เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว - 04

เปน็ การกระทา� เพอื่ ความแนใ่ จทรี่ ดั กมุ จนนา่ สะพรงึ กลวั เลยทเี ดยี ว
เวลาได้ผา่ นพน้ ไปอยา่ งตงึ เครียด-------

“ยินดที ไี่ ดร้ ้จู ัก ละมั้ง? แต่อกี เด๋ียวกต็ อ้ งบอกลากนั แลว้ ละ”
หญิงสาวคนหนึ่งเผยโฉมพรอ้ มกล่าวทักทายเช่นนั้น
เธอเข้ามาจากเบ้ืองหนา้ เพียงล�าพัง แลดมู น่ั ใจสดุ ๆ
อายนุ ่าจะราว 20 หรือยงั ไมถ่ งึ 20 กระมัง...
ภายในดวงตาอนั เยอื กเยน็ ทด่ี โู หดเหยี้ มจนรสู้ กึ ขนลกุ ซไู่ ปทง้ั ตวั
เปล่งประกายด้วยแววแห่งสติปัญญา ท้ังยังมีใบหน้าอันงดงามที่ช่วยยก
ระดับความเย็นเยยี บของนัยนต์ าให้ดูเดน่ ชดั ขึน้
ผมไมค่ นุ้ หนา้ เธอมากอ่ น แตว่ า่ กลบั รสู้ กึ คดิ ถงึ อยา่ งบอกไมถ่ กู
เส้นผมสีด�าเงางามตัดส้ันยาวไม่ถึงบ่า ผมด้านขวาเสยข้างไป
ขา้ งหลงั ผมทางดา้ นซา้ ยปลอ่ ยในระดบั ที่ไมท่ �าให้บังดวงตา
ตรงดวงตาขา้ งซา้ ยทม่ี ผี มหนา้ มา้ นนั้ มองเหน็ โมโนเคลิ (แวน่ ขา้ ง
เดยี วโผลม่ าบางสว่ น)
โมโนเคิลนั้นอาจเป็นแค่แฟช่นั หรืออยา่ งไรก็ไมท่ ราบได ้ แต่เธอ
กถ็ อดมนั เกบ็ เขา้ กระเป๋าเสือ้ ในทันที
หลอ่ นสวมชดุ สขี าวทด่ี คู ลอ่ งตวั โครงสรา้ งของมนั พาทา� ใหน้ กึ ถงึ
ชดุ พธิ กี าร ขาทเ่ี ผยใหเ้ หน็ จากกระโปรงสน้ั นนั้ เรยี วยาว ปกคลมุ ดว้ ยถงุ นอ่ ง
สดี า�
ร่างน้ันปกคลุมด้วยผ้าคลุมสีขาวบริสุทธ์ิท่ีพวกสาวกในศาสนา
สวมกัน
ตรงบริเวณปกเสื้อนั้นปักเป็นตราสญั ลักษณไ์ มก้ างเขน ตราน้ัน
เป็นหลักฐานว่าเธออยู่ในล�าดับสูงสุด ในบรรดาผู้ท่ีสังกัดอยู่ศาสนจักร
แหง่ ตะวันตก
โฮลไ่ี นท ์ (อศั วนิ ศกั ดสิ์ ทิ ธ)์ิ -------ผพู้ ทิ กั ษก์ ฎหมายและระเบยี บ
สงั คม ศตั รูคูฟ่ ้าของอสูร

452

“กน็ า่ จะเพง่ิ รจู้ กั กนั เปน็ ครงั้ แรกนแ่ี หละ วา่ แตม่ ธี รุ ะอะไรหรอื ครบั ?
ผมช่อื ริมุรนุ ะ่ ครับ ไมท่ ราบวา่ คณุ จ�าสลับกับคนอื่นรึเปล่าครับ?”
ถงึ จะรู้ว่าเปล่าประโยชน ์ แต่ผมก็ถามไปเพอ่ื ความแนใ่ จ
เป้าหมายของเธอคือผมอย่างชัดเจน ดูไม่น่าจะจ�าผิดคนด้วย
แตผ่ มกไ็ มอ่ ยากมาฆ่ากันเพราะจ�าผิดกับคนอืน่ หรอก

“สภุ าพดจี งั เลยนะ คณุ ประมขุ แหง่ ประเทศของอสรู ไมผ่ ดิ หรอก
คือเมืองของเธอน่ะนะ มันขวางหูขวางตาน่ะ พวกเราถึงได้ตัดสินใจว่า
จะกา� จดั ทงิ้ ซะ เพราะอยา่ งน้นั หากใหเ้ ธอกลับไปตอนน้ีมนั จะไม่สะดวก
สกั เทา่ ไหร่นัก พอจะเข้าใจไหมเจา้ คะ?”
หล่อนอธิบายเหตุผลใหฟ้ ังด้วยเสียงเรียบ โดยไมห่ วั่นกลวั
มันไมใ่ ช่เรอ่ื งทผ่ี มจะตอบว่า ออ๋ เหรอครับ ไดเ้ ลย
ท่ีส�าคัญ ความแตกเรื่องท่ีผมเป็นประมุขของเทมเพสต์ด้วย
นีม่ ันหมายความว่ายงั ไงกนั ?

“ทา� ไมถงึ รวู้ า่ ฉนั เปน็ อสรู แถมยงั เปน็ ประมขุ ของประเทศแหง่ อสรู
ด้วยละ่ ? ก็อย่างท่ีเหน็ ฉันเป็นแคน่ กั ผจญภยั ธรรมดานะ?”
“แหมตายจรงิ แสร้งทา� เป็นไก๋ง้นั เหรอ? เอาเถอะ ยงั ไงกเ็ ปลา่
ประโยชน์อยู่ดี พอดีว่ามีรายงานลับเข้ามาน่ะ แต่จากใครคงบอกให้รู้
ไมไ่ ดห้ รอก ทแี่ นๆ่ คอื มเี รอ่ื งแบบนนั้ รวั่ ไหลมาหาพวกเรา ทนี่ ่ี ทเ่ี มอื งหลวง
แห่งอิงคร์ าเซยี น้ี มี “ตา” อย่หู ลากหลายรูปแบบ เธอควรจะระมัดระวัง
การถกู จบั ตามองเอาไว้อยเู่ สมอจะดกี วา่ นะ”
รายงานลบั งั้นเรอะ? นึกไมอ่ อกเลยสักนิด
เรอื่ งระวงั วา่ จะถกู สะกดรอยตามเรากร็ ะวงั แลว้ แถมยงั ระมดั ระวงั
ในการวารป์ ด้วยสกิลถึงขดี สดุ ด้วย
ไมเ่ ขา้ ใจเลย แตท่ พ่ี อจะเขา้ ใจไดค้ อื แมน่ แ่ี นใ่ จวา่ เราใช ่ และคดิ
จะฆา่ เรา
สถานการณแ์ ยเ่ อามากๆ

บทสง่ ท้าย ศัตรูคู่ฟา้ ของอสูร 453

อาวธุ ของเธอ มีเพียงเรเปียร1์ 5ท่ีเหน็บอยู่ตรงเอวเทา่ นัน้
เธอแตง่ กายด้วยชุดสบายๆ ไม่ได้สวมแม้กระทั่งชุดเกราะ
ไมม่ วี ่ีแววของคนรอบๆ และไมม่ ีทที า่ วา่ จะมคี นทกี่ า� ลงั กางม่าน
พลงั เขา้ มาช่วยหนุน
ทั้งท่ีวางกับดักเพื่อฆ่าเราแท้ๆ แต่กลับมีสมาชิกแค่คนเดียว
ง้นั เหรอ?
หรอื วา่ บคุ คลผูน้ ี้มีฝีมอื มากถงึ เพียงนน้ั เลยเชยี ว?
แตว่ า่ ผมไมม่ ีเวลามามัวคดิ แลว้
จากค�าบอกของผู้หญิงคนน้ี ดูเหมือนว่าจะมีขั้วอ�านาจท่ีหมาย
จะบดขยีเ้ ทมเพสต ์ และการโจมตีอาจเริ่มไปแล้วกไ็ ด้ ผมจงึ ไม่มเี วลามา
มัวอ้อยองิ่ อยูท่ ่นี ่ี
ประเทศไหนสกั ประเทศ? หรือวา่ จะเป็น ราชาปศิ าจง้ันเหรอ?
ไม่ส ิ ไมน่ ่าใชร่ าชาปศิ าจแฮะ ศาสนจักรแห่งตะวนั ตกไมม่ ีทาง
รว่ มมอื กับอสูรอยู่แลว้
เท่ากับว่า เปน็ ประเทศไหนสักแหง่ อยา่ งงนั้ เหรอ
ประเทศข้างเคียงของเรา มีอาณาจักรยุทธภัณฑ์ดวาร์กอน
อาณาจกั รฟาลมุ ส ์ อาณาจกั รเบอรม์ นุ ด ์ แลว้ กอ็ าณาจกั รมนตราซารอิ อน
ละมั้ง
ถ้าตัดอาณาจักรยุทธภัณฑ์ดวาร์กอนกับอาณาจักรเบอร์มุนด์
ออกจากในนั้น ก็จะเหลือแค่สองประเทศ แต่ว่าตัดอาณาจักรมนตรา
ซารอิ อนทง้ิ ไปไดเ้ ลย เนอ่ื งจากไมม่ กี ารถางปา่ สรา้ งถนนเอาไว ้ ฉะนนั้ การ
จะเคลอื่ นทพั จงึ จา� เปน็ ตอ้ งผา่ นประเทศอนื่ และแนน่ อนวา่ โซเอยย์ อ่ มไมม่ ี
ทางปลอ่ ยให้การเคลอ่ื นไหวเชน่ นนั้ เลด็ รอดสายตาไปได้
เทา่ กับวา่ ที่น่าสงสยั คอื อาณาจกั รฟาลุมส์
สมมตุ วิ า่ อาณาจกั รฟาลมุ สเ์ ปน็ คนยกทพั บกุ มา กจ็ ะใชเ้ วลาอยา่ ง
เรว็ ทส่ี ดุ 2 สัปดาห์กวา่ จะยกไปถงึ เทมเพสต์ ซงึ่ จ�าเปน็ ต้องเลอื กเส้นทาง

