เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว - 04

สารบญั
-------------

ภาค
สานสมั พนั ธไมตรี

อสรู มนษุ ย์

บทส่งท้าย บทที่ 7 บทที่ 6 บทท่ี 5 บทท่ี 4 บทท่ี 3 บทที่ 2 บทที่ 1 ปฐมบท

ศัตรู ดวง บกุ เขา เหล่า อาณา สู่ คา� เชิญ การ โฉมงาม
คู่ฟา้ วิญญาณ วงกต เด็ก จักร ดนิ แดน จาก เชือ่ ม ผู้
ของ ที่ได้ ผถู้ กู เบอร์ ของ ราชา สัมพนั ธ์ เคลอื่ น
อสูร รับการ อญั เชญิ มุนด์ มนุษย์ กาเซล กับ ไหว
กอบกู้
อาณาจกั ร

สตั ว์

6

447 403 336 253 193 144 75 13 7



ฮนิ าตะ ซาคางุจกิ า� ลังเบื่อหนา่ ย
อยู่ภายในห้องของตัวเองซึ่งได้รับการแบ่งสรรอยู่ในวิหารแห่ง
อาณาจักรรเู บเรยี สอันศกั ด์สิ ิทธ์ิ
โลกใบนี้ ชา่ งน่าเบื่อ

*

เมื่อครง้ั ทีร่ ่วงหลน่ มาสู่โลกใบนี้ ฮนิ าตะเพิ่งจะอายุได้ 15 ปี
ในวนั พธิ ปี ฐมนเิ ทศของนกั เรยี นมธั ยมปลายชน้ั ปที ี่ 1 ตอนนั้น
เธอกา� ลงั เดนิ อยบู่ นทางขากลบั จากโรงเรยี นเพยี งเพราะเหตผุ ลวา่ ไมอ่ ยาก
อยูท่ ่ีบ้าน
ในตอนทีเ่ ดินผ่านหนา้ ศาลเจา้ ท่ีผา่ นทุกคร้ัง ก็มลี มกรรโชกพดั
กระหนา่� แรงจนตอ้ งหลบั ตา และเมอ่ื ลมื ตาอกี ครงั้ ทิวทัศน์อนั ไม่คุน้ ตาก็
แผก่ วา้ งอยตู่ รงหนา้
ฮินาตะรสู้ กึ ดีใจ
เพราะนึกว่าตนจะได้รับการปลดปล่อยจากแม่ ผู้ไม่เคยหันมา
เหลยี วแลครอบครวั เลยนบั ตง้ั แตไ่ ปงมงายในศาสนา
ส่วนผู้เปน็ พ่ออนั ตรธานหายไปนานแล้ว เพราะเอาแต่ไปขอยืม
เงนิ โดยคุยโววา่ เมื่อแขง่ ม้าชนะแล้วจะได้เงินก้อนโต สดุ ท้ายกลบั เหลอื ไว้
แตห่ นส้ี ินก้อนโตแทน
ส่วนผู้เป็นแม่ไม่อาจทานทนต่อการใช้ความรุนแรงของพ่อไหว
จึงหนั ไปพ่ึงศาสนาแทน
ทง้ั ทฮ่ี นิ าตะลงทนุ ฆา่ พอ่ ของตวั เอง เพอ่ื จะไดเ้ อาเงนิ ประกนั ชวี ติ
มาให้แมแ่ ท้ๆ...

8

หากรออีกสกั เล็กนอ้ ย ก็จะได้เงนิ ประกนั แลว้
เธอไมไ่ ดท้ า� เรอื่ งโง่เงา่ พอจะใหใ้ ครจับได้
พ่อหนีออกจากบ้านไป เรอื่ งมันก็แค่น้นั
หากมาลองไตร่ตรองดูดีๆ หากเป็นแบบนต้ี ่อไปเธออาจจ�าเปน็
ตอ้ งกอ่ การฆาตกรรมมากขน้ึ ฆา่ ผู้เกยี่ วข้องทางศาสนาท่ที า� ให้แมข่ องตน
งมงาย และสกั วนั กค็ งตอ้ งลงมอื สงั หารกระทงั่ ผเู้ ปน็ แมด่ ว้ ยตวั เองเปน็ แน่
ฮินาตะวิเคราะห์เช่นน้ันอย่างเยือกเย็น และเพราะเหตุผลนั้น
เธอจงึ ไม่ต้องการอยบู่ า้ น
หากเปน็ ทนี่ ี่ กไ็ มม่ คี วามจา� เปน็ ตอ้ งฆา่ คนไปมากกวา่ นนั้ เธอคดิ
เช่นนั้น แต่ทว่า...

“เฮย้ ตรงนกี้ ม็ ีด้วยเว้ย!”
“โอ้! ยังเป็นสาวอย่เู ลยน่ีหว่า แจ๋วแฮะ!”
“ขอลมิ้ ลองรสชาตกิ อ่ นเอาไปขาย คงไมค่ วามแตกหรอกเนอะ?”
เหล่าชายฉกรรจพ์ ดู คยุ กนั เชน่ น้นั ขณะลอ้ มกรอบฮนิ าตะ
อา... ทน่ี เ่ี อง ก็เหมอื นกนั งัน้ หรือ
โลกใบนี้ มันเปีย่ มลน้ ด้วยความสนิ้ หวงั
เธอคดิ ได้เชน่ นนั้
โลกทมี่ เี หล่าคนเลวร้ายอยู่มากมาย โลกใบนั้น พนิ าศย่อยยับ
ไปซะไดก้ ด็ ี

---------ฉนั จะช่วงชิง จะไมย่ อมให้ช่วงชิงอะไรกต็ ามไปจากฉนั
ทง้ั น้ัน

《ยนื ยนั เสรจ็ สนิ้ ทา่ นไดร้ บั ยนู คี สกลิ 『ผชู้ ว่ งชงิ 』 ...เรยี บรอ้ ย
แล้ว》

--------ฉนั ถกู ตอ้ ง การคา� นวณของฉนั ไมม่ คี า� วา่ พลาด เพราะ

ปฐมบท โฉมงามผูเ้ คลื่อนไหว 9

โลกใบน้ ี มนั ไม่ไดเ้ ปลย่ี นแปลงเลย
《ยนื ยนั เสรจ็ สนิ้ ทา่ นไดร้ บั ยนู คี สกลิ 『ผคู้ Óนวณ』 ...เรยี บรอ้ ย

แล้ว》
ทศั นวสิ ยั พลนั กระจา่ งชดั ในบนั ดล ความขนุ่ มวั ในใจจางหายไป
และความคิดก็ถูกส่งไปทั่วทกุ ซอกทกุ มมุ
ถา้ หากเหลา่ ชายทอี่ ยเู่ บอ้ื งหนา้ พยายามจะชว่ งชงิ ฉนั ละก ็ ฉนั จะ
ขอเป็นคนช่วงชิงกอ่ นเอง

-------ชว่ งชงิ ชวี ติ นัน้
และเธอกไ็ ด้ลงมอื สังหารอยา่ งอ�ามหติ
ชายสามคนถูกฮินาตะสังหาร ใช้เวลาไมถ่ ึง 5 นาที โดยทค่ี วาม
สามารถทางกายของฮินาตะที่พลังเพ่ิงลืมตาตน่ื กใ็ ชว่ ่าจะสงู มาก
และนั่น เป็นการลงมือสังหารครงั้ แรกในโลกน้ี
มีคนท่โี อบออ้ มอารกี บั ฮินาตะอยู่เหมอื นกนั ทวา่ ฮนิ าตะไม่อาจ
เชอ่ื คนคนนน้ั ได้
หากถามว่าท�าไมแลว้ ละก็ เพราะออ่ นแอยงั ไงล่ะ
สกั วนั ตนอาจเผลอพลงั้ ฆา่ ไปดว้ ยมอื ของตนเองกเ็ ปน็ ได ้ เธอจงึ
ตีตัวจากคนคนนัน้ มา
จากนนั้ มา เธอกล็ งมอื สงั หารผคู้ นอกี มากมาย แลว้ ชว่ งชงิ ความ
ร้กู บั เทคนิคมา
ฮนิ าตะใชพ้ ลงั นนั้ เปน็ ทย่ี ดึ มนั่ จนกลายเปน็ ผแู้ ขง็ แกรง่ ซงึ่ ปกครอง
โลกใบนี้
และวนั เวลาก็หมุนเวียนผ่านไป-------

10

ฮนิ าตะกไ็ ดพ้ านพบ
--------กบั พระเจา้ ผู้ซึ่งคู่ควรท่ีเธอจะให้การรับใช้

ในโลกใบน้ี พระเจา้ มตี ัวตนอยจู่ รงิ
เธอจา� ไม่ไดแ้ ล้วว่าฆา่ คนมาแล้วก่ีคน
จะคนดหี รือคนเลว มนั กไ็ มเ่ กี่ยวกับฮินาตะเลย
หากถามว่าท�าไมละก็ ทุกคนล้วนเท่าเทียมกันเมื่ออยู่ต่อหน้า
พระเจา้ ยงั ไงล่ะ
ฮนิ าตะตอ่ สตู้ ามบญั ชาของพระเจา้ เรอ่ื ยมา โดยไมน่ กึ กงั ขาแมแ้ ต่
นอ้ ย
และอสรู เองกเ็ ช่นกนั
บญั ชาของพระเจา้ ถอื เปน็ อนั สนิ้ สดุ และพระเจา้ ไมย่ อมรบั ในตวั
ตนของอสรู เปน็ อันขาด
ฮนิ าตะใชพ้ ลงั อนั เดด็ ขาดนน้ั กา� ราบอสรู ผเู้ ปน็ อรริ า้ ยของพระเจา้
ตวั ตนทอี่ ย่ทู ี่นีน่ น้ั บัดนมี้ ใิ ช่เดก็ สาวอกี แลว้
หากแต่เป็นหตั ถข์ วาของพระเจ้า-------
เปน็ “อศั วนิ หวั กะทแิ หง่ หนว่ ยองครกั ษใ์ นสงั กดั องคส์ นั ตะปาปา”
และเปน็ สตรีรปู โฉมงดงามผ้มู ตี า� แหนง่ เป็นถงึ หวั หน้าหนว่ ยอศั วิน
และเปน็ ศตั รูคฟู่ ้าของเหล่าอสรู

*

มขี า่ วรา้ ยมาถงึ หฮู นิ าตะ
ถงึ เรอ่ื งการตายของชสิ เุ อะ อซิ าวะ ผเู้ ปน็ อาจารยผ์ มู้ พี ระคณุ -----
บคุ คลเพียงหน่ึงเดียวที่โอบออ้ มอารีกับฮินาตะ ในโลกใบน้ี
เธอมไิ ด้รสู้ ึกเจบ็ ช้า� หรอื เคียดแค้นชงิ ชังแตอ่ ย่างใด

ปฐมบท โฉมงามผ้เู คล่ือนไหว 11

ในขณะทย่ี งั ไมอ่ าจทราบชอื่ ของความรสู้ กึ ทผ่ี ดุ ขน้ึ อยใู่ นใจไดน้ นั้
-------- ยกโทษใหไ้ ม่ได ้ เป็นแคอ่ สูรแทๆ้ กลา้ ดยี ังไงมาทา� กบั

คนคนน้นั -------
ชว่ งเวลาอนั น่าเบอ่ื หน่าย กถ็ งึ คราวสน้ิ สดุ ลง
รอยย้ิมราวกับน้�าแข็งผุดขึ้นบนใบหน้างดงามดุจสตรีศักดิ์สิทธ ิ์
และเธอกเ็ รม่ิ ลงมือปฏบิ ัติการ

12



ผมมองเห็นพวกเด็กๆ ก�าลงั เลน่ กันอยา่ งสนกุ สนาน
เปน็ เดก็ ผู้ชาย 3 คน กับเด็กผู้หญงิ 2 คน
เมอื่ เหน็ ผม เดก็ เหลา่ นนั้ กป็ รเ่ี ขา้ มาหาดว้ ยความดใี จ
จากน้ัน-------

‘อาจารย!์ วันนจี้ ะทÓอะไรเหรอ?’
กก็ ล่าวดว้ ยนัยน์ตาทีเ่ ปลง่ ประกาย
มที ้งั เดก็ ผู้ชายทด่ี ชู อบเอาชนะ
เด็กผชู้ ายทด่ี ใู จเสาะ
เดก็ ผู้ชายที่ดูเงยี บขรึม
เดก็ ผูห้ ญงิ ทด่ี ูกระฉบั กระเฉง
และเด็กผหู้ ญงิ ทด่ี เู ฉลียวฉลาด

ทุกคนล้วนเปน็ เหล่านกั เรยี นแสนนา่ รกั
และดว้ ยอารมณท์ ผ่ี สมผสานกนั ระหวา่ งความดใี จ ความเศรา้ ใจ
และความตรอมตรมใจ ผมก-็ ------

‘อ้อื นั่นสเิ นอะ วันนเ้ี ราทÓอะไรกนั ดเี อ่ย?’
เล่นกับพวกเด็กๆ เหลา่ นนั้
นน่ั เปน็ ชวี ติ ประจา� วนั เมอ่ื กอ่ นหนา้ นไ้ี มน่ าน และเปน็ สงิ่ ทที่ อดทง้ิ
มาดว้ ยตนเอง เป็นวันเวลาทีไ่ ม่อาจย้อนกลบั ไปไดอ้ ีกแลว้

-------เพยี งแต่ น่ีคงไมใ่ ช่ความทรงจา� ของผม... แตค่ งเปน็ ของ
คนคนนั้น (คณุ ชิสุ) แน่
ความอาวรณข์ องผซู้ งึ่ เคยเปน็ ผฝู้ กึ สอนอยา่ งคนคนนนั้ เหลือท้ิง
เอาไว้

14

ตวั ผมเขา้ ใจได ้ วา่ เธอคงไมอ่ ยากใหพ้ วกเขาเขา้ มาพวั พนั ดว้ ย
เพียงแตเ่ หลา่ เดก็ ที่ยังเหลืออย ู่ อาจร้องไหเ้ สียใจวา่ ถกู ทอดท้งิ
ก็เปน็ ได้
ถงึ จะไม่ใช่อยา่ งนน้ั แตแ่ ค.่ ..
หือ?
แต่แค่ อะไรกันหวา่ ? ตอนน ี้ เรากา� ลังทา� อะไร...
แลว้ ผมก็ลืมตาต่ืนข้นึ

-------ขอรอ้ งละ เดก็ พวกนั้น-------
เดก็ พวกนั้น? หมายถึงเด็กพวกนัน้ ในฝันงัน้ เหรอ?

-------ช่วยเด็กพวกนั้น ดว้ ยเถอะ
ชว่ ย...? จากอะไรละ่ ?
ไม่มผี ู้ตอบข้อสงสัยนั้นกลับมา
มคี วามนกึ คิดทอี่ ยากใหผ้ มท�าอะไรบางอย่างส่งผา่ นมายงั ผม
แตก่ ็ มีเพียงแคน่ ้นั
น้�าเสียงนั้นได้กลืนหายไปในความมืด โดยไม่มีค�าพูดใดมาก
ไปกว่าน้ัน
เศษเสย้ี วของความฝนั อันตรธานไปอย่างไม่จรี งั
ความปรารถนาเอง กถ็ กู ทอดทงิ้ เอาไวใ้ นความฝัน...

