เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว - 08

วางเร่ืองฮาเรม็ ไว้ไมพ่ ดู ถึงกเ็ ถอะ
อกี อยา่ ง เจา้ ตวั เกลโดเ้ องกใ็ หค้ วามรสู้ กึ แบบงานมากอ่ นผหู้ ญงิ
ดงั นนั้ จึงน่าสงสัยว่าเขาต้ังใจจะเรยี นรู้จริงๆ หรอื เปล่า
แถมแทจ้ ริงแลว้ เกลโด้เป็นคนเนือ้ หอม
เขาจรงิ จงั เคร่งขรมึ และมีความรับผิดชอบสูง เป็นทนี่ ิยมมาก
ส�าหรับผ้หู ญงิ ตา่ งเผา่ ไมใ่ ช่เพยี งไฮออร์คเทา่ นั้น ดังน้นั ขอแค่เกลโดน้ กึ
ต้องการ แป๊บเดียวก็คงมีแฟนแล้ว
กาบิลพดู กบั เกลโด้

“แหมๆ ท่านเกลโด้น่ะไม่เป็นไรหรอกครับ แต่พวกโทกะน่ะ
อยา่ งที่ขา้ น้อยบอกเมอ่ื คร ู่ พวกหลอ่ นไม่แมแ้ ต่จะหนั มามองขา้ นอ้ ยเลย...
และไม่รู้ทา� ไมลูกนอ้ งท่เี คารพนบั ถอื ก็มแี ต่ผู้ชาย---------”
“กค็ อื ไมม่ โี อกาสไดเ้ จอผหู้ ญงิ สนิ ะครบั ขา้ พอเขา้ ใจความรสู้ กึ นน้ั
นดิ หน่อยนะครับ”
เกลโด้พยักหน้า ก็จริงท่ีสถานที่ท�างานของเกลโด้คือหน้างาน
ก่อสร้างเป็นหลกั อตั ราสว่ นผู้ชายคงจะเยอะกว่า
พวกอสรู ทไี่ มม่ เี พศอยา่ งผม หรอื พวกทพ่ี ดู ยากวา่ เปน็ แบบไหน
อย่างพวกครึ่งบกคร่ึงน�้าน้ันไม่เกี่ยว สภาพแวดล้อมการท�างานที่ผู้หญิง
สามารถทา� งานดว้ ยไดอ้ าจทา� ใหแ้ รงฮดึ ของผชู้ ายเพม่ิ มากขน้ึ จรงิ ๆ ดว้ ยสนิ ะ
เรอื่ งน้ันไว้พิจารณาเสียหนอ่ ยดีกวา่

“ไมห่ รอกครบั ๆ ทที่ า� งานของขา้ มพี วกเภสชั กรหญงิ ชาวคนแคระ
อยูน่ ะ ดงั นน้ั เรอื่ งโอกาสเจอกม็ อี ยูค่ รบั --------”
“ถ้าอย่างนนั้ กไ็ มม่ ปี ญั หาน”่ี
ไม่ละๆ มสี ิปญั หานะ่
กค็ นละเผา่ กนั ไง
ไม่ใชว่ า่ จะเปน็ ใครกไ็ ด้ใชไ่ หมล่ะ?

“นั่นจริงท่ีสุดเลยครับ จากท่ีพวกเขาพูดคือ ‘ก้ิงก่าน่ะโดย

398

ชีววทิ ยาแลว้ ไม่ไหวหรอก!’ ขา้ น้อยเลยไม่เปน็ ทนี่ ิยมเลยสกั นดิ ...”
“งั้นหรือครับ--------”

...
อะ อืม
ชกั จนคา� พดู แล้วแฮะ
ดเู หมอื นจะมกี า� แพงใหญท่ ไ่ี มจ่ บแคค่ วามแตกตา่ งของเผา่ พนั ธอ์ุ ย ู่
เร่ืองน้ีกาบลิ คงไดแ้ ตย่ อมแพล้ ะนะ

“-------ถงึ อยา่ งนน้ั กบั นนั โซหรอื กอ็ บโซ พวกเธอกด็ จู ะออกปาก
ชวนบอ่ ยมาก ไปกนิ ขา้ วบา้ งละ เดทในปา่ บา้ งละ! ขา้ นอ้ ยเจบ็ ใจนกั -------”
อา้ ว ใช้กา� แพงของเผา่ พันธเุ์ ปน็ ขอ้ อ้างไม่ไดซ้ ะแล้ว...

“ระ เรื่องนน้ั จะว่ายังไงด.ี ..”
เกลโดเ้ องกอ็ บั จนคา� พดู โดยไมค่ าดคดิ ลา� บากใจวา่ จะปลอบกาบลิ
อย่างไรดี

“ครับ... ดังนั้นข้าน้อยเลยคิดว่าจะลองมีรูปลักษณ์แบบมนุษย์
ดูบ้าง ทา่ นพ่อเองก็ ‘แปลงรา่ ง’ เปน็ สไตลเ์ ทแ่ ลว้ ดว้ ย ขา้ น้อยวา่ ตัวเอง
กน็ ่าจะมีโอกาส!”
ไมม่ ีหรอก โอกาสแบบนนั้ นะ่
มันไม่ได้อยู่ที่หนา้ ตาไง
ผมก็ไม่มีแฟนมาเฉียด 40 ปแี ล้ว แตห่ นา้ ตากค็ อ่ นข้างเปน็ ชาย
แสนดีนะ!
สงิ่ ท่สี า� คัญคือ---------

“ไร้สาระ น่นั เพราะเจ้าไมไ่ ด้ลงมอื ทา� อะไรเลยไมใ่ ช่หรอื ไง”
ครับผม โซเอย์คงุ ถกู ต้อง!
ใช่แลว้ ละ แคม่ องน่ะมันไม่ไดอ้ ะไรหรอก
ถงึ จะพรา�่ บน่ แบบกาบลิ ไป แตเ่ ดก็ ผหู้ ญงิ เขาไมเ่ ขา้ มาบอกเองวา่
ชอบหรอกนะ

บทท่ี 4 พธิ เี ข้าเฝา้ 399

ตอ้ งบกุ ใหส้ มกบั เปน็ ลกู ผชู้ ายโดยไมม่ วั อยกู่ บั ภาพลวงตาวา่ จะโดน
สารภาพรกั ... ถงึ ผมจะมาเขา้ ใจเรอื่ งนเ้ี อาหลงั จากทเ่ี ปน็ สไลมแ์ ลว้ กเ็ ถอะ...

“มะ แหม เรอ่ื งนน้ั มันก็ถกู ของทา่ น แตว่ ่า--------”
“อย่างที่คุณโซเอย์ว่าน่ันแหละครับ! ข้าเองก็ได้ยินพวกพี่สาว
คนแคระคยุ กนั มาวา่ ‘กาซตั คงุ เนยี่ เทจ่ งั เนอ้ ~’ ‘ชา่ ยเลย~’ ‘กงิ้ กา่ เครง่
ขรมึ เนยี่ วเิ ศษไปเลย!’ ‘เหมอื นกงิ้ กา่ สตั วเ์ ลย้ี งของฉนั เลย นา่ รา้ ก’ พวก
หลอ่ นชมลกู นอ้ งคณุ กาบลิ ใหญเ่ ลยนะครบั ดงั นนั้ ขา้ วา่ ปญั หาไมใ่ ชห่ นา้ ตา
หรอกครบั ?”
อ๊ะ ก็อบตะดันพดู ออกมาตรงๆ แล้ว
กาซัตทวี่ ่าคอื ลูกน้องของกาบิล สงั กดั ‘ฮีรวิ ’ เงียบขรึมและมี
ฝีมือเรื่องหอกแต่เป็นชายท่ีไม่เป็นงาน ดังน้ันจึงถูกให้ไปอารักขาบรรดา
นกั วิจยั หรือเภสัชกรโดยไมไ่ ด้ท�างานวิจยั
คงไมต่ อ้ งบอกวา่ เดมิ ทเี ขาเปน็ ลซิ ารด์ แมน และตอนนที้ เี่ ปน็ ดรา
โกนิวตแ์ ล้วกม็ รี ูปลักษณ์ภายนอกคลา้ ยกงิ้ กา่ แบบกาบลิ
เทา่ นร้ี ปู รา่ งหนา้ ตากไ็ มใ่ ชข่ อ้ อา้ งแลว้ กอ็ บตะชา่ งทา� เรอ่ื งโหดรา้ ย
เหลอื เกนิ
โซเอยป์ ิดบญั ชีกาบลิ ท่ีซึมอยู ่

“--------อกี อย่าง ผ้หู ญิงน่ะจีบติดง่ายกว่าเกินคาดเลยนะ?”
“อะ อะไรนะครบั !?”
มนั จะเปน็ อยา่ งนน้ั ไดไ้ งเลา่ -------ผมนกึ แลว้ ฟงั ทเี่ ขาพดู โซเอย์
กเ็ อย่ เรือ่ งน่าตกใจออกมาโดยงา่ ย

“เพราะอยา่ งอศั วนิ หญงิ กอ่ นหนา้ นไ้ี มร่ วู้ า่ เขา้ ใจผดิ อะไร แตด่ เู หมอื น
หล่อนจะสนใจในตัวข้าอย”ู่
โซเอยพ์ ดู เหมือนบน่ ด้วยอาการเออื มระอา

“จริงเหรอครับ!? คุณโซเอยท์ า� อะไรกนั แนห่ รอื ครบั ?”
“โฮะโฮ่?”

