ອະຮິຍະສັຈຈາກພະໂອຖະ ພາກປາຍ

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໕໕

ຜມ່ ລີ ກັ ສະນະຄວນປະກອບຄວາມພຽນ

ພິກຂຸ ທ. ! ປະທານຢີ ງັ ຄະ (ອົງຄ໌ແຫ່ງຜສ່ ົມຄວນປະກອບຄວາມພຽນ) ໕ ຢາ່ ງ ເຫຼາ່ົ ນີມ້ ີ
ຢ,່ ຫູາ້ ຢ່າງ ແນວໃດໜໍ ? ຫາູ້ ຢາ່ ງຄຼື ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນກລໍ ະນີນີ້ :-

໑. ເປນັ ຜ່ ມສີ ດັ ທາ ຍອ່ ມເຊ່ອື ການຕຣັສຮູ້ຂອງຕະຖາຄົຕວ່າ “ແມ່ນເພາະເຫຕນ້ີໆ
ພຣະຜ່ມີພຣະພາຄເຈົ້ານ້ັນ ເປນັ ພຣະອໍຣະຫັນຕ໌ ຕຣສັ ຮູ້ຖືຼກຕູອ້ ງເອງ ສມົ ບນດູ້ວຍ
ວິຊຊາແລະຈະຣະນະ ດໍາເນນີ ໄປດີ ຮ້ແູ ຈູ້ງໂລກ ເປນັ ສາຣະຖີຝກຶ ຄນົ ສົມຄວນຝຶກ
ຢາ່ ງບ່ມໍ ີໃຜຍິງ່ ໄປກວ່າ ເປັນຄຂອງເທວະດາ ແລະ ມະນຸສສ໌ ເປັນຜ່ເບີກບານແລູວ້
ຈາໍ ແນກທມັ ອອກສອນສັຕ” ດງ່ັ ນ.ີ້

໒. ເປັນຜ່ ມອີ າພາດໜອູ້ ຍ ມີໂຣຄາໜູ້ອຍ ມີໄຟທາຕສໍາລບັ ຍອ່ ຍອາຫາຣທ່ີຍອ່ ຍ
ໄດູສ້ ະໝ່ໍາສະເໝີ ປານກາງ ບໍ່ຮູອ້ ນຫາຍ ບເໍ່ ຢນັ ໂພດ ພໍຄວນແກ່ການບາໍ ເພນັ ພຽນ.

໓. ເປນັ ຜ່ ບໍ່ໂອອູ້ ວດ ບໍມ່ ມີ ານຍາ ເປັນຜ່ເປີດເຜີຍຕນົ ເອງຕາມທເີ່ ປນັ ຈງິ ໃນ
ພຣະສາສດາ, ຫືຼ ໃນເພ່ອື ສະພຣມົ ມະຈາຣີຜ່ຮທູ້ ງັ ຫາຍ ກໍຕາມ.

໔. ເປັນຜ່ ປາຣບົ ຄວາມພຽນ ເພອ່ື ການລະສິງ່ ອນັ ເປັນອະກຸສົລ ເພື່ອເຖິງພູ້ອມ
ດ້ວູ ຍສງິ່ ອນັ ເປນັ ກສຸ ົລ ມີກາໍ ລັງ ມຄີ ວາມບາກບ່ນັ ໜັກແໜ້ນູ ບໍປ່ ະຖມ້ິ ທຸລະໃນສ່ງິ
ທັງຫາຍອັນເປນັ ກສຸ ົລ.

໕. ເປັນ ຜ່ມປີ ນັ ຍາ ປະກອບດ້ວູ ຍປັນຍາ ຊງ່ຶ ສາມາດກາໍ ນົດຄວາມເກີດຂ້ນຶ ແລະ
ຄວາມດັບຫາຍໄປ ເປນັ ປນັ ຍາອັນປະເສີດ ເປນັ ເຄ່ືອງເຈາະແທງກິເລສ ເປນັ ເຄື່ອງ
ໃຫເູ້ ຖງິ ຄວາມດບັ ສ້ິນທກຸ ຂ໌ໂດຍຖຼືກຕູ້ອງ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເຫຼາ່ົ ນີ້ແລ ປະທານິຢງັ ຄະ ໕ ຢາ່ ງ.

- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໗໕/໕໓.

໑໑໕໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ໝວດ ງ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ຫກັ ການປະຕບິ ຕັ ຂອງສມັ ມາວາຢາມະ

ພຽນລະອະກສຸ ົລແຂງ່ ກບັ ຄວາມຕາຍ

ພິກຂຸ ທ. ! ມະຣະນະສະຕິ ອນັ ບຄຸ ຄົນຈະເຣນີ ເຮດັ ໃຫູ້ຫາຍແລູ້ວ ຍອ່ ມມີຜົລໃຫຍ່
ມອີ ານສິ ງົ ສ໌ໃຫຍ່ ເປັນທມັ ຢ່ງັ ລົງສ່ອະມະຕະ ມອີ ະມະຕະເປັນປະຣິໂຍສານ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ມະຣະນະສະຕິ (ອັນບຸຄຄົນເຫນັ ປານນນ້ັ ) ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸໃນກໍລະນນີ ້ີ ຜາ່ ນກາງເວນັ ມາຮອດກາງຄນືຼ ແລວູ້ ຍອ່ ມພຈິ າຣະນາ
ເຫນັ ວາ່ “ປັຈຈຍັ ແຫ່ງຄວາມຕາຍຂອງເຮົາມີຫາຍ ຄງຼື ູກດັ ເຮົາ ແມງເງາົ ໑ ຕອດເຮາົ ຫຼື
ຂີ້ເຂັບ໑ ຂົບເຮົາ ຫືວຼ ່າ ເຮົາຍ່າງພະລາດລົມ້ ລົງ ອາຫາຣບໍຍ່ ່ອຍ ບີກາໍ ເລີບ ເສມຫະ
ກາໍ ເລບີ ຫືລຼ ມົ ສັຕຖະກະວາຕະກໍາເລບີ , ຫວືຼ ່າ ພວກມະນຸສສ໌ຫຼືອະມະນຸສສ໌ທໍາຮ້າູ ຍ
ເຮາົ , ຄວາມຕາຍກຈໍ ະມີແກເ່ ຮົາ : ນ້ັນເປັນອນັ ຕະລາຍຂອງເຮາົ ” ດ່ັງນ້.ີ ພິກຂຸນັ້ນຈງົ່
ພຈິ າຣະນາສືຼບຕໄ່ໍ ປວ່າ “ມຢີ ຫ່ ບຼື ໍ່ໜໍ ບາບອະກສຸ ົລທັມທ່ເີ ຮົາຍັງລະບໍໄ່ ດແູ້ ລູວ້ ເປັນອັນ
ຕະລາຍແກ່ເຮົາ ຜ່ເຮັດກາລະລົງໄປໃນຄືຼນນ້ີ” ດັ່ງນ.ີ້ ພິກຂຸ ທ. ! ຖາູ້ ພິກຂຸພຈິ າຣະນາ
ຢ່ ຮູສ້ ຶກວາ່ ບາບອະກສຸ ລົ ທມັ ແນວນນ້ັ ມຢີ ່, ພິກຂຸນ້ັນ ຈງ່ົ ຕັ້ງໄວຊູ້ ຶງ່ ສນັ ທະ ວາຢາມະ
ອສຸ ສາຫະ ອສຸ ໂສລະຫີ ອປັ ປະຕວິ ານີ ສະຕິ ແລະ ສມັ ປະຊນັ ຍະ ຢາ່ ງແກນ່ ກາູ້ ເພອ່ື
ລະເສຍຊງຶ່ ບາບອະກສຸ ລົ ທມັ ນນ້ັ (ໂດຍດວ່ ນ) ເຊ່ັນດຽວກັບບຄຸ ຄນົ ຜ່ມີເສືອ້ ຜູາ້ ຫຼຫື ົວ
ອນັ ໄຟລຸກໄໝູ້ແລ້ວູ ຈະຍ່ອມຕັງ້ ສັນທະ ວາຢາມະ ອສຸ ສາຫະ ອສຸ ໂສລະຫີ ອປັ ປະຕິ
ວານີ ສະຕິ ແລະ ສັມປະຊັນຍະ ຢ່າງແກນ່ ກູ້າ ເພື່ອຈະດບັ ໄຟທ່ເີ ສ້ືອຜູ້າຫທືຼ ່ຫີ ົວນ້ັນ
ເສຍ, ເຊ່ັນໃດກໍເຊນ່ັ ນັນ້ . ພິກຂຸ ທ. ! ຖາູ້ ພິກຂພຸ ຈິ າຣະນາຢ່ ຮສູ້ ກຶ ວາ່ ບາບອະກສຸ ລົ
ທມັ ແນວນນັ້ ບມ່ໍ ຢີ ່ ພກິ ຂນຸ ນັ້ ຈງົ່ ຢດ່ ວູ້ ຍປຕີ ປິ າໂມທຍນ໌ ນ້ັ ນນ້ັ ແຫະ ຕາມສກຶ ສາຢທ່ ງັ
ກາງເວນັ ແລະ ກາງຄນຼື ໃນກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍ.

໑. ສັບວາ່ ວຈິ ສກິ າ ເຄຍີ ແປກນັ ວາ່ ແມງເງົາ ສບັ ວາ່ ສະຕະປະທີ ເຄີຍແປກນັ ວາ່ ຂີ້ເຂບັ ຈັກເປັນປັຈຈັຍແຫງ່
ຄວາມຕາຍໄດແູ້ ນວໃດນັ້ນ ຜ່ສຶກສາຄວນພິຈາຣະນາເບງິ່ ເອງ.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໕໗

(ກໍລະນແີ ຫງ່ ພິກຂຸຜ່ ຜາ່ ນກາງຄນຼື ມາຮອດກາງເວນັ ກມໍ ີຂຄ້ໍ ວາມທ່ຕີ ຣັດໄວູ້ ໃຫູ້ປະຕິບັຕແນວດຽວກັນ, ຜິດ
ກັນແຕເ່ ວລາທໍນ່ ັ້ນ).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ມະຣະນະສະຕິ ອນັ ບຄຸ ຄນົ ຈະເຣີນເຮດັ ໃຫູ້ຫາຍແລູ້ວ ເຊັ່ນນ້ີແລ ຍ່ອມ
ມຜີ ົລໃຫຍ່ ມອີ ານິສົງສ໌ໃຫຍ່ ເປັນທມັ ຢັ່ງລົງສ່ອະມະຕະ ມີອະມະຕະເປນັ ປະຣິໂຍ
ສານ.

- ອຕັ ຖກ. ອງັ . ໒໓/໓໓໑/໑໗໑.

(ທັມທມ່ີ ອີ ະມະໂຕຄະດະເປັນອານິສົງສ໌ນ້ນັ ໃນສຕອ່ືນສະແດງໄວູ້ດວູ້ ຍ ສັນຍາສບິ ກມໍ )ີ

ພິກຂຸ ທ. ! ສັນຍາ ໑໐ ປະການເຫ່ົາຼ ນ້ີ ອັນບຸຄຄົນຈະເຣນີ ເຮັດໃຫູ້ຫາຍແລວູ້ ຍອ່ ມ
ມຜີ ົລໃຫຍ່ ມອີ ານິສງົ ສ໌ໃຫຍ່ ຢງ່ັ ລົງສອ່ ະມະຕະ ມອີ ະມະຕະເປັນປະຣິໂຍສານ.

ສບິ ປະການແນວໃດໜໍ ? ສບິ ປະການຄຼື : ອະສຸພະສນັ ຍາ (ຄວາມສາໍ ຄັນຮູ້ໃນຄວາມ
ບງ່ໍ າມ) ມະຣະນະສັນຍາ (ຄວາມສໍາຄັນຮູ້ໃນຄວາມຕາຍ) ອາຫາເຣປະຕິກລະສນັ ຍາ
(ຄວາມສໍາຄັນຮ້ໃູ ນປະຕກິ ລແຫ່ງອາຫາຣ) ສບັ ພະໂລເກອະນະພິຣະຕະສນັ ຍາ (ຄວາມສາໍ
ຄນັ ຮໃູ້ ນຄວາມບ່ໍຍິນດໃີ ນໂລກທັງປວງ) ອະນິຈຈະສັນຍາ (ຄວາມສາໍ ຄັນຮູໃ້ ນຄວາມບ່ທໍ ່ຽງ)
ອະນິເຈທກຸ ຂະສນັ ຍາ (ຄວາມສາໍ ຄນັ ຮູ້ໃນຄວາມເປັນທກຸ ຂແ໌ ຫ່ງຄວາມບທ່ໍ ່ຽງ) ທກຸ ເຂ
ອະນຕັ ຕະສັນຍາ (ຄວາມສາໍ ຄນັ ຮໃູ້ ນຄວາມເປັນອະນັຕຕາໃນທກຸ ຂ໌) ປະຫານະສັນຍາ
(ຄວາມສໍາຄັນຮູ້ໃນການລະເສຍ) ວຣິ າຄະສັນຍາ (ຄວາມສໍາຄນັ ຮູໃ້ ນຄວາມຄາຍກໍາໜັດ)
ນິໂຣທະສັນຍາ (ຄວາມສາໍ ຄັນຮໃູ້ ນຄວາມດບັ ບ່ເໍ ຫືອຼ ).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສັນຍາ ໑໐ ປະການເຫາ່ົຼ ນແ້ີ ລ ອນັ ບຄຸ ຄນົ ຈະເຣນີ ເຮດັ ໃຫຫູ້ າຍແລວູ້
ຍອ່ ມມຜີ ລົ ໃຫຍ່ ມອີ ານສິ ງົ ສໃ໌ ຫຍ່ ຢງ່ັ ລງົ ສອ່ ະມະຕະ ມອີ ະມະຕະເປນັ ປະຣໂິ ຍສານ.

- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໑໑໒/໕໖.

໑໑໕໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(ສນັ ຍາສບິ ອີກປະຣຍິ າຍໜງຶ່ )

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສນັ ຍາ ໑໐ ປະການເຫ່ົຼານີ້ ອັນບຸຄຄົນຈະເຣນີ ເຮັດໃຫູ້ຫາຍແລວູ້ ຍອ່ ມ
ມຜີ ົລໃຫຍ່ ມອີ ານິສົງສ໌ໃຫຍ່ ຢ່ັງລົງສ່ອະມະຕະ ມອີ ະມະຕະເປັນປະຣິໂຍສານ.

ສິບປະການແນວໃດໜໍ ? ສິບປະການຄຼື : ອະນິຈຈະສນັ ຍາ ອະນັຕຕະສນັ ຍາ
ມະຣະນະສນັ ຍາ ອາຫາເຣປະຕິກລະສັນຍາ ສບັ ພະໂລເກອະນະພິຣະຕະສັນຍາ
ອັຕຖິກະສນັ ຍາ (ຄວາມສໍາຄັນຮໃູ້ ນສບົ ມແີ ຕກ່ ະດກ) ປລຸ ະວະກະສນັ ຍາ (ຄວາມສໍາຄນັ ຮູ້
ໃນສບົ ມແີ ຕ່ໜອນ) ວິນີລະກະສນັ ຍາ (ຄວາມສາໍ ຄັນຮໃູ້ ນສົບຂນຶ້ ຂຽວ) ວຈິ ສິທທະກະສັນຍາ
(ຄວາມສາໍ ຄັນຮໃູ້ ນສບົ ເປັນອນັ ໆຕອ່ ນໆ) ອຸດດຸມາຕະກະສັນຍາ (ຄວາມສໍາຄັນຮໃູ້ ນສບົ ຂນ້ຶ ອືດຼ ).

ພິກຂຸ ທ. ! ສັນຍາ ໑໐ ປະການເຫາ່ົຼ ນ້ີ ອນັ ບຄຸ ຄນົ ຈະເຣນີ ເຮດັ ໃຫຫູ້ າຍແລູວ້ ຍອ່ ມ
ມຜີ ລົ ໃຫຍ່ ມອີ ານສິ ົງສໃ໌ ຫຍ່ ຢງ່ັ ລງົ ສອ່ ະມະຕະ ມອີ ະມະຕະເປນັ ປະຣໂິ ຍສານ.

- ທສກ. ອງັ . ໒໔/໑໑໒-໑໑໓/໕໗.

ການຕງັ້ ຄວາມພຽນແຂງ່ ກບັ ອະນາຄຕົ ພຍັ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພັຍໃນອະນາຄຕົ ເຫຼ່ົານມ້ີ ຢີ ່ ໕ ປະການ ຊງ່ຶ ພກິ ຂຜຸ ມ່ ອງເຫນັ ຢ່ ຄວນແທູ້
ທີ່ຈກັ ເປນັ ຜບ່ ປ່ໍ ະມາດ ມຄີ ວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ມຕີ ນົ ສງົ່ ໄປແລວູ້ ຊຶ່ງການເຮດັ ເຊນ່ັ
ນນັ້ ຢຕ່ ະຫອດໄປ, ເພອ່ື ເຖິງສ່ງິ ທີ່ຍັງບ່ໍເຖິງ ເພ່ອື ບັນລຸສ່ິງທ່ີຍງັ ບໍ່ບນັ ລຸ ເພື່ອເຮດັ ໃຫູ້
ແຈູ້ງສງ່ິ ທຍ່ີ ັງບໍ່ເຮດັ ໃຫູແ້ ຈູ້ງເສຍໂດຍໄວ ພັຍໃນອະນາຄຕົ ໕ ປະການນນ້ັ ມຫີ ຍງັ ແດ່
ໜໍ ? ຫ້າູ ປະການຄຼື :-

໑. ພກິ ຂໃຸ ນກລໍ ະນີນ້ີ ພຈິ າຣະນາເຫັນແຈ່ມແຈູ້ງວາ່ “ບັດນ້ີ ເຮາົ ຍງັ ໜຸມ່ ຍັງອ່ອນ
ໄວ ຍັງໄວຄະນອງ ມີຜມົ ຍງັ ດາໍ ກຽູ້ ງ ຕ້ງັ ຢ່ໃນໄວກາໍ ລັງຈະເຣີນ ຄຼປື ະຖມົ ມະໄວ ;

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໕໙

ແຕຈ່ ະມຈີ ັກຍາມໜງ່ຶ ທ່ີ ຄວາມແກ່ ຈະມາເຖິງຮ່າງກາຍນ້,ີ ກຄໍ ົນແກຖ່ ຼືກຄວາມຊະຣາ
ຄອບງໍາແລູ້ວ ຈະມະນະສິກາຣະເຖິງຄາໍ ສອນຂອງທາ່ ນຜ່ຮູ້ທັງຫາຍນນັ້ ບໍເ່ ຮັດໄດູ້
ສະດວກເລຍີ ; ແລະ ຍັງຈະເສບເສນາສະນະອັນມິດງຽບ ຊຶ່ງເປັນປ່າເລົຼາ່ ກບໍ ໍເ່ ຮັດໄດູ້
ງ່າຍເລີຍ. ກ່ອນແຕສ່ ິ່ງອນັ ບໍ່ເປນັ ທ່ີຕ້ອູ ງການ ບ່ໍໜາູ້ ຮກັ ໄຄ່ ບໍ່ໜ້າູ ພໍໃຈ (ຄຄຼື ວາມແກ່)
ນນ້ັ ຈະມາເຖິງເຮົາ ເຮາົ ຈະຮີບຕ້ັງຄວາມພຽນ ເພອ່ື ເຖິງສ່ິງທຍີ່ ັງບໍ່ເຖິງ ເພອ່ື ບນັ ລສຸ ່ງິ ທີ່
ຍງັ ບບ່ໍ ນັ ລຸ ເພ່ອື ເຮດັ ໃຫ້ແູ ຈ້ງູ ສງິ່ ທີ່ຍັງບ່ໍເຮັດໃຫແູ້ ຈງູ້ ເສຍໂດຍໄວ ຊຶ່ງເປນັ ສິ່ງທີ່ເຮັດ
ໃຫູ້ຜ່ເຖິງແລ້ວູ ແມ່ນວ່າຈະແກເ່ ຖາ້ົ ກໍຈະຢເ່ ປນັ ຜາສກຸ ” ດັງ່ ນ້.ີ

໒. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂ້ໍອນື່ ຍງັ ມີອກີ : ພກິ ຂຸພິຈາຣະນາເຫັນແຈມ່ ແຈູງ້ ວ່າ “ບດັ ນີ້ເຮົາມີ
ອາພາດໜອູ້ ຍ ມີໂຣຄາໜູ້ອຍ ມໄີ ຟທາຕໃຫູ້ຄວາມອົບອຸນ່ ສະໝ່າໍ ສະເໝີ ບໍເ່ ຢນັ ຫາຍ
ບໍຮ່ ອູ້ ນໂພດ ພປໍ ານກາງ ຄວນແກ່ການຕ້ງັ ຄວາມພຽນ ; ແຕຈ່ ະມີຈັກຍາມໜ່ຶງທີ່
ຄວາມເຈບັ ໄຂູ້ ຈະມາເຖງິ ຮາ່ ງກາຍນ,້ີ ກຄໍ ນົ ທີ່ເຈັບໄຂູ້ຖືຼກພະຍາດຄອບງາໍ ແລ້ວູ ຈະ
ມະນະສກິ າຣະເຖິງຄໍາສອນຂອງທ່ານຜ່ຮທູ້ ງັ ຫາຍນນ້ັ ບເ່ໍ ຮັດໄດູ້ສະດວກເລີຍ ; ແລະ
ຍັງຈະເສບເສນາສະນະອນັ ມິດງຽບ ຊຶ່ງເປນັ ປ່າເລຼ່ົາ ກບໍ ໍເ່ ຮດັ ໄດ້ງູ າ່ ຍເລຍີ . ກອ່ ນແຕ່
ສງ່ິ ອັນບໍ່ເປນັ ທ່ີຕູ້ອງການ ບໍໜ່ ູ້າຮກັ ໄຄ່ ບ່ໍໜູ້າພໍໃຈ (ຄຼືຄວາມເຈບັ ໄຂ)ູ້ ນນ້ັ ຈະມາເຖິງ
ເຮາົ ເຮາົ ຈະຮີບຕ້ັງຄວາມພຽນ ເພ່ອື ເຖິງສິ່ງທ່ີຍງັ ບໍ່ເຖິງ ເພ່ືອບນັ ລຸສິງ່ ທ່ີຍັງບ່ບໍ ນັ ລຸ
ເພື່ອເຮັດໃຫແູ້ ຈງູ້ ສງ່ິ ທຍີ່ ງັ ບ່ໍເຮດັ ໃຫູ້ແຈງູ້ ເສຍໂດຍໄວ ຊ່ຶງເປັນສງ່ິ ທີເ່ ຮດັ ໃຫູ້ຜ່ເຖິງ
ແລ້ວູ ແມ່ນວ່າຈະເຈັບໄຂູ້ ກຈໍ ະຢ່ເປນັ ຜາສຸກ” ດ່ັງນ້.ີ

໓. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂ້ໍອ່ືນຍງັ ມີອີກ : ພິກຂຸພຈິ າຣະນາເຫນັ ແຈມ່ ແຈງູ້ ວ່າ “ບັດນ້ີຕນົ້ ເຂ້າົ
ງາມດີ ບິນດະ (ກູ້ອນເຂ້ົາ) ຫາໄດງູ້ າ່ ຍ ເປັນການສະດວກທ່ີຈະຍງັ ຊີວຕິ ໃຫູເ້ ປນັ ໄປ
ດວູ້ ຍຄວາມພະຍາຍາມສະແຫວງຫາບິນດະບາຕ ; ແຕ່ຈະມີຈັກຍາມໜງຶ່ ທ່ີ ອາຫາຣ
ຫາຍາກ ຕ້ົນເຂາົ້ ເສຍຫາຍ ບນິ ດະຫາໄດູ້ຍາກ ບເ່ໍ ປນັ ການສະດວກທ່ີຈະຍັງຊວີ ຕິ ໃຫູ້
ເປນັ ໄປ ດູ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມສະແຫວງຫາບິນດະບາຕ, ເມອ່ື ອາຫາຣຫາຍາກ
ບ່ອນໃດອາຫາຣຫາງ່າຍ ຄົນທງັ ຫາຍກໍອົບພະຍົກກັນໄປບ່ອນນ້ັນ,

໑໑໖໐ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ເມ່ອື ເປນັ ເຊນ່ັ ນັ້ນ ການຢຄ່ ຸກຄີສບັ ປນົ ກນັ ໃນໝ່ຄນົ ກໍຈະມຂີ ຶ້ນ ເມ່ອື ມກີ ານຢ່ຄຸກຄີ
ສັບປົນກນັ ໃນໝ່ຄນົ ຈະມະນະສິກາຣະເຖິງຄາໍ ສອນຂອງທ່ານຜ່ຮທູ້ ັງຫາຍນັ້ນ ບເ່ໍ ຮດັ
ໄດສູ້ ະດວກເລີຍ ; ແລະ ຍງັ ຈະເສບເສນາສະນະອັນມດິ ງຽບ ຊ່ຶງເປນັ ປາ່ ເລາຼົ່ ກບໍ ໍເ່ ຮັດ
ໄດງູ້ າ່ ຍເລຍີ . ກອ່ ນແຕ່ສງິ່ ອັນບ່ໍເປັນທ່ີຕອູ້ ງການ ບໜ່ໍ ູ້າຮັກໄຄ່ ບໜໍ່ ້າູ ພໃໍ ຈ (ຄຼືອາຫາຣ
ຫາຍາກ) ນັ້ນຈະມາເຖງິ ເຮາົ ເຮາົ ຈະຮບີ ຕັງ້ ຄວາມພຽນ ເພອ່ື ເຖງິ ສງ່ິ ທີ່ຍງັ ບໍ່ເຖງິ ເພື່ອ
ບັນລຸສງ່ິ ທຍ່ີ ງັ ບໍບ່ ນັ ລຸ ເພ່ືອເຮັດໃຫ້ແູ ຈ້ງູ ສງ່ິ ທຍີ່ ງັ ບ່ໍເຮັດໃຫແູ້ ຈູ້ງ ເສຍໂດຍໄວ ຊ່ຶງເປັນ
ສງ່ິ ທີເ່ ຮັດໃຫູ້ຜ່ເຖງິ ແລວູ້ ຈະຢ່ເປັນຜາສຸກ ແມ່ນວ່າໃນຍາມທເີ່ ກີດທຸບພກິ ຂະພັຍ”
ດັ່ງນ.ີ້

໔. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂອ້ໍ ່ືນຍງັ ມອີ ກີ : ພິກຂຸພິຈາຣະນາເຫັນແຈມ່ ແຈງູ້ ວາ່ “ບດັ ນີ້ ຄນົ

ທັງຫາຍສະໝານສາມັກຄີຊນ່ື ບານຕ່ໍກັນ ບ່ໍຜິດຖຽງກັນ ເຂາົ້ ກັນໄດູດ້ ຸດດ່ັງນົມປະສົມ

ກັບນ້ໍາ ຫຽວແລກນັ ດູ້ວຍສາຍຕາແຫງ່ ຄນົ ທຮີ່ ັກໄຄກ່ ນັ ເປນັ ຢ່ ; ແຕ່ຈະມີຈັກຍາມໜ່ຶງ

ທ່ີ ພຍັ ຄໂຼື ຈຣປາ່ ກາໍ ເລບີ ຊາວຊົນນະບດົ ຜ່ເນ່ືອງຢ່ໃນອານາຈັກ ແຕກກະຈດັ ກະຈາຍ

ແຍກຍາູ້ ຍກນັ ໄປ, ເມືອ່ ມີພັຍເຊັນ່ ນ້ີ ບ່ອນໃດປອດພັຍ ຄນົ ທງັ ຫາຍກໍອົບພະຍົກກັນ

ໄປບ່ອນນນັ້ , ເມອ່ື ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ການຢ່ຄຸກຄີສັບປນົ ກັນໃນໝຄ່ ົນກຈໍ ະມີຂ້ນຶ ເມ່ືອມີ

ການຢ່ຄຸກຄີສບັ ປນົ ກນັ ໃນໝຄ່ ົນ ຈະມະນະສກິ າຣະເຖງິ ຄໍາສອນຂອງທາ່ ນຜ່ຮູ້

ທງັ ຫາຍນັ້ນ ບ່ໍເຮດັ ໄດສູ້ ະດວກເລີຍ ; ແລະ ຍັງຈະເສບເສນາສະນະອນັ ມດິ ງຽບ ຊ່ຶງ

ເປນັ ປ່າເລ່າຼົ ກໍບໍ່ເຮັດໄດູງ້ ່າຍເລຍີ . ກອ່ ນແຕ່ສິ່ງອັນບໍ່ເປັນທ່ີຕອູ້ ງການ ບໜໍ່ ູ້າຮກັ ໄຄ່

ບໍ່ໜູ້າພໍໃຈ (ຄືຼໂຈຣະພຍັ ) ນ້ນັ ຈະມາເຖງິ ເຮາົ ເຮົາຈະຮີບຕງ້ັ ຄວາມພຽນ ເພ່ອື ເຖງິ ສ່ິງທ່ີ

ຍັງບ່ເໍ ຖິງ ເພື່ອບັນລຸສິງ່ ທ່ຍີ ັງບໍບ່ ນັ ລຸ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ແູ ຈງູ້ ສ່ິງທີ່ຍັງບ່ໍເຮັດໃຫູ້ແຈູ້ງ ເສຍ

ໂດຍໄວ ຊຶ່ງເປັນສງ່ິ ທເ່ີ ຮດັ ໃຫູ້ຜ່ເຖງິ ແລູ້ວ ຈະຢ່ເປັນຜາສກຸ ແມ່ນວ່າໃນຍາມທີ່ເກດີ

ໂຈຣະພຍັ ” ດງ່ັ ນີ.້

໕. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂອໍ້ ື່ນຍັງມີອີກ : ພິກຂຸພິຈາຣະນາເຫັນແຈມ່ ແຈ້ງູ ວ່າ “ບດັ ນ້ສີ ົງຄ໌
ສາມັກຄປີ ອງດອງກນັ ບໍ່ຜດິ ຖຽງກັນ ມີອດຸ ເທສດຽວກນັ ຢ່ເປນັ ຜາສກຸ ; ແຕຈ່ ະມີຈັກ
ຍາມໜຶງ່ ທ່ີ ສງົ ຄແ໌ ຕກກນັ , ເມື່ອສົງຄ໌ແຕກກນັ ແລູ້ວ ຈະມະນະສິກາຣະເຖິງຄາໍ ສອນ
ຂອງທ່ານຜ່ຮ້ທູ ງັ ຫາຍນ້ັນ ບໍ່ເຮດັ ໄດ້ສູ ະດວກເລຍີ ;

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໖໑

ແລະ ຍັງຈະເສບເສນາສະນະອນັ ມດິ ງຽບ ຊຶງ່ ເປນັ ປາ່ ເລຼາົ່ ກໍບ່ເໍ ຮັດໄດູ້ງ່າຍເລີຍ.
ກອ່ ນແຕສ່ ງ່ິ ອນັ ບ່ໍເປັນທ່ີຕອູ້ ງການ ບໍໜ່ ູ້າຮັກໄຄ່ ບ່ໍໜາູ້ ພໍໃຈ (ຄສຼື ງົ ຄ໌ແຕກກັນ) ນນັ້ ຈະ
ມາເຖິງເຮາົ ເຮາົ ຈະຮີບຕັງ້ ຄວາມພຽນ ເພ່ືອເຖິງສ່ງິ ທ່ຍີ ງັ ບເ່ໍ ຖິງ ເພື່ອບັນລຸສ່ິງທ່ຍີ ງັ ບ່ໍ
ບນັ ລຸ ເພ່ືອເຮດັ ໃຫແູ້ ຈ້ງູ ສ່ິງທຍ່ີ ງັ ບ່ໍເຮດັ ໃຫູ້ແຈູ້ງ ເສຍໂດຍໄວ ຊ່ຶງເປນັ ສງ່ິ ທ່ີເຮັດໃຫູ້ຜ່
ເຖງິ ແລູ້ວ ຈະຢເ່ ປນັ ຜາສກຸ ແມ່ນວ່າໃນຍາມເມອ່ື ສງົ ຄ໌ແຕກກນັ ” ດ່ັງນ.້ີ

ພິກຂຸ ທ. ! ພັຍໃນອະນາຄົຕ ໕ ປະການເຫ່ົາຼ ນີ້ແລ ຊ່ຶງພກິ ຂຸຜ່ມອງເຫນັ ຢ່ ຄວນແທູ້
ທ່ີຈກັ ເປັນຜ່ບປໍ່ ະມາດ ມຄີ ວາມພຽນເຜາົ ກິເລສ ມຕີ ນົ ສງົ່ ໄປແລູ້ວ ຊ່ງຶ ການເຮດັ ເຊ່ັນ
ນນ້ັ ຢ່ຕະຫອດໄປ ເພອື່ ເຖິງສ່ິງທີຍ່ ງັ ບເ່ໍ ຖິງ ເພ່ືອບັນລສຸ ິ່ງທຍີ່ ັງບ່ບໍ ນັ ລຸ ເພື່ອເຮດັ ໃຫູ້
ແຈງູ້ ສິງ່ ທີ່ຍັງບໍ່ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ ເສຍໂດຍໄວ.

- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໑໑໗/໗໘.

ການຕງັ້ ຄວາມພຽນແຂງ່ ກບັ ອະນາຄຕົ ພຍັ

(ອກີ ໄນຍະໜງຶ່ )

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພຍັ ໃນອະນາຄົຕເຫ່ຼາົ ນ້ມີ ີຢ່ ໕ ປະການ ຊຶງ່ ພກິ ຂຸຢ່ປ່າມອງເຫັນຢ່ ຄວນ
ແທູ້ທີ່ຈກັ ເປນັ ຜ່ບ່ປໍ ະມາດ ມີຄວາມພຽນເຜາົ ກິເລສ ມີຕົນສງ່ົ ໄປແລູ້ວໃນການ
ເຮັດເຊັ່ນນ້ັນຢ່ຕະຫອດໄປ ເພືອ່ ເຖິງສິງ່ ທຍີ່ ງັ ບໍ່ເຖິງ ເພື່ອບັນລສຸ ງ່ິ ທີ່ຍັງບ່ບໍ ນັ ລຸ ເພືອ່
ເຮັດໃຫ້ແູ ຈງູ້ ສິ່ງທີ່ຍງັ ບໍ່ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈູ້ງເສຍໂດຍໄວ. ໄພໃນອະນາຄຕົ ໕ ປະການນນ້ັ ມີ
ຫຍັງແດ່ໜໍ ? ຫາູ້ ປະການຄຼື :

໑. ພກິ ຂຸຜ່ຢ່ປ່າໃນກໍລະນນີ ້ີ ພິຈາຣະນາເຫນັ ແຈມ່ ແຈູງ້ ວາ່ “ບດັ ນເີ້ ຮົາຢ່ຜ່ດຽວໃນ
ປ່າ ງພູ ດິ ຫຼື ແມງເງາົ ຫືຼ ຂີ້ເຂບັ ອາດຈະຂບົ ຕອດເຮາົ ຜຢ່ ຜ່ ດ່ ຽວໃນປາ່ , ກາລະກລິ ຍິ າ
ຂອງເຮົາອາດຈະມໄີ ດູ້ເພາະເຫຕນນັ້ , ອນັ ຕະລາຍອັນນັ້ນອາດຈະມແີ ກເ່ ຮາົ , ເຮາົ ຈະ
ຮີບຕັງ້ ຄວາມພຽນ ເພືອ່ ເຖິງສິງ່ ທີຍ່ ງັ ບ່ເໍ ຖິງ ເພອື່ ບນັ ລສຸ ງິ່ ທຍ່ີ ັງບບ່ໍ ັນລຸ ເພອ່ື ເຮດັ ໃຫູ້
ແຈູ້ງສິງ່ ທຍີ່ ງັ ບໍ່ທັມໃຫູແ້ ຈ້ງູ ເສຍ” ດັ່ງນ.້ີ

໑໑໖໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

໒. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂອໍ້ ນ່ື ຍງັ ມີອກີ : ພິກຂຸຜ່ຢ່ປາ່ ໃນກລໍ ະນນີ ້ີ ພຈິ າຣະນາເຫນັ ແຈ່ມ
ແຈູ້ງວ່າ “ບດັ ນເີ້ ຮົາຢ່ຜ່ດຽວໃນປາ່ ກໍເມື່ອເຮົາຢ່ຜ່ດຽວໃນປາ່ ເຮົາອາດຈະພະລາດ
ລມົ້ ແດ່ ອາຫາຣທເີ່ ຮາົ ບໍຣໂິ ພຄແລວູ້ ອາດຈະເກດີ ເປນັ ພດິ ແດ່ ນາໍ້ ບຂີ ອງເຮາົ ກາໍ ເລີບ
ແດ່ ເສມຫະຂອງເຮາົ ກາໍ ເລບີ ແດ່ ລມົ ສັຕຖະກະວາຕະຂອງເຮາົ ກາໍ ເລບີ ແດ່, ກາລະ
ກລິ ິຍາຂອງເຮາົ ອາດຈະມີໄດ້ເູ ພາະເຫຕນ້ັນ, ອັນຕະລາຍອນັ ນັ້ນອາດຈະມີແກ່ເຮາົ ,
ເຮາົ ຈະຮບີ ຕ້ງັ ຄວາມພຽນເພອື່ ເຖິງສິ່ງທ່ຍີ ັງບໍ່ເຖິງ ເພອ່ື ບັນລຸສງິ່ ທຍ່ີ ັງບ່ໍບັນລຸ ເພ່ືອ
ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ ສງ່ິ ທຍີ່ ັງບ່ໍເຮດັ ໃຫູ້ແຈູງ້ ເສຍ” ດງ່ັ ນ.້ີ

໓. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອ່ນື ຍງັ ມອີ ີກ : ພິກຂຸຜ່ຢປ່ າ່ ພຈິ າຣະນາເຫັນແຈມ່ ແຈ້ງູ ວ່າ “ບັດນ້ີ
ເຮາົ ຢ່ຜ່ດຽວໃນປ່າ ກໍເມ່ອື ເຮາົ ຢ່ຜ່ດຽວໃນປ່າ ອາດຈະ ມາຮວ່ ມທາງກນັ ກບັ ສຕັ
ທງັ ຫາຍ ມສີ ງິ ເສອືຼ ໂຄງ່ ເສອຼື ເຫອຼື ງ ໝີ ຫືຼ ເສອຼື ດາວ, ສັຕຮາູ້ ຍເຫາົ່ຼ ນນັ້ ອາດຈະດບັ
ຊວີ ຕິ ເຮາົ ເສຍ, ກາລະກລິ ິຍາຂອງເຮົາອາດຈະມີໄດ້ເູ ພາະເຫຕນນັ້ , ອນັ ຕະລາຍອນັ
ນນ້ັ ອາດຈະມແີ ກເ່ ຮົາ, ເຮາົ ຈະຮບີ ຕ້ງັ ຄວາມພຽນເພອ່ື ເຖິງສິ່ງທີ່ຍັງບໍ່ເຖງິ ເພ່ອື ບນັ ລຸ
ສ່ິງທີຍ່ ງັ ບໍ່ບັນລຸ ເພ່ືອເຮັດໃຫແູ້ ຈງູ້ ສງ່ິ ທ່ີຍັງບ່ໍເຮັດໃຫແູ້ ຈູ້ງເສຍ” ດງັ່ ນ.ີ້

໔. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອນ່ື ຍັງມີອກີ : ພິກຂຸຜ່ຢ່ປາ່ ພິຈາຣະນາເຫນັ ແຈ່ມແຈງູ້ ວ່າ “ບັດນີ້
ເຮົາຢ່ຜ່ດຽວໃນປາ່ ກໍເມ່ືອເຮາົ ຢ່ຜ່ດຽວໃນປ່າ ອາດຈະ ມາຮວ່ ມທາງກນັ ກບັ ພວກ
ຜຮ່ າູ້ ຍອາູ້ ຍໂຈຣ ຊງ່ຶ ເຮດັ ໂຈຣະກມັ ມາແລວູ້ ຫືຼ ຍງັ ບໄໍ່ ດເູ້ ຮດັ (ແຕກ່ ຽມຈະໄປເຮດັ ) ກໍ
ຕາມ, ພວກຜຮ່ າູ້ ຍເຫາົຼ່ ນນັ້ ອາດຈະປດິ ຊວີ ຕິ ເຮາົ ເສຍ, ກາລະກລິ ິຍາຂອງເຮາົ ອາດ
ຈະມີໄດູ້ເພາະເຫຕນ້ນັ , ອັນຕະລາຍອນັ ນ້ນັ ອາດຈະມີແກເ່ ຮາົ , ເຮາົ ຈະຮີບຕ້ັງ
ຄວາມພຽນເພ່ືອເຖິງສິ່ງທຍີ່ ງັ ບ່ເໍ ຖງິ , ເພືອ່ ບນັ ລຸສງິ່ ທ່ີຍັງບ່ບໍ ນັ ລ,ຸ ເພືອ່ ເຮດັ ໃຫ້ແູ ຈງູ້ ສ່ິງ
ທ່ີຍງັ ບ່ໍທມັ ໃຫູ້ແຈູງ້ ເສຍ” ດງ່ັ ນີ.້

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໖໓

໕. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂອ້ໍ ື່ນຍງັ ມອີ ີກ : ພິກຂຜຸ ່ຢປ່ າ່ ພຈິ າຣະນາເຫັນແຈູງ້ ວາ່ “ບດັ ນີ້ເຮາົ ຢ່
ຜ່ດຽວໃນປ່າ ກໍເມື່ອເຮົາຢ່ຜ່ດຽວໃນປາ່ ພວກມະນສຸ ສໂ໌ ຫດຮາູ້ ຍກມໍ ຢີ ໃ່ ນປາ່ ພວກ
ມນັ ອາດຈະດບັ ຊວີ ຕິ ເຮາົ ເສຍ, ກາລະກລິ ິຍາຂອງເຮາົ ອາດຈະມີໄດ້ເູ ພາະເຫຕນັ້ນ,
ອນັ ຕະລາຍອນັ ນັ້ນອາດຈະມແີ ກເ່ ຮົາ, ເຮົາຈະຮບີ ຕງັ້ ຄວາມພຽນເພອ່ື ເຖງິ ສິ່ງທີຍ່ ງັ ບ່ໍ
ເຖິງ ເພອື່ ບັນລຸສິ່ງທີ່ຍງັ ບບໍ່ ັນລຸ ເພ່ອື ເຮດັ ໃຫູ້ແຈງູ້ ສິງ່ ທຍ່ີ ັງບ່ໍເຮັດໃຫູແ້ ຈູ້ງເສຍ” ດ່ັງນີ້.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພັຍໃນອະນາຄຕົ ໕ ປະການເຫົຼ່ນແ້ີ ລ ຊ່ຶງພິກຂຸຜ່ຢປ່ ່າມອງເຫັນຢ່ ຄວນ
ແທ້ທູ ີ່ຈະເປນັ ຜ່ບໍປ່ ະມາດ ມີຄວາມພຽນເຜົາກິເລສ ມຕີ ົນສົ່ງໄປແລ້ວູ ໃນການ
ເຮັດເຊນ່ັ ນ້ັນຕະຫອດໄປ ເພອ່ື ເຖິງສິງ່ ທີ່ຍງັ ບເໍ່ ຖງິ ເພື່ອບນັ ລຸສງ່ິ ທ່ີຍັງບບ່ໍ ັນລຸ ເພື່ອ
ເຮດັ ໃຫູ້ແຈງູ້ ສ່ິງທີ່ຍງັ ບ່ໍເຮັດໃຫູແ້ ຈງູ້ ເສຍໂດຍໄວ.

- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໑໑໕/໗໗.

ບດົ ອະທຖິ ານຈິຕເພອ່ື ຕງ້ັ ຄວາມພຽນ

ພິກຂຸ ທ. ! ເຮາົ ຍັງຮສູ້ ຶກໄດຢູ້ ່ຊ່ຶງທມັ ໒ ຢ່າງຄືຼ : ຄວາມບຮ່ໍ ຈູ້ ກັ ອມ່ີ ຈກັ ພໍ (ສນັ ໂດດ)
ໃນກສຸ ລົ ທມັ ທງັ ຫາຍ ແລະ ຄວາມເປນັ ຜບ່ ຖໍ່ ອຍກບັ (ອປັ ປະຕວິ ານີ) ໃນການຕງັ້
ຄວາມພຽນ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຮົາຍ່ອມຕງັ້ ໄວູ້ຊງ່ຶ ຄວາມພຽນອນັ ບໍຖ່ ອຍກັບ (ດູ້ວຍການອະທຖິ ານຈິຕ)
ວ່າ “ຈົ່ງເຫອຼື ຢແ່ ຕໜ່ ງັ ເອນັ ກະດກທນ່ໍ ນັ້ , ຊນ້ີ ເນອ້ື ແລະເລອຼື ດໃນສະຣີຣະຈງ່ົ ເຫອືຼ ດ
ແຫງູ້ ໄປ ; ປະໂຍຊນໃ໌ ດ ອນັ ບຄຸ ຄນົ ຈະບນັ ລໄຸ ດດູ້ ວູ້ ຍກໍາລງັ ດວູ້ ຍຄວາມພຽນ ດວູ້ ຍ
ຄວາມບາກບນ່ັ ຂອງບຣຸ ສຸ , ຍງັ ບບ່ໍ ນັ ລປຸ ະໂຍຊນນ໌ ນັ້ ແລວູ້ ຈັກຢດຸ ຄວາມພຽນເສຍ
ເປນັ ບມໍ່ ີ” ດັງ່ ນ້ີ.

໑໑໖໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ການຕຣັສຮູ້ ເປັນສິ່ງທເີ່ ຮາົ ເຖິງທັບແລວູ້ ດູວ້ ຍຄວາມບປ່ໍ ະມາດ ອະນຸຕ
ຕະຣະໂຢຄັກເຂມະທມັ ກໍເປັນສງິ່ ທີ່ເຮາົ ເຖິງທັບແລູ້ວດວູ້ ຍຄວາມບ່ໍປະມາດ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຖູ້າແມ່ນ ພວກເຈ້າົ ຈ່ົງຕງັ້ ໄວຊູ້ ງ່ຶ ຄວາມພຽນອນັ ບຖໍ່ ອຍກບັ (ດວູ້ ຍການ
ອາທຖິ ານຈຕິ ) ວາ່ “ຈງ່ົ ເຫືຼອຢ່ແຕ່ໜງັ ເອັນ ກະດກທ່ໍນນັ້ , ຊີ້ນເນື້ອແລະ ເລືຼອດໃນ
ສະຣີຣະຈົ່ງເຫືຼອດແຫູ້ງໄປ ; ປະໂຍຊນ໌ໃດອນັ ບຸຄຄນົ ຈະບັນລຸໄດູ້ດູ້ວຍກໍາລງັ ດູ້ວຍ
ຄວາມພຽນ ດູ້ວຍຄວາມບາກບ່ັນຂອງບຣຸ ຸສ, ຍງັ ບ່ໍບັນລຸປະໂຍຊນ໌ນນັ ແລູ້ວ ຈັກຢຸດ
ຄວາມພຽນເສຍເປນັ ບ່ມໍ ີ” ດງ່ັ ນ້ີ. ພິກຂຸ ທ. ! ພວກເຈາ້ົ ກຈໍ ກັ ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈ້ງູ ດວູ້ ຍປນັ ຍາ
ອນັ ຍງິ່ ເອງ ຊງຶ່ ທສີ່ ດຸ ແຫງ່ ພຣມົ ມະຈນັ ຣຍ໌ ອນັ ບໍ່ມອີ ັນໃດອນ່ື ຍງິ່ ກວ່າ ອນັ ເປນັ ປະ
ໂຍຊນ໌ທຕ່ີ ້ອູ ງການຂອງກລຸ ະບຕຸ ຜ່ອອກບວດຈາກເຮຼອື ນ ເປັນຜ່ບມໍ່ ເີ ຮອຼື ນໂດຍ
ຖືຼກຕອູ້ ງ, ໄດຕູ້ ກ່ໍ າລະບດ່ໍ ນົ ໃນທິຕຖະທມັ ເຂົ້າເຖງິ ແລູ້ວແລຢ່ ເປນັ ແນນ່ ອນ.

- ທກຸ . ອງັ . ໒໐/໖໔/໒໕໑.

ໝວດ ຈ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ປະກນິ ນະກະ

ອປຸ ະສກັ ຂອງການປະກອບສມັ ມາວາຢາມະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂໃຸ ດ ຍງັ ລະເຄອ່ື ງຂງຶ ຈຕິ ຫາູ້ ຢາ່ ງບໄໍ່ ດູ້ ຍງັ ຕດັ ເຄອ່ື ງຜກພນັ ຈິຕ
ຫາູ້ ຢາ່ ງບໄ່ໍ ດູ້ ; ພິກຂນຸ ນັ້ ໜໍ ຈກັ ເຖງິ ຄວາມຈະເຣນີ ງອກງາມ ໄພບນ ໃນທມັ ວນິ ັຍນ້ີ :
ນນ້ັ ບເໍ່ ປນັ ຖານະທຈີ່ ະມໄີ ດູ້.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໖໕

ກ. ເຄອ່ື ງຂງຶ ຈຕິ ໕ ຢາ່ ງ

ເຄອ່ື ງຂງຶ ຈຕິ ທພ່ີ ກິ ຂນຸ ນັ້ ຍັງລະບໄ່ໍ ດູ້ ໕ ຢາ່ ງນນັ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກໍລະນນີ ້ີ ພິກຂຸ ຍງັ ສງົ ໄສ ບແໍ່ ນໃ່ ຈ ບປ່ໍ ົງໃຈເຊອື່ ບເ່ໍ ຫອ້ື ມໃສ ໃນ
ພຣະສາສດາ. ພກິ ຂຸໃດ ເປັນຄືຼດ່ັງກາ່ ວມານ້ີ ຈິຕຂອງພິກຂຸນ້ັນ ຍອ່ ມບໍ່ນ້ອູ ມໄປ
ເພືອ່ ຄວາມພຽນເຄອ່ື ງເຜາົ ກເິ ລສ ເຄືອ່ ງຕາມປະກອບ ເຄອື່ ງເຮັດຢາ່ ງຕດິ ຕບ່ໍ ໍຂ່ າດ
ສາຍ (ຄືຼບ່ເໍ ປັນໄປເພອ່ື ສມັ ມາວາຢາມະ) ; ເຊັ່ນນ້ແີ ລ ເຄອ່ື ງຂງຶ ຈຕິ ເຍອື່ ງທໜີ ງຶ່ ທ່ີເຂາົ ນນັ້
ຍງັ ລະບໄ່ໍ ດູ້.

ພິກຂຸ ທ. ! ຢ່າງອື່ນຍງັ ມີອກີ : ພິກຂຸ ຍງັ ສງົ ໄສ ບແໍ່ ນໃ່ ຈ ບປໍ່ ງົ ໃຈເຊອ່ື ບ່ເໍ ຫອ້ື ມໃສ
ໃນ ພຣະທມັ . ພິກຂຸໃດ ເປັນຄດຼື ັງ່ ກາ່ ວນ້ີ ຈິຕຂອງພິກຂນຸ ັນ້ ຍ່ອມບໍ່ນູ້ອມໄປ ເພື່ອ
ຄວາມພຽນເຄ່ອື ງເຜົາກິເລສ ເຄື່ອງຕາມປະກອບ ເຄ່ືອງເຮດັ ຢາ່ ງຕດິ ຕ່ໍບ່ໍຂາດສາຍ
(ຄບືຼ ໍ່ເປນັ ໄປເພ່ອື ສັມມາວາຢາມະ) ; ເຊນັ່ ນແ້ີ ລ ເຄອ່ື ງຂງຶ ຈຕິ ເຍອ່ື ງທສີ ອງ ທເ່ີ ຂາົ ນນ້ັ ຍງັ
ລະບໄໍ່ ດູ້.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຢ່າງອື່ນຍັງມີອກີ : ພກິ ຂຸ ຍັງສງົ ໄສ ບແໍ່ ນໃ່ ຈ ບປ່ໍ ງົ ໃຈເຊອ່ື ບໍເ່ ຫອື້ ມໃສ
ໃນ ພຣະສງົ ຄ.໌ ພກິ ຂຸໃດ ເປນັ ຄືດຼ ັ່ງກາ່ ວນ້ີ ຈິຕຂອງພກິ ຂຸນ້ັນ ຍ່ອມບນໍ່ ອູ້ ມໄປ ເພ່ືອ
ຄວາມພຽນເຄອ່ື ງເຜົາກເິ ລສ ເຄ່ອື ງຕາມປະກອບ ເຄ່ອື ງເຮດັ ຢາ່ ງຕິດຕ່ໍບໍຂ່ າດສາຍ
(ຄືຼບ່ເໍ ປັນໄປເພື່ອສັມມາວາຢາມະ) ; ເຊັ່ນນແ້ີ ລ ເຄອື່ ງຂງຶ ຈຕິ ເຍອ່ື ງທສີ າມ ທເີ່ ຂາົ ນນັ້ ຍງັ
ລະບໄ່ໍ ດູ້.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຢາ່ ງອ່ືນຍງັ ມອີ ກີ : ພກິ ຂຸ ຍງັ ສງົ ໄສ ບແ່ໍ ນໃ່ ຈ ບປໍ່ ງົ ໃຈເຊອື່ ບໍເ່ ຫອ້ື ມໃສ
ໃນ ສກິ ຂາ. ພກິ ຂຸໃດ ເປັນດງ່ັ ກ່າວນ້ີ ຈິຕຂອງພິກຂຸນັນ້ ຍ່ອມບນໍ່ ້ອູ ມໄປ ເພ່ອື ຄວາມ
ພຽນເຄ່ອື ງເຜາົ ກິເລສ ເຄືອ່ ງຕາມປະກອບ ເຄື່ອງເຮັດຢ່າງຕິດຕໍ່ບຂ່ໍ າດສາຍ (ຄືຼບເ່ໍ ປັນ
ໄປເພອື່ ສມັ ມາວາຢາມະ) ; ເຊັ່ນນແີ້ ລ ເຄອ່ື ງຂງຶ ຈຕິ ເຍອ່ື ງທສີ ີ່ ທເີ່ ຂາົ ນນ້ັ ຍງັ ລະບໄ່ໍ ດູ້.

໑໑໖໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຢ່າງອື່ນຍງັ ມອີ ີກ : ພິກຂຸ ຍງັ ເປນັ ຜ່ ໂກດເຄອຼື ງຢໃ່ ນເພອ່ື ນພຣົມມະ
ຈາຣີ ບພໍ່ ໃໍ ຈ ມຈີ ຕິ ອນັ ໂທສະກະທບົ ແລວູ້ ມເີ ຄອ່ື ງຂງຶ ຈຕິ ເກດີ ແລວູ້ . ພິກຂໃຸ ດ ເປນັ ຄືຼ
ດັ່ງກ່າວນ້ີ ຈຕິ ຂອງພິກຂຸນ້ນັ ຍ່ອມບໍນ່ ູ້ອມໄປ ເພື່ອຄວາມພຽນເຜົາກິເລສ ເຄອື່ ງຕາມ
ປະກອບ ເຄ່ອື ງເຮັດຢ່າງຕດິ ຕ່ໍບຂ່ໍ າດສາຍ (ຄບຼື ໍ່ເປັນໄປເພອ່ື ສມັ ມາວາຢາມະ) ເຊັນ່ ນແ້ີ ລ
ເຄອ່ື ງຂງຶ ຈຕິ ເຍອື່ ງທຫີ າູ້ ທ່ເີ ຂາົ ຍງັ ລະບໄໍ່ ດູ້.

ເຄ່ືອງຂຶງຈຕິ ຫູ້າຢ່າງນ້ີແລ ຂອງພິກຂຸນ້ນັ ອນັ ເຂົາຍັງລະບໄ່ໍ ດ້.ູ

ຂ. ເຄອືຼ ງຜກພນັ ຈຕິ ໕ ຢາ່ ງ

ເຄອື່ ງຜກພນັ ຈຕິ ໕ ຢາ່ ງ ທພີ່ ກິ ຂຍຸ ງັ ລະບໄ່ໍ ດູ້ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນີນີ້ ພິກຂຸເປນັ ຜ່ ບປໍ່ າສະຈາກຣາຄະ ບປ່ໍ າສະຈາກສນັ ທະ
ບປ່ໍ າສະຈາກຄວາມຮກັ ບປ່ໍ າສະຈາກຄວາມກະຫາຍ ບປໍ່ າສະຈາກຄວາມອງ່ັ ຮອູ້ ນ
ບປ່ໍ າສະຈາກຕນັ ຫາ ໃນກາມ. ພກິ ຂຸໃດ ເປັນຄດືຼ ັ່ງກ່າວນ້ີ ຈິຕຂອງພິກຂຸນັ້ນ ຍ່ອມ
ບນ່ໍ ູ້ອມໄປເພ່ືອຄວາມພຽນເຜາົ ກິເລສ ເຄ່ອື ງຕາມປະກອບ ເຄ່ືອງເຮດັ ຢາ່ ງຕດິ ຕ່ໍ
ບ່ໍຂາດສາຍ (ຄືຼບໍ່ເປັນໄປເພື່ອສມັ ມາວາຢາມະ) ເຊ່ັນນ້ແີ ລ ເປັນເຄອ່ື ງຜກພນັ ຈິຕເຍອ່ື ງທີ
ໜງຶ່ ທເ່ີ ຂາົ ນນ້ັ ຕດັ ໃຫຂູ້ າດບໄ່ໍ ດູ້.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຢ່າງອື່ນຍງັ ມອີ ີກ : ພິກຂຸເປັນຜ່ ບປໍ່ າສະຈາກຣາຄະ ບປ່ໍ າສະຈາກ
ສນັ ທະ ບປ່ໍ າສະຈາກຄວາມຮກັ ບປໍ່ າສະຈາກຄວາມກະຫາຍ ບປ່ໍ າສະຈາກຄວາມອງັ່
ຮອູ້ ນ ບປໍ່ າສະຈາກຕນັ ຫາ ໃນກາຍ. ພິກຂຸໃດ ເປັນຄດຼື ັ່ງກາ່ ວນ້ີ ຈິຕຂອງພິກຂຸນ້ັນ
ຍ່ອມບນ່ໍ ອູ້ ມໄປເພອ່ື ຄວາມພຽນເຜົາກິເລສ ເຄອ່ື ງຕາມປະກອບ ເຄ່ືອງເຮດັ ຢ່າງຕດິ ຕໍ່
ບໍ່ຂາດສາຍ (ຄບືຼ ເ່ໍ ປນັ ໄປເພືອ່ ສັມມາວາຢາມະ) ເຊ່ນັ ນີ້ແລ ເປນັ ເຄອ່ື ງຜກພນັ ຈິຕເຍອ່ື ງທີ
ສອງ ທເ່ີ ຂາົ ນນ້ັ ຕດັ ໃຫຂູ້ າດບໄໍ່ ດູ້.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໖໗

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຢ່າງອື່ນຍງັ ມອີ ີກ : ພິກຂເຸ ປນັ ຜ່ ບປໍ່ າສະຈາກຣາຄະ ບປ່ໍ າສະຈາກ
ສນັ ທະ ບປ່ໍ າສະຈາກຄວາມຮກັ ບປໍ່ າສະຈາກຄວາມກະຫາຍ ບປ່ໍ າສະຈາກຄວາມ
ເຮງັ່ ຮອູ້ ນ ບປ່ໍ າສະຈາກຕນັ ຫາ ໃນຮບ. ພິກຂຸໃດ ເປນັ ຄຼດື ັງ່ ກາ່ ວນ້ີ ຈິຕຂອງພິກຂນຸ ັ້ນ
ຍອ່ ມບໍ່ນ້ອູ ມໄປ ເພ່ືອຄວາມພຽນເຜົາກິເລສ ເຄ່ືອງຕາມປະກອບ ເຄືອ່ ງເຮັດຢາ່ ງ
ຕິດຕບ່ໍ ່ໍຂາດສາຍ (ຄບືຼ ່ເໍ ປນັ ໄປເພືອ່ ສມັ ມາວາຢາມະ) ເຊ່ນັ ນີແ້ ລ ເປນັ ເຄອ່ື ງຜກພນັ ຈິຕ
ເຍອ່ື ງທສີ າມ ທເ່ີ ຂາົ ນນັ້ ຕດັ ໃຫຂູ້ າດບໄ່ໍ ດູ້.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຢ່າງອນ່ື ຍງັ ມອີ ີກ : ພິກຂຸ ສນັ ອາຫາຣອມ່ີ ທອູ້ ງແລວູ້ ຕາມປະກອບ
ຄວາມສຂຸ ໃນການນອນ ສຂຸ ໃນການເອນ ສຂຸ ໃນການນງ່ັ ເຈົຼາ່ ຢ່. ພິກຂຸໃດ ເປັນຄຼື
ດງ່ັ ກ່າວນີ້ ຈຕິ ຂອງພິກຂຸນັ້ນ ຍ່ອມບໍ່ນ້ອູ ມໄປ ເພອ່ື ຄວາມພຽນເຄອ່ື ງເຜົາກິເລສ ເຄື່ອງ
ຕາມປະກອບ ເຄ່ືອງເຮດັ ຢ່າງຕດິ ຕ່ບໍ ຂ່ໍ າດສາຍ (ຄືຼບໍເ່ ປັນໄປເພື່ອສັມມາວາຢາມະ) : ເຊ່ັນ
ນແ້ີ ລ ເປນັ ເຄອ່ື ງຜກພນັ ຈິຕເຍອ່ື ງທສີ ່ີ ທເີ່ ຂາົ ນນ້ັ ຍງັ ຕດັ ໃຫຂູ້ າດບໄໍ່ ດູ້.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຢ່າງອື່ນຍງັ ມີອີກ : ພິກຂຸ ປະພຶຕພຣົມມະຈັນຣຍ໌ ໂດຍຫວັງເຂ້າົ ສ່
ເທບນິກາຍ ພວກໃດພວກໜຶງ່ ວາ່ “ດູວ້ ຍສີລນ້ີ ວຕັ ນ້ີ ຕະບະນ້ີ ພຣົມມະຈນັ ຣຍ໌ນ້ີ
ເຮົາຈກັ ເປນັ ເທພະເຈົ້າ ຫຼື ເທພະຍະດາຢາ່ ງໃດຢ່າງໜຶ່ງ” ດງ່ັ ນ້ີ. ພິກຂໃຸ ດ ເປັນຄືຼ
ດັງ່ ກາ່ ວນ້ີ ຈຕິ ຂອງພິກຂຸນ້ັນ ຍອ່ ມບໍນ່ ອູ້ ມໄປເພືອ່ ຄວາມພຽນເຄື່ອງເຜົາກເິ ລສ ເຄື່ອງ
ຕາມປະກອບ ເຄອ່ື ງເຮດັ ຢາ່ ງຕດິ ຕບ່ໍ ໍຂ່ າດສາຍ (ຄືຼບໍເ່ ປນັ ໄປເພອ່ື ສັມມາວາຢາມະ) : ເຊັນ່
ນີ້ແລ ເປັນ ເຄອ່ື ງຜກພນັ ຈິຕເຍອ່ື ງທຫີ າູ້ ທເ່ີ ຂາົ ນນ້ັ ຍງັ ຕດັ ໃຫຂູ້ າດບໄໍ່ ດູ້.

