คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๒๓
(๘) กรณีพิักอาิสาวสนิทนได้ขาฝากขัอผูิ้ า้ อหาิ่าศาลภาุใิกาหิด หรืา
เนทื่าครวกาหิดเนนลาิาท ป.นน.า. ทาิรา ๘๗ แลน้ ุอั ไท่าาจฟ้าอผูิ้ า้ อหาิ่าศาลได้ ิา้ อปล่าุ
ผูิ้ า้ อหาไป แิ่หาใช่เนป็ ิเนหิตให้โจากไ์ ท่ทีาาิาจฟ้าอไท่ แลบพิักอาิสาวสนิุ่าททีสนารน
า่ีจบขาใหศ้ าลาากหทาุจวั ผิู้ า้ อหาิ้ิั ได้
(๙) ไท่ทีกฎหทาุวาั าิั นหา้ ททนใหา้ ตารรณ์คาสั่อใหา้ ากหทาุจวั ผถู้ ูกาากหทาุจวั
เนป็ ิผูไ้ ดร้ ัวผลกรบาวจากการาากหทาุจวั ถืาไดน้ ่าเนป็ ิผูท้ ีส่นิไดเ้นสีุา่ีจบุ่ืิคาร้าอขาให้
ศาลช้ิั ิิ้ เนพนกถาิหทาุจวั ได้ (คาสอ่ั คาร้าอศาลาตารรณ์หทาุเนลขแดอาี่ ๒๑๙๗/๒๕๕๑)
(๑๐) กฎหทาุใหา้ าิาจศาลเนป็ิผพู้ นจารณาาากหทาุจวั โดุพนจารณากลิ่ั กราอถึอ
คนาทถูกิา้ อเนหทาบสทแลบเนป็ ิไปโดุทีเนจิิารทณ์เนพื่าคตท้ คราอสนารนเนสรีภาพขาอปรบชาชิ
พิกั อาิสาวสนิใิฐาิบเนจา้ พิกั อาิขาอรัฐ ผุู้ ิ่ื คาร้าอขาาากหทาุจวั เนป็ิเนพีุอเนจา้ พิกั อาิ
ซ่ึอปฏนวิั นหิา้ า่ีิาทกฎหทาุ ไท่ถืาเนป็ ิผูท้ ีส่นิไดเ้นสีุหรืาคู่คนาท จึอาตารรณ์คาส่ัอศาลช้ิั ิิ้
าี่ใหุ้ กคาร้าอขาาากหทาุจวั ไท่ได้ (คาพนพากษาศาลาตารรณ์าี่ ๑๐๘๙๖/๒๕๕๑)
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๒๔
รายงานกระบวนพจิ ารณา คดีหมายเลขดาท่ี ....../๒๕ ....
คดหี มายเลขแดงท่ี .../๒๕ ….
ศาล .....................................
วนั ท่ี ... เดอื น ..................... พุทธศักราช ๒๕ ....
ความอาญา
ร้อยตารวจเอกพิทักษ์ สันติราษฎร์ ผ้รู ้อง
ผ้พู ิพากษาออกนั่งพิจารณาคดีนเี้ วลา .... น.
วันนีร้ ้อยตารวจเอกพิทักษ์ สันติราษฎร์ ตาแหน่ง พนักงานสอบสวน (สบ.๒) งาน ๑
กองกากับการ ๒ กองบังคับการสืบสวนสอบสวนคดีเศรษฐกิจ ได้ย่ืนคาร้ องขอให้ ศาลออก
หมายจับ
ศาลไต่สวนพยานผู้ร้อง ซึ่งเบิกความประกอบพยานหลักฐานที่แนบมาพร้ อมคาร้อง
จานวน ๑ ปาก
คดีเสร็จสิ้นการไต่สวน ให้รอฟังคาสั่ง/อ่านแล้ว
นายยตุ ิ ธรรม ผ้พู ิพากษา บนั ทึก/อ่าน
ร้อยตารวจเอกพิทักษ์ สันติราษฎร์ ผ้รู ้อง
คาส่ัง
พิเคราะห์พยานหลักฐานของผู้ร้ องแล้วเห็นว่า กรณีตามคาร้ องเป็ นความผิดอาญา
ไม่ร้ ายแรงและจากพฤติการณ์ และพยานหลักฐานในสานวนสอบสวนไม่ปรากฏว่า ผู้ต้องหา
จะไปย่งุ เหยิงกับพยานหลักฐานหรือก่อเหตุร้ ายประการอื่น และไม่ปรากฏว่า ได้มีการเรียกให้
ผ้ตู ้องหามาพบเพ่ือให้ถ้อยคาแล้วผ้ตู ้องหาจงใจไม่มา อันจะทาให้เห็นได้ว่าผ้ตู ้องหามพี ฤติการณ์
หลบหนีแต่อย่างใด นอกจากนีส้ านวนการสอบสวนกไ็ ม่ปรากฏชัดว่าได้มีการตรวจสอบท่ีอยู่
หรือภูมิลาเนาของผู้ต้องหาแล้ว แต่ไม่พบอันจะทาให้ถือได้ว่าผ้ตู ้องหาไม่มีที่อย่เู ป็นหลักแหล่ง
มาก่อนแต่อย่างใด ลาพังอาศัยข้อเทจ็ จริงจากคาให้การของนาย ก. ผ้เู สียหายว่า ได้ไปตรวจสอบ
ที่ต้ังของบริษทั ดงั กล่าวมาแล้วปรากฏว่า ปิ ดกิจการไปแล้วเพียงอย่างเดียว ยงั ไม่พออนุมานได้ว่า
ผ้ตู ้องหาได้หลบหนีไปหรือไม่มีท่ีอย่เู ป็นหลกั แหล่งได้ ให้ยกคาร้อง
นายยตุ ิ ธรรม ผ้พู ิพากษา บนั ทึก/อ่าน
ร้อยตารวจเอก พิทักษ์ สันติราษฎร์ ผ้รู ้อง
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๒๕
รายงานกระบวนพจิ ารณา คาร้องท่ี …………/๒๕ ….
คดีหมายเลขแดงท่ี ..../๒๕ ....
ศาล .....................................
วนั ที่ ... เดอื น ..................... พุทธศักราช ๒๕ ....
ความอาญา
พนักงานสอบสวน สน. ท่าเรือ ผ้รู ้อง
ผ้พู ิพากษาออกนง่ั พิจารณาคดนี ีเ้ วลา .......... นาฬิกา
วนั นี้ ร้ อยตารวจเอก พิทักษ์ สันติราษฎร์ ตาแหน่ง พนักงานสอบสวน สน. ท่าเรือ
ได้ยื่นคาร้ องขอให้ ศาลออกหมายจับ
สอบพยานหลักฐานผู้ร้ องซึ่ งเบิกความประกอบพยานหลักฐานที่แนบมา
พร้อมคาร้อง จานวน ๑ ปาก
คดีเสร็จสิ้นการไต่สวน ให้รอฟังคาส่ัง/อ่านแล้ว
นายยตุ ิ ธรรม ผ้พู ิพากษา บนั ทึก/อ่าน
ร้อยตารวจเอก พิทักษ์ สันติราษฎร์ ผ้รู ้อง
คาสั่ง
พิเคราะห์พยานหลักฐานของผู้ร้ องแล้ว เห็นว่า แม้จะค้นพบของกลางที่บ้านของ
ผ้ตู ้องหากต็ าม แต่ผ้รู ้องไม่มีหลักฐานมาแสดงว่าผ้ตู ้องหามภี ูมิลาเนาอย่บู ้านเลขที่ใด และยงั ไม่มี
การออกหมายเรียกเพื่อให้ ผู้ต้องหามาพบพนักงานสอบสวน จึงให้ ไปตรวจสอบภูมิลาเนา
ท่ีแน่นอนตามทะเบียนบ้านและหมายเรียกผู้ต้องหา เพ่ือให้ไปพบพนักงานสอบสวนช้ันหน่ึง
ก่อน กรณียงั ไม่มเี หตุสมควรออกหมายจับ ให้ยกคาร้อง
ให้ถ่ายสาเนา คาให้การ ๓ ปาก เพ่ือเกบ็ ไว้กบั คาร้องและสาเนาหมาย
ได้อ่านคาสั่งให้ผ้รู ้องฟังโดยชอบแล้ว
นายยตุ ิ ธรรม ผ้พู ิพากษา
ร้อยตารวจเอก พิทักษ์ สันติราษฎร์ ผ้รู ้อง
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๒๖
รายงานกระบวนพจิ ารณาการออกหมายจบั กรณพี เิ ศษ
๑. กรณไี ม่สามารถระบุชื่อผู้ถูกจบั
คาสั่ง
“พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ผู้ร้ องมีภาพถ่ายจากกล้องโทรทัศน์วงจรปิ ดบันทึกภาพ
ขณะผู้ต้องหากระทาความผิด โดยมรี ายละเอียดของรูปพรรณสัณฐาน พอท่ีจะทราบได้ว่าผ้ตู ้องหา
ที่กระทาความผิดเป็นใคร พยานหลักฐานที่ไต่สวนมาจึงมนี า้ หนักตามสมควรว่า บคุ คลตามภาพถ่าย
ที่ปรากฏในกล้องโทรทัศน์วงจรปิ ดเป็ นผู้กระทาความผิดตามข้อกล่าวหา จึงให้ออกหมายจับ
ผ้ตู ้องหาซึ่งเป็นบคุ คลตามภาพถ่ายดงั กล่าว”
๒. กรณที ร่ี ะบุชื่อผู้ถูกจับได้
๒.๑ กรณีทีปรบจกั ษพ์ ุาิเนป็ิพุาิ
คาสั่ง
“พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ผ้รู ้องมบี ันทึกคาให้การของนาย...................ซึ่งเป็นประจักษ์
พยานท่ีรู้เห็นเหตุการณ์ ในขณะกระทาความผิด ยืนยันว่าผู้ต้องหาเป็ นผู้กระทาความผิด
พยานหลกั ฐานท่ีไต่สวนมาจึงมนี า้ หนกั ตามสมควรว่า นาย ................... น่าจะได้กระทาความผิด
ตามข้อกล่าวหา จึงให้ออกหมายจับนาย ................... เมื่อจัดการตามหมายจับได้แล้ว ให้ส่ง
บนั ทึกการจับกมุ ต่อศาลภายใน ........ วนั ”
๒.๒ กรณีไท่ทีปรบจกั ษพ์ ุาิเนป็ิพุาิ
คาส่ัง
“พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ผ้รู ้องมบี นั ทึกคาให้การของนาย............ซึ่งเป็นพยานพฤติเหตุ
แวดล้อมใกล้ชิดกบั เหตุการณ์ ให้การเชื่อมโยงสอดคล้องมนี า้ หนักตามสมควรว่า นาย ............
น่าจะได้กระทาความผิดตามข้อกล่าวหา จึงให้ ออกหมายจับนาย .............. เม่ือจัดการตาม
หมายจับได้แล้ว ให้ส่งบนั ทึกการจับกมุ ต่อศาลภายใน ........ วนั ”
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๒๗
ส่วนท่ี ๔
ช้ันขอหมายขังระหว่างสอบสวน
บทท่ี ๑
การขอหมายขงั ผู้ต้องหา
๑. เนทื่าทีการจัวกตท ผู้าาการจัวจบิ้าอิาผูถ้ ูกจัวไปุอั า่ีาาการขาอพิักอาิ
สาวสนิโดุาิั าี ซ่ึอโดุปกินจบเนป็ิาี่าาการขาอพิกั อาิสาวสนิแห่อาา้ อา่ีาี่ถูกจวั เนนิ้ แิ่
ผจู้ วั สาทารถิาผถู้ ูกจวั ไปุอั า่ีาาการขาอพิกั อาิสาวสนิผรู้ ัวผนดชาวไดใ้ ิขณบิ้ิั กา็ าจิา
ผถู้ ูกจวั ิรอไปุอั าา้ อาี่ดอั กล่านไดา้ ิั าี (ป.น.น า. ทาิรา ๘๓)
เนท่ืาไปถึอา่ีาาการิาทนรรคหิ่ึอแลบทีการส่อินั ผูถ้ ูกจวั แก่พิักอาิฝ่ าุปกคราอ
หรืาิารนจ ณ สถาิา่ีิ้ัิแลน้ พิักอาิฝ่ าุปกคราอหรืาิารนจซ่ึอรัวินั ไนท้ ีาาิาจปล่าุ
ช่ันครานหรืาคนวคตทผูถ้ ูกจัวไนก้ ็ได้ (ป.นน.า. ทาิรา ๘๔/๑) ใิกรณีาี่เนป็ ิคนาทผนดลหตโาษ
จบคนวคตทผูถ้ ูกจวั ไนไ้ ด้เนพีุอเนา่าเนนลาาี่จบถาทคาให้การแลบาี่จบรู้ินั น่าเนป็ ิใครแลบาุู่าี่ใด
(ป.น.น า. ทาิรา ๘๗ นรรคสาอ) แิ่ถา้ เนป็ิคนาทผดน าื่ิจบคนวคตทเนกนิกน่า ๔๘ ชนั่ โทอ ิวั แิ่เนนลา
าี่ผูถ้ ูกจวั หรืาผูิ้ า้ อหาิ้ัิไปถึอาี่าาการดอั กล่านไท่ได้ เนนิ้ แิ่ทีเนหิตสตดนนสัุหรืาทีเนหิตจาเนป็ ิ
าุา่ อา่ืิาิั ทนาาจกา้ นล่นอเนสีุได้ (ป.น.น า. ทาิรา ๘๗ นรรคสาท)
๒. ถา้ ทีคนาทจาเนป็ิา่ีจบคนวคตทผิู้ า้ อหาไนเ้นกนิกนา่ ๔๘ ชน่ั โทอ เนพืา่ าาการสาวสนิ
หรืาฟ้าอคดี ใหพ้ ิกั อาิสาวสนิหรืาพิกั อาิาุั การุิื่ คาร้าอิ่าศาล ขาหทาุขอั ผิู้ า้ อหาไน้
รบหนา่ อสาวสนิได้ เนพ่ืาใหศ้ าลทีคาสั่อขอั ผิู้ า้ อหาไดไ้ ท่เนกนิ ๗ นิั หรืา ๔๘ นิั หรืา ๘๔ นิั
แลน้ แิ่กรณี (ป.น.น า. ทาิรา ๘๗)
๓. ก่าิครวกาหิด ๔๘ ชน่ั โทอ พิกั อาิสาวสนิหรืาพิกั อาิาุั การทีาาิาจ
ปล่าุผิู้ า้ อหาชนั่ ครานรบหนา่ อสาวสนิินดิ่ากิั ไดจ้ ิกนา่ การสาวสนิเนสร็จสน้ิ แิ่ไท่เนกนิ ๖ เนดืาิ
ิวั แิ่นิั แรกาี่ทีการปล่าุชน่ั คราน (ป.น.น า. ทาิรา ๑๑๓ นรรคหิ่ึอ)
เนท่ืาทีการปล่าุชนั่ ครานครวกาหิด ๖ เนดืาิ แิ่การสาวสนิุอั ไท่เนสร็จ แลบทีคนาท
จาเนป็ิิา้ อคนวคตทินั ผูิ้ า้ อหาิ่าไป ใหพ้ ิกั อาิสาวสนิหรืาพิกั อาิาุั การส่อินั ผูิ้ า้ อหา
ทาศาลแลบุิื่ คาร้าอิ่าศาลขาหทาุขอั ผูิ้ า้ อหาิ้ิั ไดไ้ ท่เนกนิ ๗ นิั หรืา ๔๘ นิั หรืา ๘๔ นิั
โดุาาศุั ป.น.น า. ทาิรา ๘๗ ได้ แลน้ แิ่กรณี (ป.น.น า. ทาิรา ๑๑๓ นรรคสาอ)
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๒๘
หมายเหตุ
หากพิกั อาิสาวสนิหรืาพิกั อาิาุั การทีการปล่าุชน่ั ครานผิู้ า้ อหาไท่ินดิ่ากิั
ช่นอเนนลาใดา่ีไท่ทีการปล่าุชน่ั คราน ผูป้ รบกิั ิา้ อส่อินั ผูิ้ า้ อหาคืิพิักอาิสาวสนิหรืา
พิกั อาิาุั การ แลบถืาน่าเนป็ ิการคนวคตทผูิ้ า้ อหาิาท ป.นน.า.ซ่ึอเนท่ืารนทกิั แลน้ ิา้ อไท่เนกนิ
๔๘ ช่นั โทอ ถา้ ทีคนาทจาเนป็ ิาี่จบคนวคตทผูิ้ า้ อหาเนกนิกน่า ๔๘ ชน่ั โทอ เนพื่าาาการสาวสนิหรืา
ฟ้าอคดี ก็ให้พิักอาิสาวสนิหรืาพิักอาิาัุการุื่ิคาร้าอิ่าศาลขาหทาุขัอผู้ิ้าอหา
ิาททาิรา ๘๗ ิ่าไป กรณีิ้ีเนท่ืาศาลทีคาส่ัอขอั ผูิ้ า้ อหารบหน่าอสาวสนิเนทื่าใดแลน้ พิกั อาิ
สาวสนิหรืาพิกั อาิาุั การกไ็ ท่ทีาาิาจปล่าุชน่ั ครานผิู้ า้ อหาิาททาิรา ๑๑๓ าีกิ่าไป
๔. ผุู้ ิื่ คาร้าอขาิา้ อเนป็ิผทู้ ีาาิาจหิา้ าี่เนก่ีุนขา้ อกวั การสอ่ั คดี (ใิกรณีาี่พิกั อาิ
าุั การเนป็ ิผูร้ ้าอขา) หรืาการสาวสนิคดี (ใิกรณีา่ีพิักอาิสาวสนิเนป็ ิผูร้ ้าอขา) ซ่ึอไท่
จาเนป็ิน่าิา้ อเนป็ิผูร้ ัวผดน ชาวสาินิเนา่าิ้ิั ขาใหท้ ีคนาทเนกีุ่นขา้ อใิาาอใดาาอหิ่ึอ เนช่ิ าาจ
เนป็ ิพิักอาิสาวสนิใิาา้ อา่ีาี่จัวผูิ้ ้าอหาได้ แลบได้รัวข้าทูลหรืาพุาิหลกั ฐาิจาก
พิกั อาิสาวสนิาา้ อา่ีาาการสาวสนิาุา่ อเนพีุอพาาี่จบพนสูจิ์ใหศ้ าลเนชื่าน่าผูิ้ า้ อหาาี่ถูกจวั
ิ่าจบเนป็ิผูก้ รบาาผนด (ขา้ วอั ควั ขาอปรบราิศาลฎีกา น่าดน้ ุหลกั เนกณฑแ์ ลบนรน ีการเนก่ีุนกวั การ
าากคาสั่อหรืาหทาุาาาา พ.ศ. ๒๕๔๘ ขา้ ๔๐)
๕. ใิการุื่ิคาร้าอขาหทาุขอั ผูิ้ า้ อหารบหน่าอสาวสนิิา้ อรบวต ช่ืา ชื่าสกตล าาุต
าาชีพขาอผูิ้ า้ อหา ขา้ หา นิั เนนลาแลบสถาิา่ีเนกนดเนหิต ขา้ ทูลหรืาพุาิหลกั ฐาิา่ีสิัวสิติ
เนหิตแห่อการาากหทาุขอั รบุบเนนลาาี่จบขาใหข้ อั แลบราุลบเนาีุดขาอหทาุจวั (ถา้ ที) เนฉพาบ
คาร้าอคร้ัอา่ี ๑ จบิา้ อรบวตนิั เนนลาาี่จวั กตท แลบนิั เนนลาา่ีผูิ้ า้ อหาถูกิาินั ไปถึอา่ีาาการขาอ
พิกั อาิสาวสนิไนด้ น้ ุ (ขา้ วอั ควั ขาอปรบราิศาลฎีกา นา่ ดน้ ุหลกั เนกณฑแ์ ลบนรน ีการเนก่ีุนกวั
การาากคาสัอ่ หรืาหทาุาาาา พ.ศ. ๒๕๔๘ ขา้ ๔๑)
หากราุลบเนาีุดใิคาร้าอไท่ชดั แจอ้ ศาลิา้ อใหผ้ รู้ ้าอรบวตใหค้ รวถน้ ิเนพื่าปรบกาว
ดตลพิน นจใิการสัอ่ คาร้าอขาฝากขอั ิ่าไป
๖. การุิื่ คาร้าอขาหทาุขอั ิาท ป.น.น า. ทาิรา ๘๗ แว่อได้ ๒ กรณี คืา
๖.๑ กรณีิาินั ผิู้ า้ อหาทาศาล
๖.๒ กรณีไท่ิาินั ผิู้ า้ อหาทาศาล
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๒๙
๖.๑ กรณนี าตวั ผู้ต้องหามาศาล
เนจา้ หิา้ า่ีศาลจบจ่าุสาเนิาคาร้าอใหผ้ ิู้ า้ อหาลอลาุทืาชื่ารัวไปก่าิแลน้ เนสิา
คาร้าอิ่าศาล หลอั จากิ้ัิศาลจบไิ่สนิพุาิหลกั ฐาิขาอผูร้ ้าอขาให้ไดค้ นาทใิปรบเนด็ิ
ดอั ิ่าไปิ้ี
๑. การจวั ชาวดน้ ุกฎหทาุหรืาไท่ เนพราบถา้ การจวั เนป็ ิไปโดุไท่ชาวดน้ ุ
กฎหทาุ พิักอาิสาวสนิุ่าทไท่ทีาาิาจคนวคตทหรืาุื่ิคาร้าอขาให้ศาลาากหทาุขัอ
ใิรบหน่าอสาวสนิ (ดูฎีกาาี่ ๔๖๖/๒๕๔๑) ใิการจวั กตทผูิ้ า้ อหาิ้อั แิ่นิั า่ี ๑๑ ิตลาคท
๒๕๔๕ เนป็ิิิ้ ไป เนจา้ พิกั อาิจบิา้ อทีหทาุจวั ขาอศาลจึอจบจวั ได้ เนนิ้ แิ่เนป็ิกรณีาี่าาจจวั
ไดโ้ ดุไท่ิา้ อทีหทาุจวั ิาท ป.น.น า. ทาิรา ๗๘
๒. ผูิ้ า้ อหาถูกคนวคตทไท่เนกนิ ๔๘ ช่ันโทอ ิวั แิ่เนนลาาี่ไปถึอาี่าาการขาอ
พิกั อาิสาวสนิแห่อแรก เนนิ้ แิ่ทีเนหิตสตดนนสัุหรืาทีเนหิตจาเนป็ิาุา่ อาื่ิาิั ไท่าาจกา้ นล่นอเนสีุได้
า้อั ิ้ี ิาทา่ีกฎหทาุวาั าิั น
๓. ทีพุาิหลกั ฐาิเนพีุอพาใหศ้ าลเนช่ืาไดน้ า่ ผูิ้ า้ อหาิ่าจบไดก้ รบาาคนาทผดน
าาาาร้าุแรอ คืา คนาทผดน า่ีทีาิั ราโาษจาคตกาุา่ อสูอเนกนิสาทปี หรืาิ่าจบกรบาาคนาทผนดาาาา
ไท่ร้าุแรอแลบทีเนหิตาิั คนรเนช่ืานา่ ผิู้ ้ิั ิ่าจบหลวหิี หรืาจบไปุอต่ เนหุอน กวั พุาิหลกั ฐาิ หรืา
ก่าเนหิตาิั ิราุปรบการา่ืิ (Probable Cause) แิ่ถา้ ผูิ้ า้ อหาิ้ิั เนป็ ิผูซ้ ่ึอศาลไดา้ ากหทาุจวั
หรืาิา้ อขอั ิาทหทาุศาลาุู่ก่าิแลน้ ไท่จาเนป็ิา่ีศาลจบิา้ อไิ่สนิาีกเนพราบเนหิตาากหทาุขอั
เนป็ิาุา่ อเนดีุนกวั เนหิตาากหทาุจวั หรืาหทาุขอั ซ่ึอศาลไดพ้ จน ารณาทาแลน้ (ขา้ วอั ควั ฯ ขา้ ๔๓)
๔. ทีเนหิตจาเนป็ิิา้ อขอั ผูิ้ า้ อหาเนพื่าาาการสาวสนิหรืาการฟ้าอคดี ซ่ึอศาล
จบสาวถาทผูร้ ้าอขาให้ช้ีแจอเนหิตจาเนป็ ิ หรืาาาจเนรีุกพุาิหลักฐาิทาเนพ่ืาปรบกาวการ
พจน ารณา แลบสาวถาทผิู้ า้ อหานา่ จบทีขา้ คดั คา้ ิปรบการใดหรืาไท่ (ขา้ วอั ควั ฯ ขา้ ๔๒)
เนท่ืาศาลาิตาาิให้ขอั ได้ การจบขอั ก่ีนิั เนป็ ิดตลพนินจศาลาี่ิา้ อพนจารณาถึอ
คนาทจาเนป็ิซ่ึอิา้ อไท่เนกนิ ๗ นิั หรืาคร้ัอหิ่ึอ ๆ ไท่เนกนิ ๑๒ นิั แลน้ แิ่กรณีิาทา่ีวาั าิั นไน้
ใิ ป.น.น า. ทาิรา ๘๗
๕. ศาลทีคาสั่อขอั ผูิ้ ้าอหาครว ๔๘ นิั แล้น หากพิักอาิสาวสนิหรืา
พิกั อาิาุั การุ่ืิคาร้าอิ่าศาลแสดอเนหิตจาเนป็ ิเนพื่าขาขอั ผูิ้ า้ อหาิ่าไป (ปกินจบเนป็ิการุ่ืิ
คาร้าอขาฝากขอั คร้ัอา่ี ๕ ถึอาี่ ๗) ศาลจบส่ัอขอั ิ่าไปไดิ้ ่าเนทื่าศาลไดไ้ ิ่สนิเนป็ ิา่ีพาใจแลน้
(ป.น.น า. ทาิรา ๘๗ นรรคเนจด็ )
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๓๐
๖. กรณีพิักอาิสาวสนิทนได้ขาฝากขัอผู้ิ้าอหาิ่าศาลภาุใิกาหิด
หรืาเนทื่าครวกาหิดเนนลาิาท ป.นน.า. ทาิรา ๘๗ แลน้ ุอั ไท่าาจฟ้าอผูิ้ า้ อหาิ่าศาลได้ ิา้ อ
ปล่าุผิู้ า้ อหาไป แิ่หาใช่เนป็ิเนหิตใหโ้ จากไ์ ท่ทีาาิาจฟ้าอไท่ (ฎีกาา่ี ๔๒๙๔/๒๕๕๐)
๗. ผูิ้ า้ อหาถูกขอั าี่ศาลแขนอทาก่าิ ขณบจวั ผิู้ า้ อหาพิกั อาิสาวสนิแจอ้
ขา้ หาผูิ้ า้ อหาใิขา้ หาาี่าุู่ใิาาิาจศาลแขนอ ิ่าทาแจอ้ ขา้ หาเนพน่ทเนินทแลบิาินั ทาขาขอั
ุอั ศาลาาาาหรืาศาลจอั หนดั ศาลาิตาาิใหข้ อั โดุิวั นิั าี่ผูิ้ า้ อหาถูกขอั า่ีศาลแขนอรนทเนป็ ิ
นิั า่ีถูกคตทขอั ดน้ ุ เนท่ืาเนหลืาเนนลาิาท ป.นน.า. ทาิรา ๘๗ าุูา่ ีกเนา่าใด ก็ใหข้ อั ไดิ้ าทรบุบเนนลา
า่ีเนหลืาาุู่
ตัวอย่างคาสั่งคาร้อง
“สาเนาให้ผ้ตู ้องหา เรียกไต่สวน”
ตวั อย่างรายงานกระบวนพจิ ารณา
“ไต่สวนพยานผ้รู ้องซึ่งเบิกความประกอบพยานหลกั ฐานท่ีแนบมาพร้อมคาร้อง
จานวน ........... ปาก
คดีเสร็จสิ้นการไต่สวน ให้รอฟังคาส่ัง”
ตัวอย่างคาสั่ง
“พิเคราะห์พยานหลกั ฐานของผ้รู ้องแล้ว เห็นว่า .............................................