*

ผมรู้สึกวา่ ตวั เองไมไ่ ดฝ้ นั แบบน้ีมานานแล้ว
ตงั้ แตม่ รี า่ งเปน็ สไลมท์ ไี่ มร่ สู้ กึ งว่ งนอน ผมกจ็ ะฝนั เหน็ เฉพาะใน

บทที่ 1 การเชือ่ มสัมพันธ์กบั อาณาจักรสัตว์ 15

เวลาไม่ปกติอย่างตอนพลงั เวทหมดเท่านน้ั
ซ่ึงท�าให้ผมตระหนักได้ว่าแบบน้ีเห็นทีจะไม่ได้การ ผมจึง
พยายามอยู่ทุกวันเพือ่ ให้สามารถหลับอยา่ งขเี้ กียจได้
ผมพยายามอยา่ งหนกั เพื่อจะไดท้ �าตัวขเ้ี กียจ
มองแวบเดียวอาจดูเหมือนเป็นเร่ืองท่ีย้อนแย้งกัน แต่ไม่ใช่
อยา่ งน้ันหรอก
เพราะการให้จิตใจได้ผ่อนคลายน้ันถือเป็นเร่ืองท่ีดี และการ
พยายามเพอื่ มงุ่ ไปสู่เปา้ หมายกไ็ ม่ใช่เร่ืองลา� บากแต่อย่างใด ด้วยผลของ
การพยายามเช่นน้ัน ก็ท�าให้ผมสามารถปล่อยสติให้หลุดลอยออกเป็น
ระยะเวลาส้นั ๆ เพ่ือพกั ผอ่ นหย่อนใจไดแ้ ล้ว
สรปุ คอื การทดลองประสบผลส�าเร็จแลว้ ยังไงล่ะ
ผมประสบความสา� เรจ็ ในการมองเห็นฝันดว้ ยตัวเองได้แลว้
ถึงจะลืมเน้ือหาของความฝันไปก็เถอะ แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสลัก
สา� คัญอะไรหรอก
ความฝนั มันก็เป็นอะไรแบบน้ันอยู่แล้วละเนอะ

“เทา่ นเี้ รากส็ ามารถใชช้ วี ติ ในแตล่ ะวนั อยา่ งเกยี จครา้ นได-้ -----”
“พูดเร่ืองบ้าอะไรออกมานะ่ คะ ท่านริมุร?ุ ”
โดนดจุ นได้
ชนู ะน่ากลวั ตรงท่ีโกรธท้งั รอยย้ิมนแ่ี หละ

ขณะถกู ชนู ะเร่งเรา้ ใหค้ ลานออกจากเตียง ผมก็คิด
ว่าช่วงกลางวันผมต้องยุ่งวุ่นวายกับการฝึกซ้อมต่อสู้ภายใต้การ
ชี้แนะของฮาคุโร กับไปตรวจดูสภาพความคืบหน้าของการก่อสร้างด้วย
เพราะงน้ั ถงึ จะทา� ตวั ตามสบายในชว่ งกลางคนื มนั กไ็ มเ่ สยี หายอะไรหรอก
การ 『วเิ คราะหป์ ระเมนิ 』 ความสามารถทช่ี งิ มาจากคารบิ ดสิ เอง
ก็เสรจ็ แลว้ อกี ท้งั ยังไมม่ ปี ัญหาอะไรคืบคลานใกลเ้ ขา้ มาด้วย

16

อน่ึง ความสามารถท่ีผมได้มาจากคาริบดิสนั้นมี 『ขวางก้ัน-
พลังเวท』 กบั 『บงการแรงดึงดูด』 ซ่งึ ล้วนแล้วแตเ่ ป็นเอก็ ซ์ตรา้ สกลิ
ท้ังน้นั

『ขวางกั้นพลังเวท』 ไดห้ ลอมรวมเข้ากับ 『บงการโมเลกุล』
ทา� ให้ววิ ัฒนาการกลายเปน็ เอก็ ซต์ รา้ สกลิ 『บงการพลังเวท』
อกี ทงั้ ดว้ ยผลพวงจาก 『เขตแดนหลากคณุ สมบตั 』ิ ท�าใหพ้ ลัง
ปอ้ งกันของผมเพม่ิ สูงข้นึ อย่างมหาศาล
เทา่ น ี้ ผมกส็ ามารถรบั มอื กบั การโจมตเี วทมนตรไ์ ดอ้ ยา่ งสมบรู ณ์
แบบ และเมอ่ื รวมกบั สกลิ 『ตา้ นทานเวทมนตร』์ ท่ีได้รับมาตอนพวก
กาบลิ ววิ ฒั นาการเปน็ ดราโกนวิ ตแ์ ลว้ ตอ่ ใหผ้ มรบั การโจมตดี ว้ ยเวทมนตร์
โดยตรงก็นา่ จะสามารถทนได้แลว้ ละ
แต่เดิมที ผมก็ม ี 『กลทั โทน』ี อย่แู ล้ว เลยสามารถท�าใหก้ าร
โจมตไี รผ้ ลดว้ ยการกลนื กนิ การโจมตเี วทมนตรท์ ่สี ามารถรับรูไ้ ด้อยู่ด ี แต่
กระน้ัน มันกม็ คี วามหมายอยา่ งมากในแง่ของการป้องกนั การลอบโจมตี
ส่วนสกลิ อีกตัว อยา่ ง 『บงการแรงดึงดูด』 นนั้ ------
สกิลน้ีมีค่าควรแกก่ ารวิจยั เอามากๆ
ถึงจะน่าเสียดายท่ีไม่สามารถชิงเอา <เวทสายโบยบิน> จาก
เกลมลิ ดม์ าได้ แตจ่ ากการที่ไดร้ บั 『บงการแรงดงึ ดดู 』 มา ทา� ใหป้ ญั หา
เร่ืองน้ันได้รับการแก้ไขในทันที ผมสามารถบินด้วยความเร็วสูงดังใจนึก
โดยไมม่ คี วามจ�าเปน็ ต้องร่ายคาถาเลย
ครง้ั น ้ี ผมจะไมร่ บี รอ้ น เพราะวา่ ผมไมล่ มื ความผดิ พลาดเมอ่ื ตอน
ได้รับ 『แรงดนั นÓ้ขบั เคลอื่ น』 มา
การทา� อะไรตามใจตวั เองจะเชอื้ เชญิ ใหเ้ กดิ สถานการณอ์ ันไม่พึง
ประสงค ์ เมอื่ คดิ ไดแ้ บบน ี้ ผมจงึ ดา� เนนิ การตรวจสอบสกลิ ทกุ คนื อยา่ งชา้ ๆ
ผมตัดสินใจท่ีจะฝึกบินอย่างค่อยเป็นค่อยไป โดยเริ่มจากการ
ลอยตัวกอ่ น ซึง่ ส่วนใหญผ่ มสามารถใช้ปีกควบคมุ ได้ เลยสามารถฝึกฝน

บทที่ 1 การเชือ่ มสมั พนั ธ์กับอาณาจักรสตั ว์ 17

ไดง้ า่ ยกวา่ ทีค่ ดิ เอาไว้
ซงึ่ ตอนน ี้ ผมอยใู่ นระดบั ทสี่ ามารถบนิ โดยทไี่ มต่ อ้ งการปกี ไดแ้ ลว้
และผมยงั สามารถใช ้ 『เขตแดนหลากคณุ สมบตั 』ิ ป้องกนั แรง
ตา้ นอากาศไดอ้ กี ดว้ ย ในไมน่ านผมคงสามารถบนิ ดว้ ยความเรว็ เหนอื เสยี ง
ไดเ้ ปน็ แน่
ผมต้ังใจวา่ จากนจ้ี ะค่อยๆ ฝกึ ไปเร่อื ยๆ
ในขณะทค่ี ดิ อะไรแบบนน้ั ชนู ะกถ็ อนหายใจดว้ ยความระอา แลว้
เอย่ กบั ผม

“ทา่ นรมิ รุ ุ ทา่ นใจลอยอกี แลว้ นะคะ วนั นเี้ ปน็ วนั ทตี่ อ้ งไปสง่ เบน-ิ
มารพุ ่ีขา้ กับทา่ นรกิ รุ ุนะคะ กรณุ าตั้งใจท�าตัวให้ดูนา่ เกรงขามดว้ ยค่ะ”
“งัน้ ร ึ วันน้ีแล้วสนิ ะ เข้าใจแลว้ ละ”
จรงิ ด้วย
วันนีเ้ ปน็ วนั ที่พวกเบนมิ ารุตอ้ งออกเดนิ ทางน่นี า

*

เวลาไดล้ ว่ งเลยมาหลายเดอื น นบั ต้งั แตม่ ิลมิ จากไป
ทกุ วนั ลว้ นเปน็ วันอนั สงบสขุ แสนสบายใจ
แม้ว่าจะยังยุ่งเหมือนเดิม แต่วันเวลาอันสงบสุขอย่างแท้จริงก็
ด�าเนินไปอยา่ งตอ่ เนื่อง
และในระหวา่ งนน้ั กม็ ที ตู จากคาริออนผ้เู ป็นทงั้ ราชาสรรพสัตว์
และราชาปศิ าจมาเยือน
แมว้ า่ จะไมไ่ ดม้ กี ารทา� สนธสิ ญั ญาเปน็ ลายลกั ษณอ์ กั ษร แตด่ เู หมอื น
คารอิ อนจะท�าตามท่ตี กลงกันไว้
ทตู ตนนน้ั ไดก้ ลา่ วไวว้ า่ ‘ใหแ้ ตล่ ะประเทศทÓการสง่ คณะผแู้ ทนมา

18

แลว้ ประเมนิ วา่ การผกู สมั พนั ธท์ างการทตู จะกอ่ ใหเ้ กดิ ผลประโยชนห์ รอื
ไม่กันดกี วา่ ’
ผมตอบตกลงอย่างไม่มปี ัญหาใดๆ แสดงเจตนาเห็นชอบแก่ทูต
คนน้นั
และวันน้ี
กเ็ ปน็ วนั อนั นา่ จดจา� ทผี่ มจะสง่ คณะผแู้ ทนไปยงั อาณาจกั รสตั ว์
ยรู าซาเนยี

หัวหน้าคณะผู้แทน คอื เบนมิ ารผุ เู้ ป็นสมุนมอื ขวาของผม
และไดม้ อบหมายใหร้ กิ รุ ุ บตุ รชายของรกิ รุ โุ ดเปน็ ผชู้ ว่ ย ซง่ึ เปา้ หมาย
ของคณะผแู้ ทนในคร้งั นีค้ ือการไปเปิดหูเปิดตายังประเทศอ่ืน ก่อนจะไป
ขอ้ งเกย่ี วกบั การบรหิ ารประเทศในภายหลัง
นอกจากนย้ี งั มฮี อ็ บกอ็ บลนิ ทมี่ คี ณุ สมบตั ใิ นการเปน็ ผบู้ รหิ ารเขา้
รว่ มคณะผู้แทนอกี หลายตนดว้ ยกนั
สหพันธรัฐจรู า่ เทมเพสต-์ ------เรยี กย่อๆ วา่ เทมเพสต์
นัน่ คอื ชอ่ื ประเทศของพวกเรา
ประเทศนเ้ี พ่งิ จะก่อตั้งขนึ้ ได้ไม่นาน จึงทา� ให้ขาดประสบการณ์
ในทกุ ๆ ดา้ น ทกุ คนจงึ รว่ มแรงรว่ มใจพยายามอยทู่ กุ เมอ่ื เชอ่ื วนั เพอื่ ชดเชย
ในสง่ิ ท่ยี ังมไี ม่เพียงพอ
และดว้ ยความทพี่ วกเขาเปน็ คนขยนั เชน่ นนั้ ผมจงึ คดิ วา่ พวกเขา
อาจไดร้ บั อะไรบางอยา่ งทสี่ า� คญั มาจากอาณาจกั รสตั วย์ รู าซาเนยี ก็เป็นได้
และราชาปิศาจก็เตรียมคณะผู้แทนที่จะส่งมาที่นี่เรียบร้อยแล้ว
เช่นกนั
ผมหวงั เอาไวว้ า่ พวกเขาจะไดร้ บั สว่ นดๆี หลงั ไดเ้ หน็ ประเทศของ
พวกเรา หากไปไดส้ วย หลงั จากนค้ี วามสมั พนั ธอ์ นั ดรี ะหวา่ งสองประเทศ
กจ็ ะดา� เนินต่อไป และอาจได้รเิ ริม่ การคา้ ขายระหว่างประเทศก็เปน็ ได้

บทที่ 1 การเชือ่ มสัมพนั ธก์ บั อาณาจักรสัตว์ 19

และเม่ือเป็นเช่นน้ัน วันท่ีเราจะได้ผูกสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
อย่างเป็นทางการกอ็ ยูไ่ ม่ไกลแลว้
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ต้องเริ่มจากก้าวแรกเสยี กอ่ น
ผมปรบั อารมณ์เสยี ใหม ่ และตัดสินใจทีจ่ ะเริ่มต้นจากการออก
ไปสง่ ทกุ คน

เม่อื ทา� ใหส้ ติของตวั เองแจม่ ชดั ผมก็กลายเปน็ ร่างคน
เนื่องจากมีการจัดพิธีด้วย เลยต้องเปล่ียนไปใส่ชุดพิธีการให้
เรียบรอ้ ย
พอท�าแบบนี้แล้ว ผมก็คิดถึงช่วงเวลาท่ีมีเส้ือให้ใส่น้อยขึ้นมา
ตอนน้ีมีเสื้อหลากหลายชนิดถูกจัดเตรียมเอาไว้ให้ผม เรียกได้ว่ามีของ
ครบครนั กวา่ ตอนอาศัยอยู่ทญ่ี ่ีปนุ่ เสยี อีก
ส่วนด้านการใช้ชีวิตน้ัน ฟุ้งเฟ้อชนิดที่เมื่อก่อนเทียบไม่ติดเลย
ทเี ดียว
เรอ่ื งการผลติ นา้� ตาลเองกไ็ ดร้ บั การจดั การเรยี บรอ้ ยแลว้ เชน่ กนั
นอกจากนีย้ งั มพี วกเมนอู าหารต้มเพมิ่ ขน้ึ มา และมีกระทง่ั พวก
ขนมเพ่ิมมาด้วย แม้ว่าจะยงั มีไมค่ ่อยหลากหลายก็ตาม
ในเม่ือตอนนี้เราได้รับเทคนิคในการท�าตัวเกียจคร้านด้วยการ
หลบั ได้แล้ว สงิ่ ท่คี วรจะคิดเปน็ ลา� ดบั ถัดไปกค็ อื ความสา� ราญน่แี หละ
ปลายทางที่ผมมงุ่ ไปยงั อีกยาวไกลนัก
หลากหลายเร่ืองทผี่ มคิดนน้ั ผุดขน้ึ มาไมข่ าดสาย ซง่ึ เป็นอะไรท่ี
เจบ็ ปวดอย่างมาก ว่าตอ่ ให้จะพยายามสักแคไ่ หน ดูเหมอื นวา่ ความโลภ
ของผมกจ็ ะไมม่ ที ส่ี ้นิ สดุ เสียที
เม่ือไร ผมถึงจะสามารถใช้ชีวิตในแต่ละวันไปกับการเล่นเกม
พลางกินมันฝรัง่ แผ่นทอดกรอบไดก้ ันนะ
แต่ถึงอยา่ งนนั้ เรากต็ ้งั เปา้ หมายไวส้ งู ๆ โดยไม่ยอมแพด้ ีกว่า

20

และเพ่ือการนั้นแล้ว จึงต้องให้คณะผู้แทนพยายามเจริญ
สัมพันธไมตรใี ห้ชดั เจนกนั หน่อยละนะ

ผมสวมชุดพิธีการ แล้วไปยืนต่อหน้าทุกคนท่ีมารวมตัวกันใน
ลานกว้าง
บรรดาอสูรทั้งหลายต่างสง่ เสียงเซ็งแซย่ ่งิ ขึ้น
ดเู หมอื นเหลา่ อสรู หลากหลายสายพนั ธจ์ุ ะกา� ลงั ตนื่ เตน้ ทไ่ี ดเ้ หน็
รา่ งมนุษย์ของผมซึง่ ไมไ่ ดเ้ หน็ กันบอ่ ยนัก
แต่แล้วในตอนทนี่ กึ ว่าเสียงดงั เซ็งแซ่จะด�าเนนิ ตอ่ ไป...

