ฟองดูว์ ชูครีม ทนได้ ก็ลองดู

คอนองลงมาถึงไหล นองสะดุงเพราะผมไมย อมพูดอะไรออกมาอีก

“พี่ฟองดูว ไมเ อา ครมี กลวั ..” นอ งพูดเสียงส่ัน

ผมไมตอบอะไรเหมือนเดมิ แตเลื่อนมือไปดานหนา เล่ือนลงในกางเกงบาง
เฉยี บและอุมนํ้า

นองตวั ส่ันระริกเลย แตช ูครีมนอยในมือผมตอบสนองแหะ

“พ่ีฟองดูว” เสียงเร่ิมเซ็กซ่ีขน้ึ เม่ือผมรูดรั้งตวั ประกันในมือ

“อยาเงยี บสิ !ครีมกลวั นะ ฮึก” นอ งเริ่มสะอ้ืนเบาๆเม่ือผมจัดการเขารุนแรง
ข้ึน แตไ มย อมสงเสียงอะไรออกไป

แหม ปกติผมออนโยนกับนองจะตาย แคบ๊วิ และจับแรงๆนิดหนอยนอ งก็
รองไหซ ะแลว

ผมยิ้มกับกระตา ยนอยในออมกอดท่ีกลัวจนตวั ส่ัน ไหนใครอยากไปสนกุ
ลงโทษสักยกสองยกดกี วา

แตเ ปนเพราะผมแพน้ําตานอง ผมเลยอดไมไดทีจ่ ะหอมแกมเขาอยาง
ออ นโยนเปนการปลอบใจ กอ นจะคอยๆดึงกางเกงนองลงมาทเี่ ขา

“เปดตาใหครีมนะ ฮกึ ” นอ งเร่มิ งอแงและพยายามแกะเนคไทออก

“ไม.. บอกพ่ีมาซิ ยังอยากเลน อยรู ึเปลา อยากใหคนอื่นเขามาแตะเนอ้ื ตอ ง
ตัว กับเราอยา งนใ้ี ชไหม” ผมกระซิบขู

แลวงับหนา อกนองไมเบานัก นองสะดุงทั้งตวั แลว ดันผมออกอยา งสุด

ความสามารถ แรงเทา มด ผมจะสะเทอื นอะไร

ผมงับขึน้ ไปตามคอ จะงับตรงไหนนอ งก็สะดุงไปหมด มือผมจับเขาที่
ดานลา งของนอ งอยา งคุกคาม แตระวังไมใหเ ขาเจ็บมาก

ถงึ อยา งน้ันนอ งก็รองแลวด้ินสุดแรง น้ําตาไหลปนลงมากับนํา้ จากฝก บวั
แตผมก็ยงั เห็นวา นองเรม่ิ รอ งไห

“เห็นไหม จะดิ้นหนยี ังทาํ ไมไ ดเลย น่ีแคพี่คนเดียวนะ ถามีหลายคนนอ ง
ครีมจะทํายังไงครับ

ถา นองครีมหลงไปแลวโดนทําอยางนล้ี ะ หืม” ผมยอมพูดเสียงออนลงเมือ่
เขารองไหจรงิ จัง

“ฮึก ไมเ อาแลว ครีมอยากเห็นหนาพ่ี เปดตาใหครีมนะ” นอ งสะอ้ืนเหมือน
เด็ก แลวควา มือผมเอาไว ตัวส่ันไปหมด

จนผมชักคิดวาแกลงเลยเถิดไปหนอ ย

“ครับ คนดี ไมก ลัวนะ พี่ขอโทษ” ผมรีบแกะเนคไทออก นองตาแดงกาํ่ เลย
พอเห็นหนา ผมก็โผเขา มากอด

ชา งหลอกงายอะไรเชนน้ี แคผ มกระซิบขพู รอมทําโนน ทํานแ่ี บบรุนแรงกวา
ปกตนิ ิดหนอยแคน้นั เอง

จรงิ ๆแรงของผมยังเทียบกับพวกลวมลามจริงๆไมไดเลยนะ

อยางน้ีไงผมเลยไมอยากใหนอ งออกไปเจออะไรอันตรายไง คืออันทจ่ี ริง
เหตุผลหลักๆเลยก็คือ ‘หวง’ นัน่ แหละ

