ฟองดูว์ ชูครีม ทนได้ ก็ลองดู

ใจ ความแคนท่มี ยี ังไมไ ดช าํ ระเลยนะ

“เหรอ หึหึ กนิ ขนมไหม”

“กิน” ตอบแบบไมคิด ตาลุงมนั หวั เราะแลวยนื่ มอื มาใหผ มจับ ผมมองมอื
เขาแลวสะบัดหนา หนี ไมจับหรอกเหอะ

“โอเคๆ ลงไปขา งลา งกนั ” มนั ยอมแพแลว เดินออกไปจากหอง ผมคอยๆ
คลืบคลานลงจากเตยี ง เจ็บนอ ยกวา เมอื่ เชาแลวครับ

ลงไปกินขนมกินขาวกลางวนั แลว กร็ วู า ผมหลับยาวมาถงึ เทยี่ งเลย
นะเนีย่ นอนกินบานกินเมอื งมาก

“อยากไปขา งนอก” ผมพูดขึ้นมาลอยๆ แลว หันไปมองหนาเขา

“ออกไปไหวเรอ” ดมู ันพูด เดยี๋ วไดมีนองเลือด แฮ!!

“จะไป ขับรถไปสงดวย” ผมพูดอยา งเผดจ็ การ จริงๆไมไดอยากไปไหน
หรอก อยากแกลงมนั มากกวา

“ครับๆๆ เชิญเลยครบั ” มันทาํ ทา ทางสุภาพโอเวอ ร โคงตัวลงแลวผายมือ
ใหผมเดนิ ออกไป กวน....

“ไปที่ XXX” ผมบอกเขา เราน่ังรถสกั พักก็ไปถึง แตผ มไมยอมลงจากรถ

“เปล่ยี นใจแลว ไปที่หา ง OOO แทน” ผมกวนเขาหนา ตาย นึกวาจะได
เหน็ คนโมโหสักหนอย แตก ไ็ ม มนั ยังคงอารมณดผี ิวปากฉิว~

“ไมเอา จะไปหา ง YYY” ผมเปลีย่ นใจอกี มันเร่ิมมองๆผมแตก ย็ ังไมพ ูด

อะไรน่ังรถวนไปมาเกอื บ 2 ชม.

ผมก็เบ่ือ เลยตัดสินใจลงไปหา งหางหนง่ึ

“อยากไดอันน้ี วนั น้ีจะตามใจใชไหม” ผมพูดนิ่งๆกับพี่ฟองดวู เ ม่ือมาถงึ
รา นขายเส้ือ ซ่ึงแนนอนมันพยักหนา

ผมกช็ ้ีๆๆเลยครับ ซ้ือดะ ชอบไมชอบไมรู ฮาๆ เอาใหหมดตวั ไปเลย

“ซ้อื ไปขายเหรอครับ” มันยังมีหนามากวนอกี ซื้อเสร็จกใ็ หต าลุงถอื น่นั
แหละ ผมหันไปยักค้ิวกวนมัน

ทนไดก ท็ นไปนะลุง จะซ้อื ใหแขนหักเลย

“ใสแ บบนั้นบางไหม” เขาพูดขึน้ แลวชี้ไปทางซาย ผมก็หันตามไป ..

มนั เปนรานคอสเพลยอะ ครับ ชุดหนา รา นคอื ชุดพยาบาล หูแมวซะดวย

“เพ่ิงรูวามรี สนิยมแบบน้ี อย๋ึ ขนลกุ ” ผมพูด แตก ลับเดินเขา ไปดูชุด
ใกลๆ ซ้อื ไปใหสีน้ําใสดีไหมนา หุหุ

“ขนลุก แตสนใจใชไ หม” เขายังตามมาหลอกหลอนใกลๆผม

“จะซอ้ื ไปใหสีน้ําตางหาก ไมไดซอ้ื ไปใสเ อง”

“เหรอ เสียดายจัง วา แตซอ้ื ไปใหค นทแ่ี อบชอบเหรอ” เสียดายอะไรไอ
บา !! แลวใครแอบชอบใคร

“อะไรงง” ผมหนั ไปหาเขาแลวทาํ หนางงใส

“กเ็ ราบอกวา แอบชอบสีนํา้ น”่ี บะ!! ลืมไปแลว

“กอ็ ยากเหน็ สีนาํ้ ใสไง” ผมแถ แตดูทาวา เขาคงไมเชื่อแลว ละ เห็น
หวั เราะ หึหึ แตแ ลวผมก็คิดอะไรออก

“รออยนู ่ีนะ.. หา มเขา ไปนะ” ผมพูดแลวว่งิ กลบั เขา ไปในราน เห็นพ่ีฟอง
ดูวยืนงงๆอยูขางนอก

ผมกว็ างใจ รีบเขาไปซือ้ ของที่ตองการ หึๆๆๆ
“
ซอ้ื ชุดวาบหววิ มาเหรอ” ออกมาก็โดนลอเลยครับ ผมทําตาขวางใส ถงุ นี้
ผมถือเองเลยกนั พลาด

“แนะ ไมใ หถือดว ย” เขาพูด จินตนาการไปถงึ ไหนแลว พ!่ี ! ไมตองทาํ ตา
ฝน หวานแบบนนั้ เลย

“หิวแลว ครีมอยากกนิ ขนม” ผมพูด สายตาก็มองหารานขายขนมไปดวย

“กนิ มาก เด๋ยี วอว นนะ” ทําไมวันนแ้ี ซวจัง อวนก็ดีดิ

“ไมช อบคนอว นเหรอ” ผมถาม ถา เขาไมชอบผมจะไดขุนตวั เองใหอวนๆ
“ไมร ูสิ แตถ า ชูครีมอวนก็โอนะ นารัก กอดแลวเต็มไมเต็มมือ”

พูดหนา ตาเฉยเลยเวย เฮย

“เหอะ” ผมทําเสียงขนึ้ จมูกแลวเดนิ ไปน่ังในรา นไอศกรีม

“แลวไมชอบคนแบบไหนอะ ” ผมถามแลว แกลงทาํ เปนกินไอติมทส่ี ่ัง

มา เหมือนคาํ ถามไมไดสาํ คัญอะไร

“อืม ไมชอบคนนา ราํ คาญ แบบมาเกาะแกะทกุ วินาที ไมใ หมีชอ งวา ง
แบบนั้นแหละ” เขาพูดไปกก็ ินไอศกรีมไป

ผมรีบเก็บขอ มูล .. อือ อยา งน้ีตองแกลง ทําเปนเกาะติดเขาสินะ แบบติด
แจเหมือนตกุ แกเลยสินะ

“แลว ชอบคนแบบไหน” ผมถาม จะไดไมทาํ กันไวกอน อิอิ

“แบบน้ี” มนั พูดแลวช้ีมาที่ผม สายตาจริงจังมากจนผมเร่ิมรูสึกวาเลือดลม
ผมสบู ฉีดดีกวาปกติขึ้นมาซะแลว

“ไม.. เอาแบบ นสิ ัยสิ” ผมเปลี่ยนคําใหม พยายามเอาถวยไอติมบังหนา
ตัวเอง เพราะผมวาผมหนาแดงแนๆ หนารอนฉา เลย

“ก.็ .เอาแตใจ ดื้อ ข้อี อน ข้ีงอน ขีแ้ ย งอแง ชอบกิน ชอบดูการต ูน ชอบ
กระตา ย รา ยนิดๆ นา รัก...” เขาพูดท่ีละคําชาๆชัดๆ

แลวมองหนา ผม ละเอียดไปม้ยั ไมไดตางอะไรกับการช้ีหนา เม่ือกีเ้ ลย
นะ โอย อากาศรอนจริงๆ

ผมตักไอติมเขา ปากแลว หลบสายตารอนแรงคนู ั้น งั้นผมตอ งไมเ อาแต
ใจ ไมดื้อ ไมออน ไมง อแง สินะ แตอ ยางอ่ืนน่ีทําไมไดจรงิ ๆ

ลําบากใจเกินไปถา จะใหเ ลิกกิน สวนไอรายนิดๆน่ันนะ ไมอยากจะบอกเลย
วา ผมรายมากๆก็ไดนะ แลว แตว า รายกบั ใคร หึหึ

“อืม วาแตเราอยากไปฮนั นีมูนทไี่ หนครับ”

ฮนั นีมูน!!! ผมเงยหนา ข้นึ จากไอศกรีมรสสตอเบอรร ่ีแลว ทําตาโต ยังมี
ฮนั นีมูนอีกเรอะ โอย ปวดหัว

“ไมอยากไป ไมไปไดไหม” ผมพูดด้ือๆงแ้ี หละ ขืนไป กต็ องไปกันสอง
ตอสองอีกหนะสิ ผมไมปลอดภัยๆ

“ดื้อ! แมเราใหมาถาม ไปคุยกับแมเองละ กัน”มีการดุกันอีกไรเนยี่

“หึ งนั้ ไปทะเล” ผมพูดอะไรทม่ี ันโหลๆ ไมเ อาอลังการแลวเดีย๋ วงานเขา

“บางแสนไหม”

“นาํ้ ดํา เหอะ” ผมเผลอตัวพดู ออกไป กม็ ันดาํ จรงิ ๆน่ีหวา

“งน้ั ไปทะเลนาํ้ ใสๆเนอะ วันน้ีพักวนั นงึ แลว พรุงน้ีไปกันเลย” พ่ีฟองดูว
พูดเหมือนทุกส่งิ ชางงา ยดายไปหมด พรงุ นเ้ี ลยเรอะ!!

“ก็ได” ผมตอบรับ กผ็ มตองไมด้ือ ไมเ อาแตใจน่ี วา ไงกว็ า ตามกัน เขาก็
ยม้ิ ๆแลวเรียกพนกั งานมาเก็บเงนิ เมือ่ กินเสรจ็

เอาละ ระหวา งทางกลับบาน ผมก็คิดแผนของการฮันนีมูนไปดว ย ตอง
เกาะติดเขาเปนปลิงสินะ เขาจะไดร าํ คาญ

ตอ งทาํ ตวั งุงงงิ้ ดวยไหม เพราะผมโคตรรําคาญไอคนแบบน้ันเลย

“ไปอาบนํา้ ไป” เขาไลผมเขา หองนาํ้ เม่ือตัวเองอาบเสร็จ หึ เรื่องพรงุ น้ี
พักไวกอ น ตองดาํ เนินการเรื่องคืนน.ี้ .. พอผมอาบนํ้าเสร็จ

กโ็ ดนพงุ เขา ชารตเลยครับ อยา งทคี่ ิดเลยครับ หื่นๆอยางนี้ มันตองจอ ง
จะ ... ผมแนๆ

“ใจเยน็ ๆสิ” ผมพลิกตัวแลว ย้ิมหวานใหเ ขา เขากช็ ะงักไปนิดหนอยแลว ย้ิม
หวานปนหื่นกลับมา

ตอนน้ผี มนอนครอ มเขาอยูบนเตยี ง ผมเออ้ื มมอื ไปหยิบของท่ีซอนไวต รง
ลิ้นชัก ตอนท่ีเขาไปอาบนํา้ ซอื้ มาจากรานคอสเพลยไงครับ

“กร๊ิก กรก๊ิ เฮย !!” อยางงครับ เสียงแรกคอื เสยี งผมเอากุญแจมอื ลอ็ ค
ขอมอื 2 ขา ง เขาไวก บั หัวเตียง

ไอหัวเตียงเหล็กดัดท่ีเหมือนวนั งานแตงอะ นี่ตั้งใจเอามาใชมดั ผมหรอื
เปลาไมรู

เพราะสมัยนไี้ มคอยมใี ครทําหวั เตียงแบบนี้ แตก ็ถือเปน โอกาสดี

“นอนเถอะ” ผมย้ิมหวาน แลว ขยับตวั ไปขา งๆ เขาทาํ หนางงๆ แลว
พยายามดึงมอื ตัวเองออก แตน น่ั ไมธรรมดานะครับ

เหมือนของจริงเปะ แนน หนา

“ตัวแสบ” เขาพูดเสยี งลอดไรฟน หุหุ ไมรูละ พลาดเองนะ

ผมคิดอะไรดีๆออกอกี เลยเดินไปหยิบหูแมวที่ซอ้ื มาใหสีน้ํามาใส แลว
ขยับเขา ไปใกลๆเขา

“ฝน หวานนะครับท่ีรัก” ผมทาํ เสียงเซ็กซีย่ ว่ั แลวเอามือไปลบู ๆตรง
หนา อก หึหึ ผมมองไปท่ีกางเกง เริม่ มีปฏกิ ริ ยิ าแลว เร็วจัง

“อมื ~” ผมเลยขยับตวั ไปครอ มเขาแลวประกบปากจูบอยางดูดด่ืม เลียริม
ฝปากเขาเบาๆตบทาย

อา.. แคนผ้ี มก็รูสกึ ไดถึงอะไรตุงๆที่ดานลา งแลว

“ทีร่ ัก~ ปลอ ยพ่ีเถอะ” เขาโหยหวน แตผ มไมสนใจหรอกครับ ยม้ิ หวาน
แลวนอนหมผาสบายใจ อิอิ

นอนทรมานอยา งน้ันไปทั้งคนื เถอะลุง~~

---------------------------------------
8 :: ฮันนีมูนหรรษา

( :: ฟองดูว :: )

ผมทรมานสุดๆ ทรมานไดอกี ไอตวั แสบเลนยั่วผมซะขนาดน้ัน แลว ยังมี
การใสหูแมว.. ผมจะคลั่งแลว

แตเ จาตัวดกี ลับนอนหลับตาพร้ิมมีความสุข หูแมวยังไมไดถอดออกเลย
ดวยซาํ้ ซึ่งมันเปนภาพที่ทาํ ใหผ มนอนไมหลบั สักที

นองมนั นา รักอะครับ มานอนขดตวั เหมือนลูกแมวอยูขางๆแบบน้ี ใครจะไป
ทนไหว ผมพยายามเอามือออกจากกญุ แจมือ

แตมันทํามาดีมาก แขง็ แรงอยา งกับของจริง ผมก็รูแหละครับ วา ผมรีบรอน
ไปหนอ ย นองมันยงั ไมทันอะไรกับผมเลย

ผมก็จับนองกนิ เรยี บซะแลว ก็ลองเปนผมดสู ิครบั คณุ จะทนไดย ังไง
ไหว นน่ั ๆๆ มือนองมนั เร่มิ มากา ยตัวผมแลว ออกไปนะ!!

