เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว - 08

“พวกฉันมีความสัมพันธ์ทางการทตู กับอาณาจักรคนแคระดว้ ย
ดงั นั้นราชากาเซลเลยมาเอี่ยว เจรญิ สมั พันธไมตรไี ป 100 ปีดว้ ยเลยกไ็ ด้
มง้ั ? ถา้ มหี ลกั ประกนั วา่ พวกเราไมโ่ จมตผี คู้ นกจ็ ะนา่ เชอื่ ถอื ขน้ึ มาอกี นดิ นงึ
ใช่มย้ั ละ่ ?”
พอผมพูดเชน่ นนั้ ฮนิ าตะก็พยกั หนา้ คล้ายสรปุ ความคิดได้แล้ว

“นัน่ สนิ ะ ขอแคม่ คี วามเชอื่ ถอื การโน้มนา้ วกง็ ่ายขึน้ อีกอย่าง
ขอถือโอกาสน้ีกวาดล้างพวกคนท่ีกระท�าเสื่อมเสียตาม “วันทั้งเจ็ด”
หลายๆ เร่ืองไปดว้ ยเลยแล้วกัน”
ศาสนจกั รศกั ดสิ์ ทิ ธแ์ิ หง่ ทศิ ประจมิ เองกไ็ มไ่ ดเ้ ปน็ ปกึ แผน่ เดยี วกนั
ผมคิดว่ามันก็เป็นอย่างน้ีแหละ ส่ิงท่ีเรียกว่าองค์กรมันเป็น
แบบนั้น
เพราะฮนิ าตะกล่าวอย่างเยอื กเยน็ จงึ ไม่มีเสียงคดั คา้ นเลย
คงตงั้ ใจจะใชป้ ระโยชนจ์ ากโอกาสนป้ี า้ ยความผดิ ทกุ อยา่ งไปให้
“วันท้งั เจ็ด” สินะ
ถึงจะคิดว่าเล่นสกปรกแต่นัน่ เปน็ เร่อื งของฝ่ายลเู บเรยี ส
มนั ไมใ่ ชป่ ญั หาทเ่ี ราจะไปสอดปาก แคฝ่ ากใหจ้ ดั การกนั เองกพ็ อ
จากนั้นทั้งสองฝา่ ยกค็ ยุ กนั เร่ืองรายละเอยี ดยบิ ยอ่ ยต่างๆ

อารโ์ นลและบคั คสั ถกู กา� หนดใหป้ ระจา� อยทู่ นี่ สี่ า� หรบั การกระชบั
สัมพันธ์ต่อจากนี้
เนอื่ งจากมเี รอ่ื งตอ้ งตระเตรยี มอยจู่ งึ จะกลบั ประเทศแมไ่ ปครงั้ หนง่ึ
ก่อนแล้วจะพาขุนนางฝ่ายพลเรือนมาด้วยกัน ระหว่างน้ันทางเราก็ต้ังใจ
จะก่อสรา้ งโบสถศ์ าสนาลูมินสั เพ่ือรับรองพวกเขา
ผมคิดว่าบางทคี งใช้เวลาไมถ่ ึง 2 สปั ดาห์ หลงั จากนัน้ เราคงได้
เห็นภาพศาสนิกชนศาสนาลูมนิ ัสสัญจรไปมาในประเทศนี้
ถงึ การยอมรบั เสรภี าพทางศาสนาจะนา่ กงั วลอยบู่ า้ ง แตเ่ อาเถอะ

98

เดยี๋ วมันก็คงดีเองแหละ
วา่ กนั ตรงๆ พวกอสรู ไมเ่ ชอ่ื ในพระเจา้ เลย เดมิ ทใี นโลกใบนไี้ มม่ ี
พระเจา้ หนงึ่ องคท์ ค่ี นทง้ั ปวงยอมรบั ตรงกนั เลย จงึ นา� สามญั สา� นกึ ของโลก
เกา่ มาใชก้ นั ไม่ได้
แม้จะมีศาสนา แต่ใกล้เคียงกับความเคารพต่อเทพเจ้าประจ�า
ท้องถ่ิน พวกเขาศรัทธาในตัวตนที่หากภาวนาแล้วจะช่วยเหลือพวกเขา
จรงิ ๆ ตรงตามความหมาย
มิลิมผู้ได้ความเคารพนับถือจากประชาชนที่บูชามังกรนับเป็น
ตัวอย่างทด่ี ี
ศาสนาลมู นิ สั เปน็ เพยี งองคก์ รรว่ มทใ่ี หญท่ สี่ ดุ ในหมศู่ าสนาเหลา่
น้ันเท่านั้น อัศวินศักดิ์สิทธิ์ผู้เป็นแขนขาของลูมินัสจะบรรเทาทุกข์ของผู้
ออ่ นแอและรบั ผศู้ รทั ธา ดงั นน้ั เรากเ็ ปลย่ี นมมุ มองแลว้ คดิ เสยี วา่ สาขาของ
ศาสนจักรศักดิ์สิทธ์ิแห่งทิศประจิมก่อต้ังในฐานะองค์กรบรรเทาทุกข์ผู้
ออ่ นแอ
แม้ผมจะคิดว่าไม่น่าจะมีเร่ืองแบบน้ัน แต่เวลาเกิดเรื่องมันจะ
ลา� บากท้งั สองฝ่าย
นั่นแปลว่าหากว่าเกิดภัยคุกคามบางอย่างขึ้นมาเราก็สามารถ
ต่อสเู้ คยี งขา้ งเหลา่ อัศวนิ ศกั ดส์ิ ทิ ธ์ิ
ถ้าอยา่ งนั้นทางนี้กไ็ ม่มีเหตุผลใหป้ ฏิเสธ
แน่นอนว่าเราจะเฝ้าสงั เกตการณ ์ แตผ่ มคิดวา่ จะยอมให้มอี ิสระ
ในระดบั หนึ่ง
และแล้วเร่ืองในคร้งั นี้กไ็ ด้พบทางลงจนได้

＊

เร่ืองยากๆ จบแล้ว

บทท่ี 1 การปรองดองและสนธสิ ัญญา 99

การเจรจาร่วมมอื กนั อยา่ งคร่าวๆ กบั ลมู นิ ัสเสรจ็ สิ้นลง แถมมี
หนทางทจ่ี ะได้รับการยอมรับจากจกั รวรรดศิ กั ดสิ์ ทิ ธิล์ ูเบเรยี สแล้วดว้ ย
น่ันเพียงพอแล้วส�าหรับการชดใช้ความเสียหายต่อเรา ท่ีเหลือ
แค่กระชบั มิตรผ่านการคบค้าสมาคมกันกพ็ อ
ผมอยากจะใช้ช่วงเวลา 100 ปีอันจ�ากัดน้ีสร้างความเข้าใจ
ระหวา่ งกนั ให้ลึกซ้ึงข้ึน
ฉะนั้นเราจึงจะท�าการคบค้าสมาคมกับเหล่าอัศวินศักด์ิสิทธ์ิ
อกี เปน็ ระยะๆ

ด้วยเหตุนอ้ี ย่างแรกทที่ า� คอื การแลกเปล่ียนทางเทคโนโลยี
อาวุธของพวกเขาเสยี หายจากการศึกในครัง้ น ี้ เราเลยเสนอไป
ว่าจะซ่อมแซมให้
การแสดงให้เห็นถึงความสามารถทางเทคโนโลยีอันสูงส่งของ
ประเทศเรานั้นเป็นวัตถุประสงค์เบื้องหน้า ส่ิงที่เราเล็งไว้จริงๆ คือการ
ตรวจสอบประสิทธิภาพอาวธุ ของพวกเขาตา่ งหาก
เราได้รบั ยุทธภัณฑ์แหง่ แสงที่ไมค่ ุ้นตามาหน่ึงชนิ้
อาจารยร์ าฟาเอลกลา่ ววา่ นค่ี อื สง่ิ ทท่ี า� ใหป้ รากฏเปน็ สสารไดด้ ว้ ย
การมอบพลงั เวท-------พลงั วญิ ญาณ-------ของผสู้ วมใสใ่ หแ้ กจ่ ติ วญิ ญาณ
เราใหอ้ าวธุ ยทุ ธภณั ฑท์ ก่ี ารม์ สรา้ งหนง่ึ ชดุ แลกกบั ของทรี่ บั ภาระ
หนกั เกินไปจนพงั
ดูเหมือนเหล่าอัศวินศักด์ิสิทธ์ิก็รู้สึกติดค้าง จึงยอมยกให้ด้วย
ความพอใจโดยแฝงนยั ยะของการขอโทษเรือ่ งในคราวนด้ี ว้ ย
ผมนกึ ว่าจะมีคา� บน่ จากฮินาตะแต่กไ็ มไ่ ด้เป็นเช่นนนั้
ดังน้ันผมจึงมอบดาบทผี่ มทา� ขึน้ ให้เธอเป็นของขวัญ

ไดย้ นิ มาวา่ ดาบทฮ่ี นิ าตะใชอ้ ยจู่ ะมชี อ่ื วา่ มนู ไลต ์ (เรเปยี รแ์ สงจนั ทร)์

100

เธอได้รับมาจากลูมนิ สั เป็นดาบทแ่ี ฝงพลงั อันน่าทงึ่ จะว่าไปก็
แฝงพลงั ไวม้ ากจนเกนิ ไป
พอถามดกู ไ็ ดค้ วามวา่ เปน็ อาวธุ เลเจนด ์ (ระดบั ตา� นาน) ซง่ึ เหนอื
กวา่ ยูนีค (ระดับพิเศษ) ที่ผมเคยคดิ ว่าเปน็ ระดับสงู สดุ
ไคจนิ กบั คโุ รเบยบ์ อกวา่ “โลหะเวท” คอื สงิ่ ทวี่ วิ ฒั นาการมาโดย
ใชเ้ วลานานนบั แรมป ี ดงั นนั้ อาวธุ ชนั้ เยยี่ มทผ่ี า่ นกาลเวลากจ็ ะววิ ฒั นาการ
ขน้ึ อกี ดูท่าตอนน้ันประสิทธภิ าพของมันก็จะเพม่ิ สงู ขึน้ อย่างน่าทึ่ง
หลกั ฐานคอื มกี ารคน้ พบยทุ ธภณั ฑท์ ม่ี ปี ระสทิ ธภิ าพสงู ลา�้ ขนาด
ที่เทคโนโลยีในปัจจุบันไม่สามารถสร้างข้ึนใหม่ได้จากบรรดาของท่ีถูกขุด
ขึ้นมาจากซากโบราณสถาน บรรดาของเหล่าน้ันถูกเรียกว่าเลเจนด์และ
ถูกผนกึ ไว้เพอ่ื ไมใ่ ห้ออกสูส่ าธารณะ
เหมอื นทงั้ คโุ รเบยแ์ ละการม์ ตา่ งกม็ เี ปา้ หมายคอื การสรา้ งยทุ ธภณั ฑ์
เหล่าน้ัน พวกเขาเห็นมนู ไลตข์ องฮนิ าตะแลว้ จ้องเขม็งอย่างหลงใหล
ช่วยทา� เปา้ หมายนั้นใหส้ �าเร็จด้วยเถอะ
และด้วยความที่เป็นดาบท่ีสุดยอดถึงขนาดน้ันจึงสามารถใช้ได้
แคใ่ นสถานการณเ์ ฉพาะเทา่ นน้ั เพราะมนั เปน็ ของระดบั ทห่ี ากชกั ออกจาก
ฝักกลางเมืองก็จะสรา้ งความเสยี หายมหาศาลแกบ่ รเิ วณรอบขา้ ง
หากเปรยี บเทยี บกเ็ หมอื นการพกพาปนื กลแทนทจ่ี ะเปน็ ปนื พก
สา� หรับปอ้ งกันตวั อาวุธแบบนนั้ จะเอามาเหวี่ยงไปมาตามปกตไิ ม่ได้
ผมคดิ แบบนน้ั จงึ ใหข้ องขวญั ไป ทา่ ทางเธอจะดใี จมากกวา่ ทนี่ กึ
ไวเ้ สยี อกี
มันคือดาบเรเปียร์ที่เคยพังของฮินาตะซึ่งผมเขมือบเข้าไปแล้ว
เก็บเอาไว้ นี่คอื ผลงานท่ปี รับปรงุ ใหม่จากการวิเคราะหม์ ัน
ประสิทธิภาพของมันอยู่ในระดับยูนีค ดังน้ันคงจะใช้สะดวก
เหมอื นเดมิ ไมเ่ ปลยี่ น เพราะอยา่ งไรเสยี ผมกย็ งั คงไวก้ ระทง่ั ความสามารถ
พิเศษที่ว่า “มอบความตายอันแน่นอนแก่ศัตรูในการโจมตีคร้ังท่ี 7”

บทท่ี 1 การปรองดองและสนธสิ ัญญา 101

เอาไวด้ ้วย
เรายังได้ดาบใหญ่พังแล้วท่ีเรียกว่าดรากอนบัสเตอร์ (ดาบ
ศักดิ์สิทธ์ิพิชิตมังกร) มาด้วย ประสิทธิภาพของมันกระจอกกว่าท่ีคิด
ดังนั้นการจะใช้เจ้านีป่ ราบเวลโดรา่ คงจะยากอย่สู กั หน่อย
ทเ่ี หลอื กค็ อื “ยทุ ธภณั ฑจ์ ติ วญิ ญาณศกั ดสิ์ ทิ ธ”์ิ -------แตเ่ ธอวา่
ยงั ไงอนั นีค้ งใหด้ ไู ม่ได้
มันคือออริจินัลของยุทธภัณฑ์จิตวิญญาณศักดิ์สิทธ์ิท่ีมีแต่
ฮินาตะทค่ี รอบครองไว ้ แตอ่ นั นีย้ ังไงกอ็ ยากจะวเิ คราะหด์ จู รงิ ๆ-------

《แจ้งเตือน ได้ทÓการรวบรวมข้อมูลระหว่างการสู้รบแล้ว
‘วเิ คราะหป์ ระเมิน’ เป็นทีเ่ รยี บร้อย》
...เอ!๋ ?
มะ ไม่มีพลาดเลยนะครับ อาจารยร์ าฟาเอล
หรอื จะให้เรยี กว่าปรมาจารยด์ ?ี

《...》

โอ๊ะโอ ๋ ท่าทางท่านจะอารมณเ์ สยี
ตอนนีต้ ้องขอบคณุ อยา่ งตรงไปตรงมา
แตว่ า่ การ ‘วเิ คราะหป์ ระเมนิ ’ ยทุ ธภณั ฑจ์ ติ วญิ ญาณศกั ดส์ิ ทิ ธ์ิ
เรยี บร้อยแล้วน่ีก็นะ
นีเ่ ปน็ ผลการเก็บเกย่ี วครง้ั ส�าคัญเลย
แต่ถึงอย่างนั้นอาจารย์นี่สุดยอดจริงๆ ดูเหมือนการสร้างใหม่
สามารถท�าได้โดยการประกอบผลลัพธ์จาก ‘วิเคราะห์ประเมิน’
ยุทธภัณฑ์จิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ท่ีด้อยคุณภาพแล้วกับข้อมูลการสู้รบกับ

102

ฮินาตะ แม้นี่จะเป็นยุทธภัณฑ์ประเภทศักดิ์สิทธ์ิแต่น่าจะใช้หลักการน้ัน
มาสร้างใหม่เป็นประเภทมารได้
โทษทนี ะ ฮนิ าตะ
ดทู า่ “ยทุ ธภณั ฑจ์ ติ วญิ ญาณศกั ดส์ิ ทิ ธ”ิ์ จะเปน็ ยทุ ธภณั ฑร์ ะดบั
ความลบั ทางราชการของชาติ แตผ่ ม ‘วิเคราะหป์ ระเมนิ ’ แลว้ ดนั เอามา
เปน็ ของทางนไี้ ปซะแล้วละ ท่าทางใชง้ านยาก ดทู ่าจะตอ้ งคดิ ดว้ ยว่าควร
จะใหใ้ คร
เท่านี้อาวุธยุทธภัณฑ์ของประเทศเราน่าจะได้รับการขัดเกลาให้
ดีข้ึนไปอกี

＊

เราเจรจาตกลงกนั เรยี บรอ้ ยและเวลากล็ ว่ งเลยกลายเปน็ ตอนเยน็
ไปแลว้
ผมคดิ วา่ เหลา่ อศั วนิ ศกั ดสิ์ ทิ ธคิ์ งจะรบี กลบั เลยเพราะเสรจ็ ธรุ ะแลว้
แต่กล็ องชวนทานขา้ วดูเปน็ มารยาททางสังคมไวก้ อ่ น