໑໑໖໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ເຄອື່ ງຜກພນັ ຈິຕ ໕ ຢາ່ ງເຫາຼ່ົ ນແ້ີ ລ ຂອງພິກຂຸນນັ້ ອັນເຂົາຍັງຕັດໃຫຂູ້ າດບ່ໍໄດູ.້

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸໃດ ຍັງລະເຄອ່ື ງຂຶງຈິຕຫູ້າຢ່າງເຫຼົາ່ ນບີ້ ໄ່ໍ ດູ້ ຍັງຕັດເຄ່ອື ງຜກພັນ
ຈິຕຫ້າູ ຢ່າງເຫຼ່າົ ນີ້ບ່ໍໄດູ,້ ແລວູ້ ; ພິກຂຸນັນ້ ໜໍ ຈກັ ເຖງິ ຄວາມຈະເຣນີ ງອກງາມ ໄພບນ
ໃນທມັ ວນິ ັຍນີ້ : ນນ້ັ ບ່ໍແມ່ນຖານະທ່ຈີ ະມໄີ ດູ້.

(ຍັງມີການຕຣັດໂດຍປະຕປິ ັກຂະໄນຍະ ຝາ່ ຍກງົ ກັນຂາູ້ ມ ຊຶ່ງເປນັ ການສົງ່ ເສີມການປະກອບຄວາມພຽນ ຜ່
ສຶກສາອາດຈະທຽບຄຽງໄດ້ດູ ູວ້ ຍຕນົ ເອງ ບ່ໍຈາໍ ເປັນຕູ້ອງນາໍ ເອົາມາໃສ່ໄວູ້ໃນທີນ່ )ີ້ .
- ມ. ມ. ໑໒/໒໐໔-໒໑໐/໒໒໗-໒໓໒.

ຂແໍ້ ກໂູ້ ຕຂອງຄນົ ຂຄີ້ າູ້ ນ

ພິກຂຸ ທ. ! ກສຸ ຕິ ະວຕັ ຖຸ (ທຕ່ີ ້ັງແຫງ່ ຄວາມຂີ້ຄ້າູ ນ) ໘ ຢາ່ ງ ເຫາ່ົຼ ນີ້ ມຢີ ່ ແປດຢາ່ ງ
ແນວໃດໜໍ ? ແປດຢ່າງຄືຼ :-

໑. ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນນີ ີ້ ການງານອນັ ພກິ ຂຸຈະຕອູ້ ງເຮດັ ມຢີ ່. ພິກຂຸນັນ້ ມຄີ ວາມ
ຄດິ ແນວນີວ້ າ່ “ການງານເປນັ ສິ່ງທເີ່ ຮົາຈະຕູ້ອງເຮດັ ແຕ່ເມືອ່ ເຮດັ ການງານຢ່ ກາຍ
ຈັກອິດເມື່ອຍ ເອາົ ເທນີ້ ຖ້າູ ແນວນນ້ັ ເຮາົ ຈະນອນເສຍ” ດ່ງັ ນີ້ ; ເຂົານັນ້ ກນໍ ອນເສຍ
ບໍປ່ າຣົບຄວາມພຽນ ເພ່ອື ບັນລສຸ ງິ່ ທຍ່ີ ງັ ບໍ່ບັນລຸ ເພ່ອື ເຖິງທັບສ່ິງທ່ີຍງັ ບໍເ່ ຖິງທບັ ເພື່ອ
ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ ສງິ່ ທ່ຍີ ງັ ບໍ່ເຮດັ ໃຫູ້ແຈງູ້ . ພກິ ຂຸ ທ. ! ນ້ເີ ປນັ ກສຸ ຕິ ະວຕັ ຖຸ ຂທ້ໍ ີ ໑.

໒. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂ້ໍອນ່ື ຍັງມີອກີ : ການງານອນັ ພກິ ຂຸເຮດັ ແລວູ້ ແລວູ້ ມຢີ ່. ພິກຂນຸ ້ັນ
ມີຄວາມຄດິ ແນວນ້ວີ ່າ “ເຮົາໄດູ້ເຮດັ ການງານແລູ້ວ ກເໍ ມອື່ ເຮົາເຮດັ ການງານຢນ່ ັນ້
ກາຍກອໍ ດິ ເມ່ືອຍ ເອົາເທນີ້ ຖາູ້ ແນວນັ້ນເຮົາຈະນອນເສຍ” ດ່ັງນ້ີ ; ເຂາົ ນັ້ນກນໍ ອນ
ເສຍ ບ່ໍປາຣົບຄວາມພຽນ ເພືອ່ ບັນລສຸ ່ງິ ທີ່ຍັງບໍ່ບນັ ລຸ ເພ່ືອເຖງິ ທບັ ສ່ິງທຍີ່ ງັ ບໍເ່ ຖິງທັບ
ເພ່ອື ເຮດັ ໃຫູແ້ ຈງູ້ ສ່ິງທີຍ່ ງັ ບໍ່ເຮດັ ໃຫູ້ແຈງູ້ . ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ີເປັນ ກສຸ ຕິ ະວຕັ ຖຸ ຂໍທ້ ີ ໒.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໖໙

໓. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອ່ນື ຍັງມີອກີ : ຫນົ ທາງອນັ ພກິ ຂຕຸ ອູ້ ງເດນີ ມຢີ ່. ພິກຂນຸ ນ້ັ ມຄີ ວາມ
ຄດິ ແນວນີ້ວ່າ “ຫນົ ທາງເປນັ ສ່ງິ ທ່ເີ ຮາົ ຈະຕອູ້ ງເດີນ ແຕເ່ ມ່ືອເຮົາເດນີ ທາງຢ່ ກາຍຈັກ
ອດິ ເມື່ອຍ ເອົາເທນ້ີ ຖູ້າແນວນນ້ັ ເຮາົ ຈະນອນເສຍ” ດັງ່ ນ້ີ ; ເຂົານັ້ນກໍນອນເສຍ ບໍ່
ປາຣບົ ຄວາມພຽນ ເພື່ອບັນລສຸ ງ່ິ ທ່ີຍັງບໍບ່ ັນລຸ ເພ່ອື ເຖິງທັບສິງ່ ທ່ຍີ ງັ ບ່ເໍ ຖິງທບັ ເພ່ອື
ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈູງ້ ສງິ່ ທຍ່ີ ງັ ບໍ່ເຮັດໃຫູ້ແຈູ້ງ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ນ້ີເປນັ ກສຸ ຕິ ະວຕັ ຖຸ ຂ້ທໍ ີ ໓.

໔. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂ້ໍອນື່ ຍັງມີອີກ : ຫນົ ທາງອນັ ພກິ ຂເຸ ດນີ ແລວູ້ ມຢີ ່. ພິກຂນຸ ້ັນມຄີ ວາມ
ຄິດແນວນ້ີວາ່ “ເຮົາໄດູ້ເດນີ ທາງແລູ້ວ ກເໍ ມ່ືອເຮົາເດີນທາງຢ່ ກາຍກໍອດິ ເມອ່ື ຍ ເອົາ
ເທ້ນີ ຖາູ້ ແນວນນ້ັ ເຮົາຈະນອນເສຍ” ດງັ່ ນ້ີ ; ເຂາົ ນັ້ນກນໍ ອນເສຍ ບປໍ່ າຣົບຄວາມພຽນ
ເພອື່ ບັນລສຸ ງ່ິ ທຍີ່ ັງບໍ່ບນັ ລຸ ເພ່ອື ເຖິງທັບສິ່ງທ່ຍີ ງັ ບໍເ່ ຖິງທັບ ເພ່ືອເຮັດໃຫູ້ແຈ້ງູ ສິງ່ ທຍ່ີ ັງ
ບເ່ໍ ຮດັ ໃຫແູ້ ຈູ້ງ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ນ້ີເປັນ ກຸສຕິ ະວຕັ ຖຸ ຂໍທ້ ີ ໔.

໕. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອນື່ ຍງັ ມອີ ີກ : ພກິ ຂຸທຽ່ ວບນິ ດະບາຕໃນບາູ້ ນຫນຼື ຄິ ມົ ບໄ່ໍ ດູ້
ໂພຊະນະຂຮ້ີ າູ້ ຍ ຫປືຼ ະນຕີ ເຕມັ ຕາມທຕີ່ ອູ້ ງການ. ພິກຂຸນນ້ັ ມຄີ ວາມຄິດແນວນວີ້ າ່
“ເມ່ອື ເຮົາທ່ຽວບິນດະບາຕໃນບາູ້ ນ ຫນຼື ິຄມົ ບ່ໄໍ ດ້ໂູ ພຊະນະຂ້ຮີ ້າູ ຍ ຫປຼື ະນຕີ ເຕັມຕາມ
ທີຕ່ ອູ້ ງການ ກາຍຂອງເຮາົ ກໍອິດເມອື່ ຍ ເຮດັ ຫຍັງບ່ໍໄດູ້ ເອາົ ເທ້ີນ ຖູ້າແນວນ້ັນເຮົາຈະ
ນອນເສຍ” ດັ່ງນີ້ ; ເຂາົ ນນ້ັ ກໍນອນເສຍ ບປ່ໍ າຣບົ ຄວາມພຽນ ເພ່ືອບນັ ລຸສງ່ິ ທ່ີຍັງ
ບ່ໍບັນລຸ ເພື່ອເຖິງທັບສງິ່ ທີ່ຍັງບເໍ່ ຖງິ ທບັ ເພອ່ື ເຮດັ ໃຫູ້ແຈູ້ງສງິ່ ທ່ຍີ ັງບ່ໍເຮດັ ໃຫູ້ແຈູ້ງ.
ພິກຂຸ ທ. ! ນີເ້ ປນັ ກສຸ ຕິ ະວຕັ ຖຸ ຂໍທ້ ີ ໕.

໑໑໗໐ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

໖. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂ້ໍອນ່ື ຍງັ ມອີ ີກ : ພກິ ຂຸທຽ່ ວບນິ ດະບາຕໃນບາູ້ ນ ຫນືຼ ຄິ ມົ ໄດູ້
ໂພຊະນະຂຮ້ີ າູ້ ຍ ຫປືຼ ະນຕີ ເຕມັ ຕາມທຕ່ີ ອູ້ ງການ. ພິກຂຸນນ້ັ ມຄີ ວາມຄດິ ແນວນ້ວີ ່າ
“ເມອ່ື ເຮາົ ທ່ຽວບນິ ດະບາຕໃນບູ້ານ ຫນຼື ຄິ ົມ ໄດູ້ໂພຊະນະຂີຮ້ າູ້ ຍ ຫປຼື ະນີຕເຕັມຕາມທີ່
ຕ້ອູ ງການ ກາຍຂອງເຮາົ ກໍເປນັ ກາຍໜັກ ເໝອືຼ ນດງ່ັ ເມດັ ຖົ່ວຖືຼກແຊ່ນາ້ໍ ເບງັ ເຮດັ ຫຍງັ
ບໍ່ໄດູ້ ເອາົ ເທນີ້ ຖູາ້ ແນວນ້ນັ ເຮົາຈະນອນເສຍ” ດັ່ງນ້ີ ; ເຂາົ ນ້ັນກນໍ ອນເສຍ ບປໍ່ າຣົບ
ຄວາມພຽນ ເພ່ອື ບັນລສຸ ິ່ງທ່ີຍັງບໍບ່ ນັ ລຸ ເພື່ອເຖິງທບັ ສ່ິງທຍີ່ ງັ ບໍເ່ ຖິງທບັ ເພ່ອື ເຮດັ ໃຫູ້
ແຈ້ງູ ສງ່ິ ທຍ່ີ ັງບ່ໍເຮັດໃຫູແ້ ຈງູ້ . ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ີເປນັ ກຸສຕິ ະວຕັ ຖຸ ຂທໍ້ ີ ໖.

໗. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອື່ນຍງັ ມີອກີ : ອາພາດເລກັ ນອູ້ ຍທເີ່ ກດີ ຂນຶ້ ແລວູ້ ແກພ່ ິກຂຸ ມຢີ ່.
ພກິ ຂຸນັນ້ ມຄີ ວາມຄດິ ແນວນວ້ີ ່າ “ອາພາດເລກັ ນູ້ອຍນີເ້ ກີດຂນຶ້ ແລູວ້ ແກເ່ ຮາົ ມີຂອໍ້ າູ້ ງ
ເພອ່ື ຈະນອນ ມີເຫຕຜົລຄວນທີຈ່ ະນອນ ເອົາເທ້ີນ ຖ້າູ ແນວນັ້ນເຮົາຈະນອນເສຍ”
ດງ່ັ ນ້ີ ; ເຂົານັນ້ ກໍນອນເສຍ ບ່ໍປາຣບົ ຄວາມພຽນ ເພອື່ ບນັ ລຸສິງ່ ທຍ່ີ ັງບບ່ໍ ນັ ລຸ ເພ່ອື ເຖິງ
ທັບສິ່ງທຍ່ີ ງັ ບໍ່ເຖງິ ທັບ ເພື່ອເຮດັ ໃຫູແ້ ຈູງ້ ສ່ງິ ທີ່ຍັງບໍ່ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈູ້ງ. ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ີເປັນ
ກສຸ ຕິ ະວຕັ ຖຸ ຂທໍ້ ີ ໗.

໘. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອື່ນຍງັ ມີອີກ : ພກິ ຂໄຸ ດຫູ້ າຍດີຈາກຄວາມເຈບັ ໄຂແູ້ ລວູ້ ບດ່ໍ ນົ ມຢີ ່.
ພກິ ຂຸນັ້ນມຄີ ວາມຄິດແນວນ້ວີ າ່ “ເຮົາຫາຍດີຈາກຄວາມເຈບັ ໄຂູ້ແລູ້ວບ່ໍດນົ ກາຍຂອງ
ເຮາົ ຍງັ ອ່ອນເພຍ ຍັງບໍຄ່ ວນຈະເຮັດຫຍງັ ເອົາເທ້ນີ ຖູ້າແນວນ້ນັ ເຮົາຈະນອນເສຍ”
ດງ່ັ ນີ້ ; ເຂົານັນ້ ກໍນອນເສຍ ບປ່ໍ າຣບົ ຄວາມພຽນ ເພອ່ື ບັນລຸສງ່ິ ທີຍ່ ັງບໍບ່ ນັ ລຸ ເພ່ືອເຖິງ
ທບັ ສງິ່ ທີ່ຍງັ ບ່ເໍ ຖງິ ທັບ ເພື່ອເຮັດໃຫູ້ແຈງູ້ ສິ່ງທ່ຍີ ງັ ບໍ່ເຮັດໃຫແູ້ ຈູ້ງ. ພິກຂຸ ທ. ! ນີ້ເປັນ
ກສຸ ຕິ ະວຕັ ຖຸ ຂທ້ໍ ີ ໘.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຫົາ່ຼ ນີ້ແລ ກສຸ ຕິ ະວັຕຖຸ (ທ່ຕີ ້ັງແຫງ່ ຄວາມຂ້ຄີ າູ້ ນ) ແປດຢ່າງ.

- ອຕັ ຖກ. ອງັ . ໒໓/໓໔໓/໑໘໕.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໗໑

ສະໄໝທບີ່ ເໍ່ ໝາະສມົ ສາໍ ລບັ ການຕງ້ັ ຄວາມພຽນ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະໄໝທບ່ີ ສໍ່ ມົ ຄວນແກກ່ ານຕງ້ັ ຄວາມພຽນ ໕ ຢາ່ ງ ເຫຼົ່ານ້ີ ມີຢ.່
ຫາູ້ ຢ່າງ ແນວໃດໜໍ ? ຫູ້າຢ່າງຄືຼ :

໑. ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກໍລະນີນ້ີ ພິກຂຸເປັນຜ່ ຊະລາ ຖກືຼ ຄວາມຊະຣາຄອບງາໍ ແລວູ້ .
ພິກຂຸ ທ. ! ນີ້ເປັນ ສະໄໝທີ ໑ ທ່ບີ ່ສໍ ົມຄວນຕ້ງັ ຄວາມພຽນ.

໒. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍ້ອືນ່ ຍັງມອີ ກີ : ພິກຂຸເປັນຜ່ ເຈບັ ໄຂູ້ ຖກືຼ ຄວາມເຈບັ ໄຂຄູ້ ອບງາໍ
ແລວູ້ . ພກິ ຂຸ ທ. ! ນເ້ີ ປັນ ສະໄໝທີ ໒ ທບ່ີ ສໍ່ ມົ ຄວນຕງັ້ ຄວາມພຽນ.

໓. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍອ້ ່ືນຍັງມີອີກ : ເປັນສະໄໝ ທກຸ ພກິ ຂະພຍັ ຕ້ນົ ເຂາ້ົ ເສຍຫາຍ
ບນິ ດະ (ກອູ້ ນເຂ້ົາ) ຫາໄດຍູ້ າກ ບເ່ໍ ປັນການສະດວກທ່ີຈະເປນັ ຢຕ່ າມສະບາຍ. ພິກຂຸ
ທ. ! ນເີ້ ປນັ ສະໄໝທີ ໓ ທີບ່ ່ສໍ ມົ ຄວນຕງ້ັ ຄວາມພຽນ.

໔. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂໍອ້ ່ືນຍງັ ມີອກີ : ເປັນສະໄໝທ່ີ ມີພຍັ ມກີ ານກາໍ ເລບີ ໃນປາ່ ດງົ
ປະຊາຊົນຂນຶ້ ລເໍ້ ລື່ອນໜໄີ ປ. ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ີເປັນ ສະໄໝທີ ໔ ທ່ບີ ສ່ໍ ມົ ຄວນຕງ້ັ
ຄວາມພຽນ.

໕. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂອ້ໍ ່ືນຍັງມອີ ີກ : ເປັນສະໄໝທີ່ ສງົ ຄແ໌ ຕກກນັ ເມອ່ື ສົງຄ໌ແຕກກນັ ກໍ
ມກີ ານດ່າກັນແລະກັນ ຮູ້າຍກນັ ແລະກັນ ໃສຄ່ ວາມກັນແລະກນັ ປະຖິມ້ ກັນແລະກັນ.
ໃນບອ່ ນນ້ນັ ໆ ຜ່ທ່ີຍງັ ບ່ໍເຫອື້ ມໃສກບໍ ໍເ່ ຫື້ອມໃສ, ຜ່ທ່ເີ ຄີຍເຫ້ືອມໃສກໍປຽ່ ນໄປໂດຍ
ປະການອື່ນ. ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ີເປນັ ສະໄໝທີ ໕ ທີບ່ ໍສ່ ົມຄວນຕັງ້ ຄວາມພຽນ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຫົຼ່ານ້ີແລ ເປນັ ສະໄໝທບ່ີ ່ໍສົມຄວນຕັງ້ ຄວາມພຽນ ໕ ຢາ່ ງ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະໄໝທສ່ີ ມົ ຄວນຕງ້ັ ຄວາມພຽນ ໕ ຢາ່ ງ ເຫາ່ົຼ ນ້ມີ ຢີ ່ ໕ ຢາ່ ງ ແນວໃດໜໍ ?
ຫາູ້ ຢາ່ ງຄືຼ :

໑໑໗໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

໑. ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນນີ ້ີ ພິກຂຸເປັນຜ່ ໜມຸ່ ແໜນູ້ ແຂງແຮງ ມຜີ ົມດາໍ ກູ້ຽງ
ປະກອບດ້ວູ ຍຄວາມໜຸ່ມ ອັນຈະເຣີນແຫງ່ ປະຖມົ ມະໄວ. ພິກຂຸ ທ. ! ນເ້ີ ປນັ ສະໄໝທີ
ໜງຶ່ ທີ່ສົມຄວນຕ້ັງຄວາມພຽນ.

໒. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂ້ໍອ່ືນຍງັ ມີອີກ : ພິກຂເຸ ປັນຜ່ມີ ອາພາດໜອູ້ ຍ ມີໂຣຄາໜອູ້ ຍ ມໄີ ຟ
ທາຕສໍາລັບຍ່ອຍອາຫາຣ ທີຍ່ ອ່ ຍໄດສູ້ ະໝໍ່າສະເໝີ ປານກາງ ບຮ່ໍ ູ້ອນໂພດ ບ່ໍເຢນັ
ຫາຍ ພຄໍ ວນແກກ່ ານບໍາເພນັ ພຽນ. ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ີເປນັ ສະໄໝທສີ ອງ ທສ່ີ ົມຄວນຕັງ້
ຄວາມພຽນ.

໓. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂ້ໍອື່ນຍັງມີອີກ : ເປນັ ສະໄໝທ່ີ ອາຫາຣຫາງາ່ ຍ ຕົນ້ ເຂົາ້ ບໍເ່ ສຍຫາຍ
ບນິ ດະ (ກູ້ອນເຂ້ົາ) ຫາໄດງູ້ າ່ ຍ ເປນັ ການສະດວກທ່ີຈະເປັນຢຕ່ າມສະບາຍ. ພກິ ຂຸ ທ. !
ນເ້ີ ປນັ ສະໄໝທສີ າມ ທສ່ີ ົມຄວນຕ້ັງຄວາມພຽນ.

໔. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂອ້ໍ ່ືນຍງັ ມີອກີ : ມະນສຸ ສທ໌ ງັ ຫາຍ ສະມກັ ຄີພອູ້ ມພຽງ ຊນື່ ບານຕກໍ່ ນັ
ບໍຜ່ ິດຖຽງກນັ ເຂົ້າກັນໄດູ້ດຸດດັ່ງນມົ ປະສົມກບັ ນໍາ້ ມອງກັນແລະກນັ ດູວ້ ຍສາຍຕາ
ແຫ່ງຄນົ ທ່ີຮັກໃຄກ່ ນັ ເປນັ ຢ.່ ພິກຂຸ ທ. ! ນີເ້ ປນັ ສະໄໝທສີ ່ີ ທສ່ີ ົມຄວນຕງ້ັ ຄວາມພຽນ.

໕. ພກິ ຂຸ ທ. ! ຂອ້ໍ ່ືນຍງັ ມີອີກ : ສງົ ຄສ໌ າມກັ ຄປີ ອງດອງກນັ ບຜໍ່ ິດຖຽງກນັ ມີອຸດເທສ
ດຽວກັນ ຢ່ເປນັ ຜາສຸກ ; ເມ່ອື ສງົ ຄສ໌ າມັກຄີກັນ ກບໍ ມໍ່ ກີ ານດ່າກັນແລະກັນ ບ່ມໍ ີຮູ້າຍ
ກັນແລະກນັ ບໃ່ໍ ສ່ຄວາມກນັ ແລະກນັ ບປໍ່ ະຖມ້ິ ກັນແລະກນັ ໃນບອ່ ນນ້ນັ ໆ ຜ່ທຍີ່ ງັ ບ່ໍ
ເຫອື້ ມໃສກໍເຫືອ້ ມໃສ ຜ່ທ່ີເຄຍີ ເຫືອ້ ມໃສກໍມີຄວາມເຫ້ືອມໃສຍິງ່ ໆຂນຶ້ ໄປ. ພິກຂຸ ທ. !
ນ້ເີ ປັນ ສະໄໝທຫີ າູ້ ທີ່ຄວນຕ້ັງຄວາມພຽນ.

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຫຼາ່ົ ນີ້ແລ ສະໄໝທສ່ີ ມົ ຄວນຕ້ັງຄວາມພຽນຫູ້າຢາ່ ງ.

- ປນັ ຈກ.ອງັ . ໒໒/໗໕/໕໔.

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໗໓

ຜຢ່ ຢ່ າ່ ງຄນົ ມທີ ກຸ ຂ໌ ກເໍ ຮດັ ກສຸ ລົ ທມັ ໃຫເູ້ ຕມັ ປຽ່ ມໄດູ້

ພິກຂຸ ທ. ! ... ພິກຂພຸ ຈິ າຣະນາເຫນັ ຢດ່ ່ັງນວ້ີ ່າ : “ເມື່ອເຮາົ ຢຕ່ າມສະບາຍ
ອະກສຸ ົລທມັ ຍ່ິງຈະເຣີນ ກຸສົລທມັ ເສ່ອື ມໄປ ; ເມື່ອເຮາົ ດາໍ ຣງົ ຕົນຢ່ໃນຄວາມລໍາບາກ
ອະກຸສົລທມັ ຍ່ອມເສື່ອມໄປ ກສຸ ົລທັມຍອ່ ມຈະເຣີນຍ່ງິ ; ຖາູ້ ເຊນັ່ ນນັ້ ເຮົາດໍາຣງົ ຕນົ ຢ່
ໃນຄວາມລໍາບາກເທ້ີນ”. ພິກຂຸນັນ້ ດາໍ ຣງົ ຢໃ່ ນຄວາມລໍາບາກ ; ເມອ່ື ດາໍ ຣງົ ຕນົ ຢໃ່ ນ
ຄວາມລາໍ ບາກ ຢ,່ ອະກສຸ ລົ ທມັ ກເໍ ສອື່ ມໄປ ກສຸ ົລທມັ ກໍຈະເຣນີ ຍງິ່ . ສະໄໝຕໍມ່ າ
ພກິ ຂຸນນັ້ ບໍຕ່ ອູ້ ງດາໍ ຣົງຕົນຢ່ໃນຄວາມລາໍ ບາກອກີ ເພາະເຫຕວ່າປະໂຍຊນ໌ທີ່ເຂົາ
ຈາໍ ນງົ ຫວງັ ນ້ນັ ສາໍ ເລດັ ແລູ້ວຕາມທເີ່ ຂົາປະສົງ. ປຽບເໝຼືອນລກສອຣທຊ່ີ າ່ ງສອນ
ລົນແລະດດັ ຈົນຊໃ່ື ຊູ້ການໄດແູ້ ລ້ວູ ບໍຕ່ ້ອູ ງການລນົ ແລະດັດອີກຕ່ໄໍ ປ ສະນນ້ັ ...

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຄວາມບາກບັນ່ ຄວາມພາກພຽນ ຈະມີຜລົ ຂນ້ຶ ມາໄດ້ດູ ູ້ວຍອາການເຊນັ່
ນີ້ແລ.

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໑໖/໑໕.