“พี่ฟองดวู ใ จราย” นองพึมพาํ สะอ้ืนเบาๆอยกู ับอกผม

“โอๆ ง้ันพ่ีแกตัวใหมน ะ” ผมยิ้มใหนองอยางเอน็ ดู ตอ ใหเวลาจะผานไป
นานแคไ หน

นองก็ยังคงเปนชูครีมตวั นอยของผมไมเ ปล่ียนแปลง ผมกดจูบลงบนปาก
แดงท่ีสั่นระรกิ

กอนจะเร่ิมบทรักใหมอ ีกครั้งอยา งนุมนวล ทามกลางสายนํ้าชุมชํา่ และ
เสียงสะอื้นแบบครวญครางของชูครีม

……………………………………………….

( :: ชูครีม :: )

“สีนา้ํ ครีมไมไ ปเลน ดวยแลวนะ” ผมโทรไปหาสนี ํ้า คนท่ชี วนผมเลนนํ้าวัน
สงกรานต

หลังจากที่พ่ีฟองดูวส าธิต ผมกเ็ ลยไมมีความอยากเลนอะไรอกี แถมเขายงั
จบั ผมกดในหองน้ํานัน่ จนตวั แดงไปหมด

จะใหใ สเส้ือยืด หรอื เส้ือกลามออกไปขางนอกไดอายคนอน่ื เขาตายเลย

(พ่ีฟองดวู ไมอนุญาตละสิ) สนี ้ําเร่ิมทาํ เสยี งดๆุ

“เปลา ครีมไมอยากไปเลนเอง สีนาํ้ ก็อยา ไปเลยนะ นากลวั จะตาย มัน
อนั ตรายออก” ผมทาํ เสียงออย แลวก็เปน หว งเขาดวย

(ฮา ๆ โดนเปาหอู ะไรมาแนเลย อยา ไปเชื่อพี่ฟองดวู มาก เขาเปน ตาแกข ้ีหึง
ไวค นื นี้แวปออกมานะ

เด๋ียวไปรับ จะไดพามาเปดหูเปดตา อยกู ับกไู มตองกลวั อะไรท้งั น้ัน มี
เพ่อื นๆอีกเพียบเลย

ไมคิดถึงทชช่ีเหรอ มนั อยากเจอชูครีมจะแย) สนี ํ้าหัวเราะอยา งอารมณดี
สวนพ่ีฟองดูวอ อกมาจากหอ งนา้ํ แลว กําลังหรี่ตามองผม

“ครีมก็อยากเจอทชชี่ อยากเจอสีนาํ้ ดวย ครีมขอพี่ฟองดูวก อนนะ”

(เอาโทรศัพทไปใหเขาคุย เดยี๋ วเคลียรใ หเอง)

เม่ือสีนา้ํ พดู อยางนั้น ผมเลยเดนิ ไปหาพี่ฟองดูวแลว สงโทรศัพทใ ห เขาทาํ
หนางงๆเลก็ นอย แตก็ยอมรับไปฟง

ผมจดจองอยูกับหนาทองของพ่ีฟองดูว แลวก็คิดถึงเรือ่ งในหอ งนาํ้ ขึน้ มา
วนั น้พี ี่ฟองดวู ห่ืนแตกเปนพิเศษ

จบั ผมฟดแบบไมไดหายใจหายคอ ไมไ ดใหโตเถยี งอะไรเลย คิดแลว ผมก็
เขิน เลยคอ ยๆเดินหนอี อกมา

แตก็ไดยนิ เสียงพ่ีฟองดูวหงุดหงิดและขน้ึ เสยี งใสสีนํา้ อยูบาง นา กลวั จงั
ผมไมชอบเวลาพ่ีฟองดูวดุ นํ้าตาพาจะไหลทกุ ทีเลย

“ไมใหไป ! สนี าํ้ ! พก่ี ็หวงของพี่ ไอแดดมันไมหวงนายหรือไง พ่ีไมไ ด
หลอกนอง พี่พูดความจรงิ

หนา ตาอยางนีไ้ ปอยูกลางดง ไดโ ดนพวกมันหาเศษหาเลยแน” ไดยินเขา

ตะโกนมาแวว ๆ แลวก็เงยี บ สีนํ้าดูทาจะไมยอม

“อะไร คร้ังเดียวนะ แตพี่ไปดว ย” เขาพูดแลว ตัดสาย กอ นจะเดนิ มาหาผม

“แตง ตัวครับ เดย๋ี วพาไปเทีย่ ว”