ในสถานการณท่ีผมทาํ อะไรไมไ ดอ ยางนี้ ไมอยากใหนอ งมาเขา ใกลเ ลย
ผมพยายามนง่ั ทอ งความรูท ่รี ่าํ เรียนมาอยใู นใจ

เผอื่ อะไรๆมนั จะยุบตวั ลงซะที ผมทองจนเผลอหลับไปเม่ือไหรก ็ไมร ู แต
พอต่ืนมาอีกที หัวเล็กๆก็มาเกยอยูบนหนา อกผม

มือนอง ขานองกอ็ ยูบนตวั ผมหมด แถมดวยลมหายใจอนุ ๆทเ่ี ปารดอยูบน
ตัวผม ชูครีมเอย จะทรมานพ่ีทง้ั วันท้ังคนื เลยรไึ ง

“ชูครีมครับ นองครมี ” ผมเรียกขยบั ตัวนดิ นึงเพราะผมไมมีมือปลุก

“อือ” โอย อยา มาครางไดไหมเน่ีย นองขยับตวั ยกุ ยกิ แลว กอดผมแนน

“ชคู รีมไมตน่ื พี่ปล้าํ นะ” ผมกระซิบ พดู ไปงนั้ แหละ ตอนนที้ ําอะไรไดทไ่ี หน

“อะ !!!” นอ งมันสะดุงลุกขน้ึ มานง่ั ทนั ที แลวมองมาทีผ่ มแบบเบลอๆ หู
แมวยงั อยูบนหวั เลย มัน.. มนั โมเอะ มาก ผมไมไหวแลววว

“ตน่ื เรว็ วนั นเ้ี ราจะไปทะเลกันไง” ผมกลอม พยายามพูดเสียงนุมที่สุด

นอ งเอามือตวั เองข้ึนมาขยี้ตาแลว นัง่ อยูส ักพัก

“ออื งัน้ ครีมไปอาบนา้ํ กอ น” พูดเสร็จก็เดินตวั ปลิวเขา หองนา้ํ ไปเลยครับ

“พี่ฟองดูว! ! หอ งนํา้ นมี่ ันอะไร” นอ งวง่ิ ออกมาหนา ตาต่นื มือชไี้ ปท่ี

หองนํา้ อา ว นึกวาวันนัน้ จะเหน็ แลว

สงสัยนอ งมึนๆอยูวันทผ่ี มอาบน้าํ ให หองนา้ํ ที่น่ีติดกระจก ไมใชกระจก
ธรรมดานะ บานใหญเทา ขา งฝา ตดิ อยูต รงอางอาบนาํ้

สวนตรงท่ีลางหนาเปนกระจกครึ่งตัว คงไมตองบอกวาผมติดไวทําอะไร ถึง
เวลาก็รูเองครับ หึหึ

“พี่ชอบดูกระจก ตกใจทําไมครับ” ผมตอบไปหนาตาย นองทําทา งงๆ
ปากขมุบขมิบแลวกลับเขา หองนาํ้ ทาํ อะไรก็นา รัก

นจี่ ะเอาใหหลงหวั ปก หัวปาเลยใชไ หม หรอื ผมเพอไปเองกันแนว ะ ผมก็
นอนรอเขาสักพัก จนเขาออกมาดวยชุดใหม

“เอา ทนี ้ีกป็ ลอ ยมอื พไ่ี ดแลว ” ผมบอกแลว ขยับมือที่ถูกล็อค นองมอง
มาแลว เดนิ ไปคนๆของในถงุ เมอ่ื วาน เอาหูแมวยัดลงถงุ

แลวหยิบกุญแจสเี งินอันเล็กๆออกมา ชูครีมเดินมานั่งท่ีหวั เตยี งแลวไข
กญุ แจ

ผมรีบเอามอื ออกจากกุญแจมอื แลว ควาเอวเจาตวั ดเี ขา มาใกลๆ

“อะ !! ไปอาบนํ้าสิ” นอ งมนั ทําหนา ดุ แตผ มไมสนใจหรอก เม่ือคนื ปลอย
ใหทรมานแทบตาย ผมซุกหนา ลงกับคอเลก็ ๆ

ไดกลน่ิ หอมๆของสบู ช่ืนใจครับ มอื ผมก็เล้ือยเขา ไปสัมผสั ผิวเนยี นขา งใต
เส้ือดวย

“ไอลุง เอามือออกไปนะ” ชคู รีมมนั ตผี มใหญเ ลยครับ ครั้งเดยี วก็ไมเจ็บ

หรอก แตตรี ัวๆแบบนีเ้ จ็บครับ

“เมอ่ื คืนแกลงพ่ี อยางนี้ตองลงโทษใชไ หม” ผมพูดแลว ย้มิ เจา เลห เออื้ ม
มอื ไปจับขอมือของเขาเอาไวท้ังสองขาง

“ครีมไมไดแกลงสักหนอย” นองมนั ลอยหนาลอยตาตอบแลวทําหนา
นิว่ เพราะพยายามเอามือออกจากมอื ผม แตผมไมปลอย

“เหรอ พี่เกือบตายแนะ ”

“เวอ ร ปลอ ยมือดวย ครมี หวิ ” นอ งพูดกระแทกเสียงใสผม เด๋ียวจะโดนดี

“จูบกอ น เด๋ยี วปลอย” ผมชอบใหนองเปน ฝา ยจูบครับ

“จุบ” นองเอาปากนม่ิ ๆมาแตะ แลว รีบขยับออก แลว ชอบทําหนา แดงแบบ
น้ีไง ผมถงึ อดใจไมไ หวทุกที

“พี่บอกใหจ ูบ ไมใ ชใ หเอาปากมาแตะครับ” ผมพูดแลวยักคว้ิ กวน เห็นนอง
ทําหนา ไมสบอารมณ ตลกดีครับ ผมชอบ

เลยเผลอกวนนองบอยๆ

“ทําไดแ คน แี้ หละ มันไมเ รียกวาจูบหรือไงเลา ปลอ ยๆ”

“ไมเ ช่ือ แลวเมื่อคืนใครจูบพ่ีซะดูดด่มื หะ อยา มาทําเนียน เรว็ ๆ” ผม
พูด เหน็ หนา ใสๆอยา งง้ี ไมไ ดใสซอื่ เลยนะครับ

นอ งก็ไมไ ดจ ูบเกงอะไรหรอก แตก็ทําเอาผมคล่ังได ดูอยา งเมือคืนสิจูบ
ซะผมเคล้ิม แลวก็จากไปซะอยา งง้นั

ชูครีมชะงกั แลว กลอกตาไปมาเหมือนคิดอะไรอยู มือผมก็ยังคงลอ็ คขอ มือ
เขาไวไ ดสบายๆ

มอื เล็กต๊ิดเดียวเองครับ ไมตองออกแรงเลยดว ยซา้ํ

“กไ็ ด” นองถอนหายใจ แลวขยับเขา มาประกบปากแดงๆลงบนปาก
ผม ล้ินเลก็ ๆกวาดเขามาในโพรงปากอยา งกลาๆกลัวๆ

พอล้ินผมเจอเขาก็เกย่ี วมาดูดดุนจนพอใจแลวคอ ยผละออก ปากหวานๆ
ชิมไมร ูเบ่อื จรงิ ๆ

“หึ” ผมหวั เราะแลวปลอยนอง เดย๋ี วคอ ยสะสาง ยงั ไงผมก็มีเวลาอีก
เยอะ นองมันไมร ูหรอกครับ

วา ทะเลท่ีผมพาไปน้ัน.. ไมใ ชทะเลธรรมดา

…………………………………………….

“เกาะ!!!” ชูครีมรอ งแลวทําตาโตอยางเหวอๆ ครับ ตอนนี้เราอยูที่เรือขา ม
ฝากไปยังเกาะสวนตัว

ทีนี้แหละอยกู ันสองคน ไปไหนไมร อดแนเจาตวั แสบ

“ก็เกาะไงครับ” ผมพูดเรียบๆ แลวมองไปขางหนา เปนเกาะที่ผมซอื้ ไว
นานแลว ไมคิดวา จะไดใ ชหรอกครับ

กะวาเอาไวพักผอ น คนงานผมกใ็ หกลับไปหมดแลว ตอนน้ไี มมีคนอยูบน
เกาะหรอก หึๆๆ

“คิดไง มาฮนั นีมูนทีเ่ กาะ” นอ งพูดแลวพยายามชะโงกมองเกาะทใ่ี กลเ ขา
มาเรื่อยๆ เด๋ียวก็ไดตกนํ้าไปเปนอาหารปลาหรอก

“เปน สวนตวั ดี ไมวุนวาย” ผมไมอยากพาไปทีท่ ่ีมีคน เดี๋ยวนอ งมันหาเร่ือง
มาปวนผมแลว จะจัดการลาํ บาก

แบบนี้สิถึงจะจัดการไดง า ยๆ ตอนกระตา ยเขา ถํา้ เสือครับ อา มีความสุข
จัง

“ทําหนาตาไมนา ไวใ จ” เสยี งหวานดงั ขัดผมที่กาํ ลงั จินตนาการไปถึงไหนๆ
แลว ผมรีบปรับสีหนา กลับมาเครง ขรึม

พอลงจากเรือผมก็จายเงินใหล ุงคนขับ แลว กพ็ านองเดินลงมา เรือเขา มา
ทเี่ กาะเลยไมไ ดค รบั มันคอ นขา งลําใหญ เลยตองเดินลุยนํ้าเขาไป

“นํา้ เยน็ จัง” ไอต วั เล็กมันเขา โลกสว นตัวอีกแลว ชางหนั เหความสนใจงาย
ซะเหลือเกิน น่ัน เอามอื วักน้ําเลนสนุกไปเลย

“พี่เอาของไปเก็บในบานกอนนะ จะเขาไปดบู า นไหม หรอื วาจะเลนน้าํ อยู
น่ี” ผมถาม เพราะของเขาท้ังหมดก็อยูท ่ีมือผม

ผมเปนสามีท่ีดใี ชไ หม เริ่มจะหลงรักผมข้นึ มาแลว สทิ า

“ไปดวยๆๆ” นองหยุดเลนนํา้ แลวเดินตามผมมาตอยๆ ถา จะวา งา ยอยางน้ี
ตลอดก็ดีสิ แตเผลอเปนไมไดครบั

ชอบจอ งทํารา ยผมอยูเร่อื ย ถา เขาแกลงเพราะอยากแกลง กว็ า ไปอยา ง น่ี
เหมือนแกลงเพราะแคนอะไรผมมากกวา

“บานช้ันเดยี วเหรอ” นอ งเดนิ สํารวจใหญเลย ไมไดพามาทศั นศึกษา
นะ ไมเ คยจะสนใจกันเลย ผมเอากระเปา ไปเก็บไวใ นหองนอน

ชูครีมก็เดินตามมาแลวเปดกระเปา ออก หยิบตุกตากระตาย
ออกมา เฮย นั่นมันตัวทผี่ มใหเ ขาไปน่ี

“นน่ั มนั ตวั ที่พ่ีใหน ี่” ผมชี้แลวเดินเขา ไปดใู กลๆ สภาพยงั ดูใหมอยู
เลย แสดงวา ดูแลดีนะเน่ยี

“ใช ครีมรกั ตวั นี้ที่สุดเลย” นอ งพูดแลว กอดตุกตาเอาไวหลวมๆ ทางท่ีดี
มา กอดพ่ีดกี วานะ

“แลว ไมรกั คนใหบ างเหรอ”

“ไม” ชัดถอ ยชัดคําและแทงใจเหลือเกิน ไรเย่ือใยมาก นอ งเอาตุกตาไป
วางไวบ นเตยี งแลว ทําทาจะถอดเส้ือ

“โอะ จะถอดเส้ือยั่วพีเ่ หรอ” ผมกวนไปง้นั คิดวาเขาคงอยากไปเลน นา้ํ
มากกวา น่นั ไง นองหนั มาคอนผมเต็มๆ

“จะไปเลนนา้ํ ” พดู จบก็ถอดเส้ือแลว วง่ิ ผานผมออกไปขา งนอก ผมก็
จัดการเอาของตวั เองมาใสตูเส้อื ผาไว

แลวถอดเสื้อตวั เองออกบาง กอนจะเดินไปหุงขา วเตรียมไว ใกลจะเย็น
แลวน่ีครับ ใชเ วลาเดินทางเกือบคร่ึงวนั เด๋ียวนอ งหิวอีก

ตัวก็นิดเดยี วแตก ินเกงจริงๆ พอเดนิ ออกไป กเ็ ห็นชูครมี ว่ิงเลนอยใู น
ทะเล เออเลนคนเดยี วก็สนุกไดดวยวุย ผมคอยๆเดินเขาไปใกลๆ

“ซา !!!” เต็มๆเลยครบั นาํ้ สาดมาเต็มๆ เกอื บจะเขาตาแลวไหมละ

“แกลงพเ่ี หรอ หๆึ ๆๆ” ผมหวั เราะไดลําคอแลว พงุ เขา ใสรางเลก็
ทันที เหมือนจะหวาน เหมอื นจะโรแมนตกิ ใชไหมเลนไลจับกันกลาง
ทะเล

ทา มกลางเสยี งหวั เราะและฟา ใส … แตไ มครับ

“โอย ยยย ชูครีม!!” ผมรอ งเสียงหลงแลวเอามอื กุมหูตวั เอง นอ งมันกัดหู
ผมซะง้ัน สามพี ิการจะทาํ ไงหะ !