15เรเปียร์ คือดาบยาวผอมบางมปี ลายแหลมและมโี กร่งทีด่ า้ มจับ นิยมใช้ในทวีปยโุ รปเมื่อสมัยกอ่ น

ทก่ี วา้ งพอจะใหก้ องทัพผ่านได้ และจะตอ้ งยกทพั อ้อมไปไกลมาก
ตอ่ ให้ยกทัพโดยไม่หยุดพัก ก็ยงั ตอ้ งใชเ้ วลา 10 วนั อยดู่ ี
เพียงแต่ เราจะประมาทไม่ได้ โลกใบน้ีมีเลกิออนเมจิก
(เวทกองทัพ) ถ้าหากใช้เลกิออนเมจิกอย่างมีประสิทธิภาพ ก็สามารถ
ยน่ เวลาให้สน้ั ลงได้
อย่างไรกต็ าม เราไม่มเี วลาจะมามวั ลังเล

“ดูทา่ ทางแล้ว ถงึ บอกว่าผดิ คนไป กค็ งไม่ยอมเช่ือสินะ”
“น่ันสนิ ะ ก็ได้ยนิ มาวา่ อสูรตนนน้ั ชอ่ื “รมิ ุร”ุ นนี่ า”
“อ๋อ เหรอ”
แยแ่ ฮะ ไม่นกึ เลยวา่ จะรู้กระทั่งชอื่ แบบน้ี

“พอได้รึยังเอย่ ?”
“คงจะไม่ได้หรอก อยา่ งน้อยๆ กช็ ่วยบอกชอ่ื ใหร้ สู้ กั หน่อยส?ิ ”
ผมเอ่ยถามศัตรูท่กี า� ลงั จะชักเรเปียร์ออกมาไปแบบนัน้
หญิงสาวคนงามเอียงคอสงสยั จอ้ งมองผมด้วยความฉงนใจ

“เป็นอสูรแท้ๆ แต่สนใจเรื่องช่ือด้วยเหรอ? ส�าหรับฉันมันจะ
เปน็ ยังไงก็ชา่ ง กเ็ ลยลมื ไปแล้วน่ะ--------”
เธอวา่ ก่อนจะย้มิ นอ้ ยๆ แล้วจงึ พดู ต่อ

“งน้ั ขอแนะนา� ตัวให้ร้จู กั ฉันคอื หตั ถข์ วาแห่งพระเจา้ ซง่ึ สถติ ณ
อาณาจักรรูเบเรียสอันศักดิ์สิทธิ์------- เป็น “อัศวินหัวกะทิแห่งหน่วย
องครกั ษใ์ นสงั กดั องคส์ นั ตะปาปา” และเปน็ หวั หนา้ หนว่ ยอศั วนิ ศกั ดสิ์ ทิ ธ ิ์
ชอ่ื ฮนิ าตะ ซาคางจุ ิ เราอาจจะไดค้ บหากนั แคไ่ มน่ าน แตก่ ข็ อฝากตวั ดว้ ย”
หญิงสาวประกาศนามของตนเช่นนน้ั
ง้นั เหรอ ยัยนี่คือ--------ฮนิ าตะ ซาคางจุ ิ

“ฮินาตะง้ันเรอะ? ได้ยินว่าเป็นหัวหน้าหน่วยอัศวินศักดิ์สิทธ ิ์
แต่เป็นอัศวินหัวกะทิแห่งหน่วยองครักษ์ในสังกัดองค์สันตะปาปาด้วย
งั้นเหรอ?”

บทสง่ ท้าย ศตั รคู ู่ฟ้าของอสูร 455

“รู้เยอะจงั เลยนะ? ถงึ ชือ่ เสยี งจะโดง่ ดงั ไปถึงหูพวกอสูร ฉนั ก็
ไม่ดีใจเท่าไหร่หรอก ข้อเท็จจริงคือฉันท�างานควบสองต�าแหน่งในเวลา
เดียวกนั แตย่ งั ไงก็ไมม่ คี วามหมายน่ะนะ เพราะคนที่ฉันใหก้ ารรับใชน้ ะ่
ไม่ใช่องค์สันตะปาปา แต่เปน็ เทพลูมินัสต่างหาก”
ฮินาตะว่า ก่อนจะชักเรเปียร์ออกมา ท่าทีน้ันประกาศอย่าง
ชดั เจนว่า หมดเวลาคยุ กันเพยี งเทา่ นั้น
ใบดาบมีสีขาวเงิน มีอัญมณีเม็ดเล็ก 7 ก้อนประดับ
กระจดั กระจาย ผมมองเห็นสรี ้งุ ท่หี ่อหมุ้ ใบดาบอยจู่ างๆ ดูเหมือนน่นั จะ
เป็นเมจิกซอรด์
ได้ยินว่ายัยน่ีเป็นพวกสัจนิยมแบบเต็มข้ัน แต่ยังต้ืนเขินไปนะ
ไม่นึกเลยว่าจะออกมาจัดการฉนั คนเดยี วแบบน ้ี ไหนๆ แล้วมนั ก็ควรจะ
เตรยี มกา� ลงั รบทม่ี ากพอจะจดั การไดแ้ บบแนน่ อนมาแทๆ้ แตว่ า่ เรากด็ ู
หมน่ิ ความสามารถในการสืบข่าวนั่นไม่ได้เลย ดูเหมือนจะตรวจสอบท้ัง
เรอื่ งตวั จรงิ ของเรา และเรอื่ งมหาพนั ธมติ รแหง่ พงไพรจรู า่ มาเปน็ อยา่ งดแี ลว้
ดว้ ย
แตแ่ บบนท้ี า่ จะแยแ่ ฮะ ดเู หมอื นฮนิ าตะตง้ั ใจจะลยุ แตค่ ตู่ อ่ สเู้ ปน็
ลูกศษิ ยข์ องคุณชิสแุ บบนผ้ี มคงสไู้ ดล้ �าบาก พอจะหาทางคยุ กันไม่ไดเ้ ลย
รึยงั ไงนะ... ผมเองก็ชักคาตานะขึน้ ต้ังทา่ กอ่ นจะลองทดสอบเจรจาดว้ ย
ค�าพูดดู

“ชา้ เดีย๋ วกอ่ นนะ ฉันมีเรือ่ งอยากจะพดู และอยากจะคยุ กบั เธอ
อยู่นะ!”
“ฉันไมส่ นใจค�าพูดของอสรู หรอก”
เวลาเดียวกับท่ีลั่นวาจาอันแสนเย็นชา เธอก็ใช้เรเปียร์แทงเข้า
มาราวกบั ประกายแสง แคใ่ ชส้ ายตามองทนั ไดก้ เ็ ตม็ กลนื หากไมใ่ ชเ่ พราะ
สารสอื่ ประสาท16เชอื่ มเขา้ กบั สมองโดยตรงละก ็ ผมคงรบั การโจมตเี มอ่ื ครู่
16สไาปรสแ่ือลปร้วะ ส『าทญคาือณสารเเวคมทภี 』าย ในถรูกา่ งผกานยทกึ ีเ่ แป็นบตบวั นนา� เ้ ีซลเลลป์ ่นระเอสาาทลท้ัง�าหบลาายกทแงั้ ยกาเ่ รลควยบนคุมะรเ่านงกีย่ ายและ

การแสดงอารมณ์

“รอเดยี๋ วกอ่ นส ิ นเี่ ธอ เปน็ คนญปี่ นุ่ ใชไ่ หมละ่ ? ฉนั เองกเ็ หมอื นกนั
คุณชิสุฝากเธอใหฉ้ นั เปน็ คน-------”

“หลบทา่ เมอ่ื กไี้ ดส้ นิ ะ นา่ ตกใจนดิ หนอ่ ยเหมอื นกนั สมกบั เปน็
อสูรที่ฆ่าอาจารย์ชิสุ... ขอฉันล้างแค้นให้อาจารย์หน่อยก็แล้วกัน
แตจ่ ะวา่ ไป อสูรเน่ยี นะเป็นคนญี่ป่นุ ? อาจารยช์ สิ ุฝากฝงั ฉัน? พดู เรื่อง
นา่ ขนั เสียจรงิ ๆ อยา่ มาท�าใหห้ วั เราะหน่อยเลย”
ดทู า่ เธอไมค่ ิดจะเช่อื เลยสักนดิ มิหนา� ซา้� ยงั ไมค่ ดิ จะพูดคุยกัน
เลยด้วย
จริงส ิ ผมนกึ ขึ้นได้

“กบ็ อกวา่ เปน็ คนญป่ี นุ่ จรงิ ๆ! ฉนั ตายทโ่ี ลกฝง่ั นน้ั แลว้ กลบั ชาติ
มาเกดิ ใหมเ่ ป็นสไลมท์ ่นี ีก่ ็เท่าน้นั เอง-------”
ผมพูดไปด้วยภาษาญีป่ ุ่น
ถ้าเปน็ เจา้ นล่ี ะก ็ ฮินาตะต้องเชื่อแน่

“อยา่ งที่คาดการณ์เอาไว้ พดู ภาษาญีป่ ุ่นสนิ ะ เล่นละครตบตา
ไปมากกว่านกี้ เ็ ปล่าประโยชน”์
นา�้ เสียงของฮนิ าตะเย็นชายิ่งข้ึน
อย่าว่าแต่จะท�าให้เช่ือ กลับจุดประกายไฟแห่งโทสะไปเสีย
อย่างน้ัน
เปน็ ไปตามทค่ี าดการณ์เอาไว ้ งน้ั เรอะ!?
ใครบางคนที่ปล่อยข้อมูลของเราให้ฮนิ าตะ เป็นบุคคลทีร่ ู้ว่าเรา
เป็นคนญี่ปุ่นงั้นเหรอ?
คนที่รู้ว่าเราเคยเป็นคนญ่ีปุ่นมีจ�านวนเพียงแค่หยิบมือเท่านั้น
-------- หรือวา่ เพราะเราบอกวา่ เปน็ คนญีป่ ุ่นออกไป เลยคาดการณ์ว่า
จะพูดภาษาญี่ปุ่น-------- ?
นห่ี รือว่า... เธอคาดคะเนว่าเรารเู้ รอื่ งตา่ งโลกจากขอ้ มูลท่ีวา่ เรา
เป็นคนฆา่ คณุ ชิส ุ แลว้ ยังคาดการณ์แมก้ ระท่ังความเปน็ ไปได้ทว่ี า่ เราจะรู้

