ฟองดูว์ ชูครีม ทนได้ ก็ลองดู

“ชูครีม” แลว มันก็มาสิงสถติ ยท ่ีหนา หองจนได ผมหลบั ตาไมรับรู ไมได
ยินอะไรท้งั นั้น นอนขางนอกไปเถอะคืนนี้

…………………………………………….

( :: ฟองดูว :: )

ผมไมไ ดอ ะไรกับโฟนเลยนะครับ เคยก๊กิ กันเมอื่ หลายปกอ น ตอนนั้นผม
ยังไมไ ดไปเจอนอ งท่ีอเมริกาเลย

ผมกเ็ ลยยังสาํ มะเลเทเมา เจาชูไปเร่อื ยละ แลว หนึ่งในคนท่ีผมไปทาํ เจา ชู
ดว ยก็โฟนเนี่ยแหละ เขาอายุนอยกวาผมแค 2 ป

มากกวา เจาตวั เลก็ เยอะอยู นองโฟนเขาก็นารักดี แตผมไมไดรัก แคสนกุ
ไปตามประสาผูชาย ไมคิดจะวาทาํ ใหผมปวดหวั แบบน้ี

กค็ รอบครวั โฟนเขาเปนลกู คา รายใหญข องบริษทั ผมนะครับ พวกผม
ขาย แตพวกเขาเอาไปสงออก ซึง่ ทาํ ใหย อดขายของเราเยอะขึ้นมาก

ตอนผมมารทู ีหลังนี่ก็อึ้งๆเหมือนกนั แลว ดเู หมือนโฟนเขา เออ .. เขาชอบ
ผม ไมคอ ยยอมปลอ ยผมเทา ไหร

กเ็ ลยเกินเลยกันไปบา ง อะไรบาง แตหลังจากเจอนองผมก็ไมไ ดย ุงกับ
เขาเลยนะครับ

เขาก็เรียนตออยูดวยเลยไมไดติดตอ กัน มาเจอกนั อกี ทีก็วันน้ีแหละ และ
เขาคงรูวาผมแตงงานกับนองแลว

ก็แหม เปนขาวโดงดงั ซะขนาดน้ัน

(หึ อยางน้ีโฟนกไ็ มม ีคา แลวสิ)

ตอนที่เขาพูดออกมา ผมไมไ ดอะไรเลย แตกลัวเขาคิดจะทําอะไรแปลกๆ
ข้นึ มามากกวา ผมรวู าเขากแ็ รงอยู กลัวจะมาหาเรอ่ื งชูครีม

ผมเลยเผลอทําเสียงออ น เรียกเขา แตผลคือ นองผลักผมซะกระเด็น

“ไปคุยกันใหพอ หรือถาอยากมากกวาคยุ ก็ตามสบาย แตไ มตอ งมายงุ กับ
ผมอกี ”

ประโยคน้ที ําผมรูสึกเลยนะ นองไมเคยแทนตวั เองวา ผมมากอน แลว
สายตาที่มองมากเ็ ย็นชาซะเหลือเกิน

ผมอยากใหเ ขาอาละวาด หรือทําทาโกรธ เพราะมันคงจะดกี วาน้ี ผมไป
เรยี กเขาอยูที่หนาหอง แตไ มมีเสียงตอบ

นองคงโกรธ ผมเลยออกมารอขา งนอก จนกระทงั่ ตี 2 ผมถึงไดไ ขกุญแจ
เขาไป เห็นนอ งนอนหลับขดตัวอยูบนเตยี ง

ไอเ ยลลก่ี จ็ อ งหนา ผมแลวแยกเข้ียวใส ทําทาจะขูฟอ

“ฉนั ไมท าํ รา ยแมแ กหรอกนา ”ผมพูด เหมือนมันจะรูเรือ่ งนะ หยุดขูแลว
กระโดดลงจากเตียง คุกก้กี ็เดนิ ตาม แลวพวกมันก็ออกจากหอ งไป

ผมเดินไปนง่ั บนเตียง ขนตายาวยังมีหยดนํ้าเกาะอยูเลย ผมขยับไปพลิกตัว
นองมากอดไว

“พ่ีรักเราคนเดียวเทาน้ันแหละชูครมี ” ผมพูดเบาๆแลว จูบหนา ผาก
เขา นอ งขยับตวั มาซกุ หนา อกผม

เฮอ ไดแตหวังวา โฟนคงไมมายุงกับผมอีกนะ ผมก็พยายามบอกเขาให
ชัดเจนแลว แตย ังวางใจไมได

ผมไมอยากเห็นนอ งมานอนรองไหคนเดียวแบบน้ี เพิ่งสังเกตเห็นวา ในมอื
นอ งเปนตุกตากระตายอยูในมือดว ย

น่ีคงไมไดเอามาชกแบบเนเนจงั ในเร่ืองชนิ จังใชไหมเน่ยี

“...ลุง” นอ งพึมพําอะไรไมร ู ผมเลยขยบั หูไปฟง

“ลุงบา งึมๆ”แมแตน อนยังดา ผมอกี นะ ผมยิ้มแลวนอนกอดเขาไวจ นเชา

…………………………………………….

“อ้ือ” นอ งครางแลวขยับตวั ผมเลยต่ืน นองก็ตน่ื เหมือนกนั ตอนนกี้ าํ ลงั
ทาํ ตาโตมองหนา ผมอยู เหมือนจะงงวาผมมาไดไ ง

“ไปลางหนา อาบนํา้ ไป เดย๋ี วพี่ทําขา วเชา ให” ผมรีบพูดแลวขยับไปหอม
แกมนิ่มๆ

กอ นจะรบี ออกมาจากหอ ง กลัวนองโวยวายครับ เงยี บ.. นองออกมากิน
ขาวแบบเงียบกริบ กินไมรอผมดว ย

ผมออกมาจากไปอาบนาํ้ นองก็กนิ ไปคร่ึงนึงแลว ผมเลยรีบกนิ ตาม

“วันนีไ้ ปบริษทั กับพ่ีไหม” นองคงไมอยากไปเทา ไหร แตผมอยากให

ไปอะ

“ไม อยากไปไหนกไ็ ปเถอะ” โอย เจบ็ ครับ พูดจาไดหางเหินมาก ผม
เลยไดแตหงอยเอาจานไปลา ง

ไมอยากออกจากบา นเลยอะ นองไปนง่ั เลนกับแมวเหมียว ไมหนั มาสนใจ
ผมเลย

“ไมไ ปจริงๆเหรอ” ผมทําเสียงออ น แตไ มก ลา เขา ไปใกล เกรงใจอะ

“ดแี ลวไมใ ชหรือไง จะไดไปก๊กิ กับใคร ไปคุยกับใครไดตามสบาย” โดน
ไปอีกหนึ่งดอก

ถา คาํ พูดเปนมีดผมคงตายไปแลว ปกมากลางใจเลย

“พี่ไมไ ดอยากไปคยุ กับใคร”

“แตค นอื่นเขาอยากคุยหนะ หึ” ไมเ คยเจอโหมดนี้ นา กลัวมากอะครบั ท้ัง
น้ําเสยี ง ทั้งทา ทาง ไมเหมอื นนอ งท่ีแบวๆ

ผมไปไมถูกเลย แตย ังไงก็ตอ งไปทาํ งานกอน ผมเลยรํ่าลานอ งทไี่ มสนใจ
ผม แลวออกไปทํางานดว ยสภาพจิตใจอันหดหู

ทาํ งานไปก็เปด ดูหนาจอไป ผมตง้ั หนาจอเปนรูปนอ งในวันงานแตง รูป
แอบถา ยทีน่ องเพลินเอามาให

เปนรูปตอนนองกาํ ลังกินขนมเคก แกมปอง ทาทางมีความสุข

“ทานประธานคะ คณุ โฟนขอพบคะ” เสียงอินเตอรโฟนทําเอาผมหลุดออก

จากภวังค ตอบรับไป อยากรวู า จะมาคยุ อะไรอีก

“อา ว วันน้ีคุณภรรยาคนสวยไมมาดวยเหรอครับ” เขายม้ิ หวานแลว เขา มา
หาผม ชักสีหนาเล็กนอยเม่ือมองเหน็ รูปที่หนาจอ

“มีอะไรครับ” ผมพูดนํา้ เสยี งธรรมดาๆ พยายามแกะมือเขาออกจากบา
อยางสุภาพท่ีสุด

“โฟน!!” ผมผลกั เขาออกแทบไมทัน กเ็ ขากมลงมาจูบผมหนะ สิ แตแค
ปากโดนเทา น้ัน มือผมก็ผลักเขาออกทันที

“อะไร ทเี มอ่ื กอนมากกวา นอี้ กี โฟนเรารอนกวาไอเด็กนี่ต้ังเยอะ ทาํ ไม
ถึงไปแตงกับมนั ละ หอื ” เขาเขา มาใกลผมที่ตอนนี้ยนื อยู

ผลักผมเขา ชนกาํ แพง เหมือนพยายามยว่ั แตตอนนย้ี วั่ อารมณโ กรธผม
มากกวา

“อยา เรียกชูครีมวามนั แลวชว ยเขาใจไวดว ย วา ชูครีมเปนภรรยาของ
พี่ แลว เราก็ไมควรทําแบบน้ี” ผมดึงมือเขาออกจากอก

“กแ็ คจ ะแสดงใหดู วาโฟนทําใหพ่ีมีความสุขไดมากกวา ชูครีมอะไรนนั่
แนๆ ” เขาพยายามจะเขามาจูบผมอกี

“ไมมีใครทาํ ใหพี่มคี วามสุขไดมากกวาชคู รีมหรอกครับ อยาสําคัญตัวเอง
ผิด” ผมพูดเสียงเย็น

เขาเลยชะงักหนา ที่โนมเขามา

“หลงมนั มากนกั นะ ทําไม เอากับเด็กมนั มันสกวาง้นั สิ”

“ถา ไมอยากเจ็บตวั ก็ออกไป” ผมพูดเสยี งนิ่ง พยายามขมอารมณโ กรธ
ท้ังๆท่ีจะฆา มันไดอยแู ลว

“แนจรงิ ก็เอาสิ ทําเลย แลวพ่ไี ดเดอื ดรอนแน .. เอ ถาพอผมรวู า เราเคย
มอี ะไรกนั จะเปนยังไงนา” มนั พูดยว่ั ยวนกวนประสาท

“จะเอาอะไร ชอบนกั หรอื ไงคนมเี จา ของ” ผมพูดอยางเหน่อื ยหนาย

“ไมอ ะไรมาก ก็เลิกไอเ ดก็ เวรนี่สิ โฟนชอบพไ่ี มรูหรือไง”

“เหอะ ขอโทษที พี่รกั เขา แลว ไมมีความจําเปนอะไรตองเลิก” ผมพดู
น่งิ ๆ แกะมือมันท่ีเกาะไหลผมอยูออก

“หึ แลวจะไดร ูกัน” พูดจบมันก็เขามากระชากผมไปจูบ ยังไมทันท่ีผมจะ
ไดดา หรือทําอะไรเลย ประตกู ็เปดออกและ ...

“มนั จะมากไปมั้ง” ชูครีมเดินเขา มาดึงโฟนออกแลว ก็ ..ตอย ครับ ตอย
เลย อยา งแรงดวย!!

“ชูครีม” ผมเรยี กนองเสียงออน กลัวนองคิดวา ผมมาพลอดรักกับไอน ่ีใน
หอง นองเหลอื บตามามองผม

แลว หันกลับไปมองโฟนที่กุมหนา ตัวเอง เลอื ดกบปากเลย มือหนักนะเนี่ย
เห็นตัวนิดเดยี ว

“กลา ดียังไงมาตอ ยฉนั หะ !” โฟนลุกขน้ึ ทําทา จะพงุ เขา ใส แตผมดงึ นอง
มาชนหนา อกผมแลวกอดไว

“อยาคิดจะแตะตองเขา แลวกอ็ อกไปไดแลว หรือจะใหเรยี กยาม” ผมพูด
เสียงเหี้ยม มันชักสีหนา แลว จองชูครีมแบบอาฆาตแคน

“อยาคิดวา โฟนจะยอมงา ยๆนะ พ่ีตองเปนของผม” มันกลา พดู เวย ผม
กลัวนอ งเขาใจผดิ มากเลย แต. ..