400

“ชา่ งน่าสนใจยง่ิ นกั !”
“ขอรายละเอียดดว้ ย!”
ผมเองก็ดันหผู งึ่ กบั ค�าพูดของโซเอยเ์ สยี นี่
ว่าแต่อัศวนิ หญิงเนี่ย...
จะวา่ ไปโซเอยไ์ ปทา� อะไรกบั อศั วนิ ศกั ดสิ์ ทิ ธหิ์ ญงิ ทช่ี อ่ื รที สิ คนนน้ั
กนั แนน่ ะ? ผมเคยสงสยั แตล่ มื ถาม
ไมร่ ทู้ า� ไมอศั วนิ คนนน้ั มองโซเอยแ์ ลว้ ถงึ แกม้ แดง ถงึ ผมจะไมน่ า่ ใช่
ก็เถอะแต่...

“ทา่ นริมุรกุ ส็ นใจหรอื ครับ?”
“ก็ต้องสนแน่อยู่แล้วสิ อีกอย่างยังไม่ได้รายงานสถานการณ์
ตอนนน้ั เลย...”
“ออ๋ เรอ่ื งนนั้ หรือครบั นัน่ น่ะนะครับ ขา้ แคใ่ ช้ ‘ใยเหนยี วหนดื
เหลก็ กลา้ ’ เบาๆ-------”
ใช้ ‘ใยเหนียวหนืดเหลก็ กล้า’ เบาๆ ทา� อะไรกันแน่---------
พอนึกแบบนปี้ บุ๊ ผมก็สัมผัสได้ถงึ กล่นิ อายของรงั สีน่าขนลกุ ทใี่ กลเ้ ข้ามา
จากนน้ั กต็ ามดว้ ยเสียงกระแอมไอดังกังวาน

“อะแฮ่ม!”
พวกผมทแี่ อบคยุ กนั ตวั แขง็ ในชวั่ พรบิ ตาแลว้ ปรบั สหี นา้ ใหจ้ รงิ จงั
ผมท่ีคิดว่าซวยแล้วแอบเปล่ียนร่างกลับเป็นแบบสไลม์ แล้ว
พยายามหลีกหนีออกจากแนวรบ แต่กลับถกู อมุ้ ข้นึ มาโดยมือขาวเรยี ว

“ท่านริมรุ ุ โปรดหยุดการละเล่นกอ่ น ขณะนีท้ ีส่ �าคัญกวา่ นัน้ คือ
เร่ืองของพช่ี ายข้าค่ะ”
จรงิ ด้วย จริงด้วยเนอะ
ไปๆ มาๆ การสนทนากอ็ อกทะเลไปเสยี นี่
คงไม่ใชก่ ารดีทจ่ี ะท�าให้ชนู ะเกดิ โทสะไปมากกวา่ นี้
พวกผมจบการคุยสพั เพเหระลงและเริม่ ครุ่นคดิ อยา่ งจรงิ จัง

บทที่ 4 พิธเี ข้าเฝ้า 401

เอาละๆ
ถงึ จะบอกว่าครุ่นคดิ อย่างจริงจัง แต่เรือ่ งน้ีไมม่ คี า� ตอบในทันที
หรอก

“เบนิมาร ุ ตวั นายคิดว่ายงั ไง?”
“นั่นสินะครับ ใจจริงก็คือยังเร็วไป แต่ข้าพูดได้เพียงว่าคู่ชีวิต
มีคนเดยี วกเ็ พยี งพอแลว้ ครบั ”
นน่ั สินะ จูๆ่ ก็ถูกบอกให้เลือกเจ้าสาวซะ มันก็คงสบั สนแหละ
ผมเองถ้าวันดีคนื ดีถกู สัง่ ให้ไปดูตวั กค็ งปฏิเสธเหมอื นกัน
ถา้ สมยั กอ่ นก็วา่ ไปอย่าง แตป่ ัจจบุ ันนี้เป็นยคุ ของความรกั โดย
เสรีละนะ
อีกอย่าง--------

“เดมิ ทผี ทู้ กี่ ลายเปน็ มนษุ ยม์ ารชนั้ สงู เหมอื นพวกขา้ นน้ั ใหก้ า� เนดิ
บตุ รไมไ่ ดง้ า่ ยๆ มคี นทห่ี วา่ นเชอื้ สายใหค้ คู่ รองไปทว่ั เหมอื นกนั แตข่ า้ ไมไ่ ด้
มรี สนยิ มแบบน้ัน ดังนัน้ ภรรยานอ้ ยจงึ ไมจ่ า� เปน็ ครับ”
เบนิมารุพดู เตม็ ปากต่อหนา้ พวกผมอยา่ งชดั ถอ้ ยชดั ค�า
โมมิจิมองเขาดว้ ยแววตาเป็นประกาย

“ง้นั ก็ไมม่ ฮี าเรม็ สินะ”
เราไมใ่ ชร้ ะบบฮาเร็ม หรือทีเ่ รียกวา่ ระบบหนงึ่ สามีหลายภรรยา
ตราบใดทย่ี งั ไมเ่ กดิ สถานการณท์ แ่ี มห่ มา้ ยเพม่ิ ขนึ้ จนหกั หา้ มไมอ่ ย ู่
ประเทศของเราคงมนี โยบายไม่ใช้ระบบนั้น
ผมนกึ ว่าจะจบเท่าน้ี แต่ปัญหาน้นั เพิ่งเร่มิ ตน้

“เขา้ ใจแลว้ คะ่ ขา้ ขอรบั คา� ทา้ ของคณุ อารบ์ สิ และจะควา้ ตา� แหนง่
ภรรยาหลวงของท่านเบนิมารุมาให้ชม!!”
โมมจิ ิประกาศโดยใส่ลุกฮึดเขา้ ไปดว้ ย
ถึงผมจะคดิ วา่ ความรกั ไม่ใช่ของแบบนนั้ แตเ่ บนิมารคุ งยอมแพ้

402

แลว้ เขาจึงไม่เอ่ยอะไร
“ท่านรมิ รุ ุ จะทา� อยา่ งไรดคี ะ?”

ผมบอกไดแ้ ต่ว่าท�าตามใจชอบเถอะ ไมไ่ ด้จะทา� อะไรทง้ั นั้นละ
“กด็ นี ?ี่ หา้ มทา� การดวลกนั ตรงๆ แตถ่ า้ เปน็ การพยายามใหค้ นท่ี

ชอบหนั มามองกไ็ มเ่ ปน็ ไร กน็ ะ ถา้ อกี ฝา่ ยเขาไมช่ อบกค็ งไมอ่ นญุ าตแหละ”
ผมคดิ ว่าถ้าไม่ไดเ้ ปน็ สตอลก์ เกอรก์ ไ็ ม่มีปัญหาอะไร

“รบั ทราบคะ่ เช่นน้ันกใ็ ห้เป็นอยา่ งท่านว่า”
ชนู ะเอ่ยแล้วยม้ิ
เอ๊ะ? สังหรณ์ใจไม่ดพี ิลึก...

