ฟองดูว์ ชูครีม ทนได้ ก็ลองดู

“ยงั อยากจะวางแผนแกลงพ่ีใหเกลียดเราอยูอีกรึเปลา ”ผมแกลงถาม รูหรอ
กวา ไอท ี่ทาํ ๆมาหลายๆอยา ง เขาแกลงผมทั้งนน้ั

“ใครทํา” นอ งมันตอบผมกลับมาทันที ทาํ หนา ดใุ สดว ย

“แซกๆๆๆ” เสยี งอะไรสักอยา งขยับตัวในพุมไม ชูครีมเออื้ มมือมากอดคอ

ผมแนน เลย ผมก็กอดตอบเดย๋ี วนอ งรูสึกไมปลอดภัย หึหึ

“เอาใหม เปล่ียนคําถาม ยังอยากใหพ ่ีเกลียดอยรู ึเปลา ” ผมถามใหม

หลังจากเราเลกิ ใหความสนใจกับตัวอะไรสักอยา งในพุมไมไดแลว

“..... ไม” นอ งพูดเบา เบามาก แตผ มต้ังใจฟง อยู

“เราจะอยกู ันดีๆ ตามประสาผัวเมยี แลวใชไหม โอย!! ตีพ่ีทําไม” ผมพูดยัง
ไมทนั จบดี นองมันทุบไหลผมเลย

ไมใ ชเ บาๆนะ ดังปก!

“ก็ดูพูดจา!!” นองมันดผุ ม ทาํ เปนโมโหกลบเกลื่อนละ สิ

“พอๆ จะเทีย่ งคืนแลว นอนเถอะ เดยี๋ วพ่ีดูแลเราเอง” ผมดนู าฬิกาแลว จบั
หัวนอ งมาซบไหลผม นองยอมนอนดีๆ

“พี่ฟองดูว” อยูดๆี นองก็เรียกขึ้นมาหลังจากเงยี บไปนาน ผมนึกวา นอง
หลับไปแลวซะอีก

“ครับ??”

“ครีมไมรนู ะ.. วาเวลาเราชอบใครสักคน หรอื รกั ใครสักคนแลวมันจะรูสึก
ยังไง.. ถงึ ครีมจะแอบดูสีนาํ้ บอยๆ แตครีมก็ไมเขาใจอยูดี”

“.......” ผมเออ้ื มมือไปลูบหัวนอง ไมคิดจะตอบอะไร

“เพราะงั้นอยาถามครีมเลย ..วา ครีมชอบพ่ีรึเปลา ครีมตอบไมไดห รอก”
เขากระซิบเบาๆแลว เอามือมากอดเอวผมไว

“ไมเปนไร.. ถา ครีมไมรวู า รักมันเปน ยงั ไง ไวพ่จี ะบอกเอง” ผมพูดแลว ลูบ
แกมน่มิ ๆน่นั นองยิ้มแลวก็หลับตาลง

ไมเ ห็นตองรีบรอ นเลยใชไหมครับ แคนองยอมผมขนาดนี้กม็ าเกินคร่ึงหนึ่ง
ของเสนทางทีผ่ มคิดไวแลว เหลือแคผมตอ งดูแลเขาใหดๆี

อยาใหตวั อะไรมาไตมาตอมไปได .. ก็นาจะโอเคแลว

อีกไมน านหรอกชูครมี .. เราจะตองรักพี่แนๆ ถาคิดวาจะทนใจแขง็ กบั พ่ี
ได ก็ลองดูครับ

---------------------------------------------------------
ขออธิบายตด๊ิ นึง คือ ชคู รีมเน่ียเขาจะมนี ิสัยเหมือนเด็ก เพราะถูกพี่สอง
คนโอมามาก
แตก ็ไดไมใสไปซะทีเดยี ว แอบมีมุมดารก อยูเหมือนกนั แตย ังไมไ ดถกู
เปดเผย ฮาๆๆ

แตถาดจู ากมุมมองของพ่ีฟองดวู ท ่ีอายุมากกวา ตั้ง 8 ป จะเห็นนอ งเหมอื น
เด็กไปเลย

ชว งการเลา ของตาลุง นอ งเลยจะดูเหมือนเดก็ นอ ยมากๆ ทั้งๆทีไ่ มได
แสดงออกขนาดนั้น
....................................................
11 :: หลงปา

ผมเผลอหลับไปตอนไหนกไ็ มรูค รับ รสู ึกตวั ต่ืนขึ้นมาอกี ทกี ็เพราะแสงแดด
แยงตา ผมขยับตวั มองคนที่กอดผมแนน

ไอพี่ฟองดูวยังหลับตาอยูเลย แตมือดันเก่ยี วเอวผมไวไ ดอยางแนน
หนา เปนคนที่มีความสามารถจรงิ ๆ ผมปลอ ยตัวลงพิงกับอกเขาอีกครัง้

อา.. พอคิดถงึ เรือ่ งที่พูดไปเมื่อคืนแลว.. มันชางนา อาย ผมหลงปา จนเมา
เศษดนิ แนๆ ถงึ ไดพูดอะไรหวานๆกับมนั ไดแ บบนัน้

เหมือนผมเปน คนใจงายเลยอะ เจอหนากนั ไมกี่วันก็ยอมใหเขา..
เออ กอด ไมรูทําไม ทุกครง้ั เวลาทีเ่ ขาสัมผสั ตัวผม

เหมือนมีแรงดึงดูดบางอยา ง ทําใหผ มไมอ าจตอตาน เหมอื นรางกายของ
ผมตอบสนองเขา แตก็แครางกายเทา นนั้ แหละ

เรอื่ งอื่นผมยงั ไมอ ยากเอามาคดิ ตอนนี้

“ตื่นแลว เหรอครับ ยงั เจ็บเทาอยูไหม” เขาตื่นตอนไหนก็ไมร ู ผมมวั แตคิด
อะไรเพลินๆคนเดียวอยู ตาลุงย่ืนมือมาจบั เทาผมเบาๆ

“ไมเ จ็บ.. แตลุกไมได” ผมตอบ พยายามลกุ ดูแลว แตพอกดนํ้าหนักลงบน
ฝา เทา ก็เหมือนจะหมดแรงไปดื้อๆ

“อืม แตเลือดไมไ หลแลวก็โอเค มาข่ีหลังพ่ี” เขาพลิกเทาผมไปมาแป
ปนงึ กอ นจะวางผมลงบนพ้ืนแลว หันหลังให

ผมใชความพยายามอยางมากในการดันตวั เองข้ึนไปอยูบนหลังเขาจน
ได เจบ็ เทามากเลยครับเวลาเอาเทา ไปแตะพ้ืน

“เอา ฮึบ หาทางออกกันดกี วา” พเี่ ขาลุกขึ้น ผมก็เอาหนา ไปวางเกยไหล
เขาเพื่อชวยมองทาง แตร อบขา งมีแตตนไม

มองไปทางไหนก็เหมือนกนั

“หหึ ึ พ่ีก็ไมเคยเดินปาซะดวย” พูดใหผมใจแปว เลนซะง้นั เรากเ็ ลยได
เดินเลนไปๆมาๆกันอยูสกั พัก เดนิ แบบไรทิศทางมากครับ

“หิว” ผมบนแลว ซบหนาลงบนหลังเขา ขเ้ี กียจมองทางแลว ไมรเู รอ่ื งเลย

“อดทนหนอ ยครับ... อืม พวี่ า เราทาํ สัญลักษณไวด ีกวา วาผา นตรงนไ้ี ป
แลว ถา กลับมาท่ีเดิมจะไดรู” พูดจบก็สงมีดพกมาใหผ ม

น่ีพ่ีพกอาวธุ มาดวยเรอะ!! ถา ผมดื้อเขาจะชักมดี มาแทงผมไหมเนีย่

“เอา กรีดไปตรงตนนเ้ี ลย” เขาเดินเขาไปใกลๆตนไมตนนึง ผมกเ็ อามีด
ไปกรีดๆเปน กากบาทไว พอผานตนไหนผมก็กรีดดะเลยครับ

ใหร ูๆ ไปเลยวาเดนิ ผา นไอตนน้แี ลวนะ พเ่ี ขากอ็ ุมผมเดินไปเรอื่ ยๆ จนแดด
เริม่ รอน ผมเหลือบตามองนาฬกิ าขอ มอื ของพี่เขา

เทย่ี งแลวอะ เราเดนิ หาทางออกกันมาตั้งครึ่งวนั พอกลับมาเจอตนไมตน
เดิมก็ไปอีกทางนึง

“พี่ฟองดูว พักกอนไหม เมื่อยไหม” ผมพูดแลว เอามือไปนวดไหลเขา
เบาๆ ผมวาแคเ ดินคนเดยี วก็เหน่ือยจะแย

นี่ยังตองอุมผมอีก แดดก็รอนเปร้ยี งปราง ไมเขากับอากาศหนาวเมื่อคืน
เลยสักนดิ

“หึ แคเ ราถามพ่ีก็หายเหนื่อยแลว หอมหนอย” มนั พูดแลวเอียงหนา มาให
ผม

เห็นแกวา ยอมลาํ บากอมุ ผมขนาดน้ีหรอก ผมเลยขยับไปหอมแกมเขา

“หหึ ึ” แลว ลุงแกหวั เราะมีความสุขอะไรไมรู กอ นออกเดินตอ จรงิ ๆผมหิว
จะแยแลว ครับ แตไมอยากพูด

เดี๋ยวเขาจะเปนหว ง ก็พี่ฟองดวู ยงั ไมบนอะไรสักคําเลย แลว ผมทีข่ ่ีหลัง
เขาสบายๆอยูเ นย่ี จะบนไดไง

“ชูครีมปวดทองไหมครบั น่ีเลยมาสองมอ้ื แลว” นนั่ ไง เขาถามผม
ขึ้น นาํ้ เสยี งเปนหวงเปนใยเหลอื เกิน

เหมือนอยูก ับพี่มาการูนเลยครับ น่เี ปน สาเหตุหน่ึงท่ีทาํ ใหผมสับสน เพราะ
ผมชอบทําทุกอยางกับเขา เหมือนที่ทาํ กบั พ่ีมาการนู

ผมเลยคิดวา .. บางทผี มอาจจะชอบเขาแบบพี่ชาย ??

“ครีมไมเ ปนไร” ผมปฏิเสธไป ในใจก็ภาวนาใหเจอทางออกเรว็ ๆ เราเดิน
มาเจอตนไมซา้ํ ๆหลายครั้งมาก จนผมยังเริ่มทอใจ

ผมกรีดตนไมจนจะหมดปาแลว ทําไมเรายังวนอยูแตในนี้อกี นะ แลว ผมก็
ไมเห็นวา ไปทางซายหรือทางขวาจะตางกนั เลยอะ

แถมรูสึกรอ นมากขึ้นๆดว ย ผมเงยหนาข้นึ มองฟา ชัดเลยครับ เมฆฝนต้งั
เคามาแตไกล ฟา มืดลงในเวลาอันรวดเรว็

เหน็ จะๆอยา งน้ีแลว นา กลวั นะ ปกติถา อยใู นเมอื งจะไมเ ห็นเมฆชัดขนาด
นี้ แถมฟา แลบกไ็ มชัดขนาดน้ีดวย อา กก

“พ่ีฟองดูว! ! หาท่ีหลบเร็วเดี๋ยวฟา ผา” ผมหลับหูหลับตาพูด ตอนนี้เร่ิมได
ยินเสียงครืนๆ

กบั รูสกึ ถึงความเยน็ ของเม็ดฝนท่กี ระทบตวั ผม

“ไมมีทห่ี ลบเลย..” พ่ีเขาพูดอยางขัดใจ เสยี งเครยี ดเชียวครับ แหงละ
แถวน้ีมีแตตนไม สายลอฟาทงั้ นั้นเลย

“ง้นั น่ัง!!” ผมพูดแลวตบบาใหเขานั่งลง ตรงกลางนี่แหละครับ ใหหาง
จากตนไมสกั เมตรกวา ตนไมเยอะ มันคงไมผา ลงมาตนใดตน หน่ึง

ตาลุงวางผมลงแลวคอยมาน่ังซอ นหลังผม ดว ยความท่ีเขาตวั ใหญกวา
ผมอยูมาก แคเ ขาโนมตัวมากเ็ กือบจะบงั ฝนใหผมไดหมดแลว

“หนาวไหม” เขากอดผมเขาไปชิดกับหนาอกแลว กระซิบถาม ใครควรจะ
หนาวกนั แน เขาทั้งบังฝนบังลมใหผมขนาดน้ี

“ไม.. อะ ” ผมรองเมื่อเทาที่พันผาไวเ หมือนจะมีเลือดซึมออกมา สงสยั
เพราะโดนนํ้าแนๆเลย

“หันหนามาทางน้ี” เขาจับผมหมุนใหห ันหนาเขาหาเขา เทาจะไดไ มโดน
นาํ้ มาก ฝนตกหนักมากครับ

ผมวาตาลุงตอ งแสบผิวแนๆ จะทาํ ตัวพระเอกไปไหนเน่ีย นั่น พอผมมองก็
ย้มิ ใหอ กี

“ขอโทษนะ ถา ครีมไมวงิ่ ออกมาก็คงไมตอ งมาลําบากกันแบบน”ี้ ผมพูด
แลว เอาหวั ไปซบไหลเขา

ฝนท่ีตกกระทบบนตนคอทาํ ใหผมเจ็บ มันตกแรงมากจริงๆ

ขนาดผานใบไมท่ที ่ีก้นั เราอยูช้ันนึงแลวยังรสู ึกเจ็บ เหมอื นคนเอาน้ําแขง็ มา
ปาใส

“ไมเห็นตอ งขอโทษ ถา พี่ไมทําใหเราโกรธ เราก็คงไมวง่ิ ออกมา
หรอก ไมพูดเร่ืองนีแ้ ลวนะโอเคไหม ?”

เขาโยกหัวผมเบาๆเหมือนไมใหใสใ จมาก

ผมไดแตมองหนาเขาดวยความรูสึกที่บอกไมถกู ตอนแรกผมตงั้ ทา เกลียด
เขามากเกินไป ท้งั ๆทเี่ ขาก.็ . โอเค

แตงงานดวยกไ็ มไ ดเ ลวรายอะไร ดูแลเอาใจใสก ็เยี่ยมยอด อืมมม แต
ของอยา งน้ีมนั ตองใชเวลาพิสจู นค รับ หึหึ

“คิดอะไรอยู” พี่ฟองดวู ย ิ้มแลว เอาจมูกมาชนกับผม ฝนตกฟา รองขนาดน้ี
ยังสวีทไดอีกนะ ลมก็แรงเหลือเกนิ

ผมไมตอบแตแ หงนหนา ขึ้นไปจูบเบาๆลงบนริมฝปากของเขา ใหกําลังใจ

หนอ ยครับ เดี๋ยวไมมีคนอุมผมกลบั ออกไป เขานิ่งไปแคแปปเดียว

แปปเดยี วจริงๆ เพราะพอผมจะขยับออกปากเขากลับตามมาทาบทับ มอื
เขากจ็ ับทา ยทอยของผมไวไ มใ หห ันหนี

“ออื้ !! พอ.. อยา มาหื่นตอนน้ไี ดไหม” ผมดนั เขาออกเบาๆ กล็ ุงมันเลนจูบ
ซะรอนแรง มอื อีกขางก็ลูบอยูนัน่ แหละสะโพกผมอะ

“ใครเร่ิมละ ”เขายมิ้ กรุมกรม่ิ เม่อื กีย้ งั ซ้ึงอยูดีๆ เปลยี่ นเปนโหมดหื่นซะแลว

“ไมร!ู เอามอื ออกไป” ผมดึงมือเขาออกจากสะโพก ลูบมากเดย๋ี วเลขขน้ึ
พอดี แลว เมื่อไหรฝ นจะหยุดตกเนย่ี

“เรานี่ เปยกแลวเซ็กซีน่ ะ” เขาพูดลอยๆ ผมเลยถลึงตาใส มันมอี ะไรให
เซ็กซีด่ วยเรอะ!

“หึหึ พี่วา เราไปตอเถอะ เดยี๋ วถา เย็นแลวจะลําบาก” เขาขยับตวั ลุกข้ึน
แลวหันหลังใหผม ผมก็ปนข้ึนไปขห่ี ลงั เหมือนเดิม ฝนตกเบาลงแลว

แตก็ลมที่พัดมาก็ทําใหหนาวอยูเหมือนกัน ผมกอดคอพ่ีเขาแนนข้ึน หวัง
ในใจวาจะไดอ อกไปซะที หวิ มากแลว นะ!!

ตอนนี้มีแตเสียงฝนทต่ี กกระทบตน ไม ใบไม แลว กเ็ สียงเดินของพี่ฟอง
ดูว เฮอ คดิ ถึงแดดจัง จะรูไ หมนาวาลกู มาลําบากลําบนแบบน้ี

“ปวดหวั ไหม เทาเปนยังไงบาง” อยูดีๆก็โดนถามผมเลยลองขยบั เทา ดู

“ไมปวดหัว แตปวดๆเทา ” ผมพูด เร่ิมมองไปยังตนไมรอบๆ แถวน้ีไมมี
ตนที่ผมกากบาทเลย ผมเลยกาไว

“อา พี่เหน็ ทะเลแลว” ผมรีบชะโงกผานไหลเขาทันที โอะ จริง
ดว ย มองเห็นทะเลแลว หาทางออกเจอแลว !!!

“เดนิ เร็วๆๆๆ” ผมตบบาเขาเรง เพราะวา หิวมากครับ พฟ่ี องดูวกร็ บี เดนิ จน
พนปา ออกมาจนได โอว บา นพักที่แสนรัก

“ยนื ไดไหม” พี่เขาวางผมลงที่พ้นื ในหองรับแขก ผมลองเดินดู ก็พอได
อยู

แตวา มันจะแสบๆตึงๆท่ีแผลครับ

“ไดๆ โอเคอย”ู ผมบอกแลว เดินไปเกาะโซฟา พ่ีเขามองผมทา ทางลังเล

“งน้ั ไปอาบนํา้ นะครับ เดี๋ยวพี่ทาํ อะไรใหทาน” เขาเขา มาอมุ ผมไปวางไว
ในหอ งน้าํ สงผา ขนหนูให

แลว ก็เดินออกไปเลย ผมแทบจะนั่งอาบน้ํา พอเจอสบเู ขาไปแสบ
จ๊ีด เลือดไหลออกมานิดๆ ผมกลั้นใจอาบนํ้าจนเสร็จ

เช็ดตวั แลว นุงผา ขนหนูออกไป แคไดยนิ เสียงผมเปดประตูหองน้ํา พ่เี ขาก็
รบี วิง่ มาหามาชวยผมเดินไปท่ีตเู สอื้ ผา

บริการแบบหาดาวสุดๆไปเลย

“พ่ีไปอาบนาํ้ สิ” ผมบอกเมอื่ เหน็ วานํา้ ยังหยดลงมาจากผมของเขาอยเู ลย

“ขา วยังไมเสรจ็ เลยครับ พ่ที อดของท้ิงไว เด๋ียวมานะ!!” พูดเสร็จก็วิง่
ออกไปที่หองครัว เหน็ แลว ปวดหวั แทน

ผมใสเส้ือผาแลว จะออกไปชวย เดินก็แสนลําบาก แตก็ไปถึงหอ งครัวจน
ได ดูทาวาพี่เขาทําเสร็จพอดี

“รอขา วสุก แลวก็กนิ ไดเ ลยนะครบั อะ ๆ เอาเทามาใหพ่ีดูกอน” เขาจับ
ผมนั่งลงบนเกา อี้ แลว พลิกเทาผมข้ึน

กอนจะวิ่งไปหากลองปฐมพยาบาลมา ผมก็น่ังมองเขาทาํ แผลใหผม ต้ังใจ
ทาํ มากครับ ไมเ จ็บเลย เขาพันๆผาใหผมเสรจ็ ก็ย้ิม

“ไมตอ งมายม้ิ รีบไปอาบน้าํ เลย” ผมไลเ ขา เดย๋ี วก็ไมสบายกนั พอดี ตา
ลุงก็ยอมไปอาบน้ํา

ผมมองกับขา วตาละหอ ย แตไ มอยากกนิ กอน คนทํายังไมไ ดกินเลย จะไป
นั่งสบายกินกอนไดไง

ผมรอจนขาวสกุ แลวเดินเขยงๆไปตักขาวใสจาน

“อา ว ยังไมก นิ อกี ” เขาเดินมาจนได ผมน่ังน้ําลายจะไหลไปเปน โองแลว

“กร็ อไง รีบๆมาน่งั เลย” ผมพูด เห็นพฟี่ องดวู ย ้มิ ใหญ ผมกย็ ิ้มดว ย
ครบั ในที่สุดกไ็ ดกินขาวสกั ที ฮอื ผมรักขาว

“ไปโดนอะไรมา” ผมรีบทกั เม่ือเห็นที่แขนเขามรี อยแดงๆอยหู ลาย
รอย ตอนเปยกมันคงยังไมเห็นชัดขนาดนี้

“ห้อื ? ก่งิ ไมเ กี่ยวเอาตอนออกไปหาเรา พไ่ี มไ ดสนใจ ไมนึกวาจะเยอะ
ขนาดน้ีนะ” เขาพูดแลวพลิกแขนตัวเองดู

แผลตรึมอะ เหมอื นไปฟาดฟนในสมรภูมิที่ไหนมา ผมกวาดสายตามองหา
กลอ งยาเมอื่ กี้แลวก็เดินชา ๆไปเอา

“เดีย๋ วพ่ีหยบิ ให” เขารีบวิง่ ไปเอามาใหผม ผมเดนิ ไปแค 3 กา วเอง

“พี่นงั่ น่แี หละ เด๋ยี วทําแผลให” ผมพูดแลวจับเขาน่งั ลงบนเกาอี้ท่โี ตกนิ
ขาว แลวน่ังลงขา งๆ จับแขนเขามาดู

โอย เลอื ดซิบๆอยูหลายแผลนะ ผมก็ตั้งใจทาํ แผลเบาๆ กลัวตัวเองมือ
หนกั ไป จะเปนแผลเปน ไหมเน่ีย

“แสบไหม” ผมเงยหนา ถาม เห็นเขาทําตาหวานมองผม คิดอะไรอยูละ

“ไมครบั ” พอไดย ินผมก็พยกั หนา แลว กมหนาทําแผลตอ ทําเสรจ็ ก็
สบายใจครับ จะไดไปนอนพักผอนสบายๆสักที

“ไมตองพยุง ครีมเดนิ ได” ผมบอกเมอื่ เขาเดนิ เขามาทาํ ทาจะพยุงอีก ผม
เจบ็ เทา นะครับ ไมใชเ สยี เทา

ไมตองประคบประหงมขนาดนัน้ ผมเดนิ ไปแปรงฟน พรอ มเขาใน
หองนํา้ ไดอารมณเหมือนหนังรักโรแมนติกเหลือเกินไอแปรงฟน พรอ ม
กนั เน่ยี

ผมมองเขาแปรงเขีย้ วตวั เอง ผมละชอบชอบ อยากมีเขี้ยวบาง จะเอาไว
กดั คอคน ฮา ๆๆๆ

“มองหนา พ่ีแลวทาํ หนาพิลกึ นะ” ทําไมเขาชอบจับความคิดผมไดต ลอด
เลยเนี่ย ผมยนจมูกใสแลวเดินเขยงๆไปท่เี ตยี ง

“อีกก่ีปถงึ ครับเน่ีย” เขาแซวแลวเขามาชอนตัวผมไปโยนลงบนเตียง

“หนกั ” โยนอยา งเดียวไมพอ ทิ้งตัวเองลงมาทับผมอีก ตัวก็โตกวากันตั้ง
เยอะ เดย๋ี วไดแ บนเปนกลว ยตากแหงพอดี

“หอมจัง” ตาลุงไมยอมลุกแตเ อาจมูกมาฝง ท่ีคอผม

“ก็สบูอ ันเดยี วกัน” ผมบอกสงๆ แลวดันเขาออก หนักจรงิ ๆไมไ ด
ลอเลน จะหายใจไมอ อกแลวเนยี่

“แลวพี่หอมไหม” เขาถาม แตทําไมทําตาวิบวับแบบนั้น ผมก็พาซ่ือขยับ
ตวั ไปดมๆดู ก็กล่ินเดียวกนั

“ก็เหมือนของครีมนะ .. ออ้ื !!” พอหันกลับมาบอกดนั ถูกจโู จมซะได ผม
ตอ ตานแบบนึงดันเคลมิ้ ตามไปซะอกี

เราจูบกนั จนผมไดยนิ เสียงจวบจาบชัดแจว มือเขาก็ลูบเขามาในเสื้อ
ผม แตผมกลับรสู ึกถึงอะไรบางอยา งไดซ ะกอ น

“ดะ เด๋ียว อืม~.. ฮา พี่ตวั รอ นนี่” กวา ผมจะขยับออกมาพูดไดแทบตาย ก็
ไอมือที่อยูบ นตัวผมตอนน้ีมันรอนจ๋ีเลยหนะสิ

“เหรอ” ตอบแคน้นั มอื ก็ยังไมเลกิ ลูบ ไมสบายยังจะหื่นอีกเรอะ !!

“พอกอ น กนิ ยาเถอะ” ผมพยายามจับมอื เขาใหอยนู ่ิงๆ เพราะตอนนเี้ ขา
เลิกเสื้อผมจนเกือบจะถอดออกมาอยูแลว

“อมื เด๋ียวกอน” เขาพูดในลาํ คอแลว ซุกลงมาแถวไหลผมกอนจะ.. น่ิง
ไป เฮย !! แนน ิง่ ไปแลว เรอะ ตายยงั งะ ??

“พ่ีฟองดูว” ผมเรยี ก นง่ิ ครับ น่ิงไปแลวจริงๆ ผมเลยหมนุ ตัวออกดว ย
ความลําบากเหลือแสน กวาจะออกมานง่ั ไดก ็หอบละ

แลว ยังตอ งพลิกตวั เขาหงายข้ึนอีก เปน งานลําบากสําหรับคนตัวเลก็ ขนาด
ผมมากๆ ตวั เขาก็รอนจนผมกังวล เขาจะไมสบายกไ็ มแปลก

เลนตากแดดตากฝนซะขนาดน้ัน แลวลําบากผมที่ตองเดินกะเผลกๆไป
รองนาํ้ ลงในอา งเล็กๆ หาผาขนหนู หายา ตอนเดนิ สุดแสนเจ็บปวด

แตผ มก็ตองเดนิ เพราะไมอยากเห็นตาลุงนอนตายอยูท่ีนี่

“อืม ไมตองทาํ หรอก มานอนเถอะ” เหมือนเขาจะรสู ึกตัวพอผมเช็ดลงมา
ตามคอ

ตาลงุ เอือ้ มมือมาจับขอ มือผม ทาํ ทา จะฉุดใหไ ปนอน

“ไมเอา อยูเฉยๆ” ผมดุเขาแลวเชด็ ตวั ตอ ผมก็ทาํ ไมคอยเปนหรอก ไม
เคยดแู ลคนปวยมากอ น

มีแตปวยใหคนดแู ล เขาก็นอนมองผมตาปริบๆ เห็นแลวอยากจะขาํ แตก็ขาํ
ไมออก ผมเลิกเสื้อเขาขน้ึ แลว เช็ดตามลาํ ตัว

“อะ ยา” ผมเอายาใสมอื เขา แลวสงแกวน้ําให

“มา มานอนไดแลว ” พอผมวางแกวนาํ้ ท่ีหัวเตยี งเทา นนั้ แหละ มือสองขาง
ของเขาก็สอดเขา มาทเี่ อวแลว ดงึ ผมเขาไปนอนดว ย

“รอนนะเนยี่ ” ผมบน เล็กๆ ตวั เหมือนฮีตเตอรเลยครับ เขาหลับตาแลวดึง

ผมเขา ไปซุกไวท ่ีอก ทาํ อยางกับกอดตกุ ตา

ถึงมันจะรอนแตผ มก็ขยบั ตวั ออกมาไมได ลอ็ คแนน หนามาก ผมก็เลยจาํ
ใจนอนหลับไปทัง้ ๆอยา งนั้น

…………………………………………….

ผมต่ืนมาอีกทีก็ยังรูสึกรอน พอคดิ ไดอยา งนั้นก็ตกใจ น่ีไขไมลดเลยเหรอ
เน่ีย

ผมเอามือไปจับหนาผากเขาไวเ พอ่ื ความแนใ จ เหมือนวา จะรอ นกวาเมื่อคืน
อกี โอยแยแ ลวๆ

ผมมองออกไปเหน็ แสงท่ีสอ งลอดเขา มาทางผา มาน คงจะสายแลว

“อือ้ ไปไหน” เขาต่ืนทันทีเม่ือผมพยายามแงะแขนเขาออก แตเ สียงน่ี
แบบไมไหวแลวครับ เหมอื นไมคอยมีสติ

“ไปทาํ กับขา วให พ่ีนอนนะครบั ” ผมพูดเสียงออนโยน เขาก็หลับตาพยัก
หนารับ

พอหลุดออกมาไดผมกร็ ีบไปทําขาวตมท้ิงไว กลับมาเช็ดตวั เปล่ียนเสื้อผา
ใหเขาอีกรอบ

เพราะวาเหงอื่ ชุมชุดนอนเลยครับ เปนการเปล่ียนชุดที่คอนขาง
ลําบาก เพราะเจา ตัวเริ่มไขส งู จนเพอ

ไมใหความรวมมือในการเปล่ยี นเสื้อเลย ผมเหนอื่ ยมากมาย

“ชูครีม... อือ...” น่ันแหละ ผมจะดใี จดไี หม เขาเพอเปนช่อื ผมทงั้ นน้ั ผม
ไปอาบน้าํ เปลี่ยนเส้ือผา บาง แลว ก็ไปตกั ขาวตม มา

ทกุ อยา งใชเวลาเปน 2 เทาของปกติ เพราะผมเปน คนขาเป จากท่ีเขาจะ
ไดกินขาวตอน 10 โมง ก็ไดก ินตอน 11 โมงครึง่ ซะงั้น

“พ่ีฟองดูวๆ ” ผมพยายามเรยี กเขา เขาตองกินขา วจะไดกินยาอีก เขาก็
ครางออื ตอบรับ เหงอ่ื ทว มอกี แลว

“นงั่ นะครับ เด๋ยี วกินขา วนะ” ผมจะไดกลามขน้ึ กว็ ันนี้ ตอ งออกแรงมาก
เหลือเกิน ตอนน้ีตองจับเขานง่ั พิงหวั เตียงอีก

เขากอ็ า ปากใหผมปอน ตอนนเ้ี หมือนผมดูแลเด็กเลย มนั กลับๆหนา ท่กี ัน
ยงั ไงไมร ูเ นอะ ฮา ๆๆ

นอกจากนนั้ ผมยังตองวง่ิ วุนคอยฟงคําเพอของเขา ที่วา หนาวบา งละ รอ น
บา งละ เช็ดตัวไปไมรูก่ีรอบตอกี่รอบ

แผลผมจะฉีกไหมเนย่ี

“รีบๆหายเลย” ผมบนกับเขาท่ีตอนนี้นอนหลับตาไมรูเร่ืองรรู าวอะไรเลย

ตอนผมไมสบายพี่ๆลาํ บากกันแบบนไี้ หมนะ

หายเร็วๆก็แลวกนั ตาลุง ไมมีคนใหแกลงเลย .... แบบนี้มนั เหงานะรูไหม

---------------------------------------------------

12 :: กลับบาน

( :: ฟองดวู  :: )

ผมตื่นมาอีกทีกเ็ ห็นชูครีมนอนกอดผมอยูแลว จําไดลางๆวาตวั เองไม
สบาย วา แลวกเ็ ออ้ื มมือไปหยบิ โทรศัพทมือถอื

เฮย ผมนอนไปหน่ึงวันเต็มๆเลยเหรอ วนั นเ้ี รือก็มาแลวดวย อมื ตอนน้ี 9
โมง เรอื มาตอนบา ย ยังพอมีเวลา

“อืม ตื่นแลวเหรอ ไขลดยัง~” นอ งรูสกึ ตัวตอนที่ผมขยับ แลวลุกขึ้นมา
เอามือจับหนา ผากผม

อา ชอบแววตาเปน หว งเปน ใยนนั่ เหลือเกิน

“ตวั ไมรอ นแลวดีจัง” ชูครีมย้ิมหวานพาเอาโลกสดใส แตผ มเกิดนึกอยาก
ใชก ารปวยใหเ ปนโอกาส

“แตพ่ียังปวดๆหัวอยเู ลย” ผมพูดทาํ เสียงแหบๆเหมอื นคนเหนือ่ ย แลว ดงึ
เขามานอนกอด ซุกหนา ลงตรงซอกคอหอมๆ

“งน้ั ก็นอนนะ เดีย๋ วครีมไปทาํ กับขา วกับเอายามาให” นองลกุ ขน้ึ จากเตียง

“เดีย๋ วคอ ยไป ขอกาํ ลังใจหนอ ย” ผมพูดแลว เอามอื ชี้ที่ปากตวั เอง

“อะไร แคน ี้ตอ งมกี ําลังใจดว ย”นองบนหนา ยุง ผมก็ไอแคก ๆ
ประกอบ ไมไดเจ็บคอ แกลงทาํ เฉยๆ

“ไมไ ดเ หรอครับ” ผมทําเสยี งนาสงสาร ทําตานาสงสารดว ย นองเลยขยับ

มาจูบผมเบาๆบนริมฝปาก แลว ยิ้มให

โอย อยากกินชูครีมมมม!! แตไ มไดครับ ผมยังแอบปวยอยู จูบเสร็จ
นองก็ขยับตวั ออกแลวลกุ จากเตียง

“อะ เด๋ียวพ่ไี ปเองกไ็ ด” ผมตองพูดแบบน้นั ออกไปเพราะดจู ากทา เดินของ
นอ งแลว ผมจะดรู ังแกเขาเกินไป เดนิ ลาํ บากขนาดน้ันอะ

“ไม!! คนปว ยนอนซะ” นองหันมาดผุ ม ผมเลยตองกลับลงไปนอนนิง่ ๆ

“กินขา วนะ เจ็บคอรึเปลา” ชูครีมเดนิ มานั่งบนเตียง มือก็ถือชามขาวอยู
ดวย ผมชอบเวลานอ งถามผมดว ยนํา้ เสียงอยางน้จี งั

ดูเขาแครผ มมากๆ นั่นทําใหผ มอยากยม้ิ กวา งๆ ยมิ้ จนปากจะถึงหูอยูแลว

“ถามไมตอบ ยิ้มอยไู ด!” ดทู า นองเริ่มหงุดหงดิ ตักขา วตมยัดใสปากผมเลย

“รอ น!!” ผมโวยวาย จริงๆมันไมไ ดรอนขนาดนั้นหรอก

“อะ ครีมขอโทษ กนิ นาํ้ เรว็ ” นอ งทาํ หนา ตาต่ืน เอาขาวตมไปวางไวตรง
หวั เตียงแลว เอ้อื มมือไปจะหยิบนาํ้ แตผมจับหนา เขาหนั มากอน

อยากทาํ ตัวนารักเองนะ ขอสักหนอ ยแลว กัน ผมกดริมฝปากลงกับปาก
เล็ก มือก็รวบตวั เขาเขามาชิด ผมไลล้ินไปตามริมฝปาก

รสู ึกไดวา นอ งขยบั มือเหมอื นจะผลักผมแตก ไ็ มผ ลัก หึหึ ผมเลยจัดการ
สอดล้ินเขาไปทําใหเคล้ิม เคล้ิมทั้งผมทั้งนองนัน่ แหละ

“อื้อ.. แรงเยอะอยา งน้ีหายแลว สิ” นอ งผละออกหลังจากโดนผมสูบพลัง

“พจี่ ะหายเร็วเพราะมีพยาบาลนารัก” ผมพูดแลว หอมแกมอยา งมนั เข้ียว

“พอ กินขา วไดแลว”

“กินชูครีมแทนไดไหม โอย !!” ผมพูดเสร็จนองมันฟาดแขนผมทันที
เลย ผมกไ็ ดแตอมยมิ้ น่ังอา ปากใหน องมนั ปอนขาวตม

อยากปว ยบอยๆจัง กนิ เสรจ็ นองกไ็ ปลา งจาน ผมจะลางใหก็ดุอกี บอกวา
คนปว ยนอนพักเยอะๆ เด๋ยี วตอนเที่ยงคอ ยปลกุ

ผมก็นอนยาวครับ ต่ืนมาอกี ทีก็บา ยแลว เห็นนอ งนงั่ เก็บเสื้อผาใส
กระเปา แหม เก็บใหผมดวยนะเนีย่

“เรอื มากี่โมงอะ” นอ งเงยหนา ถามเม่ือเห็นผมลุกขึน้ มาน่ังบนเตยี งแลว

“เด๋ยี วก็มาแลว ครับ เก็บเสรจ็ รึยัง” ผมเดินลงจากเตียงไปดู ในตูเสอ้ื ผา
เหลอื อยูสองสามชุดท่ีอยูมาต้งั แตกอนหนา นั้นแลว

“เสร็จแลว ๆ ไปขา งนอกกัน” ชูครีมปดกระเปาแลวทาํ ทาจะยก แตผ มรีบ
เขา ไปยกเองกอ น

“ขายังเจ็บอยใู ชไ หม กลับแลวเดี๋ยวไปหาหมอกันนะ” พอผมพูดหนานอ ง
งอเลยครับ บง บอกวาไมพอใจอยา งแรง

“ไมไ ป เด๋ยี วก็หายแลว” น่นั กลัวทาํ ไมกับหมอเน่ยี ผมไมเ ขา ใจเลยครับ

“ดื้อ!! ยงั ไงก็ตอ งไปครับ ถาเราตดิ เช้อื ขนึ้ มาทาํ ยังไง แผลก็ทิง้ ไวหลาย
วนั ดวย” ผมพูดเสียงดแุ ลว จัดการหยิบกระเปา ออกไปขา งนอกบา น

เงียบเลย ไอต ัวแสบมันเงยี บเลยครับ เดินตามผมออกมาหนา บ้ึง
เชียว สักพกั เรอื ก็มารับ แลว สงคนงานลงดวย

ท่นี ่ีมีคนมาดูแลตลอดแหละ

“ปวดหัวรึเปลา” นองมาดึงๆชายเส้ือผมตอนอยูบนเรอื

“อมื ” ไดท ี เนยี นเลย ผมทําหนาปวยแลวเอาหวั ไปวางบนตักนอ ง นอ งก็
ไมโวยวายครับ เปนคนปวยเน่ียดี๊ดี

“ถา ปวดมากบอกครมี นะ” นองพูด เอามือน่ิมๆไปลูบตรงขมบั ผมเหมือนจะ
ชวยนวด อา มีความสขุ

ผมพลิกตัวเอาหนา ซกุ กับทองนอง มือก็กอดเอวนอ งไว ในเวลาปกติคง
ไมไดทาํ แบบน้ีหรอกครับ นองมันตอ งผลักผมออกแนๆ

…………………………………………….

“ไมไ ป!!!” ชคู รีมพูดเสียงแขง็ เมอ่ื กลับมาที่บา นแลว ผมพยายามจะพา
นอ งขึ้นรถไปหาหมอหนะ

“ชูครีม” ผมเรียกอยา งออนใจ จรงิ ๆผมจับอุมแลว พาไปเลยกท็ ําได แต
ผมไมอยากใหนอ งทาํ หนายุงขนาดนี้อะ

“อีกไมก ี่วนั ครีมก็หาย เชื่อสิ ไมไ ดเ ปนอะไรมากซักหนอ ย” นอ งเริ่มใชไ ม
ออน ขยับมาเกาะแขนผมแลวทําเสียงออน

“นองครีม.. ถา ยอมไป พี่ซ้ือลูกแมวใหตวั นงึ เอาไหม” ผมใชวชิ ามาร

หลอกลอเดก็ หึ ทําตาวาวเลยครับ

“จริงเหรอ ลูกแมวทม่ี ีชวี ิตอะ นะ” นองเขยา แขนผม ติดกับแลว เดก็ นอ ย

“จริงครับ ตกลงวา ไง” ผมรีบถาม เดยี๋ วคลีนิคปดซะกอน เพ่อื นผมมนั
ทาํ งานอยูท่ีคลีนิคครับ ใหเ พ่ือนตรวจเน่ยี แหละ เช่อื ถอื ได

“ไปกไ็ ด ซ้ือใหห ลังจากตรวจเสร็จเลยรึเปลา ” ดูนอ งมัน หลอกงา ยมาก

“ครับๆ ตรวจเสร็จพาไปซ้อื เลย” ผมพูดแลว ย้ิมใจดี ทีน้ีพาขน้ึ รถ
สบาย แตแอบเห็นวา นอ งเกรง็ ๆอยูบาง

หมอไมมีอะไรนา กลัวนะทีร่ ัก~ พอถึงคลีนิคก็ไดเขา ตรวจเลยครับ เพราะ
วนั น้ไี มคอ ยมีคน นอ งมนั จับมอื ผมแนน เลย

“จะไมโ ดนฉีดยาใชไหม” นอ งทาํ เสยี งสั่นถามผม ออ ทแ่ี ทกลวั โดนฉีด
ยาน่ีเอง ผมยมิ้ บีบมอื นองเบาๆ ไมตอบครับ รอไอหมอตอบดีกวา

“อา ว ฟองดวู เ ปน อะไรมาอะ ” พี่แคลรมนั ถามทันทีทเี่ ห็นหนาผม เขาชื่อ
เอแคลรค รับ ที่บานไมไ ดท าํ อะไรเกยี่ วกบั ขนม

แตบังเอญิ ชื่อเปนขนม หนา พ่ีเขาก็หวานหวานสมชื่อ แตไมนา รักเทาเมีย
ผมหรอกครับ หึๆๆๆ เขาเปนรุนพ่ีที่มหาลัยผม

อายกุ ็ 30 แลว แตไมร ูทาํ ไมหนา ยังเดก็ ไดอ ีก

“ผมไมไดเปนพี่ เมยี ผมตางหาก น่ชี ูครมี ชคู รีมน่เี อแคลร รุน พ่ีพ่ีเอง”
ผมแนะนาํ แลว ใหน องนง่ั ลงท่ีเกา อ้ีตรวจคนไข

“หึ เต็มปากเต็มคาํ เลยนะ สวสั ดีครับ เปนอะไรมา” พ่ีเอแคลรห ันไปถาม
นองเสยี งนุมเชยี ว

“อา.. กไ็ มรโู ดนอะไรบาดขาครับ” นองก็เอามือแกะๆผา พันแผลออกจาก
ขา ไอหมอมนั ก็กมลงไปชว ยแกะ

ไมตอ งใกลมากไดไหม เปนรนุ พ่ีก็หวงนะเวย !

“อมื ๆ แผลไมลึกเทาไหร เดี๋ยวพี่ใสยาทําแผลใหก็นาจะโอเคแลว ” มนั ย้ิม
หวานเสนหใ หนองตอหนา ตอ ตาผมเลย กวน..

“เห็นไหม บอกแลวไมเปนอะไร” นอ งหันมาบอกผมทันทีเลย ผมเลยเขก
หัวนอ งไปเบาๆ อยา งหมันไส

“มึงอยา ไปแกลงนอง อะ เสร็จแลวครับ” ไอร ุนพ่ีแคลร ไมตองมาแอบ
สุภาพบุรษุ เลย

ผมแยกเขย้ี วใสรนุ พ่แี ลวดึงมอื นองใหลุกขึ้น

“ขอบคณุ ครับพเี่ อแคลร” นองหันไปย้ิมหวาน ผมชักหงุดหงิดพิลึก

“ขอบคณุ ทาํ ไม เราเสยี ตังค ไมไดทําใหฟรีสักหนอ ย” ผมพูดกวนแลว ยัก
คิ้วใส พี่เขาก็ไมวาอะไรขาํ ๆ ซ้กี ันครับ

“ดูพูดเขา ” นอ งบนหงุงหงิง แลว ผมก็พยุงเขาออกมาจายตังค รับยาแก
ปวด ยาทาแลว พาไปทีร่ า นขายสัตวเ ลยี้ ง

“พ่เี อแคลรนา รกั เนอะ มีแฟนรึยงั ” เฮย ผมตกใจหันไปมองหนา ชูครีม

“พเี่ ขาไมช อบผกู มัด เห็นอยา งนั้นหนะเจา ชนู ะ” ผมไมไ ดใ สไฟนะครับ

ไอพ่ีแคลรนีท่ ําคนหลงมานักตอ นักแลว เข่ยี ทิ้ง รายกาจมาก

“เหรอ”

“ชอบเขาหรอื ไง” ผมหยอกไปง้นั แหละ กเ็ หน็ นองมันทําหนา ครุนคิด

“ชอบ”

ผมแทบเบรครถเดี๋ยวนนั้ เลยครับ รถสายแปปนึงแลวกลับมาปกติ เพราะ
ผมเรยี กสติเขารางทนั

ทีแบบนี้ทาํ ไมบอกวาชอบงายจังละ หะ !

“ตกใจอะไร พ่ีเขานา รัก กช็ อบเหมอื นชอบสนี า้ํ นั่นแหละ” นอ งไขขอของ
ใจ

ผมถอนหายใจโลงอกเลยครบั แลวก็ขับมาถงึ รานจนได พอผมจอด
เทา นั้น

เจา ตวั ดีวิ่งเขา ไปในรา นอยางเรว็ เลยครับ น่ขี นาดเจ็บขานะเน่ีย ผมคอย
เดินเออ่ื ยๆตามไปทีหลัง

พอเขา ไปเห็นนองเกาะตูกระจกทีม่ ีแมวอยขู า งใน ทา ทางเหมือนเด็กท่ีคุณ
แมพาไปดูหมีแพนดา เหน็ แลว แอบขํา

“ดูสๆิ ชอบตวั ไหน” นองมาจูงมอื ผมไปดู เอะ นีใ่ หผ มเลือกเหรอ ผม
มองๆไปท่ีบรรดาลูกแมวท้ังหลาย หนา ตามนั ก็คลายๆกันอะ

“ตวั นเ้ี หมือนครมี เลยอะ” ผมชไ้ี ปที่ลูกแมวที่นอนกลิ้งอยู ตามันแบวมาก
ครบั ตาโตๆนารักเหมือนชูครีมเลย

“จริงเหรอ ง้ันครมี จะเอาตวั นน้ั ” นอ งชี้ แลวพนักงานท่ยี นื อยใู กลๆก็มา
เปด กระจกออกสงลกู แมวให

นอ งกร็ ับมาวางไวใ นมือ ตวั เทามือนอ งเลย มนั รองเมยี้ ว แลวมองหนา
นองตาปริบๆ

เหมือนคนกับแมวกําลังเชื่อมสัมพนั ธไมตรีกนั อยู เปน แมวพันธุหูสั้นครับ หู
มนั จะพับลงบนหวั หนา จะกลมๆ

“ตกลงเอาตวั น้ีรเึ ปลา ” ผมถามซํ้า เจาเหมยี วแลบล้ินเลยี แกมนอ งแลว ดู
เขา ก๊ันเขากันยังไงไมร ู

“ถา ตัวเดียวมันจะเหงาไหมอะ” นอ งทําเสียงออนแลว เอียงคอมองหนา
ผม นาแปลก เจา แมวก็ชว ยเอยี งคอดวยครับ

“2 ตัวก็ไดครับ” ผมตอบแลว ย้ิมให นอ งย้ิมตอบผมมาเลย ทา ทางดใี จ

“งน้ั เอาตัวน้ัน” นอ งช้ีบอกพนักงาน อีกตัวก็พันธุเดยี วกัน แตเปนสีดํา
นาํ้ ตาล ตัวแรกนี้สีขาวเทา

ผมตองเอื้อมมอื มาชว ยถืออีกตัว เจา ตัวใหมจ องหนา ผมเขม็งเลย หนาตา
หาเรอ่ื ง หรือผมคดิ ไปเองครับ

แมวจะทําหนา ตาหาเรื่องไดไง แลว พนักงานก็เรียกเราไปพูดเรือ่ งดูแลแมว
เบื้องตน ผมก็ต้ังใจฟง เพราะเจาของมันแตเ ลนกับแมวอยู

“นี่ๆๆ ตง้ั ชอ่ื วา อะไรดีอะ ” นอ งถามขนึ้ เม่ือกลับมาถงึ บาน ตอนกลบั น้ีแวะ
ซื้ออุปกรณเกี่ยวกับแมวมาเพยี บ ไมคอยจะเหอ เลย

“ตัง้ เปนขนมสิ” พูดจบแลว ชักรูสึกใหฟ ลเหมือนพอแมลูกยังไงชอบกล

“อืม~ ชอ่ื เยลล่ี กับ คุก กี้แลว กันเนอะ สวัสดีครับ นพ่ี ่ีชูครมี
นะ” เออ ต้ังซะผมอยากกินแมวขน้ึ มาเลย

แลวยังมีการจับมอื เชคแฮนกับลูกแมวอีก

“หึหึ สวัสดีครับ นี่พอฟองดูวนะ” ผมเลนบา ง แตไ มแทนตัวเองวา พี่หรอก

“ไมเอา ทําไมเรยี กพอละ ง้นั คกุ กี้กับเยลลี่กเ็ ปนลกู ของพ่ีอะสิ” มีการงอน
ดว ย เอาแมวเหมียวไปอุม เจาเหมียวก็เอาหนาไปถูๆกับแกมนอง

“กล็ ูกพ่ีกะลกู ครีมไง” ผมพูดแลวยักค้ิว หๆึ

“โอะ เลนพอ แมล ูกเหรอ งนั้ ครีมกเ็ ปนแมอะ สิ” นอ งมันเลนดวยเฉยเลย
แตก็ดีครบั ผมชอบ ผมรบี พยักหนารบั

“ง้นั เอาใหม สวัสดีครบั นีแ่ มครีมเองนะ” นองวางแมวลงบนพื้นแลว
พูด โฮย นา รักเหอะ

เจาแมวก็รองแงว ๆเหมือนจะตอบรับ ผมปลอยนองไวแลว เอาหอ งนํา้ แมว
ไปวางไวในหองน้ําชน้ั ลาง เททรายอะไรใหเรยี บรอย

เอาของไปเก็บอีก ออกมาอกี ทีนองกใ็ สปลอกคอแมวเสร็จแลว เจา เหมยี ว
สองตัวมาคลอเคลียอยูตรงขาผม พวกมนั ก็นารกั นะครับ

แตผมอยากใหน องมาคลอเคลียแบบนี้มากกวา หึๆ

“ครีมใหนมลูกกอนนะ” พอนองลกู ออกมาผมแทบฮาแตก ฟงแลวมันขํา
จรงิ ๆครับ นองไปเอาขวดนมมาชงนมใหแ มว

เออ ใหล ูกกิน เพราะมันยังเล็กมากครับ ผมกไ็ ปทาํ อาหาร ทาํ ไปก็มอง
นองไป เออ ใหอารมณเหมือนเล้ียงลูกจริงๆ

“ถา มันจะฉี่ ตอ งวิง่ พาไปท่ีหอ งนํา้ นะรไู หม พ่ีเอาหองนาํ้ แมวไปไวในนั้น
แลว” ผมบอก นอ งก็พยกั หนา แตสายตาอยูท ี่แมว

ดทู าจะชอบ นผ่ี มจะกลายเปนหมาหวั เนารเึ ปลา .... เมื่อเชา ยงั ดูแลผมอยู
เลย ตอนนี้ไมสนใจกันซะแลว

“หลับไปแลว แหละ” นอ งเดนิ มากนิ ขาวหลังจากลกู ๆหลับไปแลว ย้ิมมา
เชียว ชอบใจใหญ

“อือ” ผมตอบรับ ทาํ เสียงเนือยๆ

“ปวดหวั เหรอ ทาํ ไมทําเสียงแบบนั้นอะ” สนใจผมขึ้นมาแลว อะ ทําไม
ผมตองพยายามเรียกรองความสนใจจากเมยี ตัวเองเน่ยี

“พีไ่ มเ ปนไร กินขาวเถอะ” ผมบอกปด รอใหนองกินขา วเสรจ็ แลวคอยออน
ก็ได ผมก็ไปอาบน้ํารอเลยครับ

แลวก็แกลงนอนปวยรอนองอาบน้ํา หึๆ คราวน้กี ระตายจะหลงกลหรอื ไม

“กินยาแกปวดหนอยไหม” นองเดนิ ออกมาจับๆหนา ผากผม มอื เย็นเจี๊ยบ

เลย ผมก็สา ยหนาซุกตัวลงไปในผาหม

“นอนเถอะ” ผมพูดเสียงเหน่ือยๆแลว หลบั ตา นองก็เดนิ ไปปด ไฟ ตอนน้ี
เขาเดินสบายขึ้นกวา เดิมแลวครบั แตดูยังเจ็บๆอยู

ผมนอนน่ิงสักแปปนึง นองก็ขยับเขามาซกุ ตวั ผมแลว เอามือผมไปโอบตัว
เขาไว

“ชูครีม”

“ห้ืม??” นอ งเงยหนามองผม อยา มาทําหนาตานารักใสนะ

“จูบหนอ ย” ผมพูดนิ่งๆ ใจจรงิ อยากยิ้มจะแยอยูแลว นอ งน่ิงไปเลยครับ

“นะ” ผมขยับเขา ไปชิดอกี ทาํ ทาเหมือนคนปวยตองการกาํ ลังใจแบบสุด
ฤทธ์ิ แถมการหันหนาออกไปแกลงไอดวยเอา !!

“กไ็ ด มาๆ” นองยกมือข้นึ โอบรอบคอผม แลวโนมหนาผมลงไป
จูบ เสร็จครับ

พอไดจูบแลว ผมก็ไมปลอยใหน องหลุดออกมางายๆ กระตา ยติดกับแลว

ผมสอดมือตวั เองเขา ไปเลนกับหนา อก จนนองเผลอแอนอกตามมา

“อ้อื .. ปวดหัว อะ .. อา ไมใ ชเหรอ” ปากครางไปถามผมไป ผมก็ยิ้ม แลว
ซุกไซลงมาถงึ บา เล็กๆ

“อาการปวยของพ่ี ตอ งใช ‘ชูครีมบาํ บัด’ เทานนั้ ครับ” ผมพูดแลว จัดการ
ถอดเสื้อนองออกเลย

ถงึ ปากนองจะวา อยา งน้ันอยางน้ี แตก ็เหน็ สมยอมผมทุกที
“
คนปว ย.. อะ ตองพะ พักผอ นสิ” นอ งยงั พยายามพูดตอ ในขณะท่ีผมถอด
กางเกงเขาออกไปแลว

“ไมครบั คนปว ยตองออกกาํ ลังกาย เพอ่ื สุขภาพอันแข็งแรง” ผมพดู แลว
ย้ิมเผล

จากน้ันกท็ าํ การออกกาํ ลงั กายจนเตียงล่ันเอ๊ียดอาดกันไปเลย
ทีเดยี ว อยา งนี้ สมควรตอ งออกกาํ ลังกายบอยๆนะ จะไดแ ขง็ แรงทง้ั คู ....

ตอนเชาผมรีบตน่ื เพราะเด๋ียวตองเขา บริษัท ไมไ ดเขา ไปนาน 2
อาทิตย เพราะมวั วุนอยูกับงานแตงเน่ียแหละ

ผมหอมแกมตวั เลก็ ท่ียังนอนสบายอยูบ นเตียง แลว ก็ตองหยุดแคน นั้ ครับ
เพราะเวลานอ งนอนน่ีชวนเตลิดมาก

ผมไมอยากเขา สาย ผมออกไปทํากับขา ว แลวก็เอาอาหารใหแมว พวก
มนั ก็เขามาพันแขง พันขาผม

“อา นกึ วาหายไปไหน” นอ งว่งิ หนาตาต่ืนเขา มาในครวั แลวก็ถอน
หายใจ คงตกใจครบั เพราะผมไมเคยลุกขึ้นจากที่นอนกอนเขา

ปกติตองนอนมองจนกวานองจะตน่ื เอง แบบวา มองเพลินไงครับ กวาจะ
รูตวั ก็ตอนชูครีมต่ืนแลวนั่นแหละ

“วันนี้พี่เขา บรษิ ัทครบั เดีย๋ วตองรีบไป ชคู รีมไปดว ยไหม” ผมเอยปาก
ชวน

“บรษิ ทั ชอ็ คโกแลตอะ เหรอ ไปแลว จะไดก นิ ไหม” นอ งยังจะหว งกนิ อีก

“ไดสิ”

“งน้ั ไป” นอ งตอบทันควันกอนจะลงไปกอดลกู แมวท้งั สองอยางรัก
ใคร อยากใหนอ งกอดผมแบบน้ีม่ังอะ

ผมจะกลายเปน คนขอี้ ิจฉา เพราะเขาเลย

“ไปอาบนํ้าแลวมากนิ ขา วไดแ ลว ครับ” ผมเรยี กเขา เพราะดทู านองจะเลน
เพลนิ นอ งก็วางแมวลงแลว วงิ่ เขา ไปในหอ งนอน

ทาวิ่งตลกมาก อาจเพราะเจ็บขา.. แลวกเ็ จ็บอยา งอื่นดวย หึๆ

“มองหนาทําไมเยลลี่” ผมหาเรื่องแมว ผมวาไอนี่มันแอบแบว ครับ อยูกบั
ชูครีมนะคลอเคลยี เหลือเกิน

พออยูกับผมชอบนั่งจอ งหนา ไอน่ีตัวผแู นๆ พอผมจับมันมาพิสจู นก็พบวา
.. มนั เปนตัวผจู ริงๆ สวนอีกตัวเปนตวั เมีย

“งด๊ี ” มันสงเสียงเหมือนเสียงขนึ้ จมูกแลว เมนิ ผม ผมเลยเตะมนั เบาๆไปที
พอดีกับทชี่ ูครีมออกมา

“พี่ฟองดูว! ! อยา เตะเยลล่ีสิ” นอ งดุผมแลวเดินไปลูบหัวแมวเฉยเลย ใช
ซ๊ิ อะไรก็ดีกวา ผมหมดแหละ

พอเรากินขา วกนั เสร็จกไ็ ปบรษิ ัท จริงๆไมนา มีอะไรใหน องเลน เพราะก็
เหมือนพวกบริษัททัว่ ไป

ทํางานกันเปน ชั้นๆ สว นฝา ยอุตสาหกรรมจะเปน โรงงาน แตเปดขายชอ็ ค
โกแลตช้ันลาง มีทุกแบบใหเลอื กสรร

และดทู าชูครีมจะชอบดวย

“เอาไปกินไดไ หม”นอ งเกาะแขนผมแลวช้ีๆไปท่บี รรดาช็อคโกแลต

“เดยี๋ วขึ้นไปขางบน ดูรูปแลวสั่งเลยก็ได” สบายๆครบั เราเปนถงึ เจาของ
ส่ังไดอยูแลว ผมพานอ งขน้ึ ลิฟทไปท่ีชน้ั บนสุด

ไมไดมีเกนิ 10 ชน้ั หรอกครับ พอกับผมไมชอบตึกสงู ๆ เลยเนน ความยาว
มากกวา ชน้ั นึงนจี่ ะกวา งมาก

“สวสั ดีคะ ทา นประธาน” โรสเลขาคนสวยยม้ิ หวานใหผมทันที

“อมื น่ีภรรยาฉนั นะ นอ งชูครีม ชูครีมน่ีพ่ีโรส เลขาพี่” ผมแนะนาํ เห็นนอง
ยมิ้ ใหอ ยางเปนมิตร พอเขา ไปในหอง

ผมก็ตรงไปนั่งที่โตะ ใหน อ งนงั่ ท่ีโซฟา

“อะ น่รี ูปสินคา ของบรษิ ัทเราท้งั หมด อยากกนิ อันไหนก็จดช่ือแลวเอา
ออกไปใหโรสละกัน”

ผมสง แฟมหนาๆสองอันใหนอง แลวกห็ ันไปทํางาน ผมพานองมาดว ยเปน
กาํ ลังใจเฉยๆ เพราะวา เวลาเหนอ่ื ยๆ

แคมองไปท่ีไอตัวยุงผมกย็ ิ้มไดแลว ดูทา วาผมจะหลงนองมากนะเนี่ย

“คณุ โรสอะไรเนยี่ ทาํ งานมานานแลวเหรอ” นอ งถาม นาํ้ เสียงดไู มคอย
พอใจ หลังจากเพิ่งออกไปสัง่ ช็อคโกแลต ออกไปนานครบั

ผมเกอื บออกไปตามแลว นกึ วา ไปเถลไถลอยูทีไ่ หนซะอีก

“ก็ 2 ปไ ดแลว ทาํ ไมครับ” ผมหันไปถามเขาเสยี งนุมเผื่อนองจะใจเย็นลง

“ห”ึ แตช ูครีมแคทําเสียงข้ึนจมูก แลวปรายตามามองผมแบบ
เคืองๆ เฮย นผี่ มทาํ อะไรผิด

ผมยังไมไดทําอะไรเลย รูส กึ เหมือนพานอ งมาบรษิ ัทคร้ังนี้ จะทําผมงาน
เขา ซะแลวสิ ....

---------------------------------------
13 :: ปะทะศัตรู

หึ ทําไมผมถงึ ทําเสียงอยางนนั้ หนะ เหรอครับ ก็เพราะยัยเลขาคนสวย ที่
ตอนนีไ้ มสวยแลว ในสายตาผม

ตอนแรกผมไมไดอะไรกับเธอเลย จนถึงตอนเดนิ ออกไปส่ังช็อคโกแลต
เนีย่ แหละ ผมกย็ ื่นกระดาษทเี่ ปนรายชอื่ ขนมใหเธอแลว ยิม้

“พ่ีฟองดวู บอกวา ใหส่ังมาไดเ ลยครับ” ผมบอกแลวกร็ อวา เธอตอบรับ

“ห”ึ เธอทําเสียงแบบท่ีผมทาํ ใหพ่ีฟองดวู ไดย นิ นน่ั แหละ ไอเสยี งแบบดู
ถกู เหยียดหยามเน่ีย เจแ กมีปญหาอะไรกับผมมทิ ราบ

“มปี ญหาอะไรรึเปลาครับ” ผมพูดดว ยนํา้ เสียงสุภาพนะ ไมไ ดทําเสยี งหา

เรือ่ งอะไรไป แตในใจผมน่ไี มพ อใจแลว

“ใครจะกลามปี ญหาละ คะ” เธอทาํ เสยี งเล็กเสยี งนอยท่ีฟง แลว นา หมนั ไส
ที่สุด

“ไมกลาก็ดี รูไววา ใครท่ีมนั เหนอื กวา” ผมพูดน่งิ ๆ แตในใจนไี่ มพอใจไป
แลว ทาํ ไมตองมาทําเสียงอยางนใี้ ส

“ก็ไมแนเสมอไปนะคะ” เธอพูดกลับ ไมไ ดหันมามองหนา ผม
เลย เฮย เปนแคเลขาแตกลานะเนี่ย

“หมายความวา คณุ โรส เหนือกวาผมง้ันสิ” ผมยังทาํ ใจเย็นพูดดว ย เฉพาะ
คนทีผ่ มตง้ั เขาเปน ศัตรูเทา น้ัน ทีผ่ มจะแทนตัวเองวา “ผม”

“ฉันไมไ ดพูดอยางนนั้ ” เธอยังคงตีหนาน่งิ ไดอ ีก เห็นแลวข้นึ อะ ผมเลิก
ค้วิ แลว มองหนา เธอ

“มองอยางนี้จะหาเรื่องหรอื คะ” มันเคยอยูดๆี สลบไหมครับ ผมอยากเอา
คอมบนโตะมาฟาดหวั เธอจรงิ ๆ

“ผมวาคุณตา งหากทกี่ ําลงั หาเรอื่ ง.. ระวงั นะครับ ผมไมไดเปน คนดี” ผม
พูดดว ยเสียงธรรมดาๆแตสงสายตาเย็นชา

กอนจะเดินกลับ แต.. ดันไดยนิ อะไรดีๆซะกอน

“ไมคิดเลยนะ วาทา นประธานจะชอบผูชาย..” เธอพูดแคเบาๆเหมือนพูด
กบั ตัวเอง แตผ มแนใจวา ไดย ินไมผ ิดแนๆ

ผมย้ิมแลว ตัดสินใจกลับเขา ไปในหอง หึ ยยั น่ตี อ งหวังทางลดั อยากจับพ่ี

ฟองดวู แนๆ ถงึ ไดมาพูดกระแหนะกระแหนผมซะขนาดนั้น

ผิดหวังท่ีเขาไมไดลงเอยกับตวั เองละ สิ

“คณุ โรสอะไรเน่ีย ทํางานมานานแลวเหรอ” ผมแยบถามดกู อน

“ก็ 2 ปไ ดแลว ทาํ ไมครับ” 2 ป นานเหมือนกันนะเนี่ย ถา ผมพูดอะไร
ออกไปตอนนี้คงไมดี

“ห”ึ เลยไดแตท าํ เสียงขน้ึ จมูกไป ผมไมชอบยัยน่เี ลย ทําใหเธอออกจาก
ทน่ี ีไ่ ปเลยจะแรงไปไหม

“ตอนแตงงาน ไดเ ชิญคณุ โรสไปไหม” ผมถามอีก

“กเ็ ชิญนะ แตไ มรูวาไปหรือเปลา วนั นัน้ คนเยอะมาก แลวพี่ก็มองแคเรา
คนเดยี ว” เหวย ผมรูสึกรอ นหนา ข้นึ มากะทันหันเลย

“หึหึ มีอะไรรเึ ปลา มานี่มา” เขาขยับออกจากหนา จอโนตบคุ แลวกวักมือ
เรยี กผม

ผมกว็ างา ยครับเดินเขา ไปใกลๆ แลว ตาลุงก็ฉุดผมลงน่ังบนตักแบบซอ น
หนา เขาหากัน ผมละ เสยี วเกา อ้ีคว่ําจรงิ ๆเลย

“ทาํ ไม มีปญหากับคณุ โรสเหรอ หืม” ตาลุงเขา ใกลไมไดเ ลยจริงๆ ตอ ง
กอด ตองหอมตลอด อยูเฉยๆไมเปนหรือไงเน่ยี

“ไมม ีหรอก” อยากจะเติมม้ังลงไปดว ย แตพ่ีแกกก็ ินแกมผมอยไู ด เดี๋ยว
ปด ถอดออกใหเอาไปกัดเลนเลยนี่

“พอแลว ทํางานไปเลย” ผมจับหนาเขาใหอ ยูนงิ่ ๆ

“ครับๆ” และแลวตาลงุ ก็ยอมปลอยออกมาจนได ผมก็เดินไปกล้ิงเลน อยู
บนโซฟา รอขนมมา แตรอแลว รออีกก็ยังไมมา

ยัยโรสน่ยี ังไง ผมข้ีเกียจรอแลว ก็เลยทําทาจะเดินออกไปขางนอก แตแค
เดินไปเฉยี ดประตูพี่ฟองดูวก ็ทกั ผมทันที

“จะไปไหน” รีบถามจังนะ ไมไ ดอ อกไปเหลใ ครสักหนอ ย

“ไปตามขนม ไมมาสักทีเนย่ี ” ผมพูดแลว ก็ออกไปเลย

“คณุ โรส ขนมทผี่ มส่ังไปละ”ผมพูดเสียงธรรมดาที่สุดแลว ใจจรงิ อยาก
เหวี่ยงดว ยซาํ้ แตผมรอดูทา ที

เธอเหลมอง เม่ือเห็นวาไมมีพ่ีฟองดวู ต ามมาก็ยิ้มรา

“ฉันมีงานเยอะ ไมวางมาน่ังสัง่ ขนมใหหรอก” โอโห ท้ังหนา ตาท้ัง
น้าํ เสียง ผมตอ ยผหู ญงิ จะผิดไหม??

“ง้นั เอาเบอรมาสิ เดี๋ยวผมโทรไปส่ังเองก็ได” ผมย่ืนขอเสนอ นใ่ี จดีท่ีสุด
แลว นะ ถา ไมเ ห็นวาทาํ งานมานาน ดาเช็ดแนๆ

“อาว โรสยงั ไมไ ดส่ังขนมใหน องอกี เหรอ” พี่ฟองดูวโผลออกมา
ดว ย ทําไมไมมาใหเร็วกวาน้ี

“ขอโทษคะ พอดีมัวแตทํางานเลยลืม” เธอทําหนา เหมือนสํานึกผิด

“ไมเ ปนไรครับ ถาพ่ีโรสลาํ บากทาํ ไมไมบอกผม ผมจะไดโทรไปสั่ง

เอง หรือลงไปซ้ือเอง มันก็ใชเวลาแปปเดียว ไมเสยี เวลาผมหรอก”

แตผ มไมไ ดโกรธแลว ขาดสติครับ เวลาจัดการใคร เราตองเชอื ดนิ่มๆ

“นนั่ สโิ รส โทรไปบอกแผนกขายขา งลางแคไมกี่นาที คุณก็ทําไมได
เหรอ?” เสียงธรรมดานะครับ แตถา เปนลูกนองคงฟงแลว หนาว เปนไงละ

มาทํามารยากับผม ฝน ไปเถอะวาจะชนะ

“โรส ขอโทษคะ จะสั่งใหเดย๋ี วนี้” เธอหนา ซีดไปเลยครบั ขยับมือไปควา
โทรศพั ท

“ไมตอง ทาํ งานของคุณไปเถอะ เดี๋ยวผมส่ังเอง ชูครีมตามพี่เขา มาดว ย”
ตาลงุ พูดเสยี งเฉียบแลว เดินกลับเขา ไปเลย

โววๆ ผมอยากกดไลคเขาจัง พูดจาไดถกู ใจมาก ผมหันไปมองโรสท่ี
ตอนน้ีจิกตาใสผ ม อะไรของเธอเนยี่

“ทีหลังอยา หาเรื่องอีกละ” ผมพูดแลวยกย้ิมมมุ ปาก หนาตาเธอเหมอื น
อยากจะกรี๊ดเต็มแกแตทําไมได สะใจไดอีก

“มาน่ี บอกพี่เร็วจะกนิ อะไรบาง” เขา ไปพ่ีเขาก็ถอื หูโทรศัพทอยูเลย
ครบั ผมรีบวงิ่ ไปเปดแฟม

แบบวา ลมื ไปแลว เลยตองส่ังใหม เสียเวลามิใชนอ ย

“ครีม รบกวนพ่รี ึเปลาเน่ยี ” ผมถาม เพราะดเู หมือนเวลาผมอยเู ขาจะไม
คอยไดท ํางานเลย

“รบกวนมากกวาน้กี ็ยังได” พูดแลวย้ิมโชวเ ขย้ี วนนั่ อีก ทําไมพักนี้ขยันทาํ
ผมเขนิ จังเลย หรือผมขยันเขินเอง

“อยา มาทาํ หนาแดง เด๋ียวกโ็ ดนจับกดหรอก” พ่ีเขาพูดลอๆแลวสงสายตา
เจาเลห มาให

เวลาอยูกนั สองคนแลว เปนคนละคนเลยนะ อยูขา งนอกนง่ิ ไดอีก อยูกับผม
นท่ี ั้งหนื่ ทง้ั เจา เลห เผลอๆมีฮาดว ย

คดิ ถงึ ตอนรอ งเพลงแตง งานแลว ยังขาํ ไมหาย สักพักขนมมาสงครับ นา
กนิ ทงั้ น้นั เลย ผมหยิบมือถอื ขน้ึ มาถา ยรปู อยางต่ืนเตน

พอไดลองชิมกอ็ รอ ยไปหมดทุกช้ินเลยครับ พอกินขนมแลว ผมอารมณ
ดี หยิบชน้ิ นึงเดินไปปอนใหพ่ีฟองดูวด วย

“อยา กนิ นิ้วครีมสิ!!” ผมรีบดึงมอื ออก ทําไมชอบดูดน้วิ ผมจังเนยี่ แลว ก็มี
เสียงเคาะประตูขน้ึ ผมหันไปมองตรงประตู

แลว ยัยกุหลาบเนาก็เดนิ เขา มา พรอมกับยิ้มสวย ยม้ิ ใหเหงอื กแหงไปเลย
นะปา พี่ฟองดูวของผมไมสนใจปา หรอก หึ!

“เที่ยงแลวนะคะ วันน้ีออกไปทานขา วทีไ่ หนด”ี พูดแลวมองไปท่ีพ่เี ขา
อยางเดยี ว ไมแมแตเ หลือบมาทางผม วา แตไ อประโยคที่พูดมาเนี่ย

มันเหมอื นปกติแลว เขาจะไปกินขา วดว ยกนั ยังไงไมรูนะ ผมหันกลับไปมอง
หนา พ่ีฟองดวู 

“อา วนั น้จี ะไปกินกบั ชูครีมหนะ ” เขาพูดแลว เดนิ มาโอบไหลผม

“งน้ั โรสไปดวยไดไ หมคะ” ไปทําอะไรไมทราบ!! ผมหมันไสเ ลยซุกหนา
ลงกับอกพ่ีฟองดูวซะเลย แถมดว ยยกมือข้ึนมาเกีย่ วเอวเขาไว

มือเขาก็โอบเอวผมไวอ ตั โนมัติ เหมือนยนื กอดกันนน่ั แหละ เอาใหช ะนี
อกแตกตายไปเลย

“หึ จะกนิ ทน่ี ่แี หละ โรสจะอยกู ินท่ีนเี่ หรอ” วยุ ไมไดดง่ั ใจเลย ไปถามยัย
น่ันทําไม ผมแหงนหนามองเขานิดหนอ ย

“งน้ั โรสกินที่นีด่ วย จะกนิ อะไรคะ เด๋ียวสั่งแมบา นให” คุยกนั เหมือนผมไม
มีตวั ตนงน้ั แหละ เคอื งนะ

“ชูครีมจะกนิ อะไรครบั ” ผมแอบย้ิมที่มันหันมาถามผมกอ นเลย ผมก็สั่ง
อาหารพื้นๆพวกขาวผดั ไป อะไรท่เี ปนของกินผมก็กนิ หมดแหละ

ไมเรอ่ื งมาก เลี้ยงงาย สนใจรบั ไปเลีย้ งดูไหมครบั ออิ ิ

“งน้ั เอาขา วผดั กับขา วไกก ระเทียยมแลว กัน” พอเขาสั่งเสรจ็ ยยั โรสถึงได
เดินออกไป ผมก็มองตามเพ่ิงสังเกตวากระโปรงสน้ั มาก

ที่บานไมมีเงนิ หรือไง ถงึ หาซื้อผา มาใสไ มไ ด หงุดหงิดๆ

“เปน อะไร อยูดๆี ก็ออ นนะ” เขากมหนาพูดกับผม เออลืมไป วา ตอนน้ีผม
ยนื กอดเขาแนบแนน เลย พอนึกไดก็ขยบั ออก

“กอ็ ยากกอด” แกลงพูดหยอดกลบเกลื่อนไปเล็กนอย แตตาลงุ มันชอบ
ใจ ดึงผมเขา ไปหอมแกม ใหญ

“นารกั จริงๆ ชักอยากกลับบานข้นึ มาแลวสิ” หอมเสร็จก็มาคลอเคลียอยู

แถวแกม พี่กระซิบคยุ กับแกมผมรึไง ??

รนู ะ วา คิดอะไรอยู หวานแหววกนั ไดแปปเดียวเสียงเคาะประตกู ็ดัง
ขึน้ ผมรูเลยวาเธอจะตองกลับเขา มาอีกแน

“อาหารมาแลวคะ” จรงิ ๆดว ย เธอเดินเอาไปวางไวท โ่ี ตะใกลๆโซฟา ผม
คิดอะไรไมอ อก หันไปมองหนา พี่ฟองดูวแ ลว โนม คอเขาลงมาจบู ซะเลย

พ่ีแกก็ตอบสนองเร็วมาก สมเปนตาลงุ หื่นกาม เขาเอามือมากอดผมเพ่ือ
ยกตัวผมข้ึนนิดหนอ ยแลวจูบกันดูดดื่ม เอาซิ๊ยัยโรส

ถา ทนดไู ดก ็ดูเลย ผมแอบเหลตาไปมองดวยความยากลําบาก ยยั นั่นทาํ
หนาช็อคไปแปปนึง แลว จองมาทผ่ี ม

“อะแฮม” เธอกระแอม พ่ีฟองดูวเลยทําทา จะผละออก แตผ มไมย อมซะ
อยาง รบี สงล้ินไปเกยี่ วกับล้นิ เขาไวกอน

โวย ยยั หนา ดาน ทาํ ไมยังไมอ อกไปซะที จะหายใจไมออกอยแู ลว ผม
ผละออกมาหายใจแปปเดียวแลวเลยี มุมปากตาลุงเบาๆ

สงสายตาเชิญชวนสุดฤทธ์ิ

“ยว่ั พเี่ หรอ” เขากระซิบแลวกม ลงมาจูบคอผม ผมกใ็ ชจ ังหวะน้นั
แหละ สงสายตาเหยยี ดๆไปที่โรส

เธอมองผมแบบขัดใจ มองไปเถอะ ทาํ แบบผมไมไดใชไหมละ ผมอะ
ระดับไหนแลว หๆึ ๆๆ

“โรสออกไปกอ น” เขาพูดโดยไมไดหันไปมองเลยดว ยซ้ํา มัวแตยุงวุนวาย

อยูทีค่ อผมเนี่ย เธอมองมาทีผ่ มดวยสายตาท่ีนากลัวมากครบั

ตาลุกติดไฟแลว ฮาๆๆ แตผ มไมกลวั หรอก ย้มิ รา ยแถมใหอีกหน่ึงดอก

“เออ อยา ลืมล็อคประตูดวยละ” พอสิ้นคาํ สั่งผมแอบตาเหลือก ลอ็ ค?? นี่
... จะเอาในนเ้ี ลยเรอะ ตอนน้ียัยน่ันออกไปแลวครับ

เหลือแตผมที่ถกู ลวมลามอยทู ีโ่ ตะ เอาละ สิ หางานใหต ัวเองซะ
งน้ั ทําไมตอ มหน่ื ลุงสะกิดงายแบบนี้วา

“อืม~” ลุงมันก็ครางถกู ใจไปคนเดยี วมือไมน่ยี ุบยบั่ ไปหมด ไมเหลือทาง
รอดแลว เรา จะออกไปกเ็ จอยยั นน่ั แนๆ

“พ่ีฟองดูว ครีมหวิ ” ผมเบยี่ งเบนความสนใจพยายามหันหนา เขาไปมอง
ขา วทีอ่ ยูตรงโตะ

“พ่ีก็หวิ อยากกินเราจะแยแลว” อากก ไมใ ชแ บบน้ีสิ พูดไมออก
เลย ไปเริ่มเองดว ยอะ

ฮอื อ เขารวบตัวผมข้นึ แลวอุมไปวางบนโซฟา

“หึงเหรอ” อยูด ีๆเขากพ็ ูดข้ึน ผมตกใจหันไปทําตาโตใส หึงอะไร? ใคร
หึง?

“พูดอะไรไมร ูเร่ือง” ผมขมวดค้วิ เฮย กระดุมหลุดไปหมดตอนไหน
เน่ยี แอรย กางเกงผมจะไปแลว

“หึ ก็ครีมไง ทาํ ซะขนาดนี้ไมหึงเลยเนอะ” ปากก็พูดไปมือก็มาสะกิด
หนา อกใหผ มเสียวเลนอีก

“อะ ครมี ไมไ ดหึง หึงทาํ ไม หรือพ่ีมีอะไรกับยยั โรสนั่นอะหะ อ้อื อยา
เลีย!!” จะคุยกันรเู ร่ืองไหมเนี่ย เลียอยไู ด ตัวผมมนั อรอ ยหรอื ไง

“โอ เรียกยัยดวยแหะ.. กไ็ มไ ดมีอะไร แตกเ็ กือบมี...”

“หะ อะ.. เดี๋ยวหยุดกอ น หนั มาคยุ ดีๆนะ อา..” ผมพยายามจกิ หัวเขา
ขึ้นมาคุย ตาลุงมวั แตทักทายนอ งชายผมอยูน่ันแหละ

แลว ผมก็คิดอะไรดีๆออก ถึงมนั จะนา อายไปหนอ ยก็เถอะ แตความอยาก
แกลงยัยโรสนั่นมีมากกวา ผมเลยจัดการครางเลย

เอาแบบดงั ๆ ครางเหมือนจะขาดใจ เออ ผมย่ิงครางพฟ่ี องดวู เ ขากย็ ่ิง
รอนแรงข้นึ เร่ือยๆ

“วนั น้ีเรารอนจังนา” เขากระซิบ ไมไ ดอยากทาํ ขนาดน้ี แตมัน
จําเปน!! ผมเอาขาไปเกีย่ วเอวเขา ไว

แลวขยับใหอ ะไรๆมันเสยี ดสกี ันนิดหนอย แหม หนา ตาไมค อ ยห่ืนเลยนะ
ลุง เรอ่ื งย่วั หนะ ผมเกง อยูแลว

แลว ที่ทําไปก็ไมไ ดเพราะหงึ นะ ผมเปลา ผมแคหมันไสยัยน่ันเทาน้นั เอง

“อะ ” สะดงุ เฮอื กเลยครับ มัวแตคิดอะไรเพลินๆอยูพ่ีแกก็เสียบเขา มา
เลย เจ็บนะเฟย ตาลุงน!่ี !

“ไมครางตอแลวเหรอ อ้ืม~” มันขยับเอวแลว เลยี หูผม เออ ผมตองคราง
ตอ พอคิดไดแลวกบ็ รรเลงเลยครับ

“อา.. พี่ฟองดวู ” ครางเองเขนิ เอง ทําไมเสียงผมหวานขนาดนี้ จากนั้นก็มี
แตเสียงครางระงม ถาเธอไมไ ดยินกใ็ หมันรูไ ปสิ

ลงทุนขนาดน้ีแลว กวาจะไดกินขาวเลนเอาสะโพกครากกนั ไปเลยทีเดยี ว
ลุงแมง รุนแรง ครางหนอ ยไมไ ด ใสใ หญเ ลย

เลนเอาแทบไมมีเสียงเหลือแลวตอนนี้ เจ็บคอชะมัด

“กินขา วไดแลว มา” มนั กวกั มอื เรียกผมที่เพ่ิงเดนิ ออกมาจากหองนาํ้ เดิน
ลาํ บากเลย เทา กเ็ จบ็ แตพอไดกินขาวก็รสู ึกลัลลา ขน้ึ ทนั ตา

คนเราตอ งมีความสุขกับสิ่งเล็กๆนอยๆนะครับ ออิ ิ กับขา วอรอยนะเนีย่ ผม
กินของยยั โรสไปดวยเลย

ปานน้ไี ปนง่ั กรด๊ี อยูขา งนอกแลว ม้ัง เหอะ!

“เออ เขาไปไดรึยังคะ” เสยี งอินเตอรโฟนดังขึน้ นี่ยงั จะเขามาอีกเหรอ

“อืม” ไปตอบรับเขาอีกอะ ผมรีบยายตวั เองไปนง่ั ขางๆเขาทนั ที ปลอดภยั
ไวกอน ... แลวเธอกเ็ ดินเขา มานั่งกินขาวกบั เราเฉย

ผมเลยเอาหวั ไปซบไหลพฟ่ี องดูวแลวสงั เกตการณ เห็นเธอชกั สีหนา
หนอยๆ ชัดเลย เปาหมายของเธอคือพี่ฟองดวู น่เี อง !!

นี่จองจะงาบมา 2 ป หรือเพง่ิ มาจอง? แตชางเถอะ ผมไมพอใจซะอยา ง

“พ่ีฟองดวู กินนี่สิ อรอย” ผมตกั ขาวตัวเองไปปอนเขา ปอ นไปซบ
ไป ออเซาะกวา นไ้ี มมอี ีกแลว

“อะแฮม เต็มทเ่ี ลยนะ” เสยี งคุนๆดังข้ึนท่ีประตู ผมหันไปมองทันที เพอ่ื น
คนสวยของผมน่ันเอง สีน้ําโผลหนา มาพรอมกับพไ่ี อแดด

“สนี า้ํ ” ผมลุกขึ้นเดินไปกอดมัน ตวั มันนิ่มกอดแลว เหมอื นกอดตกุ ตา ผมก็
เลยชอบกอด แตร ูสึกถึงรังสีสังหารจากท้ังดานหนา และดานหลงั

“หหึ ึ พไี่ อแดดเขาแวะมาหาพ่ีฟองดวู หนะ ไมนึกวา จะไดมาเห็นช็อต
เด็ด ....ออ เขาใจละ” สีนํ้าพูดลอผม

แตพอหางตาเหลือบไปเห็นโรส ก็พึมพําในลาํ คอแลวทําตาเจา เลหใสผม

“ชูครีม มากนิ ขา วกอน แลวแกมอี ะไรไอแดด ขอฉนั กินขา วกอนไดไ หม”
พ่ีฟองดวู ก วักมือเรียกผมใหญเ ลย ผมเลยเดนิ กลับไปกินขาว

“ครับๆ ตามสบายครับทานประธาน เออ.. เหมือนเมือ่ ก้ีจะเห็นก๊ิกทา น
ประธานแวปๆนะครับ จะขึ้นมาหาไหมก็ไมรู”

พ่ีไอแดดพูดแลว ยักค้วิ หลอจริงๆคนเนี๊ย แตคาํ พูดของเขาทําเอาผมตา
กระตกุ ยงั มอี ีกเรอะ

“ไอแดด!! พูดไรวะ อยาไปฟงๆ”ตาลุงดาแลวเอามือมาปดๆหูผม ผมเลยสง
สายตาเย็นชาดจุ นาํ้ แขง็ กลับไป น่ิงเลยครบั

หนาซีดเลย อยา งน้ีมีพริ ุธ แสดงวานั่นกก๊ิ จริงๆ โรสคงไมใชคูปรับผม
แน เพราะพ่ีฟองดูวไมไ ดมที าทีแบบนี้ ไอคนนั้นมันใครวะ!!

“โอะโอว สงสยั ตองเคลยี รกันยาว” สนี า้ํ พูดแลวหวั เราะคิกคัก ผมเลยสง
สายตางอนไปใหดวย

“เพราะแกเลย อยาใหถึงทกี ูม่ังนะ เมยี กูงอนแลวเห็นไหม” เขาหันไป
คาดโทษพี่ไอแดดแลว โอบผมเขา ไปนง่ั ใกลๆ

“ปลอ ยนา จะกนิ ขาว” สงนาํ้ เสียงหงุดหงดิ แถมดวยแลวสะบัดตวั ออก
มาแลว ทาํ ไมผมตองหงดุ หงดิ ขนาดน้ีอะ

แคยัยโรสทีน่ ่งั แปนแลนอยูตรงหนาผม ผมก็แทบจะเอาจานขา วผดั ควํ่าใส
หนา เธออยูแลว แลวทกุ คนก็เงยี บ ดีแลว

ผมจะไดกินขา วใหเสรจ็ สักที กินเสร็จแลวก็จองโรสเพิ่มความกดดัน ยยั น่ี
ดทู า กาํ ลังใชความคิดพอๆกับผม

“โรส แลว เก็บจานไปดว ยนะ” ตาลุงส่ังเมอื่ เห็นวาทกุ คนกนิ เสร็จแลว เธอ
ก็ไมพูดอะไรครบั เกบ็ จานใสถาดแลว เดินออกไป

“ตกลงแกมอี ะไร” เขาหนั ไปถามพี่ไอแดดทันที มือก็ยงั ไมว ายดึงผมไปน่ัง
ตรงหวา งขา จะคยุ ก็คุยไปดิ

ทําไปตองลากไปน่งั ดวยเนี่ย แตพอมองไปทางสีนํ้าก็พอกนั ครับ พี่ไอ
แดดจับน่งั ตักเลยทีเดียว

“ไมม ีอะไร แคกะมาดูความคืบหนา หลังจากฮันนีมูน แหม คืบหนาไป
เยอะเลย มีหึงดวย”

“ไมไดหึง!!” ผมสวนทันที แตทกุ คนในหองหัวเราะซะง้ัน อะไรฮา ผมยงั
ไมไ ดแสดงตลกอะไรเลย ฮย่ึ !!

“ถา ไมหงึ แลวครีมหงุดหงิดทําไม ตอนนี้อารมณไมดีอยูใชไ หม” สีนํา้ หัน
มาถามผม ตาลุงก็โนมหนามามอง ทําทาทางต้ังใจฟงมาก

“ก.็ .. ครีมหวง โอเคม้ยั !!” ผมพดู แลวหลบสายตา 3 คทู ่ีมองมาท่ีผมกัน
หมด อยาพุงความสนใจมากนักไดไหมเนีย่

ผมหวงตาลงุ มันผิดตรงไหนอะ

“โอเคๆเลกิ พูด มนั จะมุดหนาลงโซฟาอยูแลว ฮา ๆ” พ่ีไอแดดหวั เราะสะใจ

จนเราจะกลับบานพรอมกันนั่นแหละ ถงึ ไดไปเจอกิ๊กของตาลุงที่ชั้นลา ง

“อาว โฟน” พฟ่ี องดูวท ักแลว เหลมามองหนา ผม ผมเลยรูท ันทวี า เปนคนนี้

“โอะโอ สวัสดีครับพีฟ่ องดวู ” เขาเขา มาทกั แลว ยม้ิ หวาน .. ครับ มนั เปน
ผูชาย ลักษณะเหมือนสนี าํ้

วา งายๆลักษณะเหมือนผมเน่ียแหละ จาํ ชื่อมันไวดีๆนะครบั ไอโ ฟนอะไรนี่
กบั ยยั โรส มันตองทาํ ใหผมเดือดรอนแนๆ

แตเอาเถอะ จะมากนั กี่คน .. ก็อยา หวงั เลยวา จะสกู ับผมได ห!ึ !

--------------------------------------------------
14 :: ถงึ เวลาราย !!

หลังจากเขาทักกันเสร็จ เขากย็ ืนคยุ กันจงุ จ๋งิ ตอหนา ตอ ตาเลย
นะเนย่ี แตพอผมจะเดินออกตาลุงก็ล็อคเอวเอาไวแนน

โอย ปลอ ยผมไปเหอะ !! ผมหันไปสบตากับสีนาํ้ อยางขอความชว ยเหลือ

สีน้าํ มีการหนั ไปมองพีไ่ อแดดนิดนงึ กอนจะเดินมาใกลๆผม

“พ่ีคุยกนั เสรจ็ รยึ งั อะ ดูหนาครีมมนั ดวิ าอยากจะอยูฟ งไหม” พดู กันโตงๆ
เลยครับ ผมแทบยกน้ิวโปงให

“ตกลงนใี่ คร” ผมหันไปหาตาลุงแลวพูดเสียงนิ่ง มอื มันย่ิงดึงผมเขาไป
ใกลกวา เดิม จะสงิ กนั ตรงน้ีเลยรึไงหะ

“อา นี่โฟน เปน...” ตาลุงพูดหันไปมองหนาโฟนแลวทาํ หนา ครนุ คิด

“บอกไปเลยวา ก๊กิ เกา กลัวไรวา” เสยี งพ่ไี อแดดแทรกเขามา พ่ีฟองดูว
ถงึ กับสะดุง หันไปมองตาขวาง

“ไมช ว ยแลวอยาทําใหล ม จมไดไหมวะ เดี๋ยวเถอะมึงๆ” เริม่ ออกอาการ
เถ่อื นกนั อกี แลว

“การหึงหวง เปนสาเหตใุ หเ กิดการฆาตกรรม” สีน้าํ พูดข้นึ เสียงเย็นแลว ย้ิม
หวานใหพ่ีฟองดวู 

นากลวั อะ นา กลัวบนความนา รักเลยนะเนย่ี อยา งนี้แหละ นายหญงิ ของ
แกงคมาเฟย แคพูดยังดูโหดๆพกิ ล

“เออ พี่วา พไ่ี ปดีกวาครับโฟน” ไมตอบคําถามผม แตหันไปร่ําลากับ
ก๊ิก เดี๋ยวไดเจ็บหนกั แน

“ครับ เดีย๋ วโฟนโทรหานะ”ก็ลองโทรมาดูดิ น่ัน มีการมองหนาผมกอนไป
ดว ย

“เม่อื ไหรจะปลอย” ผมพูดเสียงแขง็ แลว มองไปที่มือเขาซง่ึ เกี่ยวอยูทเี่ อว

ผม เรื่องโรสยงั ไมเ คลียร มามีเรอื่ งโฟนอะไรนอี่ กี โกรธแลว

“ไมเอาไมงอน ไปคยุ กันที่บานนะ” เขาพดู เสียงนุมแลว ดึงผมไปแนบ
อก ผมก็พยายามดนั ออก ดันไปดนั มารอ งไหม ันซะเลย

“เฮย ไมเอาไมรอง รองทําไมครับ” มันตกใจรีบเอามอื มาเช็ดนํ้าตาใหผม
ใหญ อยาถามไดไหม ไมร เู หมือนกนั วารอ งทําไม

สีนํา้ รีบแทรกเขามาดงึ ผมไปกอด พอมีคนปลอบกเ็ ลยกอกแตกเลย
ครับ ตอนแรกแคน้าํ ตาหยดนิดหนอย ตอนนไี้ หลเปน สาย

แตไมม เี สยี ง เพราะผมรองไหจริงๆ ไมไดแกลง ทาํ ไมผมตองรองไหดวย
ย่งิ คิดยิ่งไมเ ขา ใจ ปกติผมไมไ ดเปนคนรอ งไหงา ยสักหนอย

สีนํ้ากไ็ มไ ดพูดอะไรเลยนอกจากลูบหลังผมเบาๆ ผมเลยซบหนา ลงกับ
ไหลเขาแลว กอดไว

“ไปที่รถกนั นะ พี่ไอแดดครับไปทีร่ ถกัน” สีน้าํ กระซิบกับผม แลว หันไปคยุ
กบั แฟน ตอนน้ไี มรูตาลุงทาํ หนา ยงั ไงนะ

เพราะผมหลับตาแลว ซบสนี ้าํ ไว

“มึงอะ นอ งรองไหเลย” ไดย ินเสยี งพี่ไอแดดแวว ๆอยูขา งหลัง แตส ีนาํ้ พา
ผมออกมาที่ลานจอดรถกอน

“รอ งไหทําไมหือ” สีนํา้ ถามผมเสียงออนโยน เปดประตรู ถใหผมเขา ไปน่งั

“ไมร อู ะ ครีมก็ไมรูเหมือนกนั รูตัวอกี ทกี ็รอ งแลว” ผมพูดแลว พยายาม
หยุดรอง

ผมไมอยากทาํ ตัวข้ีแง สีนา้ํ กย็ ้ิมแลวเอามือลูบหวั ผม

“ชคู รีมไมช อบใหพ ี่เขาคยุ กับโฟนใชไ หม” สีนํา้ ถาม ผมก็พยักหนาแลว สูด
นาํ้ มกู

“ไมชอบทีพ่ ี่เขาไมยอมตอบใชไหม วา เขาเปนอะไรกัน” ผมก็พยักหนา อีก

“อะฮา อยางน้ีแหละ อาการของคนมีความรกั ” ผมชะงกั แลวเงยหนา มอง
สีน้าํ ทันที นํา้ ตาก็หยุดไหลอัตโนมัติ

“..ครมี เนี่ยนะ ครีมกําลังรกั ตาลุงนั่นเหรอ” ผมพูดออกไปแบบเบลอๆ รูส กึ
สติไมเต็มรอยยังไงไมร ู

“อือ กต็ อนน้แี กกาํ ลังคิดมากอยใู ชไ หม วาเขาสองคนเปนอะไรกันนาคิด
วา ไหนบอกวา รักกนั ไง ไหงไปมีกก๊ิ ละ คิดแบบนใี้ ชไหม”

โอโห แรงกวาอับดุลอกี ครับ พูดไดตรงใจผมทุกดอกเลย ผมเลยพยัก
หนาหงึกๆ เห็นตาลุงกับพี่ฟองดวู เ ดินออกมาจากประตูแลว

“นั่นแหละ ถา ไมรักกไ็ มคิดมากหรอก แลว แกจะยอมแพหรือ จะแพไอ
เด็กก๊กิ ท่ไี หนไมร ูอะนะ” มันทําเสยี งสูงถามผม

“ไม ไมมีทาง” ผมพูดแลวมองหนา สีนาํ้ รสู ึกมุงมัน่ เหมือนจะไปกอบกูโลก
ชอบกล รักไมรักเอาไวก อน รูแควา ผมไมยอม ตาลุงเปนคนของผม !!

“ดีมาก เด็กนอย จําไว ของของเราอยาใหใ ครมาแยง ”เสียงมนั หนักแนน
มาก

“ขอบคุณศิษยพ่ี ขา ขอคารวะ” ผมพูดแลวกํามอื ประสานกนั เหมือนในหนงั
จนี สงสยั รองไหมากเลยเรม่ิ สติแตก

“สเู ขาศษิ ยน อ ง สามมี ารับแลว เจาไปเถอะ” มันก็เลนกับผมดว ย แตช ี้มือ
ไปนอกหนาตา งที่พฟี่ องดวู กับพี่ไอแดดเดินมาถงึ ตวั รถพอดี

“กลบั บา นกัน” พี่ฟองดูวยนื่ มือมาใหผ มจับ ผมกจ็ ับแลว ตามเขาไปข้นึ
รถ เห็นสีนาํ้ ชูสองน้ิวใหผมสูๆผานทางกระจกรถ ผมกช็ ูกลับ

ตอนขากลับก็ไมพูดอะไรหรอกครับ ผมกําลังใชความคิด แตพอถึงบา น
เทาน้ันแหละ เปดฉาก... !!!

“ตกลงโฟนอะไรเนีย่ กิก๊ จริงๆใชไหม” ผมถามเสียงเขยี ว เอ้อื มมือไปลูบ
หัวคกุ กี้ท่เี ขา มาออน เหลตาไปมองชามขา วนิดนงึ หว งลูกครับ

“เหอะๆ พ่ีไมปฏิเสธ แตขอเปลีย่ นเปนอดีตก๊ิกไดไหม ตอนน้ไี มมี มีชู
ครมี คนเดียว” มันพูดแลวเขามาใกลๆผมที่น่ังเลนกับแมวอยู

“อะไร ไหนบอกวารกั ครีมมาตั้งแตเด็ก แตไปจุกจิ๊กกับคนอื่นเน่ยี นะ” ผม
ใสอ ารมณแลว อุมเยลลี่มาไวบ นตกั

ตาลุงขโ้ี ม ขีโ้ กหก ตอแหล ฮยึ่ !

“นอ งครีมครับ พผ่ี ูชายนะ มันก็ตองมีกนั บาง แลวพ่กี อ็ ายุเทา ไหร
แลว ไมมเี ลยสิแปลก” มนั พูดแลว ดึงผมไปกอด เดีย๋ วแมวแบนพอดี

“ครีมก็ผูชาย ไมเ หน็ มเี ลย”

“ครีมยังเด็กอยูเลย แลวก็ลองมีดูสิ พ่ีฆามนั แน” อะไรวะ โลกนีไ้ มย ุติธรรม

“ทําไม พ่ีมีได ครีมก็มไี ดสิ แลว อดีตอะไร วนั นย้ี งั คยุ กันหนา ระร่ืนอยู
เลย” ผมพูดแลว ผลักๆมันออก แตต าลุงไมสะเทือนหรอกครับ

“พ่ีก็คุยธรรมดา เขาก็ไมไดอะไรกับพ่ีหรอก ไมไดค บกนั ดวยซ้ํา” ผมชะงัก
แลวมองหนาเขา

“ออ ไมไ ดคบ แตมีอะไรกนั เฉยๆ อยางน้ันใชไหม” ผมพูดแลว ขมวด
ควิ้ รสู กึ อยากรองไหอ กี แลว

ไมเอา ผมไมใ ชผูห ญิงนะจะมานงั่ รองไหเ นยี่ แลวไอนิสัยแบบน้ีพ่ีชายผม
กเ็ ปน ก๊ิกเต็มละ แตก ิ๊กพ่ีๆเปน ผูห ญงิ นะ

“ครีมไมอยากฟงหรอก ใชไหม อยามวั พูดเร่ืองอดีตเลย โอย!!” พูดจบ
เยลล่ีก็กางเล็บแลวขว นแขนพี่ฟองดวู เลยครับ

“ดมี ากเยลล่ี ทางท่ดี ีกัดตรงน้ีเลยดีกวา นะ” ผมพูดแลว วางเยลลีต่ รงใกลๆ
เปา กางเกง พี่เขารีบถอยหลังหลบทันที

“ไมเ อานา ถาเยลลี่กัดแลวครมี จะใชอะไรละครับ” เขาย้ิมประจบ แตสง
สายตาวบิ วบั มาให ชว ยหยุดหื่นสักวิเถอะ น่ีจริงจังนะ

“ครีมกใ็ ชของคนอื่นสิ”ผมพูดแลวยิ้มหวาน สีหนา ของเขาเปล่ยี นไปทันตา

“มานี่เลยตัวแสบ แลว เมือ่ เยน็ รองไหทําไม งอนพีเ่ หรอ”เขาจับผมไป
นัวเนยี อีก

“ไมง อน โกรธ แลวก็ไมอยากยุงดวย ออกไปนะเลิกหอมไดแลว ” ผม
ด้ินๆๆ เพราะตอนน้ีถกู ครอมอยูบนพ้ืนบานซะแลว

“ไมเอา ไมโ กรธ พ่ีบอกแลว ไงวา ไมมอี ะไร มนั เปน แคเรื่องท่ีผานไป
แลว ” สําหรับพี่หนะสิ

ดทู าวาคนอ่ืนอยากทาํ อดีตใหเปนปจจุบันกันจงั๊ ไมท ันขาดคาํ เลย
ครับ เสยี งโทรศัพทพเี่ ขาก็ดัง ไมต องเปน อับดุลก็รวู าใครโทรมา

“ฮลั โหล”พ่ีเขารับสายโดยท่ีตวั ก็ยังครอมผมอยู ผมเลยกดเปด ลาํ โพง

(ฮัลโหล พ่ีฟองดูว นี่โฟนเองนะครับ)

เสียงหวานมาเลยโวย ผมทําปากขมุบขมิบลอ เลียน

“อา มอี ะไรครับ” เขาพูดไปดว ยกม็ องผมไปดวย ตอนน้ีมอื ถือถกู วางไว
บนพ้ืนแลว

“อะ พีฟ่ องดูว อยาจบั ตรงน้นั สิครับ” พ่ีเขาไมไ ดทาํ อะไรหรอก ผมแรดเอง

(..... อยกู ับเขาเหรอ) เออ!! ถามมาได ถา ไมอยูแลวแกจะทําไมหะ ?
แลว ทาํ ไมตาลุงตองยิ้มดวย

“อยสู ิ ไมใ หพ่ีอยูก ับเมีย แลวจะใหอยูกบั ใคร” อา กก พูดจาถกู ใจ ตอนน้ี
ตาลุงเริ่มลวนลามผมจริงจังแลว

(หึ อยา งนี้โฟนกไ็ มมีคาแลว สิ) อยามาทําน้าํ เสียงนอยอกนอยใจกับของ
ของคนอ่ืนนะเวย ความโมโหทาํ ผมหนา มืดแลว

“โฟน” แลวไปทําเสียงละหอยทําไม ตอนนผ้ี มโกรธ โกรธจริงๆแลว ผม
ผลักตาลงุ ออก กม ลงอุมลกู แมวสองตัวแลว มองหนาเขา

“ไปคุยกันใหพอ หรอื ถา อยากมากกวาคุยก็ตามสบาย แตไมตองมายงุ กับ
ผมอกี ” ผมพูดเสยี งแข็ง ใชสรรพนามหา งเหินไปเลย

“ครีม” เขาเอื้อมมือมาจะดึงผม แตผมถอยหลังแลวมองเขาดวยหาง
ตา กอ นจะเดินเขา หองนอนไป ไมลืมล็อคประตูดว ย

อยูต รงนไ้ี มร ูแลว วาเขาจะคุยอะไรกันอกี รึเปลา แตน า้ํ ตาผมไหลเปน
สาย ทําไมผมตอ งรองไหใหไ อตาลุงนนั่ ดวย!!

ตกลงผมรักตาลุงเขาแลว จริงๆใชไ หม
“เมย๊ี ว” เยลล่ีเขา มาเลียหนาผมที่นอนซกุ อยูบนเตยี ง คุก ก้กี เ็ อาหวั มาถูๆ
ตรงแกม ผมยิ้มแลวรวบตัวพวกมนั มากอดไว

ถงึ ผมจะพูดออกไปแบบน้ัน แตไมไดหมายความวา ผมจะยอมจริงๆสกั
หนอย

ผมเปนเด็กเอาแตใ จ และอะไรท่ีเปนของผม ใครหนาไหนก็หา มแยง!!

เพียงแตผมนอยใจที่เขาทําเหมอื นแครไ อผ ูชายคนนน้ั ตอหนาผมเลย
ดวย นาํ้ ตาผมเลยไมหยุดไหลสักที ตาลุงบาเอย

ทาํ แบบน้กี ับผมไดยังไง จับมาแตงงานโดยไมถาม ไดแลว ก็ไม
ดูแล นิสยั !!!

“งด๊ี ๆ” เยลลกี่ ับคุกกี้ผลัดกันเลยนํา้ ตาบนแกมผม แลว มันก็เอาหัวมาชนกับ
หนาผากผมไว

“จะปลอบรึไง หอื ”ผมพูดแลวลูบหัวมัน แมวยงั รักผมมากกวาตาลุงนั่นอกี