BAHAN KULIAH MINGGU 1 HINGGA MINGGU 16 BMMB1104

BAHASA MELAYU PASCAMERDEKA

Perkembangan bahasa Melayu moden bermula semenjak negara
masih belum merdeka.
Desakan untuk memperkasakan kedudukan bahasa Melayu
muncul dalam tiga Kongres Bahasa dan Persuratan Melayu (1952,
1954, dan 1958).
Laporan Razak (1956) turut mencadangkan supaya bahasa
Melayu dijadikan mata
Pelajaran wajib di semua sekolah rendah dan menengah bantuan
kerajaan.
Pada zaman ini telah tergubal akta-akta yang menyentuh hal
kedudukan bahasa Melayu, malahan telah ditubuhkan institusi
yang bertanggungjawab untuk mengembangkan bahasa
kebangsaan.

Tokoh Bahasa Zaman
Pascamerdeka




Profesor Emeritus Prof Emeritus Dato' Nik Dato' Dr Hassan Ahmad
Dr.Asmah Haji Omar Safiah binti Haji Abdul



Karim

Akta-Akta
yang Berkaitan
dengan
Pelaksanaan
Bahasa Melayu

Perkara 152 Perlembagaan Persekutuan

Perlembagaan Persekutuan Malaysia melalui Perkara 152 (1) menetapkan bahawa bahasa Melayu dijadikan

Bahasa Kebangsaan - Bahasa kebangsaan ialah bahas
a Melayu dan hendaklah ditulis dalam apa-apa tulisan

sebagaimana yang diperuntukkan dengan undang-undang oleh Parlimen

[Perkara 152 (1)(a)] - Peruntukan itu tidak melarang atau menghalang penggunaan bahasa lain secara tidak
rasmi (“...lain daripada maksud rasmi),...), atau pengajaran dan pembelajaran bahasa lain

[Perkara 152 (1)(b)] - Peruntukan juga tidak menyentuh hak kerajaan Negeri atau Persekutuan untuk
meneruskan penggunaan atau pengajian mana-mana bahasa kaum lain dalam Persekutuan

Perkara 152 (6) pula menjelaskan bahawa maksud rasmi dalam 152 (1)(a) ditujukan kepada apa-apa sahaja
maksud (tujuan) kerajaan, sama ada kerajaan Persekutuan atau kerajaan Negeri, dan pihak berkuasa awam.
Tujuan-tujuan rasmi di sini bermakna apa-apa tujuan kerajan,samada negara atau negeri, dan termasuklah apa-
apa tujuan penguasaan awam. Untuk penguatkuasaan ini, semua prosiding mahkamah dan dokumen-dokumen
parlimen serta mesyuarat-mesyuarat mesti dilakukan di dalam Bahasa Melayu

Pemaktuban bahasa Melayu ini menunjukkan bahawa bahasa Melayu berada pada kedudukan yang jelas
statusnya, tinggi dan istimewa dalam perundangan negara . Melalui fasal ini, Bahasa Melayu dinobatkan
sebagai bahasa kebangsaan kerana diberikan taraf istimewa (menjadi identiti warganegara Malaysia pada hari
ini)

Akta Dewan Bahasa dan Pustaka
1959 (Pindaan 1995)

Akta ini diluluskan oleh Parlimen (1959) yang asalnya dikenali sebagai Ordinan
Dewan Bahasa dan Pustaka.
Di bawah ordinan itu, Lembaga Pengelola Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP)
ditubuhkan untuk membentuk dan melaksanakan dasar-dasar untuk mencapai
matlamat DBP.
Akta tersebut menjadikan DBP sebagai badan berkanun dan mempunyai kuasa
autonomi untuk menggubal dasar yang khusus dan sesuai dengan matlamatnya.
Akta DBP 1959 telah disemak pada tahun 1973, dan dibuat pindaan dan peluasan
pada tahun 1995, lalu dikenali sebagai Akta DBP (Pindaan dan Perluasan) 1995.
DBP berperanan untuk menerbitkan buku, khususnya buku sekolah dan buku ilmiah
dalam bahasa kebangsaan.
Untuk membakukan ejaan dan sebutan dan membentuk istilah-istilah yang sesuai
dalam bahasa kebangsaan serta menggalakkan penggunaan bahasa kebangsaan
yang betul.