กรณีมหี ลกั ฐานตามสมควรว่า ........................................................................
□ ได้หรือน่าจะได้กระทาความผิดอาญาร้ ายแรงซ่ึงมีอัตราโทษจาคุกอย่างสูง
เกิน ๓ ปี
□ ได้หรือน่าจะได้กระทาความผิดอาญา และน่าจะหลบหนีหรือจะไปย่งุ เหยิง
กบั พยานหลกั ฐานหรือก่ออันตรายประการอื่น
จึงอนญุ าตให้ขงั ....................................... ได้ตามขอ (หรือ ....... วนั )”
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๓๑
ตัวอย่างแบบการไต่สวนและคาสั่งศาล
(๒๑ พ.) สาหรับศาลใช้
คาให้ การพยาน หมายเลขคดี พ. …../๒๕ ….
ศาล .....................................
วันท่ี ..... เดอื น ............... พุทธศักราช ๒๕ ....
ความอาญา
พนักงานสอบสวนสถานตี ารวจ ผ้รู ้อง
ระหว่าง
ผ้ตู ้องหา
ข้ าพเจ้ าพยานได้ ปฏิญาณหรื อสาบานตนแล้ วขอให้ การว่ า
๑. ข้าพเจ้าช่ือ ..............................................................................
๒. เกิดวนั ท่ี ..... เดือน ................ พ.ศ. .... อายุ ......... ปี
๓. ตาแหน่งหรืออาชีพ .................. รับราชการ ..........................................................
๔. ตงั้ บ้านเรือนอยู่ ............................... สน ...............................................................
๕. เกยี่ วพนั กบั คู่ความ .................................................................................................
และขอให้ การต่ อไปว่ า
ตอบศาล
เหตุผลที่ต้องร้องขอให้ศาลส่ังขงั ผ้ตู ้องหาต่อไปอีก เน่ืองจากการสอบสวนยงั ไม่เสร็จสิ้น
เพราะ ......................................................................................................
สอบผ้ตู ้องหาแล้วไม่คัดค้าน (ถ้าผ้ตู ้องหาหรือทนายซักถามพยานให้บนั ทึกไว้)
.................................. ผ้อู ่าน-อ่าน
.................................. ผ้รู ้อง
.................................. ผ้ตู ้องหา
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๓๒
ตวั อย่างรายงานกระบวนพจิ ารณาและคาส่ัง
“พนักงานสอบสวน …… ยื่นคาร้องขอฝากขงั คร้ังที่ …….
ศาลส่งสาเนาให้ผ้ตู ้องหา ……. แล้ว ไม่ค้าน
ไต่สวนผ้รู ้องได้ …….. ปาก
พิเคราะห์แล้ว เห็นว่ามเี หตุจาเป็น จึงอนญุ าตให้ฝากขงั ผ้ตู ้องหาได้ ……...... วนั และ
กาชับให้ พนักงานสอบสวนเร่ งรัดการสอบสวนให้ แล้วเสร็จโดยเร็ว/อ่ านแล้ว
.................................. ผ้อู ่าน-อ่าน
.................................. ผ้รู ้อง
.................................. ผ้ตู ้องหา”
๖.๒ กรณไี ม่นาตัวผู้ต้องหามาศาล
ใิการุิื่ คาร้าอขาหทาุขอั รบหน่าอสาวสนิวาอคร้ัอไท่สาทารถิาินั ผิู้ า้ อหา
ทาศาลได้ไท่น่าด้นุเนหิตใด ๆ าาาน ผู้ิ้าอหาป่ นุจิพิักอาิสาวสนิหรืาพิักอาิาัุการ
หรืาเนจา้ หิา้ า่ีราชาณั ฑไ์ ท่าาจิาทาศาลได้ หรืาาา้ อน่าผูิ้ า้ อหาิาุ หรืาเนจา้ หิา้ า่ีราชาณั ฑ์ไท่ได้
เนวนกินั ผูิ้ า้ อหาทาจากเนรืาิจา หรืาศาลทีคาส่ัอขอั ผูิ้ า้ อหารบหน่าอสาวสนิแลบาิตาาิให้ปล่าุ
ช่ันครานผูิ้ ้าอหา แิ่ผูป้ รบกัิไท่สาทารถส่อิันผูิ้ ้าอหาิ่าศาลใินัิุื่ิคาร้าอขาหทาุขัอ
คร้ัอิ่าทาได้ เนิ่ืาอจากผูิ้ า้ อหาหลวหิี หรืาถูกจวั ใิคดีาื่ิ หรืาผูป้ รบกิั ขาผดั ส่อินั ผูิ้ า้ อหา
ไปนิั า่ืิ เนป็ิิิ้ กรณีเนหล่าิ้ีศาลไท่สาทารถาี่จบสาวถาทผูิ้ า้ อหาน่าจบคดั คา้ ิคาร้าอขาหทาุขอั
ปรบการใดหรืาไท่ ิาท ป.น.น า.ทาิรา ๘๗ ได้ แิ่ศาลพนจารณาคาร้าอหรืาคาแถลอขาอผรู้ ้าอแลน้ เนห็ิน่า
ทีคนาทจาเนป็ ิาี่จบคนวคตทผูิ้ า้ อหาิ่าไปเนพ่ืาาาการสาวสนิหรืาการฟ้าอคดี แลบทนให้การขา
หทาุขอั รบหน่าอสาวสนิขาดิาิ ศาลทีาาิาจสั่อขอั ผูิ้ า้ อหาิ่าไปได้ิาท ป.นน.า.ทาิรา ๘๗
โดุไท่ิา้ อราสาวถาทผูิ้ า้ อหาก่าิ าุา่ อไรกด็ ี ศาลคนรกาหิดให้ิดั สาวถาทผูิ้ า้ อหาเนก่ีุนกวั
คาร้าอดอั กล่านใิภาุหลอั เนนิ้ แิ่กรณีผิู้ า้ อหาิาุหรืาหลวหิี
ตัวอย่างคาสั่งคาร้อง
ก. กรณอี ้างว่าผู้ต้องหาตาย
“ผู้ต้ องหาไม่มาศาล ไม่สามารถสอบถามผู้ต้องหาได้ แต่มีเหตุจาเป็ น
ที่จะควบคุมผู้ต้องหาต่อไปเพ่ือทาการสอบสวน ในช้ันนี้อนุญาตให้ ขังได้ตามขอไว้ก่อน
หากข้อเทจ็ จริงได้ความเป็นอย่างอื่น ศาลจะพิจารณาส่ังเปลยี่ นแปลงคาสั่งต่อไป
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๓๓
เน่ืองจากได้รับแจ้งจากเรือนจา (หรือ ผู้ประกนั ) ว่า ผู้ต้องหาถึงแก่ความตาย
แต่ยงั ไม่แน่ว่าเป็นความจริงหรือไม่ ให้นัดไต่สวนวันที่ . . . หมายนัดเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ (หรือ
ผ้ปู ระกนั ) และพนักงานสอบสวน (หรือ พนักงานอัยการ) มาวนั นัด และให้นาหลักฐานการตาย
มาแสดงด้วย”
วนั นัดไต่สวน ให้จดรายงานกระบวนพจิ ารณาว่า
“นัดไต่สวนกรณีผู้ต้องหาถึงแก่ความตาย นาย ก. เจ้าหน้าท่ีราชทัณฑ์
เรือนจากลาง คลองเปรม (หรือ นาย ก. ผ้ปู ระกนั ) มาศาล แถลงว่า ผ้ตู ้องหาถึงแก่ความตายแล้ว
สาเหตุถูกทาร้ าย เม่ือวันที่ ๓ ตุลาคม ๒๕๔๑ ปรากฏตามใบมรณบัตรท่ีเสนอศาลวันนี้ รับไว้
รวมสานวน
สอบพนกั งานสอบสวน (หรือพนกั งานอัยการ) แล้ว ไม่คัดค้าน
พิเคราะห์แล้ว เชื่อว่า ผ้ตู ้องหาถึงแก่ความตายจริง การขงั ผ้ตู ้องหาจึงสิ้นสุดลง
ให้ เพิกถอนคาสั่งอนุญาตให้ ขังผู้ต้องหา เมื่อวันท่ี ...... และจาหน่ายคดีชั้นขอหมายขังระหว่าง
สอบสวนเสียจากสารบบความ”
ข. กรณผี ู้ต้องหาไม่มาศาลเพราะเหตุอ่ืน ๆ
“ผู้ต้ องหาไม่มาศาล ไม่สามารถสอบถามผู้ต้องหาได้ แต่มีเหตุจาเป็ น
ที่จะควบคุมผ้ตู ้องหาต่อไปเพ่ือทาการสอบสวน ในชั้นนอี้ นุญาตให้ขงั ได้ตามขอไว้ก่อน หากศาล
สอบถามผ้ตู ้องหาแล้วได้ข้อเทจ็ จริงเป็นอย่างอ่ืน ศาลจะพิจารณาส่ังเปลยี่ นแปลงคาสั่งต่อไป และ
ให้นดั สอบถามผ้ตู ้องหา ในวนั ท่ี ......”
ในวนั นัดสอบถาม ให้จดรายงานกระบวนพจิ ารณาว่า
“นดั สอบถาม ผ้ตู ้องหามาศาล
ส่งสาเนาคาร้องขอหมายขงั ของพนกั งานสอบสวน (หรือ พนักงานอัยการ)
เม่ือวนั ท่ี . . . ให้ผ้ตู ้องหา และสอบถามผ้ตู ้องหาแล้วไม่คัดค้าน จึงบนั ทึกไว้”
๗. ผู้ต้องหาคดั ค้านคาร้องขอหมายขงั
เนทื่าผูิ้ า้ อหาคดั คา้ ิน่า การสาวสนิไท่ชาว เนพราบไท่ทีการแจอ้ ขา้ หา หรืา
ทีการคนวคตทผิู้ า้ อหาเนกนิ ๔๘ ชน่ั โทอ เนกนิาาิาจคนวคตทขาอพิกั อาิสาวสนิ หรืาคาร้าอขาอ
พิกั อาิสาวสนิไท่ิรอิาทคนาทเนป็ ิจรนอ เนช่ิ าา้ อน่าเนหลืาพุาิาี่จบสาวสนิาีก ๕ ปาก
แิ่คนาทจรนอสาวสนิพุาิไปหทดแลน้ ุอั ิาทาขาขอั าีก หรืาิ้อั แิ่เนรน่ทจวั จิกรบาอั่ ขาหทาุขอั
พิักอาิสาวสนิไท่ไดส้ าวสนิพุาิหรืาดาเนินิการเนกีุ่นกวั คดีิ้ีแิ่ปรบการใดเนลุ เนช่ิิ้ี
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๓๔
ศาลจบจดราุลบเนาีุดแห่อขา้ คดั คา้ ิขาอผูิ้ า้ อหาไนใ้ ิราุอาิกรบวนิพนจารณา แลน้ าาการ
ไิ่สนิโดุสาวถาท หรืาสืวพุาิขาอฝ่ าุผรู้ ้าอขาเนร็นา่ีสตดเนา่าา่ีจบาาได้ ปกินจบไิ่สนิใินิั ิ้ิั
ถา้ ไิ่สนิไท่าิั ก็เนลื่าิไปรบุบส้ัิ หากผูิ้ า้ อหาไท่ได้รัวาิตาาิให้ปล่าุช่ันคราน ให้ขัอ
ผูิ้ า้ อหาไนเ้นา่าเนนลาา่ีเนลื่าิ แิ่ไท่เนกนิกาหิดนิั าี่ขาหทาุขอั รบหน่าอสาวสนิขาอพิกั อาิ
สาวสนิ หรืาพิกั อาิาุั การ แลน้ เนวนกินั ผูิ้ า้ อหาทานิั ิดั หากไิ่สนิไดค้ นาทาุา่ อไรกใ็ ช้
ดตลพนินจสั่อิาทาี่เนห็ิสทคนร
ตัวอย่างคาส่ังคาร้อง
สอ่ั ใิคาร้าอนา่ “ส่ังในรายงาน”
ินั าุา่ อราุอาิกรบวนิพจน ารณา
ก. “ผ้รู ้ องยื่นคาร้ องขอหมายขังผู้ต้องหาระหว่างสอบสวน สาเนาให้ผ้ตู ้องหา
และสอบแล้ว แถลงคัดค้านว่า พนักงานสอบสวนสอบสวนพยานหมดแล้ว ไม่มีความจาเป็ น
ที่จะควบคุมผ้ตู ้องหาต่อไป
สอบผ้รู ้ องแล้วแถลงว่า ได้สอบพยานช้ันสอบสวนไปแล้ว ๓ ปาก คือ นาย ก.
นาย ข. และ นาย ค. ยงั ขาดอีก ๒ ปาก คือ นาย ง. และนาย จ. ซ่ึงเป็นพยานสาคัญ ได้นัดสอบปากคา
วนั ท่ี ... และยงั ต้องใช้เวลาสรุปผลการสอบสวนเสนอผ้บู งั คับบญั ชาสั่งการต่อไปด้วย ปรากฏตาม
สานวนการสอบสวนที่ให้ศาลตรวจดูวนั นี้
สอบผ้ตู ้องหาแล้ว แถลงคัดค้านว่า คดไี ม่จาเป็นต้องสอบพยานท้ัง ๒ ปากท่ีเหลือ
พิเคราะห์แล้วเห็นว่า พนักงานสอบสวนจาเป็ นต้องสอบปากคาพยานสาคัญ
อีก ๒ ปาก จึงมีเหตุจาเป็นที่จะควบคุมผู้ต้องหาต่อไป อนุญาตให้ขังผู้ต้องหาได้ตามขอ กาชับ
ให้พนกั งานสอบสวนรีบสอบสวนให้เสร็จโดยเร็ว
(หรือเห็นว่า พนักงานสอบสวนไม่สามารถยืนยันได้ว่าเหตุใดจาต้องสอบ
พยานปากนาย ง. และนาย จ. จึงไม่มเี หตุที่จะขงั ผ้ตู ้องหาต่อไป ให้ยกคาร้อง)”
ข. “ผู้ร้องย่ืนคาร้องขอหมายขังผ้ตู ้องหาระหว่างสอบสวน สาเนาให้ผู้ต้องหา
สอบแล้วแถลงคัดค้านว่า ผู้ร้ องไม่มีอานาจขอหมายขังระหว่างสอบสวน เพราะพนักงาน
สอบสวนควบคุมผู้ต้องหามาเกิน ๔๘ ชั่วโมง นับแต่เวลาท่ีผู้ต้องหาถูกจับมาถึงที่ทาการของ
พนักงานสอบสวน
สอบผู้ร้ องแล้วแถลงว่า วันนีม้ ิได้นาสานวนการสอบสวนมาด้วย จึงไม่อาจ
แถลงรายละเอียด และแสดงหลกั ฐานต่อศาลได้ ขอเลื่อนไปก่อน
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๓๕
พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ตามคาร้ องของผู้ร้ องมีเหตุจาเป็ นที่จะควบคุมผู้ต้องหา
ต่อไป ในช้ันนีอ้ นุญาตให้ขัง ผ้ตู ้องหาไว้ก่อน ๗ วนั และให้นัดไต่สวนข้อคัดค้านของผู้ต้องหา
ในวันที่. . . เวลา. . .น. (ปกติจะกาหนดภายใน ๗ วันดังกล่าว) ให้ผ้รู ้องเตรียมพยานหลักฐาน
ต่าง ๆ มาในวนั นัด และเบิกตวั ผ้ตู ้องหามาในวนั นัดด้วย”
ค. ใินิั ิดั ไิ่สนิ ใหจ้ ดราุอาิกรบวนิพนจารณา ดอั ิ้ี
“นัดไต่สวนกรณีผู้ต้องหาคัดค้านว่า ผู้ร้ องไม่มีอานาจขอหมายขังผู้ต้องหา
ระหว่างสอบสวน เพราะควบคุมผู้ต้องหามาเกิน ๔๘ ชั่วโมง นับแต่เวลาท่ีผู้ต้องหาถูกจับมาถึง
ท่ีทาการของพนกั งานสอบสวน ผ้รู ้องและผ้ตู ้องหามาศาล
ผ้รู ้ องแถลงว่า เจ้าพนักงานตารวจจับผู้ต้องหาวันที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๔๑ และนาตัว
ผู้ต้องหามาถึงท่ีทาการของพนักงานสอบสวนวันที่ ๓ ตุลาคม ๒๕๔๑ ต่อมาวันที่ ๕ ตุลาคม
๒๕๔๑ จึงนาตัวผ้ตู ้องหามาศาล และยื่นคาร้องขอหมายขงั ระหว่างสอบสวน
สอบผ้ตู ้องหาแล้ว ไม่คัดค้าน
พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ผู้ร้องควบคุมผ้ตู ้องหามาไม่เกิน ๔๘ ชั่วโมง ตาม ป.วิ.อ.
มาตรา ๘๗ การควบคุมผ้ตู ้องหาจึงชอบด้วยกฎหมาย และผู้ร้ องชอบที่จะยื่นคาร้ องขอหมายขัง
ระหว่างสอบสวนในวนั ท่ี ๕ ตุลาคม ๒๕๔๑ ได้ อนุญาตให้ขังผ้ตู ้องหาได้อีก ๕ วนั (นับต่อจาก
กาหนด ๗ วนั เดิมท่ีศาลอนญุ าตไว้ก่อนแล้ว จนครบ ๑๒ วนั ตามคาร้องของพนกั งานสอบสวน)”
๘. ศาลยกคาร้องขอหมายขงั ข้อหาซ่องโจร
ตัวอย่างคาส่ังคาร้องต่อไปนี้
“สาเนาให้ผู้ต้องหา สอบแล้วไม่ค้าน ศาลสอบผู้ร้ องแถลงว่า มีพยาน ๔ ปาก
ซ่ึงเป็นเจ้าพนักงานตารวจประจาอย่ทู ี่เดียวกับผ้รู ้อง เห็นว่า ศาลได้อนุญาตให้ขังผ้ตู ้องหาแล้ว ๑๘ วนั
เป็ นเวลานานเพียงพอที่ผู้ร้ องจะสามารถสอบพยานทั้ง ๔ ปากให้ เสร็จได้ ทั้งไม่ปรากฏว่า
เจ้าพนักงานตารวจยึดเคร่ื องมือหรื ออุปกรณ์ ใด ๆ ท่ีมีไว้ หรื อใช้ ในการกระทาความผิด
เป็นของกลาง อันจะแสดงว่าการสอบสวนจะมีความย่งุ ยากอีกด้วย เช่ือว่าการสอบสวนของผ้รู ้อง
ได้เสร็จสิ้นแล้ว ไม่มีความจาเป็นที่จะขงั ผ้ตู ้องหาระหว่างสอบสวนตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๘๗ ต่อไป
จึงให้ ยกคาร้ อง”
๙. การโอนการฝากขงั ไปศาลอื่น
๙.๑ ถา้ การกรบาาคนาทผนดเนกนดข้ึิ หรืาผิู้ า้ อหาทีา่ีาุูห่ รืาจวั ผูิ้ า้ อหาได้
ใิเนขิศาลใด หรืาพิักอาิสาวสนิาาการสาวสนิาุู่ใิเนขิศาลใด ศาลเนหล่าิ้ีาตกศาล
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๓๖
ทีาาิาจพนจารณาคาร้าอขาหทาุขอั รบหน่าอสาวสนิได้ (ป.น.น า. ทาิรา ๒๒) พิกั อาิสาวสนิ
สาทารถุื่ิคาร้าอขาให้โาิการขอั ไปุอั ศาลใิาา้ อาี่าี่จบิา้ อาาการสาวสนิก็ได้ (ป.นน.า.