“เสียใจดวย คนนข้ี องกู!!” นองหันไปพูดเสียงโหดแลว ดึงผมลงไปประกบ
ปาก

โอะโอ ผมก็ตอบสนองอยางเรา รอนทันทเี ลยครับ

“ฮย่ึ ! คอยดเู ถอะ แกเดอื ดรอนแนๆ ทั้งสองคนเลย” มนั ช้ีหนาแลว วิ่ง
ออกไป นองขยับออก

แตผ มกําลังเพลินเลยตามไปจูบตอ มือก็ดงึ เอวเล็กมาชิด หึ นอ งหึงได
นารักมาก หึงแลวจูบ ผมก็กําไรสิครับ

“โหย เรารอนเกิน” เสียงคนุ ๆดังขึ้นท่ีหนาประตู แลว ไอแดดก็โผลเขา มา
พรอมสีน้ําที่ดูหนา แดงหนอยๆ

ผมเลยตอ งผละออกเพราะนองทุบผม

“แฮก” ชูครมี หอบแลวยกมือข้นึ เช็ดมุมปาก ทําสายตาเคืองผมอีก แต
หนาง้แี ดงแจ นาฟดเชยี ว

“พ่ีนเี่ สนห แรงเนอะ” สีนาํ้ ก็พดู ลอยๆ เหวยๆ อยา หางานใหพ่ีสิ

“แลวจะจัดการยงั ไง ใหชวยไหม” ไอแดดเสนอตวั แลว ยักคิว้ ใหผม

“หึ ครีมคนเดียวก็สบายๆอยูแลว มันจะเทาไหรนกั เชียว” นอ งพูด เมียผม
โหดเหมือนกนั นะเนย่ี

“แลว นี่ไมโกรธพ่ีเหรอ” ผมถามไปแบบงงๆ เมื่อเชา ยงั โกรธอยูเ ลย

“โกรธเร่ืองอะไร ไอน ่นั มนั เขา มาทําพ่ี ครมี ดูอยู ดูต้ังแตต นจนเม่ือก้ีอะ ”
นอ งพูดแลว ยักไหล

เงอะ นี่อยาบอกนะวา แอบดกู ันสามคนหนา ประตู

“งน้ั ครมี กร็ ูแลว ใชไหมครับ วา พไี่ มไ ดอะไรกับเขาเลย หืม” ผมควา เอว
นอ งมากอดๆหอมๆอีก ช่ืนใจ~

“รแู ลวนา แคโมโห ไมเปน ไร พ่ีไมตอ งเปนหวง เดย๋ี วครีมจัดการเอง”
นองพดู แลว ยิ้มรายเหมือนนางรา ยเวลาวางแผนอะไรสกั อยา ง

ผมไมร ูหรอกวา นอ งคิดจะทาํ อะไร แตท ี่รๆู แกซวยแนโฟน

-------------------------------------------------
15 :: กาํ จัดเสยี้ นหนาม

“วา ไง นอ งรัก ทาํ ไมทําหนาน่วิ คิ้วขมวดแบบน้ี” พ่วี าฟเฟลพูดขึ้นแลวเขา
มาโอบผม วนั นเ้ี ขาเอาขนมมาใหผมทบ่ี า น

“หึ กําลังคิดแผนแกแ คนคนอยู” ผมพูดแลว เอามอื ไปเข่ียๆทองคุก กีท้ ี่นอน
เหยยี ดอยูแถวปลายเทา ผม

“นา กลัวจังตาโตของพี่ โอะโอ แตงงานแปปเดียวลกู สองเลยเหรอ” พ่ี

วาฟพูดแลวอุมเยลลี่ข้ึนมาดใู กลๆ

เยลล่กี ็ด้ินใหญ แลวผมก็เลยเลา วีรกรรมของบรุ ุษนามวา โฟนใหพช่ี าย
ฟง เลาไปก็หมันไสไ ปครับ

“เดีย๋ วนะ.. โฟน หนา ตานา รักๆ ลูกเจาของบริษัทสงออก?”พ่ีถามซา้ํ ไอ
ขอ มูลนผี้ มรีดมาจากพ่ีฟองดวู อกี ที ผมก็พยักหนารับ

ผมไมโกรธพ่ีฟองดูวแ ลว ก็เพราะทาทางในหอ งทาํ งานวนั นน้ั แหละ แค
เหน็ วาพีเ่ ขาไมเ ลนดว ยท้ังๆท่ีโดนยวั่ ขนาดน้ันผมก็ดใี จ

เพราะเวลาผมยั่วนิดเดียวพ่ีแกเตลิดทุกที ผมเลยลนุ วาพ่ีเขาจะเผลอ
เคล้ิมไปดวยไหม แตก ็ไม...

ถา เคลิ้มนะ คนที่โดนตอ ยไมไ ดมีแคโฟนแนๆ

วนั น้ผี มไมไ ดตามเขาไปทีบ่ ริษัท เบอ่ื หนา ยัยโรสแตยังคิดแผนขับไลไ ม
ออก เลยปลอยใหลอยนวลไปกอน

“คนน้ีรึเปลา ” แลวพ่ีเขาก็เปด มือถอื ใหดูรูป ใชเ ลยละ คนนีเ้ ลย เฮย มรี ูป
อยูในมือถอื ดว ยเรอะ

“รูจกั กนั เหรอ?” ผมถามออกไปอยางงงๆ เยลลี่กระโดดออกจากมอื พวี่ าฟ
มาบนตักผม มันไมชอบเขา ใกลใ ครนอกจากผมครับ

“หึ รูจักดเี ลยละ”

“อยาบอกนะวาเด็กพ่ี” ผมอา ปากคางแลวชี้หนาพ่ชี ายตัวเอง พ่ีชายผม
เปน เกยหรือน่ี โฮกกก !!!

“ก.็ .ประมาณน้ันม้ัง เห็นวา รา ยอยู แตไ มนกึ วา รา ยขนาดนี้” พว่ี าฟพูดแลว
จอ งรูปในโทรศัพท น่ีนอกจากงาบสามีผมแลว

ยังงาบพี่ผมดวยเหรอ โมโห โกรธ คนของผมทั้งน้ันเลย รูง้ีตอยซัก 3-4
หมัดดีกวา

“ไมรูจะมายุง กับผมรเึ ปลา ดวย เห็นบอกวา คอยดูเถอะ!” ผมทําเสียงโหด
เลียนแบบทม่ี ันทาํ วนั นั้น

“อื้อ ถาเขาเรียกครีมออกไปหา กเ็ รียกพ่อี อกไปดว ยสิ” พีว่ าฟพูด ยงั
พยายามเลนกับเยลล่ีทไี่ มสนใจพี่ผมเลยแมแตนอย

“อะไร อยากเจอหรือไง”

“ก็มงั้ ชวงนี้มันหลบหนาพ่ี นกึ วาไปซาท่ีไหน มาซา กับนอ งพ่ีนเ่ี อง มานี่
เมย้ี วๆ” พูดไปก็พยายามเรียกรองความสนใจกับเยลล่ีไป

พอเหนอ่ื ยก็หันไปเลนกับคุกก้ีแทน

“เฮย แลวพีไ่ ปอะไรกับมันไดไ ง.. อยาบอกนะวาติดใจ” ฟงจากท่ีพ่ีเขาพูด
แลว มันดูเปน อยางน้นั น่ีครับ

จะรไู ดไงวา หลบหนา ถาไมพยายามไปหาอะ

“เหอะๆ ของแบบน้มี ันพูดยากนะตาโต แบบวา โลกของผใู หญ” พ่วี าฟ
เฟลหัวเราะกลบเกล่ือนแลวลูบหัวผม

“อยา คิดวาครีมไมรู เอาจรงิ ๆ นี่พ่กี าํ ลังหึงอยูปะ หึงที่มนั มายุงกับพ่ีฟอง

ดูวใ ชไ หม” ผมคาดคั้น มนั หลบสายตาผมอะ ชวั รแลว แบบนี้

“พี่ขอไมตอบ แตถา อยากใหจ ัดการเขา พ่ีชว ยได” มนั พูดเสยี งน่ิงมาก
ครบั เอาละ สิ พผ่ี ม

“เออะ ครีมคดิ แผนออกพอดีเลย แตตอ งใหสีนํา้ ชวยหนอย” ผมพูดกับพ่ี
กอ นจะหันไปกดโทรศัพทหาสีน้ํา

“ฮัลโหล สนี ํา้ ~” ผมทําเสียงหวาน ปกติอยกู ับมันก็ออ นตลอด ออนจนพี่
ไอแดดจะถีบผมอยูแลว

(ออื ฮึ มอี ะไรครับคุณเพื่อน)

“เออ หาขอ มูลคนใหหนอย อยากไดทีอ่ ยอู ะ” ผมทําเสยี งละหอ ย พี่วาฟ
เฟลก็มองหนาผมเหมือนดวู าจะทําอะไรตอ

(ออ ทอี่ ยบู า นคนชื่อโฟนละสิ รูหรอกนา หาไวใ หแลว )

“อากก สมกับเปนนายหญิงแหง แกงค ฉลาดเฉยี บแหลม และนา รกั
มาก ขอบคุณ!!” ผมพูดไปย้ิมไป ทําไมสีนํา้ รใู จผมจัง

(มาฟง จดนะ .... #$^#$@#*^*)(^%#%% )

ผมชี้มอื ใหพ่ีชายไปเอากระดาษกับปากกาแลว จดที่อยู แตพี่วาฟเฟลทาํ
หนาเหมอื นจะพูดอะไร

(แลว จะไปทาํ อะไรทบี่ านเขากร็ ะวังๆหนอ ยละ กัน เอาลูกนองไปมยั้ )

“ไมเปนไรนา ไมต ายหรอก พว่ี าฟเฟลไปดวย” ผมพูดแลวยิ้มๆ จากนั้นสี

นํ้ากว็ างสายไป มีการใหก าํ ลังใจกันกอนนิดนงึ

“ขอทอี่ ยทู ําไม พี่รู” แลวพีว่ าฟเฟล มันก็พูดออกมาจนได เอะ วา ไงนะ ?

“ขนาดรูที่อยูก ันเลยเรอะ ขั้นไหนแลวเน่ยี ” ผมถามทาํ หนา อง้ึ ตะลึงงันไป
เลย ไมนะ ไมอ ยากไดพี่สะใภแบบน้ี

“ขั้น Z แลว มั้งตาโต เอาเหอะ เดี๋ยวถึงเวลาพีเ่ ลา ใหฟง เอง เราบอกแผน
มา” มนั ตัดบทอะ คาใจนะเนีย่

แตตอนนตี้ องกาํ จัดเสี้ยนหนามกอน เลยหันไปบอกแผนการณก ับ
พี่ชาย แอบอึง้ อยเู หมือนกนั ท่ีพผี่ มชอบแบบโฟน

คือ มนั ก็หนา ตานารกั นะครับ แตแ รงอะ

แลว พ่วี าฟเฟลก็ขับรถพาผมไปสง ถงึ คฤหาสนของคุณชายโฟน มนั
รวย แตร วยไมเทา ผมกบั พ่ีฟองดูวแนนอน เหอะ!!

ผมเดินไปกดกรง่ิ หนาประตู แลวบอกวา ขอพบพอของโฟน สืบมาแลว
ครับวา ช่ืออะไร ไมใชจ ากใคร จากไอพ่ีชายตวั ดีของผมเนยี่ แหละ

สกั พักคนใชกเ็ ปดประตใู หพวกผมเขาไปในหองรบั แขก ใหญโตโออ าดี
ครบั แลว ผูชายทาทางผูดีคนหนงึ่ กม็ านั่งลงตรงขามกับพวกเรา

“สวัสดีครบั คณุ กิตติ” ผมยกมือไหวกอน ยงั ไงเขากอ็ ายุมากกวา

“สวัสดีครับ พวกหนูเปนใครละ เน่ยี มีธุระอะไรกับฉนั เหรอ” ดทู าทางเปน
มิตรนะครับ เรียกวาพวกหนูซะดว ย

“เออ ผมช่อื ชูครีมนะครับ นี่พี่ชายผมช่ือวาฟเฟล” แนะนําตวั กอน แสดง
ถึงมารยาทที่ดี

“ออ รูจกั ๆ ที่เปน ขาวครกึ โครมวาแตงงานอะนะ” เขาพูดแลว ลูบคาง
ตัวเอง ไมไดม ีทาทอี ะไรเปนพิเศษ

นึกวา จะรงั เกยี จ ทําทาดูถูกอะไรอยางนน้ั ซะอกี

“คือ ลูกชายของคุณทาํ ความลําบากใจใหผมนิดหนอ ยครับ” ผมพดู ทํา
น้ําเสยี งเกรงอกเกรงใจ บานน้ีมีลูกชายคนเดียวครับ

“หอื โฟนมนั ไปทาํ อะไรไว” เสียงเขมขึน้ มาทันตา

“เขาชอบสามผี มครับ!! นนั่ ทําใหผมลําบากใจมากเลย เพราะเขาไปหา
สามีผมที่ทํางานตอนผมไมอ ยู” พูดแลว ทาํ เสยี งเศรา น้าํ ตาคลอ

“หะ !! นโ่ี ฟนชอบผูช าย.. แถมยังเปนผชู ายที่มเี จา ของแลวเน่ยี นะ” เขาพูด
เหวอๆนิดหนอ ย

กอนจะเปลีย่ นเปน ทาํ หนา เครียด เออ น่ีพอมันไมรูเหรอเนย่ี วา มันชอบ
ผูช าย เอาเถอะ รมู นั ซะวันน้เี ลยแลว กนั นะ

“แลวมันทําอะไรนา เกลยี ดอีกไหม” เครียดเลยครับ แอบสงสารคนเปน
พอ แตก ็ชวยไมไ ด

เห็นร่ําๆอยากจะฟอ งพอ ดีนัก กม็ าฟองใหแลวนไี่ ง

“โฟนมาน!ี่ !” เขาตะโกนเรยี กเหมือนมันอยูแถวน้ี แลวโฟนก็วิ่งมาในชุด
นอน มนั ทําตาโตทเี่ ห็นผม และโตย่ิงกวาเม่ือเห็นพ่ีวาฟเฟล

“มานเ่ี ลย” เสยี งคุณกิตติเหีย้ มเชยี วครบั เอาซะผมหนาวเลยนะเนี่ย โฟน
ชะงกั ไมรูจ ะทํายังไงดี มนั คงไมร ูวา ผมมาทาํ อะไร

“แกไปยุง กับสามเี คาหรือ หะ !” พอมันเดนิ ไปลากมันมายืนขา งหนา ผม ทงี ้ี
ละเกงไมออกเลยนะ

“โฟน..... โฟนชอบเขา” มันพูดเสยี งเบา พวี่ าฟเฟลดูเหมอื นจะค้วิ กระตุก
นิดๆ เฮย มซี ัมติงกันจริงๆใชไ หม อา กก เสียใจ

“แก.. แกน่มี ัน เออ อาขอโทษดวย เด๋ียวจะส่ังสอนมนั เอง”เขาหันไปดาลูก

กอนจะทาํ หนาตาสาํ นกึ ผิดกับผม เออ ท่ีอยากใหสาํ นึกไมใชคุณ แตลกู
ของคุณตางหาก ว!ู !

