮັດກມັ ໃນໜູາ້ ທ່ີ ໔ ປະປະການເຫ່ຼາົ ນ.້ີ

ຄະຫະບໍດີ ! ໂພຄະຊັບທັງຫາຍຂອງບຸຄຄົນໃດ ເຖງິ ຄວາມໝດົ ສຽູ້ ງໄປ ໂດຍເວນ້ັຼ
ຈາກກມັ ໃນໜາູ້ ທ່ີ ໔ ປະການ ດງັ່ ກ່າວແລວູ້ ນ້ີ ໂພຄະຊບັ ເຫຼາ່ົ ນ້ັນ ເຮາົ ກ່າວວ່າ ເປັນ
ໂພຄະອນັ ບຄຸ ຄນົ ນ້ັນ ບ່ໍເຖິງແລວູ້ ໂດຍຖານະ ບໍບ່ ັນລແຸ ລວູ້ ບບ່ໍ ຣໍ ໂິ ພຄແລວູ້ ໂດຍ
ຖກືຼ ຕອູ້ ງດວູ້ ຍເຫຕຜລົ .

ຄະຫະບດໍ ີ ! ໂພຄະຊບັ ທັງຫາຍຂອງບຸຄຄນົ ໃດ ເຖງິ ຄວາມໝດົ ສຽູ້ ງໄປ ໂດຍກມັ
ໃນໜາູ້ ທ່ີ ໔ ປະການ ດງ່ັ ກ່າວແລູວ້ ນ້ີ ໂພຄະຊັບເຫາ່ຼົ ນັນ້ ເຮົາກາ່ ວວ່າ ເປັນໂພຄະອນັ
ບຄຸ ຄນົ ນນ້ັ ເຖິງແລວູ້ ໂດຍຖານະ ບນັ ລຸແລູ້ວ ບຣໍ ໂິ ພຄແລວູ້ ໂດຍຖກືຼ ຕອູ້ ງດວູ້ ຍ
ເຫຕຜລົ .

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໘໘ - ໘໙/໖໑.

ໝວດ ຈ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ປະກນິ ນະກະ (ປກີ ຍອ່ ຍ)

ການດາໍ ຣງົ ຊບີ ສຸຈະຣິຕ ບໄໍ່ ດູ້ມີແຕສ່ ະເພາະເລ່ືອງປຈັ ຈຍັ ສ່ີ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸບາງອງົ ຄ໌ ໃນກລໍ ະນນີ ີ້ ເປນັ ຜ່ສະງບົ ສະຫງ່ຽມເຕມັ ທຢ່ີ ໄ່ ດູ້ ອ່ອນ
ນູ້ອມຖອ່ ມຕນົ ເຕມັ ທີ່ຢ່ໄດູ້ ເຍອືຼ ກເຢນັ ເຕັມທ່ີຢ່ໄດູ້ ພຽງຊົວ່ ເວລາທີ່ຖ້ອູ ຍຄາໍ ອັນບໍ່ໜູ້າ
ພໍໃຈຍັງບໍ່ມາກະທບົ ທ່ໍນັນ້ . ກໍເມອ່ື ໃດ ຖອູ້ ຍຄາໍ ອນັ ບໜ່ໍ າູ້ ພໃໍ ຈມາກະທບົ ຢ່ ກຍໍ ງັ ສະ
ງບົ ສະຫງຽ່ ມຢໄ່ ດູ້ ນນ້ັ ແຫະ ຈງ່ຶ ເປນັ ທຮ່ີ ກູ້ ນັ ໄດວູ້ າ່ ສະງບົ ສະຫງຽ່ ມແທູ້, ຍງັ ອອ່ ນນອູ້ ມ
ຖອ່ ມຕນົ ຢໄ່ ດູ້ ຈງຶ່ ຈະຖວຼື າ່ ອອ່ ນນອູ້ ມຖອ່ ມຕນົ ແທ,ູ້ ຍງັ ເຍອຼື ກເຢນັ ຢ່ໄດູ້ ຈງຶ່ ຈະຖືຼວາ່
ເຍອຼື ກເຢນັ ແທູ້.

໑໑໒໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂໃຸ ດເປນັ ຜ່ວາ່ ງາ່ ຍ ຫືຼ ເຖງິ ຄວາມເປນັ ຜວ່ າ່ ງາ່ ຍ ເພາະເຫຕຜລົ
ເພອື່ ຈະໄດຈູ້ ີວອຣ ບນິ ດະບາຕ ເສນາສະນະ ແລະ ຄລິ ານະເພສັຊ ເຮາົ ບກ່ໍ າ່ ວພິກຂຸ
ນນ້ັ ວາ່ ເປນັ ຜວ່ າ່ ງາ່ ຍເລຍີ . ຂໍ້ນ້ນັ ເພາະເຫຕໃດໜໍ ? ຂ້ໍນ້ັນເພາະເຫຕວາ່ ພິກຂນຸ ັ້ນ
ເມ່ືອບ່ໄໍ ດູ້ຈີວອຣ ບິນດະບາຕ ເສນາສະນະ ແລະ ຄລິ ານະເພສັຊ ຢ່ ກຈໍ ະບໍ່ເປນັ ຜ່ວ່າ
ງາ່ ຍ ບໍ່ເຖິງຄວາມເປັນຜ່ວາ່ ງາ່ ຍ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສ່ວນພກິ ຂໃຸ ດສກັ ກາຣະທມັ ມະຢ່ ເຄາົ ຣບົ ທມັ ມະຢ່ ນອບນອູ້ ມທມັ ມະ
ຢ່ ເປນັ ຜວ່ າ່ ງາ່ ຍ ເຖງິ ຄວາມເປນັ ຜວ່ າ່ ງາ່ ຍຢ່ ; ນນ້ັ ແຫະເຮາົ ກາ່ ວວາ່ ຜວ່ າ່ ງາ່ ຍແທຈູ້ ງິ .
ພກິ ຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນ້ັນໃນເລ່ືອງນ້ີ ເຈ້າົ ທງັ ຫາຍຈົງ່ ເຮດັ ການສກຶ ສາສໍານກຶ ແນວນີ້
ວ່າ “ເຮາົ ຈັກເປນັ ຜສ່ ກັ ກາຣະທມັ ມະຢ່ ເຄົາຣບົ ທມັ ມະຢ່ ນອບນູອ້ ມທັມມະຢ່
ເປັນຜ່ວາ່ ງ່າຍ ເຖິງຄວາມເປັນຜ່ວາ່ ງ່າຍ” ດັ່ງນ.ີ້

- ມ. ມ. ໑໒/໒໕໔/໒໖໖.

ນດິ ເທສ ໑໘

ວາ່ ດວູ້ ຍສມັ ມາອາຊວີ ະ

ຈບົ

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໒໗

ນດິ ເທສ ໑໙ ວາ່ ດວູ້ ຍ ສມັ ມາວາຢາມະ

(ມີ ໒໖ ເລອ່ື ງ)

ໝວດ ກ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ອດຸ ເທສ-ວິພາກ ຂອງສມັ ມາວາຢາມະ

ອດຸ ເທສແຫງ່ ສມັ ມາວາຢາມະ

ພິກຂຸ ທ. ! ສມັ ມາວາຢາມະ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂໃຸ ນກລໍ ະນນີ ີ້
ຍອ່ ມມເຮດັ ຄວາມພໃໍ ຈໃຫູ້ເກດີ ຂນຶ້ ຍອ່ ມພະຍາຍາມ ປາຣບົ ຄວາມພຽນ ປະຄອງຈິຕ
ຕງ້ັ ຈຕິ ໄວູ້ ເພອ່ື ຈະຍງັ ອະກສຸ ົລທມັ ອນັ ເປນັ ບາບທຍ່ີ ງັ ບເໍ່ ກດີ ບໃໍ່ ຫເູ້ ກດີ ຂຶນ້ ; ຍອ່ ມ
ເຮດັ ຄວາມພໃໍ ຈໃຫູ້ເກດີ ຂນ້ຶ ຍອ່ ມພະຍາຍາມ ປາຣບົ ຄວາມພຽນ ປະຄອງຈິຕຕງັ້ ຈຕິ
ໄວູ້ ເພອື່ ລະອະກສຸ ົລອນັ ເປນັ ບາບທີ່ເກດີ ຂນຶ້ ແລວູ້ ; ຍອ່ ມເຮດັ ຄວາມພໃໍ ຈໃຫເູ້ ກດີ
ຂນຶ້ ຍອ່ ມພະຍາຍາມ ປາຣບົ ຄວາມພຽນ ປະຄອງຈິຕຕັ້ງຈຕິ ໄວູ້ ເພອ່ື ຈະຍງັ ກສຸ ົລທມັ
ທຍີ່ ັງບເ່ໍ ກດີ ໃຫເູ້ ກດີ ຂນ້ຶ ; ຍອ່ ມເຮດັ ຄວາມພໃໍ ຈໃຫເູ້ ກດີ ຂນຶ້ ຍອ່ ມພະຍາຍາມ ປາຣບົ
ຄວາມພຽນ ປະຄອງຈຕິ ຕງ້ັ ຈຕິ ໄວູ້ ເພອ່ື ຄວາມຕງັ້ ຢ່ ຄວາມບລ່ໍ ຼືມເລອຼື ນ ຄວາມງອກ
ງາມຍງິ່ ຂນ້ຶ ຄວາມໄພບນ ຄວາມຈະເຣນີ ຄວາມເຕມັ ຮອບ ແຫງ່ ກສຸ ົລທມັ ທ່ີເກດີ ຂນ້ຶ
ແລວູ້ . ພກິ ຂຸ ທ. ! ອນັ ນເ້ີ ຮາົ ກາ່ ວວາ່ ສມັ ມາວາຢາມະ.

- ມຫາ. ທ.ີ ໑໐/໓໘໔/໒໙໙.

ປະທານສີ່ ໃນຖານະແຫງ່ ສມັ ມາວາຢາໂມ

ພິກຂຸ ທ. ! ປະທານ ໔ ຢາ່ ງ ເຫຼ່ົານ້ີມີຢ່. ສຢ່ີ າ່ ງແນວໃດໜໍ ? ສີ່ຢາ່ ງຄືຼ : ສັງວະຣະ
ປະທານ ປະຫານະປະທານ ພາວະນາປະທານ ອານຸຣກັ ຂະນາປະທານ.

໑໑໒໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ສງັ ວະຣະປະທານ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນກໍລະນີນີ້
ຍອ່ ມເຮັດຄວາມພໃໍ ຈໃຫເູ້ ກີດຂ້ຶນ ຍ່ອມພະຍາຍາມ ປາຣບົ ຄວາມພຽນ ປະຄອງຈິຕ
ຕງັ້ ຈິຕໄວູ້ ເພືອ່ ຈະຍັງອະກສຸ ົລທັມອັນເປັນບາບ ທ່ີຍງັ ບໍເ່ ກີດ ບ່ໍໃຫູ້ເກີດຂ້ຶນ. ພກິ ຂຸ ທ. !
ນີ້ເອ້ນີ ວ່າ ສງັ ວະຣະປະທານ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ປະຫານະປະທານ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸໃນກລໍ ະນີນີ້
ຍອ່ ມເຮັດຄວາມພໍໃຈໃຫເູ້ ກີດຂນຶ້ ຍ່ອມພະຍາຍາມ ປາຣົບຄວາມພຽນ ປະຄອງຈິຕ
ຕັ້ງຈິຕໄວູ້ ເພ່ືອຈະລະອະກສຸ ົລທັມອນັ ເປັນບາບທີ່ເກດີ ຂ້ນຶ ແລູ້ວ. ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ເີ ອີ້ນ
ວ່າ ປະຫານະປະທານ.

ພິກຂຸ ທ. ! ພາວະນາປະທານ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນກລໍ ະນີນ້ີ
ຍ່ອມເຮັດຄວາມພໃໍ ຈໃຫູເ້ ກີດຂ້ນຶ ຍ່ອມພະຍາຍາມ ປາຣົບຄວາມພຽນ ປະຄອງຈິຕ
ຕ້ັງຈິຕໄວູ້ ເພື່ອຍັງກຸສົລທັມທງັ ຫາຍທີ່ຍງັ ບ່ໍເກດີ ໃຫເູ້ ກີດຂ້ນຶ . ພິກຂຸ ທ. ! ນີ້ເອ້ນີ ວ່າ
ພາວະນາປະທານ.

ພິກຂຸ ທ. ! ອະນຸຣກັ ຂະນາປະທານ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນກໍລະນີ
ນ້ີ ຍ່ອມເຮດັ ຄວາມພໍໃຈໃຫ້ເູ ກີດຂນ້ຶ ຍ່ອມພະຍາຍາມ ປາຣບົ ຄວາມພຽນ ປະຄອງຈິຕ
ຕງ້ັ ຈິຕໄວູ້ ເພ່ືອຄວາມຕ້ງັ ຢ່ ຄວາມບ່ເໍ ລະິ ເລຼືອນ ຄວາມງອກງາມຂນ້ຶ ຄວາມໄພບນ
ຄວາມຈະເຣີນ ຄວາມເຕັມຮອບ ແຫງ່ ກສຸ ົລທັມທັງຫາຍທບີ່ ງັ ເກີດຂຶນ້ ແລູ້ວ. ພກິ ຂຸ ທ. !
ນເ້ີ ອນີ້ ວ່າ ອະນຸຣກັ ຂະນາປະທານ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຫ່ຼົານ້ີແລ ປະທານ ໔ ຢາ່ ງ.

- ຈຕກຸ . ອງັ . ໒໑/໙໖/໖໙.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໒໙

ໝວດ ຂ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ສກັ ສະນະ-ໄວພຈົ -ອປຸ ະມາ ຂອງສມັ ມາວາຢາມະ

ລກັ ສະນະຂອງຜມ່ ຄີ ວາມພຽນສອ່ີ ຣິ ຍິ າບດົ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມອ່ື ພິກຂຸ ຍ່າງຢ່ ຖູ້າ ເກດີ ມກີ າມະວຕິ ກົ ຫຼື ພາຍາປາທະວຕິ ກົ ຫຼື
ວຫິ ງິ ສາວຕິ ກົ ຂ້ຶນມາ ແລະ ພິກຂຸນນ້ັ ກໍ ບຮໍ່ ບັ ເອາົ ວຕິ ກົ ເຫາົ່ຼ ນນ້ັ ໄວູ້ ແຕສ່ ະຫະຖມ້ິ ໄປ
ຖາ່ ຍຖອນອອກ ເຮດັ ໃຫູ້ສນ້ິ ສດຸ ລງົ ໄປຈນົ ບມ່ໍ ເີ ຫອືຼ . ພິກຂຸທ່ີເປນັ ເຊນັ່ ນ້ີ ເຖິງຍ່າງຢ່ ກໍ
ເອນີ້ ວາ່ ເປນັ ຜຕ່ ງັ້ ຄວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ຮສູ້ ກຶ ຢາູ້ ນ (ຕສ່ໍ ງິ່ ລາມກົ ) ເປນັ ຜປ່ າຣບົ
ຄວາມພຽນ ອທຸ ສິ ຕນົ ໃນການເຜົາກເິ ລສຢເ່ ນອື່ ງນດິ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມ່ືອພິກຂຸ ຢຼນື ຢ່ ຖາູ້ ເກດີ ມກີ າມະວຕິ ກົ ຫືຼ ພາຍາປາທະວຕິ ກົ ຫຼື
ວຫິ ິງສາວຕິ ກົ ຂນ້ຶ ມາ ແລະ ພິກຂຸນ້ນັ ກໍ ບ່ຮໍ ບັ ເອາົ ວຕິ ກົ ເຫາ່ົຼ ນນ້ັ ໄວູ້ ແຕສ່ ະຫະຖມ້ິ ໄປ
ຖາ່ ຍຖອນອອກ ເຮດັ ໃຫູ້ສນ້ິ ສດຸ ລງົ ໄປຈນົ ບມໍ່ ເີ ຫອືຼ . ພິກຂທຸ ີ່ເປັນເຊ່ັນນ້ີ ເຖງິ ຢນຼື ຢ່ ກໍ
ເອນີ້ ວາ່ ເປນັ ຜຕ່ ງັ້ ຄວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ຮສູ້ ກຶ ຢາູ້ ນ (ຕສ່ໍ ງ່ິ ລາມກົ ) ເປນັ ຜປ່ າຣົບ
ຄວາມພຽນ ອທຸ ສິ ຕນົ ໃນການເຜາົ ກເິ ລສຢເ່ ນອ່ື ງນດິ .