ໃນການລະກເິ ລສຊນ້ັ ສງ ກຍໍ ງັ ມກີ ານຢເ່ ປນັ ສຸຂ

ໂປຕຖະປາທະ ! ເຮາົ ຍ່ອມສະແດງທມັ ເພືອ່ ລະການໄດູຊ້ ່ຶງ ອຕັ ຕາແມນ່ ວາ່
ຊະນດິ ຫຍາບ ຊຶ່ງເມື່ອທ່ານທງັ ຫາຍປະຕິບຕັ ທັມນັ້ນແລູ້ວ ສັງກເິ ລສກິ ະທມັ ທັງຫາຍ
ຈັກລະໄປ ໂວທານິຢະທັມທງັ ຫາຍຈັກຈະເຣີນໂດຍຍ່ິງ ຈັກເຮດັ ໃຫູ້ແຈູ້ງຊ່ຶງຄວາມ
ບຣໍ ບິ ນ ໄພບນແຫ່ງປນັ ຍາ ດູ້ວຍປັນຍາອນັ ຍງ່ິ ເອງໃນທຕິ ຖະທັມນ້ີ ເຂາົ້ ເຖິງແລວູ້ ແລ
ຢ່.

ໂປຕຖະປາທະ ! ຄວາມຄິດອາດຈະເກີດຂ້ນຶ ແກ່ທ່ານ ແນວນີວ້ າ່ “ການທສີ່ ງັ ກິ
ເລສິກະທັມທັງຫາຍຈັກລະໄປ ໂວທານິຢະທັມທງັ ຫາຍຈັກຈະເຣີນໂດຍຍ່ງິ

໑໑໗໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຈັກເຮດັ ໃຫແູ້ ຈ້ງູ ຊຶ່ງຄວາມບຣໍ ບິ ນ ໄພບນແຫ່ງປນັ ຍາໄດູ້ ດ້ວູ ຍປນັ ຍາອນັ ຍິ່ງເອງໃນ
ທິຕຖະທມັ ນີ້ ເຂ້ົາເຖງິ ແລວູ້ ແລຢ່ນ້ນັ ແຕກ່ ານຢນ່ ນ້ັ ຈັກເປນັ ທກຸ ຂ໌ລໍາບາກ” ດ່ັງນີ້ ກໍໄດູ້.
ໂປຕຖະປາທະເອຍີ ! ຂນ້ໍ ັ້ນ ທາ່ ນຢາ່ ເຫັນເຊັ່ນນນ້ັ ເລຍີ : ສັງກເິ ລສກິ ະທມັ ທງັ ຫາຍ ກໍ
ຈກັ ລະໄດດູ້ ູວ້ ຍ ໂວທານິຢະທມັ ທງັ ຫາຍ ກຈໍ ກັ ຈະເຣນີ ໂດຍຍງິ່ ດວູ້ ຍ ຈກັ ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້
ຊ່ຶງຄວາມບຣໍ ບິ ນ ໄພບນແຫງ່ ປນັ ຍາໄດູ້ ດວູ້ ຍປນັ ຍາອນັ ຍ່ງິ ເອງໃນທຕິ ຖະທມັ ນີ້ ເຂາ້ົ
ເຖິງແລວູ້ ແລຢດ່ ວູ້ ຍ ປາໂມທຍ໌ ປຕີ ິ ປສັ ສດັ ທິ ສມັ ປະຊນັ ຍະ ກຈໍ ະມີ ແລະການຢນ່ ນັ້
ກເໍ ປນັ ສຂຸ ດວູ້ ຍ.

(ຕ່ໄໍ ປນີ້ ໄດູ້ຊົງສະແດງທັມ ເພືອ່ ການລະເສຍຊ່ຶງການໄດູ້ ອຕັ ຕາ ອນັ ເປັນມະໂນມະຢະ ແລະ ອັຕຕາອນັ ເປັນ
ອະຣປີ ແລະ ຊງົ ຢນືຼ ຢັນວາ່ ການປະຕິບັຕເພອ່ື ການລະນ້ນັ ບ່ໍເປັນການຢທ່ ່ເີ ປັນທຸກຂ໌ ແຕ່ເປນັ ການຢ່ທເ່ີ ປັນສຸຂ
ເຊນັ່ ດຽວກັນ. ພວກເຮາົ ໃນບັດນມ້ີ ັກຈະເຂົ້າໃຈໄປວ່າ ການປະຕິບຕັ ທັມຈະຕູ້ອງເກີດເປັນຄວາມທຸກຂລ໌ ໍາບາກ
ຕະຫອດ).
- ສ.ີ ທ.ີ ໙/໒໔໑-໒໔໓/໓໐໓-໓໐໕.

ພຽງແຕຮ່ ແູ້ ຈງູ້ ອະຣຍິ ະສັຈຈ໌ ສມັ ມາວາຢາມະຍງັ ບແໍ່ ມ່ນເຖງິ ທີສ່ ດຸ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ບຸຄຄົນ ໓ ຈໍາພວກເຫົຼ່ານ້ີມີຢ່ ຫາໄດູຢ້ ໃ່ ນໂລກ. ສາມຈາໍ ພວກເຫົຼາ່ ໃດ
ໜໍ ? ສາມຈໍາພວກຄືຼ : ຄນົ ມີຈິຕດງ່ັ ແຜຫົມໜອງ ຄົນມຈີ ິຕດັງ່ ຟູ້າເຫອ້ື ມ ຄນົ ມີຈຕິ ດັ່ງ
ເພັດ.

ພິກຂຸ ທ. ! ຄນົ ມຈີ ຕິ ດັ່ງແຜຫມຸ ໜອງ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນີນີ້
ບຸຄຄນົ ບາງຄນົ ເປັນ ຜມ່ ກັ ໂກດ ມາກດວູ້ ຍຄວາມຄັບແຄນູ້ ຖືຼກເຂາົ ວ່າກາ່ ວພຽງເລັກ
ນູ້ອຍກໍຂດັ ໃຈຫາຍ ກໍໂກດ ພະຍາບາດ ສນຄຽດ ເຮດັ ຄວາມຄຽດ ຄວາມຂັດເຄອືຼ ງໃຫູ້
ປາກດົ ຫາຍກວາ່ ເຫຕ ປຽບເໝອືຼ ນແຜຫົມໜອງ ຖືກຼ ກະທົບດູ້ວຍເຊັນໄມູ້ ຫືຼ ກະເບື້ອງ
ຍ່ອມມໜີ ອງໄຫອອກເກີນປະມານ ເຊັ່ນໃດກໍເຊນັ່ ນນັ້ນ. ພກິ ຂຸ ທ. ! ນີແ້ ລ ບຸຄຄົນຜ່ມີ
ຈຕິ ດງ່ັ ແຜຫົມໜອງ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາວາຢາມະ ໑໑໗໕

ພກິ ຂຸ ທ. ! ຄນົ ມຈີ ຕິ ດັງ່ ຟາູ້ ເຫອ້ື ມ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກໍລະນີນ້ີ ບຸຄ
ຄນົ ບາງຄນົ ຍອ່ ມ ຮແູ້ ຈງູ້ ຕາມຄວາມເປນັ ຈງິ ວາ່ “ນທີ້ ກຸ ຂ,໌ ນີ້ທກຸ ຂະສະມຸທຍັ , ນີທ້ ກຸ
ຂະນໂິ ຣດ, ນທີ້ ກຸ ຂະນໂິ ຣທະຄາມນິ ປີ ະຕປິ ະທາ” ດງ່ັ ນີ້ ຊວ່ົ ຂະນະ ເໝຼືອນບຣຸ ສຸ
ມຕີ າຕາມປກົ ກະຕິ ເຫັນຮບທັງຫາຍຊ່ົວຂະນະຟູ້າແມບເຫອ້ື ມ ໃນຣາຕອີ ັນມດຶ ມດິ
ເຊນ່ັ ໃດກໍເຊັ່ນນ້ນັ . ພິກຂຸ ທ. ! ນ້ແີ ລ ບຄຸ ຄົນຜ່ມີຈິຕດງັ່ ຟູ້າເຫື້ອມ.

ພິກຂຸ ທ. ! ຄນົ ມຈີ ຕິ ດັງ່ ເພດັ ເປັນແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກໍລະນນີ ້ີ ບຸຄຄົນ
ບາງຄົນ ເຮດັ ໃຫແູ້ ຈງູ້ ຊຶ່ງເຈໂຕວມິ ຕຸ ຕິ ປນັ ຍາວມິ ຕຸ ຕິ ອນັ ຫາວາສະວະບໄໍ່ ດູ້ ເພາະ
ຄວາມດບັ ສ້ິນໄປແຫ່ງອາສະວະທງັ ຫາຍ ດູ້ວຍປນັ ຍາອັນຍ່ງິ ເອງໃນທຕິ ຖະທັມນີ້
ເຂາ້ົ ເຖິງແລູ້ວແລຢ່ (ອາສະວະໃດໆເຫ່ົຼາໃດ ທ່ີວມິ ຸຕຕິຂອງທ່ານຈະຖກືຼ ທໍາລາຍບ່ໄໍ ດູ້ນ້ນັ ບໍມ່ ີ)
ປຽບເໝຼືອນແກູ້ວມະນີ ຫືຼ ຫີນໃດໆ ທ່ີເພັດຈະສາມາດທາໍ ລາຍບໄໍ່ ດນູ້ ັ້ນ ບມ່ໍ ີ ເຊນ່ັ ໃດ
ກເໍ ຊນ່ັ ນ້ນັ . ພິກຂຸ ທ. ! ນີ້ແລ ບຸຄຄົນຜ່ມີຈິຕດງ່ັ ເພັດ.

ພິກຂຸ ທ. ! ເຫຼົາ່ ນີ້ແລ ບຸຄຄນົ ໓ ຈາໍ ພວກທີມ່ ຢີ ່ ຫາໄດຢູ້ ່ໃນໂລກ.

- ຕກິ . ອງັ . ໒໐/໑໕໕/໔໖໔.

ນດິ ເທສ ໑໙

ວາ່ ດວູ້ ຍສມັ ມາວາຢາມະ

ຈບົ

໑໑໗໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ນດິ ເທສ ໒໐ ວາ່ ດູ້ວຍສມັ ສະຕິ

(ມີ ໔໑ ເລອື່ ງ)

ໝວດ ກ. ວາ່ ດວູ້ ຍອດຸ ເທສ-ວພິ າກ ຂອງສມັ ມາສະຕິ

ອດຸ ເທສແຫງ່ ສມັ ມາສະຕິ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສມັ ມາສະຕິ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂໃຸ ນກລໍ ະນນີ ້ີ ຍອ່ ມເປນັ
ຜພ່ ຈິ າຣະນາ ເຫນັ ກາຍໃນກາຍຢ່ເປນັ ປະຈາໍ ມຄີ ວາມພຽນເຄອື່ ງເຜາົ ກິເລສ ມີ
ສມັ ປະຊນັ ຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນຄວາມພໃໍ ຈ ແລະ ຄວາມບພໍ່ ໃໍ ຈໃນໂລກອອກເສຍໄດູ້ ;
ຍອ່ ມເປນັ ຜ່ພຈິ າຣະນາ ເຫນັ ເວທະນາໃນເວທະນາທງັ ຫາຍຢເ່ ປນັ ປະຈາໍ ມີຄວາມ
ພຽນເຜາົ ກິເລສ ມສີ ມັ ປະຊນັ ຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນຄວາມພໃໍ ຈ ແລະ ຄວາມບໍພ່ ໃໍ ຈໃນ
ໂລກອອກເສຍໄດູ້ ; ຍອ່ ມເປນັ ຜ່ພຈິ າຣະນາ ເຫນັ ຈຕິ ໃນຈຕິ ຢເ່ ປນັ ປະຈາໍ ມຄີ ວາມ
ພຽນເຜາົ ກິເລສ ມສີ ມັ ປະຊນັ ຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນຄວາມພໃໍ ຈ ແລະ ຄວາມບໍພ່ ໃໍ ຈໃນ
ໂລກອອກເສຍໄດູ້ ; ຍອ່ ມເປນັ ຜ່ພຈິ າຣະນາ ເຫນັ ທມັ ໃນທມັ ທງັ ຫາຍຢເ່ ປນັ ປະຈາໍ ມີ
ຄວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ມສີ ມັ ປະຊນັ ຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນຄວາມພໃໍ ຈ ແລະ ຄວາມ
ບພ່ໍ ໃໍ ຈໃນໂລກອອກເສຍໄດູ້ ; ພິກຂຸ ທ. ! ອນັ ນເີ້ ຮາົ ເອນີ້ ວາ່ ສມັ ມາສະຕ.ິ

- ມຫາ. ທ.ີ ໑໐/໓໔໙/໒໙໙.

ສະຕປິ ຕັ ຖານສ່ີ ເປນັ ເອກາຢະນະມຄັ ຄະ

ພິກຂຸ ທ. ! ຫົນທາງນ້ີ ເປນັ ຫນົ ທາງເຄອ່ື ງໄປອນັ ເອກທາງດຽວ ເພອື່ ຄວາມບຣໍ ສິ ດຸ
ປອດກຽູ້ ງຂອງສຕັ ທງັ ຫາຍ ເພອ່ື ກາູ້ ວຂາູ້ ມເສຍຊງ່ຶ ໂສກະ ແລະ ປະຣເິ ທວະ ເພອ່ື
ຄວາມຕງັ້ ຢບ່ ໄໍ່ ດແູ້ ຫງ່ ທກຸ ຂ໌ ແລະ ໂທມະນສັ ສະ ເພອ່ື ເຖງິ ທບັ ຊ່ຶງຍາຍະທມັ ເພອື່
ເຮດັ ພຣະນບິ ພານໃຫແູ້ ຈງູ້ ;

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໑໗໗

ຫົນທາງນີ້ຄືຼ ສະຕປິ ຕັ ຖານສ່ີ. ສີ່ຢາ່ ງແນວໃດໜໍ ? ສ່ີຢາ່ ງຄຼື : ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນີນີ້
ພກິ ຂຸ :-

໑. ເປນັ ຜ່ຕາມເຫັນ ກາຍໃນກາຍ ຢເ່ ປັນປະຈາໍ ມຄີ ວາມພຽນເຜົາກເິ ລສ ມີ
ສມັ ປະຊນັ ຍະ ມີສະຕິ ຖອນອະພຊິ ຊາ ແລະໂທມະນສັ ສະໃນໂລກອອກເສຍໄດ.ູ້

໒. ເປັນຜ່ຕາມເຫັນ ເວທະນາໃນເວທະນາທງັ ຫາຍ ຢເ່ ປນັ ປະຈໍາ ມຄີ ວາມພຽນ
ເຜົາກິເລສ ມສີ ັມປະຊັນຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນອະພິຊຊາ ແລໂທມະນັສສະໃນໂລກອອກ
ເສຍໄດູ້.

໓. ເປັນຜ່ຕາມເຫັນ ຈຕິ ໃນຈຕິ ທັງຫາຍ ຢ່ເປັນປະຈໍາ ມີຄວາມພຽນເຜົາກເິ ລສ ມີ
ສມັ ປະຊນັ ຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນອະພຊິ ຊາ ແລະໂທມະນສັ ສະ ໃນໂລກອອກເສຍໄດ.ູ້

໔. ເປັນຜ່ຕາມເຫັນ ທມັ ໃນທມັ ທງັ ຫາຍ ຢເ່ ປັນປະຈາໍ ມີຄວາມພຽນເຜົາກເິ ລສ ມີ
ສັມປະຊນັ ຍະ ມີສະຕິ ຖອນອະພຊິ ຊາ ແລະໂທມະນສັ ສະ ໃນໂລກອອກເສຍໄດ.ູ້

- ມຫາ. ທ.ີ ໑໐/໓໒໕/໒໗໓.

ໝວດ ຂ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ລກັ ສະນະ - ອປຸ ະມາ ຂອງສມັ ມາສະຕິ

ລກັ ສະນະແຫງ່ ຄວາມມສີ ະຕສິ ັມປະຊນັ ຍະຂອງພິກຂຸ

ມະຫາຣາຊະ ! ພກິ ຂຸເປນັ ຜປ່ ະກອບດວູ້ ຍສະຕສິ ມັ ປະຊນັ ຍະ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?
ມະຫາຣາຊະ ! ໃນກໍລະນນີ ້ີ ພິກຂຸເປນັ ຜ່ ເຮດັ ຄວາມຮູ້ໂຕຮອບຄອບ ໃນການກູ້າວໄປ
ທາງໜູ້າ ການຖອຍກັບໄປທາງຫັງ, ການແລເບ່ິງ ການຫຽວເບິ່ງ, ການຂົດ ການຢຽດ,
ການຊງົ ສງັ ຄາຕິ ບາຕ ຈວີ ອຣ, ການສນັ ການດມ່ື ການຫຍາ້ໍ ການຊີມ, ການຖາ່ ຍອຸຈ
ຈາຣະ ປັສສາວະ, ເປັນຜ່ເຮດັ ຄວາມຮູ້ໂຕຮອບຄອບ ໃນການໄປ ການຢດຸ , ການນງັ່
ການນອນ, ການຫບັ ການຕືນ່ , ການເວົ້າ ການນິງ້ .

ມະຫາຣາຊະ ! ເຊ່ນັ ນແີ້ ລ ພິກຂເຸ ປັນຜ່ປະກອບດູ້ວຍສະຕິສັມປະຊັນຍະ.

- ສ.ີ ທ.ີ ໙/໙໔/໑໒໓.

໑໑໗໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ລກັ ສະນະສມັ ປະຊນັ ຍະລະດບັ ສງສດຸ

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸເປນັ ຜມ່ ສີ ມັ ປະຊນັ ຍະ ເປນັ ແນວໃດໜໍ ?

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກໍລະນີນີ້ (ອາການທ)ີ່ ເວທະນາ ເກດີ ຂ້ນຶ ກແໍ ຈ່ມແຈງູ້ (ວິທິຕາ) ແກ່
ພກິ ຂຸ, (ອາການທີ່) ເວທະນາໄປຕ້ັງຢ່ກໍແຈ່ມແຈງູ້ , (ອາການທ)່ີ ເວທະນາດບັ ລົງກແໍ ຈ່ມ
ແຈູ້ງ.

(ອາການທ)ີ່ ວຕິ ກົ ເກດີ ຂນຶ້ ກແໍ ຈ່ມແຈງູ້ ແກ່ພິກຂ,ຸ (ອາການທ່)ີ ວຕິ ົກເຂ້ົາໄປຕ້ັງຢ່ກໍ
ແຈ່ມແຈູ້ງ, (ອາການທີ່) ວິຕກົ ດັບລງົ ກໍແຈມ່ ແຈ້ງູ .

(ອາການທ່ີ) ສນັ ຍາ ເກດີ ຂຶນ້ ກໍແຈ່ມແຈງູ້ ແກພ່ ິກຂຸ, (ອາການທ່)ີ ສນັ ຍາເຂາ້ົ ໄປຕງັ້ ຢ່
ກໍແຈ່ມແຈູ້ງ, (ອາການທ)່ີ ສນັ ຍາດບັ ລົງກແໍ ຈ່ມແຈູງ້ .

ພກິ ຂຸ ທ. ! ເຊ່ັນນີ້ແລ ຊືວ່ າ່ ພິກຂເຸ ປັນຜ່ມສີ ັມປະຊັນຍະ.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໒໔໒/໘໐໔.

(ສັມປະຊັນຍະໃນບາລທີ ່ວົ ໆໄປ ເປນັ ລະດັບທມັ ມະດາ ຊງຶ່ ໝາຍເຖິງການຮສູ້ ກຶ ໂຕຢ່ໃນການ
ປຽ່ ນແປງອຣິ ຍິ າບດົ ໜງ່ຶ ໆ ດັ່ງຂຄ້ໍ ວາມທ່ກີ າ່ ວໄວູ້ໃນໜູ້າ ໗໘໘ ແຫງ່ ໜັງສເືຼ ຫັ້ມຼ ນ້ີ. ສ່ວນ
ສັມປະຊນັ ຍະໃນກໍລະນີນ້ີ ເປັນລະດັບສງສດຸ ຄືຼ ຮສູ້ ກຶ ຢາ່ ງແຈມ່ ແຈງູ້ ໃນເມອ່ື ເວທະນາ ສນັ ຍາ
ແລະວຕິ ົກເກດີ ຂນ້ຶ ຕງ້ັ ຢ່ ດັບໄປ ; ມີຜລົ ໃນທາງໃຫເູ້ ກດີ ຄວາມດັບສິ້ນອາສະວະໄດຫູ້ າຍກວ່າ).

ສັມມາສະຕໃິ ນຖານະເຄື່ອງເຮດັ ຕນົ ໃຫູ້ເປນັ ທເ່ີ ພ່ິງ

ອານົນທ໌ ! ເຈ້າົ ທງັ ຫາຍຈງ່ົ ເປນັ ຜມ່ ຕີ ນົ ເປນັ ປະທບີ ມຕີ ນົ ປນັ ສະຣະນະ ບມ່ໍ ສີ ງ່ິ ອນ່ື
ເປນັ ສະຣະນະ ; ມທີ ມັ ເປນັ ປະທບີ ມີທມັ ເປນັ ສະຣະນະ ບມ່ໍ ສີ ງ່ິ ອນ່ື ເປນັ ສະຣະນະ ຢ່
ເທ້ີນ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໑໗໙

ອານນົ ທ໌ ! ແນວໃດໜໍ ຈງ່ຶ ເອນີ້ ວາ່ ພກິ ຂຜຸ ມ່ ຕີ ນົ ເປນັ ປະທບີ ມຕີ ນົ ເປນັ ສະຣະນະ
ບມໍ່ ສີ ງ່ິ ອນ່ື ເປນັ ສະຣະນະ ; ມທີ ມັ ເປນັ ປະທບີ ມທີ ມັ ເປນັ ສະຣະນະ ບມ່ໍ ສີ ງິ່ ອນື່ ເປນັ
ສະຣະນະ ເປນັ ຢ່ ?

ອານົນທ໌ ! ໃນກລໍ ະນີນີ້ ພິກຂຸເປັນຜ່ ຕາມເຫນັ ຊຶ່ງກາຍໃນກາຍ ຢ່ເປັນປະຈາໍ ມີ
ຄວາມພຽນເຜາົ ກິເລສ ມີສັມປະຊັນຍະ ມີສະຕິ ຖອນອອກເສຍໄດູ້ຊຶ່ງອະພິຊຊາ ແລະ
ໂທມະນສັ ສະໃນໂລກ ; ເປນັ ຜ່ ຕາມເຫນັ ຊງຶ່ ເວທະນາໃນເວທະນາທງັ ຫາຍ ຢ່ເປນັ
ປະຈາໍ ມີຄວາມພຽນເຜາົ ກິເລສ ມສີ ມັ ປະຊນັ ຍະ ມີສະຕິ ຖອນອອກເສຍໄດຊູ້ ່ຶງ
ອະພິຊຊາ ແລະໂທມະນສັ ສະໃນໂລກ ; ເປນັ ຜ່ ຕາມເຫນັ ຊງຶ່ ຈຕິ ໃນຈຕິ ຢ່ເປນັ ປະຈໍາ
ມຄີ ວາມພຽນເຜົາກເິ ລສ ມສີ ັມປະຊັນຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນອອກເສຍໄດຊູ້ ຶ່ງອະພຊິ ຊາ
ແລະ ໂທມະນັສສະໃນໂລກ ; ເປັນຜ່ ຕາມເຫນັ ຊງຶ່ ທມັ ໃນທມັ ທັງຫາຍ ຢເ່ ປນັ ປະຈໍາ
ມີຄວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ມສີ ັມປະຊັນຍະ ມີສະຕິ ຖອນອອກເສຍໄດຊູ້ ່ຶງອະພຊິ ຊາ
ແລະ ໂທມະນສັ ສະໃນໂລກ.

ອານນົ ທ໌ ! ເຊັນ່ ນີ້ແລ ພິກຂຸຊວື່ າ່ ມຕີ ນົ ເປນັ ປະທີບ ມຕີ ົນເປັນສະຣະນະ ບມ່ໍ ສີ ິ່ງອື່ນ
ເປັນສະຣະນະ ; ມທີ ັມເປັນປະທີບ ມທີ ັມເປັນສະຣະນະ ບ່ໍມີສິງ່ ອ່ນື ເປັນສະຣະນະ
ເປັນຢ່.

ອານນົ ທ໌ ! ໃນກາລນກີ້ ດໍ ີ ໃນການລວ່ ງລບັ ໄປແຫງ່ ເຮາົ ກດໍ ີ ໃຜກຕໍ າມຈກັ ຕອູ້ ງ
ເປນັ ຜມ່ ຕີ ນົ ເປນັ ປະທບີ ມຕີ ນົ ເປນັ ສະຣະນະ ບມ່ໍ ສີ ງ່ິ ອນື່ ເປນັ ສະຣະນະ ; ມີທມັ ເປນັ
ປະທບີ ມທີ ມັ ເປນັ ສະຣະນະ ບມ່ໍ ສີ ງ່ິ ອນື່ ເປນັ ສະຣະນະ ເປນັ ຢ.່ ຄນົ ເຫາ່ຼົ ນນ້ັ ຈກັ ເປນັ
ພກິ ຂຜຸ ຢ່ ໃ່ ນສະຖານະອນັ ເລດີ ທສີ່ ດຸ ; ໄດແູ້ ກພ່ ວກທມີ່ ຄີ ວາມໃຝໃ່ ນສກິ ຂາ.

- ມຫາ. ທ.ີ ໑໐/໑໑໙/໙໓.

໑໑໘໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ສະຕປິ ຕັ ຖານສີ່ ເປນັ ໂຄຈອຣສາໍ ລບັ ສະມະນະ

ພິກຂຸ ທ. ! ພວກເຈາ້ົ ທງັ ຫາຍຈງ່ົ ທ່ຽວໄປໃນບອ່ ນທຄ່ີ ວນທ່ຽວໄປ ຊງ່ຶ ເປນັ ວໄິ ສ
ແຫງ່ ບດິ າຕນົ ເທນີ້ ເມ່ອື ເຈົາ້ ທ່ຽວໄປໃນບ່ອນທີ່ຄວນທ່ຽວໄປ ຊ່ຶງເປນັ ວໄິ ສແຫງ່ ບດິ າ
ຕົນ, ມາຣຈກັ ບໍໄ່ ດູ້ຊ່ອງທາງ ແລະ ບໍ່ໄດູໂ້ ອກາດທ່ີຈະເຮັດຕາມຄວາມພໍໃຈຂອງມນັ .
ພກິ ຂຸ ທ. ! ບອ່ ນທີ່ຄວນທ່ຽວໄປ ຊຶ່ງເປນັ ວໄິ ສແຫງ່ ບດິ າຕນົ ຄຼືອນັ ໃດໜໍ ? ຄຼື
ສະຕປິ ັຕຖານສ່.ີ ສແີ່ ນວໃດໜໍ ? ສຄ່ີ ຼື : ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນິນີ້ ພິກຂຸ :-

ເປັນຜ່ ຕາມເຫນັ ກາຍໃນກາຍ ຢ່ເປນັ ປະຈໍາ ມີຄວາມພຽນເຜົາກເິ ລສ ມີ
ສັມປະຊັນຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນອະພຊິ ຊາ ແລະ ໂທມະນສັ ສະໃນໂລກອອກເສຍໄດ.ູ້

ເປັນຜ່ ຕາມເຫນັ ເວທະນາໃນເວທະນາທງັ ຫາຍ ຢ່ເປັນປະຈໍາ ມີຄວາມພຽນເຜົາ
ກເິ ລສ ມີສັມປະຊັນຍະ ມີສະຕິ ຖອນອະພຊິ ຊາ ແລະ ໂທມະນສັ ສະໃນໂລກອອກ
ເສຍໄດ້.ູ

ເປັນຜ່ ຕາມເຫນັ ຈຕິ ໃນຈຕິ ຢເ່ ປນັ ປະຈາໍ ມີຄວາມພຽນເຜາົ ກິເລສ ມີ
ສມັ ປະຊນັ ຍະ ມີສະຕິ ຖອນອະພຊິ ຊາ ແລະ ໂທມະນັສສະໃນໂລກອອກເສຍໄດ.ູ້

ເປນັ ຜ່ ຕາມເຫນັ ທມັ ໃນທມັ ທງັ ຫາຍ ຢເ່ ປັນປະຈໍາ ມຄີ ວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ມີ
ສັມປະຊນັ ຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນອະພຊິ ຊາ ແລະ ໂທມະນັສສະໃນໂລກອອກເສຍໄດູ.້

ພິກຂຸ ທ. ! ນີ້ແລ ບ່ອນທຄ່ີ ວນທ່ຽວໄປ ຊ່ຶງເປນັ ວໄິ ສແຫງ່ ບດິ າຕົນ.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໑໙໘/໗໐໐.

ສະຕປິ ຕັ ຖານສ່ີ ທສ່ີ ງົ່ ຜລົ ເຖງິ ວິຊຊາແລະວມິ ຕຸ

ກຸນທະລີຢະ ! ສະຕປິ ຕັ ຖານສີ່ ອນັ ບຄຸ ຄນົ ຈະເຣນີ ເຮດັ ໃຫຫູ້ າຍແລວູ້ ແນວໃດ ຈຶ່ງ
ເຮດັ ໂພຊຊົງຄເ໌ ຈດັ ໃຫບູ້ ຣໍ ບິ ນ ?

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໑໘໑

ກຸນທະລີຢະ ! ໃນກໍລະນນີ ີ້ ພກິ ຂຸເປັນຜ່ ຕາມເຫນັ ກາຍໃນກາຍ ຢ່ເປັນປະຈໍາ ມີ
ຄວາມພຽນເຜົາກິເລສ ມສີ ັມປະຊັນຍະ ມີສະຕິ ຖອນອອກເສຍໄດ້ຊູ ຶ່ງອະພິຊຊາ ແລະ
ໂທມະນັສສະໃນໂລກ ; (ໃນກໍລະນແີ ຫງ່ ເວທະນາ ຈິຕ ແລະ ທມັ ກໍມຂີ ຄ້ໍ ວາມທີ່ຕຣດັ ແນວດຽວກນັ ).

ກນຸ ທະລີຢະ ! ສະຕິປັຕຖານສີ່ ອນັ ບຄຸ ຄນົ ຈະເຣນີ ເຮດັ ໃຫູ້ຫາຍແລວູ້ ເຊັ່ນນແ້ີ ລ
ຍ່ອມເຮັດໃຫູ້ໂພຊຊົງຄ໌ທັງເຈດັ ໃຫູ້ບໍຣບິ ນ.