“โฟนไมผิดนะ โฟนมีอะไรกับเขาแลวดวย กอนที่มันสองคนจะแตงกัน
อีก” มันพูดเสยี งแข็ง แตหลบสายตาพี่ผม สองคนน้นี ่ีมันอะไร

“แกวา ไงนะ” พอเขาอึ้งไปแลว ครับ ช็อคเลย แตผมคิดไวแลว ละ วา ตอ ง
พูดแนๆ ถงึ ผมจะรูสึกจี๊ดๆ ทกุ ครงั้ ที่ไดฟง แตก็ตองทําใจครับ

เรื่องมันผานไปแลว โวยวายไปกไ็ มมีอะไรดขี ้นึ ผมหันไปมองหนาพีว่ าฟ
เฟลเพอ่ื ใหส ัญญาณ ไปเก็บเมียตวั เองเลยพี่!!

“นีโ่ ฟนก็มีอะไรกับเขาดว ยงนั้ เหรอ!! แลว ผมละ ทผี่ า นมาน่โี ฟนแคเ ลนๆ
ใชไหม โฟนก็ไปมีคนอื่นอกี มากมายใชไ หม” พ่ีผมตีบทแตกมาก

หรอื มนั อนิ ? แตผมแอบขําสีหนาเหวอของโฟนครับ มนั เหวอมาก อาปาก
เหมือนจะพูดแตพูดไมอ อก

“เฮย แกก็ดวยเรอะ เรื่องมันยังไงกันโฟน บอกพอเด๋ียวน!้ี !” คุณกิตติ
ตวาดซะมันสะดุงเฮือก ผมยังสะดุงเลย

“โฟนไมไ ดมอี ะไรกับมนั … อา” พูดแกตวั แตพอหันมาเจอสายตาของพ่ีผม
ก็ไปไมเปนเลย พอมันก็มองไปๆกลับๆระหวา งมันสองคน

“เอาความจริง โฟน” เขากดเสียงลดตํ่าแลวครับ กลายเปน ปญ หา
ครอบครัวไปซะแลว ผมกย็ ืนมอง รอดวู าจะมีอะไรเกิดขน้ึ

“โอเค โฟนมีอะไรกบั เขา แลว ก็สามีของไอเดก็ นี่ดวย พอพอใจยัง” มนั ช้ี
มาท่ีผม มองไปที่พ่ีวาฟเฟล แวปๆ แลวมองเลยไปทางอื่น

“แกนี่มัน!!” พูดจบกต็ บเลยครับ โดนเขาไปเต็มๆ มันไถลไปบนพื้นนิด
หนอย แลว เงยหนาขน้ึ ไปมองพอตวั เอง

ตอนน้ีผมสะใจไมอ อกจรงิ ๆครับ สายตามนั มองพอดว ยอารมณท ่ีผม
บรรยายไมถกู เหมือนจะรองไหแตก็ไมร อ ง

คอื ถาแดด ตบผมอยา งน้นี ะ ผมรองอะ รองแนๆ แลว ก็คงเสียความรูสกึ
มากดวย

“ขึ้นหองไป แลวฉันจะไมใ หแกไดออกมาเลย คอยดู” เขาสั่งเสียงเฉียบ
มันก็พยุงตวั ลุกข้ึนไมห ันมามองหนาใครเลย

ถึงผมจะต้ังใจมากาํ จดั เสี้ยนหนาม แตผมไมไ ดใ จรา ยขนาดเห็นแบบน้ีแลว
ไมรสู ึกอะไรหรอกนะครับ

“ขอโทษพวกหนูทั้งสองคนอีกทีนะ” เขาพูดแลว ย้มิ ลําบากใจใหพวก

ผม ผมก็ไมรจู ะวาไงดีเลยพยกั หนารับนอ ยๆ แตพี่ชายผมสิน่งิ เชียว

“ยงั มีอีกเยอะนะครับ”

“หือ” คุณกิตติทําหนาฉงน ผมก็ฉงนครับ พวี่ าฟพูดอะไรเนีย่

“เขายงั ทําแบบน้กี ับคนอกี เยอะ ยงั ไงถา คุณไมรังเกยี จ.......” พ่วี าฟเฟล
พูดแลว หยุด ทาํ เอาผมเกือบหยุดหายใจไปดวย ลุนเกิน!!

พอของโฟนก็ลุนเหมอื นกันครับ ถึงจะไมไ ดแสดงออกมากเทา ผมก็เถอะ

“ถา ไมร ังเกียจ ใหผมเปนคนทําใหเ ขา ‘หยุด’ ไหมครับ” พวี่ าฟเฟล พูด
นิ่งๆ ทามกลางความตกตะลึงของผม

“.... พูดจริงเหรอ” เขาถามซํา้ อยางไมเช่อื หู ผมก็ไมเ ชื่อ พ่ีคิดอะไรอยู
เนี่ย ไมเ ขา ใจอยางแรงอะ ผมหันไปจบั แขนพี่ไวทันที มือมันไปเอง

“จรงิ ครับ” พ่ีผมพูดแลว ยิ้มเจา เลห ชักนา กลัวหนอยๆแลว เอาพชี่ ายท่ี
แสนดขี องผมกลับมานะ !!

“ถา ทําได ฉนั จะขอบคุณนายมากๆเลยนะ” คณุ กิตติพดู แลวตบบา พช่ี ายผม
แปะๆ

สวนผมยืนงง อ้ึง ทง่ึ เหวอ อยูคนเดยี ว

“งน้ั ผมพานองไปสงที่บานกอนนะครบั เด๋ียวคอยมาจัดการ” มันหันไป
ร่าํ ลาแลว ดงึ ผมท่ีเออ ๆอยใู หออกมาข้ึนรถ

“เอย พี่วาฟ ครีมงงไปหมดแลว นีพ่ ่ีต้ังใจจะทําอะไรเน่ยี ” สติผมกลับมา

เม่ือรถออกตัวเลยรวั้ บา นของไอโฟนมาไดแคแปปเดียว

“ก็ชว ยเราไง ใหโฟนมนั หายไปจากชีวติ สามขี องนอ งสุดทีร่ กั ” พว่ี าฟพูด
แลวผวิ ปากสบายๆ

“แลว กม็ าโผลในชีวิตของพส่ี ุดที่รักแทนงัน้ เหรอคา บ ?? พ่ีครับ สุด
หลอ~ วางแผนชวั่ รายอยูแนๆ” ผมพูดแลว จอ งหนา มนั

“อยาคิดมากนา ไปจัดการศัตรูของเราใหหมดเถอะ สว นคนนีห้ ายหว ง
รบั รองไมโผลห นาไปอกี แน”

ผมควรจะหว งมากกวา เดิมสิ ใหม าจุกจ๊กิ กับพ่ีชายผม ผมไมยอมหรอก

นิสยั แบบนั้นอะ แคเห็นวันเดียวยงั ขยาดเลย

“ครีมไมเอานะ พี่สะใภแบบน้อี ะ ” ผมพูดดักทางไวก อน พ่ีวาฟเฟลเลิกคว้ิ
แตไมไดหันมามองหนา ผม

“แบบน้ีอะแบบไหน พว่ี าโฟนมันก็แคเดก็ เรยี กรอ งความสนใจธรรมดาๆ หึ”

มนั ธรรมดาตรงไหนไมทราบครับพ!ี่ ! ไปก๊ิกกับชาวบา นเขาไปทัว่ แลวยัง
มาแสดงความเปน เจาของอะนะ

น่พี ีเ่ มาตดแมวรึเปลา เนย่ี แตพ ่ีก็ขับไปสงถงึ บานกอนครับ ผมขเ้ี กียจพูด
อะไรมาก ยังไงเขาก็พ่ีผม คงไมท าํ อะไรที่พลาดไปมาก.. หรอกม้ัง

พอสงผมเสรจ็ พวี่ าฟก็ขับออกไปทนั ที คงกลับไปหาคุณโฟนของพ่ีแกนั่น
แหละ ขอใหปราบไดสําเร็จก็แลวกัน ทาทางจะแรงมใิ ชนอย

ไมนา เชื่อวา เสย้ี นหนามทีห่ นึ่ง จะหลุดออกแบบไมตองใชกาํ ลงั ของผม
เลย ดนั มีตวั ชว ยเขามาซะน่ี

ง้นั เสี้ยนหนามท่ีสองตอ งไปหาพ่ีมาการูนรเึ ปลา? เออ ะ คิดแลว ไมดีกวา
ครับ ไมอ ยากเอาพี่มาลาํ บาก

…………………………………………….

( :: วาฟเฟล :: )

พวกคณุ กําลังคิดวา ผมเปนบาอะไรใชไหม ถึงไดไปยุงกับคนแบบนน้ั
เออ ผมกไ็ มร เู หมือนกันวา ผมเปนบา อะไร ผมแคบังเอิญเจอเขาเขา

แลว กไ็ ปสนุกกนั แบบผชู ายท่ัวไป .. อืม แลว ก็ไดเ จอกนั อีกหลายครั้งเขา
ยงิ่ เจอเขาผมก็ย่ิงรูสึก... อา ไมรูสิ

เวลาเขาอยกู ับผมเหมือนเขาเรียกรอ งอะไรบางอยา ง เรยี กรอ งโดยไมไ ด
พูด

แตผ า นออกมาจากตาของเขา ไมร วู าเวลาเขาอยูก ับคนอื่นจะเปน แบบน้ี
ไหม และไมร ูวา ผมควรจะใหในสิ่งทเ่ี ขาเรยี กรอ งดีรเึ ปลา

ผมไมชอบใจเลยที่เขาทําตัวแบบน้ี ไมใชเ พราะเขาทําใหนอ งผมโมโห
หงดุ หงดิ เปนฟนเปน ไฟ แตอาจเพราะผม... เปนหวง

และ .. หวง ผมมึนกับความรูส กึ ตวั เองตอนนี้มาก แตท ี่รูๆ ยังไงผมตองคุย
กับเขา วนั นแี้ ละตอนน!้ี !

“อาวกลับมาแลว เหรอ หองซายริมสุดนะ” พอเขาก็บอกหองใหผ มเสร็จ

สรรพ

ดทู าวา พอ เขายังคดิ ไมตกกับการเพ่ิงไดร ับรพู ฤตกิ รรมของลูกชาย ผมไม
เห็นวา พอเขาจะใหความรักไมพอตรงไหน

กด็ ูออกวาพอรักเขามาก .. ครับ เขากําลังทาํ ตัวเรยี กรองความสนใจ และ
ส่ิงท่ีเขาอยากได คือ ความรกั

แตดูทา วาเขาจะเรียกรองมันผิดวิธีไปหนอ ย และเรียกรองเอากับใครก็
ได ซ่งึ ผมอยากจะใหม ันหยุดเสยี ที!!