ພິກຂຸ ທ. ! ເມືອ່ ພິກຂຸ ນງັ່ ຢ່ ຖູ້າ ເກດີ ມກີ າມະວຕິ ກົ ຫືຼ ພາຍາປາທະວຕິ ກົ ຫືຼ
ວຫິ ິງສາວຕິ ກົ ຂຶນ້ ມາ ແລະ ພິກຂຸນັນ້ ກໍ ບຮ່ໍ ບັ ເອາົ ວຕິ ກົ ເຫາຼົ່ ນນ້ັ ໄວູ້ ແຕສ່ ະຫະຖມ້ິ ໄປ
ຖາ່ ຍຖອນອອກ ເຮດັ ໃຫູ້ສນ້ິ ສດຸ ລງົ ໄປຈນົ ບມໍ່ ເີ ຫອຼື . ພິກຂທຸ ່ີເປນັ ເຊນ່ັ ນ້ີ ເຖງິ ນ່ັງຢ່ ກໍ
ເອນີ້ ວາ່ ເປນັ ຜຕ່ ງັ້ ຄວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ຮສູ້ ກຶ ຢາູ້ ນ (ຕສໍ່ ງິ່ ລາມກົ ) ເປນັ ຜປ່ າຣບົ
ຄວາມພຽນ ອທຸ ສິ ຕນົ ໃນການເຜົາກເິ ລສຢເ່ ນອື່ ງນດິ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມື່ອພິກຂຸ ນອນຢ່ ຖາູ້ ເກີດ ມກີ າມະວຕິ ກົ ຫືຼ ພາຍາປາທະວຕິ ກົ ຫຼື
ວຫິ ິງສາວຕິ ກົ ຂ້ຶນມາ ແລະພິກຂນຸ ້ັນກໍ ບໍ່ຮບັ ເອົາວຕິ ກົ ເຫ່າົຼ ນນ້ັ ໄວູ້ ແຕສ່ ະຫະຖມ້ິ ໄປ

໑໑໓໐ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຖາ່ ຍຖອນອອກ ເຮດັ ໃຫູ້ສນິ້ ສດຸ ລງົ ໄປຈນົ ບມ່ໍ ເີ ຫອຼື . ພກິ ຂທຸ ີ່ເປນັ ເຊັນ່ ນ້ີ ເຖິງນອນຢ່ ກໍ
ເອນີ້ ວາ່ ເປນັ ຜຕ່ ງ້ັ ຄວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ຮສູ້ ກຶ ຢາູ້ ນ (ຕສ່ໍ ງິ່ ລາມກົ ) ເປນັ ຜປ່ າຣບົ
ຄວາມພຽນ ອທຸ ສິ ຕນົ ໃນການເຜາົ ກເິ ລສຢເ່ ນອື່ ງນດິ .

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໑໗/໑໑.

ລກັ ສະນະຂອງຜມ່ ຄີ ວາມພຽນສອ່ີ ຣິ ຍິ າບດົ

(ອີກໄນຍະໜ່ງຶ )

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເມ່ືອເຈ້າົ ທງັ ຫາຍມສີ ີລເຖິງພູ້ອມແລູ້ວ ມປີ າຕິໂມກຂເ໌ ຖງິ ພູ້ອມແລູ້ວ
ສັງລວມດູວ້ ຍການສັງລວມໃນປາຕິໂມກຂ໌ ເຖິງພູ້ອມດູ້ວຍມາລະຍາດ ແລະໂຄຈອຣ
ມປີ ກົ ກະຕເິ ຫນັ ພັຍໃນໂທດທງັ ຫາຍ ເຖິງມປີ ະມານໜອູ້ ຍ ສະມາທານສຶກສາໃນ
ສກິ ຂາບດົ ທັງຫາຍຢ່ ດງັ່ ນແີ້ ລູ້ວ ຍັງມີກິຈຈ໌ຫຍງັ ທີ່ເຈ້ົາທັງຫາຍ ຕອູ້ ງເຮດັ ໃຫ້ຍູ ່ງິ ຂຶ້ນ
ໄປອີກໜໍ ?

ພິກຂຸ ທ. ! ຖູ້າພິກຂຸເຖິງຈະ ຍ່າງຢ່ ເປນັ ຜ່ປາສະຈາກອະພິຊຊາ, ປາສະຈາກ
ພະຍາບາດ, ຖນີ ະມິດດະ ອຸດດຈັ ຈະກຸກຸຈຈະ ວິຈກິ ິຈສາ ກເໍ ປັນນິວອຣທ່ີເຂົາລະຂາດ
ແລວູ້ , ຄວາມພຽນເປນັ ທັມທເີ່ ຂົາປາຣບົ ແລູ້ວ ບໍ່ຫຍທໍ້ ້ໍ, ສະຕິເປນັ ທັມອັນເຂາົ ເຂົາ້ ໄປ
ຕ້ັງໄວແູ້ ລວູ້ ບລໍ່ ຼືມຫົງ, ກາຍສະງົບລະງັບແລູ້ວ ບໍ່ກະວົນກະວາຍ, ຈິຕຕັ້ງໝນັ້ ແລ້ວູ
ເປນັ ອາຣມົ ອນັ ດຽວ. ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸທເ່ີ ປນັ ເຊນ່ັ ນີ້ ເຖງິ ຈະຍາ່ ງຢ່ ກເໍ ອນ້ີ ວາ່ ຜຕ່ ງັ້
ຄວາມພຽນເຜາົ ກລິ ສ ຜຢ່ າູ້ ນ (ຕຄ່ໍ ວາມເປນັ ທາດຂອງກເິ ລສ) ເປນັ ຜປ່ າຣບົ ຄວາມພຽນ
ອທຸ ສິ ຕນົ ໃນການເຜາົ ກເິ ລສຢເ່ ນອື່ ງນດິ .

ພິກຂຸ ທ. ! ຖູ້າພິກຂຸເຖງິ ຈະ ຢນຼື ຢ່ ເປັນຜ່ປາສະຈາກອະພິຊຊາ, ປາສະຈາກ
ພະຍາບາດ, ຖີນະມິດດະ ອຸດດັຈຈະກຸກຸຈຈະ ວິຈກິ ຈິ ສາ ກເໍ ປັນນວິ ອຣທີເ່ ຂົາລະຂາດ
ແລວູ້ , ຄວາມພຽນເປັນທັມທເ່ີ ຈ້ົາປາຣບົ ແລວູ້ ບ່ໍຫຍ້ໍທ້ໍ,

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໓໑

ສະຕິເປນັ ທມັ ອັນເຂົາເຂົາ້ ໄປຕັງ້ ໄວແູ້ ລວູ້ ບ່ໍລືມຼ ຫງົ , ກາຍສະງົບລະງບັ ແລ້ວູ ບໍ່ກະວົນ
ກະວາຍ, ຈຕິ ຕງ້ັ ໝ້ັນແລູ້ວເປນັ ອາຣມົ ດຽວ. ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸທເ່ີ ປນັ ເຊນ່ັ ນີ້ ເຖງິ ຢນຼື ຢ່
ກເໍ ອນ້ີ ວາ່ ຜຕ່ ງັ້ ຄວາມພຽນເຜາົ ກິເລສ ຜຢ່ າູ້ ນ (ຕຄ່ໍ ວາມເປນັ ທາສຂອງກເິ ລສ) ເປນັ ຜ່
ປາຣບົ ຄວາມພຽນ ອທຸ ສິ ຕນົ ໃນການເຜາົ ກເິ ລສຢເ່ ນອ່ື ງນດິ .

ພິກຂຸ ທ. ! ຖາູ້ ພິກຂຸເຖງິ ຈະ ນງ່ັ ຢ່ ເປັນຜ່ປາສະຈາກອະພິຊຊາ, ປາສະຈາກ
ພະຍາບາດ, ຖນີ ະມິດດະ ອດຸ ດັຈຈະກຸກຸຈຈະ ວິຈກິ ຈິ ສາ ກໍເປັນນິວອຣທີເ່ ຂາົ ລະຂາດ
ແລວູ້ , ຄວາມພຽນເປັນທັມທເີ່ ຂົາປາຣົບແລູ້ວ ບໍ່ຫຍ້ໍທໍ້ ສະຕິເປັນທັມອນັ ເຂົາເຂາ້ົ ໄປ
ຕັ້ງໄວູ້ແລ້ວູ ບໍ່ລມຼື ຫງົ ກາຍສະງົບລະງັບແລ້ວູ ບ່ກໍ ະວນົ ກະວາຍ ຈິຕຕ້ງັ ໝນ້ັ ແລ້ວູ ເປັນ
ອາຣມົ ອັນດຽວ. ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂທຸ ີ່ເປນັ ເຊນ່ັ ນ້ີ ເຖງິ ຈະນງັ່ ຢ່ ກເໍ ອນ້ີ ວາ່ ຜຕ່ ງັ້
ຄວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ຜຢ່ ້າູ ນ (ຕໍຄ່ ວາມເປນັ ທາສຂອງກເິ ລສ) ເປນັ ຜປ່ າຣບົ ຄວາມພຽນ
ອທຸ ສິ ຕນົ ໃນການເຜາົ ກິເລສຢເ່ ນອື່ ງນດິ .

ພິກຂຸ ທ. ! ຖູາ້ ພິກຂຸເຖງິ ຈະ ນອນຕ່ນື ຢ່ ເປນັ ຜ່ປາສະຈາກອະພິຊຊາ, ປາສະຈາກ
ພະຍາບາດ, ຖີນະມິດດະ ອຸດດັຈຈະກຸກຸຈຈະ ວິຈກິ ິຈສາ ກໍເປັນນວິ ອຣທ່ເີ ຂົາລະຂາດ
ແລວູ້ , ຄວາມພຽນເປນັ ທັມທ່ເີ ຂົາປາຣບົ ແລວູ້ ບ່ໍຫຍ້ໍທໍ້ ສະຕິເປັນທັມອນັ ເຂົາເຂາ້ົ ໄປ
ຕ້ງັ ໄວແູ້ ລູວ້ ບ່ໍລຼືມຫງົ ກາຍສະງົບລະງບັ ແລູວ້ ບກ່ໍ ະວົນກະວາຍ ຈິຕຕງັ້ ໝນ້ັ ແລູ້ວ ເປັນ
ອາຣມົ ອັນດຽວ. ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂທຸ ີ່ເປນັ ເຊນັ່ ນ້ີ ເຖງິ ຈະນອນຢ່ ກເໍ ອນ້ີ ວາ່ ຜຕ່ ງ້ັ
ຄວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ຜຢ່ ູ້ານ (ຕຄໍ່ ວາມເປນັ ທາສຂອງກເິ ລສ) ເປນັ ຜປ່ າຣບົ ຄວາມພຽນ
ອທຸ ສິ ຕນົ ໃນການເຜາົ ກເິ ລສຢເ່ ນອື່ ງນດິ .

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໑໘/໑໒.

໑໑໓໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ໄວພົຈຂອງສມັ ມາວາຢາມະ ຄສຼື ມັ ມປັ ປະທານ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສມັ ມປັ ປະທານ ໔ ຢ່າງ ເຫ່າຼົ ນ້ມີ ຢີ ່ ສ່ີຢ່າງແນວໃດໜໍ ? ສີຢ່ າ່ ງຄຼື :
ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸໃນກໍລະນີນ້ີ :

໑. ຍອ່ ມ ເຮດັ ຄວາມພໃໍ ຈໃຫເູ້ ກດີ ຂນ້ຶ ຍອ່ ມພະຍາຍາມ ປາຣບົ ຄວາມພຽນ ປະຄອງ
ຈຕິ ຕງ້ັ ຈຕິ ໄວູ້ ເພອ່ື ຈະຍງັ ອະກສຸ ລົ ທມັ ອນັ ເປນັ ບາບ ທຍີ່ ັງບເ່ໍ ກດີ ບໃໍ່ ຫ້ເູ ກດີ ຂນ້ຶ .

໒. ຍອ່ ມ ເຮດັ ຄວາມພໃໍ ຈໃຫເູ້ ກດີ ຂນ້ຶ ຍອ່ ມພະຍາຍາມ ປາຣບົ ຄວາມພຽນ
ປະຄອງຈຕິ ຕງັ້ ຈຕິ ໄວູ້ ເພອື່ ຈະລະອະກສຸ ົລທມັ ອນັ ເປນັ ບາບ ທເ່ີ ກດີ ຂນ້ຶ ແລູ້ວ.

໓. ຍອ່ ມ ເຮດັ ຄວາມພໃໍ ຈໃຫເູ້ ກດີ ຂນຶ້ ຍອ່ ມພະຍາຍາມ ປາຣບົ ຄວາມພຽນ
ປະຄອງຈຕິ ຕງ້ັ ຈຕິ ໄວູ້ ເພອື່ ຍງັ ກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍທຍ່ີ ງັ ບ່ເໍ ກດີ ໃຫເູ້ ກດີ ຂນຶ້ .

໔. ຍອ່ ມ ເຮດັ ຄວາມພໃໍ ຈໃຫເູ້ ກດີ ຂນຶ້ ຍອ່ ມພະຍາຍາມ ປາຣບົ ຄວາມພຽນ
ປະຄອງຈຕິ ຕງັ້ ຈຕິ ໄວູ້ ເພອື່ ຄວາມຕງັ້ ຢ່ ຄວາມບລ່ໍ ືຼມເລອືຼ ນ ຄວາມງອກງາມຂນຶ້
ຄວາມໄພບນ ຄວາມຈະເຣນີ ຄວາມເຕມັ ຮອບ ແຫງ່ ກສຸ ົລທມັ ທ. ທບີ່ ງັ ເກດີ ຂນຶ້ ແລວູ້ .

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໑໙/໑໓.

ປະທານສີ່ ໃນຖານະສມັ ມປັ ປະທານ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ປະທານ ໔ ຢາງ ເຫຼ່ົານີ້ ມຢີ .່ ສ່ີຢາ່ ງແນວໃດໜໍ ? ສຢ່ີ າ່ ງຄຼື : ສັງວະຣະ
ປະທານ ປະຫານະປະທານ ພາວະນາປະທານ ອານຸຣກັ ຂະນາປະທານ.

ພິກຂຸ ທ. ! ສງັ ວະຣະປະທານ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນກລໍ ະນນີ ີ້
ເຫນັ ຮບດວູ້ ຍຕາ ແລວູ້ ບໍເ່ ປັນຜ່ຖືຼເອົາໃນລັກສະນະ ທ່ເີ ປັນການຮວບຖືຼເອົາທັງໝດົ
(ລວມເປັນພາບດຽວ), ບເໍ່ ປັນຜ່ຖຼເື ອົາໃນລັກສະນະ ທ່ເີ ປັນການຖຼເື ອົາໂດຍແຍກ
ເປນັ ສວ່ ນໆ ;

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໓໓

ອະກຸສົລທມັ ອັນເປັນບາບ ຄືຼ : ອະພຊິ ຊາ ແລະໂທມະນສັ ສະ ຈະຍ່ອມໄຫໄປຕາມບຸຄ
ຄນົ ຜ່ບ່ສໍ ັງລວມຢ່ ຊ່ຶງອິນຊອີ ັນເປນັ ຕນົ້ ເຫຕຄຕືຼ າ ໃດ, ເຂົາຍອ່ ມປະຕິບຕັ ເພ່ືອ
ສງັ ລວມຊຶ່ງອິນຊີນ້ັນ ຍອ່ ມຮກັ ສາອນິ ຊີຄືຕຼ າ ຍອ່ ມເຖງິ ການສັງລວມໃນອນິ ຊຄີ ືຼຕາ

(ໃນກໍລະນແີ ຫງ່ ອິນຊຄີ ືຼ ຫ ອິນຊີຄືຼ ດັງ ອິນຊຄີ ຼື ລນ້ິ ອນິ ຊີຄືຼ ກາຍ ແລະ ອນິ ຊີຄືຼ ໃຈ ກມໍ ີຂຄໍ້ ວາມທີ່

ໄດູ້ຕຣັດໄວ້ໃູ ນຮບແບບດຽວກນັ ). ພກິ ຂຸ ທ. ! ນ້ີເຮົາກາ່ ວວ່າ ສງັ ວະຣະປະທານ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ປະຫານະປະທານ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸໃນກໍລະນນີ ້ີ ບ່ໍ
ຮບັ ເອາົ ໄວູ້ ສະຫະຖມິ້ ໄປ ຖາ່ ຍຖອນອອກ ເຮັດໃຫູ້ສິ້ນສຸດເສຍ ເຮດັ ໃຫ້ເູ ຖງິ ຄວາມບ່ໍ
ມີຊງຶ່ ກາມວຕິ ກົ ທເ່ີ ກີດຂ້ຶນແລູ້ວ ... ຊ່ຶງ ພະຍາບາດວຕິ ກົ ທີ່ເກີດຂນຶ້ ແລວູ້ ... ຊ່ຶງ
ອະວຫິ ງິ ສາວຕິ ກົ ທ່ເີ ກດີ ຂນ້ຶ ແລູ້ວ ... ຊຶ່ງ ອະກສຸ ລົ ທມັ ອນັ ເປນັ ບາບທງັ ຫາຍ ທ່ີ
ບັງເກດີ ຂນຶ້ ແລູ້ວ. ພິກຂຸ ທ. ! ນີ້ເຮາົ ກ່າວວາ່ ປະຫານະປະທານ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພາວະນາປະທານ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂຸໃນກໍລະນີນ້ີ
ຍ່ອມຈະເຣນີ ຊຶ່ງ ສະຕສິ ມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ... ຊຶ່ງ ທມັ ມະວຈິ ະຢະສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ... ຊຶ່ງ
ວຣິ ຢິ ະສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ... ຊຶ່ງ ປຕີ ສິ ມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ... ຊ່ງຶ ປສັ ສດັ ທສິ ມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ... ຊຶ່ງ
ສະມາທສິ ມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ... ຊງ່ຶ ອເຸ ປກຂາສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ອນັ (ແຕລ່ ະຢາ່ ງໆ) ອາໄສວເິ ວກ
ອາໄສວິຣາຄະ ອາໄສນິໂຣດ ນູ້ອມໄປເພ່ືອຄວາມປ່ອຍວາງ. ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ເີ ຮົາກ່າວ
ວ່າ ພາວະນາປະທານ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອະນຣຸ ກັ ຂະນາປະທານ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນກໍລະນນີ ້ີ
ຍອ່ ມ ຕາມຮກັ ສາຊ່ຶງ ສະມາທນິ ມິ ຕິ ອນັ ຈະເຣນີ ທີເ່ ກດີ ຂນ້ຶ ແລວູ້ (ຄຼຮື ັກສາຄວາມສໍາຄນັ
ຮູ້ໃນພາວະຂອງຊາກສບົ ຕ່າງໆກັນ ໖ ຊະນດິ ) ຄືຼ : ອຕັ ຖກິ ະສນັ ຍາ ປລຸ ະວະກະສນັ ຍາ
ວນິ ລີ ະກະສນັ ຍາ ວປິ ບຸ ພະກະສນັ ຍາ ວິຈສດິ ທະກະສນັ ຍາ

໑໑໓໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ອດຸ ດມຸ າຕະກະສນັ ຍາ.໑ ພິກຂຸ ທ. ! ນີ້ເອີ້ນວ່າ ອະນຸຣັກຂະນາປະທານ.