“เงยี บเดยี๋ วนี้!”
เสียงตวาดของชิออน ทา� ใหท้ ุกคนเงยี บในพริบตา
สมกบั เปน็ ชอิ อน
ในดา้ นเรอ่ื งการใชค้ วามรนุ แรงทา� นองน ี้ จดั ไดว้ า่ ชา� นาญมากจรงิ ๆ
เมอื่ เหลา่ อสรู ทเ่ี หน็ ผมจนออกอาการตนื่ เตน้ สงบกนั แลว้ ผมกเ็ รม่ิ
ด�าเนินการทกั ทาย

“ทุกทา่ น พยายามกนั เขา้ ละ่ !”
ผมกล่าวทกั ทายแบบให้กา� ลังใจ

“------แคน่ ัน้ หรือคะ?”
ชนู ะเอ่ยถามอย่างกระอกั กระอว่ น
ออื ออ สงสัยจะสนั้ ไปหนอ่ ยม้งั
ถ้าพูดยาวเกนิ ไปแบบผอ.โรงเรียนกค็ งไมม่ ีใครฟงั น่ีนา ไอท้ ีผ่ ม
พูดไปก็คล้ายกับการปราศรัยต่อหน้าผู้คนแล้วด้วย... แต่ดูเหมือนว่าทุก
คนจะเฝา้ รอคา� พูดของเรากว่าทีเ่ ราคิดเอาไว้เสียดว้ ยสิ

“ค�าพูดน้อยไปนิดละมั้ง ง้ัน ขอกล่าวอีกสักเล็กน้อยก็แล้ว
กนั ------”
ผมเกรน่ิ นา� กอ่ นจะอธบิ ายขอ้ ควรระวงั เวลาไปเยอื นยงั ประเทศนน้ั

บทท่ี 1 การเชอ่ื มสัมพันธ์กับอาณาจกั รสตั ว์ 21

ให้ฟัง
ราชาปศิ าจคารอิ อน-------หนง่ึ ในราชาปศิ าจ หนา� ซา�้ ยงั เปน็ สาย
ต่อสู้แบบเต็มสูบ จึงน่ากังขาไม่น้อยว่าเดิมทีประเทศท่ีคนอย่างคาริออน
ปกครอง จะเป็นประเทศที่ใชก้ ฎหมายปกครองกนั รเึ ปลา่

“ฟงั นะ พวกนาย อกี ฝา่ ยคอื ประเทศของเหลา่ มนษุ ยม์ ารทคี่ ดิ วา่
“พลงั คอื ทุกส่ิง” อย่าใหพ้ วกเขาหยามเอาไดล้ ่ะ เพราะเดยี๋ วทกุ อย่างจะ
เป็นไปตามท่อี กี ฝ่ายพดู ตั้งแต่ตอนท่ีพวกนายยอมถอยให ้ จริงอย่วู ่าหาก
สกู้ นั อาจจะแพก้ เ็ ปน็ ได ้ แตช่ ว่ ยพยายามใหห้ วั ใจไมแ่ พต้ ามดว้ ยละ่ ! ขา้ งหลงั
ของพวกนาย ยังมีฉันกับเหล่าพวกพ้องอยู่ จงอย่าลืมเรื่องน้ัน แล้ว
ถา่ ยทอดเจตจา� นงของพวกตนใหอ้ กี ฝา่ ยไดร้ บั รกู้ นั ใหด้ ี และพอเหน็ ทา่ วา่
จะเกิดการต่อสู้ขึ้น ก็หนีกลับมาได้เลย ในครั้งนี้เรามีเป้าหมายในการ
ประเมนิ วา่ หลงั จากนเ้ี ราจะสามารถคบหากบั อกี ฝา่ ยไดห้ รอื ไมด่ ว้ ย หากดู
ทา่ ทางว่าถ้าไม่อดทนคงไปกนั ไม่รอดละก็ ความสมั พนั ธแ์ บบนน้ั ฉนั กไ็ ม่
ตอ้ งการ ฉนั ตอ้ งการใหพ้ วกนายพสิ จู นด์ ว้ ยตาตวั เองใหป้ ระจกั ษช์ ดั วา่ เรา
สามารถสานสมั พนั ธฉ์ นั ทม์ ติ รกบั พวกเขาไดอ้ ยา่ งชนื่ มนื่ หรอื ไม ่ ฝากดว้ ยนะ!”
เมอื่ ผมกลา่ วปดิ ทา้ ยจบ ทวั่ ทง้ั ลานกวา้ งกเ็ ตม็ ไปดว้ ยเสยี งแซซ่ อ้ ง
ดังกระห่ึม
อย่างกบั คอนเสริ ต์ ของไอดอลแน่ะ
บางท ี เนอื้ หาของเร่อื งที่พดู คงจะเปน็ ยงั ไงกไ็ ดก้ ระมงั พวกเขา
คงแค่อยากได้ยนิ ทีผ่ มพดู เฉยๆ น่นั แหละ
ถงึ บรรดาสมาชกิ ของคณะผแู้ ทนจะตง้ั ใจฟงั กนั กเ็ ถอะ แตค่ นอนื่ น่ี
ดูเหมอื นจะอยากสง่ เสียงโหวกเหวกโวยวายก็เท่านน้ั เอง
เออ ช่างเถอะ แค่ตงั้ ใจฟังเราพูดเฉยๆ ก็ถอื ว่าเปน็ พัฒนาการ
ครั้งใหญส่ า� หรบั อสูรท่ีไมม่ คี วามเป็นอนั หน่ึงอนั เดียวกันแลว้ ละ
ไหนๆ แลว้ ก็ตอกย�้าเร่ืองสา� คัญเอาไว้ด้วยเลยดกี วา่

“ท่เี หลือก็ นัน่ สนิ ะ... ฉันพอจะยอมใหผ้ ดิ พลาดได้บา้ ง แตห่ ้าม

22

ไปหาเร่อื งเขาก่อนเด็ดขาดเชยี วนา? โดยเฉพาะเบนิมารุ นายไม่มปี ญั หา
แน่นะ?”
ผมพูดในกรณีที่อีกฝ่ายมาหาเรื่องก่อนไปแล้ว แต่ถ้าฝ่ายเรา
ไปหาเร่ืองก่อนละก็เห็นทีจะแย่ มีแค่เรื่องนั้นเท่าน้ัน ที่จะต้องย�้าไม่ให้
พลาดพล้ังโดยเดด็ ขาด

“ฮ ึ กรณุ าวางใจเถอะครบั ข้าเองกไ็ ด้เรยี นร้อู ะไรหลายๆ อยา่ ง
มาแล้วละครับ เมื่อได้เห็นท่านมิลิม ไม่ว่าใครก็ย่อมตระหนักได้ว่าการ
กระทา� อยา่ งวู่วามเป็นเร่ืองที่ไมด่ ี”
เบนิมารุตอบด้วยความมนั่ ใจเตม็ เปีย่ ม
ไอ้ความม่ันใจแบบนั้นแหละ ที่ฉนั กลวั ...
และการที่เอาไปเปรียบกับมิลิม ก็เป็นสาเหตุหลักท่ีท�าให้ไม่
สามารถวางใจไดเ้ ลยสกั นดิ ถา้ เอาตวั เองไปเทยี บกบั ยยั คนแบบนนั้ ใหเ้ กดิ
ความมัน่ ใจ มันก็ใช้รับประกันอะไรไมไ่ ดเ้ ลยไม่ใชร่ ึไงกัน
เอาเถอะ กน็ ับว่ายงั ดกี วา่ ชอิ อนน่ะนะ
เม่ือเห็นชิออนพยักหน้าอย่างแรงต่อค�าพูดของเบนิมารุ ผมก็
ถอนหายใจอยู่ในใจ
ความจรงิ แลว้ ผมกอ็ ยากจะมอบหมายใหช้ อิ อนเปน็ ตวั แทนของ
ผมอย่หู รอก... แต่เรอ่ื งน้นั จัดว่าเป็นการเดมิ พนั ทอี่ นั ตรายจนเกนิ ไป
ไมส่ ิ... มาลองคิดดดู ๆี แล้ว แม้จะเห็นแบบนั้นแตเ่ บนิมารุก็เป็น
คนคิดอะไรรอบคอบ การเอาไปเปรยี บกับมิลิมหรือชอิ อน คงจะเป็นการ
เสยี มารยาทจริงๆ ซะละมั้ง

“ฝากด้วยนะ ถงึ จริงๆ แลว้ ฉันควรจะเปน็ คนไปเองก็เถอะ...”
“ไมห่ รอกครับ จนกว่าจะยืนยนั ไดว้ า่ ปลอดภัย ผมเกรงวา่ ทา่ น
ไม่ควรจะยา่ งกรายเขา้ ไปในเขตของราชาปศิ าจนะครบั ”
เบนิมารุตอบค�าพดู ของผมอยา่ งฉะฉาน
เบนมิ ารคุ งอยากพสิ จู นด์ ว้ ยตาตวั เองวา่ คารอิ อนเปน็ บคุ คลทน่ี า่

บทท่ี 1 การเช่ือมสมั พนั ธ์กบั อาณาจกั รสตั ว์ 23

เชอ่ื ถอื หรอื ไมจ่ รงิ ๆ นนั่ แหละ ซง่ึ คงไมใ่ ชแ่ คค่ ารอิ อนคนเดยี ว แตค่ งตง้ั ใจ
จะพจิ ารณาเหล่ามนษุ ยม์ ารในประเทศของเขาด้วยเป็นแน่
พิจารณาว่าการเจริญสัมพันธ์กับประเทศของเขาจะเป็นผล
ประโยชน์สา� หรบั เทมเพสต์ไดห้ รือเปลา่ และเหนอื สง่ิ อ่นื ใด คือพจิ ารณา
วา่ เขาจะเป็นพิษภยั ของผมหรือเปลา่
ผมรสู้ กึ ดใี จกบั ความรสู้ กึ ของเบนมิ ารมุ าก แตเ่ พราะแบบนน้ั เลย
ท�าใหพ้ ลอยเป็นหว่ งโดยใช่เหตดุ ้วย...
ผมเป็นห่วงวา่ เขาจะไปหาเรื่องแบบจงใจ ไม่ใช่เพราะความเซอ่
แบบชอิ อน แต่เพอ่ื วดั ฝมี อื ของอีกฝา่ ยตา่ งหาก
แตถ่ งึ จะพดู อยา่ งนน้ั การสง่ แคพ่ วกรกิ รุ ไุ ปยงั ประเทศของมนษุ ย-์
มารเองก็นา่ เป็นหว่ งเหมือนกัน ถึงจะไปในฐานะของคนคุ้มกัน มนั ก็ควร
ให้คนทม่ี คี วามสามารถในการต่อส้ไู ปน่นั แหละ
โซเอยม์ หี นา้ ทใ่ี นการปกปอ้ งประเทศอยา่ งลบั ๆ สว่ นฮาคโุ รกย็ งุ่
อยู่กับการฝกึ ซ้อมเหลา่ ทหาร
ดา้ นเกลโดเ้ ปน็ คนคมุ งานกอ่ สรา้ งเลยใหผ้ ละออกมาไมไ่ ด ้ กาบลิ
เองก็พยายามกับการสกดั ไฮโพช่ัน และการผลิตโลวโ์ พช่ันเช่นกัน
ยิ่งชิออนน่ีไม่ต้องพูดถึง พอคิดแบบนี้มันก็เหลือแต่เบนิมารุ
คนเดยี วเท่านนั้

“เข้าใจแล้ว งั้น ฝากดว้ ยนะ”
“รบั ทราบครบั !”
“พวกรกิ รุ เุ องกพ็ ยายามดว้ ยละ่ ! ฉนั อยากใหพ้ วกนายรบั เอาจดุ
ดๆี มาให้เยอะๆ เลยนะ”
“ทราบแล้วครบั พวกข้าขอไปเปิดหูเปิดตากอ่ นนะครบั !”
ริกรุ ตุ อบด้วยดวงตาเป็นประกาย
เปน็ แววตาทสี่ มั ผสั ไดถ้ งึ ความตงั้ ใจ และดเู หมอื นวา่ ความกระหาย
ท่ีอยากท้าทายต่อสิ่งใหม่ๆ จะเป็นของจริงเสยี ดว้ ย

24

ถา้ แบบนีค้ งไม่เปน็ ไร ผมเชือ่ แบบน้ัน
“รันก้า นายเองก็มุดเข้าไปอย่ใู นเงาของเบนมิ ารแุ ลว้ ร่วมทางไป

ดว้ ยกันสิ แลว้ ก็ชว่ ยปกป้องทกุ คนโดยไม่ใหใ้ ครร้ทู นี ะ”
“ทราบครบั โปรดวางใจได้ นายข้า!”
รันก้ารับค�าสั่งของผม แล้วมุดเข้าไปอยู่ในเงาของเบนิมาร ุ
เน่อื งจากหลบซ่อนอยใู่ นออรา่ ของเบนมิ ารุแบบน ี้ ก็หวังว่ารันกา้ จะไมถ่ กู
จับไดล้ ะนะ

“ดลี ะ! ถ้างั้น ทุกคนมาสง่ พวกเขากันอยา่ งย่งิ ใหญ่ดีกว่า!”
เมอ่ื ไดย้ นิ ผมเอย่ เชน่ นนั้ ชนู ะกส็ ง่ สญั ญาณดว้ ยสายตา และสงิ่ ที่
ตอบรับต่อสัญญาณน้ัน คือการบรรเลงบทเพลงโดยคณะดนตรีท่ีได้รับ
การเลอื กสรรมาเป็นอย่างดี
พวกเขาบรรเลงอยา่ งยงิ่ ใหญ ่ และอลงั การ
และท่ามกลางสายตาของชาวเมืองท่ีเฝ้ามอง คณะผู้แทนก็เร่ิม
ออกเดนิ อย่างสงา่ ผ่าเผย
นนั่ เปน็ กา้ วท่ีมุ่งไปสอู่ นาคตแหง่ ความหวัง
ผมหวงั วา่ การสงั่ สมของการแลกเปลยี่ นวัฒนธรรมเช่นน ้ี จะน�า
ไปสคู่ วามสมั พนั ธ์ทางการทูตในสักวันหนึง่
แลว้ การเดินทางคร้งั แรกของคณะผู้แทน กอ็ อกเดินทางไปดว้ ย
ประการฉะนี้

*

ถงึ จะสง่ พวกเบนมิ ารไุ ปแลว้ แตเ่ รอื่ งทต่ี อ้ งทา� ยงั มอี ยอู่ กี เพียบ
ผมกอ็ ยากไปเทยี่ วทเี่ มอื งมนษุ ยเ์ รว็ ๆ อยหู่ รอก แตง่ านกผ็ ดุ ขนึ้ มา
ไมข่ าดสาย ทา� ใหไ้ ม่มเี วลาว่างไปท�าเรื่องแบบนน้ั เลย
ไมว่ า่ จะเปน็ เร่ืองอะไรก็ตาม ส่งิ ส�าคัญคือตอนแรกสดุ