ผมเปดประตูไปเห็นเขานอนรองไหอยบู นเตียงพอดี แตพ อเห็นผมก็รีบเช็ด
นํ้าตาแลวหันหนา ไปทางอ่ืน

“โฟน!! กูไมนกึ เลยนะ วามึงจะเปนคนแบบน้”ี อยาตกใจไปครับ ผมกับมัน
ไมไดพูดจากนั เพราะๆหรอก มงึ กูตลอด เพราะไอนี่มันชอบกวน

ผมปดประตูแลวเขา ไปดงึ ตวั มันมาใกลๆ มันขัดขืนนิดหนอ ย แตพ อรูวาสู
แรงไมไ ดก ็นิ่ง ขนาดตัวก็แพแลวเปยก

“กคู ดิ วา มึงรูซะอกี กูกเ็ ปนแบบนี้ แรด รา น แลวมึงจะทาํ ไม นี่มนั ชวี ิตกู”
มันกระแทกเสียงใสผม มันนา นกั นะ

“เออ แตไ มใ ชใหย ุงกับคนมีเจาของ แลวน่ันมนั นอ งกู อยาใหกูรูนะวา มึง
ไปยุงกับพวกเขาอีก” ผมขแู ลว บีบแขนมัน มนั ทาํ หนาเจ็บนิดหนอย

“กูไมร ูนี่ แลวตอใหเ ปนนองมึงกกู ไ็ มสนใจ เพราะมึงไมไดเ ปนอะไรกับกู”
มนั พูดแลวเมมปาก พูดเองเครียดเองไหมน่ัน

“เหรอ ไมไดเปนอะไรงั้นเหรอ ใหก ูทบทวนไหมโฟน หืม” ผมกระชากมัน
ลงไปนอนบนเตียงแลวครอ มเอาไว

“ทบทวนบา อะไรวะ แลวถา จะมาบอกวาเปนผัวกูละ ก็ กูคงมผี ัวเปนรอ ย
แลว ม้ัง อื้อ!!” ผมจูบปดปากมันทันที

พูดมากนารําคาญ แลวผมกไ็ มชอบใหพูดแบบน้ีดว ย แตคงกระแทกแรง
ไปหนอย ไดกลน่ิ คาวเลอื ดอยูใ นปากดว ย

“ไมตอ งนับกูรวมกับไอพวกเห้ียน่นั แลวจากน้ีกูก็ไมยอมใหมึงมัว่ อกี
แลว คอยดูสิ” ผมพูดแลวกม ลงซุกไซรซ อกคอมนั ใหต าย

พอคิดวา มีคนอ่ืนทําแบบทผี่ มกําลังทาํ อยนู ่ีกบั ตวั มัน ผมก็หงุดหงิดเอา
มากๆ

“โอย ไอบา อยากัด แลวเรื่องอะไรกูตองฟงมงึ ดว ย” มันสะบดั ตัวออก
เพราะผมกัดไหลมัน กดั แรงดวย ผมไมชอบใจน่ี

“มึงมีกูคนเดยี วก็พอแลวโฟน” ผมลองพูดเสียงออนหวานกับมนั ดู มัน
ชะงกั เลยครับ เออ ผมไมเ คยลอง ไมรูวา มนั แพคนพูดหวานๆนะ

เออเหอะ เขาใจละ เพราะไอพ่ีฟองดูวแ มงพูดเพราะแนๆ มันถงึ
ชอบ ตามไปรังควาญเขาซะขนาดนน้ั

“ทาํ ไม ชอบกูหรือไง” มันกัดปากตวั เองแนน เลือดไหลหมดแลว ผมขยบั
เขา ไปจูบซับเลือดมนั ออก

“ตองการไมใ ชเหรอ อยากใหช อบไมใชเหรอ กกู ็ชอบมึงใหน่ีไง” ผมพูด
แลวถอดเสื้อมันออก มันนิง่ ไดอ กี

แตห ายใจแรงข้ึนทันทที ี่ผมเอามอื ไปแตะ

“พูดมาก ออื้ มึงทาํ ใหกูหยุดไมไ ดหรอก เพราะกูไมเคยพอ!!” มันพดู ใส
หนา ผม ผมกย็ กยิ้มมุมปาก

“ไมพอใชไหม กกู ไ็ มเคยพอเหมือนกัน แลว ดูสิ มึงจะทนไดสกั
เทาไหร ไอไมเคยพอที่พูด อยาดีแตปาก” ผมพูดแลวก็บรรเลงทันที

อะไรจะเปน ยงั ไงผมไมสนแลวตอนน้ี ขอจัดการไอมา พยศแสนด้ือ
ตรงหนา นกี้ ็กอนแลวกนั

--------------------------------------------------
16 :: เด็ดหนามกุหลาบ

(:: ฟองดูว

ทาํ ไมตอนท่ีแลวผมไมม ีบทเลยอะ ไอวาฟเฟลมาแยงซีนทําตวั เดนซะ
ง้นั หลอสูผมกไ็ มได

หๆึ เออ วนั นี้นอ งมาทบ่ี รษิ ทั กับผมดวย มาถึงก็ส่ังช็อคโกแลตไปน่ังกิน
เลนเหมือนเดิม

กนิ แตข นมทาํ ไมไมอ วนกไ็ มรูนะครับ

“น่ี ตอนครีมไมมาโดนออยไหม” ชคู รีมโผลงข้ึนหลังจากกนิ ขนม
เสรจ็ ตาโตๆน่ันมองผมอยา งคาดค้นั

น่ีกําลังสงสยั ผมกับโรสรไึ ง คนนี้บอกไดเลย วา ไมมีอะไรจริงๆ เธอสวย
แตผมไมไดสนใจจะก๊ิกกับคนในปกครอง เดย๋ี วเสียระบบครับ

“หะ อะไร ออย” ผมแกลงทํางงถามกลับไป ถามวาออยไหมเหรอ ผมก็
ไมไ ดโงน ะครับทจี่ ะไมรวู าเธอออ ย

แตผ มไมเ คยทําทาทีสนใจอยูแลว ยังไงซะเธอก็ทาํ งานดี ผมเลยไมไดไล
เธอออก ผมเนน ท่ีผลงานหนะ ครับ

“คณุ กุหลาบพันพษิ นน่ั หนะ ออ ยพีไ่ หม ไมตองมาทาํ งง” นอ งพูดเสียง
เฉียบ แหม กุหลาบพันพิษเลยเหรอ ทาทางจะเกลียดเอามากๆนะ

พอผมไมตอบนองก็เดินมาเทาโตะ ครอ มโนบุคผม แลวชะโงกหนาลงมา
ดู ผมปดไมทันซะแลว

“เฮย !!” นอ งรอ งเสียงหลงเลย แบบวา ผมเอารูปจากมือถือลงคอมหนะ
ครับ เปนรูปชคู รมี ตอนหลับ ผาหมพาดอยูที่สะโพก

แถมหนาแดงนดิ ๆ เพราะเพิง่ เสร็จการออกกาํ ลังกายกับผม หึหึ เซ็กซี่
มาก ผมเลยถา ยเก็บไวด ูเลน

“ตกใจอะไรครับ พี่ถา ยสวยไหม” ผมพูดหยอกแลวเลือ่ นเมาสจะปด รูปลง

แตนอ งว่งิ ปรูดมาทางฝงผม แลวแยง เมา สไปจับไว จองตาคางไป
เลย ไมคิดวาตัวเองจะเอ็กซขนาดน้ีละสิ

ผมมรี ูปอกี เยอะนะครับ แตไมอ ยากเปดใหด ู เดี๋ยวนอ งมนั ฆา ผม ขอ หา
ถา ยรูปนูด โดยท่ีนายแบบไมอนุญาต ฮา ๆๆๆ

“หหึ ึ เซ็กซี่เนอะ” ผมกระซิบแลว ดึงเขามานั่งตัก นองก็นง่ั แตต ายงั มอง
หนาจออยู

ผมเลยถอื โอกาสตอนนอ งเผลอหอมซอกคอขาวๆตรงหนา หอมหอม นอ ง
ชอบทาโลช่ันจอหนสนั ครับ

กล่ินแบบเด็กๆ ผสมกับกลนิ่ ขนม ทําเอาผมเคลิ้ม

“ลบไปเลยนะ ลบใหหมด” ชูครีมพูด ควาเมาสม ากดรูปแลว Delete อยา ง
รวดเร็ว

ผมรีบตระครุบตัวนองท่ีกําลงั จะลบรูปอืน่ ๆตอ นองก็พยายามดงึ มือออกจาก
การเกาะกุมของผม แตแรงเขาสูผมไมไ ดอ ยูแลว

“ไมเอานา อยาลบสิ ไมเห็นเปนอะไรเลย พี่ดูคนเดียว” ผมจับเขากอดไว
แนนแลว ไถลเกา อี้ออกหางจากรัศมีคอม

“โรคจิต!! ดูทาํ ไมไมทราบ” นอ งด้ินใหญ ด้นิ มากเดยี๋ วก็เจ็บตวั
หรอก เวลานอ งโวยวายแบบนีผ้ มชอบนะครับ

เหมือนเด็กเอาแตใจ ผมชอบใหเ ขาเอาแตใจกับผม เพราะนองนารกั ดี
เวลาทาํ แบบนั้น

“พี่ชอบน่ีนา” ผมพูดแลว ซุกหนา ลงบนไหลเล็ก มอื ก็สอดใตเ ส้ือเขา ไปลูบ
เลนที่หนา ทองน่ิมๆ นอ งพยายามดึงมือผมออกใหญเ ลย

แตแลว ก็มเี สียงเคาะประตู นองน่ิงไปแลว มองไปท่ีประตู หนาตาจริงจังได
อีก

“ทานประธานคะ กาแฟคะ” เสียงโรสมาพรอมกับประตทู ่ีคอยๆแงม แตนอง
ไวมาครับกลับตวั มาน่งั หันหนาเขา หาผม ยังไมพ อ

ดึงมือผมไปโอบตรงสะโพก มือปลดกระดุมตัวเอง ทกุ อยา งเกิดขนึ้ แค
เสี้ยววิครับ พอโรสเงยหนา ขึ้นมามองผม

นองก็เอามือวางตรงหนาอกผม ทาํ ทา เหมือนดันผมออกหา ง แถมดวยการ
หายใจหอบหนักๆ แตไ ออาการหายใจหอบใกลๆตัวผมเน่ีย

มันยัว่ กนั มากๆ แสบนักนะ!! เลน งานโรสคนเดยี วไมพอ ยงั มาหายใจ
หอบย่ัวอีก

“เครง!!” เธอวางแกว ลงบนโตะแบบตกใจเลก็ นอ ย นอ งทําตาเยิ้มๆกอ น
จะเหลยี วหลังไปมอง รา ยนะ เลนซะเหมือนผมเพ่ิงทาํ อะไรเขาไป

โรสมองนองกับผมสลับกันอยา งอ้ึงๆ กอนจะเปลี่ยนสีหนาใหราบเรียบ

“โรสไมคิดวา ทานประธานควรทําอยา งนเี้ วลางานนะคะ เด๋ียวคนอ่ืนมาเห็น
จะไมดี” เธอพูดเสียงแข็ง หนา บึ้ง

“อ้อื พ่ีโรสวาเลย ปลอยครีมนะ!!” นองพูดเหมอื นตอวา แตทาํ ไมฟง ดู
ออ นๆชอบกล มือกจ็ ับที่แขนผมเหมือนจะดงึ ออกจากสะโพก

แตไมไ ดดึงครับ นองแคท าํ ทาเฉยๆ ผมเกือบจะหลุดขํากับความแสบของ
เจา ตวั เล็ก เลนดว ยซักหนอยกไ็ ด

ผมกระชับแขนดึงเขาเขามาจนชิดอก หนา เราหา งกันแคป ลายจมูกกัน้ ผม
ย้ิมนิดๆกับทาทางตกใจเล็กนอ ยของชูครีม

“ขอโทษทีโรส พอดผี มอยกู ับเขาทีไ่ ร อดใจไมไหวทุกที...” ผมพูดเสียง
เจา เลห แอบเห็นแกมนอ งแดงขึ้นทันที เร่มิ เองเขินเอง

จะนา รักไปไหนเนย่ี ผมเลยชวยเขาดว ยการหอมแกมแรงๆไปสองที นอ ง
เขินจนเอาหวั ไปซบไหลผมซะแลว

หูเหอแดงไปหมด ถา เปนปกติเขาตอ งผลักผมออก แตน ี่ตั้งใจจะแกลง
โรส หงึ พี่ละสิที่รัก

“แต. ...”

“ถา ใครจะเขา มาก็ตอ งผา นคุณกอน คุณก็ตองอนิ เตอรโฟนถามผมอยูแลว
เพราะงั้นผมจะทาํ อะไรกไ็ ดทั้งนั้น” คราวนผ้ี มพูดเสยี งเฉียบ

จองไปในตาของโรส บง บอกวาผมไมชอบใจนกั ทีจ่ ะใหเ ธอมาพูดวาผมควร
ทาํ อะไร ไมค วรทาํ อะไร

“คะ โรสเขาใจแลว ขอตวั กอนนะคะ” เธอกมหนา แลว รีบออกจากหองไป

“หึ ทําไมตองปลดกระดุมขนาดนัน้ ก็ไมร ู แลว เปนไง พ่ีชอบแบบน้นั ไหม
ห้ือ แบบดูมๆอะ ” นองเงยหนาข้นึ มาหาเรื่องผมทันที

หนา ยังไมหายแดงเลย แตไปแขวะชาวบา นซะแลว โรสใสเ สื้อเช้ิตตัวใน
สูท แตปลดกระดุมออกประมาณ 2 เม็ดมัง้ ครับ

เวลากมลงจะโชว. .อะไรอะไรทีเ่ ธออยากจะโชว

“ไมร ูสิ แตตอใหด ูมเทา ลูกแตงโม ก็ไมเ ราใจเทาคนตรงหนา นี่หรอก” ผม

พูดแลว กมลงไปจูบหนา อกขาวๆแสนย่ัว

กจ็ ากกระดุมท่ีนองปลดเมื่อกี้แหละ ท่ีผมพูดไปหนะจริงนะ ตอใหใ ครมา
ถอดเสือ้ ยว่ั ผม ผมกไ็ มรูสกึ อะไรหรอก

แตก ับนอ งน่ีไมไดเลย แคท ําปากย่ืน แกมปอง ผมก็อยากจับมาฟดใหหนาํ
ใจแลว

“อกึ อยาดูดสิ เจ็บนะ!” นองดันผมออกแลว ทํามุย นเี้ ปน อีกเหตุผลหนงึ่ ท่ี
ผมจําเปนตอ งมโี รส

เวลานอ งทําทา เปนเจา เขาเจา ของผมน่ี มันสขุ ใจซะเหลือเกิน นีผ่ มใกล
จะโรคจิตเขาจรงิ ๆแลวสินะ

“ทํางานไปเลย เก็บไอร ูปพวกนั้นไปดวย ถา มันหลุดออกไปนะ ครีมจะฆา
พ่ีดว ยสองมือนี้เลยคอยด!ู !”