“ข้าไมแ่ พ้หรอกนะคะ ท่านชูนะ!”
“กา� ลังต้องการเลยคะ่ ชอิ อน”
ชอิ อนกบั ชูนะกล่าวแล้วฉีกยิ้มให้กัน
ถงึ จะไม่คอ่ ยเข้าใจ แตผ่ มก็หนไี ปจากออ้ มแขนของชูนะเงยี บๆ

นอกเรอ่ื งสกั หนอ่ ยอารบ์ สิ ทต่ี ดั สนิ ใจดสู ถานการณจ์ นถงึ ตอนนน้ี น้ั
จากวนั นไ้ี ปเธอกเ็ รมิ่ เคลอื่ นไหวแบบเอาจรงิ เธอวางอบุ ายรกุ เบนมิ ารโุ ดย
ไมส่ นหน้าอนิ ทรห์ นา้ พรหม
โมมจิ ิเองก็ไมย่ อมแพแ้ ละขัดขวางอารบ์ สิ
เหลา่ หญงิ สาวทป่ี ลม้ื เบนมิ ารผุ มู้ องดทู ง้ั สองกไ็ มย่ อมนง่ิ เฉย พวก
เธอแตล่ ะคนตา่ งเขา้ รว่ มการตอ่ สู้
คงไม่ต้องบอกว่าการรุกรับของเหล่าหญิงสาวท่ีวนเวียนรอบ
เบนมิ ารุไดท้ วีความรุนแรงข้ึน

--------จากวนั นเี้ ปน็ ตน้ ไป ประเทศแหง่ อสรู ไดเ้ กดิ ธรรมเนยี มงงๆ
ทีว่ า่ ตอ้ งทา� ใหค้ นท่ีหลงรกั ยอมรบั ด้วยความสามารถของตน
และมันได้กลายเป็นการเปิดม่านของเลิฟแอนด์แบทเทิล
(แนวคิดการตอ่ ส้โู ดยอสิ ระเพือ่ ความรัก)

บทที่ 4 พธิ เี ขา้ เฝ้า 403





วนั สดุ ทา้ ยของพธิ เี ขา้ เฝา้ เมอื่ การหารอื กบั เทง็ งเุ สรจ็ สน้ิ ลงเวลา
กล็ ว่ งเป็นยามเยน็ แล้ว
หลงั จบมอื้ เยน็ ทเ่ี รว็ กวา่ ปกต ิ พวกผบู้ รหิ ารกม็ ารวมกนั พรอ้ มหนา้
ในห้องประชุมอยา่ งทไ่ี มไ่ ดเ้ ป็นมานาน
ไหนๆ กม็ โี อกาสแลว้ ผมจงึ ใหป้ ระชมุ รายงานสถานการณป์ จั จบุ นั
เรามีแขกดว้ ย
เวลโดรา่ กับรามิรสิ และเบเรต็ ตา้ กับคุณเทรน่ผี ตู้ ดิ ตาม
เราจดั การใหอ้ กี 3 วนั ใหห้ ลงั เปน็ การมาเยอื นอยา่ งเปน็ ทางการ
ของมลิ มิ เธอจึงกลับไปก่อนเพราะท่าทางจะเป็นเรือ่ งแน่ๆ ผมคิดว่านั่น
เปน็ การตดั สนิ ใจทฉ่ี ลาดแลว้ ละ มลิ มิ จะโดนเฟรยบ์ นั ดาลโทสะหรอื ไมน่ น้ั
ไม่เปน็ ที่แนช่ ดั แต่ว่าถา้ อยู่ที่เมอื งน้ไี ปตลอดคงไม่พน้ ต้องโดนดา่ แนน่ อน
ผมไม่อยากโดนลกู หลงไปดว้ ยหรอก
แล้วก็ยงั มแี ขกอกี คนหน่ึง--------

“ถา้ อยา่ งนน้ั กอ่ นจะเรม่ิ ประชมุ ฉนั ขอแนะนา� ใหท้ กุ คนรจู้ กั หนอ่ ย
ละกัน น่ีคอื โยลไมล์คงุ คนท่ีลงสมคั รต�าแหนง่ ผบู้ ริหาร ฉนั กา� ลงั คิดว่า
เม่ือเขาประความส�าเรจ็ ในงานเทศกาลเปิดประเทศอีก 3 วันให้หลังแล้ว
จะแตง่ ตง้ั เขาให้เปน็ ผรู้ ับผดิ ชอบฝ่ายการคลัง อยากจะให้ทกุ คนทา� ความ
รจู้ กั เขาในฐานะนีเ้ ชน่ กนั ”
ผมกล่าวแนะน�าโยลไมล์ให้ทุกคนรู้จัก ผมอยากแนะน�าเขาใน
โอกาสท่ีผู้บริหารอยู่พร้อมหน้ากัน จากนั้นก็ตั้งใจจะให้โยลไมล์อธิบาย
จากปากตัวเองไปจนจบ

“ผะ ผมชอื่ กลั ด์ โยลไมลค์ รบั ครง้ั นท้ี ่านริมรุ ุไดก้ รุณาฝากฝัง
งานใหญใ่ ห้ ผมรสู้ กึ เกรง็ จนตงึ ไปหมดทงั้ ตวั ทเี ดยี ว นบั แตน่ ไ้ี ปกอ็ ยากจะ
ไดร้ ับการสนับสนนุ จากพวกท่านด้วย”

406

โยลไมล์เป็นคนเจ้าเน้ือจึงไม่เห็นเลยสักนิดว่าร่างกายเขาจะตึง
ยงั ไง ถงึ อยา่ งนน้ั เขากย็ งั กลา่ วทกั ทายแบบนน้ั ชา่ งเปน็ ชายทใ่ี จเดด็ ไมเ่ บา
แต่กระนนั้ เขากเ็ กรง็ อยู่เหมือนกนั
แมจ้ ะเปน็ ผมู้ อี ทิ ธพิ ลในสงั คมเบอ้ื งหลงั เมอื่ อยตู่ อ่ หนา้ มนษุ ยม์ าร
ช้นั สงู ตัวจรงิ การวางตวั ยอ่ มตา่ งกนั

เมื่อใหร้ ูจ้ ักหน้าค่าตากันแล้วก็เข้าเรื่องเลย
“ถ้าอย่างนัน้ โยลไมลค์ งุ ช่วยอธบิ ายสถานการณ์ใหท้ ุกคนท”ี

“รบั ทราบครบั ถ้าง้ันผมขออนุญาต--------”
โยลไมลท์ น่ี ง่ั อยดู่ า้ นขา้ งรกิ รุ โุ ดลกุ ขน้ึ ยนื เมอื่ ไดร้ บั สญั ญาณจากผม
เขาเริ่มเลา่ ลา� ดบั ของงานเทศกาลเปดิ ประเทศ
คืนวนั มะรนื ------- คืนก่อนหน้าเทศกาลเปิดประเทศ เราจะจัด
เทศกาลคนื กอ่ นวันจรงิ
เรามแี ผนจะเลยี้ งอาหารและเหลา้ ใหพ้ อ่ คา้ และเหลา่ นกั ผจญภยั
ท่มี าเยอื น ไม่ใชแ่ คค่ นทถ่ี ูกเชญิ มางานนเี้ ทา่ น้ัน แบบไม่เสียค่าใช้จา่ ย
แตแ่ นน่ อนวา่ เราไดป้ ระชาสมั พนั ธแ์ ลว้ ชาวไรจ่ ากประเทศเพอ่ื น
บา้ นเองก็มาเพ่ือจุดประสงค์นเี้ ช่นกัน
มคี วามเปน็ ไปไดส้ งู วา่ บคุ คลเหลา่ นจ้ี ะเปน็ ลกู คา้ ในอนาคต เราจงึ
ต้งั ใจจะเลีย้ งเขาใหเ้ ตม็ ที่
นอกจากนใี้ นสถานรบั รองอาคนั ตกุ ะจะมกี ารจดั งานราตรชี าววงั
ซง่ึ เชิญบรรดาขุนนางเช้อื พระวงศม์ า
หนน้ีอาหารทั้งหมดที่เสิร์ฟให้เหล่าราชวงศ์ชนชั้นสูงเป็นผลงาน
ร่วมกันของชูนะกับคุณโยชิดะ ผมเองก็อดใจรอไม่ไหวเพราะมีเมนูใหม่
จ�านวนมาก ที่เราจัดแบบให้ยืนทานน้ันก็เพราะคิดเผื่อให้ผู้ร่วมงานได้
เพลิดเพลินกับอาหารหลากหลายชนิดไปทีละน้อย
จากนั้นก็เปน็ ของจรงิ เทศกาลเปิดประเทศวันแรก

