หมอยาหวานใจท่านประธาน เล่ม1

ศกึ ษา

หลงั จากสอบสลบั กบั พกั พรบิ ตาเดียวสปั ดาหแ์ หง่
การสอบกผ็ า่ นไป วนั นีเป็นวนั สอบวชิ าเลอื ก สาขาของอี
ลวั เสวียและหนานหลวิ เฟิงเขา้ สอบดว้ ยกนั

เนืองจากเป็นวิชาเปิด จงึ สอบแบบเปิดหนงั สือได้
เลอื กทีนงั สอบไดอ้ ยา่ งคอ่ นขา้ งอสิ ระ ไมร่ ูเ้ พราะอะไร
ตอนสอบหนานหลวิ เฟิงกลบั นงั อยใู่ กลๆ้ อีลวั เสวีย หา่ ง
กนั เพียงสองที

แตน่ ่าเสียดาย นอกจากตอนทีอีลวั เสวียเดินเขา้ มา
นงั แลว้ หนานหลวิ เฟิงลกุ ขนึ เปิดทางใหแ้ ลว้ ทงั สองก็ไม่

448

ไดค้ ยุ อะไรกนั อีก

หลวิ เฟยซวงเหน็ แลว้ ก็แทบจะซือแชมเปญมา
ฉลอง ในทีสดุ เสวียเสวียก็คดิ ไดแ้ ลว้ เลกิ ชอบเทพบตุ ร
แลว้ แบบนีพีชายกม็ ีโอกาสเพมิ ขนึ เธอผละออกไป
เงียบๆ อยา่ งสมใจ สง่ ขอ้ ความใหห้ ลวิ เฟยอวิน

เวลาผา่ นไป ไมน่ านก็ใกลจ้ ะหมดเวลา นกั ศกึ ษาที
นงั หลงั สดุ รบั ผิดชอบเอากระดาษขอ้ สอบสง่ ตอ่ ไปขา้ ง
หนา้

“สง่ มาสิ ฉนั ชว่ ยเธอสง่ ใหพ้ รอ้ มกนั ” ขณะทีอีลวั เส
วียเตรยี มยืนกระดาษขอ้ สอบใหห้ ลวิ เฟยซวงชว่ ยสง่ ให้

449

หนานหลวิ เฟิงก็ยืนมือมา เหน็ ขอ้ ตอ่ นิวเดน่ ชดั นา่ มองจน
รูส้ กึ วา่ มากเกินไป

ดเู หมือนเธอจะเคยเหน็ มือทีน่ามองกวา่ นี แตเ่ ป็น
ทีไหนกน็ กึ ไมอ่ อก

“ได้ ขอบใจนะ” เธอพยกั หนา้ อยา่ งสภุ าพพลางยมิ
ใหน้ อ้ ยๆ ไมไ่ ดค้ ดิ อะไร

ตอนทีเธอกบั หลวิ เฟยซวงเกบ็ ของแลว้ เดินออก
จากหอ้ ง ก็เหน็ หนานหลวิ เฟิงยืนพิงผนงั หอ้ ง ขาขา้ งหนงึ
ยนั ผนงั ดา้ นหลงั ชายหน่มุ รูปหลอ่ ทา่ ทีเกียจครา้ น

450

ในโถงทางเดินยงั มีคนเดนิ ผา่ นไปมาไมน่ อ้ ย ตา่ ง
พากนั แอบมองเทพบตุ ร

อีลวั เสวียเหลือบมองเขา แลว้ กเ็ ดินตอ่ สาํ หรบั เธอ
แลว้ เทพบตุ รเป็นแคอ่ ดีต ถงึ อยา่ งไรเธอกไ็ มใ่ ชอ่ ีลวั เสวีย
คนเดิมแลว้ เธอไมแ่ สวงหาแสงสวา่ งและความรอ้ นทีไร้
ประโยชนอ์ ีกแลว้

“อีลวั เสวีย ฉนั ทาํ อะไรใหเ้ ธอไมพ่ อใจรเึ ปลา่ ดู
เหมือนเธอจะไมช่ อบหนา้ ฉนั ” ดวงตาหนานหลวิ เฟิงสาด
ประกาย เขาพดู ชา้ ๆ ยืดตวั ตรง มองหญิงสาวทีเดนิ ผา่ น
หนา้ ไป

451

หลวิ เฟยซวงเบิกตากวา้ ง เธอคดิ ไมถ่ งึ วา่ หนาน
หลวิ เฟิงจะพดู อยา่ งนี จงึ หนั ไปมองเพือนซีของตวั เอง
ทนั ที

ทงั เธอและเขาลว้ นมองไมเ่ หน็ สหี นา้ พงึ พอใจที
คาดวา่ จะไดเ้ หน็

“ทาํ ใหฉ้ นั ไมพ่ อใจเหรอ ฉนั วา่ เพือนนกั ศกึ ษาทา่ น
นีเขา้ ใจผดิ แลว้ เราไมไ่ ดส้ นิทกนั จะมีอะไรไมพ่ อใจ แลว้
ก็ไมม่ ีความขดั แยง้ อะไร ทาํ ไมฉนั ตอ้ งไมพ่ อใจดว้ ยละ่ ”

452

ตอนที 55 เขาเขา้ ใจผิดเอง

เพือนนกั ศกึ ษา? ไมเ่ รยี กแมแ้ ตช่ ือของหนานหลวิ
เฟิง หลวิ เฟยซวงแปลกใจมาก นียงั เป็นเสวียเสวียทีฉนั

453

รูจ้ กั รเึ ปลา่ เธอไมช่ อบเทพบตุ รแลว้ จรงิ ๆ เหรอ

ไมใ่ ช่แคห่ ลวิ เฟยซวงทีแปลกใจ แมแ้ ตห่ นานหลวิ
เฟิงก็ยงั องึ

“อีลวั เสวีย เมือก่อนเธอไมเ่ ป็นอยา่ งนี” เมือกอ่ น
ผหู้ ญิงคนนีแอบมองฉนั ตลอดไมใ่ ชเ่ หรอ ตอนนีมาคดิ ดู
แลว้ ไมว่ า่ ฉนั อยทู่ ีไหน ก็จะตอ้ งเหน็ เงาเธอ