“เย พี่ฟองดูวน ารักท่ีสุดเลย” ผมเขยงเทาขึ้นหอมแกม เขา พี่ฟองดูวท่ีทาํ
หนาบดู ถงึ ไดยิ้มออกมาจนได

เขากอดผมแลว ฟดแกมลงมาอกี หลายที

ผมแตงตวั อยา งรา เรงิ ไอท่ีพ่ีฟองดูวขูๆไวผมกก็ ลัวนะครบั แตถา พเี่ ขาไป
ดวย ผมรวู าผมจะปลอดภัย

ผมเลยดีใจท่ีพีฟ่ องดูวยอมพาผมไปดว ย แตพ่ีเขาชว ยผมเลือกเสื้อผาทไี่ ม
บาง จับผมใสแขนยาวเสยี ดว ยซํ้า

กางเกงก็ใหใ สแบบสามสว นไมใ หใ สขาส้นั ไมใ หใสแนบตวั ลายละเอียด
เยอะแยะไปหมด

เมื่อแตงตัวเสร็จเราก็หาอะไรทานกัน แลวรอจนเย็นๆ สีน้ํากับพ่ีไอแดดและ
พองเพอ่ื นก็มารับพวกเราไปดวยกัน

ผมมองไปรอบๆอยางตื่นตาต่นื ใจ เมอ่ื เจอบางถนนท่ีมีคนออกมาดกั รอสาด
นํา้ ใสร ถ พวกเขาแตงตัวตลกๆอยางท่ีสีน้ําบอกจริงๆ

“เห็นไหมชูครีมย้ิมขนาดนั้น นองมีความสขุ แตพ ่ไี ปขัดขวางมนั นิสนั ไมด”ี
สีนํา้ พูดข้นึ จากเบาะหนา แลวเอ้ียวตัวมาหาพ่ีฟองดวู 

“เออๆ” พ่ีฟองดูวตอบรับอยางเสยี ไมได แลว ยนื่ มือมาดึงแกมผม

“เอาของไวบ นรถนะ ลงไปเลนน้ํากัน” สีนาํ้ หันมาย้ิมใหแลว จูงมือผมลงไป
จากรถ พวกเราเขา ไปในตกึ นงึ

ผมงงๆวา เขาเลน กันขา งในเลยเหรอ แลว กเ็ จอคนมากมายอยูขางใน พรอม
กับทะเลโฟมสขี าวๆ

สีน้ําคยุ อะไรกับคนเฝาประตูแลวก็ลากผมเขา ไปขางใน พ่ีไอแดดและพ่ี
ฟองดูวร บี ตามมาประกบติด

“พี่ฟองดวู  โฟมละ ” ผมหันไปยิ้มหวานใหพี่เขา

“ครับๆ ดีใจใหญเลยนะเรา” พ่ีฟองดวู ยิ้มแลว ลูบหวั ผม จากน้นั พอคนเริ่ม
เยอะขึ้น ผมและสีนา้ํ ก็คลาดกัน

พ่ีฟองดวู ก อดเอวผมไวแนน ระหวา งทางมีคนเขามาคยุ ดว ยเยอะแยะ ทุก
คนย้ิมแยม ไมเห็นนากลวั เหมือนที่พ่ีฟองดูวบอกเลย

“แฟนขห้ี ึงจังเลยนะครับ ถามาคนเดยี วพจ่ี ะเลี้ยงสักแกว นะ” พีช่ ายที่เขา มา
คุยกับผม ขยิบตาให แลว รีบเดินหนไี ปเมื่อพ่ีฟองดูวจ อ ง

“อยาทาํ หนาดสุ ิ” ผมลูบแกมเขา คนเยอะจนเราเบียดกันแทบจะสิงราง

“ก็อยาเทยี่ วยิ้มหวานไปท่ัวสิ เดยี๋ วกลับไปเจอดีนะนองครีม ทาํ ตัวแบบน้ี”
พี่ฟองดวู ฮึดฮัด แลว ยกตวั ผมขนึ้ เล็กนอ ย ไมใ หอึดอัด

มอี ยา งหน่ึงท่ีพ่ีฟองดวู พูดถกู คนเบียดแนนเปน ปลากระปองเลย แตมี
ดนตรี แลว กท็ กุ คนเลนกันสนกุ สนานอยางท่สี ีนาํ้ บอก