บทท่ี 1 การเช่ือมสมั พันธก์ ับอาณาจกั รสตั ว์ 25

ซงึ่ ในดา้ นการงานเองกเ็ หมอื นกนั พอปลอ่ ยปละละเลยในตอนแรก
ส่วนใหญ่ก็มักจะเจอเรื่องซวยเช็ดตามมาทีหลัง ย่ิงเป็นเร่ืองการบริหาร
ประเทศ ยิ่งไม่ต้องพดู ถึง
ถงึ จะอยากไปเทย่ี วยังไง แต่ตอนนค้ี งไม่อาจโยนงานทิง้ ไปได้
เนอ่ื งจากผมเสยี ระดบั ทอ็ ปของฝา่ ยดแู ลความปลอดภยั กบั ฝา่ ย
การทหารไปกบั คณะผแู้ ทนแลว้ เลยตอ้ งหาใครมาถมชอ่ งวา่ งทหี่ ายไปนน้ั
ผมจงึ ตดั สนิ ใจมอบหมายใหโ้ ซเอยท์ า� หนา้ ทเี่ ปน็ ตวั แทนของฝา่ ย
ดแู ลความปลอดภัย ส่วนฮาคุโรใหเ้ ป็นตวั แทนของฝา่ ยการทหาร
เท่าน้ีกห็ ายหว่ งได้เปราะนึงละนะ

ถดั มา ก็เป็นการเตรียมตัวรบั คณะผูแ้ ทนที่จะมาจากอาณาจักร
สัตว์ยูราซาเนยี
ส่ิงท่ีพบเข้าแล้วอาจเป็นปัญหาในตอนน้ี ก็คือพื้นที่ขยายพันธุ์
หญา้ ฮโิ ปคเุ ตะกบั พน้ื ทผี่ ลติ นา�้ ยาฟน้ื พลงั นอกเหนอื จากนน้ั กไ็ มม่ ปี ญั หา
ในดา้ นของการเผยแพรข่ อ้ มลู ผมเลยตดั สนิ ใจทจ่ี ะอา� พรางถา้� ผนกึ แบบเนน้ ๆ
ทางเขา้ มแี คท่ างเดยี วเทา่ นน้ั ถา้ หากเอาหนิ กอ้ นใหญม่ าอดุ เอาไว้
ก็จะไม่สามารถบุกรุกเข้าไปได้ พวกกาบิลก็สามารถเคลื่อนย้ายกันด้วย
วงแหวนเวทเคลอ่ื นยา้ ยไดด้ ว้ ย ผมเลยตดั สนิ ใจปดิ มนั แบบเตม็ ประตไู ปเลย
ผมกร็ สู้ กึ กงั วลเรอ่ื งการเปลย่ี นแปลงตามระดบั ความเขม้ ขน้ ของ
ออกซเิ จนอยเู่ หมอื นกนั แตด่ เู หมอื นวา่ จะมรี อู ากาศอยใู่ นหลายๆ แหง่ เลย
ไมน่ า่ จะมปี ญั หาอะไร
นอกจากนี้ เบสเตอร์ยังรู้จักเวทมนตร์ท่สี ะดวกสบายอกี ด้วย

“มีเวทมนตร์ที่ใช้ตรวจจับความเปลี่ยนแปลงของอากาศ หรือ
ต้องเรียก... ความเปล่ียนแปลงของสภาพแวดล้อมอยู่ครับ อีกทั้งยังมี
เวทมนตรท์ จ่ี ะคอยเตอื นเราเมอ่ื เกดิ การรบกวนการดา� เนนิ ชวี ติ ดว้ ย ฉะนน้ั
ไมจ่ า� เปน็ ต้องกังวลหรอกครบั ”

26

ซ่ึงชว่ ยคลายความกังวลของผมไป
เบสเตอรเ์ ปน็ ชายทมี่ ากความสามารถจริงๆ
ถ้าหากนิสัยไม่ผิดเพี้ยนไปละก็ ป่านนี้คงได้ใช้พรสวรรค์นั้น
ทา� งานรบั ใช้ในฐานะมือขวาของราชากาเซลไปแล้วแท้ๆ...
เอาเถอะ ตอนนีเ้ ขาก็มาท�างานกบั ผมแทนแลว้ ถือว่าเปน็ โชคดี
สา� หรบั ผมละนะ
แล้วปากทางเข้าถา�้ ผนึกจึงถกู ปดิ ตายด้วยประการฉะน้ี
จริงด้วยจริงดว้ ย เมอื่ พดู ถงึ เบสเตอร์ กม็ ีอีกเรือ่ งหนงึ่
ในเมอ่ื ไมม่ สี งิ่ ทถ่ี กู พบแลว้ อาจเปน็ ปญั หาอยอู่ กี แลว้ ผมกต็ ดั สนิ ใจ
ไปตรวจเชก็ เรือ่ งการเตรยี มการตอ้ นรับอย่างละเอยี ด...
ได้มีการสร้างเรือนรับรองส�าหรับรับรองแขกท่ีมีเกียรติขึ้นใหม่
เพอ่ื ใชเ้ ปน็ สถานทสี่ า� หรบั พกั คา้ งแรม ซงึ่ ทนี่ ไ่ี มใ่ ชโ่ รงเตย๊ี มแบบทพี่ วกคาบาล
กบั ยอห์มใช ้ แต่เป็นโรงแรมทห่ี รูหราฟู่ฟ่า
ซงึ่ เราไมไ่ ดแ้ คจ่ ดั สรรพนื้ ทอี่ ยา่ งเดยี วเทา่ นนั้ แตย่ งั อบรมบคุ ลากร
อกี ดว้ ย
บรรดาลกู ศิษยข์ องชนู ะ ลว้ นเติบโตมาเป็นคนท�าอาหารชนั้ หนงึ่
ถึงขนาดที่ตอนนี้สามารถใช้ประสาทสัมผัสแยกแยะปริมาณท่ีพอเหมาะ
ไดแ้ ลว้ ดา้ นการใชไ้ ฟและการใชม้ ดี เองกช็ า� นาญขนึ้ มาก จดั วา่ เปน็ แมค่ รวั
เตม็ ตวั ท่ีตอ่ ใหอ้ อกไปทา� งานทไี่ หนก็ไมน่ ่าอบั อายเลย
พวกกอ็ บลนิ า่ เองกไ็ ดเ้ รยี นรวู้ ธิ กี ารรบั รองแขกโดยใชพ้ วกคาบาล
กบั ยอหม์ เปน็ คู่ฝกึ เชน่ กนั ถงึ แมว้ า่ จะยงั ไมถ่ งึ ขนั้ รบั รองพวกเชือ้ พระวงศ์
หรือขุนนางได้ก็ตาม แต่พวกเธอก็ได้รับการฝึกอบรมที่มากพอต่อการ
รับแขกทเี่ ป็นคนทวั่ ไปกับนักผจญภัยแล้ว
และผมไดต้ ดั สนิ ใจคดั สรรคนทมี่ ผี ลงานดเี ดน่ มาใชร้ บั แขกจรงิ ๆ
เปน็ การปดิ ฉากขนั้ สดุ ทา้ ย เพราะคนทรี่ บั แตแ่ ขกทไ่ี มค่ อ่ ยสภุ าพอยา่ งเดยี ว
คงมอบหมายใหไ้ ปรับแขกที่มีเกียรติไมไ่ ด้นะ่ นะ

บทท่ี 1 การเช่อื มสัมพันธก์ บั อาณาจกั รสตั ว์ 27

และคนทส่ี ร้างผลงานในเรือ่ งน้กี ค็ อื เบสเตอร์
ผมได้ขอรอ้ งเบสเตอรผ์ ู้เปน็ ขนุ นางตัวจรงิ ให้ชว่ ยชนี้ า� เร่อื งท่ีคน
ไมม่ คี วามรอู้ ยา่ งผมไมท่ ราบ ผลคอื เหลา่ พนกั งานทผ่ี มคดั สรรมา ลว้ นแสดง
ให้เหน็ ถึงการท�างานอยา่ งยอดเย่ยี ม

“ยอดเยย่ี มมากครบั หากดา� เนนิ การตอ่ ไปเชน่ นล้ี ะก ็ พวกเธอ
ตอ้ งเตบิ โตถงึ ในระดบั ทตี่ อ่ ใหเ้ ชอื้ เชญิ เชอ้ื พระวงศข์ องประเทศใดมากไ็ มน่ า่
อบั อายเปน็ แน ่ ผมคาดหวงั ในผลงานหลงั จากน้ีของพวกเธอนะครับ”
การท�างานบริการของพวกเธอน้ันยอดเยี่ยมจนท�าให้แม้แต่
เบสเตอร์ผ้จู ู้จจ้ี ุกจกิ พึงพอใจได้เลยทเี ดยี ว

“““ขอบพระคุณสา� หรับคา� ชแ้ี นะค่ะ”””
ทกุ คนโคง้ ให้เบสเตอรพ์ ร้อมกนั
เบสเตอรต์ อบรบั อยา่ งพึงใจ

“สมแลว้ ละนะ เบสเตอร ์ ฉนั คดิ ถกู แลว้ ละทวี่ านนาย!”
“แหมแหม ถา้ เป็นงานสบายเชน่ น้ีละก ็ กรณุ าส่งั มาได้ทุกเมื่อ
เลยครบั ”
เบสเตอร์ยิม้ ตอบความซาบซง้ึ ของผมอยา่ งเหน็ ได้ชัด
และเพือ่ เปน็ การตอบแทนเบสเตอร ์ ผมเลยมอบสิทธิ์ในการเขา้
พกั ฟรใี หเ้ ขา ซง่ึ หากเบสเตอรเ์ ขา้ พกั จะสามารถใหเ้ ขาชว่ ยจบั ตามองดวู า่
ทกุ คนหยอ่ นยานกนั รเึ ปลา่ ไดอ้ กี ดว้ ย เรยี กวา่ ยงิ ปนื นดั เดยี วไดน้ กสองตวั
แลว้ การเตรยี มความพรอ้ มเพอื่ รบั รองคณะผแู้ ทนทจ่ี ะมากด็ า� เนนิ
การเสร็จเรยี บร้อยไปทีละอย่างเช่นนี้

แลว้ ยงั มีอเี วนตใ์ หญอ่ ยูอ่ กี อยา่ งหนง่ึ
พดู ให้ถูกคอื เจา้ น่ถี อื เป็นอีเวนต์หลักเลยละ
นนั่ คอื การเดนิ ทางไปดงู านทอ่ี าณาจกั รคนแคระ------ อาณาจกั ร
ยุทธภัณฑ์ดวาร์กอนยังไงล่ะ

28

ซ่ึงงานน้ีเองก็ได้ทูตช่วยด�าเนินการ ก�าหนดวันเวลาต่างๆ มา
เรียบร้อยแล้ว อีเวนต์นี้ถือเป็นเรื่องมงคลที่ส�าคัญที่สุดส�าหรับประเทศ
ของพวกเราเลยทเี ดยี ว
เพราะเม่ือเทมเพสต์ได้รับการยอมรับจากมหาประเทศอย่าง
อาณาจักรยุทธภัณฑ์ดวาร์กอนให้เป็นประเทศอย่างเป็นทางการ จะถือ
เป็นโอกาสในการส่งสญั ญาณไปยังภายนอกยงั ไงล่ะ
นไี่ มใ่ ชแ่ คก่ ารเจรญิ สมั พนั ธท์ างการทตู ผา่ นลายลกั ษณอ์ กั ษร แต่
จากอเี วนต์น้ี จะทา� ใหป้ ระเทศอน่ื ยอมรับในตัวตนของพวกเรา และอยาก
ทา� ใหม้ นั เปน็ ประโยชนต์ อ่ การบรหิ ารประเทศในภายภาคหน้า
แตผ่ คู้ นจะยอมรบั การทอี่ สรู กอ่ ตง้ั ประเทศขน้ึ มาใหมร่ เึ ปลา่ เนยี่ สิ
นัน่ ละ การบา้ นหัวขอ้ ท่ีใหญท่ ่ีสุด
แตท่ วา่ ดว้ ยการทพ่ี วกเราปน้ั ยอหม์ เปน็ วรี บรุ ษุ และไดฟ้ วิ สช์ ว่ ย
กระจายขา่ วลอื ใหอ้ ยา่ งราบรนื่ ทา� ใหพ้ วกเราเรม่ิ จะถกู มองวา่ เปน็ กลมุ่ อสรู
เปน็ มิตรทใ่ี ห้ความร่วมมือกับวีรบุรษุ แลว้
และทา่ มกลางบรรยากาศเชน่ น ้ี กไ็ ดม้ คี า� เชญิ พวกเรามาจากมหา
ประเทศ งานนจี้ ะตอ้ งกลายเปน็ โอกาสเพยี งหน่ึงเดียวในการไดร้ ับความ
เช่อื ม่นั ในชว่ั อดึ ใจเป็นแน่
ฉะน้ันเราจึงไม่อาจประมาทได้ จนกว่าอีเวนต์น้ีจะส�าเร็จลุล่วง
สว่ นเรอื่ งไปเทยี่ วเมอื งมนษุ ยน์ นั้ ไวง้ านบรหิ ารประเทศไหลลนื่ เมอ่ื ไรคอ่ ย
ไปก็ยังไมส่ าย

“ไมว่ ่ายงั ไงก็ต้องท�าใหม้ นั สา� เร็จใหไ้ ด้!”
ชนู ะกบั ชิออนพยักหนา้ รบั ค�าผม

“แน่นอนคะ่ ”
“เชอื่ มอื ไดเ้ ลยคะ่ ชอิ อนผนู้ ี้ จะพยายามสดุ ความสามารถในฐานะ
ของเลขาเองค่ะ!”
เมอื่ เรยี กขวญั และกา� ลงั ใจกนั ใหมอ่ กี ครง้ั พวกเรากล็ งมอื ทา� งาน

บทที่ 1 การเชือ่ มสมั พนั ธก์ บั อาณาจักรสตั ว์ 29

ผมเฝา้ รอวนั แห่งโชคชะตาทก่ี �าลังกระชั้นชิดเข้ามา ไปพรอ้ มกบั
การสะสางปัญหาทงั้ หมดเท่าท่ผี มจะนึกออก

*

มีข่าวแจ้งมาล่วงหนา้ วา่ คณะผู้แทนกา� ลังจะมาถึง
เป็นข่าวที่คุณเทรน่ีผู้ก�าลังคุกเข่าต่อหน้าผมน�ามาแจ้งให้ทราบ
เธอนา� ขา่ วนม้ี าบอกใหร้ กู้ อ่ นใครวา่ คณะผแู้ ทนไดเ้ ขา้ มาในมหาพงไพรแหง่
จูร่าแลว้

“ขอบคณุ ทอ่ี ุตส่าหม์ าบอกนะ”
“ไมเ่ ปน็ ไรค่ะ เรื่องแคน่ ีไ้ มไ่ ดห้ นกั หนาอะไรเลยคะ่ ”
วา่ แลว้ คุณเทรนก่ี ็สง่ ยม้ิ ให้
ยังดเู ป็นคนงามเหมือนเดิม แมว้ า่ จะมีเคา้ หน้าพิศวงทใ่ี หค้ วามรู้
สกึ โหวงๆ แตก่ ท็ า� ใหผ้ ไู้ ดพ้ บเหน็ เกดิ ความหลงใหล
ถา้ ผมไมใ่ ชส่ ไลมล์ ะก ็ คงไดห้ ลงเสนห่ เ์ ธอไปเรยี บรอ้ ยแลว้ เปน็ แน่
โอ๊ะตายละ เกดิ จ้องมากเกินไป เด๋ียวชนู ะกับชิออนจะอารมณ์
ไม่ดเี ขา้ ทง้ั ทีส่ ไลม์ไมม่ ีตาแท้ๆ แตพ่ วกเธอกลับรับร้ถู งึ สายตาของผมได้
โดยไมท่ ราบสาเหตุ
สงสัยพวกเธอจะมพี ลังจิตกัน หรอื ไม่ก็เป็นลางสังหรณ์ของลูก
ผหู้ ญงิ ละมง้ั
เอาเปน็ วา่ ไมค่ วรกอ่ ใหเ้ กิดเร่ืองว่นุ วายโดยไม่จ�าเปน็ น่ันแหละ