ตงั แตเ่ มือไหรน่ ะ นา่ จะเป็นหนงึ ปีก่อนหรอื ก่อนนนั
อีก พอนกึ ดู ดเู หมือนจะเหน็ เธอตลอด

มมุ ปากอีลวั เสวียยกขนึ “ไมร่ ูว้ า่ เพือนนกั ศกึ ษา

454

หมายถงึ อะไร เมือกอ่ น? เมือก่อนฉนั เป็นยงั ไงเหรอ”
หมอนีป่วยหรอื เปลา่ ฉนั กบั นายไมเ่ คยเกียวขอ้ งกนั วนั นี
เกิดเป็นอะไรขนึ มา

หนานหลวิ เฟิงสีหนา้ เครยี ดทนั ที เขาเมม้ ปาก ดวง
ตาหรลี งเลก็ นอ้ ย พลนั ควา้ มืออีลวั เสวียดงึ เขา้ ไปในหอ้ ง
สอบ

หลวิ เฟยซวงตะลงึ กาํ ลงั จะตามเขา้ ไป คดิ ไมถ่ งึ วา่
ประตหู อ้ งจะถกู ปิดลง เธอเตรยี มจะเขา้ ทางประตหู ลงั
แตใ่ นเสยี ววินาทีสดุ ทา้ ยประตนู นั ก็ปิดเช่นกนั

“นี หนานหลวิ เฟิง นายจะทาํ อะไร ปลอ่ ยเสวียเสวี

455

ยออกมานะ!” ขณะทีเธอตะโกน กม็ ีกลมุ่ คนมงุ เขา้ มา
พยายามมองเขา้ ไปในหอ้ ง

เสยี ดายทีพวกเขามองไมเ่ หน็ ขา้ งใน เพราะ
หนา้ ตา่ งดา้ นนีสงู เกินไป อีกดา้ นกเ็ ป็นหนา้ ตา่ งลอย ไมม่ ี
ระเบียง พวกเขาเขา้ ไปไมไ่ ด้

“นีๆๆ เมือกีใครเขา้ ไปขา้ งในเหรอ เทพบตุ รอยใู่ น
นนั ใช่ไหม” กลมุ่ คนเบกิ ตากวา้ งพลางซบุ ซิบ รอใหห้ ลวิ
เฟยซวงอธิบายดว้ ยความอยากรูอ้ ยากเหน็

หลวิ เฟยซวงคอ้ นควกั อยา่ งไมพ่ อใจ “จะถามอะไร
กนั มากมาย ไมเ่ คยไดย้ นิ หรอื ไง ความอยากรูอ้ ยากเหน็

456

ทาํ ใหแ้ มวตายได”้

ในหอ้ งเรยี น อีลวั เสวียมนุ่ ควิ เมม้ รมิ ฝีปาก มอง
หนานหลวิ เฟิงดว้ ยทา่ ทีสงบนิง คลา้ ยจะยิมแตก่ ็ไมเ่ ชิง
“วา่ มาสิ นายอยากพดู อะไรกบั ฉนั ชว่ ยเรว็ หน่อยนะ
เวลาฉนั มีคา่ มาก”

หนานหลวิ เฟิงจอ้ งอีลวั เสวีย “เธอเปลยี นไปจรงิ ๆ
แตแ่ บบนีกด็ ีเหมือนกนั ” เธอทีมีชีวติ ชีวาขนึ ทาํ ใหร้ ูส้ กึ
สะดดุ ตา ทาํ ใหเ้ ขาสนใจเธอ

“ดีหรอื ไม่ เกียวอะไรกบั เพือนนกั ศกึ ษาอยา่ งนาย
เราไมส่ นิทกนั สกั หนอ่ ย” นนั เป็นอีลวั เสวียคนเมือก่อน อี

457

ลวั เสวียตอนนีไมใ่ ช่คนเดมิ แลว้

ถา้ เป็นเวลาปกติ แลว้ มีใครพดู แบบนีกบั เขา เขา
คงโกรธแลว้ แตเ่ มือมองคนตรงหนา้ เขากลบั รูส้ กึ วา่ เธอ
น่ารกั มาก เหมือนลกู แมวปราดเปรยี ว เขาอยากปราบ
พยศเธอ อยากเหน็ ตอนทีเธอเชือง

“อีลวั เสวีย ฉนั รูว้ า่ เธอชอบฉนั วนั นีถงึ เรยี กเธอมา
ทีฉนั อยากบอกเธอก็คือ ฉนั ตดั สนิ ใจใหโ้ อกาสเธอตาม
จีบฉนั ” ขณะทีพดู เชน่ นี หวั ใจชองหนานหลวิ เฟิงออ่ นลง
อยา่ งอธิบายไมถ่ กู ทงั เตรยี มรบั ความดีใจของเธอ

แตค่ าํ พดู ทีตอบกลบั มาของอีลวั เสวียราวกบั นาํ

458

เยน็ ทีสาดใสห่ วั ใจเขา

“ขอโทษนะเพือน นายคงเขา้ ใจผิดแลว้ ดเู หมือน
ฉนั จะไมเ่ คยชอบนายเลย อีกอยา่ ง นายไปเอาความมนั
ใจมาจากไหนวา่ ฉนั จะตอบรบั ความเมตตาของนาย”

ยงั ไมต่ อ้ งพดู ถงึ ยอดหมอหญิงแหง่ ยคุ ทีมีฉายาวา่
หมอปีศาจ อา่ นคนมานบั ไมถ่ ว้ น พบเจอหนมุ่ หลอ่ มา
มากมาย แคพ่ ดู ถงึ หนานหลวิ เฟิง เขาเอาความมนั ใจมา
จากไหน ตามความเหน็ ของเธอ เขายงั ดสู บายตาสมู้ วั
เฉินเซวียนไมไ่ ดด้ ว้ ยซาํ อยา่ งนอ้ ยฝ่ายนนั กไ็ มไ่ ดร้ ูส้ กึ วา่
ตวั เองดีเลศิ แบบนี