“นแ่ี นะ” ไมมีการเปนหวงเกิดขึน้ มีแตก ารซา้ํ เติมดวยการว่งิ เขามาผลกั
ผมใหลงไปนอนในนาํ้

ความโรแมนติกไมมใี นสายเลอื ดละ เจาตัวแสบนี่

“มานซี่ ะดๆี ” ผมพยายามเขา ไปล็อคตวั มนั มาจัดการ แตพลิว้ เชยี วละ หลบ
เกงเปน บาเลย พอผมจับไดกท็ ําตาแปวใสอีก

“โอย ย ไมเอาไมเลน ปลอย” ผมไมเ อาคืนแบบซาดิสตเหมือนที่ชูครมี มัน
ทาํ หรอกครบั

แตล็อคตวั มันไว แลว จัดการฟดคอขาวๆตรงหนาแทน

“เฮย มอื หนะ จับอะไร” นอ งมันทาํ เสียงโหดเชยี ว ผมแคจับกนนิดหนอ ย
ทําเปนหวงไปได เอะ น่ีผมชักเหมือนตาเฒา ลามกเขา ไปทกุ วนั

“เปลา มอื มันไปโดนเอง หึหึ” ผมพูดหนาตาเฉย นอ งมนั ก็

ด้ินดุกดิก๊ ๆ แถมยังกระทืบเทา ผมอีก ดีนะตั้งสตทิ ัน เจบ็ แตไ มปลอ ยครับ

“ไอลงุ ปลอยๆๆๆ” เจ็บนะเน่ีย กระทืบมาซํา้ ๆเลย ผมเลยกมลงไปงับ
ปากนอ งมัน ไมไดงับใหเ จ็บ แตง ับแบบเรา รอน ~

“อูย เด๋ยี วนี้กัดเลยเหรอ” ผมปลอ ยมือออกจากตวั ชูครีมแลว มาจับปาก
ตัวเอง ตอนแรกนองมนั ยอมใหผ มจูบนะ

แตดเู หมือนพอรูสึกตัว ก็กัดลงมาท่ีปากผมอะ เลอื ดออกเลยนะเนยี่ ผม
มองมอื ตวั เองท่ีเลอะเลอื ดนิดๆ

“สม ห่ืนไมอ ายฟา อายดิน” นอ งมันแลบล้ินใส ปากยังแดงอยูเ ลย เดยี๋ ว
ไดมีการจับกดกันกลางทะเลหรอก หหึ ึ

“เจบ็ ” ผมพูดดวยเสยี งจริงจังแลว กมหนามองน้ําในทะเล แอบเหน็ วา นอ ง
ขยับตัวเขา มาใกลผมแลว กมมาดูหนาผมจากมุมตํา่

“ไมไดกัดแรงซักหนอ ย” ชูครีมบนเบาๆแลว เอาน้ิวมาแตะๆปากผม แคแตะ
ปาก ทาํ ไมผมตองใจเตนดวยเนี่ย

“โดนกัดทีเดยี ว เปนใบเลยเหรอ” โหย ดๆู ทีเ่ ขาวาคนปากเล็กมันจะ
ปากรายเน่ีย จริงแทแ นน อนเลยครับ

ดจู ากชูครีมเปน ตัวอยาง ผมแอบไมพ ูดแลว เดินข้ึนบกไปหนา ตา
เฉย เหอๆ แคอยากลองไมสนใจมันดูบา ง

เพราะไปสนใจแลว นอ งก็ไมเ ห็นจะสนใจผมเลย

“ลงุ !! ทําไมไมพูดละ ” นองตามมาสะกิดๆผม น่ีเห็นผมเปนอะไรมาเข่ยี ๆ

แบบนี้ ผมเหลไ ปมอง อูย ทําหนายุงแลว

แตผ มก็ทําใจแข็งเขา ไปเปลีย่ นเสื้อผาอาบนํ้า เดี๋ยวหาอะไรใหตัวแสบมัน
กนิ หนอ ย กลวั จะปวดทอง ออกมานองมันน่งั ตัวเปย กอยูหนา หอ งนา้ํ

มองผมตาละหอ ยเลย เออ สนใจกันบา งแลว ใชไหม

“พ่ี..”

“ไปอาบนา้ํ ” ผมตดั บทฉับแลวเดินเขา ไปในครวั ไดย ินเสียงปดประตู
หองนํา้ แรงๆ เคืองผมแลว เหรอ ความอดทนตา่ํ นะเน่ีย

ทํากบั ขา วเสร็จชูครมี ก็ออกมาพอดี ผมตักขา วใหนอง นองมนั มองผม
แบบเคืองอะไรไมร ู แลว ก็หยิบจานไปกนิ

กนิ ไดสักพักก็อารมณดขี น้ึ ดูออกงา ยมากครับ นอ งแสดงอารมณอ อกทาง
สีหนา หมดเลย

“ลงุ .. พี่ฟองดูว~” พอกินขาวเสร็จก็มาดึงๆเส้ือผม ตอนน้ผี มน่ังอยูบน
โซฟาแลว เปดทีวี จริงไมไดด ูหรอก เกกไปงนั้

“โกรธครีมเหรอ” พอผมไมสนใจก็เอามือมาจับหนา ผมใหหันไป
สบตา แลว ยังทาํ หนา ออ นใจอีก ใจละลายแลว จา

เจอแบบนจี้ ะไปโกรธลงไดยังไง ถงึ ผมจะไมไ ดโกรธตง้ั แตแรกแลว ก็
เถอะ แตไหนๆก็มีโอกาสแลว เนยี นไปกอ นดีกวา

“ทําไมครีมตองกัดพ่ีละ ไมชอบใหจ ูบเหรอ รงั เกยี จเหรอ” ผมพูดเสยี ง
เศรา โอยย ผมน่กี ็แสดงละครเกงใชไดนะ

“ครีม.... ก็มนั .....” นองปลอยมอื ออกจากหนา ผมแลว ขมวดค้ิว ผมก็ลุน
วา นองจะตอบอะไร ใจเตนตกึ ตกั เลยนะเนี่ย

“กค็ รีมไมเคยมแี ฟนนี่นา.. เจอหนา พี่กไ็ มก ว่ี ัน จะใหชินไดไ ง” นองงอแง
แลวเอามอื มาตผี มเบาๆ เบะปากเตรยี มรองไหแ ลว

“โอเคครับๆ พ่ีเขา ใจแลว พี่ไมโ กรธแลว” ผมรีบพูด นองมนั ปดปากท่ี
เตรียมจะรองไหแลวย้มิ หวาน เม่ือก้ีแกลงเรอะ

“ดีกันนะ” นิ้วกอยเล็กๆถกู ชูขน้ึ มาตรงหนา ผม ผมกเ็ อาน้วิ กอยตัวเองไป
เก่ยี ว

ถึงมันจะดูคกิ ขไุ ปหนอ ย แตพอเหน็ นองยิ้มผมกย็ อมคกิ ขุละ

“เราจะอยูนี่กันกว่ี ันอะ ” แหมนึกวา จะไมถามซะแลว

“7 วนั ”

“หะ ”

“7 วัน อาทิตยหนึ่ง A week OK?” ผมกวน เลยโดนนองผลัก
เบาๆ เดย๋ี วนี้ชอบใชกาํ ลังใชไ หม

“อยางน้ี ครมี ก็ไมไ ดก ินขนมตั้งอาทิตยหนึ่งเลยส”ิ อา ว.. นี่เปนหว งขนม
เหรอ ขนมสาํ คัญท่ีสุดสินะ

คอยดูเหอะ สกั วันผมจะสําคัญกวาขนม!!

“ไมมีขนม แตม ไี วนกนิ ไหม” ผมพูดแลว เดินไปหยบิ ขวดไวนออกจากตูเย็น

“ไมก ิน” กะแลววา ตองพูดคําน้ี แตผ มก็ทาํ ใหเขากินได ไมเชือ่ ดูนะครับ

“เด็กจริงๆ กินไวนไมเ ปน” ผมหยบิ แกว ออกมาแลวเทไวน แตยงั ไมทันจะ
ยกกิน มือเล็กๆก็มาควา ไป

แลว ยกขึ้นกระดกอึกๆๆ นน่ั ไง ผมวาแลว ดูถูกไมไ ดเ ลย ตองเอาชนะ
ตลอด แบบนี้ก็เขาทางผมสิ

“ใครวากินไมเปน เทเลย เทมา” นักเลงเชยี วที่รัก นอ งเอาแกววางลงบน
โตะ แลวช้ใี หผ มเท

ผมก็เทครับ กนิ ไปนา กนิ เยอะๆจะไดโตเร็วๆ

“เมายัง” ผมแกลงถามหลงั จากกินไปสักพัก ผมยังไมไ ดแตะถกู ไวนเลย

“หึหึ พี่ระดับไหนแลว นองงงงงง~” พูดแลวเอามอื มาโอบไหลผม ตบ
แปะๆเหมือนผมเปนเด็กดริ๊งกเลยอะ

“ครับๆ อกี ไหมครบั ” ผมกเ็ นยี นไป โถ หนา แดง หูแดง ตวั แดงหมดแลว

“อกี สิ” พูดแลว กย็ กกระดกอกึ ๆๆๆ ผมมองสักพักแลวก็เอาไวนไ ปเก็บ เมา
มากเดย๋ี วจะปวดหัว เอาแคนี้พอ

“ไปไหนแลว จะเอาอีกๆ” โวยวายแลวจองหนา ผม เมาแลวนักเลงนะเนยี่

“ไมกินแลวครับ ไปนอนกนั นะ” ผมพูดแลว เขา ไปพยุง จรงิ ๆจะอุมเลยก็
ได แตผมอยากรูว า เขามีสติขนาดไหน

“หึหึ จริงๆแลว พน่ี ่ีก็หลอนา ~” นอ งพูดแลว เอียงหนามองผมใกลๆ ย้มิ
หวาน ตาหวานเชียว

“ครับๆ” ผมโตตอบแคนน้ั แลว เอานอ งไปวางบนเตยี ง แตแลวนองก็เห็น
อะไรบางอยางเขา จนได

“กระตา ยๆๆ คุณกระตา ยๆ” ชูครีมเขา ไปหยิบหกู ระตา ยแบบสวมมาถอื
ไว หึ ผมแอบซอื้ มาครับ คิดวา เขาคงชอบ แตวา...

“โอะ คณุ กระตาย หลอจังเลย” นองเอาใสหวั ผมแลว ยิ้มชอบอกชอบใจ

“จุบ !! ครีมรักคุณกระตาย” ชูครมี เขา มาจบุ ผมแลว ก็กอด ผมองึ้ ไปแลว
ตอนนี้ เออ เปนกระตา ยมันดีอยางน้ีน่เี อง

“คุณกระตา ยก็รักชูครมี จูบหนอ ยครบั ” ผมพูดเสยี งนุม นอ งก็ย้ิมแลวดึง
คอเสือ้ ผมเขา ไปจูบ อือ้ หือ ไมใ ชเลนๆ

ใชลิ้นซะดวย แตดทู ายังไมชํานาญเทาไหร ชํานาญขึ้นมากแ็ ยส ิ ใหเขา
ชํานาญเพราะผมสอนจะดีกวานะ

“อ้ืม~ อยาสิคุณกระตา ย” นอ งปดมือผมท่ีลูบแถวๆสะโพกอยูอ อก แลว
ผลักผมลงนอนกอ นจะข้นึ ครอ ม

โอะโอ... ดูทากระตายอยา งผมจะถกู กินสเิ นย่ี หึๆ

-------------------------------------------------

9 :: ขย้ําคณุ กระตา ย

( :: ฟองดูว :: )

“งอ้ื ~” นองสงเสียงเหมอื นลูกแมวแลวเอาจมกู มาถไู ถตรงแกมผม โดยท่ี
ตวั ก็ยังน่ังครอมผมอยูเ น่ยี แหละ

“คณุ กระตายไปไหน~” ผมลกุ ขนึ้ จากเตยี งแตชูครีมเอามือกดทองผมไว
ซะง้ัน นีจ่ ะใหนอนทาเนยี๊ อะนะ

“หยบิ ของหนอ ย แปปเดียว” ผมเอื้อมมอื ไปลูบแกมน่มิ นอ งเอาหนา ขยับ
มาถกู ับมอื ผม ทําไมขอ้ี อนจัง นารกั ไมไหวจะเคลียร

ผมเดินไปหยบิ หกู ระตายในกระเปา .. ผมมีหลายอันครับหึๆ ไมคิดวา จะได
ใช กะวาจะเอาเลนๆเผอ่ื นอ งเบื่อ แลว ก็ไมไดเบ่ือกนั จรงิ ๆ

ผมเอาหกู ระตายไปใสหวั นอง ชูครีมเอามือข้ึนมาจับๆ

“ครีมเปนคุณกระตา ยละ ” พูดเสร็จก็ย้ิมหวาน โฮก ผมอยากไดทิชชูมา
เช็ดเลือดกําเดา หูกระตา ย สุดยอดดดด!!!