“น ่ี ฮนิ าตะ แล้วก็ลูมนิ ัส วันนี้กม็ ดื แลว้ วนั พรงุ่ นี้ค่อยออกเดนิ
ทางดีม้ยั ?”
ว่าไปนน่ั
ยงั ไงซะลมู ินัสกค็ งกลบั ดว้ ย ‘เคลื่อนยา้ ยผา่ นมติ ิ’ ฮนิ าตะเอง
กค็ งใช้เวทธาตุ : วารป์ พอรท์ ัล (เคลอ่ื นยา้ ยตา� แหนง่ ) ท่กี า� หนดตา� แหน่ง
ไว้ทไี่ หนสักแห่งในลูเบเรียส
ซง่ึ คงแนน่ อนว่าพวกอัศวนิ ศักดิส์ ิทธิก์ ด็ ว้ ย
ทุกคนตา่ งก็เปน็ ผู้มีฝมี ือระดับแรงก์ A ขึน้ ไป ดังนัน้ ไมต่ ้องห่วง
เรอ่ื งวธิ ีกลับหรอก
ผมคดิ วา่ อยา่ งไรเสยี เธอคงตอบทา� นองวา่ ‘ขอโทษทนี ะ จบธรุ ะ

บทท่ี 1 การปรองดองและสนธิสญั ญา 103

แลว้ ด้วย พวกฉนั ขอตัวก่อนละ’ แลว้ กลับไปในทนั ที
แตท่ วา่

“ขอโทษทนี ะ--------”
อมื้ ๆ ว่าแลว้ เชียว------- ผมนึก แต่ค�าพูดของฮินาตะท่ตี ามมา
หลังจากนัน้ กลบั ผิดจากท่ีผมคาดไว้

“--------ถ้าพดู ขนาดนน้ั คนื น้ีก็คงตอ้ งขอรบกวนแล้วละ”
“นนั่ สนิ ะ ขา้ ชกั ถูกใจบอ่ น�า้ พรุ อ้ นอะไรนัน่ แลว้ อาหารก็รสเลศิ
ไมเ่ บา ขา้ จะต้งั ตาคอยคืนนเ้ี หมือนกัน”
อ้าว? อ้าวๆ?
ไม่ใช่แค่ฮินาตะกระท่ังลูมินัสด้วย เหมือนจะไม่อยากกลับกัน
เลยนะนน่ั
เมอื่ เหน็ ทง้ั สองตดั สนิ ใจเชน่ นน้ั เหลา่ อศั วนิ ศกั ดสิ์ ทิ ธเิ์ องกอ็ ยาก
จะคา้ งคืนข้ึนมาดว้ ย
พวกเขาพดู คยุ กบั พรรคพวกเรอื่ งอาหารเยน็ อยา่ งมคี วามสขุ ดว้ ย
ใบหนา้ ยิม้ ร่า
อย่างนจ้ี ะดเี หรอกองกา� ลงั อัศวินศกั ด์สิ ิทธ!์ิ ?
ถึงจะคดิ แบบนัน้ แตป่ า่ นนีก้ ย็ อ่ มไมอ่ าจถอนค�าพดู ได้
ในเมอ่ื ถกู คาดหวงั กันขนาดนแี้ ล้ววันน้ีก็ตอ้ นรบั ขับสใู้ ห้เตม็ ทไ่ี ป
เลยแลว้ กนั
.........
......
...

“ดว้ ยประการฉะน ้ี งานเล้ยี งวนั น้เี ปน็ สุกี้ยากคี้ รับผม!”
“““โอ้วววว!!”””

“...”
ความรูส้ ึกนีม้ ันอะไรกันนะ

104

ทง้ั ทจ่ี นถงึ เมอ่ื วานยงั เปน็ ศตั รกู นั อยเู่ ลยแตต่ อนนบ้ี รวิ ารของผม
กบั พวกอัศวนิ ศกั ดิส์ ิทธติ์ า่ งพรอ้ มใจกนั จอ้ งเนือ้ อย่างดอี กดใี จ
แหม จะว่าน่าปลื้มใจกใ็ ชอ่ ยู่หรอก... แต่กอ็ ดคดิ ไมไ่ ดน้ ดิ หน่อย
ว่าแบบนีจ้ ะดีหรอื
ดูเหมือนว่าในโลกใบน้ีจะไม่มีกฎที่ห้ามผู้ทรงศีลทานเน้ือสัตว ์
คงเพราะไม่ได้สขุ สบายขนาดจะบ่นเรื่องของกนิ ท้งั ท่ีขดั สนอาหารการกนิ
อย่างทวี่ า่ ไป จึงเสิร์ฟเคกาโมะ (เปด็ คร่งึ ไก)่ กับอจุ ิกะ (กวาง
คร่ึงวัว) ทีช่ ่วงน้ีเร่ิมเลย้ี งเอาไว้
จากนั้นก็เพ่ิมเติมผักที่เพ่ิงเก็บมาสดๆ เข้าไป แค่น้ีหม้อไฟก็
อร่อยแลว้ ทว่ามอื้ นีย้ งั มีการใช้เทคนิคของชนู ะอย่ดู ว้ ย
เธอเอานา�้ ดาชทิ ที่ า� ออกมาจากกระดกู เคกาโมะมาทา� เปน็ ซปุ แลว้
เอาเนอื้ เสริ ฟ์ เป็นซาชิมิ
สว่ นจานหลกั คอื เนอื้ อจุ กิ ะลายหนิ ออ่ น นา� มาจดั อยา่ งหรหู ราให้
ทานเปน็ สุกีย้ ากี้
ทเี่ หลอื พอถอนพษิ ไขข่ องเคกาโมะแลว้ กเ็ สริ ฟ์ ใหแ้ ตล่ ะคน เทา่ นี้
กเ็ ตรียมการเรียบรอ้ ยสมบรู ณ์
ไม่มีทางทีจ่ ะไมอ่ ร่อย

“ถา้ เชน่ นัน้ ขอดมื่ อวยพรใหส้ ัมพนั ธไมตรตี ่อจากน้ี ชนแกว้ !”
“““ชนแกว้ วววว!!”””
งานลี้ยงวนั น้เี องกเ็ ริม่ ต้นด้วยค�ากลา่ วนา� ของผมเช่นกัน
มขี า้ วหุงใหม่ๆ ทเ่ี ม่อื วานได้เสียงตอบรับทด่ี ี
สีด�าของมนั คอื เสน่ห ์ จะให้ขา้ วขาวสา� หรบั ผมโดยเฉพาะไปกบั
พวกไมร่ ้คู ณุ ค่าแบบน้กี เ็ สยี ดายของเปลา่ ๆ
เนอื่ งจากเมอ่ื วานมเี พยี งฮนิ าตะทจ่ี อ้ งชามขา้ วของผมอยา่ งอจิ ฉา
ผมจึงเตรียมขา้ วขาวไวใ้ หต้ ามความชอบแบบคนบา้ นเดยี วกนั
ถา้ พดู ถงึ ขา้ วกต็ อ้ งเปน็ ขา้ วขาวละนะ แมข้ า้ วอบทรงเครอ่ื งจะอรอ่ ย

บทที่ 1 การปรองดองและสนธสิ ญั ญา 105

เหมอื นกนั กเ็ ถอะ
ผมได้ทดลองปลูกข้าวในอาณาจักรเบอร์มุนด์เช่นกันแต่ยังต้อง
ปรับปรงุ อยอู่ ีก ข้าวทไ่ี ดน้ ้นั เป็นคนละอย่างกบั ขา้ วขาวนเ้ี ลย

“จะวา่ ไปแลว้ เรอื่ งขา้ วขาวเนย่ี ... นายนะ่ ไมใ่ ชว่ า่ ทา� ตามใจชอบ
เกินไปหนอ่ ยหรอื ไง?”
ฮนิ าตะพูดกับผมเหมือนไมพ่ อใจอะไรบางอยา่ ง
น�้าเสียงสัน่ เลก็ นอ้ ยอกี ต่างหาก
หรือเธอจะเจบ็ ใจ?

“ถ้าไมช่ อบจะคืนข้าวขาวมาก็ได้--------”
“ฉนั ไมไ่ ด้ว่าแบบน้นั สกั หนอ่ ย”
ฮินาตะขดั ผมแล้วต้ังท่าปกป้องชามขา้ วอยา่ งเอาเป็นเอาตาย
อยา่ เอาจรงิ กบั เรอื่ งแคน่ สี้ ิ ไมเ่ ปน็ ผใู้ หญเ่ อาซะเลย-------ผมนึก
แตอ่ ย่าพดู จะดกี ว่า
“แต่ว่าท่ีท�าของกินจากโลกน้ันได้สมบูรณ์ขนาดน้ีเนี่ย ฉันละ
หนา่ ยใจมากกวา่ ตกใจเสยี อกี ไมอ่ ยากจะเชอื่ เลยวา่ แค ่ 2 ปจี ะสรา้ งสภาพ
แวดลอ้ มทอี่ ยู่สบายขนาดนีไ้ ด.้ .. นายทา� สง่ิ ทพ่ี วกฉนั หวงั ไปก็ไมส่ า� เรจ็ ได้
หน้าตาเฉยเลยนะ...”
“ก็นะ จะชมอีกกไ็ ด้นะ?”
“อยา่ มาลอ้ เลน่ นะ ฉนั ไดย้ นิ ขา่ วลอื มาจากยคู แิ ลว้ แตก่ แ็ คค่ รงึ่ เดยี ว
เอาเถอะ ยคู เิ องกเ็ หมอื นจะฟงั รายงานจากหนว่ ยขา่ วกรองมาอกี ท ี แตเ่ รอ่ื ง
แบบน้ไี ม่เห็นของจรงิ ด้วยตาก็เชื่อไม่ลงหรอกนะ...”
ฮินาตะพดู เหมือนยอมแพ้
ว่าแบบนนั้ ผมกแ็ ยส่ ิ อกี อย่างนีย่ งั ไม่ใช่เปา้ หมายหรอก
“ไมห่ รอก ยงั ตอ้ งทา� อกี เยอะ การขนสง่ ของกเ็ ชอื่ งชา้ การสอ่ื สาร
ยิ่งไม่ต้องพูดถึง แม้ความเป็นอยู่กับอาหารการกินจะพอถูไถพัฒนาได้
เพราะมีเวทมนตร์ก็เถอะนะ”

106

“พอถูไถเหรอ... นายน่นี ะ ท�าอาหารที่อร่อยจนเหมอื นเยาะเยย้
ความพยายามทผ่ี ่านมาของพวกฉนั แลว้ ยังจะพดู แบบน้ันอีกเหรอ!!”
ฮนิ าตะโกรธเปน็ ฟนื เป็นไฟกบั ค�าพดู ของผม
ถึงจะว่าแบบนั้นก็ตาม แต่ถ้าพอใจแล้วพัฒนาการก็จะหายไป
ผมท�าหนา้ ทเ่ี ป็นราชาอยู ่ จะโลภบ้างกเ็ หมาะแล้ว
ถึงจะว่าเปน็ ราชาแต่ก็เป็นจอมมารอะนะ...

“อยา่ งทวี่ า่ ไป เรอ่ื งอาหารการกนิ ฉนั คอ่ นขา้ งพอใจแลว้ ทยี่ า�่ แย่
คือวัฒนธรรม ส่งิ บนั เทิงมันนอ้ ยเกนิ ไป ฉนั อยากสร้างพืน้ ฐานทจ่ี ะทา� ให้
เกิดสิง่ บันเทงิ อย่างหนังสอื การต์ ูนน่ะ”
“สิ่งบันเทิงเรอะ นาย... ทงั้ ทผี่ ้คู นกวา่ ครึ่งเอาเป็นเอาตายเพ่ือมี
ชวี ิตในโลกอนั โหดรา้ ยแบบนี้นะ่ เหรอ?”
“อมื้ ใชแ่ ลว้ ละ ดงั นนั้ เรอื่ งภยั คกุ คามจากอสรู พวกฉนั จะกา� จดั
ออกไปเอง ปกปดิ ไปกเ็ ทา่ นน้ั เลยจะบอกไวน้ ะ ฉนั ตง้ั ใจจะกอ่ ตงั้ ประเทศใหม่
โดยให้ยอห์มเป็นกษัตริย์ แล้วสร้างอิทธิพลรวมไปถึงกระท่ังนานาชาติ
ฝงั่ ตะวนั ตกด้วยเลย”
“นายคิดจะทา� อะไรง้ันเหรอ? ชกั อยากฟังอยา่ งละเอียดแล้วสิ”
ถ้าบอกว่าอยากฟงั งั้นจะเลา่ ใหฟ้ ังเอง

“กค็ ดิ เอาไวห้ ลายอย่างนะ แต่อย่างแรก--------”
ผมเอย่ แลว้ เรมิ่ ตน้ เลา่ แนวคดิ เรอื่ งตอ่ จากนพี้ ลางคบี สกุ ยี้ ากไี้ ปดว้ ย
แผนการท่ีปัจจุบันอยู่ในระหว่างการด�าเนินการคือการท�าให้
พวกเราเปน็ ทร่ี บั รใู้ นสงั คมมนษุ ย ์ เรอ่ื งนสี้ า� เรจ็ ไปแลว้ ครง่ึ หนงึ่ เพราะประมขุ
แต่ละประเทศรู้จักพวกเราแล้ว ผมได้รับรายงานว่ามีคนที่ท่าทาง
เหมอื นหนว่ ยขา่ วกรองเขา้ ออกประเทศเราอย ู่ เราจงึ แสดงออกอยา่ งออ้ มๆ
วา่ พวกเราไม่มอี ันตราย
คงมีข่าวลือท่ีแพร่กระจายไปจากพ่อค้าหรือนักผจญภัยด้วย
ประชาชนคนธรรมดาในแต่ละประเทศเองก็น่าจะรับรู้ว่าพวกเราสามารถ

บทท่ี 1 การปรองดองและสนธิสญั ญา 107

อยูร่ ่วมกบั พวกเขาได ้ เอาเถอะ กว่าความคดิ แบบนน้ั จะหยงั่ รากคงต้อง
ใช้เวลา แต่สักวนั ก็คงจะสา� เร็จ ไมจ่ �าเป็นตอ้ งรบี รอ้ น
ต่อมาคือการทา� ทางหลวง
เราเปดิ เสน้ ทางไปถงึ อาณาจกั รคนแคระและอาณาจกั รเบอรม์ นุ ด์
แล้ว รวมถึงเร่ิมแผนก่อสร้างทางไปอาณาจักรมนตราซาริออนแล้วด้วย
ส่วนอาณาจักรสัตว์ยูราซาเนียเป็นทางที่ไม่ได้ปรับผิวถนนเลยคิดว่าจะ
ค่อยๆ ท�าไป
สงิ่ ทกี่ า� ลงั ทา� ควบคกู่ บั เรอ่ื งนน้ั ไปดว้ ยคอื เรอื่ งเกย่ี วกบั การสอื่ สาร
ผมไม่มีความรู้เรอ่ื งการสอ่ื สารแบบไรส้ ายเลยยอมแพ้ จะว่าไป
ถา้ ถามอาจารยร์ าฟาเอลกน็ า่ จะไดค้ า� ตอบ แตม่ นั ยากทจี่ ะทา� ใหท้ กุ คนเขา้ ใจ
แมว้ า่ หากเป็นไคจนิ หรอื สามพนี่ ้องคนแคระคงเข้าใจผม แต่คดิ
ว่าคงไมด่ ถี า้ จะเอาแต่พง่ึ พาเขา
ดังนั้นผมจึงคดิ จะฝากฝงั พวกเด็กๆ ไวใ้ นฐานะงานทีต่ อ้ งทา� ต่อ
จากน้ ี ผมจะสรา้ งโรงเรียนแลว้ ใหก้ ารศึกษาทน่ี นั่
ตอนนี้ยังอยู่แค่ในระดับโรงเรียนวัด แต่ก็ให้สอนการอ่านเขียน
กบั การคา� นวณ จากนนั้ กต็ งั้ ใจจะจา้ งอาจารยม์ นษุ ยเ์ ปน็ ผชู้ ว่ ยทพี่ งึ่ ไดใ้ นฐานะ
ครขู องผม
ขอกลับมาพูดเรอื่ งการส่อื สารใหม่
ลกู แกว้ สอื่ สารสา� หรบั ตดิ ตอ่ ทเ่ี ปน็ เครอื ขา่ ยการสอื่ สารในขณะนี้
นั้นใช้ได้แคก่ ับคนท่เี ป็นผู้ใชเ้ วทมนตร์เท่านั้น อีกอย่าง ด้วยความทเ่ี ปน็
เมจิกไอเทมจึงน่ากังวลว่าจะถูกขโมย ความจริงแล้วดูเหมือนว่าจะมีคดี
ขโมยของเกิดขึ้นต้ังหลายคร้ังหลายหนด้วย เหนือสิ่งอ่ืนใดจะต้องนึกถึง
สถานการณท์ ไี่ มม่ ผี ใู้ ชเ้ วทมนตรใ์ นเวลาจา� เปน็ ตอ้ งตดิ ตอ่ ยามฉกุ เฉนิ ดว้ ย
ระบบทไ่ี มว่ า่ ใครกใ็ ชไ้ ดแ้ ละไมต่ อ้ งกงั วลวา่ จะถกู ขโมย แมจ้ ะเปน็
ความตอ้ งการทสี่ ุดโตง่ แตม่ ันจา� เปน็ มากกวา่ ท่คี าด
ส่ิงท่ีผมจับตามองคือ ‘ใยเหนียวหนืดเหล็กกล้า’ และ