ทาิรา ๘๗ นรรคาา้ ุ) เนช่ิ จวั ผูิ้ า้ อหาา่ีจอั หนดั แพร่ ไดท้ ีการขาหทาุขอั ิ่าศาลจอั หนดั แพร่แลน้
แิ่ิ่าทาพิกั อาิสาวสนิ กาอวาั ชาการปราวปราทุาเนสพินดา่ีิ้อั าุู่ใิเนขิศาลาาาาเนป็ ิ
ผูส้ าวสนิคดีิ้ี พิกั อาิสาวสนิสาทารถุิ่ื คาร้าอขาใหโ้ าิการขอั จากศาลจอั หนดั แพร่ไป
ศาลาาาาได้
๙.๒ เนท่ืาพิกั อาิสาวสนิุิื่ คาร้าอขาหทาุขอั คร้ัอิ่าทาิ่าศาลาาาา
แิ่ปรากฏนา่ เนรืาิจากลาอจอั หนดั แพรุ่อั ทนไดส้ ่อินั ผิู้ า้ อหาทาเนรืาิจากลาอคลาอเนปรท ศาลาาาา
คนรสัอ่ คาร้าอ ดอั ิ้ี
“ผู้ต้องหาไม่มาศาล ไม่สามารถสอบถามผู้ต้องหาได้ แต่มีเหตุจาเป็ น
ท่ีจะควบคุมผ้ตู ้องหาต่อไป เพื่อทาการสอบสวน ในชั้นนีอ้ นุญาตให้ขังได้ตามขอไว้ก่อน ให้มีหนังสือ
ถึงศาลจังหวัดแพร่ โดยส่ งทางโทรสาร ให้ ศาลจังหวัดแพร่ ออกหมายขังผู้ต้องหาไว้ ๑๒ วัน
นับแต่วันพรุ่งนีเ้ ป็นต้นไปแทนศาลอาญา และกาชับให้เรือนจากลางจังหวดั แพร่ รีบส่งตัวผ้ตู ้องหา
มาโดยด่วน หากได้ตวั ผ้ตู ้องหามาแล้ว จะได้สอบถามเกยี่ วกบั คาร้องนีต้ ่อไป”
หมายเหตุ
เนหิตา่ีิา้ อทีหิอั สืาถึอศาลจอั หนดั แพร่ เนพราบหากไท่ทีหทาุขอั ขาอศาลจอั หนดั แพร่
เนรืาิจากลาอจอั หนดั แพร่ก็ไท่สาทารถขอั ผูิ้ า้ อหารบหน่าอสาวสนิิ่าไปได้ ิา้ อปล่าุินั ไป
แลบหากศาลาาาาาากหทาุขอั เนาอส่อใหเ้นรืาิจากลาอคลาอเนปรทกค็ อไท่ทีปรบโุชิ์ เนพราบไท่ที
ินั ผิู้ า้ อหาใหเ้นรืาิจาขอั ิิั่ เนาอ
ข้อสังเกต
(๑) การขาหทาุขอั รบหนา่ อสาวสนิ ไท่ทีจากดั จาินิคร้ัอ แิ่ิา้ อดาเนินิการ
ินดิ่ากิั ิ่าเนิ่ืาอไท่ขาดิาิ ถา้ ขาดิาิจบเนป็ิการทนชาวดน้ ุกฎหทาุ แลบจาินินิั า่ีศาล
าิตาาิให้ขอั รบหน่าอสาวสนิรนทกิั าตกคร้ัอิา้ อไท่เนกนิ ๔๘ นิั หรืา ๘๔ นิั ิาท ป.นน.า.
ทาิรา ๘๗ เนนิ้ แิ่การขาหทาุขอั ิาท ป.นน.า. ทาิรา ๘๗ นรรคสี่ ศาลทีาาิาจขอั ไดเ้นพีุอ
คร้ัอเนดีุนเนา่าิ้ิั
(๒) การา่ีศาลจบาิตาาิใหข้ อั ผิู้ า้ อหารบหน่าอสาวสนิ ศาลคนรพนจารณาดน้ ุ
คนาทรบทดั รบนอั น่าทีคนาทจาเนป็ ิาี่จบคนวคตทผูิ้ า้ อหาหรืาไท่ เนพีุอใด โดุคาิึอถึอสนารนเนสรีภาพ
ขาอปรบชาชิ แลบคนราิตาาิให้ขอั ภาุใิกาหิดเนนลาเนา่าาี่จบาาให้การสาวสนิเนสร็จสน้ิ
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๓๗
ทีคดีจาินิไท่ิา้ ุาี่ผูิ้ า้ อหาถูกขอั รบหน่าอสาวสนิจิครว ๘๔ นิั ิาท ป.น.น า. าาใหผ้ ิู้ า้ อหา
ได้รัวคนาทเนดืาดร้าิาุ่าอทาก แิ่เนท่ืาพิักอาิาุั การฟ้าอผูิ้ า้ อหาิ่าศาล ศาลได้พนพากษา
ราการลอโาษจาคตกจาเนลุหรืาเนพีุอปรัวเนา่าิ้ัิ ศาลจึอคนรปรบทาณการน่า คดีแิ่ลบปรบเนภา
พิกั อาิสาวสนิคนรจบิา้ อสาวปากคาพุาิก่ีปาก แลบคนรสาวสนิใหเ้นสร็จภาุใิก่ีนิั แลบ
พุาุาทเนร่อรัดการสาวสนิขาอพิกั อาิสาวสนิให้เนสร็จสน้ิภาุใิเนนลาดอั กล่าน ไท่ใช่น่าศาล
าิตาาิให้ขอั ผูิ้ า้ อหาไดค้ ร้ัอลบ ๑๒ นิั แิ่พิกั อาิสาวสนิสาทารถสาวสนิพุาิไดเ้นพีุอ
คร้ัอลบ ๑ ปากเนา่าิ้ิั ิลาดจิคนราิตาาิใหข้ อั ผูิ้ า้ อหาไดเ้นพีุอเนา่ารบุบเนนลาดอั กล่านดน้ ุ เนนิ้ แิ่
จบทีเนหิตผลพนเนศษเนป็ิราุคดี ๆ ไป าุา่ อไรก็ิาท ปรบทาณการขาอจาินินิั าี่พิกั อาิสาวสนิ
คนรจบสาวสนิคดีใหเ้นสร็จใิแิ่ลบคดีคนราี่จบปรึกษาหารืาเนป็ ิการภาุใิกวั พิกั อาิสาวสนิ
หรืาพิกั อาิาุั การเนสีุแิ่เนิน่ิ ๆ เนพ่ืาใหเ้นขา้ ใจิรอกิั เนนลาปฏนวิั นจบไดไ้ ท่ทีปัาหาิ่าไป
(๓) ใิกรณีา่ีผูิ้ า้ อหาซ่ึอุอั ไท่ทีการาากหทาุจวั เนขา้ ทาวินั เนท่ืาพิกั อาิ
สาวสนิแจอ้ ขา้ หาแลน้ จบาาการจวั ดอั า่ีเนคุปฏนวิั นาีกไท่ได้ เนิื่าอจากป.นน.า. ทาิรา ๑๓๖ ถูกุกเนลนก
ไปแลน้ ถา้ ผิู้ า้ อหาิ้ิั ไท่ไดก้ รบาาคนาทผดน ซ่ึอหิา้ หรืาทีเนหิตใหจ้ วั ไดโ้ ดุไท่ิา้ อทีหทาุจวั ิาท
ป.น.น า. ทาิรา ๗๘ หากพิกั อาิสาวสนิเนห็ิน่า คนรา่ีจบคนวคตทผูิ้ ้ิั ไนใ้ ิรบหน่าอสาวสนิ
พิกั อาิสาวสนิาาจไปุ่ิื คาร้าอขาาากหทาุจวั ิ่าศาลแลน้ ไปาาการจวั ผิู้ า้ อหาิ้ิั หรืา
าาจใชน้ นรีการิาท ป.นน.า. ทาิรา ๑๓๔ นรรคห้า โดุแจอ้ ให้ผูิ้ า้ อหาิ้ิั ไปศาลเนพ่ืาจบไดุ้ ื่ิ
คาร้าอขาใหศ้ าลาากหทาุขอั ใิาาิาอเนดีุนกวั การขาฝากขอั ิาท ป.น.น า. ทาิรา ๘๗ (ถา้ เนป็ิ
คดีา่ีาุใู่ ิาาิาจพนจารณาพนพากษาขาอศาลแขนอ ิา้ อุิื่ คาร้าอขาผดั ฟ้าอิาทพ.ร.ว. จดั ิ้อั ศาล
แขนอแลบนนรีพนจารณาคนาทาาาาใิศาลแขนอ พ.ศ. ๒๔๙๙ ทาิรา ๗ นรรคสาอ ดน้ ุ) ถา้ ผูิ้ ้ิั
ไท่ปฏนวิั นิาท พิกั อาิสาวสนิทีาาิาจจวั ผูิ้ า้ อหาาี่ขดั ขืิไทุ่าทปฏนวิั นิาทคาส่ัอไดา้ ิั าี
โดุถืานา่ เนป็ิกรณีจาเนป็ิเนร่อด่นิา่ีจบจวั ไดโ้ ดุไท่ิา้ อทีหทาุจวั
๑๐. กรณศี าลจะไม่ออกหมายขงั หรือออกหมายปล่อยผู้ต้องหาหรือจาเลย
ิาท ป.นน.า. ทาิรา ๗๑ นรรคสาท กาหิดเนอ่ืาิไขา่ีศาลจบไท่าากหทาุขอั
หรืาศาลจบาากหทาุปล่าุผิู้ า้ อหาหรืาจาเนลุาาจแุกพจน ารณาไดด้ อั ิ้ี
๑๐.๑ กรณีผิู้ า้ อหาหรืาจาเนลุทีาาุไต ท่ถึอสนวแปดปี
เนท่ืาขา้ เนาจ็ จรนอปรากฏนา่ ผิู้ า้ อหาหรืาจาเนลุทีาาุไต ท่ถึอสนวแปดปี ุา่ ทาุใู่ ิ
าาิาจพนจารณาขาอศาลเนุานชิแลบคราวครันซ่ึอปัจจตวิั ไดท้ ีการจดั ิ้อั ศาลเนุานชิแลบคราวครัน
ครวาตกจอั หนดั แลน้ ดอั ิ้ิั หากคนาทปรากฏน่าผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุเนป็ ิวตคคลาาุตไท่ถึอสนวแปดปี
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๓๘
วรนวูรณ์ก็ิา้ อสั่อโาิคดีไปพนจารณาุอั ศาลเนุานชิแลบคราวครัน เนนิ้ แิ่เนป็ ิกรณีา่ีศาลเนุานชิ
แลบคราวครันพนจารณาเนห็ิน่า ผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุซ่ึอทีาาุตไท่ถึอสนวแปดปี วรนวูรณ์ แิ่ทีสภาพ
เนช่ิเนดีุนกวั วตคคลา่ีทีาาุติ้อั แิ่สนวแปดปี วรนวูรณ์ข้ึิไป กใ็ หท้ ีาาิาจสั่อโาิคดีไปพนจารณาุอั ศาล
า่ีทีาาิาจพนจารณาคดีรรรทดา (พ.ร.ว. ศาลเนุานชิแลบคราวครันแลบนนรีพนจารณาคดีเนุานชิ
แลบคราวครัน พ.ศ. ๒๕๕๓ ทาิรา ๙๗ นรรคสาอ) กรณีเนช่ิิ้ีถา้ คนาทปรากฏิ่าศาลเนาอหรืาผิู้ า้ อหา
หรืาจาเนลุร้าอขากใ็ หเ้นรีุกไิ่สนิ
ตัวอย่าง
กรณีที่ ๑ คนาทปรากฏิ่าศาลเนาอ เนช่ิ ใิช้ัิสาวถาทผูิ้ า้ อหาขณบาี่
พิกั อาิสาวสนิร้าอขาฝากขอั หรืาจากการสาวคาใหก้ ารจาเนลุ ซ่ึอก่าิาากคาสั่อศาลิา้ อเนรีุก
ผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุทาสาวถาทหรืาให้ส่อเนากสารแสดอนิั เนดืาิปี เนกนดรนทา้อั สาวถาทพิกั อาิ
สาวสนิ หรืาพิักอาิาุั การ หรืาไิ่สนิเนจา้ พิกั อาิหรืาวตคคลา่ีจบรัวผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุ
ไปดูแล หากทีพฤินการณ์ิ่าเนชื่าน่าผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุจบไท่หลวหิีหรืาก่าคนาทเนสีุหาุใด ๆ
กใ็ หศ้ าลทีคาสั่อาิตาาิ หรืาจดราุอาิกรบวนิการพจน ารณาแลบคาสอ่ั ดอั ิ้ี
“....... ศาลได้สอบปากคาผ้ตู ้องหาหรือจาเลยและไต่สวน .......... ซึ่งเป็น
เจ้าพนกั งานหรือ ......... ซึ่งเป็นผ้ทู ี่จะรับผ้ตู ้องหาหรือจาเลยไปดูแลรวม ........... ปากแล้ว
คดีเสร็จการไต่สวน ให้รอฟังคาสั่ง
ลงช่ือ ......................... ผ้พู ิพากษา
ลงชื่อ .................. ผ้ตู ้องหา/จาเลย
ลงชื่อ .......................... ผ้รู ับดแู ล”
คาสั่ง
“พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ผู้ต้องหา/จาเลย มีอายุไม่ถึงสิบแปดปี และไม่มี
พฤติการณ์ ว่าผู้ต้องหา/จาเลยจะหลบหนีหรือก่อความเสียหายใด ๆ กรณีจึงต้องด้วย ป.วิ.อ.
มาตรา ๗๑ วรรคสาม ท่ีศาลจะไม่ออกหมายขงั /ออกหมายปล่อยผ้ตู ้องหา/จาเลย ซึ่งถกู ขงั อยู่
จึงมคี าส่ังงดออกหมายขงั /ออกหมายปล่อย/ให้มอบผ้ตู ้องหา/จาเลยไปอยู่
ในความดูแลของ ................ โดยกาหนดเง่ือนไขให้ผ้ดู ูแลผู้ต้องหา/จาเลย นาตัวผ้ตู ้องหา/จาเลย
ไปรายงานตัวต่อพนกั งานสอบสวนผ้รู ้องขอฝากขงั หรือรายงานตวั ต่อศาลในวนั นัดพิจารณาคดี
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๓๙
อน่ึง เพ่ือประกันการหลบหนีหรือความเสียหายที่อาจเกิดขึน้ ก่อนออก
หมายปล่อย ให้ผู้ต้องหา/จาเลย ทาสัญญาประกันต่อศาลในวงเงิน ............ บาท (โดยไม่ต้อง
มหี ลกั ประกนั หรือมหี ลกั ประกนั หรือมปี ระกนั และหลกั ประกนั ด้วยกไ็ ด้) ๔
ลงช่ือ .............................. ผ้พู ิพากษา”
กรณีที่ ๒ ผูิ้ า้ อหา/จาเนลุุ่ืิคาร้าอิ่าศาลขาให้อดาากหทาุขอั หรืา
าากหทาุปล่าุ เนิ่ืาอจากผิู้ า้ อหา/จาเนลุทีาาุไต ท่ถึอสนวแปดปี ใหศ้ าลเนรีุกไิ่สนิคาร้าอ ถา้ คดี
าุู่รบหน่าอสาวสนิหรื าพนจารณาให้สาเนิาให้พิักอาิสาวสนิหรื าพิักอาิาัุการน่า
จบคดั คา้ ิหรืาไท่ โดุส่อั นา่
“รับคาร้ อง เรียกไต่สวน สาเนาให้พนักงานสอบสวน/พนักงานอัยการ
ทราบ”
เนทื่าทีการไิ่สนิแลน้ ใหจ้ ดราุอาิแลบทีคาสอ่ั ดอั ิ้ี
“................. ศาลได้ไต่สวนผู้ร้ อง/ผู้ต้องหา/จาเลย/พยานผู้ร้ องหรื อ
ผ้คู ัดค้าน (ถ้ามี) ........... ปาก และเจ้าพนักงาน/ผ้ทู ่ีจะรับผ้ตู ้องหา/จาเลยไปดูแล .................... ปาก
รวม ........... ปาก แล้ว
ระหว่างไต่สวนผ้รู ้องส่งเอกสาร ........... ฉบบั ผ้คู ัดค้านส่งเอกสาร ...........
ฉบบั เอกสารให้รวมสานวน/แยกเกบ็ คดเี สร็จการไต่สวนให้รอฟังคาส่ังวนั นี้
ลงชื่อ.........................ผ้พู ิพากษา/จดอ่าน
ลงช่ือ..............................ผ้ตู ้องหา/จาเลย
ลงชื่อ..............................ผ้คู ัดค้าน (ถ้าม)ี
ลงชื่อ ........................................ผ้รู ับดแู ล”
๔ การกาหนดวิธีการเพ่ือป้องกนั การหลบหนีหรือความเสียหายท่ีอาจเกิดข้ึนตามมาตรา ๗๑ วรรคสาม ศาลอาจกาหนด
มาตรการหรื อวิธีการอ่ืนๆตามมาตรา ๑๐๘ วรรคสามก็ได้ เช่น การใช้เครื่ องอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ติดตามตัว
(ELECTRONIC MONITORING)
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๔๐
คาส่ัง
“พิเคราะห์คาร้ องของผู้ต้องหา/จาเลยประกอบพยานหลักฐานท่ีผู้ต้องหา/
จาเลยนามาไต่สวนแล้ว ข้อเทจ็ จริงฟังได้ว่าผู้ต้องหา/จาเลยมีอายไุ ม่ถึงสิบแปดปี ปรากฏตามบัตร
ประจาตัวประชาชนและสาเนาทะเบียนบ้านท่ีผ้ตู ้องหา/จาเลยนามาแสดงต่อศาลทั้งแถลงยืนยนั ว่า
จะปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ศาลส่ังกรณีจึงเข้าหลักเกณฑ์ ตาม ป.วิ .อ. มาตรา ๗๑ วรรคสาม
ที่ศาลจะไม่ออกหมายขงั /จะออกหมายปล่อยผ้ตู ้องหา/จาเลยซึ่งถกู ขงั อยู่
จึงมีคาส่ังงดออกหมายขัง/ให้ออกหมายปล่อยผู้ต้องหา/จาเลย โดยให้อยู่
ในความดูแลของ ........................... กาหนดเง่ือนไขให้ผู้ดูแลผ้ตู ้องหา/จาเลย นาตัวผู้ต้องหา/จาเลย
ไปรายงานตัวต่อพนักงานสอบสวนผู้ร้ องขอฝากขังทุกคร้ัง หรือรายงานตัวต่อศาลในวันนัด
พิจารณาคดี
อนึ่ง เพื่อประกันการหลบหนีหรือความเสียหายที่อาจเกิดขึน้ ก่อนออก
หมายปล่อย ให้ ผู้ต้องหา/จาเลย ทาสัญญาประกันต่อศาลในวงเงิน ............ บาท (โดยไม่ต้อง
มหี ลกั ประกนั หรือมหี ลกั ประกนั หรือมีประกนั และหลกั ประกนั ด้วยกไ็ ด้)
ลงชื่อ .............................. ผ้พู ิพากษา”
หมายเหตุ
(๑) ใิกรณีทีพุาิหลักฐาิน่าผู้ิ้าอหา/จาเนลุทีาาุติ้ัอแิ่สนวแปดปี
ข้ึิไปกใ็ หท้ ีคาส่อั ุกคาร้าอ
(๒) หากเนป็ ิกรณีา่ีเนข้าหลกั เนกณฑ์ิาท ป.นน.า. ทาิรา ๗๑ นรรคสาท
ศาลคนริ้าอทีคาส่ัอไท่าากหทาุขอั หรืาาากหทาุปล่าุผูิ้ า้ อหา/จาเนลุ ซ่ึอถูกขอั าุู่โดุเนร็น
ใิกรณีเนช่ิิ้ีศาลคนรสาวถาทขา้ คดั คา้ ิขาอพิกั อาิสาวสนิ/พิกั อาิาุั การแลบไิ่สนิ
ทีคาสั่อใินิั เนดีุนกิั แิ่หากข้าคัดคา้ ิขาอพิักอาิสาวสนิ/พิักอาิาุั การทีเนหิตผล
ศาลาาจาิตาาิใหเ้ นล่ืาิการไิ่สนิไปไดเ้ นา่าาี่จาเนป็ ิแลบสทคนร
๑๐.๒ กรณีผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุเนป็ ิหานอทีครรภ์หรืาเนพน่อคลาดวติรทาไท่ถึอ
สาทเนดืาิหรืาเนป็ิผเู้นจว็ ป่ นุซ่ึอถา้ ิา้ อขอั จบถึอาิั ิราุแก่ชีนิน
การาี่จบาราวน่าหานอทีครรภ์หรืาไท่ หรืาหานอเนพ่นอคลาดวติรทาไท่ถึอ
สาทเนดืาิหรืาไท่ หรืาเนป็ ิผูเ้นจ็วป่ นุซ่ึอถ้าิ้าอขอั จบถึอาัิิราุแก่ชีนนิิ้ัิ จบิ้าอให้แพาุ์
ผปู้ รบกาวนชน าชีพเนนชกรรทิรนจุิื ุิั เนพราบวาอคร้ัอหากผูิ้ า้ อหา/จาเนลุาา้ อนา่ ิิเนาอิ้อั ครรภ์
หรืาเนพอ่น คลาดวติร หรืาป่ นุเนจว็ แิ่เนท่ืาใหแ้ พาุิ์ รนจร่าอกาุแลน้ ปรากฏนา่ ทนไดเ้นป็ิเนช่ิิ้ิั
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๔๑
ตัวอย่าง
กรณีที่ ๑ คนาทปรากฏิ่าศาลเนาอ เนช่ิ ผูิ้ า้ อหา/จาเนลุเนป็ิหานอทีครรภ์
หรืาเนพ่นอคลาดวติร หรืาเนป็ ิผูเ้นจ็วป่ นุซ่ึอถ้าิ้าอขอั จบถึอาิั ิราุแก่ชีนนิ ศาลคนรจบเนรีุก
ผิู้ า้ อหา/จาเนลุทาสาวถาท แลบขาใหแ้ พาุผ์ ูป้ รบกาวนชน าชีพเนนชกรรทิรนจร่าอกาุผูิ้ า้ อหา/
จาเนลุ รนทา้อั สาวถาทพิักอาิสาวสนิหรืาพิักอาิาุั การ แลบผูา้ ี่จบรัวผูิ้ า้ อหา/จาเนลุ
ไปดูแล โดุจดราุอาิแลบาากคาสัอ่ ดอั ิ่าไปิ้ี
“.............. ศาลได้สอบปากคาผ้ตู ้องหา/จาเลย และสอบปากคา..............