459

ถกู ตงั ฉายาวา่ เทพบตุ ร กเ็ ลยคดิ วา่ ตวั เองเป็น
เทพบตุ รไปแลว้ เฮอ้

รอยยมิ บนใบหนา้ หนานหลวิ เฟิงแข็งทือ จากนนั ก็
อมึ ครมึ อยา่ งทีสดุ “เธอพดู อะไร พดู อีกทีซิ” ไมช่ อบฉนั
เป็นไปไดย้ งั ไง หรอื ฉนั เขา้ ใจผดิ ไปเอง ไมจ่ รงิ เดด็ ขาด

เมือก่อนแววตาของเธอเปียมไปดว้ ยความรกั เขา
รูส้ กึ ไดจ้ รงิ ๆ ทงั เขาเองยงั เคยสบื ดแู ลว้ ไมม่ ีทางผดิ เดด็
ขาด

460

ตอนที 56 แคเ่ ดิมพนั เทา่ นนั

461

“ฉนั บอกแลว้ ไงวา่ เราไมส่ นิทกนั ”

พอคาํ พดู นีหลดุ ออกไป หนานหลวิ เฟิงก็เซถอย
หลงั ไปกา้ วหนงึ สีหนา้ ทีเดิมตืนตะลงึ เปลยี นจากขาวซีด
เป็นแดง จากแดงเป็นดาํ คลาํ บอกไมถ่ กู วา่ หมน่ หมอง
อบั อาย หรอื วา่ แคน้ ใจ

“ไม่ อีลวั เสวีย เธอกาํ ลงั เอาคืนฉนั แนๆ่ ถา้ เธอไม่
ชอบฉนั เมือก่อนทาํ ไมถงึ แอบมองฉนั คอยเฝา้ ตรงทีที
ฉนั จะผา่ นไป ยงั มีเรอื งทีโรงอาหาร เธอจะอธิบายยงั ไง”

เมือก่อนบางครงั เธอมกั จะมาทกั ทายฉนั พรอ้ มกบั
หลวิ เฟยซวง เธอจะมองฉนั เงียบๆ แตแ่ ววตานนั เป็น

462

ความชมชอบไมผ่ ิดแน่ ไมผ่ ิดเดด็ ขาด

แมค้ รงึ ปีมานีจ่ๆู กเ็ ปลียนไป ไมเ่ หน็ เงารา่ งนนั อีก
แตเ่ ขาเดาวา่ เธอคงจะรูส้ กึ เหนือยแลว้ พอดีกบั ทีเขานกึ
สนใจเธอ ก็เลยหาโอกาสทีจะคบกบั เธอ

ผหู้ ญิงคนนี จรงิ ๆ แลว้ กเ็ ป็นคนสวยตามแบบฉบบั
คนหนงึ เพียงแตเ่ มือก่อนไมพ่ ดู ไมจ่ า วางตวั ไมโ่ ดดเดน่
ทาํ ใหใ้ ครๆ จาํ หนา้ เธอไมค่ อ่ ยได้ แตต่ อนนีไมเ่ หมือนเดมิ
แลว้ เมือกอ่ นเขาไมเ่ คยสงั เกต ตอนนีมาคิดดแู ลว้ ก็เหน็
แตด่ วงตาทีเปียมไปดว้ ยความรูส้ กึ ลกึ ซงึ ของเธอ

จนวนั หนงึ เมือดวงตาคนู่ ีเลกิ สนใจในตวั เขา เขาก็

463

รูส้ กึ ไมค่ นุ้ เคย ดงั นนั จงึ ตดั สนิ ใจทาํ ตามหวั ใจตวั เอง
แหกกฎตวั เองสกั ครงั เป็นฝ่ายไลต่ ามผหู้ ญิงดู

แตเ่ ธอกาํ ลงั โกรธใชร่ เึ ปลา่

อีลวั เสวียยมิ เป็นยมิ อยา่ งเยย้ หยนั “หนานหลวิ
เฟิง นายกบ็ อกเองวา่ เมือก่อน ใช่ เมือกอ่ นฉนั เคยทาํ
เรอื งโง่ๆ แบบนนั ฉนั ยอมรบั วา่ นายหลอ่ มาก พวกสาวๆ
ตา้ นทานหนมุ่ หลอ่ ๆ ไมไ่ ดห้ รอก”

ไดย้ นิ แบบนี ใบหนา้ ของหนานหลวิ เฟิงกอ็ อ่ นโยน
ลงทนั ที “งนั ฉนั ...”

464

“แตว่ า่ กม็ องเหน็ ความจรงิ ไดง้ ่าย ฉนั ชอบผชู้ าย
หลอ่ ใช่ บางทีอาจจะเคยหลงใหลในตวั นายบา้ ง แตฉ่ นั
คดิ ไดแ้ ลว้ ครงึ ปีมานีเป็นขอ้ พสิ จู นท์ ีดีทีสดุ หรอื วา่ นาย
มองไมเ่ หน็ ”

เป็นไปไมไ่ ด้ หนานหลวิ เฟิงรูส้ กึ หวนั ใจ “อีลวั เสวีย
ไมใ่ ช่หรอก ทาํ ไมเมือก่อนเธอไมส่ ารภาพกบั ฉนั ตอนนี...
ตอนนีเรายงั มีโอกาสอย”ู่

“สารภาพ? ฉนั คิดวา่ ฉนั เคยทาํ แลว้ นะ” อีลวั เสวีย
เอย่ เยาะ หลวิ เฟยซวงเคยบอกเธอหลายครงั ใหท้ าํ ตาม
หวั ใจตวั เอง เธอเคยใหข้ องขวญั เขา แตท่ กุ ครงั เขาจะรบั
ไวแ้ ลว้ โยนลงถงั ขยะ

465

หนานหลวิ เฟิงคดิ ทบทวนแลว้ รูส้ กึ ผิด “ฟังฉนั
อธิบายกอ่ น เมือกอ่ น...”