Penubuhan dan Peranan Dewan Bahasa
dan Pustaka

Ditubuhkan pada 22 Jun 1956 sebagai sebuah
jabatan dalam Kementerian Pelajaran. Pada
tahun 1959, DBP dinaik taraf menjadi sebuah

badan berkanun yang bermatlamat :

Menggalakkan penggunaan bahasa Mencetak/Menerbitkan/Membantu usaha
kebangsaan supaya ia akan digunakan percetakan atau penerbitan buku-buku,

secara meluas bagi segala maksud risalah-risalah dan lain-lain bentuk
mengikut undang-undangyang sedang persuratan dalam bahasa kebangsaan

berkuat kuasa




Memajukan bakat MATLAMAT DBP Menggalakan penggunaan bahasa
kesusasteraan terutama kebangsaan yang betul

dalam bahasa kebangsaan Membakukan ejaan
dan sebutan, dan



membentuk istilah-istilah yang sesuai

dalam bahasa kebangsaan

Membina dan memperkaya bahasa
Menjadikan Bahasa Melayu sebagai

kebangsaan dalam semua bidang bahasa komunikasi yang cekap dan

termasuk sains dan teknologi berkesan dalam semua bidang

Akta Bahasa Kebangsaan
1963/67(Akta 32)


Akta Bahasa Kebangsaan 1963/67 terbentuk daripada gabungan dan penyesuaian

antara akta 1963 dengan akta 1967 sebelumnya.
Akta ini berkuat kuasa mulai 1 Julai 1971, tetapi telah dipinda pada tahun 1983.
Mengikut Seksyen 2, bahasa kebangsaan hendaklah digunakan bagi maksud-maksud
rasmi.
Mengikut Seksyen 8, segala prosiding di mahkamah hendaklah menggunakan bahasa
kebangsaan atau dalam bahasa Inggeris, atau sebahagian-sebahagian
Mengikut Seksyen 9, tulisan bagi bahasa kebangsaan ialah tulisan Rumi tetapi
penggunaan tulisan Jawi tidak dilarang.
Mengikut Seksyen 11, terjemahan borang dalam bahasa Melayu boleh diguna pakai.
Kesimpulannya, Akta Bahasa Kebangsaan 1963/67 Pindaan 1983 memartabatkan
bahasa Melayu untuk kegunaan dalam urusan penting meskipun terdapat
pengecualian tertentu yang melibatkan penggunaan bahasa lain.

Akta Hasutan 1970

Akta Hasutan diluluskan pada tahun 1948, dan dipinda pada tahun
1970.

Terkait dalam akta ini ialah bahawa perbuatan mempersoalkan
kedudukan mana-mana bahasa akan dikira sebagai perbuatan
menghasut dan boleh didakwa.

Melalui Perkara 10(4) Perlembagaan Persekutuan, kedudukan bahasa
Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi akan terjamin
dan tidak boleh digugat.

Akta Pendidikan 1996

Akta Pendidikan 1996 merupakan lanjutan daripada Ordinan Pelajaran
1961. Bahasa kebangsaan sebagai bahasa pengantar utama

(1) Bahasa kebangsaan hendaklah menjadi bahasa pengantar utama di
semua institusi pendidikan dalam Sistem Pendidikan Kebangsaan
kecuali sekolah jenis kebangsaan yang ditubuhkan di bawah sekyen
28 atau mana-mana institusi pendidikan lain yang dikecualikan oleh
Menteri daripada subseksyen ini

(2) Jika bahasa pengantar utama di sesuatu institusi pendidikan adalah
selain daripada bahasa kebangsaan, maka bahasa kebangsaan
hendaklah diajarkan sebagai mata pelajaran wajib di institusi
pendidikan itu.