ກນຸ ທະລີຢະ ! ໂພຊຊງົ ຄທ໌ ງັ ເຈດັ ອນັ ບຄຸ ຄນົ ຈະເຣນີ ເຮດັ ໃຫຫູ້ າຍແລູວ້ ແນວໃດ
ໜໍ ຈງຶ່ ເຮດັ ໃຫວູ້ ຊິ ຊາ ແລະ ວມິ ຕຸ ໃຫູ້ບຣໍ ບິ ນ ?

ກນຸ ທະລີຢະ ! ໃນກໍລະນີນ້ີ ພິກຂຸຍ່ອມຈະເຣນີ ສະຕສິ ມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ອັນອາໄສ
ວິເວກ ອາໄສວິຣາຄະ ອາໄສນໂິ ຣດ ນູ້ອມໄປເພ່ອື ຄວາມສະລັດອອກ ; (ໃນກລໍ ະນີແຫງ່

ທມັ ມະວຈິ ະຢະສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ວຣິ ຢິ ະສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ປີຕສິ ມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ປສັ ສດັ ທສິ ມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌
ສະມາທສິ ມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ແລະ ອເຸ ປກຂາສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ກມໍ ີຂຄ້ໍ ວາມທ່ີຕຣດັ ເຊັ່ນດຽວກັນ).

ກນຸ ທະລີຢະ ! ໂພຊຊງົ ຄ໌ທັງເຈັດ ອນັ ບຄຸ ຄນົ ຈະເຣີນ ເຮັດໃຫູ້ຫາຍແລວູ້ ເຊນ່ັ ນ້ີແລ
ຍອ່ ມເຮັດວຊິ ຊາ ແລະ ວມິ ຸຕຕິໃຫູ້ບໍຣິບນ.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໑໐໗-໑໐໘/໓໙໘-໓໙໙.

ແບບການຈະເຣນີ ອານາປານະສະຕິ ທມ່ີ ີຜລົ ຫາຍ

ພິກຂຸ ທ. ! ທັມອນັ ເອກ ອນັ ບຄຸ ຄົນຈະເຣີນ ເຮດັ ໃຫ້ຫູ າຍແລ່ວ ຍອ່ ມມີຜົລໃຫຍ່ ມີ
ອານິສົງສ໌ໃຫຍ.່ ທມັ ອນັ ເອກນ້ນັ ຄອືຼ ນັ ໃດໜໍ ? ຄອືຼ ານາປານະສະຕິ.

ພິກຂຸ ທ. ! ອານາປານະສະຕິ ອນັ ບຄຸ ຄນົ ຈະເຣນີ ແລວູ້ ແນວໃດ ເຮດັ ໃຫຫູ້ າຍແລວູ້
ແນວໃດ ຈງ່ຶ ມຜີ ລົ ໃຫຍ່ ມອີ ານສິ ງົ ສໃ໌ ຫຍ່ ?

໑໑໘໒ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(ແບບທໜີ ຶ່ງ)

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກລໍ ະນນີ ີ້ ພິກຂຸໄປແລວູ້ ສປ່ ່າ ຫືຼເຫງົ້າໄມູ້ ຫືເຼ ຮຼືອນຫວ່າງ ກໍຕາມ ນງ່ັ
ຄູ້ຂາເຂ້າົ ມາໂດຍຮອບ (ນັ່ງຂດັ ສະມາທິ) ຕັ້ງກາຍກົງ ດາໍ ຣງົ ສະຕິໝັນ້ . ເຂາົ ນ້ນັ ມສີ ະຕິ
ຫາຍໃຈເຂົ້າ ມີສະຕິຫາຍໃຈອອກ :

ເມອື່ ຫາຍໃຈເຂາ້ົ ຍາວ ກຮໍ ສູ້ ກຶ ໂຕທົ່ວເຖິງວາ່ ເຮາົ ຫາຍໃຈເຂົ້າຍາວ ຫືຼ ເມື່ອ
ຫາຍໃຈອອກຍາວ ກໍຮ້ສູ ຶກໂຕທວ່ົ ເຖິງວ່າເຮົາຫາຍໃຈອອກຍາວ ;

ຫືວຼ ່າ ເມອ່ື ຫາຍໃຈເຂາ້ົ ສນັ້ ກໍຮູສ້ ກຶ ໂຕທ່ວົ ເຖິງວາ່ ເຮົາຫາຍໃຈເຂາ້ົ , ຫຼື ເມື່ອ
ຫາຍໃຈອອກສ້ນັ ກຮໍ ສູ້ ຶກໂຕທວ່ົ ເຖິງວາ່ ເຮົາຫາຍໃຈອອກສ້ນັ ;

ຍອ່ ມເຮດັ ໃນບົດສກຶ ສາວາ່ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ ຮພູ້ ອູ້ ມສະເພາະຊ່ຶງກາຍທງັ ປວງ ຈັກ
ຫາຍໃຈເຂາ້ົ ດັ່ງນ້ີ, ຍ່ອມເຮັດໃນບດົ ສກຶ ສາວາ່ ເຮົາເປັນຜ່ຮ້ພູ ອູ້ ມສະເພາະຊ່ຶງກາຍ
ທງັ ປວງ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດງັ່ ນີ້ ;

ຍອ່ ມເຮັດໃນບົດສຶກສາວາ່ ເຮາົ ເປັນຜ່ ເຮດັ ກາຢະສງັ ຂາຣໃຫລູ້ ະງບັ ຢ່ ຈກັ
ຫາຍໃຈເຂົາ້ ດັ່ງນ,ີ້ ຍ່ອມເຮັດໃນບົດສຶກສາວາ່ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ເຮດັ ກາຢະສັງຂາຣໃຫູ້
ລະງບັ ຢ່ ຈກັ ຫາຍໃຈອອກ ດັງ່ ນີ້ ;

ຍ່ອມເຮດັ ໃນບົດສຶກສາວາ່ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ ຮພູ້ ອູ້ ມສະເພາະຊຶ່ງປຕີ ິ ຈັກຫາຍໃຈເຂົາ້
ດ່ງັ ນີ້, ຍອ່ ມເຮັດໃນບດົ ສຶກສາວ່າ ເຮົາເປັນຜ່ຮູ້ພູ້ອມສະເພາະຊ່ຶງປີຕິ ຈັກຫາຍໃຈ
ອອກ ດ່ງັ ນ້ີ ;

ຍ່ອມເຮດັ ໃນບົດສກຶ ສາວ່າ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ ຮພູ້ ອູ້ ມສະເພາະຊຶ່ງສຂຸ ຈັກຫາຍໃຈເຂົ້າ
ດັງ່ ນ້,ີ ຍ່ອມເຮັດໃນບົດສກຶ ສາວາ່ ເຮາົ ເປັນຜ່ຮູ້ພູອ້ ມສະເພາະຊ່ຶງສຸຂ ຈັກຫາຍໃຈ
ອອກ ດັ່ງນ,ີ້

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໑໘໓

ຍອ່ ມເຮັດໃນບົດສກຶ ສາວ່າ ເຮົາເປນັ ຜ່ ຮພູ້ ອູ້ ມສະເພາະຊຶ່ງຈຕິ ຕະສງັ ຂາຣ ຈັກ
ຫາຍໃຈເຂາົ້ ດັ່ງນີ້, ຍ່ອມເຮດັ ໃນບົດສກຶ ສາວາ່ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ຮູ້ພອູ້ ມສະເພາະຊ່ຶງຈຕິ ຕະ
ສງັ ຂາຣ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດງັ່ ນ້ີ ;

ຍ່ອມເຮັດໃນບົດສຶກສາວ່າ ເຮາົ ເປັນຜ່ ເຮດັ ຈຕິ ຕະສງັ ຂາຣໃຫລູ້ ະງບັ ຢ່ ຈັກ
ຫາຍໃຈເຂ້ົາ ດງ່ັ ນີ້, ຍ່ອມເຮັດໃນບົດສກຶ ສາວາ່ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ເຮັດຈິຕຕະສງັ ຂາຣໃຫູ້
ລະງັບຢ່ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດງ່ັ ນີ້ ;

ຍ່ອມເຮັດໃນບົດສຶກສາວາ່ ເຮາົ ເປັນຜ່ ຮພູ້ ອູ້ ມສະເພາະຊ່ຶງຈຕິ ຈັກຫາຍໃຈເຂ້າົ
ດງັ່ ນ້,ີ ຍອ່ ມເຮັດໃນບົດສຶກສາວ່າ ເຮົາເປນັ ຜ່ຮູ້ພູ້ອມສະເພາະຊຶ່ງຈຕິ ຈັກຫາຍໃຈ
ອອກ ດ່ງັ ນີ້ ;

ຍອ່ ມເຮັດໃນບົດສຶກສາວາ່ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ ເຮດັ ຈຕິ ໃຫປູ້ າໂມທຍຍ໌ ງິ່ ຢ່ ຈກັ ຫາຍໃຈ
ເຂ້າົ ດງັ່ ນີ້, ຍອ່ ມເຮັດໃນບດົ ສກຶ ສາວ່າ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ເຮດັ ຈິຕໃຫູ້ປາໂມທຍ໌ຍງ່ິ ຢ່ ຈັກ
ຫາຍໃຈອອກ ດງ່ັ ນ້ີ ;

ຍ່ອມເຮດັ ໃນບົດສຶກສາວ່າ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ ເຮດັ ຈຕິ ໃຫຕູ້ ັ້ງໝນັ້ ຢ່ ຈກັ ຫາຍໃຈເຂ້າົ ດ່ງັ ນ້ີ,
ຍອ່ ມເຮັດໃນບດົ ສກຶ ສາວາ່ ເຮົາເປນັ ຜ່ເຮັດຈິຕໃຫູ້ຕັງ້ ໝັນ້ ຢ່ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດ່ງັ ນີ້ ;

ຍ່ອມເຮດັ ໃນບົດສກຶ ສາວາ່ ເຮົາເປັນຜ່ ເຮດັ ຈຕິ ໃຫປູ້ ອ່ ຍຢ່ ຈກັ ຫາຍໃຈເຂົ້າ ດັງ່ ນ,ີ້
ຍ່ອມເຮັດໃນບົດສກຶ ສາວາ່ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ເຮັດຈິຕໃຫູປ້ ່ອຍຢ່ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດ່ງັ ນີ້ ;

ຍ່ອມເຮັດໃນບດົ ສຶກສາວາ່ ເຮົາເປັນຜ່ ຕາມເຫນັ ຊງ່ຶ ຄວາມບທ່ໍ ຽ່ ງຢ່ເປນັ ປະຈາໍ
ຈກັ ຫາຍໃຈເຂາ້ົ ດງັ່ ນີ້, ຍ່ອມເຮດັ ໃນບດົ ສກຶ ສາວາ່ ເຮົາເປັນຜ່ຕາມເຫນັ ຊ່ຶງຄວາມບ່ໍ
ທ່ຽງຢ່ເປນັ ປະຈໍາ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດັງ່ ນີ້ ;

ຍອ່ ມເຮດັ ໃນບດົ ສກຶ ສາວ່າ ເຮົາເປັນຜ່ ຕາມເຫນັ ຊງ່ຶ ຄວາມຈາງຄາຍຢເ່ ປນັ ປະຈາໍ
ຈັກຫາຍໃຈເຂົາ້ ດງັ່ ນ,້ີ ຍ່ອມເຮດັ ໃນບດົ ສຶກສາວ່າ ເຮົາເປັນຜ່ຕາມເຫັນຊຶ່ງຄວາມ
ຈາງຄາຍຢເ່ ປັນປະຈໍາ ຈກັ ຫາຍໃຈອອກ ດັ່ງນີ້ ;

໑໑໘໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ຍອ່ ມເຮດັ ໃນບົດສຶກສາວ່າ ເຮົາເປັນຜ່ ຕາມເຫນັ ຊງຶ່ ຄວາມດບັ ບ່ເໍ ຫອຼື ຢເ່ ປນັ
ປະຈາໍ ຈກັ ຫາຍໃຈເຂາ້ົ ດ່ງັ ນ້,ີ ຍອ່ ມເຮັດໃນບົດສຶກສາວາ່ ເຮາົ ເປນັ ຜ່ຕາມເຫນັ ຊ່ຶງ
ຄວາມດບັ ບເໍ່ ຫຼອື ຢເ່ ປັນປະຈໍາ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດງ່ັ ນີ້ ;

ຍ່ອມເຮດັ ໃນບົດສຶກສາວ່າ ເຮາົ ເປັນຜ່ ຕາມເຫນັ ຊງ່ຶ ຄວາມສະລດັ ຄນືຼ ຢເ່ ປນັ
ປະຈາໍ ຈກັ ຫາຍໃຈເຂ້ົາ ດັງ່ ນ້,ີ ຍອ່ ມເຮັດໃນບດົ ສຶກສາວ່າ ເຮາົ ເປັນຜ່ຕາມເຫັນຊຶ່ງ
ຄວາມສະລັດຄືຼນຢເ່ ປນັ ປະຈາໍ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດ່ັງນ,້ີ

ພິກຂຸ ທ. ! ອານາປານະສະຕິ ອັນບຸຄຄົນຈະເຣີນແລູວ້ ເຮດັ ໃຫູ້ຫາຍແລູ້ວ ເຊນ່ັ ນີ້
ແລ ຍ່ອມມີຜົລໃຫຍ່ ມີອານສິ ົງສ໌ໃຫຍ.່

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໓໙໔/໑໓໐໕-໑໓໐໖.

(ແບບທສີ ອງ)

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກໍລະນີນີ້ ພິກຂຍຸ ອ່ ມຈະເຣນີ ສະຕສິ ມັ ໂພຊຊົງຄ໌ ອນັ ສະຫະຣະ
ຄະຕະດວູ້ ຍອານາປານະສະຕິ ອນັ ເປັນສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ທ່ອີ າໄສວເິ ວກ ອາໄສວິຣາຄະ
ອາໄສນໂິ ຣດ ນ້ອູ ມໄປເພ່ືອໂວສສັຄຄະ (ຄວາມສະລັດຖ້ິມ) ; ຍ່ອມຈະເຣີນ ທັມມະ
ວິຈະຢະສມັ ໂພຊງົ ຄ໌ ອນັ ສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍອານາປານະສະຕິ ອັນເປັນສັມໂພຊ
ຊງົ ຄ໌ທີ່ອາໄສວິເວກ ອາໄສວຣິ າຄະ ອາໄສນິໂຣດ ນອູ້ ມໄປເພື່ອໂວສສຄັ ຄະ ; ຍອ່ ມ
ຈະເຣີນ ວຣິ ິຢະສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ອນັ ສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍອານາປານະສະຕິ ອນັ ເປນັ
ສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ທີ່ອາໄສວເິ ວກ ອາໄສວຣິ າຄະ ອາໄສນິໂຣດ ນູອ້ ມໄປເພອື່ ໂວສສຄັ ຄະ ;
ຍ່ອມຈະເຣີນ ປີຕສິ ມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ອນັ ສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍອານາປານະສະຕິ ອນັ ເປນັ
ສມັ ໂພຊຊົງຄ໌ທີ່ອາໄສວເິ ວກ ອາໄສວິຣາຄະ ອາໄສນິໂຣດ ນູ້ອມໄປເພືອ່ ໂວສສັຄຄະ ;
ຍ່ອມຈະເຣີນ ປສັ ສດັ ທສິ ມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ອນັ ສະຫະຣະຄະຕະດວູ້ ຍອານາປານະສະຕິ
ອັນເປນັ ສັມໂພຊຊງົ ຄ໌ທີ່ອາໄສວເິ ວກ ອາໄສວຣິ າຄະ ອາໄສນໂິ ຣດ ນ້ອູ ມໄປເພື່ອ
ໂວສສຄັ ຄະ ; ຍອ່ ມຈະເຣນີ ສະມາທສິ ມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ອນັ ສະຫະຣະຄະຕະດູວ້ ຍ
ອານາປານະສະຕິ ອນັ ເປັນສມັ ໂພຊຊົງຄ໌ທ່ີອາໄສວິເວກ

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໑໘໕

ອາໄສວິຣາຄະ ອາໄສນິໂຣດ ນອູ້ ມໄປເພື່ອໂວສສຄັ ຄະ ; ຍ່ອມຈະເຣີນ ອເຸ ປກຂາ
ສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ອນັ ສະຫະຣະຄະຕະດູ້ວຍອານາປານະສະຕິ ອນັ ເປັນສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ທ່ີ
ອາໄສວິເວກ ອາໄສວິຣາຄະ ອາໄສນໂິ ຣດ ນ້ອູ ມໄປເພື່ອໂວສສັຄຄະ.

ພິກຂຸ ທ. ! ອານາປານະສະຕິ ອັນບຸຄຄນົ ຈະເຣີນແລູວ້ ເຮດັ ໃຫູ້ຫາຍແລູວ້ ເຊນ່ັ ນີ້
ແລ ຍ່ອມມີຜົລໃຫຍ່ ມີອານິສົງສ໌ໃຫຍ່.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໓໙໕/໑໓໐໘.

ການຈະເຣນີ ສະຕປິ ຕັ ຖານຂອງຄນົ ສະຫາດ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກໍລະນນີ ີ້ ພິກຂບຸ າງອງົ ເປນັ ຄນົ ຈາູ້ ບໍຫ່ ັກແຫມ ບ່ສໍ ະຫາດ ເປັນຜ່
ຕາມເຫນັ ກາຍໃນກາຍ ມີຄວາມພຽນເຜົາກິເລສ ມສີ ັມປະຊັນຍະ ມີສະຕິ ຖອນອອກ
ເສຍໄດູ້ຊງຶ່ ອະພິຊຊາ ແລະ ໂທມະນສັ ສະໃນໂລກຢ.່ ເມອື່ ເຂົານັນ້ ຕາມເຫັນກາຍໃນ
ກາຍຢ່ (ເພາະຄວາມຈາູ້ ແຫ່ງຕນົ ) ກເໍ ຮດັ ຈຕິ ໃຫຕູ້ ງັ້ ໝນັ້ ບໄໍ່ ດູ້ ເຮດັ ອປຸ ະກເິ ລສໃຫລູ້ ະໄປ
ບໄ່ໍ ດູ້ ກາໍ ນດົ ນມິ ຕິ ນນັ້ ບໄ່ໍ ດູ້. (ໃນກໍລະນແີ ຫງ່ ເວທະນາ ຈຕິ ແລະ ທມັ ກໍມີຂຄ້ໍ ວາມທຕ່ີ ຣດັ ໄວູ້

ເຊັ່ນດຽວກນັ ).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸຊຶ່ງເປັນຄົນຈູ້າ ບຫ່ໍ ັກແຫມ ບ່ໍສະຫາດນ້ັນ ຈຶງ່ ເປັນຜ່ບ່ໍໄດສູ້ ຸຂະ
ວິຫາຣໃນທຕິ ຖະທັມເລີຍ ບໄໍ່ ດູສ້ ະຕສິ ມັ ປະຊນັ ຍະ ຂໍນ້ ນັ້ ເພາະເຫຕໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. !
ຂໍ້ນນ້ັ ເພາະເຫຕວ່າ ພິກຂຸນັ້ນເປນັ ຄນົ ຈ້າູ ບ່ຫໍ ກັ ແຫມ ບ່ໍສະຫາດ ກາໍ ນດົ ນມິ ຕິ ແຫງ່ ຈຕິ
ຂອງຕນົ ບໄໍ່ ດູ້.

ພິກຂຸ ທ. ! ໃນກໍລະນນີ ີ້ ພິກຂບຸ າງອງົ ເປນັ ບນັ ດຕິ ຫັກແຫມ ສະຫາດ ເປນັ ຜ່
ຕາມເຫນັ ກາຍໃນກາຍ ມຄີ ວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ມສີ ມັ ປະຊນັ ຍະ ມີສະຕິ ຖອນອອກ
ຊຶ່ງອະພິຊຊາ ແລະ ໂທມະນັສສະໃນໂລກຢ່

໑໑໘໖ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ເມື່ອເຂົານ້ນັ ຕາມເຫັນກາຍໃນກາຍຢ່ (ເພາະຄວາມສະຫາດຂອງຕົນ) ກເໍ ຮດັ ຈຕິ ໃຫຕູ້ ງ້ັ
ໝນ້ັ ໄດູ້ ເຮດັ ອປຸ ະກເິ ລສໃຫລູ້ ະໄປໄດູ້ ກາໍ ນດົ ນມິ ິຕນນ້ັ ໄດູ້. (ໃນກໍລະນແີ ຫງ່ ເວທະນາ

ຈຕິ ແລະ ທມັ ກໍມີຂໍຄ້ ວາມທຕີ່ ຣັດໄວູ້ເຊ່ັນດຽວກັນ).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸຊຶ່ງເປນັ ບັນດິຕ ຫກັ ແຫມ ສະຫາດນ້ນັ ຈ່ງຶ ເປັນຜ່ໄດູ້ສຸຂະວິຫາຣ
ໃນທຕິ ຖະທມັ ແທູ້ ໄດູ້ສະຕິສມັ ປະຊນັ ຍະ. ຂ້ໍນັ້ນເພາະເຫຕໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ຂນໍ້ ້ັນ
ເພາະເຫຕວາ່ ພິກຂຸນ້ນັ ເປັນບນັ ດິຕ ຫກັ ແຫມ ສະຫາດ ກາໍ ນດົ ນມິ ຕິ ແຫງ່ ຈຕິ ຂອງຕນົ
ໄດູ້.

- ມຫາວາຣ. ສງັ . ໑໙/໒໐໑,໒໐໒/໗໐໕,໗໐໗.

ໝວດ ຄ. ວາ່ ດວູ້ ຍ ອປຸ ະກອນ-ເຫຕປຈັ ຈຍັ ໂດຍອຕັ ຕະໂນມຕັ ຂອງສມັ ມາສະຕິ

ທັມເປນັ ທຕີ່ ງັ້ ແຫງ່ ການຈະເຣນີ ສະຕິ

ພິກຂຸ ທ. ! ຄວາມບປໍ່ ະມາດ ອນັ ເປນັ ທມັ ເຄອື່ ງຮກັ ສາຈິຕດວູ້ ຍສະຕິ ອນັ ບຸຄຄນົ
ຄວນເຮດັ ໂດຍອະນຸຮບແກຕ່ ົນ ໃນຖານະ ໔ ຢາ່ ງ. ສີ່ຢ່າງແນວໃດໜໍ ? ສ່ີຢາ່ ງຄືຼ :-

໑. ຄວາມບ່ໍປະມາດ ອນັ ເປັນທມັ ເຄ່ືອງຮກັ ສາຈິຕດູ້ວຍສະຕິ ອັນບຄຸ ຄນົ ຄວນເຮດັ
ໂດຍອະນຸຮບແກ່ຕນົ ວາ່ “ຈິຕຂອງເຮາົ ຢາ່ ກາໍ ໜດັ ແລວູ້ ໃນທມັ ອນັ ເປນັ ທຕີ່ ັ້ງແຫງ່
ຄວາມກາໍ ໜັດທງັ ຫາຍ” ດ່ັງນ້.ີ

໒. ຄວາມບ່ໍປະມາດ ອັນເປນັ ທມັ ເຄືອ່ ງຮັກສາຈິຕດ້ວູ ຍສະຕິ ອັນບຄຸ ຄົນຄວນເຮດັ
ໂດຍອະນຮຸ ບແກ່ຕົນວ່າ “ຈຕິ ຂອງເຮາົ ຢາ່ ຂດັ ເຄອືຼ ງແລວູ້ ໃນທມັ ອນັ ເປນັ ທຕ່ີ ງ້ັ ແຫງ່
ຄວາມຂດັ ເຄອຼື ງທງັ ຫາຍ” ດັງ່ ນ.ີ້

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໑໘໗

໓. ຄວາມບໍປ່ ະມາດ ອນັ ເປັນທັມເຄອ່ື ງຮັກສາຈິຕດ້ວູ ຍສະຕິ ອັນບຄຸ ຄນົ ຄວນເຮດັ
ໂດຍອະນຮຸ ບແກ່ຕົນວ່າ “ຈຕິ ຂອງເຮາົ ຢາ່ ຫງົ ແລູວ້ ໃນທມັ ອນັ ເປນັ ທຕ່ີ ງ້ັ ແຫງ່ ຄວາມ
ຫງົ ທງັ ຫາຍ” ດງ່ັ ນີ.້

໔. ຄວາມບ່ປໍ ະມາດ ອນັ ເປນັ ທັມເຄອ່ື ງຮັກສາຈິຕດູວ້ ຍສະຕິ ອນັ ບຸຄຄົນຄວນເຮດັ
ໂດຍອະນຮຸ ບແກ່ຕົນວາ່ “ຈຕິ ຂອງເຮາົ ຢາ່ ມວົ ເມາົ ແລວູ້ ໃນທມັ ອນັ ເປນັ ທຕ່ີ ງັ້ ແຫງ່
ຄວາມມົວເມາົ ທງັ ຫາຍ” ດງ່ັ ນ.້ີ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ໃນກາລໃດແລ ຈິຕຂອງພິກຂບຸ ກ່ໍ ໍາໜດັ ໃນທັມອັນເປນັ ທ່ຕີ ້ັງແຫ່ງ
ຄວາມກາໍ ໜດັ ທັງຫາຍ ເພາະປາສະຈາກຣາຄະ, ຈິຕບຂໍ່ ດັ ເຄຼືອງໃນທັມອນັ ເປັນທ່ີຕງັ້
ແຫງ່ ຄວາມຂັດເຄືຼອງທັງຫາຍ ເພາະປາສະຈາກໂທສະ, ຈິຕບ່ໍຫົງໃນທັມອັນເປນັ ທີ່
ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມຫົງທງັ ຫາຍ ເພາະປາສະຈາກໂມຫະ, ຈິຕບມ່ໍ ວົ ເມົາໃນທມັ ອນັ ເປນັ ທີ່
ຕັ້ງແຫງ່ ຄວາມມວົ ເມາົ ທັງຫາຍ ເພາະປາສະຈາກຄວາມມວົ ເມົາ, ດງັ່ ນ້ີແລູ້ວ ; ໃນ
ກາລນັ້ນ ພິກຂຸນນັ້ ຍ່ອມບ່ໍຢູ້ານກົວ ບ່ໍຫວັ່ນໄຫວ ບຫໍ່ ວາດຫວັ່ນ ບເ່ໍ ຖິງຄວາມຕືນ່ ຢູ້ານ
ແລະ ກໍບໍ່ແມ່ນເຖງິ ທມັ ນີ້ ພຽງເພາະເຫຕແຫ່ງຄາໍ ຂອງສະມະນະ (ແຕ່ເປັນເພາະການ

ຕາມຮກັ ສາຈິຕຢາ່ ງຖຼືກຕູ້ອງ ໃນຖານະທງັ ສ່)ີ .

- ຈຕກຸ ກ. ອງັ . ໒໑/໑໖໑/໑໑໗.

ທັມເປນັ ອປຸ ະກາຣະສະເພາະ ແກອ່ ານາປານະສະຕິ

(ໄນຍະທໜີ ຶງ່ )

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸ ຜມ່ ງຸ່ ຝກຶ ອານາປານະສະຕິ ຊ່ຶງປະກອບດວູ້ ຍທມັ ໕ ປະການ
ຍອ່ ມແທງຕະຫອດ ອະກປຸ ປະທມັ (ສະມຈຸ ເສດະວມິ ຕຸ ຕິ) ໄດຕູ້ ກໍ່ າລບດ່ໍ ນົ ແທແູ້ ລ. ຫາູ້
ປະການແນວໃດໜໍ ? ພິກຂຸ ທ. ! ຫູ້າປະການຄຼື ໃນກລໍ ະນີນພ້ີ ິກຂຸ :

໑໑໘໘ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ເປັນຜ່ ມຄີ ວາມຕອູ້ ງການໜອູ້ ຍ ມກີ ິຈຈໜ໌ ູ້ອຍ ລູຽ້ ງງາ່ ຍ ສັນໂດດໃນບຣໍ ິຂາຣແຫ່ງ
ຊີວິຕ ໑ ;

ເປນັ ຜ່ ມອີ າຫາຣໜອູ້ ຍ ປະກອບຕນົ ຢ່ໃນຄວາມເປັນຜ່ມີທ້ອູ ງອນັ ບໍ່ເຕັມ ໑ ;

ເປັນຜ່ ບມໍ່ ຄີ ວາມມນຶ ຊາ ປະກອບຕົນຢໃ່ ນຄວາມຕນື່ ໑ ;

ເປນັ ຜ່ ມສີ ຕຸ ະຫາຍ ຊົງສຸຕະ ສງ່ັ ສົມສຸຕະ ຄືຼ ທັມເຫົ່ຼາໃດອັນງົດງາມໃນເບືອ້ ງຕນ້ົ
ງົດງາມໃນທາ່ ມກາງ ງົດງາມໃນທ່ີສດຸ ສະແດງຢຊ່ ຶ່ງພຣມົ ມະຈັນຣຍ໌ ອັນບຣໍ ິສດຸ
ບຣໍ ິບນສນິ້ ເຊີງ ພອູ້ ມທງັ ອຕັ ຖະ ແລະ ພະຍນັ ຊະນະ ທັມມີລກັ ສະນະເຫັນປານນັ້ນ
ເປັນທັມທເ່ີ ຂົາສະດັບແລ້ວູ ຫາຍ ຊົງຈໍາໄວູ້ ຄອ່ ງປາກ ທອ່ ງຂ້ຶນໃຈ ແທງຕະຫອດ
ດວູ້ ຍດດີ ວູ້ ຍທິຕຖິ ໑ ;

ພິຈາຣະນາເຫນັ ສະເພາະຢຊ່ ຶ່ງຈຕິ ອນັ ຫດຸຼ ພນ້ົ ແລ້ວູ (ຕາມລາໍ ດບັ ) ແນວໃດ ໑.

ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂຸຜ່ມຸ່ງປະພຶຕຝຶກອານາປານະສະຕິ ຊຶ່ງປະກອບດ້ວູ ຍທມັ ໕
ປະການເຫົຼ່ານ້ແີ ລ ຍ່ອມແທງຕະຫອດອະກປຸ ປະທມັ ໄດູຕ້ ່ໍກາລບໍດ່ ນົ ແທູ້ແລ.

- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໑໓໕/໙໖.

(ໄນຍະທີສອງ)

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພິກຂຸຜ່ ຈະເຣນີ ອານາປານະສະຕິ ຊຶ່ງປະກອບດູ້ວຍທັມ ໕ ປະການ
ຍ່ອມແທງຕະຫອດອະກຸປປະທມັ (ສະມຸຈເສດະວມິ ຸຕຕ)ິ ໄດຕູ້ ໍ່ກາລບໍ່ດນົ ແທູ້ແລ. ຫາູ້
ປະການເປັນແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ຫູ້າປະການຄືຼ ໃນກໍລະນີນີ້ ພກິ ຂຸ :

ເປນັ ຜ່ມຄີ ວາມຕູ້ອງການໜູ້ອຍ ມີກິຈຈ໌ໜູ້ອຍ ລ້ຽູ ງງາ່ ຍ ສັນໂດດໃນບໍຣຂິ າຣແຫງ່
ຊີວິຕ ໑ ;

ເປັນຜ່ມອີ າຫາຣໜູອ້ ຍ ປະກອບຕນົ ຢໃ່ ນຄວາມເປັນຜ່ມທີ ູ້ອງອນັ ບ່ໍເຕັມ ໑ ;

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໑໘໙

ເປັນຜ່ບມໍ່ ຄີ ວາມມຶນຊາ ປະກອບຕນົ ຢໃ່ ນຄວາມຕນ່ື ໑ ;

ເປນັ ຜ່ ໄດຕູ້ າມປາຖນາ ໄດູ້ໂດຍບຍໍ່ າກ ບລ່ໍ າໍ ບາກ ຊ່ຶງກະຖາອນັ ເປນັ ໄປເພອ່ື
ການຂດັ ເກາົ ກເິ ລສ ເປນັ ທ່ີສະບາຍແກ່ທມັ ເປັນເຄອ່ື ງເປີດໂລ່ງແຫ່ງຈິຕ ກາ່ ວຄຼື
ອປັ ປຈິ ສະກະຖາ ສັນຕຕຸ ຖິກະຖາ ອະສງັ ສຄັ ຄະກະຖາ ວິຣະຢາຣັມພະກະຖາ ສີລະ
ກະຖາ ສະມາທກິ ະຖາ ປນັ ຍາກະຖາ ວິມຸຕຕິຍານະທສັ ສະນະກະຖາ ໑ ;

ພິຈາຣະນາເຫນັ ສະເພາະຢຊ່ ່ຶງຈຕິ ອັນຫຼດຸ ພົ້ນແລູ້ວ (ຕາມລາໍ ດບັ ) ແນວໃດ ໑.

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸຜ່ຈະເຣນີ ອານາປານະສະຕິ ຊ່ຶງປະກອບດວູ້ ຍທມັ ໕ ປະການ
ເຫຼົ່ານແີ້ ລ ຍອ່ ມແທງຕະຫອດອະກປຸ ປະທັມໄດູ້ ຕໍ່ກາລບໍ່ດົນແທູ້ແລ.

- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໑໓໖/໙໗.

(ໄນຍະທສີ າມ)

ພກິ ຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸຜ່ ເຮດັ ໃຫຫູ້ າຍຊງຶ່ ອານາປານະສະຕິ ຊ່ຶງປະກອບດູ້ວຍທັມ ໕
ປະການ ຍອ່ ມແທງຕະຫອດອະກຸປປະທັມ (ສະມຸຈເສດະວິມຕຸ ຕິ) ໄດູ້ຕ່ກໍ າລບ່ໍດົນ
ແທູ້ແລ. ຫາູ້ ປະການ ແນວໃດໜໍ ? ພກິ ຂຸ ທ. ! ຫູ້າປະການຄຼື ໃນກລໍ ະນີນີ້ ພິກຂຸ :-

ເປັນຜ່ມຄີ ວາມຕູ້ອງການໜອູ້ ຍ ມີກິຈຈ໌ໜູອ້ ຍ ລູຽ້ ງງ່າຍ ສັນໂດດໃນບໍຣິຂາຣແຫ່ງ
ຊວີ ຕິ ໑ ;

ເປນັ ຜ່ມອີ າຫາຣໜູ້ອຍ ປະກອບຕົນຢ່ໃນຄວາມເປັນຜ່ມທີ ອູ້ ງອນັ ບເ່ໍ ຕັມ ໑ ;

ເປັນຜ່ບ່ມໍ ີຄວາມມນຶ ຊາ ປະກອບຕົນຢ່ໃນຄວາມຕ່ືນ ໑ ;

ເປນັ ຜຢ່ ປ່ າ່ ມເີ ສນາສະນະອນັ ມດິ ງຽບສງບົ ໑ ;

ພຈິ າຣະນາເຫັນສະເພາະຢ່ ຊຶ່ງຈຕິ ອັນຫຸຼດພ້ນົ ແລວູ້ (ຕາມລໍາດັບ) ແນວໃດ ໑ ;

໑໑໙໐ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ພກິ ຂຸຜ່ເຮັດໃຫຫູ້ າຍຊ່ຶງອານາປານະສະຕິ ຊ່ຶງປະກອບດວູ້ ຍທມັ ໕
ປະການເຫົ່າຼ ນ້ີແລ ຍ່ອມແທງຕະຫອດອະກປຸ ປະທມັ ໄດຕູ້ ກ່ໍ າລບດໍ່ ົນແທູ້ແລ.

- ປນັ ຈກ. ອງັ . ໒໒/໑໓໖/໙໘.

ຖານທຕີ່ ງັ້ ແຫງ່ ຄວາມມສີ ມັ ປະຊນັ ຍະ ໑໙ ຖານ

ອານນົ ທ໌ ! ແນວໃດໜໍ ຊື່ວ່າ ພິກຂເຸ ຮດັ ຈຕິ ໃນພາຍໃນນນັ້ ແຫະ ໃຫູ້ເປນັ ຈິຕຕງັ້ ຢ່
ຢາ່ ງສະໝາໍ່ ສະເໝີ ໃຫເູ້ ປນັ ຈິຕຢດຸ ພກັ ໃຫເູ້ ປນັ ຈຕິ ມອີ າຣມົ ອນັ ດຽວ ໃຫເູ້ ປນັ ຈິຕຕງ້ັ
ໝນັ້ ? ອານົນທ໌ ! ໃນກໍລະນີນ້ີ ພິກຂຸ ເພາະສະຫງັດຈາກກາມ ສະຫງດັ ຈາກອະກຸສົລ
ທັມ ຈງ່ຶ ເຂາ້ົ ເຖງິ ປະຖມົ ມະຊານ ... ທຕຸ ະຢະຊານ ... ຕະຕຢິ ະຊານ ... ຈະຕຕຸ ຖະ
ຊານ ແລ້ວູ ແລຢ່. ອານົນທ໌ ! ເຊນ່ັ ນ້ແີ ລ ຊວ່ື າ່ ພິກຂເຸ ຮັດຈິຕໃນພາຍໃນນ້ນັ ແຫະ ໃຫູ້
ເປນັ ຈິຕຕັ້ງຢ່ຢາ່ ງສະໝ່ໍາສະເໝີ ໃຫູ້ເປັນຈິຕຢຸດພກັ ໃຫເູ້ ປັນຈິຕມອີ າຣມົ ອນັ ດຽວ ໃຫູ້
ເປນັ ຈິຕຕ້ງັ ໝນັ້ . ພິກຂຸນ້ນັ ຍອ່ ມເຮດັ ໃນໃຈຊຶ່ງ ສນຸ ຍະຕາອນັ ເປນັ ພາຍໃນ.

ເມື່ອເຮດັ ໃນໃຈຊງຶ່ ສຸນຍະຕາອນັ ເປັນພາຍໃນຢ່, ຈິຕບແ່ໍ ລນ່ ໄປເພອ່ື ສຸນຍະຕາ
ອັນເປັນພາຍໃນ ບເ່ໍ ຫື້ອມໃສ ບໍ່ຕ້ງັ ຢ່ ບນໍ່ ອູ້ ມໄປ. ອານົນທ໌ ! ເມື່ອເປັນເຊັນ່ ນີ້ ພກິ ຂຸນັນ້
ຍອ່ ມຮູແ້ ຈູ້ງດ່ງັ ນ້ວີ າ່ “ເມອ່ື ເຮາົ ເຮດັ ໃນໃຈຊງ່ຶ ສນຸ ຍະຕາ ອນັ ເປນັ ພາຍໃນຢ,່ ຈິຕບໍ່
ແລນ່ ໄປ ເພອື່ ສນຸ ຍະຕາອນັ ເປນັ ພາຍໃນ ບເ່ໍ ຫອ້ື ມໃສ ບຕ່ໍ ງ້ັ ຢ່ ບນ່ໍ ອູ້ ມໄປ” ດ່ັງນ້ີ ; ໃນ
ກລໍ ະນີເຊ່ັນນີ້ ພິກຂຸນັ້ນ ຊ່ືວ່າ ເປນັ ຜຮ່ ສູ້ ກຶ ໂຕທວ່ົ ພອູ້ ມ (ສະມະປະຊານະ) ໃນກລໍ ະນີ
ທ່ີຈຕິ ບນໍ່ ອູ້ ມໄປສສ່ ນຸ ຍະຕາ ອນັ ເປນັ ພາຍໃນນນ້ັ . (ນີ້ເປັນຖານທຕີ່ ້ງັ ແຫ່ງສມັ ປະຊນັ ຍະ

ຖານທໜີ ງຶ່ ).

ພິກຂນຸ ນັ້ ຍອ່ ມເຮັດໃນໃຈຊງ່ຶ ສນຸ ຍະຕາອນັ ເປນັ ພາຍນອກ, ເມອື່ ເຂົາເຮັດໃນໃຈ
ຊຶ່ງສຸນຍະຕາອັນເປັນພາຍນອກຢ່, ຈິຕບໍ່ແລນ່ ໄປເພ່ອື ສນຍະຕາ ອັນເປັນພາຍນອກ
ບເໍ່ ຫື້ອມໃສ ບໍຕ່ ້ງັ ຢ່ ບ່ນໍ ອູ້ ມໄປ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໑໙໑

ອານົນທ໌ ! ເມືອ່ ເປນັ ເຊນ່ັ ນ້ີ ພກິ ຂຸນນ້ັ ຍ່ອມ ຮແູ້ ຈງູ້ ດງ່ັ ນວີ້ າ່ “ເມອື່ ເຮາົ ເຮດັ ໃນໃຈຊງຶ່
ສນຸ ຍະຕາອນັ ເປນັ ພາຍນອກຢ,່ ຈິຕບແໍ່ ລນ່ ໄປເພອ່ື ສນຸ ຍະຕາ ອນັ ເປນັ ພາຍນອກ
ບເ່ໍ ຫອ້ື ມໃສ ບຕ່ໍ ງ້ັ ຢ່ ບນ່ໍ ອູ້ ມໄປ” ດັ່ງນ້ີ ; ໃນກໍລະນີເຊັນ່ ນີ້ ພິກຂຸນນັ້ ຊວ່ື າ່ ເປນັ ຜຮ່ ສູ້ ກຶ
ໂຕທວົ່ ພອູ້ ມ ໃນກລໍ ະນທີ ຈ່ີ ິຕບນ່ໍ ອູ້ ມໄປສສ່ ນຸ ຍະຕາ ອນັ ເປນັ ພາຍນອກນນ້ັ . (ນເີ້ ປນັ

ຖານທ່ຕີ ັ້ງແຫງ່ ສມັ ປະຊັນຍະ ຖານທສີ ອງ).

ພກິ ຂນຸ ັນ້ ຍອ່ ມເຮັດໃນໃຈຊງ່ຶ ສນຸ ຍະຕາອນັ ເປນັ ທງັ ພາຍໃນແລະພາຍນອກ,ເມອ່ື
ເຂາົ ເຮັດໃນໃຈຊງຶ່ ສຸນຍະຕາ ອັນເປັນທັງພາຍໃນ ແລະພາຍນອກຢ່, ຈິຕບ່ແໍ ລ່ນໄປ
ເພືອ່ ສຸນຍະຕາ ອນັ ເປນັ ທັງພາຍໃນ ແລະພາຍນອກ ບໍເ່ ຫ້ອື ມໃສ ບໍ່ຕງ້ັ ຢ່ ບ່ນໍ ້ອູ ມໄປ.
ອານົນທ໌ ! ເມອ່ື ເປນັ ເຊັນ່ ນ້ີ ພິກຂຸນ້ັນຍ່ອມ ຮແູ້ ຈງູ້ ດງັ່ ນວີ້ າ່ “ເມອື່ ເຮາົ ເຮດັ ໃນໃຈຊ່ຶງສນຸ
ຍະຕາ ອນັ ເປນັ ທງັ ພາຍໃນ ແລະ ພາຍນອກຢ,່ ຈິຕບແໍ່ ລນ່ ໄປເພອ່ື ສຸນຍະຕາອນັ ເປນັ
ທັງພາຍໃນ ແລະພາຍນອກ ບເ່ໍ ຫອື້ ມໃສ ບຕໍ່ ງ້ັ ຢ່ ບນ່ໍ ອູ້ ມໄປ” ດັງ່ ນ້ີ ; ໃນກໍລະນີເຊັ່ນນີ້
ພິກຂຸນນ້ັ ຊ່ືວາ່ ເປນັ ຜຮ່ ສູ້ ກຶ ໂຕທວົ່ ພອູ້ ມ ໃນກລໍ ະນທີ ຈ່ີ ິຕບນໍ່ ອູ້ ມໄປສສ່ ນຸ ຍະຕາ ອນັ
ເປນັ ພາຍໃນ ແລະ ພາຍນອກນ້ນັ . (ນ້ເີ ປັນຖານທ່ີຕງ້ັ ແຫງ່ ສມັ ປະຊັນຍະ ຖານທສີ າມ).

ພກິ ຂນຸ ັນ້ ຍ່ອມເຮດັ ໃນໃຈຊງຶ່ ອາເນນຊະ, ເມ່ືອເຂາົ ເຮດັ ໃນໃຈຊ່ຶງອາເນນຊະຢ່,
ຈິຕບແ່ໍ ລນ່ ໄປເພ່ອື ອາເນນຊະ ບເ່ໍ ຫືອ້ ມໃສ ບໍຕ່ ັ້ງຢ່ ບນ່ໍ ອູ້ ມໄປ. ອານນົ ທ໌ ! ເມື່ອ
ເປັນເຊ່ນັ ນ້ີ ພິກຂຸນັ້ນຍອ່ ມ ຮແູ້ ຈງູ້ ດງັ່ ນວ້ີ າ່ “ເມອ່ື ເຮາົ ເຮດັ ໃນໃຈຊຶ່ງອາເນນຊະຢ,່ ຈຕິ
ບແໍ່ ລນ່ ໄປເພອ່ື ອາເນນຊະ ບເໍ່ ຫອ້ື ມໃສ ບຕ່ໍ ງັ້ ຢ່ ບນ່ໍ ອູ້ ມໄປ” ດັ່ງນ້ີ ; ໃນກລໍ ະນີເຊນ່ັ ນີ້
ພກິ ຂຸນັນ້ ຊວ່ື າ່ ເປນັ ຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕທວົ່ ພອູ້ ມ ໃນກລໍ ະນທີ ່ີຈິຕບນ່ໍ ອູ້ ມໄປສ່
ອາເນນຊະນນັ້ . (ນີເ້ ປັນຖານທີ່ຕງ້ັ ແຫ່ງສມັ ປະຊັນຍະ ຖານທສີ ີ່).

ອານົນທ໌ ! ພກິ ຂຸນັນ້ ຈ່ງົ ເຮດັ ຈຕິ ໃນພາຍໃນນນ້ັ ແຫະ ໃຫູ້ຕງ້ັ ໝັນ້ ຢຢ່ າ່ ງ
ສະໝໍ່າສະເໝີ ໃນສະມາທນິ ິມິຕ ທເີ່ ຄຍີ ມີມາແລວູ້ ໃນກາລກ່ອນ (ຄໃຼື ນຮບ
ຊານທງັ ສທ່ີ ່ີກາ່ ວແລູ້ວເບອື້ ງຕນົ້ ) ນັ້ນ ນັ້ນແລ ຈົ່ງໃຫເູ້ ປັນຈິຕຢດຸ ພກັ ຈງ່ົ ໃຫ້ເູ ປັນ
ຈິຕມີອາຣມົ ດຽວ ຈງົ່ ໃຫູ້ເປັນຈິຕຕງັ້ ໝ້ັນ.

໑໑໙໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພກິ ຂນຸ ນັ້ ເຮດັ ໃນໃຈຊ່ຶງ ສນຸ ຍະຕາອນັ ເປນັ ພາຍໃນ (ໃນຣປະຊານທັງສີ່). ເມື່ອ
ເຂົາເຮັດໃນໃຈຊງ່ຶ ສຸນຍະຕາອັນເປນັ ພາຍໃນຢ່, ຈິຕກແໍ ລນ່ ໄປເພ່ອື ສຸນຍະຕາ ອັນ
ເປັນພາຍໃນ ຍ່ອມເຫື້ອມໃສ ຍອ່ ມຕັ້ງຢ່ ຍອ່ ມຫຸຼດພ້ນົ . ອານົນທ໌ ! ເມ່ອື ເປັນເຊ່ນັ ນີ້
ພິກຂຸນັນ້ ຍ່ອມ ຮແູ້ ຈງູ້ ດງ່ັ ນີ້ວາ່ “ເມອ່ື ເຮາົ ເຮດັ ໃນໃຈຊງຶ່ ສນຸ ຍະຕາອນັ ເປນັ ພາຍໃນຢ,່
ຈຕິ ກແໍ ລນ່ ໄປເພອື່ ສນຸ ຍະຕາ ອນັ ເປນັ ພາຍໃນ ຍອ່ ມເຫອ້ື ມໃສ ຍອ່ ມຕງັ້ ຢ່ ຍອ່ ມຫຸຼດ
ພນ້ົ ” ດັງ່ ນີ້ ; ໃນກລໍ ະນີເຊນັ່ ນ້ີ ພິກຂຸນັ້ນ ຊື່ວາ່ ເປນັ ຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕທວົ່ ພອູ້ ມ ໃນ
ກລໍ ະນທີ ີ່ຈຕິ ນອູ້ ມໄປສສ່ ນຸ ຍະຕາ ອນັ ເປນັ ພາຍໃນນນ້ັ . (ນເ້ີ ປັນຖານທຕີ່ ້ງັ ແຫ່ງ

ສັມປະຊນັ ຍະ ຖານທຫີ າູ້ ).

ພກິ ຂນຸ ້ນັ ເຮດັ ໃນໃຈຊ່ຶງ ສນຸ ຍະຕາອນັ ເປນັ ພາຍນອກ. ເມອ່ື ເຂົາເຮດັ ໃນໃຈຊງຶ່
ສຸນຍະຕາອນັ ເປນັ ພາຍນອກຢ່, ຈິຕກໍແລ່ນໄປເພອ່ື ສຸນຍະຕາ ອັນເປັນພາຍນອກ
ຍອ່ ມເຫອື້ ມໃສ ຍ່ອມຕັ້ງຢ່ ຍອ່ ມຫຸຼດພົ້ນ. ອານົນທ໌ ! ເມື່ອເປນັ ເຊ່ັນນີ້ ພິກຂຸນ້ັນຍ່ອມ
ຮແູ້ ຈງູ້ ດງ່ັ ນວ້ີ າ່ “ເມອ່ື ເຮາົ ເຮດັ ໃນໃຈຊ່ຶງສນຍະຕາ ອນັ ເປນັ ພາຍນອກຢ,່ ຈິຕກແໍ ລນ່
ໄປເພອື່ ສນຸ ຍະຕາ ອນັ ເປນັ ພາຍນອກ ຍອ່ ມເຫອື້ ມໃສ ຍອ່ ມຕັ້ງຢ່ ຍອ່ ມຫດຼຸ ພນົ້ ” ດ່ງັ ນີ້ ;
ໃນກລໍ ະນີເຊນ່ັ ນີ້ ພິກຂຸນ້ັນ ຊ່ວື າ່ ເປນັ ຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕທວ່ົ ພອູ້ ມ ໃນກລໍ ະນທີ ຈີ່ ິຕ
ນອູ້ ມໄປສສ່ ນຸ ຍະຕາ ອນັ ເປນັ ພາຍນອກນນັ້ . (ນເີ້ ປນັ ຖານທີ່ຕງັ້ ແຫ່ງສມັ ປະຊນັ ຍະ ຖານທີ

ຫກົ ).

ພກິ ຂນຸ ນ້ັ ເຮັດໃນໃຈຊຶ່ງ ສນຸ ຍະຕາ ອນັ ເປນັ ທງັ ພາຍໃນ ແລະ ພາຍນອກ. ເມອື່
ເຂາົ ເຮດັ ໃນໃຈຊງ່ຶ ສຸນຍະຕາ ອັນເປນັ ທງັ ພາຍໃນ ແລະພາຍນອກຢ,່ ຈິຕກໍແລ່ນໄປ
ເພອື່ ສຸນຍະຕາ ອນັ ເປນັ ທັງພາຍໃນ ແລະພາຍນອກ ຍອ່ ມເຫື້ອມໃສ ຍ່ອມຕງ້ັ ຢ່ ຍ່ອມ
ຫຼຸດພນົ້ .

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໑໙໓

ອານນົ ທ໌ ! ເມອື່ ເປັນເຊ່ັນນີ້ ພິກຂຸນ້ນັ ຍ່ອມ ຮແູ້ ຈງູ້ ດງ່ັ ນວ້ີ າ່ “ເມອື່ ເຮາົ ເຮດັ ໃນໃຈຊງ່ຶ
ສນຸ ຍະຕາ ອນັ ເປນັ ພາຍໃນແລະພາຍນອກຢ,່ ຈິຕກແໍ ລນ່ ໄປເພອື່ ສຸນຍະຕາ ອນັ ເປນັ
ທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກ ຍອ່ ມເຫອ້ື ມໃສ ຍອ່ ມຕງ້ັ ຢ່ ຍອ່ ມຫຼຸດພນົ້ ” ດງັ່ ນີ້ ; ໃນ
ກລໍ ະນີເຊັນ່ ນ້ີ ພິກຂຸນັນ້ ຊ່ືວາ່ ເປນັ ຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕທວົ່ ພອູ້ ມ ໃນກລໍ ະນທີ ີ່ຈິຕນອູ້ ມ
ໄປສສ່ ນຸ ຍະຕາ ອນັ ເປນັ ທງັ ພາຍໃນແລະພາຍນອກນນ້ັ . (ນີເ້ ປັນຖານທີຕ່ ງ້ັ ແຫ່ງ

ສມັ ປະຊັນຍະ ຖານທເີ ຈດັ ).

ພກິ ຂນຸ ້ນັ ເຮັດໃນໃຈຊ່ຶງ ອາເນນຊະ. ເມອ່ື ເຂົາເຮດັ ໃນໃຈຊຶ່ງອາເນນຊະຢ,່ ຈຕິ ກໍ
ແລ່ນໄປເພືອ່ ອາເນນຊະ ຍ່ອມເຫື້ອມໃສ ຍ່ອມຕງ້ັ ຢ່ ຍອ່ ມຫຼດຸ ພ້ົນ. ອານນົ ທ໌ ! ເມື່ອ
ເປນັ ເຊນ່ັ ນ້ີ ພິກຂຸນັນ້ ຍອ່ ມ ຮແູ້ ຈງູ້ ດັ່ງນວີ້ າ່ “ເມອື່ ເຮາົ ເຮດັ ໃນໃຈຊຶ່ງອາເນນຊະຢ,່ ຈຕິ
ກແໍ ລນ່ ໄປເພອື່ ອາເນນຊະ ຍອ່ ມເຫອ້ື ມໃສ ຍອ່ ມຕງ້ັ ຢ່ ຍອ່ ມຫຸຼດພນ້ົ ” ດ່ັງນີ້ ; ໃນ
ກລໍ ະນີເຊນັ່ ນ້ີ ພິກຂຸນນັ້ ຊື່ວາ່ ເປນັ ຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕທວົ່ ພອູ້ ມ ໃນກລໍ ະນທີ ່ຈີ ິຕນອູ້ ມ
ໄປສອ່ າເນນຊະນນ້ັ . (ນ້ີເປັນຖານທ່ີຕັ້ງແຫ່ງສັມປະຊນັ ຍະ ຖານທແີ ປດ).

ອານົນທ໌ ! ຖາູ້ ເມື່ອພິກຂຸນ້ັນຢ່ດູ້ວຍວິຫາຣະທມັ ນ້ີ ຈຕິ ນູ້ອມໄປເພື່ອ ການຍາ່ ງ ;
ເຂາົ ກໍ ຍ່າງດວູ້ ຍການຕງັ້ ຈິຕວາ່ “ບາບອະກຸສົລທມັ ທງັ ຫາຍ ກ່າວຄືຼ ອະພິຊຊາ ແລະ
ໂທມະນສັ ສະ ຈະບ່ໍໄຫໄປຕາມເຮົາຜ່ຍ່າງຢ່ ດ້ວູ ຍອາການເຊັນ່ ນີ້” ດັງ່ ນ້ີ ; ໃນກໍລະນີ
ເຊ່ນັ ນ້ີ ພິກຂຸນ້ັນ ຊວ່ື າ່ ເປນັ ຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕທວ່ົ ພອູ້ ມ ໃນກລໍ ະນແີ ຫງ່ ການຍາ່ ງ
ນນ້ັ . (ນ້ີເປນັ ຖານທີ່ຕັ້ງແຫ່ງສມັ ປະຊນັ ຍະ ຖານທີເກາົ້ ).

ອານົນທ໌ ! ຖາູ້ ເມອື່ ພິກຂນຸ ນັ້ ຢດ່ ວູ້ ຍວິຫາຣະທມັ ນ້ີ ຈິຕນູ້ອມໄປເພືອ່ ການຢນືຼ ;
ເຂົາກໍ ຢືນຼ ດວູ້ ຍການຕງັ້ ຈິຕວາ່ “ບາບອະກຸສົລທັມທງັ ຫາຍ ກ່າວຄືຼ ອະພິຊຊາ ແລະ
ໂທມະນສັ ສະ ຈະບໍໄ່ ຫໄປຕາມເຮົາຜ່ຢນືຼ ຢ່ ດູວ້ ຍອາການເຊ່ນັ ນ້ີ” ດັ່ງນີ້ ;

໑໑໙໔ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ໃນກໍລະນີເຊັ່ນນີ້ ພິກຂຸນ້ນັ ຊວື່ າ່ ເປນັ ຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕທວົ່ ພອູ້ ມ ໃນກລໍ ະນແີ ຫງ່
ການຢນຼື ນນ້ັ . (ນີ້ເປັນຖານທ່ີຕ້ງັ ແຫ່ງສັມປະຊນັ ຍະ ຖານທສີ ບິ ).

ອານົນທ໌ ! ຖາູ້ ເມື່ອພິກຂຸນນັ້ ຢ່ດວູ້ ຍວິຫາຣະທັມນີ້ ຈຕິ ນ້ອູ ມໄປເພ່ອື ການນັງ່ ; ເຂາົ
ກໍ ນງ່ັ ດວູ້ ຍການຕງ້ັ ຈຕິ ວາ່ “ບາບອະກຸສົລທມັ ທງັ ຫາຍ ກ່າວຄືຼ ອະພິຊຊາ ແລະ ໂທມະ
ນສັ ສະ ຈະບໄ່ໍ ຫໄປຕາມເຮົາຜ່ນງ່ັ ຢ່ ດູ້ວຍອາການເຊັນ່ ນີ້” ດັ່ງນີ້ ; ໃນກລໍ ະນີເຊັ່ນນ້ີ
ພກິ ຂຸນນັ້ ຊ່ວື ່າ ເປນັ ຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕທວ່ົ ພອູ້ ມ ໃນກລໍ ະນແີ ຫງ່ ການນງັ່ ນນ້ັ . (ນເ້ີ ປັນ

ຖານທຕ່ີ ້ງັ ແຫງ່ ສມັ ປະຊັນຍະ ຖານທສີ ບິ ເອດັ ).

ອານົນທ໌ ! ຖາູ້ ເມື່ອພິກຂຸນນັ້ ຢ່ດ້ວູ ຍວຫິ າຣະທັມນີ້ ຈິຕນອູ້ ມໄປເພືອ່ ການນອນ ;
ເຂາົ ກໍ ນອນດວູ້ ຍການຕງັ້ ຈິຕວາ່ “ບາບອະກສຸ ົລທມັ ທງັ ຫາຍ ກ່າວຄືຼ ອະພິຊຊາ ແລະ
ໂທມະນັສສະ ຈະບໄໍ່ ຫໄປຕາມເຮາົ ຜ່ນອນຢ່ ດູ້ວຍອາການເຊນ່ັ ນີ້” ດງ່ັ ນ້ີ ; ໃນກໍລະນີ
ເຊນັ່ ນີ້ ພິກຂຸນນັ້ ຊື່ວາ່ ເປນັ ຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕທວົ່ ພອູ້ ມ ໃນກລໍ ະນແີ ຫງ່ ການນອນ
ນນ້ັ . (ນ້ເີ ປັນຖານທີ່ຕັ້ງແຫ່ງສັມປະຊນັ ຍະ ຖານທສີ ບິ ສອງ).

