ฟองดูว์ ชูครีม ทนได้ ก็ลองดู

“..... ไอเราหนะเหรอเฝาดูแลตอนไมสบาย หาขา วใหกิน เช็ดตวั ให จา ย
คา พยาบาลให ปอกผลไมใ หกิน แตพอหายดีแลวก็ไลกันไปอยางไมไ ยดี

ใจรายจงั ” มันพูดนิ่งๆแลวจอ งหนา ผม อะไร ทําไมผมรูสกึ เหมอื นโดนตอ
วา อะ

“ใครขอละ อยากทําเองน่”ี ผมกระชากเสยี งหว นแลว ทาํ ทาจะเดินกลับเขา
ไป

“นั่นสนิ ะ..” แตเสียงแผว ๆที่ดังขน้ึ มาทําเอาผมกาวขาไมออก ทําไมผมตอง
รสู ึกผิดดว ยวะ !!?

ผมยืนสับสนจนไดยินเสียงเปดประตูรถ ผมรีบหันหลังกลับไป

“เดีย๋ ว !!” ผมเผลอเรยี กมันไปแลว ครับ โบท มันชะงักแลว มองผม ผมก็
อึกอักไมร จู ะพูดวาอะไรดี อาก ทําไมตอ งมาทาํ ใหผมดูเปนไมดีแบบนเี้ นย่ี

“เฮย ! เออ ขะ ..เขา มาดิ” ผมรีบเรียกเพราะมันขยบั ตวั จะเขา รถเมือ่ เห็นผม
ไมพูด มอื ผมขยับไปเปดรัว้ เอง เพราะมนั ทําดีกับผมหรอกนะ

ยอมก็ไดวะ โบทมันก็ยิ้มดีใจแลว รีบขับรถเขา มาจอด บานผมจอดรถได
ประมาณ 2 คัน หลังใหญอ ยูครับ

ไมเ ขา ใจวา จะซือ้ ไปทําไมเหมือนกนั หลังใหญๆ เพราะไมคอ ยไดกลับมา
นอนเทา ไหร

“กนิ ขา วยัง โบท เอาขาวมาใหดว ย” มันกลับมาโหมดหูต้ัง หางกระดิกอีก
ครง้ั ผมก็แคสา ยหนา แลว โบทกเ็ ดินนําไปอยางสบายอารมณ

ทําอยา งกับบา นตัวเองง้นั แหละ ผมเดนิ ตามมันที่เขา ครวั ผมไปทาํ อะไร
กอ กแกกๆแลว เอาจรงิ ๆผมยังจาํ ไมไดเลยดว ยซํ้าวา ผมวางอะไรไว
ตรงไหน

แตโบทมันหาเจออยา งรวดเร็ว

“เอา กินๆ ทีหลงั อยาหนอี อกมาอีกละ หนีไปก็ไมพนหรอก..” โบท พูด
ประโยคหลังแบบพึมพาํ แตท ําเอาผมรูสึกขนลุกยังไงไมรู

แลว มันก็พลา มไปคนเดียวครับ พูดมากเปนบา กอนหนาน้ผี มไมเห็นวามัน
จะเปนคนพูดมากตรงไหน หรือเพราะผมมวั แตสนใจชูครีมกไ็ มรูน ะ

“กนิ ยาดว ยสิ ยังไมหมดไมใ ชเหรออะน”ี่ มนั ยื่นถุงยาใหผ ม เออ..ผมยงั จาํ
ไมไ ดเลยดวยซํ้าวาตวั เองยังกินยาแกอักเสบอยู มนั ยัดยาใสม ือผม

แลวเดินไปหานาํ้ มาให ตกลงนีบ่ านใครเน่ยี ?

“อาบนํา้ แลว น่ี ง้ันไปนอนนะ” มันดงึ ผมขึน้ ขางบนเฉย ตอนนี้ผมมนึ มาก
ตามมันไมทนั เลยเดินๆตามแรงดึงไป แตแลว พอเห็นเตียงสตผิ มก็กลับมา
ทนั ที

“แลว นายอะ ! ฉันตองปดบานกอน เพราะง้นั จะไปสง ” ผมดันหลังมนั ให
ออกจากหอง แตไ อเด็กนี่ก็ขืนตวั ไวประหนึ่งมือเทา เปน กาวตราชาง

“ดกึ แลว งว งดว ย เหน่อื ยดวย ตามหาใครกไ็ มร ูท่ีหนอี อกจากโรงพยาบาล
ตั้งนาน ไมเ ห็นใจกันบา งเหรอ~” มันหมนุ ตัวมาทําหนาออนใสผ ม

ดึกอะไรละแค 2 ทุมคร่ึง มันดกึ ตรงไหนไมท ราบ แตผมไมชินกับนํา้ เสยี ง

ชวนคลื่นไสน จี่ รงิ ๆ ปกติมีแตสาวๆ ไมกห็ นมุ นา รกั

แตมนั น่ีตวั อยา งกับควาย ออ นมาได มันนาถีบมากกวา อะ

“นะครับ นะๆๆ ปะ นอนกนั ” มันกระชากผมทีก่ าํ ลังเออ กับทา ควายออ นให
ลงไปนอนบนเตียง แลวมันกเ็ อาขากับแขนล็อคตวั ผมไวแลวหมผา ทับ

“บา ปะ บาตวั เองมีกไ็ ปนอนดิ ปลอยโวย ยยย” ผมผลักมันออก แนนอนวา
มนั ล็อคผมไมอยู เพราะผมไมไ ดแ รงนอยเหมอื นตอนมีแผลแรกๆแลว

“นอนเฉยๆก็ไมไดเหรอ” มันทําตาแปวใสผ ม นา สงสารตายละ

“เฮอ ไปกไ็ ด” มันลุกขึ้นแลวยีหัวผมเหมอื นผมเปนลูกชายมันอยา งนั้น
แหละ แตพอมันเดินไปถึงประตู ปากผมดนั ไมรกั ดีอกี

“เด๋ียว !”

“ครับ ?” มันหันมาทันที ผมกลอกตาไปมาแบบเอือมตัวเอง

“นอนก็ได นอน !! เฉยๆ” ผมเนนเสยี งแลว ลุกไปเปดแอร ไอตี๋มันรีบปด
ประตูแลว ยม้ิ รา จะว่งิ เขา มากอดผมซะง้ัน

“เฮย ไปอาบนํา้ กอนไอน่ีนิ เดี๋ยวหาเสื้อผาใหแ ลว กนั ” ผมตัดบทเดนิ ไปเอา
เสื้อกบั กางเกงตวั ใหญๆใหมันใส แลว จะไดร ีบนอนกอนมนั ออกมา

หึๆ พอมันเขาหองน้าํ ผมก็พุงตวั ไปนอนบนเตียง แลวหลับตา สักพักมันก็
ออกมานอนขา งๆ แลวผมก็เผลอหลับไป ..อืม ผมไมไ ดนอนคนเดียว

คร้งั สุดทายนนั้ มันเมื่อไหรกันนะ

การรูวา มีคนนอนขา งๆ มันก็รูสกึ ดีไปอีกแบบ อะ ไมใ ชว า ผมหลงอะไรมัน
นะ ก็แค .. ก็ .. ไมรโู วย ยย มันก็ดีกวานอนคนเดียวละ กัน

…………………………………………….

( :: ฟองดวู  :: )

ผมใหนองกลับไปทํางานท่ีรา น แตพนักงานในรา นตอ งเปนผูหญิงเทานน้ั !
ผมไมไ วใ จจะใหผูชายหนาไหนมาทํางานแลว

ผมหวงของผมน่ี ชูครีมกไ็ มว าอะไร พักนี้นอ งวา งา ยแลวทําตวั นา รักมาก
ผมหลงจนไมร ูจะหลงไงแลว ทําตัวนา ฟดตลอดเวลาสินา

“วนั นี้ไมไปเฝาเหรอ” นอ งถามเมื่อผมแคไ ปสงเขาที่หนา ประตูรานตอนเชา

“มปี ระชุมครับ เด๋ียวประชุมเสรจ็ จะรีบมาหานะ” ผมยิ้มใหนอ งแลว รีบไปที่
บริษัทกอน จะวา ไปผมก็ติดนองเวอ รจริงๆ บริษทั อยหู า งแคนี้

แตยังตองมานั่งเฝา คอื ไอพวกลูกคา ทั้งหลายแหลนั่นไงครับ ตัวดที ้ังนนั้
เวลาผมไปประชุมที กลับมาตองไดเ จอศตั รูรายใหมทุกคร้งั ไป

ยิ่งนานเหมอื นคนย่ิงเยอะ นีม่ นั ติดปา ยโฆษณาวาคนขายนารักรึเปลาฟะ ถึง
ไดแหกนั มาขนาดนี้

แตแลวผมก็ตองเหน่อื ยใจ เมือ่ พอผมไปสรางบรษิ ัทเพ่ิมท่ีตางประเทศ
แลวผมตองไปดูที่นน่ั กอนจะเปดตัวอยา งเปน ทางการ

ใหตายเถอะ อยา งนผ้ี มกไ็ ปนานเลยสิ ผมรับไมไดอะ

“พ่ีฟองดวู  เปนอะไรครับ” นอ งทกั ทนั ทีทเี่ ห็นหนาผม สงสัยแสดงอาการ
มากไปหนอ ย ผมเลยยิม้ ใหนองแทน

“เดยี๋ วพ่ีตองไปดงู านท่ีตางประเทศหนะ”

“ตา งประเทศ? ท่ีไหนครับ?” ชูครีมทาํ ตาโต สว นบรรดาลูกคากําลังทาํ หูพ่ึง
ผมรูนะวากําลังลุนใหผมไปสุดใจเลยละสิ ไอพวกนนี้ ี่

“ทญ่ี ่ีปุนจะ” ผมตอบเสียงหวาน ในใจกอ็ ยากใหนอ งไปดวยนะ

“ผมไปดว ย !” นองตอบมาทันควัน ทาํ เอาผมตกใจไปเส้ียววิ แลว
เปลยี่ นเปนดีใจสุดๆแทน นองอยากไปดวยละ !!

“ไปสิ พ่ีจะจองต๋ัวใหนะ” ผมแทบควาเขามากอด ทําไมผมเปนโรคเวอรไ ป
แลวเนยี่ นอ งก็ย้ิม แตดูเจา เลหชอบกล

ผมไมไ ดพูดอะไรตอ แตไ ปนั่งทํางานทม่ี ุมเดมิ สอดสองพวกชอบแอบจีบ
เมยี ชาวบา นไปดวย

พอถงึ วนั ไปจริงๆก็ดรู ่ืนเรงิ มากครับ ผมชกั รูแลววาไมไดอยากไปเพราะผม
แตอยากไปเทีย่ วตางหาก ลัลลา ซะขนาดน้อี ะ

เราไปกนั ประมาณ 2 อาทิตยครับ เพราะตอ งเคลยี รบริษัทใหพรอมท่ีสุด จะ
ไดไมตองบินไปๆมาๆ

เม่ือไปถงึ ญ่ีปนุ ก็ไปพักท่ีคอนโดของท่ีนน่ั พอผมซื้อไวเ พื่ออยูตอนมาดงู าน
โดยเฉพาะเลยครบั พวกเรานอนพักกันคนื หนึ่งกอนจะไปดูตวั บรษิ ทั

ผมคิดวามาท่นี จ่ี ะไมมีเรอ่ื งอะไรแลว นะ แตแลวมันก็มีจนได

“สวัสดีครับ คุณฟองดูวใชไ หมครับ ผมอิชกิ าวา ยูโตะ จะเปน ลามใหครบั ”
หนุมญ่ีปุน ทา ทางออนนอ ม พูดอังกฤษคลองปร๋ือเลย

ผมจะไมตงิดใจอะไร ถา เขาไมพูดกับผมแตหันไปมองหนาชคู รมี แทนซะ
ง้นั

“นชี่ ูครีม ภรรยาผม” ผมก็พูดแสดงความเปนเจาของไวก อน โอบไหลแถม
ดวย แอบเห็นมันถอนหายใจเลก็ ๆเหมือนเสียดาย

แลว เริ่มพาผมไปหาหัวหนา ฝายของทางญ่ีปุน เสนหแรงนกั นะ กับคนญ่ีปนุ
กไ็ มเวน

“แลวมาน่ีจะไปเที่ยวไหมครับ ผมรูจกั ที่ดีๆเยอะนะ” นนั่ มันเร่ิมหันไปคุยกับ
นอ งแลว นอ งก็ตอบเขาทันควันเลย หวงเทีย่ วเหลือเกนิ

“จริงเหรอ งั้นชว ยแนะนําหนอยสิ วาจะไปอยูเหมือนกัน พ่ีฟองดวู  ไปเที่ยว
กันนะ” นองหันมาออนผม เอาหวั ถูๆดวย

ผมเลยจับมาหอมแกมโชวไอญี่ปนุ น่ซี ะ

“ออ้ื พ่ีฟองดูว !” นองดุผมเสียงเขียวเลยครับ แตผมไมสนใจ ผวิ ปากทาํ ไม
รูไมช้ี แตพอไดเจอหัวหนา ฝา ยบริหารเขา

กลายเปน ชูครีมเสียอกี ทีหวงผม ทาํ ไมหนะ เหรอครบั เธอเปนสาวญ่ปี นุ ท่ี
เออ เอ็กซมากๆครับ คาํ เดยี วจริงๆ ผมไมไดสนใจอยแู ลว

แตชคู รีมนีป่ ระกบติดผมเลย เดก็ มันขห้ี วง แตผมรูสึกดีนะ หึๆ

“นี่พักที่ไหนกันคะ ฉนั มีที่พกั ดีๆแนะนํา มีออนเซ็นใหแชตัวดว ยนะ” เธอพูด
หลังจากเราคยุ ธุรกิจกันไปเรียบรอย เธอช่อื โทโมมิ รินะ

