เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว - 04

เพยี งเทา่ น ี้ กจ็ ะทา� ใหข้ อบเขตอาหารทชี่ นู ะทา� ไดเ้ พม่ิ มากขน้ึ ไปอกี

จากน้ันผมก็เดินอยู่ภายในเมือง จนไปถึงสมาคมอิสระสาขา
อาณาจกั รเบอร์มนุ ด์
เปน็ อาคารทา� จากหนิ ทด่ี ูสงา่ งาม
เปน็ อาคาร 5 ชน้ั ซ่งึ หายากสา� หรบั โลกใบน้ี
จะว่าไป ผมเพง่ิ จะเคยเห็นอาคารมากกวา่ 3 ชั้นเปน็ ครง้ั แรก
น่ีแหละ
ดว้ ยความทอี่ าณาจกั รคนแคระเปน็ พน้ื ทข่ี นาดใหญท่ ต่ี ง้ั อยใู่ นชนั้
ใตด้ นิ ของเทอื กเขา ทา� ใหค้ วามสงู ของหลงั คาถกู กา� หนดเอาไวแ้ บบตายตวั
ซึง่ พระราชวงั เองกไ็ ม่เปน็ ข้อยกเว้นเชน่ กัน ท�าใหอ้ าณาจักรคนแคระไม่มี
สิง่ กอ่ สรา้ งที่มชี ัน้ สงู ๆ เลย
แมว้ า่ เรอื่ งทม่ี กี ารตดิ ตงั้ หนา้ ตา่ งรบั แสงทที่ า� จากเวทมนตรไ์ วต้ าม
สถานท่ีส�าคัญต่างๆ ท�าให้มีความสว่างเหมือนอยู่ในพื้นที่โล่งแจ้งจะ
นา่ ตกใจก็ตามน่ะนะ
ด้วยเหตุนั้น ผมเลยทึกทักไปเองว่าโลกแห่งน้ีคงจะไม่มีอาคาร
ชน้ั สูงๆ ไป

เมอ่ื ยา่ งเขา้ ไปภายในอาคาร กพ็ บวา่ ภายในมอี ณุ หภมู ทิ พ่ี อเหมาะ
กา� ลงั ด ี เพราะดเู หมอื นว่าจะมีการปรับอากาศภายในเอาไว้
ซ่ึงผมไม่ได้รับผลกระทบจากอุณหภูมิหรอก แต่สามารถวัด
อณุ หภูมใิ นตอนนไ้ี ด้ด้วยผลของสกลิ 『ตรวจจับความร้อน』 ทา� ให้ผม
สามารถทราบความต่างของอณุ หภูมริ ะหวา่ งในนี้กับข้างนอกได้ในทนั ที
ทา่ ทางอาคารหลงั น ้ี จะมกี ารตดิ ตง้ั กลไกปรบั อณุ หภมู เิ อาไวด้ ว้ ย
เป็นกลไกท่ีล้�าสมัยกว่าท่ีผมคาดเอาไว้ ดูเหมือนว่าระดับ
อารยธรรมของโลกน้จี ะสงู กว่าทค่ี าดไวเ้ สียแล้ว

202

และอาจเพราะมเี วทมนตร ์ เลยดเู หมอื นวา่ โลกแหง่ นกี้ า� ลงั พฒั นา
ไปในทิศทางท่ีต่างกับโลกเดิมของผม ถ้าหากไม่มีตัวตนของราชาปิศาจ
กับอสูรละก็ อาจจะมีการพัฒนาในแง่ของเวทมนตร์ที่มีความล�้าหน้า
กว่านีไ้ ปแลว้ กเ็ ปน็ ได้
แตห่ ากกลา่ วในทางกลบั กนั นน่ั หมายความวา่ การพฒั นาทงั้ หมด
นนั้ มุง่ เน้นไปเพ่ือการตอ่ กรกบั อสูร เท่ากับว่าสภาพแวดล้อมในการด�ารง
ชวี ติ อยใู่ นโลกใบนมี้ นั โหดรา้ ยจนถงึ ขน้ั จา� เปน็ ตอ้ งมกี ารลงทนุ อยา่ งเหนอ่ื ย
ยากถึงขนาดนนั้ เลยยงั ไงละ่
เหน็ วา่ ถงึ กบั มกี ารยกทด่ี นิ อนั อดุ มสมบรู ณใ์ หก้ บั ราชาปศิ าจเพอ่ื
ทจี่ ะหลกี เลย่ี งการเปน็ ศตั รดู ว้ ย ฉะนนั้ หากมชี นวนอะไรสกั อยา่ งเกดิ ขน้ึ ก็
อาจมีการโต้ตอบเหล่าอสรู กลับไปก็เปน็ ได้
แม้ว่าตอนน้ีฝั่งอสูรจะแข็งแกร่งกว่าก็ตาม แต่หลังจากนี้จะยัง
เป็นอย่างนั้นรึเปลา่ ก็ไมร่ ู้
ความโลภของมนุษย์นั้นไร้ท่ีสิ้นสุด ฉะน้ันเพ่ือการปกป้องสิทธ์ิ
ในประเทศของพวกเรา คงต้องคดิ หามาตรการรบั มอื อย่างรวดเรว็ แล้วละ
โชคดแี ล้วที่เรามา
ฝา่ ยผมกไ็ ม่คดิ จะเปน็ ศัตรูด้วยหรอก แต่ในกรณีทเ่ี กดิ เปน็ ศัตรู
กนั ขนึ้ มานั้น การไดร้ ูถ้ งึ สภาพของฝา่ ยตรงข้ามเองก็เป็นสง่ิ ส�าคญั เชน่ กัน
การได้มาชมเมืองของมนุษย์ และการได้รู้เรื่องมนุษย์ในโลกน ี้
จะสง่ ผลกระทบอยา่ งใหญห่ ลวงตอ่ แนวทางในภายภาคหน้า
ผมจึงตงั้ ใจวา่ จะเรยี นรู้ด้วยการสงั เกตอะไรหลายๆ อยา่ ง

เอาละ มัวแตย่ นื อยเู่ ฉยๆ ก็ไม่ไดอ้ ะไรข้ึนมา
ทง้ั สามนา� ผมเข้าไปยงั ดา้ นใน
สภาพภายในอาคารนั้น เป็นห้องท่ีดูคล้ายกับเคาน์เตอร์
ประชาสัมพันธ์ของส�านกั งานเขต

บทที่ 4 อาณาจักรเบอร์มุนด์ 203

มีช่องติดต่อสื่อสารท่ีเหมือนกับเคาน์เตอร์รับของในสนามบิน
ซ่ึงบนป้ายเขียนเอาไว้ว่าช่องรับซ้ือ ท่ีผมอ่านตัวหนงั สอื ออกกเ็ ปน็ เพราะ
『มหาปราชญ』์ ชว่ ยแกะตวั อกั รษรให ้ เปน็ สกิลทค่ี รอบจักรวาลจรงิ ๆ
ส่วนช่องประชาสัมพันธ์นั้น แบ่งออกได้ใหญ่ๆ เป็นสามแบบ
ดว้ ยกัน
อยา่ งแรกคอื ชอ่ งรบั ซือ้ ท่ีผมพูดถงึ ไปเม่อื ครู่
ชอ่ งประชาสัมพันธ์ สา� หรับใหเ้ จา้ หนา้ ท่ีในกิลด์ใช้
และช่องประชาสัมพันธ์เฉพาะทาง ที่มีแต่นักผจญภัยของกิลด์
เท่าน้นั ท่ีใชไ้ ด้
แบ่งออกได ้ 3 ชนิดแบบน้ี
ช่องรับซ้ือนั้นตรงตามตัวอักษร เป็นช่องประชาสัมพันธ์ที่มี
หน้าท่ีในการรับและดูแลจัดการพวกสิ่งของที่นักผจญภัยไปเก็บรวบรวม
หรอื สินคา้ ตา่ งๆ ท่ีขนสง่ มายงั กลิ ด์ เปน็ ตน้
สว่ นชอ่ งประชาสมั พนั ธท์ วั่ ไปนนั้ จะเปน็ ชอ่ งทนี่ กั ผจญภยั มอื ใหม่
หรือเจ้าหน้าท่ีของกิลด์ที่อาศัยอยู่ในเมืองน้ีเป็นคนใช้ ซึ่งดูเหมือนว่าเรา
จะสามารถด�าเนนิ การเข้าร่วมและถอนตัวออกจากกลิ ดไ์ ด้ผา่ นทางช่องน้ี
และช่องประชาสัมพนั ธ์เฉพาะทางน้นั เปน็ ชอ่ งทีม่ แี ตน่ ักผจญ-
ภัยที่ได้รบั การรบั รองแล้วเทา่ นั้นท่ีใช้ได้
ค�าว่านักผจญภัยน้ัน หมายถึงเจ้าหน้าท่ีของกิลด์ที่สังกัดอยู่ใน
แผนกทงั้ สาม อันไดแ้ ก ่ เก็บรวบรวม สา� รวจ และปราบปราม
ซงึ่ เหลา่ คนทปี่ ฏบิ ตั หิ นา้ ทอ่ี ยนู่ อกเมอื งเปน็ หลกั จะไดร้ บั สมญาวา่
“นกั ผจญภยั ” สรปุ คอื การจะเปน็ นกั ผจญภยั นนั้ จะตอ้ งมคี วามสามารถ
ในการต่อสูเ้ ปน็ เง่อื นไขขัน้ ต�า่ สดุ ยงั ไงล่ะ
ยกตวั อย่างเชน่ จะมกี ลิ ด์ท่เี รียกวา่ กิลด์เวทมนตรอ์ ยู่
ซ่ึงมีเงอื่ นไขในการเข้าร่วมคือตอ้ งสามารถใช้งานเวทมนตร์อะไร
สักอย่างได ้ แตแ่ คน่ ั้นจะท�าให้ใชไ้ ดแ้ คช่ อ่ งประชาสมั พนั ธ์ทั่วไปเทา่ นั้น

204

แค่ใชเ้ วทมนตรไ์ ด้อยา่ งเดยี วน่ะมันยงั ไมไ่ ด้
จะต้องเข้าสังกดั อยใู่ นแผนก เก็บรวบรวม สา� รวจ และปราบ-
ปราม แผนกใดแผนกหนึง่ แล้วออกไปสร้างผลงานยังนอกเมอื ง ถึงจะได้
รบั การยอมรบั ใหเ้ ป็นนักผจญภัย
และดูเหมอื น คาบาล เอลเลน และกิโด แต่ละคนจะสงั กดั อยู่
ในแผนก เกบ็ รวบรวม สา� รวจ และปราบปรามกัน
ซ่ึงดูเหมอื นวา่ เขาจะแบ่งหน้าที่กนั แบบน้ัน
แต่บางทีสามคนน้ี อาจจะมีความสามารถมากกว่าท่ีผมคิด
กเ็ ป็นได้
เทา่ ทฟ่ี ังจากค�าอธิบาย การจะเป็นนักผจญภัยนัน้ เป็นเร่อื งยาก
กวา่ ท่ีคาด
ถา้ อยา่ งนั้น ขอ้ ดีของการไดเ้ ปน็ นกั ผจญภัยคอื อะไรล่ะ?
ข้อดีกค็ ือความมีอิสระ ซึ่งเป็นระบบอันเป็นทีม่ าของช่อื สมาคม
อสิ ระเชน่ กนั
เจา้ หน้าท่ีของสมาคมอิสระนน้ั จะมกี ารกา� หนดประเทศในสงั กดั
เอาไว้อย่างชัดเจน แต่ว่านักผจญภัยจะสามารถเปล่ียนประเทศในสังกัด
ไดอ้ ย่างอิสระเสร ี อยา่ งเวลาเปล่ียนเมืองทอ่ี าศยั หรอื การข้ามพรมแดน
ย้ายไปยังประเทศอ่ืนเองก็เชน่ กัน หากเจ้าตวั ตอ้ งการ ก็จะไดร้ ับอนญุ าต
ใหเ้ ปล่ียนประเทศในสงั กัดไดอ้ ยา่ งงา่ ยดายเปน็ ท่สี ุด
แนน่ อนวา่ เวลาเกดิ สงครามกจ็ ะมขี อ้ จา� กดั อยเู่ หมอื นกนั แตห่ าก
ท�าผา่ นทางประเทศท่ีสามกจ็ ะไม่มปี ัญหาใดๆ
การยา้ ยจากประเทศหนงึ่ ไปยงั อกี ประเทศหนง่ึ นนั้ จะยงุ่ ยากใน
เรอื่ งของเอกสารยืนยนั ตวั ตน แต่หากเปน็ นักผจญภัย เวลาเข้าประเทศท่ี
มีความร่วมมือกับทางสมาคมอิสระก็จะได้รับการยืนยันไปในตัว ท�าให้
สามารถเข้าออกประเทศได้อย่างอิสระ
ผ้ทู ี่สามารถทา� งานไดโ้ ดยไม่ถูกทางประเทศผูกมดั นัน่ แหละคอื

บทท่ี 4 อาณาจักรเบอรม์ ุนด์ 205

นกั ผจญภัย
ซ่ึงเป็นหลักฐานว่านักผจญภัยนั้นได้รับสวัสดิการท่ีดีเย่ียม
ในฐานะของกา� ลังรบส�าหรับใชต้ ่อกรกบั ภัยคุกคามทีเ่ รยี กว่าอสูร
แต่กระน้ันแล้ว ข้อเท็จจริงข้อนั้นก็มีความหมายว่าเราสามารถ
เลอื กประเทศทจี่ ะจ่ายภาษไี ดก้ ็เทา่ นน้ั อกี ทั้งในความเป็นจริงแลว้ มันก็
ไม่มใี ครทเี่ ปล่ยี นประเทศในสังกดั หลายๆ คร้งั ด้วย
อสิ ระทม่ี าพรอ้ มกบั ความรบั ผดิ ชอบ ฉะนน้ั ไมว่ า่ ใครก็ตอ้ งเลือก
ประเทศทเี่ ราสามารถมีชีวิตไดอ้ ย่างสะดวกสบายนั่นแหละ

ซึ่งผมก็ไดร้ บั ค�าอธบิ ายมาเช่นนน้ั
เดยี๋ วหลงั จากนตี้ วั ผมเองกต็ อ้ งมงุ่ หนา้ ไปยงั ราชอาณาจกั รองิ ค-์
ราเซียด้วย เลยอยากได้ใบอนุญาตเป็นนักผจญภัยเอาไว้ใช้แทนเอกสาร
ยนื ยันตวั ตนเหมือนกนั
เมอ่ื ผมบอกไปแบบนนั้ ทงั้ สามกน็ า� ผมไปยงั ชอ่ งประชาสมั พนั ธ์
ทว่ั ไป

“ถา้ จะลงทะเบียนกท็ างนเี้ ลยครับ”
“ถ้าเป็นคุณริมุรุละก็ จะต้องเป็นนักผจญภัยได้แบบสบายๆ
แนน่ อนเลยละคา่ !”
“ที่จริง ผมวา่ ไม่จ�าเป็นตอ้ งเขา้ สอบเลยดว้ ยซ้า� ”
ทัง้ สามคนกล่าวเช่นน้ัน ขณะผมกา� ลังยนื ตอ่ แถว
ขณะนี้ใกล้จะถึงเวลาเย็น
เหน็ วา่ อกี ไมน่ าน กจ็ ะมคี นเขา้ มาแออดั กนั ทป่ี ระชาสมั พนั ธแ์ ลว้
ถงึ ตอนกลางวนั จะวา่ ง แตเ่ มอ่ื ตกเยน็ กจ็ ะคบั คง่ั ไปดว้ ยเหลา่ คน
ทก่ี ลบั มา
ฉะนนั้ จงึ ควรลงทะเบยี นใหเ้ สรจ็ เอาไวต้ อนนจ้ี ะดกี วา่

“ขอลงทะเบียนเปน็ นักผจญภยั ”

206

“-------นคี่ ณุ อายเุ ทา่ ไหรเ่ หรอ? ถา้ เปน็ เจา้ หนา้ ทที่ ว่ั ไปยงั พอวา่
แตม่ นั ไม่เร็วเกินไปท่ีจะเปน็ นกั ผจญภัยเหรอ?”
พสี่ าวประชาสมั พนั ธต์ อบปฏเิ สธมาอยา่ งนมุ่ นวล ทวา่ ในตอนนนั้
คาบาลก็เข้ามาชว่ ยเสรมิ อยา่ งรวดเร็ว

“น่าน่า อย่าพูดแบบนัน้ เลย เห็นงแี้ ตล่ กู พีร่ มิ ุรุก็เป็นยอดฝีมอื
ต่างกบั รปู ลักษณภ์ ายนอกเลยนา ช่วยเห็นแกห่ นา้ ฉันเถอะ นะ?”
รปู ลกั ษณภ์ ายนอกมนั กเ็ ปน็ ซะแบบน ้ี ผมกเ็ ลยคาดการณเ์ อาไว้
แลว้ ว่าจะโดนว่าแบบนัน้
ผมได้นัดแนะกับพวกคาบาลมาล่วงหน้า ขอร้องให้พวกเขา
ช่วยเหลือ เพ่ือใหผ้ มสามารถลงทะเบยี นได้ส�าเรจ็

“เป็นคนมีฝีมือขนาดทีค่ ุณคาบาลรบั รองเลย ง้ันหรือคะ แต่วา่
การทดสอบมคี วามอนั ตรายด้วยนะคะ...”
“ไม่เป็นไร ไม่มีปญั หา”
ดว้ ยความทท่ี งั้ สามคนรว่ มกนั ชว่ ยกลอ่ ม ทา� ใหส้ าวประชาสมั พนั ธ์
ด�าเนินการลงทะเบยี นให้อยา่ งไมค่ อ่ ยเตม็ ใจนกั
ผมกรอกขอ้ มลู ลงไปในใบสมัครทเ่ี ขายนื่ มาให้
ชอื่ อาย ุ ความสามารถพิเศษ สถานทีเ่ กดิ และอนื่ ๆ
เหน็ ว่าเขียนในขอบเขตทีพ่ อจะรกู้ พ็ อ
ผมกรอกแคช่ ่อื กบั วิชาดาบลงไปในชอ่ งความสามารถพเิ ศษ
เทา่ นก้ี ารลงทะเบยี นทว่ั ไปกเ็ สรจ็ เรยี บรอ้ ย ถดั มา เปน็ การเลอื ก
ว่าจะเขา้ สังกดั แผนกไหน
เห็นว่าหากสั่งสมผลงานได้เพียงพอก็จะสามารถเข้าสังกัดได้
ทง้ั สามแผนก จงึ ไม่ใช่เรอื่ งทต่ี อ้ งมานั่งคิดหนกั อะไร
เพราะงั้นในตอนแรก ผมจึงตัดสินใจเลือกที่จะเข้าแผนก
ปราบปราม
ซง่ึ หากจะเขา้ แผนกเก็บรวบรวมละก็ จา� เปน็ ท่ีจะต้องออกไปหา

บทที่ 4 อาณาจักรเบอร์มุนด์ 207

ของทีเ่ ขาก�าหนดจากปา่ มาเตรยี มเอาไว้
แล้วถ้าหากเป็นแผนกส�ารวจ ก็จ�าเป็นท่ีจะต้องไปด�าเนินการ
สอบท่ีซากโบราณสถานจ�าลองที่ราชอาณาจักรอิงค์ราเซีย เพ่ือทดสอบ
ทักษะในการส�ารวจโบราณสถาน
ฉะน้ัน การทดสอบท่ีจะด�าเนินที่นี่ จึงมีเพียงการปราบปราม
เทา่ นัน้
แลว้ ในระหวา่ งที่ผมก�าลงั กรอกเอกสารน่ันเอง-------

“คณุ คาบาล วนั นก้ี ด็ เู ทส่ ดุ ๆ ไปเลยนะเน่ีย!”
“คุณเอลเลน วเิ ศษจริงๆ วันน้ีก็ยงั งดงามเหมือนเดิม!!”
“เจ้าบ้าเอ๊ย! คนที่ไม่เข้าใจความเข้มของคุณกิโดมันก็เป็นซะ
แบบเนี้ย...”
ผมกไ็ ดย้ นิ บทสนทนา แตก่ ไ็ มค่ อ่ ยเขา้ ใจความหมายอยนู่ ดิ หนอ่ ย
ทา� ไมพวกคาบาล ถงึ ไดร้ บั การนบั ถอื ถงึ ขนาดนล้ี ะ่ เนยี่ ? ตอนอยู่
ทีห่ ม่บู ้านแรกเองก็เป็นแบบน้เี หมือนกนั เจ้าพวกนเ้ี ป็นคนดังสุดๆ
ขณะกา� ลงั คดิ อะไรแบบนั้น ผมก็กรอกเอกสารเสรจ็ เรียบรอ้ ย

“จะดีจริงๆ เหรอ? ถึงจะแค่เบาะๆ ก็ตาม แตก่ ารทดสอบท่ี
อันตรายทส่ี ดุ คือแผนกปราบปรามนะ?”
“ไม่เปน็ ไรหรอกค่า! บอกตามตรง ต่อให้พวกเราสามคนรมุ ก็
เอาชนะคุณริมุรไุ มไ่ ด้หรอกคา่ !”
“นั่นสนิ ะครบั เทียบเขาไมต่ ิดแมแ้ ตป่ ลายเทา้ เลยละครบั ”
เอลเลนกบั กโิ ดเอย่ ตอบคา� เตอื นของพสี่ าวประชาสมั พนั ธแ์ ทนผม
เม่ือไดย้ ินแบบน้นั ทกุ คนท่อี ยู่ในบรเิ วณก็ตกใจจนจอ้ งมาท่ีผม
เปน็ ตาเดียวกัน
ในขณะทกี่ า� ลังกรอกเอกสาร ผมก็ฟงั แบบหูทวนลมไป

“เฮ้ยเฮ้ย ดูเหมือนไอ้เด็กตัวเล็กคนน้ันคิดจะเข้ารับการสอบ
แน่ะ?”

208

“พวกไมร่ ู้จักเจียมตัวง้นั รึ? จะบ้าบิน่ เกนิ ไปแลว้ มง้ั !”
“มาพนนั กันไหมว่ามันจะผา่ นหรือตกน่ะ?”

“อยา่ ดีกว่านา่ อย่าดกี ว่า เอามาพนนั ไม่ได้หรอกแบบน้ี!”
“แต่ว่า ดาบตรงท่ีเหน็บอยู่ตรงเอวน่ันรูปร่างประหลาดดีนะ
ไมเ่ คยเหน็ มากอ่ นเลย...”
“บางท ี อาจจะมีฝีมือพอตัวเลยก็ได้...”
“กอ็ าจจริง ดเู หมือนว่า 3 ท่านนนั้ จะปฏบิ ตั กิ บั เขาอย่างสุภาพ
ดว้ ย”
ได้ยินเขาพดู อะไรกันตามใจชอบแบบน้ัน
และเพราะคา� พูดของพวกเอลเลนน้นั เอง

“ไม่จริงใช่ไหมนั่น!? เด็กแบบน้ันเนี่ยนะ แข็งแกร่งกว่า
คณุ คาบาล?”
“ไม่อยากจะเช่ือ แต่ว่า เท่าที่ดูจากการกระท�าของพวกท่าน
คาบาล กค็ งจะเปน็ เร่ืองจรงิ ละนะ...”
ก็ท�าให้ผมเร่ิมจะได้ยินบทสนทนาแบบนั้นขึ้นมาทีละนิด เมื่อ
ความต่ืนตกใจสงบลง

“ฮ่ยึ ! พวกแก ชว่ ยเงยี บหนอ่ ยได้ไหม ต้องขอโทษด้วยนะครับ
ลูกพร่ี มิ ุร ุ ทม่ี แี ตพ่ วกไร้มารยาทแบบน-้ี -------”
“ไม่หรอก ฉันไมถ่ ือสาอะไร ทสี่ �าคญั กว่านนั้ ฉนั อยากเขา้ สอบ
เร็วๆ น่ะ?”
ด้วยเสียงตวาดของคาบาลทา� ให้บริเวณนน้ั สงบลง
ในเวลาเดยี วกนั นน้ั เอง พีส่ าวประชาสมั พนั ธท์ ก่ี า� ลังตะลงึ ค้างก็
พยกั หนา้ อยา่ งเร่งรีบ

“คะ่ ... คะ่ น่นั สนิ ะคะ ถ้าอยา่ งน้นั ดิฉันอนญุ าตให้เขา้ สอบไดค้ ่ะ
ซึ่งในการจะเป็นนกั ผจญภยั นัน้ จะต้องสอบให้ได้ตา�่ สดุ ทแ่ี รงก ์ D ขน้ึ ไป
ฉะนั้นแลว้ จึงไมแ่ นะน�าท่านท่มี ีความถนัดดา้ นอ่ืนๆ นอกเหนือจากสาย

บทท่ี 4 อาณาจกั รเบอรม์ นุ ด์ 209

ต่อสู้ โดยเฉพาะอย่างย่ิง แผนกปราบปรามน้ันจะเข้มงวดเป็นพิเศษ
ซง่ึ ตอ้ งใหไ้ ดค้ ะแนนขน้ั ตา�่ สดุ ท ่ี D+ ขนึ้ ไป และถา้ เปน็ ไปได ้ ขอแนะนา� ให้
ทา� ไดแ้ รงก ์ C ขนึ้ ไป ถงึ อยา่ งนน้ั แลว้ คณุ กย็ งั จะเขา้ รบั การสอบอยไู่ หมคะ?”
ผมพยกั หนา้ ตอบคา� ถามยืนยนั ครัง้ สดุ ท้ายไป
คงหมายความว่าการจะออกไปข้างนอกเมืองนั้น จ�าเป็นต้องมี
ฝีมือ
เหน็ วา่ ขนาดเจา้ บดิ คนนน้ั ยงั เปน็ นกั ผจญภยั แรงก ์ D+ เหมอื นกนั
ถา้ เปน็ ผมละก็คงสอบผา่ นไดง้ ่ายๆ เลยน่ันแหละ
ซ่งึ แรงก์ทีว่ า่ นเี้ อง ก็เป็นสงิ่ ทยี่ ูคิ คางรุ ะซากะกา� หนดขึ้นเชน่ กนั
เม่ือลงทะเบียนกับทางกิลด์ แรงก์ของเราจะเริ่มต้นท่ีแรงก์ F
หากสง่ั สมประสบการณก์ ารตอ่ สมู้ ากขนึ้ กจ็ ะไดเ้ ลอ่ื นเปน็ แรงก ์ E และหาก
ได้รับการยอมรับในฝีมือท่ีมากขึ้นกว่านั้น ก็จะได้รับขนานนามว่าเป็น
นกั ผจญภยั ในฐานะของแรงก ์ D ได้
อีกทั้ง หากจับกลุ่มรับงานกับพวกพ้องจ�านวนหลายคน ก็จะ
สามารถเลือกงานที่มีระดบั สูงกวา่ แรงก์ของตัวเองหนง่ึ ขั้นไดอ้ ีกดว้ ย
อย่างนน้ี ี่เองน้อ
ดเู หมอื นวา่ จะมกี ารตง้ั กฎเอาไวอ้ ยา่ งละเอยี ด โดยตงั้ ระดบั ความ
ปลอดภยั ไวเ้ พอ่ื ไมใ่ ห้เกดิ อบุ ตั เิ หตดุ ้วย

“งนั้ ก ็ ขอความกรณุ าดว้ ยครบั ”
และผมกา� ลงั จะเขา้ รับการทดสอบด้วยประการฉะน้ี
ถา้ ไม่ใชส่ อบข้อเขียนก็ไม่เป็นปญั หาแต่อย่างใด
พส่ี าวประชาสมั พนั ธล์ กุ ขน้ึ ยนื กอ่ นจะเดนิ เขา้ ไปดา้ นใน จากนน้ั
ก็พาผชู้ ายคนหนงึ่ กลบั มา
สงสยั จะเป็นผ้คู ุมสอบละมง้ั

“โฮ-่ ------เธอเนยี่ นะจะมาเขา้ สอบ เหน็ วา่ แกรง่ กวา่ พวกคาบาล
อกี ง้นั เหรอ? ช่างเถอะ ตามมาซะ”

210

เปน็ คนทดี่ ูวางกา้ มใหญโ่ ตยงั ไงไม่ร้สู ิ
เหน็ จอ้ งเขมง็ ไปทพี่ วกคาบาลดว้ ย เคยมเี รอ่ื งบาดหมางอะไรกนั
รึไง?

“เฮ้ย เขาจอ้ งมาทา� ไมก็ไมร่ ู้ด้วยแน่ะ?”
“อ่า... คุณจกี ิสเขาอจิ ฉาท่พี วกเราโด่งดงั ขึ้นมานะ่ ครับ แล้วแก
ก็วางมือไปแลว้ ดว้ ยนะ่ ครับ...”
คาบาลกล่าวอยา่ งคลมุ เครือ
ปลายทางทีส่ ายตาจับจอ้ งไป คือบริเวณเท้าของผู้คมุ สอบนาม
จีกสิ
ขาของเขาเปน็ ขาเทียม
ทบี่ อกวา่ วางมอื ไปแลว้ คงจะมคี วามหมายตรงตามตวั อกั ษรเลย
กระมงั

“อย่ามวั แตพ่ ูดมากแลว้ รบี ๆ ตามมาซะ”
จีกสิ หนั มาเรง่ พวกเรา
แล้วผมก็ย้ายจากทางออกด้านหลังไปยังอาคารหลังอ่ืนตาม
ค�าบอกของเขา

*

การสอบนนั้ จะถกู ดา� เนนิ ขนึ้ ภายในอาคารทมี่ ลี กั ษณะคลา้ ยกบั
โรงพละ
ซงึ่ ทแี่ หง่ นนั้ ไมไ่ ดม้ แี คพ่ วกเรา แตย่ งั มบี รรดาเจา้ หนา้ ทข่ี องกลิ ด์
ที่ดูเหมือนจะว่างจดั แหก่ ันมาทัศนาจา� นวนมากมายหลายคน
ด้วยความทมี่ ีส่ิงบนั เทงิ นอ้ ย แค่เรอื่ งเลก็ ๆ น้อยๆ แบบนกี้ ค็ ง
ท�าให้ตืน่ เตน้ กันไดแ้ ลว้
ซง่ึ ดเู หมอื นวา่ การสอบเลอ่ื นขนั้ เองกจ็ ะดา� เนนิ ขนึ้ ทนี่ ด่ี ว้ ยเชน่ กนั

บทที่ 4 อาณาจักรเบอร์มุนด์ 211

ค�าไหว้วานนั้นจะถูกก�าหนดอย่างเข้มงวดตามแรงก์ของตนเอง
ฉะนั้นผลลัพธ์ของการสอบจึงเก่ียวเน่ืองโดยตรงกับรายรับโดยปริยาย
ฉะน้นั แล้ว การสอบจึงมขี ้นึ อยู่ทุกวันยกเว้นวนั หยดุ ทม่ี ีสัปดาหล์ ะครง้ั
เพื่อการนนั้ จึงได้มีผู้คมุ สอบในทุกๆ สาขาของกิลด์
ผู้คุมสอบน้ันถือเป็นก�าลังรบส�ารองในเวลาเกิดเหตุไม่คาดฝัน
เช่นกัน ฉะน้ันแล้ว ผู้ที่จะมารับหน้าที่น้ีจึงต้องเป็นนักผจญภัยที่มีฝีมือ
มากกว่าแรงก์ A- ข้นึ ไป ซง่ึ ปลดระวางแล้ว
จีกิสเองก็ต้องวางมือจากการเป็นนักผจญภัยเพราะเสียขาไป
ข้างหน่ึง เลยมารับหน้าทเี่ ป็นผูค้ มุ สอบ

“ขอบอกไวก้ ่อนนะ เมื่อสอบผ่านแรงก ์ E แลว้ เธอก็จะไดส้ ทิ ธ์ิ
ในการเขา้ ทา้ ทายการสอบแรงกท์ ส่ี งู ขนึ้ จาก E ไป D จากนนั้ ก ็ C แตว่ า่
ในกรณีท่ีเธอสอบตก ตอนที่เธอเข้ารับการสอบคร้ังถัดมา เธอจะต้อง
ทา� คะแนนในแรงกท์ เ่ี คยได้แล้วให้เท่ากบั ตอนท่ไี ด ้ เขา้ ใจไหม?”
จกี สิ อธบิ ายมาแบบง่ายๆ
สรปุ คือ หมายความวา่ จะตอ้ งเริ่มสอบใหม่จากแรงก์ทีเ่ คยผ่าน
เม่อื กอ่ นหนา้ แลว้ นนั่ เอง
ถงึ แมว้ า่ อยา่ งนอ้ ยๆ จะชว่ ยขยายขอบเขตของการรบั คา� ไหวว้ าน
ใหก้ ว้างข้ึนก็ตาม แตก่ เ็ ปน็ เร่อื งที่ย่งุ ยาก
ดเู หมอื นระบบนม้ี นั จะหมายความวา่ การมาตอื๊ เขา้ สอบหลายๆ
ครงั้ มนั นา่ รา� คาญ เพราะฉะนนั้ กลบั ไปฝกึ ฝนใหเ้ กง่ กอ่ นแลว้ คอ่ ยมาใหมไ่ ป
ในเมอ่ื เขา้ ใจเจตนาแลว้ ผมก็ตอบกลบั ไป

“ไมม่ ปี ญั หา”
เม่อื ผมตอบเช่นนั้น จีกิสกพ็ ยักหน้า

“ฮึ ความสามารถทว่ี ่าเหนอื กว่าพวกคาบาล ขอดหู นอ่ ยกแ็ ล้ว
กันว่ามันจะขนาดไหน ภาวนาต่อพระเจ้าไม่ให้ธาตุแท้ท่ีปกปิดเอาไว้มัน
เผยออกมาก็แล้วกนั ”

212

เขาวา่ พรอ้ มหันไปแขวะพวกคาบาล
เอาเถอะ พวกคาบาลกเ็ อาวตั ถดุ บิ ของอสรู มาสง่ อยา่ งไมโ่ ปรง่ ใส
ฉะนั้นคงพูดได้ยากถ้าจะบอกว่าข้อกังขาน้ันมันไม่ถูกต้อง แล้วด้วยการ
เก็บแต้มให้คนเขาพูดถึงแบบนั้นยิ่งเป็นการไปสร้างความบาดหมางโดย
ไม่จา� เปน็ เสียดว้ ยซ�้า
เรือ่ งนพ้ี วกคาบาลเองกผ็ ดิ ด้วยเหมือนกนั
จากน้ันจกี สิ กช็ ้ไี ปทพ่ี ้นื แลว้ กลา่ ว

“การสอบจะดา� เนนิ ภายในวงแหวนเวทวงน ี้ อยา่ งนอ้ ยๆ กม็ กี าร
กางม่านพลงั เพ่ือรบั รองความปลอดภยั เอาไว ้ แตอ่ ย่าได้มั่นใจเกนิ ไปเสีย
ละ่ ? ถ้าต่อใหต้ ายกไ็ มม่ ปี ัญหา กเ็ ชญิ เข้าไปข้างในไดเ้ ลย เตรยี มตวั เสร็จ
เมอื่ ไหร่กส็ ง่ สัญญาณบอกด้วยละ่ ”
เมอื่ หนั มองบนพน้ื ตามทบี่ อก กพ็ บวา่ มวี งกลมเสน้ ผา่ นศนู ยก์ ลาง
ราว 20 เมตรถกู วาดอยูต่ รงน้นั
ภายในของวงกลมน้ันเป็นรูปทรงเรขาคณิต--------- เป็น
วงแหวนเวท
เมื่อผมก้าวเข้าไปข้างใน ม่านพลังทรงครึ่งวงกลมก็ท�างานใน
เวลาเดียวกนั
เหล่าคนดูเองก็ก�าลังเฝ้ามองความเป็นไปด้วยความต่ืนเต้น
เชน่ กัน

“พรอ้ มแล้ว!”
ผมกล่าวโดยไม่รสู้ กึ กดดันใดๆ

“ดี ถา้ งั้น จงกา� จดั ศัตรทู ่อี ยตู่ รงหนา้ ซะ!”
เมื่อจีกิสประกาศเช่นนั้น เขาก็ปล่อยเวทมนตร์ที่เตรียมเอาไว้
ออกมา
แล้วจากนั้น การสอบก็เรมิ่ ข้นึ

บทท่ี 4 อาณาจกั รเบอร์มนุ ด์ 213

เวทมนตรท์ ่ีจีกสิ ใชน้ น้ั คือ <เวทอญั เชญิ >
เขาคงจะเป็น ซัมมอนเนอร์ ตามที่เอลเลนเคยอธบิ ายให้ฟัง
เห็นว่าเป็นอาชีพที่จะเรียกอสูรออกมา แล้วใช้มันต่อสู้กับศัตรู
แทนตวั เอง ถา้ จา� ไมผ่ ดิ การจะอญั เชญิ อสรู ทม่ี คี วามแขง็ แกรง่ กวา่ ตวั เองนนั้
จ�าเปน็ ทีจ่ ะต้องใช้เงือ่ นไขมากมายหลายอย่าง ฉะน้นั ความแข็งแกรง่ ของ
อสูรทเี่ รยี กออกมาโดยส่วนใหญจ่ ึงถกู กา� หนดตามเลเวลของผู้ใช้อาคมไป
โดยปริยาย
ซง่ึ อสูรตวั แรกทจ่ี กี สิ เรยี กออกมานน้ั เป็นอสรู ชนั้ ตา่� ท่ผี มไม่เคย
เหน็ มากอ่ น-------มชี ือ่ ว่าฮาวด์ด็อก
เจา้ ฮาวดด์ อ็ กนนั้ ไดร้ บั การฝกึ ฝนมาเปน็ อยา่ งด ี แตว่ า่ มนั กแ็ คน่ นั้
ก่อนท่ีสุนัขจะได้ส่งเสียงคราง------- หรือไม่ก็ก่อนที่มันจะรู้สึก
หวาดกลวั ผม-------- ผมก็ใชค้ าตานะจดั การฟันหัวของมันขาดกระเดน็
เทา่ นี้กเ็ คลยี รแ์ รงก ์ E เรียบร้อย ชนะใสๆ

“เฮ้ จดั การได้แล้ว ขอตัวต่อไปด้วย”
บริเวณรอบขา้ งเงียบเปน็ เปา่ สาก

“สะ สดุ ยอด”
ผมได้ยนิ เสยี งพมึ พา� ลอยเขา้ หูมา
สว่ นจกี สิ ดูไมค่ ่อยสบอารมณ์เทา่ ไร

“หะ โฮ ่ กน็ ะ แคน่ ม้ี นั กไ็ มเ่ ทา่ ไหรน่ ะ่ นะ แตว่ า่ ถา้ ประมาทเดยี๋ ว
ไดเ้ จอดีแน่ จะทา้ ทายระดับต่อไปเลยสนิ ะ?”
“อา ฉนั อยากเปน็ แรงก์ A ไปเลยน่ะ”
“A งั้นรึ? น่ีแก ก�าลังดูถูกชีวิตของคนเราอยู่สินะ ถึงจะ
เหนือกว่าคนระดับคาบาลยังไง แต่ก็ท�าตัวได้ใจให้มันมีขอบเขตซะบ้าง
เถอะ ตอ่ ไป จะเอาละนะ!”
รู้สึกว่าความโกรธมันจะหันเหมาทางผมยังไงก็ไม่รู้สิ ผมก็แค่
กลา่ วความรสู้ กึ ออกไป ใหส้ มกบั เปน็ คนทพ่ี ดู อะไรตรงไปตรงมาอยา่ งผม

214

กเ็ ทา่ นั้นเองแทๆ้ ...
ช่างเถอะ
น่าร�าคาญดว้ ย รบี ๆ จดั การใหม้ ันเสร็จๆ ไปเลยดีกว่า
จกี สิ เรยี กคตู่ อ่ สตู้ วั ตอ่ ไปออกมาดว้ ยความโมโหตอ่ คา� พดู ของผม
ศตั รตู ัวต่อไปเปน็ กอ็ บลนิ ก�ามะลอ--------- ดาร์คกอ็ บลิน ซ่ึงมี
ผิวกายสีด�าและติดอาวุธครบมอื

“ฮะ เฮย้ ... ไอ้นัน่ มนั เมนเซอรแ์ วนท ์ (อสูรรับใช้หลกั ) ของคณุ
จีกสิ ไมใ่ ช่รไึ งกนั ?”
“ตดิ อาวุธครบมือเลยนะนน่ั เฮ้ย!? ได้ยินว่าขนาดแรงก ์ C ยงั
เอาชนะเจ้าน่ันได้ยากดว้ ย...”
ผมไดย้ ินเสยี งกระซบิ มาแบบน้ัน และในเวลาเดียวกัน

“เริม่ ได!้ !”
จีกิสก็ตะโกนส่งสัญญาณเริ่มการต่อสู้ด้วยเสียงอันดังจนกลบ
เสยี งกระซบิ เหล่าน้ันไป
ได้ยินวา่ ขนาดแรงก ์ C ยงั เอาชนะไดย้ ากเสียดว้ ยส ิ ไอน้ ่มี ันการ
สอบแรงก ์ D สนิ ะ?
เออช่างเถอะ
ยังไงมันก็ไม่ใช่คู่มือของผมอยู่แล้ว
“เอา้ จบแลว้ รบกวนขอตวั ตอ่ ไปด้วย”
เม่ือผมจัดการฟันดาร์คก็อบลินท้ิงภายในฉับเดียวเสร็จ ผมก็
รอ้ งขอศตั รตู วั ต่อไปทันที
จกี สิ กา� ลงั ตัวส่นั ไปท้งั ร่าง

“โฮะโฮ ่ ไมเ่ ลวน่ีหว่า กไ็ ด้ ตอ่ ไป”
บรเิ วณโดยรอบกลบั สคู่ วามเงยี บสงบอกี ครง้ั แถมยงั มบี รรยากาศ
ทต่ี งึ เครียดยง่ิ กว่าผมเสยี อกี

“การตอ่ สแู้ บบกลมุ่ เองกจ็ า� เปน็ ตอ้ งมปี ระสบการณไ์ วเ้ หมอื นกนั

บทท่ี 4 อาณาจกั รเบอรม์ ุนด์ 215

คงจะยอมรบั การทดสอบน้ีสินะ?”
สิ่งท่ีเขาเรียกออกมา คือไจแอนทแ์ บ็ท 3 ตัว
น่าคิดถึงจังเลยน้า ตอนที่เจ้าพวกนี้มันเคยเข้าจู่โจมใส่เรา
มันเหมอื นเปน็ เร่ืองที่เกดิ ขึ้นเมือ่ คร้งั ในอดีตอันไกลโพ้นไปเสียแล้วดว้ ย
“เออนา่ เริม่ ซะทีเถอะ”
พวกคนรอบขา้ งทา� ทา่ เหมอื นอยากจะพดู อะไรบางอยา่ ง แตก่ ถ็ กู
กลบหายด้วยสญั ญาณเริ่มต้นของจกี ิส
แตว่ ่า เรอ่ื งน้นั มันก็ไม่เกี่ยวกบั ผมหรอก
ผมจดั การเผดจ็ ศกึ ไจแอนทแ์ บ็ทอย่างรวดเรว็
การเคลอ่ื นไหวของมนั ชา้ ราวกบั หยดุ นง่ิ โดยไมจ่ า� เปน็ ตอ้ งทา� ให้
ประสาทการรับรไู้ วขน้ึ 1 พันเท่า ผมจงึ ชนะมาแบบใสๆ อีกครงั้
รอบข้างก�าลังจดจ่ออยู่กับการต่อสู้ของผม โดยไม่แม้แต่จะ
สง่ เสียงออกมา ถงึ จะบอกอยา่ งน้ัน บางทคี งมองตามไม่ทันนนั่ แหละ
นั่นเพราะในเส้ียววินาทีที่ไจแอนท์แบ็ทเข้ามาใกล้ ผมก็จัดการ
ดับลมหายใจภายในฉบั เดยี วแล้วยังไงล่ะ

“เทา่ นแ้ี รงก ์ C ก็เคลยี ร์เรียบรอ้ ย เอา้ ขอตวั ต่อไปด้วย”
จีกสิ ได้สติกลับมาเพราะคา� พูดของผม

“ขนาดสายตาของฉนั คนนี้กย็ งั มองไมท่ นั งนั้ เรอะ!?”
จีกิสเร่มิ ออกอาการลนลานให้ไดเ้ หน็ เปน็ คร้ังแรก

“ห ึ ฮฮึ ึฮึ สมแลว้ ละนะ ฝมี ือทว่ี ่าโค่นคาบาลได้ ไม่มีตรงไหนท่ี
นา่ กงั ขาเลย ยอ่ มได ้ การทดสอบเพอื่ ไปสแู่ รงก ์ B จงใชร้ า่ งนน้ั ลองทา้ ทาย
ดซู ะเถอะ!”
ไมใ่ ช่การสอบ แตก่ ลายเป็นการทดสอบไปแล้วซะง้ัน
เมอื่ จกี สิ กลา่ วดว้ ยอาการเลอื ดขน้ึ หนา้ เขากเ็ รม่ิ รา่ ยคาถาขณะขบั
เอาพลงั เวททตี่ า่ งออกไปจากท่ีแล้วมา
เหล่าคนดูโดยรอบ ต่างเฝา้ ดสู ถานการณโ์ ดยไม่สง่ เสียงใดๆ

216

แต่แลว้ ก็มีหนง่ึ ในนน้ั ตะโกนออกมาวา่ “ฉะ ฉนั ... จะไปเรยี ก
กลิ ด์มาสเตอร์มานะ!” ก่อนจะว่งิ ออกไปจากห้อง
ในระหว่างทีไ่ ม่มีใครสนใจเร่อื งนนั้ การอญั เชิญของจกี สิ ก็เสร็จ
สมบูรณ์
สิง่ ที่ปรากฏกายออกมานั้น คืออสูรอันชว่ั รา้ ย
ปิศาจท่ีแขนท้ังสี่ข้างขยับไหวไปมา-------- เลซเซอร์เดมอน
(ปศิ าจช้นั ต�า่ )
ผมเพ่ิงจะเคยเห็นอสูรสายพันธุ์ปิศาจเป็นคร้ังแรก ตอนน้ีผม
กา� ลงั รู้สึกอยากกนิ มนั นิดหน่อย แลว้ ชิงเอาความสามารถนั้นมาสดุ ๆ
แลว้ น ่ี ไอเ้ มือ่ กคี้ ือ <อญั เชิญปิศาจ> ง้นั เรอะ
อยากจะเรียนรสู้ กิลนีจ้ งั เลย-------

《รายงาน ทÓการเรยี นรเู้ วทอญั เชญิ : อญั เชญิ ปศิ าจ... เรยี นรู้
สÓเรจ็ 》

อ้าว ตายจริง
ดเู หมอื นผมจะไดเ้ วท <อญั เชญิ ปิศาจ> มาอย่างง่ายดายกว่าท่ี
คาดเอาไว้
แตจ่ ะว่าไปแล้ว ทั้งทกี่ ารจะเรียนรูอ้ ารต์ นั้นจ�าเปน็ ต้องใชค้ วาม
พยายามแสนสาหัสแท้ๆ แต่เวทมนตร์กลับเรียนรู้ได้อย่างสบายเฉยเลย
ถึงจะเรียนรู้ได้เพราะดูจากเวทมนตร์ท่ีเห็นตรงหน้าก็เถอะ แต่รู้สึกขาดๆ
อะไรไปพลิ กึ
ถงึ ผมจะไดม้ ากเ็ ถอะ-------
แตต่ อนน้ีไม่ใชเ่ วลามามวั คดิ อะไรแบบน้นั

“อสูรตัวน้ันคือเลซเซอร์เดมอน! เป็นภูตผีที่สามารถท�าให้การ
โจมตที างกายภาพทว่ั ไปไรผ้ ลได ้ เอา้ จะทา� ยงั ไงละ่ ? ถา้ จะยอมแพก้ ร็ บี ๆ

บทที่ 4 อาณาจกั รเบอรม์ นุ ด์ 217

พดู เขา้ ซะละ่ ?”
ในขณะทผี่ มกา� ลงั รสู้ กึ ถงึ ความไมส่ มเหตสุ มผลของความงา่ ยดาย
ในการเรยี นรเู้ วทมนตรอ์ ยใู่ นใจ จกี สิ กร็ อ้ งตะโกนออกมาดว้ ยความของขนึ้
ดทู า่ ทางจดุ ประสงคจ์ ะเปลย่ี นไปโดยสมบรู ณแ์ บบเสยี แลว้ สงสยั
คงตั้งใจจะเอาความแค้นที่มีต่อพวกคาบาลมาพาลใส่เราด้วยสิ เจ้าน่ีจะ
ต้องไมใ่ ชอ่ สูรสา� หรับการสอบแรงก ์ B แน่ๆ
แล้วเมอ่ื ก้ี มใี ครกไ็ ม่รวู้ งิ่ ไปเรียกกิลดม์ าสเตอร์มาดว้ ย
บางทกี ลิ ดม์ าสเตอรท์ ว่ี า่ คงจะเปน็ ฟวิ สน์ น่ั แหละ เพราะงนั้ ตอ่ ให้
ไมต่ อ้ งฝนื จดั การเจา้ นไี่ ป ยงั ไงเรากค็ งเขา้ รบั การสอบไดอ้ กี ครง้ั อยแู่ ลว้ มงั้ ...
แต่ช่างเถอะ ดทู า่ เราจะเอาชนะได้อย่แู ล้วนะ่ นะ

-------- ในระหวา่ งนัน้ เอง
“...น ่ี เจา้ นนั่ มนั คตู่ อ่ สทู้ ตี่ อ้ งเขา้ ทา้ ทายแบบเปน็ ทมี ไมใ่ ชเ่ หรอ?”
“ใช่ไหมล่ะ... ฉันเองกค็ ิดวา่ น่าจะใชต่ ้ังแต่เม่ือกแี้ ลว้ เหมือนกนั ”
“เฮ้ยเฮ้ย ให้จัดการเจ้านั่นด้วยตัวคนเดียวแบบน้ันมันก็เกินไป
หนอ่ ยละมง้ั ขนาดคนทอ่ี ยแู่ รงก ์ B+ ยงั เอาชนะมนั ดว้ ยตวั คนเดยี วไดย้ าก
เลยนา?”
ผมกเ็ ริม่ ไดย้ นิ เสยี งพูดคุยกนั
ดูเหมือนว่าพวกคนดูรอบๆ เอง ก็เร่ิมรู้สึกได้ถึงความไม่ปกติ
ของสถานการณใ์ นตอนน้แี ลว้
และพวกแกง๊ คาบาลทั้งสามเอง
“คณุ จกี ิส เลน่ แรงไปหน่อยมัง้ ครับ? คือที่พดู นี่กไ็ ม่ใช่จะอวด
นะ แตล่ องอกี ฝา่ ยเป็นเลซเซอร์เดมอนแบบนัน้ ต่อใหพ้ วกเรารุม 3 คน
ก็ยงั อยใู่ นระดบั ทีเ่ อาชนะไดแ้ บบหืดขึ้นคอเลยนา?”
“ใชแ่ ลว้ คา่ ! แลว้ เดมิ ทอี าวธุ ปกตกิ ไ็ มส่ ามารถสรา้ งความเสยี หาย
ใหก้ ับอสูรสายปศิ าจได้ด้วยนี่ค้า!!”
“จรงิ ดว้ ยครับ พดู ไปมนั ก็กระไรอย ู่ แตอ่ ย่างผมน่ีทา� อะไรไม่ได้

218

เลยละครับ อย่างมากคงท�าได้แค่คอยก่อกวนเพ่ือซื้อเวลาให้ฟื้นฟู
แนวหน้าไดน้ ั่นแหละครับ!”
ก็เรมิ่ บ่นออกมาเชน่ นั้น
แต่วา่ จกี สิ กไ็ ม่มีท่าทวี า่ จะรบั ฟงั แตอ่ ยา่ งใด

“ฮ!ึ คนทเี่ ขา้ รบั การสอบ คอื แมห่ นนู อ้ ยสวมหนา้ กากคนนนั้ นะ?
ถา้ มาทา� ตัวปอดแหกเพราะเห็นวา่ อนั ตรายนิดหน่อย มนั กไ็ มเ่ หมาะทีจ่ ะ
เป็นนักผจญภยั ต้ังแต่แรกแล้ว! เอาไงล่ะ? จะยกเลิกการสอบไหม?”
แมว้ า่ จกี สิ จะทา� เปน็ พดู จาเขม้ แขง็ เชน่ นนั้ แตเ่ มอื่ มองดทู า่ ทขี อง
เขาดีๆ แล้ว พบวา่ มเี หงือ่ แตกเปน็ สายน้า� และดูเหมอื นว่าก�าลังรดี เคน้
พลงั ออกมาสดุ แรงเกดิ ดว้ ย
เมอื่ หนั มองดเู ลซเซอรเ์ ดมอน กด็ เู หมอื นจะหลดุ จากการควบคมุ
แล้วท�าท่าจะขยับเสียเดี๋ยวน้ีด้วย ดูเหมือนว่าอ�านาจในการควบคุมของ
จีกิสจะตกลงซะแลว้ สิ
มาคิดๆ ดูแลว้ มนั ก็ไมแ่ ปลกอะไร
กจ็ กี สิ ใชเ้ วทมนตรอ์ ยา่ งตอ่ เนอื่ งมาตงั้ แตเ่ มอื่ ก ้ี พลงั ใจคงใกลจ้ ะ
หมด จนสมาธิเรม่ิ แตกพลา่ นแลว้ น่ันแหละ
ถ้าอย่างนนั้ ก็รีบทา� ให้เขาสบายดีกว่า

“ถงึ จะมีปัญหา แต่ก็พอจะท�าอะไรไดน้ ัน่ แหละ รีบๆ เร่มิ เถอะ”
จกี สิ ตาแทบทะลจุ ากเบา้ กบั คา� พดู ของผม เขาทา� ทา่ เหมอื นอยาก
จะพดู อะไรบางอย่าง แต่กย็ ้งั เอาไวไ้ ดฉ้ ิวเฉยี ด
สงสัยวา่ จีกสิ จะเตรียมใจเรียบรอ้ ยแลว้ เขาจึงส่งพลังเวทใหแ้ ก่
เลซเซอรเ์ ดมอนมากย่งิ ขึ้น
จากนัน้ กเ็ ปดิ ปากพดู อยา่ งโอเวอร์

“พูดไดด้ ี! ถ้าอยา่ งน้นั กจ็ งรีบเคลียร์การทดสอบคร้ังสดุ ทา้ ยน้ ี
ให้ไดอ้ ยา่ งงดงามเสียเถอะ!!”
หือ? การทดสอบครัง้ สุดท้าย?

บทท่ี 4 อาณาจักรเบอร์มุนด์ 219

ในเวลาเดียวกับที่ผมนึกสงสัย เลซเซอร์เดมอนก็ถูกปล่อย
ออกมา
แลว้ การทดสอบแรงก์ B ก็เรมิ่ ขึน้

แตว่ ่า จะเอายงั ไงดีละ่ เนยี่
เรากไ็ มค่ อ่ ยอยากแสดงสกลิ กับเวทมนตร์ให้เห็นเท่าไรดว้ ยสิ
ในขณะท่ีผมก�าลังกลุ้มใจ เลซเซอร์เดมอนก็เร่ิมท่องคาถาด้วย
ดวงตาท่ีเรอื งแสงสแี ดง
จากนั้นไฟเยอรบ์ อล 4 ลกู กพ็ ่งุ ตรงเขา้ มาหาผม
สมกบั เปน็ ปศิ าจ ใช้เวทมนตรไ์ ดเ้ กง่ จรงิ ๆ
ถงึ จะพดู แบบนนั้ กเ็ ถอะ ถา้ ใช ้ 『กลทั โทน』ี กนิ เขา้ ไปทกุ อยา่ ง
ก็จบแลว้ แตอ่ ยตู่ อ่ หนา้ คนดูแบบนีผ้ มกไ็ มอ่ ยากจะใชเ้ ทา่ ไร
เพราะง้ัน ผมจึงหลบหลกี ไฟเยอรบ์ อลทั้งหมด
ไฟเยอรบ์ อลปะทะเขา้ กบั มา่ นพลงั ดา้ นหลงั กอ่ ใหเ้ กดิ ระเบดิ เพลงิ
อยา่ งรุนแรง
เนอื่ งจากผมมสี กิล 『ป้องกนั ความร้อน』 อยแู่ ลว้ เปลวไฟนี้
เลยไมน่ า่ กลัวแต่อย่างใด แต่ในทางกลับกนั ถา้ เกิดไร้รอยขีดขว่ นเลยมัน
จะดไู ม่เป็นธรรมชาต ิ เพราะงน้ั ผมเลยแสร้งเลน่ ละครท�าเปน็ เหมือนกา� ลัง
ลนลาน แลว้ ท�าเป็นทอ่ งคาถาให้ดูเนยี นๆ

“ไอซิเคิลแลนซ!์ !”
เวทน้�าแข็งที่ผมปล่อยออกไป หลอมรวมเข้ากับส่วนหน่ึงของ
เปลวไฟ จนในทีส่ ดุ กส็ งบลง
เสยี งกรดี รอ้ งของคนดรู อบๆ แปรเปลยี่ นเปน็ เสยี งรอ้ งดว้ ยความ
ช่นื ชม ผมจับดาบม่นั โดยไมใ่ สใ่ จแตอ่ ย่างใด
จากน้นั ก็ฟนั ออกไป
ดเู หมอื นเรอ่ื งทกี่ ารโจมตกี ายภาพไมค่ อ่ ยไดผ้ ลกบั ปศิ าจจะเปน็

220

เรอื่ งจรงิ ผมรสู้ กึ แปลกๆ กบั สมั ผสั มอื ท่ฟี นั เขา้ ไป
《รายงาน การโจมตที างกายภาพใชไ้ มไ่ ดผ้ ลกบั สง่ิ มชี วี ติ รปู แบบ

จติ ใจ》

จา� ความรสู้ กึ นเี้ อาไวด้ กี วา่ วา่ นเี่ ปน็ สมั ผสั ยามสรา้ งความเสยี หาย
ไมไ่ ด้
หรอื กค็ อื รา่ งเลซเซอรเ์ ดมอนตวั นเ้ี ปน็ 『กายเวท』 โดยสมบรู ณ์
แบบ
เป็นร่างทเี่ กดิ จากการรวมตวั ของแกน่ เวท แบบเดยี วกับผมหรอื
『รา่ งแยก』 ของโซเอย์
ด้วยความท่ีผู้ใช้คาถาอยู่ข้างๆ เลยท�าให้ความเสียหายทาง
กายภาพแบบครง่ึ ๆ กลางๆ ไดร้ บั การฟื้นฟใู นทนั ที แต่เดมิ ทีแลว้ มนั
ยงุ่ ยากตรงทีไ่ ม่บาดเจบ็ เลยน่แี หละ
วา่ กนั วา่ ถา้ หากสง่ิ มชี วี ติ รปู แบบจติ ใจอยา่ งเจา้ นไ่ี ดร้ บั รา่ งเนอ้ื มา
กจ็ ะกลายเปน็ เดมอน (ปศิ าจ) ทมี่ สี ตปิ ญั ญา แลว้ เหน็ วา่ เมอ่ื เปน็ แบบนนั้
การโจมตีทางกายภาพก็จะไดผ้ ลขึ้นมาบ้าง... แตว่ ่าเร่ืองนนั้ เป็นเร่ืองทไ่ี ม่
เกี่ยวกับตอนน้ี
สงสยั วา่ เลซเซอรเ์ ดมอนจะรสู้ กึ โมโหทผี่ มหลบเวทมนตรข์ องมนั
เลยเข้าโจมตีมาดว้ ยแขนทั้งส่ีขา้ ง
มันใช้แขนที่แข็งดุจเหล็ก สะบัดเข้าใส่อย่างต่อเน่ือง ถึงจะเร็ว
อยพู่ อสมควร แต่ส�าหรับผมแลว้ มันก็เช่อื งช้าจนดรู าวกบั หยดุ น่ิงอยูก่ ับที่
ท้ังทห่ี ากกินเข้าไปก็จบง่ายๆ แลว้ แท้ๆ
เอาละ จะเอายงั ไงด?ี
ถ้าเป็นไอซิเคิลแลนซ์ก็น่าจะสร้างความเสียหายได้อยู่หรอก
แต่รู้สึกว่าจะยังสร้างความเสียหายแบบเด็ดขาดให้ไม่ได้ เห็นว่าปิศาจมี

บทที่ 4 อาณาจักรเบอรม์ นุ ด์ 221

ความตา้ นทานเวทมนตร์ท่สี ูงดว้ ยสิ...
โอะ๊ โอ๋ เดยี๋ วกอ่ นนะ?
ถ้าจา� ไม่ผิด เวทมนตร์นั้นเป็นรปู ลักษณ์ทีเ่ กิดจากอมิ เมจ
ถ้าหากว่าไอซิเคิลแลนซ์เกิดจากอิมเมจว่า “ช่วงชิงความร้อน”
แลว้ ละก ็ ไฟเยอรบ์ อลกเ็ กิดจากอิมเมจที่ว่า “เผาผลาญวตั ถ”ุ
ในขณะท ่ี “วชิ าควบคมุ ออรา่ ” ซง่ึ เปน็ อารต์ นน้ั เปน็ วชิ าทที่ า� การ
แปรสภาพออร่าของตวั เอง--------สรปุ คือ แปรสภาพของจิตต่อสู้-------
ให้กลายเป็นการโจมตีโดยตรง ถ้าเป็นเจ้าน่ีละก็ จะต้องใช้ได้ผลกับ
สิง่ มีชวี ิตรปู แบบจติ ใจแน่ๆ
ผมเองก็เรยี นสกลิ กระสนุ พลังเวทมาแลว้ เพราะงัน้ การควบคมุ
ออรา่ จงึ เปน็ เรอ่ื งงา่ ยราวกบั ปอกกลว้ ย แตว่ า่ ถา้ เกดิ ใชอ้ อรา่ ไปทง้ั แบบนี้
มีหวังความแตกเรอื่ งที่ผมเปน็ อสรู แหง
ถา้ เป็นอย่างน้ัน-------
ลองทดสอบดอู ยา่ งหนงึ่ ดกี วา่
ผมรวบรวมออร่าอย่างบรรจง แล้วแปรเปลี่ยนเป็นพลังเวท
จากนน้ั กท็ า� ใหม้ ันเปน็ หน่งึ เดยี วกับพลงั งาน (แก่นเวท) ท่ีใช้ตอนทา� ให้
เวทมนตร์ท�างาน
ถ้าเป็นมนุษย์ท่ีมีปริมาณพลังงานน้อย จะต้องท�าการรวบรวม
แกน่ เวทจากในอากาศในขนั้ ตอนน ้ี แตอ่ สรู อยา่ งผมไมจ่ า� เปน็ ตอ้ งทา� เรอ่ื ง
ยงุ่ ยากแบบน้ัน ผมสามารถใช้แก่นเวทจากในร่างไดใ้ นทนั ที
จากนัน้ ก็สง่ พลังเวทใหไ้ ปรวมตวั กนั ท่ใี บดาบ ซ่งึ อิมเมจท่คี ิดใน
ตอนนั้นคือ “เสริมแกร่ง สะบ้ัน ทÓลาย” และในตอนที่ดาบหุ้มด้วย
แสงออ่ นๆ ผมก็รับร้ไู ด้ดว้ ยลางสงั หรณ์ว่าเสร็จเรยี บร้อยแลว้

《รายงาน ท่านไดร้ ับเอก็ ซ์ตรา้ สกิล 『จิตตอ่ สูม้ นตรา』》

222

นนั่ เปน็ สกลิ ทม่ี ปี ระสทิ ธภิ าพยอดเยยี่ มเกนิ กวา่ ทผ่ี มตง้ั ใจเอาไว้
เอก็ ซต์ รา้ สกลิ 『จติ ตอ่ สมู้ นตรา』 นนั้ ------- เปน็ สกลิ ทส่ี ามารถ
ใสผ่ ลลัพธข์ องเวทมนตรแ์ บบงา่ ยๆ ลงไปบนออร่าได้
ถ้าให้พูดละก็ เหมือนเป็นการผสมผสานกันระหว่างเวทมนตร์
กบั อาร์ตนั่นแหละ
เหลอื แคฟ่ ันออกไปเทา่ นนั้
เส้ยี ววนิ าทีที่สมั ผัสเข้ากับคาตานะ เลซเซอรเ์ ดมอนก็ถกู ผา่ ออก
เป็นสองซีก จากนั้นกส็ ลายกลายเป็นขเี้ ถา้

“เอ้า จบแล้ว เทา่ นี้กผ็ ่านแรงก ์ B แล้วสินะ?”
บรรดาคนดูไดส้ ตกิ ลบั มาเพราะคา� พดู ของผม
และในเสย้ี ววินาทีถัดมา--------

“สดุ ยอด---------!! นีเ่ ธอ เท่สุดๆ ไปเลยนะเนยี่ !”
“เฮย้ เฮย้ เฮย้ เฮย้ แขง็ แกร่งเกนิ ไปไหม!!”
“เอาจรงิ ด!ิ ? จดั การเลซเซอรเ์ ดมอนไดด้ ว้ ยตวั คนเดยี วเนย่ี นะ...”
“ถอดหนา้ กากใหเ้ หน็ หน้าหนอ่ ยส!ิ ”
“หนา้ จะเปน็ ยงั ไงกช็ า่ งเถอะ!? นเี่ ธออยา่ ไปสนคนพรรคน์ นั้ แลว้
มาเขา้ ปารต์ ีก้ ับพวกเราทีส!ิ !”
กแ็ บบว่า เสยี งโห่รอ้ งและการเชญิ ชวนอันดังสน่ันกเ็ รมิ่ ข้นึ

*

แม้วา่ จะเกิดเรื่องวุ่นวายข้ึน แต่ทั้งหมดก็ต้องเงยี บลงเพราะการ
ปรากฏตวั ของคนคนหน่ึง
ฟวิ สน์ ่นั เอง

“เงียบซะ พวกแกท้งั หลาย!!”
เพียงการตวาดแคค่ รั้งเดยี ว ก็ทา� ใหเ้ หลา่ เจา้ หน้าที่

บทท่ี 4 อาณาจักรเบอรม์ ุนด์ 223



ของกิลดท์ ี่ก�าลงั เอะอะทั้งหมดสงบลงได้
แล้วจากน้นั ฟิวสก์ ็เดนิ มาหาผม

“ทา่ นรมิ รุ ุ ปลอดภยั ด-ี -------สนิ ะครบั ? ถา้ เกดิ อะไรขนึ้ กบั ทา่ น
ละก ็ มีหวงั ได้กลายเป็นเร่อื งใหญ่โตแน่ครับ”
ฟิวส์กล่าวพลางแสดงสีหน้าโล่งอกให้เห็นเพียงเสี้ยววินาที
แตแ่ ลว้ เขากห็ นั ไปทางพวกคาบาลในทนั ที

“เฮ้ยพวกแก... ฉนั บอกจนปากจะฉีกแล้วใชไ่ หม ว่าตอนน�าทาง
ท่านรมิ ุรุ ให้พาตรงมาหาฉันหา้ มแวะทีอ่ ่ืนนะ่ ? แลว้ ท�าไมถงึ ลงเอยทมี่ า
ทา� เรื่องแบบนใ้ี นที่แบบน้ีได้ละ่ ? หืม?”
ฟิวสต์ �าหนิพวกคาบาลท้งั เส้นเลือดท่ีปูดบนหน้าผาก อยา่ งกบั
ยากซู ่า แรงกดดนั สุดยอดจรงิ ๆ
พวกคาบาลยืนนิ่งไม่ไหวติง แต่ละคนต่างเอ่ยค�าแก้ตัวออกมา
วา่ “อ๊ะ เอ่อ” “กน็ น่ั สินะครบั ...” “ฉนั ห้ามแล้วนะค้า”
แต่ฟวิ ส์ไม่ยอมยกโทษให้

“หบุ ปากซะ เจา้ พวกบา้ !! ตงั้ แตว่ นั นไี้ ป ชอื่ เรยี กของพวกแกคอื
แกง๊ สามบา้ ก็เกินพอแลว้ !!”
ฟิวส์ตวาดใหท้ ั้งสามต้องเงียบลง

“บะ แบบนัน้ มันก็...”
“โหดร้ายอ่า ก็คุณริมุรุบอกว่าอยากเป็นนักผจญภัย พวกเรา
กเ็ ลย...”
“...พอจะมองข้ามสกั หนอ่ ยไมไ่ ด้หรอื ครบั ?”
ทวา่ ค�าออ้ นวอนของท้ังสามกลบั ไม่ไดร้ บั การแยแสแตอ่ ยา่ งใด

“เจ้าพวกโง่!! ถ้าเป็นท่านริมุรุละก็ ฉันสามารถใช้อา� นาจของ
กิลดม์ าสเตอร์แตง่ ตง้ั ใหเ้ ปน็ แรงก ์ B ได้โดยไม่ตอ้ งรบั การสอบเลยโวย้ !!”
ฟวิ ส์ต่อว่าท้ังสามอยา่ งหนักหน่วง
ในเส้ียววินาทนี ้ี คนเขากร็ กู้ ันไปทว่ั วา่ ผมเปน็ แขกของฟวิ ส์ และ

บทที่ 4 อาณาจกั รเบอร์มุนด์ 225

มีฝีมือมากพอสมควร
จากน้ัน ทกุ คนในทน่ี นั้ กส็ ลายตัวกัน

แลว้ เรากเ็ ปลีย่ นสถานทไี่ ปยังห้องท�างานของฟวิ ส์
ฟวิ สก์ า� ลงั เอามอื กมุ ศรี ษะ โดยมแี กง๊ สามบา้ นง่ั หลงั ตรงอยขู่ า้ งๆ
ถดั มาเป็นจีกิสท่ีก�าลงั ยืนท�าหน้าทา่ ทางอดึ อดั นา่ ดู
“เฮเ้ ฮ้ จู่ๆ ก็ทา� ตัวเดน่ เกนิ ไปแลว้ นะครับ คนทีส่ ามารถใช้ดาบ
จัดการโค่นเลซเซอร์เดมอนได้น่ี มันแทบจะไม่มีเลยนะครับ เจ้าน่ันเป็น
ดาบเวทมนตร์หรือครับ? ถ้าเป็นการเอนชานท์ (เสริมคุณสมบัติด้วย
เวทมนตร)์ กับอาร์ต : ออร่าซอร์ด (ดาบจิตต่อสู้) คงสร้างความรนุ แรง
ขนาดนนั้ ไมไ่ ดด้ ว้ ย แบบนมี้ หี วงั ไดเ้ ปน็ ทเ่ี ลอื่ งลอื ในชวั่ อดึ ใจแนเ่ ลยละนะ...”

“--------ไม่ดงี ั้นรึ แลว้ น่ ี ถา้ ดอู ยกู่ เ็ ขา้ มาหา้ มหนอ่ ยสิ...?”
“คอื งน้ี ะครบั ผมจะไปมเี วลาเขา้ ไปหา้ มไดย้ งั ไงกนั เลา่ ? เอาเถอะ
มาพดู เอาป่านน้ีกส็ ายไปแล้วละครับ อารต์ ทีใ่ ชเ้ วทมนตร์คลุมดาบน้นั ถือ
เปน็ ทักษะชัน้ สงู แตผ่ มเคยไดย้ ินมาเหมอื นกันวา่ ถา้ เปน็ โฮลี่ไนท ์ (อัศวนิ
ศักดส์ิ ิทธ)์ิ ละก็จะสามารถใชไ้ ด ้ นักผจญภยั แรงก ์ A ท่สี งั กัดอยู่สมาคม
อิสระส�านักงานใหญ่เองก็มีคนท่ีใช้ทักษะเฉพาะตัวแบบน้ันอยู่เหมือนกัน
ใชว่ ่ามันจะเปน็ ทกั ษะหน่ึงเดียวไม่มสี องเสยี ทเี ดยี ว แตน่ ั่นก็เป็นทักษะใน
เชิงไพ่ตายส�าหรับต่อกรกับปิศาจ ฉะนั้นถ้าหากเป็นท่ีล่วงรู้ว่าเป็นผู้ใช้
ทักษะแบบน้นั ละก็ ได้มคี นแหก่ นั เข้ามาเชิญชวนแน่ครบั ผมว่าทา่ นระวัง
ในการใชม้ นั ในหลังจากนจ้ี ะดกี วา่ นะครับ”
ฟิวส์เอย่ เตอื นมาเช่นนน้ั แล้วถอนหายใจ
สายตาของฟวิ สบ์ ง่ บอกชดั เจนวา่ ทเ่ี ปน็ แบบนนั้ ทงั้ หมดกเ็ พราะ
ทัง้ สามไมย่ อมรักษาคา� พูดนัน่ แหละ
แตส่ งิ่ ทช่ี ว่ ยพวกเขาเอาไวค้ อื คา� พดู ของฟวิ สว์ า่ “แตโ่ ชคดที พี่ วก
ท่มี าดูด้านล่างเป็นพวกปลายแถวของปลายแถวแรงก์ C กัน เพราะงั้น

226

บางทีคงไมท่ ันสังเกตเห็นหรอกครบั ...”
ดทู า่ ทาง การไมใ่ ชด้ าบเวทมนตร-์ ------ซงึ่ ในกรณขี องผมจะเปน็
『จติ ต่อสูเ้ วทมนตร』์ --------ในทที่ มี่ ีคนเห็นคงจะเปน็ การดที ่สี ดุ ละนะ
โชคดที ี่รเู้ รอ่ื งนีเ้ รว็

“ขอบใจนะ คราวหลังฉนั จะระวังก็แลว้ กัน”
ผมกล่าวขอบคณุ อยา่ งซอื่ ตรง
แตว่ า่ แหม สอบอกี รอบเดยี วกจ็ ะไดเ้ ปน็ แรงก ์ A แลว้ แทๆ้ เชยี ว
น่าเสียดายชะมัด ดูเหมือนว่าแค่อ�านาจของฟิวส์ก็ท�าให้ผมได้รับ
ใบอนุญาตเป็นนกั ผจญภัยแรงก์ B แล้ว แตไ่ หนๆ แลว้ กอ็ ยากเป็นแรงก ์
A ไปเลย
เห็นว่ามีพวก แรงก ์ A พิเศษ ไม่กแ็ รงก์ S ด้วย แตอ่ ย่างนอ้ ยๆ
เหน็ วา่ การปฏิบัติจะเปล่ยี นไปอย่างใหญ่หลวงตงั้ แตแ่ รงก ์ A เป็นตน้ ไป
นแี่ หละ

“แต่ว่า อกี นิดเดียวก็จะแรงก ์ A แล้วนนี่ า้ ..”
“อา เรื่องน้ันคงไมไ่ หวหรอกครบั ”
คนทเ่ี อย่ ตอบค�าพดู ของผมมาน้ัน คือผู้คมุ สอบจีกิสนัน่ เอง

“ไม่ใช่นะครบั ท่านริมุรุ ไม่ไดห้ มายความวา่ ความแข็งแกรง่ ของ
ท่านมีไม่เพียงพอหรอกครับ เพียงแต่มันมีข้อก�าหนดเอาไว้ว่า สมาคม
อสิ ระสาขาย่อยจะออกใบอนญุ าตใหถ้ ึงไดแ้ คแ่ รงก ์ B นะ่ ครับ”
เขารบี อธิบายให้เชน่ นัน้
ถา้ เปน็ การเลอ่ื นข้นั จาก E ไป D จาก D ไป C และจาก C
ไป B ละก ็ จะสามารถสอบแบบกระโดดข้ามช้ันได้โดยไมส่ นการประเมิน
โดยหากสอบไมผ่ ่านขึน้ มา จะตอ้ งทา� การสะสมคะแนนอกี ครัง้ แทน ตาม
ท่ีเขาไดอ้ ธิบายเอาไวเ้ ม่ือกี้
แตว่ ่า การจะท้าทายการสอบแรงก์ A น้นั จ�าเป็นทีจ่ ะตอ้ งมี
การปฏิบตั ิหน้าท่อี ยา่ งแขง็ ขัน อกี ท้งั จะต้องสอบท่รี าชอาณาจกั รอิงค์-

บทที่ 4 อาณาจักรเบอรม์ ุนด์ 227

ราเซียซ่ึงเป็นทต่ี ง้ั ของสมาคมอิสระสา� นกั งานใหญ่เทา่ นน้ั
หากเป็นการสอบถงึ แรงก ์ B ละก็ จะสามารถใหค้ ะแนนโดยผู้
ทอี่ ยแู่ รงก ์ A- ได ้ แตเ่ พอ่ื ทจี่ ะไดร้ บั การยอมรบั ใหเ้ ปน็ แรงก ์ A นนั้ จา� เปน็
ทจี่ ะตอ้ งเข้าสอบกบั คนที่มแี รงก์สงู กวา่ A ขึน้ ไป
มาคิดๆ ดแู ลว้ มนั กไ็ ม่แปลกอะไร

“อนั ดบั แรก ถา้ ไมร่ บั งานแลว้ ไดร้ บั การประเมนิ ท ี่ B+ กจ็ ะไมไ่ ด้
รบั สิทธิใ์ นการเขา้ ทา้ ทายการสอบนะ่ ครบั ”
ผมจึงตัดสนิ ใจทจ่ี ะสะสมคะแนนก่อน ตามค�าบอกของจกี ิส

“แตจ่ ะวา่ ไปแล้ว ความแข็งแกรง่ ของท่านริมรุ ุน่ีบอกไดค้ �าเดยี ว
ว่ายอดเยี่ยมมากครับ เห็นพวกคาบาลเป็นคนแนะน�าผมก็เลยคิดว่า
หลอกลวงกันเสียอกี ... ให้ตายส ิ ผมมองท่านผดิ ไปจรงิ ๆ ครบั ”
ว่าแล้ว จีกสิ ก็ก้มศรี ษะลง

“เดี๋ยวสิ ใจรา้ ยจังเลยครับคุณจีกิส”
“พวกเรา ไม่ได้รบั ความไวว้ างใจสดุ ๆ เลยอ่า...”
“ผมนี่เศร้าเลยครับ”
ผมกับจีกิสปรับความเข้าใจกันได้ โดยเพิกเฉยต่อทั้งสามท่ีบ่น
ออกมาแบบนน้ั
ผมละอยากให้ท้ังสามปฏิบัติงานในหลังจากน ้ี เพ่ือล้างช่ือเสีย
กนั จริงๆ

และในเวลากลางคืนของวันนั้น
ผมกบั พวกคาบาล 3 คน ฟวิ ส์ รวมจกี ิสเข้าไปดว้ ยเป็น 6 คน
ก็น่งั หารือถงึ ก�าหนดการต่อจากน้ี
แนน่ อนวา่ เปา้ หมายของผม คอื การไปพบยคู ิ คางรุ ะซากะ ซึ่งนา่
จะเปน็ คนบา้ นเดยี วกัน
สว่ นจดหมายแนะนา� ทผี่ มรอ้ งขอไปผา่ นพวกคาบาลนน้ั กไ็ ดฟ้ วิ ส์

228

ช่วยเตรยี มให้เรียบร้อยแล้ว
ผมรบั มนั มาดว้ ยความยนิ ดเี ปน็ อยา่ งยงิ่ กอ่ นจะเกบ็ มนั เอาไวใ้ น
『กระเพาะอาหาร』 เพอ่ื กนั ไมใ่ หท้ า� หาย ถา้ หากเขาชว่ ยออกใบยนื ยนั ตน
ให้ผมเสรจ็ เม่ือไร การเตรยี มความพรอ้ มกเ็ ปน็ อันเสรจ็ เรียบรอ้ ย

“ใบยืนยนั ตนคงไดเ้ ช้าวนั พร่งุ น้ ี ผมบอกกับสาวประชาสัมพันธ์
ไปแล้วว่าท่านเป็นคนรู้จักของผม เพราะงั้นคงด�าเนินการท�าให้ก่อน
นน่ั แหละ”
“ถึงไม่ต้องท�าแบบนั้น ก็ดูเหมือนว่าสาวประชาสัมพันธ์จะได้ดู
การตอ่ สขู้ องลูกพ่ดี ้วย แล้วดทู ่าจะกลายเป็นแฟนคลับไปเปน็ ทเ่ี รยี บร้อย
แลว้ ด้วยนา?”
“ก็น้า ถ้าได้เห็นไอ้นั่น มันก็ต้องกลายเป็นแฟนคลับอยู่แล้ว
ละเน้อ”
“บอกตามตรง เท่มากเลยละครบั ”
“ถึงจะรู้สึกไม่พอใจในฐานะของคนคุมสอบเสียหน่อย แต่การ
ตอ่ สูข้ องทา่ นน่ะยอดเยี่ยมจรงิ ๆ ละครบั ”
กลา่ วความประทับใจมาแบบนัน้ ฉันก็เขินแย่น่ะสิ

“กเ็ พราะอยา่ งนน้ั นนั่ แหละ ความจรงิ แลว้ ฉนั กะจะใชอ้ า� นาจของ
ฉันออกใบยืนยันตน แล้วปิดเร่ืองความแข็งแกร่งของท่านริมุรุเป็น
ความลบั เสยี หนอ่ ย แลว้ ไปทา� อที า่ ไหน ถงึ ไดเ้ ปน็ ทเ่ี ตะตาชาวบา้ นเขาแบบ
นน้ั ไดล้ ะ่ เนีย่ ?”
ดูเหมือนฟวิ สจ์ ะช่วยใส่ใจให้ในหลายๆ เร่อื งเลยทีเดยี ว

“เรอื่ งน้นั ต้องขอโทษดว้ ยจริงๆ ครับ”
““ขอโทษครบั /ค่า!””
ถัดจากค�าขอโทษของคาบาล ก็ตามด้วยการก้มศีรษะของ
เอลเลนกับกิโด ซง่ึ ในเรอื่ งนี้ผมเองกย็ งั ใส่ใจไม่พอเหมือนกัน ผมดนั หลง
ระเริงกับเมืองหลวงที่ไม่ได้เห็นมานาน แล้วดูเหมือนว่าจะหลงระเริง

บทท่ี 4 อาณาจักรเบอร์มุนด์ 229

มากไปเล็กน้อยเสียอย่างน้ัน
“หลังจากนี้ฉันเองก็จะระมัดระวังเหมือนกัน ฟิวส์เองก็ยกโทษ

ให้เจา้ พวกนกี้ ันแคน่ นั้ เถอะ”
ผมช่วยพูดให ้ เปน็ การคลค่ี ลายเรื่องราวในคร้ังนี้
แลว้ ทนี ี้ ผมมกี า� หนดการวา่ พรงุ่ นจ้ี ะเตรยี มตวั ทงั้ วนั แลว้ รบี ออก
เดินทางอยา่ งรวดเรว็ ... แต่ฟิวส์บอกใหช้ ่วยรอไปกอ่ น

“ความจรงิ แลว้ กษตั รยิ เ์ บอรม์ นุ ดท์ า่ นมพี ระประสงคใ์ ครจ่ ะหารอื
กับทา่ นอยา่ งลบั สดุ ยอดนะ่ ครับ”
เขากลา่ วมาเช่นน้ัน
เห็นว่ากษัตริย์เบอร์มุนด์ได้ทราบข่าวเรื่องการมาถึงของผมแล้ว
จึงอยากจะหารือกับผมในอีก 3 วนั ใหห้ ลัง
ผมตอบรบั ไปด้วยความเตม็ ใจ
ซง่ึ กอ่ นหนา้ นนั้ กม็ กี ารวางกา� หนดใหผ้ มไปเขา้ พบปะกบั ขนุ นาง
ท่เี ป็นคนรจู้ กั ของฟวิ ส์อยา่ งลับๆ
เหน็ วา่ เขาอยากหารอื กนั อยา่ งเปน็ การเปน็ งาน เกย่ี วกบั แนวทาง
การคบคา้ สมาคมระหวา่ งประเทศในต่อจากน้ ี ซงึ่ เห็นว่าการเขา้ เฝา้ องค-์
กษัตริย์นั้น จะอยู่ในลักษณะของการยืนยันเน้ือหาท้ังสองฝ่ายโดยอิง
จากเนื้อหาทีผ่ มไปหารือกับคนร้จู กั ของฟวิ ส์
ดูเหมือนเราจะไม่สามารถหารือเรื่องส�าคัญระดับประเทศได ้
โดยไมม่ กี ารพจิ ารณาก่อนลว่ งหน้า
เพราะหากไม่มีการกา� หนดเนือ้ หากอ่ น ถงึ พบไปก็เสียเวลา
ซึ่งดูเหมือนว่าจะมีกรณีที่ท�าการแก้ไขปัญหาอย่างรวดเร็ว
โดยการหารือกันระหว่างระดับท็อปเหมือนกัน แต่ว่าเคสแบบน้ันจะมี
ไม่บ่อยนกั
ในคร้ังน้ียังไม่มีปัญหาที่ต้องรีบแก้ไข เลยอยากจะนัดแนะกัน
เรื่องขอ้ กา� หนดครา่ วๆ เก่ียวกับหวั ขอ้ ใหญๆ่ เทา่ น้นั

230

ผมเองก็ไมม่ ีขอ้ โต้แยง้ เชน่ กัน
การเข้าพบองค์ราชาจะมขี นึ้ ในอีก 3 วันใหห้ ลงั เพราะงน้ั ยงั ไง
ผมกม็ เี วลาวา่ งอยแู่ ลว้ อกี อยา่ ง ผมเองกต็ นื่ เตน้ เหมือนกันว่าจะถูกถาม
อะไรบา้ ง การทมี่ าแจง้ ใหท้ ราบกอ่ นลว่ งหนา้ แบบนจ้ี งึ ถอื วา่ ชว่ ยผมไดม้ าก
เลยทเี ดียว
แล้วก�าหนดการของวันพรุ่งน้ีกับอีก 3 วันให้หลังก็เป็นอัน
ตกลงด้วยประการฉะนี้
พวกเราพูดคุยกันต่อจนถึงดึกดื่น ท�าให้วันน้ันผมต้องรบกวน
นอนทห่ี ้องรับแขกของสมาคมอสิ ระสาขาย่อยไป
อีกเร่อื งหนงึ่
ทง้ั ทอ่ี ตุ สา่ หเ์ ปน็ เวลากลางคนื ในเมอื งมนษุ ยท์ ไ่ี มไ่ ดส้ มั ผสั มานาน
อีกทั้งยังมีเงินทุนอยู่มากมายแท้ๆ แต่ช่างน่าเสียดายท่ีผมไม่อาจท�าการ
บกุ เบกิ ฟรอนเทยี ร ์ (โลกแห่งความฝนั ) ใบใหมไ่ ด้

*

ขุนนางผู้เปน็ คนรู้จกั ของฟิวส์
ชื่อของเขาคือ เบลยารด์
เหน็ วา่ มบี รรดาศกั ดเิ์ ป็นบารอน
มีอาคารหลังหน่ึงซึ่งมีบรรยากาศที่ดูสงบเงียบต้ังอยู่ในย่านที่มี
อาคารอันสวยงามในระดับหน่ึงอยู่เรียงราย น่ันแหละคือคฤหาสน์ของ
บารอนเบลยาร์ด
เหน็ ว่าบารอนเบลยาร์ดเปน็ ขุนนางชั้นลา่ ง จงึ ไมม่ ีเขตปกครอง
เป็นของตนเอง เขาเลยมักจะทา� งานอยูท่ ่คี ฤหาสนห์ ลงั นี้ไม่ก็ท่ปี ราสาท

“เจ้าน่ันน่ะนะ ถ้าให้อธิบายด้วยค�าค�าเดียว เขาก็เป็นมนุษย์

บทท่ี 4 อาณาจักรเบอร์มุนด์ 231

บา้ งานนะ่ ครบั ”
ฟิวส์ช่วยบอกผมพลางกล่าวว่า ช่วยเหยียบเรื่องท่ีผมพูดเม่ือก้ี
เอาไวด้ ้วยนะครบั
ผมเองกไ็ ม่คิดจะเอาไปบอกใครหรอก
เพราะไมว่ า่ อยา่ งไร จากคา� บอกของฟวิ ส ์ เหน็ วา่ การทใ่ี หค้ นอน่ื
ล่วงรู้เร่ืองที่กิลด์มาสเตอร์ของสมาคมอิสระกับขุนนางมีความสัมพันธ์กัน
อย่างลับๆ มันจะไม่ดี เพราะง้ันเรื่องนี้จึงไม่อาจเปิดเผยให้ใครรู้ได้เป็น
อันขาด
ฟวิ สพ์ าผมเขา้ ไปในคฤหาสน์
เราเดินทะลุผ่านสวนท่ีมีการตกแต่งอย่างโดดเด่นสะดุดตาก่อน
จะเขา้ ไปในประต ู แลว้ ในตอนนนั้ คณุ ปทู่ ด่ี ยู งั ไงกเ็ ปน็ เดอะพอ่ บา้ น ชดั ๆ
กอ็ อกมาต้อนรบั
ทัง้ ยงั มีสาวใช้ทย่ี นื เรียงขนาบข้างคอ้ มศรี ษะให้อีกด้วย ไดย้ นิ วา่
บารอนแกเปน็ ขนุ นางชั้นล่าง แตช่ ักจะหวน่ั ใจขนึ้ มาเสียแล้ววา่ อกี ฝ่ายจะ
เป็นคนเจ้าพิธกี ารรเึ ปล่า
จะว่าไป เห็นแล้วผมก็นึกถึงเมดคาเฟ่ท่ีเคยไปเมื่อชาติที่แล้ว
ขึ้นมาได้
พอมาเห็นเมดของจริงอยู่ตรงหน้าแบบนี้ ผมก็รู้สึกประทับใจ
อย่างสุดซงึ้
สมกบั เปน็ ตา่ งโลก ทงั้ ความสงู ศกั ดทิ์ อี่ บอวล และกริ ยิ ามารยาท
อันงดงามออ่ นช้อย เมดของจริงนรี่ ะดับมันต่างกันจริงๆ
น่าประหลาดโดยแท ้ ในขณะทก่ี �าลงั ยนื มองพวกหล่อน ความ
กงั วลใจของผมก็พลันหายไป
เมือ่ ผมสงบใจไดแ้ ลว้ ผมกม็ ่งุ ไปตามทางเดินโดยมพี ่อบ้านเปน็
คนนา� ทาง
ผมถูกพาไปยังห้องท่ีอยดู่ ้านในสุด หยดุ ยืนตรงหน้าบานประตู

232

ทมี่ คี วามหรหู ราสงา่ งาม
นน่ั เป็นเวลาทีผ่ มรูส้ ึกประหมา่
เมอ่ื พอ่ บา้ นเคาะประต ู ก็มีเสยี งตอบกลับมาวา่ “เชญิ เขา้ มา”
บอกตามตรงวา่ มนั คอ่ นขา้ งยงุ่ ยาก แตก่ ไ็ มม่ ปี ญั หาสา� หรบั ผมท่ี
กา้ วข้ามผา่ นการวางตวั ในพระราชวงั ของอาณาจกั รคนแคระมาแลว้
ถงึ เรอื่ งคา� สภุ าพกบั มารยาทยงั นา่ หว่ งกต็ าม แตก่ น็ า่ จะพอใชใ้ จ
สแู้ ถเอาหน้ารอดได้บ้าง
เมอื่ เขา้ ไปขา้ งใน ชายรปู รา่ งผอมสงู ผมู้ แี ววตาดฉู ลาดหลกั แหลม
และกิรยิ าที่ดูสงบเสงีย่ ม ผ้เู ห็นชัดเลยวา่ เปน็ มนษุ ยบ์ า้ งานอย่างแทจ้ รงิ ก็
ออกมาต้อนรับ
เขามีภาพลกั ษณ์ตรงตามทีฟ่ วิ ส์บอกเอาไว้เปี๊ยบ

“ขอบพระคณุ ทอี่ ตุ สา่ หม์ า ผมเปน็ หนงึ่ ในรฐั มนตรขี องเบอรม์ นุ ด ์
มนี ามว่าเบลยารด์ ครบั ยนิ ดีท่ไี ดท้ �าความร้จู ักกับท่านนะครับ”
อกี ฝ่ายกลา่ วทักทายมา กอ่ นท่ผี มจะทกั ทายออกไป
ผมเลยรบี ทักทายตอบทันที

“ยนิ ดีทไี่ ดร้ ้จู ัก ผมริมรุ ุ=เทมเพสต์ ครบั คดิ วา่ ทา่ นนา่ จะทราบ
ตัวตนที่แท้จริงของผมแล้ว ผมเป็นอสูรสไลม์ครับ ผมไม่ค่อยจะสันทัด
เร่ืองการวางตวั เท่าไหร ่ หากทา� อะไรทเี่ ปน็ การเสียมารยาทออกไปก็ตอ้ ง
ขออภัยดว้ ย”
จากนนั้ เราทั้งสองกจ็ บั มือกัน
ดูเหมอื นว่าตรงสว่ นน้จี ะมีธรรมเนยี มคลา้ ยกบั เมอ่ื ชาตทิ แ่ี ลว้

“กรุณาวางใจเถอะครบั ถงึ ผมจะเปน็ บารอน แต่ก็เป็นขุนนาง
ปลายแถวทไี่ มม่ เี ขตปกครองครบั ไมจ่ า� เปน็ ตอ้ งคดิ อะไรทม่ี นั เปน็ พธิ รี ตี อง
เชน่ น้นั หรอกครบั แค่ทา่ นท�าตวั ตามปกตกิ พ็ อแล้วครบั ”
ดูท่าบารอนเบลยาร์ดจะมองความกังวลใจของผมออกอย่าง
ทะลุปรุโปร่ง จึงกล่าวมาแบบนัน้ แล้วจากนั้นเขากพ็ าผมไปท่ีเก้าอี ้ ก่อน

บทที่ 4 อาณาจักรเบอรม์ ุนด์ 233

จะเชอ้ื เชญิ ให้น่งั ลง
ทา่ ทางวา่ เขาคงเปน็ คตู่ อ่ รองท่ีคอ่ นข้างโหดหนิ ด้วยอารมณ์ไม่
อาจประมาทได้เลยทเี ดียว

“เอาละ เวลากม็ ีไมม่ าก เรามาเร่ิมหารือกนั เลยดีกว่าครับ”
สาวใชเ้ ข้ามาในห้องแลว้ เสริ ฟ์ ชาให้
เมือ่ เห็นผมยกขน้ึ มาด่มื แล้ว บารอนเบลยาร์ดกพ็ ดู เข้าประเดน็
ฟวิ สเ์ องกว็ างตวั เรยี บรอ้ ยในฐานะพยาน เมอื่ เหน็ เชน่ นนั้ ผมเอง
กท็ า� ทา่ ทางใหเ้ รยี บรอ้ ยแลว้ ตง้ั ใจฟงั เชน่ กนั
และแล้ว การเจรจาตอ่ รองก็เร่ิมตน้ ขึ้น

*

การเจรจาตอ่ รองกบั บารอนเบลยารด์ ดา� เนนิ ไปถงึ เวลากลางคนื
ประเด็นหลกั มีอยู่ 2 ข้อด้วยกัน
ขอ้ แรก เรอ่ื งการรบั ประกนั ความปลอดภยั ระหวา่ งเทมเพสตก์ บั
อาณาจักรเบอรม์ ุนด์
อกี ข้อหน่ึง อนญุ าตให้มีการเดนิ ทางเขา้ ภายในเทมเพสต์ได้
อันดบั แรก เกี่ยวกบั เรื่องการรบั รองความปลอดภัย
อาณาจักรเบอร์มุนด์นั้นเป็นประเทศขนาดเล็กและมีก�าลังใน
ประเทศทไ่ี มแ่ ขง็ แกรง่ มากนกั ซงึ่ ดเู หมอื นจะพดู ไดย้ ากวา่ มมี าตรการรบั มอื
ต่ออสูรที่ดีพอ ด้วยการร่วมมือกับทางสมาคมอิสระเลยพอจะหาทาง
รับมือได้อยู่บ้าง แต่มาตรการรับมือของทางประเทศโดยเฉพาะน้ันยังไม่
สมบรู ณ์แบบ
และผลลัพธ์จากการค้นหาจุดยืนของตัวเอง จึงออกมาอยู่ใน
ลกั ษณะในปัจจุบนั โดยการจดั หาก�าลงั สนบั สนุนใหแ้ กท่ างสมาคมอสิ ระ

234

สา� หรบั การรบั มอื ตอ่ อสรู สว่ นพวกตนกเ็ นน้ ไปทก่ี ารรวบรวมขา่ วสารแทน
รบั รถู้ งึ อนั ตรายอยา่ งรวดเรว็ และคดิ หามาตรการรบั มอื ในทนั ที
ด้วยวิธีน้ัน ท�าให้พวกเขาสามารถป้องกันภัยพิบัติครั้งใหญ่ท่ีจะเกิดข้ึน
ลว่ งหนา้ ได้
เคราะหด์ ที ย่ี งั ไมเ่ คยเกดิ ความเสยี หายครง้ั ใหญเ่ ลยจนถงึ ตอนน้ี
แตแ่ มว้ า่ มาตรการปอ้ งกนั ของพวกตนจะมมี ากสกั เพยี งใด กย็ งั ไมเ่ คยมาก
เกินพอดีเลยสักคร้ัง เม่ือคิดได้เช่นนั้น พวกเขาจึงมีความต้องการท่ีจะ
รว่ มมอื กบั พวกเรา
ซงึ่ การรว่ มมอื ทว่ี า่ กม็ คี วามหมายตรงตามตวั อกั ษร โดยเปน็ การ
ร่างสัญญาในกรณีที่เกิดอันตรายต่อประเทศ ต่างฝ่ายจะต้องให้ความ
รว่ มมือซงึ่ กันและกนั เท่าที่จะเป็นไปได้
ยอ่ มแนว่ า่ สญั ญาขอ้ นค้ี รอบคลมุ ถงึ การสนบั สนนุ ตอ่ นกั ผจญภยั
ท่ปี ฏิบตั งิ านในป่าด้วย แมว้ ่าจะไมต่ อ้ งท�าอะไรเป็นพเิ ศษก็ตาม แต่เห็น
วา่ อยากจะใหช้ ว่ ยอนญุ าตในการเตมิ เสบยี งท่ีเมืองของพวกเราแทน
ซึ่งการสนับสนุนนักผจญภัยของทางสมาคมอิสระนั้น ก็เป็น
เน้ือหาแบบทีฟ่ วิ ส์รอ้ งขอมาเม่ือวาน
ด้วยการสนับสนุนด้านที่พักและส่ิงของด�ารงชีพต่อเหล่าผู้
ปฏบิ ตั ิหน้าท่ใี นป่า จะทา� ให้พ้นื ทก่ี ารท�างานกว้างขนึ้ และเมอ่ื เป็นเชน่ น้นั
ภยั คกุ คามทม่ี ีต่อเมอื งก็จะลดนอ้ ยลงไปโดยปรยิ าย
สรุปคือ นั่นหมายความว่าพวกเราก�าลังได้รับความไว้วางใจ
ฉะน้นั แลว้ ผมจึงตง้ั ใจจะรับขอ้ เสนอดว้ ยความยินด ี แต่ทว่า...

“แนน่ อนวา่ พวกเขาจะเป็นคนออกค่าใช้จา่ ยใหค้ รับ สว่ นเร่ือง
ราคา ก็อา้ งอิงจากค่าทพ่ี ักในประเทศของเรา--------”
“ช้าเด๋ียวก่อนเบลยาร์ด ท่ีพักในเมืองของท่านริมุรุน้ันมีความ
สะดวกสบายท่ีมิได้ด้อยไปกว่าท่ีพักชั้นสูงของเมืองนี้เลย เม่ือเทียบกับ
โรงเตี๊ยมทั่วไปของเมืองน้ีแล้ว แม้จะตั้งราคาท่ีพักให้แพงสักเล็กน้อย

บทท่ี 4 อาณาจักรเบอรม์ ุนด์ 235

กม็ ิอาจปรปิ ากบ่นไดห้ รอก”
“งั้นร?ึ แต่ว่า--------”
“ว่ากันตามตรง มันอยู่ในระดับที่เรียกว่าเป็นสถานพักฟื้นก็ยัง
ได้เลยละนะ”
“ง้ันเร่ืองนั้นเอาไว้ค่อยคิดกันทีหลัง ส่วนเรื่องจัดหาอาวุธกับ
อปุ กรณ์ปอ้ งกันก็--------”
“ช้าเด๋ยี วกอ่ น ที่โรงตีดาบของทางน้นั มที ่านไคจนิ กับทา่ นการ์ม
อยู่ด้วย เราจะไปวานให้ช่างตีเหล็กชั้นหนึ่งในบรรดาเผ่าคนแคระอย่าง
พวกเขาทา� งานจปิ าถะเช่นน้นั ได้อย่างไรเลา่ !”
“ว่าไงนะ!? ถ้าอย่างนั้น พอจะมีอาวุธวางขายอยู่บ้างไหม?
ถา้ อย่างไรทางเราจะ---------”
“เร่ืองน้ันคงไม่ไหวละนะ จริงอยู่ว่าท่ีน่ันมีอาวุธท่ีไม่เคยเห็น
ทไี่ หนมากอ่ นอยดู่ ว้ ย แตท่ วา่ อาวธุ เหลา่ นนั้ เองกม็ คี ณุ ภาพชนั้ สงู ทแ่ี มแ้ ต่
รา้ นอาวธุ ชน้ั หนง่ึ ของอาณาจกั รองิ คร์ าเซยี กย็ งั ไมม่ ี ทา้ ยทส่ี ดุ ตวั ฉนั กก็ ลวั
จนไมก่ ลา้ ถามวา่ นั่นเปน็ ของซอ้ื ของขายหรือเปล่า แต่อยา่ งน้อยๆ ก็เป็น
ของท่ีนักผจญภัยซึ่งมีระดับต�่ากว่าแรงก์ B ไม่อาจแตะต้องได้หรอก
ฟงั แล้วน่าข�าดไี หมล่ะ?”
ซงึ่ ฟวิ สก์ ช็ ว่ ยเถยี งขอ้ เสนอของบารอนเบลยารด์ กลบั ใหอ้ ยา่ งกบั
เป็นเรอ่ื งธรรมดา
นนั่ สนิ ะ จะวา่ ไปแลว้ ทโ่ี รงเตย๊ี มในหมบู่ า้ นเองกม็ คี ณุ ภาพตา�่ ดว้ ย
สา� นกั งานสมาคมอสิ ระสาขายอ่ ยของเมอื งนกี้ ม็ โี ครงสรา้ งทดี่ อี ยหู่ รอก แต่
หากเป็นความสะดวกสบายท่ีเก็บทุกรายละเอียดจากพวกห้องน�้าหรือ
อา่ งอาบนา้� ละก็ เมืองของเราเหนอื กว่าเห็นๆ
เรอ่ื งอาวธุ กบั อปุ กรณป์ อ้ งกนั เองกเ็ ชน่ กนั ของพวกนน้ั ไมใ่ ชข่ อง
ซื้อของขาย แตเ่ ปน็ ของทดลอง
ในปจั จบุ นั ผมจะไดร้ บั วตั ถดุ บิ มาตามระยะเวลาทกี่ า� หนดเอาไว้

236

โดยมวี ัตถดุ บิ ท่ถี ้า� จากกาบิล
และวัตถดุ บิ ในป่าจากพวกกอ็ บตะ
พวกเขาก�าจดั อสูร และนา� ช้ินสว่ นทสี่ ามารถใช้ไดม้ าให้
และในบรรดาน้ันมีวัตถุดิบของอสูรแรงก์สูงรวมอยู่ด้วย เราจึง
สามารถสร้างอาวุธและเคร่อื งป้องกนั ท่ีหายากได้
โดยอาวุธและเคร่ืองป้องกันเหล่านั้นจะมีคุณภาพท่ีสูง และ
แม้ว่าจะมีคนอยากซ้ืออยู่มากก็ตาม แต่คงไม่อาจน�าไปวางจ�าหน่ายได ้
เพราะการสร้างเสริมก�าลังรบของตัวเองให้เพียบพร้อมต้องมาก่อนเป็น
อันดับแรกยังไงละ่
นอกจากนี้พวกเรายังมีการดูแลปรับแต่งอาวุธด้วยเหมือนกัน
แต่แน่นอนว่าด้วยเหตุผลข้างต้น ท�าให้ต้องให้ความส�าคัญกับอาวุธของ
ฝา่ ยเรามาเป็นอนั ดบั แรก
เท่ากับวา่ ...

“เข้าใจแล้ว เด๋ียวฉันจะเตรียมบ้านทรงยาวท่ีสามารถน�ามาใช้
เป็นท่ีพักแบบง่ายๆ ให้ แล้วก็ให้ช่างฝีมือของพวกเรารับลูกศิษย์
มาฝกึ สอน แลว้ ขัดเกลาพวกลูกศษิ ย์เหล่านัน้ ให้เกง่ ข้นึ กแ็ ล้วกัน ใชเ้ วลา
สักเดือนหรือสองเดือน อย่างน้อยก็น่าจะพอปรับแต่งอาวุธกับเครื่อง
ป้องกนั ได้ละนะ”
ผมเอย่ ข้อเสนอแบบพบกนั ครงึ่ ทางไปแบบนนั้
เร่ืองบ้านทรงยาวน้ัน ถ้าท�าการแตง่ เติมบา้ นท่พี วกยอห์มยมื ใช้
อยู่กใ็ ชไ้ ด้ แตป่ ญั หาคือ การฝกึ สอนชา่ งฝีมือรนุ่ ใหม่นี่แหละ
ในตอนน้ี คุโรเบย์อยู่ในสภาวะรับดูแลอาวุธของทุกคนเพียง
คนเดียว ส่วนไคจนิ จะสรา้ งผลงานชนิ้ ใหมข่ ึ้นมาในบางครัง้ เสร็จแล้วเรา
กใ็ หค้ โุ รเบยใ์ ชย้ นู คี สกลิ 『นกั วจิ ยั 』 ทา� การกอ็ ปปอ้ี าวธุ ทมี่ ผี ลประเมนิ สงู
ทว่า คุโรเบย์นัน้ ไมส่ ามารถลดทอนเวลาดว้ ย 『มหาปราชญ』์
แบบผมได ้ เลยตอ้ งเสยี เวลาไปพอสมควร แตถ่ งึ อยา่ งนน้ั กย็ งั เรว็ กวา่ สรา้ ง

บทท่ี 4 อาณาจกั รเบอรม์ นุ ด์ 237

เองกบั มืออยดู่ นี น่ั แหละ...
ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ถึงจะให้พยายามเพียงคนเดียวมันก็ช่วย
ไม่ได้ ด้วยเหตุน้ี ผมจึงได้มีการใช้วิธีรับเอาคนรุ่นใหม่ท่ีอยากจะเป็น
ชา่ งฝมี อื ให้มาเป็นลูกศิษย์เขาแลว้ ยังไงล่ะ
การอบรมพวกเขานัน้ ใช้เวลาไม่นานเทา่ ไร ฉะนั้นไม่ทันไรก็อาจ
จะมีช่างฝมี อื ถอื ก�าเนดิ ขน้ึ มาก็เปน็ ได้
ซึ่งผมเสนอไปเพราะไตร่ตรองถึงเรื่องน้นั ได้
และข้อเสนอของผมก็ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี ส่วนเร่ือง
รายละเอยี ดนน้ั จะปรกึ ษากบั พวกรกิ รุ โุ ด แลว้ คอ่ ยกา� หนดกนั อกี ทใี นภาย
หลัง

ถดั มา เป็นเร่ืองอนุญาตผ่านทาง
เร่ืองนค้ี ่อนข้างจะซับซ้อนเล็กนอ้ ย
เมอ่ื ตอนทผี่ มขอฟวิ สใ์ หร้ ว่ มมอื ผมไดร้ บั ปากวา่ จะเพกิ ถอนการ
เก็บภาษีของพ่อค้าที่อยู่ในสังกัดของสมาคมอิสระให้ ทว่าในกรณีของ
ครงั้ น ี้ ผมมคี วามจา� เปน็ ตอ้ งเกบ็ ภาษผี า่ นทางจากพอ่ คา้ ทอ่ี ยใู่ นสงั กดั ของ
อาณาจักรเบอรม์ ุนด์
ไอ้น่ีแหละปัญหา
ซง่ึ แนน่ อนวา่ เรอ่ื งขาดความเทา่ เทยี มเองกเ็ ปน็ ปญั หาเหมอื นกนั
แตถ่ งึ อยา่ งนนั้ จะใหผ้ มถอนคา� พดู ทรี่ บั ปากเอาไวก้ ค็ งทา� ไมไ่ ด ้ อยา่ งนอ้ ยๆ
ก็ในช่วงหลายปีหลังจากนี้น่ะนะ
ถา้ อยา่ งนน้ั กไ็ มต่ อ้ งเกบ็ ภาษจี ากพอ่ คา้ ของอาณาจกั รเบอรม์ นุ ด์
ส?ิ ถา้ ถามว่าโดยสรุปแลว้ เร่อื งมันจะเป็นอย่างน้นั รเึ ปล่าละก็ ผมขอบอก
เลยว่า น่นั เป็นเรอ่ื งทีผ่ มไมม่ วี นั ยอมโดยเด็ดขาด
การเพิกเฉยต่อสิทธิ์ท่ีประเทศควรได้รับโดยไม่เหลียวกลับไป
มองนั้น เป็นเร่ืองท่ีไมส่ มควรจะเกิดขน้ึ โดยเดด็ ขาด อกี ท้งั ฟิวสเ์ องกบ็ อก

238

ว่าการทา� แบบน้นั จะทา� ใหพ้ วกตนเสียผลประโยชนเ์ หมอื นกัน นัน่ จงึ เป็น
เรื่องที่ไมอ่ าจยอมรบั ได้
ผมกบั ฟิวสแ์ ละบารอนเบลยารด์ ยงั คงน่งั หารือกันต่อไป
แมว้ า่ จะคยุ กนั จนมดื คา่� การหารอื ของเราสามคนกย็ งั หาจดุ ลงตวั
กนั ไมไ่ ด้ เนอ่ื งจากเรื่องนเ้ี กี่ยวพนั ถงึ สิทธ์ิประโยชนข์ องทงั้ สองฝา่ ย จงึ ได้
เกดิ การโตเ้ ถยี งกนั อยา่ งดเุ ดอื ด
ทว่าท้ายท่ีสดุ แลว้ บารอนเบลยาร์ดกย็ อมอ่อนข้อให้

“เขา้ ใจแลว้ ครบั สง่ิ ทส่ี า� คญั ทส่ี ดุ สา� หรบั ประเทศของเรา คอื เรอ่ื ง
รบั รองความปลอดภยั ครบั เกยี่ วกบั เรอ่ื งภาษนี นั้ เราจะกา� หนดระยะเวลา
ในการชา� ระ แล้วในระหว่างนน้ั ทางประเทศเราจะเปน็ คนส�ารองจ่ายแทน
พวกพอ่ ค้าไปกอ่ นก็แล้วกันครับ”
แลว้ ก็ไดข้ อ้ สรปุ กันเชน่ นัน้
พวกพอ่ คา้ ทง้ั พวกในสงั กดั สมาคมอสิ ระ และพวกในสงั กดั ของ
ประเทศ ท้ังหมดจะสามารถสัญจรผ่านทางได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายอย่าง
เทา่ เทยี มกนั ถา้ หากตอ้ งมกี ารจดั เกบ็ ภาษขี นึ้ ในภายภาคหนา้ เรากจ็ ะมา
ปรึกษาเพ่ือก�าหนดเร่อื งนีก้ นั อกี ที
และผมกไ็ ดย้ นื ยนั เพอื่ ความแนใ่ จเอาไวแ้ ลว้ วา่ บารอนเบลยารด์
นนั้ รู้ถึงความส�าคัญของเทมเพสต์เป็นอย่างดี แถมยงั รู้มากกว่าผมเสยี อีก
ความสา� คญั ทวี่ า่ นนั้ คอื การเดนิ ทางไปยงั อาณาจกั รคนแคระโดย
ผา่ นทางเทมเพสต ์ จะเสยี คา่ ใชจ้ า่ ยนอ้ ยและปลอดภยั กวา่ ผา่ นทางอาณา-
จักรฟาลมุ ส์
เอาเป็นว่าในตอนนี้ หากการปรับแต่งถนนเสร็จส้ิน และเริ่ม
ด�าเนินการลาดตระเวนเม่ือไร ก็จะสามารถเดินทางโดยใช้วิธีน้ันได้อย่าง
แนน่ อน
และเมอ่ื ถงึ ตอนนน้ั แมว้ า่ ภาษผี า่ นทางของเทมเพสตจ์ ะมรี าคาแพง
ในระหว่างหนึง่ ทุกคนก็จะตอ้ งยอมใช้เสน้ ทางนอ้ี ยา่ งแนแ่ ท้

บทที่ 4 อาณาจักรเบอรม์ ุนด์ 239

บารอนเบลยารด์ เอย่ กับผมด้วยรอยยมิ้ วา่ “ในตอนน้ัน ทางเรา
กอ็ ยากมคี วามสัมพนั ธ์ที่ก่อใหเ้ กดิ ผลประโยชนต์ ่อทัง้ สองฝา่ ยนะครบั ”

*

เม่ือการยืนยันหัวข้อท้ังสองสิ้นสุดลง วันต่อมาผมจึงมาเดินชม
ตลาดอยา่ งสบายอารมณ์
ผมแวะไปทีส่ �านกั งานสมาคมอสิ ระ แลว้ รับเอาบัตรประจา� ตวั ที่
ท�าเสร็จ ซ่ึงในตอนน้ันพี่สาวประชาสัมพันธ์ก็จ้องมองผมด้วยสายตาอัน
เรา่ ร้อน แต่น่าเสียดายท่ดี ูเหมือนวา่ หล่อนจะไมม่ ีเวลาไปเดทด้วย
ในวันน้ันพวกคาบาลได้ช่วยน�าทางให้ จึงท�าให้ผมสามารถ
เพลิดเพลนิ กับการเท่ยี วชมไดโ้ ดยไมม่ หี ลง
การเตรียมตัวออกเดินทางกเ็ รียบรอ้ ยทุกอย่างแลว้ เชน่ กัน
และก็ย่างเข้าสวู่ นั ท ี่ 3--------ซึง่ เปน็ วนั หารือของจรงิ
ถ้าหากมีการท�าสนธิสัญญาในครั้งนี้ละก็ ผมกจ็ ะไดก้ ารยอมรับ
จากประเทศอื่นเป็นลา� ดับท่สี องถดั จากอาณาจกั รคนแคระ
การท่ีประเทศของอสูรได้รับการยอมรับจากอาณาจักรของ
มนุษย์นัน้ --------มีความหมายมากมายอย่างใหญ่หลวง ซ่งึ มีความหมาย
วา่ พวกเราไดม้ ปี ฏสิ มั พนั ธก์ บั มนษุ ย ์ และคบคา้ สมาคมกนั ไดอ้ ยา่ งราบรน่ื
ยงั ไงล่ะ
เร่ืองการรับรองความปลอดภัยของท้ังสองฝ่ายนั้น มีข้อดีกับ
พวกเราอย่ไู ม่มาก หรือต้องบอกวา่ มีข้อเสยี มากกวา่ เลยดว้ ยซา�้ แต่วา่
เร่ืองการอนุญาตผ่านทางของทั้งสองฝ่ายน้ัน จะท�าให้พวกเราได้รับผล
ประโยชน์มากมายมหาศาล และเหนือสิ่งอ่ืนใด ในเมื่อเป็นสนธิสัญญา
ทั้งสองฝ่าย เท่ากับว่าอสูรก็สามารถเดินทางเข้ามาในเมืองของมนุษย์ได้

240

เชน่ กนั ซ่ึงเรอ่ื งน้ีคงกล่าวได้ว่าเปน็ กา้ วแรกอนั ยิ่งใหญ่เลยก็ว่าได้
สว่ นตวั ผมเอง กต็ งั้ ใจวา่ อยากจะคบหากบั มนษุ ยอ์ ยา่ งฉนั ทม์ ติ ร
เหมือนกัน ฉะนั้นแล้ว ผมจึงปรารถนาให้มีการท�าสนธิสัญญาจากการ
หารือในครั้งน้ีเปน็ อยา่ งมาก
แลว้ ผมกเ็ ผชญิ หนา้ กบั การหารอื กบั กษตั รยิ เ์ บอรม์ นุ ดด์ ว้ ยความ
เบิกบานเชน่ นนั้
เขาเป็นพระราชาหน้ากลมร่างอ้วนเล็กน้อย และดูมีมนุษย-
สมั พนั ธ์ด ี ซง่ึ มาพรอ้ มกับองคร์ าชินีผเู้ ลอโฉมทด่ี ไู มค่ คู่ วรกันสักเทา่ ไร
และแลว้ กไ็ ดม้ กี ารทา� สนธสิ ญั ญาระหวา่ งอาณาจกั รเบอรม์ นุ ดก์ บั
เทมเพสต์ขน้ึ โดยที่ผมไม่รูส้ กึ ประหม่ากว่าทค่ี าดเอาไว้
ซง่ึ ฟวิ สช์ ว่ ยทา� หนา้ ทเ่ี ปน็ สกั ขพี ยานให ้ ในฐานะขององคก์ รบคุ คล
ที่สาม
แมว้ า่ เรอ่ื งราวภายในจะเปน็ ทล่ี ่วงรู้ไปแล้วกต็ าม แตน่ ยั ยะแฝง
ขององค์กรบุคคลท่ีสามน้ัน คือการแจ้งความจริงต่อประเทศข้างเคียง
จึงไม่มที างท่คี วามลบั จะร่วั ไหลออกจากปากของฟวิ ส์ไปไดโ้ ดยเดด็ ขาด
ฟวิ สซ์ งึ่ สวมชดุ พธิ กี ารนน้ั ดทู า่ ทางอยไู่ มค่ อ่ ยสขุ สกั เทา่ ไร แตค่ น
ที่จา� แลงกายเป็นมนุษยอ์ ย่างผมเองก็หายใจไม่ทว่ั ทอ้ งเหมอื นกนั ถอื ว่า
พอกนั ท้งั คู่นัน่ แหละ ชว่ ยอดทนไปก่อนกแ็ ล้วกนั
และเม่ือสิ้นสุดการปราศรัยอันยาวเหยียดโดยพวกรัฐมนตรี
การหารอื ก็ส้นิ สดุ ลงโดยสวัสดภิ าพ
และทหี่ อ้ งรบั รอง กษตั รยิ เ์ บอรม์ นุ ดก์ ใ็ ชม้ อื ทง้ั สองขา้ งจบั มอื กบั
ผมแลว้ กลา่ ววา่ “ภายหลงั จากนต้ี อ้ งขอความกรณุ าดว้ ยนะครบั ทา่ นรมิ รุ ”ุ
พระราชาแกเป็นคุณลุงที่ดูเป็นคนง่ายๆ กว่าท่ีคิด จึงท�าให้มี
ความสนิทสนมผุดข้นึ มาในใจผมเชน่ กนั
แต่ทว่าในตอนนั้น ผมก็ได้รู้ตัวว่าตัวเองโดนบารอนเบลยาร์ด
หลอกเสยี สนทิ ใจ

บทท่ี 4 อาณาจกั รเบอรม์ นุ ด์ 241

“ถ้าเช่นน้ัน หากเดินทางผ่านป่าแล้วมีการรุกรานจาก
ขวั้ อา� นาจใดสกั แหง่ กต็ อ้ งขอความรว่ มมอื ในทนั ทเี ลยนะครบั ! แนน่ อนวา่
ทางประเทศของเราเองกจ็ ะให้ความรว่ มมอื อยา่ งไม่เสียดายเช่นกนั ”
รู้จากค�าพูดน้นั น่ีแหละ
แลว้ กษตั รยิ เ์ บอรม์ นุ ดก์ บั องคร์ าชนิ ี กอ็ อกไปจากหอ้ งทง้ั รอยยมิ้
เชน่ น้ัน ทวา่ ผมเพ่ิงจะรับรู้ได้ถงึ ความหมายจากค�าพูดเมือ่ ครนู่ ี้ เลยไมอ่ ยู่
ในอารมณ์จะสง่ พวกเขา
ขวั้ อ�านาจใดสักแหง่ งัน้ เหรอ...? ผมนึกฉงนใจเชน่ นั้น แตเ่ มอื่ มา
ลองพินิจพิจารณาดูดีๆ แล้ว ดทู ่ามนั จะไมไ่ ด้หมายความถึงอสูรเสยี ด้วย
ผมมวั แต่ใหค้ วามสนใจกบั อสรู อยอู่ ยา่ งเดยี ว แตอ่ นั ตรายมันก็
ไม่ได้มีแคจ่ ากอสรู เท่านน้ั เสียหน่อย
ยกตวั อยา่ งเชน่ อาณาจักรฟาลุมสท์ ่อี ยูข่ ้างเคียงเองกเ็ ชน่ กัน
หากเส้นทางค้าขายกับอาณาจักรคนแคระเส้นใหม่สร้างเสร็จ
พวกเขาก็อาจคิดว่าเทมเพสต์กับอาณาจักรเบอร์มุนด์เป็นตัวขวางหู
ขวางตาขนึ้ มากเ็ ป็นได้
ทเี่ หลอื กม็ ี ใชแ่ ลว้ ! ทจี่ กั รวรรดติ ะวนั ออกเองกเ็ หมอื นกนั ถา้ จา�
ไม่ผดิ เคยไดย้ ินวา่ เปน็ พวกลัทธิเจ้าโลกนแี่ หละ
ตูโดนหลอก!!
มาตรการรับมือต่ออันตรายท่ีว่า มันเหมารวมถึงกรณีที่มีการ
จโู่ จมจากประเทศใดประเทศหนงึ่ ดว้ ย
ผมรสู้ กึ อยากกูร่ อ้ งให้ดงั วอ้ ย-------ขนึ้ มา
ขอ้ เสนออันหอมหวานย่อมมีเบ้อื งหลังเสมอ
ผมย้อนนึกถงึ รอยยม้ิ ของบารอนเบลยารด์
ถา้ จา� ไมผ่ ดิ เขาไดก้ ลา่ วเอาไวว้ า่ “สงิ่ ทส่ี า� คญั ทสี่ ดุ คอื การรบั รอง
ความปลอดภยั ”
ก�าไรจากการเกบ็ ภาษีศลุ กากรน้ัน มนั เปน็ อะไรที่นอ้ ยมากเม่ือ

242

เทียบกบั งบประมาณที่ใช้ในการปอ้ งกันประเทศ
ส่ิงที่ทางฝ่ายเบอร์มุนด์ก�าลังหวาดกลัวท่ีแท้จริงน้ัน คือการที่
ประเทศอืน่ เข้ารุกรานมาโดยผ่านทางป่า บางที คงจะระแวงว่าจกั รวรรดิ
ตะวันออกจะบุกเข้ามาน่ันแหละ ก็เลยต้องการให้พวกเราเป็นก�าแพง
ปอ้ งกันเผอื่ ไวใ้ นกรณนี น้ั แน่ๆ
แต่เรื่องจริงคือพวกเขาก็ไม่ได้พูดโกหก หากเกิดอันตรายข้ึน
กบั พวกเรา พวกเขากจ็ ะต้องมาชว่ ยเช่นกัน นนั่ เพราะคราวตอ่ ไป ก็เปน็
ตาของพวกตนแลว้ ยงั ไงละ่
โดนหลอกซะอยหู่ มดั เลย
แล้วในตอนน้นั เสียงของบารอนเบลยารด์ กด็ งั เขา้ มา

“ดเู หมือนจะร้ตู วั แลว้ สนิ ะครับ ทา่ นหัวไวกวา่ ท่ีผมคดิ ไว้เสยี อกี
แต่ทวา่ พวกเราไดท้ �าขอ้ ตกลงกันเรยี บร้อยไปแลว้ จากนีไ้ ปเราก็อยากจะ
มีความสัมพันธ์อันดตี อ่ กนั นะครับ”
เขายม้ิ ให้ดว้ ยรอยยมิ้ เจ้าเลห่ ส์ ดุ ๆ
บารอนเบลยารด์ เปน็ ชายทที่ า� งานไดย้ อดเยยี่ มอยา่ งไรท้ ต่ี จิ รงิ ๆ
เขาเปน็ ขนุ นางมานาน การหลอกผมมนั คงจะงา่ ยไมต่ า่ งอะไรกบั
การหักขอ้ มือเด็กทารกเลยนนั่ แหละ
ชิ ชว่ ยไมไ่ ด้ ตอ้ งยอมจา� นนไปกอ่ นสนิ ะ...
แมว้ า่ ผมจะโดนหลอก แตผ่ มกลบั ไมร่ สู้ กึ ขนุ่ เคอื งอยา่ งนา่ ประหลาด
มีเพียงความเจ็บใจในความตื้นเขินของตนเอง กับความรู้สึก
ยกย่องอีกฝ่าย
เอาเถอะ เรอื่ งนเ้ี องกเ็ ปน็ ประสบการณเ์ หมอื นกนั ถา้ หากจกั รวรรดิ
เคลอื่ นไหวจรงิ ๆ กไ็ วค้ อ่ ยคดิ อกี ทตี อนนน้ั กไ็ ด้
แต่ว่า
ยังไงมนษุ ย์กป็ ระมาทไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ
เพราะอสรู จะเถรตรงกวา่ ทค่ี าดเอาไว ้ ในขณะทฝ่ี า่ ยมนษุ ยม์ คี วาม

บทท่ี 4 อาณาจักรเบอรม์ ุนด์ 243

เจา้ เล่หม์ ากกว่า หลังจากนเี้ วลาจะตอ่ รองกับมนษุ ย์ คงตอ้ งไตร่ตรองให้
รอบคอบกวา่ นี้หน่อยแลว้
ผมปฏิญาณเชน่ น้ันในใจ

*

จะโดนหลอกอยู่ฝ่ายเดียวมันก็ไม่สนุกเท่าไร
ไหนๆ กไ็ หนๆ แลว้ คราวนข้ี อพดู เรอื่ งทจี่ ะเปน็ ประโยชนม์ หาศาล
ต่อพวกเราบ้างก็แลว้ กัน
เมอ่ื คดิ ไดเ้ ชน่ นนั้ ผมกห็ ยบิ ไฮโพชนั่ ซง่ึ เปน็ สนิ คา้ ตวั ใหมอ่ อกมา
จากกระเป๋าเสือ้ กอ่ นจะวางมนั ลงบนโต๊ะ

“นีค่ อื อะไรหรือครับ?”
ผมเมินเฉยต่อค�าถามของบารอนเบลยาร์ด แล้วกล่าวเสนอ
ออกไป

“ในเมอื่ ทา� สนธสิ ญั ญากนั แลว้ ฉนั กม็ เี รอ่ื งจะขอรอ้ งสกั หนอ่ ยนะ่ ?”
“-------- โฮ ่ เรอ่ื งจะขอรอ้ งหรอื ครับ ในฐานะพนั ธมิตรท่ีดแี ลว้
จะไมฟ่ งั คงไม่ไดล้ ะครับ”
บารอนเบลยารด์ ตอบรับด้วยรอยยิ้มสมบูรณ์แบบ
สมกับเปน็ มือโปรของทางสายนเ้ี ลยนะ
“เจ้าน่ีเป็นน�้ายาฟื้นฟูที่ผลิตข้ึนในเมืองของเราน่ะ ฉันอยากน�า
เจา้ นี่ออกวางขายในตลาดของเมอื งน้ี-------”
แตไ่ มท่ ันท่ผี มจะเร่มิ พูดเขา้ ประเดน็ นั่นเอง...
“วา่ ยงั ไงนะครบั !? นา้� ยาฟน้ื ฟนู นั่ ทพี่ วกคาบาลมตี ดิ ตวั หรอื ครบั ?
สินค้าพิเศษท่ีท่านเคยพูดถึงเม่ือก่อนหน้าน้ี หมายถึงยาตัวน้ีงั้นหรือ
ครบั !?”
คนทเี่ ขา้ มาตดิ กบั อยา่ งงา่ ยดายหาใชบ่ ารอนเบลยารด์ ไม ่ แตเ่ ปน็

244

ฟวิ ส์ซะง้ัน
“เอะ๊ อา จะวา่ ไปก็เคยเอาให้เจา้ พวกน้ันด้วยนีน่ ะ แตว่ า่ เจา้ นี่

มันไม่เหมอื นกนั อันนจี้ ะมีประสทิ ธภิ าพด้อยกวา่ แต่ฉันรบั รองได้เลยว่า
ประสทิ ธิภาพสงู กวา่ ยาท่วี างจ�าหน่ายในทอ้ งตลาดตอนนี้เสยี อีก”
ผมเอ่ยตอบฟิวส์
ถ้าจา� ไม่ผิด ยาทเ่ี คยให้พวกคาบาลไป เป็นยาทผ่ี มทา� ขน้ึ มาเอง
จึงมคี ุณสมบตั ิเทียบเท่ากับฟูลโพช่ัน

“ไอ้น่ันมันค่อนข้างจะหายากน่ะนะ อยู่ในระดับที่ในสองวัน
สามารถท�าได้ 1 ขวดบ้างไม่ได้บ้างนะ่ แต่อนั นม้ี ันสามารถผลติ ขึ้นมาได้
เยอะกว่า เลยตงั้ ใจว่าจะเอาเจา้ น่ีออกวางขายนะ่ เอาเถอะ ความต่างก็มี
แค่ความสามารถในการฟนื้ ฟูช้นิ ส่วนร่างกายท่ีขาดไปเท่านั้นนะ่ นะ”
ผมกล่าวเร่ืองชวนอ้ึงออกไปอย่างง่ายดาย แต่เพ่ือความไม่
ประมาท ผมยอ่ มไม่ลมื ท่จี ะพูดใหน้ ้อยเอาไว้
และแนน่ อนว่าได้ผลดีอย่างกบั โกหก

“รักษาช้ินส่วนร่างกายที่ขาด งั้นเหรอครับ...? เรื่องน้ัน
หมายความวา่ สามารถทา� ใหแ้ ขนขาทส่ี ญู เสยี ไปจากการตอ่ สงู้ อกกลบั มา
ใหม่ไดง้ ้ันเหรอครบั ?”
“แทนที่จะบอกว่างอกขึ้นมา อารมณ์มันประมาณว่ารวบรวม
แกน่ เวทมาสรา้ งชนิ้ สว่ นทดแทนขน้ึ มามากกวา่ ละมัง้ แต่เมอื่ เวลาผ่านไป
เลือดก็จะไหลเวียนขึ้นใหม่ จนมีสภาพไม่ต่างอะไรกับแขนขาด้ังเดิม
เลยนะ่ นะ”
“บา้ นา่ !? หากทวี่ า่ มาเปน็ เรอื่ งจรงิ ละก ็ จะมผี ลลพั ธเ์ ทยี บเทา่ กบั
<เวทเทวะ> ทที่ างศาสนจกั รแหง่ ตะวนั ตกเกบ็ ไวเ้ ปน็ ความลบั เลยนะครบั ?
แบบน้ันมัน เวทเทวะ : รเี จเนอเรชนั่ ท่ใี ช้ด้วยการทา� พันธสญั ญากับจติ -
วญิ ญาณศกั ดสิ์ ทิ ธแิ์ ลว้ ไมใ่ ชเ่ หรอครบั !! เวทมนตรน์ น้ั นะ่ เปน็ “ปาฏหิ ารยิ ์
ของพระเจา้ ” ทม่ี เี พยี งบคุ คลระดบั สงั ฆราชเพยี งไมก่ ค่ี นเทา่ นน้ั ทส่ี ามารถ