นองยกมอื ข้ึนมากุมรอบคอผมแลวเขยา ผมหวั เราะแลวปลอยนองลงจาก
ตกั ยงั ไงผมก็ไมมีทางพลาดใหร ูปพวกนไ้ี ปโผลทไ่ี หนหรอก

ผมหวง! แลว กน็ ั่งทํางานไปครับ ทาํ ไปก็แอบดนู องไป นอ งน่งั เหมือนคิด
อะไรเพลินๆแลวจูๆกย็ ิ้มช่ัวรา ย บางทีก็ขมวดคว้ิ

อารมณแ ปรปรวนไดอีก แตดูแลว เพลินชะมัด ไมไ ดรูตัวเลยวาผมน่ังดูแลว
แอบขําอยูน่ี

“ทา นประธาน วนั น้ีทานขาวทีไ่ หนคะ” แลว โรสก็เปดประตเู ขามา ผมนกึ วา
นองจะรีบวิ่งมาหาผม

แตก็เปลา นองนัง่ อยทู ่เี ดิมแตม องตามมา

“ชูครีม อยากกินที่ไหนครับ” ผมหันไปถามสุดทีร่ ักกอ น

“ท่ีน!ี่ !” หนกั แนน ในคําตอบมาก แลวนั่นจะกินหวั โรสเขาเหรอ จองซะตา
ไมกระพริบเลย แลว เรากส็ ั่งอาหารกันไปครับ

“มาแลวคะ” โรสเปด ประตูแลวยกเขาขาวมา เธอก็คงมากินดว ย คอื ปกติ
ผมกก็ นิ ขา วกับเธอนะ

ผมไมไดถือยศวา หามกนิ กับลูกนอ ง ผมกับโรสเลยสนิทกันในระดับ
หนึ่ง แตก ็แคร ะดับหน่งึ เทา นัน้ ไมไดมากเกินไปครับ

พอผมเดินไปนง่ั ท่โี ซฟาปุบนองก็เอาหัวมาพงิ ไหลผมปบ ถา ไมมีโรสไมมี
ทางไดสวที แบบน้เี ลยนะเน่ยี

“ปอนหนอย อยากกินของพอ่ี ะ” นั่นๆ มีมอื มากอดแขนแลวทําหนา
ออน คดิ ถึงเยลลี่กับคกุ กีเ้ ลย

เวลามันขออาหารนี่ทําเหมือนกนั เปะ แตนารักคนละแบบ

“อะ นี่” ผมก็ปอนเขาไปคํา เขา ปากตัวเองคํา สลับไปสลับมา นองก็นอน
ซบผมยิ้มระรื่นเชียว ไมตองยกมือข้ึนมาตักขา วเลย

“โอะ ฉากนี้คุนๆ”เสียงสีนํา้ ดังขึ้นพรอ มกับตวั ที่เปดประตูเขามา เขาเปน
บคุ คลแคสองคนที่เขา หอ งทาํ งานผมไดโดยไมตอ งผานโรส

ท้งั ๆทีไ่ อแดดมันอายนุ อ ยกวาผมแตทําตัวเหมือนรุนเดียวกันไดเ นยี นมากๆ

“วา งมากเลยนะไอแดด โผลม าอยูไ ดทกุ วี่ทกุ วัน” ผมอดดา มันไมไ ด เห็น
พวกมันหวานชน่ื กันแลวหมันไส เมื่อไหรช ูครีมจะจ๊จิ ะกับผม

แบบที่สีน้ําทํากับไอแดดม่ังอะ น่ันๆมีเช็ดเหงื่อใหด ว ย

“กพู าเมียมาสง อยูบ านเด๋ียวเหงาไง” มันพูดแลว ย้ิมหวานใหชูครีม เด๋ยี ว
ปดเหนี่ยวเลย คุยกับผมแตไปมองหนานองเนี่ยนะ

“สีนํ้า~” คุนๆไหมครบั ฉากเดิมเปะ เลย นองวงิ่ เขาไปกอดสีนํา้ หมับ คูนี้
ดเู หมาะกันแปลกๆ เหมือนพี่สาว นองสาว

อยาพูดไปครบั เดย๋ี วผมโดนงอน เฮยๆ มีหอมแกมดวยอะ ผมรีบลุกจากท่ี
น่ังเลยครับ

“บะ ! พอๆๆ” แตไอแดดทีอ่ ยูใกลกวาผมมากดึงคอชูครีมออกมาไดแ ลว สี
นํ้ากับชูครีมก็หวั เราะกันใหญ มันนานัก

ผมเขา ไปกอดเอวล็อคตัวนอ งไว

“แคมาสงก็กลับไดแลวสิ” ชูครีมยิ้มหวานแตพูดจากวนประสาท ย่ืนมือไป
จบั มอื สีน้าํ ไวแลวดึงๆใหมาทางฝงตวั เอง

“โห ไล” มันพูดแลวหันมามองหนา ผม อะไร ผมไมเกี่ยวนะ

“กลับไปทาํ งานเถอะครับ งานเยอะไมใชเหรอ” สีนา้ํ หันไปย้ิมใหแฟน
ตัวเอง โอว นา รักเชียว

ถา นอ งหันมาย้ิมแบบนั้นใหผมบา งนะ... ผมจะจับอุม ทุมใสเตยี งเลย หึๆ ดู
ทา วาไอแดดมันก็คิดแบบผมแตท าํ อะไรไมไดครับ

“ออื พ่ีจะรีบๆทํา เดยี๋ วมารับนะ” ไอแดดมันลูบหวั สนี า้ํ แลวกเ็ ดินออกไป

“งน้ั พ่ฟี องดูวครับ ขอตวั ชูครีมไปเดินหางดวยกันหนอยนะ” สีน้ําหนั มาย้ิม
หวานใหผ มทก่ี อดนอ งอยู

นองมันยิ้มรา ขึน้ มาเลยครับ น่ีมันเหน็ สีนาํ้ มีคุณคากวาผมใชไ หม ทา ทาง
อยากไปแบบปดไมอยู

“อ้ือ ดูกันดๆี ละ ” ผมก็พยกั หนา รับ ยังไงผมก็ตองทาํ งาน เดี๋ยวนองจะ
เบื่อซะเปลาๆ ใหไปเท่ียวเลนหนะ ดีแลว

“พูดแลวก็ปลอยสิ” นอ งแกะแขนผมใหญเลย เออ ลืมตัวครับ กอดเพลิน
ไปหนอ ย แตไมไ ดปลอยหรอก

ผมจับนอ งพลิกตวั เขา มาหาผมแทน

“จบุ กอนคอยไป” ผมพดู แลวยิ้ม สีนํา้ ขาํ แตกไปแลว

“ไมเอา” นองพูดเบาเชยี ว สงสัยอายสีน้าํ มัน แตแลวนอ งก็เหลือบไปมอง
คนขางหลังผม โรสน่นั แหละครับ

แลวนองเปลย่ี นใจเขยงข้ึนจูบผม จูบเลยครับไมใชแคปากแตะปากอยา งท่ี
ผมคิด เลน เอาสีนํ้าหันหนา ไปทางอื่น

สว นผมก็จูบตอบสิครับ อุมนองข้ึนมาใหพอดีแลวจูบกันดเุ ดอื ด รูส ึกถงึ
ความหวานของชอ็ คโกแลตท่ีปลายล้ินนดิ หนอ ย

เดี๋ยวก็เปลยี่ นใจไมใหไปซะหรอก

“อือ้ พอ” นอ งผละออกแลว หลบปากผมทจ่ี ะตามไปจูบตอ แหม คนมนั
เคลม้ิ

แตผมก็ยอมปลอยนองลง สนี า้ํ เพิ่งหันกลับมา

“ไปแลวนะครับ แหม รอนแรง” จะไปแลวยังมิวายแซวอกี ชูครีมหนา แดง
แจ รีบเดินออกจากหองไปกอนแลว

สีน้ําหันมาลาผมแลวรีบตามออกไป พอหันกลับมาโรสก็ทานขา วเสร็จแลว
ครบั

สวนผมไมกนิ แลว แคไ ดชิมปากไอต วั แสบไปเมื่อก้กี ็อ่ิม หึหึ

“ทา นประธานชอบคนน้จี รงิ ๆเหรอคะ” อยูดีๆโรสก็พูดข้ึน เธอสบตากับผม
ดวยแววตาจริงจัง

อันท่จี ริงผมไมชอบใหใ ครเรียกทานประธาน แตผ มอยากกนั เธอใหดูหา ง
เหินไวสักหนอ ย จะไดมชี องวา งระหวา งกัน

“อ้อื รัก” ผมตอบ ยังยืนน่ิงอยูท่เี ดิม เพราะรูส กึ เหมือนเธอมีอะไรตอ

“ทา นเปน.. เกยเหรอคะ” ยังจะถามอกี เนอะ ผมไมตอบแตพยักหนา เบาๆ

“ผมจางคุณมาทาํ งาน เพราะง้นั สนใจแตงานเถอะนะ” ผมพูดใหฟง ดู
สุภาพที่สุดแลว แตเ ธอเมมปาก นาํ้ ตาคลอเลยครับ

“คุณก็รูใชไหม วาโรสชอบคุณ” เริม่ เปลี่ยนสรรพนามเล็กนอ ย ยงั ไงก็
เถอะ ผมไมชอบใหใ ครมารองไหตอหนานักหรอก

“อืม.. แตย ังไงผมก็ชอบคุณไมไ ด เขา ใจใชไ หม”

“เพราะโรสเปนผูห ญิงเหรอ” เธอสะอื้นแลวชอนตามองหนา ผม

“เพราะผมรักชูครีม” ผมตอบสนั้ ๆ แลวยิม้ เธอสูดหายใจเแลวเช็ดน้ําตา

“โรสเขาใจแลวคะ ขอโทษทีท่ าํ ใหลาํ บากใจ คิดซะวา โรสไมไดพูดอะไร
แลวกัน” เธอเก็บของใสถาดแลวเดินออกไป

ผมกง็ งๆนะครบั ไมร ูวาจะวางใจดไี หม แตยงั ไงผมก็เปนเจานาย

เธออาจจะกลบั มาต้ังใจทํางาน ซงึ่ ถา เปน อยา งน้ันก็ดี

แตถาไม. . ผมก็คงตอ งหาเลขาใหมละมั้งครับ

--------------------------------------------------
17 :: กําราบ

( :: วาฟเฟล :: )

สิ่งแรกที่ผมทาํ ตอนลืมตาตื่นขน้ึ มาก็คือ มองไปยังคนที่นอนอยขู า งๆ พอ
เห็นวาเจา ตวั ยังหลับอยกู ็คอยผอนคลายลงบา ง

แตถา มันจะตื่นข้ึนมากอนผมก็เกงเกินไปแลวละครับ เม่ือคืนมาเลนซะ
ไมไดหลับไดนอน พระอาทิตยข้นึ กอนถงึ จะพอได หึ !