บทท่ี 5 การประชุมสรุปงาน 407

ในวันน้ีตง้ั แต่เชา้ จะเปน็ การกลา่ วสุนทรพจนข์ องผม
ถึงจะร้สู ึกว่าเอาอีกแล้วเรอะ แตอ่ ยา่ งน้อยจุดประสงคง์ านกค็ ือ
การประกาศวา่ ผมเป็นจอมมารแลว้ มแี ตเ่ ร่อื งนท้ี ช่ี ว่ ยไม่ได้
ข้อเสนอของผมท่ีว่า ทุกคนเขารกู้ ันหมดแล้วเพราะงน้ั กไ็ มต่ อ้ ง
ท�าหรอกเนอะถูกทุกคนปล่อยผา่ นดว้ ยสีหน้ายิ้มแย้มสดใส
หลงั จากนน้ั งานประลองยทุ ธจ์ ะเรม่ิ ขนึ้ ทสี่ นามประลองโคลอสเซยี ม
แตว่ ่าพวกเราจะไมไ่ ปเยย่ี มชมทน่ี ัน่ เน่อื งจากจุดประสงคค์ อื ให้
บคุ คลสา� คญั ไดร้ จู้ กั ประเทศของเรา ดงั นน้ั เราจงึ เลอื กจดั การแสดง ณ โรง
ละครสดุ หรูหราทีเ่ พิง่ กอ่ สร้างปรับปรงุ เสร็จหมาดๆ
กระท่งั ผมเองกไ็ ม่มีใครบอกว่าเป็นการแสดงแบบไหน แม้รูส้ ึก
ไม่สบายใจเล็กนอ้ ย แตโ่ ยลไมลด์ มู ัน่ อกมัน่ ใจสุดๆ

“--------ตรงนี้ผมอยากแสดงให้เหน็ ว่าทา่ นริมรุ ุเองก็เขา้ ใจเรอื่ ง
วัฒนธรรมดีเหมือนกันน่ะครับ”
โยลไมลบ์ อกแลว้ แสยะยมิ้ ผมสมั ผสั ไดว้ า่ แมแ้ ตช่ อิ อนเองกแ็ สยะ
ยมิ้ ตอบ อยา่ บอกนะวา่ ...
วิตกไปกไ็ มไ่ ดอ้ ะไรขึน้ มา ในเม่ือโยลไมลร์ บั รองขนาดนั้นก็เช่อื
ตามเขาแล้วกัน
และหลังม้ือเท่ียงจะเป็นการน�าเสนอผลงานทางเทคโนโลยี
การนา� เสนอประวตั ศิ าสตรข์ องยาฟืน้ ฟโู ดยกาบลิ กบั เบสเตอร์
งานจัดแสดงยุทธภณั ฑโ์ ดยคโุ รเบยก์ ับการ์ม
การบรรยายจะจดั ขึน้ ท่พี ิพธิ ภณั ฑ์
อน่ึง โรงละครและพิพิธภัณฑ์จะเปิดให้สาธารณชนเข้าตั้งแต่
วนั ที่ 2 ดังนนั้ วันนี้จะมเี ฉพาะพวกราชวงศ์ชนชน้ั สูงได้เพลดิ เพลนิ อยา่ ง
เตม็ ท่ี
เนอ่ื งจากมปี ระเดน็ ดา้ นความปลอดภยั ดว้ ย การปรบั เลอื่ นเวลา
กเ็ ปน็ แผนทไี่ ดผ้ ลเหมอื นกัน

408

จากนั้นกว็ ันท ่ี 2
การเย่ียมชมงานประลองยุทธ์รอบจริง
และก�าหนดการหลังม้ือเท่ียงคือช่วงเวลาตามอิสระท่ีใช้ชื่อว่า
--------งานสงั สรรค์
เนือ่ งจากผมอยูต่ รงที่น่ังกติ ตมิ ศักดิข์ องสนามประลอง จึงใช้วิธี
ให้คนทมี่ ีธุระมาคยุ กันตามควิ เนอ่ื งจากโยลไมลท์ �าการจดั คิวให ้ ดงั นนั้
ผมอาจทา� แคช่ มงานประลองยุทธ์เฉยๆ ก็พอ
เราจัดคนน�าทางไว้ให้ตามจ�านวนหนังสือเชิญ ดังน้ันไม่ว่าจะ
เพลิดเพลินกับซุ้มขายของในงานเทศกาล มีความสุขกับบ่อน้�าร้อนท่ี
ประเทศเราภาคภูมิใจ หรือจะอยู่ชมงานประลองอย่างนั้นต่อไปก็ตาม
ถ้าพวกเขาได้ใชเ้ วลาอยา่ งสนกุ สนานผมกย็ นิ ดี
ต่อมาวนั ท่ี 3
วันเปดิ ตวั ดันเจ้ียนที่เฝา้ รอแลว้ รออกี
ช่วงเช้าชมงานประลองยุทธ์รอบชิง ส่วนช่วงบ่ายเป็นต้นไปก็
เปน็ การเย่ยี มชมดูเหล่านกั ผจญภยั บุกดนั เจี้ยน

“ถงึ ข้าจะไม่อยกู่ ส็ ร้างโคลอสเซยี มเสร็จไดอ้ ยา่ งดเี ลยนะครับ”
เกลโดก้ ลา่ วอยา่ งปตี ยิ นิ ด ี เขาคงรสู้ กึ วา่ คนทร่ี บั ชว่ งตอ่ ไดเ้ ตบิ โต
ข้นึ จนเปน็ คนพ่งึ พาได้แล้ว

“อื้ม ก็อบคิวลูกศิษย์ของนายกับมิลด์พยายามสร้างมันขึ้นมา
ไมม่ ปี ญั หาเรอื่ งความทนทานจนไมน่ กึ เลยวา่ เปน็ งานกอ่ สรา้ งแบบเรง่ ดว่ น
ถ้าระดับผู้บรหิ ารมนั กอ็ ีกเร่ือง แต่ถ้าเปน็ แคค่ นไม่ถงึ ระดบั A สกู้ นั ละก็
เหลือแหล่เลยละ”
หากนึกถึงความปลอดภยั กถ็ อื ว่าตอ่ ใหจ้ ิตวิญญาณช้ันสงู อิฟรีด
อาละวาดกท็ นไดแ้ บบฉวิ เฉยี ด กน็ ะ ถา้ โดนโจมตแี บบรวมกา� ลงั ทจี่ ดุ เดยี ว
คงช่วยไม่ได้ แต่ตอนชมศึกวันจริงผมก็อยู่ด้วยและตั้งใจจะกาง ‘การ
ป้องกนั สัมบูรณ’์ โดยรอบบางๆ อยแู่ ล้ว

บทที่ 5 การประชมุ สรุปงาน 409

ดงั น้นั ตราบใดทไ่ี มม่ เี หตุสุดวสิ ยั ผชู้ มก็คงปลอดภยั
“เคยี ะฮะฮะฮา่ ! นอกจากนน้ั อาหารเทปปนั ยากขิ องขา้ ยงั คน้ พบ

สดุ ยอดแหง่ รสชาตแิ ล้ว จงเตรยี มตัวรอชิมไว้เถอะ!”
อ้าว เขาไมไ่ ดล้ ืมแฮะ
ทา่ ทางอยากออกรา้ นแผงลอยเตม็ ทเ่ี ลยดว้ ย คงไดแ้ ตใ่ หเ้ ขา้ รว่ ม
แบบปดิ บังตัวตนไว้ละนะ
ถงึ อยา่ งนนั้ กไ็ มร่ โู้ ยลไมลไ์ ปสนทิ กบั เวลโดรา่ เอาตอนไหน ดเู หมอื น
ระหวา่ งทตี่ อ้ งทา� ตามคา� สงั่ อนั แสนยากเยน็ เขากช็ นิ กบั การรบั มอื เวลโดรา่
ไปแล้วเรยี บรอ้ ย
พดู อะไรไม่ไดน้ อกจากบอกวา่ สมแลว้ จริงๆ ผมประทับใจทเ่ี ขา
เจ๋งยง่ิ กวา่ ทีค่ ิดไวเ้ สยี อีก

เอาละ เท่านี้ก็จบการอธิบายแล้ว
กลุ่มภารกิจห่างไกลอย่างดิอาโบล ฮาคุโร และเกลโด้ฟังด้วย
ความสนใจอยา่ งมาก พวกเขาดูเจ็บใจที่ตัวเองไมไ่ ดม้ สี ่วนรว่ มดว้ ย
ให้รางวัลอะไรสักอย่างกับ 3 คนนี้เป็นการเฉพาะดีไหมนะ
สา� หรบั เกลโดเ้ อาไวห้ ลงั ทา� งานเสรจ็ จะดกี วา่ แตด่ อิ าโบลกบั ฮาคโุ รไดช้ ว่ ย
ท�าแผนการสา� เร็จลุลว่ งอยา่ งงดงามดว้ ยสิ
ผมบนั ทกึ เรอ่ื งนนั้ ลงสมดุ โนต้ ในหวั แลว้ มองใบหนา้ ของบรรดา
ผ้บู ริหาร

“ขณะนแี้ ผนการดา� เนนิ ไปอยา่ งราบรน่ื ด ี ใครมคี า� ถามอะไรรเึ ปลา่ ?”
ถ้าไมม่ กี ใ็ ห้โซเอย์รายงานต่อเลยดีกวา่ --------ผมคดิ หากดทู ่า
นน้ั จะเป็นการตัดสนิ เร็วไป

“ค่า!”
รามริ สิ ชูมือขน้ึ อย่างร่าเริงด้วยอิริยาบถงดงาม
ทา่ ทางเธอจะมปี ญั หา แต่ไมน่ า่ จะเป็นเร่ืองใหญ่หรอกเนอะ

410

“อะไรเหรอ รามิริสคุง?”
“คอื ว่านะ ขา้ มปี ญั หานะ่ ”
“แลว้ มนั คอื อะไรเล่า?”

“ทจี่ ริงแล้วนะ ช้ันล่างของดนั เจยี้ นมัน...”
รามิริสพูดจาคลุมเครือแล้วเหลือบไปทางเวลโดร่า จากน้ัน
เวลโดรา่ กห็ ัวเราะเสยี งสงู เหมอื นจะกลบเกล่อื น “คิย้าาาฮะฮะฮ่า! แหม
อะไรกนั๊ ไมใ่ ชเ่ รอ่ื งใหญห่ รอก ในเขาวงกตชน้ั ท่ี 95 มปี า่ ขน้ึ ใชไ่ หมละ่ ? ไมร่ ู้
ท�าไมมันถงึ เร่มิ ลามไปช้ันบน แล้วถมเตม็ ไปจนถึงช้นั ท่ี 71 เลย!”
ล้มเหลวลม้ เหลว เวลโดรา่ พดู ดว้ ยท่าทางสบายๆ
ดเู หมือนชั้นท่ี 91 ถงึ 94 ปลอดภยั ดี คงเพราะแยกออกมา
ตา่ งหาก ทวา่ ชนั้ ทป่ี ลอ่ ยเอาไวด้ นั กลายสภาพเปน็ เหมอื นปา่ ยคุ ดกึ ดา� บรรพ์
ไปแลว้

“เฮย้ ๆ จะจดั การไอน้ น่ั ใหเ้ รยี บรอ้ ยมนั เปลอื งแรงพอสมควรเลย
นะ?”
“กใ็ ช่น่ะสิ ข้าเลยมาปรึกษาไงเล่า!”
รามริ สิ เปลย่ี นท่าที
ถงึ จะเออื มแตส่ าเหตุมาจากเวลโดร่า

“และปัญหายงั มีอีกอยา่ ง”
ทง้ั ๆ ทเ่ี ปน็ แบบนน้ั เวลโดรา่ ทน่ี า่ จะเปน็ ตวั ตน้ เหตกุ ย็ งั พดู ออกมา
เหมอื นเปน็ เรอ่ื งของคนอ่นื

“...อะไรล่ะ?”
ไมอ่ ยากถามแตก่ ต็ อ้ งถาม พอผมคดิ แบบนแี้ ลว้ ถามเขาด ู คา� ตอบ
เวลโดรา่ กลับตา่ งจากทค่ี าดคิดไว้

“เราไมม่ อี สรู ทเ่ี หมาะจะเปน็ บอสเลย ขา้ ตงั้ ใจจะปรกึ ษาเจา้ เรอ่ื ง
นแี้ หละ”
โล่งไปทีทไี่ ม่ใชป่ ัญหาบ้าบอจนเกิดความคาดหมาย

บทที่ 5 การประชมุ สรุปงาน 411

ดทู า่ แกน่ เวทจะถกู ใชไ้ ปโดยการลกุ ลามของผนื ปา่ กอ่ นทอ่ี สรู จะ
ทันเกิดขึ้นเสียน่ี ดังน้ันอสูรท่ีแกร่งพอจะให้ท�าหน้าที่บอสในชั้นล่างจึง
ไม่ถือกา� เนิด
เคยมีเทมเพสตเ์ ซอร์เพนต ์ (อสรพษิ วายุ) แรงก ์ A- เกิดมาตวั
หนึ่งแตผ่ มเอามนั ไปประจา� เปน็ บอสของชน้ั ท ี่ 40 แลว้ เดมิ ทคี นทบี่ อกวา่
ปลาซวิ ปลาสรอ้ ยแบบนนั้ ไมจ่ า� เปน็ หรอกกค็ อื เวลโดรา่ กบั รามริ สิ นนั่ แหละ
ถงึ จะมาบอกเอาปา่ นนีว้ า่ ให้คนื มา แต่น่นั คงตอ้ งขอปฏิเสธ

“ดังน้ันข้าเลยว่าจะสร้างเอเลเมนทัลโคลอสซัส (รูปปั้นยักษ์ผู้
พทิ กั ษว์ ญิ ญาณศกั ดส์ิ ทิ ธ)์ิ ขน้ึ มาใหมอ่ กี รอบไง กเ็ ลยอยากใหช้ ว่ ยเตรยี ม
วตั ถดุ บิ ให้หนอ่ ยน่ะ!”
“จา้ งคนทเี่ หมาะสมจะเปน็ บอสมาใหข้ า้ ท ี แลว้ ยงั ตอ้ งเกบ็ กวาด
ปา่ ดึกดา� บรรพใ์ หเ้ รียบร้อยดว้ ย”

“...”
ผมเข้าใจสง่ิ ท่ีรามริ สิ พดู
การเปิดตัวในครั้งน้ีมีก�าหนดจะให้ชมถึงแค่ชั้นท่ี 50 เท่าน้ัน
เรอื่ งนนั้ พอจะทา� ความเขา้ ใจได ้ แตส่ งิ่ ทเี่ วลโดรา่ พดู นน้ั คดิ อยา่ งไรกไ็ มเ่ หน็
จา� เป็นจะต้องฟังเลย
เวลากม็ นี ่ ี ใหเ้ ขาท�าเองกแ็ ล้วกนั
ผมคดิ อยา่ งนั้นและก�าลังจะปฏิเสธแต่-------

“ถ้าเชน่ นน้ั เรามบี ุคลากรอยูพ่ อดีเลยคะ่ ”
“ท่านริมุรุคะ ถา้ อยา่ งนน้ั ลองให้คนพวกนัน้ ทา� ดีไหมคะ?”