ผมชอบนะ เหมือนไดมาคลายเครียดจากงาน ไดทาํ อะไรทีป่ กตไิ มไ ดทํา
ผมย้ิมหวานใสพ่ีฟองดูว พ่ีเขากย็ ิ้มตอบกลบั มา

คนเยอะจนพ่ีฟองดูวแอบหอมแกมผมแบบเนียน จับนูน จับนโ่ี ดยไมมใี คร
สังเกตเห็น ดูทา พ่เี ขานา จะมีความสขุ กวา ผมอีก

นวั เนยี อยูแถวคอกับสะโพกผมนานสองนานเลย เผลอเปนไมได

“อยากเขาหอ งนาํ้ แหะ ชูครีมไปกับพ่ีนะ” เขาผละออกจากคอผม แลวลาก
ผมไปตามทางจนถงึ หองน้ํา

พ่ีฟองดูวสั่งใหผมรออยูหนากระจก โซนที่ใหเ ขา อยูลกึ เขาไปอีกหนอย

ผมก็ลา งไมลา งมือและสอ งดูสภาพตัวเองท่ีขาวโพลน ผมลา งหนาลางหวั
เอาโฟมออก แลว ก็ไดยินเสยี งโวยวายอะไรทางดานนอก

“ปลอยฉนั นะ” เสียงผูหญิงรอง ทําใหผมวง่ิ ออกไป

“มาเถอะนา คนสวย เดยี๋ วพ่ีพาไปขึ้นสวรรคนะจะ ฮาๆๆ” มผี ูชายสามสี่คน
ลอมเธออยูหา งออกไปจากประตูหองน้ําหญงิ

เธอทาํ หนา ตานา สงสาร ผมจงึ เดนิ พรวดเขาไปดึงเธอออกมาโดยลืม
คํานึงถึงขนาดตัวของเจาพวกนั้น

“สม มายนื ตรงน้ีทําไม หาตง้ั นาน” ผมแกลงทําเนียนเปนรูจกั แลวจะพา
เธอออกมา แตค นพวกน้ันดนั ผมและหญิงสาวเขาไปลึกกวา เดิม

“รูจักกันเหรอ นา รกั เหมือนกันนี่หวาแตกไู มนิยมผูชาย มงึ ละ เห็นชอบแบบ

นี้ ขาวดว ย กเู ห็นแลว ยังซี๊ดเลย”

ชายคนหน่ึงหันไปพูดกับคนตวั โตสุด

“ขอพี่ประแปงหนอยแลวกัน ฮาๆ” พวกนัน้ ระเบิดหวั เราะเหมอื นมอี ะไรตลก
นักหนา

ผมเห็นจากหางตาวา พี่ฟองดวู อ อกมาจากหอ งแลว มองหาผมอยา งกังวล
แตคนพวกนบี้ ังผมมดิ เลย

ผมจะตะโกนเรยี กเขา แตโ ดนปดปากเสียกอน เห็นพี่ฟองดูวว ิ่งออกไปอกี
ทาง

ผมไดกลิ่นแอลกอฮอลจ ากพวกมัน เมาแอเ ลยสิเน่ีย

“แปงบาบอกอะไร ปลอ ย ผมรีบ” ผมทาํ เปนไมก ลัว แลว ควา ผูหญงิ คนนั้น
ไว แตพวกมันมองผมกบั เธอตาเยิ้มจนนา ขนลุก

“ทําไมจะไมมีละจะ แตอ ยูบนหองพ่ีนะ ไปเลน กันหนอ ยไหม แหม นารักจน
อยากฉีดนาํ้ ดวยปนของพ่ีจังเลย”

มนั ย่ืนหนา มาหาผมแลว ดึงผมออกจากหญิงสาวคนนั้น เธอรองอยา งเจ็บๆ
สวนผมชกั ขยะแขยงพวกมันมากข้ึนทุกที

นอกจากจะพูดจาทุเรศแลว ยังมองผมยังหยาบโลนอีกดว ย

“มงึ เอาเจา เด็กนน่ั ไปแลวกัน สเปคมงึ นี่ แมสาวน่ีกูขอ”