108

“โลหะเวท”
ผมทดลองกบั โซเอยแ์ ลว้ ปรากฏวา่ ประสทิ ธภิ าพการสอื่ สารของ
‘ใยเหนยี วหนืดเหลก็ กล้า’ ของผมนัน้ สดุ ยอดมาก เนื่องจากมีแก่นเวท
เก่ยี วพันกันอยจู่ งึ สอื่ สารกนั เข้าใจได้คอ่ นข้างชัด
และใน “โลหะเวท” เองกม็ ีแก่นเวทผสมอยู่มาก ผมจึงคดิ ว่า
อาจจะมคี ณุ สมบัตแิ บบเดยี วกับ ‘ใยเหนยี วหนดื เหลก็ กล้า’
พอทดลองดูผลลัพธก์ ็เป็นไปตามคาด
เราจงึ ตดั สนิ ใจจะใช้มัน
แปรรปู “โลหะเวท” ใหม้ ลี กั ษณะเปน็ เสน้ โดยมเี สน้ ผา่ นศนู ยก์ ลาง
1 เซนติเมตร แล้วใช้มันเช่ือมต่อกับแต่ละนครผ่านมิติที่ใช้งานด้วย
‘เคล่ือนย้ายผา่ นเงา’ ท�าแคน่ ค้ี งไมม่ ีความหมาย แตผ่ มมีแผนที่จะทา� ให้
สามารถเปล่ียนคล่ืนความคิดเป็นเสียงและภาพด้วยการติดตั้งอุปกรณ์ที่
พวกเบสเตอรก์ า� ลังพฒั นาอยู่
เนอ่ื งจากอปุ กรณส์ ามารถใชไ้ ดแ้ มไ้ มต่ อ้ งมพี ลงั เวท ผมจงึ อยาก
จะติดต้ังมันในตอนที่สร้างเสร็จสมบูรณ์เลย จนกว่าจะถึงตอนนั้นก็ต้อง
จัดหา “โลหะเวท” ซึ่งเปน็ วัตถุดบิ เอาไวก้ ่อน
ดว้ ยความทป่ี ระเทศของเรามอี สรู อยมู่ ากนเี่ องทา� ใหเ้ มอ่ื เวลาผา่ น
ไปหนิ แรโ่ ลหะทเ่ี กบ็ ไวใ้ นคลงั กจ็ ะเปลยี่ นแปลงเปน็ หนิ แรเ่ วท เราจะแปรรปู
มนั เป็น “เส้นโลหะเวท” แลว้ ให้ผมู้ คี วามสามารถ ‘เคล่อื นยา้ ยผ่านเงา’
ท�าการต่อสาย สามารถติดต้ังได้โดยไม่ยุ่งยากเน่ืองจากไม่มีส่ิงกีดขวาง
อะไรเลย
ผมกา� ลงั วางแผนวา่ หากมเี วลาวา่ งพอ จะสรา้ งเครอื ขา่ ยเนต็ เวริ ก์
ทเ่ี ชอื่ มถงึ หมบู่ า้ นต่างๆ ด้วยไมเ่ พียงแคร่ ะหวา่ งนครเท่านัน้
ทีเ่ หลือก็แคร่ อการพัฒนาเคร่ืองรบั สัญญาณเท่านัน้ เอง
คนท่ีเคยใช้ชีวิตในสังคมข้อมูลมาก่อนจะมองความเร็วในการ
สือ่ สารเป็นเรื่องส�าคัญจริงๆ ดว้ ย

บทที่ 1 การปรองดองและสนธิสญั ญา 109

“เปน็ ไง ถา้ เสร็จสมบรู ณ์แล้วกด็ ูสะดวกสดุ ๆ ไปเลยใช่ม้ัยล่ะ?”
ผมอวดฮินาตะ
หากเครอื ขา่ ยการสอื่ สารเสรจ็ สมบรู ณ ์ ตอ่ ไปกค็ อื การสง่ สง่ิ บนั เทงิ
จากน้ันคือการบม่ เพาะวฒั นธรรม
ความฝันจะไปไกลขนึ้ ยงั มีเร่ืองใหท้ �าอกี มากมาย
และเพื่อให้มันเป็นจริง ผมก็อยากท�าให้เราใช้ชีวิตได้อย่าง
ปลอดภยั และสขุ สบาย
สถานทจ่ี ดั งานเลย้ี งสงบเงยี บไปตง้ั แตเ่ มอื่ ใดไมท่ ราบ เหลา่ อศั วนิ
ศักดสิ์ ิทธ์ิคงต้ังใจฟงั อยูพ่ วกเขาจึงกา� ลงั ตะลึงตัวแขง็ ค้างไป
ในทางตรงกนั ขา้ มเหลา่ บรวิ ารของผมกลบั ฉายแววตาเปน็ ประกาย
ราวกับไฟตดิ ดูท่าพวกเขาจะฟงั สิ่งท่ผี มพูดแลว้ เกิดแรงฮึดขน้ึ มา
ฮินาตะบน่ คล้ายระอาใจกบั พวกผม

“คอื วา่ นะ... ปกตนิ เ่ี ปน็ ขอ้ มลู ที่จัดเปน็ ความลับของประเทศเลย
นะ? โดยเฉพาะทเ่ี กยี่ วกบั การสอ่ื สารเนยี่ ไมใ่ ชส่ ง่ิ ทจ่ี ะไปพดู กบั คนประเทศ
อืน่ เลยด้วยซ้�า เอาเถอะ ก็ไม่เปน็ ไรหรอก...”
ไดย้ ินแลว้ ก็ร้สู ึกวา่ ทา� พลาดไป
จริงอยทู่ ผ่ี มอาจจะคึกแลว้ พูดมากไปหน่อย ต้องโทษเหลา้ สินะ

-------- ผมพลาดที่คิดแบบนนั้
เพราะดันไปนึกว่าอาจจะแย่แท้ๆ อาจารย์ราฟาเอลเลยตอบ
สนองอยา่ งว่องไว

《แจ้งเตอื น เร่ิมการ ‘ลบล้างสภาวะผิดปกต’ิ อีกครั้ง อนึ่ง
ไมส่ ามารถรบั เรอื่ งแทรกแซง ‘ตา้ นทาน’ นอี้ กี ครงั้ ไปอกี ระยะเวลาหนงึ่ 》

อะ อะไรนะ!? แตจ่ ะคร่�าครวญก็สายเกินการแลว้
แถมดทู า่ การเปลยี่ นแปลงจะไมใ่ ชส่ งิ่ ทที่ า� ไดห้ ลายๆ ครง้ั พษิ กา� ลงั

110

ถูกลบล้างไปเองโดยไม่สนเจตนาของผม
ก็บอกแลว้ ไงวา่ เหลา้ ไม่ใชพ่ ษิ ! ผมตบมุก แตม่ ันใชไ้ มไ่ ด้ผลกบั
สกลิ ทีไ่ ร้อามณค์ วามรู้สกึ
เอาเถอะ เมอื่ วานกเ็ มาหนกั สดุ ๆ จนเมอ่ื เชา้ ปวดหวั เพราะเมาคา้ ง
ละนะ สาเหตทุ ีเ่ ป็นแบบนก้ี เ็ พราะปล่อยตัวจนเกินไป
ถ้าไมไ่ ด้เมาก็อาจจะไม่พดู ใหฮ้ นิ าตะฟงั มากขนาดนี้ก็เปน็ ได้
หนนย้ี อมแพ้แล้วคิดเสียว่าทา� ตวั เองแลว้ กนั
อกี อย่างดเู หมือนคนท่พี ลาดเพราะเหล้าจะไมไ่ ดม้ แี ค่ผม
ผมเหลอื บมองไปทางฮินาตะ

“เอานา่ ๆ ไมเ่ หน็ เปน็ ไรเลยนคี่ รบั ทา่ นฮนิ าตะ! เพราะมนั แปลวา่
เขาไว้ใจพวกเราถึงขนาดนั้นไงล่ะครับ! เอ้อ ย่ิงกว่าน้นั เนือ้ ชิน้ นี้ถา้ ไมเ่ อา
ผมขอนะ!”
ณ ปลายสายตาของผม ชอ่ื ฟรทิ ซห์ รอื เปลา่ นะ ชายผใู้ หค้ วามรสู้ กึ
สดใสฉกเน้อื ชนั้ เลศิ ไปจากจานของฮินาตะ
ถ้าจ�าไม่ผิดผมคิดว่าเขาเป็นหนึ่งในบุคคลระดับหัวหน้าหน่วย
การเคลอื่ นไหวของเขารวดเรว็ ปานสายฟา้ แลบ
พฤติกรรรมอันไม่เกรงกลัวพระเจ้านั้นคือการกระท�าท่ีท�าได้
เพราะเมามายโดยแท้
พรบิ ตาที่เนอ้ื เขา้ ปากของฟรทิ ซ์ กป็ รากฏเส้นเลือดปดู บนขมับ
ของฮนิ าตะ
แน่นอนว่าไมใ่ ช่เพยี งเพราะผวิ ขาวจึงเห็นเดน่ ชัด

“ฟรทิ ซ์... แกอยากตายงั้นเรอะ?”
“อะ เอะ๊ ? ทา่ นฮนิ าตะ ดวงตาท่าน...”
ฟรทิ ซ์คงสร่างเมาในบดั ดล เขาผุดลุกขนึ้ แล้วพยายามหนี
ทวา่ เขามอิ าจหนไี ปจากฮนิ าตะได้ เขาถกู สันมือสบั ทคี่ างแล้ว
หมดสติทรุดไป ณ ทนี่ ้ัน

บทที่ 1 การปรองดองและสนธสิ ญั ญา 111

เอาเจา้ บ้าน่เี ป็นบทเรียนแล้วสนกุ แต่พอควรดีกว่า

และในวันร่งุ ข้นึ
“เร่ืองที่เล่าเม่ือวานน่ะ ถ้าท�าตัวเด่นออกนอกหน้ามากไประวัง

จะถูกเทวทูตจู่โจมนะ”
ผมรบั คา� เตอื นทเี่ หมอื นนกึ ขน้ึ ไดจ้ ากฮนิ าตะทก่ี า� ลงั จะออกเดนิ ทาง
ในงานเล้ียงเมือ่ คืนเธอไมไ่ ด้มที ่าทจี ะเอย่ เร่อื งแบบนน้ั เลย แต่ดู
เหมอื นเธอจะตดั สนิ ใจวา่ ถา้ นกึ ถงึ ความสมั พนั ธน์ บั จากนแี้ ลว้ บอกใหพ้ วก
เรารไู้ วจ้ ะดีกว่า
เจา้ พวกทเี่ รยี กวา่ กองทพั แหง่ สวรรคท์ เ่ี คยไดย้ นิ จากเอรลั โดก้ บั
กาเซลสนิ ะ
จากท่ีฮินาตะพูด ดูท่าเจ้าพวกเทวทูตนั่นแต่ละตนเทียบเท่า
แรงก ์ B+ และจะเข้ามาโจมตดี ว้ ยกา� ลงั พลกว่าล้านตน
ขนาดมากกวา่ ท่คี ดิ เสยี อกี
ยงิ่ กวา่ นนั้ ยงั มคี ลาสหวั หนา้ หนว่ ยและคลาสผบู้ งั คบั บญั ชา สาย
บงั คบั บญั ชากเ็ ปน็ องคก์ ร แลว้ ยงั มคี ลาสจอมทพั หากไปยอ้ นดปู ระวตั ศิ าสตร์
อนั ยาวนานก็พบวา่ มกี ารตอ่ สู้กบั จอมมารด้วย
ความสามารถในการรบนน้ั ยงั ไมเ่ ปน็ ทแ่ี นช่ ดั แตก่ ารทเี่ ทยี บเคยี ง
กับจอมมารแปลวา่ แขง็ แกรง่ พอตัว
เทวทตู มเี ปา้ หมายการโจมตคี อื อสรู หรอื นครทอ่ี ารยธรรมรงุ่ เรอื ง
ศาสนจักรศักดิ์สิทธ์ิแห่งทิศประจิมเองก็ถือว่าเทวทูตไม่ใช่มิตร
ของมนุษย์
ตวั จรงิ ของเทพลี มู นิ สั คอื จอมมารลมู นิ สั ดงั นน้ั ในความหมายหนง่ึ
ก็เปน็ เรื่องธรรมดากระมงั

“ข้าเองก็เอือมระอากับเจ้าพวกแมลงมีปีกนั่นเต็มทน อยากจะ
จดั การเสยี ดว้ ยมอื ขา้ งน ี้ แตห่ ากทา� เชน่ นน้ั เรอ่ื งตวั ตนทแ่ี ทจ้ รงิ กจ็ ะความแตก

112

ละนะ... เดมิ ทกี เ็ พราะเจ้ากิง้ กา่ นน่ั แหละพวกอศั วนิ ศกั ด์สิ ทิ ธถ์ิ งึ ไดร้ ”ู้
ลมู ินัสกลา่ วเช่นน้นั
ดเู หมอื นเหลา่ อศั วนิ ศกั ดสิ์ ทิ ธจิ์ ะสาบานวา่ จะเกบ็ เรอ่ื งตวั ตนของ
ลูมนิ สั เปน็ ความลบั สนิ ะ ทา่ ทางหลงั จากนท้ี ้ังสองฝา่ ยคงแกป้ ญั หาเฉพาะ
หน้ากันได้ดีข้นึ มาหนอ่ ย

“เกย่ี วกบั เทวทตู ฉนั กเ็ คยไดย้ นิ มาและรอู้ ะไรอยบู่ า้ ง ถา้ ลงมอื กบั
ทางนก้ี ต็ ้งั ใจจะเลน่ งานกลับละนะ”
ผมไม่คิดจะเกรงใจแมแ้ ต่นดิ เดียว
พวกกองทัพแห่งสวรรค์น่ันจะคิดอะไรจะเคลื่อนไหวยังไงก็แลว้
แต ่ ทวา่ หากจะใชม้ นั มาบงั คบั กะเกณฑพ์ วกผมละกค็ งมแี ตต่ อ้ งประมอื กนั
เทา่ นน้ั

“หึห ึ คดิ ไวแ้ ลว้ วา่ ถ้าเป็นนายคงพดู แบบนี ้ ตอนนัน้ อาจจะร่วม
ตอ่ สู้กับพวกฉันดว้ ยกไ็ ด้นะ”
“ขา้ เองกไ็ มย่ อมให ้ “นคร” ของขา้ ถกู ทา� ลายซา้� สองหรอก ทง้ั เจา้
พวกแมลงมีปีกแล้วกเ็ จ้ากง้ิ กา่ ตรงนั้นด้วย ริมรุ ุเอย๋ หากอยากหลีกเล่ียง
การเปน็ อริกับขา้ ก็ให้การศึกษาเจา้ กิง้ ก่าตรงนัน้ ใหด้ ีแลว้ กัน”
เธอเอย่ ทงิ้ ทา้ ย แล้วพวกเขากจ็ ากไป
เราได้มีช่วงเวลาท่ีเปี่ยมความหมาย กระทั่งในความหมายของ
การสร้างความเข้าใจระหว่างกันให้ลึกซึ้งขึ้น ไม่ใช่เพียงแค่ฮินาตะแต่กับ
ลมู ินสั เองกด็ ทู ่าจะสร้างความสมั พันธฉ์ ันมติ รกนั ได้
และแล้ว การสู้รบกับศาสนจักรศักด์ิสิทธ์ิแห่งทิศประจิมและ
จกั รวรรดศิ กั ดสิ์ ทิ ธล์ิ เู บเรยี สในรอบน ้ี กพ็ บจดุ ลงเอยในแบบทนี่ า่ พงึ พอใจ