ผมพลิกตัวตะแคงไปมองหนามัน มันนอนหนั หนาเขา หาผม หนา ตาจ้ิมลิ้ม

ทาทางไมมีพษิ สง แตกตางจากตอนตื่นลิบลับ

ผมมองไมเ ห็นเลยสักนิด วามันมีเหตุผลอะไรใหท ําตวั เหลวแหลกขนาด
น้ี แถมยังทาํ ทา ไมสนใจหากใครจะมาวา อะไร

เหมอื นมันกําลงั ดูถกู ตวั เองอยูตลอดเวลาอยา งน้ันแหละ

“อะ!” โฟนสงเสียงเหมือนตกใจออกมา เพราะพอมันลืมตา หนา ผมก็ชิด
อยูกับมนั เลย ผมยิ้มนอ ยๆกับทาทางตลกๆนั่น

มนั ขยบั ตัวนิดหนอยเหมือนจะลุก แตนิว่ หนา บง บอกอาการเจบ็ จะไมเจ็บ
ไดไ ง ผมเลนไมย ้ังเลยนะเนย่ี เอาใหลุกไมข้ึนกันไปเลย

“จะเขาหองนํา้ เหรอ มากูพาไป” ผมขยบั ไปชอนตวั มนั มนั ก็มองตา
ขวางๆ พยายามจะขยับหนี

แตความเจ็บคงมีมากกวาเลยน่ิงไปในท่ีสุด

“มึงมันบา ” โฟนดา ผมเบาๆ แตตามองไปทางอืน่

“ออื หึ มึงบากวากูอีก” ผมอุมมันและเดินไปหอ งน้ํา ไซสโฟนนี่พอๆกับ
นอ งผมเลยนะครับ ผมอุมชูครีมไดสบายๆ

กอ็ ุมโฟนไดสบายเหมือนกนั

“เปน อะไร อาบไหวม้ยั ” ผมวางมันยืนลงบนพ้ืนหองน้าํ แตมันไมขยับตวั
เลย หนา ตาเครงเครียดจนผมเริ่มกังวล

“หึ เพราะไอบาทไ่ี หนละ ตายอดตายยากมาจากไหนก็ไมรู” มันบนอบุ

แลวทาํ ทาจะขยับ แตก็ไมขยับสักที

ผมเลยจับมนั เขา ไปอาบนา้ํ จนได ทนดูไมไ หวครับ ถงึ มันจะไมคอยมีแรง
แตก ็สูรบกับผมไดหนกั หนาเอาการอยู

ไดแผลมานดิ หนอ ย เพราะมนั ทุบหนา

“ถา ไมเลกิ ทุบ ปลํ้านะโวย !!” ผมชกั จะเหลืออด เจบ็ นะทุบมาได ดงั้ ยุบรึ
เปลา ก็ไมรู

“บา กาม!!!” มันดา แตเลิกทุบ สงสัยกลวั โดนปลา้ํ มันหันไปหยิบฝก บวั
มารีบๆอาบนา้ํ ผมกม็ องไปกลืนนาํ้ ลายไป

มันไมไ ดมีสไตลนารักแบบชูครีม แตม ันโคตรจะเซ็กซี่เลยครับ มีแรงดึงดูด
ทางเพศทีม่ หาศาล ไมแปลกใจทีใ่ ครๆก็อยากนอนกับมัน.. โวย!!

คิดเองกโ็ มโหเอง แคลองคิดดวู ามีกี่คนท่ไี ดแตะตอ งตัวมัน ผมก็หงุดหงดิ

ทงั้ ๆทผ่ี มกไ็ มไ ดตางอะไรจากพวกนั้นเลยสักนิด ย่งิ มองก็ย่งิ หงุดหงิด

ผมเลยเดินออกมาจากหองนา้ํ ไปนงั่ สูบบุหร่ีที่ระเบียงหองมัน ชูครีมก็ไมร ู
นะวา ผมสูบ ตอหนานองผมเปน พี่ชายทีแ่ สนดี

ดยี ่ิงกวาเทพบุตรอีก ถา นองรูวาจริงๆแลว ผมเปนยังไง กค็ งช็อคนา ดูนะ
ครับ

“แกรก” เสียงเปดประตูเบาๆดัง ผมกร็ บี หันหนาไปมอง โฟนพันผา ขนหนู
เดินชาๆออกมา ทา ทางลาํ บากนา ดู

พอมนั หันมาเห็นผมก็ทําหนาตึงใส มนั โกรธอะไรกูวะ ? แคส่ังสอนไป
หนอ ยเดยี วทํามาเปนโกรธ เหอะ ผมเดินเขา ไปอาบนาํ้ บาง

เดี๋ยวตองไปดูรา นครับ น่ีก็สายพอแลว ออกไปไอโฟนเพิ่งใสเ สอื้ ผา
เสร็จ จะสงสารมันดไี หมเน่ียทาทางเหนือ่ ยกับการขยับตัวมาก

แตกไ็ มปริปากใหผ มชวยอะไรสักคาํ

“เดย๋ี วกไู ปดูราน เยน็ ๆจะมาใหม ไมตองออกไปแรดที่ไหนนะมงึ ” ผมหัน
ไปขูมันเสยี งโหด แลวควากางเกงมาใส

“กจู ะแรด มึงจะทําไมวะ เลิกมาเกาะแกะกูสักที” มันทําเสยี งราํ คาญผม
เต็มที่ เด๋ียวไดโดน ปากดีนกั

“กไู มเ ลิก มึงอยากทาํ อะไรกท็ าํ แตข อบอกไวกอน วากูไมย อมใหใครมา
แตะของของกู เขาใจไหม!!” ผมเดนิ ไปจับคางมันใหเ งยหนา มองผม

มันปด มือผมออก คางแดงเล็กๆ อะไรจะผิวบอบบางปานน้ัน รอยที่ชูครีม
ตอ ยไวย งั อยูเ ลยครับ

“ใครคอื ของของมึง อยามาโมเม ”มันจองตากับผมแลว พูดเสียงแขง็

“โอเค กูไมพูดดีกวา แตก จู ะแสดงใหดู คอยดูก็พอ” ผมพดู แลวจับมันมา
หอมแกมสองสามที มันก็ขยับหนี ทาํ เปนรังเกียจ

เม่ือคืนมากกวา น้ีไปต้ังเยอะ แลว ผมก็ออกจากบา นมันมา เจอพอ มันนั่งอยู
ขา งลางก็ทักทายไปครับ

…………………………………………….

พอถงึ ตอนคํา่ ๆ ผมจัดการปดรา นแลว ก็เตรยี มวัตถุดิบสาํ หรับพรุงน้ี เพราะ
คาดวา ไอโฟนมนั ตองทาํ ผมมาสายอีกแน

พอผมขับรถไปถึงบานมัน ก็พบวา มันออกไปแรดจริงๆอยา งทบี่ อก
ไว แมบา นบอกวามนั เพ่ิงออกไปกอนผมมาถงึ คร่งึ ชม.

นีม่ ันจะลองดีกบั ผมจริงๆใขไหม เดินยังกะเผลกอยูดว ยซา้ํ ยงั จะออกไป
อีก โอย ผมโมโหแทบบา รีบขับรถไปตามผับแถวนก้ี อน

ที่ท่ีผมเจอมันบอ ยๆน่ันแหละครับ ตลอดชวี ิต 20 กวาปท่ีผานมาผมไมเคย
ตองมานั่งหวั ปนกับอะไรแบบนีเ้ ลยสักคร้ัง

ไมวาจะเพราะฐานะ หรือหนา ตา มนั ทําใหใครๆก็เขาหาผม ไมเวน
แมกระทั่งโฟน... มันนัน่ แหละท่ีเปน เขาหาผมกอน

แตก็เลกิ ยุงกับผมเอาดื้อๆ หลังจากผา นไปแคคืนเดยี ว

ทําไมมันทาํ ใหผมรูสกึ วาถกู ฟนแลว ทิ้งวะ!!! ไมสิ ตองบอกวา ถูกใหฟน
แลวทิ้ง.. เอาเหอะ แลว ผมเปนบาอะไรไมรู

ตอ งคอยไปตามมันอยูเ รื่อย ก็มนั กลาดียงั ไงไมสนใจผมอะ ไมมีใครทํา
อยางนี้กับผมเลยนะเวย และผมไมชอบใจเอามากๆเลยดว ย

ผมไมไ ดม าเฝารังควาญมัน เพราะเหตุผลโรแมนตกิ อยา งรักมัน หรอื ติดใจ
อะไรแบบนั้นนะ ผมแค. . แคอ ยากทาํ ใหมันสยบอยูที่ผมใหได

ใหมันหลงผมหัวปกหัวปา แลว ผมคอยเขย่ี มันทิ้งใหสะใจ แตดูสิ มันไม
สนผม แถมยังอวดดีออกไปออยเหย่อื อกี อยาใหเจอตวั เชียวนะมงึ !!

ผมหาไปสักสามส่ีที่ พอดผี มก็นักเที่ยวนะครับ แตไมไดเ มามากเพราะ
ตองไปทาํ งานทกุ วัน เมอื่ กอ นก็หาความสาํ ราญ

รืน่ เริงบันเทิงใจไปงน้ั แหละ แตตอนนผ้ี มไมมีอารมณเ ท่ยี วหรืออารมณเหล
หญิงอะไรท้ังนั้น จนมารา นท่ี 5

ผมลองไปถามเจาของรา นท่ีรจู ักกัน เขาก็บอกวา โฟนมาทีน่ ่ี

หึ มันก็ดงั อยูละครบั ใครๆก็อยากมาจจ๊ิ ะกบั มันท้ังนั้น ผมเดินไปตามทาง
ที่เจา ของรานมันช้ี

เห็นไอโฟนนัง่ อยูก ับผูชายทาทางรวยคนนงึ ผมยนื สังเกตสถานการณก อน
แปปนึง มันไมไดมที ที าอะไรเปนพิเศษ แตก ็นั่นแหละ

ตอนที่มันมาคุยกบั ผมมนั กไ็ มแ สดงทา ยั่วอะไรนะครับ เพราะตวั มันก็ยว่ั พอ
อยูแ ลว และไอบา นั่นกม็ องมันซะแทบจะกินเขา ไป

มีลงมไี ลแลวเวย เฮย แมงก็นั่งใหเขาลบู ๆคลาํ ๆอยไู ด เหน็ แลว ขน้ึ !!!

“ขอโทษที อยากแตะใหมนั มาก น่ีเมียกู” ผมไมทนแลวครับ เดนิ เขา ไป
ดึงมนั ออกมา แลว จองไปทไี่ อห่ืนนัน่

“อะไรของมงึ ปลอ ย” มันสะบัด แตผมจับแขนมันไวแ นน มือผมใหญก วา
ขอมอื มันเยอะ พยายามไปกเ็ ทานัน้ แหละไอหนู

“มงึ อยูนิ่งๆ เดยี๋ วตองเคลียรก ันอีก” ผมทําเสียงโหด มนั กน็ ่ิงไปนิดหนอ ย
แลว เอามอื อกี ขางมาแงะนว้ิ ผมออก เออ ความพยายามดเี ลิศ

“นอ งเขาอยากใหปลอยก็ปลอยดิวะ” ไอหื่นเม่ือกี้มันลกุ ขึน้ มาประจันหนา
กับผม โห ความหลอนเ่ี ทียบไมติด

ผมหลอกวาเยอะ ไมหลออยา มาสะเออะเทียบชนั้ เวย

“มงึ ไมตองเสือก แลวเม่ือกี้มงึ เอามือไหนลูบเมยี กูหะ มือนร่ี ึเปลา ” ผม
ขยับไปจับแขนขวามันมาแลวบิดอยางแรงทันที

ดวยความทม่ี ันยังไมท ันตั้งตวั ผมเลยบิดไปไดงา ยๆ ตอนน้ผี มปลอยมอื ไอ
ตัวการไปกอน ผมไดย ินเสียงดังกรอบเลย

“โอย ไอเ ชี่ย! มึงทําแขนกูหักเหรอหา” มันทําเสียงดังจนคงรอบขางเร่ิม
มอง ขนาดในผับเปดเพลงดังแลว

แตเ สยี งมันดังกวา อีก ไมนาจะหักหรอกครับ เพราะผมไมไดบิดแรงขนาด
น้นั คงแคเคล่ือนนดิ หนอ ย แตก ็ทา ทางจะเจ็บนา ดู

“เออ รูไว อยามายงุ กับเมียคนอืน่ โฟน! มาน่ี” ผมดา มันเสร็จกล็ าก
ไอโฟนออกมาจากผับ

มนั ขืนตัวไดแคแปปเดียวก็ปลิวตามแรงผมมา

“โอย ไอเ ลววาฟ ปลอย” มนั ทําเสียงแข็งพยายามแงะตัวเองออกจากผม

“ไมปลอ ย!! อยูน่ิงๆเถอะ แสบนกั นะ ออกมาออยชาวบา นขนาดนี้” ผม
กัดฟนพูดแลว ยัดมันใสเขาไปในรถ กอนจะรีบวง่ิ ไปน่ังอีกฝง

แปลกครบั มันไมพ ยายามเปดประตูหนีลงไป แตน ง่ั แลวหันหนามามอง
ผมแบบเอาเรื่อง

“กูออ ยใครไมท ราบ กไู มไ ดท าํ อะไร เขามาคยุ กับกเู อง” มันพูดเสียง
หงดุ หงิด

“เหรอ~ แตพอเขาลูบคลํามงึ ก็ปลอยใหเ ขาทํา น่ีถา ไมมาจะพากนั ไปตอ
ท่ีไหนละ โรงแรม? ” พอจบคําเทาน้ันแหละ มันตอยผมเลยครับ

หมัดหนกั เหมอื นกันนะ ในระยะใกลแบบนี้ดว ย ผมหันไปควาคอมันแลว
กระชากเขา มาจบู

“ออ้ื !!” มนั สงเสียงประทวง พยายามดิ้นหนี ผมกัดปากมนั แรงๆไปที มัน
ถงึ ไดย อมเปดปากออก แตพ อผมเขาไปตามหาลิน้ มัน

มนั ก็หลบแลวหลบอกี ทาํ เปน เลน ไลจ ับในปากไปได แตก็เพลินดีครับ หึหึ

“ผวั ะ!!!” เตม็ ๆ เนนๆ เสียงกองเขามาในหเู ลย มนั เอามือมาตบขมับผม
อยางแรงอะ ผมเลยปลอยมันออก