“อยา ยงุ กับเธอนะ” ผมดิ้นหนีไอย ักษนี่ แตม นั ล็อคตวั ผมไว

“จะรีบไปไหนเดก็ นอย มาเลนนํ้ากบั พ่ีกอ นสิ”

“ผมไมอ ยากเลน ปลอยนะ” ผมมองหาพ่ีฟองดูว คนเยอะชะมัด แตไมมใี คร
หันมาสนใจผมกับเขาเลย

ผมมองหาทางหนี แตคนเริ่มเบยี ดเขามาอีก คนตรงหนา ผมล็อคแขนผมไว
แลว ลากผมมาทางลิฟท ผมเริ่มตกใจกลัว

“ปลอ ยกู !” ผมพูดเสยี งดัง สะบัดสุดแรง

“อยา มาทาํ ดดี ดิ้นเลย รอยเต็มคอขนาดน้ี คงไมใชฝม อื ผูหญิง แถมยัง
รอ นแรงอีกดว ย ไมตองกงั วลนะจะ

พี่จัดใหถึงใจกวา คนกอ นหนา นายแน เปนผชู ายอยามาเลนตัวหนอยเลย
ชอบแลว ทํามาเปนปากแข็ง

ออ หรือวา ชอบเลนบทอินโนเซนใสซ่ือ แตรอนแรงบนเตียง ฉันชอบนะ”
เขามองผมตั้งแตหัวจรดเทา

กอนจะลากผมเขา ไปในลิฟท ไอตึกบานีม่ ันมีโรงแรมขา งบนครบพรอ มเลย
เหรอ ผมไมไดพกโทรศัพทมือถือเพราะสีน้าํ บอกใหเอาไวในรถ

“หอ งใหญสุด” เขาเขาไปพูดกับพนักงาน

“ไม ชวยผมดวย” ผมหันไปพูดกับคนอน่ื แตเขายมิ้ กริ่มแลวปดปากผมที่
ด้ินอยา งแรงเอาไว กอนจะไซรลงมาท่ีคอ

“เมยี ผมเมาแลว ดอ้ื อยา ถอื สาเลย เดย๋ี วกเ็ งยี บเอง ไมตองหว งนะเด็กดี มา

สนกุ กันดีกวา

อยากไดเทา ไหรเด๋ียวพี่จายใหหมดเลย ไมก ินฟรีหรอกนา”

“ผมไมไดขาย ! ปลอยนะ ชว ย..” ผมรีบปดปาก มันทาํ ทาจะกม ลงมาจูบ

ผมเลยรีบเงียบแลวปดปากตวั เองไมใหมันมาสัมผัสโดนปากผม

มนั ไมสนใจแลว ลากผมไปยังหองหองนงึ ท่ีพนักงานไขกุญแจให เหมือน
อยางที่พี่ฟองดวู บอกผมจริงๆ

ผมด้ินหนยี ังไมมีแรง เขาจับผมแรงกวาท่ีพี่ฟองดวู ทาํ ตัง้ เยอะ ผมนา จะเช่ือ
พ่ีเขา ผมไมนาดื้อเลย

“ซีด๊ แมง ขาวจรงิ ๆ เหน็ แลวขึ้นชะมัด” เขาเขามาดึงเสอ้ื ผมออก เสอื้ แค
เหน็ หนาทองก็ทาํ หนาหนื่ ๆใส

ผมใชโ อกาสน้ีถีบทองเขาอยางแรงแลววง่ิ ไปที่ประตู รีบเปดมนั ออก เขาว่งิ
ตามมาแลว ควา เอวผมไว

ผมดิ้น ท้ังขว น ท้งั ตบ และเตะสารพัด จนเขาเร่มิ โมโห สีหนา ทเ่ี ปลี่ยนไป
ทําใหผมรูเลยวาหายนะกําลังมาเยือน

ผมไมร อใหเขาตะครุบตัว แตกมลงแลววง่ิ ออกไปทางบันไดหนีไฟ ฟาด
ประตใู สหนาเขา

โชคดีท่ีมนั กระแทกเขา หนาไอหืน่ เตม็ ๆ เขาเลยลม ลงไปกองท่ีพื้น ผมวิง่
หนา ตง้ั ลงมาช้ันลาง

ระหวา งท่ีเบยี ดตวั ผานฝงู ชนเพ่ือตามหาพ่ีฟองดูว ก็มีคนเขามาเนียนเบยี ด
ผม จับกนผมอีก !

