เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว - 04

*

แลว้ จากนนั้ รามิรสิ ก็ชว่ ยเลคเชอร์เกีย่ วกบั จิตวิญญาณให้
เพราะแบบน้ัน เลยท�าให้ผมพอจะเข้าใจอย่างคร่าวๆ แล้วว่า
จติ วิญญาณคืออะไร
จติ วญิ ญาณชนั้ สงู นน้ั จะมอี ตั ภาพเปน็ ของตวั เอง อกี ทงั้ จะตอบรบั
ต่อการอัญเชิญหรือไม่ก็ข้ึนอยู่กับอารมณ์ด้วย ถ้าเช่นน้ัน เราก็แค่ตัด
พลงั งานออกจากสงิ่ ทเี่ รยี กวา่ มหาจติ วญิ ญาณ แลว้ ใหก้ า� เนดิ จติ วญิ ญาณ
ช้ันสูงขึ้นมาใหม่ซะก็ส้ินเร่อื ง

“เธออยากจะบอกวา่ ถา้ เรยี กแลว้ ไมย่ อมมาละก ็ ใหส้ รา้ งขนึ้ มา
ใหม่ซะ สนิ ะ?”
รามิริสพยักหน้าแรงๆ
หากให้ก�าเนิดจิตวิญญาณดวงใหม่ข้ึนมา ปัญหาเรื่องความ
ไม่แน่นอนในการอัญเชิญก็จะหายไป ในท่ีสุดผมก็พอจะบรรลุเป้าหมาย
ก่อนท่ีเวลาจะหมดลงไดแ้ ล้ว
นน่ั ไมใ่ ชเ่ รอ่ื งง่ายๆ เลย
เรื่องความเหมาะสมตอ่ พวกเด็กๆ กน็ ่าห่วงเหมือนกัน
ถ้าเป็นจริงได้ ผมก็อยากให้สามารถได้รับความร่วมมือจาก
จิตวิญญาณชั้นสูงทม่ี ีความนึกคดิ มากกว่า...
แต่ถงึ ยงั ไง--------กม็ ีแตต่ อ้ งทา� เท่าน้ัน
ผมมองพวกเดก็ ๆ
ทุกคนจอ้ งมองกลบั มาอยา่ งจรงิ จงั

“ไม่เปน็ ไรใชไ่ หม?”
“““อ้ือ!!”””
สงสัยเราจะถามอะไรโงๆ่ ซะแล้ว
ที่เหลือก็แค่เช่อื ม่นั แล้วลงมอื เทา่ นั้น

402



พวกเรากา� ลงั ยา้ ยสถานที่
ไปสู่ “ท่ีพา� นักแหง่ จิตวิญญาณ” ซ่ึงอยดู่ า้ นในสุดของเขาวงกต
ไม่ว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร ผมก็แค่ปกป้องพวกเด็กๆ
เท่านั้น
อกี อยา่ ง รามริ ิสเองกน็ ่าจะช่วยด้วยอีกแรง
เห็นแบบนี้ แต่เดิมทีแล้วรามิริสก็เป็นถึงราชินีแห่งจิตวิญญาณ
ถึงจะต่างจากภาพลักษณ์อันน่าเกรงขามท่ีฟังมาจากคุณเทรน่ีก็ตาม แต่
คงไม่เป็นไรหรอก มัง้ นะ
เห็นว่ารามิริสน้ันจะสืบทอดอัตภาพต่อกันมาหลายชั่วอายุคน
แม้วา่ จะตายแล้วเกิดใหม่ก็ตาม เธอจงึ ร้จู ักพวกคณุ เทรนเ่ี ช่นกัน
ชา่ งนา่ อศั จรรยใ์ จอย่างย่งิ รามิริสกล่าววา่ “เห เด็กพวกน้ันเอง
ก็สบายดีงั้นเหรอ! เม่ือก่อนพวกเธอเคยเป็นจิตวิญญาณน้อยน่ารักด้วย
นะ?” ซึ่งท�าให้ผมเกิดข้อสงสัยว่า ตอนที่รามิริสเข้าสู่ด้านมืดกลายมา
เปน็ ภตู พวกคณุ เทรนอี่ าจจะไดร้ บั ผลกระทบนนั้ ทา� ใหก้ ลายมาเปน็ ไดรแอด
(ภูตพฤกษา) ด้วยกเ็ ปน็ ได ้ ซง่ึ ดนู ่าจะเปน็ เรอ่ื งจรงิ เสยี ด้วย
พอรามริ สิ กลายมาเปน็ ภตู แลว้ เหน็ วา่ เมอ่ื พลงั เวทเพมิ่ จนถงึ ขดี
สงู สดุ เธอก็จะใหก้ �าเนดิ ลกู ๆ (รา่ งแยก) ขน้ึ มา ซ่งึ รา่ งแยกนนั้ จะกลาย
เป็นรามิริสตนใหม่ และสืบทอดอัตภาพของร่างต้นมาทั้งหมด และเมื่อ
ร่างแยกเติบโตขึ้น กจ็ ะมคี วามสามารถทเ่ี หนือกวา่ ผใู้ หก้ �าเนดิ อกี ด้วย
ส่วนจุดอ่อนคือ จะมีความออ่ นแอไปจนกวา่ จะเติบโตเต็มท่ี
ผวู้ วิ ฒั นาการและเสอื่ มถอยไมร่ จู้ บ-------หลอ่ นคอื หนงึ่ เดยี วใน
บรรดาราชาปิศาจท้ังหมด ท่สี ามารถมที ายาทสืบทอดได้
เจา้ หลอ่ นบน่ ใหฟ้ งั วา่ แตก่ อ่ นยงั ไมม่ คี วามจา� เปน็ ทตี่ อ้ งเปลยี่ นรนุ่
แบบนี้ แต่เม่ือเธอเข้าสู่ด้านมืดจนเกิดใหม่กลายเป็นภูต ก็ท�าให้ตนมี

404

รา่ งกายทไ่ี ม่สะดวกสบายเช่นนี้
ซ่ึงในรามิริสในตอนน้ียังเป็นร่างที่โตไม่เต็มท่ี ท�าให้ผมรู้สึกไม่
คอ่ ยไวว้ างใจเทา่ ไร... แต่ถึงอยา่ งนน้ั กย็ งั ดีกว่าไมไ่ ด้มาด้วยละนะ
ในระหวา่ งทีพ่ ดู คุยกนั เชน่ นั้น เรากเ็ ดนิ ทางมาถึงจุดหมาย

ณ อีกฟากของประตู คอื ห้องอันกว้างขวางทีไ่ มม่ อี ะไรเลย ทนี่ ่ี
คอื ห้องพยากรณซ์ ึง่ เชอื่ มตอ่ ไปยงั “ทีพ่ �านักแหง่ จิตวิญญาณ”
มีเส้นทางแสงที่มีความกว้างราว 1 เมตรทอดยาวออกไปข้าง
หนา้ ราว 20 เมตร และ ณ สดุ ปลายของเส้นทางน้นั มีแท่นยืนทรงกลม
ซึ่งมีเส้นผ่านศนู ยก์ าง 5 เมตรตัง้ อยู่
ไมร่ เู้ หมอื นกนั วา่ แทน่ ยนื นน้ั ทา� จากวสั ดอุ ะไร แตเ่ หมอื นมนั กา� ลงั
ลอยอยใู่ นอากาศอยา่ งไรอยา่ งน้ัน

“ฟังให้ดีนะ? ให้ไปยนื บนพืน้ วงกลมนนั่ แลว้ เรียกมาหานะ!”
“จะใหเ้ รียกยงั ไงเหรอ?”
“เรยี กยงั ไงก็ได้ จะบอกวา่ ‘ชว่ ยดว้ ย!’ กไ็ ด ้ จะบอกวา่ ‘มา
เล่นกัน!’ กย็ ่อมได ้ ถา้ ท�าให้จติ วญิ ญาณสนใจแล้วมาหาได ้ จะถอื วา่ ท�า
สา� เรจ็ น่ะ”
“...จะมา รึเปล่านะ?”
“มาอยู่แล้วส!ิ อาจารย์ พวกเขาจะมาใช่ไหม?”
“จะมารเึ ปล่าคะ?”
พวกเดก็ ๆ แหงนมองผมด้วยความเปน็ กงั วล
แหม คงไมเ่ ปน็ ไรหรอก ในกรณที เี่ ลวรา้ ยทส่ี ดุ ตอ่ ใหม้ นั จะเปน็
ปิศาจหรืออะไรกต็ าม ผมก็จะท�าให้มันทา� ตามทพี่ ูดเอง

“...เดยี๋ วก่อนสเิ จ้า เจ้าก�าลังท�าหนา้ ตาชั่วรา้ ยอยนู่ ะรู้ไหม?”
ยยั รามริ ิสน ่ี หวั ไวเกนิ คาด
ผมไมส่ นใจคา� พดู ขดั คอของรามริ สิ แลว้ กลา่ วใหก้ า� ลงั ใจพวกเดก็ ๆ

บทท่ี 7 ดวงวิญญาณท่ีได้รบั การกอบกู้ 405

“ไมต่ อ้ งหว่ งไม่ตอ้ งหว่ ง ตอ้ งไปได้สวยอยูแ่ ล้วละ!”
ผมเองกไ็ ปกบั เขาดว้ ย เผอ่ื ในกรณที จี่ ติ วญิ ญาณไมย่ อมมานะ่ นะ

“เดยี๋ วฉนั เองก็ไปดว้ ยเหมอื นกนั ไม่ตอ้ งหว่ ง”
“...เอาเถอะ จะไปกนั กค่ี นก็ไม่เป็นไรหรอก แตท่ างมันแคบนะ?
เดีย๋ วฉันก็จะไปดว้ ย เพราะงั้นพวกเดก็ ๆ ไปกันทลี ะคนน่าจะดีกวา่ นะ”
อมื ง้ันให้เรียกจติ วญิ ญาณกันทีละคนด้วยน่าจะดีกว่าละม้ัง
เพราะในบางกรณ ี อาจจ�าเป็นตอ้ งมกี ารต่อรองดว้ ย
ถา้ ทา� ได ้ ผมกอ็ ยากจะหลกี เลย่ี งการพดู คยุ ดว้ ยกา� ปน้ั เหมอื นกนั ...

“ดลี ะ! ง้ันเราจะไปกันทลี ะคนตามล�าดับนะ ใครจะไปก่อน?”
จากนัน้ เรากก็ า� หนดล�าดบั ท่จี ะไปกัน
คนแรกคือเกลผอู้ ายมุ ากท่ีสุด
คนตอ่ มาคืออลิส
ตามด้วยเคนยะกบั เรียวตะ
และปดิ ทา้ ยด้วยคโุ รเอะ
ถึงจะมีปากเสยี งกันนดิ หนอ่ ย แตก่ ล็ งเอยดว้ ยล�าดบั ตามน้ี

ณ หอ้ งอันสงบเงียบ
เตม็ เปย่ี มดว้ ยแสงจางๆ ไรส้ มุ้ เสยี ง ดทู า่ ทางภายในนจ้ี ะเตม็ เปย่ี ม
ด้วยพลงั งานธรรมชาติ คล้ายกบั ภายในถ้า� ผนกึ ของเวลโดร่า
มเี พยี งเสยี งฝีเทา้ ท่สี ะท้อนดงั ไปท่ัว

“อาจารย ์ ถา้ เกดิ อะไรขนึ้ กบั ผม... ผมฝากเจา้ พวกนน้ั ดว้ ยนะครบั ”
เอานา่ ไม่ต้องเครยี ดขนาดนั้นก็ได้ จะตนื่ เต้นเกินไปแล้ว
ผมลบู ศีรษะของเกลโดยไมพ่ ูดอะไร
แล้วเรากเ็ ดินมาถึงลานกวา้ งทรงกลม
ผมตกอยูภ่ ายใตค้ วามรู้สึกราวกบั กา� ลงั ลอยอยกู่ ลางอากาศ
ผมทา� ทา่ จะกา้ วขาออกไป กอ่ นจะตอ้ งรบี ชกั กลบั เพราะผมมอง

406

ไมเ่ หน็ พนื้ ข้างหน้า
แต่จากสกิล 『ญาณเวท』 ท�าใหผ้ มร้วู ่ามันมพี ้นื อยูต่ รงน้ัน เจา้
นี่มัน กระจกใส? หรอื เปน็ อะครลิ ิก?
ถึงจะตกใจ แตผ่ มกก็ า้ วขาออกไป
เกลทา� ทา่ กลวั ๆ แตผ่ มบอกไปวา่ “ไมต่ อ้ งหว่ ง มนั มที ย่ี นื ไมว่ า่
อะไรจะเกิดขน้ึ ฉันจะช่วยนายเอง” ได้ยินเชน่ นนั้ เกลก็ตดั สินใจกา้ วเดนิ
เขาเดินอยา่ งกล้าๆ กลวั ๆ ด้วยความระมัดระวงั
เราเดนิ หนา้ ไปจนถงึ ใจกลาง

“เอ้า ตรงน้ีแหละ! น่าตื่นเต้นดีเหมือนกันนะว่าจะเรียกอะไร
มาได้!”
รามริ สิ ยิ้มอย่างสนกุ สนาน
ผมวางมอื บนศรี ษะของเกลดงั ตบุ กอ่ นทเ่ี ขาจะหลบั ตาแลว้ เรมิ่
ต้ังจติ อธิษฐาน
ในท่าชนั เขา่ ขนึ้ หน่ึงขา้ ง ราวกบั อธิษฐานตอ่ พระเจา้
ผมกอดอก จอ้ งดคู วามเป็นไป
เวลาผา่ นไปไมน่ านนกั ในทส่ี ดุ กม็ ลี ะอองแสงผดุ ออกมาจากฟา้
แสงนน้ั รว่ งโรยลงมาราวกบั หมิ ะ แตท่ วา่ ไมอ่ าจสมั ผสั ไดถ้ งึ พลงั
และความคดิ
เกลอธษิ ฐานตอ่ โดยไม่สนใจ
ดูเหมือนว่าสิ่งที่ตอบรับต่อเสียงเรียกจะไม่ใช่จิตวิญญาณช้ันสูง
แต่เปน็ จติ วญิ ญาณชน้ั ลา่ งที่ไร้ความคดิ
ซึ่งจิตวิญญาณช้ันล่างน้ันคือเศษเส้ียวของพลังงานธรรมชาติ
คล้ายคลึงกับแกน่ เวท แต่กไ็ มใ่ ช่
โดยเศษเสยี้ วในรปู รา่ งของพลงั งานนจ้ี ะกอ่ ตวั เขา้ ดว้ ยกนั จนกลาย
มาเปน็ จติ วญิ ญาณชนั้ สงู ทม่ี อี ตั ภาพเปน็ ของตนเอง หากไมเ่ กดิ อตั ภาพกจ็ ะ
สลายตวั ออก แลว้ กลบั มารวมตวั กนั ใหมอ่ กี ครง้ั จนใหก้ า� เนดิ จติ วญิ ญาณ

บทท่ี 7 ดวงวญิ ญาณท่ไี ด้รับการกอบกู้ 407

อะไรสักอย่างข้นึ ในที่สุด
แม้ว่าจะปรากฏจิตวิญญาณขนาดเล็ก แต่ก็ไม่เกิดความ
เปลี่ยนแปลงไปมากกว่านั้น ดูเหมือนจะไม่มีจิตวิญญาณชั้นสูงที่ตอบรับ
ตอ่ เสยี งเรียกของเกล
ผมกร็ อู้ ยแู่ กใ่ จวา่ มนั ไมง่ า่ ย เพราะแมว้ า่ จะเรยี กหา แตก่ ใ็ ชว่ า่ จะ
มมี หาจติ วิญญาณอยู่เสมอไป
ถ้างัน้ เราก็แค่สร้างจติ วิญญาณดวงใหม่ข้นึ มาก็พอ!
ถา้ หากว่าจิตวญิ ญาณดวงนอ้ ยเหล่าน้ี คือเศษเสย้ี วท่เี กลตัดมา
จากมหาจิตวิญญาณ... ก็น่าจะสามารถจับมารวมตัวกัน แล้วท�าให้
ววิ ฒั นาการไปเปน็ จิตวญิ ญาณ 1 ดวง-------ไมส่ ิ 1 ตนไดแ้ น่

《คÓถาม จะให้ 『กลทั โทน』ี ดÓเนนิ การ 『กลนื กนิ 』 จติ วญิ ญาณ
เพื่อทÓการ 『หลอมรวม』 หรือไม่? YES/NO》

“เกล อธิษฐานตอ่ ไป!”
ผมกนิ จติ วิญญาณเหลา่ นั้นเข้าไปอยา่ งไม่ลงั เล

“ดะ เดย๋ี วสิ!? เจา้ ท�าอะไรนะ่ !”
“เอานา่ ดูอยเู่ ฉยๆ เถอะ ฉนั มคี วามคิดอย่”ู
ผมส่งั ให้ 『มหาปราชญ』์ ท�างานโดยไมก่ ระโตกกระตาก
เมอ่ื เขา้ ใจเจตนาของผมไดแ้ ลว้ 『มหาปราชญ』์ กเ็ รมิ่ คดิ คา� นวณ
ดว้ ยความเรว็ สงู มหาปราชญน์ า� มาซง่ึ คา� ตอบทเ่ี หมาะสมทส่ี ดุ ในเสยี้ ววนิ าท ี
กอ่ นจะเริ่มทา� การ 『หลอมรวม』

《รายงาน เสรจ็ สนิ้ การใชย้ นู คี สกลิ 『นกั แปรสภาพ』 ทÓการ
『หลอมรวม』 จติ วญิ ญาณชนั้ สงู ธาตทุ ไ่ี ดค้ อื 『ดนิ 』 ดÓเนนิ การวเิ คราะห์
ขอ้ มลู อตั ภาพของอฟิ รติ เพอ่ื สรา้ งบคุ ลกิ เทยี ม... สรา้ งบคุ ลกิ เทยี มสÓเรจ็ ...

408

ดÓเนนิ การเสรมิ บคุ ลกิ ลงไป ดÓเนนิ การเสรจ็ สน้ิ จะทÓการ 『หลอมรวม』
“จติ วญิ ญาณชนั้ สงู เสมอื นจรงิ ธาตุ 『ดนิ 』” เขา้ กบั เกล กบ๊ิ สนั หรอื ไม?่
YES/NO》

ผมวางมอื ลงบนศีรษะของเกล แล้วเพง่ จิตตอบวา่ YES
ด้วยค�าสั่งของผม ท�าให้ “จิตวิญญาณชั้นสูงเสมือนจริงธาต ุ
『ดนิ 』” ท ี่ 『มหาปราชญ』์ เป็นผสู้ รา้ งขน้ึ เร่มิ ทา� หนา้ ที่หลอมรวมเข้า
กบั เกลโดยสวสั ดิภาพ
พอใช ้ 『วเิ คราะหป์ ระเมนิ 』 สอ่ งดสู ถานะของเกลดว้ ยความคาด-
หวงั สถานะคลุม้ คลั่งของพลังงาน (แกน่ เวท) ท่บี ่งบอกถงึ ความผิดปกติ
กห็ ายไปเปน็ ปลดิ ทง้ิ ดทู า่ ทาง “จติ วญิ ญาณชนั้ สงู เสมอื นจรงิ ธาต ุ 『ดนิ 』”
จะทา� หนา้ ทใี่ นการควบคมุ พลงั งานส�าเร็จโดยสมบูรณแ์ บบแลว้
เขาอยู่ในสภาพที่เย่ียมเอามากๆ น่าจะควบคุมพลังงานที่เคย
คลมุ้ คล่งั ตามต้องการในระดับหน่งึ ไดแ้ ลว้ เพยี งเทา่ น้เี ขากส็ ามารถได้รบั
สกลิ ไปทีละนิดตามการเจรญิ เตบิ โตของร่างกายได้แลว้ แนๆ่
ผา่ ตดั สา� เรจ็ แลว้ ครบั ! ผมจบั มอื กบั 『มหาปราชญ』์ ในหวั ดว้ ย
อารมณร์ าวๆ นน้ั แตด่ ว้ ยความทเี่ ปน็ อมิ เมจตามอา� เภอใจของผม เลยนา่
จะทา� ให ้ 『มหาปราชญ』์ เดือดรอ้ นก็ไดน้ ่ะนะ

“โอเค พอได้แลว้ ละ ท�าได้ดมี ากเลยนะ!”
ผมบอกเกลที่กา� ลงั อธษิ ฐานอยา่ งเป็นกงั วล
นน่ั เปน็ การกระทา� ทใี่ ชเ้ วลาเพยี งไมก่ วี่ นิ าทเี ทา่ นนั้ เกลเลยดทู า่ ทาง
ไมร่ สู้ ึกอะไรเท่าไร เขาแหงนมองผมดว้ ยใบหน้าเหลอหลา
ผมพยักหน้าอย่างหนกั แนน่

“ไมเ่ ปน็ ไรแลว้ การพงั ทลายของรา่ งนายหยดุ แลว้ ฉนั ขอรบั รอง!”
เกลน้�าตาปร่มิ กับค�าพดู ของผม ถึงจะท�าเป็นเขม้ แข็งยังไงเขาก็
ยังเป็นเดก็ อยดู่ ี พอโลง่ อกขึ้นมา ก็เลยทนไมไ่ หวนั่นแหละ

บทท่ี 7 ดวงวิญญาณที่ไดร้ บั การกอบกู้ 409

“อาจารย ์ ขอบพระคณุ ครับ!!”
“ไมต่ ้องใส่ใจหรอก ฉนั ตอ้ งปกป้องนกั เรียนอยูแ่ ลว้ นนี่ า”
ผมลบู หัวเขาเปน็ การแก้เขนิ ก่อนจะพาตวั กลับไปหาทุกคน
เมอ่ื รายงานวา่ ทา� สา� เรจ็ ทกุ คนตา่ งกส็ ง่ เสยี งรอ้ งดว้ ยความปตี ยิ นิ ดี
แตว่ า่ มนั ยงั ไมจ่ บแคน่ ห้ี รอก ถา้ ไมท่ า� ใหส้ า� เรจ็ ทกุ คนกไ็ มม่ คี วามหมายอะไร

“ยังเรว็ ไปที่จะดใี จกันนะ ไว้ท�าส�าเร็จทุกคนคอ่ ยดีใจนนู่ !”
ทุกคนพยกั หนา้ ตอบคา� พดู ผม ความกงั วลใจไดจ้ างหายไปจาก
แววตา เรม่ิ แปรเปลี่ยนเป็นความหวัง
เอาละ ง้ันเรามาจัดการกบั คนทีส่ องต่อเลยดกี วา่

คนตอ่ ไปคอื อลสิ
เธอบอกว่ากลัวที่จะต้องเดินไปบนทางแคบๆ ผมเลยตัดสินใจ
อุ้มเธอเดินไป
เหน็ คุโรเอะกบั อลิสเถียงอะไรกนั บางอย่าง แตค่ งจะเปน็ การให้
ก�าลงั ใจแบบเด็กๆ ละมง้ั ?
ผมอมุ้ อลสิ ขนึ้ มาโดยไมส่ นใจเรอ่ื งทท่ี ง้ั สองเถยี งกนั กอ่ นจะมงุ่ หนา้
ไปยงั แท่นยนื
ผมหวังวา่ ครั้งน้จี ะไปได้สวยเหมือนเดิม... ไมส่ ิ ผมจะต้องท�าให้
มันส�าเร็จให้ได้
แลว้ อลสิ ก็หลบั ตาอธิษฐาน โดยมีพวกเราคอยเฝา้ ด ู ใช้สองมอื
บบี กระโปรงบนตกั แน่น
เกดิ ปรากฏการณแ์ บบเกลขน้ึ อกี ครงั้ เมอ่ื เวลาผา่ นไปไมน่ านนกั
ก็มอี นภุ าคแสงรว่ งโรยมาจากฟา้
ถ้าอย่างนั้น เรื่องท่ีเราต้องท�าก็มีเพียงอย่างเดียว ผมดูดพวก
จิตวญิ ญาณทีป่ รากฏตรงแท่นอย่างรวดเรว็
รามริ สิ จอ้ งผมเหมอื นอยากจะพดู อะไรบางอยา่ ง แตผ่ มกท็ า� เปน็

410

ไมส่ นใจ
พอทา� เปน็ คร้งั ทีส่ อง ผมก็เริ่มจะชินข้นึ มา

《รายงาน เสรจ็ สนิ้ การใชย้ นู คี สกลิ 『นกั แปรสภาพ』 ทÓการ
『หลอมรวม』 จิตวญิ ญาณชนั้ สงู ธาตทุ ่ไี ดค้ ือ 『มิต』ิ ตามดว้ ยดÓเนนิ
การสรา้ ง “จติ วญิ ญาณชน้ั สงู เสมอื นจรงิ ธาตุ 『มติ 』ิ ...ดÓเนนิ การเสรจ็
สนิ้ อนงึ่ เนอ่ื งจากทา่ นไดท้ Óการ 『วเิ คราะหป์ ระเมนิ 』 ตอ่ “ธาตมุ ติ ”ิ
จงึ ทÓใหส้ กลิ 『เคลอื่ นยา้ ยผา่ นเงา』 ของทา่ นววิ ฒั นาการเปน็ 『เคลอ่ื น
ยา้ ยผา่ นมติ 』ิ จะทÓการ 『หลอมรวม』 “จติ วญิ ญาณชน้ั สงู เสมอื นจรงิ
ธาตุ 『มิติ』” ท่ีสร้างเสร็จแล้วเข้ากับอลิส รอนโดหรือไม่? YES/
NO》

ดเู หมอื นจติ วญิ ญาณทอ่ี ลสิ เรยี กมาจะเป็นธาตุมติ ิ และดว้ ยการ
ใช้สกลิ 『ล่าเหยอื่ 』 กินเข้าไป ตามดว้ ย 『วเิ คราะหป์ ระเมิน』ทา� ใหส้ กลิ
ผมพลอยววิ ัฒนาการไปด้วย
เป็นเรือ่ งทค่ี าดไมถ่ งึ จรงิ ๆ 『เคลอื่ นยา้ ยผา่ นมติ 』ิ เปน็ สกิลท่ดี ู
ทา่ จะมปี ระโยชน์สดุ ๆ อกี เหมอื นกนั
การ 『หลอมรวม』 เขา้ กบั อลสิ เองกเ็ สรจ็ สนิ้ อยา่ งไรป้ ญั หาใดๆ
เช่นกัน

“อลสิ พยายามได้ดีมาก! ไม่เป็นไรแลว้ ละ!”
ผมอ้มุ อลสิ ขนึ้ มา กอ่ นจะบอกเช่นนั้น
อลสิ ลืมตาขนึ้ ยิ้มรา่ ก่อนจะจบู มาที่แกม้ ของผม
เฮเ้ ฮ ้ ชา่ งเป็นเด็กทที่ �าตวั แก่แดดเสียจรงิ ๆ มาเน้อื หอมกบั เดก็
9 ขวบแบบน ี้ จะวา่ ยงั ไงดลี ะ มนั กด็ ใี จอยหู่ รอก แตไ่ มค่ อ่ ยดใี จเทา่ ไรแฮะ
ไมส่ ิ ยังไงกด็ ีใจนัน่ แหละ...
แต่ผมเปน็ สภุ าพบรุ ษุ หาใช้โลลิค่อนไม่ เพราะง้ันอย่าเข้าใจผิด

บทที่ 7 ดวงวิญญาณทีไ่ ดร้ บั การกอบกู้ 411

เรื่องนนั้ กันล่ะ
“ขอบใจนะ!”

ผมลูบหวั ขอบคณุ อลิส ก่อนจะพาเธอกลบั ไปหาทุกคน
เมอื่ วางอลสิ ลง เธอกเ็ ขา้ ไปเถยี งกบั คโุ รเอะอยา่ งรนุ แรง สนทิ กนั
ดีแบบนีม้ นั ชวนให้ยิ้มออกเสียจริงๆ

แล้วผมกพ็ าเคนยะกลบั ไปยังแทน่ พธิ ี
เอาละ ผมเรม่ิ มคี วามมน่ั ใจขนึ้ มาแลว้ ทกุ อยา่ งเปน็ ไปอยา่ งราบรน่ื
อกี สามคนเทา่ นน้ั ผมคดิ เผอื่ เอาไวเ้ หมอื นกนั วา่ ถา้ คบั ขนั ขน้ึ มา
ผมจะทา� การอญั เชญิ แบบบงั คบั พอกา� ราบไดแ้ ลว้ กเ็ อายดั ใหพ้ วกเดก็ ๆ ไป
แตด่ ูเหมือนจะไมจ่ า� เป็นตอ้ งทา� แบบนนั้ เลย
แตน่ า่ จะดแี ลว้ ละ เพราะการ 『หลอมรวม』 จติ วญิ ญาณชนั้ ลา่ ง
มนั เผาผลาญพลงั เวทผมไปมากกวา่ ทคี่ ดิ เหมอื นกนั แตก่ ย็ งั เหลอื แคส่ าม
คน ยงั ไงผมกต็ ้องท�าอะไรสกั อยา่ งอยู่แล้วน่ะนะ
เสย้ี ววนิ าทที เี่ คนยะกา� ลงั จะเรม่ิ อธษิ ฐานนน่ั เอง ทงั้ ทเี่ ขายงั ไมไ่ ด้
หลบั ตาแท้ๆ ทวา่ อนุภาคแสงกลบั เริ่มรว่ งโรยมายังแทน่ พธิ แี ลว้ หนา� ซ้�า
ยงั สัมผสั ได้ถึงแรงกดดนั ทีเ่ ทยี บกับเมอ่ื ก่อนหน้าน้ีไมต่ ิดอีกด้วย
อะไรน่ะ? ไอ้ทผ่ี า่ นๆ มามันเทยี บกับเจา้ น่ไี ม่ไดเ้ ลยนะ!?

-------- จนในทีส่ ุด ณ บริเวณเบ้อื งหน้าแท่นพธิ ี กม็ ีคนผู้หนง่ึ
--------ไม่สิ มีจติ วิญญาณตนหน่ึงปรากฏตวั ขน้ึ
ทอี่ ยตู่ รงนนั้ มนั เดก็ ผู้ชายง้ันเหรอ?

“หวัดดี! สบายดีเปล่า? ข้าสบายดีนะ วันนี้เกิดนึกอยากจะ
มานะ่ !”
แถมยังทักทายมาอย่างสบายๆ ด้วย
น่ีมันไม่ใช่แค่มีอัตภาพของตัวเองแล้ว จะต้องเป็นจิตวิญญาณ
ช้ันสงู ไม่ผิดแน่

412

“อะ อา๊ าาาาาาาาา!! นเี่ จา้ มาทา� บา้ อะไรทบ่ี า้ นคนอน่ื เขาเนย่ี !?”
รามิริสถลึงตาพร้อมเข้าไปใกลจ้ ติ วิญญาณรา่ งเด็กหน่มุ ตนนนั้
ดเู หมอื นจะเปน็ คนรู้จกั

“เฮ้ ทางนัน้ คือ?”
เมอ่ื ผมเอย่ ถาม จติ วญิ ญาณรา่ งเดก็ หนมุ่ กเ็ อย่ ตอบกอ่ นทร่ี ามริ สิ
จะทันได้แนะน�า

“โอส๊ ! ยนิ ดที ไ่ี ดร้ จู้ กั ขา้ คอื จติ วญิ ญาณแหง่ แสง! เปน็ จติ วญิ ญาณ
แห่งแสงขนานแท้ ผดิ กับคนทก่ี ลายมาเปน็ ภตู อนั ชวั่ รา้ ยตรงนน้ั นะ่ นะ!”
เขาทกั ทายมาแบบนน้ั นา่ ตกใจจรงิ ๆ ดเู หมอื นเคนยะจะสามารถ
อญั เชิญจิตวิญญาณชน้ั สูงมาไดอ้ ย่างงดงามนะเนี่ย
หลังจากต่างฝ่ายตา่ งทักทายกันเสรจ็ แล้ว เราก็พดู คยุ กัน
จากค�าบอกของจิตวิญญาณแห่งแสง เขาบอกว่าสัมผัสได้ถึง
คุณสมบตั จิ ากตวั เคนยะ...

“ก็อยา่ งทว่ี ่ามา ขา้ จะเป็นคนช่วยเคนจังเอง!”
เรื่องก็เป็นแบบน้นั
เดมิ ที จิตวญิ ญาณชน้ั สูงแห่งแสงสวา่ งและความมืดนัน้ จะเปน็
จติ วิญญาณช้ันสงู สุดทม่ี ีระดับเหนือกวา่ นั้น... แต่เม่อื เห็นอุปนิสยั สบายๆ
น้แี ล้ว มนั ก็ไม่ง่ายเลยท่จี ะมองเห็นถงึ ความนา่ เกรงขามทีว่ ่านน้ั
อีกทั้งยังเป็นตัวตนที่มีหน้าท่ีอันแสนส�าคัญ ที่จะคัดสรรผู้กล้า
และมอบอารักษใ์ หอ้ กี ดว้ ย
แสงสว่าง หรือไม่กค็ วามมดื -------การไดจ้ ติ วิญญาณตนใดตน
หนงึ่ มาอยใู่ ตอ้ าณตั ิ จะถอื เปน็ คณุ สมบตั แิ บบดง้ั เดมิ ของคนเปน็ “ผกู้ ลา้ ”
เป็นดังที่มิลิมเคยว่าเอาไว้ การอ้างตนเป็นผู้กล้าโดยพลการ
นั้นถือว่าเป็นการกระท�าต้องห้ามอนั แสนจะจองหอง
เทา่ กบั วา่ ไอผ้ กู้ ลา้ มาซายกู อิ ะไรนน่ั ทอ่ี ยใู่ นอาณาจกั รองิ คร์ าเซยี
กไ็ ดร้ บั การยอมรบั จากจติ วญิ ญาณวา่ มคี ณุ สมบตั เิ หมอื นกนั งนั้ เหรอ? ผม

บทท่ี 7 ดวงวญิ ญาณทีไ่ ดร้ บั การกอบกู้ 413

ไมร่ สู้ กึ วา่ จะเปน็ แบบนนั้ เลยสกั นดิ เลยคดิ วา่ เขานา่ จะแคอ่ า้ งตนเพอื่ เสรมิ
ความเท่ให้ตัวเองเท่านน้ั ...
ไมส่ ิ ตอนน้เี รื่องนน้ั มันจะเปน็ ยังไงกช็ า่ ง ไปเปน็ หว่ งท้ังทไ่ี ม่เคย
เจอกเ็ ปล่าประโยชน์

“ดว้ ยเหตนุ น้ั ขา้ จะเปน็ คนคมุ้ ครองจนกวา่ เคนจงั จะเตบิ โตขน้ึ เอง
เผลอๆ เคนจังเองก็อาจกลายเปน็ “ผกู้ ลา้ ” ก็ไดน้ ะ!”
คา� พูดของจติ วญิ ญาณแห่งแสงดึงสติผมกลับมา
เคนยะกลายเป็นผู้กลา้ เน่ีย ไอแ้ บบนน้ั มันก็--------
แล้วโดยไม่สนใจตัวผมทกี่ �าลังตกใจ จิตวิญาณแหง่ แสงก็เขา้ ไป
สถติ ในร่างของเคนยะโดยไมร่ อคา� อนญุ าต
แล้วร่างของเคนยะก็เขา้ สสู่ ภาวะคงตวั อยา่ งงา่ ยดายสดุ ๆ

“อาจารย์...?”
“หอื ? อา้ ไมเ่ ปน็ ไรแล้ว เป็นไปตามแผน!”
ตรงไหนไมท่ ราบฟะ! กอ็ ยากจะตบมกุ ใสต่ วั เองแบบนน้ั อยหู่ รอก
แต่ก็ชา่ งมันเถอะ
ยอมรบั ว่าเรอ่ื งมนั กเ็ ป็นแบบน้นั แล้วดา� เนนิ การต่อดีกว่า
ดเู หมอื นเคนยะจะสงสยั ในคา� พดู ของผม แตด่ เู หมอื นวา่ ตวั เขาเอง
ก็รับร้ไู ด้เชน่ กันวา่ รา่ งเข้าสูส่ ภาวะคงตัวแลว้ เขาจงึ ยอมรบั สภาพดงั กล่าว
โดยไม่เอ่ยขอ้ สงสัยไปมากกวา่ นั้น
เม่อื กลับไปหาทุกคน เขากอ็ ธบิ ายให้ฟงั ด้วยตวั เอง
ไมร่ ้ทู �าไมถึงได้ใจเยน็ ขนาดน้ี

เอาละ ต่อไปกเ็ รียวตะละนะ
ทา้ ยทส่ี ดุ แลว้ คนนสิ ยั ไมส่ คู้ นอยา่ งเรยี วตะ จะเรยี กจติ วญิ ญาณ
แบบไหนมากัน
เรยี วตะแม้จะหวาดกลวั เสน้ ทางแคบๆ แตก่ ็เดินมาจนถึงท่นี ่ไี ด้

414

ด้วยตวั คนเดียว ดเู หมือนเขาจะมีก�าลงั ใจมากเพยี งพอ
พอถึงคนทสี่ แ่ี ล้ว ผมก็เร่มิ ชินขน้ึ มา จงึ ใหเ้ ขาเรมิ่ อธษิ ฐานอยา่ ง
ไมล่ ังเล
เอาละ ผลจะออกมาเป็นเช่นไรกัน
รอบนี้แสงไม่ยักกะผุดมาสักเท่าไร ผมรู้สึกหงุดหงิดข้ึนมา
จนเรมิ่ พจิ ารณาแลว้ วา่ จะอญั เชญิ จติ วญิ ญาณชน้ั สงู มาแบบบงั คบั แตแ่ ลว้
ในตอนนน้ั เอง ก็มีบอลแสงสฟี ้ากบั เขียวร่วงโรยลงมาจากฟ้าแบบวาดตวั
เปน็ ควงสว่าน
ดรู าวกับก�าลงั ทะเลาะกันว่าใครจะเปน็ คนไปอยา่ งไรอย่างน้ัน
แตด่ เู หมอื นจะไมใ่ ชจ่ ติ วญิ ญาณชนั้ สงู ผมเลยจดั การใช ้ 『ลา่ เหยอ่ื 』
เขมอื บไปอย่างงา่ ยดาย เพราะเวลาเป็นส่งิ ส�าคญั ยังไงละ่
ผมท�าการใช ้ 『วเิ คราะห์ประเมิน』 ในทนั ที จิตวญิ ญาณท่ีผม
กินไปมีสองชนิดคือน�้ากับลม เอาละ จิตวิญญาณชนิดไหนที่เหมาะกับ
เรยี วตะกนั ละ่ เนยี่ ?
เอาเปน็ ว่า ถงึ ตาของ 『มหาปราชญ』์ ออกโรง

《รายงาน เสรจ็ สนิ้ การใชย้ นู คี สกลิ 『นกั แปรสภาพ』 ทÓการ
『หลอมรวม』 จติ วญิ ญาณชั้นสูง ธาตทุ ่ีไดค้ ือ 『นÓ้』 และ 『ลม』 ตาม
ดว้ ย ดÓเนนิ การสร้าง “จติ วิญญาณชั้นสงู เสมอื นจรงิ ธาตุ 『นÓลœ ม』”
...ดÓเนินการเสร็จส้ิน อนึ่ง เน่ืองจากในปัจจุบันท่านได้ทÓการ
『วิเคราะหป์ ระเมนิ 』 เปน็ จÓนวน 5 ธาตอุ นั ไดแ้ ก่ 『ดนิ นÓœ ไฟ ลม
มติ 』ิ จงึ ทÓใหท้ ่านได้รับสกลิ 『บงการอนภุ าค』 ...ได้รับสกิลล้มเหลว
จะทÓการ 『หลอมรวม』 “จติ วญิ ญาณชนั้ สงู เสมอื นจรงิ ธาตุ 『นÓลœ ม』”
ท่ีสร้างเสรจ็ แลว้ เขา้ กบั เรยี วตะ เซคิงุจหิ รอื ไม่? YES/NO》

ผมเพง่ จิตตอบวา่ YES แล้วเรมิ่ ทา� การ 『หลอมรวม』 เข้ากบั

บทที่ 7 ดวงวิญญาณทีไ่ ด้รบั การกอบกู้ 415

เรียวตะ
ดูเหมอื น “จิตวิญญาณชัน้ สงู เสมอื นจริง ธาตุ 『นÓลœ ม』” จะมี
อยสู่ องธาตุในตวั เดียวกนั แตใ่ นแง่ของปริมาณพลงั งานแลว้ มีเท่ากบั เกล
และอลิส มีแค่ของเคนยะคนเดียวท่ีมีปริมาณพลังงานมากกว่าชาวบ้าน
แตอ่ าจเพราะดว้ ยพลงั ของจติ วญิ ญาณแหง่ แสง เลยทา� ใหส้ ามารถควบคมุ
ได้อยา่ งสมบรู ณแ์ บบ และตวั เคนยะเองกไ็ มม่ ีปญั หาใดๆ เชน่ กนั
เอาเปน็ วา่ ผมทา� การใสจ่ ติ วญิ ญาณชน้ั สงู เสมอื นจรงิ ใหแ้ กเ่ รยี วตะ
ส�าเร็จโดยสวสั ดภิ าพ เทา่ กับวา่ เหลืออีกแค่คนเดยี วเทา่ นัน้
แตจ่ ะวา่ ไปแล้ว...
ถึงผมจะท�าเปน็ ไมไ่ ด้ยนิ กต็ าม แต่ไอ ้ 『บงการอนุภาค』 มันคือ
อะไรละ่ เน่ยี
ที่แน่ๆ คอื มันเป็นสกลิ ทีด่ ทู ่าจะอนั ตราย ซึง่ แม้แต่ผมยงั ไม่อาจ
จนิ ตนาการไดว้ ่าจะเอาไปใช้กบั อะไร
แรกเรม่ิ เดมิ ท ี แนวคดิ ของสกลิ นนั้ จะมาจากความคดิ ของเราวา่
『อาจจะทÓได』้ หรอื ไมก่ ็ 『ถา้ ทÓไดก้ ค็ งด』ี จนไดผ้ ลลพั ธท์ ใี่ กลเ้ คยี งกบั
ความคิดนั้นมา
ส่วนสกิลของผมน้ัน จะเป็นความสามารถท่ี 『มหาปราชญ์』
สามารถใช้งานผลลัพธ์ที่ผมปรารถนาว่าต้องการได้อย่างเป็นรูปธรรม
เพราะฉะนนั้ ในเมอ่ื ผมไมส่ ามารถเขา้ ใจมนั ได ้ จงึ ไมแ่ ปลกทจี่ ะไมส่ ามารถ
ทา� ใหเ้ ปน็ จรงิ ได้
ซงึ่ ในสว่ นนัน้ เอง ก็อาจเป็นเหตุผลทที่ า� ใหว้ วิ ฒั นาการล้มเหลว
ด้วยก็เปน็ ได้

-------- แต่หากกล่าวในทางกลับกันแล้ว หากผมปรารถนาว่า
ตอ้ งการ กม็ คี วามเปน็ ไปไดว้ า่ จะสามารถทา� ใหเ้ ปน็ จรงิ ไดเ้ หมอื นกนั อะไร
ทา� นองนัน้ ...

416

คโุ รเอะซง่ึ เปน็ คนสดุ ทา้ ยกก็ ลวั เหมอื นกนั ผมเลยอมุ้ เธอไปจนถงึ
แทน่ กลม
เธอดทู ่าทางมีความสขุ
ราวกบั ทบ่ี อกวา่ กลัวเปน็ เร่ืองโกหกอยา่ งไรอยา่ งน้นั

“อาจารย์ คอื วา่ นะ... หนูชอบบบบบอาจารยท์ ีส่ ดุ เลย!!”
เธอบอกผมทีข่ า้ งห ู ดว้ ยใบหน้าแดงกา�่
ฉันเองกช็ อบเธอเหมือนกนั แตว่ า่ นา อย่างน้อยๆ ฉนั ก็อยาก
ให้มาบอกหลังผา่ นไปสกั 8 ไม่ก ็ 10 ปมี ากกว่า
แตป่ ญั หากอ่ นหนา้ นน้ั คอื อยากจะใหม้ าบอกในชาตทิ แี่ ลว้ ตอน
ที่ยังไมต่ ายเน่ียแหละ...
ตวั ผมเมอ่ื ครง้ั ยงั มีชีวติ อย-ู่ -------เปน็ ชายผู้น่าสงั เวช ทต่ี ้องเสีย
ชีวติ โดยทย่ี งั ไมอ่ าจหาแฟนได้
แตเ่ พราะไมม่ แี ฟนนแ่ี หละ เลยทา� ใหผ้ มไดร้ บั พลงั อนั แสนวเิ ศษ
ท่ีเรียกว่า ยูนีคสกิล 『มหาปราชญ์』 มา แล้วถ้าถามว่ามันคุ้มกัน
รึเปลา่ --------มนั กน็ า่ กังขาอยเู่ หมือนกันนะ่ นะ
แตว่ ่าเดก็ เน่ยี ดีชะมดั เลยน้อ ตรงไปตรงมาดี
ถงึ ตอนนผี้ มจะถงึ วยั ทสี่ ายไปแลว้ กต็ าม แตถ่ า้ อยากจะเลน่ กต็ อ้ ง
ตอนยงั เป็นนักเรยี นนี่แหละ พอเปน็ นกั เรียนมธั ยมต้น มนั กไ็ ม่ใชเ่ วลาท่ี
มัวมาน่งั เขินอายแล้ว
แต่น่ีไม่น่าใช่เวลามาพูดถึงเรื่องนั้นแฮะ ดูท่าค�าพูดของคุโรเอะ
จะทา� ให้ผมเขนิ จนสับสนเลก็ น้อย
เอาละ คโุ รเอะจะเรียกจิตวิญญาณแบบไหนมากนั ละ่ เนย่ี
เท่านก้ี ็คนสุดทา้ ยแล้ว ตง้ั ใจหน่อยดกี ว่า

*

บทท่ี 7 ดวงวญิ ญาณทไี่ ดร้ ับการกอบกู้ 417

คโุ รเอะเรมิ่ อธษิ ฐานเหมือนกบั ทกุ คน
--------ทวา่ ไดเ้ กดิ ความเปลีย่ นแปลงขึ้นในเวลานัน้

จะพูดวา่ ยังไงดี
ถา้ จะใหเ้ ปรยี บละก ็ เรยี กไดว้ า่ มนั รว่ งหลน่ มาจากสวรรคก์ ระมงั
สงิ่ ทป่ี รากฏกายออกมานน้ั คอื หญงิ สาวรปู งามผมู้ แี รงกดดนั และ
ออรา่ ปกคลุมตัวอยา่ งชดั เจน
ผมยาวเงางามสีด�าเงินปลิวสไว เปล่งแสงสีเงินกระจัดกระจาย
ไปทัว่ บรเิ วณ
นนั่ เปน็ --------พลงั งานทไ่ี มน่ า่ ใชข่ องจติ วญิ ญาณ แตว่ า่ กไ็ มใ่ ช่
กายเนอื้ ...?

《คÓตอบ นน่ั เปน็ สปริ ชิ วล บอดเี้ ชน่ เดยี วกบั จติ วญิ ญาณชน้ั สงู
ตรวจพบพลงั งานอนั ผดิ ปกต-ิ -----ขดี จÓกดั ของพลงั งานนน้ั ไมส่ ามารถ
วัดได》้

มาอกี แลว้ ไง ไมส่ ามารถวดั ได ้ ถดั จากมลิ มิ นเี่ ปน็ รายทส่ี องแลว้
จากคา� อธบิ ายของ 『มหาปราชญ』์ โลกใบน้จี ะมีร่างกายอยู ่ 3
สภาวะดว้ ยกัน
แอสทรลั บอด ี้ (รา่ งวิญญาณ) รา่ งท่เี ปราะบางทสี่ ุดซึ่งหอ่ หมุ้
ดวงวญิ ญาณ
สปริ ชิ วล บอด ้ี (รา่ งจิต) อนั เป็นรากฐานในการกกั เก็บพลัง
และ แมททเี รยี ล บอด ี้ (รา่ งวตั ถ)ุ ซง่ึ เปน็ รา่ งทเ่ี ชอ่ื มโยงโดยตรง
กบั โลกใบนี้
ซ่งึ ร่างกายของมนษุ ย์จะประกอบดว้ ย 3 อย่างน้ี

418

สว่ นจติ วญิ ญาณชนั้ สงู นนั้ คอื พลงั งานทมี่ อี ตั ภาพสรปุ คอื เรยี ก
ได้ว่าเป็นตัวตนที่ควบคุมสปิริชวลบอดี้ ด้วยอัตภาพที่เป็นดวงวิญญาณ
-------หรอื ก็คอื ด้วยหัวใจ (แกนกลาง) ซึง่ ได้รับการปกปอ้ งโดยแอสทรัล
บอด้ี
ซึง่ “เผ่ามังกร” แบบเวลโดรา่ กเ็ ป็นแบบน้เี ช่นกัน แต่ทว่า ใน
กรณีของเวลโดร่าน้ันจะไม่ได้มีแค่สปิริชวล บอด้ีอย่างเดียว แต่ถึงข้ัน
รวบรวมวัตถุโดยรอบมาสร้างเป็นแมททีเรียล บอดี้แล้วท�าการควบคุม
อีกด้วย
แต่จิตวิญญาณช้ันสูงไม่ได้มีพลังมากถึงขนาดน้ัน หากออกมา
จากโลกแหง่ จิตใจ พลังงานก็จะกระจัดกระจาย และจะดบั สูญในสกั วัน
ซงึ่ เรอื่ งนีเ้ ปน็ เหมอื นโชคชะตาท่ีแนน่ อนของสิ่งมชี ีวติ รปู แบบจติ ใจ แม้แต่
แองเจิล (เผ่าทูตสวรรค์) กับเดมอน (เผ่าปศิ าจ) กไ็ มเ่ ปน็ ขอ้ ยกเว้น
ซึ่งการจะป้องกันการดับสูญของตัวตนจากการกระจัดกระจาย
ของพลังงานนน้ั จา� เปน็ ที่จะต้องหารา่ งสถิตผ่านการทา� พนั ธสญั ญา ไมก่ ็
หารา่ งเนอ้ื มาดว้ ยตนเอง ความสา� คญั ของแมททเี รยี ล บอดใ้ี นโลกใบน ี้ มนั
อยตู่ รงจุดนี้นีแ่ หละ

หญงิ สาวผมสดี า� เงนิ ทมี่ าปรากฏตวั ตรงหนา้ นน้ั ไมใ่ ชม่ นษุ ยอ์ ยา่ ง
แน่นอน ดูเหมือนเธอจะเป็นอะไรบางอย่างที่มีความคล้ายคลึงกับจิต-
วญิ ญาณชน้ั สงู แตม่ พี ลงั งานทแี่ มก้ ระทงั่ 『มหาปราชญ』์ กไ็ มอ่ าจวดั ได้
ทวา่ เธอไมใ่ ชแ่ มททเี รยี ล บอด ้ี ฉะนน้ั หากอยแู่ บบนต้ี อ่ ไปเธอจะดบั สญู ได้
แตเ่ นอื่ งจากใน “ทพ่ี า� นกั แหง่ จติ วญิ ญาณ” นน้ั เตม็ ไปดว้ ยพลงั งานมากมาย
ตอนนเ้ี ลยไมน่ า่ จะมีปัญหาอะไร
และพลังของเธอนั้นเป็นพลังอันท่วมท้น ท่ีบดบังได้กระทั่ง
จิตวญิ ญาณช้ันสงู
เจา้ นั่นจ้องมองผม แล้วจ่ๆู กเ็ ขา้ มาสวมกอด กอ่ นจะประกบ

บทท่ี 7 ดวงวญิ ญาณทีไ่ ดร้ ับการกอบกู้ 419

ปากผมทั้งแบบนั้น
แตน่ า่ เสยี ดายทม่ี นั ใหอ้ ารมณเ์ หมอื นถกู ผกี อดจบู ผมจงึ ไมร่ สู้ กึ
อะไรเลย ชา่ งน่าเสยี ดายจริงๆ
แต่ถ้าเปน็ สาวสวยขนาดน ้ี ต่อให้เป็นผผี มก็--------เฮ้ย ไม่ใช่ส!ิ
นี่ตกลงอะไรมันเป็นยงั ไงกันแน่ล่ะเนีย่ !?
สาวงามผมดา� เงนิ มองผมดว้ ยความเสยี ดาย กอ่ นทา� ทา่ จะสมั ผสั
ร่างของคุโรเอะ
ในตอนนั้นเอง-------

“ชา้ กอ่ น!! ขา้ ไมย่ อมหรอก ไมย่ อมใหเ้ จา้ ทา� ตามใจชอบหรอก!!”
จๆู่ รามริ สิ ทเี่ ฝา้ ดคู วามเปน็ ไปมาโดยตลอดกส็ ง่ เสยี งหา้ ม จากนนั้
เธอกช็ สู องแขนขึ้น ตัง้ ทา่ เตรยี มโจมตี
สหี นา้ เธอดเู ครง่ เครยี ด แตกตา่ งกบั ทา่ ทสี บายๆ เหมอื นทแี่ ลว้ มา

“ฮะ เฮ้ย! จ่ๆู เธอพูดอะไรออกมาเนย่ี ?”
“หนวกห!ู ! เจ้าน่นั มันอนั ตราย! เห็นแล้วไมร่ รู้ ไึ ง!?”
“จะไปร้ไู ด้ยังไงกนั เล่า!? มันอันตรายตรงไหนกนั ?”
ในระหว่างที่พวกเราเถียงกัน หญิงสาวผู้น้ันก็เคลอื่ นไหวตามใจ
ตนเอง
แล้วเธอกเ็ ขา้ ไปสถติ ในรา่ งของคุโรเอะท้ังแบบน้นั
โดยไม่มเี วลาทีจ่ ะยบั ยั้งได้
แม้กระทั่งรามิริสที่ต้ังท่าพร้อมโจมตีเอง ก็ไม่อาจท�าอะไรได้
เชน่ กัน

“อ๊าาาาาาา!! สายไปแล้ว เลกิ ๆ ขา้ ไม่ร้ไู มเ่ หน็ ด้วยนะ!?”
รามริ ิสรอ้ งตะโกนและทา� แก้มป่อง
ผมเองก็รีบใช้ 『วิเคราะห์ประเมิน』 ลองตรวจสอบคุโรเอะ
เหมอื นกัน ทว่าพลงั งานทีม่ หาศาลขนาดน้ัน กลบั อนั ตรธานหายไปอยา่ ง
หมดจด

420

ดูเหมือนจะไม่มีปัญหาอะไร...
ร่างของคุโรเอะเข้าสู่สภาวะคงตัว ไม่มีอันตรายท่ีพลังงาน
(แกน่ เวท) จะคลุ้มคลง่ั อีกต่อไปแล้ว
ผมไม่เข้าใจเลยวา่ อะไรมันเปน็ มายังไง
คโุ รเอะเองก็กะพริบตาดว้ ยความตกใจเช่นเดียวกนั

“-------เมื่อกี้มัน อะไรกนั แน?่ ”
รามิริสไม่ตอบค�าถามของผม
คโุ รเอะมองพวกเราสลบั ไปมาด้วยดวงตาที่เบกิ โต
ดทู า่ ทางเธอจะไมเ่ ขา้ ใจในเรอ่ื งทเ่ี กดิ ขน้ึ แตผ่ มเองกไ็ มร่ อู้ ะไรเลย
เชน่ เดียวกัน
ผมลองถามรามิรสิ อกี คร้ัง

“ไม่รูห้ รอก! ขา้ เองก็ไม่รูเ้ รือ่ งรายละเอยี ดเหมอื นกัน แตว่ ่านะ
บางทีเจ้านน่ั น่าจะก�าเนิดในอนาคต เป็นอะไรบางอยา่ งที่คล้ายคลึงกับ
จติ วญิ ญาณซงึ่ เดินทางมาจากอนาคต ถึงจะไม่นา่ เชื่อเลยกต็ าม แต่มนั ได้
สรา้ งรากฐานในการกา� เนดิ ตวั เองขนึ้ ดว้ ยการเขา้ ไปสถติ อยใู่ นรา่ งของเดก็
คนน้นั กระมัง...? อ๊าาาาาาาาา ขา้ ไม่เขา้ ใจจรงิ ๆ!! แต่ว่า เจ้านน่ั มพี ลงั อัน
ยงิ่ ใหญ ่ หากเจา้ นนั่ ถอื กา� เนดิ ขน้ึ ในอนาคต ขา้ สงั หรณใ์ จวา่ จะตอ้ งบงั เกดิ
เรื่องใหญ่หลวงข้ึน บางที... เจ้านั่นน่าจะ... ได้รับอารักษ์มาจากมหา-
จิตวิญญาณแหง่ กาลเวลา--------?”
หืมมมมมมมมมม
ไดฟ้ งั คา� อธบิ ายแล้ว ยิ่งทา� ให้ผมมึนเข้าไปใหญ่
ผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน เพราะง้ัน ผมจึงยอมจ�านนท่ีจะ
ท�าความเขา้ ใจแล้ว
ทุกอยา่ งเรียบร้อย คโุ รเอะปลอดภยั แค่นนั้ ก็พอแล้ว
อนาคตทไ่ี มอ่ าจคาดเดาไดน้ นั่ น่ะ ตอนน้ีจะเปน็ ยังไงกช็ า่ ง

“ดจี งั เลยนะ คโุ รเอะ เปน็ ไปตามแผนเดะ๊ ! เธอเองกร็ อดพน้ จาก

บทท่ี 7 ดวงวญิ ญาณที่ไดร้ บั การกอบกู้ 421

อนั ตรายแล้วละนะ!”
ว่าแลว้ ผมก็อมุ้ เธอขน้ึ มา

“เป็นไปตามแผนจริงๆ เหรอ?”
อุ้ก จ้ีจุดมาซะเจ็บเลย ทั้งท่ีเราใช้ประโยคนี้แถรอดกับเคนยะ
แท้ๆ

“อะ อา้ แน่นอนอยูแ่ ล้ว!”
ได้ยินผมวา่ เช่นน้นั คุโรเอะก็ยิม้ อยา่ งมีความสขุ ในท่สี ดุ
รามิริสจ้องมองพวกเรา กอ่ นถอนหายใจอย่างยอมแพ้

“ก ็ ชา่ งมนั เถอะ มนั กเ็ กนิ ขอบเขตทข่ี า้ จะรบั มอื ไหว ตง้ั แตต่ อนท่ี
เจ้าน่ันเข้าไปสถิตในร่างเด็กคนนนั้ แล้วละ...”
ว่าแลว้ รามิริสก็เบือนหน้าหนี

“แหม ไมเ่ หน็ เปน็ ไรเลย ถงึ ไอต้ วั สดุ ทา้ ยจะทา� ใหฉ้ นั ลนลานกเ็ ถอะ
แตเ่ ธอกป็ ลอดภยั อยา่ งทเ่ี หน็ ถงึ อยา่ งไรทกุ คนกท็ า� ไดส้ า� เรจ็ แลว้ นน่ั แหละ
ขอบใจนะ เพราะเธอพวกเด็กๆ เลยรอดตายมาได้!”
ระหว่างเดินกลบั ไปหาทุกคน ผมกก็ ล่าวขอบคุณรามริ ิส
และเมอื่ กลบั ไปอยพู่ รอ้ มหนา้ พรอ้ มตากนั แลว้ พวกเดก็ ๆ กก็ ลา่ ว
ขอบคณุ รามิริสกันไม่ขาดปาก

“““ขอบพระคณุ ครับ/ค่ะ!!”””
“ฮึ! ไมต่ อ้ งมาขอบอกขอบใจกันหรอก!”
รามริ สิ กระพอื ปกี บนิ วนไปมาดว้ ยความเขนิ อายทงั้ ใบหนา้ แดงกา�่
ยยั คนแบบนเ้ี ป็นราชาปิศาจ โลกใบนนี้ ี่มันเพีย้ นไปแลว้ จริงๆ
เหล่าภูตบรวิ ารก็บนิ วนไปรอบๆ เช่นเดียวกบั รามิริส เปน็ ภาพ
ทเ่ี ปี่ยมมนตราอยา่ งย่งิ
ถงึ จะเปน็ ราชาปิศาจทอ่ี วดดแี บบน้ี แต่พอย้มิ แล้วกน็ า่ รักดี
ดูราวกับพวกเธอก�าลังอ�านวยพรให้แก่พวกเด็กๆ อย่างไร
อย่างน้นั -------

422

ช่วยจุดประกายไฟแห่งความสขุ ในใจของทุกคน
รอยย้มิ ซ่ึงมาจากหวั ใจ ผดุ ขึ้นบนใบหน้าน้นั อย่างเป็นธรรมชาติ
และผมก็ท�าตามคา� สาบานทวี่ า่ จะชว่ ยพวกเด็กๆ ไดส้ �าเรจ็

*

เมื่อวางใจไดเ้ ปราะหน่ึงแล้ว ผมกต็ ดั สนิ ใจจะกลบั ไปท่โี รงเรยี น
“แหม รามริ สิ จงั ขอบคณุ ทช่ี ว่ ยดแู ลนะ ถา้ งน้ั ไวเ้ จอกนั ใหมน่ ะ!”

ผมบอกลารามริ สิ กอ่ นทา� ท่าจะจากไป แต่แลว้ ในตอนน้ันเอง...
“ชา้ ก่อน! รอเด๋ยี วววววววว ก่อน!!”

รามริ สิ ก็รบี เข้ามาเรยี กใหผ้ มหยดุ
เป็นคนชอบท�าตวั หนวกหูเสยี จรงิ ๆ

“เดย๋ี วสิเจา้ เจา้ ลืมอะไรไปรึเปลา่ เจ้าคะ?”
รามิรสิ ตะโกนเสยี งดัง พลางดงึ คอเสอ้ื ของผม
ดงึ จนคอเสอ้ื มนั รดั คอผมหมดแลว้ เนย่ี แตก่ ไ็ มใ่ ชเ่ รอ่ื งใหญโ่ ตอะไร
เพราะผมไมจ่ า� เปน็ ตอ้ งหายใจอย่แู ล้ว

“อะไรหรอื ครบั ? คราวนีจ้ ะบน่ เรอื่ งอะไรอกี ล่ะ?”
“ไม่ได้จะบน่ ซะหน่อย! น่ีไง ไอ้น่ันท่สี ญั ญาเอาไวอ้ ะ ไอ้นัน่ อะ!”
สญั ญา? แมน่ ่พี ดู อะไรของเขาหว่า...?

“...ไอน้ น่ั ?”
“นเี่ จา้ คงไมไ่ ดล้ มื ไปแลว้ หรอกนะ? ทเี่ จา้ รบั ปากวา่ ถา้ ขา้ รว่ มมอื
เจา้ จะหาโกเลมตวั ใหมใ่ หข้ ้าน่ะ-------”
“อะ๊ !”
“รอ้ งอะ๊ เลยง้ันร ึ นเ่ี จา้ อย่าบอกนะวา่ ลืมจรงิ ๆ!?”
“ไมเ่ อานา่ รามริ สิ คงุ คดิ วา่ ฉนั เปน็ ใครกนั ? ฉนั ตอ้ งจา� ทสี่ ญั ญา
ไวไ้ ดอ้ ยแู่ ล้วส!ิ ”

บทท่ี 7 ดวงวิญญาณทไี่ ดร้ บั การกอบกู้ 423

นึกออกแลว้ ! เราหาเหย่อื มาลอ่ ยัยน่ีแบบพอเปน็ พธิ เี พอ่ื หวงั ให้
ติดกบั เตม็ เปานีห่ วา่

“ขา้ ชว่ ยเจา้ แลว้ เจา้ กต็ อ้ งตอบแทนขา้ ใชไ่ หมละ่ ! อนั ทจ่ี รงิ ขอรบั
ไว้แคค่ วามรสู้ กึ ก็เพยี งพอแล้วนะ่ นะ? แตว่ ่า ครงั้ น้เี จ้าก็เป็นคนสัญญาไว้
เพราะงน้ั ขา้ คงคาดหวังกบั เจ้าไดใ้ ช่ไหม? ใช่ไหม?”
ผมปลอ่ ยคา� พดู ของรามริ สิ ใหเ้ ขา้ หซู า้ ยทะลหุ ขู วา แลว้ รบี แปรรปู
“โลหะเวท” ใน 『กระเพาะอาหาร』 โดยใชว้ ธิ กี ารปน้ั เสมอื นปน้ั ดนิ เหนยี ว
ถงึ จะนา่ เสยี ดายแตก่ ช็ ว่ ยไม่ไดเ้ พราะผมไมม่ วี ตั ถดุ ิบอื่นอกี แลว้
ผมสรา้ งโดยเลยี นแบบตกุ๊ ตนุ่ หนุ่ ยนตจ์ ากในความทรงจา� ก่อน
จะยน่ื มันใหร้ ามริ ิส

“อ่า โทษท ี งนั้ เอาน่ีไป-------”
ตามทสี่ ญั ญาเอาไว ้ ผมสรา้ งตกุ๊ ตาขน้ึ มาจาก “โลหะเวท”-------
เรยี กย่อๆ ว่า ตุ๊กตาเวท

“เอ ๋ เดี๋ยวสิ!?”
น่ันเป็นตุก๊ ตาทม่ี คี วามสูงราว 30 เซนติเมตร ซงึ่ ใหญพ่ อๆ กับ
รามิริส เม่ือรามิริสรับไปแล้ว ก็อยู่ในท่ากอดตุ๊กตาน่ัน จนไม่อาจขยับ
ตวั ได้

“ง้ันก ็ ตามน้ันนะ!”
ผมบอกเป็นเชิงวา่ ผมท�าสัญญาใหล้ ุล่วงแลว้ กอ่ นท�าทา่ จะจาก
ไป... แต่แล้วรามิริสก็ร้องแหกปากดงั วา้ กกกกกกกก! เรยี กผมใหห้ ยุด

“เดย๋ี วเถอะ เจา้ นีค่ ดิ จะไมท่ า� ตามสัญญาจริงๆ เหรอ!?”
“ฉนั กเ็ อาตกุ๊ ตาเวทให้เธอแลว้ ไง?”
“ไม่ ใช่ ยะ่ ! ที่ฉนั ตอ้ งการไมใ่ ชแ่ บบน้ซี ะหน่อย------ไมส่ ิ ไอน้ ่ี
มนั ก็เทด่ ีอยหู่ รอก แต่ไมเ่ อาแบบนี ้ เจา้ ท�าลายเอเลเมนทัลโคลอสซสั ไป
ท�าใหข้ า้ สญู เสียผู้ท�าหน้าทีป่ กป้องขา้ ! ขา้ ไมย่ อมปลอ่ ยให้เจา้ ออกไปจาก
ทนี่ เ่ี ด็ดขาดแน่ จนกวา่ เจ้าจะสร้างแบบทมี่ ันสามารถปกป้องข้าได!้ ”

424

รามิริสรอ้ งตะโกนทง้ั น�้าตา
แถมประโยคสุดท้าย ยังข่มขู่ว่าจะไม่ยอมให้ออกไปจากเขา-
วงกตด้วย

“อะ๊ ไม่เปน็ ไร พอดฉี นั จา� สกลิ 『เคลื่อนยา้ ยผา่ นมติ 』ิ ได้แล้ว
คงออกไปจากที่นไี่ ดแ้ หละ”
นกึ ไมถ่ งึ เหมอื นกนั วา่ เรอื่ งมนั จะกลายเปน็ แบบน ี้ แตโ่ ชคดที เ่ี รา
มสี กลิ ที่เพิ่งจดจา� ได้อยพู่ อดี

“แงงงงงงง ชา้ เดย๋ี ว ชา้ กอ่ น! เดยี๋ วส ิ ขา้ กา� ลงั แยจ่ รงิ ๆ นะ! นไี่ ง
ข้ายังเป็นเด็กอยู่เลยใช่ไหมเล่า? ยังอ่อนแออยู่เลยใช่ไหมเล่า? เพราะ
ฉะนัน้ ! ถึงไดก้ า� ลงั เดือดรอ้ นไง! ช่วยทา� อะไรสกั อยา่ งทีส!ิ !”
ในทีส่ ุดหลอ่ นก็ร้องไห้ฟมู ฟายเสียอยา่ งนนั้
ยยั คนแบบนี้เนี่ยนะเป็นราชาปิศาจ ผมน่ปี วดหัวเลยครับ

อมื มมม แยช่ ะมัด
กรรมตามสนองแล้วไม่ใช่รึไง! ผมก็อยากจะปล่อยท้ิงไปเลย
อยู่หรอก แต่ผมกท็ �าพงั จรงิ ๆ ดว้ ยสิ
อกี อยา่ ง ผมเรม่ิ จะทนสายตาของพวกเดก็ ๆ ทมี่ องมาไมค่ อ่ ยจะ
ไหวแลว้ คอื แบบวา่ ผมรสู้ ึกเหมือนตวั เองกา� ลงั รงั แกคนอ่อนแอกวา่ อยู่
ยังไงกไ็ ม่รู้
ทา� ไมเราถงึ เลน่ เผามนั ทง้ิ แบบไมเ่ หลอื ซากดว้ ยละ่ เนยี่ ? แตบ่ อก
ตามตรง ความจรงิ คือผมเองก็นึกไม่ถึงเหมือนกนั วา่ มนั จะแรงขนาดน้ัน...
“โลหะเวท” น้ันนอกจากจะมีคุณสมบัติต้านทานเวทมนตร์ท่ี
ยอดเย่ียมแล้ว ยังมีความแข็งในระดับสุดยอด แต่ในเม่ือมันเป็นโลหะ
จึงย่อมต้องมีจุดหลอมเหลวเป็นธรรมดา ผมก็คิดว่ามันคงแข็งแรงมาก
กเ็ ลยเผลอเล่นแรงไปหนอ่ ย
เอาจรงิ ๆ ก็ท่านอาจารย์ 『มหาปราชญ』์ แกท�าเป็นวิเคราะห์

บทท่ี 7 ดวงวิญญาณทีไ่ ด้รับการกอบกู้ 425

สบายๆ ผมเลยนกึ วา่ ไม่เป็นไรน่ีแหละ แตผ่ ลลัพธม์ ันก็ดนั ออกมาอยา่ ง
ท่เี ห็น
แถมนี่เป็นครงั้ แรกที่ผมเอา “เฮลแฟลร์” ฉบับยอ่ สว่ นมาใชใ้ น
การตอ่ สจู้ รงิ ผมเลยไมส่ ามารถปรบั ความแรงได ้ ถงึ จะไมค่ อ่ ยมโี อกาสได้
เอามาใช้มากก็เถอะ แต่ดูท่าคงต้องปรับลดความแรงลงมาอีกสักหน่อย
น่าจะดีกวา่ ละนะ
เอาละ มาเข้าเรื่องโกเลมท่จี ะเอามาใช้แทนต่อ...

“ชว่ ยไมไ่ ดแ้ ฮะ แตม่ นั ไมง่ า่ ยเลยนะทจี่ ะทา� เลยี นแบบไอต้ วั ใหญ่
แบบนั้นน่ะ?”
“ไมต่ อ้ งตวั ใหญแ่ บบนนั้ กไ็ ดน้ ?ี่ ถา้ เปน็ ตวั ทแี่ กรง่ พอจะปกปอ้ ง
ขา้ ไดล้ ะก็ จะอะไรกไ็ ดท้ ัง้ นนั้ แหละ?”
แจว๋ ในเมอ่ื รามริ สิ ยอมอะลมุ่ อลว่ ยใหแ้ บบน ้ี กพ็ อจะทา� อะไรได้
หนอ่ ย จรงิ อยวู่ า่ ผมม ี “โลหะเวท” อยใู่ นครอบครองเปน็ จา� นวนมากพอตวั
แต่จะมาผลาญตรงนี้ก็น่าเสียดายแย่ ซึ่งบริเวณพื้นผิวของเอเลเมนทัล-
โคลอสซสั นนั้ ท�ามาจาก “โลหะเวท” ทัง้ หมด ฉะน้นั หากไมใ่ ช้โลหะเวท
ในปรมิ าณระดับหนง่ึ กค็ งไมส่ ามารถสรา้ งเลยี นแบบขึ้นมาไดเ้ ป็นแน่
อืมมม... จะเปน็ อะไรก็ได้ขอแค่แขง็ แกร่งเป็นพอ งน้ั เหรอ
สร้างตุ๊กตาขนาดเท่ามนุษย์ จากน้ันให้จิตวิญญาณเข้าไปสถิต
แลว้ ทา� ใหข้ ยบั ดไี หมละ่ เนยี่ ... เดย๋ี วนะ เราพอจะมเี วทมนตรอ์ ะไรบา้ งไหมหวา่ ?

《คÓตอบ ค้นพบเวทมนตร์ ครเี อท : โกเลม ท่านสามารถ
ใช้เวทมนตร์นด้ี Óเนนิ การสร้างโกเลมได้ ความแข็งแกรง่ ของโกเลมท่ี
สร้างขึ้นจะแปรผันไปตามความแข็งของ “วัตถุดิบ” ท่ีใช้สร้าง กับ
“จิตวิญญาณ” หรือ “ปิศาจ” ทส่ี ิงสถิต อนึง่ วตั ถดุ บิ ท่ใี ช้โดยทัว่ ไป
นั้นแบง่ ออกเป็น 4 ชนิดด้วยกนั ได้แก่ เหลก็ หิน ไม้ และดินเหนียว
รปู ลกั ษณภ์ ายนอกของโกเลมจะแปรผนั ตามจนิ ตนาการของผใู้ ชค้ าถา

426

------- และตอ่ ใหท้ า่ นจะทÓการ 『หลอมรวมจติ วิญญาณ』 ภายหลงั
จากใช้ “วตั ถดุ บิ ” สรา้ งรา่ งตน้ กไ็ มเ่ ปน็ ปญั หาใดๆ หากทา่ นเตรยี ม
เงอ่ื นไขครบถ้วนแลว้ ใหเ้ พง่ จติ เพ่ือเร่มิ ดÓเนนิ การไดท้ ันท》ี

สมกับเปน็ 『มหาปราชญ』์ หาเวท <ครเี อท> (เวทรงั สรรค์)
ซง่ึ น�ามาใช้แทน <เวทสลักตรา> จนเจอ แถมหาเจอจากภายในหนงั สอื
เวทมนตรจ์ า� นวนมหาศาลไดใ้ นเสย้ี ววินาทดี ้วย
นัน่ เป็นเวทมนตร์ท่ใี ชง้ า่ ยเป็นอยา่ งมาก เวทอัญเชญิ : อญั เชญิ
ปศิ าจ เรากไ็ ด้มาตอนสอบนักผจญภยั ถ้าเป็นปศิ าจก็สามารถเรยี กมาได้
ง่ายๆ ดว้ ย จิตวญิ ญาณนั้นถึงจะเรยี กมาไดแ้ ต่ดทู ่าทางจะใชง้ านยาก ตรง
นีเ้ ราเอาเปน็ ปิศาจนา่ จะดกี วา่
จิตวิญญาณน้ันจะมีปัจจัยส�าคัญอยู่ที่ตัวผู้ใช้คาถากับการ
ผูกสมั พนั ธ์ แต่ปิศาจน้นั ขอเพยี งเราจ่ายค่าตอบแทน มันก็จะยอมรบั ฟัง
ทุกอย่าง
อกี อยา่ ง ในกรณขี องจติ วญิ ญาณ หากเรามจี ดุ ประสงคเ์ พอื่ การ
คุ้มกันละก็ หากไม่ใช่จิตวิญญาณช้ันสูงก็จะไร้ความหมายทันที เพราะ
จิตวญิ ญาณทไี่ ร้ซ่งึ ความคิด มนั ทา� ประโยชน์อะไรไมไ่ ดเ้ ลยยังไงละ่
ดว้ ยเหตนุ ี ้ ผมจงึ เลอื กเอาปิศาจมาใชส้ �าหรับสถิตในร่างโกเลม
ถึงดูมีแววว่าจะหักหลังก็เถอะ แต่ในความเป็นจริงมันไม่เป็น
แบบนั้น เนื่องจากการอัญเชิญก็คือการท�าพันธสัญญา จึงไม่อาจทรยศ
ตอ่ เจ้าของผอู้ ัญเชญิ ได ้ ถา้ หากว่ามีคุณสมบตั ิมากพอ นะ่ นะ
ถ้าหากเราร้องขอในส่ิงท่ีมากเกินกว่าที่ท�าพันธสัญญาเอาไว้
พนั ธสญั ญากจ็ ะสนิ้ สดุ ลงเดยี๋ วนน้ั อกี ทงั้ ในกรณที เ่ี นอื้ หาของพนั ธสญั ญา
ไมม่ ีความเหมาะสม พนั ธสัญญากจ็ ะขาดลงโดยอตั โนมัติอกี ด้วย ปิศาจ
นน้ั เป็นพวกชอบท�าพันธสญั ญาแบบธรุ กจิ ฉะนนั้ การสรา้ งความไวว้ างใจ
จึงตอ้ งมาเป็นอันดบั แรก

บทที่ 7 ดวงวญิ ญาณทีไ่ ดร้ บั การกอบกู้ 427

แตกต่างจากค�าว่า ปิศาจ=ความชว่ั ร้าย
เอาเปน็ วา่ ก�าหนดแนวทางไดแ้ ลว้
ผมจะสรา้ งโกเลมโดยใช้ “โลหะเวท” สร้างรา่ งตน้ ขน้ึ มา แล้ว
นา� ปิศาจไปสถติ ในรา่ ง
บอกตามตรง ผมนา่ จะสรา้ งโกเลมทแี่ กรง่ กวา่ อสรู แรงก ์ A ทวั่ ไป
ได้สบายๆ เลยละ

*

“เข้าใจแลว้ เข้าใจแล้วน่า อย่าโวยวายสริ ามิจงั ฟงั นะ เดีย๋ วฉัน
จะสร้างผพู้ ิทักษ์ท่ีแกร่งสดุ ๆ ให ้ เพราะง้ันเลิกบน่ ซะที และเพื่อเป็นการ
แลกเปลย่ี น คราวหนา้ ช่วยสอนเรื่องวศิ วจติ วญิ ญาณให้หนอ่ ยไดไ้ หม?”
ไคจนิ กบั เบสเตอรก์ น็ า่ จะมคี วามสนใจในเอเลเมนทลั โคลอสซสั
ถา้ จะสรา้ งเลยี นแบบเจา้ นนั่ ขนึ้ มา กใ็ หค้ น้ ควา้ วจิ ยั รว่ มกนั ทเี่ มอื งกแ็ ลว้ กนั
ถา้ จะเอาวัตถุดบิ ไปใช้กับเรอ่ื งนนั้ ละก็ ผมไมเ่ สียดายเลยสกั นิด
และเพ่อื เปน็ การแลกเปล่ียน ผมจะสรา้ งผู้พิทกั ษ์ใหแ้ ก่รามริ ิส

“มนั กไ็ ดอ้ ยหู่ รอก... แตเ่ จา้ คงไมไ่ ดก้ า� ลงั หลอกขา้ อกี ใชไ่ หม...?”
เปน็ ราชาปศิ าจท่ีข้สี งสัยเสยี จริงๆ
ทา� ไมถงึ ไม่เชอ่ื ใจคนเขาแบบง่ายๆ หน่อยน้า

“ฉนั ไมไ่ ดค้ ดิ จะหลอกเธอเลย ทเ่ี มอื งของฉนั มชี า่ งฝมี อื เผา่ คนแคระ
แถมยังเคยเขา้ รว่ ม “โครงการทหารมนตรา” ดว้ ย ไหนๆ แล้วกเ็ ลยกะวา่
จะใหค้ ้นควา้ รว่ มกันทเ่ี มืองเลยนะ่ ”
“อาจารย ์ พวกผมก็อยากค้นคว้าดว้ ยครบั !”
“หนดู ว้ ยค่ะ!”
กระทั่งพวกเด็กๆ กส็ ง่ เสยี งเจี๊ยวจ๊าวขน้ึ มาบ้าง
นั่นสินะ ไอท้ หารมนตราแบบนง่ั ขบั ไดเ้ นยี่ เปน็ อะไรทค่ี อ่ นขา้ ง

428

โรแมนติกพอตัวเลยน่ีนะ
“ทีพ่ ดู มาน่ัน จะท�าเปน็ แบบเจา้ ตัวนีเ้ หรอ?”

รามิรสิ กลา่ ว พร้อมยนื่ ตกุ๊ ตนุ่ ท่ีผมสรา้ งข้ึนมาเมื่อครใู่ ห้
“นน่ั สินะ ถา้ ท�าเหมอื นเจ้าน่กี เ็ ทด่ เี หมอื นกนั ละนะ”

“อาจารย์ ให้ผมเป็นคนขับคนแรกนะ!”
“ผมเองกอ็ ยากขับมง่ั ”
ขนาดคนข้ีอายอย่างเรียวตะยังออกปากว่าอยากขับแบบน ี้
ชักอยากจะท�าให้เปน็ จรงิ ขน้ึ มาใหไ้ ดแ้ ล้วสิ
ผมคิดขณะทา� ท่าจะรับเอาต๊กุ ต่นุ มาจากรามิริส
ทวา่ รามริ สิ กเ็ อาตกุ๊ ตนุ่ ไปซอ่ นไวข้ า้ งหลงั จากนน้ั เหลา่ จติ วญิ ญาณ
บรวิ ารกเ็ ข้ามาใกล้ แล้วใช้หลายคนช่วยกันแบกเจ้านั่นหนีไป

“...เฮย้ ”
“นนั่ มนั ของที่เจา้ ใหข้ ้ามาไม่ใชร่ ึไง! ข้าไม่คนื ให้หรอกนะ?”
ไหงเป็นคนเอาแต่ใจแบบนฟี้ ะเนยี่
ปากบอกให้เราหาผู้พิทักษ์ให้ แต่ดูเหมือนคุณเธอไม่คิดจะคืน
ต๊กุ ตุ่นตัวเมื่อกซี้ ะงั้น
จๆู่ ผมกฉ็ กุ คดิ ขน้ึ มาได ้ วา่ ราชาปศิ าจเนยี่ มพี วกเอาแตใ่ จเยอะ
ชะมัด ผมไม่พูดหรอกวา่ ใคร แต่คอ่ นขา้ งจะเอาแต่ใจพอตัวเลย...
เอาเถอะ ผมเองกผ็ ิดทพ่ี ยายามจะหลอกนะ่ นะ
“ถา้ งนั้ ชว่ ยรว่ มมือกบั ฉันดว้ ยละ่ ?”
“เรอื่ งนน้ั ไวใ้ จขา้ ไดเ้ ลย! แลว้ เจา้ จะสรา้ งผพู้ ทิ กั ษแ์ บบไหนใหข้ า้
ล่ะ?”
“หอื ? อ่า ตั้งใจวา่ จะเอาให้แกร่งกวา่ ตวั ท่ีฉันโค่นไปน่ะ...”
“จรงิ เหรอ!? เจ้าเนยี่ เป็นคนดสี ดุ ๆ เลยนีน่ า!”
แลว้ ผมกต็ อ้ งสรา้ งผพู้ ทิ กั ษส์ า� หรบั รามริ สิ ขน้ึ มาดว้ ยประการฉะน้ี

บทที่ 7 ดวงวญิ ญาณทีไ่ ด้รับการกอบกู้ 429

เรม่ิ จากการเตรยี มการก่อน
ผมน�าเอา “โลหะเวท” จาก 『กระเพาะอาหาร』 ออกมาวาง
เรยี งกนั
จากนน้ั กผ็ สมแกน่ เวทของตวั เองลงไป ใหโ้ ลหะเวทอยใู่ นสภาวะ
ทีส่ ามารถมคี ุณสมบตั ชิ ัน้ สงู สดุ ซง่ึ สามารถใช้เวทมนตรก์ บั มันไดง้ ่าย
พวกเดก็ ๆ ยนื ดูผมดว้ ยความสนใจใครร่ เู้ ช่นกัน

“นเ่ี จา้ สง่ิ นนั้ ... เจา้ เอามนั ออกมาจากไหนกนั แนน่ ะ่ !? ไมส่ ิ ชา่ ง
มนั เถอะ...”
รามริ สิ ท�าทา่ จะพูดอะไรบางอยา่ ง กอ่ นจะหยดุ ไปกลางคัน
หลอ่ นทา� สีหน้ายอมจ�านนอย่างบอกไม่ถกู
ผมถือวา่ เธอยอมรบั ไดแ้ ลว้ จงึ เร่มิ ด�าเนินการสร้างอยา่ งฉับไว
ผมแปรรูป “โลหะเวท” ท่นี า� ออกมาเป็นชน้ิ สว่ นทลี ะช้ิน
เมอ่ื พูดถงึ ตุ๊กตา มันกต็ ้องข้อต่อทรงกลมนแ่ี หละ ยังไงจุดนี้ผม
ก็ยอมให้ไม่ได้หรอก ผมสร้างมันขึ้นมาได้ตรงตามท่ีจินตนาการเอาไว ้
ชนดิ ทีแ่ มแ้ ต่ตวั เองยังต้องตกใจเลยทีเดยี ว
ผมผสมความเป็นออริจินัลลงไปตามจุดต่างๆ พร้อมประกอบ
ขอบเขตในการเคลอื่ นไหวข้ึนมาอย่างพิถีพถิ นั
สมัยเม่ือตอนยังมีชีวิตอยู่ ผมเคยนึกอิจฉาเพื่อนท่ีต่อฟิกเกอร์
เปน็ มากๆ นา่ เสยี ดายทคี่ นไรฝ้ มี อื อยา่ งผม ตอ่ เปน็ แคพ่ วกพลาสตกิ โมเดล
เทา่ น้นั
แต่วา่ ตอนน้ีมนั ไมใ่ ช่!
ด้วยความช่วยเหลือจาก 『มหาปราชญ์』 ท�าให้ผมสามารถ
แปรรปู ได้ดงั ใจนกึ
รามริ สิ มองดผู มทก่ี า� ลงั ทา� งานดว้ ยสายตาสงสยั ประหนง่ึ จะถาม
มาว่า------- ไอ้หมอน่ีมันท�าอะไรของมันเน่ีย แต่แล้วจู่ๆ หล่อนก็เร่ิม
สง่ เสยี งรอ้ งดังขึ้นมาอย่างชอบใจ

430

“ดะ เดย๋ี วส!ิ เจา้ นมี่ นั วเิ ศษไปเลย! ไมอ่ ยากจะเชอ่ื ! นเ่ี จา้ สงิ่ นี้
วเิ ศษไปเลยมใิ ชร่ ไึ งกนั ! ทสี่ รา้ งใหส้ ามารถเคลอ่ื นไหวไดด้ งั ใจเชน่ นน้ี ะ่ !?”
เธอออกอาการตื่นเต้นสดุ ๆ
ขนาดคนท�าอย่างผมเองยังไม่นึกเหมือนกันว่าจะท�าออกมาได้
ละเอียดแบบนี้ เหน็ ว่า “โลหะเวท” บรสิ ุทธสิ์ ามารถเปลีย่ นแปลงรปู รา่ ง
ตามอิมเมจไดใ้ นระดับหนึง่ บางทคี งอาจเปน็ เพราะเรอื่ งน้ันนน่ั แหละ
และแล้ว ผมกส็ รา้ งเสรจ็ สมบรู ณ์
แล้วถา้ พูดถึงต๊กุ ตาที่ผมสร้างเสร็จ------
มันมีใบหน้าที่เหมือนกับหน้ากากของผม ร่างกายเป็นโมเดล
แบบมนุษย ์ ตัวผอม สูงราวๆ 180 เซนตเิ มตร
จัดวา่ เป็นผลงานท่ีผมภาคภมู ใิ จเลยละ

“ดลี ะ เสรจ็ แล้ว! ทเี่ หลอื กอ็ ัญเชิญปศิ าจมาสถิตในรา่ ง แตห่ ้าม
เอาไปทา� เรอ่ื งชว่ั ๆ เดด็ ขาดเลยละ่ ? เดยี๋ วฉนั จะตดิ ตง้ั มาสเตอรล์ อ็ ก (คา� สงั่
จากผู้สรา้ ง) เอาไวใ้ ห้มนั สามารถปฏิเสธค�าสงั่ แปลกๆ ไดด้ ้วยนา!”
“โอเค โอเค! ไมม่ ีปญั หา! ถา้ เปน็ ที่นี่ละก ็ ขา้ จะเอามันมาเล่น
กไ็ ด้ใชไ่ หมล่ะ?”
“หือ? อา ถ้าเปน็ ในเขาวงกตนะ่ นะ อยา่ สรา้ งความเดือดร้อน
ใหค้ นอ่ืนเขาละ่ ? แล้วก็ จากท่ฉี ันคาดเดา มนั นา่ จะแข็งแกรง่ พอตัวเลย
ขืนท�าอะไรไม่เขา้ ท่าเด๋ยี วจะเจบ็ ตัวเอานา?”
เมอ่ื ไดร้ ับความเหน็ ชอบจากรามริ ิส ผมก็เขา้ ส่ขู ้นั ตอนปิดทา้ ย
น่ันคอื การอญั เชญิ ปศิ าจมาสถิตในโกเลมยังไงล่ะ
ในเมื่อผมเสียเวลาสร้างมันไปตั้งขนาดนี้ มันจะต้องออกมา
แข็งแกรง่ กว่าการใช ้ ครเี อท : โกเลม สรา้ งแบบทีเดยี วจบหลายเท่าแน่ๆ
ผมอ้าแขนออก แลว้ แสรง้ ท�าเปน็ ทอ่ งคาถาแบบเนียนๆ
สถานทคี่ อื แท่นพิธเี ม่ือคร่ ู ซ่งึ ผมให้พวกเด็กๆ หลบไปก่อนแลว้

บทที่ 7 ดวงวญิ ญาณท่ไี ด้รบั การกอบกู้ 431

เพราะอาจเกดิ อันตรายขึ้นกเ็ ป็นได้
มีเพยี งรามริ ิสเท่าน้ันทีต่ ามหลงั มาด้วย
ถ้าผลออกมาส�าเร็จก็ดีไป แต่ก็น่าหวั่นใจว่าฝีมือของผมอาจ
ไมพ่ อจนท�าใหป้ ศิ าจเกดิ คลุ้มคลั่งก็เป็นได้ ซง่ึ ในกรณนี ้นั ผมต้องต่อสูใ้ ห้
มนั ยอมศโิ รราบ หรอื ไมก่ ล็ ม้ เลกิ ความตง้ั ใจแลว้ ปลดการอญั เชญิ ทง้ิ เทา่ นนั้
กไ็ ดแ้ ตภ่ าวนาวา่ จะไมต่ ้องท�าแบบนั้นน่ะนะ
เพราะตอ้ งทา� งานอยา่ งตอ่ เนอื่ ง ทา� ใหผ้ มผลาญทง้ั พลงั กายและ
พลังเวทไปมากพอสมควร เลยไม่อยากให้เกิดเร่ืองยุ่งยากมากไปกว่าน้ี
สักเท่าไร
เม่ือผมท่องคาถาแบบส่งเดช ก็เกิดวงแหวนเวทวาดข้ึนบนพื้น
จริงๆ แลว้ มันกไ็ ม่จา� เปน็ ต้องรา่ ยคาถาหรอก แตก่ ็ทา� ใหเ้ กดิ บรรยากาศดี
เหมอื นกัน
สิง่ ทีผ่ มก�าลงั จะเรยี กออกมานัน้ คือปัจเจกท่ีมีความร้ายกาจยิง่
กวา่ เลซเซอรเ์ ดมอน--------เกรตเตอรเ์ ดมอน (ปศิ าจชน้ั สูง) ยงั ไงละ่ ซึง่
เป็นอสรู ตัวเบ้งท่ีมคี วามแขง็ แกรง่ อยู่ที่ระดับ A- เลยทีเดียว
เพียงแต่ หากท่ีเรียกมาเป็นตัวท่ีเพ่ิงเกิดใหม่โดยไม่มีอัตภาพ
เป็นของตัวเองจะไร้ความหมายทันที ผมจึงท�าการอัญเชิญโดยภาวนา
ในใจว่าจะมีตวั ที่เกา่ แกแ่ ละมสี ติปญั ญาออกมา
และสง่ิ ทป่ี รากฏตัวนัน้ คือเกรตเตอรเ์ ดมอนอย่างไมต่ อ้ งสงสัย
มันมีแววตาที่ทรงปัญญา ผิดกับเลซเซอร์เดมอนท่ีผมเคยเห็น
เม่ือก่อนหน้า ที่หากไม่มีการควบคุมจากผู้ใช้คาถา ก็จะท�าได้เพียงแค่
อาละวาดไปทวั่ เท่านน้ั
ซึ่งความแตกต่างน้ัน เปน็ ท่ีประจักษ์ชัดจากการกระทา� ของมนั
มนั คุกเขา่ ตอ่ หน้าผม คอ้ มศีรษะใหอ้ ยา่ งนอบน้อม

“ท่านเรียกขา้ หรอื ขอรับ มาสเตอร์”
ดูเหมือนผมจะอัญเชิญส�าเร็จ เกรตเตอร์เดมอนท่ีอยู่ตรงหน้า

432

ก�าลงั แสดงความนอบน้อมต่อผม
มันมีร่างกายท่ลี า่� สนั น่าดเู มอื่ เทียบกบั เลซเซอรเ์ ดมอน ถงึ แมว้ า่
เมอ่ื เวลาผา่ นไป รา่ งมนตราทส่ี รา้ งขน้ึ จากแกน่ เวทจะสลายไปกเ็ ถอะ...
มนั สวมเสอื้ ผา้ ทเ่ี กา่ ทรดุ โทรมแตด่ สู งู คา่ บนรา่ งซงึ่ มผี วิ สดี า� สนทิ
ดูจากสภาพของชุด แสดงวา่ มันตอ้ งมชี ีวิตอยู่มานานแล้วไม่ผดิ แน่
สว่ นเพศนน้ั ไมท่ ราบแนช่ ดั แตเ่ ขาสองขา้ งทยี่ นื่ ออกมาบนศรี ษะ
นน้ั ดูย่ิงใหญอ่ ลงั การมาก
วา่ แต่ ปศิ าจกม็ กี ลา้ มด้วยเรอะ?
แตเ่ ราอยา่ เพง่ิ ไปสนคา� ถามไรส้ าระแบบนน้ั เลย
เห็นเกรตเตอร์เดมอนที่อยู่ตรงหน้ามีลักษณะตรงตามเง่ือนไข
ทกุ อยา่ งทผี่ มตอ้ งการ ผมก็พอใจแลว้ ละ

“อื้ม ที่ฉันเรียกนายออกมา ก็ไม่ใช่เรื่องอื่นใด เพ่ือการสร้าง
โกเลมยงั ไงล่ะ ฉนั จะยกตกุ๊ ตาตัวนท้ี เี่ ตรยี มเอาไวใ้ ห้เป็นร่างเนือ้ ของนาย
เลยอยากให้ช่วยเข้ามาสถิตให้หน่อยน่ะ ส่วนส่ิงตอบแทนคือแก่นเวท
ของฉัน ระยะเวลาทา� พันธสัญญาก็ เอ่อ...”
ในตอนนนั้ ผมหันไปหารามริ ิส
ทนั ใดนั้นเธอกร็ ีบรอ้ นลนลาน รีบใชน้ ิ้วนับจา� นวนป-ี ------

“ขา้ อยากได้สกั 100 ป!ี ขอเพยี งมเี วลาสักรอ้ ยปี ข้ากเ็ ตบิ โต
แล้วละ!”
ก่อนจะตอบมาเช่นน้ัน

“สว่ นระยะเวลาก็ 100 ป ี เม่ือพ้นเวลาดงั กลา่ วแลว้ จะถอื วา่
ตุ๊กตาตัวน้นั เปน็ รา่ งเน้อื ของนายถาวรเลย วา่ ไงล่ะ?”
การท�าพนั ธสัญญาท่แี หกกฎทัว่ ไปแบบนีม้ ันค่อนข้างจะยุง่ ยาก
ถา้ ให้กา� จัดศัตรูทีอ่ ยตู่ รงหน้าซะ! ละก ็ ป่านนคี้ งท�าพนั ธสัญญา
เสร็จไปนานแล้ว แต่ท่ีมนั ยุง่ ยากเพราะต้องกา� หนดระยะเวลานแ่ี หละ
ถา้ ใหม้ นั มาทา� งานรบั ใชผ้ มละก ็ แคแ่ บง่ แกน่ เวทใหม้ นั ตามระยะ

บทที่ 7 ดวงวิญญาณท่ีได้รับการกอบกู้ 433

เวลาท่ีก�าหนดเอาไว้ก็ใช้ได้ แต่ผมจะใช้วิธีน้ันไม่ได้ เพราะเม่ือมอบร่าง
เนือ้ ใหม้ ัน จะท�าใหผ้ ลตอ้ งสนิ้ เปลืองแก่นเวททใ่ี ช้แบง่ ให้เป็นอย่างมาก
และตามปกตแิ ลว้ หากอญั เชญิ ออกมาสกั ตวั นงึ ผมกจ็ ะไมส่ ามารถ
อญั เชญิ อสรู ตนอน่ื ออกมาได ้ ถงึ อยา่ งนอ้ ยๆ จะพอมที างแกป้ ญั หาสา� หรบั
เรือ่ งนั้นอยู่ก็เถอะ
แต่ในกรณีนี้ ผมตอ้ งใหม้ ันมาท�าหน้าทเี่ ปน็ ผูพ้ ิทักษ์ของรามริ ิส
ซง่ึ เมอื่ รวมเหตผุ ลนนั้ เขา้ ไปแลว้ จงึ จา� เปน็ ตอ้ งมกี ารทา� พนั ธสญั ญา

“เปน็ สง่ิ ทขี่ า้ ประสงคอ์ ยแู่ ลว้ ครบั นายขา้ ! และสงิ่ แลกเปลยี่ นนนั้
ขา้ ได้รับมาเรียบร้อยแล้วครบั ”
เหน็ มนั ตอบตกลงดว้ ยความยนิ ดแี บบน ี้ กด็ แี ลว้ ละ พนั ธสญั ญา
ลลุ ่วงโดยสวัสดภิ าพ
แต่จะว่าไปแล้ว ไม่นึกเลยว่าแก่นเวทท่ีใช้อัญเชิญจะเพียงพอ
สา� หรับเปน็ ส่ิงตอบแทนใหม้ ันแบบน้ี
จริงอยู่ว่ามันดึงเอาแก่นเวทผมไปเยอะอยู่เหมือนกัน แต่ผมมี
ปริมาณพลงั งานค่อนข้างมากเลยไมม่ ปี ัญหาอะไร
คดิ ถกู แลว้ ทใี่ ชแ้ กน่ เวทไปเยอะๆ เผอ่ื ไวล้ ว่ งหนา้ กว็ า่ ทา� ไมทา่ ที
ถงึ ไดน้ อบน้อมนัก
จรงิ อยวู่ า่ ถา้ เปน็ การทา� พนั ธสญั ญาแบบเปน็ เรอื่ งเปน็ ราวอยา่ งน้ี
มนั ไมม่ ีปญั หาอะไร แตถ่ ้าอัญเชญิ มนั มาดว้ ยแกน่ เวทอันน้อยนิด แล้วส่ัง
ใหม้ นั ท�าเร่ืองเหนอื บ่ากวา่ แรงละก็ อาจโดนมันฆ่าตายทนั ทีกเ็ ปน็ ได้
ซง่ึ การอญั เชญิ ทป่ี ลอดภยั ไรก้ งั วลนน้ั มแี คใ่ นกรณขี องการอญั เชญิ
ทเี่ หมาะสมเทา่ นัน้ เราระวงั ไวห้ น่อยดีกว่า

เอาละ อญั เชญิ ปศิ าจสา� เร็จแลว้
อีกท้ังยังไม่ใช่ปิศาจท่ีมีนิสัยใจร้อนและชอบอาละวาด แต่มัน
กลบั มีนสิ ยั ทีด่ สู งบเสงยี่ มและฉลาดเฉลียว โชคดจี รงิ ๆ ทมี่ ปี ิศาจตรงตาม

434

ออเดอร์ออกมาแบบนี้ ถ้าเป็นเจ้าน่ีละก็ จะต้องยอมท�าตามค�าสั่งของ
มาสเตอรล์ ็อกแนๆ่
จากน้ัน ผมก็ให้เกรตเตอร์เดมอนเข้าไปสถิตในตุ๊กตาท่ีสร้าง
เสรจ็ แล้ว

พูดงา่ ยๆ ก ็ ให้มนั รบั รา่ งเน้ือยังไงละ่
ถึงต๊กุ ตาจะมขี นาดเลก็ เม่ือเทยี บกบั ขนาดของเกรตเตอร์เดมอน
แตด่ เู หมอื นวา่ มนั จะทา� ความคนุ้ เคยกบั รา่ งใหมไ่ ดอ้ ยา่ งงา่ ยดาย เกรตเตอร-์
เดมอนละทงิ้ รา่ งมนตราของตนและกา� ลงั เขา้ หลอมรวมกบั รา่ งเนอื้ ใหมโ่ ดย
สมบูรณ์แบบ ผมคอยดูท่าทีต่อเพ่ือความแน่ใจ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มี
ปัญหาใดๆ
ท้ังที่ใบหน้ามีดีไซน์เดียวกับหน้ากากของผม แต่พอมีปิศาจ
เขา้ ไปสถติ ใบหน้าก็ดูชวั่ ร้ายขึ้นมา เปน็ อะไรท่นี า่ สนใจดเี หมอื นกนั
ความตกใจและความปตี ยิ นิ ดปี รากฏข้นึ บนใบหน้าน้ัน

“วเิ ศษยงิ่ นกั สมกบั เปน็ มาสเตอร ์ หลงคดิ วา่ จะตอ้ งใชพ้ ลงั เวท
เปล่ียนสภาพของข้อต่อเพ่ือให้ร่างนี้ขยับได้เสียอีก แต่ถ้าเป็นสิ่งนี้ละก็
ขา้ สามารถบงั คับมันไดด้ งั ใจนกึ คูค่ วรแก่การเป็นร่างสถติ ของขา้ ยงิ่ นกั !”
เห็นนายดใี จก็ดแี ลว้ ละ
จากนน้ั ผมกด็ า� เนนิ การปรบั แตง่ เลก็ นอ้ ยตามความตอ้ งการของ
รามิริสกับเกรตเตอรเ์ ดมอน
และแลว้ ผพู้ ทิ กั ษ์ตนใหม่ของรามิรสิ ก็ถือกา� เนดิ ข้นึ

“สภาพเปน็ ไงบา้ ง?”
“ครบั บอกไดค้ �าเดียวว่าวเิ ศษมาก ร่างนมี้ คี วามสามารถในการ
เชอ่ื มตอ่ ทางกายภาพทสี่ งู มาก เมอื่ เทยี บกบั การไปสงิ รา่ งของสตั วอ์ สรู กบั
มนุษย์แล้ว ร่างนีม้ ีพลงั โจมตที ม่ี ากจนร่างเหลา่ นั้นมิอาจเทียบได ้ อีกทั้ง
ยังมีพลังป้องกันกายภาพท่ีต่างกันมาก วิเศษย่ิงนัก!! นี่เป็นร่างที่วิเศษ

บทท่ี 7 ดวงวิญญาณทไ่ี ด้รบั การกอบกู้ 435

มากจริงๆ ครับ!!”
เกรตเตอรเ์ ดมอนขยบั รา่ งกายทดสอบสภาพพรอ้ มกลา่ วรายงาน
มาเชน่ นน้ั
การทป่ี ศิ าจจะเข้าแทรกแซงโลกน้ีน้นั จา� เป็นตอ้ งมรี ่างเนื้อเป็น
ท่ีสิงสถิต ซ่ึงในกรณีน้ัน พวกสัตว์หรือสัตว์อสูรจะเป็นภาชนะท่ีว่าน่ัน
โดยในคร้งั นี้เป็นตุก๊ ตาท่สี รา้ งข้ึนจาก “โลหะเวท” แต่ดเู หมอื นวา่ จะไม่มี
ปัญหาอะไร
ร่างที่สร้างจากโลหะ มิหน�าซ�้ายังเป็น “โลหะเวท” ท่ีมีระดับ
ความแข็งสงู สดุ จึงไม่แปลกทจี่ ะมีพลังปอ้ งกนั สงู
อนงึ่ ตอ่ ใหเ้ ปน็ โลหะหายากกย็ งั มจี ดุ หลอมเหลวอยทู่ รี่ าว 5,000
องศา ในขณะท ่ี “โลหะเวท” จะมคี วามตา้ นทานทส่ี ามารถทนตอ่ อณุ หภมู ิ
ความรอ้ นทส่ี งู มากในระดบั ทใี่ กล้เคียง 1 หม่นื องศาได ้ อีกทง้ั ยงั มีความ
สามารถในการฟน้ื ฟูตัวเอง นบั วา่ เป็นโลหะที่เลอเลศิ อยา่ งย่ิง
วา่ กนั ตามความเปน็ จรงิ การจะใชก้ ารโจมตเี ชงิ กายภาพทา� ลาย
ผพู้ ทิ กั ษต์ นน ี้ จดั วา่ เปน็ เรอ่ื งทยี่ ากลา� บากอยา่ งหาทส่ี ดุ ไมไ่ ดเ้ ลยนน่ั แหละ

เมอ่ื ตรวจสอบเรยี บรอ้ ยแลว้ เกรตเตอรเ์ ดมอนกห็ นั มาคกุ เขา่ ใหผ้ ม
“ข้าขอสาบานด้วยร่างนี ้ ว่าจะท�าประโยชน์ให้ท่านได้ประจักษ ์

หากข้าท�าตามสัญญาท่ีจะพิทักษ์ภูตตนน้ันครบร้อยปีเมื่อใด โปรดให้ข้า
ไดอ้ ยรู่ บั ใชใ้ ต้บัญชาของมาสเตอรด์ ว้ ยเถิด”
จู่ๆ มันก็พูดออกมาแบบนัน้
รอ้ ยปขี า้ งหนา้ เนย่ี ... เราจะยงั อยรู่ เึ ปลา่ กไ็ มร่ ู้ อกี อยา่ ง ในระหวา่ ง
ที่ท�างานรับใช้ร้อยปี ก็อาจปฏิญาณจะซ่ือสัตย์กับรามิริสข้ึนมากลางคัน
ก็ได้ เพราะเห็นแบบนี้รามริ ิสกเ็ ป็นราชาปศิ าจด้วย

“ถา้ ฉนั ยงั มชี ีวติ อยู ่ มนั ก็ได้อยูห่ รอก...”
“ฮะฮะฮะ ทา่ นพดู เปน็ เลน่ ไป มาสเตอรไ์ มม่ ที างสน้ิ ในระยะเวลา

436

ร้อยปีหรือนอ้ ยกว่าน้นั หรอกครบั หากเพยี งมีสญั ญานนั้ กไ็ ม่จา� เปน็ ต้อง
มอบรางวัลเพม่ิ เติมใหแ้ ก่ข้าหรอกครบั ”
จะวา่ ไปแล้ว อายขุ ยั ของเรานี่มันประมาณเทา่ ไรหวา่ ?
ไม่เคยจะคิดเท่าไรด้วยสิ เออช่างเถอะ ยังไงตอนจะตายมันก็
ตอ้ งตาย ในความเปน็ จริงกเ็ คยโดนฆาตกรแทงตายมาแล้วด้วยน่นี ะ
แตว่ า่ ดเู หมือนมนั จะชอบพอในตัวผมนะเนี่ย
บางท ี ผมอาจมรี า่ งกายทีเ่ ป็นที่รกั ใครจ่ ากพวกอสูรก็เปน็ ได้
ว่าแต่ว่า ถา้ ไม่มีช่ือ กค็ งเรียกไม่คอ่ ยสะดวกเท่าไรละนะ
ปริมาณพลงั งานของผมเหลือราวๆ ครง่ึ เดียวเทา่ นน้ั ถา้ ใหพ้ ดู
จากประสบการณก์ าร “ตง้ั ชอ่ื ” ทแี่ ลว้ ๆ มาละก ็ พวกอสรู ชนั้ สงู มแี นวโนม้
ว่าจะดึงพลงั งานผมไปในปรมิ าณคอ่ นข้างมาก
ยิ่งเป็นเกรตเตอร์เดมอนแล้ว จัดว่าอยู่ในอันดับสูงพอตัวเลย
ทีเดยี ว
ถงึ จะอยแู่ รงก ์ A- แตห่ ากรา่ งทมี่ นั สถติ แขง็ แกรง่ ระดบั ของมนั
ก็จะใกลเ้ คยี งกับแรงก์ A ฉะนั้น อยา่ งในกรณีของคราวนี ้ มนั จะมรี ะดบั
ทม่ี ากกว่าแรงก์ A อย่างเหน็ ไดช้ ัดเลยทีเดยี ว
เออ ชา่ งเถอะ

“ย่อมได้! ถ้าอย่างน้ันตั้งแต่วันน้ีไป นายจะมีนามเรียกขานว่า
“เบเร็ตตา้ ” จากนีไ้ ปกจ็ งสาบานว่าจะภักดตี อ่ ฉนั กบั รามิริสซะ! พยายาม
เข้าล่ะ”
ผมตัง้ ช่ือไปตามไอเดยี ท่ีปง๊ิ ขน้ึ มา
เพราะรปู ทรงอนั งดงามของมนั พาใหผ้ มนกึ ถงึ ความงามของปนื
อนั เล่ืองช่อื นนั่ 13
ความรู้สึกไร้เร่ียวแรงเข้าจู่โจมผมเหมือนทุกคร้ัง คร้ังนี้ผมต้าน
ไว้ได้อย่างฉวิ เฉยี ด อารมณแ์ บบแกส๊ เกือบจะหมดถัง
ไอ้เจ้านี่ เล่นเอาแก่นเวทเราไปมากกว่า 30 เปอร์เซ็นต์ซะงนั้ ...

13ปืนเบเร็ตตา้ ปัจจุบันเป็นปนื พกทนี่ ิยมใช้กันแพร่หลายในสากลทัง้ ในหม่ปู ระชาชน ต�ารวจ และทหาร

ไม่ธรรมดาจริงๆ ดนู า่ จะแกรง่ ข้นึ มากพอตัวไดเ้ ลยนะเนี่ย
ในเวลาเดียวกับท่ีผมท�าการ “ขนานนาม” เบเร็ตต้าก็เริ่ม
วิวัฒนาการ
รา่ งกายแตล่ ะสว่ น ท้งั สว่ นหนา้ อก ศรี ษะ เอว แขน และขาเร่ิม
เชอื่ มตอ่ เขา้ ดว้ ยกนั โดยมขี อ้ ตอ่ ทรงกลมในแตล่ ะสว่ นเปน็ แกนกลาง ทวา่
กลบั มีหนังหมุ้ ผิวดา้ นนอกเหล่าน้ัน
ดรู าวกบั เป็นมนุษย์ก็มิปาน
ผวิ เยอ่ื บางใสทสี่ ามารถมองทะลไุ ดน้ นั้ ชว่ ยเพม่ิ พนู ความงดงาม
ของช้นิ สว่ นภายในใหม้ เี สนห่ ์น่าหลงใหลยิ่งขึน้
ใบหน้าซง่ึ มีรูปทรงแบบเดียวกับหนา้ กากของผม
สีด�าขลับลอกออก จนเส้นผมด�ายาวกลายสภาพเป็นสีเงินท่ี
ส่องประกาย
เปน็ ตุ๊กตาปศิ าจ ที่มคี วามงามอันมหศั จรรย์
เม่อื การเปล่ยี นแปลงสิน้ สดุ ลง กม็ ผี ้าห่อหุม้ ร่างนัน้
บริเวณดวงตาบนหน้ากากเปล่งแสงสีแดงฉาน ดูเหมือนจะ
ววิ ฒั นาการเสร็จแลว้ เอาละๆ มันไดค้ วามสามารถอะไรไปจากเราล่ะเนี่ย
เบเรต็ ต้ายืนขึ้น ก่อนจะก้มต�า่ ค้อมศีรษะให้ผม

“ข้าคือ “อารค์ ดอล” (ตกุ๊ ตาขนุ พลมาร) เบเรต็ ต้า เป็นผู้ซง่ึ จกั
ปฏบิ ัตติ ามคา� ส่งั ทีไ่ ด้รบั มาอย่างเครง่ ครัดครบั ”
เจา้ นัน่ คอื ต๊กุ ตาอันน่าขนพองสยองเกลา้
ใบหน้าของมันเสมือนหน้ากาก เป็นตุ๊กตาแห่งการท�าลายล้าง
ท่ีจะไมม่ ผี ้ใู ดได้เหน็ ใบหน้าทแ่ี ทจ้ ริง
จากนน้ั มันกห็ ันไปหารามริ ิส แล้วโคง้ ให้

438



“ทา่ นรามริ สิ คา� สง่ั ของทา่ น เปรยี บเสมอื นเสยี งของนายขา้ โปรด
ไวใ้ จใหข้ า้ พิทกั ษ์กายของทา่ นเถิด”
รามริ สิ พยกั หน้าหงกึ ๆ ราวกับถูกแรงกดดันนัน้ คุกคาม

“โอะ โอ้! ฝากดว้ ยนะ! พยายามเขา้ ละ่ ?”
หลอ่ นตอบโดยพยายามรกั ษาความน่าเกรงขามเอาไวส้ ุดชวี ติ
ก็เอาเถอะ
ถา้ เปน็ เจา้ นลี่ ะก ็ คงเพยี งพอแกก่ ารทดแทนเอเลเมนทลั โคลอสซสั
แลว้ ละ
หากวัดกันท่พี ลังรบละก็ เจา้ น่ีแกร่งกว่าหลายเท่าด้วย
เทา่ น้ ี ผมกท็ า� ตามสญั ญาทใ่ี หก้ ับรามิริสลุลว่ งแล้ว
ถงึ เราจะนกึ สนกุ นดิ หนอ่ ย จนทา� ใหม้ นั กลายเปน็ ผพู้ ทิ กั ษท์ แ่ี กรง่
กว่าที่คาดไวก้ ็เถอะ
ตอนที่เริ่มสร้างตุ๊กตา ผมก็โดนรามิริสสั่งนู่นส่ังน่ีว่าต้องให้ได้
อยา่ งนั้นบา้ งละ ตอ้ งใหไ้ ดอ้ ยา่ งน้บี ้างละ จนผมเกิดหงุดหงิดขึน้ มา เลย
เผลอใสอ่ ารมณร์ อ้ นเขา้ ไป อาวธุ แตล่ ะชนดิ ทผี่ มตดิ ตง้ั ไปเองกน็ า่ จะไดร้ บั
การเสรมิ แกร่งผา่ นพลังเวทของเบเรต็ ต้าด้วย เพราะง้ันเธอนา่ จะพอใจใน
ความแข็งแกร่งของมันละมัง้
ผมก็อุตส่าห์พยายามสร้างมันขึ้นมา เลยรู้สึกอยากให้มันท�า
ประโยชน์ให้ได้สักหน่อยเหมือนกัน แต่ใจจริงคือ ผมไม่อยากนึกภาพ
สถานการณ์ท่เี บเร็ตตา้ สแู้ บบเอาจรงิ เทา่ ไร

สว่ นพวกเดก็ ๆ หลบั ไปในขณะท่ีผมก�าลงั สร้างตุ๊กตา
พวกเขาต้องเจอกับความรู้สึกมากมายอย่างต่อเนื่อง ท้ัง
ความเครยี ด ความหวาดกลัว และความโล่งอกหลังไดร้ ับการปลดปล่อย
หลังจากความกลัดกลุ้มที่อดทนอดกล้ันมาโดยตลอดได้รับการ
ปลดปล่อย พวกเขาก็คงจะร้สู ึกโล่งใจเป็นแนแ่ ท้

440

พวกเขาก�าลังนอนหลบั อย่างสงบโดยมรี ันก้าเปน็ หมอน มาคิด
ดดู ๆี แลว้ ผมไมจ่ า� เปน็ ตอ้ งหลบั นอน แตก่ ารนอนนนั้ ถอื เปน็ งานอยา่ งหนง่ึ
ของพวกเด็กๆ ดว้ ย
หลบั เยอะๆ จะไดโ้ ตไวๆ ยงั ไงล่ะ
นั่งรอจนกว่าพวกเด็กๆ จะตื่นดีกว่า ผมคิด ก่อนจะพักผ่อน
อยา่ งสบายอารมณบ์ า้ ง
และในเช้าวนั รุง่ ข้ึน
ผมพาพวกเดก็ ๆ ทต่ี น่ื ขึ้นมาอยา่ งแจม่ ใสไปจาก “ที่พ�านักแห่ง
จติ วญิ ญาณ”
จิตวิญญาณได้มาสถิตในร่างของพวกเด็กๆ อย่างปลอดภัย
ทา� ใหไ้ มม่ อี นั ตรายถงึ ชีวิตอกี ตอ่ ไปแลว้
ผมทา� ตามความปรารถนาของคณุ ชสิ ใุ หล้ ลุ ว่ ง ปญั หาทง้ั หมดได้
รับการคล่ีคลาย
เทา่ นเ้ี รากส็ ามารถกลบั ไปอยา่ งเทมเพสตไ์ ดอ้ ยา่ งหายหว่ งผมคดิ
เช่นนน้ั แต่ทว่า...

*

หลงั ออกมาจากเขาวงกต ผมก็ใชเ้ อก็ ซต์ ร้าสกิล 『เคลอื่ นยา้ ย
ผา่ นมติ 』ิ ทเี่ พง่ิ จดจา� ไดพ้ าพวกเดก็ ๆ กลบั มาทอ่ี งิ คร์ าเซยี ถงึ มนั จะใชเ้ วลา
หลายนาทใี นการเชอ่ื มตอ่ มติ กิ ต็ าม แตก่ ส็ ามารถไปยงั สถานทท่ี เ่ี ราเคยไป
มาครั้งหน่ึงได้ เป็นสกิลที่สะดวกสบายเปน็ อยา่ งยิ่ง
และผมก็ไม่ลืมที่จะเก็บวงแหวนเวทท่ีวางทิ้งไว้ส�าหรับหลบหนี
มาดว้ ย ซง่ึ มนั ไมจ่ า� เปน็ สา� หรบั 『เคลอื่ นยา้ ยผา่ นมติ 』ิ ของผมอกี ตอ่ ไปแลว้
เลยเก็บมันเอาไว้ใน 『กระเพาะอาหาร』 ถึงเราจะไมใ่ ช้มนั แล้วกเ็ หอะ
เมอื่ กลับถงึ โรงเรียน ผมก็ตดิ ต่อหายคู ิทันที

บทท่ี 7 ดวงวญิ ญาณท่ไี ดร้ ับการกอบกู้ 441

ผมรายงานเหตกุ ารณท์ เี่ กดิ ขน้ึ ในการเดนิ ทางครง้ั น ี้ รวมถงึ ปรกึ ษา
เรอื่ งในภายภาคหนา้ ของพวกเดก็ ๆ อยา่ งละเอยี ดถีถ่ ้วน
ผมคดิ ถงึ เรอ่ื งจะรบั พวกเขามาเลยี้ งไวเ้ หมอื นกนั แตส่ ง่ิ แวดลอ้ ม
ในการศกึ ษาเองกเ็ ป็นสิง่ สา� คญั สา� หรบั พวกเดก็ ๆ ดว้ ย
โชคดวี า่ ทน่ี คี่ อื โรงเรยี น และยงั มคี ณาจารยม์ ากฝมี อื อยหู่ ลายคน
นอกจากจะได้ศึกษาเร่ืองพ้ืนฐานแล้ว ยังสามารถเรียนเร่ืองเวทมนตร์ได้
อีกดว้ ย
พวกเราปรึกษาและตัดสินกันว่าจะให้พวกเด็กๆ เรียนอยู่ที่นี่
พวกเด็กๆ คงจะเข้าใจในความสะดวกสบายของเวทมนตร์หลังจากได้
เหน็ มนั จากผม เลยนกึ วา่ ผมจะอยเู่ ปน็ ครฝู กึ ตอ่ แตพ่ อผมบอกวา่ จะกลบั
พวกเขากพ็ ากันร้องไหอ้ อกมา
แต่ทุกคนก็บอกมาอย่างตั้งใจว่าเรียนจบเมื่อไรจะไปหาอย่าง
แน่นอน ซ่ึงแนน่ อนวา่ ผมยนิ ดตี ้อนรบั พวกเขาเป็นอยา่ งยิ่ง
พวกเด็กๆ ไม่เป็นไรแล้ว ปริมาณพลังงานชะลอตัวจนอยู่ใน
ระดบั มากกวา่ คา่ เฉลยี่ นดิ หนอ่ ย ทา� ใหส้ ามารถใชช้ วี ติ ตามปกตไิ ดแ้ ลว้ ตอ่
ใหเ้ ป็นผมู้ สี กิลประเมนิ ก็คงไม่อาจลว่ งรเู้ นือ้ แทข้ องพวกเขาไดแ้ น่
ซง่ึ ผมได้ปรกึ ษาเรอ่ื งนน้ั กบั ยูคิเปน็ อย่างดีแลว้ เช่นกนั

“แตล่ ะประเทศคงไมม่ าตามจบั ตวั มนษุ ยท์ เ่ี คยทงิ้ ไปครงั้ หนง่ึ แลว้
หรอกครับ นอกจากจะขัดตอ่ กฎหมายแหง่ ชาติแลว้ ยังจะทา� ใหเ้ ปน็ ศัตรู
กบั พวกเราองคก์ รอสิ ระดว้ ยครับ”
“ถา้ งน้ั นายจะออกบตั รประจา� ตวั นกั ผจญภยั ใหพ้ วกเดก็ ๆ แลว้
ให้มาเปน็ เจา้ หนา้ ที่ของกิลด์งน้ั เหรอ?”
“น่ันสินะครับ ถ้าเด็กๆ พวกนั้นต้องการ แบบนั้นก็น่าจะดี
เหมอื นกันนะครบั ”
“เอาเถอะ ใหพ้ วกเขาคอ่ ยๆ คิดในระหว่างทยี่ ังเปน็ นกั เรียนก็
แลว้ กัน”

442

“น่นั สนิ ะครับ”
ถงึ ตอนนพี้ วกเขาจะยงั เปน็ เดก็ แตค่ นของโลกนจ้ี ะบรรลนุ ติ ภิ าวะ
ตอนอายคุ รบ 15 ปีบริบูรณ์ ไม่นานพวกเขากจ็ ะกลายเป็นผใู้ หญ ่ และ
สามารถเขา้ รว่ มองคก์ รอสิ ระได ้ พวกเขาจะสามารถมชี วี ติ ไดอ้ ยา่ งอสิ ระเสรี
ตามเจตจ�านงของตนเองอยา่ งสงา่ ผา่ เผย
ยูคถิ ามผมมาอยหู่ ลายครง้ั วา่ ผมแกป้ ญั หาน้ียังไง
แตผ่ มตดั สนิ ใจเกบ็ เรอื่ งนน้ั เปน็ ความลบั ยคู เิ องกค็ ดิ วา่ พวกเดก็ ๆ
เป็นแคค่ นทั่วไปอย่แู ล้ว เพราะงั้นปล่อยไวแ้ บบนี้น่แี หละดแี ล้ว
ซึ่งอันที่จริงเป็นเพราะจิตวิญญาณช่วยควบคุมพลังงานให้ แต่
ผมไมจ่ า� เปน็ ตอ้ งบอกเรอ่ื งนนั้ กบั เขา เพราะเรอ่ื งนนั้ อาจทา� ใหท้ างประเทศ
หมายปองพวกเขา จนอาจกลายเปน็ ต้นตอของปญั หาใหมก่ ็เป็นได้
การพดู คยุ นัดแนะเรอ่ื งในอนาคตของพวกเดก็ ๆ และการสง่ ชว่ ง
ตอ่ ให้อาจารยค์ นอน่ื ๆ จบลงด้วยด ี ท�าใหห้ น้าทขี่ องผมส้ินสุดลง
ผมฝกึ การตอ่ สขู้ น้ั พนื้ ฐานใหก้ บั พวกเดก็ ๆ ไปแลว้ และดเู หมอื น
พวกเขาจะคนุ้ เคยตอ่ การพดู คยุ กบั “จติ วญิ ญาณเสมอื นจรงิ ” ไดใ้ นระดบั
หน่ึงแลว้ เช่นกัน
ซงึ่ ในระหวา่ งนน้ั พวกเราก็ไปปิกนกิ กนั บา้ ง หรอื ไม่พวกคาบาล
ก็มาเล่นด้วยบ้าง
ดา้ นการคา้ ขายกเ็ ปน็ ไปอยา่ งราบรน่ื เชน่ กนั ผมไดร้ บั การตอ้ นรบั
เป็นอย่างดีตอนที่เดินทางไปหาโยลไมล์ ดูเหมือนว่าเขาจะท�าก�าไรได้
มหาศาล ไดย้ นิ แบบนัน้ ผมเองก็พอใจเหมอื นกนั
ทกุ ครง้ั ที่เขากลับไปทเี่ ทมเพสต์เอง ก็จา� เป็นต้องใช้นกั ผจญภัย
มากขนึ้ แสดงใหเ้ หน็ ถงึ ความคกึ คกั ทม่ี ากขน้ึ ถา้ หากผมไมก่ ลบั ไป อาจจะ
เกิดปัญหาอะไรบางอย่างข้นึ อีกกเ็ ป็นได้

-------เวลาทผี่ มตอ้ งกลับไดม้ าถึงแลว้

บทท่ี 7 ดวงวิญญาณที่ได้รบั การกอบกู้ 443

ในวันออกเดินทาง
“อาจารย.์ .. จะไปแล้วเหรอคะ?”

“คโุ ระจัง อยา่ รัง้ ตัวอาจารยไ์ วส้ ”ิ
“จรงิ ด้วย! จริงๆ แล้วฉันเองก็-------”
“แต่วา่ ...”
หัวใจผมเองก็เจ็บปวดต่อคุโรเอะท่ีท�าท่าจะร้องไห้เสียเด๋ียวนี้
เชน่ กัน------
วา่ ไปนัน่ ถงึ ผมจะกลบั ไป แตย่ งั ไงผมกใ็ ช ้ 『เคลอื่ นยา้ ยผา่ น
มติ 』ิ มาเล่นด้วยไดท้ ุกเมอื่ อยู่แลว้

“ฮะฮะฮะ คุโรเอะเนี่ยข้ีแยเหมือนเดิมเลยนะ เดี๋ยวฉันให้น ่ี
เพราะงน้ั ร่าเรงิ เข้าไว้!”
วา่ แลว้ ผมกถ็ อดหนา้ กากทตี่ วั เองสวมออก และยน่ื มนั ใหค้ โุ รเอะ
นั่นคือ “หน้ากากต้านมาร” ซึ่งเป็นของดูต่างหน้าของคุณชิสุ และเป็น
หนา้ กากที่ผมซ่อมมันขึ้นมาหลงั จากที่เคยทา� พังมาครง้ั หนง่ึ
ไม่รูท้ �าไมผมถงึ คิดจะใหม้ นั กับคุโรเอะ แต่คุโรเอะเองกร็ ับมันไว้
อยา่ งไม่ลังเล

“อ๊าาาาาา!! ฉันเองก็อยากได้บา้ งอะ------”
“เอะเฮะเฮะ ฉันขอรบั เอาไวเ้ อง!”
คโุ รเอะหยดุ ร้องไห้ เทา่ นก้ี ็เรยี บรอ้ ยแลว้
และสา� หรบั อลสิ ทท่ี า� ทา่ ทางเจบ็ ใจนนั้ ผมใหเ้ ครอ่ื งแบบโรงเรยี น
ที่ชูนะเตรยี มไว้ให้เปน็ ของขวัญ

“อ๊ะ!”
“หรอื วา่ น ี่ จะส�าหรบั พวกเรา?”
แน่นอนวา่ มสี ่วนของเคนยะ เกล และเรยี วตะด้วย
เครอ่ื งแบบของทงั้ หา้ นนั้ มองผวิ เผนิ อาจดเู หมอื นชดุ ของนกั เรยี น
คนอื่นๆ ทวา่ มนั เปน็ ของช้นั ดที แี่ ปรรปู มาจากเน้ือผา้ พเิ ศษ ทุกคนรบั มัน

444

เอาไวด้ ว้ ยความยนิ ดี
“ฟงั นะ ตงั้ ใจเรยี นเขา้ ละ่ ถงึ ฉนั จะเจบ็ ปวดทตี่ อ้ งจากกบั พวกนาย

แตก่ ใ็ ชว่ า่ จะไมไ่ ดเ้ จอกนั อกี เปน็ ครงั้ ทส่ี องเสยี หนอ่ ย ไวว้ นั หยดุ ฉนั คอ่ ยมา
เทย่ี วหากแ็ ลว้ กนั ”
“““ครบั /ค่ะ”””
ใบหน้าร้องไห้แปรเปลี่ยนเป็นรอยย้ิม แล้วพวกเด็กๆ ก็กล่าว
ค�าอา� ลากับผม
และในระหวา่ งที่พวกเด็กๆ ยงั คงมีรอยย้ิมบนใบหน้า ผมกเ็ ดิน
ทางออกจากเมอื งหลวง

*

นน่ั เปน็ การใชช้ ีวติ ในเมอื งมนษุ ย์ท่ีเหมอื นจะสั้น แต่ก็ยาวนาน
แม้วา่ จะรูส้ ึกล�าบาก แตผ่ มก็ได้รบั สายสัมพนั ธท์ ี่ไมอ่ าจมสี ่ิงใด
ทดแทนไดม้ า
เพราะส�าหรับคนที่กลายมาเป็นสไลม์อย่างผมแล้ว การได้มี
ปฏสิ มั พันธ์กบั ลูกมนุษย์นั้นเปน็ เรือ่ งทเี่ หมือนฝันเสียยง่ิ กว่าฝนั
เรอ่ื งมันไปได้สวยเสียทุกอยา่ ง

-------ไม่ส ิ มนั ไปไดส้ วยเกินไป

ในโลกของเรานั้น จะมีความรู้สึกด้านลบที่เรียกว่าความอิจฉา
และรษิ ยา ก่อตวั ข้ึนภายในตวั ของคนท่ีเกี่ยวข้อง โดยทเี่ จา้ ตวั ไมร่ ู้
ซงึ่ ผมกพ็ ยายามดา� เนนิ การอย่างรอบคอบ โดยไม่ใหเ้ กดิ ความ
ร้สู ึกเช่นน้นั
ทวา่ หากขอ้ มูลทเ่ี ราปอ้ นนน้ั ผิดไป คา� ตอบก็จะผิดตามไปดว้ ย

บทที่ 7 ดวงวญิ ญาณทีไ่ ด้รับการกอบกู้ 445

การประมวลผลของ 『มหาปราชญ』์ เองกเ็ ชน่ กัน หากคา� ถามของผมผดิ
คา� ตอบเองก็จะผดิ ไปด้วย
หากเทมเพสต์เจริญรุ่งเรืองข้ึน ก็จะมีผู้ที่ต้องสูญเสียเพราะ
ผลกระทบน้ัน และแน่นอนว่าผมเข้าใจในเรื่องนั้นดี แต่นึกไม่ถึงว่าเร่ือง
เช่นน้ันมันจะเกิดข้ึน ในขอบเขตและความเร็วท่ีเหนือกว่าการคาดการณ์
ของผม
และผลลพั ธ์นั้น-------
ทงั้ การใชช้ วี ติ แบบมนษุ ยท์ ผ่ี มใฝฝ่ นั เนอ่ื งจากมาเกดิ ใหมเ่ ปน็ สไลม์
ท่โี ลกน้ี
การไดม้ ีปฏสิ มั พันธก์ บั ชาวต่างโลก
ผมได้ท�าตามความปรารถนาอันเล็กน้อยเหล่านั้นให้เป็นจริง
และตง้ั ใจจะใชม้ นั เปน็ รากฐานในการพฒั นายง่ิ ขนึ้ ใหแ้ กเ่ ทมเพสต ์ บา้ นเกดิ
หลังใหม่ของผม
ซง่ึ เรอื่ งนน้ั คอื ความสา� เรจ็ และในอกี แงห่ นงึ่ มนั คอื ความลม้ เหลว
ปุถุชนอย่างผมน้ัน ไม่อาจท�าความเข้าใจส่ิงที่เรียกว่าการเมือง
และประเทศชาติได้เลย ไม่อาจท�าความเข้าใจในลัทธิความเห็นแก่ตัว
-------ในมาเคียเวลลลี ิซมึ่ 14อันแสนจะโหดรา้ ยนนั้ ได้
โชคชะตาได้แปรเปล่ียนสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ลิขิตทิศทาง
ต่อจากน้ขี องผม
ชว่ งเวลาแหง่ ความสงบสขุ ไดป้ ระกาศจดุ จบ และเวลาแหง่ สงคราม
ก็ไดเ้ ริ่มตน้ ข้นึ

14มาเคยี เวลลีลิซม่ึ (Machiavellianism) คอื ปรัชญาของนกิ โกเลาะ มาเคยี เวลลที ชี่ แ้ี จงถงึ ความยดึ ม่นั ใน
ความถูกต้องของตนเองและใชท้ ุกวถิ ีทางในการทา� ใหท้ กุ อยา่ งเป็นไปตามทต่ี นเห็นว่าดี



ผมบอกลายคู ิกบั พวกเดก็ ๆ แล้วเดินทางออกมายงั นอกเมือง
เท่าน้ผี มกส็ ามารถใช้ 『เคลอื่ นยา้ ยผา่ นมติ 』ิ เดนิ ทางกลับโดย
ไมต่ อ้ งแครส์ ายตาผคู้ นได-้ -------มนั ควรจะเปน็ แบบนน้ั แตไ่ มร่ ทู้ า� ไมสกลิ
ถงึ ไม่ยอมท�างาน
น่มี ันหมายความวา่ ยังไงกนั

《รายงาน ทา่ นถกู กกั ขงั ในมา่ นพลงั ขอบขา่ ยกวา้ ง สกลิ ประเภท
แทรกแซงมติ ิภายนอกม่านพลังของทา่ นถูกผนึกการใชง้ าน》

『มหาปราชญ』์ ตอบมาเช่นนน้ั
ว่าไงนะ?
ผมชกั สังหรณใ์ จไม่ค่อยดี
ผมรู้สกึ เหมอื นตกอยู่ในอนั ตราย อยา่ งที่ไมเ่ คยสัมผัสมากอ่ น
เม่อื ตอนที่มลิ มิ บุกจโู่ จม เธอไมม่ จี ิตสงั หาร ผมจึงไม่ได้ร้สู กึ ถงึ
อนั ตรายขนาดนนั้ แตค่ รง้ั นสี้ ญั ญาณเตอื นความเสยี่ งของผมมนั กา� ลงั สง่ เสยี ง
รอ้ งดงั เตม็ พิกัด
แล้วในตอนน้ันเอง-------

“ทะ ท่านรมิ ุรุ กรุณาหนีไป--------”
โซเอยท์ มี่ ีบาดแผลเต็มตวั ปรากฏตัวข้นึ บอกกบั ผมแบบนน้ั
ดเู หมอื นวา่ เขาจะหนมี าสดุ ฝีเทา้ แต่รา่ งนั้นก�าลงั จะหายไปแล้ว

“เกดิ อะไรขน้ึ ?”
“ศัตรูครับ มิหน�าซ�้า ยังมีความแข็งแกร่งที่เหนือกว่าที่
จินตนา--------”
โซเอยก์ ลา่ วทงิ้ ท้ายเอาไวแ้ บบนัน้ กอ่ นจะอันตรธานไป

448

น่ันเป็นหนงึ่ ใน 『รา่ งแยก』 ของโซเอย ์ เพราะง้นั ร่างจรงิ คงจะ
ปลอดภัยดี ทว่าถึงจะเป็น 『ร่างแยก』 ก็มีความสามารถทางกายของ
โซเอย์ข้นั พ้นื ฐานแทๆ้ ...
อีแบบน ้ี เขาไปตดิ กับดักอะไรบางอย่างเข้ารไึ งกนั ?
ผมเรียกรนั ก้าทอี่ ยใู่ นเงา แต่ไมม่ คี �าตอบกลับมา
ถกู ตดั ขาดจากโลกภายนอก------- เปน็ ดงั คา� ท ่ี 『มหาปราชญ』์
ว่าไว้เม่ือครู่ ดูเหมือนว่าผมจะไม่สามารถแทรกแซงรันก้าท่ีอยู่ในเงาได้
เชน่ เดียวกนั
ดทู า่ ภายในมา่ นพลงั นจี้ ะตดั ขาดกบั โลกภายนอกโดยสมบรู ณแ์ บบ
เหมอื นจะเปน็ มา่ นพลงั สายตดั ขาดมติ ิ แบบนผี้ มคงไมส่ ามารถเรยี กกา� ลงั เสรมิ
หรอื แมก้ ระทั่งหลบหนีไดอ้ ีกแล้ว
ในขณะที่ผมรู้สึกไม่สู้ดีนัก ผมก็เตรียมความพร้อมเพื่อความ
ไม่ประมาท เคราะห์ดีที่ดูเหมือนว่าการใช้สกิลภายในม่านพลังจะไม่มี
ปญั หาอะไร-------แต่ในตอนนนั้ เอง ทสี่ มั ผัสแจง้ เตอื นอันตรายของผมก็
ดงั ก้องยงิ่ ข้ึน

《รายงาน ท่านถกู กักขงั ในม่านพลงั ขอบข่ายกว้าง ทา่ นถกู
ผนกึ การใชง้ านสกลิ ภายในมา่ นพลงั ... ดÓเนนิ การตอ่ ตา้ น ตอ่ ตา้ นสÓเรจ็
ทวา่ ทา่ นถูกจÓกดั การใชง้ านสกิลสายเวทมนตร์ท้ังหมด》

ว่าไงนะ? ตกลงมนั เกิดอะไรข้นึ กนั แน่เนี่ย!?
ถงึ จะบอกวา่ สายเวทมนตร ์ แตน่ น่ั มนั กห็ มายถงึ สกลิ ทเี่ กย่ี วขอ้ ง
กบั เวทมนตร์แทบจะทั้งหมด รวมถึงสกิลประเภทบงการแก่นเวทท้งั หมด
ซง่ึ สกิลอยา่ ง 『อัคคสี ีนลิ 』 ไม่ก็ 『อสั นสี ีนิล』 ถกู จ�ากัดการใชง้ านด้วย
รวมถงึ เวทสายบงการอยา่ ง 『ใยเหนียวหนืดเหล็กกล้า』 ก็ถกู ผนึกการ
ใชง้ านเชน่ กัน...

บทสง่ ทา้ ย ศตั รูคฟู่ ้าของอสรู 449

ขนาดตอนที่สกายดรากอนอาละวาด ยังไม่มีการใช้ม่านพลัง
ระดบั นเ้ี ลย
แรกเริ่มเดมิ ที หากมีคนท่ีพยายามจะกางม่านพลังแบบน ้ี ยอ่ ม
ไม่มีทางท่ีโซเอย์จะไม่รู้อยู่แล้ว ถ้าหากว่าเขาถูกขังอยู่ในม่านพลังก่อนที่
จะได้ทนั แจ้งอันตรายให้ผมทราบดว้ ย 『จติ สอื่ สาร』 ละก ็ แสดงวา่ มา่ น
พลังน้มี ขี อบเขตทค่ี รอบคลมุ เปน็ บริเวณกวา้ งมากพอสมควร
แบบนม้ี นั ... แทนทจี่ ะบอกวา่ เราหลงเขา้ มาตดิ กบั มา่ นพลงั ทก่ี างไว้
ส�าหรับหมายปองใครสักคน ควรคิดวา่ มนั หมายปองเรามากกวา่ ละนะ
ถ้าอยา่ งนนั้ แล้วจดุ มุ่งหมายละ่ ?
ผมตง้ั ทา่ กบั จติ สงั หารทสี่ มั ผสั ได ้ พรอ้ มรอดทู า่ ทขี องฝา่ ยตรงขา้ ม
หากจะลองปลดมา่ นพลงั น ่ี กย็ งั ตอ้ งรอการวเิ คราะหข์ อง 『มหาปราชญ』์
พอเข้ามาติดกับมันก็สามารถวิเคราะห์ได้ในทันทีอยู่หรอก แต่ม่านพลัง
ขอบข่ายกว้างน้ีมีขอบเขตที่ต้ังไว้กว้างเกินไป ท�าให้น่าจะใช้เวลา
วิเคราะห์นาน
เรอื่ งที่ผมท�าไดใ้ นตอนนี ้ มแี คร่ อดทู า่ ทขี องฝา่ ยตรงข้ามเทา่ น้ัน
สถานการณไ์ ม่สดู้ เี อามากๆ
ผมเพงิ่ จะรูส้ ึกหวนั่ ไหวเพราะความกงั วลใจเป็นครั้งแรก
ความรู้สึกท่ีเรียกว่าความกังวล ซ่ึงผมไม่ค่อยจะได้รู้สึกมากนัก
ตง้ั แตม่ าที่โลกน้ี
เหตุผลส่วนหนึ่งก็มาจากความเปลี่ยนแปลงของจิตใจเนื่องจาก
ตัวผมกลายเปน็ สไลม์ แตเ่ หตผุ ลข้อใหญส่ ดุ นา่ จะมาจากผลการวเิ คราะห์
คา� นวณของ 『มหาปราชญ』์ เพราะมนั ชว่ ยคาดการณค์ วามสา� เรจ็ ในเรอื่ ง
ทีผ่ มตั้งใจจะท�า กอ่ นทีผ่ มจะไดล้ งมอื ทา� เสยี อกี
และเพราะแบบนนั้ แมว้ า่ จะเปน็ ศตั รทู ดี่ แู ขง็ แกรง่ ผมกเ็ ผชญิ หนา้
กับมันได้อยา่ งไมเ่ กรงกลวั เพราะมนั แค่ดแู ขง็ แกรง่ เท่าน้ัน แต่ผลลัพธไ์ ด้
ถกู คาดการณเ์ อาไว้แลว้

450

แตใ่ นทางกลับกัน การคาดเดาว่าไมม่ ีทางชนะได้ก็ไม่ใชป่ ัจจยั ที่
ทา� ให้ผมต้องกังวลเช่นกัน
ถา้ เอาชนะไมไ่ ด ้ งนั้ หนซี ะกส็ นิ้ เรอื่ ง ถา้ มเี หตผุ ลทท่ี า� ใหห้ นไี มไ่ ด้
อย่างน้อยๆ ก็ต้องเล่นงานฝ่ายตรงข้ามกลับซะหน่อยแล้วค่อยเสียท่าก็
เทา่ นัน้
แต่วา่ เหตกุ ารณ์ในคร้งั น้ ี ผมตกอยใู่ นสถานการณ์ที่ไมท่ ราบ
จ�านวนก�าลังรบของฝา่ ยตรงขา้ ม และไมอ่ าจคาดการณไ์ ด ้ ทว่า ผมรบั รู้
ได้ถงึ จติ สังหารทแ่ี ผม่ ายงั ผม
จะหนีกไ็ ม่ได ้ จะชนะหรือไมก่ ็ไม่รู้
จา� นวนกา� ลังคนของอกี ฝ่ายเรากไ็ ม่รู้
ดูเหมือนว่าคนที่กางม่านพลังวงกว้างน้ีจะเป็นมนุษย์จ�านวน
หลายคนดว้ ยกนั ทวา่ จากปฏกิ ริ ยิ าของสกลิ 『ตรวจจบั ความรอ้ น』 ระบุ
ว่ามีมนษุ ย์ก�าลงั เขา้ มาใกล ้ 1 คน
ดเู หมอื นวา่ แกน่ เวทจะสลายไปเมอื่ อยภู่ ายในมา่ นพลงั น ี้ เพราะ
『ญาณเวท』 ไมท่ า� งาน ถา้ หากผมปลดรา่ งมนษุ ยน์ อ้ี อก ผมจะอยใู่ นสภาวะ
ท่ตี ามองไมเ่ ห็นไปดว้ ย
เมือ่ ประสาทสัมผสั ท้งั หมดหายไป ผมก็จะรับร้สู ถานการณโ์ ดย
รอบไดย้ ากในอดึ ใจ นนั่ หมายความวา่ อตั ราทผ่ี มจะเปน็ ฝา่ ยชนะมนั ลดลง
ไปฮวบฮาบ ต้งั แต่ผมถกู ขังอยใู่ นม่านพลังนีแ้ ลว้
แต่ทว่า ไม่นึกเลยว่าจะเล่นลงทุนผนึกความสามารถของฝ่าย
ตรงขา้ มก่อนสู.้ .. มีวิธีต่อสแู้ บบนีด้ ว้ ยหรอื นี่
เวน้ ระยะหา่ งเขา้ มาโดยไมใ่ หร้ ตู้ วั แลว้ ทา� การกางมา่ นพลงั ใหพ้ น้
จากระยะการรับรขู้ องฝ่ายตรงขา้ ม
เปน็ ฝมี อื ของพวกมอื โปรทคี่ นุ้ เคยในการตอ่ สกู้ บั อสรู เปน็ อยา่ งดี
บางทีขอบเขตของม่านพลังนี่ เส้นผ่านศูนย์กลางน่าจะสัก 2
กิโลเมตรข้นึ ไป เป็นการเล่นงานทีเผลอโดยสมบูรณแ์ บบ

บทสง่ ท้าย ศตั รูคฟู่ ้าของอสรู 451