“ไว้ถ้ามีอะไรอีกก็ฝากด้วยนะ”
“แนน่ อนคะ่ ถ้าอยา่ งน้ันตอ้ งขอตัวก่อนนะคะ”
คุณเทรน่ียิ้มส่งท้าย ก่อนจะอันตรธานไปจากตรงนั้น ยังชอบ
ผลุบๆ โผลๆ่ ไปมาไร้ร่องรอยเหมือนเดิม ช่างเป็นสตรที ่มี ากดว้ ยปรศิ นา
เสียจริงๆ

30

และด้วยเหตุนี ้ ทุกคนจึงได้รับทราบข่าวลว่ งหนา้ วา่ คณะผู้แทน
จะเดินทางมาถึงในอกี หลายวนั ใหห้ ลัง

ซึง่ ในตอนนนั้ พวกยอหม์ ได้มาเยอื นทเ่ี มืองพอดี
ยอห์มได้รบั การเชดิ ชใู หเ้ ปน็ วีรบรุ ษุ แหง่ เมืองฟาลมุ ส์ตามแผนที่
ผมวางแผนเอาไว ้ ถงึ จะเปน็ ผชู้ ายทไี่ ดร้ บั การยกยอ่ งแบบนน้ั แตก่ ย็ ังกลับ
มาปลดปล่อยความเป็นตวั ของตวั เองทีเ่ มอื งนี้
ดูเหมือนจะยกค�าอ้างสวยหรูมาว่า-------- มาเพ่ือให้ฮาคุโรฝึก
ซ้อมให้ แต่ผมมองออกหรอกนะว่าจุดประสงค์ท่ีแท้จริงคืออาหารอร่อย
กับออนเซ็นน่ะ
เห็นพ่แี กบอกว่าครัง้ นจ้ี ะพักอยูห่ ลายวนั ดว้ ยกนั ผมจงึ ไม่ลมื ท่ี
จะตอ้ งตกั เตือนเอาไวไ้ ม่ให้กอ่ ปญั หา

“ฟังนะ เดี๋ยวจะมีลูกน้องของราชาปิศาจคาริออนมาเป็นทูต
พวกนายก็ระวงั อยา่ ไปหาเรื่องเขาละ่ ”
“เฮ้เฮล้ กู พี ่ คิดว่าพวกเราเป็นอะไรเนย่ี ? คิดวา่ เราเป็นพวกท่ีโง่
พอจะไปหาเรือ่ งลูกน้องของราชาปิศาจรไึ งกัน?”
ยอหม์ กล่าวพลางยักไหล่
เรอื่ งนนั้ มนั กใ็ ชอ่ ยหู่ รอก แตเ่ รอ่ื งจรงิ คอื โลกนมี้ นั กม็ คี นทบี่ า้ เหนอื
กวา่ ท่จี นิ ตนาการเอาไว้อยู่ดว้ ยน่ะนา้ ...

“แลว้ ก ็ ก่อนหนา้ นั้น ท�าไมลูกน้องของราชาปศิ าจ ถึงจะมาท่ี
เมืองนหี้ รือครับ?”
ยอห์มชงิ ถามก่อนที่ผมจะทันได้เอ่ยตอบ
หนงึ่ ในผบู้ รหิ ารใหญผ่ เู้ ปน็ ลกู นอ้ งของราชาปศิ าจคารอิ อน ไดถ้ กู
หลอกให้กลายเปน็ แก่นของ 『คาริบดสิ 』 เข้า และผลจากการทผี่ มช่วย
แยกเขาออกมาจากแก่นของคาริบดิสใหใ้ นตอนทา้ ยของเหตวุ นุ่ วาย เลย
ทา� ใหผ้ มมโี อกาสไดผ้ กู สมั พนั ธท์ างการทูตกับอาณาจักรสัตว์ยูราซาเนีย...

บทที่ 1 การเชอ่ื มสมั พันธก์ บั อาณาจักรสตั ว์ 31

ซึง่ ตอนนั้น พวกยอหม์ ไมไ่ ด้อยู่ด้วย ฉะนนั้ เขาจงึ ไม่ไดร้ เู้ ร่อื งหลงั จากนนั้
อยแู่ บบนยี้ งั ไงละ่
สว่ นตวั ผมกล็ งั เลอยเู่ หมอื นกนั วา่ ควรจะบอกความจรงิ ไปดีหรือ
เปล่า กเ็ ลยยังไม่ไดอ้ ธบิ ายใหฟ้ ังจนถงึ ตอนนี้

“นนั่ สนิ ะ อธบิ ายใหน้ ายฟงั ไวด้ กี วา่ ถา้ งนั้ ไวอ้ าบนา�้ เสรจ็ เมอื่ ไหร ่
ช่วยมาทีห่ อ้ งรบั แขกทีนะ”

“อา เขา้ ใจแลว้ ”
ได้ฟงั ยอหม์ ตอบเชน่ นน้ั ผมกก็ า� หนดเวลาให้
ชิออนก�าลังจดเวลาที่ผมก�าหนดเอาไว้อย่างคล่องแคล่ว ถึงจะ
ทา� เปน็ พดู แบบผวิ เผนิ แตก่ ช็ กั จะเรมิ่ ดสู มเปน็ เลขาเกนิ กวา่ ทคี่ าดเอาไวซ้ ะ
แลว้ สิ
เอาละ จะอธบิ ายใหพ้ วกยอห์มฟงั ยังไงดีละ่ ทนี ้ี
มีแคย่ อหม์ คนเดียวเท่านน้ั ทอ่ี ธบิ ายความเป็นมาต่างๆ จนถึง
ตอนนี้ให้ฟังไว้น่าจะดีกว่า เม่ือตระหนักได้เช่นน้ัน ผมก็ตัดสินใจจะเล่า
เนือ้ ความให้ฟังในระดบั หนึง่
เรอื่ งทม่ี าทไี่ ปของผมแบบงา่ ยๆ และความสมั พนั ธก์ บั ราชาปศิ าจ
ผมก็กา� ลงั คดิ อยู่ว่าควรจะบอกขนาดไหนด ี แตถ่ ้าถามว่ากลวั วา่
จะถูกเอาไปโพนทะนาให้ชาวบ้านรูร้ ึเปลา่ มันก็ไมใ่ ช ่ ในทางกลบั กนั ถา้
บอกไปวา่ ผมเคยเป็นมนษุ ยม์ ากอ่ น คนสว่ นใหญ่คงไม่เชือ่ กนั แนๆ่
ใชโ้ อกาสนเ้ี ลา่ ทุกอย่างให้ฟงั เลยคงจะดีเหมือนกัน
แต่จะคุยเร่ืองน้ีท้ังที่เพ่ิงมาถึงเมืองได้ไม่นานมันก็กระไรอยู่
เพราะงน้ั ประเดน็ นไ้ี วบ้ อกหลงั อะไรมนั เขา้ ทเ่ี ขา้ ทางกอ่ นดกี วา่ ผมคดิ เชน่ นน้ั
แล้วบอกใหย้ อห์มเพียงคนเดียวเทา่ นนั้ ว่าให้มาท่หี อ้ งทหี ลัง

หลังจากถอดชุดเดินทางออกและลงแช่อ่างอาบน�้าเสร็จแล้ว
ยอหม์ กม็ าท่ีห้องรบั แขก

32

เปน็ ชว่ งเวลาหลงั รบั ประทานอาหารคา�่ ตรงตามเวลาทแ่ี จง้ เอาไว้
“แล้วจะเล่าอะไรใหผ้ มฟังเหรอ?”
“เอานา่ อย่าเพิ่งใจร้อนไป”

ผมชวนให้ยอห์มนั่งเกา้ อี้
เปน็ โซฟานมุ่ คลุมดว้ ยหนังสัตว ์ มที งั้ พนกั พงิ กับทีว่ างศอก
ผมเองกเ็ คลื่อนตัวไปอย่ทู หี่ น้าเกา้ อ้ฝี งั่ ตรงข้าม

“บอกก่อนวา่ หา้ มตกใจนา?”
“ตกใจงนั้ เหรอ? ท�าไมผมถงึ ต้อง-------”
ผมจา� แลงกายไปอยใู่ นรา่ งมนษุ ย ์ โดยไมส่ นยอหม์ ทที่ า� ทา่ จะพดู
อะไรบางอย่าง แสดงใหด้ ยู ่อมเรว็ กว่าอธบิ ายอยแู่ ล้ว

“หา!?”
ยอห์มเผลอร้องอุทานออกมาอย่างตกใจ
อตุ ส่าหเ์ ตือนไปแล้วแท้ๆ ดูเหมอื นจะไมช่ ่วยอะไรเลย

“ก็บอกแลว้ ว่าอยา่ ตกใจ”
ผมพดู พลางหย่อนกายลงเกา้ อ้ีเชน่ กัน
แล้วชูนะก็เข้ามาในหอ้ งราวกับเฝา้ รอจังหวะนน้ั เอาไว้แล้ว
เป็นไปตามก�าหนดการเดะ๊ ๆ
ชูนะค้อมให้ ก่อนจะเตรียมเคร่ืองดื่มให้ผมกับยอห์ม เธอเท
ของเหลวสีใสลงไปในแกว้ น�า้ ใสอนั สวยงามทา� มาจากแกว้ ซงึ่ โดลด ์ พรี่ อง
แหง่ สามพีน่ ้องคนแคระเปน็ คนท�าขึน้
ชูนะคอ้ มใหอ้ ีกคร้ัง กอ่ นจะมายนื อยู่ข้างหลงั ผม
นนั่ เปน็ สญั ญาณให้ผมหยิบแก้วขน้ึ มา
ผมเพลิดเพลินกับกล่ิน เม่ือแน่ใจว่าไม่มีปัญหากับผลงานท่ีได้
ผมกช็ วนยอห์มวา่ “งนั้ มาดืม่ กนั สกั แกว้ ดีกว่า”
ยอห์มตกใจกับร่างมนุษย์ของผม และตะลึงในความน่ารักของ
ชนู ะ จนตวั แขง็ ทอ่ื ไมข่ ยบั เขยอื้ น แตเ่ มอ่ื ผมชกั ชวนใหด้ มื่ เหลา้ กด็ เู หมอื น

บทท่ี 1 การเชื่อมสัมพนั ธก์ บั อาณาจักรสตั ว์ 33

ว่าในทีส่ ุดจะได้สติเสียที
“อะ อา โทษทนี ะ ขอแก้วนึงก็แลว้ กนั -------”
วา่ แลว้ เขากย็ กแกว้ ดมื่ รวดเดยี ว กอ่ นจะสา� ลกั ออกมาอยา่ งรนุ แรง
“------แคก่ แคก่ แค่ก เหวอ ไอ้น่ีมนั อะไรวะเนี่ย!?”
ชนู ะรบี เสริ ฟ์ นา�้ ให ้ กอ่ นยอหม์ ดมื่ จนหมดแกว้ หลงั ไออยคู่ รหู่ นง่ึ
ดเู หมอื นวา่ ในทสี่ ดุ กส็ งบลงไดเ้ สยี ท ี จากนน้ั เขากถ็ ามผม ดทู า่ ทางจะสงสยั
ว่าตวั เองด่ืมอะไรเขา้ ไป
“ไมช่ นิ กบั เหลา้ กลนั่ งน้ั ร?ึ เมอ่ื กอ่ นหนา้ นมี้ งี านเลย้ี งกบั พวกคน
จากอาณาจักรคนแคระกัน แลว้ ดูท่าทางจะไม่พอใจทีไ่ มม่ ีเหล้านะ่ ก่อน
หนา้ นเ้ี ลยเอาเบียร์กบั ไวนไ์ ปให้ แตว่ ่าเจ้าพวกน้ันบอกเอาไว้วา่ ไมเ่ มากบั
เหลา้ แบบน ้ี แลว้ ดม่ื แบบไมม่ หี ยดุ เลย เพราะงน้ั ฉนั เลยตง้ั ใจวา่ จะเอาเหลา้
ท่ีฉันรจู้ ักใหพ้ วกนัน้ ดื่มกนั และน่เี ปน็ งานทดลองหมายเลข 1 ยงั ไงละ่ ”
แกลง้ ใหต้ ๊กกะใจประสบความส�าเรจ็ อยา่ งย่ิงใหญ่
ยอหม์ เองกเ็ คยอวดไวว้ า่ คอแขง็ เหมอื นกนั เลยใหม้ าเปน็ หนลู อง
ยาซะเลย
ที่ยอห์มดมื่ ไปเมือ่ ครูน่ น้ั คอื บรน่ั ดีที่กลน่ั มาจากไวน์
ถงึ จะโกงไปนดิ หนอ่ ย แตเ่ พราะผลจากสกลิ 『วเิ คราะหป์ ระเมนิ 』
ทา� ใหผ้ มสามารถสรา้ งรสชาตทิ เ่ี ยย่ี มยอดทสี่ ดุ ออกมาได ้ นอกจากน ี้ ยนู คี
สกลิ 『กลีทโทน』ี ของผมยงั สรา้ งผลงานเอาไวอ้ ยา่ งย่งิ ใหญอ่ กี ดว้ ย
แคใ่ ชใ้ นการบอกความแตกตา่ งระหวา่ งการหมกั กบั เนา่ เสยี วา่ จะ
เป็นอนั ตรายหรือไม่
และผลจากการใช ้ 『มหาปราชญ์』 ควบคมุ ผลลพั ธเ์ นา่ เสยี ของ
『กลัทโทนี』 ท�าให้ผมประสบความส�าเร็จในการท�าให้เน่าเสียได้โดยไม่
ก่อให้เกิดวตั ถทุ เ่ี ปน็ อันตรายตอ่ ร่างกายคน
สรุปคอื ผมสามารถทา� การหมกั ไดย้ ังไงล่ะ
1โ คจิ หากใชค้ วามสามารถน ้ี จะทา� ยสี ตห์ รอื โคจ1ิ กส็ ามารถทา� ไดง้ า่ ยๆ

คือกล้าเชื้อทไี่ ดจ้ ากการน�าขา้ วสุกมาหมักกับเชือ้ ราสขี าวคนญีป่ นุ่ นยิ มน�าไปใช้ในการหมักอาหารเช่น
มิโซะ มริ ิน สาเก เป็นต้น

ซึง่ ผมมอบหมายใหช้ ูนะจดั การเรื่องยีสต ์ เลยทา� ใหม้ ีขนมปังมา
อยู่บนโต๊ะอาหาร สว่ นเร่ืองเหล้าน่ไี มต่ ้องพูดถงึ เพราะผลงานท่ีเรียงอยู่
ตรงหน้าคอื ผลสา� เร็จน้นั ยงั ไงล่ะ
สว่ นเรอื่ งโคจนิ นั้ ยงั มกี ารบา้ นทต่ี อ้ งทา� อยอู่ กี มาก ตอนนเ้ี ลยอยู่
ในระหวา่ งกา� ลงั คน้ ควา้ วจิ ยั แตอ่ กี ไมน่ าน คงจะทา� เหลา้ ญป่ี นุ่ กบั มริ นิ และ
มิโซะออกมาไดเ้ ป็นแน ่ แล้วถ้าหาถว่ั เหลืองมาได้ ก็นา่ จะทา� โชยไุ ด้ด้วย
เปน็ สกลิ อนั ยอดเยี่ยมท่ที า� ใหค้ วามฝนั เปดิ กวา้ งจริงๆ
ผมก็นึกกังขาอยู่เล็กน้อยเหมือนกันว่าควรจะเอาสกิลไปใช้กับ
เรอื่ งรสนยิ มและแนวคดิ ใหมๆ่ แบบนดี้ หี รอื เปลา่ แตไ่ มม่ ปี ญั หาอะไรหรอก
การนา� ไปใชอ้ ยา่ งมปี ระสทิ ธภิ าพนแ่ี หละ ถงึ จะมองเหน็ ถงึ คณุ คา่ นนั้ ทา� ให้
สามารถสา� แดงคณุ คา่ ท่ีแท้จรงิ ออกมาได้
แลว้ ถา้ สามารถทา� เหลา้ หมกั ในขนั้ ตอนแรกได ้ หลงั จากนน้ั กเ็ ปน็
เรอื่ งง่าย
นอกจากบร่ันดีแล้ว ผมยังเตรียมวิสก้ีซึ่งกล่ันจากเบียร์เอาไว้
อกี ดว้ ย
ไมว่ า่ ตวั ไหนกม็ คี า่ แอลกอฮอลท์ สี่ งู กนั ทง้ั นน้ั สา� หรบั คนทไ่ี มค่ นุ้ เคย
คงจะทา� ใหร้ สู้ กึ คอรอ้ นราวกบั ลกุ ไหม ้ แตส่ า� หรบั คนทชี่ อบเหลา้ แลว้ จดั วา่
มรี สชาตทิ ่อี รอ่ ยจนฉุดไม่อยูจ่ รงิ ๆ
ผมอธิบายใหย้ อห์มฟัง พลางแสดงวธิ กี ารเพลดิ เพลินกับเหลา้
ทถ่ี กู ต้องให้ดู
นา่ เสียดาย ที่ผมมรี ่างกายทไี่ มเ่ มาเหลา้ แตก่ ระนน้ั อาจเพราะ
นกึ ถงึ ความรสู้ กึ เม่อื สมยั กอ่ นข้นึ มาได้ เลยร้สู ึกคลา้ ยว่าจะเมาขนึ้ มา