ผู้ที่จะรับตัวผู้ต้องหา/จาเลยไปดูแลและเรียกรายงานผลการตรวจร่ างกายผู้ต้องหา/จาเลยจาก
แพทย์ผู้ตรวจรวม.................. ฉบับ แล้วเห็นว่า ผู้ต้องหา/จาเลยเป็นหญิงมีครรภ์/เพิ่งคลอดบตุ ร
ไม่ถึงสามเดือน/เจบ็ ป่ วยซ่ึงถ้าต้องขงั จะถึงอันตรายแก่ชีวิตและไม่มพี ฤติการณ์ว่าผ้ตู ้องหา/จาเลย
จะหลบหนหี รือก่อความเสียหายใด ๆ กรณีจึงต้องด้วย ป.วิ.อ. มาตรา ๗๑ วรรคสาม
คดเี สร็จการไต่สวน เอกสารให้รวมสานวนไว้และรอฟังคาส่ังวนั นี”้
ลงช่ือ .............................. ผ้พู ิพากษา”
คาสั่ง
“พิเคราะห์คาร้ องของผู้ต้องหา/จาเลยประกอบกับรายงานผลการตรวจ
ร่างกายผ้ตู ้องหา/จาเลยของ ............................... แพทย์ผ้ตู รวจแล้วเชื่อว่า ผ้ตู ้องหา/จาเลย มคี รรภ์/
เพิ่งคลอดบุตรไม่ถึงสามเดือน/เป็ นผู้ป่ วยซึ่งถ้าต้องขังจะถึงอันตรายแก่ชีวิต/ประกอบกับมี
.......................... แถลงยืนยนั จะรับตัวผ้ตู ้องหา/จาเลยไปดูแล อาศยั อานาจตามประมวลกฎหมาย
วิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๗๑ วรรคสาม จึงมีคาสั่งงดออกหมายขัง/ให้ออกหมายปล่อย
ผ้ตู ้องหา/จาเลยโดยให้อย่ใู นความดูแลของ ...................................... กาหนดเง่ือนไขให้ผู้ดูแล
ผ้ตู ้องหา/จาเลย นาตวั ผ้ตู ้องหา/จาเลย ไปรายงานตัวต่อพนักงานสอบสวนผ้รู ้องขอฝากขงั ทุกครั้ง
หรือรายงานตัวต่อศาลในวนั นัดพิจารณาคดี
อนึ่ง เพ่ือประกันการหลบหนีหรือความเสียหายที่อาจเกิดขึน้ ก่อนออก
หมายปล่อย ให้ผู้ต้องหา/จาเลย ทาสัญญาประกันต่อศาลในวงเงิน ............ บาท (โดยไม่ต้อง
มหี ลกั ประกนั หรือมหี ลกั ประกันหรือมปี ระกนั และหลกั ประกนั ด้วยกไ็ ด้)
ลงช่ือ .............................. ผ้พู ิพากษา”
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๔๒
หมายเหตุ ใิกรณี เนท่ืาแพาุ์ิรนจร่ าอกาุผู้ิ้าอหา/จาเนลุแล้น
ไท่ปรากฏน่าผูิ้ ้าอหา/จาเนลุทีครรภ์ หรืาเนพน่อคลาดวติรทาไท่ถึอสาทเนดืาิ หรืาเนจ็วป่ นุ
ซ่ึอถา้ ิา้ อขอั จบถึอาิั ิราุแก่ชีนิน กใ็ หา้ ากหทาุขอั ผิู้ า้ อหา/จาเนลุ
กรณีที่ ๒ ผูิ้ า้ อหา/จาเนลุุื่ิคาร้าอิ่าศาลขาให้อดาากหทาุขอั หรืา
ใหา้ ากหทาุปล่าุโดุาา้ อนา่ ิิทีครรภ์ หรืาเนพน่อคลาดวติรทาไท่ถึอสาทเนดืาิ หรืาิิเนจว็ ป่ นุ
ซ่ึอถา้ ิา้ อขอั จบถึอาิั ิราุแก่ชีนนิ โดุแิวราุอาิผลการิรนจร่าอกาุผูิ้ า้ อหา/จาเนลุขาอ
แพาุผ์ ปู้ รบกาวนชน าชีพเนนชกรรท กใ็ หศ้ าลเนรีุกไิ่สนิ ถา้ คดีาุรู่ บหนา่ อสาวสนิหรืาพนจารณา
คนรสาวถาทพิักอาิสาวสนิ/พิักอาิาุั การน่าจบคดั คา้ ิหรืาไท่ แลน้ แิ่กรณี ใิกรณี
ไท่ แ ิ วรา ุอา ิผ ลกา ริรนจร่ า อกา ุข าอแ พาุ์จบ ุกค า ร้ าอเนสี ุโด ุไ ท่ เนรี ุกไ ิ่ ส นิ ก็ไ ด้
โดุสอ่ั ดอั ิ้ี
“พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ผู้ร้ องไม่แนบรายงานผลการตรวจร่ างกายของ
แพทย์มาซึ่งเป็นสาระสาคัญท่ีจะสั่งตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๗๑ วรรคสาม จึงให้ยกคาร้อง”
เนทื่าทีการไิ่สนิแลน้ ใหจ้ ดราุอาิแลบทีคาสอ่ั ดอั ิ้ี
“............. ศาลไต่สวนผู้ร้ อง/ผู้ต้องหา/จาเลย .............. แพทย์ผู้ตรวจ
ร่ างกายผู้ต้องหา/จาเลย ............ ผู้ท่ียินยอมรับผู้ต้องหา/จาเลยไปดูแล รวม ........... ปาก และ
พนักงานสอบสวน/ พนักงานอัยการผู้คัดค้านรวม ................. ปาก แล้วเห็นว่า ผ้ตู ้องหา/จาเลย
เป็ นหญิงมีครรภ์ /เพ่ิงคลอดบุตรไม่ ถึงสามเดือน/เจ็บป่ วยซึ่ งถ้ าต้ องขังจะถึงอันตราย
แก่ชีวิต และไม่มีพฤติการณ์ ว่าผู้ต้องหา/จาเลยจะหลบหนีหรือก่อความเสียหายใด ๆ กรณี
จึงต้องด้วย ป.วิ.อ. มาตรา ๗๑ วรรคสาม
ระหว่างไต่สวนส่งเอกสาร ........... ฉบบั ให้รวมสานวน
คดเี สร็จการไต่สวน ให้รอฟังคาส่ังวนั นี/้
ลงช่ือ .............. ผ้พู ิพากษา”
คาส่ัง
“พิเคราะห์พยานหลักฐานท่ีผู้ร้ องซ่ึงเป็ นผู้ต้องหา/จาเลยและพนักงาน
สอบสวน/พนักงานอัยการนามาไต่สวนแล้ว ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าผู้ต้องหา/จาเลย มีครรภ์/เพิ่ง
คลอดบุตรมาไม่ถึงสามเดือน/เจบ็ ป่ วยซึ่งถ้าต้องขังจะถึงอันตรายแก่ชีวิต จึงงดออกหมายขงั /ให้
ออกหมายปล่อยผ้ตู ้องหา/จาเลยไปหรือให้อย่ใู นความดูแลของ ...................และกาหนดเงื่อนไข
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๔๓
ให้ผู้ต้องหา/จาเลยไปรายงานตัวต่อพนักงานสอบสวนทุกครั้งหรือ จนกว่าจะมีการสั่งฟ้อง/
รายงานตวั ต่อศาลทุกวนั นดั พิจารณา จนกว่าจะเสร็จการพิจารณาคดขี องศาล
อน่ึง เพ่ือประกันการหลบหนีหรือความเสียหายท่ีอาจเกิดขึน้ ก่อนออกหมาย
ปล่อย ให้ ผู้ต้องหา/จาเลย ทาสัญญาประกันต่อศาลในวงเงิน ............ บาท (โดยไม่ต้อง
มหี ลกั ประกนั หรือมหี ลกั ประกนั หรือมปี ระกนั และหลกั ประกนั ด้วยกไ็ ด้)
ลงช่ือ ............................. ผ้พู ิพากษา”
หมายเหตุ ใิกรณีไิ่สนิแลน้ ขา้ เนาจ็ จรนอไท่เนชื่าน่าผิู้ า้ อหา/จาเนลุทีครรภ/์ เนพน่อคลาด
วติรทาไท่ถึอสาทเนดืาิ/เนจว็ ป่ นุซ่ึอถา้ ิา้ อขอั จบถึอาิั ิราุแก่ชีนิน กใ็ หุ้ กคาร้าอ
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๔๔
บทท่ี ๑/๑
การสอบถามผู้ต้องหาหรือการไต่สวนการขอหมายขงั ผู้ต้องหา
โดยการประชุมทางจอภาพ
ป.วิ.อ. มาตรา ๘๗/๑ “เมื่อพนักงานอัยการหรือพนักงานสอบสวนร้ องขอและ
ผ้ตู ้องหามิได้คัดค้าน หากศาลเห็นสมควร ศาลอาจอนุญาตให้นาผู้ต้องหาหรือพยานหลักฐาน
ไปยงั สถานท่ีทาการของทางราชการหรือสถานท่ีแห่งอ่ืนที่ศาลเห็นสมควร ซ่ึงสามารถสอบถาม
ผู้ต้องหาหรือทาการไต่สวน โดยจัดให้มีการถ่ายทอดภาพและเสียงในลักษณะการประชุมทาง
จอภาพได้ การดาเนินการดังกล่าวให้เป็ นไปตามข้อบังคับของประธานศาลฎีกาโดยความ
เห็นชอบจากที่ประชุมใหญ่ของศาลฎีกาและประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ วให้ ใช้ บังคับได้
ทั้งนี้ ให้ระบวุ ิธีการสอบถามและไต่สวน รวมทั้งสักขพี ยานในการนั้นด้วย
การไต่ สวนตามวรรคหนึ่งให้ ถือเสมือนว่ าเป็ นการไต่ สวนในห้ องพิจารณาของศาล”
ใิการดาเนินิคดีาาาาศาลิากจากจบทีวาวาาใิการคิ้ หาคนาทจรนอใิเนิ้ืาหา
แห่อคดีิาทหลกั การคิ้ หาคนาทจรนอ เนพ่ืาิาินั ผูก้ รบาาคนาทผนดทาลอโาษิาทกฎหทาุหรืา
ุกฟ้าอผูา้ ่ีทนไดก้ รบาาคนาทผดน แลน้ าีกวาวาาหิ่ึอขาอศาลกค็ ืา การคตท้ คราอสนารนเนสรีภาพขาอ
ผิู้ า้ อหาแลบจาเนลุจากการปฏนวิั นหิา้ า่ีขาอเนจา้ หิา้ า่ีขาอรัฐ
การเนาาิันผูิ้ ้าอหาไนใ้ ิรบหน่าอการสืวสนิสาวสนิาี่ป.นน.า. ทาิรา ๘๗
วาั าิั นวอั คัวให้ิา้ อิาินั ทาฝากขัอิ่าศาลใิรบหน่าอการสืวสนิสาวสนิ ก็เนพื่าให้ศาล
ไดิ้ รนจสาวการาาอาิขาอเนจา้ หิา้ าี่รัฐ าิั ไดแ้ ก่ พิกั อาิสาวสนิแลบพิกั อาิาุั การน่า
ไดท้ ีการดาเนินิคดีล่าชา้ เนสีุจิจบาาให้กรบาวิ่าสนารนขาอผูิ้ า้ อหาาี่จบไดร้ ัวการดาเนินิคดี
ใิช้ิั สืวสนิสาวสนิาุ่าอรนดเนร็นหรืาไท่ ดอั ิ้ิั วาวาาขาอศาลาี่กฎหทาุกาหิดไนใ้ ิ
ป.นน.า. ทาิรา ๘๗ จึอเนป็ ิวาวาาาี่ใหศ้ าลาาหิา้ า่ีใิการคตท้ คราอสนารนเนสรีภาพขาอผูิ้ า้ อหา
ิิ่ั เนาอ
การวาั าิั น ป.นน.า. ทาิรา ๘๗/๑ เนพ่นทเนินทข้ึิทาิ้ิั จึอิา้ อาุู่ภาุใิแ้ ินคนด
ใิาาิาอเนดีุนกิั กวั ป.นน.า. ทาิรา ๘๗ า่ีใหศ้ าลทีวาวาาใิการคตท้ คราอสนารนเนสรีภาพขาอ
ผิู้ า้ อหา ไท่ใช่เนพ่ืาาาินุคนาทสบดนกใหแ้ ก่เนจา้ หิา้ า่ีขาอรัฐ ดอั ิ้ิั การแปลคนาทเนหิตขดั ขา้ อ
าี่จบเนป็ิเนหิตให้ศาลาาจาิตาาิใหท้ ีการสาวถาทผูิ้ า้ อหาหรืาไิ่สนิพุาิหลกั ฐาิโดุการ
ปรบชตทาาอจาภาพจึอิา้ อทนใช่เนหิตเนพื่าการาาินุคนาทสบดนกให้แก่เนจา้ หิ้าาี่ขาอรัฐเนา่าิ้ัิ
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๔๕
าุ่าอไรก็ิาท ใิกรณีา่ีทีเนหิตขดั ขา้ อ าิั เนิื่าอทาจากการาี่ไท่สาทารถิาผูิ้ า้ อหาทาสาวถาท
ใิศาลเนพ่ืาขาใหศ้ าลาากหทาุขอั ผูิ้ า้ อหาได้ ไท่น่าจบเนิื่าอดน้ ุคนาทเนส่ีุอา่ีจบเนกนดข้ึิจากการ
า่ีผูิ้ า้ อหาจบหลวหิีหรืาเนหิตจาเนป็ ิา่ืิใิลักษณบาาิาอเนดีุนกัิ ก็สาทารถาี่จบาาการ
สาวถาทผิู้ า้ อหาหรืาไิ่สนิพุาิหลกั ฐาิโดุการปรบชตทาาอจาภาพได้
หลกั เกณฑ์การสอบถามผู้ต้องหาหรือไต่สวนพยานหลกั ฐานโดยลกั ษณะการประชุมทางจอภาพ
หลกั เนกณฑ์การสาวถาทผูิ้ า้ อหาหรืาไิ่สนิพุาิหลกั ฐาิใิการาากหทาุขอั
ผูิ้ า้ อหาใิลกั ษณบการปรบชตทาาอจาภาพ ิ้ิั เนป็ิไปิาท ป.น.น า. ทาิรา ๘๗/๑ แลบขา้ วอั ควั
ขาอปรบราิศาลฎีกานา่ ดน้ ุการสาวถาทผูิ้ า้ อหาหรืาาาการไิ่สนิพุาิหลกั ฐาิใิการาาก
หทาุขอั ผิู้ า้ อหาใิลกั ษณบการปรบชตทาาอจาภาพ พ.ศ. ๒๕๕๖ ซ่ึอทีหลกั เนกณฑ์ ดอั ิ้ี
๑. บุคคลผู้มสี ิทธริ ้องขอ
ผทู้ ีสนารนร้าอขาาาจเนป็ิพิกั อาิาุั การหรืาพิกั อาิสาวสนิโดุาาจาาคาร้าอขา
เนป็ิหิอั สืาแลบิา้ อแสดอคนาทปรบสอคล์ ่นอหิา้ ทาใิคาร้าอขาหทาุขอั ผูิ้ า้ อหาใิคร้ัอแรก
หรืาคร้ัอา่ืิใิกรณีาี่ไท่ไดแ้ สดอคนาทปรบสอคร์ นททาใิคาร้าอขาหทาุขอั คร้ัอแรก ซ่ึอิา้ อรบวต
สถาิา่ีา่ีจบใหศ้ าลาาการไิ่สนิาาอจาภาพไนด้ น้ ุ (ขา้ วอั ควั ฯ ขา้ ๔ )
๒. สถานทท่ี จี่ ะดาเนินการ
ิาท ป.นน.า. ทาิรา ๘๗/๑ วัาาัินให้ศาลาาจาิตาาิให้ิาผู้ิ้าอหาหรื า
พุาิหลักฐาิไปุอั สถาิาี่าาการขาอาาอราชการ หรืาสถาิา่ีแห่อา่ืิาี่ศาลเนห็ิสทคนร
ซ่ึอสาทารถสาวถาทผูิ้ า้ อหาหรืาาาการไิ่สนิ โดุจดั ให้ทีการถ่าุาาดภาพแลบเนสีุอใิลกั ษณบ
การปรบชตทาาอจาภาพได้ แิ่ขา้ วอั ควั ฯ ขา้ ๔ รบวตให้ผูร้ ้าอขารบวตสถาิา่ีทาใิคาร้าอดน้ ุ
ดอั ิ้ิั สถาิา่ีาี่ผูร้ ้าอขารบวตทาจึอิา้ อเนป็ ิสถาิา่ีขาอาาอราชการหรืาสถาิาี่แห่อา่ืิา่ีศาล
เนห็ิสทคนร
๓. เงื่อนไขของการร้องขอ
ใิการร้าอขาใหศ้ าลสาวถาทผิู้ า้ อหาหรืาาาการไิ่สนิพุาิหลกั ฐาิใิการาาก
หทาุขอั ผูิ้ า้ อหาใิลกั ษณบการปรบชตทาาอจาภาพ จบกรบาาไดิ้ ่าเนทื่าเนป็ ิการุื่ิคาร้าอขา
หทาุขอั ผิู้ า้ อหาิ้อั แิ่คร้ัอาี่สาอเนป็ิิิ้ ไป เนนิ้ แิ่ โดุลกั ษณบขาอคนาทผดน ฐาิบขาอผูิ้ า้ อหา
จาินิผูิ้ า้ อหา คนาทรู้สึกขาอปรบชาชิส่นิทากแห่อาา้ อถื่ิิ้ิั หรืาเนหิตผลาุา่ อา่ืิ าาจาาให้
ทีการขดั ขนาอิ่าการสาวถาทผูิ้ า้ อหา หรืาิ่ากลนั น่าจบเนกนดคนาทไท่สอวหรืาเนหิตร้าุาุา่ อา่ืิข้ึิ
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๔๖
แลบผิู้ า้ อหาทนไดค้ ดั คา้ ิ ศาลจบทีคาสั่อใหส้ าวถาทผิู้ า้ อหาใิลกั ษณบการปรบชตทาาอจาภาพ
ใิการุิ่ื คาร้าอขาหทาุขอั ผิู้ า้ อหาคร้ัอแรกกไ็ ด้ (ขา้ วอั ควั ฯ ขา้ ๓)
๔. สักขพี ยาน
เนิ่ืาอจากการสาวถาทผูิ้ า้ อหาหรืาการไิ่สนิพุาิหลกั ฐาิโดุการปรบชตทาาอ
จาภาพเนป็ิกรณีาี่ผิู้ า้ อหาไท่ไดท้ าปรากฏินั ิ่าหิา้ ศาล ฉบิ้ิั เนพื่าเนป็ิการคตท้ คราอสนารนขาอ
ผิู้ า้ อหานา่ ใิรบหน่าอาี่ทีการสาวถาทผิู้ า้ อหาผ่าิการปรบชตทาาอจาภาพจบไท่ทีวตคคลใดหรืา
ส่นอใดทากรบาาการาิั เนป็ ิการกรบาวสนารนเนสรีภาพขาอผูิ้ า้ อหา ขา้ วอั ควั ฯ จึอกาหิดใหศ้ าล
ทาวหทาุให้เนจา้ พิักอาิศาลหรืาวตคคลภาุิากาี่ศาลข้ึิาบเนวีุิไนห้ รืาวตคคลา่ีผูิ้ า้ อหา
ร้าอขาไปเนป็ ิสักขีพุาิ ณ สถาิาี่าี่รบวตใิคาร้าอ เนนิ้ แิ่ทีเนหิตขดั ขา้ อา่ีเนจ้าพิักอาิศาล
วตคคลภาุิากหรืาวตคคลา่ีผิู้ า้ อหาร้าอขา ไท่าาจไปเนป็ิสักขีพุาิ ณ สถาิาี่ดอั กล่าน ศาลจบ
ทาวหทาุใหว้ ตคคลา่ืิเนป็ิสกั ขีพุาิแาิกไ็ ด้ (ขา้ วอั ควั ฯ ขา้ ๕)
ข้อสังเกต
(๑) ก่าิเนรน่ทสาวถาทผิู้ า้ อหาหรืาาาการไิ่สนิพุาิหลกั ฐาิ ใหศ้ าลสาวถาท
สักขีพุาิถึอคนาทพร้าทใิการดาเนินิการปรบชตทาาอจาภาพ หากผูเ้นป็ ิสักขีพุาิเนห็ิน่าการ
สาวถาทผูิ้ า้ อหาหรืาาาการไิ่สนิพุาิหลกั ฐาิใิลกั ษณบการปรบชตทาาอจาภาพทีเนหิต
า่ีาาจกรบาวิ่าสนารนขาอผูิ้ า้ อหา กใ็ หร้ าุอาิเนหิติ้ิั ิ่าศาลโดุพลิั เนพ่ืาใหศ้ าลใชป้ รบกาว
ดตลพนินจน่าสทคนราี่จบสาวถาทผูิ้ า้ อหาหรืาาาการไิ่สนิพุาิหลกั ฐาิใิลักษณบการ
ปรบชตทาาอจาภาพิ่าไปหรืาไท่ แลบผเู้นป็ ิสักขีพุาิิา้ อาุูใ่ ิรบหน่าอการสาวถาทผูิ้ า้ อหา
หรืาาาการไิ่สนิพุาิหลกั ฐาิิ้ิั (ขา้ วอั ควั ฯ ขา้ ๖)
(๒) แิ่ถา้ สักขีพุาิเนห็ิน่า าตปกรณ์วิั าึกภาพแลบเนสีุอแลบการถ่าุาาดภาพ
แลบเนสีุอไท่สทวูรณ์ ไท่าุู่ใิสภาพา่ีศาลจบสาทารถสาวถาทผูิ้ า้ อหาใิลกั ษณบการปรบชตท
าาอจาภาพได้ก็ให้ราุอาิเนหิติ้ัิิ่าศาลโดุพลัิ เนพ่ืาให้ศาลทีคาส่ัอุกเนลนกการสาวถาท
ผูิ้ า้ อหาหรืาการไิ่สนิการขาหทาุขอั ผูิ้ า้ อหาโดุการปรบชตทาาอจาภาพาิั าีเนพราบการ
ดาเนินิการิาท ป.น.น า. ทาิรา ๘๗/๑ จบดาเนินิการไดิ้ ่าเนทื่าศาลสาทารถสาวถาทผูิ้ า้ อหาหรืา
าาการไิ่สนิโดุจดั ใหท้ ีการถ่าุาาดภาพแลบเนสีุอใิลกั ษณบการปรบชตทาาอจาภาพไดเ้นา่าิ้ิั
ิันาุ่าอเนช่ิ ใิกรณีา่ีรบหน่าอการสาวถาทผู้ิ้าอหาหรื าาาการไิ่สนิ
พุาิหลักฐาิใิลักษณบการปรบชตทาาอจาภาพ ศาลไท่าาจสื่าสาราาอนาจากัวผูิ้ ้าอหา
ไดโ้ ดุิรอ เนิื่าอจากรบววการถ่าุาาดเนสีุอาี่ใชใ้ ิการปรบชตทาาอจาภาพขดั ขา้ อ แลบิา้ อใช้
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๔๗
นนรีการให้ผูิ้ า้ อหาส่ืาสารโดุาาอาื่ิ เนช่ิ การให้ผูิ้ า้ อหาชูป้าุน่า “ไท่คัดคา้ ิ” คาร้าอขา
ฝากขอั หากเนกนดขา้ ขดั ขา้ อขาอรบววการปรบชตทาาอจาภาพใิลกั ษณบเนช่ิิ้ีซ่ึอทีผลาี่าาให้
ศาลไท่าาจาี่จบส่ืาสารกวั ผูิ้ า้ อหาไดโ้ ดุิรอ ุา่ ทไท่เนขา้ เนกณฑ์ิาท ป.นน.า. ทาิรา ๘๗/๑ า่ีจบ
ดาเนินิการไดิ้ า้ อกลวั ไปใชน้ รน ีการปกินิาท ป.น.น า. ทาิรา ๘๗
๕. วธิ ีการสอบถามและไต่สวน
นนรีการสาวถาทแลบไิ่สนิให้เนป็ ิไปิาทกฎหทาุนนรีพนจารณาคนาทาาาา
เนท่ืาศาลสาวถาทผูิ้ า้ อหาหรืาาาการไิ่สนิพุาิหลกั ฐาิเนสร็จแลน้ ให้พิักอาิสาวสนิ
พิกั อาิาุั การาิาุคนาทหรืาพุาิา่ีาุู่ใิหา้ อพนจารณาลอลาุทืาชื่าใิคาร้าอหรืาราุอาิ
