ฟองดูว์ ชูครีม ทนได้ ก็ลองดู

[ฟองดวู  ชูครีม] ทนได ก็ลองดู
ฮันนี่ ~

:: บทนํา ::

“แกจะตองแตงงาน” เสยี งประกาศิตของชายหนุมรางใหญท า ทางภูมิฐาน
คนหนง่ึ ดงั ขึ้นในเยน็ วนั ศุกร

พรอมกับความรูสึกเหมือนโดนฟาผาแลนเขา มาในใจผม .. แตงงาน นีม่ ัน
หมายความวา อะไรวะ ??

“แตครีมเพ่ิง 19 เองนะ แดด” ผมเรียกพอวา แดด ไมไ ดดัดจริตแตอยาง
ใด แตพอผมเปน คนอิตาลีครับ

“แลว ไงวะ กเ็ ขามาสูขอแกนี่ ลกู ชายของเพ่ือนสนทิ แดดเองนะ”

อะไรนะสูขอ ?? .. ไมใ ชสิ ประเด็นไมไดอยูตรงน้ัน เม่ือก้ีแดดพดู วา ลูก
ชายใชไ หม?? ลูกชาย = ผูชาย

ผมตองแตงงานกับผชู าย ??? บา ไปแลว นี่มนั บา มากๆ ผชู ายแตง งาน
กบั ผชู ายไดดว ยเรอะ !!

“ครีมเปน ผชู ายนะแดด” ผมทว งแลว หันไปมองหนาแม ผมเรียกแมว า แม
ครับ เพราะแมผมเปน คนไทยแท คอ นไปทางจีน ผิวขาวตวั เล็กนา รกั

และผม.. กร็ ับทุกอยา งของแมมาหมดเลย ทําไมผมไมสูงเหมือนพอ แต
ดันสงู แค 162 เทาน้ัน!!

“หนา ตาแบบแก ชั้นไมคดิ หวังจะไดลูกสะใภเลยวะ ไปเปนสะใภเขา
เถอะ”

น่แี ดดเอาอะไรมาพูดดดดด!! ผมอยากจะเปน ลมมันลงไปตรงนัน้ เลย ผม
ผดิ ตรงไหนท่ีผมหวานแถมขนตายาวเฟอ ยเหมือนตุกตา ผมผิดตรงไหนท่ี
ผมปากนิด จมูกหนอย ผมผิดตรงไหนที่หนา ตาเหมือนเดก็ ผูหญิง ตอ ให
เหมือนยังไงผมก็ตัดผมรองทรงแลวก็มไี อนัน่ นะ!

“พรี่ ูน ชวยครีมที” ผมหันไปออ นพช่ี ายสุดหลอ ทเี่ อาพันธุกรรมดา นดขี อง
พอไปใชหมด มันหลออยา งกับรูปปน สูงต้ัง 180 เปนอะไรทีผ่ มใฝฝนเลย

เออ มันช่ือรูน .. จรงิ ๆแลวช่ือเต็มคือ มาการูนครับ สว นผมช่อื อะไรนะ
เหรอ .. ชูครีม ชอื่ แอบแบวนารัก เหมาะกับผูหญิงซะมากกวา

แตแมก็บอกวา เหมาะกบั ผมท่ีสุด ผมก็เลยไมอยากวา อะไร ทผี่ มสองคนมี
ชอ่ื แบบน้ี กเ็ พราะท่ีบานทําเบเกอรี่ครับ แลวเรากร็ าํ่ รวยดวยส่ิงน้ี

กลับมาปจจุบนั เหอะครับ ผมโมมากไปแลว

“ก็แตงไปสิครับ น่นั ลกู ชายเจาของบริษทั ช็อคโกแลตรายใหญในประเทศ
นะ ครีมจะไดชอ็ คโกแลตมาทําเคก ฟรีๆไง” ทําไมพ่รี ูนของผมเขา ขา ง
แดดอะ

“แมครับ” ผมหนั ไปออนแมแทน แมก็ยมิ้ ๆแลวลูบหัวผม

“กล็ องไปเจอกับเขาดูกอนสิลกู ” แมก ลอมผม เออเนอะ ถา ผมไปเจอเขา
แลว ทําใหเขาเกลียดขี้หนา ซะ เขาก็จะไมอ ยากแตงกับผม ฮ่ีๆๆ

“เขาอายุเทา ผมเหรอแดด” สืบขอ มูลของขา ศึกกอ นครับ

“เปลา มากกวา แก 8 ป” แดดตอบหนา ชื่นตาบาน เพราะนึกวาผมเริ่ม
สนใจเขาขน้ึ มาแลว

8 ป!! ไอลุงที่ไหนมาสูขอผมวะ ?? มันจะ 30 แลว นะ ไม ไมๆๆๆ ผมจะไม
แตงกับมนั เดด็ ขาด

“เออ เขาชือ่ ฟองดูว” แดดเพิ่มขอ มูลโดยทผ่ี มไมไ ดข อ คนอะไรวะ ช่ือ
ฟองดูว เวลาเรียก เรียกฟอง หรอื เรียกดูว? พอเหอะ ผมชกั จะจิตแตก
มากไปแลว

“พ่ีวาฟ แดดจะใหครีมแตงงานกับลุงอะ!!” ผมวง่ิ ไปกอดแขนคุณพี่ชายคน
รองทีย่ ังน่งั ดทู ีวอี ยู มนั ช่ือ วาฟเฟลครับ หนาตามันก็นา กินในหมูสาวๆ
ผมยังงงอยู วา ทําไมมผี มคนเดยี ว ท่ีหลุดไปทางแมซะได

“ไมแ กหรอกครับ 28 กเ็ ทาพี่มาการูนนะ เขาจะไดดูแลเราไดไ ง ตาโต” พี่
วาฟลูบหวั ผมอยางรักใคร ครับ เขาชอบเรียกผมดว ยสรรพนามนา รัก
คกิ ขุ ผมไมไ หวจะเคลียร ออ พ่ีรนู เคา 28 พว่ี าฟก็ 26 แลวครับ ผมเปน
ลูกหลง

“นีไ่ มใ ชคําถาม หรือขอรอง ไอช ูครีม ดรู ูปประโยคใหมนะ.. แก “ตอง”
แตงงาน ชดั ไหม” แดดเดินมาพูดใกลๆ ผม เด๋ียวบีบจมูกแตกเลย ฮยึ่

.
.
.

ลูกชายเจาของบริษทั ช็อคโกแลตยกั ษใ หญ กับ ลูกชายเจาของรานเบเกอ

รี่ชือ่ ดัง ฟงๆดูเหมือนจะเขา กั๊นเขากันใชไ หมครับ

หรือคุณคิดวา เรอื่ งนจี้ ะมีแตกล่ินหอมของขนมปง และรสชาตินุมล้ิน
ของช็อคโกแลต

ฝน ไปเถอะครับ ! ชูครีมคนนี้จะรายใหมันสุดๆ จะเอาแตใจใหม ันหลุด
โลก จะทําตัวทเุ รศจนนา ระอา

คุณลงุ ฟองดวู  .. ถา ทนผมไดก ็ลองดูครับ ^ ^

------------------------------------------------
1 :: First Impression

วันน้.ี . แดดจะใหผมไดพบกับตาลุงน่นั เปนครั้งแรก อา จะทํายังไงให
ประทับใจไมร ูลืมดีนา ผมจะแตงตัวร็อคๆ เขยี นสโมกก้ีอายสีดํา

หรือทาหนา ขาวแลวทําหวั ต้ัง? เลือกไมถกู เลยแหะ ผมนัง่ เปดนิตยสารดู
แฟชั่นแบบหลุดโลก โอะ ผมสีฟา กน็ าสนใจ สีเขียวก็ดูดี

แตคงตอ งออกไปทําที่ราน แดดตองไมใหไ ปแนเ ลย

“ชคู รีม!! แกพรอ มรึยัง เอา นีช่ ุด” แดด เปดประตูเขา มาในหองนอนแลว
สงชุดมาให อะไร.. เซ็งเลย มีการเอาชดุ มาใหดว ย

“แดด ไมเอา ครีมหาชุดใสเองไดนา” ผมบอกปด ไมรับชุดท่ีแดดย่ืนมาให

“คิดวา ฉันไมรูเรอะวาแกคิดอะไรอยู ไปอาบนํ้าเปล่ียนเสื้อผา แลว ลงมากิน
ขาว” แดด พูดเสียงเขม แลว เดนิ ออกจากหอ งไป

อืม.. เอาวะ ใสชุดอะไรก็ทําตวั ทเุ รศไดเ หมือนกนั เอาเปนวาใหตอนแรกดู
นา ประทับใจ แลว คอยๆฉีกภาพนน้ั ทงิ้

กลายเปนนารังเกียจจนอยากวงิ่ หนี ใชไ ดๆ พอคิดไดแลว ผมก็เขา ไป
อาบนํ้าครับ พอแตงตวั เสรจ็ ... บะ นี่แดดใหใ สสูทเลยเหรอ

เปนทางการไปไหมเนยี่

“กวาจะลงมานะพอคุณ” เสียงแดดลอยมาเลยครับ พอผมไปถึงโตะ กิน
ขา ว พ่ีๆก็นง่ั อมยิ้มกนั ใหญ

“ครีมตอ งไปก่ีโมง” ผมถามแลวเร่มิ ตนสวาปามอาหารตรงหนา อืม อรอย
จริงๆ แมเ ปน คนทําอาหารทุกเชาครับ

“10 โมง”

“นัดทําไมแตเชา รบี เหรอ” ผมกวนแลวยกั คว้ิ ใหแดด ดที ่ีนง่ั อยไู กลกันไม
งน้ั แดด ถีบผมแนๆ

“อมื งนั้ ยังเหลือเวลารูนวาใหค รีมเปลี่ยนชุดดีกวา นะ” พ่ีมาการูนออก
ความเห็นไดตรงใจผมจัง เยๆ ผมอยากเปล่ียนชุด

“แมกว็ า อยา งน้ัน ชคู รมี ใสสทู .. แลวมนั ไมเขากับหนา เลย” แม!! แม
หมายความวาไงอะ

“เออ งน้ั กินเสรจ็ แกขน้ึ ไปเปลี่ยนชุดกับเจารูนมันนะ” แดดก็เห็นดีเห็นงาม
อีก ถา ชุดนมี้ ันไมดี ผมก็ไมอยากเปล่ียนแลว อะ

มนั จะไดดไู มดี หึๆ แตไมกลาพูดครับ เด๋ียวแดดตัดออกจากกอง
มรดก ผมอยากเปนคนทําขนมในรา นของแดด นี่นา

ผมเพ่ิงกลับมาจากอเมรกิ าไดประมาณ 2 เดือนครับ ผมเรียนท่ีนน่ั ตอน
มัธยมปลาย แลว เรียนตอ เปน ปาตีซีแยร

มันก็คือ คนทาํ ขนมนนั่ แหละครับ เรยี นแทนมหาลยั ไปเลย ผมเรียนเร็ว
ขยัน เลยใชเวลาแค 2 ปก็จบ น่ีผมจะมาทาํ งาน เปน พอครวั ใหท ี่บา น

แตไ หงแดดถึงสง ผมไปแตงงานซะงั้น แลวทุกคนก็ดูยนิ ยอมพรอ มใจ สง
นอ งชายทแี่ สนนารักคนน้ี ไปใหผ ชู ายทไี่ หนก็ไมรู

ผมไมเ คยเห็นหนา เขาดว ยซ้าํ นเ่ี รียกวาอะไร คลุมถุงชนใชไหม
? โอย ไมไ หว แดดโบราณมากๆ แลวทําไมแมไมคานเลย

หนาตาดูมีความสุขดว ย หวงลกู สักหนอยไดไ หมอะ

“เอา เอาชุดน้ี” พี่วาฟสงชุดท่ีไปรอ้ื ๆคนๆกับพี่รูนในตูเสื้อผาของผมมา
ให พวกพ่ีจะทํางานกันเปนทีมไปไหม

“นี่พอ่ี ยากใหครีมแตงงานขนาดน้เี ลยเหรอ ครีมซาบซ้งึ ใจในความรักของ
พวกพี่จริงๆ” ผมพูดแลว ทาํ ทา รองไหโอเวอรแ บบนางงามไดตาํ แหนง

“หมื เราเห็นครีมเปนฝงเปนฝา พวกเราก็ดใี จ เพราะพี่ดูแลครีมตลอดไป
ไมไดน่ีครับ” พ่ีรูนพูดแลวลูบหวั ผม ทาํ ไมคาํ พูดดูแกๆอยางน่ันละ พ่ี

“ใช แลวพี่ฟองดูวเ ขาก็รา่ํ รวย มีฐานะเล้ยี งดูครมี ได แถมรา นเรายังตองใช
สินคาจากบริษัทเขาอยูด ว ยนะครับ” ตกลงพ่ีวาฟเห็นแกผม

หรอื เห็นแกผลประโยชนของครอบครัวกนั วะครับ ..เออ พ่ีทัง้ สองของผม
มันมักจะพูดเพราะกับผม

มันบอกวามองหนาผมแลว พูดคําหยาบไมออก

“แตพ่ีครบั ครีมเปนผชู าย.. ครีมตอ งแตงกับผูหญิงสิ” ผมคา น

“...ตายละ นอ งเรา ไปสอ งกระจกแลวบอกพี่ซิ วาเห็นอะไร” ไอพว่ี าฟ
เฟลมันดันผมไปหากระจกท่ีติดอยูตรงตเู ส้ือผา

“ก็เห็นครีมไง” ผมตอบ แตพี่ทั้งสองสายหนา พรอมกนั ผมตอบอะไรผดิ ??