ພິກຂຸ ທ. ! ປະທານ ໔ ຢາ່ ງເຫ່ຼົານີ້ ແລ.

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໒໐/໑໔.

ການເຮດັ ຄວາມພຽນດດຸ ດງ່ັ ຜບ່ າໍ ລງຸ ຮກັ ສາປາ່

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຈ້ົາທັງຫາຍ ຈົ່ງລະອະກສຸ ົລເສຍ ຈງົ່ ເຮດັ ການປະກອບຄວາມພຽນ
ຢາ່ ງທວ່ົ ເຖິງໃນກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍ. ດູ້ວຍການເຮັດເຊ່ັນນ້ີ ເຈາົ້ ທງັ ຫາຍຈກັ ເຖິງຄວາມ
ຈະເຣນີ ງອກງາມ ໄພບນ ໃນທມັ ວນິ ັຍນ.້ີ

ພິກຂຸ ທ. ! ປຽບເໝຼອື ນບອ່ ນບໄໍ່ ກຈາກບູ້ານ ຫຼນື ຄິ ມົ ມີປາ່ ສາລະໃຫຍ່, ພມຖານ
ປກົ ຄຸມໄປດູ້ວຍຕ້ນົ ເອລັນດະ. ເກີດມີບຸຣຸສຜ່ໃດຜໜ່ ຶ່ງ ຫວັງປະໂຍຊນ໌ ເກອື້ ກນ
ຄວາມປອດໄພແກ່ປາ່ ສາລະນ້ນັ , ເຂົາໄດູຕ້ ດັ ຕນ້ົ ສາລະນູ້ອຍໆ ຄົດໆ ງໍໆ ທ່ີຄອຍ
ຍາດອາຫາຣ ອອກໄປຖ້ິມເສຍພາຍນອກ ຖາງບໍລເິ ວນພາຍໃນໃຫູ້ສວາງໂລງ່ ບໍາລຸງ
ຮັກສາຕົ້ນສາລະນອູ້ ຍໆ ທຊ່ີ ື່ ທງີ່ ອກງາມດີ ເປັນຢາ່ ງດ.ີ ພິກຂຸ ທ. ! ດວູ້ ຍອາການດງັ່ ນ້ີ
ໂດຍສະໄໝອື່ນ ປ່າສາລະນນ້ັ ກໍເຖິງຊງ່ຶ ຄວາມຈະເຣນີ ງອກງາມ ໄພບນ, ຂ້ນໍ ້ີເຊັ່ນໃດ ;
ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂ້ນໍ ີກ້ ໍເຊ່ັນນ້ັນ : ເຈົາ້ ທັງຫາຍຈງ່ົ ລະອະກສຸ ົລເສຍ ຈ່ງົ ເຮດັ ການປະກອບ
ຄວາມພຽນຢາ່ ງທ່ົວເຖງິ ໃນກຸສົລທັມທັງຫາຍ. ດ້ວູ ຍການເຮັດແນວນ້ີ ເຈົ້າທັງຫາຍ
ຈກັ ເຖງິ ຄວາມຈະເຣີນ ງອກງາມ ໄພບນ ໃນທັມວິນັຍນ.ີ້

- ມ. ມ. ໑໒/໒໕໒/໒໖໕.

໑. ອຕັ ຖະກະ ຄືຊຼ າກສບົ ມີແຕກ່ ະດກ, ປຸລະວະກະ ຄຊືຼ າກສບົ ມແີ ຕ່ໜອນ, ວິນີລະກະ ຄືຼຊາກສົບຂ້ຶນຂຽວ,
ວປິ ຸບພະກະ ຄຊຼື າກສົບມີໜອງໄຫ, ວິຈສິດທະກະ ຄຊືຼ າກສບົ ຂາດເປນັ ທອ່ ນໆ, ອດຸ ດມຸ າຕະກະ ຄຊືຼ າກ
ສບົ ຂຶ້ນອືຼດ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໓໕

ໝວດ ຄ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ອປຸ ະກອນ-ເຫຕປຈັ ຈຍັ ຂອງສມັ ມາວາຢາມະ

ຄວາມສງັ ເວດ ເປນັ ເຫຕໃຫປູ້ າຣບົ ຄວາມພຽນ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ບຸຣຸສອາຊາໄນຜ່ຈະເຣນີ ໔ ຈາໍ ພວກເຫາົຼ່ ນ້ີ ມຢີ ່ ຫາໄດຢູ້ ໃ່ ນໂລກ. ສຈ່ີ ໍາ
ພວກເຫຼົ່າໃດໜໍ ? ສ່ີຈໍາພວກຄືຼ :

໑. ພກິ ຂຸ ທ. ! ບຣຸ ຸສອາຊາໄນຜ່ຈະເຣີນບາງຄົນ ໃນກລໍ ະນີນ້ີ ໄດຍູ້ ນິ ວາ່ “ໃນບາູ້ ນ
ຫືຼເຂຕນນັ້ ມຍີ ງິ ຫຼຊື າຍ ຜ່ເຖງິ ຄວາມທກຸ ຂ໌ ຫຼືທາໍ ກາລະກລິ ຍິ າ” ດງັ່ ນ້ີ ແລ້ວູ ເຂາົ ກໍ
ສັງເວດ ເຖງິ ຄວາມສະຫດົ ໃຈເພາະເຫຕນັ້ນ ; ເມອື່ ສະຫດົ ໃຈແລວູ້ ກເໍ ລ່ີມຕງ້ັ ຄວາມ
ພຽນໂດຍລະອຽດ ມຕີ ນົ ສງົ່ ໄປໃນແນວທມັ ມະ ຍອ່ ມເຮັດໃຫ້ແູ ຈງູ້ ຊ່ຶງປະຣະມັຕຖະ
ສັຈຈະດູ້ວຍນາມກາຍ ແລະເຫັນແຈ້ງູ ແທງຕະຫອດດູວ້ ຍປັນຍາ. ພິກຂຸ ທ. ! ເຮົາກ່າວ
ບຸຣສຸ ອາຊາໄນຜ່ຈະເຣນີ ຊະນດິ ນ້ີວ່າ ມອີ ຸປະມາດງັ່ ມູ້າອາຊາໄນໂຕຈະເຣນີ ທ່ພີ ເໍ ຫັນ
ເງາົ ຂອງໄມູ້ແສູ້ ກສໍ ງັ ເວດເຖິງຄວາມສະຫົດໃຈ ສະນັ້ນ.

໒. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຈໍາພວກອ່ືນຍັງມອີ ີກ : ບຸຣສຸ ອາຊາໄນຜ່ຈະເຣີນບາງຄນົ ໃນກລໍ ະນນີ ີ້
ບ່ໍໄດຍນິ ວາ່ ໃນບາູ້ ນ ຫຼືເຂຕນັ້ນ ມຍີ ິງຫຼຊື າຍ ຜ່ເຖິງຄວາມທຸກຂ໌ ຫືຼ ທໍາກາລະກລິ ິຍາ
ແຕເ່ ຂາົ ໄດເູ້ ຫນັ ຍງິ ຫຊຼື າຍ ຜເ່ ຖິງຄວາມທກຸ ຂ໌ ຫຼື ທາໍ ກາລະກລິ ຍິ າດວູ້ ຍຕນົ ເອງ ເຂາົ
ກໍສງັ ເວດ ເຖງິ ຄວາມສະຫົດໃຈເພາະເຫຕນນ້ັ ; ເມອ່ື ສະຫດົ ໃຈແລວູ້ ກໍເລມ່ີ ຕງ້ັ ຄວາມ
ພຽນໂດຍລະອຽດ ມຕີ ນົ ສງົ່ ໄປໃນແນວທມັ ມະ ຍອ່ ມເຮດັ ໃຫ້ແູ ຈູ້ງຊ່ຶງປະຣະມຕັ ຖະ
ສຈັ ຈະດູ້ວຍນາມກາຍ ແລະ ເຫັນແຈູ້ງແທງຕະຫອດດູວ້ ຍປັນຍາ. ພິກຂຸ ທ. ! ເຮົາ
ກ່າວບຣຸ ສຸ ອາຊາໄນຜ່ຈະເຣີນຊະນິດນວ້ີ ່າ ມີອປຸ ະມາດ່ັງມູ້າອາຊາໄນໂຕຈະເຣີນ ທີ່
ຖກຼື ເຂົາແທງດວູ້ ຍປາຍໄມູ້ແສູ້ທີ່ຂມຸ ຂນົ ແລວູ້ ກໍສັງເວດເຖງິ ຄວາມສະຫົດໃຈ ສະນັ້ນ.

໑໑໓໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

໓. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຈາໍ ພວກອືນ່ ຍັງມີອີກ : ບຣຸ ຸສອາຊາໄນຜ່ຈະເຣນີ ບາງຄົນ ໃນກໍລະນີ
ນີ້ ບໄໍ່ ດຍິນວ່າ ໃນບູ້ານ ຫຼືເຂຕນ້ັນ ມຍີ ິງຫຼຊື າຍ ຜ່ເຖງິ ຄວາມທຸກຂ໌ ຫຼື ທໍາກາລະ
ກລິ ິຍາ ທັງເຂົາບ່ໍໄດເູ້ ຫັນ ຍງິ ຫຊືຼ າຍ ຜ່ເຖິງຄວາມທຸກຂ໌ ຫືຼ ທາໍ ກາລະກິລິຍາດ້ວູ ຍຕນົ
ເອງ, ແຕຍ່ າຕພນີ່ ອູ້ ງ ຫສືຼ າຍໂລຫຕິ ຂອງເຂາົ ເປນັ ຜ່ເຖງິ ຄວາມທກຸ ຂ໌ ຫທຼື າໍ ກາລະ
ກລິ ຍິ າ ເຂົາກສໍ ງັ ເວດ ເຖິງຄວາມສະຫດົ ໃຈເພາະເຫຕນັນ້ ; ເມອ່ື ສະຫດົ ໃຈແລວູ້ ກໍ
ເລມ່ີ ຕງ້ັ ຄວາມພຽນໂດຍລະອຽດ ມຕີ ນົ ສງ່ົ ໄປໃນແນວທມັ ມະ ຍອ່ ມເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ ຊຶ່ງ
ປະຣະມຕັ ຖະສັຈຈະດວູ້ ຍນາມກາຍ ແລະ ເຫນັ ແຈູ້ງແທງຕະຫອດດວູ້ ຍປັນຍາ.
ພິກຂຸ ທ. ! ເຮົາກາ່ ວບຸຣຸສອາຊາໄນຜ່ຈະເຣີນຊະນິດນ້ວີ າ່ ມີອຸປະມາດງັ່ ມູ້າອາຊາໄນ
ໂຕຈະເຣນີ ທຖ່ີ ືຼກເຂົາແທງດວູ້ ຍໄມູ້ແສູ້ທ່ີໜງັ ກສໍ ງັ ເວດເຖງິ ຄວາມສະຫົດໃຈ ສະນ້ັນ.

໔. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຈໍາພວກອືນ່ ຍັງມີອີກ : ບຸຣຸສອາຊາໄນຜ່ຈະເຣນີ ບາງຄນົ ໃນກໍລະນີ
ນ້ີ ບໄ່ໍ ດຍນິ ວ່າ ໃນບາູ້ ນ ຫຼື ນິຄົມນ້ັນ ມີຍງິ ຫຼືຊາຍ ຜ່ເຖງິ ຄວາມທຸກຂ໌ ຫທືຼ າໍ ກາລະ
ກິລຍິ າ ທງັ ເຂົາບໍ່ໄດູເ້ ຫນັ ຍິງຫືຼຊາຍ ຜ່ເຖິງຄວາມທກຸ ຂ໌ ຫຼື ທາໍ ກາລະກລິ ິຍາດວູ້ ຍຕນົ
ເອງ ທັງຍາຕພນີ່ ູອ້ ງ ຫສຼື າຍໂລຫິຕຂອງເຂາົ ເປັນຜ່ເຖງິ ຄວາມທກຸ ຂ໌ ຫທຼື າໍ ກາລະ
ກິລິຍາ, ແຕວ່ າ່ ເຂາົ ເອງຖກືຼ ຕອູ້ ງແລວູ້ ດວູ້ ຍທກຸ ຂະເວທະນາ ທເ່ີ ປນັ ໄປໃນສະຣຣີ ະ
ຊງ່ຶ ຮນຸ ແຮງ ແສບເຜດັ ບໜ່ໍ າູ້ ຍນິ ດີ ບໜໍ່ າູ້ ພໃໍ ຈ ປານວາ່ ຈະເອາົ ຊວີ ຕິ ໄປເສຍ ເຂາົ ກໍ
ສັງເວດ ເຖິງຄວາມສະຫົດໃຈເພາະເຫຕນນັ້ ; ເມອ່ື ສະຫດົ ໃຈແລວູ້ ກເໍ ລີ່ມຕງ້ັ ຄວາມ
ພຽນໂດຍລະອຽດ ມຕີ ນົ ສງ່ົ ໄປໃນແນວທມັ ມະ ຍ່ອມເຮັດໃຫູ້ແຈງູ້ ຊຶ່ງປະຣະມຕັ ຖະ
ສຈັ ຈະດູ້ວຍນາມກາຍ ແລະເຫນັ ແຈູງ້ ແທງຕະຫອດດວູ້ ຍປນັ ຍາ. ພິກຂຸ ທ. ! ເຮາົ ກາ່ ວ
ບຣຸ ສຸ ອາຊາໄນຜ່ຈະເຣນີ ຊະນດິ ນ້ີວາ່ ມີອປຸ ະມາດ່ັງມູາ້ ອາຊາໄນໂຕຈະເຣນີ ທີ່ຖືຼກ
ເຂົາແທງດວູ້ ຍໄມູແ້ ສູ້ເຖງິ ກະດກ ກສໍ ັງເວດເຖງິ ຄວາມສະຫດົ ໃຈ ສະນັ້ນ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຫ່ຼົານີ້ແລ ບຣຸ ຸສອາຊາໄນຜ່ຈະເຣນີ ໔ ຈາໍ ພວກ ຊຶ່ງມຢີ ່ ຫາໄດູຢ້ ່ ໃນ
ໂລກ.

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໑໕໔/໑໑໓.

(ຂໍ້ຄວາມຂູ້າງເທງິ ນ້ີ ສະແດງໃຫເູ້ ຫັນວາ່ ຍ່ງິ ມຄີ ວາມສະຫົດສັງເວດໃນເຫຕການ ທີ່ເປັນທີ່ຕງ້ັ ແຫງ່ ຄວາມ
ສະຫົດສັງເວດຫາຍທໍ່ໃດ ກໍຍງິ່ ມີກາໍ ລັງໃຈ ທຈີ່ ະຕ້ັງຄວາມພຽນຫາຍຂຶ້ນທນ່ໍ ນັ້ ).