“หนานหลวิ เฟิง มีบางเรอื งทีเมือผา่ นไปแลว้ กต็ อ้ ง
ปลอ่ ยใหผ้ า่ นไป ความรกั กม็ ีวนั หมดอายุ ทีสาํ คญั ความ
รูส้ กึ ทีฉนั มีตอ่ นายมนั ไมใ่ ชค่ วามรกั เพราะฉะนนั อะไรที
ผา่ นไปแลว้ กใ็ หม้ นั แลว้ ไปเถอะ ใสใ่ จคนขา้ งกายใหม้ าก
บางทีอาจมีเดก็ สาวทีเป็นเหมือนฉนั เมือก่อนแอบมอง
นายอยใู่ นมมุ หนงึ กไ็ ด”้

พดู จบอีลวั เสวียกถ็ อดกลอนประตู เตรยี มเปิดออก
ไป คิดไมถ่ งึ วา่ จะถกู ควา้ ขอ้ มือไว้

466

เธอเงยหนา้ ขนึ มอง เหน็ หนานหลวิ เฟิงมีทา่ ทาง
เหมือนไมอ่ ยากเชือ “บอกฉนั สิ ทีเธอพดู ไปเพราะกาํ ลงั
โกรธ”

‘แมค่ ณุ จๆู่ ผมก็รูส้ กึ วา่ หมอนีไมใ่ ช่เทพบตุ รแลว้ ’
ลกู บอลเงินลอยวนรอบตวั หนานหลวิ เฟิง แลว้ ประเมิน
ผชู้ ายคนนี

อีลวั เสวียยกมมุ ปากขนึ “ทีฉนั พดู เป็นความจรงิ
ในฐานะวา่ ทีประธานหนานกรุป๊ นายไมร่ ูส้ ถานภาพของ
ฉนั ตอนนีเหรอ ฉนั แตง่ งานแลว้ คสู่ มรสเป็นใคร ฉนั คงไม่
ตอ้ งบอกนะ”

467

คาํ พดู นีเทา่ กบั เป็นการยืนยนั คาํ พดู ก่อนหนา้ ของ
เธอ เธอไมม่ ีแรงตา้ นผชู้ ายรูปหลอ่

เฉวียนหมิงเป็นใคร หนา้ ตาเป็นอยา่ งไร หนาน
หลวิ เฟิงรูด้ ี พอไดย้ ินแบบนี มือกค็ ลายออก

“อีลวั เสวีย เธอก็อยา่ เชือมนั ตวั เองเกินไปนกั ฉนั
แคเ่ ดมิ พนั กบั เพือนวา่ จะจีบเธอติดภายในสบิ นาทีหรอื
เปลา่ เหน็ ทีฉนั คงแพแ้ ลว้ ”

“งนั เหรอ ขอโทษดว้ ยนะ หนานหลวิ เฟิง ฉนั ไมร่ ู้
เลย ไมง่ นั ฉนั อาจใหค้ วามรว่ มมือกบั นาย” พดู จบอีลวั เส

468

วียก็เปิดประตู คนทีแอบฟังอยพู่ ากนั หกคะเมน

ตอนที 57 แววตานายมนั ฟอ้ ง

469

ดเู หมือนหลวิ เฟยซวงจะคาดไวแ้ ลว้ รบี ตรงเขา้ มาคลอ้ ง
แขนอีลวั เสวีย เธอเหลือบมองหนานหลวิ เฟิงดว้ ยสหี นา้
ไมพ่ อใจ กลอกตาพลางเอย่ ถาม “เสวียเสวีย พวกเธอคยุ
อะไรกนั เหรอ”

“ใช่ ถา้ ไมบ่ อก วนั นีเราจะไมใ่ หเ้ ธอออกไปจากประตนู ี!”
เดก็ สาวรา่ งอว้ นยืนโบกไมเ้ ซลฟี ทา่ ทางราวกบั จะสตู้ าย
กบั อีลวั เสวีย

อีลวั เสวียเหลือบมองหนานหลวิ เฟิงทีสีหนา้ บดู บงึ สดุ ขีด
ขณะทีกาํ ลงั จะพดู คิดไมถ่ งึ วา่ เขาจะพดู ขนึ ก่อน

470

“อะไร คิดจะใชค้ วามรุนแรงในมหาวทิ ยาลยั เหรอ”

พอเขาพดู เชน่ นี นกั ศกึ ษาหญิงเหลา่ นนั ตา่ งมีสหี นา้ ไม่
พอใจ สายตาตอ่ วา่ ตอ่ ขานยงั คงไมเ่ ลอื นไปจากตวั อีลวั
เสวีย

“ชา่ งเถอะ นีไมใ่ ช่เรอื งทีบอกไมไ่ ด้ หนานหลวิ เฟิงเดิมพนั
กบั เพือนวา่ เขาจะเอาเบอรโ์ ทร.ของพีสาวจากฉนั ได้
แลว้ เขากเ็ ป็นฝ่ายชนะ”

อีลวั เสวียดงึ สายตาทีแฝงความเจา้ เลห่ ก์ ลบั มา สีหนา้
เธอดไู รเ้ ดียงสา

471

อะไรนะ เทพบตุ รอยากไดเ้ บอรโ์ ทร.ของอีลวั เยีย ทาํ ไม
หรอื วา่ เขาชอบพีสาวเธอ

หนานหลวิ เฟิงขยบั ปากแตไ่ มร่ ูจ้ ะอธิบายอยา่ งไร ในใจ
สบั สน เขาจะบอกวา่ ทีเดมิ พนั ไมใ่ ชเ่ รอื งนี หรอื จะบอกวา่
ไมม่ ีการพนนั อะไรทงั สนิ ดี

“หลวิ เฟิง ทาํ ไมนายยงั อยนู่ ี พวกเรารอนายนานแลว้ นดั
กนั วา่ เยน็ นีจะไปกินขา้ วกนั ไมใ่ ช่เหรอ” ตอนนีเอง ไม่
หา่ งออกไปนกั มีชายหน่มุ หนา้ ตาดีสองคนพดู กบั หนาน
หลวิ เฟิง

472

อีลวั เสวียยมิ “ฉนั ใหเ้ บอรโ์ ทร.นายแลว้ เพือน สๆู้ นะ!”
แลว้ ทาํ ทา่ ใหก้ าํ ลงั ใจ จากนนั กผ็ ละไปพรอ้ มกบั หลวิ
เฟยซวง