Pada tahun 1956, kerajaan berusaha untuk mendaulatkan Bahasa Melayu menerusi system
Pendidikan negara, Usaha ini dilaksanakan menerusi Jawatankuasa Pelajaran Razak 1956 :

Menetapkan dasar pendidikan kebangsaan adalah berteraskan penggunaan Bahasa Melayu
sebagai pengantar utama
Usaha jawatankuasa tersebut dikenali sebagai Penyata Razak diperkukuhkan lagi oleh
Jawatankuasa Pelajaran Abdul Rahman Talip 1960. Usaha ini telah menjadi asas
penggubalan Akta Pelajaran 1969.
Selepas 35 tahun, Akta Pendidikan 1996 telah diluluskan. Seksyen 17 dalam akta ini masih
mempertahankan kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar utama dalam system
pendidikan negara.

Akta ini umumnya masih mempertahankan kedudukan Bahasa Melayu. Walau bagaimanapun,
perkataan KECUALI dalam akta ini memberikan implikasi keoada Bahasa Melayu kerana sekolah
jenis kebangasaan boleh menggunakan bahasa ibunda mereka sebagai bahasa pengantar
pendidikan.

Penubuhan dan Pemimpin

Ditubuhkan di Sultan Idris Training College (SITC) oleh
Pengetua, O.T. Dussek dan Za’ba
O.T Dussek dan R.O. Windstet bertindak sebagai
penasihat
Za’ba menjadi Pengarang dan Penterjemah Kanan
Dijadikan satu jabatan di SITC untuk memajukan Bahasa
Melayu
Aktiviti dibiayai oleh Negeri-Negeri Selat dan Negeri-
Negeri Melayu Bersekutu
Selepas dibubarkan, peranannya diambil oleh Dewan
Bahasa dan Pustaka (DBP)

MATLAMAT KEGIATAN

Menerbitkan buku untuk Sehingga 1941, 85 judul buku teks sekolah
sekolah Melayu diterbitkan
Menerbitkan bahan bacaan Sehingga 1957, 64 judul buku terjemahan di bawah
umum untuk masyarakat siri perpustakaan sekolah dan bacaan umum
Melayu diterbitkan, antaranya Cerita-cerita
Menggalakkan masyarakat SherlockHolmes, Sang Lomeri, Aladin dengan
membaca buku Lampu Ajaib, dan Cerita-cerita dariIstana Alhamra.
Penterjemahan dilakukan oleh Abdul Kudus
Muhammad, Abdul RahmanYusof, Yazid Ahmad dan
Ahmad Murad Nasaruddin.
Menerbitkan buku bahasa Melayu, iaitu Ilmu
Mengarang Melayu (1926), Pelita Bahasa Melayu I,
II, III (1940), dan Daftar Ejaan Melayu (1941).
Mengadakan perpustakaan bergerak di kampung-
kampung

Tujuan Pejabat Karang Mengarang



Menerbitkan/mengeluarkan buku-buku sekolah Melayu
Menerbitkan/mengeluarkan bahan-bahan bacaan untuk
masyarakat melayu
Menerbitkan jurnal bergambar
Mewujudkan perpustakaan bergerak ke desa-desa
Membina asas pengetahuan bahasa Melayu dan ilmu
karang-mengarang

Peranan Pejabat Karang
Mengarang


1. Memperjuangkan kedaulatan bahasa dan kesusasteraan Melayu yang kini telah

menjadi bahasa dan sastera kebangsaan

2. Menerbitkan dan menterjemahkan buku-buku teks dari Barat terutamanya yang
berbahasa Inggeris untuk menampung keperluan bahan bacaan di sekolah-
sekolah Melayu dan jugA kegunaan di SITC sendiri

3. Menerbitkan cerpen, novel, puisi dan akhbar berbahasa Melayu

4. Ini telah membuktikan wujudnya perjuangan bahasa dan kesusasteraan bahasa
Melayu di Semenanjung Tanah Melayu mulai tahun 1922 hingga ke era sebelum
merdeka pada tahun 1957