บทสง่ ทา้ ย ศัตรูคูฟ่ า้ ของอสูร 457

ภาษาญี่ป่นุ ดว้ ยอยา่ งง้ันเหรอ!?
นน่ั คงไมใ่ ชก่ ารคาดคะเนแลว้ แตเ่ ปน็ การ 『คดิ คÓนวณ』--------

“--------ไมว่ า่ ยังไงก็จะส้ใู ห้ไดง้ ัน้ เหรอ? เธอคนเดียว สู้กบั ฉัน
เน่ียนะ?”
ผมเอย่ ถาม
ถงึ ฮนิ าตะจะเป็น “ชาวต่างโลก” และเป็นโฮล่ไี นท์ยงั ไง แต่ตวั
ผมในตอนนี้มกี �าลงั รบในระดับราชาปิศาจ
ถึงจะถูกจ�ากัดการใช้สกิล แต่ก็ไม่มที างแพ้ฮินาตะท่เี ปน็ มนษุ ย์
อยู่แลว้
ผมเคยคดิ เชน่ น้นั

“ตายจริง น่าข�า คดิ วา่ จะชนะฉันไดเ้ หรอ? ภายในมา่ นพลงั นี้
เนี่ยนะ?”
ฮินาตะยิ้มคล้ายกับตะลึงเล็กน้อย ก่อนจะถามกลับมาด้วย
นา้� เสยี งราวกบั กระซบิ
ในเสย้ี ววนิ าทถี ดั มา สายรงุ้ 7 สกี ถ็ กู ปลอ่ ยออกมาจากปลายดาบ
เรเปียร์
นน่ั เปน็ ท่าประเภทแทงท่เี รว็ มากๆ
เร็วเสยี จนเกดิ ภาพติดตาจากอญั มณเี ป็นสายรงุ้
ผมพยายามจะหลบ แต่รา่ งกายกลบั หนักอ้งึ ดเู หมอื นวา่ แมแ้ ต่
ความสามารถทางกายก็ถูกลดทอนลงด้วย การตอบสนองของผมช้าลง
ท�าให้ผมโดนโจมตีไปราวสามครั้ง
เอาจริงดิ!? ผมลนลาน
ความเจบ็ ปวดทรี่ าวกบั ลุกไหมแ้ ลน่ ไปทว่ั ร่าง
ความเจบ็ ง้ันเรอะ? เรามสี กลิ 『ป้องกนั ความเจ็บปวด』 แท้ๆ
แล้วท�าไม--------- ?

“หืมมม โดนแคส่ ามครงั้ ? สงสัยเราจะคิดอะไรอ่อนหัดอยนู่ ดิ -

458

หน่อยละมัง้ ”
ถงึ จะทา� เปน็ พดู มาแบบนนั้ แตก่ ลบั ทา� หนา้ เหมอื นทกุ อยา่ งเปน็
ไปตามทคี่ า� นวณเอาไว ้ และไมร่ วู้ า่ อยใู่ นขอบเขตทคี่ า� นวณเอาไวอ้ กี รเึ ปลา่
เธอจงึ รกุ เขา้ ใส่รวดเดยี วโดยไม่คิดจะใหผ้ มหยุดพัก
ผมยกคาตานะขน้ึ ตงั้ ทา่ ตรงหนา้ หมายจะลองใชค้ าตานะรบั แลว้
ปล่อยใหไ้ หลผา่ นด ู แตท่ ว่า ดาบกลับแทงเขา้ ส่รู ่างของผม ราวกับทะลุ
ผ่านคาตานะอยา่ งไรอยา่ งนนั้
ไมร่ เู้ หมอื นกนั วา่ อะไรเปน็ ยงั ไง แตผ่ มทา� ตามลางสงั หรณท์ บ่ี อก
มาวา่ อันตราย โดยการหนไี ปดา้ นหลงั
เท่าน้ีก็ดอกที่ส่ีแล้ว ผมรู้สึกว่าถ้าโดนมากไปกว่าน้ีจะอันตราย
เอาได้

“หรือว่า จะรู้ถึงความอันตรายของท่าน้ีแล้วง้ันเหรอ? ทั้งที่มี
พวกโง่ๆ ท่ีรับท่าโดยท�าเป็นเก่งจนหยดสุดท้าย แล้วตายโดยท่ีท�าอะไร
ไมไ่ ด้แทๆ้ แตด่ เู หมือนเธอจะมปี ัญญาอยู่นิดหน่อยนะ”
ฮินาตะเอียงคอเลก็ นอ้ ย พลางกล่าวชมเชยผม

“กด็ ใี จสา� หรบั คา� ชมนะ แตถ่ า้ ยอมฟงั ทฉ่ี นั พดู จะดใี จกวา่ นอ้ี กี ...”
ผมพยายามใช้การพดู คุยเพื่อถว่ งเวลา

《คÓตอบ คาดการณไ์ ดว้ า่ อารต์ นไ้ี มใ่ ชก่ ารโจมตเี ขา้ ใสแ่ มท-
ทีเรยี ล บอด้ี แต่เปน็ การโจมตใี สส่ ปริ ชิ วล บอดโ้ี ดยตรง》

ไมน่ กึ เลยวา่ จะไมไ่ ดโ้ จมตเี ขา้ รา่ งเนอ้ื แตโ่ จมตใี สจ่ ติ ใจโดยตรง...
เพราะแบบน้นั เรเปยี ร์ถึงไดท้ ะลผุ ่านคาตานะมาได้ เราไมม่ ีทาง
ป้องกนั ได้เลย ซึง่ หลักฐานคอื ไมม่ ีรอยแผลหลงเหลืออยู่บนรา่ งของผม
ยังไงล่ะ
และจากการคา� นวณของ 『มหาปราชญ』์ คาดการณว์ า่ ผมจะ

บทส่งทา้ ย ศัตรูค่ฟู ้าของอสูร 459

ถึงแก่ชวี ิตในอกี สามครัง้
ซง่ึ ไม่ใชก่ ารตายของร่างเนือ้ แตเ่ ปน็ การตายของจิตใจ
เปน็ ทา่ ทเ่ี หลอื เชอ่ื จรงิ ๆ ไมอ่ าจหยง่ั รไู้ ดเ้ ลยวา่ มนั เปน็ กระบวนทา่
หรอื เป็นผลลัพธ์ของเมจกิ ซอรด์ กนั แน.่ ..
บอกตามตรง ดูเหมอื นคนท่ดี ูถูกฝา่ ยตรงข้ามจะเป็นผมเสียเอง
ฮนิ าตะนา่ จะมยี นู คี สกลิ แนๆ่ แตไ่ มน่ กึ เลยวา่ จะไลต่ อ้ นเราไดถ้ งึ
ขนาดน ้ี โดยไม่แสดงยูนคี สกลิ ให้เหน็
สกลิ ของฮนิ าตะคอื อะไรกย็ งั ไมร่ แู้ นช่ ดั แลว้ สกลิ ของเรายงั ถกู ผนกึ
อยู่แบบน้ี ดูท่าทางนี่จะเป็นสถานการณ์ที่เสียเปรียบกว่าท่ีคาดเอาไว้
เสยี อีก
เจอแบบน้ี เราทุ่มเทให้กับการหนีสุดชีวิตน่าจะเป็นตัวเลือกท่ี
ถูกต้องท่ีสดุ แต่ยังไงก็ต้องมาเดิมพันว่าจะหนพี ้นรเึ ปล่านะ่ นะ
ผมต้องเปลีย่ นมาเป็นฝ่ายต้งั รับโดยสน้ิ เชิง
ผมลองมาตั้งแต่เม่ือครู่แล้ว แต่ก็ไม่สามารถใช้ 『อัคคีสีนิล』
กับ 『อัสนีสีนลิ 』 ไดเ้ ลย
อกี ทง้ั เนอ่ื งจากไมม่ แี กน่ เวท จงึ ไมส่ ามารถใช ้ 『เปลยี่ นรา่ งครอบ
จกั รวาล』 ได้เชน่ กนั แคค่ งสภาพของร่างในปัจจบุ ันได้ก็เตม็ กลืนแล้ว
ท่าไมต้ ายอยา่ ง “เฮลแฟลร”์ เองก็ใชไ้ มไ่ ด้ เท่ากบั ว่าแมก้ ระทั่ง
ไพไ่ ม้ตายของผมกถ็ กู ผนึกด้วย
แตก่ ใ็ ชว่ ่าผมจะสิ้นหนทางเลยเสียทีเดียว

“หืมมม ถ่วงเวลางน้ั เหรอ? แตก่ ็เปลา่ ประโยชนล์ ะนะ เธอนะ่
ถึงทางตนั แลว้ แม้แตอ่ สูรท่ียังมรี ะดับไม่ถึงแรงก ์ A ยังไม่สามารถขยับได ้
เมื่ออยู่ภายใน “โฮล่ีฟิลด์” (ม่านพลังศักด์ิสิทธิ์) แห่งนี้ เพราะนี่คือ
มา่ นพลงั ตอ่ ตา้ นอสรู ขนั้ สดุ ยอดอนั เปน็ ความภาคภมู ใิ จของศาสนจกั รแหง่
ตะวันตกยังไงล่ะ”
นอกจากจะมองความคดิ ผมออกแลว้ ฮนิ าตะยงั พดู เรอ่ื งนา่ สะพรงึ

460

กลัวออกมาอีก ดูเหมือนว่าความหนักอึ้งของร่างกายที่สัมผัสได้ตั้งแต่
เมื่อครู่-------- ที่ร่างกายผมอ่อนก�าลังลง จะเป็นเพราะผลกระทบจาก
“โฮลีฟ่ ิลด์” อะไรนั่น
การทร่ี า่ งผมออ่ นกา� ลังลงถึงขนาดน ้ี หมายความวา่ ถ้าเปน็ อสูร
ทย่ี ังมรี ะดบั ไม่ถงึ แรงก์ C ละก็ จะถงึ แก่ความตายโดยไมอ่ าจด�ารงอยู่ได้
เลยแน่ๆ
นถ่ี า้ เปน็ พวกฮ็อบกอ็ บลินลูกน้องของเราละก็---------มีหวงั ถูก
ฆ่าตายอยา่ งง่ายดายโดยท่ีไม่อาจขยบั ตวั แหง
เมื่อคิดไดเ้ ชน่ นน้ั ใจผมกย็ ่งิ รอ้ นรนข้นึ ไปอกี