กรบวนิพจน ารณา แลบใหศ้ าลจดวิั าึกใหป้ รากฏดน้ ุน่าไดส้ าวถาทผูิ้ า้ อหาหรืาาาการไิ่สนิ
พุาิหลกั ฐาิผ่าิรบววการปรบชตทาาอจาภาพ ณ สถาิาี่าี่รบวตใิคาร้าอ โดุทีสักขีพุาิ
าุดู่ น้ ุใิขณบิ้ิั (ขา้ วอั ควั ฯ ขา้ ๗)
๖. คาสั่งศาล
แทจ้ บเนขา้ หลกั เนกณฑ์ิาท ป.นน.า. ทาิรา ๘๗/๑ กล่านคืา เนท่ืาทีคาร้าอขาอพิักอาิ
าุั การหรืาพิักอาิสาวสนิ ขาาิตาาิดาเนินิการิาทา่ี ป.นน.า. ทาิรา ๘๗/๑ รบวตไนแ้ ลน้
แลบผิู้ า้ อหาไท่คดั คา้ ิกิ็ าท กุ็ อั เนป็ิดตลพิน นจขาอศาลา่ีจบาิตาาิิาทคาขาหรืาไท่กไ็ ด้
หลกั ใิการใช้ดตลพนินจขาอศาลิาท ป.นน.า. ทาิรา ๘๗/๑ จึอไท่ไดา้ ุู่าี่การาาินุ
คนาทสบดนกให้แก่เนจา้ พิกั อาิใิกรบวนิการุตินรรรท หากแิ่าุู่าี่การป้าอกิั าิั ิราุ
าี่จบเนกนดข้ึิแก่กรบวนิการุิต นรรรทหากไท่ดาเนินิการิาทคาร้าอ เนช่ิ าิั ิราุาี่จบเนกนดข้ึิจาก
การาี่ผิู้ า้ อหาจบหลวหิี เนป็ิิิ้ ิากจากิ้ี สน่อา่ีศาลจบิา้ อคาิึอถึอใิการใชด้ ตลพนินจาิตาาิ
ิาทคาร้าอิาท ป.นน.า. ทาิรา ๘๗/๑ ก็คืา การาี่กฎหทาุวาั าิั นให้การไิ่สนิิาทคาร้าอ
ถืาเนสทืาินา่ เนป็ิการไิ่สนิใิหา้ อพจน ารณาขาอศาล (ป.น.น า. ทาิรา ๘๗/๑ นรรคสาอ) ซ่ึอถืาน่า
เนป็ิขา้ ุกเนนิ้ ขาอหลกั การใิ ป.น.น า. ทาิรา ๘๗ นรรคสาท ดอั ิ้ิั ใิการใชด้ ตลพนินจดอั กล่าน
ศาลจบิา้ อใชา้ ุา่ อเนคร่อครัดเนพราบถืานา่ เนป็ิขา้ ุกเนนิ้ จากหลกั าน่ั ไป
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๔๘
บทท่ี ๒
การปฏิบัตติ ่อผู้ต้องหาหรือจาเลยซึ่งเป็ นผู้ป่ วยคดี
ใิการดาเนินิคดีาาาา คดีจบสาทารถดาเนินิไปไดก้ ิ็ ่าเนทื่าเนอื่าิไขใิการดาเนินิคดี
ทีาุู่ครว เนช่ิ ศาลาี่ิดั สนิคดีทีเนขิาาิาจา้อั ใิาาอพ้ืิาี่แลบใิาาอคดี คดีดอั กล่านุอั ไท่เนคุ
ทีการดาเนินิคดีทาก่าิ คดีุอั ไท่ขาดาาุคต นาท เนป็ิิิ้ การา่ีผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุทีคนาทสาทารถ
ใิการดาเนินิคดี ก็ถืาเนป็ ิเนอ่ืาิไขใิการดาเนินิคดีขา้ หิ่ึอาี่สาทารถาาให้คดีสาทารถดาเนินิ
ไปไดเ้นช่ิกิั ดอั ิ้ิั หากผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุขาดคนาทสาทารถใิการดาเนินิคดีา่ีจบปกป้าอ
ผลปรบโุชิ์ขาอิิาุา่ อสทเนหิตสทผลใิการิ่าสู้คดีาิั เนป็ิผลทาจากการเนป็ ิวตคคลนนกลจรนิ
เนป็ิิิ้ กจ็ บิา้ อุิต นการดาเนินิคดีไนก้ ่าิชน่ั คราน
เนหิตาี่ิา้ อุตินการดาเนินิคดีไนช้ น่ั ครานใิรบหน่าอา่ีผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุนนกลจรนิิ้ิั
ทีเนหิตผลทาจากหลกั ฟัอคนาทาตกฝ่ าุ า้อั ิ้ี เนิ่ืาอจากหลกั กฎหทาุดอั กล่านนาอหลกั น่า จบิา้ อให้
โากาสแก่ผถู้ ูกกล่านหาา่ีจบแสดอคนาทคนดเนห็ิแลบขา้ เนาจ็ จรนอิ่าอ ๆ าี่จบเนป็ิปรบโุชิ์แก่ฝ่ าุ
ขาอิิให้เนขา้ สู่กรบวนิพนจารณาคดีขาอศาลา่ีศาลจบิาไปใช้ใิการิดั สนิคดี ซ่ึอหลกั การ
ดอั กล่านไท่าาจา่ีจบสทั ฤาร์นผลไดห้ ากน่าผิู้ า้ อหาหรืาจาเนลุไท่าุใู่ ิฐาิบา่ีจบกรบาาการิ่าอ ๆ
ดอั า่ีกล่านทาไดด้ น้ ุเนหิตา่ีิิเนป็ิผนู้ กน ลจรนิ
การุิต นการดาเนินิคดีไนช้ นั่ ครานเนพราบเนหิตผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุไท่สาทารถิ่าสู้คดีได้
เนิื่าอจากเนป็ ิผูน้ นกลจรนิ าาจเนป็ ิการดาเนินิคดีใิช้ัิสาวสนิ ไิ่สนิทูลฟ้าอหรืาพนจารณา
ใิกรณีา่ีเนป็ ิการดาเนินิคดีใิช้ิั ไิ่สนิทูลฟ้าอ ป.นน.า. ทาิรา ๑๔ ทนไดจ้ ากดั น่าิา้ อเนป็ ิการ
ไิ่สนิทูลฟ้าอใิคดีา่ีราษฎรหรื าพิักอาิาัุการเนป็ ิโจาก์ าีกา้ัอทาิรการดัอกล่าน
ทีนิั ถตปรบสอค์เนพ่ืาคต้ทคราอสนารนใิการิ่าสู้คดีขาอผูา้ ี่ถูกฟ้าอเนป็ ิจาเนลุ จึอิา้ อิาไปใช้
ใิช้ิั ไิ่สนิทูลฟ้าอา้อั ใิคดีาี่ราษฎรเนป็ิโจากแ์ ลบคดีาี่พิกั อาิาุั การเนป็ิโจากด์ น้ ุ
ความหมายของคาว่า “ผู้ป่ วยคดี”
พ.ร.ว. สตขภาพจนิ พ.ศ. ๒๕๕๑ ินุาทศพั าค์ านา่
“ผู้ป่ วย” หทาุคนาทน่า วตคคลาี่ทีคนาทผนดปกินาาอจนิซ่ึอคนรไดร้ ัวการวาวดั รักษา
“ความผิดปกติทางจิต” หทาุคนาทน่า าาการผนดปกินขาอจนิใจา่ีแสดอาากทาาาอ
พฤินกรรท าารทณ์ คนาทคนด คนาทจา สินปัาาา ปรบสาาการรัวรู้ หรืาการรู้เนนลา สถาิาี่หรืาวตคคล
รนทา้อั าาการผดน ปกินขาอจนิใจา่ีเนกนดจากสตราหรืาสาราื่ิาี่าากฤาร์นิ่าจนิแลบปรบสาา
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๔๙
“ผู้ป่ วยคดี” หทาุคนาทน่า ผูป้ ่ นุา่ีาุู่รบหน่าอการสาวสนิ ไิ่สนิทูลฟ้าอหรืา
พนจารณาใิคดีาาาา ซ่ึอพิกั อาิสาวสนิหรืาศาลส่อั ใหไ้ ดร้ ัวการิรนจหรืาวาวดั รักษารนทา้อั
ผปู้ ่ นุา่ีศาลทีคาส่อั ใหไ้ ดร้ ัวการวาวดั รักษาภาุหลอั ทีคาพพน ากษาใิคดีาาาาดน้ ุ
ข้นั ตอนการปฏบิ ตั ิต่อผู้ป่ วยคดี
เนท่ืาพนจารณา ป.น.น า. ทาิรา ๑๔ นรรคหิ่ึอแลบนรรคสาอ ปรบกาว พ.ร.ว. สตขภาพจนิ
พ.ศ. ๒๕๕๑ ทาิรา ๓๕ แลบทาิรา ๓๖ แล้นจบเนห็ิน่ากฎหทาุได้กาหิดให้พิักอาิ
สาวสนิหรืาศาลปฏนวิั นิ่าผปู้ ่ นุคดีไน้ ๒ ข้ิั ิาิ ดอั ิ้ี
ข้นั ตอนที่ ๑ กรณมี เี หตุควรเชื่อว่าเป็ นผู้ป่ วยคดี
ใิกรณีิ้ีเนป็ ิกรณีาี่รบหน่าอาาการสาวสนิ ไิ่สนิทูลฟ้าอ หรืาพนจารณา แลน้ ที
เนหิตาัิคนรเนชื่าน่าผูิ้ ้าอหาหรืาจาเนลุเนป็ ิผู้นนกลจรนิแลบไท่สาทารถิ่าสู้คดีได้ พิักอาิ
สาวสนิ หรืาศาลิ้าอส่อิันผู้ิ้าอหาหรืาจาเนลุไปรัวการิรนจา่ีสถาิวาวัดพร้าทา้ัอ
ราุลบเนาีุดพฤินการณแห่อคดี า้ัอิ้ี เนป็ ิกรณีิาท ป.นน.า. ทาิรา ๑๔ นรรคหิ่ึอ ปรบกาว
พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๕ นรรคหิ่ึอ
หากสถาิวาวดั รักษาหรืาผูด้ ูแลขาให้ศาลกาหิดนนรีการเนพื่าป้าอกิั การหลวหิี
หรืาป้าอกิั าิั ิราุ เนช่ิ สถาิวาวดั ุิื่ คาร้าอน่าจาเนลุทีาาการคลตท้ คลอั่ าาลบนาด จบหลวหิี
หรืาาาจาาาิั ิราุิิเนาอหรืาวตคคลาื่ิ จึอขาให้ศาลกาหิดนนรีการเนพื่าป้าอกิั การหลวหิีหรืา
เนพื่าป้าอกิั าิั ิราุ ศาลทีาาิาจพจน ารณาทีคาสอ่ั ไดิ้ าท พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๕ นรรคหา้
ข้อสังเกต
พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๕ นรรคหา้ า่ีวาั าิั นใหศ้ าลทีาาิาจกาหิดนนรีการ
เนพื่าป้าอกิั การหลวหิีหรืาป้าอกิั าิั ิราุก็ได้ ถา้ สถาิวาวดั ร้าอขาิ่าศาลิ้ัิ ขา้ คนาท
ิาิิิ้ ทาิราวาั าิั นน่า “ในกรณีท่ีผู้ต้องหาหรือจาเลยถูกคุมขัง...” ซ่ึอแสดอน่าหลกั การิาท
ทาิรา ๓๕ นรรคหา้ ดอั กล่านทีขา้ จากดั การใชเ้นฉพาบใิกรณีาี่ผิู้ า้ อหาหรืาจาเนลุถูกคตทขอั เนา่าิ้ิั
กรณีจึอาาจทีขา้ โิแ้ ุอ้ น่าการไิ่สนิทูลฟ้าอคดีราษฎรเนป็ ิโจาก์ ิราวใดาี่ศาลุอั ทนไดท้ ีคาส่ัอ
ปรบาวั ฟ้าอ จาเนลุุอั ทนไดท้ ีฐาิบเนป็ิจาเนลุ จาเนลุจึอไท่ถูกคตทขอั า่ีศาลจบทีาาิาจกาหิดนนรีการ
ป้าอกิั การหลวหิีหรืาเนพื่าป้าอกิั าิั ิราุได้ ซ่ึอเนป็ ิขา้ โิแ้ ุอ้ า่ีทีเนหิตผลทากสาหรัวการ
กาหิดนนรีการเนพื่าป้าอกิั การหลวหิี แิ่ถา้ สถาิวาวดั ร้าอขาให้ศาลกาหิดนนรีการเนพ่ืา
ป้าอกิั าิั ิราุา่ีจบเนกนดแก่ินั จาเนลุเนาอหรืาผูา้ ่ืิ เนพราบาาการนนกลจรนิกาเนรนวถึอขิาดิ้ิั ศาล
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๕๐
กิ็ ่าจบใชา้ าิาจิาททาิรา ๓๕ นรรคหา้ ได้ า้อั ิ้ีเนพราบทาิรา ๓๕ นรรคหา้ แทข้ า้ กาหิดขาอ
ศาลจบกรบาวกรบเนาืาิิ่าสนารนเนสรีภาพขาอจาเนลุาุวู่ า้ อ กจ็ าเนป็ิิา้ อกรบาาเนพ่ืาใหจ้ าเนลุหาุ
จากนนกลจรนิแลบสาทารถิ่าสู้คดี าิั เนป็ ิสนารนข้ิั พ้ืิฐาิา่ีจาเนป็ ิิา้ อคตท้ คราอุอน่ กนา่ สนารนเนสรีภาพ
า่ีจาเนลุถูกกรบาวกรบาอ่ั ิาทคาส่อั ศาลิาททาิรา ๓๕ นรรคหา้
ข้นั ตอนที่ ๒ กรณที พ่ี นักงานสอบสวนหรือศาลเห็นว่าเป็ นผู้ป่ วยคดี
ใิกรณีิ้ีเนป็ ิกรณีาี่ผ่าิ ป.นน.า. ทาิรา ๑๔ นรรคหิ่ึอ ทาแล้น กล่านคืา เนป็ ิกรณี
า่ีภาุหลอั จากไดท้ ีการส่อินั ผิู้ า้ อหาหรืาจาเนลุไปใหจ้ นิแพาุิ์ รนจนิน นจฉุั คนาทผดน ปกินาาอจนิ
แลบาาคนาทเนห็ิแล้น เนห็ิน่า ผูิ้ ้าอหาหรืาจาเนลุเนป็ ิผูน้ นกลจรนิแลบไท่สาทารถิ่าสู้คดีได้
ซ่ึอพิักอาิสาวสนิหรืาศาลแลน้ แิ่กรณีิา้ ออดการสาวสนิ หรืาอดการไิ่สนิทูลฟ้าอ
หรืาพนจารณาไนจ้ ิกน่าผูิ้ ้ัิหาุนนกลจรนิหรืาสาทารถิ่าสู้คดีได้ า้อั ิ้ี เนป็ ิกรณีิาท ป.นน.า.
ทาิรา ๑๔ นรรคสาอ ปรบกาว พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๖ ซ่ึอาาจแว่อไดเ้นป็ ิ ๒ กรณี คืา
(๑) าุใู่ ิรบหนา่ อสาวสนิ ไิ่สนิทูลฟ้าอ หรืาพนจารณา (๒) าุใู่ ิรบหน่าอการวอั ควั โาษิาท
คาพพน ากษา
๑. ผู้ต้องหาหรือจาเลยเป็ นผู้ป่ วยคดรี ะหว่างสอบสวน ไต่สวนมูลฟ้อง หรือพจิ ารณา
๑.๑ ผู้ต้องหาเป็ นผู้ป่ วยคดีระหว่างสอบสวน
ใิกรณีาี่ผูิ้ ้าอหาเนป็ ิผูป้ ่ นุคดีใิรบหน่าอการสาวสนิิ้ัิ เนป็ ิข้ัิิาิการ
ดาเนินิคดีาี่าุู่ใิาาิาจขาอพิกั อาิสาวสนิ เนิื่าอจากคดีุอั ไท่ไดเ้นขา้ สู่การพนจารณาคดีขาอ
ศาลซ่ึอจบเนรน่ทิ้อั แิ่ช้ิั ไิ่สนิทูลฟ้าอหรืาช้ิั พจน ารณา ดอั ิ้ิั เนทื่าทีเนหิตาิั คนรเนชื่าหรืาพิกั อาิ
สาวสนิเนห็ิน่าผูิ้ า้ อหาเนป็ ิผูป้ ่ นุคดีใิรบหน่าอการสาวสนิิ้ิั จึอเนป็ ิหิา้ า่ีขาอพิกั อาิ
สาวสนิาี่จบิา้ อดาเนินิการส่อผูิ้ า้ อหาไปิรนจนนินจฉุั หรืาวาวดั รักษาา่ีสถาิวาวดั รักษา๕
(ป.นน.า. ทาิรา ๑๔ ปรบกาว พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๕ นรรคหิ่ึอแลบนรรคสาอ ทาิรา ๓๖
นรรคหิ่ึอ นรรคสาอ แลบนรรคสาท) สาหรัวใิกรณีศาลทีคาส่ัอใหข้ อั ผูิ้ า้ อหารบหน่าอสาวสนิ
ใิาาอปฏนวิั นพิกั อาิสาวสนิจบาาหิอั สืาถึอเนรืาิจาขาใหา้ รนวดีกรทราชาณั ฑส์ ่ัอใหเ้นรืาิจา
๕ รายชื่อสถานบาบดั รักษาเป็ นไปตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข เร่ือง รายชื่อสถานบาบดั รักษาทางสุขภาพจิตฯ ซ่ึงออก
ตามความในมาตรา ๓ และมาตรา ๔ แห่งพระราชบญั ญตั ิสุขภาพจิต พ.ศ. ๒๕๕๑ (ตรวจสอบรายชื่อสถานบาบดั รักษาได้
จาก http://www.dmh.go.th/links/)
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๕๑
ส่อินั ผิู้ า้ อหาไปสถาิวาวดั รักษา หรืาพิกั อาิสาวสนิจบุิื่ คาร้าอิ่าศาลขาใหศ้ าลสั่อให้
เนรืาิจาคตทินั ผิู้ า้ อหาไปสถาิวาวดั รักษากไ็ ด้
กรณีผูิ้ า้ อหาไดร้ ัวาิตาาิจากศาลให้ปล่าุชนั่ ครานใิรบหน่าอการสาวสนิิ้ัิ
หากพิกั อาิสาวสนิเนห็ินา่ ผูิ้ า้ อหาเนป็ ิผูป้ ่ นุคดี ใหพ้ ิกั อาิสาวสนิแจอ้ ิ่าศาลเนพื่าแจอ้
ให้ผูป้ รบกิั ส่อินั ผูิ้ า้ อหาไปให้พิักอาิสาวสนิเนพ่ืาดาเนินิการิาท พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ
ทาิรา ๓๕ ิ่าไป
๑.๒ จาเลยเป็ นผู้ป่ วยคดรี ะหว่างไต่สวนมูลฟ้องหรือพจิ ารณา
๑.๒.๑ ใิรบหน่าอไิ่สนิทูลฟ้าอหรืาพนจารณา หากปรากฏิ่าศาลเนาอหรืาที
ผรู้ ้าอขาแลบทีเนหิตคนรเนช่ืานา่ จาเนลุเนป็ิผปู้ ่ นุคดีใหศ้ าลเนลื่าิการไิ่สนิทูลฟ้าอ/การพนจารณาคดี
แล้นส่ัอให้ส่อิันจาเนลุไปรัวการิรนจนนินจฉัุา่ีสถาิวาวัดรักษา พร้าทา้ัอราุลบเนาีุด
พฤินการณ์แห่อคดีไปดน้ ุิาท พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๕
ิาท ป.า. ทาิรา ๙๕ นรรคหิ่ึอ กาหิดาาุคต นาทฟ้าอคดีาาาาไนน้ า่ ใิคดีาาาา
ถา้ ทนไดฟ้ ้าอแลบไดิ้ นั ผูก้ รบาาคนาทผนดทาุอั ศาลภาุใิกาหิดาาุตคนาทิาททาิรา ๙๕ (๑) ถึอ
(๕) คดีเนป็ิาิั ขาดาาุตคนาท ส่นิ ป.า. ทาิรา ๙๕ นรรคสาอ วาั าิั นน่า “ถ้าได้ฟ้องและได้ตัว
ผู้กระทาความผิดมายังศาลแล้ว ผู้กระทาความผิดหลบหนีหรือวิกลจริต และศาลสั่งงดการ
พิจารณาไว้จนเกินกาหนดดงั กล่าวแล้ว นบั แต่วนั ท่ีหลบหนหี รือวันที่ศาลสั่งงดการพิจารณา กใ็ ห้
ถือว่าเป็นอันขาดอายคุ วามเช่นเดียวกนั ” ดอั ิ้ิั กรณีศาลใชา้ าิาจิาท ป.น.น า. ทาิรา ๑๔ นรรคหิ่ึอ
สั่อใหพ้ ิกั อาิแพาุิ์ รนจจาเนลุแลน้ ไดร้ ัวแจอ้ ผลการิรนจน่าจาเนลุเนป็ิผนู้ กน ลจรนิแลบไท่สาทารถ
ิ่าสู้คดีได้ ซ่ึอศาลาุใู่ ิวอั ควั แห่อ ป.นน.า. ทาิรา ๑๔ นรรคสาอ าี่จบิา้ ออดการไิ่สนิทูลฟ้าอ
หรืาพนจารณาไนจ้ ิกน่าผูิ้ ้ัิหาุนนกลจรนิหรืาสาทารถิ่าสู้คดีได้ แลบาาุตคนาทเนดนทเนป็ ิาิั
สน้ิสตดลอ แิ่หากจาเนลุหลวหิีหรืานนกลจรนิแลบศาลส่ัอให้อดไิ่สนิทูลฟ้าอหรืาพนจารณาไน้
าาุตคนาทก็เนรน่ทิวั ใหท่ิาท ป.า. ทาิรา ๙๕ นรรคสาอ ดอั ิ้ิั คนาทผนดาี่ทีาาุตคนาทเนพีุอ ๑ ปี ิาท
ป.า. ทาิรา ๙๕ (๕) ศาลพึอรบทดั รบนอั า่ีจบเนร่อรัดินดิาทราุอาิผลการิรนจจากจนิแพาุิ์ าท
พ.ร.ว. สตขภาพจนิ พ.ศ. ๒๕๕๑ ทาิรา ๓๕ นรรคสาอ ซ่ึอวาั าิั นนา่
“เม่ือสถานบาบดั รักษารับผ้ตู ้องหาหรือจาเลยไว้แล้ว ให้จิตแพทย์ตรวจวินิจฉัย
ความผิดปกติทางจิตและทาความเห็นเพ่ือประกอบการพิจารณาของพนักงานสอบสวนหรื อศาล
ว่าผู้ต้องหาหรือจาเลยสามารถต่อสู้คดีได้หรือไม่ แล้วรายงานผลการตรวจวินิจฉัยและประเมิน
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๕๒
ความสามารถในการต่ อส้ ูคดีให้ พนักงานสอบสวนหรื อศาลทราบภายในส่ีสิ บห้ าวันนับแต่ วันท่ี
ได้รับผ้ตู ้องหาหรือจาเลยไว้ และอาจขยายระยะเวลาได้อีกไม่เกินส่ีสิบห้าวนั ”
ข้อสังเกต
(๑) คดีาาาาไท่ทีกรณีาาุตคนาทสบดตดหุตดลอแลบเนร่นทิัวใหท่เนหทืาิการิัว
าาุตคนาทคดีแพ่อ าุ่าอไรก็ดี สาหรัว ป.า. ทาิรา ๙๕ นรรคสาอ เนป็ ิการิัวาาุตคนาทใหท่
ภาุหลอั การฟ้าอคดี ดอั ิ้ิั คดีาาาาใดถา้ ไดฟ้ ้าอแลบไดิ้ นั ผูก้ รบาาคนาทผนดทาุอั ศาลแลน้ ภาุใิ
กาหิดาาุตคนาท หากผูก้ รบาาคนาทผนดหลวหิีหรืานนกลจรนิ แลบศาลสั่ออดการพนจารณาิาท
ป.น.น า. ทาิรา ๑๔ นรรคสาอ าาุคต นาทิาท ป.า. ทาิรา ๙๕ (๑) ถึอ (๕) จึอเนร่นทิวั ใหท่ิ้อั แิ่นิั าี่
ศาลทีคาส่อั อดการพนจารณา๖
(๒) เนทื่าศาลทีคาส่ัออดการพนจารณาไนิ้ าท ป.นน.า. ทาิรา ๑๔ นรรคสาอ แลบเนรน่ท
ิวั าาุคต นาทใหท่ิ้อั แิ่นิั า่ีศาลทีคาสอ่ั อดการพจน ารณาจิครวกาหิดาาุคต นาทิาท ป.า. ทาิรา
๙๕ (๑) ถึอ (๕) แลน้ จาเนลุุอั เนป็ ิผูน้ นกลจรนิแลบไท่สาทารถิ่าสู้คดีได้ ซ่ึอเนขา้ เนกณฑ์ิาท ป.า.