BMMB10

7S4 EJARAH PUAN
SELINA

vNvvAMNCLEAHUOARANRHLELILLEYILANKYNUILAAMRASPONYULAALIKNKAIENRDAAA: HNNAIBEKILNRTOI SIBLRINADHIM

KUMPULAN KELAS : PPRBMM1-2
TARIKH : 1/10/2021

PEMBENTANGAN DARI

KUMPULAN 5 Peranan Pakatan
Belajar-mengajar

Pengetahuan
Bahasa.

TAJUK

Peranan
ASAS 50

.

Peranan Pakatan Belajar-mengajar Pengetahuan Bahasa.

Penubuhan/pemimpin

01 02 03 04
Ditubu
hkanPertubuhan ini Tempat Pengas Penamaan
/bahasa asDiasaskan oleh sebelumnya
ditubuhkan pada Pertubuhan ini 7 April 1934,
tahun 1888. juga telah Dato’ Seri Amar
ditubuhkan di Diraja Abdul Pakatan ini
Johor Bahru dan dikenali sebagai
merupakan Rahman Andak Pakatan Melayu
pertubuhan dan Dato’ dan Persuratan
bahasa yang Buku-Buku Diraja,
pertama untuk Muhammad dengan tunjangan
mengembangkan Ibrahim Munsyi. tahunan daripada

Proses penubuhannya : -

v Peringkat awal penubuhannya,
aktiviti utama penubuhan ini
termasuklah mengadakan majlis-
majlis ceramah dan perbincangan
tentang pelbagai aspek ilmu bahasa
Melayu seperti persoalan ejaan dan
perkataan, sesuai dengan konsep
belajar dan mengajar pertubuhan
tersebut.

v Akhir abad ke-19, kegiatan Pakata
ini agak lembap kerana kurang
mendapat sambutan dan
menghadapi masalah kewangan.

Kebangkitannya :

1934, Kebangitan ini Diberi gelaran
pertubuhan ini
telah adalah diatas DIRAJA oleh
dihidupkan Sultan Johor
semula untuk inisiatif iaitu Dato’
kali yang kedua. Abdullah Abdul pada tahun 14
Rahman. Mejar April 1935.
Dato’Muhammad
Said Sulaiman.

Penukaran nama asal kepada nama baharu.

ü Telah ditukar kepada
Pakatan bahasa melayu
persuratan buku diraja

Johor ( PBmPBD).

Objektif/ matlamat :-

v Memelihara, memperlengkan, dan
memodenkan bahasa Melayu serta
memelihara tulisan Jawi.

v Menstandardkan ejaan dan
perkataan .

v Membentuk/mencipta perkataan-
perkataan baharu.

v Mengembangkan pengetahuan melalui
penyelidikan dan ceramah.

v Menerbitkan Predar atau jurnal bagi
setiap enam bulan dan mewujudkan
perpustakaan.

Ringkasan jalan cerita
sebentar sahaja lagi…

Pertama Kedua

Mengkaji Menggalakkan
menerbitkan buku orang Melayu
bahasa, Sejarah menerbitkan karya
dan kebudayaan. untuk memperkaya
perbendaharaan
sastera Melayu.

● PBmPBD bukan sahaja • Beliau telah banyak
telah menarik minat orang menyumbangkan
sekitar Johor untuk makalahnya dalam jurnal
menjadi ahlinya, tetapi PBmPBD, Peredar, di
juga orang-orang di sekitar samping menghasilkan buku
Singapura, Kelantan, Perak, untuk diterbitkan oleh
dan Negeri Sembilan PBmPBD.
sehingga keahliannya telah
melampaui angka 200
orang.

● Antara tokoh yang menjadi
pertubuhan ini termasuklah
Dato’ Onn Jaafar, Za’ba,
Abdul Rahim Kajai, dan Ibu
Zain.