“อย่างนี้นเ่ี อง เจา้ น่มี ันอร่อยจรงิ ๆ ดว้ ยนัน่ ละครบั ลกู พ”่ี
“ใช่ม้า?”
“แต่ถ้าถามผม ผมชอบแบบใส่น�้าแข็งมากกว่าผสมกับน�้าละ
นะครับ”

บทที่ 1 การเช่อื มสมั พันธ์กบั อาณาจักรสัตว์ 35

“รดู้ ีจงั เลยน้า ยอหม์ จัง”
เมอ่ื เหน็ วา่ คลายความตงึ เครยี ดกนั ไดแ้ ลว้ ผมกต็ ดั เขา้ ประเดน็ หลกั

“เอาละ ถ้าอยา่ งน้ัน------”
จากนน้ั ผมกเ็ ลา่ เรอื่ งทงั้ หมดทผ่ี า่ นมาจนถงึ เหตวุ นุ่ วายครงั้ ใหญ่
ใหฟ้ ัง
ผมเลา่ ใหฟ้ งั ทงั้ เรอ่ื งทผี่ มกลบั ชาตมิ าเกดิ ใหม ่ รวมถงึ เรอื่ งยบิ ยอ่ ย
อนื่ ๆ มากมาย แตไ่ มร่ เู้ หมอื นกนั วา่ เขาเขา้ ใจไดแ้ คไ่ หน เหลา้ กเ็ ขา้ ปากไปแลว้
อาจจะเมาอาละวาดจนลมื ไปกไ็ ด ้ แตอ่ ยา่ งนนั้ มนั กด็ เี หมอื นกนั เพราะงน้ั
เลยเอาเหลา้ ออกมาใหน้ แ่ี หละ
อกี เหตผุ ลหนง่ึ คอื เอาเรอื่ งแบบนม้ี าพดู ใหฟ้ งั ตอนยงั ไมเ่ มามนั ก็
กระไรอยเู่ หมือนกัน
อย่างเร่ืองความสัมพันธ์กับพวกราชาปิศาจ ถ้าไม่ใช่เร่ืองตลก
มนั ก็ไมใ่ ชเ่ รื่องท่ใี ครเขาจะทา� ไดห้ รอก
แต่ทว่า ยอห์มกลับ...

“ไมห่ รอก ผมตอ้ งเชอ่ื อยแู่ ลว้ ละครบั กต็ ง้ั แตจ่ ดุ ทอี่ สรู กา� ลงั สรา้ ง
เมืองแบบนน้ั คดิ ตามปกติแล้วมันเปน็ ไปไม่ไดห้ รอกครบั ”
พดู ออกมาอย่างง่ายๆ ซะอย่างนนั้
เปน็ คนทีป่ รบั ตัวเก่งชะมัด
แถมตอนนี้ดูท่าทางเหมือนจะถูกใจบรั่นดีเข้าให้ เล่นด่ืมอย่าง
เอรด็ อร่อยโดยไมส่ า� ลักเลยทีเดยี ว

“เฮย้ เฮ้ย นายเชอ่ื งน้ั ร?ึ ”
“กบ็ อกวา่ เชอื่ ไงครบั ทสี่ า� คญั กวา่ นน้ั ราชาปศิ าจงน้ั เหรอ... ถา้ เปน็
ลกู น้องของราชาปิศาจละก็ คนทมี่ าคงจะแกร่งนา่ ดูเลยนะครบั ”
“อมื มม ไม่รู้สิ กไ็ ม่ได้มาหาเร่อื งกนั ดว้ ย แคม่ าเพ่ือตรวจสอบ
ว่าพวกเรามคี ่าพอจะผูกสมั พันธ์ทางการทตู รึเปล่าเทา่ น้ันเอง”
“แต่ว่า คณุ เบนิมารุไปทางฝงั่ นัน้ ใช่ไหมล่ะครบั ? ทที่ �าอย่างนั้น

36

ก็เพื่อท่ีจะให้สามารถรับมือได้เผื่อเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นสินะครับ? ถ้า
อย่างน้ัน ผมว่าฝ่ายน้ันก็น่าจะคิดเร่ืองแบบเดียวกัน แล้วส่งมนุษย์มาร
ทแี่ กรง่ พอตวั มานาครบั ...”
“มนั กอ็ าจจะเปน็ อยา่ งนน้ั แตว่ า่ ไมเ่ กย่ี วหรอก ถา้ เกดิ ทางนเ้ี ปน็
ฝา่ ยลงมอื มนั กจ็ บเหต่ ง้ั แตต่ รงนนั้ แลว้ ไมใ่ ชร่ ไึ ง ถงึ จะเปน็ ปรปกั ษก์ บั ราชา
ปิศาจคาริออนไป ก็ไม่มีผลประโยชน์อะไรเลยสักอย่างนี่นะ เรื่องท่ีฉัน
อยากจะบอกนายมีแค่อย่างเดียว ถึงตอนกลางวันจะพูดไปแล้วก็เถอะ
แต่นายอย่าไปหาเรื่องทูตจากฝั่งนั้นเชียวนา ช่วยเอาเรื่องน้ีไปก�าชับกับ
พวกลกู นอ้ งของนายท ี เพราะครงั้ นฉี้ นั อยากใหม้ นั เปน็ ไปอยา่ งสนั ตนิ ะจะ
บอกให!้ ”
“ทราบแล้วละครับ ลูกพ ่ี พวกเราเองก็ไม่ไดโ้ งพ่ อจะเข้าไปหา
เรอ่ื งกบั ตัวอนั ตรายด้วยตัวเองหรอกครบั แหม!่ ”
เร่ืองนน้ั มันกใ็ ชน่ ะ่ นะ
เม่อื ผมยอมรับได้แบบน้นั เรอื่ งน้ีก็เป็นอันยตุ ลิ ง
เหลา้ เองกไ็ ดเ้ สียงตอบรับทด่ี ี นา่ จะใช้เปน็ ของฝากชน้ั ดตี อนไป
เยือนอาณาจักรคนแคระได้
จากนั้นผมก็สนทนาเรื่องสัพเพเหระกับยอห์มอย่างเมามัน
จนเวลาในคนื นั้นลว่ งเลยไปเสียดึกดนื่

*

และหลายวนั หลงั จากนนั้
คณะผแู้ ทนจากอาณาจกั รสตั วย์ รู าซาเนยี กไ็ ดเ้ ดนิ ทางมาถึงตาม
ก�าหนดการ
ผทู้ อ่ี อกมาต้อนรับน้นั มีผมในร่างสไลมเ์ ป็นคนนา� ตามดว้ ยชนู ะ
กบั ชอิ อน รกิ รุ โุ ด และพวกฮอ็ บกอ็ บลนิ อาวโุ สซง่ึ ทา� หนา้ ทบี่ รหิ ารประเทศนี้

บทที่ 1 การเชือ่ มสมั พันธ์กบั อาณาจกั รสัตว์ 37

รวมทั้งยังมีโซเอย์ช่วยเฝ้าระวังอยู่ในเงา ถ้ามีอะไรเกิดข้ึนคง
กระโจนออกมาไดใ้ นทนั ทแี น่ๆ
นอกเหนอื จากนน้ั แลว้ กลมุ่ ของยอหม์ ยงั เขา้ รว่ มขบวนในครง้ั นดี้ ว้ ย
ท�าให้ดนู า่ เกรงขามขึ้นมาพอตวั เหมอื นกนั
แล้วกลุ่มของคณะของผ้แู ทนก็มาถึง
เป็นขบวนรถม้าประดับประดาดว้ ยทองคา� อยา่ งสวยสดงดงาม
รถนนั้ เทยี มดว้ ยสตั วอ์ สรู ขนาดใหญน่ ามธนั เดอรไ์ ทเกอร ์ (พยคั ฆ์
สายฟ้าขาว) ร่างของมันห่อหุ้มด้วยประกายสายฟ้าสีขาวอ่อนท่ีปล่อย
ออกมา สมั ผสั ไดถ้ งึ ความนา่ เกรงขามแมม้ องเหน็ จากระยะไกล
ไมไ่ ดเ้ ทยี มดว้ ยม้าแต่เทยี มด้วยเสอื แบบน ้ี เรียกว่ารถเสือน่าจะ
เหมาะกว่าละมงั้ ?
ดจู ากความแขง็ แกรง่ นน่ั แลว้ ถา้ ตดิ ตง้ั เครอื่ งประดบั ดๆี จะเรยี ก
ว่าเปน็ รถศึกก็ยังไดเ้ ลยมงั้

“สมแล้วละนะ...”
“กไ็ มเ่ หน็ จะยงิ่ ใหญต่ รงไหนเลยคะ่ เมอื่ อยตู่ อ่ หนา้ รศั มขี องทา่ น
รมิ รุ แุ ลว้ การทส่ี ามารถควบคมุ สตั วอ์ สรู แคน่ น้ั ได ้ กไ็ มไ่ ดถ้ อื วา่ เปน็ การโชว์
ความเหนอื กวา่ แตป่ ระการใดเลยคะ่ ”
ลมหายใจทีร่ ะบายออกมาด้วยความชื่นชมของผม ถูกกลบหาย
ด้วยวาจาดหู มน่ิ ของชอิ อนเสยี หมดส้ิน
เด๋ียวเด๋ยี วเดีย๋ ว แม่คณุ ชิออนครับ?
มันตอ้ งยง่ิ ใหญ่อยแู่ ล้วสิ

“ดยู งั ไง ทางนนั้ คงตอ้ งการแสดงพลงั ใหพ้ วกเราไดเ้ หน็ กนั ใชม่ ย้ั ละ่
การทย่ี งั ทา� ยนื กรานบอกวา่ ความสวยสดงดงามนน่ั ไมย่ ง่ิ ใหญแ่ บบนน้ั กลบั
จะทา� ให้ดไู มด่ ีเพราะเหมอื นพวกเราก�าลังแสรง้ ท�าเปน็ สรา้ งภาพนา?”
“กระน้ันหรือคะ? แต่ถึงจะประดบั ประดาไวเ้ ชน่ นนั้ มันก็ไรซ้ ึ่ง
ความหมายในยามต่อสนู้ ะคะ?”

38

“เด๋ียวเดี๋ยว เร่ืองการต่อสู้มันไม่เกี่ยวกับสถานการณ์ในตอนน้ี
ซะหน่อย...”
ชอิ อนเน่ีย... เป็นพวกสมองบา้ การต่อสอู้ ยา่ งไรท้ ีส่ ้นิ สุดจริงจริง๊
การไปดูถูกก�าลังคนที่ราชาปิศาจคาริออนน่าจะเลือกเฟ้นมา
อย่างพถิ พี ิถนั เพราะพวกเขาดูไมเ่ หมาะกบั การต่อสู้แบบนนั้ จัดวา่ เป็น
อะไรท่ีแยจ่ นไมร่ ู้จะพูดยังไงเลยทีเดยี ว

“แต่ในเร่อื งงานศลิ ปะนบั ว่ายังใชไ้ มไ่ ดล้ ะนะ เทียบกับฝมี ือของ
โดลดไ์ มไ่ ดเ้ ลย นอกจากน ้ี ยงั มพี วกไคจนิ กบั การม์ อยดู่ ว้ ยอกี จดั วา่ พวกเรา
ค่อนข้างมีวาสนาพอตวั เลยนะเนยี่ ”
“พดู แบบนั้น ขา้ ดใี จตายเลยครบั นายทา่ น”
“พวกเราเองกภ็ ูมิใจเหมอื นกนั ”
ไคจินและเหล่าสามพี่น้องคนแคระที่ยืนฟังผมพูดอยู่ข้างหลัง
สง่ ยิม้ ให้อย่างภาคภมู ิใจ
วา่ กันตามตรง พวกเขากต็ อบรบั งานทเี่ หนือบ่ากว่าแรงของผม
อยทู่ กุ ครง้ั ถอื ว่าพวกเขาช่วยผมได้มากจริงๆ ผมวา่ การทา� งานของพวก
เขาควรได้รับการยอมรบั มากกว่านี้อีกดว้ ยซ�้า

ในระหวา่ งทีส่ นทนากันเช่นนนั้ ขบวนรถมา้ ก็แล่นเขา้ มาในเมือง
อยา่ งเงียบๆ
ประตรู ถมา้ ขบวนหนา้ สดุ ทดี่ หู รหู รากวา่ ใครเพอ่ื นเปดิ ออก กอ่ นที่
หญิงสาวสองคนจะลงมา
คนแรก เปน็ หญงิ รปู งามมผี มสขี าวยาวตรงอนั เงางาม ทรวดทรง
ออ่ นชอ้ ยและนยั นต์ าประดจุ แมว หลอ่ นดสู มหญงิ อยา่ งเหน็ ไดช้ ดั เจน ทวา่
ออรา่ ท่หี ่อหุ้มกายน้ันกลบั ดดุ นั ราวกบั ขนุ ศึกผู้ดุรา้ ยอยา่ งไรอยา่ งน้ัน
คนที่สองเป็นหญิงงามเช่นกัน มีเส้นผมสีทองสลับด�า และมี
นัยน์ตาอสรพิษอันงดงามราวกับอัญมณี มองผิวเผินอาจดูสง่างาม แต่

บทที่ 1 การเชื่อมสัมพนั ธ์กบั อาณาจักรสัตว์ 39

บรรยากาศอนั เย็นเยือกทแี่ ผอ่ อกมา กลบั ชวนให้ดเู หมือนไม่ยอมใหผ้ ใู้ ด
เข้าใกล้
พวกหลอ่ นเปน็ มนษุ ยม์ ารทร่ี ะดบั ตา่ งกบั พวกเราอยา่ งเหน็ ไดช้ ดั
เมอ่ื มองจากขนาดของแกน่ เวท กถ็ อื วา่ อยใู่ นระดบั เดยี วกบั ฟอบโิ อ้
ที่มาเมื่อก่อนหน้าน้ี สรปุ คือ บางทีสองคนนี้คงจะเป็น...