“เขา้ ใจแลว้ สนิ ะ? ภายในมา่ นพลงั นจ้ี ะทา� การชา� ระลา้ งแกน่ เวท
เพราะฉะนั้นตอ่ ให้เป็นอสรู ชั้นสงู อยา่ งพวกเธอ แตถ่ ้าหากถูกชว่ งชงิ พลงั
มากกว่าคร่ึงส�าหรับการคงสภาพตัวตนไป ก็จะไม่สามารถส�าแดงพลัง
ดั้งเดมิ ออกมาได้ยงั ไงละ่ ”
ผมแทบจะไม่จ�าเป็นต้องฟังค�าอธิบายของฮินาตะเลย ลองได้
เจอกบั ประสบการณต์ รงจรงิ ๆ แบบน ี้ ผมกเ็ ขา้ ใจไดใ้ นครงั้ เดยี ววา่ มนั เปน็
มา่ นพลังท่อี ันตรายแคไ่ หน
บางทมี า่ นพลงั น ี้ คงจะมีไว้เพือ่ ลา่ อสรู มากกว่าแรงก ์ A ทไี่ ด้รบั
การระบวุ า่ อยใู่ นระดบั ฮาซารด์ กระมงั อาจจะเปน็ ไพไ่ มต้ ายของศตั รคู ฟู่ า้ ของ
อสูรอย่างพวกครเู ซเดอรก์ ็เป็นได้
เงอื่ นไขแหง่ ชยั ชนะมนั ลลุ ว่ งไปตง้ั แตเ่ ราถกู จบั ในมา่ นพลงั ดเู หมอื น
วา่ ฮนิ าตะจะคดิ แบบน้ัน
แต่ค�าพูดของฮินาตะ มีเป้าหมายในการชักชวนให้ผมหวั่นไหว
ขนื ยงั คงคยุ ตอ่ ไปมากกวา่ น ี้ ตอ่ ใหไ้ มไ่ ดพ้ ดู คยุ อยา่ งประมาท กอ็ าจทา� ให้
ผมถึงแกช่ วี ิตได้
แมแ้ ต่การพูดคุยถว่ งเวลา ก็ถูกฮนิ าตะผนกึ เรียบร้อยแล้ว

“เธอนะ่ ดเู หมอื นจะไมพ่ อใจทฉ่ี นั มาคนเดยี วนะ แตเ่ ดมิ ทนี เี่ ปน็

บทส่งทา้ ย ศตั รคู ูฟ่ ้าของอสรู 461

งานทีฉ่ นั ไมจ่ �าเปน็ ตอ้ งออกโรงเลย แต่เหตผุ ลท่ีผู้ซ่ึงเป็นผู้บัญชาการของ
โฮลไ่ี นทอ์ อกมาด้วยตนเองนนั้ มเี พียงข้อเดียว-------”
ผมเว้นระยะหา่ งจากฮินาตะ ระยะสงั หารของเรเปยี ร์เลม่ นน้ั มนั
อนั ตราย เสีย้ ววนิ าทีทีค่ ิดแบบนน้ั ผมกร็ ู้สึกได้ถึงความเจบ็ ปวดที่ขาซ้าย
ผมโดนเล่นงานไปอีก 1 ครั้งจนได้
เท่านก้ี เ็ หลอื อีก 2 คร้ัง...

“เพราะได้ยินมาว่าเธอฆ่าอาจารย์ชิสุยังไงล่ะ บอกแล้วใช่ไหม
ว่าฉันมาลา้ งแค้นนะ่ ฉันอยากจะฆ่าเธอ ด้วยมอื ของฉนั เอง”
“ลา้ งแคน้ ใหค้ ณุ ชสิ เุ นยี่ นะ จรงิ อยวู่ า่ มนั กเ็ หมอื นกบั ฉนั เปน็ คนฆา่
แต่เรือ่ งนัน้ น่ะ--------”

“-------เรอ่ื งนนั้ ? ผลลพั ธค์ อื ทกุ อยา่ ง เพราะงน้ั มนั จะเปน็ ยงั ไง
กช็ า่ ง อาจารยค์ อื หนึ่งในคนทอ่ี อ่ นโยนกบั ฉันในโลกใบน้ี แตว่ ่า เธอไม่
อยู่อกี ต่อไปแลว้ สินะ...”
นเ่ี ปน็ ความรสู้ กึ ทแ่ี ม้แตต่ วั ฉันเองก็ยงั ไมเ่ ข้าใจเลยละนะ-------
ฮนิ าตะพมึ พ�าเช่นนนั้ ก่อนจ้องมาทผ่ี ม
ส่งิ ท่ปี รากฏในนยั น์ตานน้ั คอื อารมณ์อนั ว่างเปล่าที่ไมแ่ มแ้ ตจ่ ะ
มองวา่ ผมเปน็ เหยอื่
เธอเพียงแค่ยืนอยู่ตรงน้ัน แสดงความมน่ั ใจอย่างเป็นธรรมชาติ
ใหเ้ ห็น
ท่ฮี ินาตะมาคนเดยี ว เพราะม่ันใจว่าจะฆา่ ผมได้จรงิ ๆ
ซึ่งความม่ันใจของเธอน้ัน ไมไ่ ด้เปน็ เพราะมีมา่ นพลังน้ ี แต่มา
จากความสามารถในการต่อสู้ ท่จี นบัดนก้ี ็ยังไมเ่ ผยให้เหน็ กน้ บง้ึ สา� หรับ
ฮนิ าตะแลว้ แคเ่ ธอคนเดยี วกอ็ าจนบั วา่ เปน็ กา� ลงั รบทมี่ ากเกนิ ควรกเ็ ปน็ ได้
ผมเองก็โดนหยามเหมือนกัน แต่ผมไม่อาจเถียงกลับได้ใน
สถานการณต์ อนน ี้ เปอรเ์ ซน็ ตช์ นะของผมภายในมา่ นพลงั นตี้ า่� เตยี้ เรยี่ ดนิ
ขืนยงั อยูเ่ ฉยๆ ไมท่ �าอะไรต่อไปแบบน้ ี มหี วังเราได้แพ้จริงๆ แน่

462

แตว่ า่ ใครเปน็ คนบอกเรอ่ื งการตายของคณุ ชสิ ใุ หผ้ หู้ ญงิ คนนก้ี นั ?
สงสยั จะโดนใสส่ ตี ไี ขไ่ ปเตม็ ท ี่ ผมเลยกลายมาเปน็ คนชว่ั ไปโดยสมบรู ณแ์ บบ
แต่ว่า ตอนนี้ไม่ใชเ่ วลามามัวคดิ ถึงเร่อื งน้ัน
สง่ิ ทผี่ มเปน็ กงั วลเหนอื สงิ่ อน่ื ใด คอื พรรคพวกทเี่ ทมเพสตต์ า่ งหาก

“เปน็ หว่ งพวกพอ้ งของเธองน้ั เหรอ? นน่ั สนิ ะ ขนื ยงั มวั แตอ่ อ้ ยอง่ิ
อยแู่ บบน ้ี เธอจะไมม่ ีทใ่ี ห้กลับเอานะรู้ไหม? แต่กไ็ มค่ ิดจะปลอ่ ยให้กลับ
หรอกนะ”
ขืนโดนมา่ นพลังน้ใี ชเ้ ล่นงานละก ็ พวกเขาไดแ้ พย้ อ่ ยยบั แน่
นไ่ี ม่ใช่เวลามามวั เสียเวลาเปน็ คตู่ ่อสู้กับยยั นี่ แตว่ า่ ยัยนี่ยุ่งยาก
สุดๆ
วธิ โี จมตที ่ีผมหลงเหลืออยู่ มแี ตท่ า่ ที่ไมต่ ้องพง่ึ แกน่ เวทเท่านั้น
นน่ั กค็ ือวิชาดาบ ไม่กย็ นู คี สกิลท่ีผมมี
ด้านวิชาดาบนั้นฮินาตะเป็นฝ่ายเหนือกว่า ด้านความสามารถ
ทางกายน้ันต่อให้ไม่ต้องคิดถึง แค่ดูจากสัมผัสตอนประดาบ ก็รู้ได้ว่า
ฮนิ าตะยังไมไ่ ด้เอาจรงิ
ถึงไม่อยากจะเช่ือเท่าไร แต่ผมสัมผัสได้ถึงความน่าเกรงขาม
เทยี บเท่ากบั ฮาคโุ รเลย
เท่ากบั วา่ คงตอ้ งยนู คี สกิลละมัง้
วิธสี ุดทา้ ยที่ผมคิดเอาไวเ้ มือ่ คร-ู่ ------ถงึ ผมจะลังเลทีจ่ ะใชแ้ ต่ก็
ช่วยไม่ได้
ผมท�าการเพิ่มความสามารถทางกายด้วย <วิชาจิตต่อสู้>
นอกจากนนั้ กใ็ ห ้ 『กÓลงั ชา้ งสาร』17 กบั 『เสรมิ แกรง่ รา่ งกาย』 ทา� งาน
อีกดว้ ย
เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ พวกสกิลกับเวทมนตร์ท่ีท�าให้แก่นเวท
ภายในรา่ งตื่นตวั ยังสามารถใช้งานได้

“ยงั เรว็ เกนิ ไปทจ่ี ะภมู ิใจในชยั ชนะนะ!”