● Tokoh penting yang
menjadi tonggak utama

PBmPBD pada tahun 1935 hingga
1947,

ü Telah Ø Daripada jumlah itu, ü Jumlah yang
menerbitkan 34 sebanyak 16 buah selebihnya ialah buku-
buah buku. buku adalah tentang buku yang berkaitan
ilmu Bahasa Melayu dengan sejarah,
yang meliputi kebudayaan, riwayat
bidang perkamusan, perjalanan, dan
tatabahasa, ejaan, maklumat tentang
dan daftar kata. PBmPBD sendiri.

Tahun penerbitan :-

Peribahasa ( 1930 ) Jalan Bahasa
Melayu( 1937)

Buku katan ( 1936-
1937 )

Perihal Tanah Jawa
( 1939 )

PBmPBD juga mencipta dan mengubal istilah bagi perkara yang belum mempunyai
istilah dalam Bahasa Melayu. Antaranya ialah :-

~ pejabat
~ timbalan
~ warta
~ jurucakap
~ jawatankuasa
~ pesuruhjaya
~ jabatan

ANGKATAN SASTERAWAN 50
( ASAS )

PENDAFTARA DEFINISI :-
1N9:5-1, dikenali
Pertubuhan sebelum
sebagai ASAS 50. merdeka yang sangat
besar sumbangannya
PENGASAS :- kepada perancangan
dan perkembangan
Tongkat
Warrant, Keris BTaAhHasUaN.
Mas, A.Samad DITUBUHKA
Ismail, Masuri N6 :O-gos 1950 di
S.N., Asraf,
Rosmera, Singapura

TOKOH ASAS 50 :-

Tongkat Asraf
Warrant

Keris Mas A. Samad Masuri S.N.
Ismail

TUJUAN PENUBUHAN :-

§ Mengembangkan Bahasa dan kesusateraan
Melayu

§ Menjaga kebajikan dan kepentingan para
penulis

§ Memperkenalkan pembaharuan dalam
sastera tanpa mengesampingkan yang lama.

ASAS 5O

● April 1952, ASAS 50 telah berjaya
menghimpunkan 20 buah persatuan
bahasa, sastera, dan budaya sehingga
berjaya menganjurkan Kongres
Bahasa Melayu sebagai Bahasa
kebangsaan.

● Kongres Bahasa Dan Persuratan
Melayu Kedua pula menyusul pada
tahun 1954.

● Pada tahun ini, usul Kesatuan Guru-
guru Melayu Singapura supaya tulisan
rumi dijadikan sebagai tulisan rasmi
untuk memudahkan Bahasa melayu
menjadi bahasa kebangsaan telah
diterima oleh pihak kongres.

CADANGAN ASAS 50 PADA
DUA TAHUN KEMUDIANNYA.

PERTAM KEDUA :- KETIGA :-
A :-
Bahasa Melayu
Penubuhan Balai Penyatuan Bahasa dijadikan sebagai
Pustaka (kini Dewan Melayu dan Bahasa bahasa pengantar di
Bahasa dan Pustaka)
Indonesia. sekolah.

PERANAN
Ø ABeSrpAerSana5n0d.alam

mengembangkan Bahasa
Melayu termasuklah aspek
ejaan dan peristilahan
hingga mengangkat taraf
Bahasa Melayu sebagai
Bahasa Kebangsaan.
Ø Sumbangannya dalam
bidang bahasa dan
persuratan amat penting
ketika negara kita sedang
menuju kemerdekaan.

KEGIATA
N ASAS
50v Mengadakan syarahan dan

perdebatan tentang sastera dan
bahasa.
v Karangan ahli diberikan bayaran
dan dilindungi dari segi undang-
undang.
v Perjuangan dalam bidang
kesusasteraan melalui konsep
“SENI UNTUK MASYARAKAT”.
v Menganjurkan 3 kongres Bahasa
dan kesusateraan Melayu (1952,

SEKIAN TERIMA
KASIH ! Sumber Rujukan

● Dr. Mohd Haidi Bin Mohd Kasran dan Dr. Azman Bin Rahmat (2020).