“แลว ขยา้ํ คุณกระตายตวั โตกอน!!” นอ งกระโดดใสผมจนลมคว่าํ กนั ลงไป
บนเตียง แลว ผมก็โดน.... กัด!!!

“โอย ชูครีมครับ คุณกระตายเจ็บนะ” ผมเอามอื ไปจับแถวๆไหล ตรงท่ี
ใกลๆคอ มนั แสบๆ นี่กัดแบบจรงิ จังมากเลยนะเนยี่

จะกินพจ่ี รงิ ๆอะ ? ชูครีมชะงักแลวกมลงมาจูบเบาๆบนรอยฟนกอ นจะแลบ
ลิ้นเลีย โอว วันนผี้ มอึง้ จนไมรูจะอึ้งยงั ไงแลว

จะเรา รอนไปไหนเนย่ี ~ ผมเลยขยบั ขึ้นไปจูบตรงตนคอนอ งแลวดูด
แรงๆ ทาํ รอยเอาไวจ ะไดไ มน อยหนากนั หึๆๆ

“อะ ไมไดนะ ชูครีมจะกินกระตาย” นอ งขยับตัวแลว จอ งผมแบบดุๆ แลว
ตวั เองไมใ ชก ระตายเหรอท่ีรัก

“พกี่ จ็ ะกินกระตา ย อืม~” ผมขยับเขาไปจูบแลวเลิกเส้ือยดื ทน่ี องใสออก

“ไม อยเู ฉยๆเลย!!” มาดนักเลงออกอีกแลว แตเปน นกั เลงที่นา เอ็นดูมาก
ครับ นองจับมือผมใหอยูน่ิงๆ แลวจับผมถอดเสื้อ

“โอเคครับ เชิญเลยครับ” ผมยอมแพ นอนเฉยๆมองเจาตัวแสบ นอ งก็
ย้ิมถกู ใจ กมลงมาทาํ ทา จะกัดอกี

“อะๆๆ ไมกัดแลว นะ คณุ กระตายเปน รอยหมด” ผมรีบจับหนา ชูครีมไว
เลย แหม แยกเข้ียวมาเชียว น่ีเห็นผมเปนของกินหรือไง

“ไมก ัดก็ได” นองพูดแลว สะบัดหนา ออก ครบั นอ งก็ไมกดั จริงๆ .. แต
เลีย!! เลียมาตรงหนาอกผมเลยครับ

“ชูครีม..” ผมพูดไมอ อกบอกไมถกู ใจเตนตึกตกั เหมอื นจะหลุดออกมาจาก
อก นองเอามือมาไลตรงหนา ผมแลวลากลงมาทีห่ นาทอ ง

ผมตาย.. ตายสนทิ สมองไมส่ังการแลว นองเงยหนา มองผมแลว ยิ้มเซก็
ซ่ี ยว่ั กนั เขา ไป ยั่วกันเขา ไป

“โอะ ” นองขยับมือจนมาหยุดอยูท่ีกางเกง แหม นอ งชายผมดูทาจะ
โมโหมากแลว นะนั่น แลว ชูครีมก็ลอกคราบผมออกไปเลยครับ

ตอนนผี้ มโปเปลือยมาก แลว นอ งก็น่งั จองซะดว ย ทําแบบน้ีผมก็เขินเปน
นะ

“หมับ!” เสียงนอ งเอามือมาจับของผมดังหมับเลยครบั จบั ซะแนน แคจ ับ
เฉยๆผมก็เสยี วจะแย ไมรเู ปนอะไรเหมือนกัน

นองยังไมไดท ําอะไรเลยแทๆ มอื น่ิมๆน้ันขยับไปมาเหมอื นเห็นผมเปนของ
เลนงัน้ แหละ แตก ็ยอมใหเลนครบั หึๆๆ

“!!!” แลว ก็เกิดเหตไุ มคาดฝน ขึ้น เม่ือนองแลบล้ินเลียแกนกายของผมท่ี
อยูใ นมอื .. หรือวาจะเห็นมันเปน แครอท??

“กนิ ละ นา~” นอ งเงยหนาข้นึ มายม้ิ กอ นจะครอบปากลงไป ผมใจหาย
วาบ กลัวโดนกัดครับ รบี เอามอื ไปจับหัวเขาไว

“อา.. ชูครีม” ผมสงเสียงออกไปอยางสุดจะกล้ัน เมอื่ ปากเล็กๆไมไ ดกัด
ลงมา แตกลับอมไว

กอ นจะขยับข้ึนลง ผมตองบังคับตวั เองไมใหสวนเอวไปแรงมากนัก นอง
แคดูดๆนิดเดียวผมก็จะไปแลวครับ

อารมณม ันแตกตา งจากผมเปน คนทาํ เองเยอะเลย ผมเลยตองจับเขา
ขึ้นมาจูบแลว ถอดกางเกงออกไป

“เอะ คุณกระตา ย ครีมบอกวา จะทําเองไง..อือ้ ” ดุอีกแลว ครบั มองผมตา
ขวางเลย แตผมเอื้อมมือไปจับแกนกายของเขามารูด

แตพอผมกมหนา ลงไปจะทําใหบาง นองกลับจับหวั ผมเอาไวแ นนไมยอม

ทาเดียว

“บอกวาไมใหก ินไง คุณกระตา ยดอื้ !! เอาหนาออกไปนะ” เออ มเี ปาหมาย
ชัดเจนมากจะกนิ ผมอยางเดยี ว

แตแลว ผมก็ตองอึ้งคูณสามคูณสี่ยกกาํ ลงั สิบไปเลย เพราะนองเอาน้ิว
ตวั เองแหยเ ขา ไปในชองทางสอี อน อา หนา ตาเซ็กซ่ีเหลือเกิน

“อะ..” ชูครีมสงเสียงครางเบาๆเมอื่ เพ่ิมนิว้ เขาไปอีก สายตากจ็ องมาท่ี
นอ งชายของผม อยาบอกนะวา....

“อา~” ชดั เลยครับ นอ งขยบั เขามาโดนใชอกี มอื จับแกน กายของผมไว
แลวคอยๆดันตัวเองลง พอผมเอ้ือมมือจะไปชวยกจ็ ิกตาใสอ ีก

“หหึ ึ เขากินกระตา ยกนั อยา งนีเ้ หรอครับ อืม..” ผมแซวแตก ็ตองคราง
ออกมาเมื่อรูสึกไดถึงแรงตอดรัดภายใน

“ออื้ .. อะ.. อยางน้ีแหละ” นองพูดแลวขยับตัว ผมตอ งเอามอื อกี ขางนึงไป
ชว ยจับไว

แหม อยางนี้อยากใหก ินทุกวันเลย มอื เล็กๆเลื่อนมาวางท่ีหนา ทองผม
เหมือนชวยทรงตัว เอวบางขยับขึน้ ลง

ทําเอาผมแทบขาดใจ นอ งแหงนหนาขน้ึ ทําใหผ มเห็นแตคอขาวๆ

“อา.. จูบหนอ ย อึก..” เขาครางออกมาเม่ือผมสวนเอวข้ึนไป ผมเลยขยับ
ตัวข้ึนไปจับคอเขามาจูบตามคาํ ขอ

กระตา ยนอ ยของผมตาหวานเยิ้มเชียว ผมขยับตัวขึน้ นัง่ แลว กอดเขา

ไว นอ งกเ็ อาหนา มาซบตรงไหลผม

“อะ .. คุณกระตาย ครีม อา ไมไหวแลว~” ชูครีมครางอยใู กลหผู ม ใน
หองมีแตเ สียงเนื้อกระทกับนดังปนไปกับเสยี งครางหวานหู

ผมชว ยนองเรง จนไปถงึ กันท้ังคู นอ งหายใจหอบแลว ซุกหนาลงบนอกผม

“ไปเลยี นแบบไอทานี้จากใครมา หืม” ผมกระซิบถาม เพราะรูสกึ วา เขา
ตองเคยเห็นมากอนแนๆ

“คิก~ ครีมไปแอบดูมา” ชคู รีมหัวเราะคกิ คัก สงสัยเร่ิมหายเหนื่อยแลว

“แอบดูใครครับ” นี่ใจกลา ขนาดไปแอบดูคนอ่ืนเขา จุดจุดจุด กันเลยเรอะ

“สนี า้ํ ไง~ วนั นัน้ ครมี ไปท่บี านพ่ีไอแดด แลว ดันไปเห็นเขา สีนํ้าบอกวา
กําลังกินกระตายอยู คิกๆ” หัวเราะใหญเ ลยครับทีน้ี

คูน้นั มันทําอะไรกนั วะเนี่ยยยย แลวมันไมปดประตูเรอะ??

“จริงๆแลวกระตายไมไ ดทาํ แบบนี้นะครับ” ผมพูดหนา ตาจริงจังแลว สบตา
กบั นอ ง

“แลว ทํายงั ไงอะ ” นน่ั แหละ คาํ ถามที่ผมตองการ ตกหลุมพรางเราอกี
แลว หึๆๆๆๆ แตทาทางนอ งงวงๆแลว

ตองเพราะฤทธไิ์ วนแน ผมตองรีบหนอย

“เดี๋ยวคุณกระตายจะทําใหดู” ผมพูดแลว จับนอ งหมุนตวั ใหเอาหลังชนผม

“อา ~.. อยา ขยับสิ” รอ งเสยี งหลงเลยครบั ผมหมุนไมใ หสุมใหเสียงไป
หนอย ก็ตัวเรายงั ติดกันอยนู นี่ า

ผมย้ิมแลว จับเขานอนคว่าํ ลงบนเตยี ง ยกสะโพกขนึ้ จากน้นั ก.็ ... XYZ กนั
ไปตามระเบียบครับ แหม ผมถกู กินตั้งหลายรอบแนะ หึๆ

…………………………………………….

( :: ชคู รมี :: )

ผมตื่นเชา มาแลว รูสึกปวดหัวอยางแรง สงสัยเมื่อคืนกินเยอะไปหนอย ผม
เอามือกุมหัวตงั้ สติอยูสกั แปป

พอขยับตัวเทา น้ันแหละ จี๊ดขน้ึ มาถงึ สันหลังเลย กระดกิ แลว ปวดรา วแบบ
น้ี รึวา....

“ทาํ อะไรครับ” เสียงของตาลุงดังขึ้นเม่ือผมเลิกผา หม ดู ขยับขาตวั เอง
ออก พอเอามอื ไปแตะก็รูส ึกถงึ อะไรเหนยี วๆตรงหวา งขา

ไมนะ!!! น่ีมันเกิดอะไรข้ึน ยงั ไง แบบไหน ดูจากท่ีเลอะๆแลว ไมธ รรมดา
แนๆ อะไรมันจะเลอะไดขนาดน้ี

“ลุง!!” ผมหันไปชี้หนา เขาทันที

“อะไรครับ” มันงบั นว้ิ ผมแลวมือการเลียเบาๆดว ยแนะ ผมรีบเอานวิ้ ออกมา
จากปากตาลุงแลว สะบัดๆ

“เม่ือคืนมัน.. มันเกิดอะไรขนึ้ เนี่ย!! เลามานะ เอาใหละเอียด” ผมขูแลว

เอาผาหม มาคลุมตวั เพราะรสู ึกวา โดนแทะโลมทางสายตา

“ละเอยี ดเลยเหรอ กเ็ ราเมาแลว เอาหูกระตายมาใสใหพี่ พี่กใ็ สใ หเรา
บาง แลวครมี ก็บอกวา อยากกนิ กระตาย.... จากนั้นก็..”

“หยูดดดดดดดด หยดุ ๆๆๆ” ผมรีบยกมอื หา ม เพราะสมองผมเริ่มสง เทป
ของเมอื่ คืนมาแลวครบั มนั เปนภาพที่ผมกําลัง...