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໓໗

ບບຸ ພະພາກແຫງ່ ການຕ້ງັ ຄວາມພຽນ ເພອ່ື ຄວາມດບັ ສນິ້ ອາສະວະ

ພິກຂຸ ທ. ! ຖູ້າພິກຂຸບ່ໍເປນັ ຜ່ສະຫາດ ໃນວາຣະຈຕິ ຂອງຜ່ອື່ນແລູ້ວ, ເມືອ່ ເປັນເຊັ່ນ
ນ້ັນ ເຂາົ ຈງ່ົ ເຮັດຄວາມສາໍ ນຶກໄວູ້ວ່າ “ເຮາົ ຈກັ ເປນັ ຜສ່ ະຫາດໃນວາຣະຈຕິ ແຫງ່ ຕນົ ”
ດ່ງັ ນີ້ເທີ້ນ.

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂເຸ ປນັ ຜສ່ ະຫາດໃນວາຣະຈຕິ ແຫງ່ ຕນົ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. !
ປຽບເໝືຼອນຊາຍໜຸ່ມຍງິ ສາວ ທ່ີມັກແຕ່ງໂຕ ສອ່ ງເບິ່ງເງາົ ໜູ້າຂອງຕນົ ທແ່ີ ວ່ນແຍງ ຫືຼ
ທ່ີພາຊະນະນໍ້າອນັ ບໍຣສິ ຸດປອດກຽູ້ ງໃສສະອາດ ຖູາ້ ເຫັນທຸລີ ຫືຼ ຕ່ອມທ່ໜີ ້າູ ກໍ
ພະຍາຍາມເຊດັ ທຸລີ ຫືຼ ຕ່ອມທ່ີໜູ້ານັນ້ ອອກເສຍ ຖ້າູ ບເໍ່ ຫັນທຸລີ ຫືຼ ຕ່ອມທີ່ໜາູ້ ກໍຍິນດີ
ພໍໃຈວ່າ ເປນັ ລາບໜໍ ບໍຣສິ ຸດດີແລູ້ວໜໍ ຂ້ນໍ ີ້ເຊັນ່ ໃດ ; ພິກຂຸ ທ. ! ການພຈິ າຣະນາຂອງ
ພກິ ຂຸ ກເໍ ຊນັ່ ນ້ນັ ເໝືຼອນກັນ ຄຼືຈະມີອປຸ ະກາຣະຫາຍໃນກສຸ ົລທມັ ທັງຫາຍ ໃນເມ່ືອ
ເຂົາພິຈາຣະນາວ່າ :-

“ເຮາົ ມີຊວີ ຕິ ຢ່ສ່ວນຫາຍ ໂດຍ ມອີ ະພິຊຊາ ຫບືຼ ມ່ໍ ອີ ະພິຊຊາ ;
ເຮາົ ມີຊີວຕິ ຢ່ສວ່ ນຫາຍ ໂດຍ ມຈີ ຕິ ພະຍາບາດ ຫບືຼ ມໍ່ ຈີ ຕິ ພະຍາບາດ ;
ເຮາົ ມີຊີວຕິ ຢ່ສວ່ ນຫາຍ ໂດຍ ມຖີ ນີ ະມດິ ດະ ຫປືຼ າສະຈາກຖນີ ະມດິ ດະ ;
ເຮົາມີຊີວຕິ ຢ່ສວ່ ນຫາຍ ໂດຍ ມຄີ ວາມຟຸູ້ງຊາູ້ ນ ຫບືຼ ຟໍ່ ງຸູ້ ຊາູ້ ນ ;
ເຮົາມີຊີວຕິ ຢ່ສວ່ ນຫາຍ ໂດຍ ມວີ ຈິ ກິ ຈິ ສາ ຫໝືຼ ດົ ວຈິ ິກິຈສາ ;
ເຮົາມີຊີວຕິ ຢໂ່ ດຍມາກ ໂດຍ ເປນັ ຜມ່ ກັ ໂກດ ຫບຼື ມໍ່ ກັ ໂກດ ;
ເຮົາມີຊີວຕິ ຢ່ໂດຍມາກ ໂດຍ ມຈີ ຕິ ເສາົ້ ໝອງ ຫບືຼ ມໍ່ ຈີ ຕິ ເສາ້ົ ໝອງ ;
ເຮາົ ມີຊີວິຕຢ່ສວ່ ນຫາຍ ໂດຍ ມກີ າຍອນັ ເຄງັ່ ຄຽດໃນການປະຕບິ ຕັ ທມັ ຫຼື

ເຮາົ ມີຊີວິຕຢ່ສວ່ ນຫາຍ ມກີ າຍບ່ໍເຄງັ່ ຄຽດ ;
ເຮົາມີຊີວຕິ ຢ່ສ່ວນຫາຍ ໂດຍ ເປນັ ຜຂ່ ຄີ້ າູ້ ນ ຫືຼເປນັ ຜປ່ າຣບົ ຄວາມພຽນ ;
ໂດຍ ມຈີ ຕິ ຕ້ັງໝນ້ັ ຫບຼື ມ່ໍ ຈີ ຕິ ຕງ້ັ ໝນ້ັ ” ດ່ັງນີ້.

໑໑໓໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ຖ້າູ ພິກຂຸພຈິ າຣະນາຢ່ ຮູ້ສຶກວາ່ “ເຮົາຢ່ສວ່ ນຫາຍ ໂດຍຄວາມເປັນຜ່
ອັ່ງດູ້ວຍອະພຊິ ຊາ ມີຈິຕພະຍາບາດ ຖີນະມິດທະ ປູຸ້ມລມຸ ຟູຸ້ງຊູ້ານ ມີວິຈິກຈິ ສາ ມກັ
ໂກດ ມຈີ ິຕເສົາ້ ໝອງ ມກີ າຍເຄງ່ັ ຄຽດ ຂຄ້ີ າູ້ ນ ມີຈິຕບໍ່ຕງ້ັ ໝ້ນັ ” ດ່ັງນ້ແີ ລູວ້ , ພິກຂນຸ ນ້ັ
ຈ່ົງຕງັ້ ຊງຶ່ ສນັ ທະ ວາຢາມະ ອສຸ ສາຫະ ອສຸ ໂສລະຫີ ອປັ ປາຕວິ ານີ ສະຕິ ແລະ
ສມັ ປະຊນັ ຍະ ຢາ່ ງແກນ່ ກາູ້ ເພອ່ື ລະເສຍຊງ່ຶ ທມັ ອນັ ເປນັ ບາບອະກສຸ ົລເຫາ່ົຼ ນນັ້
ເຊັ່ນດຽວກນັ ກັບບຄຸ ຄນົ ຜ່ມເີ ສື້ອຜູ້າຫຫືຼ ົວ ອັນໄຟໄໝູ້ລຸກຮງຸ່ ແລ້ວູ ຈະຕູ້ອງຕັງ້ ສັນທະ
ວາຢາມະ ອຸສສາຫະ ອຸສໂສລະຫີ ອັປປາຕວິ ານີ ສະຕິ ແລະ ສັມປະຊັນຍະ ອັນ
ກາູ້ ແກ່ນ ເພືອ່ ຈະດບັ ໄຟທີຫ່ ວົ ຫຼືທ່ີເສື້ອຜູ້ານນ້ັ ເສຍ, ເຊ່ນັ ໃດກໍເຊ່ັນນ້ນັ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຖ້າູ ພິກຂຸພິຈາຣະນາຢ່ ຮູ້ສຶກວາ່ “ເຮາົ ຢ່ສວ່ ນຫາຍ ໂດຍຄວາມເປນັ ຜ່
ບໍມ່ ອີ ະພຊິ ຊາ ມີຈິຕບໍພ່ ະຍາບາດ ປາສະຈາກຖີນະມິດທະ ປູຸ້ມລມຸ ບໍຟ່ ູຸ້ງຊູ້ານ
ໝົດວິຈິກຈິ ສາ ບໍ່ມກັ ໂກດ ມຈີ ິຕບເໍ່ ສົ້າໝອງ ມກີ າຍບ່ໍເຄ່ັງຄຽດ ປາຣບົ ຄວາມພຽນ ມີ
ຈິຕຕງ້ັ ໝນັ້ ” ດັ່ງນ້ີແລ້ວູ , ພກິ ຂຸນນັ້ ຈງົ່ ຕງັ້ ຢໃ່ ນກສຸ ົລທມັ ເຫາຼົ່ ນນ້ັ ແຫະ ແລວູ້ ປະກອບ
ດວູ້ ຍໂຢຄະກມັ ໑ ເພອື່ ຄວາມດບັ ສນິ້ ອາສະວະທງັ ຫາຍໃຫຍູ້ ງ່ິ ຂນ້ຶ ໄປ.

- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໙໗/໕໑.

໑. ໂຢຄະກມັ ຄືຼ ການຕ້ັງຄວາມພຽນຢ່າງມີລະບົບ, ຢ່າງແຂງຂັນເຕມັ ທ່ີ ໃນຮບແບບໜ່ຶງໆ ເພືອ່ ໃຫ້ສູ າໍ ເລັດ
ປະໂຍຊນ໌ຕາມຄວາມມຸ່ງໝາຍ ເອີນ້ ກນັ ງ່າຍໆວາ່ ໂຢຄະ ; ເປນັ ຄາໍ ກາງໃຊູ້ກັນໄດູ້ໃນລະຫວ່າງສາສນາ
ທກຸ ສາສນາ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໓໙

ບບຸ ພະພາກແຫ່ງການຕງັ້ ຄວາມພຽນ ເພອ່ື ຄວາມດບັ ສນິ້ ອາສະວະ

(ອກີ ໄນຍະໜງ່ຶ )

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຖູ້າພິກຂຸບໍເ່ ປັນຜ່ສະຫາດໃນວາຣະຈຕິ ຂອງຜ່ອນ່ື ແລູ້ວ, ເມອື່ ເປນັ ເຊນັ່
ນ້ັນ ເຂາົ ຄວນສາໍ ນຶກໄວູ້ວ່າ “ເຮາົ ຈກັ ເປນັ ຜສ່ ະຫາດໃນວາຣະຈຕິ ແຫງ່ ຕນົ ” ດງ່ັ ນ້ີ
ເທນ້ີ .

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸເປັນຜ່ະຫາດໃນວາຣະຈິຕແຫ່ງຕົນ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. !
ປຽບເໝອືຼ ນຊາຍໜຸມ່ ຍິງສາວ ທ່ມີ ັກແຕ່ງໂຕ ສ່ອງເບິງ່ ເງາົ ໜາູ້ ຂອງຕົນທີ່ແວ່ນແຍງ ຫຼື
ທີ່ພາຊະນະນ້າໍ ອນັ ບໍຣສິ ຸດປອດກ້ຽູ ງໃສສະອາດ ຖ້າູ ເຫນັ ທຸລີ ຫືຼ ຕ່ອມທໜີ່ າູ້ ກໍ
ພະຍາຍາມເອາົ ທຸລີ ຫຼື ຕ່ອມທໜີ່ ້າູ ນນັ້ ອອກເສຍ ຖາູ້ ບໍເ່ ຫັນທຸລີ ຫືຼ ຕອ່ ມທໜີ່ ູາ້ ກໍຍນິ ດີ
ພໍໃຈວ່າ ເປນັ ລາບໜໍ ບໍຣິສຸດດີແລູ້ວໜໍ, ຂ້ໍນີ້ເຊ່ັນໃດ ; ພກິ ຂຸ ທ. ! ການພິຈາຣະນາ
ຂອງພິກຂຸ ກເໍ ຊນ່ັ ນັ້ນເໝອຼື ນກັນ ຄຼືຈະມີອຸປະກາຣະຫາຍໃນກຸສົລທມັ ທງັ ຫາຍ ໃນ
ເມືອ່ ເຂາົ ພິຈາຣະນາວ່າ :

“ເຮາົ ເປັນຜ່ ໄດ້ເູ ຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນ໑ ຫຼໜື ໍ ;
ຫືຼວ່າ ບໄໍ່ ດູ້ເຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນ.
ເຮົາເປນັ ຜ່ ໄດອູ້ ະທປິ ນັ ຍາທມັ ມະວປິ ສັ ສະນາ໒ ຫຼໜື ໍ ;
ຫືຼວ່າ ບໄ່ໍ ດອູ້ ະທປິ ນັ ຍາທມັ ມະວປິ ສັ ນາ”. ດງັ່ ນີ້

໑. ຄາໍ ນໝ້ີ າຍເຖິງຄວາມສະງົບແຫງ່ ຈິຕ ດູ້ວຍອໍານາດຂອງສະມາທິ ທເີ່ ປັນໄປເຖິງທ່ີສຸດ ແຫ່ງຂັ້ນຕອນ
ທີອ່ າດໃຊູເ້ ປັນຮາກຖານແຫງ່ ວິປສັ ສະນາໄດູ້ ເພາະເປນັ ເລື່ອງຂອງຈຕິ ຈຶງ່ ເອ້ນີ ວ່າ ເປນັ ໄປໃນພາຍໃນ.

໒. ການເຫນັ ແຈູງ້ ໃນທມັ ດູ້ວຍອາໍ ນາດປນັ ຍາອນັ ຍິ່ງ ເຖງິ ຂະໜາດເຫນັ ຄວາມຈິງ ໃນຂັ້ນອະນິຈຈງັ ທກຸ ຂງັ
ອະນັຕຕາ ແຫງ່ ສ່ງິ ນ້ັນໆ.

໑໑໔໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ຖາູ້ ພິກຂພຸ ິຈາຣະນາຢ່ ຮູ້ສຶກວາ່ “ເຮາົ ເປນັ ຜໄ່ ດ້ເູ ຈໂຕສະມະຖະໃນ
ພາຍໃນ ແຕຍ່ ງັ ບໄ່ໍ ດອູ້ ະທປິ ນັ ຍາທມັ ມະວປິ ສັ ສະນາ” ດງ່ັ ນ້ແີ ລວູ້ . ພິກຂຸນັ້ນ ຈົ່ງຕງ້ັ ຢ່
ໃນເຈໂຕສະມາຖະໃນພາຍໃນ ແລວູ້ ປະກອບດວູ້ ຍໂຢຄະກມັ ເພອ່ື ການໄດອູ້ ະທິ
ປນັ ຍາທມັ ມະວປິ ສັ ສະນາ. ພິກຂຸນນ້ັ ເມ່ອື ສະໄໝອນື່ ກໍເປນັ ຜ່ໄດເູ້ ຈໂຕສະມະຖະໃນ
ພາຍໃນດູ້ວຍ ໄດ້ອູ ະທປິ ນັ ຍາທມັ ມະວປິ ັສສະນາດູ້ວຍ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຖ້າູ ພິກຂຸພຈິ າຣະນາຢ່ ຮ້ສູ ຶກວາ່ “ເຮາົ ເປນັ ຜໄ່ ດອູ້ ະທປິ ນັ ຍາທມັ ມະ
ວປິ ສັ ສະນາໃນພາຍໃນ ແຕຍ່ ງັ ບໄ່ໍ ດ້ເູ ຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນ” ດັ່ງນີ້ແລວູ້ . ພິກຂຸ
ນັນ້ ຈງົ່ ຕງ້ັ ຢໃ່ ນອະທປິ ນັ ຍາທມັ ມະວປິ ສັ ສະນາ ແລວູ້ ປະກອບດວູ້ ຍໂຢຄະກມັ ເພອ່ື
ການໄດູເ້ ຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນ. ພກິ ຂຸນນັ້ ເມື່ອສະໄໝອ່ືນ ກເໍ ປນັ ຜ່ໄດອູ້ ະທິ
ປັນຍາທມັ ມະວປິ ສັ ສະນາດູວ້ ຍ ໄດເູ້ ຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນດູວ້ ຍ.