ขณะทีเธอเดนิ ผา่ น หนงึ ในสองหน่มุ นนั เหลือบมองอีลวั
เสวีย ในมหาวทิ ยาลยั มีสาวสวยคนนีตงั แตเ่ มือไหร่
ทาํ ไมฉนั ไมร่ ู้

“คนสวย หลวิ เฟิงอยากไดเ้ บอรโ์ ทร.พีสาวเธอ งนั ฉนั ขอ
เบอรโ์ ทร.เธอไดไ้ หม” ผชู้ ายคนนีทา่ ทางคอ่ นขา้ งนกั เลง
ควิ ตาโคง้ จดั เป็นผชู้ ายหลอ่ คนหนงึ

สองคนนีรวมกบั หนานหลวิ เฟิงเป็นสามหน่มุ หลอ่ ของชนั

473

ปีทีสอง แตล่ ะคนฐานะไมธ่ รรมดา

พอหลวิ เฟยซวงไดย้ นิ กร็ บี มายืนขวางขา้ งหนา้ อีลวั เสวีย
แลว้ จอ้ งเตือนหนมุ่ ทา่ ทางนกั เลงนนั

“หลานเยียหมิง อยากไดเ้ บอรโ์ ทร.ของเพือนฉนั เหรอ
ถามฉนั หลวิ เฟยซวงกอ่ นวา่ ตกลงไหม!”

“เฟยเฟย ทาํ ไมชา้ จงั พีรอนานแลว้ ” หลวิ เฟยอวินสวม
เสอื เชิตสีขาวกบั กางเกงยีนเดินออกมาจากมมุ มืด
หา่ งออกไป

สองมือของเขาสอดในกระเป๋ ากางเกง ผมตดั สนั เขา้ รูป

474

มีรอยยมิ ทีมมุ ปาก ชายหน่มุ เอย่ ขนึ ดว้ ยสีหนา้ ทา่ ทีเอาใจ
ไมม่ ีใครรูว้ า่ เปา้ หมายของใบหนา้ เอาอกเอาใจนีเป็นใคร
หลวิ เฟยซวงหรอื ดเู หมือนจะไมใ่ ช่

“คณุ พระชว่ ย หนมุ่ หลอ่ โผลม่ าอีกคนแลว้ ไมร่ ูว้ า่ อยู่
คณะไหน ทาํ ไมไมเ่ คยเหน็ หนา้ มาก่อน หๆึ มหาวทิ ยาลยั
เรานีมีแตค่ นหลอ่ ๆ โชคดีจรงิ ๆ เป็นบญุ ตาเลย ไมไ่ ด้ ฉนั
ตอ้ งรบี ถ่ายรูปไว”้

พอหลวิ เฟยซวงเหน็ หลวิ เฟยอวินกด็ ีใจ รบี กวกั มือเรยี ก
“พี ทางนีๆ”

หลานเยียหมิงเชิดคางเลก็ นอ้ ย มองหลวิ เฟยอวิน “นาย

475

น่าจะอยตู่ า่ งประเทศนีนา ทาํ ไมมาอยทู่ ีนีได”้ หลวิ เฟยอ
วินกลบั มาเงียบๆ แลว้ ทาํ ธุรกิจของตวั เอง มีคนรูไ้ มม่ าก

หลานเยียหมิงกบั พวกหนานหลวิ เฟิง ตา่ งมาจาก
โรงเรยี นเดียวกนั จงึ รูจ้ กั กนั ดี

“เพิงกลบั มาไมน่ าน นีฉนั ก็มารบั เพือน วนั หลงั คอ่ ยหา
เวลานดั เจอพวกนายนะ เฟยเฟย เสวียเสวีย ไปกนั เถอะ”
หลวิ เฟยอวินพยกั หนา้ ยมิ ใหห้ นานหลวิ เฟิง แลว้ ผละไป

หนานหลวิ เฟิงมองตามหลงั ทงั สามคนไป แววตายิงหมน่
ทมึ เขากาํ หมดั เมม้ ปากแน่น

476

“ดทู าํ ตาเขา้ มีเรอื งเหรอ” หลานเยียหมิงยมิ รา่ พลางเดนิ
มาโอบไหลห่ นานหลวิ เฟิง

477

ตอนที 58 ฉนั ยอมรบั วา่ อยากรู้

หนานหลวิ เฟิงเดนิ ตรงไป ทา่ ทางหงดุ หงิด เขาปัดมือ
หลานเยียหมงิ ออก “พดู บา้ อะไรของนาย”

“เสยี วเยียพดู ไมผ่ ิด หลวิ เฟิง วนั นีนายดแู ปลกๆ เป็น
อะไรไป” หนมุ่ อีกคนติดหมดุ หสู นี าํ เงินทีหซู า้ ย เคียว
หมากฝรงั มองหนานหลวิ เฟิงดว้ ยแววตาครุน่ คดิ

ชายคนนีชือเวย่ เหลยี นเฉิง บา้ นอยทู่ ีเมืองเยา่ เฉิง เมือง
เดียวกบั มวั เฉินเซวียน

478

ในฐานะเพือนซี ทงั สองรูจ้ กั หนานหลวิ เฟิงดี หมอนีแต่
ไหนแตไ่ รกม็ นั คงเป็นเขาไทซ่ าน นอ้ ยมากทีจะเหน็ เขามี
อารมณ์ จงึ อดแปลกใจไมไ่ ด้

“ฉนั ไมเ่ ป็นไร” หนานหลวิ เฟิงสา่ ยหนา้ ขืนบอกสองคนนี
วา่ ไปเผยความในใจกบั ผหู้ ญิง แตค่ ิดไมถ่ งึ วา่ จะถกู
ปฏิเสธอยา่ งไมไ่ ยดี ถา้ ไมถ่ กู สองคนนีหวั เราะเยาะกค็ ง
แปลกละ!