“นายของขา้ งน้ั ขา้ รู้จกั ผูท้ เี่ หมาะสม--------”
สามเสยี งเอ่ยขนึ้ พร้อมๆ กัน
ชนู ะ คณุ เทรน่ี แลว้ กร็ ันก้า

จากทช่ี นู ะกลา่ วคอื ไวท ์ (วญิ ญาณคนตาย) อดลั แมนเหมาะสม

412

กบั หน้าท่นี ้ ี เมอ่ื กาบลิ ไดย้ ินดงั นน้ั เขาเองกพ็ ยกั หนา้ เหน็ พอ้ งดว้ ย
“พวกลกู นอ้ งของเขาแพแ้ สงอาทติ ย ์ และชนื่ ชอบสถานทท่ี แ่ี ดดสอ่ ง

ไมถ่ งึ อยา่ งเช่นในถา�้ ดว้ ยขอรบั ถา้ ในเขาวงกตข้านอ้ ยวา่ เหมาะเหม็งเลย”
อดลั แมนนนั้ วา่ ไปอยา่ ง แตเ่ หลา่ ลกู นอ้ งของเขาไมส่ ามารถออก
มาจากถ�้าได้ แม้ดูเหมือนว่าจะออกมาเพ่นพ่านยามกลางคืนอยู่ก็ตาม
แต่บรรดาพอ่ ค้าท่ีไปเหน็ เข้ากร็ อ้ งเรียนกันมามาก
กน็ ะ คนเราถา้ บังเอญิ ไปเจอโครงกระดกู ตอนกลางคา่� กลางคนื
เข้าก็ต้องขี้หดตดหายกันน่ันแหละ การกันพวกเขาให้อยู่ในเขาวงกตก็ดู
เปน็ ความคดิ ท่ีดี

“อีกอย่างคนน้ันสรรเสริญท่านริมุรุเป็นเทพเจ้า เขายังบอกว่า
ร้สู กึ รอ้ นจนไมส่ บายตัวนิดหน่อยดว้ ย...”
ชนู ะกล่าวด้วยสีหน้าเหนอ่ื ยหนา่ ย
เขาก�าหนดให้ผมเปน็ เทพ และเห็นชนู ะเปน็ องคห์ ญิงร่างทรง
ก็จรงิ ที่ว่ามนั นา่ ร�าคาญ
ดังนั้นเราจึงตกลงท�าตามไอเดยี นี้

“กอ็ ยา่ งทวี่ า่ ไป ใหอ้ ดลั แมนเปน็ บอสชนั้ ท ่ี 60 กแ็ ลว้ กนั จากนน้ั
ฉนั จะหาวตั ถดุ บิ มา รามริ สิ เธอสร้างเอเลเมนทลั โคลอสซัสดว้ ยนะ เดย๋ี ว
ให้อดัลแมนชว่ ยงานด้วย”

“ไดเ้ หรอ?”
“อมื้ หมอน่นั มีมากแค่ความร้นู แ่ี หละ คดิ ว่าเขานา่ จะชว่ ยเรอ่ื ง
การวจิ ัยนะ”
“ขา้ เข้าใจละ ขอบใจนะ ริมุร!ุ !”
ดว้ ยเหตนุ ีป้ ัญหาเรื่องบอสชน้ั 60 และ 70 จึงหมดไป

ถดั มาคุณเทรนก่ี ก็ ล่าวบ้าง
วา่ จะเปน็ อยา่ งไรถา้ ให้เซกิออนกับอาปโิ ตะจัดการตัง้ แตช่ ั้น 71

บทที่ 5 การประชุมสรุปงาน 413

ท่มี ตี น้ ไมอ้ ยู่เปน็ หยอ่ มๆ จนถึงชั้นท ่ี 80
“ถ้าเป็นสองคนนั้นคงสามารถอัญเชิญวงศ์วานของตนเองได ้

ดงั นน้ั ดฉิ ันจึงคิดวา่ การบุกเบกิ ปา่ กน็ ่าจะท�าได้ง่าย อีกอยา่ ง--------”
เธอเหลือบสง่ สายตากับรามริ ิส แล้วมองผมอีกคร้ัง

“หากเป็นทา่ นผู้นนั้ -------- เซกอิ อน คงสามารถทา� หนา้ ทบ่ี อส
ช้ันท ี่ 80 ไดอ้ ยา่ งเยยี่ มยอด เพราะถงึ ตอนนเ้ี ขากค็ อยพทิ กั ษช์ มุ ชนเทรนต์
มาไดอ้ ยา่ งด”ี
คุณเทรนีเ่ อ่ยแล้วยิม้

“อย่างนี้นีเ่ อง...”
“รมิ รุ เุ อย๋ ขา้ วา่ นนั่ เปน็ ความคดิ ทดี่ นี ะ ใหข้ า้ ฝกึ ฝนคนผนู้ จี้ นเตบิ โต
เป็นนกั รบท่คี คู่ วรต่อช้นั ท่ ี 80 ดกี ว่า!”
จรงิ อย่ทู ผ่ี มคดิ ว่าเซกิออนแข็งแกรง่ กวา่ ทีค่ าด
หรอื อยา่ งนอ้ ยตอนทเ่ี จอกนั เขากแ็ กรง่ ยงิ่ กวา่ เทมเพสตเ์ ซอรเ์ พนต์
แต่เขาเป็นแมลงขนาดแคส่ ตั วต์ ัวเลก็ ๆ เองนะ?
ผมวา่ เรอ่ื งฝกึ ฝนคงจะยาก...
เอาเถอะ กเ็ ขา้ ใจวา่ เวลโดรา่ มนั เพยี้ น ใหเ้ ขาทา� ตามใจชอบแลว้ กนั

“เขา้ ใจแลว้ งั้นก็ตามนนั้ ”
เรื่องน้กี ็จบไปด้วยการอนมุ ตั จิ ากผม

และทีเ่ หลือคือเรื่องทร่ี นั ก้าพดู
“นายแห่งข้า ภูตจิ้งจอกท่ีข้ารับมาดูแลตื่นแล้ว และเธอกล่าว

วา่ การบกุ เบกิ ปา่ ตามใจชอบนน้ั เปน็ เรอ่ื งถนดั ของเธอ ขา้ จงึ เหน็ วา่ ลองให้
เธอท�าดูก็ด”ี
รันก้าโผล่หัวมาจากในเงาของผมแล้วเอ่ยเชน่ นน้ั
บนหัวของเขามลี กู จิ้งจอกนา่ เอ็นด ู หางสีทอง 4 หางของมนั
ส่ายสะบัดไปมา

414

ช่างเป็นสง่ิ มีชีวิตที่น่ารกั อะไรอย่างน้ี
“จะลองท�าดูมย้ั ?”

“ข้าอยากท�าเจ้าค่ะ”
จิ้งจอกนอ้ ยผงกหัว จอ้ งผมด้วยแววตาเปน็ ประกายระยิบระยบั
อมื นา่ รักจรงิ ๆ
บกุ เบกิ ผนื ป่า สร้างเส้นทางวกวนด้วยทางเดนิ ของสตั ว ์ ในเม่อื
เธอบอกว่าอยากท�างานแบบนั้น ฝากใหท้ �าคงไม่เปน็ ไร ถา้ ลม้ เหลวคอ่ ย
ว่ากนั ถึงตอนน้ันจะถางป่าจนเหี้ยนเลยก็ได ้

“เอาละ ถา้ งั้น---------”
ตอนน้ันเองผมก็ฉกุ คดิ ได้ถึงปญั หาหนึง่
ลกู จง้ิ จอกตนน ี้ จง้ิ จอกภตู ทถ่ี กู เรยี กวา่ ไนนเ์ ฮด (สตั วเ์ กา้ เศยี ร)
ซง่ึ เป็นบรวิ ารของเคลยแ์ มนตนนยี้ ังไมม่ ีช่ือดีๆ เลย

“ก่อนหน้านั้น ฉันจะให้ช่ือเรียกกับเธอด้วยแล้วกัน จากวันน้ี
เปน็ ตน้ ไปเธอคือ “คมุ าระ””
ผมเผลอตั้งช่ือให้ง่ายๆ ด้วยความรู้สึกเหมือนต้ังช่ือสัตว์เลี้ยง
แต่ผมไม่ใช่คนโง่ เพราะศึกษามาอย่างดีแล้ว ไม่มีทางโดนสูบแก่นเวท
จนหมดหรอก
ต้องคมุ พลงั ให้ดี--------อา้ ว?
ความรสู้ กึ ของพลงั ทไ่ี หลออกฮวบเขา้ จโู่ จม ผมเลยลนลานแบบ
ไมท่ นั ต้งั ตัว

《แจง้ เตอื น นเี่ ปน็ ผลกระทบจากการตงั้ ชอื่ เนอื่ งจากปรมิ าณ
แก่นเวทด้งั เดิมของปจั เจกนาม : คมุ าระ นั้นมหาศาล จึงเกดิ การสูญ
เสียแกน่ เวทเกินความคาดหมาย》