Pengenalan Sejarah Perkembangan Bahasa Melayu. Kuala Lumpur.
Global Mediastreet Sdn. Bhd.

● Choo Say Tee, Goay Teck Chong, dan Zainuddin Ahmad. Teks Pra-U

STPM BAHASA MELAYU Semester 1. Selangor. Sasbadi Sdn.
Bhd.

● Haji Muhammad Ariff Ahmad (1992). Pertumbuhan Dan

Perkembangan Bahasa Melayu halaman 166/167. Singapura. Anjuran
Badan Kesenian Melayu dan Taman Bacaan Pemuda Pemudi
Melayu Slngapura.

● https://docplayer.info/77239419-Bahasa-melayu-moden-

sumbangan-tokoh-pertubuhan.html

BMMB1074

NAMA AHLI:
1. DAYANG NUR HUMAIRA BINTI HUT
2. MARCELLA ANAK ASOI

KUMPULAN: 6
KELAS: PPRBMM1-2

BAHASA MELAYU DALAM SISTEM PENDIDIKAN
• LAPORAN BARNES (1951)
• LAPORAN FENN-WU (1951)

• ORDINAN PELAJARAN (1952)
• LAPORAN RAZAK (1956)

PENGENALAN

• Bahasa Melayu merupakan bahasa yang digunakan di Sekolah Melayu semasa
pemerintahan Inggeris.

• Bahasa Melayu telah digunakan sebagai bahasa pengantar dan mata pelajaran
kursus di maktab perguruan sejak tahun 1900.

• Bahasa Melayu dalam sistem pendidikan dapat dilihat berdasarkan zaman yang
berikut:
- zaman pramerdeka (sebelum tahun 1957)
- zaman pascamerdeka (tahun 1957 sehingga tahun 1970)
- zaman dasar ekonomi baharu (tahun 1971 sehingga tahun 1990)

LAPORAN BARNES (1951)

Disediakan oleh L.J. Laporan Barnes ditentang
Barnes (Pengarah hebat oleh kaum Cina dan
Latihan Sosial di India dan terbentuklah
Universiti Oxford) Laporan Fenn-Wu 1951

Tujuan:
• Menyiasat kedudukan

dan memperbaiki
pendidikan orang
Melayu.

• Laporan ini mencadangkan penubuhan sekolah kebangsaan yang menggunakan Bahasa Melayu
atau Bahasa Inggeris sebagai pengantar.

• Apabila salah satu daripada bahasa tersebut dipilih sebagai bahasa pengantar, maka bahasa
yang satu lagi digunakan sebagai bahasa kedua.

• Jawatankuasa Barnes telah menggariskan Sekolah Melayu bertujuan untuk memupuk
perkembangan individu ke arah kecemerlangan yang boleh dicapai dari segi pengetahuan dan
kemahiran, menggalak, merangsang serta membolehkan komuniti Melayu mencapai
kedudukannya dalam perhubungannya dengan kaum-kaum lain dalam masyarakat majmuk dan
membantu pembinaan kewarganegaraan atau negara yang bersatu padu yang merangkumi
semua kaum.

CADANGAN LAPORAN BARNES 1951

Menubuhkan sekolah Pelajaran Bahasa Cina Bahasa Melayu Pada peringkat
dwibahasa dimana dan Bahasa Tamil wajib diajar sekolah menengah
Bahasa Melayu dan akan disediakan jika di Sekolah dan peringkat yang
Bahasa Inggeris terdapat 15 orang Inggeris lebih tinggi bahasa
menjadi bahasa murid atau lebih yang dan Bahasa pengantar ialah
pengantar. ingin mempelajari Inggeris wajib Bahasa Inggeris.
bahasa ibunda diajar di Sekolah
mereka. Melayu.

Sekolah vernakular Satu jenis sekolah Pada peringkat
Melayu, Cina dan menggunakan sekolah rendah
Tamil dibubarkan bahasa Melavu bahasa pengantar
dan digantikan sebagai bahasa ialah Bahasa Melayu.
dengan Sekolah pengantar.
Kebangsaan.