17แกจ้ าก 『พละกา� ลังเหนอื มนุษย์』 ในเลม่ 2

ผมต้ังคาตานะขึ้นในระดับสายตา ก่อนจะใช้พลังที่เพิ่มสูงข้ึน
บกุ ใส่ จากการฝกึ จ�าลองการต่อสจู้ ริงกบั ฮาคุโร ท�าให้ฝีมือดาบของผม
ได้รับการขัดเกลาให้ดยี ง่ิ ขน้ึ ถา้ หากอกี ฝ่ายประมาทวา่ ชนะแลว้ ละก ็ ตอ้ ง
ใช้การโจมตนี -ี้ ------
สงสัยว่าฮนิ าตะจะตกใจ เธอจึงเปลีย่ นไปตั้งรบั
ไม่สิ แคท่ �าไปเพอ่ื ความรอบคอบเฉยๆ ละมัง้
ดวงตานน้ั คอื สายตาอนั เยอื กเยน็ ราวกบั นกั คณติ ศาสตรท์ อ่ี ทุ ศิ
รา่ งกายใหแ้ กก่ ารพิสูจน์ตรรกะ
สายตาน้นั ไรซ้ ึ่งความตกใจ ไรซ้ งึ่ ความประมาทใดๆ
ภายในนั้นไร้ซึ่งความล�าพองใจ มีเพียงแค่ความตั้งใจที่จะท�า
หนา้ ที่ไปเรอื่ ยๆ
เธอกา� ลงั เฝ้ามองการเคล่ือนไหวของผม ควานหาจดุ ออ่ นอย่าง
เยือกเยน็
คา� พดู ของฮนิ าตะ มาจากการคาดคะเนของเธอทไ่ี ดร้ บั การคา� นวณ
มาอย่างถงึ ที่สุดแลว้
การท่ีเดมิ ทฮี นิ าตะไมจ่ า� เปน็ ต้องออกโรงเองนนั้ หมายความว่า
นัน่ เปน็ ความจรงิ ท่แี น่นอนสา� หรับเธอกระมัง
เธอไมไ่ ด้หยามผม
แมก้ ระทง่ั บดั นเี้ ธอกเ็ ฝา้ มองการเคลอ่ื นไหวของผม และคาดคะเน
การเคลื่อนไหวล�าดับถัดไป เธอค�านวณความเร็วของผมที่เพ่ิมขึ้น แล้ว
รับมอื ด้วยความเร็วท่เี หมาะสม
ราวกับวา่ ผมก�าลงั สู้กบั 『มหาปราชญ』์ อนั เป็นยูนีคสกลิ ของ
ผมอยา่ งไรอยา่ งน้ัน...
ในตอนท่ีการโจมตีจากคาตานะที่ได้รับการเสริมแกร่งด้วยสกิล
ถกู เรเปยี รป์ ัดออก ผมก็เขา้ ใจได้
ถงึ ความตา่ งของปรมิ าณพลังอนั ท่วมท้น ระหว่างฮินาตะกับผม

464

เธอรับดาบของผมที่มีความเร็วในอัตราส่วนที่เกือบจะเท่า
ความเร็วเสียง ปล่อยให้ไหลผ่านอย่างอ่อนช้อย โดยมิให้เกิดความ
เสียหายแกด่ าบของตนเอง
เธออ่านทง้ั วิถดี าบ ความเร็ว และปริมาณของแรงจากคาตานะ
ของทางนี้ออกอย่างไร้ท่ีติ การท่ีจะสามารถใช้วิชายากๆ แบบน้ีได้น้ัน
จา� เปน็ ตอ้ งมรี ะดบั ความช�านาญเทยี บเท่ากบั ฮาคุโรเลย
และ------
ในเวลาเดียวกับท่ีผมเสียหลัก เธอก็โจมตีโตก้ ลับเข้ามา

“จบแล้วละนะ เคลื่อนไหวได้ต้ังขนาดน้ันภายในม่านพลังนี้
ก็ถือว่าเก่งมากแล้วละ บอกตามตรง ฉันดูแคลนเธอไป แต่ว่าเธอน่ะ
เอาชนะฉนั ไมไ่ ดห้ รอก”
“เพราะอกี แคค่ ร้ังเดียวกจ็ ะฆ่าฉนั ได้แลว้ งัน้ รึ?”
“เห รดู้ ้วยเหรอ? ‘เดด เอนด์ เรนโบว’์ การใชค้ วามสามารถ
พิเศษของดาบเล่มน้ีน่ะ จะท�าให้อีกฝ่ายถึงความตายได้อย่างแน่นอน
ในการโจมตีครั้งท่ี 7 ซึ่งต่อให้เป็นสิ่งมีชีวิตรูปแบบจิตใจก็ตาม เธอ
พยายามไดด้ แี ลว้ ละ พอได้รึยังล่ะ?”
เธอประกาศมาเช่นนัน้
นึกว่าต่อให้สกิลถูกผนึกก็น่าจะพอท�าอะไรได้บ้างเสียอีก แต่
คตู่ ่อส้ขู องเราเลวร้ายเกินไป
คู่ต่อสู้ท่ีไม่มีความประมาทหรือความล�าพองใจ ใช้วิธีท่ีดีท่ีสุด
เพื่อชัยชนะ และมีความสามารถในการสังเกตและวิเคราะห์ผลท่ีสูงมาก
แม้จะแน่ใจว่าสามารถเอาชนะได้แล้ว แต่กระนั้นก็ไม่ละเลยที่จะกระท�า
อย่างรอบคอบ
เป็นคตู่ อ่ ส้ทู ่ีผมท�าอะไรไม่ได้เลยจรงิ ๆ ผมตกอยใู่ นสถานการณ์
ท่ีไม่มีทางเอาชนะได้ถึงเพียงนี้ โดยไม่มีช่องว่างให้ฉวยโอกาสโจมตีเลย
สกั นิด

บทส่งทา้ ย ศัตรูคฟู่ ้าของอสรู 465



“ฉนั กค็ งตอ้ งขอดน้ิ รนกนั จนถงึ ทส่ี ดุ ละนะ ฉนั เองกไ็ มไ่ ดใ้ จดพี อ
จะยอมตายอยา่ งโดยดหี รอก!”
ผมตอบแบบนัน้ ก่อนจะทดสอบใชว้ ิธีเทา่ ที่ท�าได้ดู ยอมรบั ว่า
อีกฝ่ายเหนอื กว่า แล้วทา� ทุกอยา่ งทต่ี วั ผมในตอนนี้ท�าได้
ถ้าหากแก่นเวทใช้ไม่ได้ ง้ันถ้าจิตวิญญาณล่ะจะเป็นยังไง?
ร่างของจิตวิญญาณนั้นจะใช้พลังงานที่ต่างไปกับแก่นเวท จึงไม่น่าจะได้
รบั ผลกระทบจาก “โฮล่ีฟิลด์”
ในเมื่อผมถูกตัดขาดจากภายนอก ผมจึงไม่สามารถอัญเชิญ
จติ วิญาณได ้ แต่ว่า ในตัวผมมีจติ วิญญาณทีแ่ ปรสภาพแล้วอย่ตู นหน่ึง

《รายงาน ใชย้ นู ีคสกิล 『นักแปรสภาพ』 ทÓการ 『คัดแยก』
จติ วญิ ญาณชนั้ สงู “อฟิ รติ ” ในฐานะของจติ วญิ ญาณบรสิ ทุ ธเ์ิ รยี บรอ้ ย
แล้ว》

ผมได้เปล่ียนอิฟริตที่กลายเป็นก่ึงอสูร ให้กลับไปเป็น
จติ วิญญาณบรสิ ทุ ธิ์เรียบร้อย
ความจรงิ ผมกส็ ามารถใชเ้ วทจติ วญิ ญาณผา่ นทางอฟิ รติ ไดอ้ ยหู่ รอก
แตค่ งใชก้ บั ฮนิ าตะไมไ่ ด้ผลแน่
ผมจะไมใ่ ชท้ า่ เลก็ ๆ แบบนนั้ แตจ่ ะใชท้ า่ ใหญท่ เ่ี กนิ ความคาดหมาย
ของอีกฝ่ายเข้าทา้ ชนไปเลย

“จดั การศตั รูซะ จติ วญิ ญาณชั้นสงู แห่งไฟ อิฟรติ !!”
ผมปลดปล่อยอฟิ รติ ออกมา
พลังของจิตวิญาณช้ันสูงท่ีมีแรงก์มากกว่า A ขึ้นไปนั้นรุนแรง
และแฝงด้วยปริมาณความรอ้ นมหาศาล ซ่งึ จิตวิญญาณนน้ั จ�าเปน็ ตอ้ งได้
รบั การแบง่ สรรพลงั เวทจากผอู้ ญั เชญิ แตร่ ะหวา่ งผมกบั อฟิ รติ นน้ั เชอื่ มโยง
กนั ดว้ ยวงจรพลงั เวทจงึ ไมม่ ปี ญั หา แกน่ เวทของผมถกู เปลย่ี นไปเปน็ พลงั

บทส่งท้าย ศตั รูคฟู่ ้าของอสูร 467

จติ วญิ ญาณ และไหลสง่ ไปยังอิฟรติ
อฟิ รติ เรม่ิ เปดิ ฉากโจมตฮี นิ าตะ ซง่ึ เธอคงจะคดิ วา่ นเี่ ปน็ ไพไ่ มต้ าย
ของผมแนๆ่ แต่วา่ ------
อฟิ รติ น่ะเปน็ แค่นกต่อ จุดประสงค์ของผม-------- เปา้ หมายท่ี
แท้จริงของผมนะ่ เปน็ อยา่ งอ่ืนตา่ งหาก
ฮินาตะมัวแต่ยุ่งอยู่กับการรับมืออิฟริต จึงท�าให้หละหลวมต่อ
การระวงั ตวั ผม เธอจะตอ้ งใหค้ วามสา� คญั กบั อฟิ รติ ทมี่ รี ะดบั ภยั คกุ คามสงู
มากกวา่ ตัวผมท่ีอีกแค่ครง้ั เดยี วก็จดั การไดแ้ ลว้ แนๆ่
ซ่ึงสถานการณ์นแี้ หละคือสงิ่ ท่ีผมเลง็ เอาไว้
ผมอ้อมเขา้ ขา้ งหลงั ของฮินาตะ แล้วใช้การโจมตที ีเ่ สรมิ แกรง่ ถึง
ขดี สุดโจมตเี ขา้ ใส ่ แตแ่ ลว้ ในตอนน้ันเอง-------