ພິກຂຸ ທ. ! ຖາູ້ ພິກຂຸພິຈາຣະນາຢ່ ຮູ້ສຶກວາ່ “ເຮາົ ຍງັ ບໄໍ່ ດເູ້ ຈໂຕສະມະຖະໃນ
ພາຍໃນ ຍງັ ບໄໍ່ ດອູ້ ະທປິ ນັ ຍາທມັ ມະວປິ ສັ ສະນາ” ດງັ່ ນແ້ີ ລູ້ວ. ພິກຂນຸ ັນ້ ຈົງ່ ຕງັ້ ຊງຶ່
ສນັ ທະ ວາຢາມະ ອສຸ ສາຫະ ອໂຸ ສລະຫີ ອປັ ປະຕວິ ານີ ສະຕິ ແລະ ສມັ ປະຊນັ ຍະ
ຢາ່ ງແກນ່ ກາູ້ ເພອື່ ໄດສູ້ ະເພາະຊຶ່ງກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍເຫາຼົ່ ນນັ້ ນນ້ັ ແລ ເຊ່ັນດຽວກບັ ບຄຸ
ຄນົ ຜ່ມເີ ສືອ້ ຜູາ້ ຫຫືຼ ົວ ອນັ ໄຟໄໝູ້ລກຸ ຮຸ່ງແລວູ້ ຈະຕອູ້ ງຕ້ັງສັນທະ ວາຢາມະ
ອຸສສາຫະ ອໂຸ ສລະຫີ ອປັ ປະຕິວານີ ສະຕິ ແລະ ສມັ ປະຊນັ ຍະ ຢາ່ ງແກ່ນກູ້າ ເພອື່ ຈະ
ດບັ ໄຟທ່ເີ ສອ້ື ຜູ້າ ຫຼືທຫີ່ ວົ ນນັ້ , ເຊ່ັນໃດກໍເຊັ່ນນ້ນັ , ພິກຂຸນ້ັນ ເມ່ືອສະໄໝອື່ນອກີ ກໍ
ເປັນຜ່ໄດູ້ເຈໂຕສະມະຖະໃນພາຍໃນດູວ້ ຍ ໄດູ້ອະທິປັນຍາທັມມະວປິ ສັ ສະນາດ້ວູ ຍ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໔໑

ພິກຂຸ ທ. ! ຖູ້າພກິ ຂຸພິຈາຣະນາຢ່ ຮສູ້ ກຶ ວາ່ “ເຮາົ ເປນັ ຜໄ່ ດູ້ເຈໂຕສະມະຖະໃນ
ພາຍໃນ ໄດອູ້ ະທປິ ນັ ຍາທມັ ມະວປິ ສັ ສະນາ” ດງ່ັ ນ້ີແລູ້ວ. ພກິ ຂນຸ ນ້ັ ຈ່ງົ ຕັ້ງຢໃ່ ນກສຸ ລົ
ທມັ ເຫາຼົ່ ນນ້ັ ນນ້ັ ແຫະ ແລວູ້ ປະກອບດວູ້ ຍໂຢຄະກມັ ເພອ່ື ຄວາມດບັ ສນິ້ ອາສະວະ
ທັງຫາຍໃຫຍູ້ ງ່ິ ຂນຶ້ ໄປ.

- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໑໐໔/໕໔.

ອນິ ຊສີ ງັ ວອຣ ເປນັ ອປຸ ະກອນແຫງ່ ສມັ ມາວາຢາມະ

(ສວ່ ນທ່ີເປນັ ຄວາມພາກພຽນ ປດິ ກນັ້ ການເກີດອະກຸສົລ)

ມະຫາຣາຊະ ! ພິກຂຸໃນກລໍ ະນີນ້ີ ເຫນັ ຮບດວູ້ ຍຕາ ແລວູ້ ບເ່ໍ ປັນຜ່ຖເືຼ ອາົ ໃນ
ລກັ ສະນະ ທີ່ເປັນການຮວບຖເຼື ອາົ ທັງໝົດ (ລວມເປນັ ພາບດຽວ), ບເ່ໍ ປັນຜ່ຖືເຼ ອາົ ໃນ
ລກັ ສະນະ ທ່ີເປນັ ການຖືຼເອົາໂດຍແຍກເປັນສ່ວນໆ ; ອະກສຸ ົລທມັ ອັນເປນັ ບາບ ຄຼື
ອະພິຊຊາ ແລະໂທມະນສັ ສະ ຈະໄຫໄປຕາມບຄຸ ຄນົ ທີ່ບ່ສໍ ັງລວມຢ່ຊ່ຶງ ອນິ ຊອີ ນັ ເປນັ
ຕນ້ົ ເຫຕ ຄຕືຼ າ ໃດ ເຂົາຍອ່ ມປະຕບິ ຕັ ເພື່ອສັງລວມຊຶ່ງອນິ ຊນີ ັ້ນ ຍອ່ ມຮັກສາອນິ ຊຄີ ຼື
ຕາ ຍອ່ ມເຖິງການສັງລວມໃນອິນຊີຄືຼຕາ.

(ໃນກລໍ ະນແີ ຫງ່ ອິນຊຄີ ຫຼື ອິນຊຄີ ດືຼ ງັ ອນິ ຊຄີ ືລຼ ນ້ີ ອນິ ຊີຄກຼື າຍ ແລະ ອນິ ຊຄີ ໃືຼ ຈ ກມໍ ຂີ ້ໍຄວາມທ່ີໄດ້ຕູ ຣັດໄວູ້ຮບ
ແບບດຽວກັນ).
- ສ.ີ ທ.ີ ໙/໙໓/໑໒໒.

໑໑໔໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ເວທະນາສາມ ກຽ່ ວກບັ ຄວາມພຽນລະອະກສຸ ົລແລະຈະເຣນີ ກສຸ ລົ

ທາ່ ນຜ່ຈອມເທບ ! ເຮາົ ກາ່ ວໂສມະນສັ ສະວາ່ ມສີ ອງ ຢ່າງຄຼື : ໂສມະນສັ ສະທີ່
ຄວນເສບ ແລະ ໂສມະນສັ ສະທບ່ີ ຄໍ່ ວນເສບ. ກ່າວ ໂທມະນສັ ສະວາ່ ມສີ ອງ ຢ່າງຄຼື :
ໂທມະນສັ ສະທຄີ່ ວນເສບ ແລະ ໂທມະນສັ ສະທບ່ີ ຄໍ່ ວນເສບ. ກາ່ ວ ອຸເປກຂາວາ່ ມີ
ສອງ ຢາ່ ງຄືຼ : ອເຸ ປກຂາທຄ່ີ ວນເສບ ແລະ ອຸເປກຂາທບ່ີ ຄໍ່ ວນເສບ.

ບຄຸ ຄນົ ຮູ້ໂສມະນັສສະໃດວາ່ ເມ່ືອເສບຢ່ ອະກສຸ ົລທມັ ຈະເຣນີ ກສຸ ົລທມັ ເສອື່ ມ
ດັ່ງນີ້ແລູ້ວ ໂສມະນສັ ສະເຍອ່ື ງນບ້ີ ຄ່ໍ ວນເສບ. ບຸຄຄົນຮູ້ໂສມະນສັ ສະໃດວາ່ ເມອ່ື ເສບ
ຢ່ ອະກຸສົລເສອ່ື ມ ກສຸ ົລຈະເຣນີ ດງ່ັ ນ້ີແລວູ້ ໂສມະນສັ ສະເຍອ່ື ງນຄ້ີ ວນເສບ. ໃນ
ບນັ ດາໂສມະນສັ ສະທຄ່ີ ວນເສບນັນ້ ມີທງັ ໂສມະນສັ ສະທີມ່ ີວຕິ ົກວິຈາຣ ແລະ ໂສມະ
ນສັ ສະທບ່ີ ່ໍມີວິຕກົ ວຈິ າຣ ; ໂສມະນສັ ສະທບີ່ ມ່ໍ ວີ ຕິ ກົ ວຈິ າຣ ເປນັ ໂສມະນສັ ສະທ່ີ
ປະນຕີ ກວາ່ . ທ່ານຜ່ຈອມເທບ ! ເຮາົ ກາ່ ວໂສມະນັສສະວາ່ ມີສອງຢາ່ ງຄຼື : ຄວນເສບ
ກໍມີ ບໍ່ຄວນເສບກໍມີ ດັງ່ ນ້.ີ

(ໃນກໍລະນແີ ຫງ່ ໂທມະນສັ ສະ ແລະ ອເຸ ປກຂາ ກມໍ ຫີ ັກເກນທີ່ຕຣດັ ໄວແູ້ ນວດຽວກັນກັບ ໃນ
ກລໍ ະນີແຫງ່ ໂສມະນສັ ສະ. ທກ່ີ າ່ ວວາ່ ‘ບຄ່ໍ ວນເສບ ເພາະເຮດັ ໃຫ້ອູ ະກຸສົລຈະເຣີນ’ ນັນ້ ໝາຍເຖງິ
ເວທະນາທີ່ເກດີ ຈາກການຄອງເຮອືຼ ນ. ທີ່ກ່າວວ່າ ‘ຄວນເສບເພາະເຮັດໃຫ້ກູ ສຸ ົລຈະເຣີນ’ ນ້ັນ
ໝາຍເຖງິ ເວທະນາທີອ່ າໄສເນກຂມັ ມະ ບໍກ່ ຽ່ ວຂ້ອູ ງກບັ ເຮອືຼ ນ. ທ່ກີ າ່ ວວ່າ ‘ມີວຕິ ກົ ວິຈາຣ’ ນ້ນັ
ໝາຍເຖງິ ເວທະນາທ່ເີ ກີດຈາກການປະຕິບັຕ ຕງ້ັ ແຕປ່ ະຖົມມະຊານລງົ ມາ. ທກ່ີ າ່ ວວ່າ ‘ບ່ມໍ ີວຕິ ກົ
ບມ່ໍ ີວຈິ າຣ’ ນນັ້ ໝາຍເຖິງ ເວທະນາທ່ີເກີດຈາກການປະຕບິ ັຕ ຕ້ັງແຕ່ທຸຕຢິ ະຊານຂ້ນຶ ໄປ. ຖູາ້ ບຸຄ
ຄົນກຽ່ ວຂ້ອູ ງກບັ ເວທະນາທງັ ສາມນຢີ້ າ່ ງຖກຼື ຕອູ້ ງ ການຕັງ້ ຄວາມພຽນເພ່ືອລະອະກຸສົລ ແລະ ຈະ
ເຣີນກຸສົລ ຈກັ ເປັນໄປໂດຍງ່າຍ).

- ມຫາ. ທ.ີ ໑໐/໓໑໒/໒໕໗.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໔໓

ການເສບທເີ່ ປນັ ອປຸ ະກອນ ແລະ ບເໍ່ ປນັ ອປຸ ະກອນ
ແກຄ່ ວາມພຽນລະອະກສຸ ົລ ແລະ ຈະເຣນີ ກສຸ ລົ

໑. ການເສບກາຢະສະມາຈາຣ

ສາຣບີ ຸຕ ! ເມື່ອບຸຄຄນົ ເສບຢຊ່ ່ຶງກາຢະສະມາຈາຣ (ການປະພຶຕປະຈາໍ ທາງກາຍ)
ຊະນດິ ໃດ ອະກສຸ ົລທັມຈະເຣີນ ກຸສົລທມັ ເສືອ່ ມ, ກາຢະສະມາຈາຣຊະນດິ ນ້ີບຸຄຄົນບ່ໍ
ຄວນເສບ. ສາຣບີ ຕຸ ! ເມ່ືອບຸຄຄົນເສບຢຊ່ ຶ່ງກາຢະສະມາຈາຣ ຊະນິດໃດ ອະກສຸ ົລ
ເສ່ອື ມ ກຸສົລຈະເຣີນ, ກາຢະສະມາຈາຣຊະນິດນີ້ ບຸຄຄົນຄວນເສບ.

ສາຣີບຸຕ ! ອະກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອື່ ມ ແກ່ບຄຸ ຄນົ ຜເ່ ສບຢຊ່ ງຶ່
ກາຢະສະມາຈາຣ ຊະນດິ ໃດໜໍ ? ສາຣບີ ຸຕ ! ບຸຄຄົນບາງຄົນໃນກໍລະນນີ ້ີ ເປັນຜ່ມີ
ປານາຕບິ າຕ ເປນັ ພານ ມີມືເຼ ປອ້ື ນເລຼອື ດ ຫຍຸູງ້ ຢ່ແຕກ່ ານປະຂູ້າຟນັ ບໍມ່ ຄີ ວາມເອັນດ
ໃນສັຕມຊີ ີວຕິ , ແລະ ເປັນຜ່ຖຼື ເອາົ ສງິ່ ຂອງທເ່ີ ຈາົ້ ຂອງບໄ່ໍ ດໃູ້ ຫູ້ ຖເືຼ ອົາຊັບ ແລະ
ອປຸ ະກອນແຫງ່ ຊັບ ອັນເຈາ້ົ ຂອງບໄ່ໍ ດູໃ້ ຫູ້ ໃນບູາ້ ນກໍດີ ໃນປ່າກດໍ ີ ດູ້ວຍອາການແຫງ່
ຂ້ລີ ັກ, ແລະ ເປັນຜ່ ປະພຕຶ ຜດິ ໃນກາມທງັ ຫາຍ ຄືຼປະພຕຶ ຜິດໃນຍງິ ທງັ ຫາຍ ທ່ີມີ
ມານດາຮກັ ສາ ບດິ າຮັກສາ ມານດາແລະບດິ າຮກັ ສາ ອາູ້ ຍນ້ອູ ງຊາຍຮັກສາ ເອອ້ື ຍ
ນ້ອູ ງຍງິ ຮັກສາ ຍາດຮກັ ສາ ຍງິ ມີສາມີ ຍງິ ນັກໂທດ ແມ່ນທສ່ີ ດຸ ແຕ່ຍງິ ທີ່ມີຜ່ສວມ
ມາລາໝັນ້ ໄວູ.້ ສາຣີບຸຕ ! ເມືອ່ ເສບກາຢະສະມາຈາຣຊະນດິ ນແ້ີ ລ ອະກສຸ ົລທມັ ຍອ່ ມ
ຈະເຣນີ ກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອື່ ມ.

ສາຣີບຸຕ ! ອະກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອ່ື ມ ກສຸ ົລທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ແກບ່ ຄຸ ຄນົ ຜເ່ ສບຢຊ່ ງຶ່
ກາຢະສະມາຈາຣ ຊະນດິ ໃດໜໍ ? ສາຣີບຕຸ ! ບຄຸ ຄນົ ບາງຄນົ ໃນກລໍ ະນີນ້ີ ເປັນຜ່
ລະປານາຕບິ າຕ ເວັຼນ້ ຂາດຈາກປານາຕບິ າຕ ວາງທອ່ ນໄມູ້ ແລະສສັ ຕຣາເສຍ ແລວູ້
ມຄີ ວາມລະອາຍ ເຖິງຄວາມເອນັ ດ ກະຣຸນາ

໑໑໔໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຫວງັ ປະໂຍຊນ໌ເກ້ືອກນໃນບັນດາສັຕທງັ ຫາຍ, ແລະເປັນຜ່ ລະອະທນິ ນາທານ ເວນ້ຼັ
ຂາດຈາກອະທນິ ນາທານ ບຖ່ໍ ຼືເອົາຊບັ ແລະ ອປຸ ະກອນແຫ່ງຊັບ ອັນເຈາ້ົ ຂອງບໄ່ໍ ດໃູ້ ຫູ້
ໃນບາູ້ ນກດໍ ີ ໃນປ່າກໍດີ ດູ້ວຍອາການແຫງ່ ຂີ້ລກັ , ແລະ ເປັນຜ່ ລະກາເມສມຸ ຈິ ສາຈາຣ
ເວນັຼ້ ຂາດຈາກກາເມສຸມິຈສາຈາຣ ຄືຼ ບ່ໍປະພຶຕຜິດໃນຍງິ ທັງຫາຍ ທມ່ີ ມີ ານດາຮກັ ສາ
ບິດາຮັກສາ ມານດາແລະບິດາຮັກສາ ອູ້າຍນອູ້ ງຊາຍຮັກສາ ເອອ້ື ຍນ້ອູ ງຍິງຮັກສາ
ຍາດຮັກສາ ຍິງມສີ າມີ ຍິງນັກໂທດ ແມ່ນທີ່ສດຸ ແຕ່ຍິງທ່ມີ ີຄນົ ສວມມາລາໝັ້ນໄວູ້.
ສາຣບີ ຸຕ ! ເມອ່ື ເສບກາຢະສະມາຈາຣ ຊະນດິ ນແ້ີ ລ ອະກສຸ ົລທມັ ຍອ່ ມເສອື່ ມ ກສຸ ົລ
ທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ .

໒. ການເສບວະຈສີ ະມາຈາຣ

ສາຣີບຸຕ ! ອະກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອ່ື ມ ແກ່ບຄຸ ຄນົ ຜເ່ ສບຢຊ່ ງຶ່
ວະຈສີ ະມາຈາຣ (ການປະພຕຶ ປະຈໍາທາງວາຈາ) ຊະນິດໃດໜໍ ? ສາຣບີ ຸຕ ! ບຸຄຄົນບາງ
ຄນົ ໃນກລໍ ະນີນີ້ ເປັນ ຜມ່ ປີ ກົ ກະຕກິ າ່ ວຂຕີ້ ວົ ະ ໄປໃນສະພາກດໍ ີ ໄປໃນທ່ປີ ະຊມຸ ກໍດີ
ໄປໃນໝ່ຍາດມິຕກດໍ ີ ໄປໃນທ່າມກາງຄນົ ໝ່ໃຫຍ່ກໍດີ ໄປໃນທ່າມກາງຣາຊະສະກລຸ
ກດໍ ີ ເຂົາເອົາໄປເປນັ ພະຍານ ຖາມວາ່ “ທ່ານຜ່ຈະເຣນີ ! ທ່ານຮູ້ແນວໃດ ຈງ່ົ ບອກ
ແນວນນັ້ ” ບຸຣສຸ ນັນ້ ເມ່ືອບ່ຮໍ ້ກູ ບໍ ອກວ່າຮູ້ ເມ່ືອຮູກ້ ບໍ ອກວ່າບ່ໍຮູ້ ບເໍ່ ຫັນກບໍ ອກວາ່ ເຫັນ
ເຫັນກໍບອກວາ່ ບໍເ່ ຫັນ ດ່ງັ ນ້ີ ກາ່ ວຂຕ້ີ ວົ ະທງັ ທ່ີຮຢູ້ ່ ເພາະເຫຕແຫ່ງຕົນແດ່ ເພາະເຫຕ
ແຫງ່ ຜ່ອືນ່ ແດ່ ເພາະເຫຕເຫນັ ແກອ່ າມສິ ສິນຈ້າູ ງແດ,່ ແລະ ເປັນຜ່ ກາ່ ວຄາໍ ສບັ ສ່ໍ ໄດູ້
ຟງັ ຈາກຝ່າຍນແ້ີ ລວູ້ ເກບັ ໄປບອກຝ່າຍນນ້ັ ເພອື່ ແຕກຈາກຝ່າຍນີ້ ຫຼື ໄດຟູ້ ັງຈາກຝ່າຍ
ນນັ້ ແລູວ້ ເກບັ ມາບອກຝ່າຍນ້ີ ເພອ່ື ແຕກຈາກຝ່າຍນັນ້ ເຮັດຄົນທີພ່ ້ອູ ມພຽງກັນຢໃ່ ຫູ້
ແຕກຈາກກັນ ອດຸ ໜນສົ່ງເສີມຄນົ ທ່ີແຕກກັນຢ່ແລູ້ວ ໃຫູ້ແຕກກນັ ຍ່ງິ ຂຶ້ນ ເປນັ ຄົນມັກ
ໃນການແຕກເປນັ ພວກ ຍນິ ດໃີ ນການແຕກເປນັ ພວກ ເປັນຄນົ ພໃໍ ຈໃນການແຕກ
ເປນັ ພວກ ກ່າວແຕ່ວາຈາທ່ີທມັ ໃຫູ້ແຕກເປນັ ພວກ, ແລະ ເປັນຜ່ ກາ່ ວວາຈາຫຍາບ
ເປັນວາຈາສຽບແທງ ເນຼາ່ົ ເໝັນ ເຜັດຮູ້ອນ

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໔໕

ຂັດໃຈຜ່ອືນ່ ກດັ ກູມຸ້ ຢດ່ ວູ້ ຍຄວາມຄຽດ ບເ່ໍ ປນັ ໄປດວູ້ ຍສະມາທ,ິ ແລະ ເປນັ ຜ່ ກາ່ ວ
ວາຈາໂລເລ ບໍກ່ ່າວຕາມກາລອັນຄວນ ບກ່ໍ າ່ ວຕາມເປນັ ຈິງ ບກໍ່ ່າວໂດຍອັຕຖະ ບ່ໍ
ກາ່ ວໂດຍທມັ ບ່ກໍ ່າວໂດຍວິນັຍ ກ່າວວາຈາບ່ມໍ ີທີ່ຕງ້ັ ອາໄສ ບໍ່ຖຼືກກາລະ ບຖໍ່ ກຼື ເທສະ
ບມ່ໍ ີບ່ອນຈົບ ບໍປ່ ະກອບດູ້ວຍປະໂຍຊນ໌. ສາຣີບຸຕ ! ເມອື່ ເສບວະຈສີ ະມາຈາຣຊະນດິ
ນແີ້ ລ ອະກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອ່ື ມ.

ສາຣບີ ຸຕ ! ອະກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອ່ື ມ ກສຸ ົລທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ແກບ່ ຄຸ ຄນົ ຜເ່ ສບຢ່ຊງຶ່
ວະຈີສະມາຈາຣ ຊະນດິ ໃດໜໍ ? ສາຣບີ ຸຕ ! ບຄຸ ຄົນບາງຄນົ ໃນກລໍ ະນີນ້ີ ເປັນຜ່
ລະມສຸ າວາດ ເວັຼນ້ ຂາດຈາກມສຸ າວາດ ໄປໃນສະພາກໍດີ ໄປໃນທີປ່ ະຊຸມກໍດີ ໄປໃນ
ໝ່ຍາດມິຕກໍດີ ໄປໃນທາ່ ມກາງຄົນໝ່ໃຫຍ່ກໍດີ ໄປໃນທ່າມກາງຣາຊະສະກຸລກໍດີ
ເຂົາເອົາໄປເປັນພະຍານ ຖາມວ່າ “ທ່ານຜ່ຈະເຣີນ ! ທາ່ ນຮູ້ແນວໃດ ຈງ່ົ ບອກແນວ
ນນ້ັ ” ເຂາົ ນັນ້ ເມ່ືອຮ້ກູ ໍບອກວາ່ ຮູ້ ເມືອ່ ບຮ່ໍ ກູ້ ບໍ ອກວາ່ ບ່ຮໍ ູ້ ເຫັນກບໍ ອກວາ່ ເຫນັ ບໍ່ເຫັນກໍ
ບອກວ່າບໍ່ເຫັນ ດງັ່ ນ້ີ ບກ່ໍ າ່ ວຂີ້ຕົວະທັງທີ່ຮູ້ຢ່ ເພາະເຫຕແຫງ່ ຕົນແດ່ ເພາະເຫຕແຫ່ງ
ຜ່ອ່ນື ແດ່ ເພາະເຫຕເຫັນແກອ່ າມສິ ສິນຈູ້າງແດ,່ ແລະ ເປນັ ຜ່ ລະປສິ ນຸ ະວາຈາ ເວນັຼ້
ຂາດຈາກປິສຸນະວາຈາ ໄດູ້ຟັງຈາກຝ່າຍນແີ້ ລູວ້ ບໍເ່ ກັບໄປບອກຝ່າຍນນັ້ ເພອື່ ໃຫູ້
ແຕກຈາກຝ່າຍນີ້ ຫຼື ໄດູ້ຟັງຈາກຝ່າຍນ້ນັ ແລູ້ວ ບ່ເໍ ກບັ ມາບອກຝາ່ ຍນ້ີ ເພ່ືອໃຫູ້ແຕກ
ຈາກຝ່າຍນັນ້ ແຕຈ່ ະສະໝານຄົນແຕກກນັ ແລວູ້ ໃຫ້ກູ ບັ ມາພອູ້ ມພຽງກັນ ອຸດໜນຄົນ
ທພີ່ ູ້ອມພຽງກນັ ຢ່ ໃຫູ້ພ້ອູ ມພຽງກນັ ຍິ່ງຂ້ຶນ ເປນັ ຄນົ ມັກໃນການພູອ້ ມພຽງ ຍນິ ດີໃນ
ການພູອ້ ມພຽງ ພໃໍ ຈໃນການພອູ້ ມພຽງ ກ່າວແຕ່ວາຈາທ່ເີ ຮດັ ໃຫພູ້ ອູ້ ມພຽງກນັ , ແລະ
ເປັນຜ່ ລະຜະຣສຸ ະວາຈາ ເວ້ນຼັ ຂາດຈາກລະຜະຣສຸ ະວາຈາ ກາ່ ວແຕວ່ າຈາທ່ບີ ່ໍມໂີ ທດ
ມ່ວນຫ ໃຫ້ເູ ກດີ ຄວາມຮກັ ເປນັ ຄໍາຊູໃຈ ເປັນຄາໍ ສພຸ າບທີ່ຊາວເມອືຼ ງເຂົາເວົາ້ ກັນ
ເປນັ ທ່ີຮັກໃຄ່ທ່ີພໍໃຈຂອງມະຫາຊນົ ກາ່ ວແຕວ່ າຈາເຊນ່ັ ນັນ້ ຢ່, ແລະ ເປັນຜ່ ລະ
ສມັ ຜປັ ປະລາປະວາດ ເວັນ້ຼ ຂາດຈາກສັມຜປັ ປະລາປະວາດ ກ່າວແຕ່ໃນເວລາອນັ
ສົມຄວນ ກາ່ ວແຕຄ່ ໍາຈິງ ເປັນປະໂຍຊນ໌ ເປນັ ທັມ ເປັນວິນັຍ

໑໑໔໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ກາ່ ວແຕວ່ າຈາທ່ມີ ີທ່ີຕງ້ັ ມີຫັກຖານທອ່ີ ້າູ ງອີງ ມເີ ວລາຈບົ ປະກອບດູວ້ ຍປະໂຍຊນ໌
ອນັ ສົມຄວນແກ່ເວລາ. ສາຣີບຸຕ ! ເມື່ອເສບວະຈສີ ະມາຈາຣຊະນດິ ນແີ້ ລ ອະກສຸ ົລ
ທມັ ຍອ່ ມເສອ່ື ມ ກສຸ ົລທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ .

໓. ການເສບມະໂນສະມາຈາຣ

ສາຣບີ ຸຕ ! ອະກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອ່ື ມ ແກ່ບຄຸ ຄນົ ຜເ່ ສບຢຊ່ ງຶ່
ມະໂນສະມາຈາຣ (ການປະພຶຕປະຈໍາທາງໃຈ) ຊະນດິ ໃດໜໍ ? ສາຣບີ ຸຕ ! ບຸຄຄນົ ບາງ
ຄນົ ໃນກລໍ ະນີນ້ີ ເປັນຜ່ ອງັ່ ດວູ້ ຍອະພິຊຊາ ເພງັ່ ຕໍ່ຊັບ ແລະອປຸ ະກອນແຫ່ງຊັບຂອງຜ່
ອນ່ື ວ່າ “ຊັບໃດຂອງຜ່ອ່ນື ຈ່ງົ ມາເປັນຂອງເຮົາ” ດ່ັງນ້ີ, ແລະ ເປັນ ຜມ່ ີຈຕິ ພະຍາບາດ
ມຄີ ວາມດາໍ ຣແິ ຫ່ງໃຈເປນັ ໄປໃນທາງປະທຸສະຮ້າູ ຍວ່າ “ຂສໍ ັຕເຫ່ົຼານ້ຈີ ່ົງຖືຼກຂ້າູ ຈົ່ງຖກືຼ
ທາໍ ລາຍ ຈງົ່ ຂາດສນ ຈົງ່ ວນິ າດ ຢ່າໄດູ້ມີຢ່” ດ່ັງນ້ີ ສາຣີບຸຕ ! ເມື່ອເສບມະໂນ
ສະມາຈາຣຊະນດິ ນແ້ີ ລ ອະກສຸ ົລທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອື່ ມ.

ສາຣີບຸຕ ! ອະກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອື່ ມ ກສຸ ົລທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ແກບ່ ຄຸ ຄນົ ຜເ່ ສບຢ່ຊງ່ຶ
ມະໂນສະມາຈາຣ ຊະນດິ ໃດໜໍ ? ສາຣີບຸຕ ! ບຸຄຄນົ ບາງຄົນໃນກໍລະນີນີ້ ເປັນຜ່
ບ່ອໍ ັງ່ ດວູ້ ຍອະພິຊາ ບ່ໍເພ່ັງຕ່ໍຊບັ ແລະ ອປຸ ະກອນແຫ່ງຊັບຂອງຜ່ອນ່ື ວ່າ “ຊບັ ໃດຂອງ
ໃຜ ຈົ່ງມາເປນັ ຂອງເຮົາ” ດັ່ງນ,ີ້ ແລະ ເປັນຜ່ ບມ່ໍ ຈີ ຕິ ພະຍາບາດ ບມ່ໍ ີຄວາມດາໍ ຣແິ ຫ່ງ
ໃຈເປນັ ໄປໃນທາງປະທຸສະຮາູ້ ຍ ໂດຍມີຄວາມຮູ້ສກຶ ຢວ່ າ່ “ຂສໍ ັຕທງັ ຫາຍເຫົ່າຼ ນີ້ ຈົ່ງບ່ໍ
ມຄີ ວາມບຽດບຽນ ບ່ໍມຄີ ວາມລໍາບາກ ຈງ່ົ ມີສຸຂ ບຣໍ ຫິ ານຕນົ ຢ່ເທນ້ີ ” ດ່ງັ ນ້ີ ສາຣບີ ຸຕ !
ເມອ່ື ເສບມະໂນສະມາຈາຣ ຊະນດິ ນແ້ີ ລ ອະກສຸ ົລທມັ ເສອື່ ມ ກສຸ ົລທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ .

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໔໗

໔. ການເສບຈຕິ ຕປຸ ະບາດ

ສາຣີບຸຕ ! ອະກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອ່ື ມ ແກ່ບຄຸ ຄນົ ຜເ່ ສບຢຊ່ ງ່ຶ
ຈຕິ ຕຸປະບາດ (ຄວາມມກັ ເກດີ ຂຶ້ນແຫ່ງຈຕິ ) ຊະນດິ ໃດໜໍ ? ສາຣບີ ຸຕ ! ບຄຸ ຄົນບາງຄົນ
ໃນກໍລະນີນ້ີ ເປັນຜ່ ອງ່ັ ດວູ້ ຍອະພິຊຊາ ມຈີ ິຕສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍອະພິຊຊາຢ່,
ເປນັ ຜ່ ມພີ ະຍາບາດ ມີຈິຕສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍພະຍາບາດຢ,່ ເປັນຜ່ ມວີ ຫິ ງິ ສາ ມີ
ຈິຕສະຫະຣະຄະຕະດູວ້ ຍວິຫງິ ສາຢ່, ສາຣີບຸຕ ! ເມື່ອເສບຈຕິ ຕປຸ ະບາດຊະນດິ ນແ້ີ ລ
ອະກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອ່ື ມ.

ສາຣີບຸຕ ! ອະກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອື່ ມ ກຸສລົ ທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ແກບ່ ຄຸ ຄນົ ຜເ່ ສບຢ່ຊງຶ່
ຈຕິ ຕຸປະບາດ ຊະນດິ ໃດໜໍ ? ສາຣບີ ຸຕ ! ບຸຄຄນົ ບາງຄນົ ໃນກໍລະນນີ ້ີ ບໍ່ເປນັ ຜອ່ ັງ່
ດວູ້ ຍອະພຊິ ຊາ ມີຈິຕບສໍ່ ະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍອະພຊິ ຊາຢ,່ ເປັນຜ່ບ່ໍມພີ ະຍາບາດ ມີ
ຈິຕບ່ໍສະຫະຣະຄະຕະດູ້ວຍພະຍາບາດຢ່, ເປັນຜ່ ບມໍ່ ີວຫິ ງິ ສາ ມຈີ ິຕບໍ່ສະຫະຣະ
ຄະຕະດູວ້ ຍວິຫິງສາຢ,່ ສາຣີບຸຕ ! ເມືອ່ ເສບຈິຕຕປຸ ະບາດ ຊະນດິ ນແີ້ ລ ອະກຸສລົ ທມັ
ຍອ່ ມເສອ່ື ມ ກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ .

໕. ການເສບສນັ ຍາປະຕິລາພະ

ສາຣີບຸຕ ! ອະກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອ່ື ມ ແກ່ບຄຸ ຄນົ ຜເ່ ສບ ຢຊ່ ງຶ່
ສນັ ຍາປະຕິລາພະ (ການໄດູ້ຄວາມໝາຍໝນັ້ ສະເພາະເລື່ອງ) ຊະນດິ ໃດໜໍ ? ສາຣບີ ຸຕ !
ບຸຄຄນົ ບາງຄນົ ໃນກລໍ ະນນີ ້ີ ເປັນຜ່ ອັງ່ ດວູ້ ຍອະພິຊຊາ ຢດ່ ້ວູ ຍສນັ ຍາອັນສະຫະຣະ
ຄະຕະດູ້ວຍອະພິຊຊາ, ເປນັ ຜ່ ມພີ ະຍາບາດ ຢດ່ ວູ້ ຍສນັ ຍາອນັ ສະຫະຣະຄະຕະ
ດູ້ວຍພະຍາບາດ, ເປນັ ຜ່ ມວີ ຫິ ງິ ສາ ຢດ່ ວູ້ ຍສນັ ຍາອນັ ສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍ
ວິຫິງສາ. ສາຣບີ ຸຕ ! ເມອື່ ເສບສນັ ຍາປະຕລິ າພະ ຊະນດິ ນແ້ີ ລ ອະກຸສລົ ທມັ ຍອ່ ມຈະ
ເຣນີ ກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອື່ ມ.