มันก็ขยับไปชิดประตูยกมอื มาเช็ดปาก

“เจบ็ นะเวย” ผมสบถแลวมองมันตาขวาง มนั สะดุง แตแลวกแ็ สยะย้ิม

“สม ยงุ อยูไดกับปากคนอื่น ปากตวั เองไมมีหรอื ไง” เออ มนั น่ีถา จะ
บา ผมจะไปจูบกับปากตวั เองไดไ งเลา

“กม็ ึงตอยกูจูบ มึงตบง้ันกูก็ไซร” พูดเสรจ็ ผมตามไปครอ มมันที่เบาะอีก
ฝง ทก่ี เ็ ล็กติ๊ดเดียว มันเลยโดนผมลอ็ ค ขยับไปไหนไมไ ด

“อยา เลนบาๆนะ ขา งนอกเห็นนะเวย ไอปลงิ ทะเลเอย” มันเอามือมาดนั

หนา ผมที่พยายามจะกม ลงไปหามัน

ผมเลยรวบขอมอื มันไวเหนอื หวั มนั ทําตาเหลือกเลยครับ ตาจะหลุด
ออกมาไหมน่นั หึหึ สนุกครับ

“วากปู ลิงใชไหม ขอดูดเลือดหนอ ยแลวกัน” ผมโนมหนา ลงไปดูดตน คอ
มันแบบเนน ๆ มันดิ้นพลา นเหมือนผมจะสูบเลือดมันออกมาจริงๆ

เวอ รไปได ผมทํารอยชัดๆไวท ่ีตนคอมันลามไปจนถึงลาดไหล ขยับ
ออกมาดูหนอ ยนงึ โอ ชัดเชยี วครบั 3 รอยเดนเปน สงา

“โธ ไอป ลิง ไอปลาดูดขี้!! ดูดพอยังละ ”มันดาใสหนา ผมแลวย้ิมกวนฝา
เทา มาก น่ีถา ไมใ ชผมมนั โดนต้ืบไปแลว ชัวร

“ไมพอ ดดู ทั้งตวั ไดไ หมละ” ผมพูดเสียงกรุมกริ้มแลว มองมันห่ืนๆไล
ตั้งแตหวั ไปทใี่ ตเ ข็มขัด หนา มันแดงขน้ึ ทันตาเห็น

มนั อายครับ! ผมยังไมเคยเห็นมันอายมากอ นอเมซ่ิงสุดๆ เอะ .. หรือมัน
โกรธหวา

“ทะล่ึงวะ ออกไปไดแลว อึดอัด” มนั ดึงมือตวั เองใหญ พยายามใชตัวดนั
ผมออกดวย แตมันจะไดผ ลตรงกันขามนา

เลนขยับมาเสียดสีกันซะขนาดน้ี

“โอะ ใครทะลึง่ โฟนน่ันแหละมาเบยี ดพ่ีอยา งนี้ไดไ ง ย่ัวเหรอ หๆึ ” ผม
แกลงมันครับ หนา ตาเออๆนน่ั ตลกดี

มันไมค อยแสดงอารมณทางสหี นา เทาไหร เวลาอยูขา งนอกก็จะ

หย่งิ ๆ หรอื ไมก ็ทําเปนคนดี ใสซอื่ ..อะ

แตเวลาอยูกับผมน่มี นั ทาํ ตัวเลวสุดตรีนเลยนะครบั ทําไมผมไดรับสทิ ธิ
พิเศษแบบนี้ ฮาๆ

“คะ ..ใครย่ัวมึง ไอตัณหากลับ แลว กกู ็อายุเทามึงดวย ไปกินข้ี
เถอะไป! !” มันดารวนมวั่ ไปหมดแลว

หนา เนอหเู หอแดงเถือก ผมวามนั ตองเขนิ แนๆ มันเขนิ ผมละ ปรบมือ
หนอยเร็ว !!!

“กูเปนพ่ีมงึ เรื่องอยางวาไง หึหึ” ผมยังคงแกลงมันตอ หนาแดงๆของมัน
นี่นา รกั ชะมัดเลย แตแลวมนั ก็หยดุ ด้ินมองหนา ผมนิง่

“ถา เรอ่ื งนั้นกูม่ันใจวา กไู มไดเปนนองมึงแนๆ มึงก็รนู ี่” มนั พูดแลว ยิ้มยั่ว มี
ชอนตามองดวย

ผมเลยกมลงไปพิสูจนความเกง กลา ของมันสักหนอย ผมจบู ไดแคแปป
เดียวรางกายมนั ก็ตอบสนอง

ล้ินเล็กไลก วาดเขา มาในโพรงปากของผม จูบเกงเปนบาเลย ผมไมย อม
แพมันกไ็ มย อมแพ เราจูบกันแทบไมหายใจ

จนผมปลอ ยมอื ออกจากขอ มือมนั โฟนมันก็เล่ือนมอื มาจับคอผม

“ออื ~” มันครางเบาๆในลาํ คอ ผมเวนจังหวะใหมันหายใจแปปเดียวแลว
กลับไปจูบตอ มือกเ็ ลื่อนไปลูบใตเส้ือเชิ้ตมันเบาๆ

ผมชกั ไมอยากหยุดแลว สิ พอผละออกมามนั ก็นอนหอบตาปรือๆ ปากเจอ

แดง นา ทาํ รายรา งกายท่ีสุด

“แฮก.. พอใจรึยังละ อยากนักใชไ หม” มันยังปากดีไมเ ลิก ดูทําหนา ทํา
ตาเขา เดี๋ยวจับกดในรถแลวจะหนาว

ผมไมตอบแตยายกลับน่ังฝง คนขบั เหยยี บคันเรงไปจนถงึ บานผม พอถึง
มันก็ทําหนา งงๆ

“น่ที ่ไี หน จะกลบั บาน” มันโวยทนั ที แตผ มไมแคร จอดรถ ดับเคร่ือง
แลวเดินลง ยนื รอมนั แปปนงึ มนั ก็ลงตามมา

“นบี่ านกู ไมตองเสียงดังดวย เขาหลับกันหมดแลว” ผมล็อครถแลวจูงมัน
เขาบาน มนั สง เสยี งฮึดฮัด พยายามจะกลับออกไป

ดือ้ ตลอดเวลาเลยสินา!! ผมตองกระชากมนั เขา บานจนขอมอื มันแดงไป
หมด ไมไ ดอ ยากรุนแรง แตด ้ือเองนะ

“บา นกูมี กูไมน อนน่ี มงึ ปลอยกูเลย”

“แลวจะกลับอยางไรไมทราบครบั คุณชาย แถวบานกระผมไมมีแท็กซ่ี
มาก แลว ก็เปล่ยี ว อยากโดนฉุดเหรอ หอื ??” ผมกวนมันแลว ยกั ควิ้

“จ”ิ๊ มนั สงเสียงไมพอใจ แตก ย็ อมตามผมมาจนถึงหองนอน มันมองๆไป
ทวั่ หอง พยายามไมแสดงทาทีสนใจ

แตแววตามันนบ่ี งบอกมากครับ อยากรูอ ยากเห็นที่สุดละ ผมแอบย้ิมแลว
ปลอยมือจากขอมือมัน เดินไปหาเสื้อผา ให

“รกั กนั ดนี ะ” มนั พูดข้นึ มาลอยๆ ผมเลยรีบหนั กลับไปมอง บนโตะ หัวเตยี ง

มรี ูปผม ชูครีม

แลว ก็พี่มาการูนสามคนพน่ี อ งกอดคอกนั

“ออื ” ผมตอบรับแลวขมวดคว้ิ กับทา ทางหงอยหนอ ยๆของโฟน กอ็ ยาง
วา มนั ลูกคนเดียว คงเหงา แตเ อะ ...

“โฟน.. มึงอยา บอกนะวา ท่ีมึงเปนคนแบบนี้เพราะมึงขาดความ
อบอุน อยากไดความอบอุน?”

“จะสนใจทําไมไมทราบ มันเรือ่ งของก”ู มันทาํ หนา เครียดเลยทีนี้ ทาํ ตัว
เปนเด็กมีปญหาไปได

“เรอ่ื งของเมียกูไง กเู ลยตอ งใสใ จ มึงมานี่ด”๊ิ ผมพูดไปงน้ั แตมือความนั
มานั่งบนเตยี ง แลวผมก็นัง่ ขา งๆ

“อะไร งว งแลว” มันทําเหมอื นไมอยากคุยกับผมเต็มท่ีเลย

“ไมตองมาทาํ เปนงว ง มึงมีปญหาอะไรหะ โฟน มึงอยากมากเหรอถึงได
ออกไปหาเหยอื่ ทกุ วนั หนะ หรอื มึงเปนอะไร”

ผมพูดดวยเสยี งนุมนวลที่สุดนะเนี่ย มันเมมปากแลว มองหนาผม ผมเลย
เอานวิ้ ไปเขี่ยปากมันออกจากกัน

มเี ลือดซิบๆจากทีผ่ มกัดมนั ไปในรถดว ย

“ออื ถา กอู ยากแลวจะทาํ ไม ก็กูแรด อยากมีผัวเยอะๆไง” มันทําหนา ตาย
ตอบ แตผมรูสึกหนวงๆในอกทุกทีที่ไดย ินมนั พดู แบบนี้

“มีผัวเปนกูก็พอแลว กบู อกมึงไปแลว น่ี หรือจะใหบอกทุกวัน” ผมพูด
เสียงต่าํ เปน การขมู ันไปดว ยในตวั

“กเู บ่ือมึง ไมอยากได ไมพอใจ มอี ะไรไหม” มันพดู อยา งเอาแตใ จ พอ
ผมสบตามันก็มองไปทางอ่ืน ทาํ ไมตองหลบตาตลอด

“เหรอ แตรา งกายมึงไมไดบอกเลยวา เบื่อ” ผมพูดแลว ดงึ มันเขามา
ชิด ลูบเบาๆที่ตนขา มนั มีปฏิกิรยิ าตอบสนองท่เี ร็วมาก

สังเกตไดว า ตัวเริ่มเกร็งแลว

“หหึ ึ” ผมหัวเราะในลาํ คอ แลว กมไปงับหูมัน ขนลุกเลยครับ ผมนั่งใกล
จนมองเห็นขนมันลุกเลยเน่ยี

“เปนอะไร อยากแลว ละ สิ” ผมลอ เพราะมันเริ่มหนา แดงขน้ึ เรอ่ื ยๆ ไม
โตตอบ ไมทํารายรางกายผมดว ย

ผมเลยถอื โอกาสสานตอสง่ิ ทค่ี างคาไวบ นรถเลยละ กัน อยากแรดนักใช
ไหม ก็มาแรดกับกูน!่ี !

…………………………………………….

( :: โฟน :: )

ใหตาย.. มันจะอะไรหนกั หนาก็ไมร ู มายงุ กับชวี ติ ผมอยูไ ด ผมจะม่วั จะ
แรด จะไปออยใครที่ไหนมันก็เรือ่ งของผมน่ี

ทาํ ไมตองมาตามรังควาญก็ไมรู เหน็ ทแี รกนึกวา จะเปนเพลยบอย ไมย ึด
ติด ครัง้ เดยี วแลวผานไป ท่ีไหนได ตามติดยงิ่ กวา ชัตเตอร

ถา มนั ทําไดมันคงมาขค่ี อผมแลวละ

ผมเลิกสนใจชีวิตตัวเองมาสกั พัก เพราะผมมันไมมอี ะไรดีมาต้งั แตแรก
แลว มันแยและสกปรก ถา มันจะสกปรกไปมากกวานี้

กไ็ มเห็นจะเปนอะไร ใครๆก็ตางมองผมดวยสายตานา รังเกียจ
ทง้ั น้ัน สายตาที่เต็มไปดว ยความหื่นกระหาย ถาอยากไดมากนักผมกใ็ ห

ผมไมไดแ ครอ ยูแลว มเี พียงไมก ่ีคนที่มีสายตาที่แตกตางออกไป นน่ั คอื พี่
ฟองดูว.. เขาไมไ ดมองผมอยางนา รังเกยี จ เขามองผมธรรมดา

ยมิ้ ใหแบบธรรมดา แตเปนความธรรมดาที่ผมไมไ ดเจอมานานแสน
นาน ผมเลยไปยุงกบั เขา ไปทาํ ตัวนารัก

จริงๆแลวมันเหนอ่ื ยมากเลยกับการทาํ อยางน้ัน แลว ผมก็ไปเรยี น เขาก็ไป
เรียน เลยไมไ ดเจอกันนาน ผมไมคิดวา จะไดเจอเขาอีก

แตพอเห็นขา วบนหนา หนงั สอื พิมพก็ใจหาย.. เขาจะแตงงานและแตงกับ
ผชู าย ไอเดก็ ตัวกะเปย กท่ีไมไดดูเราใจอะไรเลย