“ท้ังที่ถูกตัดขาดจากภายนอกแล้วแท้ๆ แต่กลับใช้กระท่ัง
จติ วิญญาณชนั้ สงู ไดแ้ บบนน้ี บั วา่ เหนอื ความคาดหมายมาก แตว่ า่ ถงึ อยา่ ง
นน้ั กย็ ังไมเ่ พียงพอทจ่ี ะเปน็ คู่ตอ่ สขู้ องฉนั หรอก”
ดาบของฮนิ าตะทห่ี นั กลบั มาหานน้ั หนั เขา้ ใสผ่ มโดยเพกิ เฉยตอ่
อิฟริต
ตอนนีอ้ ฟิ รติ ก�าลงั หยุดเคลื่อนไหว
จิตวิญญาณช้ันสูงไม่ใช่อสูร จึงไม่น่าจะได้รับผลกระทบจาก
“โฮล่ีฟิลด”์ แนๆ่ ...
แตถ่ ึงอยา่ งน้นั ความจรงิ มันช่างโหดร้าย
เมอื่ หนั มองด ู กพ็ บวา่ อฟิ รติ กา� ลงั เอามอื กมุ ศรี ษะพรอ้ มหมอบค้ ู
ดูราวกับกา� ลงั ลังเลต่อค�าส่งั ที่ตรงข้ามกนั อยา่ งไรอยา่ งนน้ั

“น่ีเธอ ทา� อะไรลงไปนะ่ ?”
“ถา้ เธอยอมบอกวา่ เมอ่ื กพ้ี ยายามจะทา� อะไรละก ็ ฉนั จะบอกให้
เอาบญุ กไ็ ดน้ ะ?”
ใครจะไปบอกกนั เล่า นีม่ ันไพ่ไมต้ ายทเ่ี หลืออยู่นอ้ ยนิดนะเฟ้ย

468

“กลบั มาซะ อิฟรติ !”
ค�าพูดนั้นของผมท�าให้อิฟริตหายไป ก่อนจะกลับเข้ามาในร่าง
ของผม ผมเร่มิ ท�าการใช ้ 『วิเคราะหป์ ระเมิน』 ตรวจดทู ันที ท�าใหร้ วู้ ่า
เกิดอะไรข้ึน

《คÓตอบ อิฟริตอยู่ในสภาวะได้รับผลกระทบจาก 『บังคับ
ช่วงชิง』 คาดการณ์ว่าเน่ืองจากมีการเชื่อมต่อของวงจรพลังเวท
อิฟรติ จึงไม่ถกู ช่วงชงิ ไป》

『บงั คบั ชว่ งชงิ 』 งน้ั เรอะ!? นหี่ รอื วา่ จะเปน็ การชว่ งชงิ สกลิ ของ
ฝา่ ยตรงขา้ มงนั้ เรอะ...!!
น่คี อื ยูนคี สกลิ ของฮนิ าตะ?
ยัยน-่ี -------“ชาวต่างโลก” นามฮินาตะ ซาคางจุ นิ ้ัน เป็นสัตว-์
ประหลาดกวา่ ท่ผี มคาดการณ์เอาไว้มากนกั ...
ดทู ่าผมคงจะคิดผิดไป
ผมมวั แตจ่ ดจอ่ อยกู่ บั มา่ นพลงั จนหลงคดิ ไปวา่ นนั่ เปน็ ไพไ่ มต้ าย
ของฝา่ ยตรงขา้ ม ผมหลงคดิ วา่ ไอน้ น่ั มนั ทา� ใหผ้ มตอ้ งรบั ศกึ หนกั แตเ่ ปลา่ เลย
มา่ นพลงั เปน็ เพยี งลกู ไมเ้ ลก็ นอ้ ยสา� หรบั เบนความสนใจของผม
เทา่ นนั้

เมื่อหันมองดูฮินาตะ ก็ปรากฏรอยย้ิมอันเมตตาข้ึนบนใบหน้า
แสนงดงามน้นั
เป็นคนท่ีรา้ ยกาจจรงิ ๆ ต่อให้ไม่มมี า่ นพลงั เธอก็คงมัน่ ใจว่าจะ
เอาชนะผมได้น่นั แหละ

“...น่เี ธอ คิดจะช่วงชิงอฟิ รติ ไปง้ันเหรอ?”
“นา่ ตกใจจริงๆ ทา� ไมถงึ รูไ้ ดล้ ะ่ ? ช่างเถอะ ในเมื่อความแตก

บทส่งท้าย ศัตรคู ูฟ่ า้ ของอสูร 469

แล้วก็จะบอกให้แล้วกัน ถูกต้อง ฉันคิดจะแย่งชิงมัน ด้วยยูนีคสกิล
『ผชู้ ่วงชงิ 』 ของฉันยงั ไงละ่ ”
ยนู ีคสกิล 『ผชู้ ว่ งชงิ 』 ง้นั เรอะ?
สามารถช่วงชิงอสูรกับจิตวิญญาณที่อีกฝ่ายใช้งานได้ง้ันเหรอ?
หรอื วา่ กระท่งั สกิล!?
เท่ากบั วา่ จะคล้ายกบั ยนู ีคสกลิ 『กลทั โทน』ี ของผม
เปน็ สกลิ ทเี่ หมาะแกก่ ารต่อสเู้ สยี นกี่ ระไร
อย่างที่ยูคิเคยว่าเอาไว้ เพราะแบบนีน้ ่เี อง แตล่ ะประเทศถงึ ได้
มองวา่ “ชาวตา่ งโลก” พเิ ศษ
ดูทา่ หากจะตอ่ กรกบั “ชาวต่างโลก” ก็จา� เปน็ ทจี่ ะตอ้ งคดิ เผ่อื
เรอ่ื งทอ่ี กี ฝา่ ยมยี นู คี สกลิ เอาไวล้ ว่ งหนา้ ซง่ึ แนวทางการใชน้ นั้ จะเปน็ กญุ แจ
ส�าคญั ที่ส่งผลตอ่ การแพช้ นะ
การทผี่ มมนั่ ใจในพลงั ของตวั เองมากเกนิ ไป ทงั้ ทย่ี งั ไมท่ ราบพลงั
ของอีกฝา่ ย นับเปน็ ความผดิ พลาดของผมอย่างไม่ผดิ เพย้ี น
อยา่ งนนี้ เ่ี อง เพราะแบบนฮ้ี นิ าตะถงึ ไดไ้ มล่ า� พองใจ และไมล่ ะเลย
ท่ีจะสงั เกตการณ์ผมอยูเ่ สมองั้นเหรอ
เปน็ วิธกี ารต่อส้ทู ่คี วรเอาเป็นแบบอย่างทีเดยี ว
เห็นได้ชัดเจนถึงความแตกต่างในประสบการณ์การต่อสู้จริงที่
โลกใบนี้เลย
แม้ว่าจะไม่เห็นถึงความต่างของตัวความสามารถของยูนีคสกิล
แต่ก็เป็นที่ประจกั ษช์ ัดถงึ ความตา่ งด้านปรมิ าณพลังของตัวผู้ใช้

ผมจา� เปน็ ต้องเตรยี มใจเสยี แล้ว
นเี่ ปน็ คตู่ อ่ สทู้ หี่ ากไมล่ ยุ แบบกะเอาตาย กไ็ มส่ ามารถเอาชนะได้
แตเ่ หลอื การโจมตอี กี แคค่ รง้ั เดยี ว ผมจะเปน็ ฝา่ ยแพอ้ ยา่ งแนน่ อน
ความประมาท งั้นเหรอ หากเป็นความเสียหายเล็กๆ น้อยๆ

470

ก็ยงั พอใช้ 『ฟœืนฟูความเร็วสงู 』 รักษาไดอ้ ย่.ู ..
อิฟริตซ่ึงเป็นไม้ตายก้นหีบเอง ก็ถูกบดขย้ีได้อย่างง่ายดาย
เมื่อเป็นแบบนี้ ผมกเ็ หลือวธิ ีสดุ ทา้ ยแลว้ เท่าน้นั
ผมก็พยายามจะใช้การโจมตีแบบทีเผลอโดยไม่ฆ่าฮินาตะ แต่
สงสัยคงจะมวั แต่พดู แบบนนั้ ต่อไปไมไ่ ดแ้ ล้ว
ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าปลดปล่อยพลังเต็มพิกัดแล้วจะเป็นยังไง
บางทีผมอาจไม่ไดอ้ ยูด่ ผู ลลพั ธก์ เ็ ปน็ ได.้ ..
แต่กต็ อ้ งลยุ เทา่ น้ัน

“ฮินาตะ... คุณชิสุฝากฝังเร่ืองของเธอด้วยเช่นกัน แต่ฉันไม่มี
เวลาแลว้ โทษทนี ะ แต่สงสัยฉนั คงออมมอื ให้ไม่ได้ ขอตดั สนิ กันในการ
โจมตีคร้ังตอ่ ไปเลยน่แี หละ”
“ฮฮุ ุ ยงั ไมไ่ ดเ้ อาจรงิ งนั้ เหรอ? กช็ า่ งเถอะ งนั้ สดุ ทา้ ยน ี้ ฉนั เอง
กข็ อเอาจรงิ ใหด้ หู นอ่ ยกแ็ ลว้ กนั เตรยี มใจเอาไวใ้ หด้ ลี ะ่ เพราะการโจมตนี ้ี
จะมอบความเจบ็ ปวดรนุ แรงทไี่ มอ่ าจเทยี บกบั ทผ่ี า่ นมาใหก้ บั เธอยงั ไงละ่ ”
สายตาของพวกเราประสานกนั
ก่อนจะใชก้ ารโจมตสี ุดท้ายไปท้ังแบบนน้ั

“ตายซะเถอะ! “เดด เอนด ์ เรนโบว”์ !!”
“จงต่ืนขึ้น 『กลัทโทน』ี !!”
《รบั ทราบ รับคÓสั่งเสรจ็ ส้นิ จะดÓเนนิ การโดยทันท》ี
ในเวลาเดยี วกบั ทผ่ี มออกคา� สง่ั นนั้ สตขิ องผมกเ็ หมอื นกบั จมดง่ิ
หายไปในความมืด
สตขิ องผมขาดลงตรงนนั้ ราวกบั เข้าสหู่ ว้ งแหง่ นิทรา