ทาิรา ๙๕ นรรคสาอ า่ีวาั าิั นใหถ้ ืานา่ คดีเนป็ิาิั ขาดาาุคต นาทเนช่ิเนดีุนกิั าิั เนป็ิเนหิตใหส้ นารน
ิาคดีาาาาทาฟ้าอรบอวั ไปิาท ป.นน.า. ทาิรา ๓๙ (๖) ซ่ึอเนป็ิเนอ่ืาิไขแห่อาาิาจการดาเนินิคดี
ดอั ิ้ิั ศาลพอึ กาชวั ใหเ้นจา้ หิา้ า่ีศาลินดิาทแลบราุอาิผลการวาวดั รักษาแลบการขาดาาุคต นาท
ิาท ป.า. ทาิรา ๙๕ นรรคสาอ ใหศ้ าลาราวเนพ่ืาา่ีจบไดท้ ีคาส่อั จาหิ่าุคดีเนสีุจากสารววคนาทดน้ ุ
(๓) กรณีทีผูุ้ ่ืิคาร้าอน่า จาเนลุเนป็ ิผู้ป่ นุคดี ศาลิ้าอพนจารณาน่าจาเนลุ
เนป็ิผูป้ ่ นุคดีแลบไท่สาทารถิ่าสู้คดีไดห้ รืาไท่ ถา้ ศาลไท่ไดพ้ นจารณาคาร้าอดอั กล่านแลบพนพากษา
ลอโาษจาเนลุไปโดุไท่ปฏนวัินิาทข้ิั ิาิขาอ ป.นน.า. ทาิรา ๑๔ ก่าิ ถืาเนป็ ิการดาเนินิ
กรบวนิพนจารณาโดุไท่ชาวดน้ ุกฎหทาุ ปัาหาิ้ีเนป็ิปัาหาเนกีุ่นกวั คนาทสอวเนรีุวร้าุขาอ
ปรบชาชิ แทไ้ ท่ไดุ้ กข้ึิน่ากิั ทาใิศาลช้ิั ิิ้ แลบศาลาตารรณ์ จาเนลุก็ุกข้ึิฎีกาไดิ้ าท ป.นน.พ.
ทาิรา ๒๔๙ นรรคสาอ๗ ปรบกาว ป.นน.า. ทาิรา ๑๕ แลบศาลฎีกาทีาาิาจิาท ป.นน.า. ทาิรา
๒๐๘ (๒) ปรบกาวทาิรา ๒๒๕ สั่อใหศ้ าลช้ิั ิิ้ ดาเนินิกรบวนิพนจารณาใหท่ใหถ้ ูกิา้ อิ่าไปได้
๖ จิตติ ติงศภทั ิย,์ กฎหมายอาญา ภาค ๑, พิมพค์ ร้ังท่ี ๘ (กรุงเทพฯ : สานกั อบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบณั ฑิตยสภา,
๒๕๒๙), หนา้ ๑๒๓๑ – ๑๒๓๔.
๗ หลกั การตาม ป.วิ.พ. มาตรา ๒๔๙ วรรคสอง ยงั คงมีผลใช้บังคับอยู่ตาม ป.วิ.พ. มาตรา ๒๕๒ แก้ไขเพ่ิมเติม
โดยพระราชบญั ญตั ิแกไ้ ขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวธิ ีพิจารณาความแพ่ง (ฉบบั ที่ ๒๗) พ.ศ. ๒๕๕๘ ซ่ึงให้นาบทบญั ญตั ิ
ในลกั ษณะ ๑ วา่ ดว้ ยอุทธรณ์มาใชบ้ งั คบั โดยอนุโลม
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๕๓
(ฎีกาา่ี ๒๕๘๔/๒๕๔๒ แลบ ๓๒๔๘/๒๕๓๒) แิ่เนท่ืาศาลไดพ้ นจารณาคาร้าอแลน้ โดุซกั ถาท
เนรื่าอรานิ่าอ ๆ จากจาเนลุแลน้ ปรากฏน่าจาเนลุสาทารถพูดจาโิิ้ าวไดด้ ี โดุทนไดป้ รากฏเนหิต
ผนดปกินซ่ึอส่าแสดอาาการนนกลจรนิาี่ไท่สาทารถิ่าสู้คดีได้ ศาลปฏนเนสรไท่ส่อิันจาเนลุไป
โรอพุาวาลินินจนิเนนชได้ (ฎีกาา่ี ๗๗๖/๒๕๓๗)
ตัวอย่างคาส่ัง/รายงานกระบวนพจิ ารณา
๑. กรณมี เี หตุควรเชื่อว่าเป็ นผู้ป่ วยคดี
(๑) กรณีทีผุู้ ิ่ื คาร้าอขาใหศ้ าลส่อินั จาเนลุไปิรนจนิน นจฉุั าาการาาอจนิ ใหส้ ่อั นา่
“สาเนาให้ผ้เู กย่ี วข้อง นดั ไต่สวน
จะคัดค้านประการใดให้ย่ืนคาคัดค้านภายใน ............. วนั มิฉะน้ันถือว่าไม่คัดค้าน”
เนท่ืาไิ่สนิเนสร็จแลน้ ใหจ้ ดราุอาิกรบวนิพจน ารณา ดอั ิ้ี
“นัดไต่สวนวนั นี้
โจทก์/จาเลย และผ้รู ้องมาศาล
ไต่สวนแล้ว จาเลยมพี ฤติกรรม (อาการ)
พิเคราะห์แล้ว มเี หตุอันควรเชื่อว่า จาเลยเป็นผู้วิกลจริตและไม่สามารถต่อสู้คดีได้
จึงมีคาส่ังให้ ส่ งตัวจาเลยไปตรวจวินิจฉัยท่ีสถานบาบัดรักษา ...................... ตาม พ.ร.บ.
สุขภาพจิต พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓๕ โดยให้ถ่ายสาเนาคาฟ้อง คาให้การจาเลย (ถ้าหากมี) และ
รายละเอียดพฤติการณ์แห่งคดีส่งไปพร้อมกบั จาเลย
ให้เลื่อนไปนัดพร้อมเพ่ือฟังผลการตรวจวินิจฉัยของจิตแพทย์ วนั ท่ี...................
และให้เจ้าหน้าที่ติดตามรายงานผลการตรวจวินิจฉัย และประเมินความสามารถในการต่อสู้คดี
ของจาเลย ได้ผลประการใด ให้เจ้าหน้าที่รายงานศาลก่อนวนั นัดพร้อม
อนึ่ง ให้ เจ้าหน้าท่ีบันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับวันท่ีจาเลยกระทาความผิด ฐาน
ความผิดท่ีฟ้อง และวนั ครบกาหนดอายคุ วามแต่ละฐานความผิดให้ปรากฏชัดเจนที่หน้าปกสานวน
ลงช่ือ........................... จด/อ่าน”
(๒) กรณีคนาทปรากฏิ่าศาลเนาอ ใหจ้ ดราุอาิกรบวนิพจน ารณา ดอั ิ้ี
“นัดไต่สวนมลู ฟ้อง/พิจารณา วนั นี้
โจทก์/จาเลย และ ... มาศาล
ระหว่างไต่สวนมลู ฟ้อง/พิจารณา จาเลยมพี ฤติกรรม ......(อาการ)................
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๕๔
พิเคราะห์แล้ว มีเหตุควรเชื่อว่า จาเลยเป็นผู้วิกลจริตและไม่สามารถต่อสู้คดีได้
จึงมคี าส่ังให้ส่งตัวจาเลยไปตรวจวินิจฉัยท่ีสถานบาบัดรักษา................ ตาม พ.ร.บ. สุขภาพจิต
พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓๕ โดยให้ถ่ายสาเนาคาฟ้อง คาให้การจาเลย และ........... ส่งไปพร้อมกบั จาเลย
ให้เลื่อนไปนัดพร้อมเพ่ือฟังผลการตรวจวินิจฉัยของจิตแพทย์ วนั ท่ี...................
และให้ เจ้ าหน้ าที่ติดตามรายงานผลการตรวจวินิจฉัยและ ประเมินความสามารถในการต่ อส้ ูคดี
ของจาเลย ได้ผลประการใด ให้เจ้าหน้าท่ีรายงานศาลก่อนวันนัดพร้อม
อน่ึง ให้เจ้าหน้าท่ีบันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับวันที่จาเลยกระทาความผิด ฐาน
ความผิดท่ีฟ้อง และวนั ครบกาหนดอายคุ วามแต่ละฐานความผิดให้ปรากฏชัดเจนที่หน้าปกสานวน”
ลงชื่อ........................... จด/อ่าน”
๑.๒.๒ ใิรบหน่าอไิ่สนิทูลฟ้าอ/พนจารณา หากศาลเนห็ิน่าจาเนลุเนป็ิผูป้ ่ นุคดี
ให้ศาลส่ัอให้ส่อินั จาเนลุไปรัวการวาวดั รักษาาี่สถาิวาวดั รักษา พร้าทา้ัอราุลบเนาีุด
พฤินการณ์แห่อคดีไปดน้ ุิาท พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๖ หรืาทาวใหแ้ ก่ผาู้ ิตวาล ขา้ หลนอ
ปรบจาจอั หนดั (ปัจจตวิั คืา ผูน้ ่าราชการจอั หนดั ) หรืาผูา้ ื่ิาี่เนิ็ทใจรัวไปดูแลรักษากไ็ ด้ ิาทาี่
เนห็ิสทคนร
ก. กรณศี าลเห็นว่าจาเลยเป็ นผู้วกิ ลจริตและไม่สามารถต่อสู้คดีได้ และสั่งให้ส่งตัว
จาเลยไปรับการบาบัดรักษาทส่ี ถานบาบัดรักษา
ใหจ้ ดราุอาิกรบวนิพนจารณา ดอั ิ้ี
“ นัดพร้อมวนั นี้
โจทก์/จาเลย และ ... มาศาล
พิเคราะห์แล้วปรากฏตามรายงานผลการตรวจผ้ปู ่ วยคดีของจิตแพทย์ว่า จาเลย
เป็ นผู้ป่ วยคดีและไม่สามารถต่อสู้คดีได้ จึงมีคาสั่งให้ส่งตัวจาเลยไปควบคุมและบาบัดรักษา
ท่ีสถานบาบัดรักษา ......................... ตาม พ.ร.บ. สุขภาพจิต พ.ศ. ๒๕๕๑ มาตรา ๓๖ โดยให้
ถ่ายสาเนาคาฟ้อง คาให้การ (ถ้าหากมี) และ ................ (รายละเอียดพฤติการณ์แห่งคดี) ส่งไป
พร้ อมกับจาเลย ให้งดการไต่สวนมูลฟ้อง/พิจารณาไว้ก่อน ให้จาหน่ายคดีช่ัวคราว เม่ือได้รับ
รายงานผลการบาบดั รักษาจากจิตแพทย์แล้วให้เจ้าหน้าที่รายงานเพื่อยกคดีขึน้ พิจารณาต่อไป
ลงชื่อ........................... จด/อ่าน”
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๕๕
ข. กรณศี าลเหน็ ว่าจาเลยเป็ นผู้วกิ ลจริตและไม่สามารถต่อสู้คดไี ด้ และมอบให้แก่
ผู้อนุบาล ผู้ว่าราชการจังหวดั หรือผู้อื่นท่ีเต็มใจรับไปดูแลรักษา
ใหจ้ ดราุอาิกรบวนิพนจารณา ดอั ิ้ี
“นดั พร้อมวนั นี้
โจทก์/จาเลย และ...มาศาล
พิเคราะห์แล้วปรากฏตามรายงานผลการตรวจผ้ปู ่ วยคดีของ (ช่ือจิตแพทย์ผ้ตู รวจ)
ว่า จาเลยเป็นผ้ปู ่ วยคดีและไม่สามารถต่อสู้คดีได้ แต่จิตแพทย์ให้ความเห็นว่าอาการป่ วยไม่รุนแรง
ถึงขนาดจาเป็นต้องควบคุมจาเลยไว้บาบดั รักษา เพียงแต่ให้รับประทานยาสมา่ เสมอ อาการจะทุเลา
และสามารถต่อสู้คดีได้ จึงมีคาสั่งให้มอบตัวจาเลยให้แก่ผู้อนุบาล/ผู้ว่าราชการจังหวัด/..............
(ผู้อื่นที่เตม็ ใจ) รับไปดูแลรักษาตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๑๔ วรรคสอง ให้งดการไต่สวนมูลฟ้อง/การ
พิจารณาไว้ก่อน ให้จาหน่ายคดีชั่วคราว ให้ผู้อนุบาล/ผ้วู ่าราชการจังหวัด/...............(ผู้อื่นที่เตม็ ใจ)
พาจาเลยไปให้ (จิตแพทย์ผู้ตรวจ) ตรวจตามกาหนดนัด และให้จิตแพทย์ผู้บาบัดรักษาทารายงาน
ผลการดูแลรักษาให้ศาลทราบภายใน ๑๘๐ วนั นับแต่วนั ท่ีรับจาเลยไว้
ส่งสาเนารายงานกระบวนพิจารณาฉบบั นใี้ ห้จิตแพทย์ผ้บู าบดั รักษาทราบ
ลงช่ือ..................................จด/อ่าน”
ค. กรณสี ถานบาบดั รักษาหรือผู้ดูแลขอให้ศาลกาหนดวธิ กี ารเพื่อป้องกนั การ
หลบหนีหรือป้องกนั อนั ตราย
ใหศ้ าลจดราุอาิกรบวนิพจน ารณา ดอั ิ้ี
“นัดไต่สวนคาร้ องขอให้ กาหนดวิธีการเพื่อป้องกันการหลบหนีหรือเพื่อ
ป้องกนั อันตรายจากจาเลยวนั นี้ โจทก์ จาเลย และแพทย์ประจาสถานบาบดั ........... มาศาล
สอบแพทย์แล้ว ได้ความว่าจาเลยมีอาการ........ตามคาร้ อง และแพทย์
เห็นสมควร...........พฤติการณ์น่าเชื่อว่าจาเลยไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ และหลบหนีหรือ
ก่ออันตรายแก่ตนเองหรือบุคคลอ่ืน จึงอนุญาตให้สถานบาบัด...........ควบคุมตัวหรือใช้เคร่ือง
พันธนาการจาเลยได้เท่าที่จาเป็ นและเหมาะสมแก่พฤติการณ์ เพื่อป้องกันจาเลยหลบหนีหรือ
ป้องกนั อันตราย
ลงชื่อ..................................จด/อ่าน”
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๕๖
ข้อสังเกต
(๑) คนาทิาิิิ้ ขาอ พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๖ นรรคหิ่ึอ วาั าิั นน่า
“ภายใต้บังคับมาตรา ๑๔ วรรคสองแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ...” แสดอน่า
หลกั การขาอ พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๖ นรรคหิ่ึอ าี่ให้สถาิวาวดั รักษารัวินั จาเนลุไน้
คนวคตทแลบวาวดั รักษาโดุไท่ิา้ อไดร้ ัวคนาทุนิุาทจากจาเนลุ จิกน่าจาเนลุจบหาุหรืาาตเนลา
แลบสาทารถิ่าสู้คดีไดิ้ ้ิั ิา้ อาุภู่ าุใิว้ อั ควั ป.นน.า. ทาิรา ๑๔ นรรคสาอ ดน้ ุ ดอั ิ้ิั หาก
ศาลเนห็ิน่า าาการนนกลจรนิไท่รติแรอจิจาเนป็ ิิา้ อส่อินั จาเนลุไปรัวการวาวดั รักษาา่ีสถาิ
วาวดั รักษา เนช่ิ าาการาี่เนกนดจากการไท่ไดร้ ัวปรบาาิุาิาทา่ีแพาุส์ ่ัอ ศาลาาจจบสั่อใหท้ าวินั
จาเนลุให้ผู้าิตวาล ผู้น่าราชการจัอหนัด หรื าผู้าื่ิา่ีเนิ็ทใจรัวไปดูแลรักษาก็ได้ ิาทแิ่
จบเนห็ิสทคนร แิ่ใิกรณีเนช่ิิ้ี ศาลคนรทีคาสั่อให้จนิแพาุผ์ ูว้ าวดั รักษาจาเนลุราุอาิผล
การวาวดั รักษาิ่าศาลภาุใิกราวเนนลาิาท พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๖ นรรคสาอแลบ
นรรคสาทดน้ ุ
(๒) ถ้าจาเนลุนนกลจรนิแิุ่อั สาทารถิ่าสู้คดีได้ ศาลิ้าอดาเนินิกรบวนิ
พนจารณาคดีิ่าไป (ฎีกาา่ี ๙๒๘/๒๔๙๙, ๓๘๓๑/๒๕๒๘) หรืาหากแพาุิ์ รนจร่าอกาุขาอ
จาเนลุหลาุคร้ัอแลน้ แิ่ไท่สาทารถใหค้ านิน นจฉุั โรคได้ จึอไท่ทีคนาทจาเนป็ิา่ีศาลจบิา้ อเนรีุกให้
แพาุผ์ ูิ้ รนจทาให้ถา้ ุคา เนท่ืาศาลิดั พร้าท ปรากฏขา้ เนา็จจรนอิ่าหิ้าศาลน่า จาเนลุสาทารถ
เนขา้ ใจคาถาทแลบิาวไดิ้ รอคาถาท ไท่ทีกนรนุาาาการแสดอนา่ จาเนลุนกน ลจรนิแลบไท่สาทารถิ่าสู้
คดีได้ ศาลิา้ อส่อั ใหด้ าเนินิกรบวนิพจน ารณาิ่าไป (ฎีกาา่ี ๓๘๓๑/๒๕๒๘)
(๓) ใิกรณีาี่ทีจาเนลุหลาุคิ วาอคินกน ลจรนิแลบไท่สาทารถิ่าสู้คดีได้ การ
อดการไิ่สนิทูลฟ้าอ/พจน ารณาคดี กา็ าไดแ้ ิ่เนฉพาบผิู้ ้ิั เนา่าิ้ิั ไท่จาิา้ ออดการไิ่สนิทูลฟ้าอ
หรืาอดการพนจารณาคดีสาหรัวจาเนลุาื่ิหรืาจาหิ่าุคดีา้อั คดี (ฎีกาาี่ ๖๙๐/๒๔๘๓) โดุศาล
คนรทีคาส่ัอใหจ้ าหิ่าุคดีชน่ั ครานสาหรัวจาเนลุาี่นกน ลจรนิแลบดาเนินิคดีแก่จาเนลุาี่เนหลืาิ่าไป
(๔) กรณีาี่จาเนลุไดร้ ัวการปล่าุช่นั ครานแลบถูกส่อินั ไปรักษาา่ีสถาิวาวดั
ถืาน่าจาเนลุไดร้ ัวการปล่าุช่นั ครานาุู่ จึอหักนิั คตทขอั ให้ไท่ได้ แิ่ถา้ ศาลทีคาส่ัอิาท พ.ร.ว.
สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๕ นรรคห้า ใิลกั ษณบเนป็ ิการคนวคตท กกั กกั กิั หรืากกั ขอั ิาทวา
ินุาทคนาทหทาุขาอคาน่า คตทขอั ิาท พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓ ิ่าจบถืาไดน้ ่าเนป็ ิกรณี
จาเนลุถูกคตทขอั ก่าิศาลพพน ากษาจึอหกั จาินินิั า่ีถูกคตทขอั ได้
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๕๗
แิ่ถา้ จาเนลุาี่ถูกส่อินั ไปรักษาา่ีสถาิวาวดั โดุทีหทาุขอั เนดนทาุู่ ถืาน่าจาเนลุ
าุใู่ ิคนาทคนวคตทาิั จบหกั นิั คตทขอั ใหไ้ ด้ (ป.า. ทาิรา ๒๒)
(๕) ขา้ ทูลดา้ ิสตขภาพขาอจาเนลุเนป็ ิคนาทลวั ส่นิินั ผูใ้ ดจบิาไปเนปน ดเนผุ
ใิปรบการาี่ิ่าจบาาใหจ้ าเนลุเนสีุหาุไท่ได้ เนนิ้ แิ่การเนปน ดเนผุิ้ิั เนป็ิไปิาทคนาทปรบสอคข์ าอ
จาเนลุโดุิรอหรืาทีกฎหทาุเนฉพาบวาั าิั นใหิ้ า้ อเนปน ดเนผุ แิ่ไท่น่าใิกรณีใด ๆ ผูใ้ ดจบาาศุั
าาิาจหรืาสนารนิาทกฎหทาุน่าดน้ ุขา้ ทูลข่านสารขาอราชการหรืากฎหทาุา่ืิเนพื่าขาเนากสาร
เนกีุ่นกวั ขา้ ทูลดา้ ิสตขภาพขาอจาเนลุาี่ไท่ใช่ขาอิิไท่ได้ า้อั ิ้ี ิาทพ.ร.ว. สตขภาพแห่อชาิน
พ.ศ. ๒๕๕๐ ทาิรา ๗ ศาลจึอไท่คนราิตาาิใหค้ ู่คนาทคดั ถ่าุราุอาิหรืาคนาทเนห็ิขาอแพาุ์
(๖) กรณีา่ีจาเนลุาตพลภาพแลบไท่สาทารถิ่าสู้คดีได้ เนช่ิ ป่ นุเนจ็วเนิ่ืาอจาก
เนส้ิโลหนิใิสทาอแิกแลบเนป็ิาทั พาิ ไท่สาทารถพูดแลบเนดนิได้ แพาุล์ อคนาทเนห็ิน่า จาเนลุ
ไท่สาทารถิ่าสู้คดีได้ จาเนลุคนรไดร้ ัวการปฏนวิั นเนช่ิเนดีุนกวั ผูป้ ่ นุคดีิาท ป.นน.า. ทาิรา ๑๔
ปรบกาว พ.ร.ว. สตขภาพจนิ พ.ศ. ๒๕๕๑
๑.๓ กาหนดเวลาในการวนิ ิจฉัยบาบัดรักษา และการรายงานผล
๑.๓.๑ กรณมี เี หตุควรเช่ือว่าจาเลยเป็ นผู้ป่ วยคดี
ใิรบหน่าอไิ่สนิทูลฟ้าอหรืาพนจารณา ถา้ ทีเนหิตคนรเนช่ืาน่าจาเนลุเนป็ ิผูป้ ่ นุคดี
ใหศ้ าลส่อจาเนลุไปรัวการิรนจนิน นจฉุั าี่สถาิวาวดั รักษา พร้าทา้อั ราุลบเนาีุดพฤินการณ์แห่อคดี
เนท่ืาสถาิวาวดั รักษารัวจาเนลุไนแ้ ลน้ ให้จนิแพาุิ์ รนจนนินจฉัุคนาทผนดปกิน
าาอจนิแลบาาคนาทเนห็ิเนพ่ืาปรบกาวการพนจารณาขาอศาลน่าจาเนลุสาทารถิ่าสู้คดีไดห้ รืาไท่ แลน้
ราุอาิผลการิรนจนนินจฉัุแลบปรบเนทนิคนาทสาทารถใิการิ่าสู้คดีให้ศาลาราวภาุใิ ๔๕ นิั
ิวั แิ่นิั า่ีไดร้ ัวจาเนลุไน้แลบาาจขุาุรบุบเนนลาไดา้ ีกไท่เนกนิ ๔๕ นิั (ป.น.น า. ทาิรา ๑๔ นรรคหิ่ึอ
ปรบกาว พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๕ นรรคหิ่ึอแลบนรรคสาอ)
๑.๓.๒ กรณศี าลเหน็ ว่าจาเลยเป็ นผู้ป่ วยคดี
ใิกรณีาี่ผลการิรนจขาอแพาุป์ รากฏน่า จาเนลุเนป็ิผนู้ นกลจรนิแลบไท่สาทารถ
ิ่าสูค้ ดีได้ กใ็ หอ้ ดการไิ่สนิทูลฟ้าอ/พนจารณาไนจ้ ิกน่าผิู้ ้ิั หาุนนกลจรนิหรืาสาทารถจบิ่าสู้คดี
ได้ แลบศาลทีาาิาจส่อินั ผูิ้ ้ิั ไปุอั สถาิวาวดั รักษาิาท ป.นน.า. ทาิรา ๑๔ นรรคสาอ ซ่ึอิาท
พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๖ นรรคหิ่ึอ ให้สถาิวาวัดรักษารัวจาเนลุไน้คนวคตทแลบ
วาวดั รักษา โดุไท่ิา้ อไดร้ ัวคนาทุนิุาทจากจาเนลุ จิกน่าจาเนลุจบหาุหรืาาตเนลาแลบสาทารถ
ิ่าสู้คดีได้ เนนิ้ แิ่ศาลจบทีคาส่ัอหรืาทีกฎหทาุวัาาิั นไนเ้นป็ ิาุ่าอาื่ิ าุ่าอไรก็ิาท พ.ร.ว.