ผมรีบหลกหลีกเทาทจี่ ะทาํ ได เพราะตลอดเวลาทเ่ี ลนคราวแรกพ่ีฟองดวู 
ซอ นหลังผมอยู กอดผมเอาไวท ้งั ตวั

ผมจึงไมโดนใครแตะตองเกินเหตุเลย มาตอนนผี้ มเริ่มกลัวแลว ผมอยาก
กลับบา น

“ชูครีม !” เสียงนั้นทําใหผมรีบหันไป กเ็ จอกับทชชี่ กะเทยหนาโฉดแต
แสนใจดี

เธอเขามาทาํ หนา ถมึงทึงใสผ ชู ายที่พยายามลวนลามผมอยู

“หลงกับพี่ฟองดวู เหรอ ใหตาย เปนอะไรไหม” เธอลูบหนา ลูบตาผม แลว
ดึงผมเขา หาตวั

ผมเขา ไปกอดเธออยางหาที่พึ่ง เธอเองกไ็ มไ ดว าอะไร แตลากผมออกมา
จากที่คนแออัด พาผมไปทีเ่ คานเตอรขายเครอ่ื งด่ืม

เธอสงู กวาผมมากทําใหม องไปรอบๆแลวเจอพี่ฟองดูวใ นเวลาไมน านนกั
เธอพยายามสง สัญญาณใหเ ขาเหน็

จนพ่ีฟองดวู ห ันมาเจอ ก็รีบเดินมาหาผม

“พ่ีฟองดวู ” ผมสะอื้นทันทีทเ่ี หน็ หนาเขา ทั้งๆท่ีไมไดอยากรองไหเลย

“ชคู รีม ! พใี่ จหายหมด ไปไหนมา ! พ่ีบอกใหรอตรงนั้นใชไหม ทาํ ไมถงึ
ดือ้ อยางน้ี !” เขาตวาด เลนเอาคนแถบนีส้ ะดงุ

ผมเองกเ็ หมือนกัน เสียงดุของเขาทําใหนํา้ ตาผมรวงยกใหญ ผมกัดปาก
แลวสะอื้น

“ครีมขอโทษ ครีมอยากกลับบา น ไมเ ลนแลว ฮกึ ” ผมรองไหโฮ แลว พุงไป
กอดเขา ทชช่ีลูบหัวผมปลอบ

สว นพ่ีฟองดูวค วาผมไปกอดตอบ แลวถอนหายใจ

“นองตกใจหมดแลวพี่ คุยกับนอ งดีๆ เด๋ยี วทชชี่ไปบอกสีนา้ํ ให”

พ่ีฟองดูวต อบอะไรไมรู เพราะผมมุดหนา อยูก ับอกเขา พ่ีฟองดวู ไ มดผุ ม
แลวแตกอดผมไวแนน

จูบหนาผากผมเบาๆไปมา ไมน านสนี าํ้ กม็ าแลว กอดผมอีกคน เขาจูงมือผม
กลับไปขึ้นรถ ชว ยผมเช็ดเนอื้ เชด็ ตัว

สวนพ่ีฟองดวู ไ มยอมพูดอะไรเลย เขาโกรธผมเหรอ ? ผมยงิ่ รอ งไหหนัก
เม่ือเห็นสายตาของพ่ีฟองดูว

“เห็นไหม บอกแลววาไมใ หพามา เปนเร่ืองอีก” เขาบนกับสีนํ้า

“โถ ใครจะไปรวู า ชูครีมจะเรียกผูชายขนาดน้ี ตอนผมเลนก็มีแคหยอกๆนะ
ไมมใี ครเขา มาลวนลามสักหนอย

ชูครีม ชูครีมโดนรงั แกเหรอ เปนอะไรไหม” สีน้าํ เขามาเช็ดน้ําตาใหผ ม
สวนพ่ีฟองดูวเบอื นหนาไปอีกทาง

“ครีมโดนลาก ฮึก ไปขา งบน”

“แลวก็ไปกับมันเหรอ” เสยี งพี่ฟองดวู เยน็ ยะเยือก สายตานา กลวั

“ครีมเปลา ! ครีมสูแรงเขาไมได ทําไมตอ งวา ครีมดว ย ครมี เขาไปชวย
ผูหญิงคนนึง แตพวกเขาลากครีมไปดว ย !