หลานเยียหมิงเลกิ ควิ เดนิ เขา้ มาควา้ แขนหนานหลวิ เฟิง
ไว้

479

“จากทีฉนั อา่ นการต์ นู นกั สืบกวา่ รอ้ ยเลม่ และนิยาย
ประเภทตา่ งๆ มา หลวิ เฟิงกาํ ลงั เตรยี มจะสลดั ฐานะไฮ
โซหน่มุ โสด เขา้ กลมุ่ คนอวดแฟน”

“ฉนั ก็วา่ ใช่ ผหู้ ญิงคนนนั อีลวั เสวีย หลวิ เฟิงนายคงไม่
กาํ ลงั ตามจีบเธอ...” เวย่ เหลยี นเฉิงยงั พดู ไมจ่ บกถ็ กู
หนานหลวิ เฟิงตดั บท

“เลกิ เดากนั ไดแ้ ลว้ ฉนั ยอมรบั วา่ อยากรูเ้ รอื งของเธอ ก็
แคน่ นั เอง เรอื งผหู้ ญิงอะไรนนั ฉนั ยงั ไมค่ ิดเรอื งนี”

เวย่ เหลยี นเฉิงสบตากบั หลานเยียหมิง แลว้ มองหนาน
หลวิ เฟิงซงึ อยตู่ รงกลาง

480

“เราก็แคล่ อ้ เลน่ ทาํ เป็นตืนเตน้ ไปได้ หรอื วา่ นายรอ้ นตวั ”
หายากจรงิ ๆ หลวิ เฟิงกม็ ีดา้ นนีดว้ ย เหน็ ไดน้ อ้ ยจรงิ ๆ

“ไมอ่ ยากคยุ เรอื งนีแลว้ กินขา้ วเยน็ นี พวกนายไปกนั เอง
นะ ฉนั มีธุระพอดี วนั หลงั คอ่ ยนดั ใหม”่ หนานหลวิ เฟิงนิว
หนา้ เลก็ นอ้ ยพลางเดินไปขา้ งหนา้

หลานเยียหมิงกบั เวย่ เหลยี นเฉิงมองหนา้ กนั ไปมา “เรา
สองคนพดู อะไรผิดเหรอ”

“เหมือนจะไมน่ ะ” แตม่ องออกวา่ หนานหลวิ เฟิงหวั เสยี

481

“อยากรู?้ ” หลานเยียหมิงยมิ แปลกๆ แลว้ หนั หลงั เดิน
กลบั ไป เวย่ เหลยี นหมงิ เลกิ ควิ อยา่ งจนใจ เขาคายหมาก
ฝรงั ทิง แลว้ เดนิ ตามไป

อีลวั เสวียเพงิ เดินมาถงึ หนา้ ประตมู หาวทิ ยาลยั กเ็ หน็ รถ
คนุ้ ตาจอดหา่ งออกไป ทีนงั ดา้ นหลงั มีคนนงั อยู่

ราวกบั รูว้ า่ เธอมองมา หนา้ ตา่ งรถลดลง เผยใหเ้ หน็ ใบ
หนา้ ดา้ นขา้ งของเฉวียนหมงิ ทีชวนใหห้ ายใจหายคอไม่
ออก เขาหนั หนา้ มาชา้ ๆ มองอีลวั เสวีย “อาเสวีย สอบ
เสรจ็ แลว้ เหรอ”

อีลวั เสวียเลกิ ควิ ขนึ เลก็ นอ้ ยแลว้ พยกั หนา้ กาํ ลงั จะเดิน

482

ไป แตถ่ กู หลวิ เฟยซวงควา้ มือไว้

“นายนอ้ ยเฉวียน คืนนีฉนั ฉลองวนั เกิด ขอยืมตวั เสวียเส
วียหนงึ วนั นะคะ คณุ ไมว่ า่ อะไรใชไ่ หม” หมอนีแยง่ เสวี
ยเสวียกบั ฉนั ทกุ ครงั ครงั นีไมว่ า่ ยงั ไงจะใหเ้ ขาชนะไมไ่ ด้
ตอ้ งหาโอกาสใหพ้ ีชายฉนั

อีลวั เสวียแปลกใจ “เฟยเฟย วนั เกิดเธอ...”

“กอ่ นนีนบั ตามปฏิทนิ ตะวนั ตก ฉนั ยงั ฉลองตามปฏิทิน
จีนดว้ ย ใช่ไหมพี” พดู จบก็กะพรบิ ตาปรบิ ๆ

หลวิ เฟยอวินกลอกตา ทาํ ไมเขาจะไมเ่ ขา้ ใจเจตนาของ

483

นอ้ งสาว ทงั สองเป็นพีนอ้ งฝาแฝด สือใจถงึ กนั ได้ อีก
อยา่ งวนั นีสองคนก็เตรยี มใชข้ อ้ อา้ งนีเอาตวั อีลวั เสวียไป

ไมอ่ ยา่ งนนั เหลา่ เกานนั กจ็ ะอา้ งเหตผุ ลสารพดั ตลอด
รวมทงั อีลวั เสวียดว้ ย เสน้ ทางระหวา่ งบา้ นกบั
มหาวิทยาลยั สองทีนี ไมร่ ูว้ า่ เพราะอะไร แคเ่ ดนิ เทียวก็
ตอ้ งวางแผนลว่ งหนา้

เขาพยกั หนา้ ยมิ พลางมองเฉวียนหมงิ “ถา้ นายนอ้ ย
เฉวียนวา่ ง มารว่ มดว้ ยกไ็ ดน้ ะครบั มีแคเ่ ราไมก่ ีคนเอง
ครบั ”

หลวิ เฟยซวงหรตี าจอ้ งเฉวียนหมงิ เขมง็ หมอนีหยงิ จะ

484

ตาย มีเหรอจะยอมลดตวั มาคบหาคนทีไมค่ นุ้ เคยดว้ ย
อยา่ งพวกเรา ตอ้ งไลเ่ ขาไปไดแ้ น่

ตอนที 59 โชวส์ วีทในงานวนั เกิดคนอืน (1)

485

ใครจะคดิ วา่ คาํ พดู ทีตามมาจะทาํ ใหห้ ลวิ เฟยซวงตะลงึ
จนอา้ ปากคา้ ง

“ก็ดี ผมก็อยากรูจ้ กั เพือนอาเสวียบา้ ง จองรา้ นหรอื ยงั
ครบั ถา้ ยงั ใหผ้ มจองให”้ เฉวียนหมิงมองอีลวั เสวียดว้ ย
แววตาออ่ นโยน แลว้ ทอดสายตามาทีหลวิ เฟยอวิน