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๕๘
สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๖ าุภู่ าุใิว้ อั ควั ป.น.น า. ทาิรา ๑๔ นรรคสาอ ศาลจึอทีาาิาจทาวินั จาเนลุ
ให้แก่ผาู้ ิตวาล ขา้ หลนอปรบจาจอั หนดั (ปัจจตวิั คืา ผูน้ ่าราชการจอั หนดั ) หรืาผูา้ ื่ิา่ีเนิท็ ใจรัวไป
ดูแลรักษาแาิการส่อไปุอั สถาิวาวัดรักษาก็ได้ ิาทแิ่จบเนห็ิสทคนร หากดาเนินิการแลน้
ไท่เนป็ิผล ศาลจบส่อินั จาเนลุไปุอั สถาิวาวดั รักษาใิภาุหลอั กไ็ ด้
ใิกรณีาี่ศาลส่อินั จาเนลุไปุอั สถาิวาวัดรักษา ให้จนิแพาุผ์ ูว้ าวัดรักษา
าาราุอาิผลการวาวัดรักษาส่อให้ศาลภาุใิ ๑๘๐ นิั ิัวแิ่นิั า่ีได้รัวจาเนลุไน้ ใิกรณีา่ี
จนิแพาุเ์นห็ิน่าจาเนลุุอั ไท่สาทารถิ่าสู้คดีได้ ให้ราุอาิผลการวาวดั รักษาาตก ๑๘๐ นิั เนนิ้ แิ่
ศาลจบทีคาสั่อเนป็ ิาุา่ อาื่ิ (ป.นน.า. ทาิรา ๑๔ นรรคสาอ ปรบกาว พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๖
นรรคสาอ)
ใิรบหน่าอการวาวดั รักษา เนท่ืาจนิแพาุผ์ ูว้ าวดั รักษาเนห็ิน่า จาเนลุได้รัว
การวาวดั รักษาจิคนาทผดน ปกินาาอจนิหาุหรืาาตเนลา แลบสาทารถิ่าสู้คดีไดแ้ ลน้ ใหร้ าุอาิผล
การวาวัดรักษาิ่าศาลาราวโดุไท่ชักช้า (ป.นน.า. ทาิรา ๑๔ นรรคสาอ ปรบกาว พ.ร.ว.
สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๖ นรรคสาท)
ข้อสังเกต
(๑) กรณีทีเนหิตาิั คนรเนชื่าน่าจาเนลุเนป็ ิผูน้ นกลจรนิแลบไท่สาทารถิ่าสู้คดีได้
ก่าิาี่ศาลช้ิั ิิ้ จบา่าิคาพนพากษาศาลช้ิั ิิ้ ศาลาตารรณ์ หรืาศาลฎีกาให้จาเนลุฟัอิ้ิั เนท่ืาุอั
ทนไดท้ ีการา่าิคาพพน ากษา กรณีกิ็ า้ อถืานา่ จาเนลุเนป็ิผปู้ ่ นุคดีใิขณบาี่คดีาุใู่ ิรบหน่าอไิ่สนิ
ทูลฟ้าอหรืาพนจารณา แลน้ แิ่กรณี ดอั ิ้ิั ศาลจึอาุู่ใิวอั ควั ิา้ อดาเนินิกรบวนิพนจารณาิาท
ป.น.น า. ทาิรา ๑๔ นรรคหิ่ึอ แลบ พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๕ เนช่ิกิั
(๒) หากเนหิตาิั คนรเนชื่านา่ จาเนลุเนป็ิผนู้ นกลจรนิ แลบไท่สาทารถิ่าสู้คดีไดเ้นกนดข้ึิ
ก่าิศาลช้ัิิ้ิา่าิคาพนพากษาศาลาตารรณ์ หรืาก่าิา่าิคาพนพากษาศาลฎีกา ซ่ึอาาิาจส่ัอ
ดาเนินิการิาท ป.นน.า. ทาิรา ๑๔ นรรคหิ่ึอ แลบ พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๕ เนป็ิาาิาจขาอ
ศาลาตารรณ์หรืาศาลฎีกา แลน้ แิ่กรณี ใิกรณีเนช่ิิ้ีเนห็ิน่าเนป็ ิกรณีิาท พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ
ทาิรา ๓๕ นรรคหิ่ึอ ศาลช้ิั ิิ้ ิ่าจบทีาาิาจส่ัอใหส้ ่อินั จาเนลุไปิรนจา่ีสถาิวาวดั พร้าทา้อั
ราุลบเนาีุดพฤินการณ์แห่อคดีิาท พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๕ นรรคหิ่ึอ แลบเนท่ืาไดร้ ัว
ราุอาิผลการิรนจนิน นจฉุั แลบปรบเนทนิคนาทสาทารถใิการิ่าสู้คดีภาุใิกาหิดเนนลาิาท พ.ร.ว.
สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๕ นรรคสาอ แลน้ หากปรากฏน่า
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๕๙
ก. จาเนลุไท่นกน ลจรนิแลบสาทารถิ่าสู้คดีได้ ศาลช้ิั ิิ้ กช็ าวา่ีจบา่าิคาพนพากษา
ศาลาตารรณ์หรืาศาลฎีกาใหค้ ู่คนาทฟัอไดเ้นลุ
ข. แิ่หากจนิแพาุร์ าุอาิผลการิรนจน่า จาเนลุนนกลจรนิแลบไท่สาทารถิ่าสู้คดี
ได้ ศาลช้ัิิ้ิิา้ อส่อราุอาิผลการิรนจเนช่ิน่าิ้ัิให้ศาลาตารรณ์หรืาศาลฎีกา แล้นแิ่กรณี
พนจารณาสอ่ั ิาท ป.น.น า. ทาิรา ๑๔ นรรคสาอ แลบพ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๖ ิ่าไป
๒. จาเลยเป็ นผู้ป่ วยคดรี ะหว่างการบงั คบั โทษตามคาพพิ ากษา
๒.๑ กรณีจาเลยไม่ต้องรับโทษหรือได้รับการลดโทษแต่ให้ส่งไปคุมตัวไว้ในสถาน
บาบัดรักษา
ใิกรณีา่ีศาลเนห็ิน่า การปล่าุินั ผูท้ ีจนิวกพร่าอ โรคจนิ หรืาจนิฟั่ิเนฟื าิ ซ่ึอไท่ิา้ อ
รัวโาษหรืาไดร้ ัวการลดโาษิาท ป.า. ทาิรา ๖๕ จบเนป็ิการไท่ปลาดภุั แก่ปรบชาชิ ศาลจบสั่อให้
ส่อไปคตทินั ไนใ้ ิสถาิวาวดั รักษาก็ได้ แลบคาสั่อิ้ีศาลจบเนพนกถาิเนสีุเนท่ืาใดก็ได้ โดุให้ศาล
ทีคาสอ่ั ใหส้ ่อผปู้ ่ นุคดีไปคตทินั หรืารักษาไนใ้ ิสถาิวาวดั รักษาแลบใหศ้ าลส่อสาเนิาคาส่ัอไปพร้าท
กวั ผูป้ ่ นุคดี๘ แลบให้สถาิวาวดั รักษารัวผูป้ ่ นุคดีไนค้ นวคตทแลบวาวดั รักษาโดุไท่ิา้ อไดร้ ัว
คนาทุิน ุาทจากผปู้ ่ นุคดี (ป.า. ทาิรา ๔๘ ปรบกาวพ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๗ นรรคหิ่ึอ)
ให้จนิแพาุผ์ ูว้ าวดั รักษาราุอาิผลการวาวดั รักษาแลบคนาทเนห็ิิ่าศาลภาุใิ
๑๘๐ นิั ิวั แิ่นิั าี่ไดร้ ัวผูป้ ่ นุคดีไน้ ใิกรณีาี่จนิแพาุเ์นห็ิน่าทีคนาทจาเนป็ ิิา้ อวาวดั รักษา
ผูป้ ่ นุคดีิ่าไป ใหร้ าุอาิผลการวาวดั รักษาแลบคนาทเนห็ิิ่าศาลาตก ๑๘๐ นิั เนนิ้ แิ่ศาลจบที
คาส่อั เนป็ิาุา่ อา่ืิ (ป.า. ทาิรา ๔๘ ปรบกาวพ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๗ นรรคสาอ)
ใิการคนวคตทแลบวาวดั รักษา สถาิวาวดั รักษาาาจขาให้ศาลกาหิดนนรีการ เนพ่ืา
ป้าอกิั การหลวหิีหรืาเนพื่าป้าอกิั าิั ิราุก็ได้ (ป.า. ทาิรา ๔๘ ปรบกาวพ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ
ทาิรา ๓๗ นรรคสาท)
๘ หนงั สือสานกั งานศาลยุติธรรม ท่ี ศย ๐๑๖/ว ๓๑ ลงวนั ท่ี ๑๙ มกราคม ๒๕๕๙ เร่ือง ขอความอนุเคราะห์การส่งสาเนา
คาพิพากษาพร้อมการส่งตวั ผูป้ ่ วยจิตเวชคดีมาบาบดั รักษา ตาม พ.ร.บ. สุขภาพจิต พ.ศ. ๒๕๕๑ ประกอบกับ พ.ร.บ.
สุขภาพจิต ฯ มาตรา ๓๕ วรรคหน่ึง กาหนดใหศ้ าลส่งรายละเอียดพฤติการณ์แห่งคดีไปพร้อมกบั จาเลยดว้ ย
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๖๐
๒.๒ กรณีศาลพิพากษาลงโทษจาคุก หรือรอการกาหนดโทษ หรือรอการลงโทษ
และส่ังให้ส่งไปคุมตัวในสถานบาบดั รักษา
ใิกรณีา่ีศาลพนพากษาลอโาษจาคตก หรืาพนพากษานา่ ทีคนาทผนดแิ่ราการกาหิดโาษ
หรืาราการลอโาษวตคคลใด ถา้ ศาลเนห็ิน่าวตคคลิ้ิั ไดก้ รบาาคนาทผนดเนก่ีุนเนิ่ืาอกวั การเนสพสตรา
เนป็ิาาจนณ หรืาการเนป็ ิผูิ้ นดุาเนสพินดให้โาษ ศาลจบกาหิดใิคาพนพากษาน่า วตคคลิ้ิั จบิา้ อ
ไท่เนสพสตรา ุาเนสพินดให้โาษาุ่าอหิ่ึอาุ่าอใดหรืาา้อั สาอาุา่ อภาุใิรบุบเนนลาไท่เนกนิสาอปี
ิวั แิ่นิั พิ้ โาษ หรืานิั ปล่าุินั เนพราบราการกาหิดโาษ หรืาราการลอโาษกไ็ ด้
ใิกรณีา่ีวตคคลดอั กล่านใินรรคแรกไท่ปฏนวิั นิาทา่ีศาลกาหิด ศาลจบสั่อใหส้ ่อไป
คตทินั ไนใ้ ิสถาิพุาวาลเนป็ิเนนลาไท่เนกนิสาอปี กไ็ ด้ (ป.า. ทาิรา ๔๙)
สาหรัวนนรีปฏนวิั นิาท ป.า. ๔๙ ดัอกล่าน พ.ร.ว. สตขภาพจนิฯ ทาิรา ๓๗ วาั าิั น
หลกั เนกณฑแ์ ลบนรน ีการไนา้ าิาอเนดีุนกวั ขา้ ๒.๑
๒.๓ กรณศี าลพพิ ากษารอการกาหนดโทษไว้หรือรอการลงโทษ และกาหนดเง่ือนไข
เพ่ือคุมความประพฤติของผู้น้ันให้ไปรับการบาบัดรักษาการติดยาเสพติดให้โทษ ความบกพร่อง
ทางร่างกายหรือจิตใจ หรือความเจ็บป่ วยอย่างอ่ืน ในสถานบาบัดรักษา
ใิกรณีาี่ศาลพนพากษาราการกาหิดโาษไนห้ รืาราการลอโาษ แลบกาหิดเนอ่ืาิไข
เนพ่ืาคตทคนาทปรบพฤินขาอผูก้ รบาาคนาทผนดิ้ัิ โดุให้ไปรัวการวาวดั รักษาการินดุาเนสพินด
ให้โาษ คนาทวกพร่าอาาอร่าอกาุหรืาจนิใจ หรืาคนาทเนจ็วป่ นุาุ่าอา่ืิ ณ สถาิาี่ แลบิาท
รบุบเนนลาา่ีศาลกาหิด ให้ศาลทีคาสั่อส่อผูป้ ่ นุคดีพร้าทา้ัอสาเนิาคาพนพากษาไปุอั สถาิ
วาวดั รักษา (ป.า. ทาิรา ๕๖ นรรคสาอ (๔) ปรบกาว พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๙ นรรคหิ่ึอ)
ใ ห้ จน ิ แ พ า ุ์ผู้ว า วัด รั ก ษ า ร า ุ อ า ิ ผ ล ก า ร ว า วัด รั ก ษ า แ ล บ ค น า ท เน ห็ ิ ิ่ า ศ า ล
ภาุใิ ๙๐ นัิ ิัวแิ่นิั าี่ได้รัวผู้ป่ นุคดีไน้ ใิกรณีาี่จนิแพาุ์เนห็ิน่าทีคนาทจาเนป็ ิิ้าอ
วาวดั รักษาผูป้ ่ นุคดีิ่าไปให้ราุอาิผลการวาวดั รักษาแลบคนาทเนห็ิิ่าศาลาตก ๙๐ นิั เนนิ้ แิ่
ศาลจบทีคาส่ัอเนป็ ิาุา่ อา่ืิ (ปา. ทาิรา ๕๖ นรรคสาอ (๔) ปรบกาวพ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา
๓๙ นรรคสาอ)
ใิการคนวคตทแลบวาวัดรักษา สถาิวาวัดรักษาาาจขาให้ศาลกาหิดนนรีการ
เนพื่าป้าอกิั การหลวหิีหรืาเนพื่าป้าอกิั าิั ิราุก็ได้ (ป.า. ทาิรา ๕๖ นรรคสาอ (๔) ปรบกาว
พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๙ นรรคสาท)
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๖๑
๒.๔ กรณีศาลสั่งทุเลาการบังคับให้จาคุกไว้ก่อนและสั่งให้ส่งจาเลยไปอยู่ในความ
ควบคุมในสถานบาบัดรักษา
เนทื่าจาเนลุ สาที ภรนุา าาินขาอจาเนลุ พิักอาิาัุการ ผูว้ ัาชาการเนรืาิจา หรืา
เนจา้ พิกั อาิผูท้ ีหิา้ า่ีจดั การิาทหทาุจาคตกร้าอขา หรืาเนท่ืาศาลเนห็ิสทคนร ศาลทีาาิาจส่ัอให้
าตเนลาการวอั ควั ใหจ้ าคตกไนก้ ่าิจิกนา่ เนหิตาิั คนราตเนลาจบหทดไป ใิกรณีา่ีจาเนลุนนกลจรนิ ใหศ้ าล
ทีคาส่ัอให้ส่อผูป้ ่ นุคดีไปคตทินั หรืารักษาไนใ้ ิสถาิวาวัดรักษาแลบให้ศาลส่อสาเนิาคาส่ัอ
ไปพร้าทกวั ผปู้ ่ นุคดี แลบใหส้ ถาิวาวดั รักษารัวผูป้ ่ นุคดีไนค้ นวคตทแลบวาวดั รักษาโดุไท่ิา้ อ
ได้รัวคนาทุนิุาทจากผู้ป่ นุคดี (ป.นน.า. ทาิรา ๒๔๖ (๑) ปรบกาว พ.ร.ว. สตขภาพจนิฯ
ทาิรา ๓๗ นรรคหิ่ึอ)
สาหรัวนนรีปฏนวิั นิาท ป.น.น า. ทาิรา ๒๔๖ (๑) ดอั กล่าน พ.ร.ว. สตขภาพจนิฯ ทาิรา ๓๗
วาั าิั นหลกั เนกณฑแ์ ลบนรน ีการไนา้ าิาอเนดีุนกวั ขา้ ๒.๑
ข้อสังเกต
(๑) กรณีการส่อผิู้ า้ อหาหรืาจาเนลุไปิรนจนนินจฉุั หรืาปรบเนทนิคนาทสาทารถใิการ
ิ่าสู้คดีิาท พ.ร.ว. สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๕ สถาิวาวดั รักษาิา้ อราุอาิศาลภาุใิ ๔๕ นิั
ิวั แิ่นิั า่ีไดร้ ัวผิู้ า้ อหาหรืาจาเนลุไนิ้ าทแวว ผค. ๑
(๒) กรณีการส่อผูป้ ่ นุคดีไปคตทิันหรืารักษาไนุ้ อั สถาิวาวดั รักษาิาท พ.ร.ว.
สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๗ สถาิวาวดั รักษาิา้ อราุอาิศาลภาุใิ ๑๘๐ นิั ิวั แิ่นิั าี่ไดร้ ัว
ผปู้ ่ นุคดีไน้ ิาทแวว ผค. ๒
(๓) กรณีศาลกาหิดเนอ่ืาิไขเนพื่าคตทคนาทปรบพฤินิาทป.า. ทาิรา ๕๖ นรรคสาอ
(๔) ิาท พ.ร.ว.สตขภาพจนิ ฯ ทาิรา ๓๙ สถาิวาวดั รักษาิา้ อราุอาิศาลภาุใิ ๙๐ นิั ิาท
แวว ผค. ๒
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๖๒
ตวั อยา่ งหนงั สอื สง่ ตวั จาเลยสาหรบั ศาล
าี่ (รหสั หิ่นุอาิ)/ ชื่าหิ่นุอาิิาส่อ
า่ีาุู่ - รหสั ไปรษณีุ์
นิั เนดืาิ ปี
เนรื่าอ ส่อจาเนลุทารัวการิรนจนิน นจฉุั ิาทพรบราชวาั าิั นสตขภาพจนิฯ ทาิรา ๓๕
เนรีุิ ผาู้ าินุการสถาิวาวดั
สน่อา่ีส่อทาดน้ ุ จาินิ ฉววั (ถา้ ที)
ดน้ ุศาล ไดท้ ีคาส่อั ใหส้ ่อินั (ช่ืา-ิาทสกตล)
จาเนลุใิคดีาาาาหทาุเนลขดา/แดอ า่ี ขาอศาล
ใิคนาทผดน ฐาิ ไปิรนจาาการาาอจนิ
าี่สถาิวาวดั รักษา . . .
พร้าทขาให้แพาุร์ าุอาิผลการิรนจนนินจฉัุนา่ จาเนลุเนป็ ิวตคคลนนกลจรนิแลบสาทารถิ่าสู้คดีได้หรืาไท่
โดุทีขา้ ทูลขาอจาเนลุ ดอั ิ้ี
๑. พฤินกรรทแลบาาการขาอจาเนลุ
๒. าี่าุแู่ ลบหทาุเนลขโารศพั าข์ าอาาินา่ีสาทารถินดิา่ ได้
๓.
ศาล จึอไดท้ าวหทาุใหเ้นจา้ หิา้ าี่ ฯ คนวคตทินั จาเนลุ (ชื่า-ิาทสกตล)
ทาเนข้ารัวการิรนจนนินจฉัุ/วาวดั รักษาา่ีสถาิวาวัดรักษา.................................
ใินิั าี่ พร้าทกัวพฤินการณ์แห่อคดี ผลการิรนจนนินจฉัุ/วาวดั รักษาเนป็ ิปรบการใด
ขาได้โปรดราุอาิให้ศาลาราวภาุใิกราวเนนลาิาท พ.ร.ว. สตขภาพจนิ พ.ศ. ๒๕๕๑ ทาิรา ๓๕
นรรคสาอ ดน้ ุ เนพืา่ จบไดด้ าเนินิการใิส่นิา่ีเนก่ีุนขา้ อิา่ ไป
ขาแสดอคนาทิวั ถืา
(หนั หิา้ หิ่นุอาิ)
ิาแหิ่อ
ชื่าหิ่นุอาิิาส่อ
เนวาร์โารศพั า์
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๖๓
ตวั อยา่ งหนงั สอื สง่ ตวั จาเลยสาหรบั ศาล
า่ี (รหสั หิ่นุอาิ)/ ช่ืาหิ่นุอาิิาส่อ
า่ีาุู่ - รหสั ไปรษณีุ์
นิั เนดืาิ ปี
เนรื่าอ ส่อจาเนลุทาวาวดั รักษาิาทพรบราชวาั าิั นสตขภาพจนิฯ ทาิรา ๓๖/๓๗/๓๙
เนรีุิ ผาู้ าินุการสถาิวาวดั
สน่อา่ีส่อทาดน้ ุ จาินิ ฉววั (ถา้ ที)
ดน้ ุศาล ไดท้ ีคาส่อั ใหส้ ่อินั (ช่ืา-ิาทสกตล)
จาเนลุใิคดีาาาาหทาุเนลขดา/แดอ าี่ ขาอศาล
ใิคนาทผดน ฐาิ
ไปวาวดั รักษาา่ีสถาิวาวดั รักษา
พร้าทขาใหจ้ นิแพาุร์ าุอาิผลการวาวดั รักษาโดุทีขา้ ทูลขาอจาเนลุ ดอั ิ้ี
๑. พฤินกรรทแลบาาการขาอจาเนลุ
๒. าี่าุแู่ ลบหทาุเนลขโารศพั าข์ าอาาินา่ีสาทารถินดิา่ ได้
๓.