แตคงเพราะมนั นา รัก และมีความบริสุทธิ์.. ที่ผมไมมี ตอใหผ มไปเจอเขา
รา ยมากับตัว แตกย็ ังบอกไดว า เด็กคนนน้ั มใี จท่ีบริสทุ ธิ์

ยังคงมีความใสสะอาดอยูมากเลยทีเดียว

“อืม อาบนาํ้ กอ นไหม” ไอวาฟเฟลกระซิบอยูขางหู ตอนนีม้ ันฉุดผมลงไป
นอนแลว ข้ึนมานัวเนยี เปนที่เรียบรอ ยแลว

มนั เปนผูชายอีกคนท่ไี มไดมองผมแบบที่คนอ่ืนมอง ในสายตามันไมไ ดม ี
แตความตองการในรางกายของผม มันมีอยา งอืน่

....อยางอน่ื ทผ่ี มอา นไมออกและไมเขาใจ

“ออื จะอาบนํ้า” ผมพูดแตไมไดก ระดิกตัวไปไหน ปลอยใหมันชิมคอผม
อยางเอร็ดอรอยอยู

บางครงั้ ใจผมอยากจะผลักมันออก แตรา งกายผมไมยอม มันแพใ หกับ
สัมผสั ของเขาตลอด แคจ ับมานิดเดียวกพ็ อ แคจ ับ ...ผมก็แพแลว

“ไปสิ” มนั ยิ้มแลวฉุดผมไปหองน้าํ มนั แกผ าแลวครบั เดี๋ยวความเร็วที่ตา
คนมองไมทัน อะไรจะไวขนาดนี้

“มึงก็ถอดดว ยสิ”มันหนั มาลอกคราบผมบา งแลว ผมก็มองไมทัน รูสกึ ตวั อีก
ทกี เ็ ย็นวาบไปทัง้ ตัว ตอ งเอามือมาปดของสําคัญไว

มนั กย็ ิ้มๆแลว เดินไปเปดน้ําลงในอา ง เปด เสรจ็ กเ็ ดินมาชอ นตัวผมไปวาง
ไวใ นน้ัน ทาํ อยา งกบั ชอ นปลาทอง

น้ําก็มีอยูแคก นอาง แตมันก็ดันลงมานั่งดว ย อางไมไ ดใหญเ ลย ตัวก็
เบอเรอ

“เฮย ! อยา มาทาํ โรแมนติกแบบในหนัง ขนลกุ ” ผมรีบหามมันทันที มัน
จะจับผมไปน่ังพงิ อกมันไง แตผมวา มันนา สยองออก

“อยา อยา เลนตัว~” มนั รองเปนเพลงไอซ ศรัณยูเลยครับ รอ งเสร็จก็ดึง
ผมไปน่ังพิงมันจนได แลว จะเกิดอะไรละ

เน้อื แนบเนอื้ สิ ผมน่ังตวั เกร็งเลยครับ จะไมเ กรง็ ไดไง แคผมถูกดงึ ไปนั่ง
พิงหลังมันแคแ ปปเดียว

ไอหนนู อ ยท่ีขนาดไมนอ ยเลยของไอวาฟเฟลก็ทิ่มแทงหลังผมใหญ ไม
กลา ขยับเลยดวย มันก็เอ้ือมมอื มาโอบผมไว

ทําไมรูส ึกต่นื เตนแปลกๆ ทําไมหัวใจผมตองเตน แรงขนาดนว้ี ะ ซโี่ ครงจะ
กระดอนออกมาแลว !!

“นั่งตวั แขง็ เชยี ว” มันกระซิบแลวเลยี หผู ม ไมใ ชของกิน ไมตอ งชิม! ผม
ดา มนั ในใจ ไมสามารถพูดอะไรออกไปได

ผมก็โดนคนมาห่ืนใสแบบนีเ้ ยอะ แตไ มไดร ูสึกแบบตอนน้ี กบั พวกนั้นผม
ไมไ ดรูสกึ อะไรเลยดว ยซาํ้ ส่ิงเดียวท่ีจะรูส ึกเลยคือรังเกียจ...

“จะมาอาบนํา้ ไมไ ดมานงั่ แบบนี้ ปลอย” ผมพูดเสียงออน ไมก ลา ไป
เสียงแข็งใส กลัวเจออะไร ‘แข็งๆ’กลับมา

“เดีย๋ วอาบใหไง น่ิงๆเถอะ” มันพูดนาํ้ เสยี งสบายอกสบายใจ ใครจะไปนงิ่
ลง นองชายมึงท่ิมกูอยูเน่ีย เก็บมนั หนอยเหอะ !!

“ก็นง่ั ทาอนื่ เถอะ เจบ็ กน ท่ิมอยูได แคเ ห็นหนากกู ็มีอารมณแลวรไึ ง!!”
ทนไมไหวแลว ครับ ดา สกั ชุดแลวรีบขยับหรอื ไปอยูมุมอา งอีกดา น

น้ํากระเด็นเลก็ นอย ตอนนนี้ ้ําเลยขึน้ มาถงึ เอวผมแลว พอปดๆบังๆอะไรท่ี
ลอแหลมไดบาง

“อือ กห็ นาโฟนย่วั ขนาดนี้” มันทาํ เสียงหนื่ แลวมองมาตามตัวผม ให
ตาย ผมไมเคยรูสึกรอนๆเพราะสายตาใครมากอนเลยนะ

ผมออกจะหนา ดาน แตสายตามันท่ีกวาดมองตัวผมทําเอารูสึกอาย.. ผม
อายมัน เอะ อายมันทําไมวะ ? งงตวั เอง

“เฮย ไอตัวดดู ข้ี อยาดึง!!” มันจับขอ เทา ผมใตนํา้ แลวกระชากเขา หาตัว
มนั ผมเลยไถลไปชน.. เออ นองชายมัน เต็มๆหนา ทอ งผมเลยครับ

“อา.. ถา วาฟเปนปลาดูดข้ี ง้ันโฟนกเ็ ปนขี้อะ สิ” มันพูดแลวหวั เราะ มีอะไร
นา ขาํ วะ แลวกูกไ็ มใชขี้ดว ยเวย

“ไมตองมาเรยี กวาฟๆ โฟนๆเลย ขนลุก ทําแอบแบว ไปได ฮ่ยึ เอาไอนี่
ออกไปเลยนะ อะ..” ผมดา แลว ตอ งเอามอื ขึ้นมายันบามันไว

เพราะมนั เลนขยับเอวใหสวนน้ันมาถกู ับนอ งชายผมท่ีนอนสงบนงิ่ เรียบรอย
อยู จนมนั ชกั จะก่ึมๆใกลจะผงกหัวมาทักทายอยูแลว

“ทาํ ไมครับ เราก็ชอบน่”ี มันพูดเสียงเซ็กซี่แลวเอามือมาจับของผม ผม
สะดุงเฮือกเลย รบี ดึงมอื มันออกกอนจะทําการ..

“โอย โฟน!!” มันรองล่ันเลยครับ เพราะผมกมไปกัดไหลมัน กดั แบบฝง
ฟนลงไปเลยลึกๆเนนๆ

พอมนั ปลอยผมกร็ ีบลุกจากอางนาํ้ ว่ิงปรูดออกไป

“ไอห มานอ ย มาน่ี ชอบกัดนักเรอะ” มนั วิ่งตามออกมาซะง้นั อา กกก วง่ิ
ออกมาควา เอวผมไปชนอกมันแลวล็อคตัวไว

เมยเดย เมยเดย สัญญาณอันตราย บงบอกวากําลังจะเจ็บตวั อยางรนุ แรง
ในอกี ไมกน่ี าทีขา งหนา นี้ โฮกกก

“ฮัดชวิ่ ~ เปลีย่ นเส้อื ผา เถอะ เด๋ียวไมสบาย มันหนาวนะ” ผมแกลงจาม
แลว พดู เสียงเรยี บ พยายามใหเนยี นที่สุด

ตัวสน่ั นดิ ๆ ไมใ ชเพราะหนาว แตส่ันตามสภาพจิตใจทีก่ ําลังส่ันอยา งแรง
ครบั ตอนน้ี

“หนาวเนอ้ื หมเน้อื จึงหายหนาว เคยไดย ินไหม” มันพูดแลว เอามอื กวาดขา
ผมเพ่ืออุมผมขึ้น ไมๆๆ ผมเกลียดไอวลีนท้ี ่ีสุด

เกลยี ดตอนน้ีแหละ จะดิ้นจะถีบมันก็รูส ึกโลงๆเกินไปหนอย หวิวอะ ทัง้
เนอ้ื ท้ังตัวไมมีอะไรติดตัวมาเลย

“แลว จําไวน ะ ทีหลังมงึ อยากแรด มาหากูนี่ แลวแรดใหเต็มท่ี!! กูบอกมงึ
แลวนะ” พูดจบมันก็จัดการคลกุ วงในผมทันที

ผมจะไปสูกับมันไดย งั ไงครับ แถมดันเผลอเคล้ิมตามไปอีก เปน อยางน้ีทกุ
ที เม่ือไหรผมจะชนะมนั บา ง!!

..ไมชอบใหผมแรดใชไหม ได ผมจะแรด!! เอาใหมนั อกแตกตาย โมโห
เปนบา คล่ัง โรคจิตไปเลย !!!

--------------------------------------------------------
18 :: คนนารกั ไปเดินหา ง

“นอ งครับๆ ไปกินไอศกรีมกับพี่ไหม พ่ีเล้ียงนะ”

“โอะๆ นอ งนารักจังเลย ขอเบอรไดไ หมครับ”

“มากนั สองคนเหรอ ไปเทยี่ วกับพวกพี่ไหม”

…………………………………………….

นนั่ เปนประโยคเบื้องตน ทผ่ี มไดย ินมาตลอดตงั้ แตมาเดินหา งได 5 นาที
แรก มนั เห็นพวกผมเปนผหู ญิง หรือพวกมันเปนเกย ?

อนั นผ้ี มก็งงๆอยู สว นสีนํา้ ก็อารมณไ มดี ไมชอบใหผูชายมาจีบ มันใหพี่
ไอแดดจีบไดค นเดียวครับ ฮาๆๆ

สว นผมชินแลว อยางมากกย็ ้ิมตอบนิดหนอ ย ไมไ ดอะไรมากมาย ตอน
อยูอ เมริกานี่รา ยแรงกวา นี้ครบั เกอื บไดสามกี ลับมาแลว

แตว ันน้มี ีคนเขา มาทกั เยอะจนนาปวดหวั อาจเปน เพราะผมมากับสนี า้ํ
ดว ย ก็มนั นารกั จะตาย

“หงุดหงิด จะเขา มาทักทําไมนักหนาก็ไมร”ู สนี าํ้ บนอุบ ผมเลยเอามือไป
คลองแขนมันแลว ซบไหล

มนั ก็เอามือมาจับมือผมไว สวที ใชไหมลา ~

“กส็ ีนํ้านา รักไง”

“พูดไมดูตัวเองเลย สว นใหญค นเขาก็จองมาที่ครีมท้งั น้ันแหละ” มันพดู
ยิ้มๆแลว จม้ิ หนาผากผม

“อือ้ จอ งไดก ็จองไปสิ เขาทาํ ไดแคจองนน่ี า เออน่ี ครีมจะบอกอะไรดีๆ

ให”

ผมมองไปเจอรานเคกพอดีครับ เลยรีบหนั มาคุยกับสีนาํ้

“อะไร”

“เด๋ียวเราสองคนเขาไปในรา นเคก น้ันนะ แลวผูชายกลุมน้ันจะตามมา” ผม
กระซิบแลว เหลตาไปทางขางหลัง

ผมเห็นพวกเขาตามมาสักพักแลว แตคงไมมีจงั หวะเขามาคยุ

“ออื้ แลว ไงตอ” สีนาํ้ ยังคงงงๆ ผมเลยสาธิตดว ยการจูงมือมันเขาไปนั่งใน
รานเคก แคแปปเดียวจริงๆ

กลุม นั้นกเ็ ขามานง่ั เยอ้ื งๆกับโตะ ผม บังเอิญสบตากนั พอดี ผูชายผอมๆท่ี
ใสแวน ในโตะ น้นั ย้ิมใหผม ผมก็เลยตองยิ้มตอบ

“นอ ยๆหนอ ย เดี๋ยวพี่ฟองดูวรูจะโดนมิใชนอย” สนี ้ําเอาเมนูเคาะหัวผม
ทันทีเลย อะไรอา แคยิ้มใหเฉยๆเอง

“น่ี เราจะไดกินเคกฟรี ถา สีนํ้าหันไปยิ้มหวานใหผชู ายผมแดงโตะ ขา ง
หลังอะ ” ผมพูดเบาแลว แกลงทําเปนดูเมนู

สีนํา้ ไมไดหนั หลังกลับไป แตพยกั หนา เหมือนจะรวู าผมพูดถงึ คน
ไหน เอะ เด๋ียวน้ีมีตาหลังเรอะ

เปน เมยี มาเฟยแลวมีสกิลท่ีดีข้นึ อยางน้นี เี่ อง

“ไมเอา แกก็ไมค วรทาํ รูไหม มีสามีแลวยังจะเลน หูเลนตากบั เขาอีก สั่ง