໑໑໔໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ສາຣີບຸຕ ! ອະກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອື່ ມ ກສຸ ົລທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ແກບ່ ຄຸ ຄນົ ຜເ່ ສບຢ່ຊງ່ຶ
ສັນຍາປະຕລິ າພະ ຊະນດິ ໃດໜໍ ? ສາຣີບຸຕ ! ບຄຸ ຄົນບາງຄນົ ໃນກລໍ ະນນີ ້ີ ບເ່ໍ ປນັ ຜ່
ອງັ່ ດວູ້ ຍອະພິຊຊາ ມສີ ັນຍາບ່ໍສະຫະຣະຄະຕະດູ້ວຍອະພິຊຊາຢ່, ເປັນຜ່ ບມ່ໍ ີ
ພະຍາບາດ ມີສັນຍາບໍ່ສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍພະຍາບາດຢ່, ເປັນຜ່ ບມໍ່ ວີ ຫິ ງິ ສາ ມີ
ສັນຍາບໍສ່ ະຫະຣະຄະຕະດ້ວູ ຍວິຫງິ ສາ. ສາຣບີ ຸຕ ! ເມອື່ ເສບສນັ ຍາປະຕລິ າພະ
ຊະນດິ ນແ້ີ ລ ອະກຸສລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອື່ ມ ກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ .

໖. ການເສບທຕິ ຖປິ ະຕລິ າພະ

ສາຣບີ ຸຕ ! ອະກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອ່ື ມ ແກ່ບຄຸ ຄນົ ຜເ່ ສບຢຊ່ ງ່ຶ
ທຕິ ຖປິ ະຕລິ າພະ (ການໄດູ້ທຕິ ຖສິ ະເພາະເລ່ືອງ) ຊະນດິ ໃດໜໍ ? ສາຣີບຸຕ ! ບຸຄຄົນ
ບາງຄົນໃນກໍລະນີນີ້ ເປັນຜ່ ມທີ ຕິ ຖເິ ຊນ່ັ ນວ້ີ ່າ “ທານທໃ່ີ ຫແູ້ ລວູ້ ບມໍ່ ີ (ຜລົ ), ຍັນທ່ບີ ຊາ
ແລູວ້ ບມ່ໍ ີ (ຜລົ ), ຜົລວິບາກແຫງ່ ກັມທ່ີສຕັ ເຮັດດີເຮດັ ຊົວ່ ບໍ່ມີ, ໂລກນ້ີບ່ມໍ ີ, ໂລກອນື່ ບມ່ໍ ,ີ
ມານດາບໍ່ມ,ີ ບິດາບໍ່ມີ, ໂອປະປາຕກິ ະສັຕບໍມ່ ີ, ສະມະນະພຣາມທ່ີໄປແລ້ວູ ປະຕິບຕັ
ແລູວ້ ໂດຍຖຼກື ຕອູ້ ງ ເຖິງກບັ ເຮັດໃຫູ້ແຈູງ້ ຊ່ຶງໂລກນີ້ ແລະໂລກອນື່ ດ້ວູ ຍປັນຍາອນັ
ຖືກຼ ຕູ້ອງເອງ ແລູ້ວປະກາສໃຫູ້ຜ່ອນ່ື ຮູ້ກບໍ ມໍ່ ີ” ດັງ່ ນີ້. ສາຣບີ ຸຕ ! ເມອ່ື ເສບທຕິ ຖປິ ະຕິ
ລາພະຊະນດິ ນແີ້ ລ ອະກຸສລົ ທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອ່ື ມ.

ສາຣບີ ຸຕ ! ອະກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອ່ື ມ ກສຸ ົລທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ແກບ່ ຄຸ ຄນົ ຜເ່ ສບຢຊ່ ງ່ຶ
ທຕິ ຖິປະຕລິ າພະ ຊະນດິ ໃດໜໍ ? ສາຣບີ ຕຸ ! ບຸຄຄນົ ບາງຄົນໃນກໍລະນີນີ້ ເປັນຜ່
ມີທິຕຖິເຊັນ່ ນ້ວີ າ່ “ທານທ່ີໃຫູ້ແລູ້ວມີ (ຜລົ ), ຍນັ ທີບ່ ຊາແລ້ວູ ມີ (ຜລົ ), ຜົລວິບາກແຫ່ງ
ກັມທີສ່ ຕັ ເຮັດດເີ ຮັດຊົວ່ ມ,ີ ໂລກນ້ີມີ, ໂລກອນື່ ມ,ີ ມານດາມີ, ບດິ າມີ, ໂອປະປາຕິກະ
ສຕັ ມ,ີ ສະມະນະພຣາມທີ່ໄປແລູວ້ ປະຕບິ ັຕແລວູ້ ໂດຍຖກຼື ຕອູ້ ງ ເຖງິ ກບັ ເຮັດໃຫູ້ແຈງູ້
ຊ່ຶງໂລກນ້ີ ແລະ ໂລກອືນ່ ດ້ວູ ຍປັນຍາອນັ ຖືຼກຕູ້ອງເອງ ແລູວ້ ປະກາສໃຫູ້ຜ່ອືນ່ ຮກູ້ ມໍ ີ”
ດັງ່ ນ.້ີ ສາຣີບຸຕ ! ເມອື່ ເສບທຕິ ຖປິ ະຕລິ າພະ ຊະນດິ ນແີ້ ລ ອະກຸສລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອ່ື ມ
ກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ .

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໔໙

໗. ການເສບອຕັ ຕະພາວະປະຕລິ າພະ

ສາຣບີ ຸຕ ! ອະກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອ່ື ມ ແກ່ບຄຸ ຄນົ ຜເ່ ສບຢຊ່ ງ່ຶ
ອັຕຕະພາວະປະຕລິ າພະ (ການໄດູ້ອັຕຕະພາບສະເພາະຊະນິດ) ຊະນດິ ໃດໜໍ ? ສາຣີ
ບຸຕ ! ເມອື່ ບຄຸ ຄົນເກີດດວູ້ ຍການໄດູ້ອຕັ ຕະພາບ ທີ່ຍັງປະກອບດູ້ວຍທກຸ ຂ໌ ເພາະພບົ
ຂອງເຂາົ ຍງັ ບ່ໍດັບສນິ້ ໄປ ອະກສຸ ົລທມັ ຍ່ອມຈະເຣນີ ກຸສົລທັມຍ່ອມເສ່ືອມ.

ສາຣີບຸຕ ! ອະກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມເສອື່ ມ ກສຸ ລົ ທມັ ຍອ່ ມຈະເຣນີ ແກບ່ ຄຸ ຄນົ ຜເ່ ສບຢ່ຊງ່ຶ
ອັຕຕະພາວະປະຕລິ າພະ ຊະນດິ ໃດໜໍ ? ສາຣີບຸຕ ! ເມື່ອບຸຄຄົນເກີດດ້ວູ ຍການ
ໄດູ້ອຕັ ຕະພາບ ທີບ່ ໍ່ປະກອບດວູ້ ຍທຸກຂ໌ ເພາະພບົ ຂອງເຂາົ ດັບສິ້ນໄປ ອະກສຸ ົລທັມ
ຍອ່ ມເສືອ່ ມ ກສຸ ົລທມັ ຍ່ອມຈະເຣີນ.

໘. ການເສບອາຣມົ ຫກົ

ສາຣບີ ຕຸ ! ເມ່ືອບຄຸ ຄົນ ເສບຢ່ ຊຶ່ງຮບ ທຈີ່ ະຍອ່ ມຮູ້ແຈູງ້ ດູວ້ ຍຈກັ ຂຸຊະນດິ ໃດ
ອະກສຸ ລົ ທມັ ຈະເຣນີ ກສຸ ລົ ທມັ ເສອື່ ມ, ຮບທຈ່ີ ະຍອ່ ມຮູແ້ ຈ້ງູ ດູ້ວຍຈກັ ຂຸຊະນິດນີ້ ເປັນ
ຮບອນັ ບຸຄຄົນ ບຄໍ່ ວນເສບ.

ສາຣບີ ຸຕ ! ເມອ່ື ບຄຸ ຄົນ ເສບຢ່ ຊງຶ່ ຮບ ທ່ີຈະຍອ່ ມຮແູ້ ຈງູ້ ດວູ້ ຍຈກັ ຂຸຊະນິດໃດ
ອະກສຸ ລົ ທມັ ເສອື່ ມ ກສຸ ົລທມັ ຈະເຣນີ , ຮບທີຈ່ ະຍອ່ ມຮແູ້ ຈ້ງູ ດູ້ວຍຈັກຂຸຊະນດິ ນ້ີ ເປັນ
ຮບອນັ ບຄຸ ຄົນ ຄວນເສບ.

(ໃນກໍລະນແີ ກງ່ ອາຣົມຫູ້າທ່ເີ ຫອືຼ ຄືຼ : ສຽງ ທຈ່ີ ະຍ່ອມຮູ້ແຈງູ້ ດູ້ວຍຫ ກິນ່ ທຈ່ີ ະຍ່ອມຮແູ້ ຈງູ້ ດູວ້ ຍດັງ ຣສົ ທ່ີຈະ
ຍອ່ ມຮແູ້ ຈ້ງູ ດູ້ວຍລີ້ນ ໂຜຕຖບັ ພະ ທີ່ຈະຍອ່ ມຮູ້ແຈູ້ງດວູ້ ຍຜວິ ກາຍ ແລະ ທມັ ມາຣມົ ທຈ່ີ ະຍ່ອມຮແູ້ ຈູ້ງດູວ້ ຍໃຈ ກໍມີ
ຫກັ ເກນທີ່ໄດຕູ້ ຣັດໄວ້ແູ ບບດຽວກນັ ກັບກໍລະນີແຫ່ງຮບ ທ່ີຍ່ອມຮູ້ແຈງູ້ ດູວ້ ຍຈັກຂຂຸ ູ້າງເທງິ ນີ)້ .

໑໑໕໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

໙. ການເສບປຈັ ຈຍັ ສາມ

ສາຣີບຸຕ ! ເມື່ອບຸຄຄນົ ເສບຢຊ່ ່ຶງ ຈີວອຣ ຊະນິດໃດ ອະກສຸ ົລທັມຈະເຣນີ ກຸສົລ
ທັມເສອ່ື ມ, ຈວີ ອຣຊະນດິ ນ້ີ ເປັນຈີວອຣອັນບຸຄຄນົ ບຄໍ່ ວນເສບ.

ສາຣບີ ຸຕ ! ເມືອ່ ບຸຄຄນົ ເສບຢ່ຊ່ຶງ ຈີວອຣ ຊະນດິ ໃດ ອະກຸສົລທມັ ເສ່ອື ມ ກຸສົລທັມ
ຈະເຣີນ, ຈີວອຣຊະນິດນ້ີ ເປັນຈວີ ອຣອັນບຄຸ ຄນົ ຄວນເສບ.

(ກໍລະນແີ ຫ່ງປຈັ ຈຍັ ຄືຼ : ບນິ ດະບາຕ ແລະ ເສນາສະນະ ກໍມຫີ ກັ ເກນທີໄ່ ດຕູ້ ຣັດໄວູ້ໃນຮບແບບດຽວກນັ ກັບ
ກໍລະນີແກງ່ ຈີວອຣຂ້າູ ງເທິງນ້)ີ .

໑໐-໑໓ ການເສບຄາມະ-ນຄິ ມົ -ນະຄອຣ-ຊນົ ນະບົດ

ສາຣບີ ຸຕ ! ເມອື່ ບຸຄຄນົ ເສບຢ່ຊຶ່ງ ຄາມະ (ໝ່ບູ້ານ) ຊະນດິ ໃດ ອະກສຸ ົລທັມຈະເຣີນ
ກສຸ ົລທັມເສື່ອມ, ຄາມະຊະນດິ ນ້ີ ເປັນຄາມະອັນບຸຄຄນົ ບ່ໍຄວນເສບ.
ສາຣບີ ຕຸ ! ເມອ່ື ບຸຄຄົນເສບຢ່ຊ່ງຶ ຄາມະ (ໝບ່ ູ້ານ) ຊະນດິ ໃດ ອະກຸສົລທມັ ເສອ່ື ມ
ກຸສົລທັມຈະເຣນີ , ຄາມຊະນິດນີ້ ເປັນຄາມະອັນບຸຄຄົນ ຄວນເສບ.

(ໃນກໍລະນີແຫ່ງປຈັ ຈຍັ ຄຼື ນິຄມົ (ເຂຕ)-ນະຄອຣ-ຊນົ ນະບດົ ມີຫກັ ເກນທີ່ໄດ້ຕູ ຣັດໄວໃູ້ ນຮບແບບດຽວກນັ ກັບ
ກໍລະນແີ ຫງ່ ຄາມຂູ້າງເທງິ ນີ້).

໑໔. ການເສບບຄຸ ຄົນ

ສາຣບີ ຸຕ ! ເມ່ອື ບຄຸ ຄນົ ເສບຢ່ຊ່ຶງ ບຸຄຄນົ ຊະນດິ ໃດ ອະກສຸ ົລທັມຈະເຣນີ ກຸສົລ
ທັມເສ່ືອມ, ບຄຸ ຄນົ ຊະນດິ ນ້ີ ເປນັ ບຸຄຄົນອັນບຄຸ ຄົນ ບຄໍ່ ວນເສບ.

ສາຣີບຸຕ ! ເມ່ອື ບຸຄຄົນເສບຢ່ຊງ່ຶ ບຄຸ ຄົນ ຊະນດິ ໃດ ອະກຸສົລທັມເສືອ່ ມ ກສຸ ົລທມັ
ຈະເຣີນ, ບຄຸ ຄນົ ຊະນິດນ້ີ ເປັນບຸຄຄນົ ອັນບຄຸ ຄນົ ຄວນເສບ.

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໑໕໕,໑໕໗-໑໕໘,໑໖໐-໑໖໑,໑໖໓-໑໖໔/໒໒໑,໒໒໔-໒໒໖,໒໒໙,໒໓໒.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໕໑

ຊາຄະຣຢິ ານໂຸ ຢຄະ ຄສຼື ວ່ ນປະກອບຂອງຄວາມພຽນ

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸເປນັ ຜຕ່ າມປະກອບໃນທມັ ເປນັ ເຄອ່ື ງຕື່ນ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນກລໍ ະນີນ້ີ ຍອ່ ມຊາໍ ລະຈິຕໃຫູ້ປອດກຽູ້ ງສິ້ນເຊງີ ຈາກ ອະວະຣະ
ນີຢະທມັ (ກເິ ລສທີ່ກັນ້ ຈິຕ) ດູ້ວຍການຍາ່ ງຈົງກົມ ດູ້ວຍການນງັ່ ຕະຫອດວັນຈົນຄາໍ່ ໄປ
ຈົນໝດົ ຍາມຕົ້ນແຫ່ງຣາຕີ, ເມ່ອື ຍາມກາງແຫງ່ ຣາຕີ ນອນຢ່າງຣາຊະສີ (ຄຼື) ສະແຄງ
ຂູ້າງຂວາ ບາທາເຫື່ອມບາທາ ມີສະຕສິ ັມປະຊັນຍະໃນການລກຸ ຂຶນ້ , ເມອື່ ຍາມສຸດ
ທາູ້ ຍແຫງ່ ຣາຕລີ ຸກຂ້ຶນແລູ້ວ ຊາໍ ລະຈິຕໃຫູ້ປອດກູ້ຽງສິ້ນເຊີງຈາກອະວະຣະນຢີ ະທັມ
ດູ້ວຍການຍ່າງຈົງກົມ ແລະ ການນ່ັງອກີ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຊ່ນັ ນ້ີແລ ຊື່ວາ່ ພິກຂເຸ ປັນຜ່ຕາມປະກອບໃນທັມເປັນເຄອື່ ງຕນ່ື .

- ສລາ. ສງັ . ໑໘/໒໒໑/໓໑໙.

ສລີ ະປະແຫງ່ ການປກຸ ເລງ່ັ ຄວາມພຽນ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອາຣບັ ພະວຕັ ຖຸ (ທ່ຕີ ງັ້ ແຫງ່ ການປາຣົບຄວາມພຽນ) ໘ ຢາ່ ງ ເຫຼາ່ົ ນີມ້ ຢີ ່ ແປດ
ຢາ່ ງ ແນວໃດໜໍ ? ແປດຢ່າງຄຼື :

໑. ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນີນ້ີ ການງານອນັ ພກິ ຂຸຈະຕອູ້ ງເຮດັ ມຢີ ່. ພິກຂນຸ ້ັນມຄີ ວາມ
ຄິດແນວນ້ວີ າ່ “ການງານເປັນສງ່ິ ທເ່ີ ຮົາຕູ້ອງເຮດັ ແຕ່ເມ່ືອເຮັດການງານຢ່ ມນັ ບເ່ໍ ປັນ
ການງາ່ ຍທີ່ຈະຕັ້ງໃນໃຈ ຊຶງ່ ຄໍາສັ່ງສອນຂອງພຣະພຸດທະເຈົ້າ.