ศาล จึอไดท้ าวหทาุใหเ้นจา้ หิา้ าี่ ฯ คนวคตทินั (ช่ืา-ิาทสกตลจาเนลุ)
ทาเนขา้ รัวการ วาวดั รักษาา่ีสถาิวาวดั ใินิั าี่
พร้าทกวั พฤินการณ์แห่อคดี ผลการวาวดั รักษาเนป็ ิปรบการใด ขาไดโ้ ปรดราุอาิให้
ศาลาราวภาุใิกราวเนนลาิาทกฎหทาุดน้ ุ เนพ่ืาจบไดด้ าเนินิการใิส่นิาี่เนก่ีุนขา้ อิา่ ไป
ขาแสดอคนาทิวั ถืา
(หนั หิา้ หิ่นุอาิ)
ิาแหิ่อ
ช่ืาหิ่นุอาิิาส่อ
เนวาร์โารศพั า์
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๖๔
บทท่ี ๓
การขอปล่อยตวั ผู้ต้องหาซึ่งถูกขงั
เนทื่าศาลให้ขอั ผูิ้ า้ อหารบหนา่ อสาวสนิ ถา้ พิกั อาิสาวสนิหรืาพิกั อาิาุั การ
ุื่ิคาร้าอขาปล่าุิันผูิ้ ้าอหา า้าอน่าได้สาวสนิผูิ้ ้าอหาเนสร็จสน้ิแล้นไท่ปรากฏน่าทีทูล
คนาทผนด หรืาปรากฏน่า ผูิ้ า้ อหาทีาาุใต ิเนกณฑา์ ่ีจบิา้ อิาินั ไปดาเนินิคดีุอั ศาลเนุานชิแลบ
คราวครัน ศาลิา้ อสาวผรู้ ้าอก่าิเนสทา เนพ่ืาป้าอกิั ทนใหท้ ีการาตจรนิิาคาร้าอปลาททาขาปล่าุ
ผิู้ า้ อหา แลบใหผ้ รู้ ้าอลอลาุทืาชื่าไนด้ น้ ุ
ตวั อย่างคาส่ังคาร้อง
“สอบผู้ร้ องแล้วยืนยันตามคาร้ อง ให้ ปล่อยผู้ต้องหาตามคาร้ อง หมายปล่อย
สาเนาให้ผ้ตู ้องหา”
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๖๕
บทท่ี ๔
การขังผู้ต้องหาหรือจาเลยไว้ในสถานทอ่ี ่ืนนอกเรือนจา
เนดนทเนทื่าพิักอาิสาวสนิุ่ืิคาร้าอขาฝากขัอผูิ้ า้ อหา แลบศาลทีคาสั่อาิตาาิ
พิกั อาิสาวสนิสาทารถขารัวินั ผิู้ า้ อหาไปคนวคตทาี่สถาิีิารนจได้ ิาท ป.น.น า. ทาิรา ๘๙
นรรคสาอ ซ่ึอถูกุกเนลนกโดุ พ.ร.ว. แกไ้ ขเนพ่นทเนินท ป.นน.า. (ฉววั าี่ ๒๕) พ.ศ. ๒๕๕๐ แิ่เนพ่ืา
ไท่ใหเ้นกนดปัาหาการร้าอเนรีุินา่ ผิู้ า้ อหาถูกาาร้าุร่าอกาุหรืาถูกข่ทข่ขู ณบคตทขอั าุใู่ ิสถาิีิารนจ
ปรบกาวกวั ปัาหาคนาทแาาดั ขาอา่ีคตทขอั คนาทไท่เนหทาบสทกวั สภาพขาอผิู้ า้ อขอั ซ่ึอวาอกรณี
ิา้ อการการดูแลเนป็ิพเนนศษ เนช่ิ หานอทีครรภห์ รืาเนพน่อคลาดวติร จึอทีแินคนาทคนดใิการกาหิด
นรน ีการแลบสถาิาี่ใิการขอั ิากเนรืาิจาใหเ้นหทาบสทกวั สภาพขาอผิู้ า้ อหาหรืาจาเนลุ
ป.นน.า. ทาิรา ๘๙/๑ วัาาัินน่า “ในกรณีท่ีมีเหตุจาเป็ นระหว่างสอบสวนหรื อ
พิจารณา เม่ือพนักงานสอบสวน พนักงานอัยการ ผ้บู ัญชาการเรือนจา หรือเจ้าพนักงานผ้มู หี น้าที่
จัดการตามหมายขังร้องขอ หรือเม่ือศาลเห็นสมควร ศาลจะมีคาส่ังให้ขังผ้ตู ้องหาหรือจาเลยไว้
ในสถานที่อ่ืนตามท่ีบุคคลดังกล่าวร้ องขอหรือตามท่ีศาลเห็นสมควรนอกจากเรือนจาก็ได้
โดยให้ อยู่ในความควบคุมของผู้ร้ องขอ หรื อเจ้ าพนักงานตามท่ีศาลกาหนด ในการนี้
ศาลจะกาหนดระยะเวลาตามท่ีศาลเห็นสมควรกไ็ ด้
ในการพิจารณาเพื่อมคี าส่ังตามวรรคหน่ึง ศาลจะดาเนินการไต่สวน หรือให้ผ้เู สียหาย
หรือเจ้าพนักงานท่ีเกย่ี วข้องตามหมายขงั คัดค้านก่อนมคี าส่ังกไ็ ด้
สถานท่ีอ่ืนตามวรรคหนึ่งต้องมิใช่สถานีตารวจ หรือสถานที่ควบคุมผู้ต้องหาของ
พนักงานสอบสวน โดยมีลักษณะตามท่ีกาหนดในกฎกระทรวงซ่ึงต้องกาหนดวิธีการควบคุม
และมาตรการเพ่ือป้องกนั การหลบหนีหรือความเสียหายที่อาจเกิดขึน้ ด้วย
เมื่อศาลมีคาสั่งตามวรรคหน่ึงแล้ว หากภายหลังผู้ต้องหาหรื อจาเลยไม่ปฏิบัติ
ตามวิธีการหรือมาตรการตามวรรคสามหรือพฤติการณ์ ได้เปลี่ยนแปลงไป ให้ศาลมีอานาจ
เปลย่ี นแปลงคาสั่งหรือให้ดาเนินการตามหมายขงั ได้”
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๖๖
หลกั เกณฑ์การขงั ผู้ต้องหาหรือจาเลยไว้ในสถานทอ่ี ่ืนนอกเรือนจา
๑. กรณตี ้องมเี หตุจาเป็ น
แทเ้นป็ ิาีุ่าทรัวกิั น่าผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุา่ีาุู่รบหน่าอสาวสนิหรืาพนจารณาคดี
ุอั คอเนป็ิผวู้ รนสตาร์นจิกนา่ ศาลจบทีคาพนพากษานา่ ผูิ้ ้ิั กรบาาคนาทผนด ดอั ิ้ิั ผิู้ า้ อหาหรืาจาเนลุ
า่ีาุู่รบหน่าอสาวสนิหรืาพนจารณาคดีจึอไท่คนรถูกคตทขอั ใิสถาิา่ีเนดีุนกิั กวั จาเนลุา่ีศาล
ทีคาพนพากษาถึอา่ีสตดใหจ้ าคตก แิ่เนิื่าอจากขา้ จากดั เนรื่าออวปรบทาณแลบสถาิา่ีใิการจดั สร้าอ
สถาิาี่คตทขอั หรืาเนรืาิจา ใิปัจจตวิั จึอุอั ิา้ อคตทขอั ผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุาี่าุูร่ บหน่าอสาวสนิ
หรืาพนจารณาคดีไนใ้ ิเนรืาิจา ซ่ึอใิาาอปฏนวัินจบทีการแุกส่นิพ้ืิาี่กิั กัวจาเนลุาี่ศาล
ทีคาพพน ากษาลอโาษจาคตก
การจบขัอผูิ้ ้าอหาหรืาจาเนลุไนใ้ ิสถาิาี่าื่ิิากเนรืาิจาไดุ้อั คอิ้าอถืาเนป็ ิ
ขา้ ุกเนนิ้ กล่านคืา ิา้ อทีเนหิตจาเนป็ ิ เนช่ิ หานอทีครรภห์ รืาเนพน่อคลาดวติร ทีาาการเนจ็วป่ นุ
าาอร่าอกาุหรืาจนิใจซ่ึอิา้ อไดร้ ัวการดูแลาุ่าอใกลช้ นดใิสถาิพุาวาล หรืาเนป็ ิโรคินดิ่า
ร้าุแรอาี่าาจเนป็ิาิั ิราุิ่าผิู้ า้ อขอั าื่ิ
๒. อยู่ในระหว่างการสอบสวนหรือพจิ ารณาคดี
ป.นน.า. ทาิรา ๘๙/๑ เนป็ ิกรณีขาใหศ้ าลทีคาส่ัอขอั ผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุไนใ้ ิสถาิา่ี
าื่ิาิั ทนใช่เนรืาิจา รบหน่าอสาวสนิหรืาพนจารณาคดี หากเนป็ ิกรณีจาเนลุิา้ อคาพนพากษา
ถึอา่ีสตดใหจ้ าคตกิา้ อดาเนินิการิาท ป.น.น า. ทาิรา ๘๙/๒
๓. มผี ู้ร้องขอ หรือศาลเห็นสมควรมคี าส่ัง
๓.๑ กรณมี ผี ู้ร้องขอ ผทู้ ีสนารนร้าอขา ไดแ้ ก่
- พิกั อาิสาวสนิ
- พิกั อาิาุั การ
- ผวู้ าั ชาการเนรืาิจา
- เนจา้ พิกั อาิผทู้ ีหิา้ า่ีจดั การิาทหทาุขอั
ข้อสังเกต ผิู้ า้ อขอั หรืาจาเนลุไท่ใช่วตคคลาี่จบทีสนารนร้าอขาิาททาิราิ้ีได้
๓.๒ กรณศี าลเหน็ สมควร
ป.นน.า. ทาิรา ๘๙/๑ วาั าิั นดน้ ุน่า “... หรือเมื่อศาลเห็นสมควร...” ดอั ิ้ัิ
แทไ้ ท่ทีผูร้ ้าอขาแิ่หากศาลเนห็ิสทคนรเนาอ ศาลก็ชาวาี่จบทีคาสั่อให้ขอั ผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุ
ไนใ้ ิสถาิา่ีา่ืิิาทา่ีศาลเนห็ิสทคนริากเนรืาิจากไ็ ด้
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๖๗
ข้อสังเกต
ิากจากศาลจบเนห็ิสทคนรทีคาส่ัอให้ขอั ผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุไนใ้ ิสถาิา่ีา่ืิ
ิากเนรืาิจาิาท ป.น.น า. ทาิรา ๘๙/๑ แลน้ ศาลจบไท่าากหทาุขอั หรืาาากหทาุปล่าุผิู้ า้ อหา
หรืาจาเนลุซ่ึอถูกขอั าุู่ิ้ัิก็ไดิ้ าท ป.นน.า. ทาิรา ๗๑ นรรคสาท ถา้ คนาทปรากฏแก่ศาลน่า
ผิู้ า้ อหาหรืาจาเนลุิ้ิั
- ทีาาุไต ท่ถึอสนวแปดปี หรืา
- เนป็ิหานอทีครรภห์ รืาเนพอ่น คลาดวติรทาไท่ถึอสาทเนดืาิ หรืา
- เนจว็ ป่ นุซ่ึอถา้ ิา้ อขอั จบถึอาิั ิราุแก่ชีนิน
แิ่า้ัอิ้ีไท่ห้าทศาลาี่จบทีคาส่ัอให้ผูิ้ ้ัิาุู่ใิคนาทดูแลขาอเนจ้าพิักอาิ
หรืาวตคคลา่ีุนิุาทรัวผูิ้ ้ัิไน้ หรืากาหิดนนรีการาุ่าอหิ่ึอาุ่าอใดเนพื่าป้าอกิั การหลวหิี
หรืาคนาทเนสีุหาุา่ีาาจเนกนดข้ึิ ถา้ ศาลทีคาส่อั เนช่ินา่ ิ้ีรบหนา่ อสาวสนิ ใหใ้ ชไ้ ดไ้ ท่เนกนิหกเนดืาิ
ิวั แิ่นิั ทีคาส่ัอ แิ่ถา้ ทีคาส่ัอใิรบหนา่ อไิ่สนิทูลฟ้าอหรืารบหน่าอพนจารณา ใหใ้ ชไ้ ดจ้ ิกน่า
จบเนสร็จการพนจารณา หากภาุหลอั า่ีศาลทีคาสั่อ ผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุิ้ัิไท่ปฏนวิั นิาทนนรีการ
า่ีกาหิดหรืาพฤินการณ์ไดเ้นปล่ีุิแปลอไป ให้ศาลทีาาิาจเนปล่ีุิแปลอคาส่ัอหรืาพนจารณา
าากหทาุขอั ไดิ้ าทาี่เนห็ิสทคนร
๔. การดาเนินการก่อนมคี าส่ัง
เนทื่าทีผูุ้่ืิคาร้าอขาให้ขัอผู้ิ้าอหาหรื าจาเนลุไน้ใิสถาิา่ีาื่ิิากเนรืาิจา
ศาลพนจารณาคาร้าอแลน้ ใหใ้ ชด้ ตลพนินจดาเนินิการิาทคนาทเนหทาบสท ดอั ิ้ี
(๑) หากคาร้าอปรากฏชัดแจ้อน่าผูุ้ื่ิคาร้าอไท่ใช่ผู้ทีสน ารนร้าอขาิาท
ป.น.น า. ทาิรา ๘๙/๑ แลบไท่ทีเนหิตจาเนป็ิ ศาลาาจสอ่ั ุกคาร้าอ โดุทีคาสั่อใิคาร้าอิ้ิั เนช่ิ
“ผ้รู ้องเกย่ี วข้องเป็นญาติของผ้ตู ้องหา/จาเลย ไม่ใช่บุคคลผ้มู สี ิทธิร้องขอให้ขงั
ผู้ต้องหา/จาเลย ไว้ในสถานท่ีอื่นนอกเรือนจา ประกอบกับเหตุท่ีอ้างว่าในเรือนจามีบุคคลท่ีมี
อิทธิพลและเป็นศตั รูกบั ผ้ตู ้องหา/จาเลย ถกู คุมขงั อยู่ เกรงว่าผ้ตู ้องหา/จาเลย จะได้รับอันตรายนั้น
ยงั ไม่เป็ นเหตุจาเป็นตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๘๙/๑ เพราะในเรือนจามีเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่จัดการ
ตามหมายขงั ดูแลความเรียบร้อยของผ้ถู กู คุมขงั
ยกคาร้ อง”
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๖๘
(๒) กรณีาี่ผูุ้ ิ่ื คาร้าอเนป็ ิผูท้ ีสนารนร้าอขาิาทกฎหทาุ หรืาหากผูร้ ้าอไท่ใช่
ผูท้ ีสนารนร้าอขาแิ่เนหิตา่ีาา้ อิาทคาร้าอเนป็ ิเนหิตจาเนป็ ิาี่ศาลาาจเนห็ิสทคนรทีคาส่ัอาิตาาิได้
ใหด้ าเนินิการไิ่สนิโดุสัอ่ ใิคาร้าอนา่
“นัดไต่สวนคาร้ อง สาเนาให้ ผู้เสียหายและเจ้าพนักงานท่ีเกี่ยวข้องทราบ
หากมขี ้อคัดค้านประการใดให้ย่ืนก่อนวนั นัด มิฉะน้ันถือว่าไม่ติดใจคัดค้าน”
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๖๙
ตวั อย่างการไต่สวน
(๒๑) สาหรับศาลใช้
คดีหทาุเนลขดาา่ี………/๒๕……
คดีหทาุเนลขแดอาี่…..…/๒๕……
ในพระปรมาภิไธยพระมหากษตั ริย์
ศาล ……
วนั ท…ี่ …เดือน………………พทุ ธศักราช ๒๕………
ความ .............................
.........................................................................................ผรู้ ้าอ
รบหนา่ อ
..........................................................................................ผิู้ า้ อหา/จาเนลุ
ขา้ พเนจา้ พุาิไดป้ ฏนาาณหรืาสาวาิิิแลน้ ใหก้ ารนา่
๑. ขา้ พเนจา้ ช่ืา ............................................................................................................
๒. เนกนดนิั าี่ ..... เนดืาิ ............... พ.ศ. .... าาุต ........ ปี
๓. ิาแหิ่อหรืาาาชีพ ............ รัวราชการ ................................................................
๔. ิ้อั วา้ ิเนรืาิาุู่ ................................ สิ...............................................................
๕. เนกีุ่นพิั กวั คู่คนาท .................................................................................................
แลบขาใหก้ าริ่าไปนา่
ิาวศาล
ขา้ ฯ ทีเนหิตจาเนป็ิาี่ิา้ อขารัวินั ผิู้ า้ อหา/จาเนลุไปคนวคตทาี่....(รบวตสถาิาี่).......
เนิื่าอจาก..................................................................................................................................
จึอจาเนป็ิิา้ อคนวคตทผิู้ า้ อหา/จาเนลุไนท้ ีกาหิด ............. นิั
............................................ วิั าึก/า่าิ
ลอช่ืา ................................... พุาิ/ผูร้ ้าอ
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๗๐
ตัวอย่างรายงานกระบวนพจิ ารณาและคาสั่ง
“ไต่สวนคาร้องขอรับตวั ผ้ตู ้องหา/จาเลยไปควบคุมนอกเรือนจา
......ผ้รู ้อง และ ...... เบิกความเป็นพยานในการไต่สวน รวม ........... ปาก
สอบผ้ตู ้องหา/จาเลยแล้ว ผ้ตู ้องหา/จาเลยแถลง
ไม่คัดค้าน
คัดค้านว่า …………………………...………………………………….
………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
พิเคราะห์ แล้ ว
กรณีมีเหตุจาเป็ น จึงอนุญาตให้ผู้ร้ องรับตัวผู้ต้องหา/จาเลยไปควบคุม
ไว้ที่ มกี าหนด ………….……….วนั
กรณีไม่มเี หตจุ าเป็น จึงไม่อนญุ าต ยกคาร้อง
…................................... ผ้พู ิพากษา
ลงช่ือ………………… …ผ้รู ้อง
ลงชื่อ……………………ผ้ตู ้องหา/จาเลย”
หมายเหตุ กรณีาี่ผูร้ ้าอไท่ใช่ผูท้ ีสนารนร้าอขาิาทกฎหทาุ แิ่เนหิติาทคาร้าอ
หากเนป็ิคนาทจรนอกเ็นขา้ เนหิตจาเนป็ิา่ีศาลเนห็ิสทคนราิตาาิได้ ศาลาาจทีคาสั่อไิ่สนิแลบทีคาส่ัอ
าิตาาิได้
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๗๑
๕. คาส่ังศาล
๕.๑ ขา้ คนรพจน ารณาใิการทีคาสอ่ั
การพนจารณาน่าจบทีคาส่ัอาิตาาิให้ขอั ผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุไนใ้ ิสถาิา่ีา่ืิ
ิากเนรืาิจาหรืาไท่ิ้ิั ิากจากเนอื่าิไขิาทกฎหทาุดอั กล่านทาแลน้ คนรพนจารณาราุลบเนาีุดา่ืิ
ปรบกาวดน้ ุ เนช่ิ
(๑) ฐาิคนาทผดน
ศาลคนรใชด้ ตลพนินจาิตาาิใหข้ อั ผิู้ า้ อหาหรืาจาเนลุใิสถาิา่ีาื่ิิาก
เนรืาิจาไดเ้นฉพาบผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุาี่ิา้ อหาน่ากรบาาคนาทผนดเนล็กิา้ ุ หรืารู้เนา่าไท่ถึอการณ์
เนช่ิ ชานวา้ ิเนกว็ พืชผกั ใิป่ าสอนิ แิ่ไท่คนราิตาาิหากเนป็ ิคนาทผนดร้าุแรอ คดีก่าการร้าุ
หรืาคา้ ุาเนสพินดจาินิทาก
(๒) คนาทปรบพฤินแลบพฤินการณ์ขาอผิู้ า้ อหาหรืาจาเนลุ
(๓) สนสั ดนภาพแลบคนาทปลาดภุั ขาอผเู้นสีุหาุ สัอคท แลบผิู้ า้ อขอั า่ืิ
๕.๒ ราุลบเนาีุดขาอคาส่ัอ
หากศาลทีคาสอ่ั าิตาาิใหข้ อั ผิู้ า้ อหาหรืาจาเนลุใิสถาิา่ีา่ืิิากเนรืาิจา
คนรรบวตราุลบเนาีุดเนหล่าิ้ีใหช้ ดั เนจิ
(๑) กาหิดเนนลาิาทา่ีเนห็ิสทคนร
(๒) สถาิา่ีา่ืิิากเนรืาิจาา่ีจบคตทขอั ผิู้ า้ อหาหรืาจาเนลุ
(๓) วตคคลผทู้ ีหิา้ า่ีคนวคตทผิู้ า้ อหาหรืาจาเนลุ
(๔) หากทีขา้ เนาจ็ จรนอหรืาพฤินการณ์เนปล่ีุิแปลอใหร้ าุอาิศาล
ตวั อย่างคาสั่งอนุญาต
“คดีนี้ ผู้บญั ชาการเรือนจายื่นคาร้องว่า ผ้ตู ้องหา/จาเลย ป่ วยเป็นวัณโรค ซึ่งหากคุมขัง
ไว้ที่เรือนจาต่อไป อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อผู้ต้องหา/จาเลย หรือผู้ถูกขังอื่น กรณีมีเหตุจาเป็ น
ตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๘๙/๑ ขอให้ศาลอนุญาตให้นาตัวผู้ต้องหา / จาเลย ไปขังไว้ที่โรงพยาบาล
......................... มกี าหนด ............ วนั
ทางไต่สวนผ้รู ้องนาสืบได้ความว่า .........................................................
ผ้คู ัดค้าน (ถ้าม)ี นาสืบว่า .....................................................................................
คู่มือปฏิบัติราชการของตลุ าการ ส่วนวิธีพิจารณาความอาญา ๗๒
พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ........................... กรณีมีเหตุจาเป็นตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๘๙/๑
จึงอนุญาตให้ผู้ร้องนาตัวผ้ตู ้องหา/จาเลย ไปขงั ไว้ท่ีโรงพยาบาล .................. มีกาหนด ........วัน
โดยให้อย่ใู นความควบคุมของผ้รู ้อง / เจ้าพนักงานตามท่ีศาลกาหนด
ในระหว่างที่ผ้ตู ้องหา/จาเลย อย่ใู นสถานท่ีขัง หากพบว่ามีข้อเทจ็ จริงหรือพฤติการณ์
เปลย่ี นแปลงไป หรือมเี หตอุ ันควรแก้ไขเปลยี่ นแปลงคาสั่งเกยี่ วกบั การขงั ให้ผ้รู ้อง / เจ้าพนักงาน
ตามท่ีศาลกาหนดรายงานข้อเทจ็ จริงดังกล่าวให้ศาลทราบโดยเร็ว”
๖. สถานทอี่ ่ืนนอกเรือนจา
ป.น.น า. ทาิรา ๘๙/๑ นรรคสาท วาั าิั นนา่ สถาิาี่า่ืิิากเนรืาิจาิา้ อไท่ใช่สถาิีิารนจ
หรื าสถาิาี่คนวคตทผู้ิ้าอหาขาอพิักอาิสาวสนิ า้ัอิ้ี สถาิาี่ิากเนรื าิจาดัอกล่าน
ิา้ อทีลกั ษณบิาทาี่กาหิดใิกฎกรบารนอซ่ึอิา้ อกาหิดนรน ีการคนวคตทแลบทาิรการเนพ่ืาป้าอกิั
การหลวหิีหรืาคนาทเนสีุหาุาี่าาจเนกนดข้ึิดน้ ุ
กรบารนอุตินรรรทไดท้ ีการปรบกาศกฎกรบารนอกาหิดสถาิา่ีา่ืิาี่ใช้ใิการขอั
จาคตก หรืาคนวคตทผูิ้ า้ อหา จาเนลุหรืาผูซ้ ่ึอิา้ อจาคตกิาทคาพนพากษาถึอา่ีสตด พ.ศ. ๒๕๕๒
กฎกรบารนอดอั กล่าน ขา้ ๑ ใหิ้ นุาท “สถาิาี่ขอั ” หทาุคนาทน่า สถาิา่ีาื่ิิากจากสถาิีิารนจ
หรืาสถาิาี่คนวคตทผิู้ า้ อหาขาอพิกั อาิสาวสนิ เนรืาิจา หรืาสถาิา่ีา่ีกาหิดไนใ้ ิหทาุจาคตก
าี่ิ้อั ข้ึิเนพื่าใชข้ อั ผูิ้ า้ อหาหรืาจาเนลุ จาคตกผูซ้ ่ึอิา้ อจาคตกิาทคาพนพากษาถึอา่ีสตด หรืาคนวคตท
จาเนลุาี่ไดร้ ัวาตเนลาการวอั ควั ใหจ้ าคตก โดุาาจเนป็ิสถาิาี่ขาอราชการหรืาขาอเนากชิ แลบขา้ ๓
กาหิดใหส้ ถาิา่ีขอั ิา้ อทีลกั ษณบดอั ิ่าไปิ้ี
(๑) ทีาาณาเนขิาี่แิ่ิาิแลบสาทารถิรนจสาวการเนขา้ าากขาอวตคคลได้
(๒) ทีาาคารสถาิา่ีา่ีทิั่ คอ แข็อแรอ แลบทีาตปกรณ์เนพีุอพาาี่จบคนวคตทดูแล
วตคคลใหา้ ุใู่ ิสถาิา่ีิ้ิั
(๓) ทีช่าอาาอเนขา้ าากเนา่าา่ีจาเนป็ิแลบจดั ใหท้ ีรบววการรักษาคนาทปลาดภุั
า่ีเนหทาบสท
าุ่าอไรก็ิาท กฎกรบารนอกาหิดสถาิา่ีา่ืิา่ีใช้ใิการขอั จาคตก หรืาคนวคตท
ผูิ้ า้ อหา จาเนลุหรืาผูซ้ ่ึอิา้ อจาคตกิาทคาพนพากษาถึอาี่สตด พ.ศ. ๒๕๕๒ ขา้ ๔ กาหิดให้
ปลดั กรบารนอุตินรรรทเนป็ ิผูป้ รบกาศกาหิดให้สถาิาี่ใดเนป็ ิสถาิาี่ขอั ิาทกฎกรบารนอ
ซ่ึอใิปัจจตวัิ (กัิุาุิ พ.ศ. ๒๕๖๒) ุอั ไท่ทีการปรบกาศให้สถาิาี่ใดเนป็ ิสถาิาี่ขัอ
ิาทกฎกรบารนอิ้ี
The words you are searching are inside this book. To get more targeted content, please make full-text search by clicking here.
1 คู่มือปฏิบัติราชการของตุลาการ 2562 วิอาญา
Discover the best professional documents and content resources in AnyFlip Document Base.
Search
1 คู่มือปฏิบัติราชการของตุลาการ 2562 วิอาญา
- 1 - 50
- 51 - 100
- 101 - 150
- 151 - 200
- 201 - 250
- 251 - 300
- 301 - 350
- 351 - 400
- 401 - 450
- 451 - 500
- 501 - 550
- 551 - 600
- 601 - 650
- 651 - 655
Pages: