เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว - 04

จะอยู่ที ่ 25 เหรยี ญทอง ซ่งึ เป็นราคาทถ่ี ูกเกนิ กว่าจะเอาชีวติ ไปเดิมพัน
ด้วยได้

“ทา่ นอย่าได้พูดจาล้อเล่นกบั ข้าเลย เง่ือนไขเชน่ นั้น ต่อใหเ้ ปน็
ขา้ ก็คงตอบรบั ไมไ่ ด้หรอก”
กัลด์ โยลไมล์คือพ่อค้าท่ีปล่อยเงินกู้ให้กับพวกนักเลงท่ีอยู่ใน
เมอื งเบ้ืองหลงั แมว้ า่ ฟิวส์จะต่อรองด้วยสหี น้าดุดนั เจือขูก่ รรโชก เขากย็ ัง
ตอบปฏเิ สธอย่างไม่สะทกสะทา้ น

“หากธรุ ะของทา่ นมีเท่านน้ั ข้าคงต้อง--------”
“งัน้ รึ นายจะปฏิเสธสนิ ะ ได ้ เชิญนายกลับไปเลย เพยี งแต่ใน
กรณีทนี่ ายท�าเช่นนน้ั กเ็ ตรียมใจเอาไว้ด้วยละ่ ว่า นายจะสูญเสยี สทิ ธใิ์ น
การต่อรองซ้ือขายที่นายอาจจะท�ากับประเทศนั้นในภายภาคหน้านี้ไป
ทง้ั หมด สว่ นฉนั กแ็ คเ่ รยี กนายมาคุยก่อนใครเพ่ือน เพราะเห็นว่าเป็นคน
ท่เี ชอ่ื ใจไดเ้ ปน็ การสว่ นตวั เท่านน้ั นะ่ นะ?”
ถอ้ ยค�าของฟิวส ์ ทา� ใหโ้ ยลไมลต์ อ้ งสะดงุ้

“--------ประเทศน้นั หรือครับ?”
“อา ถกู ตอ้ ง แตฉ่ นั คงไมม่ อี ะไรจะพดู ไปมากกวา่ นกี้ บั คนทก่ี า� ลงั
จะกลบั --------”

“กรณุ ารอเดย๋ี วกอ่ น ทา่ นฟวิ ส ์ พอดขี า้ ไมค่ อ่ ยสนั ทดั การพดู คยุ
ท่ตี อ้ งใชเ้ ลห่ เ์ หล่ียมนกั โปรดคุยกนั ดว้ ยใจจริงเถิด”
เมอื่ ไดก้ ลนิ่ เงนิ โชยมา โยลไมลก์ เ็ อย่ เชญิ ชวนแทรกคา� พดู ของฟวิ ส์
พอเห็นว่าโยลไมล์ติดกับอุบายตนแล้ว ฟิวส์ก็ยิ้มตอบอย่าง
เจ้าเลห่ ์

“ไดส้ ิ แตก่ อ่ นหนา้ นนั้ ฉนั ยงั ไมไ่ ดใ้ หน้ ายดสู นิ คา้ เลยสนิ ะ เจา้ นี่
คอื ไฮโพชน่ั ทเี่ ปน็ สนิ คา้ ลา� ดบั แรก เปน็ ไงละ่ ? เหน็ เจา้ นแี่ ลว้ นายจะยงั
ปฏเิ สธเรอื่ งนีอ้ ยอู่ กี ไหมล่ะ?”
สิ่งท่ีฟิวส์น�าออกมานั้น คือไฮโพช่ันซึ่งมีประสิทธิภาพเหนือ

352



สามญั สา� นกึ ของนา้� ยาฟน้ื ฟทู ม่ี อี ยใู่ นตอนน ้ี ในเมอ่ื สามารถสร้างน�้ายาท่ีมี
คุณภาพขนาดน้ีได้ หมายความว่าประเทศนั้นต้องมีวิทยาการที่สูงเทียบ
เคียงอาณาจกั รคนแคระเลยทเี ดียว
แลว้ โยลไมล์ก็ตอ้ งผวา เมอื่ นึกถงึ คา� พูดของฟวิ ส์ข้นึ มาได้

“นีเ่ ป็นงานที่ให้ไปซ้อื สนิ ค้าตัวนมี้ า 500 ขวด แลว้ นา� มาขาย
ตอ่ ใหก้ บั ทางกลิ ดส์ นิ ะครบั ? ผมอยากจะขอถามเพอ่ื ความแนใ่ จเสยี หนอ่ ย
ได้มีการก�าหนดจ�านวนสงู สุดทสี่ ามารถจัดซ้ือไดเ้ อาไวห้ รอื ไม่ครับ?”

“ไม่รู้สิ นั่นไม่ใช่เรื่องท่ีฉันต้องรับรู้เสียหน่อย นั่นเป็นงานของ
พอ่ คา้ อยา่ งนายไมใ่ ชร่ ไึ ง? พวกเรอื่ งหยมุ หยมิ นะ่ เกบ็ ไปถามทน่ี น่ั โดยตรง
เลยเป็นไง?”
ฟวิ สก์ ลา่ วพร้อมแสยะยม้ิ

และเมอ่ื โยลไมลเ์ ดนิ ทางไปยงั พนื้ ทดี่ งั กลา่ ว เขากต็ อ้ งประหลาดใจ
เพราะระยะทางทจ่ี า� เปน็ ตอ้ งใชเ้ วลาขนั้ ตา�่ สดุ 2 สปั ดาหใ์ นการเดนิ ทางนน้ั
กลบั สามารถเดนิ ทางไปถงึ ได้ภายใน 1 สปั ดาห์
เปน็ ไปตามค�าพดู ของกลมุ่ คาบาลทเ่ี ขาว่าจ้างมาเป็นคนค้มุ กนั

“ก็บอกแล้วไง? ว่าเมอื งแห่งนีม้ นั สุดยอดน่ะคา่ !”
“อะไรกนั ... ไมอ่ ยากจะเชอ่ื ถนนเชน่ นมี้ ตี งั้ แตเ่ มอื่ ไหรก่ นั ... ไมส่ ิ
ทสี่ า� คัญกว่าน้นั คอื เมืองนต้ี ่างหาก!!”
พดู ไดค้ า� เดียววา่ เป็นอะไรทีน่ า่ ท่งึ
โยลไมลเ์ ตรยี มใจท่ีจะตอ้ งขาดทนุ ในการค้าแลว้ นับตั้งแต่ตอน
ท่ีวา่ จา้ งนักผจญภัยแรงก์ B+ มา เงนิ คา่ จา้ งของพวกเขาทงั้ สามคนจะตก
อยู่ทวี่ นั ละ 100 เหรียญเงิน เหน็ อย่างน้ีแล้ว ยังจดั ว่ามีราคาถูกส�าหรับ
แรงก์ B+ เมอื่ ตีเปน็ เหรยี ญทองจะตกท ี่ 1 เหรียญทอง เพยี งแค่วา่ จ้าง
เปน็ จา� นวน 1 เดอื น กจ็ ะตอ้ งเสยี เงนิ เปน็ จา� นวน 30 เหรยี ญทองดว้ ยกนั
ซง่ึ กา� ไรทจ่ี ะไดร้ ับอย่างแน่นอนน้นั คอื 25 เหรียญทอง หากหัก

354

คา่ ใช้จ่ายท่ตี ้องเสยี ไปแล้ว ตนจะตอ้ งขาดทนุ ย่อยยบั เป็นแน่
แตถ่ งึ อยา่ งนน้ั โยลไมลก์ ค็ ดิ วา่ ตนมคี วามจา� เปน็ ทจ่ี ะตอ้ งเดนิ ทาง
ไปดว้ ยตนเอง เพื่อพจิ ารณาว่าหลังจากนเี้ ขาจะด�าเนินการคา้ นต้ี อ่ หรอื ไม่
แลว้ จากนั้น--------
โยลไมล์คดิ วา่ เขาจะซื้อไฮโพช่นั มาทั้งหมด 1,000 ขวดดว้ ยกนั
โดย 500 ขวดเอาไว้ใชส้ า� หรบั ส่งเขา้ ใหท้ างกิลด ์ สว่ นอกี 500 ขวดที่
เหลือเอาไว้ใช้ขายที่ประเทศอื่นนอกเหนือจากอาณาจักรเบอร์มุนด์เพื่อ
ตรวจสอบยอดขาย
และสิง่ ท่เี ขาไดร้ ับมานั้น คอื การไดพ้ บหนา้ กบั เหล่าอสรู ซงึ่ เปน็
ประสบการณท์ ีไ่ ม่สามารถตคี ่าเป็นเงินได้ และตามดว้ ยขอ้ มูล เขาพบวา่
อสูรเหล่านี้ เป็นผู้ถือครองสิทธ์ิในการอนุญาตให้ใช้เส้นทางค้าขายเส้น
ใหม่นี้
(คดิ ถูกแลว้ ทีร่ ับทา� เร่อื งนม้ี า)
โยลไมล์คิดในใจเชน่ นัน้ ดว้ ยหัวใจทีเ่ ต้นระรวั อย่างมีความสขุ
ฮอ็ บกอ็ บลนิ นามรกิ รุ โุ ดซงึ่ เปน็ หนง่ึ ในระดบั หวั หนา้ ของเหลา่ อสรู
ไดบ้ อกเอาไวว้ า่ หลงั จากนปี้ รมิ าณการผลติ นา�้ ยาฟน้ื ฟจู ะเพมิ่ มากขน้ึ นอก
เหนือจากนี้ยังมีแผนจะยกสินค้าตัวน้ีข้ึนเป็นสินค้าพิเศษประจ�าท้องท่ี
อกี ด้วย ดทู ่าหลงั จากนพี้ วกเขาจะกลายเปน็ ค่คู า้ ท่ีดเี ลยทเี ดยี ว
หลังจากนั้นโยลไมลก์ เ็ ดินทางกลบั แล้วนา� สนิ ค้า 500 ขวดไป
ส่งได้โดยสวัสดภิ าพ
แล้วแยกทางกบั พวกคาบาลตอนเขา้ อาณาจักรเบอร์มุนด์
จากน้ันโยลไมล์ก็ว่าจ้างนักผจญภัยที่ช่ือบิด ซ่ึงอ้างว่าตนอยู่
แรงก์ C มาเปน็ คนคุม้ กนั 1 คน กอ่ นจะเดนิ ทางมงุ่ หนา้ ไปยงั อาณาจกั ร
อิงคร์ าเซีย
แล้วรถม้าซึ่งบรรทุกไฮโพชั่นเอาไว้ 500 ขวด ก็เดินทางถึง
อาณาจกั รองิ คร์ าเซยี โดยไม่มีอะไรเกดิ ข้นึ

บทท่ี 6 บุกเขาวงกต 355

ทกุ อย่างไปได้สวย ทง้ั ๆ ทเี่ ป็นแบบน้นั -------
“ไอส้ ัตว์ประหลาดนัน่ มันอะไรวะ!?”

โยลไมลก์ ่รู ้อง
สตั วป์ ระหลาดซงึ่ รา่ งสอ่ งประกายเปน็ สขี าว-------สกายดรากอน
ก�าลังอาละวาดอยตู่ รงหน้า
มนั คอื รา่ งอวตารของพลงั อนั รา้ ยกาจ ทมี่ นษุ ยม์ อิ าจตอ่ กรใดๆ ได้
มคี นก�าลังถูกซดั จนปลิวไปทั่วทุกทศิ ทางอยตู่ รงหน้า
นัน่ คงจะเป็นทหารขององิ ค์ราเซียกระมัง พวกทหารท่ีทา� หนา้ ท่ี
พิทักษ์ประตูก�าลังเร่ิมพาประชาชนอพยพ ทว่ากลับแยกนักเดินทางกับ
พ่อค้าจากตา่ งอาณาจกั รไปไวท้ หี ลงั ทา� ให้เร่มิ เกดิ ความเสยี หายขึ้นแลว้

“นายครับ! เรารบี หนกี ันเถอะครับ!”
เสียงร้องตะโกนของบิดดังขึ้น ทว่า โยลไมล์ไม่อาจตัดสินใจ
หนไี ด้
ในรถมา้ บรรทกุ สนิ คา้ เอาไว ้ ทวา่ พวกมา้ ตกอยใู่ นสภาวะหวาดกลวั
เสยี จนไมย่ อมฟังคา� สงั่ ของเขาเลยสักนิด หากเป็นเช่นนี้ต่อไปเขาจะต้อง
ทงิ้ สนิ คา้ ซ่งึ นน่ั เป็นเรือ่ งทพ่ี อรบั ได้ ถึงจะต้องขาดทุนยอ่ ยยบั แตห่ าก
รอดตายก็หาใหมไ่ ด้
ทว่าเหตุผลท่ีโยลไมล์ยังลงั เลนนั้ มขี อ้ เดยี ว
นน่ั คอื แมจ้ ะวงิ่ หน ี แตโ่ ยลไมลน์ น้ั วงิ่ ชา้ เขาไมไ่ ดร้ สู้ กึ นกึ เจบ็ แคน้
ในร่างอ้วนเต้ยี ของตนเช่นนีม้ านานแล้ว

“บดั ซบเอย๊ !”
โยลไมลใ์ ชค้ วามคดิ หาขอ้ สรปุ ในเวลาอนั สนั้ สมกบั ทเี่ ปน็ พอ่ คา้

“เฮ้ย บิดเอย้ เอายาพวกน้ไี ปแจกจา่ ยใหพ้ วกทหารซะ!”
“พูดอะไรน่ะครับนาย? เร่ืองที่พวกเราจะท�าได้น่ะ มีแค่โกย
ลูกเดยี วนะครับ?”

356

“เจ้าโง่! ต่อให้วิ่งหนี เราก็หนีจากสัตว์ประหลาดเหินฟ้านั่น
ไม่พ้นหรอก! หนทางรอดของเรามีแต่ต้องหนีเข้าไปในประตูเท่านั้นโว้ย!
ภายในเมอื งหลวงมีการกางมา่ นพลงั เวทมนตรเ์ อาไว้ อสรู ไม่สามารถบุก
เข้ามาได ้ เพราะงั้นเราช่วยพวกทหารเพ่อื ถว่ งเวลานแี่ หละถึงจะดีทสี่ ดุ !”
“แต่วา่ นายครับ...”
ในระหว่างท่ีก�าลังโต้ตอบกันเช่นน้ัน สายฟ้าที่สกายดรากอน
ปล่อยออกมากท็ �าใหผ้ นื ดินลกุ ไหม้
อสนบี าตพพิ ากษานนั่ กา� ลงั ฟาดเขา้ ใสเ่ หลา่ ผทู้ ห่ี นไี มท่ นั บรเิ วณ
รอบๆ อย่างไรค้ วามปรานี

“แม่จา๋ แมจ่ า๋ --------!!”
“เอลโน่จางงงงงง!!”
ผู้เป็นแม่ปกป้องลูกจากกระแสไฟฟ้า จนเกิดบาดแผลไฟไหม้
ท่ัวรา่ ง และก�าลงั หายใจขาดเปน็ ชว่ งๆ
“อุ อวุ า้ กกกกกกกก--------”
ผ้คู นกรดี ร้อง และวิ่งหนีกันอย่างชุลมนุ ไม่มีผใู้ ดเลยทจี่ ะยนื่ มอื
ช่วยเหลือผเู้ ป็นแม่ที่กา� ลงั ยนื อยู่ปากทางเข้าหว้ งลกึ มรณะ แต่ทวา่ -------
“เฮย้ สง่ นัน่ มา! ขา้ จัดการเอง!”
“เอ ๋ แต่นายครับ!?”
โยลไมล์ห้ิวกล่องที่บรรจุไฮโพชั่นแยกเอาไว้ แล้วออกว่ิงไปยัง
ทุ่งหญ้าทม่ี สี ายฟ้าสาดซัด
เขาก�าลงั ตรงไปหาแม่ลูกคูน่ ้ัน
สายฟา้ นนั้ นา่ ครน่ั ครา้ ม แตโ่ ยลไมลก์ ว็ งิ่ ไปโดยเชอ่ื มนั่ ในโชคของ
ตนเอง
(ไม่โดนหรอก ขา้ เป็นชายผู้โชคดเี ฟย้ !)
เมื่อวิ่งล้มลุกคลุกคลานไปจนถึงที่หมาย เขาก็เอายาราดใส่
คนแมผ่ มู้ รี ่างไหมเ้ กรยี มทันที และในเสย้ี ววนิ าทหี วดิ ตาย ยาขวดนน้ั กต็ อ่

บทที่ 6 บุกเขาวงกต 357

ชวี ติ ของคนแม่เอาไวไ้ ดอ้ ยา่ งเฉยี ดฉิว
โยลไมล์ถอนหายใจอย่างโล่งอก ลูบศีรษะปลอบคนลูกที่ยัง
รอ้ งไหไ้ ม่หยุด--------กอ่ นจะพบว่ามเี งาทาบผา่ นผนื ดนิ
เขารบั รู้ไดว้ ่าตนก�าลังมีใบหนา้ ซดี เผอื ดเพราะความหวาดกลัว
โยลไมล์หันกลับไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ พบว่าสัญลักษณ์แห่ง
ความน่าสะพรงึ ก�าลงั ยืนตระหงา่ นอยู่ตรงน้นั ตามที่คาดเอาไว้
มนั เปน็ มงั กรทม่ี ีลา� ตัวยาว 5 เมตร แม้ว่าจะเลก็ ส�าหรับมังกร
แต่กลับมีพลังอนั ร้ายกาจ และบัดนี ้ สกายดรากอนตัวนน้ั ได้มาอุบัติข้ึน
ตรงหนา้ ของโยลไมล ์ หมายจะมอบความตายให้แกเ่ ขา

“บ้าเอย๊ โชคของขา้ มนั มาไดแ้ คน่ งี้ ั้นเรอะ...”
ในตอนทโ่ี ยลไมลถ์ อดใจแลว้ นัน่ เอง กม็ อี ะไรบางอย่างร่วงหล่น
ลงมาดังตบุ

“ว้ายๆ ทางน้เี ว้ยไอ้สตั วป์ ระหลาด! ฉันคนนี้จะเปน็ คตู่ ่อสู้ของ
แกเองเวย้ !!”
บดิ นนั่ เอง บดิ เปน็ คนปากอ้ นหนิ ใส ่ หมายจะเบนความสนใจของ
สกายดรากอน

“จะ เจ้าโง่! ทา� ไมเจา้ ถึงไมร่ บี หนไี ปเล่า!?”
“เฮะเฮะ นายครบั เพราะคนทเ่ี คยมชี วี ติ เหมอื นกบั ขยะอยา่ งผม
ได้มีคนคนหน่ึงบอกผมเอาไว้ครับ... ว่าเมื่อถึงเวลาจ�าเป็น ก็ช่วยเหลือ
ทกุ คนสกั หนอ่ ย น่ะครับ! ถ้าทา� แบบนน้ั แลว้ ผมเองก็จะดเู ท่ขึ้นมาหนอ่ ย
ใช่ไหมละ่ ? ทา่ นรีบพาคนพวกนน้ั ไปที่ประตูปราสาทเร็วเขา้ !”
ด้านหลังของบดิ นั้น ปรากฏร่างของเหลา่ ทหาร ดเู หมอื นเขาจะ
นา� ยาไปแจกจ่ายตามค�าสง่ั ของโยลไมลเ์ รยี บรอ้ ยแลว้

“ขอเพียงมีเจ้าน ี่ ก็พอจะถว่ งเวลาได้สักหนอ่ ยละนา่ !”
ดูเหมือนว่าประสิทธิภาพอันสูงส่งจนน่าเหลือเชื่อของน้�ายา
จะช่วยฟ้ืนฟขู วัญกา� ลงั ใจของเหลา่ ทหารให้กลับมาดว้ ย

358

ถ้าเป็นแบบน้ีละก็ บางทีเราอาจจะ... เกิดความหวังอันแสน
ออ่ นหดั ผุดข้ึนในหัวใจ ทวา่ นั่นเป็นเพยี งภาพมายาเทา่ นนั้
บริเวณปากของสกายดรากอนบิดเบ้ียว ราวกับจะเยาะหยันใส่
โยลไมล์
เสี้ยววินาทีถัดมา-------- ห่าฝนสายฟ้าก็สาดเข้าใส่เหล่าทหาร
พรอ้ มเสียงดงั สน่นั หวน่ั ไหว
ทั้งหมดพนิ าศย่อยยบั
แมว้ า่ จะมคี นรอดอยเู่ หมอื นกนั แตเ่ มอื่ โดนสายฟา้ เขา้ ไปในระยะ
ประชดิ ก็ไมม่ ใี ครลุกยืนขึ้นเลยแม้แต่คนเดยี ว
มีแค่บิดคนเดียวเท่านั้นท่ียังยืนอยู่ตรงนั้น อ้าสองแขนปกป้อง
พวกโยลไมล์

“ฮะ เฮ้ บิด...”
“เฮะเฮะ อยา่ งนอ้ ยตอนตาย ก็ขอให้ผมตายแบบเทๆ่ หนอ่ ย
เถอะครบั ”
“หึฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ข้ามองเจ้าผิดไปจริงๆ บิดเอ๋ย เจ้ามันวีรบุรุษ
อยา่ งไมต่ อ้ งสงสัยเลย หากรอดไปได ้ ข้าจะจ้างเจา้ ไว้เป็นผู้อารักขาสว่ น
ตัวของขา้ ก็แล้วกนั ”
“ช่วยขนึ้ เงนิ ค่าจ้างให้ด้วยละ่ ครบั ?”
โยลไมล์กับบิดหัวเราะให้แก่กัน แล้วจากนั้นก็จ้องไปท่ีสกาย-
ดรากอนด้วยจติ ใจทเ่ี ตรยี มพรอ้ มจะตาย
บัดนี้ความกลัวได้มลายหายไปส้ิน ส่วนเร่ืองที่ยังติดค้างคาอยู่
ในใจ เหน็ จะเปน็ เรือ่ งท่ีไมอ่ าจชว่ ยสองแมล่ ูกคนู่ ีไ้ ดก้ ระมงั
น่นั คือความรสู้ กึ ทที่ ั้งสองมีเหมอื นกนั
แต่ทงั้ สองก็หัวเราะออกแม้จะอยู่ต่อหนา้ ความตาย พวกเขารอ
รับความตายทก่ี �าลังคบื คลานเขา้ มา ดว้ ยความรสู้ ึกอันแจม่ ใสเบิกบาน
ปากของสกายดรากอนฉกี ยมิ้ ยงิ่ ขน้ึ ราวกบั กา� ลงั กลนั่ แกลง้ เหยอื่

บทท่ี 6 บุกเขาวงกต 359

ของมัน
เหน็ เชน่ นน้ั ทงั้ สองกเ็ ตรยี มตวั เตรยี มใจพรอ้ มทจี่ ะตายเรยี บรอ้ ย
แตใ่ นตอนน้นั เอง--------
จู่ๆ กม็ ีบุคคลรปู โฉมงดงาม ผมู้ ีเส้นผมสเี งนิ อมฟา้ ยาวปลิวสไว
ไปจนถงึ เอว ร่วงหล่นลงมาจากฟ้า ร่อนลงตรงหน้าทง้ั สอง
และเร็วกว่าสายฟ้านบั ไม่ถ้วนท่สี าดใส่เข้ามา
สายฟ้าเหล่าน้ันได้อันตรธานหายไป ก่อนท่ีจะได้ทันสัมผัสคน
ผู้นั้น

“มะ ไม่อยากจะเชื่อ... ลบสายฟ้าของสกายดรากอนได้ ง้ัน
เรอะ-------- !?”
“หรือว่าจะเป็น--------ท่าน “ผูก้ ล้า” งัน้ เหรอ!?”
บิดกับโยลไมลต์ กตะลงึ
จากน้ันน�า้ เสียงอันไพเราะ ก็เอ่ยกับทงั้ สอง

“อ้าว บิดไม่ใช่รึนั่น ดูเหมือนวันน้ีจะฮึดสู้น่าดูเลยนี่? ก็น่า
ประทบั ใจดีอย่หู รอก แต่เจอกบั กับค่ตู อ่ ส้ทู ่เี อาชนะไม่ได้แบบน ้ี ก็อย่าฝนื
ตวั เองเลยนา่ ”
บดิ ตาคา้ งดว้ ยความตะลงึ เขาไมเ่ คยรู้จกั กบั โฉมงามเชน่ นี ้ เขา
คดิ วา่ หลอ่ นอาจจา� คนผดิ แตไ่ มร่ ทู้ า� ไม เขาถึงไดร้ สู้ ึกคลบั คลา้ ยคลบั คลา
เหมอื นจะเคยเหน็ แววตานั้นมากอ่ น
และทางด้านของโยลไมล์--------

“แลว้ ทางนนั้ การทพ่ี กนา้� ยาฟน้ื ฟขู องเราไวแ้ บบน ี้ แสดงวา่ เปน็
พอ่ คา้ ทีช่ ่อื โยลไมลอ์ ะไรนัน่ งัน้ รึ? พยายามชว่ ยคนของท่นี ีแ่ บบนี้ เป็นคน
ดีกว่าที่คิดอีกสินะเนี่ย? พ่อค้าเป็นแบบนั้นมันท�าการค้าไม่รุ่งหรอกนา
แต่เอาเถอะ ฉันกช็ อบแบบนนั้ น่ะนะ--------”
วา่ แล้ว โยลไมล์กต็ วั แข็งท่ือไปดว้ ยความตกใจ นัน่ เปน็ คนที่เขา
เพ่ิงเคยเจอกันเปน็ ครัง้ แรกไมผ่ ิดแน่

360

หุ่นสูงเพรียว สวมชุดไม่คุ้นตาซ่ึงมีลักษณะแบบของต่างแดน
อกี ทง้ั คนผนู้ ้ี ยังมีบุคลกิ ของผ้เู ปน็ ราชาอยา่ งบอกไม่ถูก
แม้ใจอยากจะส่งเสียงเอ่ยถามไปว่าท่านคือผู้ใด แต่ปากของ
โยลไมล์ก็ไมย่ อมขยบั ดงั ใจคิด

“เอาละ ทงั้ สองคน ไหนๆ แลว้ กช็ ว่ ยเอายานน่ั ไปชว่ ยผบู้ าดเจบ็ ท!ี
ส่วนเจ้าสตั วป์ ระหลาดนนั่ เดยี๋ วฉนั จะหาทางทา� อะไรสกั อย่างให้เอง”
บคุ คลผู้นั้นกล่าวอย่างเรียบง่ายสบายๆ โดยไมย่ ีห่ ระต่ออาการ
ตวั แข็งทื่อของทั้งสอง

●

เมอื่ สมั ผสั ไดถ้ งึ แรงกดดนั อนั นา่ ประหลาด ผมกต็ ดั สนิ ใจอยา่ งไว
“ชว่ ยไม่ได ้ ฉนั ขอไปชว่ ยกอ่ นนะ ขืนปล่อยเจ้านน่ั ไว ้ มหี วังได้

เกดิ ผเู้ สียหายขนึ้ เปน็ จา� นวนมากแน่”
ผมบอกพวกเดก็ ๆ

“รันกา้ !”
“อย่นู แี่ ลว้ ครับ”
พอผมเรียกรันก้า มันออกปรากฏกายออกมาจากเงาอย่างไร้
ส้มุ เสยี ง

“ฉนั ขอไปจดั การเจา้ มงั กรนนั่ แปบ๊ นงึ สว่ นนายชว่ ยอยทู่ นี่ ี่ คอย
ปกป้องเจ้าพวกน้ที นี ะ”
“นายขา้ ใหข้ า้ เปน็ คนไปจดั การฉกี กระชากมนั เลยดไี หมครบั ?”
“ออื ฉนั กอ็ ยากทา� แบบนนั้ อยหู่ รอก แตค่ รงั้ นฉี้ นั ขอไปเอง แลว้
ตอนนี้เดก็ พวกนีก้ ย็ งั กังขาในฝมี อื ของฉนั อยดู่ ้วยนะ่ นะ”
ผมฝากให้รนั กา้ ชว่ ยปกปอ้ งเด็กๆ
อีกเหตผุ ลหน่งึ ก็คอื เจอกบั สกายดรากอนแบบน้ ี มันก็ค่อนขา้ ง

บทที่ 6 บกุ เขาวงกต 361

จะสมุ่ เสย่ี งวา่ รันก้าจะเอาชนะไดร้ เึ ปลา่ แตพ่ ูดออกไปไม่ได้น่ะนะ
“อาจารย!์ ถ้าจะสู้กับสตั วป์ ระหลาดนน่ั ละก ็ ตอ้ งรอพวกอศั วิน

มาก่อนสิ!”
“จริงด้วย!? ถึงอาจารย์จะแกรง่ กวา่ พวกเรากเ็ ถอะ แต่ไมม่ ที าง
เอาชนะเจ้าสตั ว์ประหลาดนั่นได้หรอกน่า!”
“เด๋ียวสิเด๋ียว! เกิดนายตายขึ้นมาแล้วใครจะช่วยพวกเรากัน
ไมท่ ราบ! ฉันไมย่ อมใหไ้ ปตายตามอ�าเภอใจหรอกนะ!”
นี่ไงเหน็ ไหม ขนาดในเวลาแบบน้ ี กย็ ังแทบจะไมเ่ ชอื่ ใจกันเลย
ขนาดคโุ รเอะกบั เรยี วตะยงั จอ้ งผมอยา่ งหวน่ั ใจเลย เพราะงน้ั ตรงน้ี
ผมเลยคดิ ว่าจา� เป็นต้องแสดงความน่าเกรงขามให้ประจักษ์กันเสียหน่อย

“ก็บอกให้ฉันจัดการเองไงเอ้อ! ฉันไม่บ้าพอจะพุ่งไปหาคู่ต่อสู้
ท่เี อาชนะไม่ไดห้ รอกน่า”
“ใช่แลว้ พวกเจา้ นายขา้ นะ่ คือผู้แข็งแกรง่ ไร้เทยี มทาน แต่เอา
เถอะ กย็ ังมีคู่ต่อสู้ท่มี อิ าจเอาชนะไดอ้ ยเู่ ชน่ กนั ...”
น่ันสินะ ในตอนนี้ต่อให้พยายามยังไงเราก็ไม่อาจเอาชนะมิลิม
ได้นเ่ี นอะ

“ก็แบบน้ันแหละ เร่ืองการพิจารณาว่าเอาชนะได้หรือไม่ได้น้ัน
ถอื เป็นเรอ่ื งพ้ืนฐานทค่ี วรจดจา� เอาไว้เป็นอยา่ งแรกเลยละนะ”
ว่าแล้ว ผมก็เร่ิมเตรยี มความพร้อม
ขืนยังอยู่ในร่างเด็กต่อไป เป็นไปได้วา่ ตวั ตนของเราจะถกู เปดิ -
เผยเอาได้ ฉะน้ัน ผมเลยตง้ั ใจจะเปลี่ยนร่างกอ่ น
การแปลงร่างด้วยเซลล์สไลม์นั้น จะสามารถเป็นได้แค่เด็กที่มี
สว่ นสงู 130 เซนตเิ มตรเทา่ นน้ั แลว้ ผมกล็ องใชห้ มอกดา� เพอื่ แปลงไปอยู่
ในร่างผู้ใหญ่แบบท่ีไม่ได้ท�ามานานดู ถึงทัศนวิสัยจะสูงขึ้น แต่เพราะ
สายตาของผมใชก้ ารรับรพู้ ้ืนทีใ่ นมิติผา่ นสกิล 『ญาณเวท』 จงึ ทา� ให้ไม่
รู้สึกว่ามอี ะไรตดิ ขดั แตอ่ ย่างใด

362

ผมเปล่ียนไปสวมกิโมโนคุณภาพดีท่ีชูนะเตรียมเอาไว้ให้
ในชั่วพริบตา แล้วการแปลงร่างของผมกเ็ ปน็ อนั เสรจ็ สน้ิ

“เอ๊ะ...”
เรยี วตะถงึ กบั อึ้ง

“ไม่จริงน่า!?”
อลิสรอ้ งอยา่ งตกใจ

“เอาจริงด!ิ ”
เคนยะมองดว้ ยแววตาเป็นประกาย

“อาจารย์ริมรุ ุ เท่จงั เลย!”
คโุ รเอะแสดงความคิดเห็นด้วยท่าทางมคี วามสขุ

“ทา� ได้ทุกอยา่ งเลยสนิ ะครบั ...”
เกลย้ิมอยา่ งทึง่ ๆ
เม่อื ไดร้ ับฟังความรูส้ ึกจากทั้งห้าแลว้ ผมก็นกึ ข้ึนมาได้

“จริงดว้ ย ขอฝากเจ้าน่ีหน่อย”
วา่ แล้วผมกถ็ อดหน้ากาก
ถงึ มันจะเป็นสงิ่ จ�าเปน็ ส�าหรบั เข้าไปในเมือง แตถ่ า้ ตอนนี้เราใส่
เจ้านไี่ ป มันกเ็ หมอื นเปน็ การประกาศตวั จริงของเราน่นั แหละ
พวกเดก็ ๆ ต่างพากนั หายใจสะดดุ
เมอื่ ผมยนื่ หนา้ กากให ้ คโุ รเอะกร็ บั มนั ไวด้ ว้ ยทา่ ทางมคี วามสุข

“อ๊ะ! คุโระจงั ขี้โกงน!ี่ ”
อลสิ ส่งเสยี งโวยวายขึ้นมาโดยไมท่ ราบสาเหตุ เป็นสัญญาณให้
ผมกางปกี เหนิ บนิ ไปสสู่ มรภูมริ บ

เมอื่ ถงึ สมรภมู ิ กพ็ บวา่ มคี นคนุ้ หนา้ คนหนงึ่ กา� ลงั ยนื ประจนั หนา้
กับสกายดรากอน
เจา้ บดิ นนั่ เอง สงสยั วา่ เขาจะทา� ตามทผ่ี มเคยพดู เอาไว ้ เลยกา� ลงั

บทที่ 6 บกุ เขาวงกต 363

ปกปอ้ งพวกคนทหี่ นีไมท่ ัน
มนั กน็ า่ ประทบั ใจมากอยหู่ รอก แตก่ ารทา� อะไรเกนิ ตวั นะ่ มนั ไมด่ ี
ผมจงึ ไมล่ ืมท่จี ะกลา่ วตักเตือนออกไป
มีคุณลุงอ้วนเต้ยี อยคู่ นหนึง่ ดว้ ย
พอเห็นว่าเขาถือน�้ายาฟื้นฟูที่มีตราสัญลักษณ์ของเทมเพสต์อยู่
ก็ดูท่าวา่ คนคนนจี้ ะเปน็ พอ่ ค้าท่ชี ูนะบอกเอาไว้กระมัง
จดั วา่ เปน็ เรอื่ งแปลกสา� หรบั พอ่ คา้ ทเี่ หน็ แกก่ า� ไร เพราะดเู หมอื น
เขาจะเอายามาใช้แบบไม่เสียดาย โดยรู้วา่ ตนต้องขาดทนุ เอาไว้แล้ว
จะวา่ พงึ่ พาได ้ หรอื ไมไ่ ดด้ ลี ะ่ เนยี่ เอาเถอะ ถงึ หนา้ ตาจะดเู หมอื น
ผู้ร้ายกต็ าม แต่เป็นคนทีใ่ ห้ความรู้สกึ ที่ดอี ยู่
ถ้าหากนี่เป็นเรื่องท่ีท�าไปเพราะหวังผลด้านโฆษณาโดยไม่หวัง
กา� ไรละก ็ นับว่ายอดเยย่ี มเลยละนะ
ผมเผลอเอ่ยทักท้ังสองคนไป แต่มาลองไตร่ตรองดูดีๆ แล้ว
ตัวผมในตอนนี้ก�าลงั ปลอมตวั อยูน่ ่ีหว่า
ผมพลาดที่ออกอาการแปลกใจเมื่อเห็นคนคุ้นหน้าในสนามรบ
คงต้องเตอื นใหเ้ งยี บเรอ่ื งของผมเอาไว้ทหี ลงั ซะแล้ว
ผมคดิ เช่นนัน้ พร้อมเอ่ยกบั ทง้ั สอง

“เอาละ ทงั้ สองคน ไหนๆ แลว้ กช็ ว่ ยเอายานน่ั ไปชว่ ยผบู้ าดเจบ็ ท!ี
สว่ นเจา้ สัตว์ประหลาดน่ัน เดี๋ยวฉนั จะหาทางท�าอะไรสกั อยา่ งให้เอง”
เท่าท่ีผมดู ถึงจะมีคนบาดเจ็บหนักอยู่มากแต่ก็ไม่มีผู้เสียชีวิต
เลยสกั ราย ถ้าใช้ไฮโพชน่ั ตอนน้กี ็น่าจะยังทันเวลาอย ู่ ผมเหน็ ว่ามพี ่ยี าม
หน้าประตเู จ้าเก่าล้มอยู่ดว้ ย เลยรูส้ ึกโล่งอกที่ตวั เองมาทันเวลา
ท้ังสองหันมองหน้ากันด้วยความตกใจ ก่อนจะเริ่มเคล่ือนไหว
อย่างเร่งรีบ
แจ๋ว งัน้ เรากม็ ารีบจัดการเจา้ สกายดรากอนกันดีกว่า

364

หลังจากน้ัน ผมก็จัดการเชือดสกายดรากอนในช่ัวพริบตา
ตรงตามตวั อกั ษร
ถึงมันจะมรี า่ งใหญ่กว่า 5 เมตร แตแ่ ค่นน้ั มันเอามาเทยี บกับ
คาริบดิสไม่ได้หรอก
ทั้งสายฟ้า ท้งั แรงกระแทกความเร็วเสียง และร่างอนั แขง็ แรง
การโจมตที งั้ หมดทเี่ จา้ สกายดรากอนมน่ั ใจนกั หนา มนั ใชก้ บั ผม
ไมไ่ ดผ้ ลเลยสักอย่าง
ชนะใสๆ
หลงั จากจดั การมนั อยา่ งพอเปน็ พธิ ี ผมกใ็ ชย้ นู คี สกลิ 『กลทั โทน』ี
กินมนั เขา้ ไปอยา่ งเอร็ดอรอ่ ย

*

ในคนื วันนน้ั
ผมกับบิดและโยลไมล์ได้ไปยังร้านเท่ียวกลางคืน-------- ไปยัง
รา้ นเหล้าชน้ั หรู
ด้วยความท่ีเป็นรา้ นหรู ทา� ใหม้ พี ีส่ าวสวยๆ อย่กู นั พร้อมหน้า
ไมแ่ พร้ า้ น 『ผเี สอ้ื ราตร』ี ของอาณาจกั รคนแคระเลย แตถ่ า้ จะพดู ถงึ เรอื่ ง
ทนี่ า่ เสยี ดาย กเ็ หน็ จะเปน็ เรอื่ งทไ่ี มม่ เี ผา่ เอลฟอ์ ยสู่ กั คนกระมงั แตว่ า่ รา้ น
ฝัง่ นี้จะเหนอื กวา่ ในเรอื่ งโครงสรา้ งกับความครบครันของอปุ กรณ์ เพราะ
เป็นร้านท่ีอยู่ในประเทศที่เป็นศูนย์กลางของอารยธรรม จึงเท่ากับว่าอยู่
ในระดบั สงู สุดของโลกน้ี ไมแ่ ปลกท่จี ะมีอุปกรณอ์ ยู่อยา่ งครบเคร่ือง
ผมอยใู่ นสภาพสวมหนา้ กากเหมอื นทกุ คร้ัง
และแนน่ อนวา่ โยลไมลเ์ ปน็ คนเลยี้ งเหลา้ ผม ซง่ึ ตอนทผ่ี มยา�้ กบั
เขาวา่ ใหป้ ดิ เรอ่ื งตวั จรงิ ของผมไวเ้ ปน็ ความลบั เขากต็ อื๊ ชวนผมใหม้ าใหไ้ ด้
โดยสว่ นตวั ผมมหี นา้ ทตี่ อ้ งดแู ลพวกเดก็ ๆ ดว้ ย เลยตอบปฏเิ สธไป

บทท่ี 6 บุกเขาวงกต 365

แต่เขาก็ยืนกรานขอใหม้ าใหไ้ ด้ ผมก็เลยต้องมาอยา่ งเสยี ไมไ่ ด้
“โยลไมลค์ งุ เดย๋ี วฉนั อยากจะคยุ เกยี่ วกบั กา� หนดการหลงั จากนี้

ซะหนอ่ ยนะ่ ...?”
“หึหหึ หึ ึหึ ทา่ นริมุรุ เช่ือใจผมได้เลยครบั โยลไมลผ์ ู้น ้ี รู้จกั ร้าน
ที่เหมาะสา� หรบั นง่ั คุยเรือ่ งเช่นนัน้ อย่แู ลว้ ครบั !”
“โฮะโฮ่ ดพู ึง่ พาได้น่าดเู ลยน่ี นาย! แล้วร้านนนั่ อย่าบอกนะวา่
เปน็ -------”
“ทา่ นไมต่ อ้ งพดู อะไร แลว้ ปลอ่ ยใหข้ า้ จดั การเถอะครบั ! ขา้ รบั รอง
ได้เลยว่าท่านจะต้องพงึ พอใจอย่างแนน่ อนครับ!”
เร่ืองมนั ก็เป็นแบบนีแ้ หละ
ส่วนตวั ผมกด็ ันตอบรบั ทราบกลับไปวา่ ช่วยไมไ่ ดน้ า้ เสยี ด้วยสิ

ชายนามกัลด์ โยลไมล์ผู้น้ี เป็นพ่อค้ารายใหญ่ของอาณาจักร
เบอร์มุนดเ์ ลยทีเดียว
ซึ่งนอกจากจะมีใบอนุญาตพ่อค้าของทางองค์กรอิสระแล้ว ยัง
ไดร้ บั อนญุ าตใหท้ า� การคา้ อยา่ งเปน็ ทางการจากอาณาจกั รเบอรม์ นุ ดอ์ กี ดว้ ย
และดว้ ยประวตั คิ วามเปน็ มาเชน่ นนั้ ทางประเทศกบั สมาคมอสิ ระ
จึงเห็นพ้อง เลอื กใหเ้ ขามารบั หน้าทเี่ ปน็ สะพานเช่ือมกับพวกเราในครง้ั น้ี
ผู้ท่ีถือครองใบอนุญาตของทางประเทศและทางองค์กรอิสระ
พรอ้ มกนั แบบนจี้ ดั วา่ หายาก เพราะจะตอ้ งเสยี คา่ ใชจ้ า่ ยทง้ั ค ู่ แตก่ ระนน้ั แลว้
ชายนามโยลไมลผ์ นู้ กี้ ลบั คดิ วา่ นน่ั เปน็ เรอ่ื งธรรมดาสามญั เสยี อยา่ งนน้ั
เม่ือถามถึงเหตุผลดู ก็ได้ค�าตอบกลับมาว่า “เพราะความไว้
วางใจเป็นสิ่งส�าคัญท่ีสดุ ยงั ไงละ่ ครบั ”
นายโยลไมล์คนนี้ ตัวก็อ้วนเตี้ย ซ�้าหน้าตายังดูชั่วร้าย แต่ดู
เหมอื นว่าจะสามารถตีหนา้ แสรง้ ทา� เป็นคนดไี ด้เหมอื นกนั
ซ่ึงตรงส่วนน้ัน จัดว่าหมอน่ีเป็นคนที่ประมาทไม่ได้สมกับเป็น

366

พ่อค้าจรงิ ๆ
เม่ือลองถามดูหลายๆ อย่างก็ได้ความว่าเขาประกอบกิจการ
ค้าขายอยา่ งกว้างขวาง
แมแ้ ตใ่ นยา่ นการคา้ ของเบอรม์ นุ ด ์ เขายงั ไดช้ อ่ื วา่ เปน็ คนคมุ เงนิ
แถบนั้นซ่ึงเรียกกันว่าประธานย่านการค้า อีกท้ังยังเป็นคนปล่อยเงินกู้
ดอกเบย้ี สูงอีกดว้ ย
เหน็ ว่าบิดเองก็เป็นหน่ึงในผทู้ ่ีกยู้ มื เงินเหมือนกนั ในครงั้ นจ้ี งึ ได้
รับมอบหมายมาทา� หนา้ ทค่ี ุ้มกันแทนการช�าระเงินกู้ที่ว่านน่ั
การทสี่ ามารถใชง้ านนกั ผจญภยั ทที่ งั้ หวั ไวและมนั่ ใจในพลงั อยา่ ง
บิดได้แบบน้ี ท�าให้ผมตระหนักได้ถึงความไม่ประมาทของพ่อค้านาม
โยลไมลผ์ ู้น้ี
และเห็นว่าในบรรดาพวกขุนนางเอง กม็ พี วกทีก่ หู้ น้ยี ืมเงนิ จาก
โยลไมล์จนต้องยอมสยบต่อเขาอยู่เหมือนกัน และด้วยค�าบอกต่อของ
คนเหล่าน้ัน จึงเป็นที่มาให้โยลไมล์ได้รับสมญาว่าจักรพรรดิแห่งเมือง
เบอื้ งหลงั
เงนิ กนู้ ้นั เปน็ สงิ่ ที่น่าสะพรงึ กลวั ผูใ้ ดจักใช้ขอจงพงึ วางแผนเป็น
อย่างดีด้วยนะครบั
ตัวผมเองก็มีความเป็นไปได้ว่าจะต้องกู้ยืมเงินในสักวันหนึ่ง
เหมือนกนั จงึ ตอ้ งพงึ ระลกึ เอาไว้ในใจเปน็ อย่างดสี า� หรบั เวลาน้นั ด้วย
แต่เอาเถอะ
พอ่ คา้ นน้ั คอื ผอู้ อ่ นไหวกบั เรอ่ื งกา� ไร ตราบใดทยี่ งั มผี ลประโยชน์
ซ่งึ กันและกนั กจ็ ะไมม่ ีทางหักหลงั
เขาจึงไว้ใจได้ยิ่งกว่าพันธมิตรไม่ได้เร่ืองบางคนเสียอีก อีกทั้ง
เมอื่ ไดเ้ หน็ อปุ นสิ ัยของโยลไมล์จากเหตกุ ารณ์เม่อื ตอนกลางวัน ท�าใหผ้ ม
ไดร้ ูว้ า่ โดยเน้อื แท้แล้วเขาเป็นคนด ี เจ้าฟวิ สก์ ็เข้าใจสรรหาคนนา่ สนใจมา
ใหน้ ะเนีย่

บทท่ี 6 บกุ เขาวงกต 367

โยลไมล์ เปน็ ชายทนี่ ่าจะใชง้ านไดพ้ อตวั เลยทีเดียว
และด้วยเหตุน้นั ผมจงึ ถูกใจพ่อค้าคนนี้เขา้ ให้แล้ว

แล้วโยลไมล์คนนั้น ก็เขา้ มาหาผมด้วยใบหนา้ ยินดีพลางทา� มือ
ถูไถไปมา

“ทา่ นรมิ รุ ุ ทา่ นสนุกหรอื เปล่าครบั ?”
“งาย โยลไมลค์ ุง ไปตอ่ รองเป็นยังไงบา้ งร?ึ ”
“ครับ! ถงึ จะมีติดขดั บ้างเลก็ น้อย แต่พอจะใชห้ นา้ ตาของผมก็
ท�าใหเ้ งียบปากได้แล้วละครบั !”

“โฮะโฮ่ เหนอ่ื ยหนอ่ ยนะ!”
“ไมห่ รอกครบั ไมห่ รอก นกี่ เ็ พอื่ ทา่ นรมิ รุ ดุ ว้ ยครบั มไิ ดเ้ หนอื่ ยยาก
อันใดเลย!”
ผมได้ขอร้องอะไรเกินกา� ลงั ต่อโยลไมล์
ให้เขาเหมาร้านน้ที ง้ั รา้ น แลว้ ไล่ผู้ไมเ่ กี่ยวขอ้ งออกไปให้หมด
แล้วทสี่ �าคัญ ดูเหมอื นว่ารา้ นนจ้ี ะเป็นหนง่ึ ในร้านทตี่ ิดหนีโ้ ยล-
ไมล์ดว้ ย ชายคนน้ ี มกี จิ การคา้ ขายอย่างกวา้ งขวาง ดแู คลนไมไ่ ดจ้ ริงๆ
ลองมีเสน้ สายอยู่ในเมืองใหญอ่ ย่างราชอาณาจักรองิ ค์ราเซียแบบน ้ี กน็ บั
ว่าน่าตกใจจรงิ ๆ
บรรดาแขกในร้านเม่ือเห็นหน้าของโยลไมล์ต่างก็พากัน
ยอมจา� นน ไมม่ ใี ครปรปิ ากบน่ เลยสกั คน ดทู า่ ทางวา่ แมแ้ ตใ่ นราชอาณาจกั ร
องิ คร์ าเซีย โยลไมล์กม็ ีอา� นาจอยใู่ นระดับหนง่ึ เชน่ กนั
ซ่งึ ผมกม็ ีเหตุผลทีต่ ้องให้ท�าถึงขนาดนนั้ อยูเ่ หมือนกัน

“ว่าแต่ว่า ท่านริมุรุ... ข้าทราบดีว่าการถามเช่นน้ีอาจเป็นการ
เสยี มารยาทเป็นอยา่ งยิ่ง... แตก่ ารพาเด็กๆ พวกน้ีมายังร้านแบบนม้ี ันจะ
ดีหรือครบั ...?”
โยลไมลถ์ ามอึกอกั ออกมา

368

ณ ปลายทางทสี่ ายตาของเขาจับจ้องไป--------
“อาจารยร์ ิมรุ ุ เทซ่ ู้ด--------ยอดอะ!”

“ยอดไปเลยนะเนยี่ ! บนิ ฟา้ ว ไปแบบนนั้ แลว้ กต็ อ่ ยใสม่ งั กรตมู้
เลย!”
“กง็ น้ั ๆ แหละนะ เอาเถอะ ไวฉ้ นั เปน็ ผใู้ หญเ่ มอื่ ไหร ่ ตอ้ งทา� เรอื่ ง
แค่นนั้ ไดส้ บายๆ อยแู่ ลว้ ละ!”
“อาจารยส์ วยมาก”
“แตว่ ่า อาจารย์แขง็ แกร่งจรงิ ๆ เลยเนอะ ดีไม่ด ี อาจจะเก่งกว่า
อาจารยช์ สิ ุ...”

“ไมห่ รอกม้ัง”
“แต่วา่ ๆ! อาจารยแ์ ปลงร่างไดด้ ้วยนีน่ า เท่สุดๆ ไปเลย”
“คลา้ ยกับอาจารยช์ ิสดุ ว้ ย สวยมากเลยละ”

“เรอื่ งนัน้ ฉนั เองก็ยอมรับเหมอื นกนั แตว่ ่า-------”
“ยงั ไงกช็ า่ ง สรปุ คอื อาจารยร์ มิ รุ ขุ องพวกเราเปน็ คนเจง๋ นน่ั แหละ!”
“อ้ืมๆ”
“นั่นสิเนอะ อนั นั้นฉนั เห็นดว้ ย”
“ฉนั ชอบอาจารย์รมิ ุรุ!”
“กจ็ รงิ นะ พวกเราเองก็อยากแข็งแกรง่ ขนาดน้นั บา้ งจัง”
มีกลุม่ คนทไ่ี ม่เขา้ กับร้านนอี้ ย่กู ลุ่มหนงึ่
พวกเด็กๆ-------ซง่ึ ไม่ตอ้ งบอกกค็ งทราบดีว่าเป็นพวกนกั เรยี น
ของผม ก�าลังสง่ เสียงพูดคยุ เจีย๊ วจา๊ วกนั ดว้ ยความตืน่ เต้น
ซงึ่ ตอนนบี้ ดิ กา� ลงั เปน็ เพอื่ นคยุ ให ้ แตแ่ ทนทจี่ ะเรยี กวา่ สนทนากนั
เรียกว่ากา� ลังเล่าถงึ ความประทบั ใจจากการตอ่ สู้เมื่อครนู่ ีก้ ันมากกว่า
พวกเขาไมค่ วรอยู่ทร่ี ้านนไี้ ดอ้ ย่แู ล้ว
เกดิ ความแตกขน้ึ มา มีหวงั โดนไลอ่ อกจากการเปน็ ครแู น่
ผมก็ตง้ั ใจจะทง้ิ เอาไว้แลว้ มานี่แล้วน่ะนะ แตพ่ อท�าแบบนนั้ แลว้

บทที่ 6 บุกเขาวงกต 369

เจ้าพวกนี้ก็โวยกัน เดย๋ี วรอ้ งไห้ เด๋ียวรอ้ งแหกปากกันเสยี ว่นุ วาย
เพราะงน้ั ผมเลยตอ้ งเลือกทจ่ี ะพามาอยา่ งเสียไมไ่ ด ้ จึงเกิดเป็น
ค�ากล่าวข้ึนมาวา่ เราไม่อาจเอาชนะเดก็ ร้องไห้กบั มลิ มิ ได้
แต่เอาเถอะ พวกพี่สาวเซ็กซี่ก�าลังท�าหน้าตายิ้มแย้ม
กับพวกเด็กๆ แล้วดูเหมือนก�าลังสนุกราวกับหัวใจกลับไปเป็นเด็กด้วย
เพราะงั้นคงไม่เอาเรอื่ งน้ไี ปปูดหรอก
ถึงการหารือนี้จะต่างไปจากที่คิดนิดหน่อย แต่แบบนี้ก็ไม่เลว
เหมือนกนั

เมอ่ื ไมม่ แี ขกคนอนื่ ๆ อยใู่ นรา้ นแลว้ ผมจึงเรมิ่ หารอื กบั โยลไมล์
อยา่ งไมเ่ กรงใจ
แมก้ ระนน้ั มนั กไ็ มใ่ ชเ่ รอื่ งสลกั สา� คญั อะไร เปน็ เรอ่ื งเตมิ ไฮโพชน่ั
ในสว่ นทีใ่ ชไ้ ปนนั่ แหละ
ผมขอรอ้ งใหเ้ ขาชว่ ยโฆษณาไฮโพชน่ั ไปเรอื่ ยๆ โดยผมจะเปน็ คน
ชดเชยส่วนที่เสยี ไปน้นั เอง

“-------- อย่างนี้น่ีเอง ท่านริมุรุหวังผลลัพธ์จากการโฆษณา
มากกว่ายอดขายสินะครับ มันก็จริงนะครับ ถ้าหากว่าผลลัพธ์ของยา
ตัวนี้เป็นที่รู้จกั กันไปทั่ว ก็จะมีลกู ค้าเข้ามาซื้อกนั เองน่ันแหละครับ------”
ด้วยความฉลาดเฉลียว ท�าให้โยลไมล์เดาเป้าหมายของผมได้
ในทนั ที

“ก็ท�านองน้นั เพราะงนั้ ไมใ่ ชแ่ ค่ 500 ขวดเทา่ นัน้ จะพันหรือ
สองพนั ฉนั กไ็ มว่ า่ เอาไปแจกจ่ายไดเ้ รื่อยๆ เลย ไมต่ อ้ งเกรงใจหรอก”
“ฮฮึ ึฮึ อย่างน้ีนเ่ี องอยา่ งน้ีน่ีเอง ดเู หมอื นผมจะมองไมผ่ ดิ จริงๆ
สินะครับ เรื่องคา่ ใช้จ่าย ผมจะขอช�าระตามทต่ี กลงกนั ไว้ครับ เพราะน่นั
เป็นข้อตกลง และผมกเ็ ป็นคนตดั สินใจแจกมนั อยแู่ ล้วครับ”
“เฮเ้ ฮ ้ ฉนั ตงั้ ใจจะชว่ ยนายอยแู่ ลว้ ไมต่ อ้ งใสใ่ จขนาดนน้ั กไ็ ดน้ า่ ?”

370

“-------ไม่ครบั ผมรสู้ กึ ขอบคุณในเรอื่ งน้นั จริงๆ แต่ว่า ผมไม่
ทิ้งผลประโยชน์ไปเพราะเหตุผลแค่น้ันหรอกครับ ท่านท้ังช่วยสร้างถนน
หนทาง ทงั้ ยงั คา� นงึ ถงึ ความปลอดภยั และความสะดวกสบายของพวกเรา
ทเ่ี ปน็ พอ่ คา้ ทา่ นคอื ประมขุ แหง่ เทมเพสต ์ ประเทศซงึ่ จะกลายเปน็ ศนู ยก์ ลาง
ของการคา้ ขายในภายภาคหนา้ ในเมอ่ื ขา้ ไดม้ โี อกาสใกลช้ ดิ กบั ทา่ นรมิ รุ ถุ งึ
ขนาดนแ้ี ลว้ คา่ ใช้จ่ายเพยี งเท่าน้นั กถ็ อื วา่ ไมไ่ ดม้ ากมายอะไรเลยครบั ”
โยลไมล์กลา่ วอย่างฉะฉาน
เป็นค�าพูดราวกับปฏิบัติตรงตามแนวคิดท่ีว่า “ยอมขาดทุน
เพอื่ ก�าไร”
“เขา้ ใจแลว้ ถา้ อยา่ งนน้ั หลงั จากนก้ี ข็ อฝากตวั ในเรอ่ื งการคา้ ขาย
ด้วย”
“ทางนเี้ องกต็ อ้ งขอความกรุณาเชน่ กันครับ!”
และแลว้ ผมกบั โยลไมลก์ ไ็ ดพ้ สิ จู นค์ ณุ สมบตั ขิ องกนั และกนั และ
ไว้วางใจทจ่ี ะร่วมมือกันตอ่ จากน้ีเปน็ ตน้ ไป

ผมลองถามความเห็นจากโยลไมลเ์ พ่มิ เตมิ ในเร่อื งภาพลักษณ์
ของเทมเพสต ์ และจุดทจ่ี ะเปน็ ปญั หาในอนาคต ซ่งึ เขาได้ตอบเรื่องทีอ่ าจ
เป็นประโยชนม์ าให้
ในระหว่างทีห่ ารอื กนั เวลากไ็ ด้ล่วงเลยไปเร่อื ยๆ และเหมอื นวา่
จะได้เวลาท่พี วกเด็กๆ จะง่วงนอนกนั แล้ว
แล้วในตอนที่ผมต้ังใจจะกลับแล้วน่ันเอง หน่ึงในพ่ีสาวก็กล่าว
ส่ิงทีผ่ มไมอ่ าจมองข้ามได้ออกมา

“ขอ “ราชนิ แี หง่ จติ วญิ ญาณ” จงบนั ดาลพรแกเ่ ดก็ เหลา่ นด้ี ว้ ยเถดิ ”
“อะไรละ่ นัน่ ? เป็นคาถาท่ฉี ันไม่เคยไดย้ นิ เลยนะ?”
“ไม่ใชค่ าถาซะหน่อย! เจา้ นนี่ ่ะนะ เป็นค�าอา� นวยพรทบ่ี ้านเกดิ
ของฉันน่ะ เพราะว่าท่านราชินแี หง่ จิตวญิ ญาณซง่ึ พา� นักอย ู่ ณ “ทพี่ �านัก

บทท่ี 6 บกุ เขาวงกต 371

แห่งจติ วิญญาณ” จะคอยปกปักษผ์ คู้ นที่อาศัยอยู่ท่นี ัน่ ยงั ไงล่ะ!”
วา่ ไงนะ? ประเดี๋ยวกอ่ น เมือ่ ก้ีวา่ ไงนะ?

“ช้าก่อนพี่สาว เม่ือกี้เธอพูดว่า “ที่พ�านักแห่งจิตวิญญาณ”
สนิ ะ? น่อี ย่าบอกนะว่า รทู้ ต่ี ง้ั ด้วยงน้ั เหรอ?”
มผมรีบถามดว้ ยความตืน่ เตน้ อย่างลมื ตัว
อาจเพราะตกใจในความตนื่ เตน้ ของผม พสี่ าวเลยทา� สหี นา้ ลงั เล
แตเ่ หมอื นเธอจะตง้ั ตวั ได้ แลว้ ตอบค�าถามของผมในทนั ที

“คะ่ ฉันทราบ กฉ็ ันมาจากหมบู่ ้านที่อยู่ใกลๆ้ ท่นี น่ั น่ีคะ!”
แล้วจากนัน้ เธอก็ช่วยบอกทต่ี ง้ั ของหมู่บา้ นน้นั ใหด้ ้วยรอยย้มิ
สาธารณรัฐอูลเกรเซีย ประเทศแถบชายแดนซึ่งไม่แม้แต่จะ
สงั กดั กลมุ่ ประเทศฝ่ังตะวันตก
และในสาธารณรฐั นน้ั มหี มบู่ า้ นแหง่ หนง่ึ ทอ่ี ยใู่ กลก้ บั สวนธรรมชาติ
อรู ุคซ่งึ ตงั้ อย่ทู างตอนเหนอื สุดของประเทศ
เธอมาจากหมบู่ า้ นนั้น
อกี ท้งั --------
ผมก็ไดท้ ราบวา่ “ที่พา� นกั แห่งจิตวิญญาณ” ทพี่ วกเราจะต้อง
ไปนั้น อยู่ภายในสวนธรรมชาตอิ ูรุค

ผมหาเบาะแสทกี่ า� ลังตามหาพบในสถานทที่ ี่คาดไม่ถึง
ทเี่ ปน็ แบบน ้ี กเ็ ป็นเพราะผมประพฤตติ ัวดอี ยทู่ ุกวนั ไม่ผิดแน่
ผมบอกลากับโยลไมล์และพีส่ าวในรา้ น

“ง้ัน ไว้จะมาเทย่ี วอกี นะ!”
“ท่านรมิ ุรุ คราวหนา้ ผมจะรออยทู่ เี่ บอรม์ นุ ด ์ ไว้กรุณาแวะเวยี น
มาทรี่ า้ นของข้าให้ไดเ้ ลยนะครบั ”
“ส่วนเร่ืองชดเชยสินค้า ไว้ฉันจะช่วยบอกให้เอาให้นายก่อน
ถ้าอ้างชือ่ ฉัน หลังจากนี้ก็ฝากเร่อื งโฆษณาในแตล่ ะพืน้ ที่ด้วยละ!”

372

“ครับ ทราบแล้วครบั !”
“““ไวม้ าใหมน่ ะคา้ !”””

ผมโตต้ อบกันเชน่ น้นั และกลา่ วลา
บรรดาคนรบั ใชแ้ ละพส่ี าวในรา้ นตา่ งพากนั ตกใจในความนอบนอ้ ม
ของโยลไมล์
ทีแรกผมกไ็ ม่รู้เหมอื นกันว่าตกใจอะไรกนั แต่มาคิดๆ ดแู ล้วมัน
กไ็ มแ่ ปลก กแ็ ขกอยา่ งเขาซงึ่ ตามปกตทิ า� ตวั วางกา้ ม กลบั มากม้ หวั ปลกๆ
ให้เดก็ อยา่ งผมนี่นา
แม้กระน้นั ผมก็เปน็ ถงึ นักผจญภยั แรงก ์ B+ จงึ เริ่มมชี ่ือเสยี ง
มากขนึ้ ในระดบั หนงึ่ พวกเขากเ็ ลยเขา้ ใจกนั เองวา่ อาจเพราะแบบนนั้ นน่ั แหละ
ท่ีเหลือผมก็ได้แต่ภาวนาว่าพวกเขาจะไม่แพร่งพรายเรื่องที่ผม
พาพวกนักเรยี นมาทร่ี า้ น
แล้วผมก็ไปจากร้านแหง่ นน้ั

*

เอาละ ตอนนี้พวกเราเดินทางมายังสวนธรรมชาติอูรุคแห่ง
สาธารณรฐั อูลเกรเซยี ซึ่งเป็นที่ต้ังของ “ท่พี �านกั แห่งจิตวญิ ญาณ” แลว้
ตงั้ แต่ผมมาเปน็ คร ู เวลาก็ไดล้ ว่ งเลยมา 2 เดือนแลว้
หลงั จากเตรยี มตวั เสรจ็ เรากใ็ ชเ้ วลาราว 3 สปั ดาห ์ จนเดนิ ทาง
มาถงึ ในท่สี ุด
ผมให้รถม้าเป็นของขวัญแก่พวกคาบาลแล้วก็จริง แต่ไม่เป็น
ปัญหาแตอ่ ยา่ งใด
เพราะรถม้าคันใหม่ฉบับปรับปรุง สร้างข้ึนเสร็จเรียบร้อยแล้ว
ซง่ึ ผมไดไ้ ปยืมมันมาใหร้ นั กา้ เปน็ ตัวชว่ ยวิ่งลากเต็มฝีเทา้ มาจนถึงท่นี ่ี
ถงึ จะพดู แบบนน้ั แตเ่ มอ่ื คา� นงึ ถงึ จา� นวนคนทนี่ งั่ อยภู่ ายในแลว้

บทที่ 6 บกุ เขาวงกต 373

วิ่งไดเ้ ต็มที่กร็ าว 50 กิโลเมตรตอ่ ชั่วโมงนะ่ นะ การวงิ่ ด้วยความเรว็ สูงสุด
บนเสน้ ทางทไ่ี มไ่ ดร้ บั การปรบั แตง่ ถนน มนั กไ็ มต่ า่ งอะไรกบั ฆา่ ตวั ตายดๆี
นี่เอง
แล้วตอนกลางคืน พวกเรากว็ ารป์ กลบั ไปท่ีหอพัก
เวทธาต ุ : วาร์ปพอร์ทัล นั้นเปน็ อะไรที่สะดวกสบายสุดๆ ถ้า
เป็นพลังเวทของผมละก็ ต่อให้พาเด็กห้าคนวาร์ป ก็สามารถท�าให้
เวทมนตร์ทา� งานไดอ้ ย่างไมเ่ ป็นปัญหาใดๆ
ตวั ผมนะ่ ไม่เทา่ ไร แตค่ งจะใหพ้ วกเด็กๆ มาลา� บากไม่ได ้ ถึงจะ
รวู้ า่ โกงแตผ่ มกใ็ ชเ้ วทมนตรไ์ ปอยา่ งไมบ่ นั ยะบนั ยงั ดว้ ยเวทมนตรน์ ้ี ทา� ให้
พวกเราสามารถเดินทางได้อย่างสะดวกสบาย โดยไม่จ�าเป็นต้องไปซื้อ
เสบียงเลยแม้แตน่ ้อย
พูดไป ผมก็คิดว่าน่ีแหละคอื วิธีการใชเ้ วทมนตร์ที่ถูกตอ้ ง

สาธารณรฐั อลู เกรเซยี นนั้ ไดแ้ บง่ แยกพรมแดนกบั กลมุ่ ประเทศ
บริเวณใกล้เคยี งมหาพงไพรแหง่ จรู ่าเอาไวอ้ ย่างชดั เจน
เป็นประเทศเล็กๆ ซ่ึงไม่ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของศาสนจักร
แห่งตะวันตก และไมเ่ ขา้ ร่วมในสภาแหง่ กลมุ่ ประเทศตะวันตกอกี ดว้ ย
แรกเร่ิมเดิมที ประเทศแห่งนี้ก็ไม่ได้อยู่ติดกับมหาพงไพรแห่ง
จรู ่าอยแู่ ลว้
อีกทั้งยังมีปฏิสัมพันธ์กับทางกลุ่มประเทศฝั่งตะวันตกไม่มาก
แตม่ กี ารตดิ ตอ่ คา้ ขายกบั อาณาจกั รมนตราซารอิ อน เปน็ ประเทศแบบนน้ั
ตง้ั อย่ตู อนใต้สุดบรเิ วณตอนกลางของทวปี และยังเปน็ ประเทศ
ทผ่ี คู้ นต่างพากันลืมเลอื น
แตก่ เ็ ปน็ ประเทศอนั สงบสขุ ทป่ี กครองดว้ ยระบอบสาธารณรัฐ
แบบประชาธปิ ไตย โดยรบั พรและอารกั ษจ์ ากจติ วญิ ญาณ และประชาชน
ในประเทศมีอุปนิสยั รกั สงบ

374

และแม้ว่าประเทศแห่งนี้จะไม่มีข้อจ�ากัดในการเข้าออกประเทศ
แต่กม็ ผี ู้กอ่ เหตุร้ายในประเทศน้อย
ส่วนเหตุผลนนั้ ง่ายมาก
เพราะประชาชนของประเทศนท้ี กุ คน คอื ผใู้ ช ้ <เวทจติ วญิ ญาณ>
-------- ชาแมนยังไงล่ะ

พวกเขาสามารถยมื พลงั ของจิตวญิ ญาณมาใช้ได้ โดยการมอบ
แก่นเวทของตัวเองเป็นการแลกเปล่ียน เห็นว่า <เวทจิตวิญญาณ>
นั้นเป็นเวทมนตร์ท่ีไม่จ�าเป็นต้องร่ายคาถา ขอเพียงท�าพันธสัญญากับ
จติ วิญญาณ ไมว่ า่ ใครกส็ ามารถใชไ้ ด้
เพยี งแต ่ ในการทา� พนั ธสญั ญานนั้ จา� เปน็ ตอ้ งไดร้ บั การยอมรบั
จากจติ วญิ ญาณ พลงั ของเวทมนตรน์ จี้ ะผนั ผวนไปตามพลงั ของจติ วญิ ญาณ
ทท่ี า� สญั ญา รวมถงึ ยงั มพี ลงั อนั ยง่ิ ใหญเ่ กนิ กวา่ ทค่ี นทวั่ ไปซงึ่ ไมเ่ คยฝกึ ฝน
จะใช้ได ้ เพราะมนุษยไ์ ม่ได้มีแกน่ เวทมากมายถึงขนาดนั้น
แต่เอาเถอะ ยังไงเวทมนตรก์ ค็ อื เวทมนตรอ์ ย่วู นั ยังค�า่ แมว้ า่ จะ
เป็นเวทมนตร์ในระดับท่ีทรงอานุภาพกว่าเวทใช้ชีวิตเล็กน้อยก็ตาม ซ่ึง
เวทมนตรเ์ ช่นน้ันก็มากเพียงพอต่อการเป็นตัวยับยั้งการก่ออาชญากรรม
แลว้ ละ
เมอื่ ขดั เกลา <เวทจติ วญิ ญาณ> นจี้ นชา� นาญ เหน็ วา่ มนั จะกลาย
เป็นเวทมนตรส์ ายโจมตสี �าหรบั ต่อกรกบั <เวทธาตุ>
และเมอ่ื ฝกึ ฝนมากยงิ่ ขนึ้ ไปอกี กจ็ ะสามารถเรยี นร ู้ <เวทอญั เชญิ
จิตวญิ ญาณ> ได้
ซงึ่ จะเปน็ การผกู สมั พนั ธก์ บั จติ วญิ ญาณใหแ้ นน่ แฟน้ ยง่ิ ขน้ึ เพอ่ื ให้
สามารถบงการและใชง้ านจติ วญิ ญาณนนั้ ๆ ได ้ หรอื กค็ อื สามารถอญั เชญิ
จิตวิญญาณท่ที �าพันธสัญญาด้วยออกมาใชง้ านได้อยา่ งอิสระนั่นเอง
และคงไมต่ อ้ งพดู ถงึ วา่ ตวั จติ วญิ ญาณยอ่ มทรงพลงั กวา่ เวทมนตร์

บทที่ 6 บกุ เขาวงกต 375

ท่ยี ืมพลังมาใช้อยแู่ ล้ว

อลู เกรเซยี คอื ประเทศทมี่ ผี เู้ ปน็ ทรี่ กั ใครข่ องจติ วญิ ญาณอยเู่ ปน็
จา� นวนมาก ดว้ ยเหตนุ นั้ จงึ มกี ารกา� หนดใหป้ ระกอบพธิ กี รรมทา� พนั ธสญั ญา
เมอื่ อายคุ รบ 10 ปี
ซง่ึ จะตอ้ งผา่ นการประกอบพธิ กี รรมนใี้ หแ้ ลว้ เสรจ็ เสยี กอ่ น จงึ จะ
ได้รับการยอมรับให้เป็นประชาชนของประเทศนี้ และนั่นคือเหตุผลท่ี
ประชาชนทกุ คนในประเทศนี้เปน็ ชาแมน
ส่วนผู้ที่ไม่สามารถท�าพันธสัญญากับจิตวิญญาณได้น้ัน จะถูก
ขบั ไล่ออกจากประเทศเม่อื อายคุ รบ 20 ปี
ซึ่งจะเสยี คุณสมบตั ใิ นความเปน็ ประชาชนของประเทศไป เพียง
แต ่ ประเทศแหง่ นม้ี จี ติ วญิ ญาณอยมู่ ากมายหลายชนดิ จงึ มนี อ้ ยคนเทา่ นน้ั
ท่ีไม่สามารถทา� พนั ธสญั ญากบั จิตวิญญาณตนไหนได้เลยสกั ตน
เหน็ วา่ พส่ี าวทรี่ า้ นนน้ั จงใจประกอบพธิ กี รรมพลาด เพยี งเพราะ
อยากออกมาเหน็ โลกภายนอก... นอกเหนอื จากพวกแปลกพิลึกแบบน้ัน
เหน็ วา่ ตามปกติทุกคนจะท�าพธิ ีกรรมส�าเร็จกัน
อีกทั้ง ผทู้ ่ีมคี วามคดิ ไม่ดีจะเป็นท่รี ังเกยี จของจิตวญิ าณ ฉะนั้น
หากทา� เรือ่ งไม่ดีในประเทศน้ ี กจ็ ะถกู พบในทันที และด้วยเหตผุ ลนนั้ จึง
ทา� ให้เป็นทกี่ ลา่ วขานวา่ ประเทศแห่งนมี้ คี นเลวน้อย
และการทป่ี ระชาชนในประเทศเปน็ ชาแมนทกุ คนนนั้ กส็ รา้ งความ
นา่ สะพรงึ กลวั ให้กบั ประเทศอืน่ ไดม้ ากพอแล้ว แม้วา่ จะไม่เป็นทลี่ ่วงรู้ใน
กลมุ่ ประเทศฝง่ั ตะวนั ตกกต็ าม แตก่ เ็ ปน็ เรอ่ื งทโ่ี ดง่ ดงั ในประเทศขา้ งเคยี ง
อยา่ งอาณาจักรมนตราซาริออน
และเพราะแบบนั้น ประเทศเล็กๆ อยา่ งสาธารณรฐั อูลเกรเซีย
จึงสามารถผูกสัมพันธไมตรีต่ออาณาจักรมนตราซาริออนอันเป็นมหา-
ประเทศแหง่ เวทมนตรส์ ายธาตุได้อยา่ งเท่าเทยี มกัน

376

ซง่ึ ประเทศนป้ี ระสบความสา� เรจ็ ในการเจรญิ ไมตรอี นั เนอื่ งมาจาก
ความไว้วางใจต่อนิสัยของประชาชนในประเทศ และยังมีการพัฒนา
อารยธรรมของท้ังสองประเทศอย่เู บือ้ งหลัง
เอาเปน็ วา่ ทงั้ หมดนค่ี อื เรอื่ งทฟ่ี งั มาจากพสี่ าวในรา้ นเหลา้ หรนู น่ั

และเป้าหมายที่พวกเรามาท่ีนี่-------- แน่นอนว่าต้องเป็นการ
อัญเชิญจติ วญิ ญาณยังไงล่ะ
เป็นทฤษฎที ่ีผม-------- หรอื พูดใหถ้ ูกคือ ท ่ี 『มหาปราชญ์』
--------เปน็ คนต้ังขน้ึ
ซึ่งทฤษฎีที่ว่าก็คือ อิฟริตได้ช่วยยับย้ังการพังทลายร่างเพราะ
การคลุ้มคล่งั ของพลงั งาน โดยการหลอมรวมเข้ากบั คุณชิสุ
หากเป็นจิตวิญญาณชั้นสูงจะสามารถควบคุมพลังงานปริมาณ
มหาศาลได ้ เพราะงนั้ หากใหจ้ ติ วญิ ญาณชนั้ สงู หลอมรวมเขา้ กบั พวกเดก็ ๆ
กน็ า่ จะพอทา� อะไรสักอยา่ งได้
โชคดีท่ีผมมี ยูนีคสกิล 『นักแปรสภาพ』 ซึ่งเด่นในด้านการ
『รวม』 และ 『แยกออก』
ผมกไ็ มเ่ ขา้ ใจเทา่ ไรวา่ การหลอมรวมของจติ วญิ ญาณมนั เปน็ ยงั ไง
แต่ผมคดิ วา่ แค่จับมาตดิ เขา้ ดว้ ยกนั กน็ ่าจะใช้ได้
ในเม่อื ราชาปิศาจเลออนมนั ท�าได้ ผมกต็ อ้ งท�าไดเ้ หมอื นกัน

เอาละ ปญั หาทจี่ ะเกดิ ขน้ึ ตรงจดุ นกี้ ค็ อื ความคดิ ของจติ วญิ ญาณ
นแี่ หละ
จติ วญิ ญาณทม่ี คี วามคดิ นนั้ มอี ยไู่ มม่ าก ซงึ่ จติ วญิ ญาณทมี่ คี วาม
คิดจะถูกเรยี กขานวา่ เป็นจิตวิญญาณชน้ั สงู
เหน็ เขาวา่ สถานทป่ี ระกอบการทา� พนั ธสญั ญากบั จติ วญิ ญาณใน
เมอื งนี้นน้ั มอี ยสู่ องแห่งดว้ ยกนั

บทท่ี 6 บุกเขาวงกต 377

อยา่ งแรกคอื แทน่ พธิ ที ต่ี ง้ั อยใู่ นกลางเมอื งน ้ี ซง่ึ ประชาชนในเมอื ง
จะเปน็ ผปู้ ระกอบพธิ กี รรมพนั ธสญั ญา และไมม่ กี ารยนื ยนั ถงึ การปรากฏตวั
ของจติ วญิ ญาณช้นั สงู
ถ้าคิดจะท�าพันธสัญญากับจิตวิญญาณช้ันสูงละก็ จ�าเป็นท่ีจะ
ต้องมุ่งหน้าไปยังสถานท่ีท�าพันธสัญญาอีกแห่งหน่ึง ซ่ึงหากไม่ผ่านการ
ทดสอบจากจิตวิญญาณซ่ึงมีอัตภาพ9เป็นของตัวเอง ก็จะไม่ได้รับการ
ยอมรับใหเ้ ป็นนายของมัน
และสถานทที่ า� พนั ธสญั ญาทว่ี า่ นนั่ กค็ อื สถานทซ่ี งึ่ ถกู เรยี กขานวา่
“ท่พี �านกั แห่งจิตวิญญาณ”
ปัญหาอยู่ตรงจุดท่ี สถานท่ีที่ฟังมาจากพี่สาวกับท่ีฟังมาจาก
คณุ เทรน่ีมนั ใช่ที่เดียวกันรเึ ปล่าน่ีแหละ
ถ้าเอาตามที่พี่สาวบอก เห็นว่าไม่เคยมีใครท่ีมุ่งหน้าไปยัง
“ทพี่ �านักแห่งจติ วญิ ญาณ” แลว้ กลับมา ทงั้ ที่เป็นแบบนัน้ กลบั มเี พยี ง
ข่าวลือของเร่ืองนี้ที่แพร่สะพัดเป็นวงกว้าง สร้างความประหลาดใจเป็น
อยา่ งยิ่ง
มขี า่ วลอื วา่ จะมเี ขาวงกตซง่ึ อยใู่ ตผ้ นื ดนิ ไมก่ ก็ ลางอากาศ-------
และ “ทพ่ี า� นักแห่งจติ วิญญาณ” จะอย่ ู ณ ปลายทางท่ีผ่านพ้นเขาวงกต
นัน้ มาได้
ซงึ่ มเี พยี ง “ทางเขา้ ” นนั่ เทา่ นน้ั ทต่ี งั้ อยใู่ นสวนธรรมชาตอิ รู คุ
โดยจะมีประตฝู ังอย่ใู นหินขนาดยักษ ์ และเขาวงกตจะตัง้ อย่ ู ณ
พืน้ ที่ตา่ งมติ ใิ นอกี ฟากของประตนู นั้
ในเมอ่ื เปา้ หมายของพวกเราคอื การทา� พนั ธสญั ญากบั จติ วญิ ญาณ
ชัน้ สงู กม็ ีแตต่ อ้ งไปเท่านนั้
พวกเราพกั ผ่อนกนั หนึ่งคนื พรอ้ มกบั เตรยี มตวั ใหเ้ รียบรอ้ ย
เราไมร่ วู้ า่ จะใช ้ เวทธาต ุ : วารป์ พอรท์ ลั กลบั ออกมาจากภายใน

9อัตภาพ คอื ลกั ษณะ, ร่างกาย, ชีวิต, นิสยั ทม่ี ตี ัวตนเปน็ ของตัวเอง

ประตูได้หรือไม ่ ซงึ่ ผมคิดวา่ ไมน่ ่าจะท�าได้
แต่อย่างน้อยๆ ผมก็ติดตั้งวงแหวนเวทเอาไว้ในสวนธรรมชาติ
ตรงท่ีทไี่ มเ่ ตะตาใครแล้ว เปน็ การรบั ประกนั เฉยๆ ว่า ถา้ สามารถใชไ้ ดก้ ็
ถือวา่ โชคดไี ป
เอาละ ผมกวาดสายตามองพวกเดก็ ๆ

“เตรียมตัวพร้อมรึยัง? ถ้าเข้าไปแล้วอาจจะกลับออกมาไม่ได ้
เตรยี มใจกนั ไวแ้ ลว้ ใช่ไหม?”
พวกเด็กๆ ตอบผมอย่างแข็งขัน

“แน่นอนอยแู่ ล้ว!”
“ไม่เป็นไรครบั ”
แตล่ ะคนตอบกลบั มาราวๆ น้ัน
ด ี ดี ดเู หมอื นจะไมก่ ลัวกันเสียด้วย พกั หลังมาน ี้ ความไว้เนื้อ
เชอื่ ใจของพวกเขาทมี่ ตี อ่ ผมนนั้ เพม่ิ มากขน้ึ และยงั ทา� ตวั สนทิ สนมกบั ผม
มากย่ิงขึ้นกว่าก่อน ดูท่าทางการปราบมังกรเม่ือก่อนหน้าน้ีจะได้ผลชงัด
เลยทเี ดียว
เหมือนผมจะสร้างความไวเ้ นือ้ เช่ือใจตอ่ พวกเขาไดแ้ ล้ว
ถ้างน้ั กไ็ ปกนั เลยดีกว่า
สถานท่ีแห่งนี้ ไม่มีข้อมูลอยู่ในหนังสือท่ีผมเคยไปตรวจสอบ
ท่หี อสมดุ เหมือนกนั และน่าเสยี ดายท่ผี มกไ็ ม่ทราบเรอ่ื งอสูรท่ปี รากฏอยู่
ภายในเชน่ กัน ในเมอ่ื จะเข้ารบั การทดสอบ มันจะต้องอันตรายไม่ผดิ แน่
แตเ่ รอื่ งทวี่ า่ ไมเ่ คยมใี ครกลบั ออกมา มนั หมายความวา่ ยงั ไงกนั แน ่
เพราะเห็นว่าในปัจจุบันก็มีเอเลเมนทาเลอร์ที่ใช้งานจิตวิญญาณชั้นสูง
นอกเหนือจากคณุ ชสิ ุอยเู่ หมอื นกนั
ถึงผมจะตดิ ตอ่ กับบุคคลเช่นน้นั ไม่ได้ก็ตาม แต่ในเมื่อเปน็ เรอ่ื ง
ที่ยูคบิ อกมา จงึ ไมน่ า่ จะผิดพลาด
ผมรู้สึกหวั่นใจว่าตัวผมกับรันก้าจะสามารถปกป้องพวกเด็กๆ

บทท่ี 6 บกุ เขาวงกต 379

เอาไวไ้ ด้หรือไม่
ผมต้งั ใจวา่ ถ้าไม่ไหวจรงิ ๆ กจ็ ะขอถอนตวั ออกมาก่อนคร้ังหนงึ่
แลว้ เรียกพวกเบนมิ ารมุ าเปน็ กา� ลงั เสริมอกี ท ี ถา้ สามารถหลบหนอี อกมา
ไดง้ า่ ยขนาดน้นั นะ่ นะ
เอาเปน็ ว่า ผมตัดสินใจอย่างแน่วแน่ แลว้ ย่ืนมือแตะประตู
จากนน้ั ก็ก้าวเท้าเข้าไปอย่างระมัดระวงั
ทัง้ ที่แสงอาทติ ย์ไมน่ า่ จะส่องเข้ามาถึง แตบ่ รเิ วณโดยรอบกลับ
เต็มไปดว้ ยแสงสว่างจางๆ
ก่อนจะให้พวกเด็กๆ เข้ามาผมก็ท�าการทดสอบ ต่อให้ตัด
『ญาณเวท』 ออก ก็ยงั คงมองเหน็ ไดเ้ หมือนเดิม ด้านส่วนประกอบของ
อากาศก็ไมม่ ีปญั หาใดๆ
ผมส่งสญั ญาณใหท้ ุกคนเขา้ มาข้างใน
เร่มิ ตน้ การพิชิตเขาวงกตได้

*

เสี้ยววนิ าทที ่ีทกุ คนเขา้ มา ประตกู ็ปิดลง
ผมทดลองใชว้ ารป์ พอรท์ ลั กอ่ นเปน็ อนั ดบั แรก ซงึ่ มนั กไ็ มท่ า� งาน
ตามคาด
ดูเหมือนว่า เราจะไม่สามารถใช้เวทมนตร์หรือสกิลสายมิติใน
เขาวงกตแหง่ น้ีได้
รนั ก้าเองกไ็ ม่สามารถใช ้ 『เคลอ่ื นยา้ ยผ่านเงา』 ได้เหมอื นกัน
เพราะง้นั สมมตุ ฐิ านนจี้ ะตอ้ งไมผ่ ิดพลาดแน่ๆ
ผมยอมจ�านนท่ีจะออกไปข้างนอก แล้วสับเปลี่ยนความคิดมุ่ง
ไปยงั การพชิ ติ เขาวงกตแทน
ผมเดนิ หนา้ เขา้ ไปขา้ งใน

380

แทนทจี่ ะเรยี กวา่ เขาวงกต เรยี กวา่ เปน็ ทางวนั เวยน์ า่ จะถกู ตอ้ งกวา่
แบบนี้มันจะหลงได้ด้วยรึ? ผมคิด พลางเดินต่อไปอย่าง
รอบคอบ
.........
......
...
โชคดที ่มี ีแผนท่ีในหัว
เพราะถึงเส้นทางจะดูเหมือนทางวันเวย์ แต่ก็มีกับดักท่ีท�าให้
ประสาทสัมผัสในการรับร้ทู ิศทางผดิ เพย้ี นวางอยูเ่ ป็นจา� นวนมาก
เปน็ กลไกทเี่ มอ่ื เราตงั้ ใจจะวกกลบั กจ็ ะใชก้ ารปรบั แสงสวา่ งเพอื่
ใหเ้ สน้ ทางที่เรามาหลบเข้าไปอย่ภู ายในเงามดื
เส้นทางท่ีก�าลังมุ่งตรงไปข้างหน้า ถึงจะดูเหมือนทางตรง
ทางเดียว แตก่ ็มีเสน้ ทางอืน่ ซอ่ นเรน้ อยู่เช่นกัน
อยา่ งนี้นี่เอง ทน่ี ่ีมันเป็นเขาวงกตจริงๆ
ลา� พงั แคป่ ระสาทสมั ผสั ดา้ นการรบั รทู้ ศิ ทางของมนษุ ยอ์ ยา่ งเดยี ว
ไม่อาจฝา่ ดา่ นนี้ได ้ และอาจไมส่ ามารถกลับออกไปได้ด้วยก็เป็นได้
ดทู า่ ท่นี ี่จะมโี ครงสร้างที่น่าสะพรงึ กลวั พอตัวเหมอื นกัน
แล้วในตอนนัน้ เอง

(อ้าวแหมแหมแหมแหม...)
(ความแตกซะแล้ว ความแตกซะแลว้ )
(อ้าวอ้าวอ้าวอ้าว...)
(คิกคิกคกิ คกิ )
จู่ๆ กม็ ีเสียงดงั ก้องขนึ้ ในหัว
โทรจติ อันทรงพลัง ไมใ่ ช่สิ เทเลพาธงี ั้นรึ?

(ช่างนา่ เบือ่ ยงิ่ นัก ผูม้ าเยอื นเอ๋ย!)”
(จงหวาดกลวั มากกวา่ น้สี ิ!)

บทท่ี 6 บุกเขาวงกต 381

(จงพรน่ั พรงึ ยง่ิ กว่านี้เสียส!ิ )
พวกมนั สง่ เสยี งพูดมาตามอ�าเภอใจ
เคนยะกับเรียวตะหันรีหันขวาง ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่ผม
คนเดยี ว แตท่ ุกคนเองก็ได้ยินเหมือนกัน
คโุ รเอะเขา้ มาจบั เสอื้ ผมไมย่ อมหา่ ง ดา้ นอลสิ ถงึ จะทา� เปน็ เขม้ แขง็
แตก่ เ็ ข้ามาอยขู่ ้างๆ ผมเชน่ กัน
เกลจบั ดาบขน้ึ ตงั้ ใจจะปกปอ้ งทกุ คน คงเปน็ ความรสู้ กึ รบั ผดิ ชอบ
ในฐานะของคนท่ีอายุมากทส่ี ุดกระมัง
นน่ั เปน็ ดาบทผี่ มมอบใหก้ บั เขา เปน็ ดาบสา� หรบั เดก็ ทผ่ี มวานให้
คโุ รเบย์ตีข้ึนมา
ถงึ จะบอกวา่ เปน็ ดาบสา� หรบั เดก็ แตก่ เ็ ปน็ ดาบทท่ี า� จาก “โลหะ
เวท” บรสิ ทุ ธ ิ์ ย่งิ มนั ทา� ความคุ้นเคยกับผู้ถือครองมากเทา่ ไร รปู รา่ งของ
มนั กจ็ ะแปรสภาพไปเปน็ รูปรา่ งที่เหมาะสมกบั เจ้าของย่งิ ข้ึน
ผมกห็ วงั ว่าเขาจะไมม่ โี อกาสตอ้ งใช้มันน่ะนะ...

(ไมเ่ ลวนไี่ ม่เลวน!่ี )
(กลัวกันอีกสิ!)
(ใชใ่ ช่ ไมง่ ้ันก็น่าเบือ่ แย่ส)ิ
อืม ระบตุ �าแหน่งได้แล้ว
แต่ปล่อยให้มันพูดตามใจชอบแบบนี้ ก็ชวนให้รู้สึกหงุดหงิด
เหมอื นกัน

“เฮเ้ ฮ ้ พวกนายอาศยั อยทู่ น่ี ง่ี นั้ เหรอ? งน้ั กเ็ ปน็ จติ วญิ ญาณสนิ ะ?
พวกเรามาทนี่ เี่ พราะมเี ปา้ หมาย เรามธี รุ ะกบั จติ วญิ ญาณชน้ั สงู นะ่ ถา้ ทา� ได้
กอ็ ยา่ มาขวางแล้วช่วยน�าทางใหท้ ีได้ไหม?”
อยา่ งน้อยๆ ผมก็ลองร้องขอดู
เอาละ จะตอบสนองยังไงละ่ ?

(อะ๊ ฮะฮะฮะฮะฮะ!)

382

(อฮุ ฮุ ฮุ ุฮุฮุ!)
(พูดเรอ่ื งน่าสนกุ ออกมาน่ีนา)
(น่าสนุกกวา่ ตกใจ นา่ สนุกกว่าหวาดกลวั เสยี อีก)

(เอาสิ เอาสิ!)
(จะบอกใหก้ ็ได)้
(แต่วา่ นะ แต่ว่านะ-------)
(ก่อนหนา้ น้ัน!!)
ตรงทางเดินเบือ้ งหนา้ บังเกิดเสน้ ทางท่ีสอ่ งแสงมากย่งิ ขึน้
ดูเหมอื นพวกมันจะเชื้อเชิญเรา มแี ตต่ อ้ งไปเท่าน้ัน
ผมเดินไปตามทางท่ีส่องแสงอย่างไม่มีปัญหา เม่ือเดินต่อไป
ขา้ งหน้าเรือ่ ยๆ ผมก็ออกมาสู่หอ้ งอันกว้างใหญ่
ซึ่งมีรูปปั้นยักษ์ยืนอยู่ตัวหนึ่ง เป็นรูปปั้นยักษ์ทองแดงต้ัง
ตระหง่านอยู่

(เอาละ เดีย๋ วจะอธิบายเน้ือหาของการทดสอบใหฟ้ ังนะ!!)
เทเลพาธอี นั หนักหนว่ งดังกอ้ ง
ในเวลาเดียวกนั ตาของรูปปน้ั ยกั ษ์ก็เรอื งแสงสีแดง
จู่ๆ ผมกน็ ึกข้ึนมา ว่าท�าไมตาของพวกอสรู ทดี่ ไู ม่นา่ ไวว้ างใจถงึ
ตอ้ งเรอื งแสงเปน็ สแี ดงดว้ ย? เอาเถอะ ไมใ่ ชเ่ รอื่ งสลกั สา� คญั อะไรนะ่ นะ

“เฮ้ หรอื วา่ ไอก้ ารทดสอบทว่ี า่ น ี่ แค่จดั การโคน่ เจ้ารปู ป้ันยกั ษ์
นัน่ ก็พองัน้ เหรอ?”

(ใชใ่ ช)่
(ใชแ่ ลว้ ละ)
(ถกู ตอ้ งตามนน้ั !)
อะไรกนั กง็ ่ายๆ ไม่ใชร่ ไึ ง

“ให้ข้าไปไหมครับ?”
“ไมต่ ้อง ฉนั ไปเอง นายชว่ ยปกปอ้ งเจ้าพวกน้ที ี”

บทที่ 6 บกุ เขาวงกต 383

ผมฝากใหร้ นั กา้ ชว่ ยปกปอ้ งพวกเดก็ ๆ กอ่ นจะออกไปเบอื้ งหนา้
เพียงล�าพงั
ทผี่ มเปน็ คนออกไปดว้ ยตวั เอง เปน็ เพราะเผอ่ื สา� หรบั เหตกุ ารณ์
ไม่คาดฝัน ถ้าจะหนลี ะก็ ให้รันกา้ อย่ใู นสภาพปลอดภัยจะดีกวา่

(อา้ วอ้าว อ้าวอ้าว?)
(จะสูค้ นเดยี วง้นั เหรอ?)
(เชอ่ื มน่ั ในตัวเองมากเกินไปมันอนั ตรายนะ?)
เป็นหว่ งเรางั้นเหรอ? เอาเถอะ คงไม่เปน็ ไรหรอก
ผมตรวจสอบรปู ปน้ั ยกั ษต์ รงหนา้ ดว้ ย 『วเิ คราะหป์ ระเมนิ 』

พรูด! ผมเกือบหลุดอุทานออกมาแลว้
ความสามารถจะโหดไปไหน
มนั เปน็ โกเลม (ตกุ๊ ตาเวทมนตร)์ ทถี่ กู สรา้ งขนึ้ ดว้ ย “โลหะเวท”
ท้งั ตวั และมปี ริมาณพลังงาน (แกน่ เวท) มากกวา่ แรงก์ A
แกรง่ กวา่ สกายดรากอนท่เี ราโคน่ ไปเมอื่ กอ่ นหน้าน้เี สยี อีก
ส่วนสงู ราว 3 เมตร และมีรูปทรงท่ดี ูสง่าผ่าเผย
บางทีแคน่ ้�าหนักอย่างเดยี วกน็ ่าจะมากกวา่ 30 ตัน แคม่ นั ล้ม
ทบั เราเฉยๆ กถ็ อื เปน็ การโจมตแี บบกายภาพทย่ี ากตอ่ การรบั มอื แลว้ จรงิ
อยวู่ ่าผมมีสกิล 『ต้านทานการโจมตกี ายภาพ』 แตถ่ ้าโดนทับจนเละ ก็
ไม่น่าจะมีความหมายสักเทา่ ไร
ในขณะที่ผมก�าลังกลุ้มว่าจะเอายังไงดี เจ้ารูปปั้นยักษ์มันก็เร่ิม
เคลือ่ นไหว
ผมรบี ใช ้ 『เรง่ ความเรว็ การคดิ คา� นวณ』 ไลต่ ามการเคลอื่ นไหว
ของรูปปั้นยักษ์ทันที เป็นการเคล่ือนไหวท่ีคล่องแคล่วรวดเร็วประดุจ
นกั ดาบยอดฝมี อื
มีความเร็วขนาดนี้พร้อมร่างใหญ่ยักษ์เช่นน้ี จัดว่าเป็นคู่ต่อสู้ที่
อันตรายอยา่ งย่ิงยวด

384

เพียงแค่โดนน�้าหนักมหาศาลขนาดนี้เข้าปะทะ จะต้องเกิด
โศกนาฏกรรมทห่ี นักหนาย่ิงกว่าอบุ ัติเหตทุ างจราจรอยา่ งไมต่ ้องสงสยั
เดย๋ี วดิ ไอ้เน่ียนะการทดสอบ?
แบบนีม้ ันกะฆา่ กนั ชดั ๆ เลยใช่ไหมเนีย่ ?

“เฮ้ย เฮ้ยย!! เจ้านี่มนั อะไรฟะเนีย่ ? นพ่ี วกนาย แบบนม้ี นั ไม่ใช่
การทดสอบแลว้ นีห่ วา่ ! น่มี นั กะฆา่ กนั ชัดๆ เลยนี่หว่า!”
เมอื่ ผมรอ้ งตะโกน พวกจติ วญิ ญาณกห็ วั เราะกนั อยา่ งสนกุ สนาน

(คิกคกิ คกิ คกิ )
(นัน่ สเิ นอะ ใช่แลว้ ละ ถูกตอ้ งตามนนั้ !)
(จะสู้ได้ไหมเอ่ย? จะสไู้ ดไ้ หมเอย่ ?)
นใี่ ชจ่ ติ วญิ ญาณจรงิ รเึ ปลา่ เนย่ี ? ดมู ภี าพลกั ษณช์ ว่ั ๆ ยงั ไงไมร่ สู้ ิ
อกี อยา่ ง... ไอก้ ารทา� ทา่ ทหี ยามเรากนั นดิ หนอ่ ยแบบนนั้ เจา้ พวกน้ี
มนั น่าหงุดหงิดชะมัด
นะ นค่ี อื สิง่ ที่เรยี กวา่ การโมโหแบบจรงิ จังงน้ั ร?ึ
ด้วยโทสะที่พวยพุ่งจากก้นบ้ึง ท�าให้ผมเผลอท�าท่าจะเอาจริง
อยา่ งไรซ้ ่งึ ความเปน็ ผู้ใหญ่ไป
เกอื บไป เกือบไป
อย่ตู ่อหน้าเด็กๆ แบบน ี้ ผมจะตอ้ งวางตัวเปน็ สภุ าพบุรุษเข้าไว้
การอาละวาดโดยปราศจากสตจิ ะทา� ใหค้ ะแนนภาพพจนผ์ มลดลง
เพราะผมอยใู่ นจดุ ยนื ทจี่ ะตอ้ งชนี้ า� ทกุ คนโดยทา� ตวั เปน็ แบบอยา่ งพวกเขา
แหม คนคลู ๆ อยา่ งผมกไ็ มค่ อ่ ยจะโมโหบอ่ ยนกั หรอก เรอื่ งนี้
ใครๆ เขากร็ ู้กัน
ยบุ หนอพองหนอ ยบุ หนอพองหนอ
ผมปรบั ลมหายใจใหเ้ ขา้ ท ่ี แลว้ ตัง้ ท่าอย่างสบายๆ
อะไรก๊าน ต่อให้เราไม่ได้เอาจริง ถ้ามันโจมตีเราไม่โดนก็ไม่มี
ปญั หา

บทที่ 6 บกุ เขาวงกต 385

ถงึ เจา้ รปู ปัน้ ยกั ษจ์ ะเร็วพอตัว แตผ่ มเรว็ กว่ามากนกั เพราะวา่
ผมนะ่ คือชายท่มี องความเร็วเสยี งไดย้ งั ไงล่ะ
แต่ว่า เอาแต่หนอี ยา่ งเดียวก็ไมอ่ าจโค่นมนั ไดแ้ ฮะ...
บางท ี 『อัสนีสนี ิล』 คงใช้กับมันไมไ่ ด้ผล นน่ั เพราะรา่ งของมนั
ท�าจากโลหะ ถา้ กระแสไฟฟ้าไหลลงผืนดินกจ็ บเห่
ผมเองก็มีเวทมนตร์ซึ่งเรียนมาจากต�าราเวทมนตร์ท่ีน่าจะใช้กับ
มันไดผ้ ลเหมอื นกนั แตไ่ มเ่ หมาะจะใชท้ ี่น่เี พราะระดบั มนั ใหญ่เกนิ ไป

『ดาบวารี』 กับ 『กระสนุ เพลิงมาร』 ไมน่ า่ จะทา� ลายเกราะ
หนาของรูปป้ันยกั ษ์นั่นไหวด้วย
จะใชด้ าบฟนั ยง่ิ ไมเ่ ขา้ ทา่ ไปกนั ใหญ ่ มหี วงั ใบดาบไดบ้ น่ิ กอ่ นแน ่
แลว้ อย่างแยท่ ี่สุดอาจจะถงึ ขัน้ หักเลยก็ได้
ก้อนโลหะเวทบริสุทธ์ิทั้งดุ้นเนี่ยนะ ให้มันน้อยๆ หน่อยเถอะ
เป็นโกเลมที่มีความแข็งระดับแกร่งที่สุด แต่สามารถเคล่ือนไหวได้อย่าง
คลอ่ งแคล่ว... มจี ุดออ่ นน้อยเกินไปแบบนีย้ ่งุ ยากชะมดั
ในเมอ่ื เปน็ แบบน้ ี กม็ ีแค่ทางเดียว มีแตต่ ้องเผามนั ให้เปน็ จุณ
เทา่ นัน้
เอาแบบลดระดับลง ไมใ่ ห้เกิดความเสียหายแก่รอบข้าง

“เฮ้ ถ้ารีบขอโทษฉันจะยกโทษให้ แต่ว่าถ้าไม่ขอโทษ ฉันจะ
ทา� ลายเจา้ นีซ่ ะ ไมว่ ่ากันนะ?”

(อ๊ะฮะฮะฮะฮะฮะ!)
(นา่ สนกุ น่ี นา่ สนกุ นี!่ )
(ท�าเป็นเก่ง ท�าเปน็ เกง่ !)
(เอาส ิ เอาสิ เอาเลย!)
(ถ้าทา� ได้ ก็ลองทา� ให้ดูหน่อยส!ิ )

ฟู่--------
เราเป็นผใู้ หญ่ ไม่เปน็ ไรๆ

386

ไมม่ ที างเม้งแตกกับอแี คเ่ ทเลพาธอี วดดีพรรคน์ หี้ รอก
ทง้ั ทผี่ มไมม่ เี สน้ เลอื ด แตร่ สู้ กึ เหมอื นเสน้ เลอื ดในสมองผมทา� ทา่
จะแตก สงสัยจะคิดไปเองแน่ๆ
เอาละ ได้รบั อนญุ าตมาแลว้
ลาก่อน เจา้ โกเลม ถา้ ทา� ไดก้ อ็ ยากจะเอากลบั ไปเปน็ ของเลน่
(วตั ถุดิบสา� หรบั การวจิ ยั ) ของเราอยู่เหมือนกนั นะ...

“ค่ายกลเสน้ ใยอสูรพันธนาการ10!”
แม้จะเป็นวิชาของโซเอย์ก็จริง แต่ผมก็ฝึกฝนจนสามารถใช้ได้
เหมอื นกนั เปน็ ผลจากการพยายามอยา่ งสม่�าเสมอยงั ไงละ่
และ 『ใยเหนยี วเหล็กกล้า』 ของผมก็ได้รบั การเสริมแกรง่ ชนดิ
ทเี่ มอ่ื กอ่ นหนา้ นเ้ี ทยี บไมต่ ดิ การใชใ้ ยเขา้ รดั พนั รปู ปน้ั ยกั ษเ์ พอ่ื หยดุ ความ
เคลอ่ื นไหวจึงไม่ใชเ่ รื่องยากเย็นอะไรเลย

(ไม่จรงิ !?)
(ไมอ่ ยากจะเชื่อ)
(เอเลเมนทลั โคลอสซัสมัน!?)
แลว้ ความมดื สดี า� สนทิ ก็เขา้ ห่อหมุ้ รา่ งของรปู ปั้นยักษ์
ผมเมินเฉยต่อเสียงร้องโวยวายอย่างตกใจของพวกจิตวิญญาณ
แลว้ ปลอ่ ย “เฮลแฟลร์” ออกไป
นเ่ี ปน็ วชิ าของเบนมิ ารกุ จ็ รงิ แตผ่ มกเ็ รยี นมาเรยี บรอ้ ยแลว้ เชน่ กนั
ผมเพ่งสมาธิถึงขดี สดุ เพ่อื จ�ากัดวงกวา้ งใหเ้ ล็กลง
ตามปกติแล้วหากยิงตามปกติก็ไม่จ�าเป็นต้องเพ่งสมาธิหรอก
แต่ถ้าจะยิงแบบเฉพาะเจาะจง ก็จะต้องใช้สมาธิในการควบคุมปริมาณ
พลังงานอันมหาศาลน่ี
โดมขนาดเสน้ ผ่านศนู ยก์ ลาง 3 เมตรซึง่ แม้แตเ่ บนิมารกุ ็ยังไม่
สามารถควบคุมได้ ก�าลังเข้าโอบล้อมรูปปั้นยักษ์ ขนาดผมยังต้องให้
10『แกม้จาหก า“ปคา่รยาเสช้นญใย』์ลว งยชบั ่วย้งัย” ถึงจะสามารถใช้ “เฮลแฟลร์” ไซซ์เล็กน่ีได้เป็น

ครั้งแรกเลย
ตมู !! เกดิ เสยี งดงั สนน่ั หวัน่ ไหว เม่อื โดมสดี �าดับลง ก็ไม่มีซาก

อะไรหลงเหลืออยู่อีกแล้ว
จากการค�านวณของ 『มหาปราชญ』์ อณุ หภูมิภายในโดมจะ
พงุ่ สงู ถงึ หลายรอ้ ยลา้ นองศา แลว้ ใชป้ รมิ าณความรอ้ นขนาดนนั้ แปลงสภาพ
เป็นเพลิงนรกท่เี ผาไหมท้ ุกส่ิงทุกอยา่ งให้เป็นจุณ
แม้กระท่ังสกลิ 『ป้องกนั การเปล่ียนแปลงอุณหภมู 』ิ ของผม
ยงั ลม้ เหลวในการปอ้ งกนั เปน็ ทา่ โจมตที แ่ี ขง็ แกรง่ ทสี่ ดุ ทไี่ มม่ ผี ใู้ ดสามารถ
ทนมันได้
แตเ่ อาไปใชก้ บั อสรู ขนาดใหญ่มากอยา่ งคาริบดิสไม่ไดน้ ่ะนะ...
จุดอ่อนคือหลบหลีกได้ง่าย ด้วยความที่เสียเวลาในการท�าให้
มนั ท�างาน จงึ ท�าให้สามารถหลบมันไดใ้ นทันที
หากเราเอาทา่ ทม่ี จี ดุ ออ่ นมาใชอ้ วด กจ็ ะถกู ศตั รคู ดิ แผนมารบั มอื
เอาได ้ และเพราะแบบนน้ั จึงใช้ได้เฉพาะในสถานการณ์จ�าเพาะเทา่ นั้น
แตใ่ นครง้ั นฝี้ า่ ยตรงขา้ มลอ็ กอยกู่ บั ท ่ี เลยไมม่ ที างจะหนไี ดน้ ะ่ นะ...
เอาเปน็ วา่ ในบรรดาทา่ โจมตที ผี่ มซกุ ซอ่ นเอาไว ้ ทา่ นเ้ี ปน็ ทา่ ไมต้ าย
กน้ หบี ที่ผมไมอ่ ยากจะเอาออกมาใหป้ ระชาชเี ห็นยงั ไงล่ะ

(ไมจ่ รงิ !!)
(ไมอ่ ยากจะเช่ือ...)

(แค่ทีเดยี ว--------!?)
เสยี งเทเลพาธีท่ีฟังดูสบั สนอลหมา่ นดงั ในหัวผม
ดเู หมอื นวา่ พวกมนั จะมนั่ ใจในรปู ปน้ั ยกั ษก์ นั นา่ ด ู ซง่ึ มนั กส็ มควร
มั่นใจอย่หู รอก
กระท่งั พวกเดก็ ๆ ยงั ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความทึง่
ดูเหมือนจะช็อกมากพอสมควร เพราะงั้นถึงไม่อยากใช้ให้ดู
ยังไงละ่

388

เรือ่ งนัน้ ช่างมันกอ่ น
พวกมนั กท็ า� ทา่ ทางหยามกนั เอาไวน้ า่ ด ู คงจะเตรยี มใจกนั เอาไว้
แล้วสนิ ะ
ต่อไปเป็นตาของทางน้บี า้ ง ไดเ้ วลาลงโทษแลว้

*

หลงั เผารปู ปน้ั ยกั ษ-์ ------เผาเอเลเมนทลั โคลอสซสั ไมเ่ หลอื ซาก
ผมก็ยม้ิ อยา่ งช่วั ร้าย
หหึ ึหึ
เท่าน้ีเรากส็ ามารถดา� เนนิ เรอื่ งต่อไปอยา่ งไดเ้ ปรยี บแล้ว

“เอาละ ถ้าไม่อยากโดนเผาไม่เหลือซากก็รีบออกมาซะนะ?
ฉันมองทซ่ี ่อนออกแลว้ นาจะบอกให้?”
แน่นอนวา่ ผมขไู่ ปอยา่ งงน้ั แหละ
จรงิ ๆ ผมกพ็ อจะรอู้ ยหู่ รอก แตเ่ พราะมกี ารขดั ขวางจากเทเลพาธี
ท�าให้ไมส่ ามารถระบุไดอ้ ย่างชัดเจนนัก เพราะงั้นใหม้ นั ออกมาหาเราเอง
จะยุ่งยากน้อยกวา่
ผมสัมผัสได้ถงึ เทเลพาธีท่ีหวน่ั ไหวต่อค�าพดู ของผม

“คา่ ! คา่ คา่ คา่ !! ดว้ ยความอบั อายอยา่ งสุดซ้ึง บัดน ้ี ขา้ มาตาม
คา� เรียกรอ้ งแล้วคา่ !!”
ผ้ทู ีบ่ นิ ออกมานัน้ คอื สาวน้อยนา่ รกั ร่างจวิ๋ ทด่ี รู าวกับตุ๊กตา มี
ปีกแมลงปอสงู ราว 30 เซนติเมตร? น่ันเอง
ดรู าวกับภูตแฟรใ่ี นเทพนยิ าย มากกว่าจะเปน็ ภูตแคระ
มผี มสที องเปน็ พน้ื แซมสลบั ดว้ ยสเี ขยี วและดา� ถกั เปน็ เปยี รวมกนั
สวมแฟลรเ์ ดรส11สดี า� ปกั ดว้ ยลวดลายสขี าวและสเี ขยี ว ประดบั -
ประดาบนจบี กระโปรงเปน็ ประกายสวยงาม เปน็ ชดุ ทด่ี ตู ระการตาอยา่ งยง่ิ

11เดรสสน้ั

และมปี กี ทีเ่ หมือนกับปกี ของแมลงปอ 1 คงู่ อกออกมาจากบริเวณหลงั ที่
เปดิ กว้างนัน่
ด้านหลังของภูตตนน้ัน มีพวกที่แต่งชุดเรียบๆ ท่ีมีลักษณะ
คล้ายคลึงกนั บนิ มาเปน็ จ�านวนหลายตน

“จ่างจ๊าง! ขา้ นี่แหละ คอื หนง่ึ ในแอ๊ฟ...”
กดั ลน้ิ ซะงน้ั ตะกี้ กดั ลิ้นเพราะบทพูดตวั เองเต็มที่เลย
ควรตบมกุ ใส่ดไี หมเนย่ี ? ดูเหมอื นเธอจะคนุ้ เคยกบั การพดู คยุ
ดว้ ยเทเลพาธมี ากเกินไป จนไม่ถนัดในการพดู ดว้ ยปากนะเน่ยี

“...เป็นอะไรรเึ ปล่า?”
ภตู น้อยยกมอื ข้ึนปรามค�าถามของผม ก่อนจะพูดใหมอ่ กี รอบ

“ข้าน่แี หละคือ หนึง่ ใน 10 ราชาปิศาจผยู้ ิ่งใหญ!่ รามริ ิสแหง่
“ลาบิรนิ ส”์ (ภตู เขาวงกต) ยงั ไงล่ะ!! ข้าย่ิงใหญม่ ากนะ จงคุกเขา่ ซะ!!”
หลอ่ นกล่าวอย่างยโส ดว้ ยใบหนา้ ม่นั ใจ
แลว้ ยงั ทา� เปน็ วางทา่ ดว้ ยการยดื อกทไี่ มค่ อ่ ยจะมอี กี ดว้ ย อะไรหวา่
ไอค้ วามรู้สึกหมัน่ ไสแ้ บบนี้...
เอาเป็นว่า ฟาดด้วยสนั มือก่อนละกนั

“ว้าย! จะ เจา้ จะทา� อะไรนะ่ !? ตกอกตกใจหมด!!”
หลอ่ นใชร้ า่ งเลก็ ๆ หลบสนั มอื ของผม กอ่ นจะประทว้ งกลบั มา

(โหดร้ายจงั เลยเนอะ นอ้ -------?)
(เลน่ มันเลยไหม เล่นมันเลยไหม?)

(แต่ว่าแต่ว่าแต่ว่าแต่ว่า เอเลเมนทัลโคลอสซัสก็เสร็จมันไป
แล้วดว้ ยนะ?)
(ไม่ไหวหรอก ไม่ไหวหรอก เดีย๋ วก็เสยี ท่ามนั หรอก!)
หนวกหเู ปน็ บา้
เสียงจากเทเลพาธดี ังก้องอย่ใู นหวั ไม่หยดุ

“แลว้ น่เี จ้า เล่นสกปรกนี!่ ทา� ไม 『บงการจติ ใจ』 ถึงใช้ไมไ่ ด้

390

ผลละ่ !? ขา้ ไมไ่ ด้เจอคนท่ีใชส้ กลิ นี้ไม่ไดผ้ ลมานานเลยนะ!!”
หล่อนโกรธควันออกหูตามอ�าเภอใจ
งนั้ เหรอ ทีร่ ู้สึกหมั่นไส้แปลกๆ มาต้งั แตเ่ มอ่ื กี ้ เป็นเพราะผล-
กระทบจากการรีซสิ ต ์ (ตอ่ ตา้ น) ไอ ้ 『บงการจิตใจ』 อะไรนนั่ ง้นั เหรอ
แตก่ ไ็ มน่ า่ ใชเ่ หตผุ ลแคน่ น้ั แฮะ เปน็ เพราะสมั ผสั ไดถ้ งึ เจตนารา้ ย
ท่ีต้งั ใจจะหลอกเรานแี่ หละ
แรกเร่ิมเดิมที ภูตจิ๋วแบบน้ีจะเป็นราชาปิศาจได้ยังไงกันเล่า
คดิ จะใช้คา� โกหกท่ีเหน็ กนั โต้งๆ มาหลอกเรางนั้ เรอะ
หรอื ว่า ยังคิดจะหยอกเราเลน่ อยูอ่ ีกรึไงกัน?

“เธอเนี่ยนะ ถา้ จะโกหกละกเ็ อาใหม้ ันเนยี นกว่าน้หี น่อยส ิ เด็ก
(ภูต) อยา่ งเธอจะเป็นราชาปิศาจได้ยังไงกันเล่า?”
“อย่ามาเรียกข้าว่าเด็กนะยะ! เจ้านี่มันสามหาวยิ่งนัก หากข้า
มิใชร่ าชาปศิ าจ แล้วจะให้เปน็ ส่งิ ใดกนั เลา่ !?”
“เอ?๋ กค็ งเปน็ เด็กโง่ละมั้ง? คือฉนั มเี พอื่ นทีเ่ ป็นราชาปศิ าจ
ชอ่ื มลิ มิ อยนู่ ะ่ แมน่ น่ั เกง่ ไมบ่ นั ยะบนั ยงั เลยนา? อยา่ งเธอน่ะออ่ นแอชนิด
ทเ่ี ทยี บกบั ยยั นน่ั ไมต่ ดิ เลยใช่ไหมละ่ ?”

“อา้ ยยยยยยยยยยยยบ้า! บ้าบ้าบา้ บา้ !! เจา้ มันบ้าาาาา!!”
ภูตนามรามิริส แหกปากตะโกนเสียงดัง หายใจหอบรวั กอ่ น
จะปรับลมหายใจใหเ้ ข้าที่
แลว้ ก็ว่าต่อ

“คืองน้ี ะ เจา้ ถา้ พูดถงึ มลิ มิ ละก ็ ใครๆ ก็วา่ นางเป็นราชาปศิ าจ
ไร้เหตุผลนะ ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ใช้ก�าลังแก้ไขปัญหาไปเสียทุกอย่าง แล้ว
เอาคนนา่ รกั บอบบางอยา่ งขา้ ไปเทยี บกบั ยยั รา่ งอวตารของความไรเ้ หตผุ ล
แบบน ้ี มนั ยงิ่ กวา่ เสยี มารยาทอกี นะรไู้ หม? เรอ่ื งทา� นองนนั้ หากเจา้ ไม่
ชว่ ยทา� ความเข้าใจให้รเู้ รอ่ื ง ข้าก็ล�าบากแย่ส!ิ ”
แมภ่ ตู จว๋ิ กลา่ วมาอยา่ งโกรธๆ

บทท่ี 6 บุกเขาวงกต 391

จากนั้นเธอกบ็ น่ ต่ออีก
“แลว้ เดมิ ทเี จา้ เองกเ็ พยี้ นๆ นดิ หนอ่ ยเหมอื นกนั ไมใ่ ชร่ ไึ ง? อะไร

ละ่ น่นั ? ท�าไมถึงใชท้ า่ อนั ตรายแบบนนั้ ไดล้ ะ่ !? ขา้ ว่ามันต้องใช้สกลิ แบบ
พิเศษหลายสกิลส�าหรับใช้ท่าเม่ือครู่นี้นะ? อย่ามาท�าอะไรไม่เข้าท่าจะ
ได้ไหม!”
ดูท่าทางจะโกรธเร่ืองท่ี “เฮลแฟลร์” ที่ผมใช้มีความอันตราย
เสียด้วย ทางนี้เองก็อยากจะบอกว่า อย่ามาพูดจาเกินก�าลังจะได้ไหม
เหมอื นกนั ...

“แล้ว? รจู้ ักกับมิลิมจรงิ ๆ เหรอ?”
“อา เพง่ิ เปน็ เพื่อนกนั เมื่อไมน่ านมาน้ีเองนะ่ ”

“-------เหรอ ถ้าอยา่ งน้ัน... เอ๊ะ รอเดีย๋ วนะ หรือว่า เจ้าจะเป็น
สไลม ์ ท่วี ่าเปน็ ประมุขคนใหมข่ องมหาพงไพรแหง่ จรู า่ ง้ันร!ึ ?”
“กใ็ ช่ แลว้ ทา� ไมเธอถงึ รลู้ ่ะ?”
“อา๋ ใชจ่ รงิ ๆ ด้วย!! ก่อนหน้าน้ีแม่น่ันมาหาฉัน แล้วมาพดู จา
อวดวา่ ไดเ้ พือ่ นใหมแ่ ลว้ ข้าเลยหวั เราะใสแ่ ลว้ ไลก่ ลบั ไปแทๆ้ ...”
รามริ สิ มีสีหนา้ ตนื่ ตกใจ พร้อมกระพือปกี ไปมา
ดเู หมอื นจะไมไ่ ดโ้ กหกเสยี ดว้ ย เทา่ กบั วา่ เรอื่ งทยี่ ยั นเี่ ปน็ ราชา-
ปิศาจก็เปน็ เรอ่ื งจรงิ งนั้ เหรอ...?

“ถ้ารูอ้ ยู่แล้วกค็ ุยกนั งา่ ยข้ึนหนอ่ ย ชือ่ ของฉันคือริมุร ุ เป็นเพือ่ น
ของมลิ ิม ท่มี าในคร้ังนก้ี เ็ พราะมเี รอ่ื งจะขอใหช้ ่วย”

“เอาเถอะ ดทู า่ เรอื่ งทเ่ี จา้ รจู้ กั กบั มลิ มิ จะเปน็ เรอื่ งจรงิ ดว้ ย ขา้ จะ
เชอื่ เจา้ กแ็ ลว้ กัน เพราะฉะน้ัน!! เจา้ เองก็เลิกท�าสายตากงั ขาเชน่ นนั้ แลว้
เช่อื ว่าข้าเปน็ ราชาปิศาจด้วยละ!”
ความแตกว่าเรายังสงสยั อยซู่ ะแลว้ หรอื เนยี่ แต่ชา่ งเถอะ ยัยน่กี ็
ดไู มน่ า่ ใช่คนอันตรายอะไร เชอื่ ดกู ็ได้มั้ง
ผมเลกิ ระแวง ก่อนจะตดั สินใจคยุ กบั เธออย่างค่อยเปน็ คอ่ ยไป

392

ผมต้องเปน็ คนเตรียมขนมกบั นา�้ ชาอยา่ งไมร่ สู้ าเหตุ
เหน็ เมอ่ื กบ้ี อกวา่ เราเปน็ แขกผมู้ าเยอื น แตต่ ามปกตแิ ลว้ มนั ตอ้ ง
กลับกนั สิ?
เออช่างเถอะ
พวกเดก็ ๆ เองกส็ รา้ งความสนทิ สนมกบั พวกภตู ไดอ้ ยา่ งรวดเรว็
และกา� ลงั รบั ประทานขนมดว้ ยกนั อยา่ งสนกุ สนาน เปน็ ภาพทช่ี วนใหอ้ มยม้ิ
ย่งิ นัก
สว่ นเจตนาของรามริ สิ คอื ตง้ั ใจจะทา� ใหพ้ วกเราตกใจดว้ ยรปู ปน้ั
ยักษ์น่ัน และหลังจากสนุกกันจนหน�าใจแล้ว ก็จะเข้ามาช่วยแล้วท�าให้
พวกเราเคารพพวกเธออะไรน่ีแหละ
ดทู า่ จรงิ ๆ แลว้ พวกเธอไมม่ เี จตนาจะฆา่ หรอื ทา� รา้ ยพวกเราเลย
พวกนกั ผจญภยั หรอื นกั เดนิ ทางทลี่ อื กนั วา่ เขา้ มาแลว้ ไมไ่ ดก้ ลบั
ออกมา ก็ถกู สง่ ออกไปยงั ประเทศอื่นทห่ี า่ งไกลผา่ น “ทางออก”
พอผมทว้ งเรอ่ื งน้ัน รามริ สิ กต็ อบกลับมาอยา่ งเรียบเฉยว่า แค่
ใช้เวลาเดนิ ทางกลับนานเฉยๆ ละม้งั ?
และเพราะเธอมีเจตนาเช่นนั้น ผมถึงได้โดนเอ็ดเรื่องท่ีท�าลาย
เอเลเมนทลั โคลอสซสั รวั ๆ ซง่ึ พดู ใหถ้ กู คอื ผมไมไ่ ดท้ า� ลาย แตท่ า� ใหห้ ายไป
เลยไม่สามารถซอ่ มแซมได้ด้วยน่ะนะ
แตจ่ ะใหค้ ิดยังไง กก็ รรมตามสนองแล้วน่ันแหละ

“เฮ้อ เฮ้อ อุตส่าห์เอาของเล่นที่เก็บได้มาช่วยกันดัดแปลง
จนในทส่ี ุดก็เสร็จแลว้ แทๆ้ เชียว...”
รามริ สิ กล่าวอย่างเจบ็ แค้นอยหู่ ลายต่อหลายครัง้
ช่วยไมไ่ ดน้ ี่หว่า กฉ็ นั นกึ ว่าถ้าไม่ฆ่าก็จะถูกฆา่ นีน่ า

“แลว้ น ่ี เจา้ นน่ั มปี ระสทิ ธภิ าพสงู มากเลยนะรไู้ หม? ใหจ้ ติ วญิ ญาณ
แหง่ ดนิ บงการนา�้ หนกั ใหจ้ ติ วญิ ญาณแหง่ นา้� ขยบั ขอ้ ตอ่ แตล่ ะสว่ น ใหจ้ ติ -

บทที่ 6 บุกเขาวงกต 393

วญิ ญาณแหง่ ไฟกอ่ ใหเ้ กดิ พลงั งานขบั เคลอ่ื น และใหจ้ ติ วญิ าณแหง่ ลมชว่ ย
ปรบั ความร้อน รวมมติ รทกุ ธาตเุ อาไว้ ข้ารอึ ตุ ส่าหส์ ร้างข้ึนมาโดยรวมเอา
เสนห่ ข์ องศาสตรแ์ หง่ วิศวจติ วญิ ญาณเอาไว้แลว้ แท้ๆ เชียว...”
ยยั นี่เพีย้ นจนนา่ ทึ่ง
ผมเกดิ ความคดิ ข้นึ มาว่า... รอู้ ยา่ งน้ไี ม่น่าท�าลายมนั เลย แตเ่ รา
จะมาใจอ่อนไม่ได้
ทสี่ า� คญั กวา่ นนั้ ผมสนใจเรอ่ื ง วศิ วจติ วญิ ญาณ? มากกวา่ นะ่ นะ
เรอ่ื งน้นั มีความเกีย่ วข้องกบั “โครงการทหารมนตรา” ทีไ่ คจนิ
เคยเลา่ ใหฟ้ ังเม่ือก่อนหนา้ น้ ี ที่ว่ารว่ มกันพัฒนาขนึ้ กับเอลฟร์ เึ ปลา่ นะ?

“วศิ วจติ วญิ ญาณน ี่ หมายถงึ “ทหารมนตรา” ทคี่ นแคระกบั เอลฟ์
ร่วมกันพฒั นางน้ั เหรอ?”
“ป๊งิ ป่อง ปงิ๊ ปอ่ งงงงงงงงงง! เจ้ารู้ดีนนี่ า! โครงการนัน้ นะ่ ลม่ ไป
แลว้ เพราะไมอ่ าจสรา้ ง “แกนมนตราจติ วญิ ญาณ” ขนึ้ มาได ้ แลว้ กเ็ ดมิ ทนี ะ
ต่อให้ใช้วัสดุจ�าพวกโลหะธรรมดาสร้างขึ้นมา มันก็ไม่มีทางทนต่อพลัง
ของจติ วญิ ญาณไดอ้ ยแู่ ลว้ นะ่ นะ แลว้ ขา้ กเ็ ปน็ คนไปเกบ็ เปลอื กหมุ้ ทถี่ กู ทง้ิ
เพราะใช้แกนมนตราเทียมจนเกิดคลุ้มคล่ัง แล้วน�ามันกลับมาท�าให้
คนื ชพี นะ่ ! นห่ี รอื วา่ ข้าจะเปน็ อัจฉริยะรึเปล่าเน่ยี ? สุดยอดไปเลยเนอะ
วา่ ไหม?”
ถงึ จะโม้เหม็นจนนา่ ร�าคาญก็เถอะ แต่ยยั นี่ก็สุดยอดจริงๆ
มาลองคดิ ดูดๆี แล้ว วิศวจติ วิญญาณน้ันมีพื้นฐานมาจากพลงั
ของจติ วญิ ญาณ จงึ ไมน่ า่ ประหลาดใจเทา่ ไรนกั ทภ่ี ตู ซงึ่ มคี วามใกลช้ ดิ กบั
พลงั แห่งจติ วิญญาณจะสามารถเขา้ ใจแกน่ แทข้ องศาสตรน์ ีไ้ ด้
ไดฟ้ งั คา� บอกของรามริ สิ ผมกเ็ รมิ่ มองเหน็ แนวคดิ ของ “โครงการ
ทหารมนตรา” ขน้ึ มา
ดูเหมือนน่ีจะเป็นโครงการสร้างครูเชียลโกเลม (ทหารเกราะ
มนตรา) ทสี่ ามารถบงั คบั ดว้ ยฝมี อื คนได ้ โดยตดิ ตง้ั เครอ่ื งกลทใี่ ชพ้ ลงั แหง่

394

จิตวิญญาณเป็นพลังงานขับเคลื่อน เรียกอีกอย่างว่าเป็นอาวุธส�าหรับใช้
ในศึกตัดสินของโลกน้กี ็ยงั ได้
ราชากาเซลเองก็พยายามจะสรา้ งของสุดโหดเหมอื นกันนะเนย่ี
โดยมนั จะเคลอื่ นไหวไดด้ ว้ ยการทา� ใหแ้ กน่ เวทไหลเวยี นไปทว่ั รา่ ง
เสมอื นเลอื ด ทา� ใหเ้ กดิ แรงดนั เหมอื นกบั ระบบไฮดรอลกิ 12 สว่ นเรอ่ื งนา้� หนกั
นน้ั จะใช้เวทมนตรเ์ ป็นตวั ควบคุม เพ่ือใหส้ ามารถบนิ บนฟ้าได้
ถงึ ในความเปน็ จรงิ แลว้ โครงการนจ้ี ะลม้ เหลวกต็ าม แตพ่ วกเขา
คิดจะเพิ่มก�าลังทางทหารมากถงึ ขนาดนนั้ เลยเชยี วรเึ นีย่ ...?
ไม่สิ อย่างนี้นี่เอง แค่แนวทางมันต่างออกไปตามแต่แนวคิด
นัน่ แหละ
พวกเขาไม่คิดจะพ่ึงพาการอัญเชิญ “ชาวต่างโลก” เหมือน
ประเทศอ่ืน แต่เพียงแค่ใช้อ�านาจทางวิทยาการของพวกตัวเองในการ
เบิกทางเท่าน้นั
เมอ่ื คดิ ไดเ้ ชน่ นนั้ แลว้ ผมกพ็ อจะยอมรบั เรอื่ งโครงการอนั สดุ โตง่
นไี้ ด้
หมายความว่าภัยคุกคามของเหล่าอสูร เป็นอะไรท่ีหนักหนา
ส�าหรับโลกใบนีม้ ากถงึ เพยี งนนั้ เลยยงั ไงล่ะ
แต่ถึงอย่างนัน้ กเ็ ถอะ...
ไมน่ กึ เลยวา่ จะทา� ใหก้ ารคน้ ควา้ ทแ่ี มแ้ ตพ่ วกไคจนิ ยงั ควา้ นา�้ เหลว
ประสบความสา� เรจ็ ด้วยความสามารถเฉพาะตัวไดแ้ บบน้ี
ถงึ จะดเู หมอื นเดก็ โงๆ่ คนหนง่ึ กเ็ ถอะ แตร่ าชาปศิ าจทชี่ อ่ื รามริ สิ
ตนน้ี อาจจะสดุ ยอดจริงๆ กเ็ ป็นได้
ถงึ คอนเซปตม์ นั จะตา่ งจากโกเลมทท่ี า� ตามคา� สงั่ กต็ าม แตอ่ ยา่ ง
นอ้ ยเธอกเ็ คยทา� ใหม้ นั เสร็จสมบูรณ์มาแล้ว

“โอเค ฉนั เข้าใจแลว้ ว่าเธอสุดยอด ถา้ งั้น ฉันก็มีเรอ่ื งจะขอรอ้ ง
คนสุดยอดอยา่ งเธอหนอ่ ย!”

12ระบบไฮดรอลกิ คอื ระบบสง่ ถ่ายพลังงานดว้ ยของเหลว นยิ มใชใ้ นอุตสาหกรรมตา่ งๆ

“หา? แลว้ ท�าไมข้าต้องท�าตามที่คนอยา่ งเจ้า... พดู --------”
รามิริสท�าท่าจะปฏิเสธเต็มท่ี ผมเลยลองเรียก 『อัคคีสีนิล』
ออกมาจากมอื ขา้ งขวานดิ หน่อย

“-------รสู้ กึ วา่ จะยอมฟังที่พูดสักหนอ่ ยก็ไดแ้ ล้วเจ้าคะ่ !”
อื้ม การทา� ตวั วา่ นอนสอนง่ายนี่เปน็ เรอ่ื งดีจรงิ ๆ

“แหม ่ ขอบใจจรงิ ๆ แนน่ อนวา่ ฉนั ไมไ่ ดใ้ หเ้ ธอชว่ ยแบบฟรๆี อยู่
แล้ว ถา้ เธอยอมช่วยฉัน ฉันจะหาโกเลมตวั ใหม่ใหก้ ็แลว้ กัน!”

“ง้นั ว่ามาเลย!”
เปลยี่ นทา่ ทไี วชะมดั พอลองเอาเหยอื่ มาลอ่ กเ็ ขา้ มาตดิ กบั อยา่ ง
งา่ ยดาย
แต่ก็ประจวบเหมาะพอดแี ล้ว ง้ันเข้าประเด็นเลยแล้วกนั

ผมอธิบายเรือ่ งของพวกเด็กๆ ให้ฟัง
บอกไปตามตรงอยา่ งไมม่ ปี ดิ บงั พวกเดก็ ๆ เองกฟ็ งั อยา่ งจรงิ จงั
เช่นกนั

“ดว้ ยเหตนุ น้ั ฉนั ถึงมาน่ยี งั ไงล่ะ พวกเราอยากไปท ่ี “ท่ีพ�านัก
แหง่ จิตวิญญาณ” ท่ีอยูข่ ้างหนา้ น้นี ะ่ ”
“อยา่ งนีน้ ี่เอง เด็กๆ พวกน้เี องกล็ �าบากพอตวั เหมือนกันนอ้ ”
รามิริสถอนหายใจขณะจ้องมองพวกเด็กๆ ท่ีก�าลังโดนพวก
จิตวญิ ญาณตดิ แจ

“ใชม่ า้ ? เพราะงนั้ นา ฉนั อยากใหช้ ว่ ยแนะนา� ราชนิ แี หง่ จติ วญิ ญาณ
ใหห้ นอ่ ยน่ะ ไมว่ ่ายงั ไงเราก็ตอ้ งใหจ้ ติ วิญญาณชัน้ สงู ช่วยให้ได้น่ะ”
ผมกล่าวขอร้องออกไป แลว้ ทนั ใดนัน้ -------

“อา๋ ข้ายงั ไม่ได้บอกสินะ? ราชนิ แี หง่ จิตวิญญาณทว่ี า่ กข็ า้ เอง
นแ่ี หละ!”
จู่ๆ เธอก็พูดเร่ืองแบบนั้นออกมา

396

“หา? นี่ไมใ่ ชเ่ วลามาพดู จาลอ้ เลน่ นา?”
“หยาบคาบย่ิงนัก! ไม่ไดล้ ้อเล่นสกั หน่อยคา่ เร่อื งจรงิ คา่ !!”
ไม่อยากจะเชอ่ื ภูตผู้อา้ งตนวา่ เปน็ ราชาปศิ าจตนน ี้ ดันบอกวา่
ตวั เองเป็นราชินแี หง่ จิตวญิ ญาณซะงั้น

“คอื งน้ี ะเธอ ทา� ไมราชาปศิ าจ ถงึ มาเปน็ ราชนิ แี หง่ จติ วญิ ญาณเลา่ ?”
“ตรงกันข้ามค่าาาาาาาา! ราชินีแห่งจิตวิญญาณเข้าสู่ด้านมืด
จนกลายมาเปน็ ราชาปศิ าจตา่ งหากละ่ คา่ าาาาาา!!”
เฮย้ เฮย้ เล่นบอกว่าเขา้ สู่ด้านมืดดว้ ยตัวเองซะงน้ั แนะ่ ?
ถึงเราจะคาดหวังกับยัยเดก็ โงน่ ไี่ มไ่ ดก้ เ็ ถอะ แต่ในเมอื่ ยืนกราน
วา่ เปน็ ราชนิ แี ห่งจติ วิญญาณแบบน้ี เรากล็ องถามเทา่ ท่ถี ามไดด้ ูก็แล้วกัน

“ถา้ งน้ั ฉนั อยากเรยี กจติ วญิ ญาณชนั้ สงู นะ่ พอจะชว่ ยเราไดไ้ หม?”
ยยั นีจ่ ะไหวไหมเนี่ย? ผมเป็นห่วงอย่ใู นใจแบบน้ัน แตร่ ามิรสิ ก็
กล่าวเรอ่ื งนา่ ตกใจออกมา

“จรงิ ดว้ ย จรงิ ดว้ ย นกึ ออกแลว้ ละ เจา้ คนทม่ี าทนี่ เ่ี มอื่ กอ่ นหนา้ นี้
แลว้ ฟนั ฝา่ การทดสอบไปได ้ เลออน เลออนจงั ยงั ไงละ่ ! เจา้ นนั่ นะ่ ชา่ งเหมิ -
เกริมยิ่งนัก ดันมาเป็นราชาปิศาจเสียได้ ไม่อยากจะเชื่อเลยใช่ไหมล่ะ
ทง้ั ทีเ่ ปน็ มนุษยแ์ ท้ๆ! เอาเถอะ ถ้าเป็นขา้ ละกต็ อ่ ยหมัดเดยี วเจา้ นนั่ กค็ ว�่า
แล้วนะ่ นะ! แบบสบายๆ เลยละ! แหม่ นพี่ ดู จริงนะเน่ยี ”
ดูยังไงก็ตอแหลชัดๆ ตากลอกไปมาใหญ่เลยเนี่ย แถมไม่ได้
กลอกธรรมดา แต่ถึงขน้ั หมนุ ต้วิ เลยด้วย
ไมส่ ิ ตอนนเ้ี ราอยา่ เพง่ิ ไปสนเรอื่ งของรามริ สิ เลย ทสี่ า� คญั กวา่ นน้ั
คอื เลออนตา่ งหาก เลออนกเ็ คยมาที่นีเ่ หมือนกันรึเนย่ี ...
ถงึ ยยั นจี่ ะไมไ่ ดต้ อบคา� ถามของผม แตเ่ รอื่ งทพ่ี ดู ออกมานน่ั กไ็ ม่
อาจมองข้ามได้ ผมระงับความรสู้ กึ รอ้ นรนเอาไวแ้ ล้วเอ่ยถามรายละเอยี ด
รามิรสิ เล่ามาแบบนี้
เมอื่ ในอดตี เลออนสมยั ยงั เปน็ เดก็ หนมุ่ เคยมาทนี่ ่ี ซง่ึ ในตอนนน้ั

บทที่ 6 บุกเขาวงกต 397

เขายงั เปน็ มนษุ ย ์ แตด่ เู หมอื นวา่ สกลิ 『บงการจติ ใจ』 จะใชก้ บั เขาไมไ่ ดผ้ ล
แถมยังเกอื บจะโดนบงการกลับเสยี ดว้ ยซา�้
ดูเหมือนว่ารามิริสจะถนัด <เวทลวงตา> สายจิตวิญญาณ
แต่ดูเหมอื นว่าเวทมนตร์เหลา่ นั้นจะใช้กบั เลออนไมไ่ ด้ผลเลย ในตอนน้ัน
เธอจึงตดั สนิ ใจฟงั ทีเ่ ลออนพดู อย่างเสียไมไ่ ด้

“เจ้าเองกเ็ หมือนกนั ไอ้เวทสายลวงตาเน่ีย ถา้ ใชไ้ ม่ไดก้ จ็ บเห่
ทนั ทเี ลยใชไ่ หมละ่ ? แบบนน้ั ขา้ กห็ มดหนทางใชไ่ หมละ่ ? คนนา่ รกั อยา่ งขา้
กไ็ ม่รูจ้ ะเอายังไงด ี ขา้ จะไปเอาชนะคนอยา่ งพวกเจา้ โดยไมใ่ ชเ้ วทมนตรไ์ ด้
ยงั ไงกนั ละ่ เพราะแบบนนั้ ขา้ ถงึ ไดส้ รา้ งเอเลเมนทลั โคลอสซสั มาเปน็ มอื
และเท้าแทนยังไงล่ะ? ท้ังท่อี ุตส่าหห์ ลงนกึ วา่ เพียงเทา่ นกี้ ส็ ามารถทา� ให้
เจา้ พวกราชาปศิ าจทห่ี ยามขา้ มองขา้ ใหมไ่ ดแ้ ลว้ แทๆ้ ...”
ยังจะวกกลบั มาเรอ่ื งนน้ั อีกเรอะ

“กบ็ อกวา่ เด๋ียวจะหาตวั ใหม่ให้ไงเออ้ !”
“เอะเฮะเฮะ ข้าคาดหวังในเร่ืองนน้ั นะ!”
เพราะยัยนี่เป็นคนใจง่าย ผมเลยใช้เหยื่อล่อให้วกกลับมาเข้า
เรอ่ื งเดิมอีกคร้งั

“แล้วในตอนน้ัน ข้าก็เลยให้ความร่วมมือกับเลออนจังดว้ ยนะ่ ”
รามิริสพ่ายแพ้ต่อเลออนสมัยที่ยังไม่ได้เป็นราชาปิศาจแต่เป็น
มนษุ ย ์ แลว้ ใหค้ วามรว่ มมอื ดว้ ยอยา่ งเสยี ไมไ่ ด ้ ดเู หมอื นวา่ เลออนจะกา� ลงั
ตรวจสอบเร่ืองอะไรบางอย่าง เขาจึงพยายามจะเรียกจิตวิญญาณชั้นสูง
อันเก่าแกท่ ม่ี ีสตปิ ัญญามา
และช่างน่าตกใจยิ่งนัก ที่ดูเหมือนว่าเขาจะท�าพันธสัญญากับ
จติ วญิ ญาณตนนน้ั เสยี ดว้ ย

“เร่ืองนั้นท�าเอาข้าลนลานมากเลยละ ก็นั่นเป็นจิตวิญญาณ
แห่งแสงท่ีเรียกได้ว่าเป็นลูกน้องมือขวาของข้าเลยนี่นา เจ้านั่นมันดันไป
หลงเลออนจงั อยา่ งงา่ ยดาย จากน้ันกย็ อมรบั เลออนจงั เปน็ เจ้านาย แล้ว

398

รีบเขา้ ไปสถติ ในรา่ งอยา่ งวอ่ งไวเลยละ!”
เพราะแบบนนั้ รามริ สิ จงึ วนิ จิ ฉยั วา่ เลออนเปน็ “ผกู้ ลา้ ” และมอบ
อารกั ษ์แห่งจิตวญิ ญาณศกั ดส์ิ ิทธิ์ให้

“ประเด๋ียวก่อนนะ ไหงคนที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นผู้กล้า
ถงึ กลายเป็นราชาปิศาจไดล้ ะ่ ?”
“ไมร่ สู้ ?ิ เจา้ นนั่ เองกเ็ ขา้ สดู่ า้ นมดื เหมอื นกนั ละมงั้ ? หรอื อาจจะ
เลียนแบบข้าก็ได้?”
ไม่น่าจะใช่แบบนั้นนะ ผมคิดในใจ แต่เงียบไว้ดีกว่า
ดทู า่ รามริ สิ จะไมร่ เู้ รอื่ งตน้ สายปลายเหตทุ เี่ ลออนกลายเปน็ ราชาปศิ าจ
เสยี ดว้ ย ถา้ อยากรมู้ ากกวา่ น ้ี คงมแี ตต่ อ้ งไปถามเจา้ ตวั โดยตรงเทา่ นน้ั นน่ั แหละ
แลว้ ทสี่ า� คญั โลกนม้ี ผี กู้ ลา้ ทก่ี ลายเปน็ ราชาปศิ าจดว้ ยเรอะเนย่ี ?
เหน็ วา่ ผกู้ ลา้ เปน็ ตวั ตนทตี่ อ้ งพบเจอกบั ชะตากรรมมาวนเวยี น และมคี วาม
แข็งแกร่งอันพิเศษด้วย... บางทีราชาปิศาจเลออนอาจจะเป็นคู่ต่อสู้ท่ี
ยุง่ ยากกวา่ ท่ีผมคดิ เอาไวก้ เ็ ป็นได้
พอคิดแบบงา่ ยๆ แล้ว คนทตี่ ้องเจบ็ ตัวอาจเปน็ ผมเสียเองก็ได้
อาจจะโชคดแี ลว้ ละมง้ั ทไี่ ดร้ ถู้ งึ ความแขง็ แกรง่ สว่ นหนง่ึ ของเลออนทน่ี ่ี เพอ่ื
ความไมป่ ระมาท คงต้องเปลย่ี นทศั นคติใหมซ่ ะแลว้ ละ

เร่อื งเล่าของรามิริสยงั มีตอ่ จากนั้น
ถ้ามันจบเพียงเท่านั้นมันก็ดีอยู่หรอก แต่ความเป็นจริงมันไม่
เป็นเช่นนน้ั
แมจ้ ะเปน็ องคค์ วามรขู้ องจติ วญิ ญาณชนั้ สงู เลออนกไ็ มอ่ าจควา้
เอาเบาะแสทตี่ นตอ้ งการมาได ้ ดว้ ยความโมโห เลออนจงึ ชว่ งชงิ กระทงั่ จติ
วิญญาณแห่งเปลวเพลิงมาดว้ ยความพาลเลก็ นอ้ ย
รามิริสบ่นเหตุการณท์ วี่ า่ นน้ั ให้ฟัง

“แลว้ เลออนจงั ผโู้ อหงั คนนนั้ กพ็ ดู เรอ่ื งเหนอื บา่ กวา่ แรงออกมา

บทท่ี 6 บกุ เขาวงกต 399

แหละ ขอรอ้ งให้ชว่ ยอัญเชิญคนจากต่างโลกแบบเฉพาะเจาะจงมาให้แน่ะ
เรอ่ื งแบบนน้ั มนั ตอ้ งทา� ไมไ่ ดอ้ ยแู่ ลว้ แทๆ้ บา้ รเึ ปลา่ ! แถมยงั ทา� หนา้ เหมอื น
จะรอ้ งไหด้ ว้ ย ไมส่ ิ รอ้ งเลยตา่ งหาก! ใชๆ่ ไอแ้ บบนน้ั นะ่ เรยี กวา่ กา� ลงั รอ้ งไห้
กย็ ังได้ ทง้ั ทเ่ี ป็นคนข้แี ยแทๆ้ แต่ดันโอหงั สิน้ ดี ไอเ้ จ้าบา้ เอ๊ย!!”
รามริ สิ หวนรา� ลกึ ความหลงั เอง พลางอารมณข์ น้ึ เองอยคู่ นเดยี ว
เธอคงจะเจบ็ ใจนา่ ด ู แต่ฟงั ยังไงมนั กไ็ มอ่ าจคิดเป็นอ่นื ได้นอกเหนอื จาก
แพแ้ ลว้ พาลชดั ๆ
นีน่ ่ะรึราชาปิศาจ? โชคดชี ะมัดเลยเรา ขืนราชาปิศาจตนแรกที่
ไดเ้ จอเป็นคนอย่างยัยนี่ละก็ คงไดร้ ู้สึกยิ่งกว่าสมเพชแน่
ถึงมิลิมจะเป็นแบบน้ีเหมือนกัน แต่ก็ยังมีความน่าเกรงขามใน
ฐานะของราชาปิศาจอยู่บ้าง แคต่ อนแรกเทา่ นน้ั น่ะนะ...
แตย่ ยั น ่ี จะไหวรเึ ปลา่ เนยี่ ? เกดิ ความแตกวา่ แอบนนิ ทาแบบนี้
จะไมโ่ ดนกา� จัดท้งิ เอาหรอกร-ึ -------?
ถ้าผมมาโดนนินทาแบบน้ีละก็ ผมมั่นใจได้เลยว่าจะก�าจัด
ยยั นท่ี ิง้ ได้แบบง่ายดายเลยทีเดียว

“เด๋ยี วนะเจา้ ตะกี้ คดิ เรอ่ื งเสียมารยาทสุดๆ ใช่ไหม?”
“เปล่า ไม่ได้คิดซะหน่อย?”
ถึงจะมองมาด้วยแววตาสงสัย แต่สุดท้ายยัยน่ีก็เป็นแค่เด็กโง่
อยูด่ ี
ผมแถรอดไดอ้ ยา่ งงา่ ยดาย
ทว่า ผมกพ็ อจะเขา้ ใจความรสู้ ึกระแวงของรามิริสได้แลว้
ความตอ้ งการของผมในครง้ั นเ้ี ปน็ การอญั เชญิ จติ วญิ ญาณชน้ั สงู
เธอเลยดทู ่าทางเป็นกังวลว่าจะเกิดเรื่องแบบเดิมข้ึนซ�า้ สอง

“ขอสาบานเลยว่าฉนั จะไม่ท�าเร่ืองแบบนัน้ แน ่ วางใจได้เลย”
“จริงแทแ้ น่นอนนะ?”
“ฉันสญั ญา!”

400

เมอ่ื ผมสญั ญาไปแบบนน้ั แลว้ ในทสี่ ดุ เธอกค็ ดิ จะใหค้ วามรว่ มมอื
เสยี ท ี ถึงจะนา่ หว่ งอย่นู ิดหนอ่ ยก็ตาม แตต่ รงนี้เราเช่ือใจเธอดีกวา่

“งนั้ เพอ่ื ไมใ่ หเ้ ปน็ การเสยี เวลา เธอจะชว่ ยนา� ทางฉนั ไปยงั “ทพ่ี า� นกั
แหง่ จติ วิญญาณ” ได้ไหม?”
เม่อื ผมเร่งเร้า รามริ สิ กท็ �าหนา้ เครง่ ขรึม
จากน้ันหล่อนก็บินวนรอบๆ ตัวพวกเด็กๆ ไล่ดูหน้าพวกเขา
ทลี ะคน
ยยั นที่ �าหน้าแบบนน้ั ได้ดว้ ยรเึ นี่ย

----- เปน็ สหี นา้ ทเ่ี ปย่ี มดว้ ยความเมตตา ไมส่ มกบั ทเ่ี ปน็ ราชาปศิ าจ
“อมื คอื ขา้ นะ่ นะ นอกจากจะเปน็ ราชาปศิ าจแลว้ ยงั เปน็ ผนู้ า� ทาง
ให้แก่ผมู้ ีความศกั ด์ิสทิ ธ ์ิ ขา้ เป็นท้งั “ลาบริ ินส์” (ภตู เขาวงกต) และเปน็
“เอเลเมนต”์ (ราชินแี ห่งจติ วิญญาณ) ในเวลาเดียวกัน ข้ามหี น้าทีใ่ นการ
มอบอารักษ์แห่งจิตวิญญาณศักดิ์สิทธ์ิให้แก่ผู้กล้าเหมือนท่ีท�ากับเลออน
เช่นเดยี วกนั ฉะนน้ั แล้ว วางใจเถอะ ขา้ น่ะเป็นผู้มีความเที่ยงธรรมนะ ขา้
คนนี้ ขา้ ผู้น้ีน่ีแหละ! คอื ผู้รกั ษาไวซ้ ่งึ สมดลุ ของโลก!!”
จๆู่ เธอกพ็ ดู เรอ่ื งแบบน้นั ออกมา
เหล่าจิตวิญญาณต่างเริงระบ�ากันอย่างสนุกสนาน ท�าให้มีแสง
แหง่ การอ�านวยพรสาดส่องลงมายังบรเิ วณโดยรอบ
แสงนน้ั ทั้งดจู ริงจัง และศกั ดิส์ ทิ ธ์ิ--------
เปน็ ภาพทด่ี นู า่ เกรงขาม ราวกบั ทา่ ทเี ยย่ี งเดก็ โงเ่ มอ่ื ครนู่ เี้ ปน็ เรอื่ ง
โกหกอยา่ งไรอยา่ งนน้ั
รามิรสิ ใช้สายตาจอ้ งมองดผู มกับพวกเดก็ ๆ แลว้ ย้ิม
“ได้ส ิ ขา้ จะช่วยในการอัญเชิญเอง! พยายามเรยี กจติ วิญญาณ
ทีส่ ดุ ยอดมาให้ไดซ้ ะละ่ !”
ก่อนจะประกาศออกมาเช่นนนั้

บทท่ี 6 บกุ เขาวงกต 401