“ดูหนาเราสิครับ ผูหญิงคนไหนจะมาชอบหืม.. ดูยังไงวาเปนผชู าย” ฉกึ !
เสียงพี่รูนเอามดี มากระซวกหวั ใจผม แรงไปไหมอะ ผมเจบ็ นะเน่ยี

“พ่ีรนู ” เสียงไปแลวครับ ทาํ เสียงเศรา ออนพ่ีหนอย

“ไอรูน แกอะพูดไมดี เอาใหม คอื หนา ตาอยา งครีมเนี่ย ผูหญิงกช็ อบ
ครับ แตแ บบอยากเปนเพื่อน อะไรอยางนี้มากกวา ”

มันไมไ ดชว ยใหผมรสู ึกดขี ้ึนเลย ผมหยบิ เสื้อผา มาจากมือพ่วี าฟเฟลแลว
เขา ไปเปล่ียนเสื้อผา เคอื ง พอเหน็ หนา ตัวเองในกระจก ก็เคือง!!

เกิดมา 19 ป ผมยังไมเ คยมีแฟนเลย ตอนอยูที่นอกผมกเ็ รียนอยางเดยี ว
ใครมาชวนไปไหนผมกไ็ มสนใจ

ถา ถามวาผมรังเกยี จไหมท่ีจะมแี ฟนเปนผูชาย คาํ ตอบคอื ไม ผมคิดวา ถา
ผมรักใคร ไมวา จะเปนเขาหรือเธอ ผมก็จะรัก

อกี อยา ง คนท่ีผมรูจัก เขาก็มีแฟนเปนผูช ายครบั มนั ชอื่ สีนํา้ และแฟนมัน
ชอ่ื ไอแดด โอย ตอนผมเห็นคนู ้ีผมก็ชอบนะครับ ผมวาพวกเขานารักดี

แตน่ี จะใหถึงขน้ั แตงงาน ผมไมเอาดว ยแนๆ ชวี ติ น้ีผมไมก ะจะแตงงาน
เลยนะครับ ผมหลงรักแตกับขนมหวานและขนมเคก เทา น้นั แหละ

“เออ แบบนี้แหละ นา รักมากเลย” พ่ีรูนยิ้มแกมปรเิ มื่อผมเดนิ ออกจาก
หองนํา้ จบั ผมหมุนๆแลว ก็ย้ิม ไอพว่ี าฟเฟลยนื เฉยๆ

แตก็พยักหนาอยางพอใจ แหม ก็น่ีชุดโปรดผมเลยนะครับ เส้ือเช้ิตแขนสั้น
สีชมพู แลวก็กางเกงขาเดฟ

ใสไ ปซ้ือไอติม ผมก็ไดแ ถมฟรีลูกนึงอะ !! จากน้ันผมเลยใสชุดนี้บอยๆ

“แตไ มน าตัดผมทรงนีเ้ ลยเนอะ” พ่ีวาฟมันเร่ิมวจิ ารณทรงผมแลว ตอน
กลับมาทีไ่ ทยแรกๆมันโอดครวญทีผ่ มไปห่ันผมตวั เองออก

ตอนเด็กๆมันสองคนจับผมไวผมยาวอะครับ นั่นมนั ปวดใจมากๆเลยนะ

“9 โมงแลว ทาํ อะไรกนั อยู เอาไอชูครีมลงมา” ดูแดดเรยี กผมสิครับ ชา ง
เต็มไปดวยความรกั จริงๆ

“ปะ ลงไปกัน” พี่ทั้งสองกย็ ้ิมชนิดทว่ี า ถา สาวๆมาเห็นน่ลี ะลายคาพ้ืนหอ ง
ไปเลย ทําไมมันหลอปานน้ี หลอไมเผ่อื แผน อง

“วาย ชคู รีม แมช อบหนูใสช ุดน้ีที่สุดแลว” แมเขามาหอมแกมผม แลวก็
ยิ้ม พอมีคนมายืนยันแบบน้ีแลว อยากวง่ิ ข้ึนไปถอดออกจรงิ ๆนะ

“ไปข้นึ รถไดแลว ไปถึงกอนเวลานัดก็ดีเหมือนกนั ” มันจะกอนมากไปมย้ั

แดด ไปตอนเกา โมงเนย่ี นะ

“นัดที่ไหนเนี่ย”

“ทีร่ า นอาหารญ่ีปุน.... ตรง .....” เออ ไกลอยูเหมือนกันครบั กวาจะไปถึง
ก็คง 10 โมงพอดี เพราะน่กี ็เกือบ 9 โมง 20 แลว แตเดี๋ยวกอ นนะ..

“รานอาหาร?? ครีมเพ่ิงกนิ ขา วไปเองนะแดด” ผมทวงทันที

“แลวใครใหแกกินอกี ฉนั ใหแกไปคุยกัน แลวคยุ เสรจ็ สกั 11 โมงคอยกิน
ขาวเที่ยงไง” .. ช่ัวโมงนงึ ผมจะเอาอะไรไปคุยกับเขากัน!!

“เร็วไป แดด เลอ่ื นนัดเลย บอก 11 โมงคอ ยเจอกัน” ผมถว งเวลา

“ไอน ี่นิ พูดมาก ไปขนึ้ รถ”แดดพูดเสยี งเฉยี บแลวฉุดกระชากลากถผู มไป
ยงั รถเบนซคนั งามทวี่ นั น้ดี ไู มงามในสายตาผม

นกึ อยากใหมันพังไปซะ ลอหลุด โชกไมดี อะไหลเสีย ถงั นาํ้ มันรวั่ อะไรก็
ได ผมจะไดไ ปสาย

ผมรวู าคนเราเวลารอแลว อีกฝา ยไปสายจะหงุดหงิด แลวพาลรูสึกแยกับ
คนๆน้ันไปดวย เพราะฉะน้ันผมตองไปสาย!!

ผมแกลงทําเปนนง่ั นง่ิ ๆ แลวก็มองออกไปนอกหนา ตา ง ดไู ปเรื่อยๆวาใกล
ถงึ รึยัง รถมันติด ติดมากเลยดว ย ผมย้ิมใหก ับไฟแดง ผมรกั รถติด

ผมรักไฟแดง อา มีความสุข วา แลวกเ็ หลือบมองนาฬิกา 09.50 สิบนาที
ไปไมถึงแนๆ แลว ก็กระหยิ่มย้ิมยอ งอยูคนเดียวในใจ

เห็นแดดดูนาฬกิ าแลว ทาํ ทาหงุดหงดิ ครบั สว นแมน่ีชิลลๆ เออ แมกม็ า
ดว ยครับ มีแคพี่สองคนท่ีบอกวา

ไวใกลแตงกอนแลวคอ ยมาดูหนาเจาบา ว .... มันรกั นอ งมากกกก

“ฮลั โหล ฟองดูวเหรอ ไปชาหนอ ยนะ รถมันติด อมื ๆๆ” แดดไปโทรหามัน
ทาํ ไม ชิส ตอนนี้ก็ 10 โมงแลวครับ

เราขยับมาไดน ิดหนอย ไปถึงรานอาหารจรงิ ๆ 10 โมงคร่ึง แตแ คคร่ึงชม.
มันไมพอครับ ผมมองซายขวาทันทที ่ีเทาแตะพ้ืนดิน

“แดด ครีมปวดทอ ง ไปเขาหองนํา้ กอนนะ” ผมพูดแลว วิ่งจูด ไปตามปายท่ี
เขาบอกทางไวทันที ไมรอใหแดดไดพ ูดอะไรหรอก

ผมว่งิ ไปจนถึงหองนา้ํ แลว เขา ไปขังตัวเองอยูในน้นั แหม ที่น่ไี ฮโซโกหรู
มาก หองนํา้ กวา งขวาง สะอาดและดูดี

ผมสามารถน่ังเลนโทรศัพทถวงเวลาได ผา นไป 20 นาที แดดคงทนไม
ไหว โทรเขามา

“ฮัลโหล~” ปนเสียงเหน่ือยเหมอื นคนหมดแรง

(ชูครีม แกเปน อะไร ไปนานจัง รบี ๆออกมาเลยนะ)

“ครีมทอ งเสียอะ แดด อา.. ปวดทองมากเลย”

(ไปโรงพยาบาลไหม ฉันรูว าแกตอแหล จะออกมาดีๆหรอื ใหไปตามหมอ)

ผมกลัวหมอครับ.. แบบวา ไมร ูสิ เจอหมอทีไรก็ตองเจ็บตัวทุกทใี ชมา~

“ไมๆ คอื ครีมจะหายแลว แปปนงึ นะ แดดอยไู หนอะ” ผมรบี หา มเลยครับ

(หึหึ อยูหอ งที่ 5 ถามพนกั งานแลว เขา มาซะ อยา เกนิ 5 นาท!ี !)

นา กลวั มากผูชายคนนี้ ผมเลยแกลงกดชกั โครกแลวออกมาลางมอื พอ
เดินออกมาถงึ ไดเ ห็นวา ที่น่ีแบง เปนล็อคๆอยางเปนสวนตวั

มีประตูปดแบบบานเล่ือนของญ่ปี ุน เหมอื นอยใู นบานสมัยโบราณของ
ญ่ปี ุนอะ ครบั พื้นเปน เสอ่ื ดวยนะ ผมเหน็ เลขหองอยูเหนอื ประตู

กเ็ ดินไปเรื่อยๆครับ จนถงึ หอ งท่ี 5 ผมไดย นิ เสยี งแดด หัวเราะดังมาจาก
ในหอง มีความสุขมากเลยนะ.. เหอะ ผมรวบรวมพลังลมปราณ

แลว เปด ประตอู อกชา ๆ ปดประตู พาตัวเองไปน่ังขางๆแม แลวคอยเงย
หนามองคนตรงขามครบั

“ชคู รีม น่พี ่ีฟองดวู  แลว ก็คุณช็อคโกแลตเพื่อนชั้น เปน พอของพี่เขาดวย”
แดดพูด ผมไมไ ดสนใจคนท่เี ปนพอหรอกครับ

แตกําลังตะลงึ กับคนตรงหนา เพราะอะไรหนะ เหรอ.. เขาไมเหมือนตาลุง
ห่ืนๆท่ีผมนกึ ภาพไว ไมไ ดดูเหมือนนักธุรกิจนา เช่ือถือ

หรือดเู ปนผูใหญนา เคารพ แตเ ปน เพียงผชู ายคนหนึ่ง.. ท่ีผมตองการจะ
เปนเหมือนเขาทุกอยาง ตาคมๆสีนาํ้ ตาลออนที่จองตรงมา

ผมสีน้าํ ตาลเขา กับสีตา ค้วิ เขม ๆท่ีดูแมนๆ จมูกโดง ปากบาง เขาหลอมาก
.. พอๆกับพ่ีมาการูนและพวี่ าฟเฟล เผลอๆอาจหลอ กวา

อะ พอเขายิ้มแลว มเี ข้ยี วดวยอะ นั่นเพิ่มความหมันไสใ หผ ม ผมอยากจะ
หนา ตาแบบนี้ รูปรา งแบบน้ีมาทั้งชวี ิต มันเอาไปหมดเลย!!

โฮ ทําไมโลกไมย ตุ ิธรรมแบบน้ี

“พอดีชูครีมมันต่ืนเตน เลยเขา หองนํา้ บอ ย ทาํ ใหมาสาย ขอโทษนะ
ครับ” แดด ไปขอโทษแทนมนั ทําไม แลว ใครตื่นเตนกนั วา~

“ไมเ ปน ไร คนกันเองท้ังนนั้ พอเห็นแบบน้ีแลว ก็สบายใจ หนูชูครีมนารกั
ดีนะ ตอนแรกทไ่ี อฟองดวู บ อกวาจะแตงงานกับผูชาย

ฉันลมแทบจับ แตพอเห็นแบบน้ี.. ฉันวา ก็โอเคนะ” พอของเขาหวั เราะ
ชอบใจ โอะ มีเข้ยี วเหมือนกันเลยครับ หลอไดพอน่เี อง

“ง้นั เราใหเด็กๆคุยกนั ดีกวา นะคะ เราไปกนั เถอะ ทาํ ตัวดีๆนะลูก” แมพูด
แลว หันมาลูบหวั ผมเบาๆ

“อมื งัน้ เราไปคยุ ตอเรอ่ื งงานแตง ขา งนอกกันเถอะ” หะ ! แดดวา อะไรนะ
ผมยังไมไ ดตกลงแตงงานซะหนอย

แตผมยังไมทันทักทวงพวกเขาก็ออกไปแลวครับ แลว พอของไอพีฟ่ องดูว
เปดประตูกลับเขา มา

“ดูนองดีๆนะ พาไปสงท่ีบานดว ยเขา ใจไหม” พูดจบกอ็ อกไปจริงๆ คราวน้ี
หองเงยี บอยูหลายนาทีครับ ผมไมร ูจะเรมิ่ ยงั ไง

คนตรงหนาก็มองผมเอามองผมเอา

“มไี ร” ผมลองทา ทางแบบนกั เลงดูครบั เอาขาข้นึ มาวางเหมือนทา คุณ

ยายเคี้ยวหมาก มนั นาเกลียดพอไหม รึเอาขาไปวางบนโตะเลยดี

ตอนน้เี รานัง่ อยบู นเบาะ แลว มโี ตะเตี้ยๆขนาดใหญคัน่ กลางอยูครับ

“ไมมีอะไรครับ ชูครมี หิวรึยัง” ไมตองมาทําเสียงหวาน ไมหลงกลหรอก

“ไมหิว เห็นหนา แลวไมอยากกิน” ผมพูดเสียงหวน เอาแบบทํารายจิตใจ

“หึหึ” ทาํ ไมมันหัวเราะ มอี ะไรตลก หรอื ผมยังโหดไมพอ...