แนนอนวาเธอใหเรียกดวยช่ือได แตนองจะทาํ ตาเขียวเมื่อผมเรยี ก ผมเลย
ตอ งเรียกนามสกุลเธอแทน เพื่อใหเกิดความหา งเหนิ นิดๆ

“ออนเซน็ !” ชูครีมต่ืนเตนขึ้นมาทันที ผมกอ็ ยากลองไปดูอยูเหมือนกัน

“ดีเลยครับ ผมกับชูครีมจะลองไปดู” ผมย้ิมใหเธอ แลว ตอนเย็นเธอกเ็ ลย
จัดแจงเปนคนพาเราไป ไอเจายูโตะอะไรนกี่ ็ตามมาดว ย

เพราะโทโมมิเธอใชภาษาอังกฤษยังไมค ลอ งมาก เราเขาพักในโรงแรมท่ีดู
ญ่ีปุนมากๆ นองดูชอบอกชอบใจ ท่ีน่ีจะถกู เรยี กวาเรยี วกังครับ

ผมก็ชอบบรรยากาศแบบดั้งเดิมแบบน้ีเหมือนกนั แถมมีชุดยูกาตะกับ
เคร่อื งอาบนํา้ ใหพรอม ย่ิงตอนนองใสยูกาตะนี่ ผมแบบวา ไมไหวแลวครับ

นารกั มาก ตองรีบหยบิ มือถือมาแอบถายรปู เก็บไว หๆึ ผมชักจะโรคจิตมาก
ขน้ึ แลว สิเนยี่

“โอะ พ่ีฟองดวู ใสข้ึนนะเนย่ี ” นองยงั มีแกใจมาชมผม ย้ิมมากๆ ระวังจะ
ไมไดออกจากหองนะจะ ไอชุดน่ีมนั ก็บางลอตาลอ ใจผมซะดวย

แตเอะ เด๋ียวกอนนะ ออนเซ็น = อาบนา้ํ = โป บอรวมดวย อา ก ผมไม
ยอม ผมไมอยากใหใครเห็นนองตอนโปนะ โดยเฉพาะไอยโู ตะนั่นแลวดวย

“ไปกันเร็ว ครีมอยากเห็นแลว ” นอ งเรง ผมยิกๆ

“เดย๋ี วครับ ครีมรูใ ชไหมวาอาบนํา้ ท่ีนี่มันตองถอดหมดนะ คนอื่นเห็นหมด
นะ”

ผมรีบขกู อน ก็นองข้อี ายน่คี รับ ขอเถอะ อยาไปเลยนะ

“เอะ อาบนํ้าก็ตองถอดสิ คนอื่นก็ถอดน”ี่ แปว ทีง้ที ําไมไมอายละ ครา บ

“พไี่ มไป ครีมจะไปแลวนะ” นองงอนผมแลว เดินออกจากหองไปเลย ผม
รบี หยิบอุปกรณอ าบนํ้าแลววง่ิ ตามไป ไอย โู ตะกไ็ วมาก เจอกับนองพอดี

“โอ เหมาะมากเลย ใสแลวดูดีมากนะ” มนั ชมใหญ แลว ตาน่นั มองอะไรวะ
ผมรีบเดนิ ไปดงึ คอเสือ้ นองใหมิดๆ

ไมร ูจะทําไปทําไมเหมอื นกนั จะถอดอยูแ ลว นอ งมองๆผมนิดหนอย แลวก็
ยื่นมือมาจงู มือผมใหเ ขา ไปตรงโซนเปลี่ยนเสื้อผา

พอถงึ ตอนถอดจริงๆ ผมแทบอุมเขากลับหอ ง ผา ขนหนูมันเลก็ ไปเพ่ือใคร
ครับ ใสก็เหมือนไมใส ไอยูโตะก็มองครบั แนละ เลนท้ังขาวทงั้ เนียนขนาด
น้ี

ผมเห็นแลวยังหัวใจจะวาย แตเจาตวั มัวแตสนใจบอนํา้ รอน รีบเดินไปดูแลว
พอเขาโซนอาบนํา้ เปนแบบเปดโลง สุดๆ มีคนตางชาติอยูเยอะนะครับ

หันมองนอ งกนั พรึ่บ ผมก็เลยตองจัดการโอบเอวนองมาติดกบั ตวั ผม แลว
สงสายตาอาฆาตใสพวกนั้น เดย๋ี วพอ จิ้มตาบอดใหหมดเลย ฮึ่ย อารมณ
เสีย

“ตอ งอาบกอ นคอยลงไหมอะ” ตากลมๆน้ันมองไปรอบๆอยางสาํ รวจ ยูโตะ

ก็พยกั หนาแลวพาไปตรงเกา อี้ตวั เลก็

อาก นงั่ ระวงั ๆหนอ ยไดไหมเนย่ี มันโปหมด !!

“..พ่ีฟองดูวเ ปน อะไรรึเปลา ครับ” นองหันมาถามผม ท่ีลุนทกุ ครงั้ เวลานอง
ขยับขา ก็ผา มันจะถลกขึ้นมาหนอยนึง

จากที่สนั้ จะตายอยูแลว หนะ สิ ผมชักจะทนไมไ หว อยากจับกดเขาจริงๆเลย
นนั่ ยังมาทําหนา แบวใสอกี

“รบี อาบเถอะ พ่ีอยากลงแชแลว” ผมพูดแลวรีบๆขัดตัวเอง เพราะนอ งชาย
ผมมันดันเร่ิมมีอาการหนอยๆแลว ถา ผมไมรีบหลบตอนนี้

ใครๆเขาไดรูกันแนๆ วาผมอยากจับกดนองขนาดไหน เซ็กซ่ไี ปแลว โวย ย
ยง่ิ เปยกๆยิ่งไปกันใหญ

“ปะ ” ผมรอจังหวะทนี่ อ งอาบเสร็จรบี พานอ งลงนํ้า แลวผมก็จูงๆเขาไปตรง
โขดหนิ ทีไ่ มคอ ยมีคน หลบไอยโู ตะที่ลวนลามนอ งทางสายตาดวย

“อะ พี่ฟองดูว !” นอ งหนา แดงขึ้นมาซะเฉย แลว มองไปทผ่ี าขนหนผู ม
เหอะๆ มันปดไมอยูแลว ละที่รัก กลับหองกันดีกวา ไหมจะ

“เพราะครมี แหละ ย่ัวพ่ี !” ผมทําเนียนแลวฉุดมือนองลงไปน่งั ในนํ้า

“คะ ใครยั่ว !! พี่มันห่ืนเองตางหาก ไปหา งๆเลยนะ” นองดิ้นจะหนีจากแขน
ผมท่ีรัดเอวไว แตยิ่งด้นิ มันกย็ ิ่งเสียดสีสิ

เพราะทัง้ ผมทั้งนองก็โปก ันอยูท้งั คู ผาขนหนูพาดไวตรงขอบแลว ครับ นอง
ก็คงรูตวั เลยหยุดด้ินแลวน่งั ตัวแขง็ ท่ือ

“มือ!! อยูเฉยๆสิ” นอ งจับมอื ผมหมบั ผมแคลูบๆตรงหนาทอ งไปหนอ ย
เดียวเอง ก็มนั อดใจไมไ หวน่ีนา ผมจับหัวนอ งมาพิงอกผมไว

แลวพยายามทําใจใหลองลอยไปตามกระแสน้ํา นั่งไปจนเรมิ่ เคล้มิ ๆจะหลับ
นอ งถงึ ไดสะกิดปลุกผม

“ข้นึ กันเถอะ ครีมหิวแลว” นอ งเอย้ี วตัวไปหยิบผา ขนหนขู า งหลังผม แลว
ลุกไปอยางเรว็ เลยครับ ผมก็รีบลุกตาม คนนอยมากแลวครับตอนน้ี

ผมเลยสบายใจได แตงตวั กันเสร็จก็ออกไปกินอาหารท่คี ุณโทโมมิสั่ง
เตรยี มไวใหแลว สวนใหญเปนปลาดิบที่จัดมาอยา งอลงั การเลยครับ

ชูครีมดูมีความสุขกบั อาหารมอื้ นี้มาก มกี ารถา ยรูป แลว ก็กนิ แบบไมสนใจ
ผมเลยอะ

“พี่ฟองดูว ครีมปวดฉี่อะ เด๋ียวมานะ” แลว นอ งกอ็ อกไปจากหองกอนทีผ่ ม
จะพูดอะไร ทําไมไวอยางน้ีนะ ในหองเลยเหลือแคผม

โทโมมิ แลว กไ็ อยูโตะ สักพกั มันกเ็ ดินไปคุยโทรศัพทท่ีประตอู ีกฝงของ
หอง

“เออ พอดีฉนั ลมื มือถือเอาไวท ่ีหองพักหนะ ไปเอาเปนเพื่อนหนอยไดไ หม
คะ” โทโมมิพูดขึ้นเปนภาษาอังกฤษ ผมก็งงๆครับ ไปเอาคนเดยี วไมไ ด
เหรอ

“ตอนกลางคืนมนั นากลวั นะคะ” เธอทําทาขนลุก ผมเลยตอ งเดินไปเปน
เพือ่ นเธอ แตพอเดินไปจนถึงหนาประตูหอง ผมกลับรูสึกแปลกๆขน้ึ มา
ฉับพลัน

“มานกี่ อนสิ” เธอดึงมอื ผมเขาไปในหอง แตผมชักมือกลับ ไมเ ดินเขา ไปใน
นัน้ เพราะผมรสู ึกปวดๆตามรา งกาย และมันไมปกติเอาซะเลย

“อะไรกัน คณุ เปนอะไรรึเปลาคะ ทา ทางไมดีเลย” เธอเขา มาประคองผม
ผมเร่ิมทรุดแลว ครับ

เหมือนมีอะไรบางอยางกาํ ลงั เลน งานรางกายผมอยา งรนุ แรง เธอเลย
ประคองผมเขาไปในหอ งอยางทุลักทเุ ล เช่อื เลย เธอวางยาผมแนๆ

“ปลอย !!” ผมพยายามผลักเธอออกไป แตเ รย่ี วแรงผมเหมือนจะหด
หายไปทุกวินาที เธอยม้ิ เจา เลหใ หผม เปนการแสดงออกวาอาการของผม

เกิดจากฝม ือเธอแนๆ น่มี ันเร่ืองอะไรกันเน่ีย เธอตองการอะไรจากผม ?

“อยูเฉยๆ เด๋ยี วก็ดีเองแหละคะ สุดหลอ” เธอพูดออกมาดวยภาษาไทย
ชัดเจน ผมตกใจหันไปมองเธอทันที

“หมายความวายังไง..” ผมเคนเสยี งที่แทบไมมีออกมา สติผมก็ใกลจะดับ
ลง

“ตนื่ มาก็รูเองแหละ” เธอย้ิมรา ย แลว กอดอกมองหนาผม ปากผมอยากจะ
เอย ถาม แตรา งกายไมฟงคําสั่ง ตาผมก็เร่มิ จะปดลง

ผมชกั รสู ึกวา นอ งกําลังตกอยูในสถานการณท ี่ไมดแี นๆ ไมว าแผนของเธอ
คอื อะไร

แตผมมีลางสังหรณว า มนั ถกู ใชเพือ่ จดั การชูครีม !

------------------------------------------------------------
39 :: เบื้องหลงั

( :: โทโมมิ :: )

ฉันมองดูคุณฟองดูวท ห่ี ลับไปแลวก็ถอนหายใจออกมา กอนจะกด
โทรศพั ทไ ปหาเพื่อนสนทิ วาฉนั ทาํ ตามที่เธอขอรองแลว

จากนนั้ ฉนั กเ็ ดินกลับไปที่หองอาหาร

“ไปไหนมาครับ แลวคณุ ฟองดวู ละ ” ยูโตะถามฉนั อยางไมไดคิดอะไร

“ไปหาของหนะ สวนคุณฟองดวู .. เออ ไมร เู หมือนกนั ” ฉนั แกลงทําเปนไม
รไู วกอ น แลวก็นั่งคีบอาหาร

บอกตามตรงฉันไมรเู ลยดวยซาํ้ วา เพ่ือนของฉันกําลงั ทาํ อะไรอยู แตเ ธอ
ขอรองฉันดว ยทาทางนาสงสาร บอกวาผูชายคนนท้ี ํารายเธอสารพัด

ฉนั ก็พาลโกรธตามเพ่อื นไปดว ย เลยชวยเธอแกแคน เธอบอกวาแคทาํ ให
เขาสลบแลวเธอจะเขา มาจัดการตอ เอง

เห็นวา แคทําใหเ ขาสลบไมไ ดร ายแรงอะไรกเ็ ลยยอมทาํ ตาม ฉนั วางยาใน
แกวนํ้าของเขาหนะ เขาคงมัวแตคุยกับคุณชูครีมเลยไมไดสังเกต

วา แต.. ทาํ ไมชูครีมยังไมก ลับมาอีก

“ไปนานจงั นะครบั ผมวา เราไปดกู ันเถอะ” ยโู ตะเรมิ่ กังวลเหมือนกนั ฉันเริ่ม

คิดอะไรออก หรอื วาคนที่เพ่ือนฉันตองการจะเลนงานคือชูครีม ?

เธอใหฉนั จา งยโู ตะมาแลวแกลงทําเปนพูดภาษาไทยไมเปนเพ่ือใหฟองดูว
ตายใจวา มีคนหลายคนคงปลอดภัย จะไดไ มร ะวงั ตวั

หรือตั้งใจใหจ างยโู ตะมาใหชคู รีมตายใจ วาฉันจะไมสามารถทําอะไรพี่ฟอง
ดวู ของเขาไดกันแน

“ไปหองน้ํากอ นแลวกนั ” ฉันลุกพรวดออกไป ตามดวยยูโตะ พอไปถึงประตู
หองนํา้ ล็อค แตไดยนิ เสียงคนอยูขา งใน นี่เธอคงไมไดทําอะไรแผลงๆใช
ไหม

“ยูโตะ.. พังเขาไปเลย เร็ว!!” ฉันมีลางสังหรณอ ะไรบางอยา ง ยูโตะดูงงๆ
ฉันเลยกระแทกประตูเขาซะเอง พอเห็นอยางนนั้

ยโู ตะเลยชว ยฉันพังประตู มันไมไดแข็งแรงอะไรอยูแ ลว ประตูเลยเปดออก
อยางงายดาย

ทนั เห็นคนตัวเล็กกําลงั ถีบเขา ท่ที องของผชู ายอีกคน ยกู าตะท่ีใสอ ยูแทบ
จะหลุดออกมาจากตวั อยูแลว

“โอ !” ชูครีมรอ งแลวรีบวิ่งออกมาทางประตู แตค นที่โดนเตะดงึ แขนไวไ ด

“ยูโตะ !! ฉันจะไปเรียกเจา หนาท่ี” ฉนั พูดเสียงดงั สน่ัน แลวปลอ ยยโู ตะทีร่ ู
งาน วง่ิ เขา ไปชวยชูครีม อันที่จริงฉนั ออกมาโทรศัพทหาเพ่ือนตัวเอง
ตางหาก

( วาไง ทําสําเร็จแลวเหรอ )

“เงียบหนะ จริงๆแลวคุณฟองดวู เ ขาไมไดทําอะไรเธอใชไหม เธอต้ังใจจะ
เลนงานแฟนเขาใชไหม ณดา !!” ฉนั ตวาดออกมาเปนภาษาไทย

แลว มองดยู ูโตะที่กําลังตอยกับผูช ายรางใหญใ นหองนาํ้ ชูครีมหันมามอง
หนาฉนั ทันที คงไดยนิ ท่ีฉันพูด

( ... เอาอะไรมาพูด )

“ฉนั ตองเคลียรกับเธอแนๆ ยัยณดา มาที่นี่เดี๋ยวนี้ !!” ฉันพูดอยางโกรธๆ
ฉนั ไมชอบเปน เครื่องมอื ของใคร ท่ีชวยเพราะเห็นวาเปนเพือ่ นกันแทๆ

เรารูจ กั กันต้ังแตเดก็ ๆ เพราะบา นอยูใกลกนั ฉนั ไมไดเ จอเธอจนกระท่งั
ไดมาทาํ งานที่ญ่ีปนุ ไมนกึ เลยวา เธอจะเปนคนรา ยกาจอยา งนี้ ยัยอสรพิษ
!!

ฉันกดวางสายแลวเร่มิ กรี๊ดเสียงดัง จนคนของทางโรงแรมวิ่งมา

“ชวยดว ยคะ ผชู ายคนนั้นเขาจะขืนใจเพื่อนฉัน” ฉนั ทําตวั สั่นแลว ชีไ้ ปที่
ไอบึ้ก โดยยโู ตะผละออกมากอ นหนาน้นั ไมกว่ี นิ าที

แลว พนกั งานก็กรเู ขาไปจับไอผชู ายคนนน้ั ไวท ัน เขาโวยวายยกใหญ แต
คงไมมใี ครเชื่อ เพราะสภาพชูครมี ก็เปนหลกั ฐานอยูเห็นๆ

พอเขาโดนห้วิ ปกออกไป ชูครีมก็มองหนา ฉันอยา งเคลือบแคลง

“ตกลงนี่มาชวยหรือไง ? แลว ณดาอะไรนน่ั คืออะไร” ชูครีมพูดอยา ง
โกรธๆ แววตาคาดคั้น หนา ของเขามรี อยแผลอยูไ มนอย

มือเลก็ ดึงเสื้อตวั เองที่หลุดรุย มาใสจ นเรยี บรอ ย ฉันสังเกตเห็นไหลเขาสั่น

นิดๆ ไมแนใจวา จากความโกรธ หรอื ความกลวั

“ณดาเปนเพ่ือนของฉัน.. ฉันไมรูจ ริงๆวามนั จะกลายเปนอยางนี้” ฉันรบี ขอ
โทษ เพราะเหน็ แววตาทเี่ ต็มไปดว ยความเกลยี ดชงั น่ันมองมาที่ฉนั

ฉันไมรูหรอกวา ณดาสง คนมาทําอะไรชูครีม แตก็พอเดาไดจากสภาพของ
เขา ฉันวามันเลวรายเกินไปทีจ่ ะทาํ รา ยใครสักคนดวยวิธีการแบบน้ี

“ไมรู ? พูดมาไดยงั ไง แลว พ่ีฟองดวู อยไู หน !!” เขาตวาดจนฉนั สะดุง ดู
ทาทางเขาจะโกรธมากจริงๆ

สว นยโู ตะมองเราสองคนอยางไมเ ขา ใจวา เรากําลงั พูดอะไรกัน

“อยทู ่ีหองของฉัน สลบหนะ.. ไมไดท ําอะไรหรอก” ฉันพยายามพูดอยาง
ใจเยน็

ชูครีมเหลือบมองฉันดวยสายตาท่ีทําเอาฉันรูสกึ หนาวข้นึ มาจับใจ แลว เขา
กว็ ิ่งตรงไปยงั หองฉนั ทนั ที

จากครั้งแรกท่ีฉันเห็นเขาเปนเดก็ นารักธรรมดา แตตอนนี้เขาดูเปลย่ี นไป
อยางส้ินเชิง อาจเปน เพราะเขากําลังโกรธมากก็เปน ได

…………………………………………….

( :: ชูครมี :: )

หึ ผมพูดไมอ อกเลย ขนาดมาญ่ีปุนยัยนั่นกย็ งั สงคนมารงั ควาญกนั ซะได
ผมคิดไมออกเลยวาถา ยโู ตะกับโทโมมิไมพังเขา มา

แลว ผมจะตา นแรงไอผ ูชายคนนั้นไดอ ีกนานสักเทา ไหร คิดวาผมเปนคนดี
นักเหรอ ณดา.. คุณคดิ ผิดแลว

“พ่ีฟองดวู  พี่ฟองดูวครับ” ผมเขยา ตัวเขาเบาๆ ตบหนาเบาๆ เขาก็นอน
หลับสนทิ เขาแคนอนเฉยๆคงไมเปน ไร ตอนน้ผี มตอ งจัดการยัยน่ันกอน

“ณดามาที่น่ไี หม” ผมถามโดยไมไดหันไปมองคนท่ีอยูใ นหองอกี สองคน

“มา...”

“อยูไหน” ผมกระชากเสียงหวน ยังไงวันนก้ี ็ตอ งคยุ กนั ใหรเู ร่อื งละ

“นม่ี ัน.. ” เสยี งคนทีเ่ ขามาใหมเปน คําตอบใหผมไดอ ยางดี ผมหันกลับไปก็
เห็นณดาท่ยี ืนอยูหนาประตูหอ ง เตรียมพรอมจะว่ิงหนีผม

ทอี ยา งน้ีละกลัวนะ ผมพุงเขา ไปจับเธอเอาไวไ ดกอนทเี่ ธอจะหนี

“ปลอยนะ!! โทโมมิชว ยฉันที~” เธอหันไปมองหนา เพื่อน

“พูดมาใหร เู รื่องเลยดกี วา วา เธอทาํ แบบนไ้ี ปเพอื่ อะไร” โทโมมิหันไปดึง
เธอมาคยุ เสยี เอง ทาทางจะโมโหอยูเหมือนกนั

“แลวเธอจะทาํ ไมละ ฉันก็แคอยากทําใหไ อเ ดก็ น่มี ันตองเสยี ใจบา ง !!”

“ผมไปทาํ อะไรคุณ !!” ผมแทรกข้ึนทันที อยูดีๆก็มาโทษวาคนอ่ืนผิดเฉย
เลย

“ยยั โรสสิ ไปคุยอะไรกับพอฉัน รไู หมวาฉันถูกวาอะไรบาง พอไมยอมให
ฉนั ทํางานท่ีบริษัทดว ยซ้าํ !!” ณดาหันมาตวาดผมทีก่ าํ ลังงง โรส?

เลขาของพ่ีฟองดูวมาเก่ยี วอะไรดว ยละ

“มันก็ไมเกย่ี วอะไรกับผมอยูดี”

“เก่ียวสิ โรสไปบอกเรือ่ งที่ฉันตามรังควาญแกไง ไอเปย ก”

“แตถาทําแบบนี้ พอแกไดตัดพอตัดลูกแน ทําอะไรไมรูจักคิด” โทโมมิ
แทรก

“อาจจะมากกวาตัดพอตดั ลูก แตไดที่นอนใหมใ นคุกแทน สนใจไหมครับ
?” ผมพูดแลว จอ งหนา เธออยางทา ทาย

“มะ ไมน ะ ฉันไมเ อานะ” ณดาเร่ิมลนลานเดนิ มาขอรองผม

“งน้ั ก็เลิกมายุงกับชีวติ ผมซะที ทําไดไหม !!” ผมตวาดอยางหวั เสีย แตก็
ยงั พอเบาใจไดบางวา เธอคงไมไดห วงั จะมาแยงพ่ีฟองดวู ไป

แตทาํ ไปเพื่อทาํ รายผมลวนๆ

“ตอบสิ !!” ผมตะคอกซาํ้ เธอก็สะดงุ เม่ือผมเริม่ โมโหหนักขนึ้

“ดะ ได อยา บอกพอฉันนะ อยาเรียกตํารวจนะ” เธอพูดดูทา ทางหวาดกลวั
นิดๆ แตผ มจะไวใ จเธอไดไ หม

“ขอใหจรงิ ตามที่พูด ถามีครงั้ หนา.. เตรยี มยายท่ีนอนไดเ ลย ตอใหค ุณรวย
มาจากไหน พอคุณก็ไมป ระกันตัวใหลูกอยา งคุณแน เขาใจทีผ่ มพูดไหม
!!”

“เขาใจ ยะ อยาตะคอกสิ” เธอหอไหลเขา เหมือนจะตกใจ ผมไมเ คยโมโห
ขนาดนี้เลยจรงิ ๆ และดเู หมือนมันจะทําใหคนอน่ื กลัวผมนะเนย่ี

“แลวอยา ทาํ แบบนีก้ ับคนอ่ืนอีก คุณอยากรไู หมวา มันรูสึกยงั ไง !! จะลอง
ไหม หา !!” ผมเร่ิมสติแตกแลวผลักเธอไปชนกําแพงหอง

ยัยณดาทําตาโตแลวพยายามผลกั ผมออก ถงึ ผมจะตัวเล็ก แตย งั ไงผมก็
เปนผชู าย มีแรงมากกวา ยยั นีเ่ ปน ไหนๆ

แคผมคิดถึงเหตุการณเมื่อครูก็เกิดโมโหขน้ึ มาอีก เธอไมรูหรอกวา มันนา
กลัวขนาดไหน

“ใจเย็นๆ” โทโมมิมารัง้ แขนผมไว แตผมไมข ยับออก หันไปสบตากับณดา
แทน

“อือ้ ฉันไมทําแลว ปลอยฉันไปเถอะ” เธอพูดเสียงส่ันแลวทรดุ ลงรองไหท ่ี
พื้นหอง ผมขยับออกมาหางจากเธอ น่รี องไหทาํ ไมเนยี่

ผมไมไดจ ะฆา เธอสักหนอย

“คุณละโทโมมิ ! บอกวาไมร ูเรื่องนี่ ผมเชื่อไดไหม” ผมหันไปถามอกี คน

“ไมจาํ เปนตองเช่ือก็ได แตฉันรูมาไมเหมอื นกับที่เห็นตอนนี้ ไหนวาคุณ
ฟองดูวเขาทํารายเธอ อยางน้นั อยางน้ีไง ตกลงเขาทาํ หรือเปลา !!”

โทโมมิหันไปคาดคั้นเพื่อนตัวเองทีย่ ังคงรอ งไหอยทู ่ีพ้ืน ณดาเงยหนามอง
แลวกัดปากตัวเองแนน

“เด๋ียวนะ! แลว ทําไมคุณพูดภาษาไทย คนญ่ีปุนรึเปลา เนย่ี ” ผมหันไป

แทรก

“ฉันเปนลูกครงึ่ หนะ ณดา !! จะตอบไหม เธอโกหกฉันใชไหม” เธอตอบ
ผม กอนจะตวาดใสณดาอกี รอบ

เหลอื ยูโตะทย่ี ืนกระพริบตาอยา งไมร ูเรื่องรูร าว

“ก็ฉนั อยากใหเ ธอชว ยนี่ ถา ฉันบอกความจริง เธอตอ งไมชว ยฉันแนๆ”

“ยัยนี่ !! เธอเกือบทาํ ใหฉนั ตองทาํ รา ยคนอ่ืนแลวนะ เธอน่ีมัน” โทโมมิเขา
ไปกระชากคอเสอื้ เพื่อนตวั เองเอาไว แตเธอกไ็ มไ ดทําอะไรมากไปกวา นน้ั

“เฮอ ชูครีม เด๋ียวฉันจะจัดการยัยนเี่ อง รับรองวาหลังจากน้ี เธอจะไมไ ดไป
ไหนมาไหนอยางอิสระ แลวเทีย่ วกอกวนคนอ่ืนอยางนี้อีกแน ลุกขึ้น ณดา
!!”

โทโมมิกระชากเพอื่ นตวั เองใหล กุ ขึ้นแลว ลากออกไปจากหอง เหมือนจะ
ไปคุยอะไรกันตอ

“ยโู ตะ.. ชวยพยงุ พ่ีฟองดูวไปไวที่หองหนอ ย” ผมหนั ไปขอรองอีกคนที่ดู
งงๆ แตกไ็ มเอยปากถามอะไรอกี แตเดินไปพยุงพ่ีฟองดูวแ ทน

ผมก็ไปพยุงอีกขางแลว พาเขากลับไปนอนที่หอง ยูโตะยืนลงั เลมองหนา
ผมอยสู กั พัก

“ทําแผลหนอ ยไหม” แลวเขาก็พดู ออกมาหนา ตาดูกงั วล

“ไมเปนไร ไปเถอะ” ผมปฏิเสธ ยูโตะพยกั หนา แลวเดินออกไป

ผมเดินไปล็อคประตูหองแลวกลับมานอนบนฟกู ที่ปูไวซ ุกตัวเขา กับอกของ
คนตัวใหญข างๆ

“ครีมไมเ ปนไรแลว นะ” ผมกระซิบขางหูเขาเบาๆแลวหลับตาลงชา ๆ คอยๆ
รสู ึกสงบลงในท่ีที่คุนเคย กอนจะหลับไป

…………………………………………….