บทที่ 4 อาณาจกั รเบอร์มนุ ด์ 245

ใชไ้ ดเ้ ชยี วนะครบั !?”
กระทง่ั บารอนเบลยารด์ ทเี่ ยอื กเยน็ อยเู่ สมอกย็ งั ตอ้ งออกอาการ
ลนลาน ดูเหมือนวา่ จะไดผ้ ลลพั ธม์ ากกวา่ ที่ผมคาดเอาไว้เสียอกี นะเน่ยี
เพราะแบบนี้เอง พวกไคจินถึงได้ชอบบอกว่าให้ปิดไว้เป็น
ความลบั
บารอนเบลยาร์ดกลับมาเยือกเย็นได้ในทันที ก่อนจะสอดส่าย
สายตามองรอบขา้ ง
แม้ว่าเสียงโหวกเหวกเม่ือครู่จะดึงดูดสายตาคนรอบข้างก็ตาม
แตไ่ มม่ ใี ครไดย้ นิ เนอ้ื หาของบทสนทนาเลยแมแ้ ตค่ นเดยี ว เมอื่ เหน็ เชน่ นน้ั
แลว้ บารอนเบลยาร์ดก็เอย่ วา่ “เปลี่ยนที่คยุ กนั เถอะครับ” ก่อนจะเร่ิม
ออกเดนิ
ผมกบั ฟวิ สเ์ องกไ็ มม่ ขี อ้ โตแ้ ยง้ ใดๆ จงึ ตดั สนิ ใจเดนิ ทางไปเยอื น
คฤหาสน์ของบารอนเบลยาร์ดกันอกี คร้งั
หลงั จากฟวิ สก์ บั บารอนเบลยารด์ เขา้ มาในคฤหาสนแ์ ลว้ ทง้ั สอง
กห็ นั มองหนา้ กนั กอ่ นจะถอนหายใจ

“เอาละ จะเอายงั ไงดีละ่ ครับเน่ีย”
บารอนเบลยารด์ เอย่ อย่างวติ ก
ฟิวสห์ ยบิ ไฮโพช่ันไปถือ แล้วจอ้ งมันอย่างพนิ ิจพเิ คราะห์

“ผมขอประเมินมนั ไดไ้ หมครับ?”
“ไดส้ ”ิ
ฟิวส์เริ่มท่องคาถา ก่อนจะใช้เวทประเมินตรวจสอบคุณสมบัติ
ของมัน
“อืมม นมี่ ัน... แยกกบั ยาทีพ่ วกคาบาลมไี ม่ออกแฮะ เมอื่ ตอน
นน้ั เองกท็ ดลองใชด้ แู ลว้ เหมอื นกนั แตไ่ มน่ กึ เลยวา่ จะสามารถรกั ษากระทง่ั
ชน้ิ ส่วนรา่ งกายทขี่ าดไปได้ดว้ ย ถา้ จา� ไม่ผดิ เห็นแพทยเ์ วทมนตร์บอกวา่
ยาขวดนนั้ มคี ณุ สมบตั ปิ าฏหิ ารยิ แ์ หง่ พระเจา้ ของเวทเทวะเสยี ดว้ ย แตไ่ มน่ กึ

246

เลยวา่ จะอยรู่ ะดบั เดยี วกับรเี จเนอเรชน่ั เลยนะครบั เนี่ย...”
ฟวิ สก์ ลา่ วเช่นน้ันพลางเกาศรี ษะ
แม้จะบอกว่าเอาไปลองใช้แล้วก็ตาม แต่คงไม่มีใครท่ีบาดเจ็บ
ถึงขั้นเสยี แขนขาหรอก ถงึ จะจงใจทดสอบ แต่ไมว่ า่ ใครกค็ งไม่อยากลอง
ตัดแขนขาตวั เองด้วย จงึ ไม่แปลกท่ีจะไมร่ ู้

“ยังเหลือเจา้ นัน่ อยู่รึเปล่า?”
“ยงั มเี ก็บเอาไวข้ วดหนง่ึ น่ะ--------”
เหมือนว่าขวดอนื่ เอาไปใชท้ ดลองหมดแลว้ จึงไม่มีเหลืออีก

“รีบไปเอามาซะ”
บารอนเบลยารด์ ออกคา� สัง่ ฟวิ สพ์ ยกั หนา้ รับ

“เมื่อพดู ถึงผ้เู กี่ยวข้องที่เชอ่ื ใจได้ ก็มแี คจ่ กี ิสคนเดยี วละนะ”
ฟวิ สพ์ ึมพา� เชน่ นนั้ พลางเริ่มใช้เวทมนตร์ตดิ ต่อหาจกี สิ

แล้วจีกิสกร็ บี มาในทนั ที
โดยหวิ้ ตู้เซฟเอาไว้ในออ้ มแขน

“มีอะไรกันแน่เรอะ ฟิวส?์ ”
เขาบ่นออกมา แต่เมอื่ อยูต่ อ่ หน้าผมกับบารอนเบลยาร์ด เขาก็
จา� ตอ้ งเงียบไป

“เร่ืองท่ีเห็นและได้ยินท้ังหมดในห้องน้ี จงปิดเป็นความลับ
ทั้งหมดซะ”
บารอนเบลยารด์ ออกคา� ส่งั แก่จกี ิส
แมบ้ ารอนเบลยารด์ จะดถู ูกตนเองวา่ เป็นขนุ นางตา่� ต้อย แต่เขา
ก็มคี วามนา่ เกรงขามทีพ่ วกคนใหญค่ นโตเทียบไม่ตดิ เลย
จีกิสพยักหน้าอย่างร้อนรนกับเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน
กอ่ นจะเอย่ แสดงความตกลงวา่ “ผมสาบานครบั !”
บารอนเบลยารด์ พยกั หนา้ ก่อนจะรับตู้เซฟมาจากจีกิส

บทท่ี 4 อาณาจกั รเบอร์มุนด์ 247

“เป็นเจ้านง่ี ั้นร.ึ ..”
บารอนเบลยาร์ดหยิบส่ิงน้ัน-------- หยิบน�้ายาฟื้นฟูที่ผมสร้าง
ออกมา แลว้ จ้องมองมัน

“ถงึ ผมจะไมม่ คี วามรเู้ รอ่ื งเวทมนตร ์ แตก่ ส็ ามารถรไู้ ดว้ า่ สงิ่ นเี้ ปน็
ของจรงิ สมั ผสั ไดถ้ งึ พลงั ทไี่ มธ่ รรมดาจากยาขวดนจ้ี รงิ ๆ ดว้ ยนะครบั เนย่ี ”
แล้วค�าพูดต่อมาของบารอนเบลยาร์ด ก็ท�าให้พวกเราต้อง
ประหลาดใจกัน

“อันดับแรก เราลองเอาที่ฟวิ สม์ อี ยู่นัน่ มาใช้กันดกี วา่ ”
ไม่อยากจะเช่ือ เขาสั่งให้จีกิสถอดขาเทียมออก เพ่ือทดลอง
ผลลพั ธ์ของนา้� ยาเฉยเลย
แต่มันกน็ ่าสนใจจรงิ ๆ วา่ น้�ายาจะใชไ้ ดผ้ ลกบั แผลเก่ารึเปลา่
เขาลองใช้ไฮโพชั่นเป็นอันดับแรก ซ่ึงยืนยันแน่ชัดแล้วว่า
ไม่ส่งผลใดๆ กบั ช้ินส่วนร่างกายทข่ี าดหายไป
ลา� ดบั ถดั มาเปน็ นา้� ยาทผ่ี มสรา้ งเอง
เส้ียววินาทีท่ีราดมันลงไป ประกายแสงอ่อนๆ ก็เข้าห่อหุ้ม
ปากแผล ไม่นานก็แปรสภาพกลายเป็นขาขึ้นมา
น่ันเปน็ วนิ าทที ีพ่ ิสจู นไ์ ด้ว่า นา้� ยาส่งผลกับแผลเกา่ ดว้ ย
หรือว่าบางที ฟูลโพช่ันอาจจะอ่านอะไรบางอย่างท่ีเป็นข้อมูล
เชิงพันธุกรรม แล้วใช้ข้อมูลน้ันสร้างชิ้นส่วนใหม่ขึ้นมาก็เป็นได้ คงจะมี
ความตา่ งกบั ช้ินส่วนทดแทนธรรมดานนั่ แหละ
แต่จะอย่างไรก็แล้วแต่ เร่ืองก็คือน�้ายานี้มีอานุภาพที่เหนือล้�า
กวา่ วิชาแพทยแ์ ผนปจั จุบันเสยี อกี

“หา!? ขามนั ขาของผมมัน-------!?”
จกี สิ มที า่ ทตี นื่ ตกใจ

“นมี่ นั ... น่าเหลอื เช่อื ไปเลยนะเนยี่ ...”
“ไม่อยากจะเชื่อ ดูท่าเราคงได้มีความลับท่ีสุดยอดเพิ่มขึ้นอีก

248

แล้วสเิ นี่ย”
ทั้งสามคนนอกเหนือจากผม ต่างมสี หี นา้ ตกตะลึงไปตามๆ กนั
เร่ืองชวนอึ้งที่ผมกล่าวไปแบบไม่คิดอะไรน้ัน กลับกลายเป็นส่ิงท่ีท�าให้
ความเสียหายของผมมันใหญโ่ ตมากยง่ิ ขนึ้ กวา่ ทผ่ี มจินตนาการเอาไว้
อย่างท่ีโบราณเขาว่าไว ้ “ปากเป็นบ่อเกิดของความฉบิ หาย”
ผมต้ังใจว่าจะท�าให้การเจรจาด�าเนินไปอย่างมีประสิทธิภาพ
เสียหน่อย แตด่ เู หมือนวา่ มันจะไมใ่ ช่เวลาทา� แบบนนั้ เสียแล้ว

*

ผลสดุ ท้าย
เราเตี๊ยมกันว่าจะอ้างเรื่องขาของจีกิสว่าได้รับการรักษาโดย
จ่ายเงนิ ก้อนโตให้แกส่ งั ฆราชลึกลบั ผู้หน่ึงแทน
ด้วยความท่ีสามารถกลับไปปฏิบัติหน้าท่ีในฐานะของนัก
ผจญภัยได้ จึงท�าให้จีกิสไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ ท้ังส้ิน เขากล่าวขอบคุณ
ทุกคน พรอ้ มรบั ทราบเร่อื งทเ่ี ตยี๊ มกนั ไวท้ ุกอยา่ ง
ส่วนเร่ืองเก่ียวกับการค้าของผม-------- หรือก็คือเร่ืองการขาย
ไฮโพชน่ั นนั้ จบลงทที่ างอาณาจกั รเบอรม์ นุ ดจ์ ะเปน็ ผซู้ อ้ื ไปตามระยะเวลา
ท่ีก�าหนด โดยจะมีการคัดสรรพ่อค้าในสังกัดมา แล้วให้ไปโฆษณาตาม
ประเทศต่างๆ ของฝั่งตะวันตก
แต่จะอย่างไรก็แล้วแต่ เนื่องจากตอนนี้เรายังคงมีปริมาณการ
ผลิตยาทีน่ ้อย เลยหวงั ว่าจะมลี ูกคา้ ทส่ี นใจเพิ่มมากข้นึ ทีละนิด และเม่ือ
บรรดานักผจญภัยที่ทราบข่าวลือ มารวมตัวกันที่อาณาจักรเบอร์มุนด ์
ตวั ตนของเทมเพสตก์ จ็ ะถกู เปดิ เผยอยา่ งเปน็ ทางการ จนกวา่ จะถงึ ตอนนนั้
ก็คงต้องสง่ั สมความนา่ เชอื่ ถอื ไปทีละนดิ น่นั แหละ
หากไปโฆษณาวา่ เปน็ ยาทอี่ สรู ทา� ขน้ึ คงจะทา� ใหย้ อดขายไมค่ อ่ ย

บทท่ี 4 อาณาจกั รเบอรม์ นุ ด์ 249

ดีเท่าไร แตใ่ นกรณที ่ีมีคนเกิดรวู้ ่าเป็นยาที่อสูรทา� ข้นึ มันก็นา่ จะมคี นทยี่ งั
ใช้ต่ออย่างไม่แครเ์ พราะความสะดวกด้วยแนๆ่
อนั ดบั แรก สง่ิ สา� คญั คอื การใหเ้ อาไปใช ้ เพอื่ ใหร้ ถู้ งึ ความสะดวก
ของมนั เสียก่อน
เอาเป็นว่าผมประสบความส�าเร็จในการจัดหาผู้ที่จะมาซ้ือตาม
ระยะเวลาท่กี �าหนดแลว้
อันดบั แรก กค็ อื การกา้ วออกไปเปน็ กา้ วแรก
ถา้ ท�าได้ ผมก็ไมอ่ ยากจะเปน็ ศตั รกู บั มนุษย์
เพราะฉะนน้ั หลงั จากนผ้ี มกต็ ง้ั ใจวา่ จะพยายามตอ่ ไป เพ่ือให้
สามารถสานสมั พนั ธ์ฉนั ท์มิตรได้อยา่ งราบรนื่ ในภายภาคหน้า

ผมกล่าวคา� อ�าลากบั ฟวิ ส์
“ถา้ เชน่ น้ันทา่ นรมิ ุร ุ เดนิ ทางอยา่ งระมัดระวงั ดว้ ยนะครับ?”

“ไมต่ อ้ งหว่ งนา่ ทสี่ า� คญั กวา่ นนั้ ชว่ ยระวงั ไมใ่ หใ้ ครเขา้ ไปในหอ้ ง
ทว่ี า่ นั่นด้วยละ่ ?”
“เรอ่ื งนนั้ ไมต่ อ้ งเปน็ หว่ งหรอกครบั การจะไปทน่ี นั่ มแี ตต่ อ้ งเขา้
จากหอ้ งของหวั หน้าสาขาเท่าน้นั นะ่ ครบั ”
ผมโลง่ อกกับคา� ตอบของฟวิ ส์
หอ้ งทผ่ี มพดู ถงึ น้นั คือหอ้ งท่มี ีการติดตง้ั วงแหวนเวทซ่งึ ท�าจาก
โลหะเวทเอาไว้ พอผมนา� แผน่ วงกลมเสน้ ผา่ นศนู ยก์ ลาง 1 เมตรออกมา
ให้เขาด ู ฟิวสก์ ็ตกใจจนตาลุกวาว กล่าววา่ “กระทง่ั เวทมติ ิกด็ ้วย... ไมส่ ิ
ถา้ เปน็ ทา่ นริมรุ ลุ ะกค็ งเป็นไปได้ทุกอยา่ งนั่นละม้งั ...”
เปา้ หมายกค็ อื เพอื่ ใหส้ ามารถมาเทย่ี วเลน่ ทนี่ ไี่ ดท้ กุ เมอื่ ยงั ไงละ่
แม้ว่าจะตกลงเรื่องส่วนใหญ่กันได้แล้วก็ตาม แต่ก็ยังไม่ได้
กา� หนดเรอ่ื งพอ่ คา้ สว่ นตวั แลว้ หลงั จากนผ้ี มกม็ คี วามจา� เปน็ ทตี่ อ้ งมงุ่ หนา้
ไปยังอาณาจักรองิ คร์ าเซยี บอ่ ยๆ ด้วย ฉะน้ันแลว้ ผมจงึ ขอยืมหอ้ งของ

250

เขาไปหน่ึงห้อง เพ่อื ใชเ้ ปน็ ฐานสา� หรับ เวทธาต ุ : วาร์ปพอร์ทัลยังไงล่ะ
อนงึ่ ดว้ ยการวเิ คราะหว์ ารป์ พอรท์ ลั โดย 『มหาปราชญ』์ ทา� ให้
ผมสามารถควบคุมฐานเป็นจ�านวนมากได้แล้ว แม้ว่าจ�าเป็นต้องติดตั้ง
วงแหวนเวทก็ตาม แต่การที่สามารถเดินทางไปยังสถานท่ีมากมายใน
ชวั่ พริบตา ก็เป็นเรื่องทส่ี ะดวกเป็นอย่างมาก
แตก่ ็ จา� เปน็ ตอ้ งระวงั ไมใ่ หว้ งแหวนเวททา� จากโลหะเวททม่ี รี าคา
แพงถูกขโมยไปด้วยเหมือนกัน... ผมเคยมโนเหมือนกันว่า สักวันหน่ึง
ถ้าเราสามารถวาร์ปได้โดยไม่ต้องมีวงแหวนเวทก็ดีสิ แต่เรื่องท่ีผมมโน
แบบน้นั เปน็ ความลับนะเอ้อ

“คาบาล พวกนายเองกช็ ว่ ยปกป้องทา่ นรมิ ุรุให้ดดี ้วยล่ะ?”
“แนน่ อนอยแู่ ล้วครบั ”
“เชอื่ มือไดเ้ ลยค่า!”
“ทางฝั่งอิงค์ราเซียก็ปลอดภัยด้วย ต่อให้เป็นพวกเราก็สบาย
บรอื๋ ละครับ”
“เจ้าพวกโง่!! เขาก�าลังบอกว่าให้พวกแกท�าคะแนนจากการ
คมุ้ กนั ทา่ นรมิ รุ ุ เพอื่ ลา้ งบาปทพี่ วกแกโกงตา่ งหาก ไมย่ อมใหป้ ระมาทกนั
หรอกนะเว้ย!!”
ในระหว่างที่ผมก�าลังคิดอะไรฟุ้งซ่าน ดูเหมือนว่าฟิวส์กับพวก
คาบาลจะทกั ทายกนั จบแลว้ เชน่ กนั ทงั้ สามพดู จาอวดดอี อกไปเหมอื นเดมิ
เลยโดนจกี สิ ดเุ ข้าให้
เมอ่ื ขาหายดแี ลว้ จกี สิ กก็ ลบั ไปทา� หนา้ ทเ่ี ปน็ นกั ผจญภยั อกี ครงั้
เมอ่ื ความสามารถสมยั ยงั ปฏบิ ตั ิหนา้ ที่หวนคืนกลับมา แรงกดดนั ของเขา
ก็ยิ่งทวีคณู มากข้ึน
แต่เหมือนเขาตัดสินใจว่าจะไม่ออกเดินทาง แต่จะท�างานอยู่ที่
อาณาจกั รเบอรม์ นุ ดใ์ นฐานะของนกั เวทหลวงแทน และเหน็ วา่ จะทา� หนา้ ที่
เปน็ ผคู้ มุ สอบไปจนกวา่ จะหาคนใหมม่ าแทนได ้ จงึ ไมม่ ปี ญั หาแตอ่ ยา่ งใด

บทท่ี 4 อาณาจกั รเบอรม์ ุนด์ 251