และหลงั จากน้ัน--------
จกั รวรรดศิ กั ดส์ิ ทิ ธล์ิ เู บเรยี สประกาศยอมรบั ตวั ตนของอาณาจกั ร
คนแคระซ่ึงท่ีผ่านมาเป็นเพียงแค่ยอมรับอย่างเงียบๆ แบบทันทีทันใด

บทท่ี 1 การปรองดองและสนธสิ ัญญา 113

ในฐานะมนุษยชาตทิ ี่สามารถผูกมติ รดว้ ยได้
จากน้ันก็แถลงว่าจะสานสัมพันธ์ทางการทูตกับสหพันธรัฐจูร่า
เทมเพสต์ซ่ึงเปน็ ประเทศของอสรู แมจ้ ะเปน็ ความสมั พันธ์ทก่ี า� หนดระยะ
เวลาเอาไว ้ แตก่ ป็ ระกาศวา่ ไดท้ า� สนธสิ ญั ญาไมร่ กุ รานกนั กบั เทมเพสตแ์ ลว้
ไม่ใช่แค่อมนุษย์ กระทั่งอสูรเองก็ได้ถูกยอมรับเป็นส่วนหนึ่ง
ของมนุษยชาติ

--------นบั จากน ี้ ความสมั พนั ธแ์ บบใหมร่ ะหวา่ งมนษุ ยแ์ ละอสรู
ก็จะถูกค้นหาต่อไป

114





ข้อมูลนน้ั แมป้ กปิดไวก้ จ็ ะถูกถา่ ยทอด
และไปถงึ หขู องเหลา่ ชนชนั้ นา� ของนานาประเทศรอบมหาพงไพร
แห่งจรู า่ ในรูปแบบทเ่ี รียกว่าขา่ วลือ

--------ว่านกั บญุ ฮนิ าตะพา่ ยแพ้ใหแ้ ก่จอมมารริมรุ ุ
มนั ถกู กระจายไปหลายเสน้ ทางอยา่ งรอบคอบอยา่ งยงิ่ เพอ่ื ไมใ่ ห้
สามารถย้อนรอยไปถงึ เรอ่ื งราวดง้ั เดิมได้
ขา่ วลอื ทีถ่ กู กระซบิ กระซาบราวกับเป็นเร่อื งจริง
แน่นอนว่าน่ันย่อมเป็นความคิดของใครบางคน ทว่าข่าวลือได้
แพร่กระจายไปในพริบตาโดยทีไ่ มม่ ใี ครรูส้ กึ ตวั ถึงเรือ่ งนัน้
ไมว่ า่ จะบกุ ไปทเ่ี บอ้ื งหลงั ความลบั ขนาดไหนกไ็ มส่ ามารถตบตา
ผคู้ นได้ท้งั หมด สา� หรบั ประเทศท้ังหลายที่มีความเกี่ยวข้องกับเทมเพสต์
ซึ่งเป็นเป้าของความสนใจในตอนน้ีน้ัน ไม่มีทางท่ีจะเกียจคร้านในการ
รวบรวมขอ้ มลู
เรอื่ งทค่ี รเู ซเดอร ์ เคล่ือนไหวได้กลายเป็นความลับทค่ี นรู้กนั ไป
ทั่วและเสรมิ ความน่าเชอื่ ถอื ของขา่ วลือน้ันมากข้นึ
และท่าทีของผรู้ บั รู้ข้อมูลนน้ั ตา่ งหากท่ียิง่ แตกต่างหลากหลาย
ผูท้ ่ีหวาดกลัวจอมมารรมิ ุรุ
ผ้ทู ่ขี ุ่นเคอื งวา่ นักบุญฮนิ าตะช่างไม่เอาไหน
และผทู้ ใี่ ครค่ รวญอยา่ งรอบคอบ-------วา่ ทสี่ า� คญั กวา่ นน้ั ควรจะ
เคล่ือนไหวอยา่ งไรเพอ่ื ความปลอดภยั ของประเทศตน
นอกจากข่าวลือท่ีแพร่มา ยังมีข้อมูลส่งมาจากเส้นทางท่ีเป็น
ทางการ

บทที่ 2 นานาประเทศและจดหมายเชิญ 117

นกั บุญฮนิ าตะกับจอมมารรมิ รุ ุต่อสู้และเสมอกนั
ผลลพั ธ์นัน้ คือ--------
สนธิสัญญาสงบศึกระหว่างจักรวรรดิศักด์ิสิทธิ์ลูเบเรียสและ
สหพนั ธรฐั จูรา่ เทมเพสต์ แล้วก็ข้อเท็จจริงที่วา่ ไดล้ งนามในสนธสิ ญั ญา
ไมร่ กุ รานกนั
ขณะทข่ี อ้ มลู เหลา่ นนั้ กา� ลงั ประเดประดงั เขา้ มา กม็ ปี ญั หาทช่ี วน
ปวดหวั ย่งิ ขึน้ ไปอีก
มีจดหมายเชญิ มาจากจอมมารริมุรผุ ู้เป็นศูนย์กลางของขา่ วลอื

ไม่มีชาติไหนท่ีจะเช่ือประกาศของศาสนจักรศักดิ์สิทธิ์แห่งทิศ
ประจิมแบบไม่ไตรต่ รอง
สามญั สา� นกึ ถกู หกั ลา้ ง สง่ิ ทต่ี ามมาคอื โลกกา� ลงั จะเปลย่ี นแปลงไป
นนั่ เปน็ สิง่ ทเี่ หลา่ ประมุขของแต่ละประเทศรบั ร้รู ว่ มกัน
แม้จะไม่สามารถรสู้ ถานการณเ์ บ้อื งลึกอยา่ งละเอยี ด แตก่ ็ไม่มี
ทา่ ทางวา่ มอี ศั วนิ ศกั ดส์ิ ทิ ธเ์ิ สยี ชวี ติ ขอ้ เทจ็ จรงิ นเี้ องทเี่ ปน็ ตวั ขขี้ าดซง่ึ ทา� ให้
ชนชน้ั น�าของแตล่ ะชาตติ ัดสนิ ใจ
นานาประเทศฝง่ั ตะวันตกสน่ั สะเทือนอยา่ งรนุ แรงพร้อมกบั เก็บ
ความนึกคิดตา่ งๆ นานาเอาไว้

●

ณ อาณาจกั รคนแคระ ประเทศแหง่ ยทุ ธภัณฑ์ดวาร์กอน
ผู้เป็นเสาหลักของชาติ รัฐมนตรแี ตล่ ะฝ่ายมารวมตัวกนั จัดการ
ประชุม

“เอาจนได้นะ เจา้ นั่น--------”
สมุ้ เสยี งหนกั แนน่ ดังกอ้ งไปท่ัวห้องประชุม

118

เจ้าของเสียงน้ันคอื กาเซล ดวาร์โก้
วีรกษัตรยิ แ์ ห่งอาณาจกั รคนแคระ
หลายวนั มานห้ี นว่ ยลบั เคลอื่ นไหวกันอย่างเร่งรบี
ข้อมูลหล่ังไหลเข้ามาไม่หยุดหย่อน หน่วยข้อมูลที่ท�าหน้าท่ี
วิเคราะห์กโ็ ต้รงุ่ กันวนั แล้ววันเลา่
วเิ คราะหภ์ าพบนั ทกึ และสรา้ งเอกสารจากขอ้ มลู ทจ่ี บั รายละเอยี ด
มาได ้ จากนนั้ กค็ ดั ลอกเขยี นออกมาเปน็ จา� นวนมากเพอ่ื แจกไปถงึ มอื ของ
รัฐมนตรแี ตล่ ะคน
เมื่อมีข้อมูลปริมาณมากจ�านวนหน้าเอกสารย่อมมากตามเป็น
ธรรมดา
การโตร้ ุง่ หลายวนั จึงเปน็ เรื่องธรรมดาเช่นกนั
ทว่าหากเทียบกับสถานการณเ์ มอื่ หลายเดอื นก่อน น่ันยงั ดีกว่า
กนั หลายขุม
หากเทยี บกับตอนที่สไลม์นน่ั กลายเป็นจอมมารแลว้ ละก็....
และโดยทย่ี ังไม่ทันไดพ้ ักหายใจ ริมรุ ทุ ี่เป็นจอมมารแล้วกเ็ ข้าสู่
ศกึ ตดั สนิ กบั จอมมารเคลยแ์ มน ทั้งหน่วยลับ หนว่ ยข้อมลู รวมถึงเหลา่
เสาหลักของชาติตั้งแต่กาเซลลงไป ตอนนั้นต้องอยู่ในสถานการณ์ที่
เครง่ เครียดจนนา่ กลัวเนอื่ งจากอดหลับอดนอน
เม่อื นกึ ถึงตอนนัน้ แลว้ หนนี้ก็ดูน่ารักน่าชังไปเลย

“หึ หึหหึ ึ ไมอ่ ยากเชือ่ แตค่ งตอ้ งเชอ่ื ศษิ ยน์ ้องของเจา้ เอาชนะ
นกั บญุ ผนู้ น้ั ไดห้ รอื น.ี่ ..”
ผทู้ ตี่ า� หนบิ ารน์ ทเ่ี อย่ เชน่ นน้ั คอื โดลฟ์ หวั หนา้ กองกา� ลงั เปกาซสั
ไนท์ (อศั วินทะยานฟา้ ) ผูห้ ัวแข็ง

“บงั อาจนกั บารน์ ทนี่ ไี่ มใ่ ชห่ อ้ งสว่ นตวั แตเ่ ปน็ หอ้ งประชมุ ทางการ
หัดแยกแยะเรอ่ื งสว่ นตัวกับงานเสียบา้ ง!”
โดลฟ์ ตกั เตอื นบารน์

บทท่ี 2 นานาประเทศและจดหมายเชิญ 119

บาร์นยกั ไหล่ พยักหน้ารบั อยา่ งหยาบคาย จากน้นั เขาก็รู้สึกถึง
สายตาติเตยี นของเหลา่ รฐั มนตรีจึงกระแอมไอหนงึ่ ครัง้

“อยา่ ว่าเขานกั เลย โดล์ฟเอ๋ย ขา้ เองก็ตกใจเหมือนกนั กระทัง่
บาร์นเองก็ยงั ขา� ไม่ออก”
ราชากาเซลเอ่ยแทรก ค�าพูดเสียมารยาทของบาร์นจึงไม่ได้รับ
การทว้ งติงอีก
หรอื จะพดู ใหถ้ กู คอื ไมว่ า่ ใครตา่ งกต็ กตะลงึ กบั รายงานนน้ั ดว้ ย
เหตุน้ีจงึ ไมม่ ีกะจิตกะใจจะเอาเรอ่ื งกบั คา� พูดไรม้ ารยาทของบารน์
เอกสารทอ่ี ยใู่ นมอื เขยี นเรอื่ งราวในคราวนตี้ ง้ั แตต่ น้ จนจบเอาไว้
เน้ือหาน้ันชา่ งน่าตกใจ
ครเู ซเดอรจ์ า� นวนรว่ มรอ้ ยคนทถี่ กู ขนานนามวา่ แขง็ แกรง่ ทส่ี ดุ ใน
มนุษยชาตไิ ดว้ างแผนจโู่ จมประเทศของอสูรอย่างลับๆ
กระท่ังหน่วยลับน�าโดยอันริเอ็ตตาท่ีกาเซลภูมิใจยังเพ่ิงรู้ความ
เคลอื่ นไหวเมอื่ วนั กอ่ น หรอื จะพดู ใหถ้ กู คอื จนการศกึ ปะทแุ ลว้ ถงึ ไดร้ สู้ กึ ตวั
นน่ั เอง
แตก่ ารทหี่ นว่ ยลบั รสู้ กึ ตวั นน้ั กค็ วรจะมองวา่ ขอ้ มลู ไดร้ วั่ ไหลไปยงั
หนว่ ยขา่ วกรองของแตล่ ะประเทศดว้ ยเชน่ กนั เพราะอยา่ งไรเสยี ในเทมเพสต์
ก็มีสปายแฝงตวั อยเู่ ป็นจ�านวนมาก
ดเู หมอื นจอมมารรมิ รุ จุ ะรสู้ กึ เกย่ี วกบั คนเหลา่ นนั้ แตป่ ลอ่ ยไวด้ ว้ ย
จดุ ประสงคด์ า้ นการโฆษณา ดงั นนั้ ในจงั หวะทก่ี ารสรู้ บทแี่ สนเตะตาเรม่ิ ตน้
ขน้ึ ไมว่ า่ จะเปน็ หนว่ ยขา่ วกรองทโ่ี งท่ ม่ึ ขนาดไหนกค็ งรสู้ กึ ตวั ถงึ สถานการณน์ น้ั
ผลลพั ธ์คือครูเซเดอร์พ่ายแพ้
ฝ่ายจอมมารริมุรุเอาชนะได้โดยไม่มีผู้บาดเจ็บถึงตายแม้แต่
คนเดียว
ดูเหมือนว่าจะไม่อาจเฝ้าสังเกตการณ์สนามรบได้โดยตรง
แต่รายงานจากคนของหน่วยลบั กเ็ ปน็ เช่นนนั้

120

“ราชาเอย๋ ขา้ ได้เห็นเหตกุ ารณด์ ้วยตาคนู่ ี้จรงิ ๆ แต่ว่า------”
อนั รเิ อ็ตตาเอย่ แลว้ ถวายรายงานอย่างละเอยี ด
ตามทเ่ี ธอวา่ ในทา้ ยทส่ี ดุ การสรู้ บไดก้ ลายเปน็ การดวลตวั ตอ่ ตวั
ระหวา่ งนกั บญุ ฮนิ าตะกบั จอมมารรมิ รุ ุ ทวา่ ระหวา่ งการตอ่ ส ู้ แกน่ เวทรอบ
สนามรบก็ปน่ั ปว่ นและขดั ขวางการสังเกตการณด์ ้วยเวทมนตร์

“-------เนือ่ งจากมกี ารตรวจพบออรา่ ทรงพลงั จึงคาดว่านา่ จะ
เป็นผลกระทบจากออรา่ น้นั คะ่ ”

“เกิดพายุแก่นเวทที่รุนแรงขนาดขัดขวางเวทสังเกตการณ์ได้
เชียวรึ?”
“ท่านเจน ข้าเห็นว่าเป็นอิทธิพลของคลื่นแทรกท่ีเกิดจากการ
ปะทะกันของพลงั งานท่พี อๆ กบั มนั มากกวา่ จะเป็นพายุแก่นเวทค่ะ”
“อืม อยา่ งไรกต็ าม เจา้ ไม่ไดเ้ หน็ บทสรปุ ของท้งั สองคนนนั่ ดว้ ย
ตาใชไ่ หม? ถา้ อยา่ งนนั้ ทา� ไมเจา้ จงึ พดู ไดเ้ ตม็ ปากละ่ วา่ ฮนิ าตะนนั้ พา่ ยแพ?้ ”
เจน แม่เฒ่าอาร์ควิซาร์ด (จอมเวทแห่งราชสา� นกั ) ไตถ่ าม
ความแขง็ แกรง่ ของฮนิ าตะ หวั หนา้ กองกา� ลงั อศั วนิ ศกั ดสิ์ ทิ ธนิ์ นั้
เปน็ ทร่ี กู้ นั นอกจากนเี้ จนยงั เปน็ คนหนงึ่ ทไี่ ดร้ บั รถู้ งึ ความแขง็ แกรง่ นน้ั จรงิ ๆ
จงึ เชื่อไมล่ งว่าฮนิ าตะพ่ายแพ้

“เรื่องน้ันข้าได้แต่กล่าวว่าเป็นหลักฐานจากรูปการณ์เท่าน้ันค่ะ
แต่ว่า ศาสนจักรศักด์ิสิทธิ์แห่งทิศประจิมท่ีไม่เคยยอมรับอสูรเลยจนถึง
บดั นี้กลบั หกั ลา้ งหลักคา� สอน และยงั หยัง่ เชงิ เร่ืองการเปิดชอ่ งทางติดต่อ
อย่างเป็นทางการกับพวกเราคนแคระด้วย อีกทั้งการเคลื่อนไหวของ
จักรวรรดิลูเบเรียสยังปรับเปล่ียนไปสู่การสานสัมพันธ์ทางการทูตกับ
เทมเพสต ์ หนงั สอื แจง้ ขา่ วถกู สง่ ไปยงั แตล่ ะประเทศ สถานการณเ์ หลอื แค่
รอการประกาศอยา่ งเปน็ ทางการ การเปลย่ี นแนวทางอยา่ งใหญห่ ลวงเชน่
นม้ี ไิ ด้เปน็ หลักฐานว่านักบุญฮินาตะพา่ ยแพห้ รอื คะ?”
“ฮ่มึ ... กถ็ ูกของเจา้ นะ หากพวกเชดิ ชปู ระวัติศาสตรม์ นุษยจ์ อม

บทท่ี 2 นานาประเทศและจดหมายเชญิ 121

หวั แขง็ น่ันจะเปล่ียนจากหนา้ มอื เปน็ หลังมือละก.็ .. เราควรคิดวา่ มีเหตุผล
ให้พวกเขาต้องท�าเช่นนั้นอย่างเล่ียงไม่ได้สินะ ทว่าหากเป็นเช่นน้ันแล้ว
ราชากาเซล------- ก็ย่ิงเพิ่มความเป็นไปได้ที่ว่าจอมมารริมุรุแข็งแกร่งยิ่ง
กว่าท่านแล้วนะคะ”
เจนกล่าวอยา่ งเคร่งเครยี ด
ถึงจะไม่อยากยอมรับ แต่พลังของนักบุญฮินาตะกับเทพดาบ
กาเซลนัน้ พอฟดั พอเหวยี่ งกนั
ถา้ หากวา่ ฮนิ าตะพ่ายแพ้ นน่ั กแ็ ปลวา่ จอมมารรมิ ุรแุ ขง็ แกร่งขึ้น
จนเหนอื กว่าวีรกษัตริย์กาเซลแลว้ น่ันเอง

“บ้าน่า!”
“ทา่ นเจน ทา่ นดูหมิน่ ราชากาเซลร!ึ ?”
แมบ้ รรดารฐั มนตรตี า่ งตะคอกใสน่ างไปทวั่ แตเ่ จนกไ็ มห่ วนั่ ไหว
มันเป็นเรอ่ื งช่วยไม่ได้เพราะนน่ั เปน็ ความจริง นคี่ อื ความคดิ ของเจน
และราชากาเซลเองก็เหน็ ด้วยกับความคดิ นน้ั

“แคไ่ มก่ ีเ่ ดอื นจะเติบโตได้ขนาดน้นั เชียวเรอะ?”
บาร์นถามอยา่ งไมท่ กุ ขร์ อ้ น กาเซลส่งเสยี งหวั เราะข้ึนจมูก

(น่นั นะ่ เขาไม่เรยี กว่าเตบิ โตแลว้ !)
นน่ั คอื ความคดิ จากใจจริงของกาเซล
ตอนทเี่ จอกนั กอ่ นหนา้ นเี้ ขากร็ สู้ กึ ได ้ วา่ บรรยากาศทแ่ี ผจ่ ากรมิ รุ ุ
ซง่ึ กลายเปน็ จอมมารน้ันนา่ ขนลกุ
ไมใ่ ชว่ า่ เขารู้สกึ ได้ถงึ พลังอันสดุ ยอด ตรงกันข้าม เขาไมร่ ้สู ึกถึง
อะไรเลยราวกบั ทะเลน่งิ สงบ
แม้ด้วยพลังของกาเซลท่ีสามารถมองส่ิงต่างๆ ได้ทะลุปรุโปร่ง
กระท่ังความนึกคิดของคนอ่ืน--------- ยูนีคสกิล ‘ผู้ยืนเหนือปวงชน
(จอมเผดจ็ การ)’ ก็ไมส่ ามารถมองเหน็ อะไรไดเ้ ลย
ซงึ่ นั่นหมายถงึ ริมุรคุ วบคมุ พลังของตนเองไดโ้ ดยสมบูรณ์แล้ว

122

“สมควรแล้ว ด้วยการวิวฒั นาการเปน็ จอมมาร พลังของเขาจึง
ทัดเทยี มข้า เจ้านน่ั จะเอาชนะฮินาตะไดก้ ห็ าใช่เร่อื งพสิ ดารไม”่
ต่อให้ไม่รู้ความจริง แต่แค่เอาชีวิตรอดมาได้ก็ควรค่าแก่การ
สรรเสริญแล้ว
กาเซลเอ่ยดว้ ยคดิ อ่านดงั นน้ั
ทว่าบรรดารัฐมนตรีคงรับไม่ได้ พวกเขาจึงออกปากกับกาเซล
ด้วยความร้สู กึ ไม่ดี

“ตะ แตว่ า่ ! อสูรทถ่ี ือก�าเนดิ มาไม่ก่ปี จี ะเทยี บชน้ั ฝ่าบาทท่เี ป็น
วรี บุรุษได้อย่างไร...”
“ใชแ่ ลว้ พะ่ ยะ่ คะ่ นไ่ี มใ่ ชค่ วามผดิ พลาดอะไรบางอยา่ งหรอกหรอื ?”
“อกี อยา่ ง ถา้ หากเปน็ เรอ่ื งจรงิ จอมมารรมิ รุ จุ ะไมเ่ ปน็ ภยนั ตราย
มากเกินไปหรอื กระหม่อม?”
แตล่ ะคนตา่ งร้องเรียนเชน่ น้ันกนั
กาเซลถอนหายใจอยู่ในใจ
ถ้าพดู แบบน้ัน ภัยคุกคามไม่ไดม้ เี พยี งจอมมารริมุรุ
กาเซลหลุบสายตามองเอกสาร
จากการสา� รวจของหนว่ ยลบั พบวา่ เหลา่ แกนนา� ทเี่ ปน็ บรวิ ารรมิ รุ ุ
ได้ประมือกับ “สิบมหานกั บุญ”
รายงานบอกว่าเหล่าอสูรบริวารของริมุรุไม่มีใครปราชัยแม้แต่
ผู้เดียว ผลลัพธ์การต่อสู้ของแต่ละคนคือชัยชนะโดยสมบูรณ์ของเหล่า
แกนน�า
ยงั มรี ายงานอนั นา่ ตกใจวา่ ในจา� นวนนน้ั มผี ทู้ สี่ ามารถโคน่ อศั วนิ
ศักดิ์สิทธิห์ ลายนายไดด้ ว้ ยตวั คนเดยี ว
หากรายงานของหน่วยลับเชื่อถือได้ คงต้องตัดสินว่าก�าลังรบ
โดยรวมของเทมเพสตน์ ้นั เหนือกว่าประเทศแห่งยทุ ธภณั ฑ์ดวาร์กอน
นา่ เสยี ดายนกั ทเี่ มจกิ ไอเทมบนั ทกึ ภาพไดค้ วามละเอยี ดตา่� จงึ ดู

บทที่ 2 นานาประเทศและจดหมายเชิญ 123

สถานการณ์ไมอ่ อก
ถึงจะเป็นอุปกรณ์บันทึกภาพที่ตกผลึกมาจากวิทยาการของ
คนแคระก็ตาม แต่ในสถานการณ์ที่แก่นเวทผันผวนก็ไม่อาจท�างานได้
ตามปกติ
บันทกึ น้นั มแี ค่ภาพ ไมส่ ามารถบันทกึ เอาเสยี งมาดว้ ยได้
ดว้ ยขอ้ มลู เชน่ นน้ั ทา� ใหไ้ มส่ ามารถวเิ คราะหค์ วามสามารถของสง่ิ
ทถ่ี กู ถา่ ยได ้ แคอ่ า่ นสถานการณใ์ หอ้ อกกเ็ ตม็ ทแ่ี ลว้ แตถ่ งึ อยา่ งนน้ั เอกสาร
นก่ี ็สา� คญั มากอยูด่ .ี ..
ในภาพเหล่าน้ันมีบรรดาอสูรท่ีกาเซลคุ้นหน้าฉายอยู่ด้วย เป็น
บรรดาอสรู บรวิ ารของริมรุ ทุ ี่กาเซลเคยพูดคุยด้วยครั้งหน่งึ

(เจ้าพวกนั้นเองก็แกร่งขึ้นรึ ป่านนี้แล้วถึงจะยกระดับก�าลังรบ
ของพวกเราไปกค็ งยากทจ่ี ะชนะ--------)
คา� พดู ของบรรดารฐั มนตรที ว่ี า่ เปน็ อนั ตรายบา้ งอะไรบา้ ง กบั คา� พดู
ของพวกรฐั มนตรที ี่คัดคา้ น
จะอย่างไหนก็คงถูกเหมือนกัน
กาเซลครนุ่ คดิ โดยไมส่ นใจบรรดารฐั มนตรที สี่ ง่ เสยี งเอะอะวนุ่ วาย
ว่าจะดีกว่าหรือเปล่าถ้าเราก�าจัดก่อนท่ีพวกเขาจะกลายเป็น
ภัยคุกคามขนาดนี้
ไม่ กาเซลปฏเิ สธความคิดนน้ั
จอมมารรมิ รุ ุเปน็ อสรู ทม่ี ีเหตผุ ล
เหนอื สงิ่ อนื่ ใดเขายงั ปรารถนาจะผกู มติ รกบั ประเทศของมนษุ ย ์
หลักฐานคือเขาสร้างเมือง ช่วยเหลือผู้คน และพยายามสาน
สัมพนั ธร์ ะหว่างประเทศ
ถ้าหากจอมมารริมุรุเป็นอสูรท่ีไม่เข้าใจจิตใจของผู้คนละก็
มนษุ ยชาติคงไดเ้ ผชิญกบั ภัยคกุ คามชนิดทไี่ มเ่ คยอบุ ตั ขิ ้ึนมาก่อนไปแลว้

(ไม่จ�าเป็นต้องห่วงเรื่องนั้นสินะ หึหึหึ ริมุรุตนน้ันไม่มีทางคิด

124

ลบล้างพวกเรามนษุ ยชาติหรอก!)
กาเซลม่ันใจเชน่ นนั้
ข้อเท็จจริงท่ีว่าทั้งท่ีก�าจัดจอมมารเคลย์แมนไปแต่ฮินาตะกลับ
ปลอดภัยดี เม่ือพิจารณจากจุดน้ีก็ไม่เห็นว่าริมุรุจะเป็นปรปกษ์กับมวล
มนษุ ย์ได้
ดงั นนั้ กาเซลจงึ ทา� เพยี งหวั เราะใสค่ วามวติ กกงั วลของเหลา่ รฐั มนตรี

“หหึ หึ ึ ไมต่ อ้ งวติ กไปหรอก! สไลมต์ นนนั้ เปน็ ศษิ ยน์ อ้ งของขา้ นะ
อีกอย่าง พวกเราทเ่ี ปน็ ผู้สนับสนุนเทมเพสต์กอ่ นประเทศไหนๆ น่แี หละ
ที่เรียกได้ว่าได้รับความเชื่อใจมามากท่ีสุด พวกเจ้าจะท้ิงผลประโยชน์น ี้
แล้วบอกให้สงสัยริมุรงุ ั้นรึ?”
เขากดดนั เหลา่ รฐั มนตรพี รอ้ มฉายรศั มขี องผเู้ ปน็ กษตั รยิ ไ์ ปดว้ ย
เพยี งเท่าน้นั บรรดารัฐมนตรกี ็กลับคนื ส่คู วามสงบ

“จะ จรงิ ดว้ ยพะ่ ยะ่ คะ่ พอลองคดิ ด ู การจะทงิ้ การคา้ กบั ประเทศ
นัน้ ในตอนนเี้ ปน็ แผนท่ีโง่เขลานกั --------”
“อมื บรรดาสนิ คา้ ทสี่ ง่ั ซอ้ื จากประเทศนน้ั ไมว่ า่ ชน้ิ ไหนกน็ า่ ดงึ ดดู
ทั้งน้นั แค่ยาฟ้ืนฟเู รากย็ ้ายฐานการผลติ ไปประเทศน้ันแลว้ ”
“การแลกเปล่ียนวิทยาการก็เช่นกัน ถ้าไม่เชื่อใจกันก็ไม่มีทาง
ส�าเรจ็ พวกเราวุน่ วายเร่ืองอะไรกันนะนี.่ ..”

“จรงิ แท้ จะวติ กกังวลอะไรเอาปา่ นน้ี”
บรรดารฐั มนตรีมองหนา้ กันแลว้ ผุดรอยย้ิมอยา่ งเขินๆ
กาเซลเองเม่อื มองภาพน้นั กฉ็ กี ย้ิม
อาณาจักรคนแคระที่นิยมความถูกต้องเที่ยงธรรม ไม่มีเหตุผล
อันใดท่ีจะแบ่งแยกอีกฝ่ายแม้จะเป็นจอมมาร กาเซลพึงพอใจเน่ืองจาก
ทุกคนเหมอื นจะนึกถึงเรอื่ งนีอ้ อกแลว้
จรงิ อยวู่ า่ รมิ รุ ไุ ดร้ บั ความแขง็ แกรง่ อนั มหศั จรรยม์ า แตห่ ากมอง
ดูวิถีชีวิตจนถงึ บัดน้ขี องเขาแล้ว เขาย่อมเปน็ บคุ คลคนที่ไว้วางใจได้อย่าง

บทที่ 2 นานาประเทศและจดหมายเชิญ 125

ไมต่ ้องสงสัย
เราสร้างความสัมพันธ์อันดีกับริมุรุท่ีเป็นแบบนั้นอยู่ในปัจจุบัน
เชน่ นน้ั กเ็ ปน็ ทแ่ี นช่ ัดว่าจะด�ารงความสัมพนั ธ์น้นั ตอ่ ไปในอนาคต
อีกอยา่ งทีส่ �าคญั คือริมรุ ุบอกวา่ เขาเคยเป็น “ชาวตา่ งโลก”
ความสามารถในการลงมือปฏิบัติที่น�าความรู้จากโลกฝั่งน้ันมา
ใช้จริงดว้ ยสกลิ มั่วซั่ว ความเอาแตใ่ จทีอ่ ยากมชี ีวติ สขุ สบายกลายเป็นแรง
ขบั เคลอื่ น การนา� พลงั ทม่ี อี ยไู่ ปใชพ้ ฒั นาสง่ิ ตา่ งๆ นน้ั ชา่ งนา่ สนใจเปน็ อยา่ ง
ยงิ่
และเหลา่ อสรู ทเี่ คารพรกั รมิ รุ นุ น้ั ไมว่ า่ จะเปน็ คา� สง่ั ทบี่ า้ บอเพยี งไร
ก็ปฏิบตั ติ ามด้วยสีหนา้ ยิ้มแยม้
หลกั ฐานกค็ อื การทเ่ี ทมเพสตก์ บั อาณาจกั รคนแคระเชอ่ื มตอ่ กนั
โดยทางหลวงเป็นทเี่ รยี บร้อย
เสน้ ทางทะลภุ ผู าและเทอื กเขาทไ่ี มว่ า่ ใครกส็ ญั จรไดอ้ ยา่ งสบายใจ
ผทู้ ่ปี รับผวิ ถนนเส้นนั้นคือเหลา่ อสูรบรวิ ารของริมรุ นุ น่ั เอง
ความคิดอา่ นของริมุรุน้นั เป็นจรงิ ไดเ้ พยี งคา� สง่ั ไมก่ ่คี า�
เรอื่ งทบ่ี รรดา “ชาวตา่ งโลก” คนอน่ื ตา่ งตดั ใจเนอื่ งจากเรอื่ งทนุ
ทรัพย์และแรงงานน้ัน ส�าหรับริมุรุแล้วไม่เป็นปัญหาเลย เขามีความ
สามารถตดิ ตัวเพียงพอจะผลักดันบงั คบั ให้มนั ไปข้างหน้าได้
ความสามารถในการลงมอื ปฏบิ ตั ิ ทมี่ อี สรู จา� นวนมากคอยรบั ใช้
ชา่ งน่าอิจฉาจรงิ ๆ กาเซลนกึ
ยกตัวอย่างเชน่ ต่อให้เป็นปัญหายากเยน็ เพียงไร หากรมิ รุ ุเอย่
อยา่ งไรค้ วามรบั ผดิ ชอบวา่ “พยายามทา� อะไรสกั อยา่ งกนั เถอะ!” เหลา่ อสรู
ที่เป็นบริวารกจ็ ะพยายามท�าตาม
ไม่วา่ ใครกค็ ดิ วา่ นัน่ เป็นเรอื่ งธรรมดาและไม่นึกกังขา
สิ่งท่ีสมควรหว่ันเกรงอย่างแท้จริงของสไลม์ตนนั้นคือพรสวรรค์
ขนั้ อจั ฉริยะในการท�าให้ผู้คนรกั ใครน่ น่ั เอง

126

จะดีรา้ ยยงั ไงจอมมารตนนั้นกน็ า่ สนใจ
(ไม่แนว่ า่ ข้าเองกอ็ าจจะโดนเจา้ น่นั หลอกอยู่กเ็ ป็นได)้

แตว่ า่ ถึงเปน็ อย่างนนั้ กช็ ่างเถอะ--------กาเซลคดิ
หากริมุรุต้ังเป้าหมายไปท่ีโลกในอุดมคติ ในท้ายสุดผลลัพธ์
จะเปน็ เช่นไรกัน ตัวกาเซลเองรสู้ กึ สนอกสนใจเปน็ อย่างยิง่
ข้าอยากเห็นมนั กาเซลขอพร

“มหาสงครามอสรู าสวรรค”์ คงอบุ ตั ขิ ้ึน
เกรงวา่ ริมรุ ุตั้งใจจะเตรียมรบั ขา้ ศึก เพราะเขารูเ้ รื่องน้ันอยแู่ ล้ว
เปน็ ความจรงิ ทเี่ ทมเพสตไ์ ดเ้ ตบิ ใหญเ่ ปน็ รฐั ทหารอนั นา่ เกรงกลวั
ไม่แน่ว่าอาจซ่อนเร้นความเป็นไปได้ที่จะเอาชนะคู่ต่อสู้อย่างกองทัพแห่ง
สรวงสวรรค์ได้
ถ้าอยา่ งนัน้ กาเซลก็ท�าได้เพยี งสนับสนุน

“จอมมารรมิ รุ นุ ั่น แม้ไมไ่ ดผ้ ูกพนั โดยสายเลอื ดกับข้า แตก่ เ็ ปน็
พนี่ อ้ งกนั ตราบใดทเ่ี จา้ นน่ั ยงั ไมส่ ญู เสยี จติ ใจของมนษุ ย ์ เรากต็ อ้ งใหค้ วาม
ร่วมมอื กบั เขาเท่าทที่ �าได้มิใช่หรือ เรามารว่ มต้อนรบั ยคุ สมยั ใหม่และการ
กา้ วสู่ความเจรญิ กนั เถิด ผ้มู ีความเหน็ ตา่ งขอให้กล่าวออกมาไดเ้ ลย”
สรุ เสยี งอนั หนกั แนน่ ของราชาคนแคระกาเซล ดวารโ์ กก้ ดดนั หอ้ ง
ประชมุ
นั่นคอื การตัดสนิ ใจและประกาศติ ของวีรกษัตริย์

“ขา้ สนบั สนนุ ทา่ น ราชากาเซล กท็ า่ นเปน็ จอมพลของพวกขา้ น!ี่ ”
แอดไมรัลพาลาดนิ (ผู้บญั ชาการทหารสงู สุด) บาร์นฉกี ยิ้ม

“กษัตริย์แห่งข้าเอ๋ย ข้าผู้เป็นเงาของพระองค์ ขอรับใช้พระ
ประสงค์ของทา่ น”
ไนท์อะแซสซิน (หัวหน้าหนว่ ยลับ) อันริเอต็ ตา้ ประกาศโดยไร้
ความลงั เล

“ตามแต่จะทรงโปรด ข้าเองก็อายุส้ันแก่เจียนจะลงโลงอยู่แล้ว

บทท่ี 2 นานาประเทศและจดหมายเชิญ 127

หากไดใ้ ช้วาระสุดทา้ ยอยา่ งรน่ื รมย์ขา้ กข็ อตดิ ตามทา่ นไปทกุ หนแหง่ ”
แม่เฒ่าเจนผู้มีชีวิตอยู่มาตั้งแต่สมัยราชาองค์ก่อนกล่าวเช่นน้ัน
แต่เธอก็ยังแข็งแรงดีอยู่ ค�ากล่าวน้ันมิใช่อื่นใดนอกจากประกาศในแบบ
ของเจนวา่ อย่างไรกจ็ ะสนบั สนนุ ราชากาเซล
จากน้ันหัวหน้ากองก�าลังเปกาซัสไนท์ (กองอัศวินทะยานฟ้า)
โดล์ฟ ถอนหายใจอยา่ งปลงๆ

“หากทุกท่านกล่าวเช่นน้ัน เห็นทีข้าคงได้แต่ตามล้างตามเช็ด
ละนะ คงจา� เป็นต้องมีคนห้ามการอาละวาดจรงิ ไหม?”
จะกี่คร้งั ก่ีหนนัน่ ก็เปน็ หน้าทข่ี องโดล์ฟ
ตัวโดล์ฟเองก็มไิ ดร้ งั เกยี จทตี่ นเองเปน็ เชน่ นัน้

และแลว้ --------
นโยบายก็ถูกก�าหนดโดยคา� พูดของเหลา่ วีรบรุ ษุ
ไม่มผี ู้ใดคัดค้านการตดั สนิ ใจของเหล่าผู้น�าสงู สดุ -------นนั่ เปน็
ฉากหน้า ความจรงิ แล้วใจจรงิ ของเหลา่ รฐั มนตรเี ปน็ อยา่ งอื่น
บรรดารัฐมนตรีใช้การตัดสินใจของเหล่าวีรชนซ่อนเร้นสิ่งที่คิด
และแสดงออกอย่างชดั เจนว่าสนับสนนุ การตัดสินใจนัน้
เหตผุ ลมี 1 ข้อ
สา� หรบั ผทู้ อี่ าศยั อยใู่ นมหาประเทศแหง่ เทคโนโลยแี ลว้ พวกเขา
รับร้ถู งึ สง่ิ ที่ท�าให้หัวใจคึกคักได้จากค�าท่รี าชาตรสั ว่าก้าวสู่ความเจริญ
ตอ่ ใหจ้ ะวจิ ยั อยา่ งละเอยี ดตอ่ ไปเพยี งไรกค็ าดหวงั การพฒั นาไป
มากกว่านไี้ ม่ไดแ้ ล้ว
ทว่าจอมมารตนน้ันกลับส่งเสริมการวิจัยอย่างเปิดเผยไม่เกรง
ใครหนา้ ไหน
เรอ่ื งนนั้ เปน็ ทแี่ นช่ ดั จากรายงานของมารค์ วสิ เบสเตอร ์ อดตี เพอ่ื น
ร่วมงาน จนถงึ กบั เริม่ มีคนที่อิจฉาสถานภาพอันมีอสิ ระของเขา

“มีแต่ทา่ นเบสเตอร์ทีไ่ ด้ท�าตามใจชอบ ยกโทษให้ไม่ได้!”

128

“ใช่แลว้ ละ! ทา่ นรหู้ รอื ไม่? วา่ ทางหลวงนั่นมเี ขตแดนกันอสูร
รนุ่ ใหม่กางอยู่ดว้ ยนะ”

“ไฟริมทางก็ด้วย ข้าได้ยินว่ากระท่ังอุปกรณ์สื่อสารก็อยู่ใน
ระหว่างการคดิ ค้นใหม”่
“แค่การพัฒนายาก็ยังไม่พอใจรึ ช่างเป็นเร่ืองท่ีน่าอิจ--------
บ้าบอส้นิ ดี!”
เหล่ารัฐมนตรสี นทนากนั ด้วยความจริงใจบา้ งไมจ่ รงิ ใจบ้าง
กาเซลไดย้ นิ แลว้ ยมิ้ เจ่อื นๆ
จากนัน้ เขาก็กระแอมครัง้ หนึง่
นน่ั เปน็ สัญญาณ ทา� ใหท้ ่ีประชุมอยใู่ นความสงบ
สายตาของบรรดารัฐมนตรีรวมกันทก่ี าเซล

“เราได้ข้อสรุปแล้ว ประเทศของเราจะเชื่อใจจอมมารริมุรุแล้ว
เดินหน้าตอ่ ไปดว้ ยกนั ! เราควรจะเป็นผสู้ านตอ่ ของพวกเขาเหลา่ น้ันและ
รับหนา้ ทรี่ ักษาเทคโนโลยีท่ีได้มามิใช่หรือ เพ่ือไม่ให้เทคโนโลยีเหล่าน้ัน
สาบสญู ไปแมพ้ วกเขาเหลา่ นนั้ เกดิ ปราชยั ตอ่ กองทพั สวรรคข์ น้ึ มา! นนั่ คอื
นโยบายของข้า และของประเทศแห่งยทุ ธภณั ฑด์ วาร์กอน!”
ไมม่ ีใครจะบน่ แตแ่ รกแล้ว
เพราะราชากาเซลมกั ไตรต่ รองโดยใหป้ ระเทศชาตติ นมากอ่ นสง่ิ
ใดเสมอ
บรรดารัฐมนตรีต่างค้อมศีรษะโดยพร้อมเพรียงแสดงความเห็น
พ้องตอ่ คา� ของกษตั รยิ ์นั้น

“คคึ คึ ึ จะบอกวา่ ไมย่ อมปลอ่ ยสว่ นทอ่ี รอ่ ยไปร?ึ ไมพ่ ดู จาสวยหรู
แบบน้ถี กู ใจข้ายิ่งนัก”
คา� พดู เบาๆ ของบารน์ ไดเ้ อย่ ความในใจแทนผคู้ น ณ ที่น้ัน
จากน้ันก็ตกลงกันว่าจะรับข้อเสนอจากจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์
ลูเบเรยี ส แลว้ การประชมุ กส็ ิ้นสดุ ลง

บทที่ 2 นานาประเทศและจดหมายเชญิ 129

ที่เหลอื เป็นการดา� เนนิ การเร่ืองตา่ งๆ โดยข้าราชการพลเรือนผู้
ทา� งานดเี ลศิ
ไมใ่ ชเ่ พยี งกบั เทมเพสตเ์ ทา่ นน้ั อาณาจกั รคนแคระยงั จะทา� สนธิ
สัญญากบั จกั รวรรดิศักดส์ิ ทิ ธิ์ลเู บเรียสด้วย
และนอกจากน ้ี แมจ้ ะยงั อกี ไกล แตท่ ง้ั สองประเทศรวมถงึ นานาชาติ
ฝ่ังตะวนั ตกก็คงร่วมมอื กนั เตรียมรับมือ “มหาสงครามอสุราสวรรค์”
ในเวลานเ้ี รายังไม่ร้วู า่ การตดั สนิ ใจนถ้ี ูกหรือผิด
แตถ่ งึ อย่างน้นั ก็ไมเ่ ปน็ ไร--------กาเซลคดิ

เม่ือตกลงกันได้แลว้ รฐั มนตรีคนหนึ่งกย็ กมือขนึ้
“ฝา่ บาท ขา้ ขอทลู สักเลก็ นอ้ ยไดห้ รอื ไมพ่ ่ะย่ะคะ่ ?”

กาเซลกา� ลงั จะลกุ จากทนี่ งั่ แตถ่ กู เรยี กใหห้ ยดุ ไวจ้ งึ นง่ั ลงไปใหม ่
เขากระตนุ้ ให้พดู ด้วยสายตา และฟงั คา� รายงาน

“ฝ่าบาท ความจริงแล้วมีจดหมายเชิญส่งมาจากท่านริกุรุโด
พะ่ ยะ่ คะ่ ทราบมาวา่ เทมเพสตจ์ ะจดั งานประกาศเขา้ รบั ตา� แหนง่ จอมมาร...
และขอเชิญใหเ้ ขา้ ร่วมงานด้วย--------”
“งานประกาศเขา้ รับต�าแหนง่ จอมมารเรอะ? เจ้านนั่ คิดอะไรอยู่
กันแน?่ ”
กาเซลทไ่ี ดย้ นิ รายงานเผลอถามกลบั ไปดว้ ยเพราะอา่ นความคดิ
ของริมรุ ุไมอ่ อก แนน่ อนว่าฝา่ ยรฐั มนตรีท่ีโดนถามยอ่ มตอบไม่ได ้ เขาทา�
ตาเล่ิกลั่กสบั สน
ขณะเดียวกันบรรดารัฐมนตรคี นอื่นเรมิ่ สง่ เสียงจอแจ

“คงเปน็ ฉากหนา้ สนิ ะ จดุ ประสงคค์ งเปน็ การเรยี กฝา่ บาทไปแลว้
แสดงออกวา่ ทั้งสองประเทศมีสัมพันธ์อนั ดีต่อกันกระมัง”
“อืมม แตเ่ ร่ืองน้นั ประเทศเรากท็ �าไปแล้วมิใชห่ รอื ?”
“โอ ้ เรอื่ งนน้ั หรอื ครบั ! ขา้ ฟงั มาจากทา่ นมารค์ วสิ เบสเตอรแ์ ลว้

130

ประมาณวา่ จะจดั งานเทศกาลเพอื่ ปรบั ภาพลกั ษณข์ องประเทศอสรู เสยี ใหม่
ดเู หมอื นทา่ นมารค์ วสิ เบสเตอรเ์ องจะอยใู่ นตา� แหนง่ ทถ่ี กู ถามความคดิ เหน็
ในฐานะผู้ให้ค�าแนะน�าครับ ได้ยินว่าคิดงานแสดงเอาไว้หลายอย่างเลย
นะครับ”
เม่ือได้ยินบทสนทนาของรัฐมนตรี บาร์นก็ท�าตาเป็นประกาย
อย่างสนอกสนใจ

“โฮะโฮ ่ นา่ สนกุ น ี่ ทพี่ กั ของประเทศนน้ั วเิ ศษแทๆ้ มบี อ่ นา�้ พรุ อ้ น
ใหผ้ อ่ นคลาย ขา้ วปลาอาหารกอ็ รอ่ ย ระดบั ของพนกั งานรบั รองแขกกส็ งู ดว้ ย
ได้ยนิ ว่าเจา้ เบสเตอร์เป็นคนฝึกสอนให้เอง ไม่เบาเลย การแสดงพวกนน้ั
กช็ ่างสรา้ งสรรคจ์ ริงๆ”
เขากลา่ วแล้วมองราชากาเซลคลา้ ยอยากเขา้ รว่ มงานให้ได้
บาร์นท�าท่าทางแบบน้ีคงจะพูดว่าถ้ากาเซลไม่ไปตัวเองจะไป
แทนเอง
กาเซลใคร่ครวญอย่คู รหู่ นง่ึ

(หหึ ึหึ ไม่รู้หรอกว่าเจา้ นัน่ คิดอะไรอย ู่ แต่ช่างเปน็ พวกทไี่ ม่รู้จกั
อยู่น่ิงจริงๆ...)
ถงึ จะคดิ วา่ เขากา� ลงั พยายามใหไ้ ดร้ บั การยอมรบั จากกลมุ่ ประเทศ
ฝัง่ ตะวนั ตก แต่คาดเดาไมอ่ อกเลยสักนิดว่าคดิ อะไรอยู่
เพราะอยา่ งนี้แหละถงึ ได้น่าสนใจ
ราชากาเซลกลัน้ แรงข�าที่กระเพ่อื มมาจากท้องอย่างยากลา� บาก
การรกั ษาความนา่ เกรงขามตอ่ หนา้ บรรดารฐั มนตรเี องกเ็ ปน็ เรอื่ ง
ยากลา� บากอย่างหนึง่

(น่เี จา้ ... วางกับดกั ทรมานขา้ เช่นนี.้ .. ชา่ งบงั อาจนกั !)
ราชากาเซลหกั ล้างแรงข�าดว้ ยอารมณ์โมโหอย่างไร้เหตผุ ล

“ท่านจะทรงท�าเช่นไรหรือพ่ะย่ะค่ะ? ท่านริกุรุโดกล่าวมาว่า
‘ฝา่ บาทกาเซลอาจทรงไมส่ ะดวกเขา้ ร่วมงาน แต่หากทรงกรุณาเสด็จ