อากกกกก ผมทําอะไรลงไปเนยี่ นาอาย นาอายที่สุด โอยย ปวดหัว

“อา ว เปนอะไรครับ ไหวรเึ ปลา ” มันขยับเขา มาโอบเอวผมไว มืออีกขาง
กม็ าแตะๆหนาผาก

“......” ผมพูดไมอ อกอะ อายจนอยากมุดตวั หายเขาไปในเตยี ง ผมรับ
ไมได แดดกับแมไมไดสอนใหผมยั่วขนาดน้ี โฮกกกก

“โอะโอ นกึ ออกแลว เหรอ หนาแดงเชียว” พฟ่ี องดวู พูดแลว เอามือมาลูบ
แกมผมที่ตอนน้ีรอนเหมือนกระทะบารบีคิว

ผมเมมปากแนน แลวเอามือข้ึนมาถๆู แกม ไมกลา เงยหนาขน้ึ สบตา
เลย ฮือ เสียใจ~

“ไปอาบน้ําไหม มาพ่ีอุม” เม่อื เขาเห็นผมไมตอบกจ็ ัดการเขามาชอ นตวั
แลว เดินด่งิ ไปหองนํ้า โอย ผมกลายรางเปน คนใบ ไมพดู อะไรทั้งสิน้

ไมมอง ไมสบตาดวย พอเขา ไปไดผ มรีบควา ฝก บวั มาอาบแลวหันหลังให
เขา เอะ หรือไมควรหันหลัง..

ชา งมันเหอะ ผมรีบอาบถึงแมจะสุดแสนปวดราว แตก ็ดีกวาทนอายนานๆ

“อะ ” เขากไ็ มวา อะไร เอาผา ขนหนูมาหอ ตัวผม แลวคอ ยเดนิ เขา ไป
อาบ ผมแปรงฟนแลว รีบหนีออกมาแตงตัว พระเจา.. นเ่ี พิ่งผา นไปวัน
เดียว

ยังเหลอื อีก 5 วัน รวมวันน้ีดวยก็หก ชวี ิตผมไมปลอดภัย ผมตอ งรีบคดิ
หาตวั ชว ยแลว แตท่ีแนๆ ผมตองไมดื่มของมนึ เมาทุกชนิด

ไมเ ผลอหลับกอน .. ไมอะไรอกี ดี

“อยากกินอะไรครับ หืม” เขาเดินมากอดผมจากขา งหลัง เลน เอาผมสะดุง

“เออ.. อะไรก็ได” ผมตอบสง ๆ แลว รีบเดินเลี่ยงไปนั่งท่ีหองรับแขก เปดทีวี
ดูแกเครียด ผมเกลียดตาลุงขึ้นมาเกินรอย มาบังคับผมแตง งาน

แลวผมตอ งโดนทาํ อยางโนน อยา งนี้ .. อยางนั้น อา กกกก ไมเอา
แลว หรอื เราจะชงิ ลงมอื ฆา มันกอนดี

เราจะไดเปน หมาย ไดมรดกจากฝงของพี่ฟองดวู ดว ย

“หนา ตาเจา เลห มาก” พีเ่ ขาพูดข้ึนเมอื่ เดินผานหนาผม น่ีมันแสดงออกบน
ใบหนา เลยเรอะ

“เราจะอยทู ่นี ี่ทาํ ไมตั้งเจ็ดวนั มีแตท ะเล” ผมเร่ิมถาม เผือ่ จะโนมนาวให
กลับเร็วข้นึ ไดบา ง แถมทําตาวิ๊งๆใหเลยเอา

“ไมไ ดมีแตท ะเลนะ ขา งหลังเปน สวน.. แลวก็มีปาดว ย” ทําไมตองพูด
เสียงลึกลับขนาดนั้นกันฟะ

“นัน่ แหละๆ ครีมอยากกลบั ไปกินขนม” กลายเปน งอแงเขาขม เลยครับทีนี้

“..... เรอื จะมาท่เี กาะน้ที กุ วนั อาทิตย” คําตอบอันนาสะพรงึ กลวั หลุด
ออกมาจากปากเขา ผมอา ปากคา ง .. ทาํ ไมมนั กนั ดารแบบน!้ี !

“งน้ั โทรใหเขามารับสิ”

“กล็ องโทรดูสิ ท่นี ่ไี มมีสัญญาณ” เขาพูดแลว ยักคว้ิ เหมือนไมใ สใจอะไร
กบั การอยูบนเกาะ ที่ไมม ีสัญญาณ และไมมีคน!!

น่ีผมถูกปลอยเกาะ .. ? กลายเปนคนติดเกาะ ? แถมยังตอ งติดกับตาลุง
หื่นกามพรรคน ี้เน่ยี นะ

“เลกิ ทําหนา ยุงแลวมากินขาวไดแลวครับ” เขาเรียกผมก็รีบว่ิงไปประจาํ
โตะ เอานา เราตองกินใหเ ยอะๆเขา ไว

จะไดมีพลังงานไวใ ชตอสูก ับศัตรูของเหลา มวลมนุษยชาติ ตาลุงฟอง
ดวู  จงดับดิ้นดว ยน้ํามอื ขา ซะเถอะ!!

“ทาํ หนา พิลึก.. คิดอะไรไมดกี ับพี่อยูรึเปลา ” มนั พูดข้ึนขัดจินตนาการใน
หัวผมมาก ผมมองมันแบบโกรธๆแลว ตักขา วเขา ปาก

ฮา ~ ตอใหท ุกขแ คไหน แตยามมีขา วอยูในปากนี่มันชางมีความสุข
เหลือลน จริงๆ

“วันนี้ยงั อยากเลนน้ําอยูไหม”

“อยาก” ผมตอบออกไปกอนจะไดคิด ผมโกรธมันน่ีหวา ผมตองไมคยุ กับ
มนั สิ พอคดิ ไดก ็ยัดขาวเขาปากเหมอื นเดิม

พอกินเสร็จผมก็ชะแวปออกมาจากบานทันที ไปไหนดีนา ไปดูสวนๆ ผม
รบี วงิ่ ไปอีกทางกอ นท่ีพี่ฟองดูวจะไหวตวั ทัน

อา มีแตผลไมเต็มเลยครับ แลว ผมก็เหลือบไปเหน็ กระทอ มหลังเล็ก คง
เอาไวใ หคนงานอยู มีเศษไมมากมายอยูใ กลกับกระทอม

ขนาดประมาณเทา แขนผมได ... อืม ผมเจออาวธุ ทเ่ี หมาะสมแลว
แหะ พอเจอหนาพ่ีฟองดวู กเ็ อาไมฟาดหวั ไปเลย

รบั รองดา วด้นิ ... เอะ แตถา แรงเกินไปอาจตายกไ็ ด ไมมหี มอดวย ผมยัง
ไมอ ยากเปนฆาตกรยังหนมุ

“ชูครีม!!” เสียงเรยี กจากทางดานหลังทาํ เอาผมสะดุง

“อะไร” พอผมหันไปเขาก็กระโดดเขา มากอดผมไวแ นนซะงั้น นผ่ี มไมไ ด
เพ่ิงกลับมาจากตางประเทศนะ ทําเหมอื นไมไดเ จอกันนานอะไรแบบ
น้ันอะ

“ทีหลังจะออกมาบอกกอนรไู หม มันอันตราย ถา เราหลงทางไปพี่จะหา
เจอไหม” แลวมันเปลีย่ นโหมดมาดุผมเฉยเลย

“ไมหลงหรอกนา ” ผมบอกปด

“อยาดื้อเขาใจไหม อยา อยใู หหางจากพ่นี ะ” เขาพูดหนา ตาจริงจงั แลว
สบตากับผม ไมเ ห็นตอ งดุขนาดน้ีเลย

พี่มาการูนยังไมด ผุ มแบบนี้ดว ยซ้าํ ลุงซาดสิ ต!! เกลียดลุง!! พอคดิ ไดผ ม
ก็กระทืบเทา ลงไปบนเทา เขาแลวรีบวิ่งหนเี ลยครับ

ท่วี งิ่ ๆน่ยี ังเจ็บไมหาย ฮ่ึย แคน!! หนีมาแถวหนา บา นนั่นแหละ ขอเวลา
คิดแผนกอน ผมเขาไปเดินสํารวจบานหาทางหนที ีไลสําหรับยามคับขัน

มีชั้นเดียวหนลี ําบากจงั ที่ซอ นก็ไมคอยมีดวย กุญแจมือกไ็ มไดเ อามา

“จะกินละนา ~”

อยูดีๆเสียงก็ดงั ข้ึนในหวั พรอ มกับภาพทผี่ มกาํ ลังเอาปากไป
...... เฮย!! นผ่ี มหลอนหรือเม่อื วานผมทาํ จรงิ เนี่ย

ตามมาดวยอีกหลายๆภาพที่พากนั วิ่งเขา มาทํารา ยจิตใจผม .. น่ีมนั มัน
ฝม ือผมหมดเลยนี่หวา ผมทําตัวเอง ผมยว่ั มนั !!!

แถมยัง ฮึกก รบั ไมไ ด ทาํ ไมผมแรดอยางน้ี

“คิดอะไรทะล่ึงอยูแนๆ เลย” เสียงปศาจดังข้ึนขางๆ ผมรีบยกมือขึน้ มาปด
แกมตัวเอง หนา รอนฉาเลย

“อยากขเ่ี จ็ทสกีไหม เดย๋ี วสอน” มนั ยื่นขอเสนอที่นา สนใจมาก แตผมนกึ
ขน้ึ ไดกอ นวาผมโกรธมัน ผมเลยสายหนาแลว เดนิ หนี

“ง้นั พไ่ี ปเลน คนเดยี วกไ็ ด” พูดย่วั กเิ ลสแลวกเ็ ดินหายไปในหอง กลับ
ออกมาพรอมกางเกงวายนาํ้ ทีย่ าวเกือบถึงเขา โชวกลา มหนา ทอง

โอ กร็ อู ะ นะวา หุนดี ไมเห็นตอ งมาโชวกันอยา งนเ้ี ลย ชิ พวกโรคจิตชอบ
โชว เขายิ้มๆใหผ ม แลว ก็เดนิ ออกไป สักพักผมเดินตาม

เห็นเขาไปลากเจท็ สกีออกมาจากโกดังฝง ทผี่ มยังไมไดไปสาํ รวจ อากกก

อยากเลนๆ ผมมองตามตาละหอย แตเราตองไมเลน

เราตองหยิ่ง หึ ผมมองเขาที่เดินออกไปตรงทะเล แลว เรมิ่ สตารทเครอื่ ง
แปปเดยี วก็ออกไปโลดแลน อยูบนนํา้ แลว ผมน่ังเขย่ี ทรายไปมา

“ตวั แสบ ไมเ ลนจริงๆเหรอ” อยดู ีๆเขามาอยูตรงหนา เม่อื ไหรไ มร ู มาพูด
นํา้ เสยี งชวนใหกระโดดเตะซะเหลอื เกิน

“เรียกใคร ครีมมชี อื่ ” ผมพูดเสียงแขง็ อยา เผลอนะ จะเตะตัดขาใหลมควาํ่
เลย

“ชูครีมครับ ไมเลน เหรอ พ่ีจะสอนนะ” เขากมลงมานั่งแลวมองหนา
ผม เชิญชวนกนั จริงๆ แตผมไมสนซะอยา ง

“โกรธพี่เรอื่ งอะไรครับเน่ืย” เขาพูดขึ้นมา นั่น รูตวั แลวแหะ เขาพยายาม
ดึงผมไปน่งั ตัก

แตผ มพยายามดันออก แลว คิดวาใครชนะครบั .. เขาสิ!! ตัวใหญกวา ผม
ต้ังเทา ไหร ไอฝ รั่งบึกเอย

ตัวผมเลยไปอยูบนตกั เขาเรียบรอ ย หันหนา เขา หากัน ใกลไ ปไหม ??

“บอกเรว็ ไมพ ูดพี่ก็ไมรูนะ นองครีม~” อยา มาเรียกผมเสียงหวานแบบนั้น
นะ ..ผมแพคนพูดเพราะนี่นา

“ไมทําอะไรไดไหมละ” ผมพูดเสยี งเบาหวิว ไมร ทู ําไมตองอายดวย

“หมื ?” เขาขยบั เขา มาใกลอีก จะจูบกันอยูแลว !! ไมตอ งใกลขนาดนีก้ ็
ได ผมเบ่ยี งหนาออกขา งๆ

“ครีมบอกวา ไมต องทาํ อะไรครีมไดไหมละ แบบ..เวลานอนกน็ อนเฉยๆ
อะ” ผมขอมนั ตรงๆเลยครับ

“อา....” เขามองหนาผมอยา งครุน คิด

“แลว ครมี ไมชอบเหรอครับ พ่เี ห็นก็ชอบนี่นา” มันเอาทไ่ี หนมาพูดดด มือ
มันก็ลูบๆแกมเพ่ิมความเขินใหผ มเขา ไปอีก

“ตลก! ครีมไมไ ดช อบลุงเลยซักกะติด๊ เดยี ว ไมอ ยากใหท าํ แบบนน้ั เขา ใจ
ไหม” ผมกระแทกเสียง

“........ น่ันสินะ พ่ีลืมไป” เสยี งเขาเศราไปทันทีเลยครบั เขาอุมผมลง
จากตักแลว ขยับตัวลุกขึ้น

“พีไ่ ปทํากับขา วใหเราดีกวา แลว ก็ขอโทษนะ ทีหลังพจ่ี ะพยายามไมท าํ ..
อะไรท่ีครีมไมชอบ”

เฮย.. เฮย ๆๆ!!! ทําไมเหมือนผมเปน ฝายผดิ อะ ทาํ ไมลุงมนั ทําหนาหงอย
แลวเดินเขาไปในบานซะแลวอะ !!