“ยนิ ดีทไ่ี ดพ้ บค่ะ ท่านประมขุ แหง่ มหาพงไพรจูร่า ขา้ มีนามว่า
อาร์บิส หนึ่งในสามทหารเสอื ของทา่ นราชาปิศาจคาริออน “อสรพิษเขา
เหลอื ง” อารบ์ ิสคะ่ ”
กะแล้วเชียวว่าต้องเป็นตัวเบ้งตามคาด ไม่นึกเลยว่าผู้บริหาร
ระดับสูงสุดจะมาเยือนเองแบบนี้
เท่ากับวา่ อีกคนจะตอ้ งเปน็ ------

“เฮอะ! ไมจ่ า� เปน็ ตอ้ งเอย่ คา� ทกั ทายกบั พวกเยย่ี งนหี้ รอก อารบ์ สิ
ไอเ้ รากม็ าเพราะใครร่ วู้ า่ ประมขุ แห่งมหาพงไพรจูรา่ จะเป็นอสรู เช่นใด แต่
ที่ไหนได้กลับเป็นสไลมก์ ระจอกงอกงอ่ ยมิใช่รึไงกัน จะหยามหน้ากันเกิน
ไปแลว้ !”
“สา� รวมหนอ่ ยสเฟยี ร ์ การวางตวั ของเจา้ ไมต่ า่ งอะไรกบั การเอา
โคลนมาป้ายหน้าทา่ นคาริออนเลยนะ------”
“หุบปากเจ้าซะอาร์บิส อยา่ ได้มาออกคา� สั่งกับข้า! เดิมทีพวก
คนแคระยงั พอวา่ แตก่ ารไปขอ้ งแวะกบั พวกมนษุ ย-์ ------พวกมนษุ ยท์ ที่ ง้ั
แคระแกรน เยอ่ หยงิ่ และขโ้ี กงเชน่ น ้ี ขา้ ไมอ่ าจนบั พวกมนั เปน็ อสรู ดว้ ยกนั
ได้หรอก!”
อาจเพราะเกลยี ดมนุษย์มากพอสมควร มนษุ ยม์ ารนามสเฟียร์
จงึ ไดส้ บถออกมาอยา่ งรุนแรง
หยามแคเ่ ราคนเดยี วยงั พอทน แตถ่ า้ หยามมนษุ ยท์ อ่ี ยทู่ น่ี -่ี -----
หรอื ก็คือ มาหยามพวกยอห์มกนั แบบนมี้ นั ยอมไมไ่ ด้
ผมเองกเ็ คยเปน็ อดตี มนษุ ยม์ ากอ่ นดว้ ย ยง่ิ ยอมไมไ่ ดเ้ ข้าไปใหญ่

40



ยอหม์ กลวั วา่ พวกตนอาจกลายเป็นสาเหตุทีท่ �าใหค้ วามสมั พนั ธ์
อนั ดพี งั ทลายลง ตอ่ ใหโ้ ดนวา่ อะไรกย็ อมอดทนให ้ เขารักษา ค�าเตอื นของ
ผมเป็นอยา่ งดี
มาคดิ ๆ ดแู ลว้ หลายเดือนมาน้ยี อหม์ กม็ ีฝีมือเพิ่มข้นึ มาก ไม่มี
เหตุผลอะไรเลยที่จะต้องมาโดนหยามอยู่ฝา่ ยเดยี วแบบนี้

“เฮ้เฮ้พวกเธอ ไม่หยามมนุษย์มากไปหน่อยรึ? ให้มันน้อยๆ
หน่อยเถอะ เนอะ ยอหม์ ? นายเองก็เจบ็ ใจทโ่ี ดนเขาหยามอยูฝ่ ่ายเดยี ว
แบบนใี้ ชไ่ หมละ่ ? ฉนั อนญุ าต เพราะงนั้ ไปแสดงพลงั ทแี่ ทจ้ รงิ ใหเ้ ขาดหู นอ่ ย
เป็นไง?”
ทง้ั ทย่ี อห์มอตุ สาห์ช่วยอดทนให ้ แตฝ่ า่ ยผมกลบั ทนไมไ่ หวเสยี
อย่างนนั้
ก็ช่วยไมไ่ ด้น่นี า ยงั ไงยอห์มกเ็ ปน็ พวกพอ้ งท่รี ่วมฝึกมาด้วยกนั
ภายใตก้ ารกา� กบั ของฮาคโุ รน ่ี ถงึ เนอื้ หาการฝกึ จะตา่ งกนั แลว้ มรี ะดบั ฝมี อื
เทยี บกับผมหรือพวกเบนมิ ารไุ ม่ไดก้ ็เถอะ...
แต่ถึงอย่างนั้น อาจเพราะด้วยนิสัยบ้าบิ่นเกลียดการพ่ายแพ้
เขาเลยอดทนตอ่ การฝกึ กบั ฮาคโุ รมาไดโ้ ดยไมส่ ง่ เสยี งบน่ เลยแมแ้ ตค่ า� เดยี ว
นอกจากนี้ ยอห์มยังท�าให้ผมนกึ ถึงเจา้ ทามุระ รุน่ น้องที่ญ่ีปุน่
อย่างบอกไม่ถูกด้วย
ถงึ จะอวดดี แตท่ ามุระก็เปน็ รุ่นน้องทน่ี า่ รัก ยอหม์ ทเี่ รียกผมวา่
ลกู พ่ดี ้วยความเคารพเองก็ถอื เป็นรุน่ นอ้ งผู้นา่ รกั เหมอื นกนั แต่แทนท่ีจะ
เรยี กว่าร่นุ น้อง-------น่นั ส ิ ตอ้ งบอกว่าเปน็ ผมู้ ีฮาคุโรเปน็ อาจารย์เหมือน
กนั มากกวา่ ยอหม์ ก็เหมอื นเปน็ ศษิ ยน์ อ้ งของผมนนั่ แหละ
พอเหน็ เขาโดนหยามถงึ ขนาดนแ้ี ลว้ ผมกร็ สู้ กึ ฉนุ มากกวา่ ทต่ี วั เอง
โดนเสยี อกี พอจะเข้าใจความร้สู ึกของราชากาเซลขน้ึ มาหนอ่ ยๆ แลว้ สิ

“เอ๋ ผมเนีย่ นะ!?”
ยอห์มถามกลบั มาด้วยความตกใจกบั ผมทก่ี �าลงั เดือดไดท้ ี่

42

ไมร่ พู้ แี่ กจะตกใจเหมอื นไมใ่ ชเ่ รอ่ื งของตวั เองไปทา� ไม ตอนนผ้ี ม
อยากให้เขาไปแสดงให้เปน็ ท่ีประจักษส์ ายตาดสู กั ดอกนงึ จริงๆ

“โอ้ ถ้าไมม่ ่องซะกอ่ นเดี๋ยวจะรกั ษาให ้ ไปแสดงความแข็งแกร่ง
ของนายให้เขาเห็นซะ!”
“เฮ้ยเฮ้ยลูกพี่... ไหนว่าจะปฏิบัติอย่างสันติโดยไม่ไปหาเรื่อง
เขาไง?”
“เจา้ โง!่ อยา่ มาพดู จาออ่ นหดั นะเฟย้ ! ทางนไ้ี มค่ ดิ จะเปน็ ฝา่ ยลงมอื
ก่อนหรอก แตถ่ า้ ฝ่ายน้นั หาเร่ืองมาเรากแ็ ค่ตอบกลบั กเ็ ทา่ นน้ั เอง”
ใช่ ถ้ามันหาเรื่องมา เราก็แค่สวนกลบั
นอกจากนี้ ยงั มีเรอ่ื งทผี่ มสงสัยอยนู่ ิดหน่อยด้วย

“หวั หนา้ เอาเลยครบั !”
“โดนหยามหนา้ แบบน ี้ จะดไู มเ่ ท่เอานาครบั !”
ดูเหมือนพวกลูกน้องผู้หยาบกระด้างของยอห์มเองจะต้องการ
ใหย้ อห์มสเู้ สยี ด้วย

“ช ิ ช่วยไมไ่ ด้นา้ ลูกพ ่ี เก็บกระดกู ผมให้ดีด้วยนา?”
ยอหม์ กลา่ วเชน่ นนั้ พรอ้ มแสยะยมิ้ กอ่ นชกั เอาดรากอนสเลเยอร์
คู่ใจขึ้นมาตั้งท่า ดูท่าค�าพูดของผมจะช่วยจุดประกายไฟนักสู้ของเขาเข้า
ให้แลว้

“ไวใ้ จไดเ้ ลย ฉนั มนี า�้ ยาฟน้ื ฟอู ยเู่ พยี บ ลยุ แบบไมต่ อ้ งยงั้ ไปโลด!”
“รบั ทราบ!”
ยอหม์ ตอบรับกอ่ นก้าวออกมาด้านหนา้
ด้านสเฟียรห์ ัวเราะเสยี งดังอยา่ งดีใจ
แล้วกล่าว
“ฮา้ ------- ฮะฮะฮะฮ่า! ยอ่ มได ้ เจ้ามนุษย ์ เจา้ จะท�าให้ขา้ พงึ
พอใจไดร้ ึเปลา่ นะ?”
สเฟยี ร์ค�ารามอยา่ งสนุกสนาน เม่ืออย่ตู ่อหนา้ การตอ่ สู้

บทท่ี 1 การเชอื่ มสัมพันธก์ ับอาณาจกั รสัตว์ 43

แต่แล้วในตอนน้ันเอง
จู่ๆ ชอิ อนที่ก�าลงั อุ้มร่างผม ไม่รูค้ ดิ อะไรถึงได้สง่ ตัวผมให้ชูนะ
เอ๊ะ น่ีอย่าบอกนะวา่ ...
วินาทีทน่ี ึกได้ ชอิ อนกล็ งมอื กระทา� ตามที่ผมคาดเอาไว้

“ชา้ กอ่ น ขา้ ทนฟงั มาตงั้ แตเ่ มอื่ ครแู่ ลว้ แตล่ ะคา� ลว้ นมแี ตถ่ อ้ ยคา�
หยาบคายต่อท่านรมิ รุ ุ... ท่านริมรุ ไุ ดก้ า� ชบั ไว้วา่ มใิ หต้ ่อส้ขู า้ จงึ ยอมฝืนทน
อดกล้ัน แต่ดูเหมือนจะไม่จ�าเป็นต้องท�าเช่นนั้นแล้ว คู่มือของเจ้าคือข้า
นีแ่ หละคะ่ !”
ชอิ อนตาแดงก�า่ ลงมอื กระทา� การโดยที่ผมไม่ทนั ไดเ้ ข้าไปห้าม
การทย่ี อหม์ ออกไปสยู้ งั พออยใู่ นขอบเขตทยี่ อมความกนั ไดบ้ า้ ง
แตถ่ ้าชิออนออกไปเสยี แบบน ี้ ชะรอยจะจบแบบไม่สวยเอาน่ะสิ...
เอาเถอะ ช่วยไมไ่ ดม้ งั้
เวลานเ้ี ราไมอ่ าจหา้ มชอิ อนได ้ ในเมอ่ื เปน็ แบบนแี้ ลว้ กม็ แี ตต่ อ้ ง
ใหส้ ถานการณม์ นั พาไปเทา่ นน้ั และเหนอื สง่ิ อนื่ ใด อกี ฝา่ ยเองกก็ ะลยุ เตม็
ทีเ่ หมือนกัน ไม่ใชบ่ รรยากาศทจี่ ะมาบอกวา่ ไมไ่ ด้เอาตอนน้ี

“นา่ สนกุ น!่ี ลกู นอ้ งของสไลมม์ นั จะขนาดไหนกนั เชยี ว ข้าคนนี้
------“กรงเลบ็ พยคั ฆข์ าว” สเฟยี ร์ จะเปน็ คนพสิ ูจนเ์ อง!”
สเฟียร์ร้องค�าราม เผยให้เห็นธาตุแท้ของเสืออันดุร้าย ชิออน
กบั สเฟยี รเ์ ขา้ โรมรนั กนั ตามบญั ชาของสญั ชาตญาณแหง่ การตอ่ สอู้ นั บรสิ ทุ ธ์ิ
และสถานท่นี น้ั กแ็ ปรสภาพเป็นสมรภูมใิ นเส้ียววินาที

ทางด้านยอหม์ น้นั
“------- ใหต้ ายส ิ ใชไ้ มไ่ ดเ้ ลยนะคะสเฟยี รเ์ นย่ี กรซู สิ ! เจา้ จงไป

เปน็ คู่มือให้มนุษยผ์ ู้น้นั เสีย”
ขณะทชี่ อิ อนกับสเฟยี ร์ก�าลงั ส้กู นั “อสรพษิ เขาเหลอื ง” อารบ์ ิส
กอ็ อกค�าสัง่ แก่มนษุ ย์มารตนหนึ่ง

44

“ถึงข้าจะอยู่ร้ังท้ายในหน่วยนักรบราชาสรรพสัตว์ยังไงก็เหอะ
แต่ใหไ้ ปเป็นคู่มอื ของมนษุ ย์เนย่ี นะ... ก็ได ้ ขา้ จะเลน่ กับเจ้าด้วยก็ได้ เจา้
มนุษย!์ ”
แม้ปากจะบ่นแบบนนั้ แต่ก็มคี นหนุ่มท่ดี แู ข็งแรงและมีไหวพรบิ
ออกมาเบื้องหนา้ ตนหน่ึง
ผมสเี ทา นยั นต์ าสเี ทา ผวิ สแี ทน รา่ งสงา่ สมสว่ นอดุ มดว้ ยกลา้ มเนอื้
สองมือควงมีดเล่มโตเล่นไปมา สายตาอันคมกริบจับจ้องไป
ที่ยอหม์
ทา่ ทนี นั้ เหมอื นจะกา� ลงั ดถู กู ยอหม์ โดยสนิ้ เชงิ แตป่ ระกายตานน้ั
กลับดดุ นั เปน็ แววตาของนายพรานท่ีก�าลังจบั จอ้ งไปท่ีเหยอ่ื อยา่ งแทจ้ รงิ
ตรงขา้ มกบั คา� พูด เขาไม่ได้ประมาทเลยแม้แต่น้อย
สมกบั เป็นลูกนอ้ งของคาริออน
ถงึ จะพดู อยา่ งนนั้ อยา่ งน ้ี แตก่ ถ็ อื วา่ เปน็ นกั รบชน้ั หนง่ึ เลยทเี ดยี ว
ถา้ จ�าไม่ผิด ไดย้ ินวา่ คารอิ อนปกครองเผา่ ไลแคนโทรป
มิลมิ ช่วยบอกอะไรหลายๆ อย่างใหผ้ มรู้
ถงึ ตอนแรกจะทา� เปน็ ลงั เลทจ่ี ะพดู แตพ่ อผมแงม้ ขนมนา�้ ตาลให้
ดแู วบๆ เธอกก็ ลา่ ววา่ “จรงิ ๆ แลว้ มนั พดู ไมไ่ ด ้ แตจ่ ะบอกให้เปน็ กรณี
พเิ ศษก็แล้วกัน” พร้อมบอกมาแบบค่อนข้างละเอยี ด
มนษุ ยส์ ตั วน์ น้ั หมายถงึ เผา่ พนั ธอ์ุ มนษุ ยท์ ส่ี ามารถแปลงรา่ งเปน็
สัตว์ได้ตรงตามชือ่
นอกจากพวกสนุ ขั แมว ลงิ หม ี ง ู และนกแลว้ เหน็ วา่ ยงั มจี า� พวก
หายากท่สี ามารถแปลงเป็นสัตวข์ นาดใหญ่อย่างช้างได้ดว้ ย
และวา่ กนั วา่ อสรู ชนั้ ลา่ งอยา่ งออรค์ หรอื โคโบลต ์ จะเปน็ มนษุ ยส์ ตั ว์
แบบถดถอย ซึ่งไม่สามารถแปลงร่างได ้ สรุปคือมนุษยส์ ตั ว์น้ัน จะหมาย
ถงึ เหล่าผู้ท่อี ยู่ตา� แหน่งช้ันสงู ในหม่อู สรู ดว้ ยกนั นน่ั เอง
เผ่าพันธุ์ที่มีลักษณะของมนุษย์และอสูรอยู่ด้วยกัน เรียกได้ว่า