໑໑໕໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ເອາົ ເທນ້ີ ຖາູ້ ແນວນ້ັນເຮາົ ຈັກຮບີ ປາຣົບຄວາມພຽນ ເພ່ືອບນັ ລຸສ່ງິ ທ່ີຍັງບໍບ່ ັນລຸ ເພື່ອ
ເຖງິ ທັບສງ່ິ ທຍີ່ ັງບ່ໍເຖິງທບັ ເພ່ືອເຮັດໃຫູແ້ ຈູ້ງສິງ່ ທ່ຍີ ງັ ບເ່ໍ ຮດັ ໃຫູ້ແຈ້ງູ ດ່ັງນ.ີ້ ເຂົານ້ນັ
ປາຣບົ ຄວາມພຽນ ເພື່ອບນັ ລຸສິ່ງທ່ີຍງັ ບ່ໍບນັ ລຸ ເພື່ອເຖິງທັບສງ່ິ ທຍ່ີ ັງບໍ່ເຖງິ ທບັ ເພືອ່
ເຮດັ ໃຫູແ້ ຈູ້ງສງ່ິ ທີ່ຍງັ ບ່ເໍ ຮັດໃຫູ້ແຈງູ້ . ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ີເປນັ ອາຣບັ ພະວຕັ ຖຂຸ ທ້ໍ ີ ໑.

໒. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂ້ໍອນ່ື ຍງັ ມອີ ີກ : ການງານອນັ ພິກຂຸເຮດັ ແລວູ້ ແລວູ້ ມຢີ ່, ພິກຂຸນນັ້ ມີ
ຄວາມຄດິ ວ່າ “ເຮົາໄດູ້ເຮດັ ການງານແລູ້ວ ກເໍ ມ່ືອເຮາົ ເຮັດການງານຢນ່ ້ັນ ເຮົາບໍ່
ສາມາດຕ້ັງໃນໃຈ ຊຶ່ງຄໍາສັງ່ ສອນຂອງພຣະພຸດທະເຈ້ົາ. ເອົາເທນີ້ ຖາູ້ ແນວນນ້ັ ເຮົາ
ຈັກຮີບປາຣົບຄວາມພຽນ ເພອ່ື ບນັ ລສຸ ່ິງທີ່ຍັງບໍບ່ ັນລຸ ເພອ່ື ເຖິງທັບສິງ່ ທຍ່ີ ງັ ບເ່ໍ ຖິງທັບ
ເພ່ືອເຮັດໃຫແູ້ ຈູງ້ ສິງ່ ທ່ີຍັງບໍ່ເຮັດໃຫ້ແູ ຈງູ້ ດງັ່ ນ້.ີ ເຂາົ ນັນ້ ປາຣບົ ຄວາມພຽນ ເພອ່ື ບັນລຸ
ສງິ່ ທີ່ຍັງບໍບ່ ນັ ລຸ ເພ່ືອເຖງິ ທບັ ສ່ງິ ທ່ຍີ ັງບ່ໍເຖິງທບັ ເພືອ່ ເຮັດໃຫູ້ແຈູງ້ ສິງ່ ທີ່ຍັງບເ່ໍ ຮດັ ໃຫູ້
ແຈູງ້ . ພກິ ຂຸ ທ. ! ນ້ີເປັນ ອາຣບັ ພະວຕັ ຖຂຸ ທໍ້ ີ ໒.

໓. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອື່ນຍັງມີອກີ : ຫນົ ທາງອນັ ພກິ ຂຕຸ ອູ້ ງເດນີ ມຢີ ່, ພິກຂຸນັ້ນມີຄວາມ
ຄິດວ່າ “ຫົນທາງເປັນສງ່ິ ທເ່ີ ຮາົ ຈະຕອູ້ ງເດີນ ແຕເ່ ມື່ເຮາົ ເດນີ ທາງຢ່ ມນັ ບໍ່ແມນ່ ງາ່ ຍທ່ີ
ຈະຕ້ງັ ໃນໃຈ ຊ່ຶງຄາໍ ສັ່ງສອນຂອງພຣະພຸດທະເຈາ້ົ . ເອາົ ເທີ້ນ ຖູ້າແນວນ້ນັ ເຮົາຈັກ
ຮີບປາຣົບຄວາມພຽນ ເພ່ືອບັນລສຸ ິ່ງທ່ີຍງັ ບ່ບໍ ນັ ລຸ ເພອ່ື ເຖິງທັບສງ່ິ ທ່ີຍງັ ບເ່ໍ ຖງິ ທັບ
ເພື່ອເຮດັ ໃຫແູ້ ຈ້ງູ ສິ່ງທຍ່ີ ັງບໍ່ເຮັດໃຫູ້ແຈງູ້ ” ດ່ັງນີ.້ ເຂາົ ນນ້ັ ປາຣົບຄວາມພຽນ ເພ່ືອ
ບນັ ລສຸ ິ່ງທຍ່ີ ງັ ບບໍ່ ັນລຸ ເພອ່ື ເຖິງທບັ ສິ່ງທ່ີຍັງບເ່ໍ ຖິງທັບ ເພືອ່ ເຮັດໃຫແູ້ ຈູງ້ ສິ່ງທ່ຍີ ັງ
ບເ່ໍ ຮດັ ໃຫ້ແູ ຈູ້ງ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ນເ້ີ ປນັ ອາຣບັ ພະວຕັ ຖຂຸ ທໍ້ ີ ໓.

໔. ພິກຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອນ່ື ຍງັ ມີອກີ : ຫນົ ທາງອນັ ພກິ ຂເຸ ດນີ ແລວູ້ ມຢີ ່, ພກິ ຂນຸ ັ້ນມີຄວາມ
ຄິດວາ່ “ເຮາົ ໄດູ້ເດນີ ທາງແລ້ວູ ກເໍ ມ່ືອເຮາົ ເດີນທາງຢ່ ເຮາົ ບໍ່ສາມາດຕັ້ງໃນໃຈ ຊ່ຶງຄໍາ
ສັງ່ ສອນຂອງພຣະພຸດທະເຈົາ້ .

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໕໓

ເອົາເທ້ນີ ຖ້າູ ແນວນ້ັນເຮາົ ຈັກຮີບປາຣບົ ຄວາມພຽນ ເພອື່ ບນັ ລຸສ່ງິ ທ່ີຍັງບບ່ໍ ນັ ລຸ ເພື່ອ
ເຖງິ ທັບສ່ງິ ທ່ຍີ ງັ ບ່ໍເຖິງທບັ ເພ່ືອເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ ສິງ່ ທີ່ຍງັ ບໍ່ເຮດັ ໃຫູ້ແຈູ້ງ” ດ່ັງນີ້. ເຂາົ ນັ້ນ
ປາຣົບຄວາມພຽນ ເພື່ອບນັ ລຸສງິ່ ທີຍ່ ງັ ບບໍ່ ນັ ລຸ ເພື່ອເຖິງທບັ ສງິ່ ທຍ່ີ ງັ ບໍເ່ ຖິງທັບ ເພອ່ື
ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈູ້ງສງ່ິ ທຍ່ີ ງັ ບໍ່ເຮັດໃຫູ້ແຈູງ້ . ພກິ ຂຸ ທ. ! ນເ້ີ ປັນ ອາຣບັ ພະວຕັ ຖຂຸ ທໍ້ ີ ໔.

໕. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອນ່ື ຍັງມອີ ີກ : ພກິ ຂທຸ ່ຽວບນິ ດະບາຕໃນບາູ້ ນ ຫຼື ນຄິ ມົ ບໄໍ່ ດູ້
ໂພຊະນະຂຮ້ີ າູ້ ຍຫປຼື ະນຕີ ເຕມັ ຕາມທຕ່ີ ອູ້ ງການ. ພິກຂນຸ ນ້ັ ມຄີ ວາມຄິດວ່າ “ເມື່ອເຮາົ
ທ່ຽວບິນດະບາຕໃນບ້າູ ນ ຫຼື ນຄິ ົມ ບໍ່ໄດູ້ໂພຊະນະຂີ້ຮູາ້ ຍ ຫືຼ ປະນຕີ ເຕມັ ຕາມທີ່
ຕູ້ອງການ ແຕ່ກາຍຂອງເຮົາກັບເປນັ ກາຍທເ່ີ ບົາ ຄວນແກ່ການງານ. ເອົາເທນີ້ ຖູ້າ
ແນວນ້ັນ ເຮົາຈກັ ອາໄສກາຍທີ່ເບົາ ຄວນແກ່ການປະກອບງານນ້ັນໆ ຮບີ ປາຣົບ
ຄວາມພຽນ ເພ່ອື ບັນລຸສ່ິງທ່ຍີ ັງບບໍ່ ັນລຸ ເພອ່ື ເຖິງທັບສງ່ິ ທຍ່ີ ັງບເ່ໍ ຖງິ ທບັ ເພື່ອເຮັດໃຫູ້
ແຈງູ້ ສິ່ງທີຍ່ ງັ ບ່ໍເຮັດໃຫູ້ແຈູ້ງ” ດງັ່ ນ້ີ. ເຂົານນັ້ ປາຣົບຄວາມພຽນ ເພື່ອບັນລສຸ ງ່ິ ທ່ຍີ ັງ
ບບໍ່ ັນລຸ ເພອື່ ເຖິງທັບສ່ິງທ່ຍີ ງັ ບເ່ໍ ຖິງທບັ ເພອ່ື ເຮັດໃຫແູ້ ຈງູ້ ສງ່ິ ທ່ຍີ ງັ ບໍ່ເຮດັ ໃຫູ້ແຈູ້ງ.
ພິກຂຸ ທ. ! ນີ້ເປັນ ອາຣັບພະວຕັ ຖຂຸ ທໍ້ ີ ໕.

໖. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍອ້ ນື່ ຍັງມີອກີ : ພກິ ຂຸທຽ່ ວບນິ ດະບາຕໃນບາູ້ ນຫນຼື ຄິ ມົ ໄດູ້
ໂພຊະນະຂຮີ້ າູ້ ຍຫປືຼ ະນຕີ ເຕມັ ຕາມທຕີ່ ອູ້ ງການ. ພິກຂຸນ້ນັ ມີຄວາມຄດິ ວ່າ “ເມ່ືອເຮົາ
ທ່ຽວບິນດະບາຕໃນບູາ້ ນ ຫືຼ ນຄິ ມົ ໄດູ້ໂພຊະນະຂີຮ້ ູ້າຍ ຫຼື ປະນຕີ ເຕມັ ຕາມທ່ີ
ຕູ້ອງການ ແຕກ່ າຍຂອງເຮົາຍງັ ເປນັ ກາຍທ່ີເບາົ ຄວນແກກ່ ານງານຢ່. ເອາົ ເທີນ້ ຖູ້າ
ແນວນັ້ນ ເຮົາຈກັ ອາໄສກາຍທເ່ີ ບາົ ຄວນແກກ່ ານປະກອບງານນ້ັນໆ ຮີບປາຣົບ
ຄວາມພຽນ ເພື່ອບັນລສຸ ິງ່ ທີ່ຍງັ ບ່ບໍ ນັ ລຸ ເພ່ືອເຖິງທບັ ສງ່ິ ທຍ່ີ ັງບໍ່ເຖງິ ທັບ ເພືອ່ ເຮັດໃຫູ້
ແຈູງ້ ສ່ງິ ທຍ່ີ ງັ ບໍ່ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈູ້ງ” ດັ່ງນີ.້ ເຂົານ້ັນປາຣົບຄວາມພຽນ ເພ່ອື ບັນລຸສິ່ງທີຍ່ ັງ
ບໍ່ບນັ ລຸ ເພື່ອເຖງິ ທັບສ່ງິ ທ່ີຍັງບ່ເໍ ຖງິ ທບັ ເພື່ອເຮດັ ໃຫູແ້ ຈູ້ງສິ່ງທ່ຍີ ັງບ່ໍເຮດັ ໃຫູ້ແຈູ້ງ.
ພກິ ຂຸ ທ. ! ນເ້ີ ປັນ ອາຣັບພະວຕັ ຖຂຸ ທ້ໍ ີ ໖.

໑໑໕໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

໗. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອນື່ ຍັງມອີ ກີ : ອາພາດເລກັ ນອູ້ ຍທ່ີເກດີ ຂນ້ຶ ແລວູ້ ແກພ່ ິກຂມຸ ຢີ ່.
ພິກຂຸນັ້ນມຄີ ວາມຄດິ ວາ່ “ອາພາດເລັກນູ້ອຍນີ້ເກີດຂນ້ຶ ແກ່ເຮົາ ແຕ່ມນັ ອາດເປນັ ໄປ
ໄດູ້ວາ່ ອາພາດນ້ນັ ຈະລຸກລາມ. ເອາົ ເທນ້ີ ຖາູ້ ແນວນ້ນັ ເຮາົ ຈັກຮີບປາຣບົ ຄວາມພຽນ
ເພື່ອບນັ ລສຸ ່ງິ ທ່ີຍງັ ບ່ໍບັນລຸ ເພືອ່ ເຖິງທັບສ່ິງທຍີ່ ງັ ບໍ່ເຖງິ ທັບ ເພ່ືອເຮດັ ໃຫູ້ແຈງູ້ ສ່ິງທຍ່ີ ັງ
ບ່ເໍ ຮດັ ໃຫ້ແູ ຈງູ້ ” ດ່ັງນ້.ີ ເຂາົ ນ້ັນປາຣບົ ຄວາມພຽນ ເພອື່ ບັນລຸສງິ່ ທ່ຍີ ັງບ່ໍບນັ ລຸ ເພືອ່ ເຖິງ
ທັບສງິ່ ທີ່ຍັງບ່ເໍ ຖິງທັບ ເພອື່ ເຮັດໃຫູ້ແຈູງ້ ສ່ງິ ທ່ີຍງັ ບໍ່ເຮັດໃຫູ້ແຈູ້ງ. ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ີເປັນ
ອາຣບັ ພະວຕັ ຖຂຸ ທ້ໍ ີ ໗.

໘. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອ່ນື ຍງັ ມີອີກ : ພກິ ຂນຸ ນັ້ ເປນັ ຜດ່ ຈີ າກຄວາມເຈບັ ໄຂແູ້ ລວູ້ ບດ່ໍ ນົ ມີ
ຢ່. ພິກຂນຸ ນ້ັ ມຄີ ວາມຄດິ ວ່າ “ເຮົາດຈີ າກຄວາມເຈບັ ໄຂູແ້ ລວູ້ ບໍ່ດົນ ແຕມ່ ນັ ອາດເປັນ
ໄປໄດູ້ວ່າ ອາພາດນ້ັນຈະຫວນກັບມາອີກ. ເອົາເທ້ນີ ຖາູ້ ແນວນນ້ັ ເຮາົ ຈັກຮີບປາຣົບ
ຄວາມພຽນ ເພືອ່ ບນັ ລສຸ ິ່ງທີຍ່ ັງບໍ່ບນັ ລຸ ເພອ່ື ເຖງິ ທບັ ສິ່ງທຍ່ີ ັງບ່ເໍ ຖິງທບັ ເພ່ືອເຮັດໃຫູ້
ແຈ້ງູ ສ່ິງທ່ີຍງັ ບໍ່ເຮັດໃຫແູ້ ຈູງ້ ” ດງ່ັ ນ້.ີ ເຂົານ້ັນປາຣົບຄວາມພຽນ ເພື່ອບນັ ລຸສງິ່ ທີຍ່ ັງ
ບໍບ່ ນັ ລຸ ເພ່ອື ເຖິງທັບສ່ງິ ທ່ຍີ ງັ ບເ່ໍ ຖງິ ທັບ ເພ່ືອເຮັດໃຫູ້ແຈງູ້ ສິງ່ ທຍ່ີ ງັ ບໍ່ເຮັດໃຫູແ້ ຈູ້ງ.
ພກິ ຂຸ ທ. ! ນເ້ີ ປັນ ອາຣັບພະວຕັ ຖຂຸ ທ້ໍ ີ ໘.

ພິກຂຸ ທ. ! ເຫົ່າຼ ນ້ີແລ ອາຣັບພະວຕັ ຖຸ (ທຕ່ີ ງ້ັ ແຫ່ງຄວາມປາຣົບຄວາມພຽນ) ແປດຢາ່ ງ.

- ອຕັ ຖກ. ອງັ . ໒໓/໓໔໕/໑໘໖.