ผมถกู ภาพลกั ษณจ์ ง้ิ จอกนอ้ ยหลอกเอา ถา้ จา� ไมผ่ ดิ ตวั ตนจรงิ ๆ

บทท่ี 5 การประชุมสรุปงาน 415

ของเธอนน้ั คอื อสรู ระดบั สงู สดุ ทห่ี าไดย้ ากยง่ิ ผมคงประมาทไปหนอ่ ยสนิ ะ
จากนนั้ ดเู หมอื นทนั ทที ผ่ี มตงั้ ชอื่ ปบุ๊ คมุ าระกเ็ ตบิ โตขนึ้ พรวดพราด
ถงึ จะวา่ อยา่ งนนั้ รา่ งกายเธอกไ็ มไ่ ดใ้ หญโ่ ตขนึ้ แตอ่ ยา่ งใด แตห่ าง
ซึ่งเคยม ี 4 หางได้เพม่ิ ขึ้นรวดเดียวเป็น 9 หาง
ตอนทเี่ ธอสกู้ บั รนั กา้ นน้ั ยงั มเี พยี ง 3 หาง และหางแตล่ ะหางนน้ั
กส็ ามารถแปลงร่างเปน็ สตั ว์อสรู ทมี่ พี ลงั พิเศษได้
หมายความว่าตอนนี้เธออาจจะสามารถอัญเชิญสัตว์อสูรได้ถึง
9 ตนน่ันเอง

“ขอบพระคณุ เจ้าคะ่ ทา่ นริมุรุ!! ข้าเองกจ็ ะพยายามเหมอื นกนั
เจา้ คะ่ !!”
เอาเถอะ
เรื่องทีท่ า� ลงไปแลว้ คดิ ไปก็เทา่ นัน้
ผมเองก็ปลอดภัยดี แถมดูท่าจะเป็นไปตามการค�านวนของ
อาจารย ์ ราฟาเอลดว้ ย
ท้งั ท่ีบอกว่าเกินความคาดหมาย แตเ่ สยี งดูไมม่ คี วามประหลาด
ใจเลย เพราะงน้ั อาจารยค์ งตอ้ งตดั สนิ ใจวา่ จะโอนพลงั ปรมิ าณเทา่ นต้ี งั้ แต่
แรกแลว้ ไม่ผิดแน่
ไมอ่ ยา่ งนน้ั คงไมม่ ที างงอกออกมาครบ 9 หางพอดบิ พอดหี รอก

《...》

กลบเกล่อื นไปก็เท่านัน้ แหละ
ผมดอู อกอยู่แลว้
ผมตดั สินใจใหค้ ุมาระที่สง่ เสยี งดีอกดีใจดแู ลช้ัน 81 ถงึ ชน้ั 90
เพราะลงความเห็นว่านักผจญภัยที่มาถึงท่ีน่ีได้คงแทบจะไม่มี ถึงคุมาระ
จะเป็นบอสก็คงไมเ่ ป็นไร

416

และแล้วปญั หาท่ีรามิริสและเวลโดรา่ น�ามาให้กไ็ ด้รับการแก้ไข

พวกผู้บริหารเองก็รอลุ้นดูดันเจ้ียนซึ่งเป็นผลงานชิ้นโบแดงของ
ผม ดงั นนั้ จงึ ตอ้ งทา� ใหส้ า� เรจ็ และทา� ใหก้ ารบรหิ ารจดั การตอ่ จากนเี้ ปน็ ไป
อยา่ งไหลลน่ื ไห้จงได้
ผมลูบหวั คมุ าระระหวา่ งคาดหวงั เชน่ นนั้

＊

เอาละๆ เทา่ นก้ี จ็ บการรายงานเกยี่ วกบั งานเทศกาลเปดิ ประเทศ
แลว้
ลา� ดบั ถดั ไปจะฟงั รายงานการสา� รวจตา่ งๆ ทฝ่ี ากโซเอยไ์ ปทา� มา

“ถา้ อยา่ งนั้น โซเอย์ รายงานมาที”
“รบั ทราบ--------”
รายงานทโี่ ซเอยเ์ ลา่ มานน้ั มเี นอื้ หาทนี่ า่ ตกใจกวา่ ทผี่ มจนิ ตนาการไว้
เขาวา่ องคก์ รอาชญากรรมท่ชี อื่ “ออร์ทรอส (สมาคมค้าทาส)”
โดนถล่มโดย “ผู้กล้า” นอกจากน้ันดูท่าพวกชนช้ันสูงในแต่ละประเทศ
ที่มีความเกี่ยวพันกับองค์กรจะถูกเปิดโปง และเจ้าไวเคาตน์คาซัคของ
อาณาจักรเบอรม์ นุ ดเ์ องก็ถกู จับกุมแล้ว
“ในเมืองของอินกราเซียก็พูดกันแต่เรื่องข่าวลือน้ีครับ องค์กร
อาชญากรรม “ออร์ทรอส” ซ่ึงเข้าไปท่ัวทุกประเทศเป็นกลุ่มติดอาวุธที่
ครอบครองทาสนกั สเู้ ปน็ จา� นวนมาก ไดย้ ินวา่ มีทาสมนุษยส์ ัตว์กับมนุษย์
มารดว้ ย ท้งั ยังมีก�าลงั รบมากกวา่ ประเทศเล็กๆ เสยี อกี ครบั กล่าวกันวา่
ผกู้ ล้ากบั พวกพ้องของเขาท่ถี อนรากถอนโคนมันไป--------”
โซเอยก์ ลา่ วแลว้ ย้ิมนอ้ ยๆ
ผกู้ ลา้ --------มาซายคู แิ หง่ ประกายแสงมกี ติ ตศิ พั ทไ์ มเ่ บาวา่ เปน็

บทที่ 5 การประชุมสรุปงาน 417

ผ้แู ขง็ แกร่งท่ีสุดในนานาชาติตะวันตกยามนี้
เนือ่ งจากฮนิ าตะพา่ ยแพต้ ่อผม ตา� แหน่งผแู้ ข็งแกรง่ ท่สี ดุ จงึ ถูก
เปลี่ยนไปเปน็ คนอื่น
เพราะวา่ คนทแ่ี พจ้ อมมารไมม่ คี ณุ สมบตั พิ อจะแบกรบั ความหวงั
ของมวลมนุษยชาติหรอื เปล่านะ?
ผมรสู้ กึ ผดิ ตอ่ ฮนิ าตะเลก็ นอ้ ย แตก่ ไ็ มอ่ ยากใหเ้ ธอเคยี ดแคน้ ผม
เพราะเร่ืองน้ีหรอก
โอ๊ะ ตอนนท้ี ่สี �าคัญกวา่ คือเรือ่ งมาซายูค ิ
เรามขี อ้ มลู นอ้ ยเกนิ ไปจนระบไุ มไ่ ดว้ า่ เขาเปน็ บคุ คลแบบไหน ทวา่
การท่ีเขาท�าลาย “ออร์ทรอส” และช่วยปลดปล่อยทาสเอลฟ์ก็เป็น
ความจริง...

“ดเู หมอื นวา่ มเี อลฟห์ ลายตนทถี่ กู จบั ตวั พวกเขาจะถกู พามายงั
ประเทศของเราดว้ ยฝมี ือของมาซายูคคิ รับ”
อย่างทีว่ า่ ไป เราไปขอบคุณเขานา่ จะเป็นการดกี วา่
แตว่ ่า ปญั หาคอื ...

“ทา่ นจะทา� อยา่ งไรหรอื ครบั ทา่ นรมิ รุ ?ุ ถา้ อยา่ งไรใหข้ า้ เกบ็ เขา
กอ่ นท่ีเร่อื งจะยงุ่ ยากดไี หมครับ?”