บทส่งทา้ ย ศัตรคู ่ฟู า้ ของอสูร 471





ในระหวา่ งท่ี "จงตายซะ!
รมิ รุ ไุ ม่อยู่
เทมเพสต์

ด้วยโทสะกต็ กอยู่ภายใต้

สถานการณ์ เเห่ง
ทคี่ าดไม่ถงึ
ซึง่ นนั่ เป็นเพียง

เทพเจา้การเปิดฉาก
ของ
ท่ีเขา้
โศกนาฏกรรม
เเละความบา้ คล่งั
เทา่ นน้ั !!
เลม่ 5 ทม่ิ เเทง

วางเเผงเร็วๆ น้ี

"474

จากผู้เขียน
ไมไ่ ด้พบกนั นานเลยนะครบั
ในท่สี ุด 『เกดิ ใหม่ท้งั ทีกเ็ ป็นสไลม์ไปซะแลว้ 』 เลม่ 4 ก็ได้
วางแผงแล้วนะครับ
ถึงผมจะพูดทุกคร้ังเลยก็ตาม แต่ท่ีเป็นเช่นนี้ได้ก็เพราะได้แรง
สนับสนนุ จากทกุ ทา่ นนแี่ หละครบั
ขอบพระคุณมากครบั !
เอาละ ผมก็ได้มาเขียนมมุ จากผูเ้ ขยี นในครง้ั นเี้ ช่นเดิม...
แต่ว่าไอ้มุมจากผู้เขียนน่ี ท�าเอาผมกลุ้มอยู่ทุกคร้ังเลยนะครับ
บอกตามตรง ว่าหมดมกุ จะเขยี นครับ
ด้วยเหตุน้ีผมจึงอยากจะเอาบทสนทนาเรื่องเล่มต่อ-------- ซึ่ง
อนั ทจ่ี ริงน่าจะมที า่ นที่ทราบกนั อยู่เยอะ นั่นกค็ อื เรือ่ งท่เี ลม่ 5 จะวางแผง
ในเดือนพฤษภาคม-------- อันเป็นเรื่องท่ีคุณบรรณาธิการผู้ดูแลเป็น
ผูก้ า� หนดมาแฉตรงนก้ี นั ซะหน่อย

※มีความเป็นไปได้ว่าจะเกิดการสปอยล์เน้ือหาอยู่เล็กน้อย
โปรดระมัดระวังในการรบั ชม

*

ตอ้ งขอเล่าย้อนกลับไปช่วงกลางเดอื นตุลาคมของปที แ่ี ล้ว
ในตอนท่ีผมก�าลังพักผ่อน หลังจากจัดการต้นฉบับแรกกับ
ต้นฉบับแกข้ องเล่ม 3 เสร็จแลว้

“คุณฟเุ สะ เลม่ 4 จะวางแผงได้ชว่ งไหนหรอื ครบั ?”

จากผู้เขียน 475

“แลว้ คดิ วา่ ควรจะชว่ งไหนดลี ่ะครบั ?”
“นั่นสินะครบั เดอื นมกราคมกับกมุ ภาพนั ธ์กม็ ีกา� หนดการแลว้
คงราวๆ เดอื นมนี าคม ละม้งั ครับ?”
“ถ้าจะเอาเดือนมีนาคมละก็ จะให้ผมส่งต้นฉบับแรกเมื่อไหร่
หรือครบั ?”
“เออ่ ถา้ สักราวส้นิ เดือนธันวาคมกท็ นั ครบั ”
“ธนั วาคม!?”
ณ จุดนห้ี วั สมองของผมก็คา� นวณอย่างรวดเร็ว และได้ขอ้ สรปุ
วา่ ผมสามารถทา� ตน้ ฉบบั 1 เลม่ ดว้ ยระยะเวลาระหวา่ งเดอื นพฤศจกิ ายน
กับธันวาคมไดค้ รบั แตท่ วา่ ...

“ไม่ละครับเกรงว่าแบบนั้นจะไม่ได้ เพราะตอนนี้ผมก็อยู่ใน
ระหว่างเขียนภาคแยก เลยอยากให้ความส�าคัญกับด้านนั้นก่อนน่ะ
ครับ--------”
ผมบอกให้รอไปแบบนั้น
และในขณะเดียวกนั ผมกป็ ิง๊ ไอเดียขึน้ มาได้ว่า ฉบบั มงั งะทเ่ี รม่ิ
เขยี นเปน็ ซรี สี เ์ องกก็ า� ลงั จะวางแผงในชว่ งฤดใู บไมผ้ ลดิ ว้ ย ถา้ หากใหอ้ อก
วางแผงเดอื นเดยี วกัน กน็ ่าจะหวงั ผลด้านโฆษณาได้! นะ่ ครบั

“-------จรงิ ดว้ ย งน้ั ออกตอ่ เนอ่ื งเปน็ เดอื นเมษายนกบั พฤษภาคม
ให้เขา้ กบั ฉบบั มงั งะทเี่ ริ่มเขยี นเปน็ ซรี ีสเ์ ลยเป็นไงครับ? เหน็ วา่ ฉบบั มังงะ
จะวางแผงชว่ งฤดูใบไม้ผลดิ ้วย น่าจะเหมาะพอดเี ลยนะครบั ?”
“เอ๋ ออกต่อเนื่องเหรอครบั อืมมมม...”
“อะ๊ ถา้ ไม่ไหวก็ไมต่ อ้ งหรอกครับ ถ้าอย่างนน้ั รบกวนขอเป็น
ชว่ งหลังเดอื นเมษายนเป็นตน้ ไปนะครับ!”
แล้วในตอนนั้นบทสนทนากจ็ บลงครับ
แลว้ ผา่ นไปไดไ้ ม่นาน...

“จะวา่ ไป เล่ม 4 จะมีกา� หนดวางแผงช่วงเดือนเมษายนนะครบั

476

ไม่มปี ญั หาใช่ไหมครบั ?”
“อ๊ะ ครบั ถ้าเดือนเมษายนละก็ไมม่ ปี ญั หาครบั ชว่ งเลม่ 4 ผม
กอ็ ยากจะใหม้ นั จบแบบคา้ งคานดิ หนอ่ ยดว้ ย ถา้ ทา� ไดก้ ช็ ว่ ยวางกา� หนดการ
ออกเล่ม 5 ไวๆ ดว้ ยนะครบั !”
“ถ้างัน้ ออกตอ่ เนอ่ื งไปเลยไหมครับ?”
“เอ๋ จะไม่เปน็ ไรหรือครบั ?”
“ทางคุณฟุเสะต่างหากล่ะครับท่ีไหวรึเปล่า? ถ้าออกวางแผง
แบบต่อเน่ือง งานจะหนักมากเลยนะครับ?”
เวลาในตอนน้ัน เพง่ิ จะเป็นชว่ งปลายเดอื นตุลาคม
ถ้าเลม่ 4 ออกเดือนเมษายนละก็ เส้นตายของเลม่ 4 กจ็ ะอยู่
ทีส่ ้ินเดือนมกราคม ของเลม่ 5 จะเปน็ สิ้นเดอื นกุมภาพนั ธ์
ถา้ มีเวลาช่วงเดือน พฤจิกายน ธันวาคม มกราคม กุมภาพนั ธ์
ละก ็ สบายบรอื๋ ! ผมคิดแบบนัน้ ครบั
แต่ความคิดในตอนน้ันคอื ตง้ั ใจว่าจะเขียนเนอื้ หาเพ่ิมลงไปใน
เลม่ 4 เยอะๆ หนอ่ ย แลว้ เลม่ 5 กก็ ะวา่ จะเอาฉบบั WEB มาปรบั แตง่
เอา แต่พอมาน่ังคดิ ดใู นตอนน้ีแล้ว ผมก็มองอะไรอ่อนหัดไปครบั ...

“ถ้าเดือนเมษายนกับพฤษภาคมละกส็ บายมากครบั !”
“เขา้ ใจแล้วครบั ! ถ้าง้ัน ออกตอ่ เนอ่ื งกนั เลยครบั !”
และแล้ว ก็เป็นอันตกลงว่าจะออกต่อเน่ืองกันในช่วงเดือน
เมษายนกบั เดือนพฤษภาคมตามที่บอกเอาไวใ้ นตอนแรกครับ

แต่ แล้ว ก!็

ภาคแยกท่ีเปล่ียนมาจากฉบับ WEB มันลากยาวกว่าที่คิด
เอาไว ้ แถมผมยงั เปน็ หวดั แลว้ ตอนสนิ้ ปผี มกย็ งุ่ กบั งานหลกั ดว้ ย หนา� ซา�้
ยงั ต้องไปประชุมนดั แนะทโ่ี ตเกียวและยงั มีธุระตา่ งๆ มากมายเขา้ มาอกี ...

จากผูเ้ ขยี น 477

ไม่มีเวลาแลว้ !!
ผมกต็ กอยู่ในสภาวะคอ่ นขา้ งสมุ่ เส่ยี งเช่นนัน้ ละครับ

“...อะ เออ่ คอื เรื่องวางแผงต่อเนอื่ งน่ะครบั วันวางแผงเล่ม 5
เน่ยี -------”
“ออ๋ ไม่ตอ้ งหว่ งครับ! ผมวางกา� หนดทเี่ ดอื นพฤษภาคมไว้ให้
เรยี บร้อยแล้วละครับ!”
“คะ คอื ไม่ใชอ่ ย่างนน้ั ครับ...”
“แลว้ ผมกใ็ หท้ างคณุ มติ ชว์ าหว์ างกา� หนดการไวใ้ หแ้ ลว้ ครบั และ
ทางบรษิ ัทเองก็ต้งั ใจจะท�าตามแนวทางนั้นเชน่ กนั ครับ!”
มะ ไมไ่ หว! ไม่ใช่บรรยากาศทค่ี วรบอกไปว่าขอเลอ่ื นไดเ้ ลย!?