บทที่ 2 นานาประเทศและจดหมายเชิญ 131

ร่วมงานเทศกาล ทางเราจะเตรียมที่ประทับชั้นดีที่สุดไว้และรอการ
เสดจ็ ของทา่ น’ น่ะขอรับ? อีกอยา่ งเนอื่ งจากมีการส่งเทียบเชญิ ถึงเหล่า
ผปู้ กครองประเทศตา่ งๆ ดว้ ย จ�านวนท่นี งั่ จงึ มีจา� กดั พะ่ ย่ะค่ะ และเขายัง
กลา่ วยา�้ เตอื นดว้ ยวา่ ‘คาดวา่ วนั งานผคู้ นจะคบั คงั่ ยงิ่ ดงั นนั้ จงึ ขอความ
กรุณาตอบกลับเป็นการดว่ น’ พ่ะยะ่ ค่ะ”
รัฐมนตรีทูลข้อความจากริกุรุโดอย่างกล้าๆ กลัวๆ ให้กาเซล
ท่ีน่งิ เงียบ
แมจ้ ะเปน็ ขอ้ ความทสี่ ภุ าพ แตก่ ไ็ มส่ มควรใชก้ บั กษตั รยิ แ์ หง่ มหา
ประเทศ เนือ่ งจากรัฐมนตรรี ้ถู งึ เรือ่ งนัน้ จึงกงั วลว่ากาเซลอาจโกรธเคอื ง
ทวา่ กาเซลไมพ่ โิ รธกบั เรอื่ งนนั้ เขาเพยี งหนา่ ยใจเลก็ นอ้ ยวา่ เหตุ
ใดจงึ เข้าใจผิดเชน่ นนั้ ได้
ดว้ ยยนู คี สกลิ ‘ผอู้ ยเู่ หนอื ปวงชน’ ของกาเซล การอา่ นใจเหลา่
รัฐมนตรีน้ันไม่ใช่เร่ืองล�าบากอะไรเลย ดังนั้นกาเซลจึงย้ิมเจ่ือนอยู่ในใจ
แลว้ แก้ความเขา้ ใจผิดใหถ้ กู ต้อง

“ข้าจะเขา้ ร่วมงานประกาศ และจะไปสา� รวจดูเมืองดว้ ย”
พอเขาชีแ้ จงอย่างรวบรดั รฐั มนตรคี นอื่นก็แสดงความไม่พอใจ

“ฝา่ บาท! ไมว่ ่าทา่ นริมรุ กุ ับฝา่ บาทจะสนิทสนมกนั เพยี งไร แต่
คา� เชญิ นกี้ ระหมอ่ มวา่ มนั กระไรอยนู่ ะทา่ น แมก้ ระหมอ่ มจะไมท่ ราบวา่ การ
แสดงเป็นเชน่ ไร แต่แค่เตรยี มท่นี ัง่ คงไมถ่ ึงกบั ยุ่งยากหรอกพ่ะย่ะคะ่ ”

“ถกู แล้วพะ่ ยะ่ ค่ะ เดมิ ทกี ระหมอ่ มก็ไมท่ ราบวา่ เขาตงั้ ใจจะเชิญ
คนมามากขนาดไหน แตน่ อกจากประเทศของเรา พวกขนุ นางเชอื้ พระวงศ์
เองก็คงไม่ว่างหรอกพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมไม่เห็นว่าควรจะตอบรับค�าเชิญ
อยา่ งงา่ ยๆ เชน่ นั้น”
“อีกอย่าง การที่ฝ่าบาทจะเสดจ็ เข้ารว่ มด้วยตนเองนั้นมปี ัญหา
อยบู่ างประการนะพะ่ ย่ะคะ่ !!”
คา� ทัดทานตา่ งๆ นานา

132

ท่ีเหลา่ รฐั มนตรวี า่ มากส็ มเหตสุ มผลอยู่
ทวา่ กาเซลฟงั ความเห็นของพวกเขาเพียงผ่านๆ

“ขา้ วา่ คงมใิ ชเ่ ชน่ นนั้ ในทางตรงกนั ขา้ มพวกเขาคงมคี วามมนั่ ใจ
พอท่ีจะเชิญเรา พวกเจ้ารู้จักเจ้านั่นแค่ตอนที่เขามาเยือนประเทศน้ี
เจ้าน่ันท่ีเป็นจอมมารแล้วน่ะเปล่ียนไปราวกับเป็นคนละคนกับตอนนั้น
เชยี วละ นเ่ี ปน็ งานเทศกาลทร่ี มิ รุ จุ ดั ขน้ึ ดว้ ยความมนั่ ใจ คงนา่ สนใจมใิ ชน่ อ้ ย
อกี อยา่ งคงมคี นจา� นวนมากทคี่ ดิ จะขดุ คยุ้ เรอ่ื งภายในของเทมเพสตท์ เ่ี ปน็
มหาประเทศทางการทหาร ในเม่อื มจี ดหมายเชญิ กไ็ มแ่ ปลกหากจะมคี น
ที่อยากลองไปเยือนท่ีนั่นดูให้ได้ อย่างที่บาร์นว่า ท่ีพักของประเทศน่ัน
วิเศษมาก การที่พวกเขาพยายามนับจ�านวนแขกที่จะมานั้นแปลว่าพวก
เขาต้ังใจจะรับรองแขกอย่างดเี ลยมใิ ชห่ รอื ? ขา้ คิดอยา่ งนนี้ ะ”
เมื่อกาเซลเอย่ เชน่ นัน้ บาร์นเองก็กลา่ วต่ออย่างเห็นพอ้ งดว้ ย

“ก็จริงนะ พอเป็นจอมมารแล้วบุคลิกก็สุดยอดข้ึนมากเลย
คนทจ่ี ะลอ้ เลน่ กบั ทา่ นรมิ รุ ตุ อนนไ้ี ดค้ งไมค่ อ่ ยมแี ลว้ ละ อกี อยา่ งขา้ กส็ นใจ
วา่ อสรู พวกนนั้ จะจดั งานเทศกาลแบบไหนออกมา ขา้ ตงั้ ใจจะรว่ มงานโดย
ไม่เก่ยี วกบั ประเทศชาติอยแู่ ล้ว”
บารน์ ตงั้ ใจจะรว่ มงานแตแ่ รกแลว้ เขาตง้ั ใจจะขอเบสเตอรใ์ หส้ ง่
จดหมายเชิญมาใหต้ ัวเองคนเดียวดว้ ยซา้�
จะยอมให้กก๊ั ไว้คนเดยี วไมไ่ ด้ กาเซลไม่ถอยให้
เปน็ ทชี่ ดั เจนวา่ บรรดารฐั มนตรคี ดั คา้ นการเขา้ รว่ มงานของกาเซล
ด้วยเหตุน้ีเองกาเซลจึงคิดจะพูดล่อบรรดารัฐมนตรีเพ่ือให้ตัวเองก็ได้เข้า
ร่วมงาน

“ข้าเองก็ต้องชี้แนะเจ้าน่ันไม่ใช้พวกอาณาจักรอื่นเขาดูถูกเอา
ไม่ใช่แค่ในฐานะกษัตริย์แต่ยังในฐานะศิษย์พ่ีด้วย ในเมื่อประเทศที่สนิท
สนมกบั เทมเพสตเ์ ปน็ อนั ดบั 1 คอื ประเทศแหง่ ยทุ ธภณั ฑด์ วารก์ อนเชน่ เรา
ก็ต้องทา� ใหน้ านาประเทศรอบข้างท้ังหลายไดร้ ับรไู้ ว้”

บทที่ 2 นานาประเทศและจดหมายเชญิ 133

เมอื่ กาเซลเอย่ เชน่ น ี้ ในหมรู่ ฐั มนตรกี เ็ รม่ิ มคี นทร่ี สู้ กึ ตวั ถงึ เจตนา
ท่ีแทจ้ ริงของราชากาเซล

“นะ น่ันสินะพะ่ ย่ะค่ะ! ในเมื่อเรามคี วามสนทิ สนมกับจอมมาร
ริมุรุท่ีสุดกต็ ้องแสดงให้ชาตอิ ่นื ไดเ้ ห็น”

“อมื้ ไดย้ นิ วา่ เจา้ ซารอิ อนคอยเอาอกเอาใจทา่ นรมิ รุ ทุ ไ่ี ดเ้ ปน็ จอม
มารอยู่หรอื เปล่า?”
“ภาพความสนทิ สนมกบั ฝา่ บาทในครง้ั นก้ี จ็ ะเปน็ การขม่ ประเทศ
อนื่ ได้เชน่ กนั ”
เขา้ ทางละ กาเซลคดิ
ขณะท่ีกาเซลก�าลังจะออกปากเล็กน้อย เพื่อสรุปการหารือให้
เรยี บรอ้ ยนนั้ เอง--------

“เรื่องจะเป็นอย่างไรก็ช่าง เกิดทัดทานแล้วฝ่าบาทหนีไปอีกก็
แย่สิ ถ้าจะเป็นแบบน้ันเราไปเข้าร่วมในนามของประเทศเลยยังจะ
ปลอดภัยกว่า”
ผู้อาวุโสของอดีตสภาอาวุโสท่ีแทบจะไม่พูดแทรกเลย เอ็ดใส่
บรรดารัฐมนตรีทต่ี อ่ ลอ้ ต่อเถยี งกนั
ทา่ ทางผอู้ าวโุ สคนนย้ี งั เจบ็ ใจเรอ่ื งทก่ี อ่ นหนา้ นกี้ าเซลโยนงานให้
ตัวแทนเงาแล้วหนไี ป
สุดท้ายแล้ว ด้วยค�าพูดของผู้อาวุโสก็มีมติให้พวกกาเซลเข้า
ร่วมงาน

(เลน่ เอาเหนอ่ื ยเลย แต่เทา่ น้ีข้ากไ็ ด้เขา้ รว่ มงานเทศกาลแล้ว)
ถึงจะลงความเห็นในวิธีท่ีต่างจากที่คิดไว้ แต่ก็จะได้ร่วมงาน
เทศกาลเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน แม้จะหงุดหงิดท่ีผิดคาดอยู่บ้างแต่กาเซล
กย็ อมรบั ผลลพั ธน์ ีแ้ ต่โดยดี

ทป่ี ระชมุ มมี ตแิ ลว้ วา่ จะเขา้ รว่ มงานตามจดหมายเชญิ จากเทมเพสต์

134

ในนามของประเทศ
แม้เป็นผลลัพธ์ที่ผิดคาดมากไปสา� หรับบรรดารัฐมนตร ี แต่นี่ก็
เปน็ มตอิ ยา่ งเปน็ ทางการ มผี ู้ทอ่ี ยากจะเข้ารว่ มดว้ ยเพิ่มขนึ้ มา ทปี่ ระชมุ
เต็มไปดว้ ยเสยี งดังอ้อื อึง

และแล้ว--------
ผู้แสดงความประสงค์จะติดตามราชาไปย้ือแย่งกัน จนกาเซล
ปวดหวั ว่าจะเลอื กใครไปดี

●

ณ วงั พระทน่ี ัง่ องค์จกั รพรรด ิ อาณาจักรมนตราซารอิ อน
อทุ ยานอนั งดงามตระการตาแผก่ วา้ ง สงิ่ มชี วี ติ ทห่ี าไดย้ ากในปา่
เขาอาศัยอยูท่ นี่ ตี่ ามธรรมชาติ
สงิ่ ทบี่ า� รงุ รกั ษาอทุ ยานแหง่ นค้ี อื ทรพั ยส์ นิ สว่ นพระองค ์ หรอื กค็ อื
กระเปา๋ สตางค์ของจกั รพรรดนิ ั่นเอง
จักรพรรดิมีอภิสิทธิ์มากมาย และนั่นท�าให้เกิดผลประโยชน์
มหาศาล
อุทยานอันงามเลิศแห่งนี้ได้รับการท�านุบ�ารุงด้วยการจ่ายเงิน
เพียงเส้ยี วเดียวของผลประโยชนเ์ หลา่ น้นั
ไมเ่ พยี งแคน่ ัน้ --------
เงินที่บ�ารุงรักษาวังพระที่น่ังอันมโหฬารน้ีก็ไม่ได้ใช้เงินภาษีเลย
แม้แต่นดิ
นีเ่ องคือสงิ่ ท่ีแสดงความมงั่ ค่งั สดุ จินตนาการขององคจ์ ักรพรรดิ
ผ้ยู นื อยู่บนจดุ สงู สุดของอาณาจกั รมนตราซารอิ อน

มบี ุคคล 2 คนกา� ลงั พักผ่อนอย่ทู อ่ี ุทยานแห่งน้ัน

บทท่ี 2 นานาประเทศและจดหมายเชิญ 135

คนหนงึ่ คอื ดยกุ เอรลั โด้
เขาคอื บดิ าของนกั ผจญภยั เอลเลน และเปน็ บคุ คลทเ่ี สมอื นเปน็
ก�าลังส�าคัญของประเทศแห่งนี้ เป็นผู้มีความสามารถมากที่น้อยคนนัก
จะเทยี บได้
แลว้ ก็ผู้ทีน่ ัง่ อยฝู่ ง่ั ตรงขา้ ม
บคุ คลนเ้ี องทเี่ ปน็ ผทู้ มี่ หี นงึ่ เดยี วไมม่ สี องในประเทศนซี้ งึ่ อยเู่ หนอื
ดยกุ เอรัลโด้
องค์จักรพรรดิ-------เอลเมเซีย เอล ริว ซารอิ อน ผนู้ นั้
ในประกาศของทางการไมร่ ะบเุ พศของพระองค์
จกั รพรรดผิ มู้ รี ปู โฉมงดงามราวอสิ สตร ี
ถึงจะบอกว่าอยา่ งน้ันแต่ในความเปน็ จริงกค็ อื สตรเี พศน่นั เอง
ทวา่ อายนุ นั้ ไมแ่ นช่ ัด
สายเลอื ดอนั บรสิ ทุ ธแิ์ มก้ ระทงั่ ในหมเู่ อลฟแ์ สดงออกอยา่ งเดน่ ชดั
จงึ ไมช่ ราภาพ เธอคอื ผเู้ ปน็ พยานเหตกุ ารณใ์ นประวตั ศิ าสตรท์ ย่ี งั มชี วี ติ อย ู่
การถามเรื่องอายุกบั จกั รพรรดผิ ูน้ ้ีนน้ั ถือเปน็ เรือ่ งตอ้ งหา้ ม
รปู ลกั ษณภ์ ายนอกดสู งู ศกั ด ิ์ ทวา่ ยงั คงความออ่ นเยาว ์ กลบั กนั
ดว้ ยความทร่ี ปู รา่ งเลก็ บางครัง้ จงึ ถกู เขา้ ใจผิดวา่ เปน็ เด็กสาว
หางตาเรียวยาว
ดวงเนตรสีหยกราวกบั มองทุกสิ่งได้ทะลปุ รโุ ปรง่
ผิวพรรณมีนา้� มีนวล
สีผวิ ขาวกระจา่ งประหน่งึ หิมะแรก
ผมสเี งินยาวลื่นสลวย ไลไ้ ปตามแกม้ สแี ดงเรอื่
จากเรอื นผมสเี งนิ นน้ั มหี ปู ลายแหลมยาวอนั เปน็ เอกลกั ษณโ์ ผล่
ออกมา
ผคู้ รองรูปโฉมท่ลี งตัวอยา่ งสมบูรณ์แบบ
เอลฟท์ แี่ ทจ้ รงิ -------ตวั ตนสงู สดุ ทเี่ รยี กวา่ ไฮเอลฟ ์ (มนษุ ยแ์ หง่

136



จติ วญิ ญาณสายลม)
แวบหนง่ึ ดยกุ เอรลั โดเ้ กอื บจะหลงในความงามนน้ั แตด่ ว้ ยหวาด
กลัวความพิโรธของภรรยาและบุตรสาว เขาจึงตัง้ ตัวใหมไ่ ด้อย่างรวดเร็ว
เขากระแอมไอหนง่ึ คร้ังแลว้ หนั ไปทางองคจ์ ักรพรรดิ
จักรพรรดิเอลเมเซียน่ังด้วยอากัปกิริยาถูกต้องสง่างามบนเก้าอ้ี
ท�าจากไมร้ สนยิ มสูงลา้� ดว้ ย
ดยุกเอรลั โดเ้ อย่ ปากพูดกบั เธอ

“ฝา่ บาท ครง้ั นก้ี ระหมอ่ มมาทลู วา่ มจี ดหมายเชญิ จากประเทศของ
อสรู ซงึ่ กระหมอ่ มเคยถวายรายงานไวก้ อ่ นหนา้ นสี้ ง่ มาถงึ กระหมอ่ มพะ่ ยะ่ คะ่ ”
ดยุกเอรัลโด้หยิบจดหมายออกมาจากกระเป๋าแล้วย่ืนให้อย่าง
เงยี บๆ
ตรวจสอบเรยี บร้อยแล้ววา่ ปลอดภยั
เขาดูเนื้อหาแล้วแต่ไม่เอ่ยอะไร เนื่องจากรู้นิสัยของจักรพรรดิ
ดวี ่าทรงเกลียดการไดย้ นิ เรอ่ื งต่างๆ กอ่ นท่ีตนจะไดต้ รวจสอบ
ทวา่ เขายงั กงั วล