( :: ฟองดวู  :: )

ผมสะดุงตนื่ ข้ึนมา รูสกึ ถึงแสงแดดที่แยงมาทางหนา ตาง ผมขยับตัวก็พบ
กบั ชคู รมี ท่นี อนกอดผมอยู ผมถงึ กับถอนหายใจออกมาอยางโลงอก

แตแลว กร็ ีบสาํ รวจนองทันที ผมคอ ยๆแกะมือนองออกชาๆ แลว ขยับตวั นอง
ใหนอนหงาย พอเห็นหนาชัดๆกเ็ ห็นรอยแผลบนหนา ทาํ เอาผมตกใจ

ระหวา งทีผ่ มหลับไปมีเรื่องอะไรเกิดขนึ้ เนี่ย

“ชูครีมครับ” ผมลองสะกิดนอ งนดิ ๆ ชูครีมขยับตัวแลว เริ่มปรือตามามองผม

“ต่ืนเรว็ พ่ีถามอะไรหนอ ย” ผมลูบหนานองตรงท่ีมีแผล แลวรอจนนองต่นื
เต็มที่ ผมถึงไดถามเขาถงึ เร่ืองทเ่ี กิดข้ึน ผมโกรธที่ตัวเองทําอะไรไมไ ด
เลย

และตองมารเู รื่องเอาวนั ถัดไป มนั ทําเอาผมสัญญากับตวั เองไวท ันทีวาจะ
ระวังตวั เองใหมากกวาน้ี

“ชูครีมทาํ แผลรยึ ังครับ ยังเจ็บอยไู หม” ผมลูบลงมาที่มุมปากเขา

“ยัง แตไ มเจ็บมากหรอก ครีมไมเ ปนไร ไปอาบนา้ํ กนั เถอะ จะไดก ินขาว”
นองยิ้มแลวจับมอื ผมไว ผมกไ็ ดแตย้ิมตอบแมว าจะไมคอยสบายใจเทาไหร

ผมพานอ งไปอาบนํา้ ตั้งแตย ังเชาตรูท าํ ใหมันไมมีคน ผมเลยไมตองมาน่งั
ทาํ ตาถลนใสใ ครอีก จากนน้ั ก็พาไปกินขาวที่ทางเรียวกังเตรยี มไวให

จนพอกนิ เสรจ็ ถึงไดเ ห็นโทโมมิเดนิ มาพอดี เธอโคงใหผมกับชูครมี เหมือน
อยากจะขอโทษ

“พี่โทรคุยกับพอณดาแลว พอ เขาจัดการตดั งบทุกอยาง และใหเธอทาํ งาน
อยูท บ่ี านอยา งเดียวไปอีกนาน ไมตองกังวลเรื่องเธอแลวนะ

คุณฟองดูวคะ ขอโทษสาํ หรับเรื่องเมื่อวานดวย” เธอพดู กับชูครีมกอ นจะ
หันมาขอโทษผมเปนการใหญ ผมไมอยากใหบรรยากาศเสีย

เลยแคพยักหนาใหเธอเทานั้น

“อยา งน้ันกด็ ีครับ วันน้ีพ่ีฟองดวู ย งั ไมมีงานใชไหม” ชูครีมพูดเสยี งเรียบ
กอ นจะหันมาย้ิมหวานออนผมแทน ผมก็พยักหนาตอบไป

“ง้นั ไปเท่ียวกนั นะ” นอ งออ นมาเต็มทอ่ี ยา งน้ี ผมก็ตองยอมสิครับ อกี อยาง
ผมก็อยากไปคลายเครยี ดจากเรื่องที่ไดร บั รใู นตอนเชา ดว ย

พอผมตกลงนอ งก็พาผมกลับหองไปแตงตัวทันที ตอนนี้เปนชวงฤดูรอ น
เลยคอนขา งจะสบาย ไมตองทนความหนาว

แตงตวั เสรจ็ ชูครีมก็ไปถามทางจากยโู ตะ ถึงเจา นนั่ จะอาสาไปดวยแตช ู
ครมี ก็ปฏิเสธ ทาํ ใหผมรูสึกสบายใจข้นึ อกี เยอะ

“จะไปไหนเหรอ” ผมถามเมอ่ื นอ งจดอะไรใสก ระดาษแลวเดินมาจูงผมไป

“ไปฮาราจกู ุ” นอ งตอบมาส้ันๆ แลว รีบจูงมือผมไปขึ้นรถไฟ อะไรๆก็จะ
ดกี วานีม้ าก ถา คนมนั ไมเยอะขนาดนี้ ! ดีที่ผมสูงเลยมที ีใ่ หหายใจ

แตชูครีมสิครับเห็นแลวสงสารเลย โดนทับแทบแบนผมเนี่ยแหละที่ทบั อีก
ขางเปนผหู ญิงครับ ผมใหน อ งหันหนา มาทางผมจะไดไ มไปชนคนอื่น

กวา จะออกจากรถไฟไดผมเหนือ่ ยแทบตาย

นอ งพาผมไปทีว่ ัดกอนเลยครบั ไดไหวพระใหใจสงบแลว คอ ยลากผมไป
ตรงท่ีมีปายไมใ หแ ขวน ผมอานไมออกเลยวา เขาเขียนอะไรกัน

พอจะมองของชูครมี นองกเ็ อาตัวบังไมยอมใหผมดูซะงั้น ผมกร็ อจนนอง
เอาปายไปแขวนแลว คอยดู นอ งเขยี นตวั โตๆแคสองบรรทัด

แตท าํ เอาผมย้ิมแกมปริ

‘ขอใหครอบครวั ฟองดวู  & ครอบครัวชูครีม
มีความสุขตลอดไป’

“มาแอบดู แตต ัวเองไมเขียนเนยี่ นะ ข้ีโกงอะ!!” นอ งเรมิ่ โวยวาย

“เลนเขียนอยางนแ้ี ลว พ่ีจะไปเขยี นอะไรอกี ละ หๆึ ” ผมควา นองมากอด
แนนใหหายมนั เขยี้ ว ชูครีมทําปากจูแตก็ไมไดพูดอะไรออกมา

ผมเลยเอาแผน ปา ยท่ีหยบิ มาไปวางไวที่เดิม แลวพาชูครีมออกมาจากตวั
วดั

“โอ ชูครีมจะมาซื้อไอน ี่เหรอครับ” พอไดลงมาเดนิ ยา นขายเสอื้ ผา ของฮา
ราจูกผุ มก็ชไี้ ปทร่ี า นขายชุดเมดหวานแหววทันที

พอนองมองตามไปผมกเ็ ตรียมหลบเพราะคาดวานองตองหันมาตบไมก็
ตอ ยผมแนๆทีไ่ ปแซวเขา

“ชอบเหรอ อยากใหใสรเึ ปลา ละ” แตไมครับ นองหันมาทําตาแปว ใสผม
สมองผมก็เร่ิมจินตนาการทันที ชูครีมกบั ชุดเมด

ชูครีมกับชุดเมด+นง่ั บนเตียง ผมเร่ิมคิดนอกกรอบมากเกินไป เลน เอา
เลือดกําเดาแทบไหล

“ทําหนาอยา งน้กี ําลังคดิ ทะล่ึงอยูแนเ ลย โห ไปเลยๆๆๆ” นองยนจมูกแลว
ลากผมออกหา งจากรานนั้น

แลวมาถามใหมีความหวงั ทําไมเน่ยี ผมอยากไดอ ะ !!

“อะ ถือกระเปาใหครีมหนอย” แลวนอ งกย็ ัดกระเปาใสมือผมแลวควานหา
กลองออกมา กอนจะว่งิ ไปขา งหนา

ตรงน้ันมีกลุมคนใสชดุ คอสเพลยอยูครบั ชูครีมกไ็ ปถายรูปพวกเขา ผมเดิน
ไปยืนขา งหลัง มองนอ งท่ีถา ยรปู อยา งต่นื เตน

แตแลวกลุมผูหญงิ ท่ใี สชดุ โลลิตาก็หันมามองชูครีมแลว ก็พูดภาษาญี่ปุน
รวั ๆใส

“แอ พวกเธอพูดอะไรกันอา” นอ งตกใจถอยมาชนผม ผมก็สายหนา สิ ฟง
ไมออกเหมือนกันครบั

สาวญี่ปุน ย้ิมใหชูครีมแลวหยิบทีค่ าดผมโลลิตา ออกมาจากกระเปา พรอม
กบั ช้ีๆไปท่ีชูครีม ดูเหมือนผมจะเก็ทขึ้นมา

เลยยื่นมือไปขอที่คาดผมน้ันแลวเอามาสวมบนหวั ของนอ ง ดทู า ผมจะ
เขาใจถกู ครับ เพราะสาวๆพยักหนาอยางพอใจ

“ คาวาอิเนะ !!” สาวๆกรี๊ดกราดกันใหญ ผมไมแนใ จอะ มันแปลวานา รักใช
ไหมนะ ชูครีมก็ดงู งๆ และกลายเปน ฝายถกู ถายรูปซะเอง

มีคนเอาพลาสเตอรลายคิตต้ีมาแปะหนานอ งดวย เพราะนองมีแผลอยูไง
ครบั พอแปะไปแลวมันแบว กวาเดิมอีก ผมเลยอดไมไดถายรูปนองบาง

ชูครีมหันมาทาํ ตาเขยี วใสผมเลย ผมก็แคย ิ้มๆครับ สาวญ่ีปนุ เริ่มสนกุ เอา
รมในมอื สงใหชูครีมถอื มนั เปน รมแบบเจาหญงิ ๆสชี มพหู วานแหววเลย

แลวก็มีคนวิ่งไปเอาผา กนั เปอ นมรี ะบายมาสวมใหน อ งอีกตางหาก

“พี่ฟองดูว ~” นองเริม่ ขอความชวยเหลอื จากผมแลว เมื่อสาวๆไมย อม
ปลอยนอ งไปงายๆ แตผมก็กาํ ลงั ชอบใจอยูครับ

นองโดนจับแตงตัวนิดๆหนอ ยๆ แตด นู า รักเปนบา ผมเลยขอถายรูปไปกอน

“にんぎょう みたいだ !! (อยา งกับตุกตา !! )” สาวๆเร่ิมครํา่ ครวญกัน
ตอ มีถา ยรูปคูอีกตางหาก

ดว ยความทน่ี องไปถา ยเขากอน ก็เลยตองยอมใหเ ขาถา ย

“เออ .. อา โกเมนนะไซ ซาโยนาระ” นองคืนรมใหสาวญ่ีปนุ รวมทั้งของท่ี
อยูบ นตวั ภาษาญี่ปุนแบบมว่ั ๆ เรยี กรอยยิ้มของคนแถวน้ไี ดเ ปน อยา งดี

“อา @&*^#&## ” คนทร่ี บั ของไปหันมาพนภาษาญี่ปุนใสพวกผม แลวชี้
มือไปทางชูครีม กอนจะชี้มาที่ผมสลับกันไปมาแลวก็ทาํ ทาหวั ใจ

ผมไมร วู าเขาใจเธอถกู ไหมเลยควาชูครมี มาหอมแกม แรงๆแลวยิ้มให
เกิดปฏิกิรยิ ากร๊ีดกราดของพวกเธอขน้ึ ทนั ที สวนชูครมี ยืนชอ็ คไปแลว

กอนจะคอยๆหนา แดงข้ึน

“ครีมหวิ แลว !!” นอ งรีบจาํ้ อา วหนีไปอยา งรวดเร็ว ผมกเ็ ลยยกั คิว้ ใหสาวๆ
พวกนั้นทย่ี ังชอบใจกันไมเลิก กอนจะวิง่ ตามนอ งไป

“หิวแลวจะกนิ อะไรดีครับ” ผมรีบไปความือชูครีมมาจบั ไวก อ นกันหลง
เพราะคนเร่ิมเยอะมากขึ้นเรอื่ ยๆ นองไมต อบแตเดนิ นาํ เขารา นราเมง็ เลย

ผมก็เดินตามไปนัง่ เหมือนนองจะงอนครับเพราะไมย อมพูดดว ย แตพ อ
อาหารมาเทานน้ั แหละ

“โห ชามใหญจ ังเลย พ่ีฟองดวู ถ า ยรูปใหหนอยสิ” นอ งย่นื กลองมาใหผ ม
ซะง้ัน ผมแอบขํานิดๆ เห็นอาหารเปนลืมทุกอยางจริงๆ

ผมก็ถา ยรูปนอ งกับบะหม่ีชามโตจนเขาพอใจ ถงึ ไดกินกันจริงจงั ซักที
จนกระท่ังมเี สียงแมสเสจดงั ชูครีมหยิบมาอานแลว ก็มองหนาผม

ผมจะอาปากถามแตชูครมี กลับซดราเม็งจนหมดชาม แลวลากผมไป
จา ยเงิน จายเสร็จก็ลากผมไปท่รี า นขายชุดคอสเพลยอีกตางหาก

“ทําอะไรหนะ ” ผมถามอยา งงงๆ

“อยากเห็นไมใ ชเหรอ .. ก็จะใสใหดูไง” นอ งหันกลับมายิ้มหวานทําเอาผม
มึน แลวกพ็ ูดไมอ อก เมื่อนองเดินไปเลือกชุดที่แขวนๆอยู

พนกั งานผูหญิงกร็ ีบวิ่งมาแนะนาํ ใหญ แตชูครีมคงฟงไมร ูเรอ่ื งหรอกครับ
ไดแตทําหนางงใสพนกั งาน จนกระทั่งนอ งเลอื กไป 2-3ชดุ

แลวก็เดินล่ิวเขา หองลองไป ผมก็ตามไปดวย

“อา ออกไปกอน ครีมจะเปล่ียนเส้อื ผา” นอ งดันผมออกมาทนั ที

“ไมเปน ไรหรอก เห็นบอ ยแลว อายอะไร” ผมแกลงลอเขา แลว ก็เดนิ เขา
ไปหนา ตาเฉย

พนกั งานหญงิ ท่ียืนอยใู กลๆรีบเดินออกจากโซนลองเสอ้ื ผา ทนั ที แหม รู
งาน

“พอ่ี ะ !” ชูครีมสงเสยี งแงว ๆ แตก ็ดันผมออกไปไมสําเร็จเลยตอ งอยูในหอง
ลองกนั สองคน นอ งจองหนา ผมไมย อมถอดเส้ือซะที

“ไมมองกไ็ ดๆ” ผมหันหนา ไปอีกทาง แลวหยิบมือถอื นองทว่ี างไวมากดดู
แมสเสจเม่ือกี้ สีน้ําสง มาครบั ผมกเ็ ขา ไปอานทันที

‘ไปญ่ีปุนหวานกันดีไหม .. ลองใสช ุดคอสเพลยดสู ิ รับรองมัดใจพี่ฟองดวู 
ไดแน !! ออ อยา ลมื ถา ยรูปมาใหดูดวยนะ หึๆ’

ผมอา นแลวกอ็ ยากหวั เราะหึๆตาม 2 คนน้ีคิดแผนอะไรกัน ชูครมี ยงั
จําเปนตองมัดใจผมอีกเหรอ แคนีผ้ มไปไหนไมรอดอยูแ ลวเน่ยี

ผมวางมอื ถือแลว เงยหนา สายตาผมดันตรงกับกระจกพอดี นองใหผมไม

มอง แตดันลมื ไปวาในหองลองตอ งมีกระจก ตอนนผ้ี มเลยไดเห็นหลัง
ขาวๆ

อะๆ กาํ ลังถอดกางเกงแลวดวย ผมเร่ิมอยูไมสุข แตก ็ตองพยายามน่ิงเขา
ไว น่ังดูนองถอดจนเสร็จแลวก็ใสชุด... ชุดเมด !!!

“พี่ฟองดูว !!” นอ งหันมาเห็นผมท่ีมองเขาทางกระจกเขา จนได แตใ สเ สรจ็
แลวครับ ผมเลยสงย้มิ ใหแลวรวบเอวคนนารักมานง่ั ตัก

อาก ผมอยากซ้ือชุดนก้ี ลับไปดว ยจริงๆเลย มันโดนใจมาก อา ผมรักญ่ีปุน

“ชอบเหรอ ชอบใชไหม” แลวนอ งก็เปลีย่ นอารมณฉ ับไวมาก ยิ้มราเลย
ครบั

“อือ” ผมตอบกลบั แลวหอมซอกคอนา ขบตรงหนา นอ งรีบดีดตัวออกจาก
ตวั ผม แตไมสําเรจ็ หรอกครบั ผมล็อคเอวเขาไวแนน

“อะ เออ .. หยุดกอ น อื้ม” ผมจัดการปดปากชา งพูดนั้นทันที ปากเล็กเผยอ
ออกอัตโนมัตใิ หผมไดสอดลน้ิ เขาไป

มอื ก็ลูบเขา ไปใตกระโปรงผา นขาออนไปถึงสะโพก ยังไมทันที่ผมจะไดท าํ
อะไรมากไปกวา น้นั กไ็ ดย ินเสียงเคาะประตู

นอ งเลยสะดงุ รีบลกุ ออกจากตัวผม ผมหงุดหงิดจะเปดประตอู อกไปดู แต
ดันมขี องบางอยางลอดเขา มาท่ีใตประตู .. กระดาษทิชชูครับ

“อา !! พ่ีฟองดวู อ ะ ออกไปเลยนะ ฮ่ึย ปา นนพี้ นกั งานจะคิดยังไงแลว เน่ยี ”
นอ งโวยทันที หนา ก็แดงแจเ ลยครับ

“ไมเอานา เขาก็เปดโอกาสใหเราแลว น่ไี ง มที ิชชูดวยนะ” ผมแกลงแหยชู
ครมี เลน จนนองเร่ิมทาํ ปากแบะจะรอ งไหใ ส ผมเลยยอมแพ

ออกไปจากหองแตโ ดยดี พนักงานท่อี ยูหนา ประตูรีบวงิ่ หนีออกไปเมือ่ เห็น
ผม หึๆ ผมจะซื้อไปหลายๆชุดเลยคอยดู !! เมดก็นารัก นางพยาบาลก็
สนใจ

ไหนๆนองก็ยอมผมขนาดนแี้ ลวนี่ คิดแลว มนั รอนครับ อยากกลับโรงแรม
ขึ้นมาทันทีเลย ญป่ี ุน บันไซ !!!

----------------------------------------
40 :: เรอื่ งบนเตียง

( :: โบท :: )

ผมตื่นเชามากไ็ มเจออาทิตยแลวครับ ผมเลยรีบตนื่ แลวว่ิงไปดูขางนอก ว่งิ
ดรู อบๆบานก็ไมเห็นใคร พอไปถึงโตะกินขาวมีกระดาษวางอยู

‘ไปทํางาน ล็อคประตูใหด ว ย’ สัน้ ๆหวนๆ แตไดใจความ นเ่ี ขาไมกลัวผม
ขโมยอะไรในบานเลยรึไง หรือไมมีอะไรใหขโมย ?

ผมเดินเลนมองของไปเร่ือยก็พบวาบานแทบไมมอี ะไรจริงๆแหละครับ ผมก็
เลยออกไปซือ้ ของทแี่ ถวซุปเปอรมาเกต็

โดยฝากคุณปาขางบานดูแลบานดว ย เพราะผมไมม ีกุญแจครับ เดีย๋ วกลับ
เขาบา นไมได

“แหม อยูบา นนีเ้ หรอคะ ฉนั อยูมาตั้งนานเห็นคนเขาบา นน้ีแคไ มก ี่ครั้งเอง

นกึ วาจะปลอยใหรา งซะแลว” คุณปาก็ชวนผมคุย

เลยเผลอคยุ กันมันสไ ปหนอ ย ไดรูดวยวาคุณปานนิ ทาไออาทิตยวา หลอ
แบบเยน็ ชา ฟงแลวขาํ ดี ผมออกไปซื้อกับขาวแลวก็กลบั มาน่ังห่ันผกั

ทาํ สุก้ีครับ อยา สงสัยวา ทําไมผมไมก ลับบา นตัวเองไปซะที ก็ผมวา งน่ีครับ
กลับไปบานทาํ ไม พอแมก ็ทํางาน พ่ีสาวก็แตงงานออกเรือนไปแลว

อยูค นเดียวเบ่อื จะแย สูมากวนคนอื่นดีกวา

ผมหาขา วกลางวนั กนิ แลวก็จัดโตะ รอม้อื เยน็ ม้ือใหญครับ ผมจัดหมอที่
กําลังเดือดปดุ ๆแลวกใ็ สผ ัก ใสเนื้อหมูลงไป อืม ใสไ ขด ว ย

ระหวา งทผ่ี มกาํ ลังเพลิน ก็มเี สียงรถเขา มาจอดในบาน เสียงปดร้ัวบาน และ
เสียงเปดประตูในทายทีส่ ุด

“แกยังไมอ อกไปอีกเรอะ ไอตี๋ !!!” เสียงโวยวายดังมากอนเลยครับ เขาคง
เห็นรถผมที่จอดอยูทเี่ ดมิ

ผมรีบเขา โหมดทําตัวแบว เหมอื นซีอวิ๋ ขาวตราเด็กสมบรู ณ

“โบททําสุกใ้ี หกนิ ไง กําลังเดือดพอดเี ลย มานั่งเรวว” ผมเนียนไปลากเขา
มานั่งลงท่ีขางๆผม แลวเดินไปตกั ขา วใหเสรจ็

พอเขาจะอาปากดาผมก็คบี เตาหูยัดเขา ปากเขาซะเลย แตผ มลืมไปวามนั
กาํ ลังเดอื ดอยู

“โอย รอ น !! แกจะฆา ฉนั ใชไ หมหา !! แคกๆ” เขาคายทงิ้ ทนั ทีแลว ไอหนา
ดําหนา แดง ทาํ เอาผมตองรีบว่ิงไปหาน้ํามาใหก ิน

พอสงบลงไดก จ็ อ งผมอยางนา กลวั

“ขอโทษครา บคุณ กินเร็ว กาํ ลังอรอ ย” ผมวาแลวคีบหมูใหด ู เขาทาํ จมูก
ฟุดฟดกอนจะตัดสินใจกิน มันหอมใชไหมลา กลับมาก็คงจะหิวดว ย

.. เอะ ทําไมผมเหมือนศรภี รรยารอสามีกลบั บานอยา งน้ีเน่ีย

“รบี ๆกินแลว ก็รีบๆกลับไปไดแลว เบอ่ื หนา จะแย” เขาบนแตก็ยังไมเลกิ คีบ

“เธอหนะ ใจรา ย เธอหนะใจราย มาหลอกกันใหฉนั ตองงมงายอยางน้ี~”
ผมรองเพลงแลวทําหนาเศรา สุดพลัง กัดตะเกียบแถมดว ยอะ

“ฉนั ไปหลอกแกตอนไหน”

“หลอกใหหลงไง ทําไมคุณถงึ ทาํ ตวั แบบน้ีนะ ผมเสยี หายนะเน่ยี ใจผม
หายไปกับคณุ หมดเลย” ผมพูดเสร็จ

คนขางๆทําหนา เหมือนอยากคายอาหารในปากเอามากๆ แตดันหนา แดง
ซะง้นั อุยๆ แสดงวาคิดนะเนย่ี

“จะกนิ ไมล งเพราะภาษาเนาๆของแกเน่ียแหละ” เขาบน แตก ็ยงั กนิ ตอไป
ผมกเ็ ลยใชโอกาสนแ้ี หละ กนิ ไปเลนมกุ เสย่ี วไปครับ

ปฏกิ ริ ิยาของเขามันนา รกั ดี...

เอะ วา ไงนะ นา รกั ? ผมขยี้ตาตัวเองแลว จองคนตรงหนา ใหม อาทิตยร ูสกึ
ไดถึงความผิดปกติเลยหยุดชะงักแลวทาํ หนานิ่งสบตากับผม

จอ งไปจองมาผมเลยชะโงกหนาไปจุบปากเขาซะเลย มันเข้ยี วอะ

“เฮย !!” เขานิ่งไปหลายวิ กอ นจะถอยหา งออกจากผมจนเกือบตกเกาอี้
แลวก็ช้ีตะเกียบมาที่หนาผมคา ง สงสัยดา ไมออก ยงิ่ เห็นกย็ งิ่ นาแกลงนะ

ผมคิดไดอยางน้นั ก็คอยๆออ มไปจนใกลตัวเขาแลวควา คอมามาจับจูบซะ
เลย

“อะ ” มันอา ปากจะดา ผมก็เลียปากมันแทน ทนี ี้ถึงกับนง่ิ คาง ปลอยใหผม
รุกไดตามใจชอบ ผมก็จูบเพลินสิครับ

จนกระท่งั รูสึกถงึ ความช้ืนที่หยดลงมาบนหนา ผม ผมตกใจรีบผละออก เขา
รอ งไห?

“พอใจรึยังละ สนกุ มากใชไหม” เขาพูดเสียงแขง็ แลวจองหนา ผม

“เออ ..” ผมอาปากคา ง ไมค ิดวา เขาจะ.. รองไห วาแตผ มอยากทาํ ใหเ ขา
รองไหม าตลอดนน่ี า ผมตองสะใจใชไ หมทีไ่ ดเห็นภาพนี้ น่ผี มสะใจ รึเปลา
วะ ?

“ออกไปไดแลว ถา ฉนั ลงมาอยา ใหเ ห็นยังอยอู ีกนะ ฉันไมสนุกกับนาย
ดวย” เขาพูดเสียงหวนแลวเดินหนีขึน้ ไปทันที

ผมไดแตนั่งมองหมอสุกีอ้ ยา งงุนงง อะไรหวา ผมจูบน่ตี องรอ งไหเลย
เหรอ? ปกตติ องดา ผมดิ แลวถา ถามวา สนกุ ไหม

มันกช็ ักจะไมสนุกแลว เหมือนกนั มนั ไมสนกุ เลยทีเ่ ขาโกรธผมจริงๆเขา ซะ
แลว

…………………………………………….

( :: อาทติ ย :: )

พลาด ผมพลาดสุดๆ น่ผี มไปทํานํ้าตาหยดตอ หนามันไดย ังไงกนั นะ นา
อายเปน บาเลย อยูดีๆผมก็ดันบอ นํ้าตาแตกข้ึนมาซะได

นผ่ี มเปนอะไรวะเนี่ย !! ยอมรับเลยกไ็ ดว า ตอนที่ถกู มัน เออ.. จูบ ผมดัน
เผลอใจเตนข้ึนมาจรงิ ๆ และมนั ไมตลกแลว

ผมไมควรจะใจเตนกับไอเ ด็กตีท๋ เ่ี อาแตเ ลน เพราะมันจะเปนผมฝายเดยี วท่ี
รูส ึกอยา งน้ัน....

เฮย ผมรูสกึ อะไร ? ผมใจเตนเพราะไอเด็กเวรนี่จูบง้ันเรอะ ไมจ ริงนา ผม
สะบัดหวั ไลความคิดบาๆออกไป กอนผมจะลงขา งลา ง

เมื่อกก้ี ินไปนิดเดียวเอง แลว ผมก็หวิ แลว ดวย พอลงหมอสกุ ้ีถูกเก็บลา ง
และวางตากไวที่ตะแกรงอยางเรยี บรอย บนโตะ มีขาวไขเจียว

กบั นา้ํ แกงท่ีดอู อกวานาจะมาจากสุก้เี ม่ือก้ีวางไว มีกระดาษแผนนึงสอดอยู
ใตจานขาว

‘ กินขาวซะนะ เม่ือกีก้ นิ ไปนิดเดียวเองนี่ ..ขอโทษนะ ถา ทาํ ใหราํ คาญ ’

ผมถือกระดาษแผนนั้นคาง ไมรูวา จะทําอะไรตอไปดี ผา นไปสักพกั ผมถึง
คอ ยๆนั่งลงบนเกาอีแ้ ลว กินขาวเงยี บๆ

เสียงชอนที่กระทบจานในบานทว่ี างเปลาแบบน้ี มันทาํ ใหผมรูสกึ วา บาน
ผมมันคงใหญเกินกวา ท่ีจะอยูคนเดียวแลวจริงๆ

“ฮนั แน ! เหงาละ สิ” เสยี งที่ดังแทรกหลังจากผมกินเสร็จ ทําเอาผมแทบ
ตกเกาอี้ สายตาตวัดไปยงั ที่มาของเสียง ก็พบเด็กเจา เลหยืนยิ้มแปนอยู

เออ จะวาไป ผมไมไ ดย ินเสียงรถน่นี ะ งน้ั มันกอ็ ยูตรงนี้มาสักพักแลวสิ !

“ใครเหงาไมท ราบ” ผมตอกกลับ แตพอจะเอย ปากไลมันออกไป ก็พูดไม
ออก

“ใครก็ไมร ู นั่งกนิ ขาวทา ทางหงอยๆ นาสงสาร นา สงสาร อะๆ อยาดานะ”
มันรีบหา มผมท่ีกําลังจะดา แลว อยูๆกเ็ กิดทาํ หนา จริงจังขนึ้ มา

แลวเดินมายืนขางหนาผม

“แลวตกลง.. รอ งไหทาํ ไม” น้ําเสยี งหนักแนนจริงจังกับสายตาท่ีมองมา
ทําเอาผมตอบไมถูก ผมจะบอกไดไงเลา

วาผมรอ งไหเพราะ.. เพราะดันเผลอไปใจเตนกับมัน แลว รับไมไ ดอะ !! พูด
ไปก็อายดิ คดิ แลวยงั อายตัวเองเลยเน่ีย

“เร่ืองของกู แลวทําไมยังอยูอีก !! บอกแลววา ไมอยากเห็นหนา ” ผมตัด
บทแลว หยิบจานไปลา ง มันก็เดินตามมาติดๆ

“ไมอ ยากปลอยไวคนเดียว เผลอๆเดี๋ยวนง่ั รอ งไหอีก เฮอ ไปอาบนาํ้ ไป
เดี๋ยวลางจานเอง”

มนั ลูบหัวผมเหมือนผมเปนหมานอ ยของมันอยางนั้นแหละ หมนั ไสเ ปน บา
ใครจะมานั่งรองไหกนั บอยๆ ไมใ ชผูหญิงนะเฟย

ผมเลยเดินหนีปลอ ยมันลางจานไป เออ มันอยนู ี่เหมือนมีคนใชนะ ไมตอง
ทาํ อะไรสักอยาง

“ผา ขนหนูอยไู หนอะ” แลวเดก็ เวรก็โผลเขา มาในหอง ตอนท่ีผมเคลิ้มจะ
หลับ ดว ยความงัวเงียเลยชี้สงๆไปท่ีตเู สื้อผา แลวก็นอนตอ

พอไดย ินเสียงประตูหองน้ําปด ผมถึงเพิ่งคดิ ขึ้นได .. มันจะนอนนเี่ รอะ !!!
ผมลุกข้ึนมาน่ังเพ่ือตั้งสติ

แตสักพักพอไดยินเสยี งลอ็ คประตูเปดกร็ ีบทิ้งตัวลงนอน แกลงหลับไปซะ
จะดที ี่สุดๆ

“หลับแลว เหรอ นอนไวจัง” ไดย นิ เสียงพมึ พําเหมือนมันบนกับตัวเอง แลว
กร็ ูสึกไดว า มันแทรกตัวลงมานอนขางๆผม

เอื้อมมือมาพลิกตวั ผมใหหันไปทางมัน ผมจะขืนตัวกไ็ มได ตองแกลงพลิก
ไปตามแรง เด๋ียวไมเ นยี นครับ

“ลักหลับซะดไี หมนา~” เสียงทะเลน ๆดังข้ึน พรอ มกบั มอื ที่ลูบเขา มาใต
เส้ือผม ไอเ ด็กบา !! จะปลํา้ คนหลับไดลงคอเรอะ ผมกระวนกระวาย

จะต่ืนดไี หม หรือจะเนยี นนอนตอดี กําลังคิดๆอยูสัมผัสอุนช้ืนกแ็ ตะลงบน
ปากผมกอ นจะคอยๆเนนหนัก มอื อีกขางกร็ ั้งผมเขาไปจนชิด

พอล้ินรอ นรกุ ล้ําเขามาพรอมกับมือทเี่ ริ่มลูบข้ึนมาตามหลังมันรุนแรงข้ึน
เทา น้ัน ผมก็ตัดสนิ ใจได !!

“อือ้ !!” ผมผลักมันออก แต.. ไมออกวะครับ มันรัดผมซะแนน ลิ้นก็เรมิ่ ไล
ตอ นจนผมหมดแรงจะผลกั ทาํ ไมมนั จูบเกง ขนาดนว้ี ะ ไมไดๆ

ผมไมไ ดออนนะ คิดไดดังน้ันก็เรม่ิ รกุ มันบาง จูบตอบกลับใหมันรูไ ปเลยวา
ผมกไ็ มใชธ รรมดา เฮย มือมนั จับอะไรอยูว ะ

“ไอโบท!! แฮก มอื ” ผมผละออกทันที เพราะมอื มันลงไปในกางเกงผม
และจับของสงวนผมไวในมอื เรียบรอย

ผมยังตอ งสูดอากาศหายใจอีก เมอ่ื ก้ีจูบนานไปหนอย

“มือโบททาํ ไมเหรอ” มนั พูดเสยี งกวนแลว ขยับมือ เลนเอาผมสะดุง

“เอาออกไปโวย ยย” ผมรวบรวมแรงแลว ถีบมนั ออกไปจนได มันกลิ้งตก
เตียงไปเสียงดงั ตุบ กอนจะปน กลับขึ้นมาใหม

“ไมเลนแลว กไ็ ด นอนกันนะ โอๆ” โบทล็อคคอผมไปแลวลูบหัวเหมือน
กลอ มเด็ก ผมทจี่ ะดามนั เม่ือกเ้ี ลยถงึ กับอึ้ง

พอจะขยับตัวออกมันก็ล็อคคอผมซะแนน

“ถา ไมนอน จะทําตอจากเมื่อกี้นะ” โบทกระซิบขา งหูผม แลว ยังมขี บหูผม
อกี ตางหาก สยิวโวยยย ผมไมก ลวั มันหรอกครับ

.. แตถาผมโวยวายแลว มันบาพลังข้ึนมา กไ็ มน าเส่ยี งนะ.. ผมนอนนิ่งๆ
นา จะดีกวา พอนอนเคยี ดแคนไปไดสักพัก

มือมันท่ีลูบไปมาบนหลังก็ทําเอาผมเร่ิมงวง หนังตาเรม่ิ หนักข้ึนๆ แลวก็
รูส ึกสบายจนเผลอหลับจนได !

…………………………………………….

( :: ฟองดูว :: )

ผมเหมาหมดทกุ ชุดที่ชูครีมลองเลยครับ ชุดเมด ชุดนกั เรยี น นางพยาบาล
และอ่ืนๆอกี มากมาย

ทาํ ผมแทบเอากระดาษทชิ ชมู าซับเลอื ด ตอนผมเอาไปจา ยเงินจรงิ ๆ นอง
มองผมแบบอึ้งๆ คงไมคิดละ ซวิ า ผมจะเหมา

ฮา ๆ กน็ อ งใสแลว นารกั มากเลยนี่ครับ อยากเอากลับไปใหใ สบอยๆ

“กลับโรงแรมกัน” ผมวาอยางอารมณด ีแลวจูงมือนองกลับขึ้นรถไฟ

“กนิ ขา วเย็นกันกอ นไหม ครีมหิวอา” นอ งขืนตวั ไวไ มยอมไปที่สถานคี รับ

“ไปกินท่ีโรงแรมก็ไดครับ” ผมยังเดินตอไปไดอกี แรงนองไมทาํ ใหผม
สะดุงสะเทือนเลยแมแตนอย นอ งสงเสียงจิจ๊ ะ แลว ก็เริ่มทาํ หนา งอ

“โอเคๆ กินท่ีนกี่ ไ็ ด” ผมก็ตอ งตามใจสิ เกิดงอนผมข้นึ มา อะไรๆที่คิดจะทาํ
ผมก็แหว สิครับ หึๆ นองก็จูงผมไปซื้อเครป

สาวนอ ยคนขายก็ใจดีใหผมซะเยอะเลย

“ทําไมของพ่ีไดเ ยอะกวา ครีมอะ !” นองก็สังเกตเห็นครบั ผมก็เลยเงยหนา
ไปสบตากับคนขาย สาวเจา กย็ ิ้มหวานใหผมแบบไมมีปดบัง

เออ ในกระดาษหอ เครปเสยี บเบอรโ ทรมาอีกตางหาก คุยกนั ยังไมร เู รอ่ื ง
เลยนี่ใหเบอรดวย ?

“เอามานี่” นอ งสลับเอาของผมไปกนิ แลว เอาของตัวเองมาใหผ มแทนทันที
แลว ยังเอามอื มาควงแขนผมแสดงความเปนเจา เขา เจา ของซะยกใหญ

“กนิ เลอะเทอะ” ผมพดู ย้มิ ๆ แลวก็กมลงไปเลียครีมทีเ่ ลอะอยูตรงมุมปาก
นอ งเบาๆ ชูครีมชะงักเหมือนตกใจหนอยๆ

แตแลวก็แลบลน้ิ เลียปากผมกอ นท่ีผมจะเอาหนาออก ทําอยางน้ีอยากโดน
กดกลางฮาราจกู ุใชไหมครับ

“อะ เอาหนา ออกไปไดแลว ” พอผมจะจูบ นองก็หลบทันที ผลักหนาผม
ออกอีกตา งหาก รอใหถึงโรงแรมกอนเถอะ

จะกดใหลุกไมขึ้นเลยคอยดู พอผมยอมผละออกกเ็ หน็ นองแอบอมยิ้ม น่ี
แกลงผมใชไ หมเน่ีย !!

“ครีมอยากกินราเม็งรา นน้ี” นองรีบเดินนาํ ผมไปทอี่ ีกรานหนึง่ เม่ือผมเริ่ม
เล้ือยมอื ไปโอบรอบเอวนอ งแลว หึๆ แกลงผมกอ นเองนะ

“กเ็ อาสิครับ” ผมไมไ ดวา อะไร แตฉ ดุ นองไปน่ังที่มมุ ในๆของรา น

“ไปน่ังฝงตรงขามโนนสิ พี่ฟองดวู  !!” นองไลเพราะผมจับเขานั่งขา งใน
แลว ผมก็น่ังขา งๆ พอนองไลผ มเลยยกเขามานั่งตกั ซะเลย

นอ งก็ด้ินจะลงจากตกั ผมใหได พนกั งานทเ่ี อาเมนูมาใหก็มองจนนอ งหยุด
ดิ้น หนาแดงไปถงึ หูเลยครับ

“จะกนิ อะไรที่รัก เลือกเร็ว” ผมกอดเอวนอ งไวแลว กระซิบขางๆหใู หน อ ง
สยิวเลน ไหลเ ลก็ หดเขาหากันแลว พยายามเอียงหนาหลบผม

ตานอ งไปอยทู ่ีเมนูแลวครับ นอ งเลยเลิกสนใจผมไปในทันที มองดเู มนูท่ี
สนใจแลวก็สั่งกับพนักงาน สั่งเผือ่ ผมดวย

จะวา ไปเมอ่ื กลางวันเพิ่งกินไป นี่กนิ ราเมง็ อีกแลว

“พ่อี ะ ครีมอายนะ ปลอยครีมลงเลย อื้อ !! อยา กัด” นอ งเร่มิ ใชลกู ออ นให
ผมปลอย แตผมไมปลอยหรอก กอดนอ งมันเพลินดีน่ี

แลวอีกอยางผมไมไดกัดเขาซะหนอย ผมแคขบท่ีตนคอนองเทา นั้นเอง

“ไมเห็นตอ งอาย ไมมคี นรูจักเราอยูแลว ” ผมพูดหนาตาย แลวสอดมอื เขา
ไปลูบหนาทองเนยี นของคนในออ มกอด

นองสะดุงแลว เอ้ียวตัวมามองหนาผม

“เอามือออกไปเลย ไมง ั้นครีมโกรธจริงๆนะ อะ พี่ฟองดวู  !!” นองวาผม
เสียงเขียวเลยครับ ทน่ี องรองไมใชอ ะไรหรอก

ผมแคเ ล้ือยมอื ใหมันสูงกวาเดิม ผมไมไดห่ืนนะครับ ผมแคอยากแกลงนอง
เฉยๆ

“โอๆ ไมแกลงแลว คนดี หอมทีส๊ิ” ผมเอามอื ออกจากในเสื้อ เม่ือเห็นนอง
เริม่ งอนผมแลว ผมหอมแกมเขาเบาๆแลวคอยปลอยลงไปนั่งดีๆ

พอราเม็งมานองก็ลืมหมดแหละครับวา ผมไปแกลงอะไรไว พอดีวา รา นน้ี
เขามีกําแพงก้นั เปนคอกๆไงครับ เลยสบายผม

ลวนลามนอ งไดโดยไมมใี ครเหน็ พอกินเสร็จผมก็รีบลากนองกลับโรงแรมสิ
จะเสียเวลาไปทําไม ผมรูนะวาพวกคุณก็รอเวลาน้อี ยู หๆึ ๆๆ

ผมพากลับโรงแรมแรกทีเ่ ราพักกันนะครับ ไมใ ชท่เี รียวกังแลว เพราะไปพัก
ทน่ี ั่นแควันเดยี ว

พอถึงโรงแรมผมก็ดึงนองไปที่หอ งนอนกอนเลย ไมคอยจะรบี อะ

“เปลยี่ นเรว็ ๆ พร่ี อดูอยูน ะเน่ยี ” ผมไมอ อมคอมสงถงุ ชุดที่ซอ้ื มาใสมือนอง
ทันที

“กด็ ูไปแลวน่ี” นองโอดครวญ แตไมม ที างชนะผมหรอกครับ

“นะครับที่รกั ชูครมี ของพี่นารักนน่ี า” ผมหยอดแลว ย้ิมหวานให ชูครีม
เหลือบตาขน้ึ ขางบนอยางใชความคิด

กอ นจะยอมเอาเสื้อไปเปลี่ยนในหองนํ้าจนได ออกมาอีกทกี ับชุดเมดสีดาํ
นารกั กระชากใจ ท่ีทาํ ผมคล่ังในหอ งลองนนั่ แหละ

ผมแทบใสเกียร 180 กม./ชม. พงุ เขาใสนอง แตก็กลวั เขาตกใจเลยตอง
ตั้งสติแลวสงยิม้ บาดใจใหชูครีม

“มานี่สิ” ผมกวักมือเรียกนองโดยยายตัวเองมาน่งั บนเตียงเรยี บรอ ย นองรู
แนน อนวาผมคิดอะไรอยูถึงไดมีทา ทางลังเลเกๆกังๆ จะเดินมากไ็ มเ ดนิ

ชุดนี้มันมีหางกระตายเล็กๆ กับหูกระตายดว ยครับ นองใสแลว เขาสุดๆ
กระตา ยนอ ยนาหม่ํา

“อา ปลอยนะ ไหนบอกจะดไู ง” นองดิ้นพลานเม่อื ผมพุงไปกอดเขาไว

“อยากดูใกลๆไงครับ” ผมพลิกตวั ชูครีมเขามาสบตากัน สบตาไปแคแปป

เดียว นองก็หลบตาผมไปมองอยางอ่ืน แลว พึมพาํ อะไรสักอยาง

ผมพยายามเงี่ยหูฟงแตก ็ไมไดย ิน รูตวั อีกทีปากนิ่มๆก็มาประกบกับปากผม
แลว คอยๆเลียมาบนริมฝปากอยา งหยอกเยา

ผมเลยสอดลิ้นเขา ไปกวาดในปากเล็กพรอมกับชอนตวั นอ งไปวางบนเตยี ง

“แบบน้ีดใี ชไหม” นองกระซิบเสียงเซ็กซีเ่ มอ่ื ผมผละออกมาจบู ไลตามใบหู
ผมขยับมามองหนานอ งท่กี าํ ลงั ยิ้มหวานยวั่ ผมอยู

“หึหึ” ผมหัวเราะในลาํ คอแลว ขยับตวั ออกมานอนแผขางๆนอ งแทน เพราะ
ผมรูแลวครับวา เขาจะทาํ อะไร ถา เปนไปตามทผ่ี มคิดละ ก็ กําไรเนนๆ !!

ชูครีมหนั มามองหนา ผมอยา งงงๆทีผ่ มไมสานตอ ปกตินองยั่วผมหรือไมยั่ว
ผมก็พรอ มจะจับกดเขาเสมอและตลอดเวลา

แตนอ งยว่ั ขนาดน้ผี มกลับนอนเฉยๆ นอ งคงเร่ิมไมมั่นใจ

“นี่” นอ งเรียก พอผมหันไปมองเขาก็เมมปากตวั เอง ทําหนายงุ ยากใจ แลว
จูๆ ก็หนาแดง แลว กก็ ลับมาทําหนา เครยี ดอีก

หลายอารมณใ นนาทีเดยี วเลยครับ

“ไมตอ เหรอ..” แลวนาทที ผ่ี มรอก็มาถงึ ชูครีมขยับตวั มานงั่ ทับผมไว มือ
นมุ ลูบอยูทข่ี างแกมผม ผมตอ งแกลงขมใจทาํ หนา นง่ิ สุดๆ

นองสง เสียงจิจ๊ ะแลวเร่ิมแกะกระดมุ เส้ือผมออก หัวใจผมเตนแรงมากครับ
ผมชอบใหนองเปน ฝายเริ่มจริงๆ

“พเี่ บ่ือครีมแลว เหรอ หืม” นอ งกมหนาลงมาจนเกอื บชิดกับผมแลว ยิ้ม
หวาน มอื ไลเขามาบนตวั ผม จนผมตอ งย้ิมนิดๆออกมาจนได

“แลวจะทํายงั ไงละครับ ถาพี่เบื่อ” ผมทําเสียงเจาเลห แลวจูบคอขาวๆ
ตรงหนา ผม แววตากลมโตนัน่ สัน่ ไหวเล็กนอ ยกอนจะกลับมาเปนดังเดิม

“เบ่อื ได ใหม ันรูไป” นอ งพึมพาํ แลวยม้ิ นารักขาดใจใหผม กอนจะกมลงมา
ประกบจูบอยางเรารอ น แหม จูบเกงขึ้นเยอะเลย ผมสอนมาดีนะเน่ยี

แตก ็ไดแคนั้นแหละครับ พอจูบผมเสร็จกเ็ หมอื นนองไมรูวา จะทาํ ยังไงตอ
มอื เล่ือนมาลูบหนา อกผมแบบกลาๆกลัวๆ คิว้ ขมวดเหมือนกําลังคดิ หนัก

แลว ก็กลับมาจูบผมอกี ผมเลยตองชวยนอ งสกั หนอ ยดว ยการสอดมือเขา
ไปใตกระโปรงลูบตามแนวขาไปจนถึงสะโพก

แลวเกี่ยวกางเกงดานในที่แสนเกะกะออกมาชาๆ

“อะ” นองผละออกจากการจูบ แลว ตะปบมอื ผมไวท นั ที

“อะไรครับ” ผมถามหนาตาย แลวขยับไปนง่ั พิงหวั เตยี ง มือกร็ ูดกางเกงใน
ตวั นอ ยออกมาดว ย แตมนั ติดขานองเพราะนอ งนั่งทับผมอยู

“ขยับขาหนอ ยเร็ว” ผมกระซบิ แลวยกขาเรียวข้ึน นองตกใจจะชกั ขากลับ
แตผมไวกวารีบรูดกางเกงในออกมาจนได ทนี ใ้ี ตกระโปรงนั่นก็ไมเ หลือ
อะไรละ

“ไมตอเหรอ” ผมพูดคาํ เดียวกับนองเดะๆ แลวนงั่ จองหนาเขาเฉยๆ แกม
เนยี นเร่ิมแดงข้ึนมาทนั ทีท่ีผมพูด

ชูครีมกัดปากตวั เองแลวขยับมือไปปลดตะขอกางเกงผมอยา งรวดเรว็ ซะผม
สะดุง มอื เล็กนัน่ ส่ันนอยๆตอนทร่ี ูดกางเกงผมออกไป ผมก็น่ังรอครบั

นอ งชะงักมือเมื่อผมเหลือแตบอกเซอร ถา รอนองถอดเองผมตอ งแกตาย
กอ นแหงๆ ผมเลยจัดการถอดเองซะเลย ถอดหมดตัวแหละครับ หึๆ

“พี่ฟองดวู . .อะ ” นอ งพูดตะกุกตะกัก เม่ือเห็นฟองดวู นอ ยที่เริม่ จะมีอาการ
ข้ึนมา ตากลมรีบหลบไปมองทางอื่น กอ นจะสูดหายใจเขาลกึ ๆ

แลว เอ้ือมมือมาจับอาวธุ ลับของผมลูบขึน้ ลงเบาๆ แตทําเอาผมเสียวเปนบา
แคนัน้ ยังไมพอ นองกมลงมา.. ใชปากกับฟองดวู จูเนียร !!

ผมไมเคยคิดวาเขาจะทําตอนที่ไมเมานะเน่ยี !!

“ช.. ชูครีม” ผมสง เสยี งออกไปไดแคนิดเดียว ก็ตองเออื้ มมอื ไปจับหวั เล็กๆ
ท่กี ําลังทําผมคล่ัง ความรอนเริ่มแลนข้นึ ทัว่ ตัวของผม

และผม.. ทนไมไหวแลว !!

“อ้อื ” นอ งรองเม่ือผมดึงเขาขึ้นมาแลวพลิกตัวขึ้นครอมแทน

มือผมถลกกระโปรงขึ้นเล็กนอยแลว สอดมือเขาไปเลน กับชูครีมจูเนยี รท่ี
อาการมากแลว เหมือนกัน

“อะ อา.. ใหครีมทําสิ ฮือ้ ” นองครวญครางจะเอามอื ผมออก แตก็บิด
สะโพกดวยความเสยี ว ผมเลยรูดหนักขน้ึ ขาเลก็ ยกข้ึนเล็กนอ ยอยา งลืม
ตัว

เซก็ ซีช่ ะมัด ผมไมอยากจะพุงเขา ใสซะตอนน้ี แตก ็กลัวนองเจ็บ เลยตอง

เอื้อมมอื ไปหยบิ เจลที่ลนิ้ ชักขางเตยี งมา

กอนจะเร่ิมทาํ การสอดนวิ้ เขา ไปในชองทางออ นนุมนั้นชา ๆ

“เจ็บไหม ทนหนอยนะครบั ” ผมจูบแกมชูครีมทาํ เร่ิมทาํ หนา เหยเกเล็กๆ
เสียงหายใจหอบเหมอื นคนตื่นเตนดงั อยูข า งหูผม

“ครีม ออ้ื ไมเ ปนไร พี่ฟองดูว อะ.. เขา มาไดเลย อา..” เสียงตอบรับท่ีดู
คลายเรียกรองไปในตัวดังปนกับเสยี งครางกระเสา

ใบหนาหวานแดงก่ําทําเอาผมอดทนไมไหวอีกตอ ไป ถอนน้ิวตัวเองออก
แลว แทนท่ีดว ยสิ่งอื่นที่รออยนู านแลว

“ฮือ้ อ !!” นอ งสะดุงเลก็ ๆ ทําใหผมตองขม ใจคอยๆดันตัวเองเขา ไปชา ๆ
ผมรวู าเขาคงเจ็บไมน อ ย เพราะผมยังไมไดเตรยี มพรอ มใหเ ทา ทเ่ี คย

ผมเออื้ มมอื ไปปลดกระดุมเสื้อดา นบนออก แลว จูบไลลงมาทอ่ี กขาวกอน
จะดันตวั เองเขาจนสุดแลวคา งไวสักพัก

เปนชว งเวลาทท่ี รมานสําหรับผมมาก ในเมอื่ นองรัดผมซะเหลือเกิน

“จูบหนอ ย” นอ งเอ้ือมมือมาจับหนา ผมแลวขยับตัวมาจูบแผวเบา ผมสอด
ลิ้นเขา ไปดูดดงึ ล้ินเล็กแลวเริ่มขยับสะโพก จนไดย ินเสียงครางในลาํ คอ

ผมถึงไดผ ละออก มาไซรไ ลไปยังซอกคอ ตาหวานเริ่มปรม่ิ ไปดวยน้ําตา
ตามอารมณท่ีพงุ ขึ้นเรอ่ื ยๆ เสียงครางออื ท่ีเริ่มดังขึ้นทําใหผมเรงจงั หวะ

จนเสียงรองหวานๆกับอาการกระตุกของส่ิงท่ีอยใู นมอื ผมบงบอกวานองไป
ถึงจุดเรียบรอ ย ผมกเ็ รง จังหวะแลว ตามไปติดๆ

“ฮ่อื คัน” นอ งบนเม่ือผมถอนกายออกแลวนอนลงขา งๆ มือเรียวจับ
กระโปรงแลว ดึงขึ้นทางหวั จนเหลือแตตวั เปลา ๆ

อวดผิวขาวใตชุดกระโปรงท่ีเม่อื กีผ้ มสัมผัสไมถนัด พอเห็นอยางนี้แลว
ฟองดูวน อยมนั เกิดไมรักดขี ึ้นมาอกี รอบจนได

“อะ พ่ฟี องดูว !! อืม” ผมควา ตัวนองไดก ็ปดปากดว ยปากไปซะ แลว ก็เริ่ม
บรรเลงกนั อกี สัก 2-3 รอบ จนเจาตวั แสบหลบั ไปเสยี ดื้อๆน่นั แหละครับ

ผมถึงไดหยุด สงสัยจะเหนื่อย โทษผมไมไดนะ นอ งนา รักขนาดน้ี ผมจะ
ทนไหวไดย ังไง ใชไหมครับ ??

ผมเดินเขาหองน้าํ ไปหาผา มาเช็ดตัวใหนอ งนอนสบายๆ แลวก็เหลอื บไป
เห็นมือถือนองทีอ่ ยูบนอา งลา งหนา

หนาจอเปดแมสเสจคา งไว ผมก็อานสิครับ

‘ กลับโรงแรมแลว เหรอ อยา ลืมท่ีสอนไวละ !! พ่ีฟองดูวตองชอบแนๆ ’

จากสีน้ําอกี เชนเคย ผมละ อยากรูจริงๆวาไปสอนอะไรกันตอนไหน แตตอ ง
เปนเพราะคําแนะนําของสีนาํ้ แน ผมถึงไดเห็นนอ งรุกผมขนาดนี้ หึๆ

อยางนี้ตองจัดรางวัลใหสักหนอ ยแลว ผมไปรอ้ื ๆหาชุดในถุงของชูครมี
แลว แยกออกมาชุดนงึ เพอื่ จะเอากลับไปฝากทีไ่ ทย

ผมกร็ ับรองไดเ หมือนกัน วาไอแดดตองชอบแนๆ

เตรยี มตวั ไวไดเ ลย สีนํ้า !

------------------------------------------------------
พเิ ศษ :: การละเลนของฝา ยรุก

( :: ฟองดวู  :: )

“น่ี เคยสงสยั ไหม วาจริงๆแลวในเร่อื งนใี้ ครรอ นแรงที่สุด” ไอแดดมันถาม
ขึ้นมา ท่ีตรงนมี้ ีผม กับไอว าฟเฟลมันอยดู ว ย จะวา ไปแลว มีแตฝายรุก
ท้ังน้ัน

“ฉันแนนอน เพราะฉนั เปน พระเอก” ผมตอบออกไปอยา งมนั่ ใจ

“มันก็ไมแนน ะ” วาฟเฟลพูดขัดข้ึนมา

“เรามาพิสจู นกันดีกวา ฉนั มีต๋ัวสวนสนุกอยูพอดี 6 ใบ พาท่รี กั ของพวกแก
ไป ฉันก็จะพาสนี าํ้ ไป แลว ท่ีนี้ มาดูสิวาใครรอนแรงกวา กัน”

ไอแดดมนั ยิ้มเจาเลห แ ลวสงตว๋ั ใหพ วกผม พวกผมกเ็ ลยพากันยิ้มตาม

“วดั ดว ยอะไรละ ความรอนแรงท่ีแกวา” ผมถาม แนน อนวาผมสนใจ

“หหึ ึ วัดดว ยรอบไง.. ใครไดทาํ เยอะสุด แสดงวา คนนนั้ รอนแรงสุด กลา
ไหมละ” มันยักค้ิว พวกผมก็พากันกลืนนํ้าลายเม่อื คิดภาพตามไปดวย

คงไมตอ งบอกนะครบั วา ‘ทํา’ ของไอแดดมันคือทาํ อะไร

“กโ็ อเค ใครไดนอ ยสุดงดไป 3 เดอื นนะเวย” วาฟเฟลแทรก ทาํ เอาผมกับ
ไอแดดตาโต 3 เดือน?? ท่ีวา งดน่ีคงไมไดหมายถงึ …

“ตกใจอะไร ไมแนจรงิ รึไง แลวอยา ใหรวู า โกงนะ คนแพอะ ”

“เฮย เดือนเดยี วก็ตายแลวเหอะ” ไอแดดมันบน ผมก็คิดเหมือนมันแหละ

“เอาเถอะ รบั คาํ ทา เพราะยงั ไงฉันก็ชนะแน” แตผมตองแสดงความม่นั ใจ
ไวก อ น จากนน้ั ทุกคนเลยเริ่มภารกจิ ไปชวนที่รักของตัวเองไปเทย่ี ว

แนนอนวาไมมใี ครปฏเิ สธ ถา พวกเขารูว า พวกผมคิดจะทําอะไรละก็ มีหวัง
โดนหนักแน

“สนี ้าํ กับพ่ีโฟนก็มาดว ยเหรอ” ชูครีมราเริงมากครับวันน้ี คงเพราะนองชอบ
เลนอะไรพวกนี้อยูแลว สีน้ํากับโฟนก็ดรู า เริงเหมือนกัน

มีแคพวกผมท่ีสบตากนั อยางมีความหมาย

“ชูครีมอยากเลนอะไรครับ” ผมถามเพื่อหาโอกาสแยกนองออกมา ไอสอง
คนที่เหลอื กร็ ีบลากคูตัวเองหนไี ปสคิ รับ ไมงั้นก็ทําอะไรไมส ะดวก..

“รถไฟเหาะ !!” นองชี้แลวจูงผมไปทันที อา เริ่มดวยรถไฟเหาะเนี่ยนะ เอา
เถอะ ใหนองไดเลนกอน เพราะหลังจากนนั้ เดี๋ยวจะไมมีแรงเลนเอา หึหึ

…………………………………………….

( :: สนี ้าํ :: )

“สนี ํา้ เลนโซนคูรกั กันหนอยไหม” พีไ่ อแดดถามผมยมิ้ ๆ รูสึกวันนี้ย้ิมมาก
ผดิ ปกติรเึ ปลานะ

“อือ ก็ได นาสนกุ ดีเหมือนกัน” ผมตอบกลับไป เพราะโซนคูรกั ของที่นี่
ไมไดมีอะไรหรอกครับ เปนเขาวงกตใหเดินดูพวกตน ไมสวยๆ

สว นตวั ผมก็ชอบอยูแลว ผมเดินกับพไ่ี อแดดสักพัก พ่ีเขากเ็ ดินไปคุย
โทรศพั ทหางจากผมหนอ ยนึง แตผมไมไ ดสนใจอะไร คงเปนเรื่องงาน

“อ้ือ เดีย๋ วอะไรเนย่ี ” จนรูสึกไดว า มีมอื สอดเขา มาใตเส้ือผม ผมถูกพลิกให
หันไปเผชิญหนา กับตัวการที่ยมิ้ กร่ิมอยู

ยงั ไมท ันไดโวยวายพีไ่ อแดดก็กมลงมาจูบผมซะกอ น ผมตกใจนิดหนอย
แตแคจูบคงไมเปน ไรมั้ง..

ผมยอมโอนออ นตามรสจูบท่เี ริ่มรอนแรงข้ึนจนผิดสังเกต มืออุนก็เริ่มเขาไป
ระรานหนา อกกับสะโพกผม

“พ่ี..ไอแดด อืม” ผมผละหนา ออกไดแปปเดียวก็ถกู จูบซํ้าอกี ผมเริ่มรูสึกวา
เขาจะไมหยุดแลว สิ มนั ชกั จะเลยเถดิ ไปแลว นะ !

จบู ที่ดรู อนแรงกวา ทกุ ทีทําเอาผมหมดแรง ตองกอดคอคนตัวสูงเอาไว พี่
ไอแดดผละออกใหผมไดหายใจ รอยย้ิมทีส่ ง มาน่ีไมนา ไวใ จเอาเสียเลย

“พไ่ี อแดด !! หยุดนะ พี่ ฮื้อ!!” ผมรีบจบั มือคนตรงหนา เอาไว แตก็ชา ไป
มอื ซนๆนั้นปลดซิบกางเกงผมแลว สง มือเขา ไปเลนกับของตอ งหามซะแลว

ถา มีคนผานมาจะทํายังไงละ มันนาอายออก ผมพยายามผลักเขาออก แต
พ่ีไอแดดกลับใชมือทว่ี า งอีกขางโอบผมเขา ไปชิดกับตวั เอง

“ไมเอา หยุดเถอะ ..นะ” ผมพยายามออน เพราะดทู าวาพี่ไอแดดจะทําจริง

“....” พี่ไอแดดก็หยุดจรงิ ๆครับ แตเพราะผมถกู กระตุนเขาไปเต็มๆ เลยรสู ึก
คา งคาอยางมาก พ่ีเขาสบตากับผม เหมอื นจะถามวา ใหหยุดจริงเหรอ

“จะทํา กท็ าํ ใหเสร็จสิ !!” ผมโวยเล็กๆ แลว เขาก็ยิ้มออกมาแลวเออ้ื มมือมา
รูดตอจากทีค่ า งเอาไว เจ็บใจชะมัดเลย

แตแลวพอถูกเรงจนผมเริ่มจะทนไมไ หว พ่ไี อแดดก็อุมผมขนึ้ กะทนั หัน

“ไปไหน อ้ือ” ผมถามเสยี งส่ันๆ เพราะอารมณท ่ถี ูกจุดข้ึน

“ทําตรงนีจ้ ะเจ็บ” เขาพูดแคน ้ัน แตผ มเร่มิ รูสกึ ถึงลางไมดี อะไรเจ็บ ? นี่
ไมไ ดคิดจะทํากนั ท่ีนีจ่ ริงๆใชไ หม ไมเ อาดว ยนะ !!

ผมด้ินเล็กๆ แตแลวก็ถกู วางลงตรงเกาอ้ยี าวทีอ่ ยูในพุมไมรูปโคง มัน
คอ นขา งจะเปนสว นตวั แตมันก็เปนที่สาธารณะอยูดีนี่

“ดทู าํ หนาเขา ” พ่ีไอแดดยม้ิ นิดๆ แลวจบั ผมน่ังตกั อา สถานการณไ ม
ปลอดภัยอยางแรง แตเ พราะมืออุนท่ีชักนําสวนลาง ทําใหผมคิดอะไรไม
ออก

ไดแตโนมตวั ไปกัดเสื้อคนตรงหนาเอาไวเพอื่ ไมใหมเี สียงออกมา

“ไมตอ งกลั้นเสยี งก็ได ไมมใี ครไดยินหรอก” พไ่ี อแดดกระซิบแลว ผมก็รูสกึ
ไดทบ่ี างอยา งท่ีแทรกเขา มาในตวั มันทาํ เอาผมสะดุง ขยับข้นึ มาน่ังตวั ตรง

“นี่ ไมไ ด อะ คิดจะทาํ ใชไ หม อือ เอาน้ิวออกปะ ไป” ผมเริม่ หายใจติดขดั

“ไมไ ดเ หรอ” เขาเงยหนา ขึ้นมามองผมดว ยสายตาออ นวอน แตยังไมได
หยุดขยับนิว้ เลยสักนดิ ขี้โกงน่ี ผมแพสายตาแบบนี้นะ

“ไมใ ชที่นี่ ฮ้ือ ท่ีบา นนะครับ” ผมพูดเสียงสัน่ พยายามจะลุกออก แตมือ
เขาก็ล็อคเอวผมไวแนน แลวเร่ิมเพ่ิมจํานวนน้ิวเขา มาทาํ เอาผมพูดไมออก

“พี่ทนไมไ หวหรอก นะ แปปเดยี วครับ” เขาออนผมแบบท่ีไมไดเห็นบอยๆ
พรอ มกับถอนน้ิวออก ผมหลับตาเพราะรวู า อะไรจะเกิดข้ึนตอไป

“คอยๆนั่งลงนะ คนดี นารักที่สุดเลย” กช็ มใหญแหละครับ ไดดั่งใจแลวน่ี
ผมกัดปากกลั้นความรสู ึกที่พงุ ข้ึนมา ความรอนแลนไปทัว่ ราง

จนผมตอ งหอบออกมานดิ ๆ จนเมื่อผมนงั่ ลงไปจนสุดแลว กร็ ูสึกวามนั
เหน่อื ยเหลอื เกิน

“ขยับนะ” พ่ีไอแดดกระซิบแลว เร่ิมขยับเอว ผมรีบซกุ หนา ลงกบั ซอกคอ
เพอ่ื กลั้นเสียงตัวเอง ขนาดพยายามแลว

กย็ ังหลุดรอดออกไปบางจนได ตอนน้ีหวั สมองผมคิดอะไรไมออกแลว เลย
ไดแตปลอยเลยตามเลย

“อีกรอบนะ” จนเมื่อเสยี งกระซิบแผวๆที่ขา งหูหลังจากจบไปหนง่ึ รอบดังขน้ึ
ทําเอาผมตกใจ แตไมทนั ไดคา นหรอกครับ

ตอ งรีบกัดปากตัวเองเพราะถูกกระตูนใหมอกี รอบ ไอพ่ีห่ืน ไมดูสถานท่ีเลย
จรงิ ๆ แลว คิดจะทํากรี่ อบกันเน่ีย !!!

…………………………………………….

( :: วาฟเฟล :: )

มือถอื ผมสนั่ เพราะมเี มจเสจเขา ไอแดดนั่นเองครับ มันสงมาบอกวา
เรียบรอยไป 2 รอบแลว โวย มันรีบไปรเึ ปลา

ผมกับโฟนเพ่ิงเริ่มเลนอะไรไปหนอยเดยี ว ผมยังคิดมุกไมอ อกเลยเนี่ย
เพราะขืนสุมสี่สุมหาจบั กด โฟนมันไดตอยผมแน

“มอี ะไร” โฟนหันมาถาม เพราะผมเผลอจอ งหนา นานไปหนอย โอย ทําไง
ดี ผมเร่ิมคิดหาสถานที่สะดวกตอ การจับกดทันที

แลว ผมก็นึกออกครับ ผมยิ้มแลวจูงมือมันไปเลนอกี เครอ่ื งเลนหน่ึง ดูมัน
งงๆแตกย็ อมเดินตามมา

“ไมเ อา อันนเ้ี ปย ก” โฟนแยงทันทที ีผ่ มพามาถงึ ก็ตง้ั ใจใหเปย กนี่

“นา สนกุ นะ หรอื ไมกลา?” ผมทา โฟนมองผมอยางเคอื งๆ

“กลา ดิ เลน ก็ได เหอะ” ผมดใี จรีบพามันไปเลนครับ มันก็สนุกดีจริงๆ แต
เปยกไปหมด ตอนเลนเสร็จมันเลยบนผมใหญ

“ง้นั เอาไปผ่ึงกัน” ผมจูงมือมันไปที่หองนาํ้ สาํ รวจแลววา ไมคอยมีคน
เพราะผมมาเขา หอ งนา้ํ ทมี่ ันหางไกลสุดๆ

แลวผมก็จัดการลอ็ คหองนํา้ แลว ถอดเสอื้ เปย กๆออก

“มองอะไร โฟนก็ถอดดวยสิ เดี๋ยวไมสบาย” ผมทําหนาตายแลว เอ้ือมมือ
ไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตท่ีบางแสนบางเมอ่ื โดนนํา้

โฟนถอยหลงั นดิ ๆ แตก็ยอมใหผ มถอดเสื้อออก ผมเอาเส้ือท้ังสองตวั ไป
สะบัดๆ แลวผ่ึงกับขอบหองนํ้า