“เปลย่ี นใจแลว กินดีกวา พจ่ี ายใชไหม” ผมอยากเรียกมันดว ยสรรพนามอื่น
เหมือนกนั แตกลวั มนั ไปฟอ งแดด ตอนน้เี อาแผนใหม

ตองใชข องกนิ เปนตัวชว ย

“จายสิครับ เดีย๋ วพี่เรียกพนักงานให” พดู จบเขาก็กดปุมแถวๆโตะ สกั พัก
พนกั งานก็เขา มาพรอ มเมนู เขาสงเมนูใหผม

ผมก็สง่ั ดะเลย อันไหนที่แพงๆส่ังไวกอน หึ จนแนไอลุงฟองดวู  ถึงมันจะดู
ไมแก ผมกจ็ ะเรยี ก สะใจดี

“กินใหห มดนะ” เขาพูดตอนท่ีพนกั งานออกไปแลว

“ไมหมดแลว จะทาํ ไม” พูดจานาํ้ เสียงหาเรื่อง แลวเอาตะเกยี บมาเคาะโตะ
มารยาทแยมาก เดก็ ๆไมควรเลียนแบบนะครับ

“คนเราทาํ อะไรก็ควรรับผิดชอบ” พูดน่ิงๆแตแทงตรงเลยครับ น่มี ันจะบอก
ใหผมรับผิดชอบไอที่ส่ังมาใชไหม ได~

เหน็ อยางนผี้ มกินเกงนะ พออาหารวางลงบนโตะ ผมกจ็ ัดการเลยครับ กิน
แบบทุเรศท่ีสุดเทาที่จะทาํ ได เค้ียวเสียงดัง

ทาํ อาหารหก กนิ เลอะเทอะ ทานง่ั ไมสุภาพ ครบ

“ทําไมพอ่ี ยากแตง กบั ครีมอะ” กินไปดวยพูดไปดวยเพ่ิมความนา
เกลยี ด แตคนตรงหนา ไมแสดงความรสู ึกอะไรเลย นอกจากทําหนา หลอ

“พูดยากนะครับ รแู คว าพร่ี ักเรา..ก็พอแลว”

“ตลกละ ” ผมพูด ปากยังไมหยุดเค้ียว เออ อาหารท่ีนอี่ รอยดนี ะ

“ไมเ ช่ือก็ไมเปน ไร ยงั ไงเราก็ตอ งแตงกันอยูดี” มนั วาอะไรนะ ตอง ใช
ไหม

“เอาตรงๆ ครีมไมชอบพี่เลย ไมอยากแตง ชัดไหม” ผมเลนบท
โหด เอาแบบแทงขา งหลังทะลุถงึ หัวใจ.. (เกย่ี วไหม)

“แตพี่ชอบ แคนั้นก็พอ” เอะ มันจะพอไดย งั ไงพูดอะไรแปลกๆ แตมัน
หนา ตายมาก ไมไ ดมที าทีลอเลนอะไรเลย

“อะไรวะ.. ครีมอะโคตรเอาแตใจเลยนะ” เร่ิมหาอะไรมาขู เร่มิ หยาบคาย

“ไมเ ปน ไร พี่ชอบเอาใจ”

กริบ ไมรูจะพูดตอยังไง เลนพูดหนา ตาจรงิ จังแบบน้ัน ผมไปไมเปนเลย

“ผมงเี่ งา ไมฟง เหตุผล ชอบทํารา ยคนอื่น ใชเ งินเกง ขเ้ี กยี จ กนิ
จุ มารยา เจาเลห  เชอ่ื ถอื ไมได” รายยาวเลย เอะ มีอะไรอีกไหมที่ผมตก

หลน

“แลว ไงครบั .. ก็นา รักดี”

มัน... นา รักตรงไหน!!! ผมมองมนั อยางอง้ึ ๆ หรอื ลุงมนั ไมเ ชอ่ื คําพูด
สงสยั ตอ งใชการกระทําครับ

แตตอนน้ใี ชสมองเยอะ ขอกินกอน ผมจัดการอาหารตรงหนาใหห ายไปใน
พริบตา แมมันจะมากมายขนาดไหน ผมกช็ อบกินครับ

“กินจุจริงๆดวย เอาไปเก็บไวตรงไหนหนะ ” เขาพูดแลวหัวเราะเบาๆ ผม
ละ ชอบเขี้ยวคนู ้ันจรงิ ๆเลย อยากมีบาง

“เลอะหมด” ลงุ พูดแลว ย่ืนกระดาษทิชชมู าเช็ดปากใหผม ผมคางไปจน
เขาเช็ดเสรจ็ นน่ั แหละ

“พอเปนคนอิตาลีปะ” อยูดีๆผมกอ็ ยากถามครับ ก็พอมองใกลๆแลว แบบ..
หลอเปะมาก เปนบล็อคทไี่ มพบในคนเอเชีย

“ครับ.. แตเ กิดท่ีน่นี ะ เหมือนพอเราแหละ”

แดดเกิดท่ไี ทยน่ีแหละครับ เรียนในโรงเรียนนานาชาติตลอด ท่ีตลกก็คือ
แดดไมพูดอิตาลกี ับผมเลย อยา งมากก็ภาษาองั กฤษ

แตกลับพูดภาษาอิตาลีกับพ่ีมาการูน พ่วี าฟเฟล และทุกคร้งั ที่คยุ ดวย
ภาษาอิตาลเี หมอื นจะเปนเร่ืองของผม.. ก็เขาคุยๆแลว มองมาท่ผี มอะ

“กนิ เสร็จแลวอยากไปไหนครับ” เขาพูดเม่ือผมกินอาหารจนหมดโตะ

“กลับบา น” ผมตอบแบบไรเยื่อใย เอะ ผมควรจะกลับเองดวยใช
ไหม ตอ งทําทารังเกียจรถถูกๆ แตพ อมาถงึ รถกนั .. ผมก็เชิดใสไ มออก

นี่มัน Mercedes-Benz รุน ที่ผมหมายตาต้งั แตก ลับมาไทยอะ ครับ คันนี้
มนั 6 ลานกวาเลยนะ ตอนผมขอแดด แดดบอกแคว า ไปซอ้ื เอง !!

ฮือ แตไ อลุงนี่ดันมีใชซ ะง้ัน ผมทิ้งความคิดหย่ิงๆแลว เขาไปนั่งในรถเลย
ครบั

“ชอบเหรอครับ” ทาทางผมมนั บอกเลยรไึ ง แตแลว ก็คดิ อะไรดๆี ออก

“น่ี.. ถา แตงงานกันแลว จะซื้อไอน่ีใหครีมไหม” ผมถามแลวชไ้ี ปที่
คอนโทรลหนา รถ

“หหึ ึ ซ้ือทาํ ไมครับ เราก็นั่งกับพ่ีสิ ไมตองเหนอ่ื ยขับเองดวยนะ”

ผมเริ่มคิด... ถา แตงงานแลวมันจะสะดวกสบาย มีคนใหใ ช มเี งนิ ให
ไถ อาละวาดไดต ามใจ มนั ก็ดนู าสนข้ึนมาเหมอื นกันนะ

เอะ หรือผมแอบแบว ขดู รีดของมากจากตาลุงฟองดูวใหหมดตัวแลว คอ ย
ชิง่ ดีอะ

“อืมมม” ผมเผลอทําเสยี งซาวดประกอบ แบบเวลาครุนคิดอะครับ

“อยากแตง ขึ้นมาแลวสิ” เขาพูดแลว หัวเราะเบาๆ ผมเหลตาไปมอง ชอบ
ตอนเขายิ้มเห็นเขย้ี ว มองแลวเพลิน~

“ไม!! ยังไงกย็ ังยืนยันที่จะไมแตง ทําไมตอ งแตงดวย เปนแฟนกนั เฉยๆ
ไมไ ดเหรอ” ผมหันไปถาม ก็แหม ถาแคเ ปนแฟนมันเลิกงายนี่ครับ

ผมก็ไถๆ ออนๆ ไดเงินใชสบายแฮ . อะ อยาสงสัยวาบา นผมกอ็ อกจะรวย
ทาํ ไมตองอยากไถตังคคนอน่ื ใชเงินคนอื่น

มันไมเหมอื นใชของตัวเองใชไ หมครับ? ผมยังตองเก็บเงินไวสรา งเนือ้
สรา งตัวอีก

“กพ็ จี่ ริงจัง พอพีก่ ับพอชูครีมก็เห็นดว ย ตอนนี้ถงึ ครีมไมยอม พี่วา กไ็ มมีผล
อะไรหรอก”

“ผมจะไมย อมซะอยา ง เตรียมใจไวไดเลย” ผมขู ในหัวก็คิดไปวา จะพูด
อะไรกับแดดดี

“เหรอ คูกันแลว ยอมไมแคลว กันนะ” มนั ไมไ ดกลวั ท่ีผมขไู ปเลย

“นีล่ ุง.. อยากเลี้ยงตอยเหรอ ชอบกินเด็กใชไหม ครมี อายนุ อ ยกวา ลุงต้ัง
เยอะอะ!!” ผมเปลีย่ นไปเรียกมันวาลุงแทน หมันไส

“ไมไดช อบกินเดก็ แตชอบกินชูครีม....” ทาํ ไมตองทําเสียงแบบน้นั
ดวย ผมฟงแลว รูสึกรอ นหนา ยงั ไงไมร ู

“บอกทําไม กไ็ ปซื้อกินดิ” พูดเสรจ็ เพิ่งรูสึกวาพลาดอยางแรง

“ที่อยากกินมันซ้ือไมไดหนะสิ” พูดจบก็ย้ิมแลวหันมามองผม ผมเลยตอง
เอามือไปดันหนา เขากลับ ยังไมอ ยากเสียชวี ติ ครบั

“เลกิ พูดมาก รบี ๆขบั ไป” โวยวายกลบเกลือ่ น แลว ทุกอยางกอ็ ยใู นความ
เงยี บ พอกลับถึงบา นผมก็เปดประตู วง่ิ ลงจากรถ

แลวเขา บานไปเลยครับ ผมไมคดิ จะร่ําลาหรอื อะไรทั้งน้ัน กลับเขา ไปก็
เจอสมาชิกครอบครัวน่งั เรียงกันครบเชยี ว..

แถมยิ้มหนาบานกันทกุ คน

“วนั นเ้ี ปน ไงมัง่ ” แดดเริ่มกอ นเลย ดี ผมกําลังคิดจะใสรายปายสีเขาอยูเลย

“ไมดี แย!! ครีมไมชอบเขา แม!! หนเู กลยี ดผูชาย!!” ประโยคสุดทายผม
ทาํ เสียงแบบในโฆษณาเบบ้ีมายดครับ

ทเ่ี ด็กผูหญิงโดนเด็กผชู ายแกลง แลว มาบอกแมว า แม! หนเู กลยี ด
ผูชาย แตพอผมทําแลว มันดแู รดมาก

“เวอร ไอชูครีม มาน่ีด๊ิ” แดดกวกั มือผมใหเขาไปน่งั ใกลๆ

“ครีมไมแตง กับตาลุงนี่จริงๆดวย รูไ หมมันทาํ อะไรครีมบาง” ผมเริ่มใส
ไฟ พี่รูนกับพ่ีวาฟชะโงกหนามาหาผมอยา งสนอกสนใจ

“อะไรๆ เขาทําอะไรนองพี่ บอกมาเลยครับ” โอว พี่ชายท่แี สนดจี ริงๆ พี่มา
การูนเร่ิมทําหนา ตาโหดข้นึ มาแลว แตแดดมองหนา ผมแบบแปลกๆ...

“ก็ตอนแดดกับแมอ อกไปอะ เขาก็พยายามลวนลามครีม ครีมนะบอกวา
ไมๆ เขากย็ ุงกับครีมอยูนั่นแหละ ครมี กลวั นะ”

ผมพูดเสียงสั่น เอามือข้นึ มากอดตวั เอง แลว ทําน้าํ ตาปรมิ่ แบบกลัวสุดขีด

“โอๆๆ ตาโตมาหาพี่มา” พี่วาฟเดินเขา มากอดผม แลว สมทบดวยพี่มากา
รูน กอดกันสามคนกลมดิ๊กเลยครับ

“งน้ั เหรอ ง้นั แดดตองไปคุยกับเจา ช็อคหนอยแลว ลูกชายมันทําประเจิด
ประเจอกับลูกเราไดไ ง” แดด พูด

แตไ หงเสียงเรยี บนิ่ง ไมม ีโกรธสักต๊ิด

“อือ แดดคุยดีๆเลยนะ รูนไมอยากไดน องเขยนิสยั ไมดี”เยยี่ มมากครับพี่ !!

“ฮึก.. พ่รี ูนตองชว ยครีมนะ อยา ทง้ิ ครีมนะ” ไดท ผี มออนสุดๆ เอาหวั ไป
ซบไหลพ่วี าฟแลว ทํานํา้ ตาหยดแหมะๆ ใหพ ่ีรูนดู

“ครับๆ พีจ่ ะทิง้ เราไดไ ง”

“ไปลางหนา ลา งตาเถอะ เด๋ียวพรงุ น้แี มเ คลียรใ หเ องนะจะ” แมเดินมากอด
ปลอบผม แลวสง ยิม้ อบอนุ ให

ผมก็พยักหนาหงึกๆแบบเดก็ ขวญั เสีย แลว เดนิ ข้ึนหองนอนไป ... ท้ังวัน
นั้นกท็ าํ หนา ซึมๆเวลาออกมาจากหอง

แตพออยูในหองผมก็เลนคอมลัลลา ครับ แหม ก็มันมีความสุข

ตาลุงฟองดวู  พรุงน้ีละมันส แนๆ !!!