ครมี กลวั จะตายอยูแลว พี่ยังจะวา ครีมอีกเหรอ ครีมทําอะไรกผ็ ิดไปหมดน่นั
แหละ” ผมขนึ้ เสยี งกลับไปบาง

แลว หันไปเกาะสีน้ํา ไมอยากมองหนาพ่ีฟองดวู แ ลว สีนาํ้ ทาํ หนา ตาเลิกล่ัก

“มงึ ก็.. ไปเคลียรก ันดีๆเถอะ ข้ึนรถๆ” พ่ีไอแดดรีบเขามาไกลเกลี่ย ขากลับ
ผมนงั่ ชิดริมประตู ไมหันไปมองพี่ฟองดวู เลย

สว นพี่ฟองดวู ทาํ อะไรผมก็ไมรู

“อยางอแงมากละ คยุ กันดีๆ มอี ะไรโทรหากูนะ” สีนาํ้ ย้ิมใหผม

แลว เราก็เขา บาน ผมเขาไปอาบน้ํา ไมคิดจะพูดจาอะไรกับคนใจราย จนพ่ี
ฟองดูวท นไมไหวเอง

เขา มากอดผมทันทีท่ีผมออกจากหองนาํ้

“พีเ่ ปนหว งนี่ เลนหายไปเฉยๆ แถมยังรองไหก ลับมาอีก พกี่ เ็ ตอื นเราแลว
กอนไปไมใชเหรอ เราก็ยงั ดื้อ

ไมเอาแลว พ่จี ะไมพาไปเลนอกี แลว” พ่ีฟองดูวพ ูดอยา งออนโยน จูบลงมา
ตามแกมผม ผมถงึ ไดยอมใจออนแลวกอดคอเขา

“อื้อ เลนกับพฟ่ี องดวู ดีกวาเนอะ” ผมหนั ไปยิ้มใหเขา

“หหึ ึ ดีมากคนเกง ง้นั มาเลนกับพ่ีตอ เลยเนอะ” พี่ฟองดวู ย้มิ ออกจนได

เขาเขา มาเอาจมูกปดๆบนแกมผม กอนจะลงไปขา งลา ง ตาํ่ ลงไป..

ผมกับพี่ฟองดูวเลน นาํ้ กันไปอีกหลายรอบกวาจะไดนอน คงไมตอ งบอกนะ
ครบั วา เลนนํ้าอะไร

วันตอมาพ่ีฟองดวู พาผมกลับบา นพรอมซือ้ พวงมาลยั สวยๆส่ีพวง ผมเขาไป
ไหวแดดกับแม ลางเทา ใหพวกเขา

เพ่งิ รูตวั วาตั้งแตออกไปอยกู ับพ่ฟี องดวู กไ็ มคอ ยไดกลับมาหาครอบครวั
เลย

“เปนเด็กดีนะลกู ” แมจูบหนาผากผมแลว ย้ิมหวาน

“ผมเปนเด็กดีอยูแลว” ผมตอบกลบั แมไป รูสึกอนุ ใจท่ไี ดก ลับมาไหวทาน

“สงกรานตหนา เราพาครอบครัวไปเที่ยวกนั ดีกวา เนอะ ดีไหมนองครีม ดี
ไหมครับคุณพอ คุณแม” พ่ีฟองดวู ย ิ้มหลอเอาใจพอแมผ มใหญ

แตทา นท้ังสองก็เห็นดว ยและเร่ิมวางแผนกันวา จะไปไหน พ่ีฟองดูวหันมา
หอมแกมผมดังฟอด ทกุ คนเงยหนา มามองแลวก็ยิ้มกริ่ม

“แลว ปถัดไปกไ็ ปกับบา นพี่ฟองดวู เ นอะ” ผมเอาใจเขาบาง

เรายิม้ ใหกนั แลวก็ลาพอกับแมก ลบั บาน

เพิง่ รวู าทาํ แบบน้ีรสู ึกดีกวา ออกไปเทย่ี วเปนไหนๆ เหมือนวลที ว่ี า ‘ไมมีที่
ไหนสุขใจเทา บานเรา’

ใครทอี่ ยูไ กล อยา ลืมไปหาคุณพอคุณแมบา งนะครับ แลวจะพบความอนุ ใจ
ที่หาไดไ มไกลเลย

สุขสันตวนั สงกรานตค รับ ^ ^

------------------------------------------------------