ອານົນທ໌ ! ຖາູ້ ເມ່ືອພິກຂຸນນັ້ ຢດ່ ູ້ວຍວິຫາຣະທມັ ນີ້ ຈິຕນູ້ອມໄປເພື່ອ ການເວາ້ົ ;
ເຂົາກໍ ຕັງ້ ຈຕິ ວາ່ “ເຮາົ ຈະບເ່ໍ ວ້າົ ເລື່ອງຕ່ໍາຊາມ ເລື່ອງຂອງຊາວບູາ້ ນ ເລື່ອງຂອງ
ປຸຖຊຸ ົນ ບ່ແໍ ມນ່ ເລ່ືອງຂອງພຣະອະຣິຍະເຈ້ົາ ບແໍ່ ມນ່ ເລ່ືອງປະກອບດວູ້ ຍປະໂຍຊນ໌
ບໍ່ເປັນໄປເພອື່ ເບື່ອໜ່າຍ ຄາຍກໍາໜດັ ເພອ່ື ດບັ ບ່ໍເປັນໄປເພືອ່ ສະງົບລະງັບ ເພື່ອຮູ້
ຍ່ິງ ຮພູ້ ູ້ອມ ເພືອ່ ນິບພານ ເຫັນປານນັ້ນ ; ເຊ່ນັ ເລ່ືອງພຣະຣາຊາ ເລ່ືອງໂຈຣ ເລ່ືອງ
ມະຫາອາມາດ ເລື່ອງກອງທບັ ເລ່ືອງເປັນຕາຢາູ້ ນ ເລື່ອງການສູ້ຮົບ ເລື່ອງເຂາ້ົ ນໍາ້
ຜາູ້ ບອ່ ນນອນ ລະບຽບ ດອກໄມູ້ ຂອງຫອມ ຍາດພີນ່ ອູ້ ງ ຍານພາຫະນະ ໝ່ບູ້ານ
ແຂວງ ເມອືຼ ງຫວງ ບ້າູ ນນອກ ເລື່ອງຍງິ ຊາຍ ເລື່ອງຄົນກູ້າ ເລ່ືອງຮ່ອມທາງຍ່າງ
ເລື່ອງແມນ່ ໍາ້ ເລ່ືອງຄົນທ່ີຕາຍໄປແລວູ້ ເລ່ືອງຕາ່ ງໆ ນາໆ

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໑໙໕

ເລື່ອງໂລກ ເລື່ອງມະຫາສະມດຸ ເລື່ອງຄວາມຮງຸ່ ເຮືຼອງ ເລື່ອງຄວາມຊດຸ ໂຊມ” ດັ່ງນ້ີ ;
ໃນກລໍ ະນີເຊ່ັນນ້ີ ພິກຂຸນນັ້ ຊືວ່ າ່ ເປນັ ຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕທວ່ົ ພອູ້ ມ ໃນກລໍ ະນແີ ຫງ່
ເລອື່ ງບຄ່ໍ ວນເວາ້ົ ນນ້ັ . (ນ້ີເປນັ ຖານທຕ່ີ ັ້ງແຫງ່ ສມັ ປະຊນັ ຍະ ຖານທສີ ບິ ສາມ).

ແຕ່ຖູາ້ ກະຖາໃດ ເປັນເລ່ືອງຂດເກາົ ກິເລສຢ່າງຍ່ງິ ເປນັ ທສ່ີ ະບາຍແກ່ການ
ວິຈາຣະນະຍານແຫ່ງຈິຕ ເປນັ ໄປເພືອ່ ໜ່າຍໂດຍສວ່ ນດຽວ ເພອ່ື ຄາຍກໍາໜດັ ເພອ່ື
ດັບ ເພອື່ ສະງບົ ລະງັບ ເພ່ອື ຮ້ຍູ ່ງິ ເພ່ອື ຮູ້ພູ້ອມ ເພ່ອື ນິບພານ, ກ່າວຄືຼ ອັປປຈິ ສະ
ກະຖາ ສັນຕຸຕຖິກະຖາ ປະວິເວກະກະຖາ ອະສັງສັຄຄະກະຖາ ວິຣຢິ າຣມັ ພະກະຖາ
ສລີ ະກະຖາ ສະມາທິກະຖາ ປນັ ຍາກະຖາ ວິມຸຕຕິກະຖາ ວິມຕຸ ຕຍິ ານະທສັ ສະນະ
ກະຖາ ດັ່ງນີ້ ; ເຂົາ ຕງ້ັ ຈຕິ ຄດິ ວາ່ “ເຮາົ ຈັກກາ່ ວກະຖາເຫນັ ປານນ້ນັ ” ດັ່ງນ້ນັ : ໃນ
ກໍລະນີເຊນ່ັ ນີ້ ພິກຂຸນັ້ນ ຊື່ວາ່ ເປນັ ຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕທວົ່ ພອູ້ ມ ໃນກລໍ ະນແີ ຫງ່ ກະຖາ
ທຄີ່ ວນເວົ້ານນັ້ . (ນີ້ເປນັ ຖານທ່ີຕງ້ັ ແຫ່ງສມັ ປະຊັນຍະ ຖານທສີ ບິ ສີ່).

ອານນົ ທ໌ ! ຖາູ້ ເມ່ືອພິກຂຸນ້ັນຢ່ດ້ວູ ຍວິຫາຣະທມັ ນ້ີ ຈິຕນອູ້ ມໄປໃນ ການຕກຶ ; ເຂົາ
ກໍ ຕງັ້ ຈຕິ ວາ່ “ວິຕົກເຫາຼ່ົ ນ້ີໃດ ຊຶ່ງຊ່ົວຊູາ້ ເປນັ ຂອງຊາວບາູ້ ນ ຊອງປຸຖຸຊົນ ບແ່ໍ ມນ່
ຂອງພຣະອະຣິຍະເຈ້ົາ ບໍ່ປະກອບດວູ້ ຍປະໂຍຊນ໌ ບໍ່ເປນັ ໄປເພອ່ື ຄວາມເບອື່ ໜ່າຍ
ຄາຍກໍາໜດັ ເພອື່ ດັບ ບໍເ່ ປນັ ໄປເພອື່ ສະງບົ ລະງບັ ເພື່ອຮຍູ້ ງິ່ ຮພູ້ ູ້ອມ ເພື່ອນິບພານ,
ກ່າວຄກືຼ າມະວຕິ ກົ ພະຢາປາທະວິຕົກ ວຫິ ິງສາວິຕົກ ; ເຮົາຈະບໍຕ່ ຶກໃນວຕິ ົກເຫນັ
ປານນນັ້ ” ດງ່ັ ນ້ີ ; ໃນກໍລະນີເຊັນ່ ນີ້ ພິກຂຸນ້ນັ ຊວ່ື າ່ ເປນັ ຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕທວົ່ ພອູ້ ມ
ໃນກລໍ ະນແີ ຫງ່ ວຕິ ກົ ອນັ ບຄ່ໍ ວນຕຶກນນ້ັ . (ນີ້ເປນັ ຖານທຕີ່ ້ັງແຫງ່ ສັມປະຊັນຍະ ຖານທສີ ບິ

ຫາູ້ ).

໑໑໙໖ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ແຕຖ່ າູ້ ວິຕົກເຫົາ່ຼ ໃດ ຊ່ຶງເປນັ ຂອງພຣະອະຣຍິ ະເຈົາ້ ເປນັ ເຄື່ອງນໍາອອກ ຍອ່ ມນໍາ
ອອກເພື່ອຄວາມພ້ນົ ທຸກຂໂ໌ ດຍຖືກຼ ຕອູ້ ງ ແກ່ຜ່ເຮັດຕາມວິຕົກນ້ນັ , ກ່າວຄຼື ເນກຂັມມະ
ວິຕົກ ອບັ ພະຢາປາທະວິຕກົ ອະວິຫິງສາວິຕົກ ; ເຂາົ ຕງັ້ ຈຕິ ຄດິ ວາ່ “ເຮົາຈກັ ຕຶກໃນ
ວິຕົກເຫນັ ປານນ້ັນ” ດງ່ັ ນີ້ ; ໃນກລໍ ະນີເຊ່ັນນີ້ ພິກຂນຸ ້ນັ ຊື່ວາ່ ເປນັ ຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕ
ທ່ວົ ພອູ້ ມ ໃນກລໍ ະນແີ ຫງ່ ວຕິ ກົ ອນັ ຄວນຕຶກນນ້ັ . (ນ້ີເປັນຖານທ່ຕີ ້ງັ ແຫ່ງສມັ ປະຊນັ ຍະ

ຖານທີສບິ ຫກົ ).

ອານນົ ທ໌ ! ກາມະຄນຸ ໕ ຢາ່ ງເຫຼົາ່ ນ້ີມຢີ ່, ຫ້າູ ຢ່າງ ແນວໃດໜໍ ? ຫູາ້ ຢ່າງຄຼື : ຮບ ທ.
ອນັ ຈະຍ່ອມຮແູ້ ຈງູ້ ດູ້ວຍຈັກຂຸ ... ສຽງ ທ. ອນັ ຈະຍອ່ ມຮູ້ແຈູ້ງດູ້ວຍໂສຕະ ... ກນິ່ ທ.
ອນັ ຈະຍອ່ ມຮແູ້ ຈງູ້ ດູ້ວຍຄານະ ... ຣົສ ທ. ອນັ ຈະຍອ່ ມຮແູ້ ຈູ້ງດູ້ວຍຊວິ ຫາ ... ໂຜຕຖັບ
ພະ ທ. ອນັ ຈະຍ່ອມຮູແ້ ຈ້ງູ ດູ້ວຍກາຢະ ອັນເປັນສ່ິງທີ່ປາຖນາ ໜູ້າຮັກໄຄ່ ໜູ້າພໍໃຈ ມີ
ລັກສະນະໜູາ້ ຮັກ ເປນັ ທີ່ເຂ້າົ ໄປຕ້ັງອາໄສຢ່ແຫ່ງຄວາມໄຄ່ ເປນັ ທຕີ່ ງ້ັ ແຫງ່ ຄວາມ
ກາໍ ໜດັ ; ເຫຼ່າົ ນີ້ແລຄຼື ກາມະຄນຸ ໕ ຢາ່ ງ ; ຊ່ຶງໃນກາມະຄນຸ ເຫຼ່ົານນັ້ ພິກຂຕຸ ູອ້ ງພຈິ າ
ຣະນາຈຕິ ຂອງຕົນຢ່ເນ່ືອງໆວ່າ “ມຢີ ່ແກເ່ ຮົາຫບືຼ ໍ່ໜໍ ທີ່ຄວາມກໍາເລີບແຫງ່ ຈິຕເກດີ ຂນຶ້
ໃນກາມະຄນຸ ທັງຫູາ້ ເຫຼົ່ານ້ີຫຼືວາ່ ໃນອາຍະຕະນະເຍື່ອງໃດເຍ່ືອງໜງ່ຶ ”ດັ່ງນີ.້ ອານົນທ໌!
ຖູ້າພິກຂເຸ ມ່ືອພິຈາຣະນາຢ່ ຍ່ອມ ຮແູ້ ຈູ້ງດງັ່ ນວີ້ າ່ “ ມຢີ ່ແກເ່ ຮາົ ແລ ທ່ຄີ ວາມກໍາເລີບ
ແຫ່ງຈິຕເກດີ ຂຶ້ນ ໃນກາມະຄຸນທງັ ຫາູ້ ເຫາຼົ່ ນ້ີ ຫຼືວາ່ ໃນອາຍະຕະນະທັງຫູ້າເຍອື່ ງໃດ
ເຍື່ອງໜ່ຶງ” ດງ່ັ ນ້ີ ; ອານົນທ໌ ! ເມ່ືອເປັນເຊັ່ນນ້ີ ພິກຂນຸ ັ້ນຍອ່ ມ ຮແູ້ ຈູ້ງດງ່ັ ນວີ້ າ່ “ສັນທະ
ຣາຄະໃນກາມະຄຸນທງັ ຫາູ້ ເຫົາຼ່ ນ້ີ ເຮົາຍງັ ລະບໄໍ່ ດູ້” ດັງ່ ນ້ີ ; ໃນກໍລະນີເຊັນ່ ນ້ີ ພກິ ຂຸນ້ັນ
ຊວ່ື າ່ ເປນັ ຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕທວ່ົ ພອູ້ ມ ໃນກລໍ ະນແີ ຫງ່ ສນັ ທະຣາຄະໃນກາມະຄນຸ ທ່ີ
ຕນົ ຍງັ ລະມນັ ບໄໍ່ ດນູ້ ນ້ັ . (ນີ້ເປັນຖານທ່ີຕງັ້ ແຫ່ງສມັ ປະຊັນຍະ ຖານທສີ ິບເຈດັ ).

ອານົນທ໌ ! ແຕ່ຖາູ້ ວາ່ ພິກຂເຸ ມ່ືອພິຈາຣະນາຢ່ ຍ່ອມ ຮແູ້ ຈງູ້ ເຊ່ນັ ນວ້ີ າ່ “ບ່ໍມຢີ ່ແກ່ເຮົາ
ເລຍີ ທຄ່ີ ວາມກໍາເລບີ ແຫ່ງຈິຕເກີດຂນຶ້ ໃນກາມະຄນຸ ທັງຫູາ້ ຫຼືວ່າໃນອາຍະຕະນະ
ເຍື່ອງໃດເຍ່ອື ງໜຶງ່ ” ດ່ັງນ້ີ ;

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໑໙໗

ອານົນທ໌ ! ເມືອ່ ເປັນເຊນັ່ ນ້ີ ພິກຂຸນ້ນັ ຍອ່ ມ ຮແູ້ ຈງູ້ ດງັ່ ນວ້ີ າ່ “ສັນທະຣາຄະໃນ
ກາມະຄຸນທງັ ຫາູ້ ເຫາຼ່ົ ນີ້ເຮົາລະໄດແູ້ ລວູ້ ” ດ່ັງນ້ີ ; ໃນກໍລະນີເຊ່ນັ ນີ້ ພິກຂຸນ້ນັ ຊ່ວື າ່ ເປນັ
ຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕທວ່ົ ພອູ້ ມ ໃນກລໍ ະນແີ ຫງ່ ສນັ ທະຣາຄະໃນກາມະຄນຸ ທຕ່ີ ນົ ລະໄດູ້
ແລວູ້ ນນ້ັ . (ນ້ເີ ປັນຖານທຕີ່ ັ້ງແຫ່ງສັມປະຊນັ ຍະ ຖານທສີ ບິ ແປດ).

ອານົນທ໌ ! ອຸປາທານຂນັ ທ໌ ໕ ເຫາ່ົຼ ນແີ້ ລມຢີ ່ ; ຊຶ່ງໃນອຸປາທານຂນັ ທ໌ຫູາ້ ເຫ່ຼົານນັ້
ພກິ ຂຸຕູ້ອງເປນັ ຜ່ມີປົກກະຕຕິ າມເຫັນ ຊຶ່ງຄວາມຕງ້ັ ຂຶນ້ ແລະຄວາມເສືອ່ ມໄປ ຢດ່ ່ັງນີ້
ວ່າ “ຮບ ... ເວທະນາ ... ສັນຍາ ... ສັງຂາຣ ... ວິນຍານ ເປນັ ເຊ່ັນນ້,ີ ຄວາມເກີດຂນຶ້
ແຫງ່ ຮບ ... ເວທະນາ ... ສນັ ຍາ ... ສງັ ຂາຣ ... ວນິ ຍານ ເປນັ ເຊນັ່ ນ,ີ້ ຄວາມດັບແຫ່ງ
ຮບ ... ເວທະນາ ... ສນັ ຍາ ... ສງັ ຂາຣ ... ວນິ ຍານ ເປັນເຊນ່ັ ນີ,້ ດ່ັງນ.ີ້ ເມອື່ ພິກຂຸນນັ້
ມປີ ົກກະຕິເຫັນ ຊງ່ຶ ຄວາມຕງັ້ ຂຶນ້ ແລະຄວາມເສ່ືອມໄປ ໃນອປຸ າທານຂນັ ທ໌ທງັ ຫູ້າ
ເຫ່າົຼ ນຢ້ີ ,່ ອສັ ສະມມິ ານະ ໃນອປຸ າທານຂັນທ໌ທງັ ຫ້າູ ອັນເຂົາຍ່ອມລະໄດູ້. ອານນົ ທ໌ !
ເມອື່ ເປັນເຊນັ່ ນ້ີ ພິກຂຸນນ້ັ ຍອ່ ມ ຮແູ້ ຈງູ້ ດງ່ັ ນວ້ີ ່າ “ ອສັ ສະມິມານະຂອງເຮົາ ໃນ
ອປຸ າທານຂນັ ທ໌ທັງຫູ້າ, ອນັ ເຮາົ ລະໄດແູ້ ລູ້ວ” ດັງ່ ນີ້ ; ໃນກລໍ ະນີເຊນ່ັ ນີ້ ພກິ ຂຸນ້ັນ ຊວື່ າ່
ເປນັ ຜມ່ ຄີ ວາມຮສູ້ ກຶ ໂຕທວົ່ ພອູ້ ມ ໃນກລໍ ະນແີ ຫງ່ ອສັ ສະມມິ ານະ ໃນປນັ ຈປຸ າທານ
ຂນັ ທ໌ ອນັ ຕນົ ລະໄດແູ້ ລວູ້ ນນ້ັ . (ນ້ເີ ປນັ ຖານທ່ີຕ້ັງແຫ່ງສັມປະຊນັ ຍະ ຖານທສີ ບິ ເກາ້ົ ).

ອານົນທ໌ ! ທມັ ທັງຫາຍ (ອນັ ເປັນທຕ່ີ ັ້ງແຫ່ງສັມປະຊັນຍະ ໑໙ ຢ່າງ) ເຫາົຼ່ ນ້ີແລ ເປນັ ໄປ
ເພອື່ ກຸສົລໂດຍສ່ວນດຽວ ເປັນຂອງພຣະອະຣຍິ ະເຈົ້າ ເປນັ ໂລກຸຕຕະຣະ ອນັ ມາຣຜ່
ມີບາບຢງັ່ ລງົ ບໍໄ່ ດູ້.

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໒໓໖-໒໔໐/໓໔໗-໓໕໐.

໑໑໙໘ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(ທີ່ຕ້ັງແຫ່ງສມັ ປະຊັນຍະ ມຈີ າໍ ນວນນັບໄດູ້ເຖງິ ໑໙ ຢາ່ ງເຊນ່ັ ນ້ີ ໂດຍຖືເຼ ອາົ ຕາມຫກັ ເກນໃນ
ບາລສີ ະບັບມອນ ແລະ ເອໂີ ຣບ ; ຖູ້າຖືເຼ ອາົ ຕາມທີ່ປາກົດຢ່ໃນສະບັບໄທ ຈະໄດພູ້ ຽງ ໑໘ ຢາ່ ງ ທໍ່
ນ້ນັ . ທງັ ໝົດນ້ີ ເປັນການສະແດງລັກສະນະ ແຫ່ງຜ່ມສີ ມັ ປະຊັນຍະຢາ່ ງເລກິ ເຊ່ິງສງສດຸ ລະອຽດ
ລະອໍກວາ່ ທສ່ີ ະແດງໄວູ້ໃນບາລີແຫງ່ ອນ່ື ທທ່ໍ ຜ່ີ ່ລວບລວມເຄຍີ ພົບມາ. ຍັງມຂີ ໍຄ້ ວາມບາງຢ່າງທ່ີ
ຄວນສກຶ ສາ ຕ່າງອອກໄປອກີ ບາງປະການທຫີ່ ົວຂວໍ້ ່າ “ຈຕິ ຢ່ງັ ລງົ ສອ່ ະມະຕະ ເມືອ່ ປະກອບດູ້ວຍ
ສນັ ຍາອນັ ເໝາະສົມ” ທໜ່ີ ້າູ ໗໖໖ ແຫ່ງໜັງສືຼເຫັ້ມຼ ນີ້ ; ແລະ ຄວນເບງ່ິ ທຫ່ີ ົວຂໍ້ວ່າ “ລັກສະນະ
ສມັ ປະຊນັ ຍະລະດບັ ສງສຸດ” ທີໜ່ ູ້າ ໑໑໗໘ ດູ້ວຍ).

ສະຕປິ ຕັ ຖານສບີ່ ຣໍ ບິ ນ ເມອື່ ອານາປານະສະຕິບຣໍ ບິ ນ

ພກິ ຂຸ ທ. ! ກໍອານາປານະສະຕິ ອນັ ບຄຸ ຄນົ ຈະເຣນີ ແລວູ້ ເຮດັ ໃຫຫູ້ າຍແລວູ້
ແນວໃດໜໍ ຈງ່ຶ ເຮດັ ໃຫສູ້ ະຕປິ ັຕຖານທງັ ໔ ບໍຣບິ ນໄດູ້ ?

ພິກຂຸ ທ. ! ສະໄໝໃດ ພິກຂຸ (໑) ເມອ່ື ຫາຍໃຈເຂາົ້ ຍາວ ກຮໍ ສູ້ ກຶ ໂຕທວົ່ ເຖງິ ວາ່ ເຮາົ
ຫາຍໃຈເຂົາ້ ຍາວ ; ຫຼື ເມອ່ື ຫາຍໃຈອອກຍາວ ກຮໍ ສູ້ ກຶ ໂຕທວົ່ ເຖງິ ວາ່ ເຮົາຫາຍໃຈ
ອອກຍາວ ດງັ່ ນີກ້ ດໍ ີ ; (໒) ເມອ່ື ຫາຍໃຈເຂາ້ົ ສນັ້ ກຮໍ ສູ້ ກຶ ໂຕທວ່ົ ເຖງິ ວ່າເຮາົ ຫາຍໃຈ
ເຂາ້ົ ສັ້ນ ; ຫຼື ເມອື່ ຫາຍໃຈອອກສນັ້ ກຮໍ ສູ້ ກຶ ໂຕທວ່ົ ເຖງິ ວ່າເຮາົ ຫາຍໃຈອອກສນັ້ ດ່ງັ ນີ້
ກໍດີ ; (໓) ຍອ່ ມເຮດັ ໃນບດົ ສກຶ ສາວ່າ ເຮາົ ເປນັ ຜຮ່ ພູ້ ອູ້ ມສະເພາະຊຶ່ງກາຍທງັ ປວງ ຈກັ
ຫາຍໃຈເຂ້າົ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດ່ງັ ນີກ້ ດໍ ີ ; (໔) ຍອ່ ມເຮັດໃນບົດສກຶ ສາວາ່ ເຮາົ ເປນັ ຜ່
ເຮດັ ກາຢະສງັ ຂາຣໃຫລູ້ ະງບັ ຢ່ ຈກັ ຫາຍໃຈເຂ້ົາ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດງັ່ ນກີ້ ດໍ ີ ; ພກິ ຂຸ
ທ. ! ສະໄໝນນັ້ ພິກຂຸນັ້ນຊືວ່ ່າ ເປນັ ຜ່ ຕາມເຫນັ ກາຍໃນກາຍຢ່ເປັນປະຈໍາ ເປັນ
ຜ່ມຄີ ວາມພຽນເຜົາກິເລສ ມສີ ັມປະຊນັ ຍະ ມີສະຕິ ຖອນອະພິຊຊາແລະໂທມະນສັ ສະ
ໃນໂລກອອກເສຍໄດ.ູ້ ພິກຂຸ ທ. ! ເຮາົ ຍ່ອມກ່າວລມົ ຫາຍໃຈເຂົາ້ ແລະລົມຫາຍໃຈ
ອອກ ວ່າເປັນກາຍອນັ ໜ່ງຶ ໆ ໃນບັນດາກາຍທງັ ຫາຍ. ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນ້ັນ
ໃນກລໍ ະນນີ ີ້ ພິກຂຸນັນ້ ຍ່ອມຊວ່ື າ່ ເປນັ ຜ່ຕາມເຫັນກາຍໃນກາຍຢ່ເປນັ ປະຈໍາ.

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໑໙໙

(ຂໍ້ນີອ້ ະທິບາຍວາ່ ການກາໍ ນດົ ລມົ ຫາຍໃຈທັງ ໔ ຂັ້ນນ້ັນ ຊວ່ື ່າການກໍານົດກາຍໃນກາຍ
ເພາະພຣະອງົ ຄ໌ຊງົ ເອີນ້ ລມົ ຫາຍໃຈວາ່ ກາຍ ເມືອ່ ກາໍ ນດົ ແລະ ພຈິ າຣະນາລມົ ຫາຍໃຈຢ່ ກໍຊືວ່ ່າ
ກາໍ ນດົ ແລະ ພິຈາຣະນາກາຍຢ່ ໃນບັນດາກາຍທັງຫາຍ ອນັ ນ້ີເອ້ີນວາ່ ກາຢານປຸ ັສສະນາ
ສະຕປິ ຕັ ຖານ ຈດັ ເປັນສະຕປິ ັຕຖານທີໜງ່ຶ ).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະໄໝໃດ ພິກຂຸ (໕) ຍ່ອມເຮັດໃນບດົ ສຶກສາວ່າ ເຮາົ ເປນັ ຜຮ່ ພູ້ ອູ້ ມ
ສະເພາະຊງຶ່ ປຕີ ິ ຈັກຫາຍໃຈເຂ້າົ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດ່ງັ ນີກ້ ດໍ ີ ; (໖) ຍ່ອມເຮດັ ໃນບົດ
ສຶກສາວ່າ ເຮາົ ເປນັ ຜຮ່ ພູ້ ອູ້ ມສະເພາະຊງຶ່ ສຂຸ ຈັກຫາຍໃຈເຂົາ້ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດ່ງັ ນ້ີ
ກດໍ ີ ; (໗) ຍ່ອມເຮດັ ໃນບດົ ສຶກສາວ່າ ເຮາົ ເປນັ ຜຮ່ ພູ້ ອູ້ ມສະເພາະຊງ່ຶ ຈຕິ ຕະສງັ ຂາຣ
ຈັກຫາຍໃຈເຂົ້າ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດ່ງັ ນີ້ກໍດີ ; (໘) ຍອ່ ມເຮັດໃນບດົ ສຶກສາວ່າ ເຮາົ
ເປນັ ຜ່ເຮດັ ຈຕິ ຕະສງັ ຂາຣໃຫລູ້ ະງບັ ຢ່ ຈັກຫາຍໃຈເຂາົ້ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດັງ່ ນີກ້ ດໍ ີ ;
ພິກຂຸ ທ. ! ສະໄໝນ້ນັ ພິກຂນຸ ັນ້ ຊວື່ ່າເປນຜ່ ຕາມເຫນັ ເວທະນາໃນເວທະນາ
ທງັ ຫາຍຢ່ເປນັ ປະຈາໍ ເປັນຜ່ມີຄວາມພຽນເຜາົ ກິເລສ ມສີ ັມປະຊັນຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນ
ອະພຊິ ຊາ ແລະ ໂທມະນສັ ສະໃນໂລກອອກເສຍໄດ.ູ້ ພິກຂຸ ທ. ! ເຮາົ ຍອ່ ມກາ່ ວວາ່
ການເຮັດໃນໃຈເປນັ ຢາ່ ງດີ ເຖິງລົມຫາຍໃຈເຂ້າົ ແລະ ລມົ ຫາຍໃຈອອກ ວາ່ ນ້ັນເປັນ
ເວທະນາເຍ່ອື ງໜງ່ຶ ໆ ໃນບນັ ດາເວທະນາທັງຫາຍ. ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນັນ້ ໃນ
ກລໍ ະນນີ ີ້ ພິກຂຸນັ້ນ ຍອ່ ມຊ່ວື າ່ ເປນັ ຜ່ຕາມເຫນັ ເວທະນາໃນເວທະນາທັງຫາຍຢເ່ ປນັ
ປະຈາໍ .

(ຂນໍ້ ້ອີ ະທິບາຍວາ່ ຄວາມຮ້ສູ ຶກໃນໃຈຕາ່ ງໆ ທ່ີເກີດຂນ້ຶ ມາຈາກການກາໍ ນດົ ລມົ ຫາຍໃຈ ນນ້ັ
ແຫະເອນ້ີ ວາ່ ເວທະນາ ດັງ່ ທ່ີພຣະຜມ່ ພີ ຣະພາຄເຈົ້າຕຣັດໄວູ້ ສະນັນ້ ການກາໍ ນົດຕຄ່ໍ ວາມຮູສ້ ກຶ
ເຫ່າຼົ ນ້ນັ ໄດ້ຊູ ່ວື ່າເປັນການກາໍ ນົດເວທະນາ ແລະ ເອ້ນີ ໂດຍບາລີວ່າ ເວທະນານຸປັສສະນາ
ສະຕປິ ຕັ ຖານ ຈດັ ເປນັ ສະຕປິ ັຕຖານທີສອງ).

໑໒໐໐ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ສະໄໝໃດ ພິກຂຸ (໙) ຍ່ອມເຮັດໃນບດົ ສກຶ ສາວ່າ ເຮາົ ເປນັ ຜຮ່ ພູ້ ອູ້ ມ
ສະເພາະຊງ່ຶ ຈຕິ ຈັກຫາຍໃຈເຂ້ົາ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດັງ່ ນີ້ກໍດີ ; (໑໐) ຍອ່ ມເຮັດໃນບົດ
ສກຶ ສາວາ່ ເຮາົ ເປນັ ຜເ່ ຮດັ ຈຕິ ໃຫປູ້ າໂມທຍຍ໌ ່ງິ ຢ່ ຈັກຫາຍໃຈເຂົາ້ ຈັກຫາຍໃຈອອກ
ດງ່ັ ນກີ້ ໍດີ ; (໑໑) ຍ່ອມເຮດັ ໃນບົດສກຶ ສາວ່າ ເຮາົ ເປນັ ຜເ່ ຮດັ ຈຕິ ໃຫຕູ້ ງັ້ ໝນັ້ ຢ່ ຈັກ
ຫາຍໃຈເຂາ້ົ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດງ່ັ ນກີ້ ໍດີ ; (໑໒) ຍ່ອມເຮັດໃນບດົ ສຶກສາວ່າ ເຮົາເປນັ
ຜເ່ ຮດັ ຈຕິ ໃຫປູ້ ອ່ ຍຢ່ ຈັກຫາຍໃຈເຂາົ້ ຈກັ ຫາຍໃຈອອກ ດັງ່ ນີ້ກໍດີ ; ພິກຂຸ ທ. ! ສະໄໝ
ນ້ນັ ພິກຂນຸ ນ້ັ ຊວ່ື ່າ ເປນັ ຜ່ ຕາມເຫນັ ຈິຕໃນຈິຕຢເ່ ປັນປະຈໍາ ເປັນຜ່ມຄີ ວາມພຽນ
ເຜາົ ກິເລສ ມສີ ັມປະຊັນຍະ ມີສະຕິ ຖອນອະພຊິ ຊາ ແລະ ໂທມະນັສສະໃນໂລກອອກ
ເສຍໄດູ.້ ພິກຂຸ ທ. ! ເຮົາບ່ກໍ າ່ ວວ່າອານາປານະສະຕິ ເປນັ ສ່ິງທມ່ີ ໄີ ດູ້ ແກ່ບຸຄຄນົ ຜ່ມີ
ສະຕອິ ນັ ລຼືມຫງົ ແລວູ້ ຜ່ບ່ມໍ ີສມັ ປະຊັນຍະ. ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນັນ້ ໃນກໍລະນີນີ້
ພກິ ຂຸນ້ນັ ຍອ່ ມຊວ່ື າ່ ເປນັ ຜ່ຕາມເຫນັ ຈິຕໃນຈິຕຢ່ເປັນປະຈໍາ.