LAPORAN FENN-WU (1951)

Laporan pendidikan Cina di • Diadakan sebagai reaksi tidak
Malaysia ini diketuai oleh Dr. Fenn puas hati masyarakat Cina
(Setiausaha Kerja Bersekutu - terhadap Laporan Barnes 1950.
Negara China) dan Profesor Dr. Wu
Teh Yao yang bekerja dengan • Masyarakat Cina pada ketika itu
(Pertubuhan Bangsa-Bangsa menganggap laporan tersebut
Bersatu). bertujuan menghapuskan bahasa
Cina dan kebudayaan Cina.

Tujuan: Pandangan dan kajian
laporan ini kemudian
• Mengkaji dan menilai diserap dalam Ordinan
semula kewajaran Pelajaran 1952.
Laporan Barnes 1950

• Laporan ini mencadangkan agar usaha merapatkan jurang perbezaan dilakukan
dengan menggantikan sistem persekolahan yang berasaskan kaum kepada
pendidikan yang tidak bercorak perkauman.

• Bahasa Inggeris dan Bahasa Melayu digunakan sebagai bahasa pengantar
manakala bahasa lain sebagai pilihan.

CADANGAN LAPORAN FENN-WU 1951

Sekolah vernakular Sekolah-sekolah Sekolah-sekolah
iaitu Sekolah Cina, aliran jenis vokasional terus
Sekolah Tamil dan kebangsaan dikembangkan untuk
Sekolah Melayu (Sekolah Inggeris) menampung keperluan
dibenarkan beroperasi dikekalkan. tenaga pekerja mahir yang
dan menggunakan diperlukan untuk
tiga bahasa, iaitu pembangunan negara
Bahasa Melayu, Persekutuan Tanah Melayu
Bahasa Cina dan / Malaysia.
Bahasa Tamil serta
bahasa kebangsaan
juga diadakan.

ORDINAN PELAJARAN 1952

q Ordinan Ordinan Pelajaran q Pada 21 November Dalam perbahasan untuk
Pelajaran 1952 merupakan 1952, Ordinan meluluskan Penyata
1952 juga laporan sebuah Pelajaran 1952 telah Pelajaran 1952:
dikenali jawatankuasa yang diluluskan oleh Majlis
sebagai telah ditubuhkan Perundangan Datuk E.E.C. Thuraisingam
Penyata oleh kerajaan Persekutuan dengan menyatakan penyata pelajaran
Pelajaran British di Tanah sebulat suara. itu bertujuan untuk
1952 Melayu / Malaya mengukuhkan asas perpaduan
untuk mengkaji negara serta menggambarkan
Laporan Barnes sistem pendidikan
(1950) dan Fenn- "vernacular" moden dan
Wu (1951). membentuk kurikulum
pelajaran mengikut keperluan
dan keadaan ketika itu.

Matlamat Penyata Pelajaran 1952 adalah:

1) Untuk 2) Untuk 3) Untuk
membekalkan dan menggalakkan dan berusaha
mengekalkan membolehkan membentuk
pengetahuan, sesuatu kaum warganegara
kemahiran dan menyesuaikan diri yang bersatu di
perwatakan yang dalam masyarakat seluruh negara
baik untuk tiap-tiap berbilang bangsa di yang terdiri dari
individu. negara ini. berbagai kaum.

Dalam usaha mencapai matlamat Penyata Pelajaran 1952 ini, satu
dasar dan sistem pelajaran baru diwujudkan, iaitu:

1) Menubuhkan dan mendirikan sekolah-sekolah kebangsaan yang mengandungi dua jenis;
Sekolah aliran Inggeris dan mata pelajaran Bahasa Malaysia dijadikan mata pelajaran wajib
manakala, sekolah aliran Melayu dan Bahasa Inggeris dijadikan sebagai bahasa kedua.

2) Walau bagaimanapun, sekolah-sekolah yang menggunakan bahasa perantara Kua-Yu
(Cina) atau Tamil boleh disediakan jika terdapat 15 orang murid atau lebih di dalam salah
satu darjah mengikut keperluan bahasa perantaraan masing-masing.

3) Kerajaan akan memberi pelajaran percuma selama 6 tahun dan diwajibkan kepada tiap-
tiap warganegara yang berumur dari 6 tahun hingga 12 tahun. Murid-murid yang tamat di
peringkat sekolah rendah ini akan diberi peluang melanjutkan pelajaran ke peringkat
menengah dan vokasional menurut kemampuan dan kelayakan masing-masing.

CADANGAN ORDINAN PELAJARAN 1952

v Sekolah Kebangsaan v Sementara sekolah v Bahasa Tamil dan
sebagai corak sistem vernakular iaitu Sekolah Cina Bahasa Cina cuma
persekolahan kebangsaan. dan Sekolah Tamil tidak diajar sebagai Bahasa
diterima sebagai sistem ketiga.

persekolahan kebangsaan.

Ordinan Pelajaran (1952) ini tidak dapat dilaksanakan kerana berlakunya darurat dan
juga disebabkan masalah kekurangan wang.

LAPORAN RAZAK 1956

q 6 Mei 1956, Dato’ Tun Abdul Razak bin Dato' Hussein Menteri Pelajaran Persekutuan
merangkap (Pengerusi Jawatankuasa Pelajaran) mengumumkan cadangan-cadangan
yang telah dibuat oleh Jawatankuasa Pelajaran 1956.

q Selain itu, mengesyorkan beberapa perubahan dalam sistem pendidikan dan laporan ini
dikenali sebagai Penyata Razak (1956).

q Penyata Razak 1956 merupakan cadangan pendidikan yang ditulis pada tahun 1956
sebagai salah satu usaha bagi membentuk Persekutuan Tanah Melayu.

q Matlamatnya adalah untuk membentuk semula sistem pendidikan di Malaya.

q Laporan Razak merupakan tolak ansur di antara Laporan Barnes (digemari oleh orang
Melayu) dan Laporan Fenn-Wu (digemari oleh orang Cina dan India)

q Antara perkara penting yang dicadangkan adalah mewujudkan dua jenis sekolah rendah
iaitu Sekolah Rendah Kebangsaan (SRK) dan Sekolah Rendah Jenis Kebangsaan
(SRJK) serta menggunakan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar bagi SRK.

ANTARA BIDANG TUGAS JAWATANKUASA TERSEBUT IALAH:

a) Membentuk satu d) Mengkaji
sistem pendidikan
kebangsaan yang Ordinan Pelajaran
bersesuaian dengan 1952 dan membuat
aspirasi pindaan yang perlu.
menyatupadukan
penduduk berbilang b) Menjadikan c) Menjaga
bangsa bahasa Melayu perkembangan
sebagai bahasa bahasa dan
kebangsaan kebudayaan kaum
lain

CADANGAN (PENYATA RAZAK 1956)

1) Sekolah-sekolah Rendah 2) Mengadakan sukatan 3) Guru-guru sekolah
dengan Bahasa Melayu pelajaran yang sama bagi rendah dan menengah
sebagai bahasa pengantar semua sekolah, dan juga adalah bekelayakan.
akan ditubuhkan untuk untuk menyusun semula
memberi peluang kepada sistem pengajaran di Tanah 4) Sistem pendidikan sekolah
sekolah-sekolah rendah yang Melayu.
menggunakan Bahasa menengah adalah Sekolah
Inggeris, Tamil dan Cina agar 5) Semua guru diletakkan Menengah Rendah (SMR),
terus maju. di bawah satu Sekolah Menengah Atas
perkhidmatan profesional (SMA) dan Pra Universiti.
6) Penubuhan satu jenis dan Jemaah Nazir
sekolah sahaja yang Persekutuan yang akan
terbuka kepada semua ditubuhkan.
kaum.