------------------------------------------------
2 :: ผลของการใสร ายปายสี

“ชูครีม เดยี๋ ววนั น้ีไปที่บานพ่ีฟองดูวเ ขานะลูก” นน่ั คือประโยคเริม่ ตนเชา
วันใหม ท่ีทําใหผมไมสดใสเปน อยางยิ่ง

ผูทนี่ าํ ความไมบันเทงิ ใจมาให คือคุณแมค นสวยของผมเอง ผมมองหนา
แมแลวยมิ้ แบบเศราๆไปให

“ครีมไมอยากไปเจอเขาเลยอะ” ใสเ สียงออนแบบเดก็ อนุบาลยังอาย

“เงยี บ แลว รีบๆกินขา วไป” เสียงโหดๆของแดดขัดอารมณผ ม ผมเลยตวัด
สายตาไปมองแบบเคืองๆ แลวกมหนากม ตากินขาว

พอกินขา วเสร็จเราก็ขึ้นรถครับ คราวน้ีไปกันท้ังบา นเลย แลว ใครดูแลรา น
ละ เนีย่ ปกติคนที่ทาํ ขนมไมใ ชลูกจาง แตเ ปนแดด ที่สาขาใหญ

ซึ่งจะยกใหพี่มาการนู เร็วๆน้ี สาขาท่ี 2 เปน รานเล็กๆของพว่ี าฟเฟล และ
กําลังจะสรางสาขาท่ี 3 เปน ของผม แคคิดก็มีความสขุ แลวครับ

“พี่ไปทําไวตงั้ แตเชา แลว เดี๋ยวเทยี่ งๆคอ ยไปทําเพิ่ม” พอผมถามพ่ีๆทั้ง
สองก็ตอบเปนเสียงเดยี วกัน รกั นองขนาดน้ี ผมก็ชื่นใจ > <

พอไปถึงบา นของตาลงุ ฟองดูว กพ็ บวา ใหญก วาบา นผมหลายเทา ครับ
ชิ ไฮโซสนิ ะ ผมหมันไส นาทีนีเ้ ขาทาํ อะไรก็ผิดครับ

ฮา ๆๆ มีคนรับใชม าเชิญไปหองรับแขก พอเดินไปถงึ ผมก็เจอพอของตา
ลุง แลวก็ผหู ญิงอีกคนคาดวาเปนแม

ผชู ายอายุนาจะมากกวาผมคนนึง แลวกต็ าลุงนั่งกันสลอนเลย โซฟาจะ
พอไหมเนี่ย

“สวสั ดีครับ” พ่ีๆยกมอื ไหวแลว สะกิดๆผมทม่ี วั แตเ ออ อยูใ หยกมอื ไหว
ดวย ตาลุงกับผูชายอกี คนก็ไหวแดดกับแมผ มเหมือนกนั ครับ

“นั่งคยุ กันเถอะ แพน” พอของฝา ยนั้นพดู ข้ึน อยางงไปครับ นน่ั ชื่อ
แดด ชอื่ เต็มๆคือ แพนนา คอตตา .. เปนไง ไฮโซไหมครับ

มนั เปน ชือ่ ขนมอิตาลี ท่หี นาตาคลา ยพุดด้ิง แตท ํามาจากครีมครบั ราด
ดวยซอสผลไม อยู อรอยเหาะ.. สวนแมช ่ือเคก

ชอบทําขนมเหมือนกันเลยจูนกันติด ทผี่ มกําลังนอกเรื่อง เพราะพอ ๆ
เขาคุยกันเปนภาษาอิตาลไี ปซะแลว แมก็ฟงออกนะครบั

แหม อยูก ับแดดมาเปน 30 ป แลวทําไมผมถกู ทิง้ ตองนง่ั ไมรูเรือ่ งอยูคน
เดียวดว ยอะ ผมหันไปมองพฟี่ องดูว

เขาก็ตั้งใจฟงครับ แตหันมาย้ิมแบบเจาเลหใหผม.. นี่มันอะไรกนั

“อืม ชูครีมทีแรกแมว าจะใหเราแตงกับพ่ีเขาอีก 2 เดือนขา งหนา แต
ตอนน้ีพวกเราคิดวา เลอ่ื นใหเ ปนเดอื นนีเ้ ลยดีกวา ”

เดอื นน!ี้ !!!!!! ผมรองอทุ านในใจ ไมก ลารองอะไรออกไป เพราะผม
กาํ ลังช็อคครับ

“ใชๆ เพราะดูทาลูกเราจะอดใจไมไหว เลยทาํ ใหเ กิดเรื่องไมคอ ยงาม
ขึน้ แตถา แตง กันไปเลยก็ไมเปนไร” คุณพอของพี่เขาพูดข้นึ

มาย!! พูดอะไรออกมา มันจะไมเ ปน ไรไดไง มนั ตองเปนแนๆ ละ ผมหันไป
สงสายตาใหพี่ชายสุดหลอทั้งสอง

“เปน อะไรห้ืม” พ่ีวาฟเฟลเขา มาลูบหวั ผม แลว ถามอยา งออนโยน คอยใจ
ชื้นหนอ ย

“ครีมไมอ ยากแตงนี่ พ่วี าฟ~” ผมพูดเบาๆทําเสียงออ น แลว เอ้ือมมือไป
กอดเอวพ่ีชายเอาไว

“พี่ฟองดวู เขามีอะไรไมดีครบั เทา ที่ดูๆกใ็ ชไ ดน ะ พ่ีกไ็ ดยินขา วเรื่องเขา
มาสักพักแลวดว ย” พว่ี าฟกระซิบกลับมา

ชวยเขา ขางนองสักนดิ ไดไ หม

“หนชู ูครีมมาน่ีซิลูก” แมของพีเ่ ขาเรยี กผมแลว ย้ิมสวย สวยจริงๆ กินกันไม
ลงกับแมผ มเลยนะเน่ีย ผมคอ ยๆเดินเขา ไปใกลๆ

แลวเธอก็ดงึ ใหผมน่ังลงขา งๆ เธอคงเปน คนตางชาติเหมือนกันเพราะผม
ทอง ตาสีฟา มาเลยครบั แลว ทําไมมาปกหลักทีน่ ่ี

ทาํ ไมไมไ ปอิตาลคี า บ เราจะไดไมตองมาวุนเรือ่ งแตง งานอยูแบบน้ี

“แมขอโทษแทน ฟองดูวเขาดว ยนะ ยงั ไงก็จะเปน ทองแผนเดียวกัน
แลว ดีๆกับพี่เขานะลกู วนั น้ใี หพ่เี ขาพาไปกินขาวไถโ ทษนะ”

ผมกระพริบตาสองปริบ ในใจรองวา ไมเ อาๆๆๆ วาแตทําไมฝรง่ั พูด
สุภาษติ ไทยคลอ งปร๋ืออยางนี้ละ

“เอา ตาฟองดูว พานองออกไปสิ คุยเรือ่ งงานกันดวยนะวาอยากจัดยังไง
พวกเราก็จะเตรียมการกนั กอ น” แมเ ขาพูดรวดเรว็ ฉับไว

จับมอื ผมไปวางไวในมือของพเี่ ขา แลวก็ดันๆใหล ุกขึน้ ผมทเ่ี ออ ๆก็เลย
ลุกตามแรงดันไป

พอมีสตกิ ็รีบยกมือขนึ้ สวัสดีลา แลว เราก็ออกมาขางนอกกัน

“อยากไปไหนไหม” ไอคนขา งๆพูดขึ้น มอื กจ็ งู ใหผมไปข้นึ รถ โอ ผม
มองมอื ตวั เองในมอื ของเขา

ดอู ยา งน้ีเหมอื นมือยกั ษเ ลย มือใหญจัง

“มองอะไรหนะ ” เขาหันมาแลว มองตามสายตาผม

“มอื ใหญอะ ” ผมพูดไปตามที่คิดแลว จับมอื เขามาพลิกเลน

“หๆึ เราหนะ มือเล็ก ขึ้นรถไดแลว” พูดจบผมกว็ งิ่ โรไ ปที่รถเลย มีแค
ตอนนี้ที่ผมจะไมอิดออด ก็ผมชอบรถเขาอะ

“พ่ีขอโทษนะ” อยูดีๆเขาก็พูดขน้ึ เม่ือออกรถมาพน ตวั บานแลว ขอโทษ
เรือ่ งอะไรหวา

ผมหันไปมองดา นขางของตาลุงอยางงงๆ

“ขอโทษเรื่องอะไร”

“เรือ่ งที่ลวนลามครมี ไง .. ถึงพ่ีจะจําไมไดวา ทาํ ไปตอนไหนก็เถอะ” เขา
ทาํ นํา้ เสยี งแบบกวนประสาทผม จี๊ดเลยนะเนย่ี

“เหอะ แลวตอนอยใู นบานคุยอะไรกัน”

“อา ว นฟ่ี งไมออกเหรอ มนิ า .. ไมโ ตตอบเลย” เออเสะ!! ถา ผมฟงออก
ผมโวยไปแลว

เหน็ ตอนพี่เขาพูดกบั พอผมทาทางเหมอื นขอโทษหรืออะไรสักอยาง มัน

คาใจครับ จรงิ ๆก็อยากรเู ร่ืองทั้งหมดน่ันแหละ

ผมไปลงเรยี นภาษาอติ าลีทันไหม.. ตอนเด็กๆแบบวาไมสนใจอะ

“เอออ พ่ตี อบครีมมาเลย” ผมเรง

“ก็ พวกเขาก็ตอวานดิ หนอย บอกวาอดทนไมไดเหรอ ยงั ไงกจ็ ะแตงกนั
อยูแลว พ่กี ็งงนะ วา อดทนเรื่องอะไร แตพ่กี เ็ งยี บไว”

เขาพูดเหมือนจะแขวะผมเลย ผมสงสายตาอาฆาตไปหน่งึ ที เขาหันมา
มองแลวยิ้มนิดๆกอนจะเลา ตอ

“คยุ ไปคยุ มา พีก่ เ็ ริม่ เขา ใจ พี่เลยหันไปขอโทษพอครีม แลวบอกวา ผมขอ
โทษครับ นอ งนา รักเกินไป ผมเลยอดใจไมไหว~~”

นา้ํ เสียงกวนประสาทข้ันสุดยอด ผมเออื้ มมอื ไปทุบหลังเขาทีนึงเปนการ
แกแคน

“เฮย จะทาํ ..อะ...ไร” ผมรอ งแตแลวก็เก็บคําพูดเขาปากแทบไมทัน เขา
หักรถเล้ียวเขา ขา งทางแลวขยับเขามาจนจมูกเกือบชิดกับผม

ตอนนแ้ี มแ ตหายใจยงั ไมกลาเลยครับ ใกลมากจนผมพูดไมออก

“ลวนลาม” เขาพดู แคน้ันแลว ก็กดริมฝปากลงมา ผมตกใจเลยปลอยใหเขา
จูบไลริมฝปากผมอยูส ักพัก มนั นุมนวลจนใจผมเตนไมเ ปนจงั หวะ

กระทัง่ รูสึกถงึ ลน้ิ ทเ่ี ขามาหยอกลอกับล้ินของผม สกั พักเขากผ็ ละออกแลว
เอาหนา ผากมาชนกับหนา ผากผม

“หวานจัง” หวานแปะ อะไรฟะ !! สติที่บนิ ไปดาวอังคารของผมกลับเขา สู
รางทันที ผมผลักมันออกดว ยเรีย่ วแรงทไ่ี มคอยจะมี

“ไอ ไอลุง!! ขโมยจูบ ฉวยโอกาส แตะอั๋ง ลวนลาม ลักหลับ !!” ผมดา
ยาว ตอนนคี้ ดิ อะไรออกดา ไปกอนครบั

“อนั หลังยงั ไมไดทําครับ แตถา มีโอกาสก็ไมแ น” พูดหนาตายแลว หัน
กลับไปขับรถตอ

“ไอล งุ หนาดา น!!” ผมแหวใส แตไ มกลาทุบแลว เพราะตอนน้อี อกถนน
ใหญ ผมกลัวตายครับ

“ท่ีหนา แดงน่อี ายหรอื โกรธครับ” มันยิ้มแลว หันมามองผมแวปนึง ใคร!! นี่
ผมหนาแดงเหรอ ไมจ ริงนา ผมดงึ กระจกหนา รถลงมาดู

อากกก หนา แดงจริงๆดวย แดงเหมอื นไปวง่ิ รอ ยเมตรมา 4 รอบ

“หหึ ึ” มันขาํ คงพยายามกลั้นเสียงแลว แตผ มไดย ิน ชักไมป ลอดภัยแลว

“ครีมจะลงแลว ไมไปดวยแลว” พดู มันดื้อๆ แลวกอดอกทําทาจรงิ จัง

“พไ่ี มใ หลง ลงแลวเราจะกลับยังไง มเี งนิ ติดตวั บา งไหม” ถามแทง
ใจ ผมมาตวั กับโทรศพั ทมือถือครับ เออ โทรใหพี่รนู มารับก็ไดน่ีหวา

“ชา งครีม ครีมจะลง หยุดรถเลยนะ” เริ่มโวยวายงอ งแงงครบั พยายาม
ทาํ ตัวนาราํ คาญ เขาจะไดเ บอื่ ฮา ๆๆ

“โวยอีกที พีจ่ ูบแนๆ”

“!!!” เฮอื ก สะดุงเลยนะ เสยี งไมไ ดบงบอกวา ลอเลน ผมกระพริบตาแลว
มองมนั อยูสกั พัก

“ปลอ ยครีมไปเถอะ ครมี มคี นท่ีชอบแลว ครีมแตงกับพ่ีไมไ ดหรอก”

“เอย๊ี ดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!” มีเสียงเหยียบเบรกดังครวญครางข้นึ
ทนั ที ใจผมตกไปอยทู ี่ตาตุม กอนคนขับจะต้ังสติได ออกรถตอ

“ใคร” คนขา งตวั ผมเขา โหมดเครียดไปแลว กลวั นะ!! อยา ทาํ เสียงโหดดิ

“บอกไปพ่ีก็ไมร ูจักหรอก” ผมออมแอม เพิ่งกลับมาไทย จะใหบอกชอ่ื
เพ่ือน กไ็ มรูพวกมันอยูที่ไหนกัน เด๋ียวตามตัวไมถกู

“จะบอกดีๆ หรอื จะใหพ่ีลวนลามอีกรอบ”

“สนี ํา้ !! เขาชอ่ื สีน้ํา” ผมรีบตอบครับ คาํ ขูนา กลัวเหลือเกิน แลว ผมก็หลุด
ปากช่อื เพ่ือนคนแรกที่ไทยไป ผมนึกไมทันจริงๆน่ี

“สนี ้ํา.. มันเปนแฟนไอแดดไมใ ชเหรอ” พเ่ี ขาขมวดคิ้วแลว พูดออกมาดว ย
นา้ํ เสยี งครุนคิด ตายละ!!

รจู ักกันดวยเหรอ อะไร ยังไง ??? ชางมัน ตอนนีผ้ มมั่วไปกอนดีกวา

“ก.็ .ก็แอบรักเขาขา งเดียวไง”

“ห”ึ ไอเสยี งหวั เราะแบบน้ันหมายความวา ไงครับพ่ี

“ง้นั ก็เลิกเถอะ แฟนมันดุ มาแตงกับพี่ดีกวา ” มันพูดเขา ทางตัวเอง ดู
อารมณด ีขนึ้ มาทันที ตา งจากเม่อื ก้ีลิบลับ

“ไม พี่อยากแตงกับคนไมเต็มใจเหรอ มันบาปนะ” เร่มิ หวานลอ ม ไมไ ด
ดวยเลห ตองเอาดวยกล ไมไดดวยกลเอาดวยคาถาครับ

“ไมเต็มใจ? เมอ่ื กี้ใครนา น่ังเคลมิ้ ยอมใหเ ราจูบ”

อา กกกกกกกกก ใครเคลิ้ม!! มันเปนใคร ไมมี๊ไมม ี ผมแคตกใจนิด
หนอยเลยคางไปเทา นน้ั เอง

“เอา ถงึ แลว ถาไมอ ยากเขาไป จะกลับบานกไ็ ดนะ” ผมยังไมท ันตอบ
เลย เขาก็มาจอดรถหนา รา นใหญๆที่นึงแลว ยกั ควิ้ ใหผม น่มี ัน....

“เขา ดิ เลยี้ งดวย!!” ผมตอบแบบไมคิดเลย กอนจะเปดประตูลงจากรถ
ทนั ที ก็รา นน้ีมันเปนรานเคกครับ แบบบุปเพหเ คก

เปนอีกรานนงึ ของเพื่อนแดดเอง ผมมากินบอ ยมากตอนเดก็ ๆ โหย อรอย
เหมือนไดข้นึ สวรรค

ผมว่ิงลัลลาเขา รา น โดยท่ีตาลุงเดนิ เกกเทตามมา

“2 ท่ีนะคะ” พีพ่ นักงานคนสวยเดนิ มารับเราไปน่ังท่ีโตะ ผมไมไ ดส นใจใคร
แลว มองไปยังบรรดาเคกนานาชนิด

จาํ เลขโตะแปปนงึ แลวรีบพุงไปเอาเคกทีห่ มายตา อา อันน้นั ก็สวย อันนี้ก็
นาอรอ ย ผมมีความสุขมากครับ

“ถา จะชอบกินจริงๆนา ~” เขาพูดย้ิมๆ เม่ือผมกลับไปนั่งทโี่ ตะ ตาลงุ สั่ง
กาแฟ แลว หยิบเคกมอคคามาแคชิน้ เดียวเองครับ

“อะ ลองอันนี้ดิ อรอ ย” เหน็ แกท่ีผมอารมณดี ผมเลยตกั เคก ผลไมของ
ตวั เองแลวยื่นไปจอปากเขา

เขาชะงักนิดนงึ แลวก็ยอมกินเขาไป

“อรอ ยใชไ หม” ผมถามแลวย้มิ เขาเค้ยี วๆแลว มองหนา ผม

“อรอย...” เขาพดู แลว ทําไมตอ งมองหนาผมแบบน้ันอะ ผมยิ้มใสเขา
ทนี ึง กอ นจะกมหนา กม ตากินตอ

“อมื แลวเรื่องจัดงานแตง ครีมอยากจัดยังไงครบั ” อยูดๆี ก็วกเขาเร่อื งพา
อารมณเ สยี ซะงน้ั

“เอาแบบอลังการ เริศหรู แบบทีไ่ มมีตังคท ําไมไดอ ะ ” ผมกวนตีน แลว
ตักเคก เขาปาก

“ครีมชอบสอี ะไรครับ” มันยังถามตอ เห็นจดๆอะไรดว ย เฮย น่เี อาจรงิ ??

“น้ําตาล” แตผมก็ตอบครับ มันไมไดมีอะไรเสียหายน่นี า อา.. ช้ินน้ีนมุ จัง

“แขกก่ีคนดีครบั ” ยงั ไมเ ลิกถามอีกเหรอ ขดั จังหวะการกินมากอะ

“เยอะๆ เอาใหรูกันท้งั ประเทศไปเลย” ผมเวอรไดอ กี

“อืม.. ชอบอยางน้ันเหรอ” ทําไมตอ งทาํ เสียงครนุ คดิ วะ

“ไมเ อาจัดในโรงแรมนะ นา เบื่อคนทําเยอะ จดั ท่ีสวนไปเลย สวน
องุน สวนสมอะไรแบบนั้นอะ แบบโอเฟนแอร”

ผมชักมันสปากแลว ใสไ ปเต็มๆครับ

“อือฮึ”

“จัดตอนกลางคืนก็ดีนะ เห็นดาว โห โรแมนตกิ เวอ ร แตจ ะหาเจาบา ว
เจอไหม.. เออๆ จุดเทยี นๆ” ผมยงั มโนภาพในหวั อยู

“เทียนหรอ” เสียงบน งุบงิบของตาลุงเริ่มไมอยูในหูผมแลว

“ของชาํ รวยนะ ก็เปน ชูครีม แลวก็แจกชอ็ คโกแลตถว ยแยก ใหไปจุมกิน
อากก คิดแลวอยากกนิ ” ผมเพอตอ อยา งเมามันส

“หหึ ึ” เสยี งประกอบยังดังอยูครบั

“แลวเคกก็มีหลายๆชน้ั เปนรูปบา นขนมปง > < เอย นารกั อะ ” บนกับ
ความคิดตัวเอง ผมสนุกละ

“อืม... หึๆๆๆ” ทาํ ไมเสียงหัวเราะมนั เริม่ เยอะขึ้น

“การดเชิญนะ กท็ ําเปนรูปขนม แบบวาเอาใหเหน็ แลวอยากแทะ” ผมพูด
ไปดวยกินไปดวย เร่ิมจะหมดโตะแลว ครับ

“แลว จะเปดสไลดไหม เวลาเจาบา วเจาสาวจะตัดเคก อะไรอยา งนั้นอะ”

“ไมๆ ๆ เปดเปน อนิเมช่นั ดีกวา เปน การตูนนารักๆ วา เรารกั กนั ได
ไง ทําไมมาแตงงานกันอะไรแบบเนี๊ย โฮยยย ชอบมากกก”

จากนั้นผมกโ็ มตอไปอยา งสนกุ สนานอยูคนเดยี ว ตาลุงแคนง่ั อมยิ้ม ออื
ออหอหมกไปกับผม เออ แตงงานน่ีกส็ นกุ ดีนะครับ

ผมกินยาว โมยาว ลามไปถึงม้ือกลางวัน แลวพฟ่ี องดวู ก็มาสงผมท่ีบาน
ตอนบา ยๆ

“ขอบคุณนา ” วันน้ผี มอารมณดี มารยาทเลยดีตามไปดวย สงยิ้มอาํ ลา
แลวโบกมอื หยอยๆให

“หึ เจอกันพรุงน้นี ะ” เขาย้ิมแลวขบั รถออกไป อะไร? พรงุ น้ี? ยังจะเจอ
กนั อีกเรอะ ผมงงแตไมไ ดใ สใจ เดินย้ิมเขาบานไปครับ

…………………………………………….

จนกระท่ังเขา วันรุงขน้ึ ผมเปดทีวจี ะดูการตูนชอง 9 แตหางตาเหลือบไป
เห็นหนังสอื พิมพฉบับวันนี้วางอยู

พาดหัวขาว “สน่นั วงการขนม ลกู ชายเจาของบริษัทชอ็ คโกแลต Sweet
taste ประกาศแตงงานกับลูกชายเจาของรานเบเกอร่ี For U”

อานตอหนา 15

กร๊ีดดดดด ผมอยากกร๊ีดอีก 18 ตลบ สติแตกแลว น่ันมนั ไมใ ชอยา งทผี่ ม
คิดใชไหม... ผมเอ้ือมมอื สั่นๆไปหยิบมนั ข้ึนมา พลิกไปหนา 15

“ฟองดวู  หนุมรูปหลอวัย 28 อนาคตประธานบรษิ ทั ช็อคโกแลต ตกลงปลง
ใจแตงงานกับ ชูครีม หนุมหนาหวานลูกชายเจาของเบเกอร่ี วยั 20

ลั่น!! แตงภายในเดือนนี้ นบั เปนวิวาหสายฟาแลบที่สะเทอื นวงการมาก
ที่สุด ยังไมทราบวานักขาวสามารถเขา ไปในงานแตงไดหรอื ไม”

ชัดครับ.. มีรปู ผมกับไอพ่ีฟองดวู ประกอบดวย ผมดังใหญแลววว !!

เอยน่ันไมใชประเด็น แลวทาํ ไมถงึ กลายเปนขา วอกึ ทึกครกึ โครมข้ึนมาได
เนย่ี ชาวโลกเขารับกันไดแลวรไึ ง ??

“แดดดดดดดดดดดดดดดดด” ผมลากเสียงเรียกดังสน่ันลน่ั บา น แตคนท่ี
วง่ิ มาถงึ กอนเปนพี่ชายทั้งสอง

ตามดว ยแม ตบทายดว ยแดดที่เดนิ เขามาชาๆ

“มีอะไร โวยวายหนวกหวู ุย”

“ดนู ่ี” ผมสงหนังสอื พิมพใสมือแดด แลวทุกคนก็ชะโงกหนา มาดู

“ออ ขา วน้ีใหไปเม่ือวานหนะ เหน็ ฟองดวู เขาบอกวา แกอยากใหเชิญ
แขกเยอะๆ เอาแบบเริศหรู อลังการไมใชเรอะ” แดดพูดหนาตาย

“หะ ” ผมเหวอตอบไปแลว อาปากคา ง ไอลุงบา ทําไมแกเอาจริง!!

“เรียกซะพ่ีตกใจหมดเลยตาโต ดูการตูนไปเถอะ โคนนั มาแลวนนั่ ไง” พี่
วาฟเฟลลูบหัวผมแลว ชี้ไปที่หนาจอ

กอ นท่ที ุกคนจะทยอยกันออกไป ทําไมละ ชินอิจิ ทําไมเรือ่ งราวถึงเปน
อยางน้ี ทาํ ไมละ รัน ทําไมละ !!!! แง

------------------------------------------------
3 :: แตง งานเถดิ นอง~

“พ่ีฟองดวู  !!” ผมแผดเสียงทันทีที่เทาเหยียบพ้ินบานของตาลงุ สาวใชว ง่ิ
หนาตัง้ เขา มาหาผมกันใหญ

ดูมารยาทไมดีผมก็ไมแ คร เผ่อื พอแมพี่เขาจะเกลยี ดขี้หนาผม แลว สง่ั หาม
ยกเลกิ งานแตง.. เอะ แลว ถา มันเปนขา วอีกอะ โอย ปวดหัว

“อาว พี่สะใภ” ผูชายคนหน่ึงเดินเขา มาทกั ผม คงเปน นอ งพ่ฟี องดูว

“อมื .. พ่ีชื่อทรัฟเฟลนะ เปนนองของพี่ฟองดวู  แตอ ายุมากกวาเราหนะ พ่ี
24 แลว ” เขาพูดแลว ย้ิมใหผม เออะ นา รกั นะครับ

เขาสงู กวา ผมนิดหนอ ย คงสูงพอๆกับสีนํา้ เพื่อนผม หนาหวานซะดว ย

“ครับ แลวเขาอยูไหนอะ ” ผมยมิ้ ตอบ มันเปน ไปเอง เวลาคุยกับคนที่สุภาพ
มาแลว ผมมักจะสุภาพกลับ

“อยนู ีค่ รับ มอี ะไรเหรอ” อยูดๆี เสยี งก็โผลมาขา งหู พรอมกับมือสองขา งบน
ไหล เลนเอาผมสะดุง หวั ใจแทบกระเด็นออกมา

“โอย ตกใจหมด... กม็ าเร่ืองขาวนะ สิ ทาํ ไมตอ งทาํ ใหเปนขา วดว ย!!”
ผมโวยวายเลยครับ สะบัดมือเขาออกจากไหลแลวหันหนา ไปหา

“ก็เราบอกวาอยากใหร ูกันท้ังประเทศน่ี อืม วันน้พี ่วี าจะพาไปดูการดเชิญ
นะ จะไดแจก เราตองรีบหนอย จะแตงในอีกสองอาทิตยน้ีแลว ”

“พ่ีวาไงนะ!!” 2 อาทติ ย ผมเปนลมไดไ หมเน่ีย

“ไมวา ไงแลว ไปกันเถอะ ทรัฟเฟล เขาไปเช็คของในสต็อคแทนพ่ี
หนอ ย ไววา งๆพจ่ี ะเขา ไปดูอกี ที ชว งนีย้ งุ ”

เขาจับขอมือผมไวแ ลว หันไปคยุ กับนอง พอคยุ เสรจ็ ก็จับผมลากๆออกไป
ขางนอก ผมไมไดใชขาเดินเลย เพราะไหลไปตามแรงดงึ

“พ่ีบอกรึยัง วาเราแตงงานแบบ 2 คูนะ” เขาพูดข้นึ เม่อื ยัดผมใสรถเสร็จ

ฟง ไมผิดหรอกครบั ยัดจริงๆ เขาเลนเปดประตูแลว อุมผมใสเขา มาเลย

“อีกคใู ครอะ ” พอผมถามเขาก็ยิ้มแบบมเี ลศนยั

“สีนา้ํ กับไอแดดไง”

“เหอ” ผมเหวอ ช็อค อึ้ง เพอื่ นผมจะแตงงาน แตไมเ ห็นบอกกันสักคํา ที่
สําคญั สนี าํ้ รูเร่อื งผมแลวเหรอ!! ทําไมไมคิดจะชว ยกันบาง

แตพเ่ี ขาฉลาดจริงๆ ตอนแรกผมวาจะหนีงานแตงหรอก แตถาแตงพรอมคู
น้นั ผมจะกลาหนไี ดไง ผมไมอยากทํางานพวกเขาลม

คูน้นั กร็ กั กนั ปานจะกลนื กิน อยากใหม ีแตภาพดๆี มากกวา สรุป ผมตอ งแตง
ใชไ หมเน่ยี เครยี ดดด

“อยาขย้ีหัวตัวเองแบบนัน้ สิครับ” ตาลุงหันมาปราม เพราะผมกาํ ลังจิกทึง้
หัวแบบคนสติแตก แลว เราก็ไปลงที่บริษทั จัดงานแตงแหง หนี่ง

ดูทาจะแพงเอาการ แคตวั บรษิ ัทก็ดูยงิ่ ใหญอลังการแลว ครับ

“ยินดีดวยกับงานแตงทก่ี ําลังจะมีนะคะ อุย นน่ี อ งชูครีมเหรอ นา รกั จริงๆ
ดวย” มีคนเขามาอวยพรใหตาลงุ แลวมองมาทผ่ี ม

กอ นจะหันไปซุบซิบกับเพ่ือน แตขอโทษเจ ผมไดย ินหมดอะ ผมไมยินดี
เลยสักต๊ดิ ดด ชิ

“คุณฟองดูว เชิญทางนี้คะ” แลวก็มพี นักงานพาเราเขา ไปนง่ั ในอีกหอง

“โอะ นเี่ หรอ” ผมชไี้ ปที่ของบนโตะ พอพเ่ี ขาพยักหนา ผมก็วง่ิ เขา ใส
เลยครับ มันรูปรา งเหมือนชอ็ คโกแลต หนาพอสมควร เปดไดดว ยอะ

พอเปด ออกขางในเปน การดเชญิ มางานแตงครับ มีรปู การตูนผูชายใสสูท
นั่งกินชูครีมอยู อกี ดานเปน กระตา ยเอาน้ิวจมิ้ ฟองดูวย ักษ

ไมอยากจะบอกเลย วา มนั นารักมากกกก

“ชอบไหมคะ” พ่ีพนักงานย้ิมใหผ ม ผมกย็ ้ิมกลบั

“ใครออกแบบครับเน่ยี ”

“สนี ้าํ หนะ ” คนตอบไมใ ชพนักงานแตเ ปนตาลุง

“หา วาวๆ สนี า้ํ วาดรปู เกงจัง” ผมชื่นชม แตห างตาก็เหลือบไปเห็นของ
อีกกองขางๆ เปนกระดาษท่ีถูกตัดเปน รูปกีตารคลาสสิคสีนํา้ ตาล

พอเปดออกก็เปน การด เชิญเหมือนกัน แตเปนชือ่ สีน้าํ กับพ่ีไอแดด มีตัว
การต ูนผูชายอุมชายตวั เล็กๆอกี คนไวในแขน

ลายเสนเหมือนของผมเลย แสดงวาสีนาํ้ เปน คนวาด ผมตื่นตาตน่ื ใจ
มาก เพราะมันนา รักแลวก็เปนสีนา้ํ ตาลทัง้ คู ผมชอบสีนํา้ ตาล~

“สนี ํ้าบอกวาเราชอบกระตายเหรอ” เขาพูดขึ้นผมเลยหันไปพยักหนารวั ๆ

“ชอบมาก.. ท่ีบานครีมนะมตี ุกตานอ งกระตายเพยี บเลย” ผมพูดแลว ชูแขน
กวา งๆ ใหรวู ามนั เยอะจริงๆ

“หึหึ ดีใจจัง” หัวเราะในลําคอแลวทําตาหวานซึง้ .. ดีใจเรื่องอะไรครับพ่ี

“ตรงน้ีเปนของชาํ รวยนะคะ” พนักงานพาผมเดินไปอกี นดิ นึง มนั วางเรียง
รายกนั อยูบนโตะ เลยครับ มันเปน ตุกตาขนาดเทามือผม

รปู ผูชายใสสทู อุมกระตายตัวนอยนา รัก ผมชอบมากก มันแบบ อากกกก
กกก วาแต.. กระตายน่หี มายถงึ ผมใชไหม

ทําไมแลดูผมเปน กระตา ยในกาํ มือแบบน้ันละ

“แลว เดย๋ี วแจกชูครีมกับชอ็ คโกแลตในงาน แบบทเ่ี ราบอกอีกนะ พีไ่ มไ ด
ลืม” เขาพูดขึ้น จริงๆผมลืมท่ีตัวเองพูดไปแลวดว ยซํา้

ถดั ไปอีกเปนเซรามิกผชู ายที่เหมือนพี่ไอแดดมากนั่งใหเ ด็กผชู ายที่เหมือน
สีนํา้ มากอกี เหมือนกันซบไหล ในมือสีนํา้ ถือกีตารดวย

สีนํ้าตวั นอ ย กบั พ่ีไอแดดตวั นอ ยดนู าเอ็นดูและดูสวีทมากครับ

“โอเคไหม อยากแกอะไรไหม”

“ไมอ ะ นา รกั มากเลย” ผมพูดแลว แลวบีบหัวตกุ ตาพี่ฟองดวู เลน นี่
แนะ ๆๆๆ ขอระบายอารมณหนอ ยเถอะ

“อยาทํารา ยพี่แบบนน้ั สิ.. ทุกอยา งโอเคแลว ใชไ หม พ่ีเตรียมแจกการดเลย
นะ มีใครท่ีอยากเชิญเปน พิเศษไหม” ผมปลอ ยมือออกจากหวั ตุกตา

แลวเดินไปนั่งบนเกาอ้ี คนทไ่ี ทยเนีย่ ผมไมคอ ยรจู กั เพ่อื นสมัยม.ตนผมก็
แทบลืมหนา ไปแลว

“ไมเอาแขกเยอะๆแลวไดไ หม วนุ วาย นาเบ่ือ” ผมเปลี่ยนคาํ พูดทันที

“พี่ตามใจเราครับ งน้ั ก็แจกการดแคเ พ่ือนพี่ แลว เพ่ือนเราละ?” โอว ใจดี
เกินกวาท่ีคาดไว ผมย้ิมออกเลย บางทีแตงงานไปก็ไมเสียหายมั้งครบั ..

แตเอะ เสยี หายสิ ประตูหลังผมเสียหายแนๆ อืม แตงจนจบงานแลว ชิ่ง
ดีไหม.. อืม

“คิดอะไรอยู พี่ถามแลวไมต อบ” เสียงเขาดึงผมออกมาสูโลก ผมสา ยหนา

“เพ่ือนครีม ก็เพื่อนสีน้าํ ใหสีนา้ํ เปนคนชวนแลว กัน”

“ไดครับ” รบั คาํ ทันที วางา ยนะ เริ่มดูนารักขึน้ มานดิ ๆแลวสิ

~ konna koto ii na deki tara ii na ~

เสียงริงโทนโดราเอมอนของผมดังข้นึ แอบเห็นพ่ีฟองดวู กล้นั ขาํ พี่
พนกั งานอมย้ิม ทําไม เสยี งเรียกเขา เปนเพลงโดเรมอนมันไมดีตรงไหน

“ฮัลโหล” ผมกดรับสายโดยไมไ ดดวู าใครโทรมา

(ชูครีม เปดทีวีๆ เดีย๋ วนเ้ี ลย) เสียงที่คนุ เคยออกคําส่ังมา สีนาํ้ น่นั เอง

“พ่ีครับ เปด ทวี ไี ดไหมครับ” ผมหนั ไปหาพนกั งานเขาก็พยกั หนา

“สีนํ้า.. ใหครมี ดูอะไรอะ ” ผมมองไปที่ทวี มี ันเปนสารคดีอะไรไมรู

(ชอ ง 3 ดิ) ผมก็บอกตอไปท่ีพนักงาน เธอกก็ ดให

“ลกู ชายของทา นจะแตง งานกับลูกชายบริษัทช็อคโกแลตจริงๆเหรอคะ”
เสียงนักขาวพูดข้ึน ในทวี ีมีแดด แลว ก็พอ ตาลุงอยูใ นน้ัน

“ครับ ตามน้ัน” แดดตอบสั้นไปไหมอะ

“แลว ทําไมทา นยอมใหลูกชายกับลกู ชายแตงงานกันคะ มันไมเ คยเกิด
ขน้ึ มากอน ไมก ลัวถูกวิพากษวิจารณหรือครับ” นกั ขา วอีกคนจี้

“คนวจิ ารณกท็ ําไดแคพูดครับ ลกู ผมแตงงานกัน ไมไ ดทําใหประเทศ
เดือดรอ น สึนามิไมไ ดจะถลม โลกไมไดจะแตก ไมเ ห็นมีอะไรเลยครับ”

ปา ดด พอของพ่ีฟองดูวเ ขาแรงจริงๆ นักขา วเงยี บกริบเลยครับ

“พวกผมแคอ อกมาบอกไว เผ่ือพวกคุณไปเจอเขาสองคนทไ่ี หน จะไดไ ม
ตองคอยเขียนขา วซุบซิบนา ราํ คาญ ใหมันรูๆกันตรงน้ไี ปเลย”

แดดพูดเสียงเขม แดด ก็มีโหมดเทเหมือนกันนะครับ พูดจามมี าด
สุดๆ นักขา วอา ปากคางไปแลว อะ

“แลว เรากไ็ มอนุญาตใหนกั ขา ว เขา ไปทําขา วงานแตงนะครับ วนั น้ีพวก
ผมพูดไปหมดแลว เคลยี รตรงน้ี มีอะไรสงสัยอกี ไหม”

แดดย้ํา ใครจะกลาสงสยั อะ พอๆสองคนเลน ทาํ หนาตาซะนา กลัวแบบนั้น

“อะ..เออ แลวไมกลวั กระแสสังคมเหรอคะ ตอนนีส้ ังคมเรายังไมย อมรบั

เรอ่ื งน้ี คุณอาจถูกเพง เลง็ ได” นกั ขาวสาวใจกลาคนหน่ึงถามขึ้น

“เพงเล็งเลยครับ อยากทําอะไรก็เชิญ พวกผมทํามาคาขาย ควรเลือก
บริโภคจากตวั สินคา ไมใ ชเลือกบริโภคเพราะเร่อื งสว นตวั ของผผู ลิต

หวังวา ประชาชนเราจะคิดไดค รับ” พอพ่ีฟองดวู  แรง ง!! ผมเหวอเลย เชอื่
วา นักขาวก็เหวอเหมือนกัน แลว ภาพขาวกถ็ กู ตัดไปเปน ขาวอนื่

ผมหันไปมองหนาพ่ีฟองดวู ท ่ียิ้มๆ เรื่องมาขนาดน้ีแลว พอๆพูดกันขนาดน้ี
แลว ผมจะหนไี ดยังไงอะ !! ฮอื อ ชูครมี ชีชํ้า

“พรงุ น้ีไปดูชุดแตงงานนะครับ สนี ้ําก็จะเขา มาดพู รอมกัน” พี่เขาพูดแลว
เดินมาลบู หัวผม เห็นผมเปนตวั อะไรหนะ

“เออ วาแตลุงไปรูจักกับพีไ่ อแดดไดไ ง” ผมถามเร่ืองท่ีมนั คา งคาใจมากๆ

“อมื .. เรารูจักดว ยความบังเอิญมากๆหนะ ตอนน้ันพ่ีอยูป 4 กําลังมเี รื่องกับ
พวกท่ีเมาแลวอาละวาด แลวก็มีเด็กหัวเกรียนท่ไี หนไมร ูเขามาชว ย”

ผมทําตาโต เกิดมาผมไมเ คยชกตอยกับใคร ถา มีเรือ่ งพ่ีผมชว ยตลอด

“ใสชุดนักเรยี นกางเกงขาส้ันมาเลยนะ มาถึงมนั ก็ซัดเอาๆ พอจบศึกพี่กเ็ อย
ปากขอเลี้ยงขอบคุณมนั เลยไดรวู ามันช่ือ ไอแดด

จากน้ันมากย็ ังติดตอกนั เวลาพ่ีมเี รื่องมันก็มาชว ย แตเวลามนั มเี รอ่ื งพี่ไม
ตองออกโรง มันมีตัวชว ยเยอะ ฮาๆๆ” เขาพูดแลว ก็หัวเราะ

รูจ ักกันไดเ ถือ่ นมาก ไมเหมือนตอนผมรูจ ักกับสีน้าํ รจู ักกนั ที่สวน
สนกุ เปนไงลา... ดูดี

“วา งแลว ไปดูหนังกนั ไหม” แลวจูๆก็ชวนดูหนงั ผมเกือบตามไมทัน แต
ไหนๆก็อยูวางๆ ผมเลยพยักหนา วา แลวก็ตองแกลง สักหนอ ย

ผมเลือกหนังโรแมนตกิ หวานหยดยอย เอาชนิดที่วานา้ํ ตาลขึ้นจอ ผมเชอื่
วา เขาตอ งไมชอบ แตพอผมช้ีเขาก็ไมไดวาอะไรเดนิ ไปซื้อต๋วั ใหทนั ที

เออ .. ไมคา นสักหนอ ยเหรอ

พอเดินเขา โรงไปผมลมแทบจับ อยากไดย าดมมาดม เพราะมัน
เกาอี้ Honeymoon seat ผมทาํ ทา จะเดินกลับ

แตเ ขากร็ ีบฉดุ ผมลงไปน่ัง น่งั ธรรมดาไมไดตองนง่ั แบบแนบชิด แลวเอา
มอื ขา งนงึ มาโอบเอวไว

“น่ังแบบน้ีนง่ั ตักเลยดีกวาไหม” ผมประชด แตตาลุงคงไมร ูจักคําน้ี เพราะ
จบั เอวผมหมับแลว ยกขึ้นไปน่ังตักทันที

“ไอล ุง!!” ผมดาเสียงดังกไ็ มไ ดอีก เลยตีขามันแรงๆ

“ชู ดูหนงั หนังมาแลว” มันดุผม แลวมองไปทางจอ แตแขนนี่ลอ็ คผมไว
เหนยี วแนน เลย เกาอตี้ ั้งกวางอะ !! ผมยกุ ยิกๆ

พยายามปนลงจากตักใหได

“ถา ขยับมากกวาน้ี พ่ีปลํ้ากลางโรงหนงั แน” เสียงดุๆมากระซิบขา งหู ทํา
เอาผมนั่งตวั ตรงเลยครับ ฮือ ไอบ า คราวหนาไมมาดวยแลว

แตสกั พักผมก็เริ่มอินไปกับหนัง ผมน่ังน้ําตาหยดแหมะๆ ตาลุงกเ็ อามอื มา

เช็ดๆให มีบริการปอนขา วโพด ปอนน้ําถงึ ปาก

มนั ชางสบายอะไรอยา งนี้ครับ ผมกเ็ ลยเลิกลมความคิดจะลงจากตัก เอา
หัวไปพิงอกไว นั่งๆก่ึงนอน ดูหนังไป สบายใจ สบายกาย

“หวิ ไหมครบั พี่ลืมใหเรากินขา วเทย่ี ง” เราดูหนังกันไปตอนเท่ยี งเลกิ บา ย
2 ครับ ผมก็ลืมเร่ืองกินขา วไปแลว

“ครีมไมคอยหวิ ไวก นิ ตอนเย็นๆดกี วา ” ผมพูดแลว สายตากเ็ หลือบไปเจอ
ซุมตกุ ตาเขา ผมวง่ิ โรเขาไปเลยครับ อา มีนองกระตายอยูจริงๆดวย

ตวั นี้เพ่ิงมาใหมแนๆ เพราะผมยงั ไมมี พี่รนู กับพ่วี าฟซ้ือใหผมจนเกอื บ
ครบทกุ แบบแลว

“หหึ ึ เอาไหม พ่ีซอ้ื ให”

“เอาสิ พ่ีนา รกั ท่ีสุดเลย” ผมพูดแลว ยิ้มกวา ง เอ้ือมมอื ไปกอดเขาไวด วย
ความดใี จ แตว า ลืมตวั ไปหนอย

“อะแฮม โทษที” ผมผละออกเมอื่ รูสึกถงึ สายตาของชาวบานท่มี องมา

คราวนก้ี ม หนางุดๆ เดินตามพี่เขาทหี่ ยิบกระตายไปจายเงิน เราเดนิ เลนกนิ
ชนมกันไปสักพกั ก็พูดกันถึงเรื่องหนังทเี่ พิ่งดูมา

“โฮย พระเอกนะโรแมนติกมากเลย เอาแหวนใสไวในเคกแลว ขอ
แตงงาน แตถา เปน ครมี นะ แหวนไดเขาไปอยใู นทองแนๆ ”

“ฮา ๆ ใครเขาจะกินอยางเดียวไมดูอะไรเลยแบบเราละ โอย ” ส้ินคําผมก็ตี
เพ๊ยี ะไปท่ีหลังเขาเลย นห่ี าวา ผมตะกละใชไหม

“โอย พ่ีชูครีมทําราย พี่ฟองดูวอ ะครับ นองกระตายจัดการเลย”

“ไม นอ งกระตายรักครีม กต็ องอยูขางครีม เนอะ!” ผมพูดแลวชเู จา
กระตายใหมองตาผม แลวผมก็จุบปากมันเบาๆอยางรักใคร

“เฮอ อยากเปนกระตายจัง” เขาพูดลอยๆแลวมองผม

“ไมตองเลย นอ งกระตา ยนา รัก พ่ีไมเ หมาะหรอก” ผมพูดแลว ทาํ ปากย่ืน

“พ่ีอยากใหค รีมจุบบางน่ี”

อากกก พดู มาไดไ มอ ายฟา ดิน ผมชะงกั แตแลวก็รีบเดินหนีเลยครับ อยู
ดีๆก็คิดถงึ ตอนท่ีโดนจูบในรถข้ึนมาซะได

“หนา แดงหมดแลว หึๆ นา รักจรงิ ๆเลย” เขาว่ิงตามแลวดึงผมไปกอดคอ

“เออ พี่ไมเห็นขอครีมแตงงานแบบในหนังบางเลย ไมโรแมนติกเลยอะ ”
ผมเปล่ียนเรือ่ ง แตแลว เขากท็ าํ ตาวาวๆ

“อยากใหขอแตงงานเหรอ ไดสิ งน้ั ไปกันเลย” อารมณเปล่ยี นปุบ
ปบ แลว ผมก็ถูกเขาจบั ใสรถนั่งไปที่รา นอาหารแหงหนึง่

“อะ .. ชูครมี นั่งตรงนน้ี ะครับ พ่ีขอเวลาแปปเดยี ว” ตาลุงพูด จูงผมไปน่งั
กลางราน แถวๆหนาเวทที ี่มีนกั ดนตรีรอ งเพลงอยู

แลว เขาก็เดินไปพูดอะไรกับผูจ ัดการไมร ู ตอนน้ี 6 โมงแลวครับ คนก็เร่ิม
เยอะ แลว รา นก็ปดไฟ บรกิ รคอยๆเอาเทยี นท่ีมีแกวครอบมาวางบนโตะ

ผมชอบแสงเทียนมาก มนั ใหหลายความรูสึกดี

“สวัสดีครับ ผมรองเพลงไมเ กง แตว ันนอ้ี ยากมารอ งเพลงใหใครคนนึง
ฟง ” ไอพ่ีฟองดวู ข้นึ ไปยืนหลอ อยูตรงเวทีซะแลว

ไดยินสาวๆกร๊ีดกราด แหม

“ตั้งใจฟงนะ” เขาพูดแลว มองตรงมาที่ผม เหมือนจะโรแมนติกใชไหม
ครับ ..แตไม!!! พอทํานองขึน้

ผมก็รูสกึ แปลกๆแลว ทํานองมันลูกทุงสุดๆไปเลยครับ น่นั มกี ารเตน
ประกอบ ผมจะบา

“..ทาํ ไมนอ งไม แตงงาน จะอยอู ีกนาน เทา ไหร” รอ งแลวก็ชี้มาตรงหนา
ผม น่ีมันเพลงอะไรครับเน่ีย โฮกกก

“จะครองโสด ความสาว ใหหนาวใจ ไวค อยใคร เลา หนา”

ผมมีความสาวท่ีไหนกันเลา ผมผูชาย!!!

“ประเด๋ยี วก็แก เกนิ กาล เหมือนเรือข้ึนคาน เกยทา ”

อากกก ข้ึนคานเลยเรอะ แรงนะ

“ใครจะมาเมียงมอง และหมายตา ในวัยชรา หยอ นยาน”

ขนึ้ คานไมพอ หยอนยานดว ย ไอพี่ฟองดูว แกตายแน! !

“แตงงาน.เถิดนอง อยา มวั แตมองขา มผาน”

ไปๆมาๆผมเรมิ่ ขํา ไอสายตาเจา ชทู ่ีเขาสงมา แหม หนาฝรง่ั รองเพลง
ลูกทุง

“เดย๋ี วตายไปยมบาล ไมสงสาร อดข้ึนสวรรค เลยหนอ”

ทาํ ไมตองเนนคําวาขนึ้ สวรรค แลวมองผมดวยสายตาอยางนัน้ กนั หะ

“ทาํ ไมนอ งไม แตงงาน หรือนอ งตอ งการ คนหลอ”

เดินมาอยูตรงหนาผมแลวครับ มียักคงยกั คิ้ว ผมขาํ สุดๆไปแลว
ตอนนี้ ตองเอามอื มาทุบโตะเลย

“รปู รา งอยางพ่ี ก็ดีพอ มาเถิดหนอ มาแตงงานกนั ”

นนั่ มีการพรีเซนทตัวเองดว ยการชี้แลวทาํ หนาหลอ เออ มนั ก็หลอจริงๆ
ผมไมเถียง แตผ มขาํ อะ

“แตง งานกันนะ” แลวจูๆก็คกุ เขาลงตรงหนา ผม แลว เงยหนา ขอความรกั

“วีด๊ วิว้ ววววว สุดยอดเลยพี่ชาย สุดยอดไปเลยย~” เสยี งครกึ คร้ืนดังขึ้น
รอบตวั ผม สวนผมพยายามหยุดขําอยู

“ฮาๆๆๆ โอเคๆ แตงก็แตง” ผมพูดแลว วางมอื ลงไปในมือทเ่ี ขาย่ืนมา พ่ี
ฟองดูวก ็ยิ้มให แลวจบู เบาๆท่ีมือผม

จากนน้ั ไฟก็เปดเปนปกติ ทกุ คนคอยๆกลับไปทโี่ ตะ

“ผมบอกใหขอแบบโรแมนติก ไมใชขอแบบขาํ ๆ ซะหนอย ฮา ๆ” ผมขาํ คา ง

“เออๆ ขาํ เขาไป ยังไงกช็ อบใชไ หมละ” ตาลุงพูดแลวย้ิม เอามอื มายีหัวผม

เอะ .. ผมลมื อะไรไปรเึ ปลา พอตกเย็นแลวไดกลับมาบาน ผมเพ่ิงนกึ ขึ้น
ไดอกี ทีวา นีผ่ มตอ งแตง งานจริงๆแลวน่ีหวา !!!

มวั แตฮ าอยู เลยลืมคิด โอว จีซัส โอว มายบุดดา ผมจะทํายงั ไงดีละ
เนีย๊ ยยยยยย

-------------------------------------------------------
4 :: เตรียมตัวเปนเจา สาว

“ไมเอา ครีมไมเปนเจา สาว!!!” ผมแผดเสียงรองแลววง่ิ หนี คนท่ีมาจับผม
วัดตวั ตัดชุด แตพี่ชายที่แสนหลอเหลาสองคนก็มาดักหนา ผมไว

“ตาโต อยาดือ้ สิ เราไมเปนเจา สาว แลวจะใหพ่ีฟองดูวเปนเหรอ ลอง
นึกดูนะครับ วามนั นา กลวั ขนาดไหน” พ่วี าฟเฟลหวานลอมผม

ทําเอาผมขนลุกเม่ือนึกถึงตาลุงใสชุดเจา สาวข้ึนมา ตอนนีผ้ มอยูที่รา นตัด
ชุดแตง งาน แผนกสตรี.. ครับ คุณไมไดต าลายอา นผิดแตอ ยา งใด

ผมถูกบังคับใหใสช ุดเจา สาว ผมยอมไมไ ดอะ ก็ผมผูชายนี่!!

“ใสช ุดเจาบา วทั้งสองคนไมไดเ หรอ ครีมไมอยากใสกระโปรง สีนาํ้ ~ พูด
อะไรบางสิ ทาํ ไมยอมใสละ ” ผมหันไปหาตวั ชว ย สนี าํ้ ก็มาดว ยครับ

นงั่ ย้ิมแหงๆอยูตรงน้ี ผมรวู าเขาก็ไมอ ยากใสชดุ เจา สาวเหมือนกัน

“กพ็ ่ีไอแดดขอรอง.. กทู ําใหพ่ีเขาไดหมดแหละ” มันพูด หนาตาก็หวาน
พูดไมเพราะ ไมไดเ ขา กับหนา เลยครับ

สีน้าํ มันพูดเพราะแตกับพี่ไอแดด แลวก็บรรดาคนอายมุ ากกวา เทา นั้น

“ชคู รีมกท็ าํ เพ่ือพี่เขาหนอยสิ พี่เขาจดั งานตามใจเราทุกอยางเลยนะ ใส
ชุดแคไมก่ีช่วั โมงเอง” พ่ีรนู พูดเสียงนุมแลว เขา มาลบู หวั ผม

“แลว ใครบอกใหค รีมตอ ผม ครมี ไมเอาผมยาว!!” ผมตอ รองทันที ก็พ่ีชาย
ตวั ดีมันบอกใหผ มตอ ผมใหยาวๆ ผมยังจาํ ตัวเองตอนผมยาวได

ชาวบานเขานกึ วา เปนผูหญงิ กันหมด ขนาดตัดผมรองทรงแบบนี้ยังมคี นทกั
วาเปนสาวเปรยี้ วเลยอะ สวนสีนาํ้ ผมยาวประบา

เหมือนผูหญิงมากครับ นารกั มาก...แตผ มยังรับตวั เองไมได

“ครีมผมยาวนารักออก นา ทําเถอะ ถอื วา พ่ีขอก็ได ไดไหมครับ” พว่ี าฟ
เฟลพูดซะเพราะ ผมก็ใจออ นไปคร่ึงนึงแลว

“เอายาวแคคอไดไหม” พยายามตอรองสุดชีวิต

“แคคอ ตอนใสชุดเจาสาวจะไมสวยนะ ท้ังชีวติ ใสแคครั้งเดียวเองชู
ครีม ลงทนุ หนอยครับ” พ่ีรูนพูด แนสิ ใครจะไปใสหลายครั้งกัน

“ใสว กิ ละ กัน” จบงานผมจะไดถอดออกเลยครบั หึหึ

“แลว ถา ตอนอยใู นงานมนั หลุดจะทํายังไง นา เกลยี ดแยเลย” เอะ ทําไม
พี่ๆตองเชียรกันขนาดน้ดี ว ยอะ โดนซื้อตัวปะ เน่ีย

“เออๆๆ ผมยอมกไ็ ด แตชุดเจา สาวผมตอ งเปนคนเลือกนะ” ผมรีบ
พูด กลวั โดนจับใสชุดอะไรแปลกๆอีก .. อมื หรือจะใสแบบแปลกๆดี

“ตาโตของพ่ี นา รักที่สุดเลย” ไอพีช่ ายทั้งสองเขามากอดรัดฟดเหวย่ี ง
แลว หอมแกมผมไปคนละที ดีใจมากเลยสนิ ะ

“สนี ้าํ เลือกชุดไหนอะ” ผมเดนิ ลงไปนั่งขา งๆสีน้ําท่นี ่ังดรู ูปชุดเจาสาว
ในอัลบัมรูป พี่พนักงานก็ยนื รอเราดว ยใจอดทน นา นับถือจรงิ ๆ

“เลือกไมถูกเลย” มันตอบแลวทําหนา นวิ่ ควิ้ ขมวด ผมก็มองๆ ไมมชี ุด
ไหนเขาตาเลย มันแบบ ผูหญ๊ิง ผูหญิงอะ ครับ

“อันนไ้ี หม” พ่ีมาการูนจิ้มลงมาในชดุ สีขาวอลังการดาวลา นดวง กระโปรง
ยาวเกินไปปะ

“ครีมไดสะดุดหวั ทิ่มสิพ่ีรนู ก็” ผมพูดแลว มองๆ โห กระโปรงยาวๆทั้งนน้ั

“เอากระโปรงสัน้ ไดไหม” ผมเงยหนาถามพนักงาน แตพี่วาฟกลับตีแขน
ผมดังเพี๊ยะ

“ไมไ ด เอาแบบอลังการสิ เราบอกอยากไดแบบอลังการไมใชเ หรอ มา
ใสกระโปรงส้นั ธรรมดาๆไดไง” พีว่ าฟเฟลใสเต็มที่ ผมละ เซง็

“เหอะๆ งั้นนี่เลยไหม” ผมจ้ิมลงไปที่ชุดกง่ึ ๆซีทรู โอ มันวาบหวิวมาก

“ง้ไี มตองแตง เลยอะ เขาหองหออยางดียว ฮา ๆๆ” สีนา้ํ มันแทรกข้ึนมาทนั
ควัน ใครจะไปห่ืนเหมอื นแฟนแกละ .. แตเ อะ กไ็ มแนแ หะ

“โอะ เอาอนั นี้ๆๆ” ผมเหลือบไปเห็นชุดนารกั ๆเขาพอดี กระโปรงขา งหนา

ส้ัน ขางหลังยาวครบั มผี า คลุมหวั ดว ย นา รกั สุดยอดดดด

“ไหน โอว ตาถงึ น่ีเรา พี่ครับขอชุดนี้ แลว นองสีน้ําเอาชดุ ไหนครับ” พี่
ไมตอ งไปสงสายตาหวานเชอ่ื มใหเพ่ือนผมเลยนะ..

เด๋ียวแฟนมันมาฆา เอา

“ชุดนี้แลวกนั ครับ” สนี ้าํ จ้ิมๆลงไปใกลๆชุดผม ลักษณะคลายกันครับ แต
ไมคกิ ขุเทา ของผม

พนกั งานโคงรับแลว เดินไปหาชุดมาใหพวกเราลอง ตอนลองลําบากมาก
ครบั มนั เปน เกาะอกไง แลว ผมมีอกใหเกาะทไี่ หน

“พ่ีรูน ครีมใสไมได” ผมจับชุดไวแลวกเ็ ดนิ ออกมา

“เฮย นารกั มาก” พี่รนู ไมไ ดฟงเลยครับ จองผมแลว กระพริบตาปริบๆ

พอผมหันไปมองสีนํา้ มันก็มีปญหาเดยี วกบั ผม คอื ไมมีหนาอกใหเกาะ

“ไมตองเปนหว งคะ เด๋ียวทางเราปรับไซส ใสฟองน้ําให รบั รองสวยคะ”
พี่พนักงานสาวสวยพูดแลวยมิ้

พี่ชวยรับมอื กับปญหานีไ้ มไดท ีเถอะ ปกติผูชายเขาใสช ุดเจาสาวกัน
เหรอ ทาํ ไมพี่ไมคิดจะแปลกใจสักต๊ิดเลยอะ

แลวผมกับสีน้ําก็ถกู วดั ตัวอยางละเอียด เรามองหนากันดวยความรูสกึ
เดียว คอื เบื่ออยา งแรงครับ

“เด๋ียวเราสองคนนั่งรอบรรดาสามีกันไปนะ พ่กี ับวาฟเฟลกลับไปทํางาน

กอ น ทงิ้ รา นมานานละ” พี่มาการนู พูดขน้ึ

แลวก็ช่ิงไปครบั พวกผมก็น่ังรอกันทเี่ คานเ ตอรดา นนอก ทําไมเลือกชุด
เจา บา วกนั นานจัง ชุดเจา สาวตองนานกวา ไมใชเหรอ ผมงงนะ

“สีน้ํา ชวยครีมคิดอะไรหนอ ยสิ” ผมถือโอกาสน้ีปรึกษาเลยครับ

“อะไรเหรอ”

“คอื จริงๆแลว ครีมไมไ ดอยากแตง งานกับตาลงุ นีอ่ ะ สีนํ้าวาพอจบงาน
แลว เราชงิ่ เลยดีไหม” พอผมพูดจบ สีน้าํ ทาํ ตาโต อาปากคาง

“แรงไปไหม ชิ่งวันแตงเลยเหรอ”

“งอ้ื ก็ปฏิเสธไมไดแลวนี่ เร่ืองมาขนาดน้ีแลว ครีมปวดหัวมากเลย” ผม
พูดแลวทําหนา นาสงสาร เอามือมากุมหวั นอยๆ

“อมื .. แตง ไปกไ็ มมอี ะไรเสียหายนะ ชูครีมไมไดช อบใครอยูไ มใ ชเหรอ”

“ไมเ สยี หายไดไง!! ครีมยงั เวอรจ ิ้นอยูเ ลยนะ และไมยอมใหใ ครมาพราก
นอ งจิน้ ไปจากครีมดว ย” ผมพูด น่จี ริงจงั นะเนย่ี ไหงสีนํ้ามันขาํ

“ก็ไมตอ งไปยอมเขาสิ จากท่ีเหน็ ๆจากภายนอก เขาคงไมใชคนท่จี ะใช
กําลังบังคับหรอก...ม้ัง” อยา ม้ังไดไหม

“ง้นั แตง เสรจ็ ก็อยูแบบตางคนตา งอยูอะไรอยางนน้ั ไปเลยดไี หม แตง แค
ในนามแบบเนี๊ย”

“อนั นก้ี ็ไมรูน ะ ครีมทํา แตพีเ่ ขาจะยอมรึเปลา ... สว นเรื่องงานแตง ดูก็รู

วา หนไี มรอด...” คาํ พูดทา ยพูดเสยี งชวนขนหัวลุกมาก

“หึ ไมร ูละ ครีมจะลองดกู อ น แตง เสรจ็ ก็รบี ขน้ึ รถเขา หองหอไปเลย
นะ ครีมอาจทําเรือ่ งยงุ นิดหนอย แตอยา ใสใ จ เชิญสวที กันตามสบาย”

ผมพูดแลวตบไหลสีนํ้ามันแปะๆ มันก็ย้มิ ๆไมพ ูดอะไร พอดีกับพอหนุม
สองคนทอ่ี อกมาจนได

“เลอื กนานจัง สทู มนั มีหลายแบบนักเหรอ” ผมกวนไปกอนเลยครับ

“เปลา พอดีคุยกันเพลินไปหนอ ย อยากกินอะไรไหมครับนีก่ เ็ ทย่ี งกวา
แลว ” เขาตอบกลบั มา ผมยิม้ ใหพ่ีไอแดดทีเ่ ดนิ ไปหาแฟนตัวเอง

มกี ารหวั เราะกนั คิกคกั สวที เหลือเกนิ รูสกึ คันๆเหมือนมดกัดขึ้นมาเลย

“กินอะไรก็ได แลวตอนบา ยตอ งไปไหนอกี ไหม”

“ไปดูแหวน แลวก็ไปดขู องกินในงานดวย เคก อกี ” เขาพูดแลวดึงผมใหลกุ

“เคก ~” ผมจะไดไปดเู คกงานแตงแลว น่ีถา ไมน ับวาผมตองแตง กับตาลุง
นี่และตองใสชุดเจาสาว ทกุ อยา งก็ดูดไี ปหมดครบั

“หหึ ึ ไปข้ึนรถไป” เขายิ้มนิดๆแลว ดึงผมไปข้ึนรถ สวนสีนํา้ กับพ่ไี อแดดก็
ไปอีกคัน ทําไมไมป ระหยัดนํา้ มนั ชวยชาติกันเลยนะ

พอกินขาวเสร็จเรากไ็ ปดแู หวนกันครับ ผมมองๆดแู ลว ไมเห็น
นาสนใจ ผมไมชอบใสแหวน มันเกะกะเวลาทําขนมอะ

“ชอบอันไหนครับ เลอื กเลย” พี่ฟองดูวม ายืนซอ นหลังผมแลว ชะโงกหนา

ลงไปดูแหวนตรงหนา ผม ชว ยยนื ทา อ่ืนไดไหมเนีย่

“ชอบอนั ที่แพงๆ เอาอนั ท่ีแพงที่สุดอะ” ผมพูดหนา ตาย เอาใหลุงแกหมด
ตวั ไปเลยครับ

“งน้ั วงน้ไี หมครับเพชร 5.4 กะรัต อยทู ี่ 2.7 ลานบาท” พนกั งานแกพุงเขา
มานาํ เสนอกันที แลวหยิบแหวนเกลี้ยง ท่ีมีเพชรชูขึ้นมานดิ หนอ ย

“มีแบบเพชรฝงไหม ไมชอบใหมันชูขน้ึ มาแบบน้อี ะ เกะกะ” ผมพูดไป
ดวยก็คิดไปดว ย เกือบๆสามลานเอง

ขนหนาแขง ลุงแกไมรว งหรอก หรือเอาท่ีแพงกวานี้ดี หึหึ คดิ แลว กย็ ้ิมอยู
คนเดียว

“แบบฝง จะเปนเพชร 1.4 กะรัต เรียงกัน 5 เม็ด นํ้าหนกั รวมประมาณ 6
กะรัต ตวั นี้ 4.3 ลานครบั ”

ผมวา ผมชักเบลอๆกบั ไอคาํ วา กะรัตนี่แลว ฟงแลวจะหลับ มาตั้งใจก็ตรง
ราคานี้แหละ 4 ลา น สองวง 8 ลาน วา วๆๆ อนั นี้ใชไ ดแหะ

“เกรดเอไหมครับ” ตาลุงมนั ไมสะเทือน ไปถามหาเกรดเออีกแนะ

“ถา เกรดเอตัวน้ีเลยครับ 6.2 กะรตั เปนรูปหวั ใจดวยนะครับ ราคาตกอยู
ที่ 5.1 ลานครับ ” พนกั งานแกคลองมาก

หยิบแหวนข้นึ มาแลวสงใหพ ี่ฟองดวู  พ่ีเขาก็หยิบไอทีใ่ ชสองเพชรขน้ึ มา
สอ ง ผมก็มองๆ ผมไมคอ ยรูเรื่องน้ีหรอก

“อืม ชอบไหม” สอ งเสร็จก็สงมาใหผมดู ผมมองๆ มนั เปนแหวนทีก่ รอบ