บทที่ 1 การเช่อื มสัมพันธ์กบั อาณาจักรสตั ว์ 45

เปน็ มนษุ ยม์ ารช้นั ลา่ งแตก่ �าเนิด
และในทุกครัง้ ท่แี ปลงรา่ ง กจ็ ะส�าแดงพลังตามลกั ษณะพเิ ศษท่ี
มีออกมา
พวกเขาเปน็ นกั รบทม่ี วี ชิ าการตอ่ สตู้ ดิ ตวั มาแตก่ า� เนดิ จดั เปน็ ตวั ตน
ทีใ่ ครๆ ในโลกทีผ่ ู้แข็งแกรง่ รอดอ่อนแอตายนต้ี ่างตอ้ งยอมศโิ รราบให้
ถ้าหากข้อมูลนั้นเป็นความจริงละก็ มนุษย์สัตว์จะต้องสามารถ
『แปลงรา่ ง』 จากรา่ งมนษุ ย์ไปเปน็ รา่ งท่มี ลี กั ษณะพิเศษของสตั ว์ได ้ เห็น
ว่าร่างสัตว์จะเป็นร่างท่ีมีความแข็งแกร่งที่แท้จริง เพราะงั้นจะเท่ากับว่า
แม้อกี ฝ่ายจะไม่ได้ประมาท แต่กไ็ ม่ได้เอาจริง...
สเฟียร์เองก็ยังอยู่ในร่างมนษุ ย์
ท้ายทส่ี ุดแลว้ ชิออนจะเอาชนะได้รเึ ปลา่ นะ?
จะแพห้ รือชนะ จะอย่างไหนกแ็ ล้วแต่------
ชอิ อนกบั สเฟียร์ ยอหม์ กบั กรซู สิ
การต่อสู้ของทง้ั สองคู่ ได้เรมิ่ ต้นขึ้นแล้ว
ผมเฝ้ามองดผู ลลัพธน์ นั้ อยู่ในออ้ มแขนของชนู ะ

*

การต่อสู้ของชิออนกบั สเฟยี ร์นัน้ บอกไดค้ า� เดยี ววา่ ดเุ ดอื ดสดุ ๆ
ต่างฝ่ายต่างก็เป็นพวกแสดงความสุขออกมาเวลาต่อสู้-------
สรปุ คอื เปน็ พวกคลง่ั ตอ่ สนู้ น่ั แหละ ทงั้ สองเลยกา� ลงั จดจอ่ อยกู่ บั การตอ่ สู้
โดยไม่ไดส้ นใจรอบข้างเลยสักนิด
ณ ตอนน ี้ ทงั้ ความเรว็ และพละกา� ลงั ของทง้ั สองสสู กี นั เปน็ การ
ตอ่ สู้ที่สมนา�้ สมเนอ้ื มาก
ทวา่ ผมดๆู แลว้ ฝ่ายสเฟียรน์ ัน้ มีปรมิ าณแก่นเวททีม่ ากกวา่
อยา่ งทว่ มทน้ ขนื เปน็ แบบนต้ี อ่ ไป ชอิ อนคงจะเปน็ ฝา่ ยเสยี เปรยี บเปน็ แน่

46

มันควรจะเป็นแบบนน้ั ...
ทวา่ ชอิ อนกา� ลงั ใชม้ อื เปลา่ สกู้ บั สเฟยี ร ์ โดยไมช่ กั โอดาจอิ อกมา
อาจเพราะไมค่ ดิ จะฆา่ หรอื อาจเปน็ การแสดงเจตนาวา่ ไมไ่ ดเ้ อา
จรงิ ก็ไมท่ ราบได้ แตน่ ่มี ันไม่ใชเ่ วลามวั ทา� เป็นสบายๆ แบบน้ันกบั คู่ตอ่ สู้
ทีเ่ ป็นมนษุ ยม์ ารซ่งึ มีระดบั สงู กวา่ เสยี หน่อย...
ถึงการเข้าร่วมศึกของชิออนจะอยู่นอกเหนือความคาดหมาย
แตอ่ ยา่ งไรเสยี ในเมอ่ื มาถงึ ขน้ั นแ้ี ลว้ มนั กค็ วรจะมงุ่ เอาชนะแบบเตม็ กา� ลงั
นนั่ แหละ

“ยัยชิออนจะเปน็ อะไรไหมล่ะเน่ยี ? ดูเหมอื นคดิ จะสู้กับอกี ฝ่าย
โดยไมช่ กั คาตานะซะดว้ ยส.ิ ..”
“ไม่เปน็ ไรหรอกค่ะทา่ นริมุรุ เหน็ แบบนน้ั แต่ชิออนก็แกร่งรอง
จากท่านพ่เี ลยนะคะ”
ชนู ะตอบเสยี งพึมพา� ของผม
ดเู หมอื นชนู ะจะมองออกวา่ ชอิ อนแขง็ แกรง่ เปน็ ลา� ดบั สองในหมู่
คิจิน แล้วดูเหมือนว่าตอนน้ีเธอจะท�าความเข้าใจในการต่อสู้ของพวก
ชอิ อนได้ดว้ ย ยูนีคสกลิ 『นกั วเิ คราะห』์ ของชูนะนี่ดูถกู ไมไ่ ด้จรงิ ๆ
แต่จะว่าไป ชูนะก็น่าจะรู้ถึงความแข็งแกร่งของสเฟียร์ด้วยส ิ
แต่ถึงอย่างนั้นการท่ีไม่แสดงความเป็นห่วงชิออนให้เห็นแบบน้ี ถือเป็น
หลกั ฐานว่าเช่อื ใจกันถึงขนาดน้ันง้นั เหรอ

“-------มันก็จรงิ อย่างวา่ หากสกู้ ันซึ่งๆ หน้า ชิออนคงจะแกร่ง
กว่าขา้ เสียอกี ละครับ ถึงจะดผู ดิ ไปจากความจริงอยา่ งมากเลยกเ็ ถอะ...”
โซเอย์ท่ีเร้นกายอยู่ในเงาของผมเองก็ยอมรับอย่างเสียไม่ได้
ชิออนคงแกรง่ จรงิ ๆ นัน่ แหละ
ไมใ่ ชแ่ คเ่ ลขาเสยี ของธรรมดาหรอกเรอะนน่ั
พวกเรารับชมการตอ่ ส้พู ร้อมกับสนทนาโตต้ อบกันไป
ชอิ อนกบั สเฟยี รก์ า� ลงั จดจอ่ อยกู่ บั ศกึ ตอ่ สดู้ ว้ ยมอื เปลา่ หลงั จาก

บทที่ 1 การเชือ่ มสัมพันธ์กบั อาณาจกั รสัตว์ 47

ทตี่ า่ งฝา่ ยตา่ งเขา้ โรมรนั กนั ดว้ ยเทคนคิ กบั พลงั อกี ฝา่ ยกเ็ รม่ิ จะแสดงพลงั
ออกมาให้เหน็ ทีละน้อย
ทั้งสองยังคงต่อสู้กันต่อไป โดยคงความสมดุลเอาไว้แบบ
น้นั ------

ทางด้านพวกยอห์ม
ทางนโี้ ตต้ อบกนั ดว้ ยทา่ ระดบั สงู กนั ตั้งแต่เร่ิม
ยอห์มแข็งแกร่งข้ึนจริงๆ ดูราวกับเป็นคนละคนกับเม่ือหลาย
เดือนกอ่ นอยา่ งไรอยา่ งนนั้
เขาตระเวนไปทั่วทั้งเมืองนี้ เมืองแถบอาณาจักรฟาลุมส์และ
หมบู่ า้ นตา่ งๆ ใช้ชวี ติ แต่ละวนั ไปกบั การปราบอสรู สงั่ สมชื่อเสยี งในฐานะ
ของวีรบุรุษ และหลังจากผ่านวันเวลาท่ีตอ้ งตอ่ สแู้ บบนนั้ มา คงจะทา� ให้
ประสบการณเ์ พม่ิ พนู ขน้ึ กระมงั เลเวลของเขาเพิ่มสงู ขึ้นเป็นอยา่ งมากเลย
ทเี ดียว
ในตอนนี้เขากลายเป็นผู้ที่มีความแข็งแกร่งในระดับแรงก์ A
อย่างไมต่ อ้ งสงสยั
หากมองโดยผวิ เผนิ อาจดเู หมอื นเปน็ การโจมตที ใี่ ชแ้ คด่ รากอน
สเลเยอรท์ ี่มีน�้าหนักมากฟาดลงไปตามก�าลงั แขน แต่วา่ ไอ้นั่นมันไม่ใช่
การโจมตนี ้ัน เป็นแคก่ ารโจมตเี ปิดฉากท่คี า� นวณเอาไวแ้ ลว้ เทา่ น้ัน อาศยั
จังหวะท่ีอีกฝ่ายหลบการโจมตีจนเกิดช่องโหว่ แล้วฟันกลับขึ้นต่อเน่ือง
เป็นการจูโ่ จมหลายครัง้
ยอหม์ กวดั แกวง่ ดรากอนสเลเยอรไ์ ดอ้ ยา่ งสบายๆ เขากา� ลงั โจมตี
ไล่ต้อนมนุษย์มารฝ่ายตรงข้าม ด้วยเทคนิคและพลังเหนือมนุษย์ราวกับ
ไมใ่ ช่คน
ด้านมนุษย์มารฝ่ายตรงข้าม------กรซู ิสเองก็ไมแ่ พก้ นั
เขาสามารถหลบการโจมตีของยอห์มที่แรงพอจะเผด็จศึกใน

48

ทเี ดยี วไดอ้ ยา่ งงา่ ยดาย ไมเ่ พยี งเทา่ นน้ั ยงั ใชก้ ารเคลอื่ นไหวทพี่ ลกิ แพลง
ไปตามสถานการณส์ วนกลับใส่ยอห์มอกี ต่างหาก
เขาใชม้ ดี เลม่ ยกั ษท์ ถ่ี อื อยใู่ นมอื ทง้ั สองขา้ ง โจมตใี สอ่ ยา่ งตอ่ เนอ่ื ง
รวดเร็วและรุนแรง การโจมตีนั้นงดงามราวกับร่ายร�า เข้าไล่ต้อนเชือด
เฉือนเหยื่อ
รู้ได้เลยว่ามนุษย์มารนามกรูซิสตนนี้ มีความม่ันใจในความเร็ว
มากขนาดไหน
และแมว้ า่ จะกา� ลงั เผชญิ หนา้ อยกู่ บั มนษุ ยม์ ารกรซู สิ ยอหม์ กลบั
ย้ิมอยา่ งสนุกสนาน การท่ีเขาต่อสู้กบั มนุษยม์ ารโดยการปลดปล่อยพลงั
ออกมาเตม็ สูบ คงจะท�าใหส้ ัมผัสได้ถึงการเตบิ โตของตวั เองเปน็ แน่
โจมตแี ละป้องกัน ท้งั สองผลัดกนั รุกรบั สลบั ไปมาในชวั่ พรบิ ตา
กรูซสิ ปามดี ใส่ยอหม์
ยอหม์ หลบได ้ จากนนั้ กฟ็ าดดรากอนสเยอร ์ สวนกลบั ด้วยท่า
ไม้ตายฉบั เดียวจอดใส่กรูซิส
ทวา่ กรซู สิ กลงิ้ หลบไปขา้ งหนา้ ไดอ้ ยา่ งไมย่ ากเยน็ จากนน้ั กล็ อด
ผา่ นบรเิ วณเทา้ ของยอหม์ ออ้ มไปขา้ งหลงั ไดอ้ ยา่ งยอดเยีย่ ม
ในพรบิ ตาที่ยอห์มหันกลับไปหมายจะตามไปโจมต ี มดี ทกี่ รูซิส
ปาออกไปก็หมนุ กลับมาอยู่ในมอื เขาราวกบั บมู เมอแรง
กรซู ิสใชม้ ีดในมือท้ังสองข้างฟนั ไขว้โจมตี
ส่วนยอหม์ ใชด้ าบใหญร่ ับการโจมตีเอาไว้
ฝมี ือของทง้ั สองยากแกก่ ารจะตดั สนิ ว่าใครเหนอื กว่า
น่ีเป็นการประลองเลื่องชื่อ ที่ยอดเยี่ยมเสียจนต้องถอนหายใจ
ออกมาดว้ ยความชืน่ ชม

“เจา้ ยอหม์ ไมเ่ ลวเลยแฮะ สกู้ บั มนษุ ยม์ ารทชี่ อื่ กรซู สิ นนั่ ไดอ้ ยา่ ง
สสู เี ลย...”
“นนั่ สินะคะ เป็นการตอ่ สทู้ ี่ยอดเยีย่ มมากเลยค่ะ”

บทท่ี 1 การเช่ือมสมั พันธก์ ับอาณาจกั รสัตว์ 49

ผมออกปากชมยอหม์ จากใจ และดเู หมอื นวา่ ชนู ะทกี่ า� ลงั อมุ้ ผมเอง
ก็เห็นพ้องเช่นกนั
ดูทา่ ยอห์มจะเตบิ โตขึน้ กว่าท่ผี มคิดเอาไว้
กอ็ บตะเองกพ็ อกนั ในการฝกึ ของฮาคุโร จะให้ความส�าคญั ที่
ความเรว็ เหนอื สงิ่ อน่ื ใด เพราะหากตอบสนองชา้ ไปแมเ้ พยี งเลก็ นอ้ ย จะตอ้ ง
พบกับบทลงโทษสุดโหดเข้า ถ้าไม่อยากให้เป็นแบบน้ัน มันก็มีแต่ต้อง
ขดั เกลาทักษะในการอา่ นเกมลว่ งหน้าอย่างไม่อาจหลีกเล่ยี งได้
และสง่ิ นน้ั นนั่ แหละ ทเี่ ปน็ ความลบั แหง่ ความเรว็ ในการตอบสนอง
ของยอห์ม
นอกจากนี้ยังมีอกี อย่างหนงึ่
เอ็กซอร์อาเมอร์ท่ีผมให้ยอห์มไปเองก็มีความลับซุกซ่อนอยู่
เหมือนกนั
เกราะนี้มีลักษณะเด่นที่น้�าหนักเบา แต่มีพลังป้องกันที่สูงมาก
นอกเหนือจากน้ัน มันยังมีคุณสมบัติในการเกื้อหนุนต่อการเคล่ือนไหว
ของผสู้ วมใส ่ ชว่ ยใหป้ ฏกิ ริ ิยาตอบสนองไวขึน้ อีกดว้ ย
อาวุธหรือเคร่ืองป้องกันท่ีมีแก่นเวทไหลผ่าน จะเปล่ียนแปลง
คุณสมบัตไิ ปตามลักษณะของผถู้ ือครอง ยิ่งใชง้ านมากเท่าไร คุณสมบตั ิ
กจ็ ะเพ่ิมสูงขึน้ เทา่ นนั้
ซึ่งเอ็กซอร์อาเมอร์เองก็ไม่เป็นข้อยกเว้น มันคงจะคุ้นเคยกับ
ยอห์มซึง่ เป็นผถู้ ือครองแล้วเปน็ แน่
กลา่ วไดว้ า่ มนั คอื หลกั ฐานวา่ ยอหม์ ไดท้ า� ใหเ้ อก็ ซอรอ์ าเมอรเ์ ปน็
ของตวั เองโดยสมบรู ณ์แบบ ระหวา่ งการต่อสู้ในชว่ งหลายเดอื นมานี้
และด้วยปัจจยั ท้ังสองนี้ จงึ ท�าใหย้ อห์มมคี วามแขง็ แกร่งท่ีไม่ได้
ด้อยไปกวา่ มนุษย์มารกรซู สิ เลย

แล้วการต่อสู้ของทง้ั สองคกู่ เ็ รา่ ร้อนข้ึนเรือ่ ยๆ

50