ผมรีบเดนิ ตามเขาไป เขาก็ทํากับขาวไปเงียบๆ ทําเสรจ็ ก็ตักขาวใหผ ม
กนิ บรรยกาศมันเงยี บมาก ผมชักรูส กึ กินขาวไมอ รอย

“อยาทาํ หนา เปนตูดแบบนน้ั ตอนกินขา วสิ!!” ผมแหว

“อา.. งน้ั พี่ไปกินท่ีอ่นื ดกี วา ขอโทษนะ” เฮย เฮย รอบสอง มันถอื จานขาว
แลวเดินออกไปเฉยเลย ผมงง แลวก็สับสน

อะไรของมันกัน พอกนิ ขา วเสร็จก็ดันมาเก็บจานไปเงยี บๆ น่ีจะกดดันกัน
ใชไหม มันแกลงผมแนๆเลย มันตองเปนแผน

ผมคิดแลว มองหนา พฟ่ี องดูวช ัดๆ เผือ่ จะสังเกตเหน็ อะไรท่ีแปลกๆ แต
เขาแคหันมายิ้มใหผมแลว ลบู หวั เบาๆ ผมอึดอัดนะเนย่ี !!!!

นี่มันอะไรกัน ไมสนใจกไ็ ด ผมเปด ทีวีดูการตูนเฮฮาไปตามเรือ่ งตาม
ราว กวาจะรูส กึ ตัวก็ฟามืดแลว ครบั

“ชูครีม ไปอาบนํ้าเถอะ” เขามาเรียก ผมกเ็ ดนิ เขา ไปในหองนอนแบบ
ระแวงๆนิดหนอ ย ตัวเขาอาบนํ้าเสร็จแลว ก็เดินไปนอนบนเตียง

พอผมออกมาก็เห็นเขายังนอนอยทู ี่เดิม ผมเลยปดไฟแลวขยับตวั เขา ไป
นอนในผา หม มแี ตความเงยี บกับเสียงหายใจเขา ออก

แตผ มกลับนอนไมหลบั ... ผมตองดใี จใชไหมทมี่ ันยอมนอนดีๆกับเขาบาง
ผมไมเหน็ ตองสนใจเลย

ไมเ ห็นตองรูสึกแยแบบน้ีเลย..

ไอลุงบาเอย!! ครีมเกลยี ดลุงท่ีสุดเลย....

-------------------------------------------------
10 :: ไมเ ขาใจ

เมื่อคนื น้.ี . ตาลงุ ไมไดแตะตองผมจรงิ ๆ เขานอนหันหลังออกไปอกี
ทาง พอผมต่ืนข้ึนมาเขาก็ยังอยูในทา น้นั งอนหรือไง ?

ผมไมเขา ใจเขาเลยสกั นิด โตจนแกแ ลวมาทาํ งอน แลวทําไมผมตองแคร
อะ !! ไปหาอะไรกินดกี วา ผมไปอาบน้ํา ออกมากย็ ังเห็นพ่ีเขานอนอยู

นีก่ ็ 10 โมงกวา แลว แตผมขีเ้ กยี จปลุก เลยเดินเขา ไปในครวั เปดดู
ตเู ยน็ เห็นมขี องสดเพียบเลย สงสัยเตรียมไวก ินเจ็ดวนั นะเนยี่

ผมคยุ ๆของออกมาทํากับขา ว ถงึ จะไมถนัดเทา ทาํ ขนม แตผ มก็ทําอรอย
นะครับ

“วันนีต้ น่ื เรว็ นะ” เสียงเขาดังข้นึ ขา งหลัง แลว ก็เงยี บไป พอผมหันหลังไป
มองก็เหน็ เขามองผมอยู แคมองเฉยๆเทา นน้ั

“อะ เสรจ็ แลว ” ผมพูดแลวตักอาหารใสจ าน พเ่ี ขาก็เดินไปชว ยผมตกั
ขา ว มันเงยี บแปลกๆ หรือผมคิดไปเอง.. โอย ไมร ูแลว

ผมกินขา วไปเงยี บๆ พอกินเสรจ็ กน็ ่งั มองพี่ฟองดูวลา งจาน

“ทาํ ไมวนั น้ีเงียบจัง” ผมเปนฝายเปดการสนทนาข้ึนเลยครับ ผมไมชอบให
มันเงียบเกินไปแบบน้นี ี่

“อา พ่ีคิดอะไรอยูนิดหนอ ยครับ”

“ไมใ ชว า งอนอะไรครีมอยูนะ” ถามไปตรงๆเลย ถา ไมพูดผมกไ็ มร หู รอก

“หมื พี่เปลา ครมี คิดมากไปนะ” เขาพูดแลว เอามอื มาขยี้หัวผมแลวคอยๆ
ยา ยลงมาลูบท่ีแกม

สายตาของเขาดูสับสนแปลกๆ ผมวา เขาตางหากที่คิดมาก แลว เรื่องที่คิด
ตองเกย่ี วกับผมแนๆ

กด็ ูเขามองผมสิ คิดมากเดีย๋ วหวั ลานนะตาลุง

“หึ วนั น้ีมอี ะไรใหเ ลนไหมละ ” ผมถามแลว ยิ้มใหเขา ไมอ ยากใหลุงคิด
มากจนเฉาตายไปกอน ถงึ ผมจะไมรูว าคดิ อะไรอยูก เ็ ถอะ

“อยากเลน เจ็ตสกไี หม” คําถามเดยี วกบั เม่ือวานเลย แตตอนนผี้ มไมเ ลน
ตวั แลว รีบพยักหนารับอยางไว

พี่เขาก็ย้ิมแลวเดินนําผมออกไปขางนอก ผมคอยรูสึกดีข้ึนมาหนอ ย ผมก็
ออกไปลองฝกขี่ไอเจา เจ็ตสกีนีอ่ ยูนานครับ มันสนุกนา ดู

เขาใหผมอยขู างหนา แลวเขาก็อยูขางหลังผมอีกที ทุลักทเุ ลแถมตกนํา้
ไปตั้งหลายรอบ พอผมจะถอดเส้ือออกก็ไมใ หถอดอีก

ไมร ูอะไรของลงุ แก ผมเลยตองเลนทั้งเปย กๆชนื้ ๆแบบนี้ไป ถงึ ผมจะ
เฮฮาข้ึนเยอะ แตก็รสู ึกไดว า ตาลุงแปลกไป

เขาชอบอยูดีๆก็มองหนา ผมเหมือนอยากจะทําอะไรสักอยาง แตก ็หันหนา
หนไี ปทกุ ที.. แบบวา ผมพาลรูสึกแปลกๆไปดว ยเลยอะ

“น่ี.. มอี ะไรอยากจะพูดไหม” ผมเลยเขาไปดงึ เขาไวแ ลว ถามมันซะ
เลย ไมชอบอดทนกบั ความรสู กึ คา งๆคาๆอะ

“ครับ?? เปลา น”่ี เขาทาํ หนางงแลวขยับตัวออกหา งจากผม เฮย ! อยา งน้ี
ไมเ ปลาแลว ตองมีอะไรแนๆ ผมชกั หงุดหงิดแลวนะ

“ไมมีไดไ ง พ่ีถอยหางจากผมดว ย เปนอะไรเนี่ย!!” โวยวายเลยครับทีน้ี

“เฮอ ก็เม่ือวานครีมบอกพว่ี าอะไรครับ”

“อะไร” ผมถามกลับ เมื่อวาน?? ไมเห็นจาํ ไดเ ลยวาบอกอะไรท่ีเกยี่ วกับ
การท่เี ขาถอยหลังออกหางจากตวั ผม

“ครีมไมชอบใหพี่นัวเนยี เราใชไหมละ พ่กี ็พยายามไมทําอยนู ่ไี ง”

“กไ็ มไ ดใ หถอยหางแบบนี้นี่ รังเกยี จกนั รไึ ง” ผมเรงเรา เอาคาํ ตอบท่ไี มร ูจ ะ
ทาํ ไปทําไม

“เราก็นาจะรนู ี่ วาพี่ไมมที างรังเกียจครีม แตพ ี่ไมรหู รอก วาครีมจะ
รังเกียจพ่ีแคไหน” เขาพูดแลวเดินเขา ไปในบา นเลย ทงิ้ ผมยืนอ้ึงคางอยู

แลวรบี ว่งิ ตามเขาไป พี่ฟองดูวไ ลใหผมไปอาบนํา้ กอน พอผมจะอา ปาก
พูดอะไรเขากเ็ ดินหนเี ขาไปในครัวเลย โธเ วย ย!!

ผมอาบนํ้าไปดวยอารมณหลายๆอยางทตี่ ีกันเอง บอกคาํ เดียววา ผมโคตร
ไมเขา ใจ ทาํ ไมตาลุงตองดรามา ขนาดนด้ี วย

การกินขา วมือ้ เย็นกลายเปนการกินขา วที่มืดมนที่สุดในชีวิตผมเลยครับ

มนั เงียบและกดดันมาก เพราะไอพ่ีฟองดวู น่ีแหละ มันไมมองหนา ผม
เลย แลวทาํ มาเปนพูดวา รักผมนักหนา

แคนี้กท็ ําเมนิ กันซะแลว ขโ้ี มน้หี วา โกหกกันชัดๆเลย

“อะ กนิ นม” พ่เี ขายนื่ แกว สง ใหผมพอใกลจะเขานอน ผมก็รับมาด่ืมจน
หมด แตเ ขายงั ไมพูดอะไรเอาแกว ไปเก็บ

มนั เงียบเกินไปแลวโวยยยยย ปกตพิ ่ีแกไมใชคนขรมึ แบบน้ีน่ี

“ไปบวนปากแลวมานอนครับ” ดเู หมือนเผินๆเขาจะพูดกับผมเปนปกติ
.. แตมันไมปกติ เพราะพูดแลว ไมสบตาดว ยเลย

พอผมไปบวนปากแลวกลับมา เขาก็ปดไฟหองเปดแคโคมไฟหัวเตียง ตวั
ลงไปนอนหมผาหันหลังใหผ มเหมือนเดิมเปะ!!

อยามาทําเหมือนคนหยาราง ทง้ั ๆท่ีเพ่ิงแตงจะไดไหมเน่ีย ผมทนไมไหว
แลว

“ไมเ อาแบบนสี้ ิ!!” ผมพูดแลวดึงผา หมออกไปกองไวข า งเตยี ง เขาลกุ
ขนึ้ มามองผมแบบงงๆ

“เลิกทําตัวแบบน้ีเลยนะ!!” ผมตวาด เหมือนจะเปนครั้งแรกท่ผี มรสู ึกโกรธ
เขา ในชีวิตนผี้ มไมคอยไดโกรธจนตวาดออกมาหรอก

“พ่ีทําอะไร” เขาพูดนงิ่ ๆ ไมไ ดขยับเขามาใกลผมมากขึ้นแมแตเซนตเดียว

“ก.็ . ก็ทําเหมือนคนโกรธกันแบบน้ีอะ กินขา วกไ็ มพูด พูดดว ยก็ไมสบตา
ฮกึ พี่เปน อะไร!!” ผมกระแทกเสียงท้ังๆท่ีเสียงยังสัน่

นํ้าตาผมไหลออกมาเอง ไมร ูดวยซา้ํ วาจะรอ งไหไ ปทาํ ไม น่ผี มเสยี ใจ
เหรอ? ผมเสียใจท่ีมนั ไมพดู กับผมเหรอ ?

“ชูครีม..” เขาเรียกผม เหมือนจะตกใจนิดหนอ ยทีเ่ ห็นผมรอ งไห

“ตอบผมสิ!!” ผมตวาดแลวกํามอื แนน น้ําตายงั หยดลงมา ผมไมแมแต
จะขยับมอื ขน้ึ มาเช็ด

“... จะเอายงั ไงกันแนครับ ครมี ไมชอบใหพี่เขา ไปยุง วนุ วาย พี่ก็ยงุ แต
เรอื่ งที่ควรยงุ แลว ไง” เขาพูดดว ยนา้ํ เสียงเรียบน่ิง

“ไมใ ชเ ลย ไมใชหางเหินแบบน้ี ทาํ แบบคนปกตจิ ะไดไ หม เหมือนเพื่อน
คุยกัน เหมือนเวลาพ่รี ูนคยุ กบั ผม ไมใ ชคยุ หา งเหินแบบน้ี

ทําไดไหม!!” ผมยังคงตะโกนไมเ ลิก เร่ิมรูสกึ เจ็บคอข้นึ มาแลว ปวดหัว
นิดๆดวย

“ทําไมได” เขาตอบกลับมาทันที ผมน่ิงไปแลว จองหนาเขาอยางงุนงง

“เพราะพ่ีไมไ ดอยากเปน เพื่อน ไมไ ดอยากเปน พี่ ถาใหคุยแบบสนิทสนม
โดยทีพ่ ี่ไมไ ดแตะตองตัวเราเลยนั่นหนะ พี่ทําไมได!!!”

เขาตวาดกลับมา ผมสะดุงแลว ถอยหลงั ไปนิดหนอย นํา้ ตาทเ่ี ริ่มแหง
กลับมาไหลอีก

“ครีมไมเขา ใจ ไมเ ขา ใจเลย” ผมพูดเสยี งเบาหวิวแลว ขยับเขาไปใกลเขา
ที่ลกุ ข้ึนมายืนอยูขางเตียงแลว

“ฮึก...” ผมสะอน้ื ออกมาทนั ทีเม่อื ยน่ื มือไปหาแลว เขาถอยออก ผมมอง
หนาเขาดวยตาท่ีเต็มไปดว ยหยดนํา้ ตา ผมกาํ ลังรูสึก..แย

กวา จะรสู ึกตัวอีกทีผมกเ็ ปด ประตูหองนอนแลว ว่ิงออกมา สองขาผมออก
วงิ่ โดยไมร ูเหมอื นกันวาผมกําลงั ทําอะไรอยู

ตอนนี้ผมไมเ ขา ใจอะไรเลยแมก ระทั่งตวั เอง ทาํ ไมผมตองรองไหขนาด
น้ี ทําไมผมตองเสียใจดวย

“โอย ” ผมรูสึกเจ็บแปลบทฝ่ี าเทา อาจเปนเพราะโดนอะไรบาดเขา ผม
ออกวิ่งมาโดยไมไดใ สรองเทา เลย

ผมเอามือจับเทาตัวเอง แลวก็สํานึกข้ึนมาไดว า.. รอบตวั มืดมาก มีแสง
จากดาวแคนดิ เดียวเทานั้นท่ีทําใหผมเห็นรอบๆแคล างๆ

เปน พวกตนไมใบหญา ... ไมวาจะหันไปทางไหนก็มีแตตนไม ตน ไม แลว
ก็ตนไม ไมจรงิ นา ... ผมพยายามเดินกลับไปทางเดิมท่ีเดินมาเมื่อก้ี

แตตาผมแทบไมเห็นอะไร แคเ ดินไปดว ยขาเจ็บๆก็ลําบากมากพออยู
แลว ย่งิ เดินผมก็ย่ิงเหน็ แตตนไม กอนกรวด

และไดย ่ิงเสียงเดินของสัตวข นาดเลก็ แตมันทาํ ใหผ มกลัวไดไ มน อ ย ผม
กลับมารองไหอีกครัง้ ท้ังๆทไี่ มไ ดอยากรอง

ความกลัวเขาเกาะกนิ หวั ใจ นีผ่ มกําลังหลงทางใชไ หม? ผมอยูตรงสว น
ไหนก็ไมร ูบนเกาะทไี่ มมีคน

แถมในเวลากลางคืน ถาผมจะรอจนเชา อาจจะหาทางออกไปได...

“แซกๆๆๆ” เสยี งเดินของอะไรบางอยา งทาํ เอาผมกาวขาไมอ อก ผมไมรู
วาจะมีตัวอะไรอยูที่นี่บาง อาจมีพิษกไ็ ด

ผมม่ันใจวาผมหลงเขามาในสว นท่เี ปน ปา เพราะมันเปนหญาและพชื ท่ีขน้ึ
ไมเ ปนระเบียบ ตนไมหนาจนแสงสอ งลงมาไดแคนิดเดียว

การมองไมเ ห็นอะไรแบบนย้ี ่ิงทําใหจ ินตนาการของผมทํารายผมมากขน้ึ

ผมกลัวและไมกลา จะกา วตอไปไหน

“ฮึก ตาลุงบา... ออกมาชว ยครีมเลยนะ” ผมพึมพําเบาๆแลวปาดนํา้ ตา
ออก พยายามหยุดรองไหแตหยุดไมได

“พี่ฟองดวู  ตาลุง!!!” ผมตะโกน แตท ุกอยางกเ็ งยี บกริบ เขาอาจไมได
ตามผมออกมาดวยซา้ํ แลวผมจะทํายังไงดี

ผมไมอยากอยูทีน่ ่ีคนเดียว ในความมืดแบบนี้ ถงึ มันจะทะเลาะกับผม
อยู ถึงมันจะไมอ ยากใหผมแตะตัวมนั ... แตผมอยากใหม ันมาชว ยผม

ผมเริ่มเจ็บขามากขึ้นเรือ่ ยๆแลวดวย ในที่สุดผมกเ็ ดินตอไมไ หวตองนั่งลง
พิงตนอะไรสักอยา ง

พอเอามือไปแตะๆฝา เทาตวั เองก็รูสกึ ไดถึงเลือดและความแสบที่ฝา
เทา เลือดออกเยอะพอดู แตคงไมเปนอันตรายมาก

ผมน่ังกอดเขา ตัวเองและสะดุงทุกครั้งทม่ี เี สยี งตวั อะไรวง่ิ ผาน ภาวนาในใจ
ใหไมเ จองู

แตเ หมือนย่ิงอยูนานผมก็ยิง่ สติแตก และยิ่งกลัวมากขน้ึ เร่ือยๆ กลัววามัน
จะไมออกมาตามหาผมจริงๆ

“ไอลุงบา ! ไอพ่ีฟองดวู ... ฮึก” ผมปองปากตะโกนอกี ครั้งแลวก็สะอ้ืน
ออกมา

“อยทู ไ่ี หน!! ฮกึ มาหาครีมเด๋ียวนี้นะ.. ไหนบอกวา จะตามใจไง สั่งแลว
ก็ตองมาสิ” ผมพูดกบั ตัวเองแลว กมหนาลงซกุ ลงบนหัวเขา

โกรธกนั แลวเหรอ ไมรักผมแลว เหรอ .. ผมไดแตนงั่ รองไหอยูอยา งนั้น
คนเดยี ว

…………………………………………….

( :: ฟองดูว :: )

ผมไมไดต้ังใจจะทาํ ตวั หางเหินแบบนั้นนะ ผมไมไดงอนแลว กไ็ มไดโกรธ
นอ งดว ย

ผมแครูสึกตัวข้ึนมา...รูสึกวา ผมทําอะไรเอาแตใจมาตลอด ผมไมเ คยถาม
นอ งสักคําวานอ งชอบใหผมทําอยา งน้ันหรอื เปลา

ชอบใหผ มเขา ไปยุงดว ยไหม เพราะผมมีความสุข.. เวลาอยกู ับเขา จนลมื
ไปวา ผมก็ควรแครความสุขของคนทีเ่ รารักดว ย

“ตลก! ครีมไมไ ดชอบลงุ เลยซักกะติ๊ดเดียว ไมอ ยากใหท าํ แบบน้ัน
เขา ใจไหม”

เสียงนั่นยงั ดังอยูในหัวของผม ผมรอู ยูแลว วาเขาไมไดช อบผม รูอ ยูแลว
ละ นา แตก็อดรสู กึ เจบ็ นิดๆไมไดอยูดี ผมกลัวนองจะราํ คาญ

เลยพยายามไมแตะนอ งมาก ก็รูอ ยวู าถา ผมเผลอแคน ิดเดียวมนั จะเลยเถดิ
ไปถึงไหนๆเลยได

ผมวาผมควรจะควบคมุ ตวั เอง แตเวลาอยกู ับนองก็เกินควบคุมทกุ ที เวลา
อยูกับคนทเี่ รารกั ก็อยากจะกอด อยากจะหอม

แตชูครีมเน่ียมันชอบตัวนาฟด นองมันไมรูตวั หรอกครับวา เผลอเปนออน

ตลอด ไออ าการออนของมนั นี่แหละท่ีทําผมเตลิดทกุ ที

ตอนนองมาถามวา ทาํ ไมผมถอยหางจากเขา .. คือจริงๆแลวนองมาถาม
ผมดวยสภาพเปยกๆแบบนั้น ผมก็ตองถอยสิครับ

นอ งมนั ยวั่ เหลือหลาย ผมไมอยากจับนองกด เดี๋ยวโดนโกรธอีก คุยไป
คยุ มาผมเลยแกลงนอ งไปหนอยเดยี ว

ไอตรงรงั เกียจไมร งั เกียจน่ันแหละครับ พอมาตอนเย็นผมไมไดแกลง
แลว พูดไปตามความรูสึกลวนๆ แตนองกลับรอ งไหออกมา

วนิ าทนี ้ันผมตกใจมาก ไดแตเรียกชื่อเขาออกไปเบาๆ

เพราะนอ งไมไ ดร องเหมอื นทกุ ครงั้ ไมไ ดรอ งไหฟูมฟายเหมือนเดก็ ๆ แต
รองไหเงียบๆ นาํ้ ตาก็ไหลลงมาไมขาดสาย

เห็นแลว ใจหายอยากจะดึงนองเขา มากอด แตผ มไมอยากใจออ นแลว คยุ
กนั ไมรูเร่ือง ผมอยากใหเขารวู า ผมยนื อยูที่ฐานะไหน

ไมวาเขาชอบผมหรือไม เราก็แตงงานกันแลว ผมอยากใหนอ งเขาใจตรง
นั้น พอนองเดินเขา มาหาผม ผมเลยเผลอถอยหลังออกไป

ตอนนนั้ เองที่นองปลอยเสยี งสะอื้นออกมาเบาๆ แตก็พอท่จี ะทําใหผ มรูสึก
เจบ็ ท่ที ําแบบน้ัน

แววตาท่ีเขามองผมเหมือนไมเขา ใจ เขาไมเขาใจอะไรเลย ผมยังไมท ันจะ
พูดอะไร เจาตวั เล็กก็หนั หลังแลวว่งิ ออกไป

“มึงตอ งเขาใจนะ นอ งกูมันยังเดก็ กูหวงมันมาก เลยไมเ คยใหมนั มี

แฟน มนั ยังไมเขา ใจความรักแบบทีม่ ากกวา พ่ีนอ ง หรือมากกวา เพ่ือน
หรอก”

เสียงไอมาการนู แทงเขามาในหัวผม วนั ท่ีผมไปขอนอ งมันมาน่นั
แหละ ผมรูครบั เรอื่ งน้ี

ดจู ากแววตาหรอื ทาทีของนอ งกด็ อู อก วาเขาไมไดคิดอะไรกับผมเลย แต
กไ็ มไดเกลยี ดผมอีกเหมือนกัน

เผลอๆจะมองผมแบบเจามาการูนหนะ สิ ชีวิตของชูครมี เหมือนสนใจแต
ของกิน กระตา ย แลว ก็การตนู เทานน้ั ละ

แตเ ห็นอยา งนี้นอ งกไ็ มยอมใครนะครบั ตอนท่ผี มไปตามดูนองที่
อเมรกิ า เวลาเพื่อนๆมีเร่อื ง นอ งก็ไปชวยตวั เลก็ กระจ๋วิ เดียวยังทาํ ซา อีก

เกิดมาไมเคยกลัวใครกับเขาหรอก กไ็ อมาการูนกับไอว าฟเฟลดูแลมันดี
จะตาย ใครมาหือกับนอ งมันไมไดเลย

ผมนงั่ สงบสติอารมณตัวเองอยูสักพัก ผมก็ตกใจตัวเองเหมือนกันที่ตวาด
นองออกไป

ผมตองใจเย็นมากกวา นี้ แลวคอยๆสรางความผกู พันธกบั นองถงึ จะถกู ถา
ไอม าการูนรูมันฆาผมแน ทํานองมนั รองไหซะขนาดน้ี

ผมหันไปมองนาฬกิ า ครึ่งชม.แลว ชูครีมคงหายโกรธผมแลวหลับขาง
นอก ผมเลยเดนิ ออกไปดู แตปรากฎวา ไมม ี!! ผมวงิ่ หาทวั่ บานทันที

พอมองไปทีป่ ระตู ประตยู ังเปด คา งเอาไวอ ยูเ ลยครับ บัดซบ!! มินา ผมถึง
ไมไดยินเสียงปดประตู ถา ผมไดยนิ ผมไมมวั น่งั เฉยๆหรอกครับ

ผมตองออกไปตามนองแน ผมเขาหอ งไปหาไฟฉายแลว ก็ใสเสื้อคลุม หา
เสื้อคลุมหนาๆไปใหน อ งดว ย

เพราะอากาศบนเกาะตอนกลางคืนมนั จะคอยๆหนาวข้ึนเร่ือยๆนะครับ

ตอนน้เี พิ่งทุมกวา ผมตอ งรีบหาเขาใหเจอ ผมปดประตูแลวออกวงิ่ ไปดู
ทางสวนกอนเพราะวา จะหางาย

ตนไมเ ปน ระเบียบ แตก ็ไมใชเ ล็กๆนะครับ

“ชูครีม!! อยรู ึเปลาครับ ตอบพ่ีหนอย” ผมตะโกนไปดวยว่งิ ไปดวย ยิ่งหา
กย็ ิง่ เครยี ดข้นึ เรอื่ ยๆ

ผมใชเวลาเปน ชั่วโมงในการคน จนทว่ั สวน อากาศเร่ิมเย็นนดิ ๆแลว ผมวิ่ง
ไปหาตามกระทอมคนงาน มืดก็มืด

เห็นอะไรเล็กๆประมาณกระสอบ ผมกน็ กึ วานองนง่ั ขดตัวอยทู ุกทีไป

“โถเ วย!!” ผมสบถแลวเตะกองไมแหงอยางหัวเสีย น่กี ็จะสามทุมแลว
หลังจากน้จี ะหนาวมาก

ไมร ูวา นอ งจะกลัวแคไหนดวย เขาไมชอบอยูมืดๆคนเดียว อันนีผ้ มรูดี มนั
ยงิ่ ทาํ ใหผมเรง ฝเ ทาไปยังสวนเดยี วทเ่ี หลือบนเกาะ .. ปา!!!