หลวิ เฟยอวินดงึ สายตากลบั พลางสา่ ยหนา้ “เรอื งนีไม่
ตอ้ งรบกวนนายนอ้ ยเฉวียนหรอกครบั เราจองรา้ นไวแ้ ลว้
เฟยเฟย เสวียเสวีย ขนึ รถเถอะ”

486

ถงึ ตอนนีประตรู ถขา้ งตวั เฉวียนหมิงกเ็ ปิดออก อีลวั เสวีย
เลกิ ควิ แลว้ เดนิ ไปทีขา้ งตวั เฉวียนหมิง

เธอรูค้ วามคดิ ของหลวิ เฟยอวินอยกู่ ่อนแลว้ ในเมือไมไ่ ด้
มีใจให้ ก็ไมอ่ ยากใหค้ วามหวงั ใคร จะไดไ้ มท่ าํ รา้ ยจิตใจ
ใครเมือถงึ ตอนนนั ตวั เธอเองก็ลาํ บากใจ หลวิ เฟยซวง
เป็นเพือนรกั ของเธอ ไมอ่ ยากใหว้ นั หลงั มองหนา้ กนั ไม่
ติด

หลวิ เฟยซวงเหน็ เชน่ นนั กป็ วดหวั ขนึ มา “พี เดียวนีฉนั เอา
เสวียเสวียไมอ่ ยแู่ ลว้ พีตอ้ งพงึ ตวั เองแลว้ ละ่ นอ้ งชว่ ยไม่
ไหว” จากนนั ก็นงั ลงบนทีนงั ขา้ งคนขบั

487

เดิมทีนงั ตรงนีเตรยี มไวใ้ หอ้ ีลวั เสวีย

ถา้ เป็นเมือกอ่ น เธอพอจะทาํ อะไรไดบ้ า้ ง แตต่ อนนีเธอ
ชกั มองเพือนรกั คนนีไมอ่ อกแลว้ อีลวั เสวียยงั คงเป็นอีลวั
เสวีย แตบ่ นตวั เหมือนมีหมอกลกึ ลบั กนั อยู่ เธอมองไม่
ทะลุ

“เหลา่ เกา ขบั ตามไป แลว้ บอกใหเ้ ลขาเตรยี มของขวญั
วนั เกิดไว้ พอไปถงึ ทีกใ็ หเ้ ขาสง่ มา” เฉวียนหมิงสงั

“ครบั นายนอ้ ย” เหลา่ เการบั คาํ แลว้ กเ็ รมิ โทรศพั ท์

488

อีลวั เสวียเลกิ ควิ “ลงุ เกาคะ ชว่ ยหาของขวญั ใหฉ้ นั อีกชิน
ดว้ ย เอาไมเ่ หมือนกนั ”

“ไมต่ อ้ งหรอก เราใหช้ ินเดียวกพ็ อ” เฉวียนหมิงหนั มา
มองเธอ

ลกู บอลเงินหยดุ อยบู่ นไหลอ่ ีลวั เสวีย ทา่ ทางเหน็ ดว้ ย
อยา่ งยิง ‘พดู ถกู เลย คณุ อยากปฏิเสธหมอนนั ไมใ่ ชเ่ หรอ
ทางทีดีทีสดุ ก็คือไมต่ อ้ งใหข้ องขวญั เฉวียนหมงิ ทาํ ถกู
แลว้ ’

“ก็ไดค้ ะ่ ” อีลวั เสวียพยกั หนา้ แสดงวา่ เหน็ ดว้ ย

489

หลวิ เฟยอวินขบั รถนาํ ทางอยขู่ า้ งหนา้ ไมน่ านเหลา่ เกาก็
ขบั พาเฉวียนหมงิ และอีลวั เสวียมาถงึ รา้ นอาหารหรูแหง่
หนงึ เป็นสวนดอกไมใ้ นเรอื นกระจก รอบดา้ นมีดอกไม้
นานาพรรณ ประกอบกบั แสงไฟเลก็ นอ้ ย ใหค้ วามรูส้ กึ
ไมเ่ ลวเลย

เนืองจากมีแขกทีไมไ่ ดร้ บั เชิญมาดว้ ยอยา่ งเฉวียนหมิ
ง เรอื งทีเดมิ หลวิ เฟยอวินวางแผนจะพดู กบั อีลวั เสวียจงึ
แทบไมม่ ีโอกาสไดพ้ ดู ไมว่ า่ เขาจะพดู อะไร พอพดู ไป เฉ
วียนหมงิ กม็ ีสารพดั วธิ ีเขา้ มารว่ มวงดว้ ย ดงึ ดดู ความ
สนใจของอีลวั เสวียไป ทาํ ใหเ้ ขาหงดุ หงิด

เขาชกั ไมแ่ นใ่ จแลว้ วา่ ตอนนนั ไมน่ า่ เชิญเฉวียนหมิงเลย
แตอ่ ยตู่ อ่ หนา้ สามีเธอ ใชข้ อ้ อา้ งฉลองวนั เกิดตวั เองกบั

490

นอ้ งสาวเพือเชิญภรรยาคนอืน ถา้ ไมเ่ ชิญเขาดว้ ยยอ่ มไม่
เหมาะ

พอฟา้ เรมิ มืด หลงั จากอีลวั เสวียและทกุ คนกินผลไมก้ นั
ไปเลก็ นอ้ ยแลว้ บรกิ รกย็ กเคก้ และอาหารมา

“เฟยเฟย สขุ สนั ตว์ นั เกิดนะ เฟยอวิน สขุ สนั ตว์ นั เกิดคะ่ ”
อีลวั เสวียเอย่ ดว้ ยความจรงิ ใจ เพือนรกั กบั พีชายของ
เพือนรกั ถือวา่ เป็นเพือนทีคอ่ นขา้ งสนิทคนหนงึ ของเธอ
ในโลกนี

ตงั แตต่ น้ จนจบเฉวียนหมงิ ไมม่ ีรอยยมิ แมแ้ ตน่ อ้ ย เขายก
มือขนึ เหลา่ เกายืนถงุ ใบหนงึ มาตรงหนา้ หลวิ เฟยอวิน