“--------ไม่ละ อยา่ เลย ฉนั จะเจอแลว้ คุยกับเขาดูสักคร้ัง”
“เข้าใจแล้วครับ ถึงข้าจะอยากสั่งสอนให้ไอ้พวกที่พล่ามเรื่อง
ปญั ญาออ่ นอยา่ ง “โคน่ ลม้ จอมมาร” ไดร้ จู้ กั กา� พดื ของมนั ซะบา้ งกต็ ามท”ี

--------ใชแ่ ลว้ อยา่ งทเ่ี ขา้ ใจจากบทสนทนาเมอื่ ก ี้ ในบรรดาชาติ
ฝงั่ ตะวันตกนนั้ มีขา่ วลอื ว่ามาซายคู ิตั้งใจจะโค่นลม้ ผมสะพัดไปท่ัว
โซเอยผ์ มู้ รี อยยมิ้ เหยี้ มไรเ้ มตตาประดบั บนใบหนา้ ยอมถอยดว้ ย
คา� พูดของผม
ทวา่ การตง้ั ปอ้ มใสผ่ กู้ ลา้ กลางงานสา� คญั ระดบั ชาตอิ ยา่ งเทศกาล
เปดิ ประเทศนย้ี อ่ มไมเ่ ปน็ ผลดอี ยา่ งยงิ่ ไมใ่ ชเ่ พยี งโซเอย ์ พวกสมองหาเรอื่ ง

418

ต่อสแู้ ลน่ กอ่ นอย่างชิออนและดอิ าโบลก็น่าเป็นห่วงมาก
“เรอ่ื งผกู้ ลา้ มาซายูคิ ฉันจะรบั มอื เอง หา้ มสอดมือมายุ่ง เขา้ ใจ

นะ?”
“““รบั ทราบครบั /คะ่ !”””
ถา้ ทกุ คนทา� แค่ขานรับก็ดไี ปนะ
มเี ทศกาลเปดิ ประเทศรออยใู่ นอกี 3 วนั ใหห้ ลงั แทๆ้ ดนั มปี ญั หา
ยุ่งยากเสียได้
ความรู้สึกสนุกท่ีอุตส่าห์ผุดข้ึนมาจืดจางลง ผมเกิดอารมณ์
หม่นหมองเลก็ นอ้ ย

-------- จากนนั้
วันคืนแหง่ เทศกาลอันเร่ารอ้ นรุนแรงก็มาเยือน คล้ายจะปดั เปา่
ความกังวลเลก็ ๆ นอ้ ยๆ ของผมให้ปลิวไป--------

บทท่ี 5 การประชมุ สรปุ งาน 419



จากผูเ้ ขียน

ขออภยั ทีใ่ หร้ อครับ เลม่ 8 ได้ออกจา� หนา่ ยแลว้
ท่านที่อ่านจบแล้วคงจะทราบว่าท่ีจริงแล้วเล่มน้ี ความจริงคือ
“ภาคพัฒนานครอสูร” น่นั เองครบั
ถ้าถามว่าท�าไมชื่อเร่ืองจึงเปล่ียนไป เร่ืองนี้มีที่มาที่ไปยาว
อย-ู่ -------

“แหม คร้ังนี้แหละ ผมจะพยายามเขยี นรวบจบส้ันๆ ไวๆ เอง!”
“ผมฟงั จนเบอื่ แลว้ จะยาวแคไ่ หนผมจะพยายามไมใ่ สใ่ จแลว้ กนั
นะครับ”

และผมก็เรม่ิ ลงมอื เขยี นพลางคยุ กนั ท�านองนนั้
จากนั้น กา� หนดส่งก็ใกลเ้ ข้ามา...

“เอ่อ ผมมีเรือ่ งจะปรึกษา...”
“ครับๆ อะไรเหรอครบั ?”
“อันท่ีจริงนะครับ เนือ้ หามันยาวมานิดหนอ่ ย...”
“ผมว่าแลว้ เชยี ว ก็คดิ อยวู่ ่าคงเปน็ แบบน้ีแหง”

ในสถานการณเ์ ชน่ น ี้ คณุ บรรณาธกิ าร I ยงั ตอบกลบั อยา่ งไรค้ วาม
หวน่ั ไหว
แตม่ ันยงั ไมจ่ บตาของผม!

“ทา� แยกเป็น 2 ภาคได้ไหมครบั ?”
“หา!?”

จากผ้เู ขยี น 421

“ผมคิดว่าถึงจะเขียนไปอีกร้อยหน้า ก็ยังไปจบคร่ึงๆ กลางๆ
อยดู่ แี หละครบั ดงั นนั้ ผมเลยเปลยี่ นความคดิ ใหมว่ า่ ตอนนที้ า� แยก 2 ภาค
ก็ได้มั้ง นะ่ ครับ?”
“ไมไ่ ดค้ รบั ! แล้วทา� ไมถงึ เปน็ แบบน้ันได้เลา่ าาา!?”
บทสนทนาอนั แสนอบอนุ่ นน้ั ดา� เนนิ ตอ่ ไปจนผมประสบความสา� เรจ็
ในการทา� ใหค้ ุณบรรณาธิการ I ตาเหลอื กอย่างงดงาม

＊
ออ๋ ครบั
ผมสา� นึกผิดแล้ว
ผมเองก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอกว่าท�าไมถึงได้กลายเป็นแบบนี้ แต่
หมนู่ ก้ี ็คดิ วา่ คงเขียนใหส้ น้ั ๆ รวบรดั ไม่ไหวหรอกมงั้
ระหว่างน ้ี ปัจจุบันผมก็กา� ลงั พยายามเขยี นเลม่ 9 ซงึ่ เปน็ เลม่
ถดั ไปให้จบ “ภาคพฒั นานครอสรู ” อยูค่ รบั
ผมจะพยายามไม่ใหถ้ ึงขนาดต้องแบง่ เปน็ ภาคต้น กลาง จบนะ
ครบั ต่อจากน้ีก็ขอความกรุณาจากทุกทา่ นด้วยครับ
ถา้ อย่างนั้นก็เจอกนั ในเล่มหนา้ !

422

จากผแู้ ปล
หลงั จากได้มสี ว่ นแปลเล่ม 5 กับเลม่ 6 ในทีส่ ดุ ผลงานแปล 1
เลม่ เตม็ ๆ กอ็ อกแลว้ ! เย ่ ขอบคณุ ทกุ ทา่ นทช่ี ว่ ยอดุ หนนุ ครบั เลม่ นฉ้ี ากบู๊
จะนอ้ ยลง แตร่ บั รองว่ากส็ นุกไมแ่ พก้ นั ขณะเดียวกันพออ่านไปอ่านมา
รสู้ ึกว่าตวั เอกหน้าเงินจงั ชกั คิดถงึ ฉากบู๊เท่ๆ ในเลม่ กอ่ นๆ แลว้ ส ิ เลม่ น้ี
เรื่องราวหนักไปทางพัฒนาการใหม่ๆ ของเทมเพสต์ รวมถึงเปิดตัว
ตวั ละครหนา้ ใหมไ่ มน่ อ้ ยเลย ดใี จทไ่ี ดแ้ ปลคนแรก แถมยงั มเี รอื่ งนา่ ตกใจ
หลายเรอื่ ง ไมน่ กึ เลยวา่ ฮาคโุ รจะซกุ ... เอาเปน็ วา่ ไปอา่ นเองแลว้ กนั นะครบั

Guno

จากส�านักพิมพ์
ต่อเนื่องกันสุดๆ กับ ‘เกิดใหม่ท้ังทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว’
เลม่ 8! หลงั จากทเี่ ครียดกนั มา 2 เล่มตดิ ตอ่ กนั ในท่สี ดุ พวกริมรุ กุ ็ได้
พกั หายใจหายคอกนั ซะท ี แตก่ ย็ งั ตอ้ งเหนอ่ื ยกบั การพฒั นาประเทศตอ่ อกี
ขยนั จริงๆ เลยน้า พูดกันแบบนอกเร่อื ง ถ้าเราไปเกดิ ใหม่ในตา่ งโลกจะ
สามารถทา� อะไรแบบนไี้ ดม้ ย้ั นะ? ทแ่ี นๆ่ คอื ทางนเ้ี ปน็ คนกระจอกซง่ึ ความ
รู้ทว่ั ไปต่า� เต้ยี เรี่ยดนิ มีหวังตายตงั้ แต่อาทติ ย์แรกแนๆ่ (เลข 5 รวั ) บางที
กส็ งสยั วา่ ริมรุ ุเน่ีย จรงิ ๆ แลว้ เป็นคนฉลาดหรอื เพราะมรี าฟาเอลคอยดงึ
ความทรงจ�ากันนะ

เขยี้ วแมว



426

ปฐมบท รายงานเรื่องท่ผี ่านมา 427