“ชคู รีม!!” ผมตะโกนสุดเสยี งแลวเดินชา ๆ สองไปฉายไปทั่วๆ ผมกลัว
คลาดกับเขา และท่ีสาํ คัญ.. ผมไมเคยเหยยี บเขา มาในปา น้ดี ว ยซํา้

อยางทีบ่ อกวาผมเกบ็ ตงั คซ้อื เกาะนี้แลว ดันไมคอยไดมา เคยพาเพ่ือนๆ

มาคร้ังนึง แตก็อยูแคตรงหาดกับบานพัก ขนาดสวนยังไมคอ ยไปเลย

“ชคู รีมครับ พ่ีมาหาแลว เราอยใู นนี้รึเปลา !!” ผมตะโกนจนแสบคอ เดิน
เขา มาลึกขึ้นเรอื่ ยๆ นาฬกิ าผมบอกวาจะสท่ี ุมแลว

อากาศหนาวมาก ขนาดผมทใี่ สเสอ้ื คลุมอยยู งั หนาวเลย ไดแตก ังวลวา
นอ งจะยังโอเคอยู

เพราะผมไดย นิ เสยี งสัตวอยูตลอดทาง แลว ก็เห็นลกู ตามันทกี่ ระทบแสงไฟ
ฉาย ยังดที ี่ไมมที างเปน สัตวใหญไปได

เพราะสัตวใ หญจ ะไมอยูบนเกาะเลก็ แคนแ้ี นๆ อาจจะเปน สตั วเ ล้อื ยคลาน

“ช.ู ..” ผมพูดแลว เงียบลงทันที เพราะเหมือนไดยินเสียงคน

“แคก พ่ีฟองดูว! !” ผมไดยินเสียงแลว พยายามจับวา มาจากทาง
ไหน ผมสองไปท่ัวๆ แลว ออกเดนิ

“ครับ พ่ีอยูน่ี สงเสยี งหนอย!!” ผมตะโกนกลับไป เพราะถา นอง
เงยี บ ผมจะหาไมเ จอแนๆ มืดและรกทบึ ขนาดนอี้ ะ

“ไอล งุ !! แคก ๆๆ” นองตะโกนกลับมา ไดย ินเสียงไอแลวใจคอไมดเี ลย
ครบั นองอาจจะตะโกนหาผมอยูนานแลวถึงไดเ จ็บคอ

“ชูครีม!!” ผมเห็นเขาแลว ครับ ผมรีบว่งิ เขา ไปใกลๆ แลววางไปฉายลง
ขางๆ นอ งหนา ซีดมาก ตวั ส่ันดวย

ผมเลยรีบเอาเสอ้ื ไปคลุมตัวนองไว แลว ดึงเขาเขามากอดแนนๆ ชูครีมซบ
หนา ลงบนไหลผม

ผมไดยนิ เสียงสะอื้นเบาๆ นอ งคงกลัวมากแนๆ

“ไมร องนะ พ่ีอยูน ่ีแลวคนเกง พี่ขอโทษครับ” ผมขยับเขามาน่งั บนตักแลว
กอดไว ตัวนอ งเย็นมาก

“มาชา ฮึก” นองบนผมเบาๆแลวขยับหนา ออกมามองผม ผมก็ยิ้มใหเขา
แลวเอามือปาดนํ้าตาออกอยา งออ นโยน

“ไมโ กรธกันแลว เหรอ ไมอ อกหา งจากครีมแลวเหรอ” นอ งพูดนํ้าเสียงนา
สงสารมาก

“พไี่ มเคยโกรธเรานะ นอ งครีม” ผมพูดเสียงออ น แลว ก็รสู ึกไดถงึ
ความชื้นบนตนขา ผมเอามือแตะๆดู

“ชูครีม!!” ผมรองออกมาอยางตกใจ แลวหยบิ ไฟฉายมาสอ งลงไป เทา
เขาน่ันเองครับ มันเปน แผล ลกึ แคไหนดูไมถนัด

แตเ ลือดออกเยอะอยู ผมถอดเส้ือนอนออก แลว เอาเสื้อกลา มดา นใน
ออกมาเชด็ ๆตรงฝา เทาเขา เข่ยี ๆพวกเศษดนิ เศษหินออกไปกอ น

“ไมไดใ สร องเทา หรอื ครับ” ผมเงยหนาถาม นอ งก็พยกั หนา เหมือนรูสึกผิด

“อะ เจ็บ” นอ งรองเม่ือผมเขย่ี เศษที่อยใู นแผลออก แผลไมลึกแตย าว ไม
ถึงกับตองเย็บครับ ผมเอาเสื้อกลามพันเทา เขาไวแ นนๆ

ไมใหเลือดไหลออกมา ตอนนผ้ี มชักเครียด เหน็ นอ งเลือดออกขนาด
นี้ ผมจับเทา เขาอีกขา งมาดู แคเปนแผลบาดเล็กนอย

ผมลูบเทา เขาเบาๆ เทาสวยๆเปนแผลหมด เพราะผมมวั แตคดิ อะไร
มากมายจนไดเร่ือง ไมนา ใหน องตองคิดมากเลย

“ใสเ สอ้ื เถอะ เดีย๋ วหนาว” นอ งเอาเสื้อนอนที่ผมถอดออกเมื่อกี้สะบัดไป
ขา งๆแลวสงใหผ ม มวั แตหวงนองผมลืมหนาวครบั

พอนองพูดถึงไดร ูสึก ผมใสเสื้อนอนแลว ก็เสื้อคลุมทับ ขยบั ตัวไปพิง
ตนไมแลว เอานองมาน่ังตกั กอดเขาไวอกี ที

“คอยหาทางออกตอนเชา นะครบั มืดขนาดนแ้ี ลว เด๋ยี วจะยิ่งหลง พี่ไม
ถนดั ทาง” พอผมพูดจบเราก็เงยี บกันไปสกั พัก

“จะไมท ําเหมอื นเมื่อกลางวันอกี แลว ใชไ หม” อยูดีๆนอ งก็พูดข้ึน

“ทาํ อะไรครับ”

“ก็ที่ถอยหา งเวลาครมี เขา ใกลไ ง.. แลวกไ็ มนอนหันหลังใหครีมตอน
กลางคนื ดว ย” ชคู รีมขยับตัวหันหนาเขา หาผม

“หึ ครีมไมชอบใหพีน่ อนหนั หลังใหใชไ หมครับ” ผมย้ิมกับคาํ ขอนารกั ๆน่ัน
ผมไมไ ดต้ังใจจะหันหลังให

แตไ มอยากมองหนานองตอนนอนแคน ้ัน

“ออื ” ชูครีมพยกั หนา

“ง้นั ชูครีมฟงพด่ี ๆี นะครับ” ผมพูดแลวจอ งเขา ไปในตาของนอง เขาก็มอง
กลับมาทผ่ี ม

“พี่หนะ รักครีม กเ็ ลยอยากกอด อยากจบู ... แลวกอ็ ยากทําอะไรท่ีมัน
ลึกซ้ึงกับครีม แตครีมไมชอบ พกี่ ็เลยตองถอยหา งจากเรา”

ผมเวนระยะ นอ งกระพริบตาทําหนา ครุน คิด .. ผมก็ไมแนใจ แสงจากไฟ
ฉายก็ไมไดส วา งนัก แลวผมก็ไมไ ดเ อาไฟฉายสองหนา นอ งดวย

“ถา ใหพี่อยใู กลๆ ครีมโดยไมไดทําอะไรเลย พ่ีทรมานนะครับ” ผมพูดแลว
ไดทอี อน หยอดน้ําเสียงเศรา ๆลงไปดว ย

“ทรมานเหรอ ตอนนี้กท็ รมานเหรอ” นองทาํ หนาเศรา แลวเอามอื มาจับ
หนาผม ซื่อจรงิ ๆครบั

ผมพูดก็เชอ่ื อะ ๆ แตผมทรมานจริงนะครับ

“อืม” ผมตอบรับในลาํ คอ

“จุบ ! ครมี ขอโทษ” นองจุบปากผมแผว เบา แลว พูดเสียงเศรา เอ่ิม.. น่ี
วิธีขอโทษเหรอ แกสอนมาใชไหมไอมาการูน !!

“พี่มาการูนบอกเหรอ วา ทาํ แบบน้ีแลว จะหายโกรธ” ผมลองถาม
ดู นั่น นอ งมันพยักหนา ครับ โตจนปานน้ีแลวแกยังจุบนองอยูอ กี เรอะ

“แลว ถา เพ่ือนโกรธทําแบบนี้ดวยรเึ ปลา” นองรีบสา ยหนาเลย ผมคอ ย
โลงใจหนอย

“พร่ี นู บอกวา ทําไดเฉพาะกับ ‘คนในครอบครัว’ เทา น้ัน ” ผมย้ิมออกเลย

“พีก่ ็เปนครอบครัวครีมใชไ หม”

“อ้ือ!!” นองพยักหนา นีม่ ันเขาใจตาํ แหนงผมชัดเจนรึยงั เนยี่

“แลว ครีมขอโทษพ่ีเรือ่ งอะไรครับ” ผมกลับมาทเี่ ดิมกอ น เมื่อกี้หลง
ประเดน็ ไปกับการโดนจุบ

“ครีมไมร ูวาพี่ทรมาน ถา ทรมานมันกไ็ มดใี ชไหม คือ...”

“ครีมเปนหว งพ่ีดว ยเหรอ! ” ผมขัดขึ้นอยา งตนื่ เตน หวั ใจพองโตเลยครับ

“หวงสิ” นองเผลอพูด แตแลว ก็เมมปากตวั เองแนน เอาหัวซบลงมาบน
ไหลผม ผมรีบจับหนา นอ งมาดูชัดๆ

หนาแดง ..นา ฟดมาก แตไ มใชเ วลาครบั

“หึ งน้ั นอ งครีมกช็ อบพ่ีใชไ หมครับ เพราะชอบก็เลยหว ง” ผมพูดแลวจับ
หนานองใหน ิ่งๆ เพราะนอ งพยายามเอาหนาออก

“มงั้ .. ไมร ูสิ ครีมไมชอบเห็นพ่ีเมนิ ครีม ..แคน ัน้ เอง” นอ งพูดเสียงแผว ตา
ไมมองผมเลย

“แลว ก็ชอบใหพ่ีตามใจ ชอบออ น ชอบด้ือ ชอบแกลงพี่ อยางน้ันสิ” ผม
หยอกเขาไป

ทีน้เี มมปากแนนเลย จะกินปากตวั เองเขาไปไหมนั่น

“เปลาซะหนอ ย ก็อยา ทาํ ตัวแปลกไปไดไ หมละ เอาเหมือนเดิมดีแลว ”

“ครับๆ เหมือนเดิมแนนอนครับ แลวเม่อื ไหรนอ งครีมจะรักพ่ีซักทีละ ครับ”
ผมพูดเสยี งหวานแลวเอาจมูกไปชนกับจมกู เลก็ ๆของนอ ง

“อะไร ครีมอยูกับพี่ยงั ไมถึงสิบวันเลย ครมี ไมใ ชคนใจงา ยนะ” นองแหว
กลับมาเลยครับ

“ใจงายกบั พี่ก็โอเคนะครับ” ผมพูดแลวหอมแกมเขาเบาๆ ไมไดแตะแคว ัน
เดียวเหมอื นจะขาดใจ

ผมเปนโรคเสพติดชูครีมรึเปลา เน่ีย

“หึ แคนก้ี ็แยแ ลว” นอ งเอาหวั ซบอกผมแลวพึมพําอะไรไมรู

“อะไรแยครบั ” ผมพูดแลวเอามือลูบหลังเขาเบาๆ ทําอารมณใหเหมือน
พ่ีชายท่ีแสนดี เขาจะเคล้ิมงาย

ผมเลียนแบบไอมาการนู หนะ

“ยอมใหทาํ ขนาดน้ีก็แยแลว ” นองพูดแลวซุกหนาเขากับอกผมใหญ ดทู า
จะเขนิ โอย นา รัก!!

“ออื หึ ชอบใชไหม” ผมถาม ขยับลงไปหอมที่ซอกคอเขา แคหอมเทา น้ัน

“.......” ชูครมี ไมตอบ แตน องมกั จะมีปฏิกริ ิยาตามธรรมชาติที่ทําใหผ ม
รูสึกวา.. เขาชอบใหผมกอด

เพราะเขามักจะกอดตอบ เขาชอบใหผ มหอม .. เพราะเขามนั เอียงหนาเอง
อตั โนมัติ แมแตจูบยงั เคล้ิมงา ยซะเหลือเกิน

ไมแนใ จวา เขารูตัวรึเปลานะ แตผ มรูสึกไดตลอด