491

“นีเป็นของขวญั ทีผมกบั อาเสวียมอบใหค้ ณุ ของเลก็
นอ้ ย เป็นการแสดงนาํ ใจ สขุ สนั ตว์ นั เกิดครบั ”

เดมิ หลวิ เฟยอวินไมไ่ ดค้ าดหวงั ของขวญั เพียงแตอ่ ยาก
อาศยั โอกาสนีอยกู่ บั อีลวั เสวีย เขารบั ของขวญั ไป แตไ่ ม่
ไดเ้ ปิด พดู ขอบคณุ แลว้ วางลง

“แลว้ ฉนั ละ่ คะ นายนอ้ ยเฉวียน คณุ ใหพ้ ีชายฉนั จะไมม่ ี
ของฉนั ไดย้ งั ไง” หลวิ เฟยซวงเลกิ ควิ มาทาํ ลายแผนฉนั
หึ เฉวียนหมงิ แลว้ จะทาํ ไม ฉนั ไมเ่ หน็ แก่หนา้ นายหรอก
ใครจะรูว้ า่ นายบีบคนั อะไรเสวียเสวียของฉนั หรอื เปลา่

492

ไมอ่ ยา่ งนนั ทาํ ไมพอเลกิ เรยี นเธอกก็ ลบั บา้ นทกุ วนั ไม่
เคยนอนหอเลย

ตอนที 60 โชวส์ วีทในงานวนั เกิดคนอืน (2)

493

เฉวียนหมงิ สง่ สายตา เหลา่ เการบี หยบิ กลอ่ งประณีต
ขนาดเทา่ ฝ่ามือออกมา ยืนใหห้ ลวิ เฟยซวง

“คณุ หลวิ นีเป็นบตั รสว่ นลดทีใชซ้ ือสนิ คา้ ภายใตแ้ บรนด์
เคเอม็ ควิ นายนอ้ ยบอกวา่ คณุ สามารถไปเลือกของ
ขวญั ไดช้ ินหนงึ รายการแรกฟรี รายการอืนไมว่ า่ เมือไหร่
จะไดร้ บั สว่ นลดหา้ สบิ เปอรเ์ ซน็ ตค์ รบั ”

หา้ สบิ เปอรเ์ ซน็ ตเ์ ชียว เจา้ หนา้ ทีภายในยงั ไมแ่ นว่ า่ จะได้
บตั รสว่ นลด คนดงั ตงั เทา่ ไหรอ่ ยากจะไดส้ กั ใบยงั ไมง่ า่ ย
เลย คนดงั พวกนนั ไมไ่ ดข้ าดเงิน แตส่ นิ คา้ ภายใตแ้ บรนด์

494

เคเอม็ คิว คาํ เดียวคือแพง สองคาํ คือแพงมาก สรุปแลว้
แพงกวา่ สนิ คา้ แบบเดียวกนั กวา่ ครงึ

หลวิ เฟยซวงไดฟ้ ังกเ็ ปิดกลอ่ งทนั ที บตั รลดราคาและใบ
แลกรบั สนิ คา้ ฟรวี างอยใู่ นกลอ่ งอยา่ งเรยี บรอ้ ย บนบตั ร
ระบชุ ดั เจนวา่ เป็นสมาชิกระดบั ไดมอนด์ หมายเลขแปด
เหน็ ชดั วา่ มีการมอบบตั รลดครงึ ราคาแบบนีไปแลว้ เพียง
หา้ ใบเทา่ นนั

เฉวียนหมงิ เมม้ ปากเลก็ นอ้ ย ก่อนจะเอย่ ชา้ ๆ วา่ “คณุ
หลวิ สขุ สนั ตว์ นั เกิดครบั ”

“ขอบคณุ คะ่ ดีจงั ฉนั ชอบมาก ขอบคณุ นายนอ้ ยเฉวียน

495

มากคะ่ คณุ ใจดีจรงิ ๆ” ตงั หา้ สบิ เปอรเ์ ซน็ ต์ คราวนีได้
ชอ้ ประเบดิ ละ ไมต่ อ้ งออมมือแลว้

หลวิ เฟยอวินหนา้ งาํ ใชเ้ ทา้ เตะนอ้ งสาวใตโ้ ต๊ะ ใหต้ ายสิ
ดเู บาคนอยา่ งเฉวียนหมงิ เกินไป แมแ้ ตน่ อ้ งสาวก็ถกู ซือ
ตวั ไปแลว้ นายแนม่ าก

หลวิ เฟยซวงแลบลนิ ออกมา เธออยากปันหนา้ นิง แตน่ า่
เสยี ดาย เธอตืนเตน้ จนปิดไมอ่ ยแู่ ลว้

อีลวั เสวียทาํ อะไรไมถ่ กู นกึ นบั ถือเฉวียนหมงิ ในใจทีรู้
ความชอบของคนอืนไดอ้ ยา่ งเหมาะเจาะ

496

“อะแฮม่ เราจดุ เทียนกนั ดีกวา่ อธิษฐานสิ พี” ถงึ จะเป็น
การเลน่ ละคร แตก่ ็ตอ้ งเลน่ ตอ่ ใหจ้ บ

ภายใตก้ ารเฝา้ มองของอีลวั เสวียและเฉวียนหมิง สองพี
นอ้ งกเ็ ป่าเทียน เรมิ อธิษฐาน ราวกบั เป็นการฉลองวนั
เกิดจรงิ ๆ

“เสวียเสวีย อยากรูไ้ หมวา่ เราอธิษฐานอะไร อยากฟัง
ไหม” หลวิ เฟยซวงกลอกตา สง่ สายตาเป็นนยั ใหพ้ ีชาย

มมุ ปากหลวิ เฟยอวินกระตกุ เลก็ นอ้ ย สง่ สญั ญาณใหฉ้ นั
แลว้ จะมีประโยชนอ์ ะไร จะใหเ้ ผยความในใจตอ่ หนา้
สามีเธอเหรอ ผลทีจะเกิดขนึ เฮอ้ ไมก่ ลา้ คดิ เลย ถา้ เกิด

497