(ຂ້ໍນອ້ີ ະທິບາຍວາ່ ຜ່ມສີ ະຕິລມຼື ຫງົ ຫຼື ບມ່ໍ ສີ ມັ ປະຊັນຍະ. ຊືວ່ ່າບມໍ່ ີຈິຕ ຍ່ອມບສໍ່ າມາດກໍານດົ
ອານາປານະສະຕິ ຊງຶ່ ເປັນການກາໍ ນົດດວູ້ ຍສະຕິ ຫຼື ຈິຕ ຊຶ່ງເອນີ້ ເປັນບາລວີ າ່ ຈິຕຕານປຸ ສັ ສະນາ
ສະຕປິ ຕັ ຖານ ຈັດເປັນສະຕິປັຕຖານທີສາມ).

ພິກຂຸ ທ. ! ສະໄໝໃດ ພິກຂຸ (໑໓) ຍ່ອມເຮັດໃນບດົ ສຶກສາວາ່ ເຮາົ ເປນັ ຜຕ່ າມເຫນັ
ຄວາມບໍ່ທຽ່ ງຢເ່ ປນັ ປະຈາໍ ຈັກຫາຍໃຈເຂົ້າ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດ່ັງນີ້ກໍດີ ; (໑໔) ຍອ່ ມ
ເຮດັ ໃນບົດສກຶ ສາວ່າ ເຮາົ ເປນັ ຜຕ່ າມເຫນັ ຄວາມຈາງຄາຍຢ່ເປນັ ປະຈາໍ ຈກັ ຫາຍໃຈ
ເຂາົ້ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດັງ່ ນ້ີກໍດີ ; (໑໕) ຍອ່ ມເຮັດໃນບົດສກຶ ສາວ່າ ເຮາົ ເປນັ ຜຕ່ າມ
ເຫນັ ຄວາມດບັ ບເໍ່ ຫອືຼ ຢເ່ ປນັ ປະຈາໍ ຈັກຫາຍໃຈເຂາ້ົ ຈກັ ຫາຍໃຈອອກ ດັງ່ ນີກ້ ດໍ ີ ;
(໑໖) ຍອ່ ມເຮັດໃນບດົ ສຶກສາວາ່ ເຮາົ ເປນັ ຜຕ່ າມເຫນັ ຄວາມສະລດັ ຄນຼື ຢເ່ ປນັ ປະຈໍາ
ຈກັ ຫາຍໃຈເຂາົ້ ຈັກຫາຍໃຈອອກ ດັງ່ ນີ້ກໍດີ ; ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະໄໝນນັ້ ພິກຂຸນັ້ນຊືວ່ າ່
ເປນັ ຜ່ ຕາມເຫນັ ທັມໃນທມັ ທັງຫາຍຢເ່ ປນັ ປະຈໍາ

ພາກ ໔ - ມຄັ ຄະອະຣຢິ ະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໐໑

ເປັນຜ່ມີຄວາມພຽນເຜາົ ກເິ ລສ ມີສັມປະຊັນຍະ ມສີ ະຕິ ຖອນອະພຊິ ຊາ ແລະ ໂທມະ
ນສັ ສະໃນໂລກອອກເສຍໄດ.ູ້ ພິກຂຸ ທ. ! ພິກຂນຸ ນັ້ ເປັນຜ່ເຂາົ້ ໄປເພ່ັງສະເພາະເປັນ
ຢ່າງດີແລວູ້ ເພາະເຂົາເຫນັ ການລະອະພິຊຊາ ແລະ ໂທມະນັສສະທງັ ຫາຍຂອງເຂົາ
ນັນ້ ດວູ້ ຍປນັ ຍາ. ພິກຂຸ ທ. ! ເພາະເຫຕນ້ັນ ໃນກລໍ ະນີນ້ີ ພິກຂຸນັນ້ ຍ່ອມຊືວ່ ່າ ເປນັ ຜ່
ຕາມເຫັນທມັ ໃນທັມທງັ ຫາຍຢ່ເປັນປະຈາໍ .

(ຂ້ໍນີອ້ ະທບິ າຍວາ່ ລັກສະນະແຫງ່ ຄວາມບໍ່ທຽ່ ງ ຄວາມຈາງຄາຍ ຄວາມດບັ ບເ່ໍ ຫືອຼ ແລະ

ຄວາມສະລດັ ຄືຼນກດໍ ີ ລັກສະນະແຫ່ງອະນິຈຈງັ ທກຸ ຂັງ ອະນັຕຕາ ຫືຼ ສຸນຍະຕາກໍດີ ຕະຫອດເຖິງ

ລັກສະນະແຫງ່ ຄວາມຫດຸຼ ພນົ້ ຈາກກເິ ລສ ອນັ ເປນັ ຜົລສຸດທ້າູ ຍທ່ີເນື່ອງມາຈາກການເຫນັ

ລັກສະນະທັງຫາຍເບື້ອງຕົ້ນກດໍ ີ ລູ້ວນແຕ່ເອີ້ນວ່າທມັ ໃນກລໍ ະນີນ້ີດວູ້ ຍກັນທັງໝົດ. ພຣະຜ່

ມີພຣະພາຄເຈ້ົາ ຊົງເລງັ ເຖງິ ຜລົ ແຫ່ງການປະຕິບຕັ ໝວດນວີ້ ່າເປັນທັມ ຈງ່ຶ ໄດູຕ້ ຣດັ ເອົາການລະ

ອະພຊິ ຊາ ແລະ ໂທມະນັສສະເສຍໄດູ້ ວ່າເປນັ ສ່ງິ ທ່ພີ ິກຂຸນັ້ນ ຕາມເຫັນຢ່ໃນກໍລະນີນ້ີ ແລະ ຊົງ

ບັນຍຕັ ວາ່ ນ້ັນເປັນການເຫນັ ທມັ ໃນບນັ ດາທມັ ທງັ ຫາຍ ຊ່ຶງເອ້ີນໂດຍບາລີວ່າ ທມັ ມານປຸ ັສສະນາ

ສະຕປິ ຕັ ຖານ ຈດັ ເປັນສະຕິປັຕຖານທີສ່ີ).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ອານາປານະສະຕິ ອັນບຸຄຄົນຈະເຣນີ ແລູວ້ ທມັ ໃຫູ້ຫາຍແລູ້ວເຊັ່ນນີ້
ແລ ຍ່ອມເຮດັ ໃຫູ້ສະຕິປຕັ ຖານທັງ ໔ ໃຫູ້ບຣໍ ບິ ນ.

- ອປຸ ຣ.ິ ມ. ໑໔/໑໙໕-໑໙໗/໒໘໙.

ທງັ ໝດົ ນີ້ ເປັນການສະແດງໃຫູ້ເຫັນວາ່ ໃນອານາປານະສະຕທິ ັງ ໑໖ ວັຕຖຸນ້ັນ ມີສະຕິປັຕຖານ ໔ ລວມຢ່ດວູ້ ຍ
ໃນໂຕ ຫືວຼ າ່ ເປັນສະຕິປັຕຖານ ໔ ຢໃ່ ນໂຕພູ້ອມກນັ ໄປໃນບາດດຽວກນັ ໂດຍລັກສະນະແນວໃດ. ຕ່ໄໍ ປນ້ີເປັນ
ພຣະພຸດທະພາສິຕທີສ່ ະແດງວາ່ ສະຕິປັຕຖານ ໔ ນ້ັນ ຈັກເຮດັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ທງັ ໗ ໃຫູ້ບໍຣິບນໄດູ້ແນວໃດສືຼບຕ່ໍໄປ :-

ສະຕປິ ຕັ ຖານສບ່ີ ຣໍ ບິ ນ ຍອ່ ມເຮດັ ໃຫູ້ໂພຊຊງົ ຄ໌ບຣໍ ບິ ນ

ພິກຂຸ ທ. ! ກໍ ສະຕປິ ຕັ ຖານທງັ ໔ ອນັ ບຄຸ ຄນົ ຈະເຣນີ ແລວູ້ ຝກຶ ໃຫຫູ້ າຍແລວູ້
ແນວໃດໜໍ ຈງຶ່ ເຮດັ ໂພຊຊງົ ຄທ໌ ງັ ໗ ໃຫບູ້ ຣໍ ິບນໄດູ້ ?

໑໒໐໒ ອະຣິຍະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

ພິກຂຸ ທ. ! ສະໄໝໃດ ພິກຂຸເປັນຜ່ ຕາມເຫນັ ກາຍໃນກາຍ ຢ່ເປນັ ປະຈາໍ ກໍດີ ; ເປນັ
ຜ່ ຕາມເຫນັ ເວທະນາໃນເວທະນາທງັ ຫາຍ ຢ່ເປນັ ປະຈໍາກໍດີ ; ເປັນຜ່ ຕາມເຫນັ ຈຕິ
ໃນຈຕິ ຢເ່ ປັນປະຈໍາກໍດີ ; ເປນັ ຜ່ ຕາມເຫນັ ທມັ ໃນທມັ ທງັ ຫາຍ ຢເ່ ປັນປະຈາໍ ກໍດີ ; ມີ
ຄວາມພຽນເຜົາກເິ ລສ ມີສມັ ປະຊນັ ຍະ ມີສະຕິ ຖອນອະພຊິ ຊາແລະໂທມະນັສສະໃນ
ໂລກອອກເສຍໄດູ້ ; ສະໄໝນນ້ັ ສະຕທິ ່ີພິກຂເຸ ຂົາ້ ໄປຕງ້ັ ໄວແູ້ ລູວ້ ກໍເປນັ ທມັ ມະຊາຕ
ບລ່ໍ ມຼື ຫງົ ສະໄໝນນັ້ ສະຕສິ ມັ ໂພຊຊົງຄ໌ ກເໍ ປນັ ອັນວ່າພິກຂຸນັ້ນປາຣບົ ແລວູ້ ; ສະ
ໄໝນ້ັນພິກຂຸຊ່ວື ່າ ຍ່ອມຈະເຣນີ ສະຕິສັມໂພຊຊົງຄ໌ ; ສະໄໝນນ້ັ ສະຕສິ ມັ ໂພຊຊົງຄ໌
ຂອງພິກຂນຸ ້ນັ ຊື່ວ່າເຖງິ ຄວາມເຕມັ ຮອບແຫ່ງການຈະເຣນີ ; ພິກຂນຸ ັ້ນ ເມ່ອື ເປນັ ຜ່
ມີສະຕິເຊ່ັນນນ້ັ ຢ່ ຊ່ືວາ່ ຍອ່ ມເຮດັ ການເລອືຼ ກ ຍອ່ ມເຮັດການໄຈູ້ ຍ່ອມເຮັດການ
ໄຄຄ່ ວນ ຊງ່ຶ ທມັ ນັ້ນດູ້ວຍປັນຍາ.

(ຂ້ໍນອ້ີ ະທິບາຍວາ່ ເມື່ອມີການຕາມເຫັນກາຍ ຕາມເຫັນເວທະນາ ຕາມເຫນັ ຈິຕ ຕາມເຫນັ ທມັ
ຢ່ ໂດຍໄນຍະແຫງ່ ຈະຕຸກກະທງັ ໔ ແລວູ້ ກຍໍ ອ່ ມມກີ ານກໍານົດສະຕິໃນສິງ່ ເຫົຼາ່ ນ້ນັ ຢ່ ສະຕິທ່ີເປັນ
ການກາໍ ນົດນ້ນັ ເອງ ຊື່ວ່າສະຕິສມັ ໂພຊຊົງຄ໌ໃນບອ່ ນນ.ີ້ ສະຫຼຸບຄວາມສ້ນັ ໆວ່າ ເມືອ່ ມກີ ານ
ຈະເຣີນອານາປານະສະຕິ ມີວຕັ ຖຸ ໑໖ ຢ່ ກຍໍ ່ອມມສີ ະຕສິ ັມໂພຊຊົງຄ໌ ຫືຼ ເປັນສະຕສິ ັມໂພຊຊງົ ຄ໌
ຢໃ່ ນໂຕ. ຖາູ້ ການຈະເຣີນອານາປານະສະຕເິ ຖິງທີສ່ ດຸ ແລວູ້ ການຈະເຣີນສັມໂພຊຊງົ ຄ໌ກເໍ ປັນ
ອນັ ວ່າເຖງິ ທສີ່ ດຸ ດູ້ວຍ ນ້ີຢ່າງໜຶ່ງ ; ອກີ ຢາ່ ງໜງຶ່ ເມ່ອື ມສີ ະຕສິ ມັ ໂພຊຊົງຄ໌ ຢດ່ ວູ້ ຍອາການເຊ່ັນ
ນນ້ັ ຍ່ອມຊືວ່ ່າ ມີການເລອຼື ກໄຈູ້ ໄຄຄ່ ວນຊງຶ່ ທມັ ນ້ັນດູ້ວຍປນັ ຍາ ດງ່ັ ຈະເຫັນໄດແູ້ ຈມ່ ແຈງູ້ ໃນ
ການພິຈາຣະນາອງົ ຊານຊັ້ນປີຕິ ແລະ ສຸຂເປັນຕນ້ົ ຫຼື ພຈິ າຣະນາໃນຖານະທີເ່ ປນັ ເວທະນາກໍ
ຕາມ ໂດຍຄວາມເປນັ ອະນິຈຈງັ ທຸກຂັງ ອະນັຕຕາກໍດີ ໂດຍທ່ເີ ວທະນານັນ້ ມີເຫຕປັຈຈຍັ ໃດປງຸ
ແຕງ່ ກໍດີ ຫືຼ ໂດຍທ່ເີ ວທະນານນັ້ ປງຸ ແຕ່ງສິ່ງອ່ນື ສບຼື ຕ່ໍໄປກໍດີ ຫຼື ແມ່ນທີສ່ ຸດແຕກ່ ານສະໂມທານມາ
ຊຶ່ງທັມ ການຮໂູ້ ຄຈອຣແຫງ່ ທັມນັ້ນໆ ແລະການແທງຕະຫອດສະມັຕຖະແຫ່ງທມັ ນັ້ນໆ ກດໍ ີ ມີ
ລາຍລະອຽດດ່ງັ ທີ່ກາ່ ວແລວູ້ ໃນອານາປານະສະຕຂິ ັນ້ ທີ ໕ ; (ເບງ່ິ ໜງັ ສືອຼ ານາປານະສະຕິ
ພາວະນາ ຊດຸ ທັມມະໂຄສະຂອງພດຸ ທະທາສ ທໜ່ີ ູ້າ ໒໔໐ ໄປ) ນັ້ນແຫະ ຄຼກື ານເລືອຼ ກໄຈູ້
ໄຄ່ຄວນທັມ ຊງຶ່ ເປນັ ສງິ່ ທມີ່ ີຢ່ໂດຍສົມບນແລູ້ວ ໃນການຈະເຣີນອານາປານະສະຕິ ຫຼື ໃນຂະນະ
ທເີ່ ອນີ້ ວ່າມີສະຕເິ ປນັ ສັມໂພຊຊງົ ຄ໌ ດັງ່ ທ່ີກາ່ ວແລູ້ວ. ສະຫບຼຸ ຄວາມວາ່ ເມອ່ື ມີສະຕສິ ມັ ໂພຊຊົງຄ໌
ໂດຍອາການຂອງອານາປານະສະຕິ ກຍໍ ອ່ ມມີການໄຄຄ່ ວນທມັ

ພາກ ໔ - ມັຄຄະອະຣິຢະສຈັ ຈະ : ຕອນສມັ ມາສະຕິ ໑໒໐໓

ເພາະສະຕິທີສ່ ມົ ບນ ຍ່ອມເຮດັ ການກໍານດົ ໃນເບອື້ ງຕນ້ົ ແລູ້ວເຮດັ ການພຈິ າຣະນາໃນຖານະ
ເປນັ ອະນປຸ ັສສະນາຍານ ໃນລະດັບຕໍ່ມາຢາ່ ງໜຶງ່ ດງັ່ ທີເ່ ອນ້ີ ວາ່ ເນືອ່ ງກັນໄປໃນໂຕ. ການກໍານດົ
ຊ່ືວາ່ ສະຕິ ການພິຈາຣະນາຊວ່ື າ່ ການເລຼືອກໄຈູ້ໄຄ່ຄວນໃນບ່ອນນ້ີ. ເພາະສະນັ້ນພຣະຜ່ມີ
ພຣະພາກເຈົາ້ ຈງ່ຶ ຕຣັດວ່າ “ພິກຂນຸ ັ້ນ ເມອື່ ເປນັ ຜ່ມີສະຕິເຊນ່ັ ນນັ້ ຢ່ ຍ່ອມເຮັດການເລອຼື ກ ຍ່ອມ
ເຮດັ ການໄຈູ້ ຍອ່ ມເຮດັ ການໄຄ່ຄວນຢ່ ຊງ່ຶ ທມັ ນນ້ັ ດູວ້ ຍປັນຍາ” ດ່ັງທີ່ກ່າວແລວູ້ ).

ພິກຂຸ ທ. ! ສະໄໝໃດ ພິກຂຸເປັນຜ່ມີສະຕິເຊັນ່ ນ້ນັ ຢ່ ເຮດັ ການເລືຼອກໄຈູ້ ເຮດັ ການ
ໄຄຄ່ ວນຊງ່ຶ ທັມນັ້ນຢ່ດວູ້ ຍປັນຍາ ສະໄໝນ້ັນ ທມັ ມະວິຈະຢະສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ກໍເປນັ
ອນັ ວ່າພິກຂຸນັນ້ ປາຣົບແລູ້ວ ; ສະໄໝນັນ້ ພິກຂຸນນ້ັ ຊວື່ ່າຍ່ອມຈະເຣີນທມັ ມະວິຈະຢະ
ສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ; ສະໄໝນ້ນັ ທັມມະວຈິ ະຢະສັມໂພຊຊົງຄ໌ຂອງພິກຂນຸ ັ້ນ ຊ່ືວ່າເຖິງ
ຄວາມເຕມັ ຮອບແຫງ່ ການຈະເຣີນ. ພິກຂຸນ້ັນ ເມອື່ ເລືອຼ ກໄຈູ້ ໄຄຄ່ ວນຊ່ຶງທັມນ້ັນດ້ວູ ຍ
ປນັ ຍາຢ່ ຄວາມພຽນອັນບຫ່ໍ ຍ້ໍທ້ໍ ກໍຊ່ືຼວ່າເປັນທັມອນັ ພິກຂປຸ າຣົບແລູ້ວ.

(ຂນໍ້ ີອ້ ະທິບາຍວາ່ ເມື່ອມກີ ານຈະເຣີນອານາປານະສະຕິມີວັຕຖຸ ໑໖ ຢ່ ໂດຍລັກສະນະທີເ່ ປັນ
ສະຕສິ ັມໂພຊຊົງຄ໌ ແລະ ທມັ ມະວຈິ ະຢະສັມໂພຊຊງົ ຄ໌ ດັງ່ ທ່ີກາ່ ວແລູ້ວເບ້ອື ງຕ້ົນ ກຍໍ ່ອມເຫນັ ໄດູ້
ວາ່ ເປັນສິ່ງທຕີ່ ູ້ອງເຮັດຢ່າງຂະຫຍນັ ຂນັ ແຂງ ດວູ້ ຍຄວາມບາກບ່ນັ ເຕັມທ່ີພຽງໃດ. ຂນ້ໍ ີ້ຍ່ອມ
ຄໍານວນເບິ່ງໄດຈູ້ າກຄວາມພຽນ ທໃີ່ ຊູໄ້ ປໃນການຈະເຣນີ ອານາປານະສະຕທິ ັງ ໑໖ ວັຕຖຸ ດ່ັງທີ່
ວນິ ຈິ ສຍັ ກນັ ມາແລູວ້ ເບອື້ ງຕນ້ົ . ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຜ່ມີພຣະພາຄເຈາ້ົ ຈງ່ຶ ຕຣັດວາ່ “ ພິກຂນຸ ັ້ນ
ເມ່ືອເລຼອື ກໄຈູ້ໄຄຄ່ ວນ (ກັ່ນຕອງ) ຊງ່ຶ ທມັ ນັ້ນດູ້ວຍປັນຍາຢ່ ຄວາມພຽນອັນບໍ່ຫຍ້ທໍ ້ໍ (ຫດົ ຖອຍ)
ຊື່ວ່າເປັນທມັ ອນັ ພກິ ຂນຸ ັນ້ ຜາຣົບແລວູ້ ” ດັ່ງນີ້).

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະໄໝໃດ ຄວາມພຽນອັນບ່ໍຫຍໍ້ທໍ້ ອນັ ພິກຂຸເລອືຼ ກໄຈໄູ້ ຄ່ຄວນທັມ
ດວູ້ ຍປັນຍາໄດູ້ປາຣົບແລູ້ວ ; ສະໄໝນນັ້ ພິກຂຸນັ້ນ ວິຣິຢະສມັ ໂພຊຊງົ ຄ໌ ກໍເປັນອັນ
ວ່າພກິ ຂນຸ ັນ້ ປາຣົບແລ້ວູ ; ສະໄໝນນັ້ ພິກຂຸນັ້ນໄດູ້ຊວ່ື າ່ ຈະເຣີນວິຣຢິ ະສັມໂພຊຊງົ ຄ໌ ;
ສະໄໝນ້ນັ ວິຣຢິ ະສັມໂພຊຊງົ ຄ໌ຂອງພິກຂຸນັ້ນ ກໍເຕັມຮອບແຫ່ງການຈະເຣີນ. ພິກຂຸ
ນ້ນັ ເມ່ອື ມຄີ ວາມພຽນອນັ ປາຣົບແລູວ້ ເຊັ່ນນນັ້ ປີຕອິ ນັ ເປັນນິຣາມິສກເໍ ກດີ ຂຶນ້ .

໑໒໐໔ ອະຣຍິ ະສຈັ ຈຈ໌ າກພຣະໂອຖະ

(ຂນ້ໍ ີ້ອະທິບາຍວາ່ ໃນການຈະເຣີນອານາປານະສະຕິມີວຕັ ຖຸ ໑໖ ທເີ່ ປນັ ໄປດູ້ວຍດີນັ້ນ ຍ່ອມມີ
ສະຕ-ິ ທມັ ມະວຈິ ະຢະ-ວຣິ ິຢະສມັ ໂພຊຊົງຄ໌ຢໃ່ ນໂຕ ໂດຍໄນຍະດງັ່ ທີກ່ າ່ ວແລູ້ວ ຈາກວິຣຢິ ະ
ສມັ ໂພຊຊງົ ຄນ໌ ້ນັ ເອງ ປີຕິຍ່ອມເກີດຂນຶ້ ດູວ້ ຍອາໍ ນາດທັມມະສັນທະ ທັມມະນັນທິ ກາ່ ວຄືຼ ຄວາມ
ພໃໍ ຈໃນການເຮັດຂອງຕນົ ຫືຼ ໃນການປະສົບຄວາມສາໍ ເລັດ ແຫ່ງການປະຕບິ ຕັ ທມັ ຂັນ້ ໜຶ່ງໆ
ໂດຍອາການດງັ່ ທີ່ກາ່ ວ ໃນຕອນທີວ່ ່າດູວ້ ຍການເກີດຂອງປີຕິ ໃນອານາປານະສະຕິຂັນ້ ທີ ໕
ເປັນຕ້ນົ . (ເບິ່ງໜັງ້ ສຼອື ານາປານະສະຕິພາວະນາ ຊດຸ ທັມມະໂຄສຂອງພຸດທະທາສ ທໜ່ີ ູາ້ ໒໔໐
ໄປ) ປຕີ ິໃນບ່ອນນຊີ້ ວື່ າ່ ເປັນນຣິ າມສິ ໝາຍຄວາມວາ່ ບໍ່ປົນເຈືຼອດ້ວູ ຍອາມິສ ກ່າວຄືຼ ຮບ ສຽງ ກ່ິນ
ຣົສ ສມັ ຜສັ ສ໌ ແຕ່ເປນັ ປີຕທິ ີ່ປະກອບດ້ວູ ຍເນກຂັມມະ ຄຼືການເວ້ັຼນຈາກກາມຢາ່ ງຂາດໂຕ ແລະ
ເປັນປຕີ ິອາໄສທັມ ຫືຼ ຄວາມເປັນທັມເກດີ ຂ້ນຶ ເພາະເຫຕນັນ້ ພຣະຜມ່ ພີ ຣະພາຄເຈາ້ົ ຈງ່ຶ ຕຣດັ ວ່າ
“ພິກຂນຸ ັນ້ ເມອື່ ມຄີ ວາມພຽນອນັ ປາຣົບແລູ້ວ ປີຕິອນັ ເປັນນຣິ າມິສກໍເກີດຂນ້ຶ ” ດງ່ັ ນ.ີ້

ພກິ ຂຸ ທ. ! ສະໄໝໃດ ປີຕອິ ັນເປນັ ນຣິ າມສິ ເກດີ ຂຶນ້ ແກພ່ ິກຂຸຜ່ມຄີ ວາມພຽນອນັ
ປາຣບົ ແລູ້ວ ; ສະໄໝນັນ້ ປຕີ ິສັມໂພຊຊງົ ຄ໌ ກເໍ ປນັ ອັນວ່າພິກຂຸນນ້ັ ປາຣົບແລວູ້ ;
ສະໄໝນັ້ນ ພິກຂຸນັ້ນຊ່ວື ່າ ຍ່ອມຈະເຣນີ ປີຕິສມັ ໂພຊຊົງຄ໌ ; ສະໄໝນນັ້ ປີຕສິ ມັ ໂພຊ
ຊງົ ຄ໌ຂອງພິກຂຸນັນ້ ຊ່ວື າ່ ເຖງິ ຄວາມເຕັມຮອບແຫ່ງການຈະເຣີນ. ພິກຂຸນນັ້ ເມ່ອື ມີໃຈ
ປະກອບດວູ້ ຍປີຕິ ແມ່ນວາ່ ກາຍກລໍ ະງບັ ແມ່ນວາ່ ຈິຕກລໍ ະງບັ .

(ຂ້ໍນ້ອີ ະທິບາຍວາ່ ການຈະເຣນີ ອານາປານະສະຕິມີວັຕຖຸ ໑໖ ເປັນໂພຊຊງົ ຄຢ໌ ໃ່ ນໂຕ ເປັນ
ລໍາດັບມາຕັງ້ ແຕ່ສະຕສິ ມັ ໂພຊຊົງຄ໌ ທັມມະວຈິ ະຢະສມັ ໂພຊຊົງຄ໌ ວຣິ ິຢະສມັ ໂພຊຊົງຄ໌ ແລະ ປຕີ ິ
ສັມໂພຊຊົງຄ.໌ ໂດຍໄນຍະດງັ່ ທກ່ີ າ່ ວແລູ້ວ ດູ້ວຍອໍານາດຂອງປີຕນິ ັ້ນເອງ ຍ່ອມເກີດຄວາມສະງບົ
ລະງັບ ດ່ງັ ທກີ່ ່າວແລູ້ວໃນອານາປານະສະຕິ ຂນ້ັ ທີ ໕ ໂດຍໄນຍະວ່າປີຕິເກດີ ຂຶນ້ ລມົ ຫາຍໃຈຍງ່ິ
ລະອຽດລົງ ຊງ່ຶ ໝາຍເຖງິ ອາການແຫ່ງການລະງັບ ໂດຍລກັ ສະນະແຫ່ງສະມະຖະນ້ີຢ່າງໜງຶ່
ແລະ ເມ່ືອມກີ ານພຈິ າຣະນາທັມ ຈນົ ຄວາມເຫນັ ອະນິຈຈັງ ທຸກຂງັ ອະນັຕຕາ ປາກດົ ຂຶນ້ ແລູ້ວ
ປຕີ ິເກດີ ຂຶນ້ ເພາະເຫຕນັ້ນ ເຮັດລົມຫາຍໃຈໃຫູລ້ ະອຽດຍງ່ິ ຂນ້ຶ ຊ່ຶງເປັນອາການແຫ່ງຄວາມລະງບັ
ໂດຍໄນຍະແຫງ່ ວປິ ສັ ສະນາ ຍອ່ ມຊວ່ື າ່ ຄວາມລະງັບເຖິງທ່ສີ ດຸ ແລະ ເປັນຄວາມລະງບັ ທ່ເີ ກດີ ມາ
ຈາກປີຕິໂດຍກງົ ເພາະເຫຕນ້ນັ ພຣະຜ່ມີພຣະພາຄເຈ້າົ ຈຶງ່ ຕຣັດໄດູ້ວາ່ “ພກິ ຂນຸ ນ້ັ ເມືອ່ ມີໃຈ
ປະກອບດວູ້ ຍປີຕິ ແມ່ນວ່າກາຍກໍລະງບັ ແມ່ນວາ່ ຈຕິ ກລໍ ະງບັ ” ດ່ງັ ນ້)ີ .