“ง้นั เหรอครบั ระ รบั ทราบครบั ! ผมจะพยายามเขยี นให้เสร็จ
นะครับ...”
ผมจงึ ตดั สนิ ใจเขยี นอยา่ งเอาเปน็ เอาตายทกุ วนั เนอื่ งจากไมอ่ าจ
พูดไปว่าอยากจะขอเลื่อนก�าหนดสง่ ได้
เรยี กได้วา่ กรรมใดใครก่ออย่างแทจ้ รงิ
เลิกมองอะไรตนื้ เขนิ ! นั่นเปน็ บทเรยี นจากเร่ืองในครั้งน้ีครบั
หลังจากน้ี ผมสาบานว่าจะไม่พลาดท�าเรื่องที่เป็นการรัดคอ
ตัวเองอกี แล้วครบั
ก็เอาเป็นวา่ เดือนหนา้ จะวางแผงเลม่ 5 กนั เชน่ นี้ละครบั
ตอนท่ีผมก�าลังเขียนมุมจากผู้เขียนในขณะนี้เอง ผมก็ได้เขียน
ต้นฉบับแรกของเล่ม 5 เสร็จไปแลว้ เลยคดิ วา่ ไมน่ า่ จะมปี ญั หานะครบั
และดว้ ยเหตุนี ้ ก็หวังว่าเราจะได้พบกนั ตอ่ ในเลม่ 5 นะครับ

*

478

ขอเปลย่ี นเรอื่ งด้วยการแจง้ ขา่ วสารเพิม่ เติมนะครับ
ฉบับมงั งะจะเร่ิมตพี ิมพ์ในนิตยสาร 『โชเน็นซรี อิ สุ รายเดอื น』
ของบรษิ ทั โคดนั ฉะฉบบั เดือนพฤษภาคม ซ่ึงจะวางแผงในวนั ท ่ี 26 เดือน
มนี าคมนะครบั
ซงึ่ นจี่ ะเปน็ นติ ยสารฉบบั ของเดอื นทแี่ ลว้ แตต่ อนท ่ี 1จะสามารถ
หาอ่านได้ในโฮมเพจของ WEB ไดท้ ุกเมื่อนะครับ
ดว้ ยเหตุนี ้ หลงั จากตามเชก็ ตอนท ี่ 1 ในเวบ็ แลว้ ก็ยังสามารถ
ตามอ่านจากที่ลงในฉบับเดือนมิถุนายนท่ีก�าลังวางแผงอยู่ในขณะน้ีได้
เช่นกนั ครับ
หากท่านใดสนใจ กข็ อความกรุณาอา่ นกนั ใหไ้ ด้เลยนะครับ!
ถ้าเช่นน้ันหลังจากน้ีก็ต้องขอฝาก 『เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์
ไปซะแลว้ 』 ด้วยนะครบั

จากผเู้ ขียน 479



จากผูแ้ ปล
อนั ดบั แรกตอ้ งขอกลา่ วสวสั ดที า่ นผอู้ า่ นทร่ี กั และขอขอบพระคณุ
ทใ่ี ห้การสนับสนุน “เกิดใหม่ท้งั ทีก็เป็นสไลมไ์ ปซะแลว้ ” เลม่ 4 เล่มน้ี
ด้วยนะครับ และคดิ วา่ ในวาระนี้ผมเกรงวา่ มีเรอ่ื งที่จา� ต้องอธบิ ายใหท้ ่าน
ผอู้ ่านทราบ น่ันคอื เร่ืองจติ วญิ ญาณน่นั เองครบั
คอื เรอ่ื งมนั เปน็ อยา่ งนค้ี รบั ในวรรณกรรมแฟนตาซนี น้ั จะมตี วั ตน
อย ู่ 2 สิ่งครบั ซ่งึ แบง่ ดว้ ยภาษาญป่ี ุ่นได้ดงั น้ี
1.精霊 (เซยเ์ รย)์ ภาษาองั กฤษ Spirit หรือ Elemental (แลว้
แตว่ า่ ตน้ ฉบบั ญป่ี นุ่ เขาจะใชอ้ ะไร) หมายถงึ ดวงวญิ ญาณทส่ี ถติ ในธรรมชาติ
ไมม่ ีกายเน้ือ สว่ นใหญ่คอื วญิ ญาณธาตุครับ อยา่ งเชน่ อิฟริต อฟิ รติ ถือ
เปน็ สปิรติ แหง่ ไฟครบั และเปน็ สปิรติ ชั้นสูง ถา้ เปน็ สปริ ิตแหง่ ไฟชัน้ ล่าง
จะเรียกว่าซามาแมนเดอร ์ หรอื อนุ ดเี น่ จะเปน็ สปริ ิตแหง่ นา้� เปน็ ต้น
2.妖精 (โยเซย)์ ภาษาอังกฤษ Fairy กค็ ือภตู ครับ หมายถึง
วญิ ญาณทมี่ กี ายเนอื้ ถอื วา่ เปน็ ตวั ตนทอี่ ยสู่ งู กวา่ เซยเ์ รย ์ และแตกตา่ งตรง
มกี ายเนอ้ื นแ่ี หละครบั ตวั อย่างของโยเซย์ก็อยา่ งเชน่ พกิ ซ่ ี (แบบรามริ สิ )
โทรล ภูตแคระในสวนหลงั บ้าน กอ็ บลนิ และไดรแอด เป็นตน้ พวกน้ี
ถือเป็น Fairy หมดครับ
โดยสว่ นใหญ่แลว้ นกั แปลมกั จะชอบใช้คา� ว่า “ภูต” กับท้ังสอง
ค�าน้ีโดยไม่ค�านึงถึงเร่ืองความแตกต่างเวลาสองประเภทน้ีมาอยู่ด้วยกัน
ครบั โดยในเร่ืองน้ีหากท่านผอู้ ่านสงั เกต จะเหน็ วา่ เดมิ ทรี ามริ สิ เคยเป็น
ราชินแี ห่งจิตวญิ ญาณมาก่อนครบั ก่อนท่ีจะกลายมาเป็น ราชนิ ีแห่งภูต
ฉะนนั้ เพอ่ื ใหเ้ กดิ ความแตกตา่ ง ผมจงึ เลอื กเปลย่ี นคา� แปลของคา� วา่ 精霊
(เซย์เรย์) เป็นค�าว่าจิตวิญญาณแทนครับ หวังว่าทุกท่านจะเข้าใจกันดี
นะครับ

สุดท้ายน้ีต้องขอขอบพระคุณท่านผู้อ่านที่เคารพ และกอง
บรรณาธกิ ารทใี่ หค้ วามชว่ ยเหลอื ดว้ ยดมี าโดยตลอด แลว้ กข็ อฝากผลงาน
เรื่องอสรู รบั ใชข้ องยาย 0 สนทิ เล่ม 13 14 ดว้ ยนะครับ สวสั ดคี รับ

Toshiko T.Return

จากสา� นกั พมิ พ์
สวสั ดอี กี ครงั้ คะ่ ทา่ นผอู้ า่ นทกุ ทา่ น ตอ้ งขอขอบพระคณุ เปน็ อยา่ งยงิ่
ทอ่ี ดุ หนนุ “เกดิ ใหมท่ ง้ั ทกี เ็ ปน็ สไลมไ์ ปซะแลว้ ” เลม่ 4 อา่ นกนั อกี ครงั้ นะคะ!
มาในเล่มนี้เราจะคอยติดตามริมุรุไปในการเดินทางเพื่อแก้ไข
ปัญหาต่างๆ นอกประเทศเทมเพสต ์ ทั้งการเจริญความสมั พันธร์ ะหวา่ ง
ประเทศ การคา้ ขายแลกเปลย่ี น การผจญภยั นอกดนิ แดน (ซงึ่ จรงิ ๆ นา่ จะ
เรยี กวา่ การเดนิ เลน่ มากกวา่ ) และดแู ลเดก็ ๆ ทชี่ สิ ฝุ ากฝงั มาจากจติ ใตส้ า� นกึ
ในความฝนั ซึ่งในเล่มน้เี ราจะเห็นตัวละครมากมายหลากหลายคนผดุ กัน
ออกมาเป็นว่าเล่นเลยทีเดียว โดยเฉพาะตัวละครมนุษย์ตัวส�าคัญอยา่ ง
ยคู ิ ฮนิ าตะ และพวกเด็กๆ ที่ออกมาโลดแล่นให้เราไดท้ �าความรูจ้ ักกัน
อาจไดเ้ ป็นตัวส�าคัญในภายภาคหน้ากเ็ ปน็ ได้
และในฐานะทเ่ี ราเปน็ คนตรวจอกั ษรทเ่ี รยี นภาษามาอยา่ งหนกั -
หน่วงด้วยแล้ว ค�าเดียวที่อยากจะพูดก็คือ ริมุรุเป็นสไลม์ท่ีน่าหม่ันไส้
สดุ ยอดไปเลยคะ่ ! โดยเฉพาะการทส่ี ามารถเรยี นรภู้ าษาไดง้ า่ ยๆ เพยี งแค่
คดิ เน่ยี เลน่ เอามองบนแรงมากๆ เลยค่ะ (ตอนนี้กา� ลงั ท�าอยู่) ไมน่ ับการ
ทสี่ ามารถเรยี นรไู้ ดง้ า่ ยๆ ผา่ นการมอง และการทมี่ อี งคค์ วามรทู้ ค่ี รอบคลมุ
จักรวาลซ่ึงเป็นผลมาจากความเทพของสกิลมหาปราชญ์ดว้ ยนะคะ
แตท่ งั้ นท้ี งั้ นน้ั อาจเพราะเหตผุ ลนแี้ หละทท่ี า� ใหช้ วี ติ ของรมิ รุ มุ กี าร
พัฒนาไปเรื่อยๆ ไม่น่าเบอ่ื ใช่มยั้ ล่ะคะ? และขอออกปากยนื ยันเลยคะ่ ว่า
เลม่ 5 ทจี่ ะออกวางแผงในอนาคตนน้ั เขม้ ขน้ สดุ ๆ แนน่ อนคะ่ เพราะฉะนนั้
แล้ว กอ็ ย่าลมื อดุ หนุน “เกดิ ใหมท่ ้งั ทีก็เปน็ สไลม์ไปซะแลว้ ” ในเลม่ 5
ดว้ ยนะคะ!

Chin_B