(ไมน่ กึ เลยวา่ คนผนู้ นั้ จะไดร้ บั การยอมรบั เปน็ จอมมารจรงิ ๆ แตว่ า่
เรอ่ื งนนั้ ยงั ไมเ่ ทา่ ไหร.่ .. การเรยี กขา้ ไปงานเปดิ ตวั ของตวั เองนห่ี มายความวา่
อะไร?)
ความจรงิ แลว้ จดหมายทส่ี ง่ มอบใหจ้ กั รพรรดใิ นตอนนจี้ า่ หนา้ ถงึ
ดยกุ เอรลั โด้ เดมิ ทไี มจ่ �าเปน็ ตอ้ งให้จกั รพรรดดิ ูเลย ทว่าในจดหมายน้ัน
เขียนวา่ ‘กรุณาตอบกลับโดยแจง้ จÓนวนผเู้ ข้ารว่ มงานทช่ี ัดเจน’
เขาตีความเอาเองว่าการบอกให้แจ้งจ�านวนผู้เข้างานมาแปลว่า
จะชวนใครกไ็ ด้
ถา้ อยา่ งน้นั เขาควรจะเชิญใครละ่ ?
ประเด็นนค้ี อื ปัญหา

138

ถึงจะแน่นอนว่าต้องพาคนอารักขาไปด้วย แต่จะเข้าร่วมแค่
ดยุกคงไม่ได้ เพราะในหมู่ขุนนางที่ได้ฟังเร่ืองราวของดยุกในการประชุม
ครง้ั กอ่ นก็มีหลายคนที่พดู ว่าอยากลองไปสักครั้งใหไ้ ด้
เทมเพสต์ท่ีกลายเป็นประเทศคู่ค้าใหม่ขณะน้ีเป็นหัวข้อสนทนา
อย่างมากในหมูข่ นุ นางระดับสูงของอาณาจกั รมนตราซารอิ อน
และน่นั ไม่ไดห้ ยุดแคพ่ วกขนุ นาง
เม่อื ตอนที่รายงานผลการเจรจาทางการค้ากบั จอมมารริมุรุ เขา
เคยถูกจักรพรรดิกล่าวติเตยี นดว้ ยสายตาเยน็ เยียบ

‘------หืม มีแค่ตัวเองท่ีไดไ้ ปทน่ี า่ สนใจขนาดน้นั อย่างน้ันรึ?
เอรลั โดเ้ องกม็ อี ภสิ ทิ ธไิ์ มเ่ บาน่ี คงจะสนกุ นา่ ดสู นิ ะ ทÓไมถงึ ทงิ้ ขา้ ไวแ้ ลว้
ไปคนเดยี วกนั นะ? ทงั้ ยงั อา้ งวา่ เปน็ ทตู ของขา้ ถงึ ขนาดเรมิ่ ความสมั พนั ธ์
ทางการทตู เอาเอง เรื่องสÓคญั แบบนี้ขา้ ต้องการทÓดว้ ยตัวเองนะ?’
อย่างทีว่ ่ามา...
แตเ่ อรลั โด้เองกม็ ีค�าแกต้ วั อยู่
เทมเพสต์ที่เขาไปเยือนเพื่อช่วยลูกสาวนั้นเป็นประเทศของอสูร
โดยแท ้ ตอ่ ใหส้ งิ รา่ งโฮมนุ ครสุ (มนษุ ยเ์ ทยี ม) กไ็ มร่ วู้ า่ จะเกดิ อะไรขนึ้ ทนี่ นั่
เขาไม่อาจเชิญจักรพรรดิเอลเมเซียไปสถานที่แบบน้ันทั้งที่พูด
ไม่ได้วา่ ปลอดภัย
ทว่าจกั รพรรดิเอลเมเซยี ดดุ า่ ดยุกเอรลั โด้ด้วยทา่ ทีเล่นใหญ่

‘หากมีส่งิ มชี ีวติ (สไลม์) ท่นี ่าสนใจขนาดนั้นข้าก็อยากเห็น
ด้วยตาตนเอง อีกอย่างการได้พบจอมมารที่เพิ่งถือกÓเนิดน้ันเป็น
ประสบการณ์ท่ีกระท่ังข้าซึ่งมีชีวิตมานานยังไม่เคยพบเลยนะ แต่เจ้า
ได้เจออยู่คนเดียวเรอะ? เจ้าน่ะรู้จักพวกชอบกั๊กมั้ย? ข้าช่างเป็น
จักรพรรดทิ ่ีน่าสงสารนกั ท่คี นใกล้ตัวปฏบิ ัติด้วยเชน่ น้ี-------’
คา� พร�่าบ่นยังด�าเนินต่อไปยืดยาว-------

‘------- น่าอจิ ... ไม่สิ บ้าบอสน้ิ ดีเลยมิใชร่ ึ? ทัง้ ที่ไมร่ ู้ว่าจะ

บทท่ี 2 นานาประเทศและจดหมายเชญิ 139

สนกุ สนาน... ไมส่ ิ จะอนั ตรายขนาดไหนแตก่ ย็ งั เคลอ่ื นไหวตามใจชอบ
ข้าละหมดคÓพดู จริงๆ!!’

-------อารมณป์ ระมาณน้ ี เธองอนมากๆ
เรียกวา่ พรา�่ บ่นน่าจะตรงกว่าดดุ า่
จักรพรรดิเอลเมเซียท่ีต่อหน้าข้าราชบริพารแสดงสีหน้าเฉยชา
เยอื กเย็น ผูถ้ ูกมองวา่ เปน็ คนอา� มหติ ไรค้ วามร้สู กึ
ผู้ที่จักรพรรดิแสดงท่าทางแบบนี้ให้เห็นมีเพียงดยุกเอรัลโด้
ท่ีคบหากันในชวี ติ ส่วนพระองคก์ ับคนอีกผ้หู นง่ึ เทา่ น้ัน
ดังนน้ั จึงเรียกได้ว่าเอรลั โด้มภี าระหนกั โดยใชเ่ หตุ
แกลง้ วางท่ามากเกนิ ไปแล้ว! --------เอรัลโด้มกั จะตบมกุ เช่นนี้
ในใจเสมอ
กระทง่ั ตอนน ี้ ดว้ ยเหตุที่จกั รพรรดงิ อนเขา งบประมาณจึงถูก
ระงบั ความคบื หนา้ ของแผนการประสานความรว่ มมอื ทางเทคโนโลยกี บั เทม
เพสตก์ ห็ ยดุ ชะงกั ตอนนเี้ ขาจงึ ตอ้ งการงอ้ จกั รพรรดเิ พอื่ เรมิ่ การเตรยี มการ
ประสานความรว่ มมอื ทางเทคโนโลยีกบั ประเทศนน้ั ใหม่อีกครงั้
ถา้ เกดิ ครง้ั นตี้ วั เขารว่ มงานแคค่ นเดยี วโดยไมแ่ จง้ เรอ่ื งนกี้ บั พระองค์
แลว้ คงจะกลายเปน็ การกระตนุ้ โทสะของจกั รพรรดิอย่างแนน่ อน
อาจจะไมใ่ ชแ่ คเ่ รอื่ งยกเลกิ การระงบั งบประมาณกเ็ ปน็ ได ้ เอรลั โด้
หวัน่ เกรง
สว่ นงานเปดิ ตวั ของรมิ รุ ใุ นจดหมายนน้ั สรปุ แลว้ คงเปน็ การชมุ นมุ
อยา่ งหนง่ึ กระมงั จดุ ประสงคก์ ค็ อื การอวดพลงั ของรมิ รุ ทุ ก่ี ลายเปน็ จอมมาร
ดูเหมือนว่าจะจัดพร้อมกับงานเทศกาลและเตรียมการแสดงใน
งานไวห้ ลายอยา่ ง แมไ้ มแ่ นช่ ดั วา่ เปน็ งานแบบไหนแตด่ ทู า่ จะยง่ิ ใหญไ่ มเ่ บา
ไม่มีทางที่จักรพรรดิเอลเมเซียท่ีเบ่ือหน่ายจะมองข้ามงานน่า
สนุกแบบน้ี เขามองเห็นแล้วว่าพระองค์ต้องไต่ถามและไล่บี้เขาท่ีไม่ได้
รายงานอย่างแน่แท้

140

ความรุนแรงของโทสะน้นั คงสุดจินตนาการ
เอรลั โดท้ ค่ี ดิ เชน่ นนั้ จงึ ตดั สนิ ใจแสดงจดหมายใหอ้ งคจ์ กั รพรรดิ
อ่านอย่างไม่หมกเมด็

พอเอรลั โดน้ กึ ถงึ เรอื่ งเหลา่ นนั้ เอลเมเซยี ทอี่ า่ นจดหมายจบกเ็ งย
หน้าข้นึ
เอรัลโด้ลนลานจดั ท่าจัดทางใหม่
เอลเมเซียจ้องมองเอรลั โด้แลว้ เปิดปากพูด

“แลว้ เจา้ ตั้งใจจะทา� ยงั ไง?”
“ที่ตรสั ว่าอยา่ งไรน้นั หมายความประการใดหรือพ่ะยะ่ ค่ะ?”
เอรลั โดก้ ลบเกลอื่ นแตก่ เ็ ขา้ ใจวา่ เอลเมเซยี ตอ้ งการจะบอกอะไร
ถงึ จะเปน็ แบบน้นั กไ็ ม่มที างทเี่ ขาจะเอย่ ออกมาได้เอง
หากเอลเมเซยี ผเู้ ปน็ จกั รพรรดเิ ขา้ รว่ มงาน นน่ั คงกลายเปน็ เรอ่ื ง
ระดบั ประเทศ เอรลั โดไ้ มอ่ าจสอดปากไดเ้ พราะรวู้ า่ เปน็ เรอื่ งสา� คญั เพยี งนน้ั
ตอ้ งทา� ใหบ้ ทสนทนาดา� เนนิ ตอ่ ไปดว้ ยเจตนารมณข์ องพระองคเ์ อง
--------น่คี ือใจจริงของเอรลั โด้

“หมื นเ่ี จา้ ทา� กลบเกลอ่ื นเรอะ? จะวา่ ไปนะเอรลั โด้ เรอ่ื งของ
หวานที่ส่ังซ้ือจากร้านของนายโยชิดะ หมู่น้ีรสชาติพัฒนาขึ้นรวดเร็วมาก
เลยนะ เจา้ รสู้ าเหตรุ ึเปลา่ ?”
เอลเมเซียเอย่ เรอ่ื งนีอ้ อกมาเปล่ยี นบทสนทนาอย่างกะทนั หัน
เอรัลโดไ้ ม่เข้าใจความหมายจงึ ไมร่ จู้ ะตอบอย่างไร

“แมแ้ ตเ่ จา้ ทมี่ กี ติ ตศิ พั ทว์ า่ เปน็ ผรู้ อบร ู้ กไ็ มร่ เู้ รอื่ งทร่ี กู้ นั ทวั่ ไปร?ึ
ชา่ งผดิ คาดจรงิ ”
“ขออภัยฝ่าบาท นายโยชิดะนั้นคือช่างท�าขนมท่ีพระองค์ทรง
โปรดปราน ผตู้ งั้ ร้านในอาณาจักรอนิ กราเซียใช่หรือไม ่ เขาคอื บุคคลแม้
จะไม่มีพลงั ส้รู บแต่กถ็ ูกคุ้มครองเพราะเปน็ “ชาวตา่ งโลก” สินะพะ่ ย่ะคะ่

บทที่ 2 นานาประเทศและจดหมายเชญิ 141

ถึงกระหม่อมจะเพ่ิงเคยได้ยินว่าเราส่ังซื้อขนมมาจากร้านของนายโยชิดะ
คนนน้ั แตน่ นั่ เกย่ี วขอ้ งกบั จดหมายเชญิ จากทา่ นรมิ รุ อุ ยา่ งไรหรอื พะ่ ยะ่ คะ่ ?”
เร่ืองทไ่ี มเ่ ข้าใจกต็ ้องถามตรงๆ
หากคนนอกเหนอื จากคนใกลช้ ดิ ใชท้ า่ ทแี บบนคี้ งไมพ่ น้ ตอ้ งตกงาน
แต่น่ันไม่เก่ียวกับเอรัลโด้ เขาถามจักรพรรดิกลับไปด้วยความสบายใจ
ท่รี จู้ กั โฉมหนา้ ทีแ่ ทจ้ รงิ ของพระองคอ์ ยแู่ ล้ว

“อะไรกนั ไมร่ จู้ รงิ ๆ ดว้ ย เอลลนู จงั ซอื้ มาใหข้ า้ เปน็ ของฝากเมอื่
หลายปีก่อน แต่เจา้ คงไมไ่ ด้สินะ”
“ทา่ นว่าอย่างไรน้าาา!!”
เอรัลโดเ้ ผลอแหกปาก
เขาไดร้ บั ความเสยี หายจากการทเ่ี อลเลนผทู้ ลี่ กู สาวไมใ่ หข้ องฝาก
มากกวา่ ทค่ี ิด
เอลเมเซยี เห็นเอรลั โดเ้ ป็นแบบนัน้ คงหายโกรธแลว้ เธอหัวเราะ
อยา่ งพึงพอใจ

“ไดเ้ หน็ หน้าเจ้าแบบนีแ้ ลว้ ดีจรงิ เช่นนน้ั ขา้ จะบอกให้ฟัง ไดย้ ิน
มาวา่ นายโยชดิ ะเปลยี่ นมาสง่ั ซอ้ื วตั ถดุ บิ จากบคุ คลหนงึ่ เพราะเหตนุ น้ั เอง
ชนิดของสินค้าจึงเพ่มิ ข้นึ มากมาย คณุ ภาพกด็ ีขึ้น ทสี่ �าคัญกว่านั้นเขายงั
ปลอ่ ยสนิ ค้าออกมาใหแ้ ลกกบั เงนิ ทุนสนับสนนุ ”
เอลเมเซียกล่าวแลว้ อธิบายอย่างละเอียด
เอรลั โดเ้ องกร็ จู้ กั บคุ คลชอ่ื คาโอร ุ โยชดิ ะ ดว้ ยความทเ่ี ปน็ “ชาว
ต่างโลก” เขาจึงเปน็ เปา้ หมายการสบื คน้ และแนน่ อนว่าต้องสืบขอ้ มูล
จากข้อมูลนั้นคาโอรุ โยชิดะคือผู้บริหารธุรกิจร้านของหวานท่ี
เรียกว่าคาเฟ ่ ณ เมืองหลวงของอาณาจกั รอินกราเซยี
ไม่รวู้ า่ เปน็ ผ้ไู ม่มคี วามสามารถจริงหรอื ไม่
ทวา่ เทคนคิ ทา� ขนมของเขาจดั วา่ เขา้ ขน้ั ชนั้ หนงึ่ แกรนดม์ าสเตอร์
เองก็ปฏิบัติต่อเขาอย่างดี มีรายงานน่าสงสัยด้วยว่านักบุญฮินาตะแอบ

142

เข้าๆ ออกๆ รา้ นของเขา ดูเหมอื นกจิ การจะรุง่ เรอื งพอตัว
เอรลั โด้รเู้ รอื่ งนน้ั ดีอยู่แล้ว แต่คา� อธิบายของเอลเมเซยี ยังมตี อ่

“ขา้ นะ่ นะ เคยชวนนายโยชดิ ะอยหู่ นนงึ เคก้ ของฝากจากเอลลนู
จังมันอร่อยมากเลยนะ ข้าจึงคิดจะให้เขามาอยู่ในสังกัดของประเทศน ้ี
แต่ก็ถูกปฏิเสธ จะเพ่ิมเงินให้มากมายแค่ไหนนายโยชิดะก็ไม่ยอมมาที่
ประเทศน้ี--------”
จากทจี่ กั รพรรรดเิ อลเมเซยี กลา่ ว ดทู า่ คนทชี่ อ่ื โยชดิ ะจะเปน็ ชาย
ทไี่ มห่ วนั่ ไหวไปกบั เงนิ ทอง ดงั นน้ั จงึ ตอ้ งจา� ใจเพยี งแคซ่ อ้ื ของฝากจา� นวน
จ�ากดั มาอยา่ งช่วยไม่ได้
ทา่ นทา� อะไรของทา่ นนะ่ ขอรบั ฝา่ บาท--------!? เอรลั โดต้ บมกุ
อยูใ่ นใจ
เอลเมเซยี ยังหยอ่ นระเบิดอีกลูกให้เอรัลโด้

“ชว่ งนเี้ หน็ วา่ นายโยชดิ ะคนนน้ั บอกจะปดิ รา้ นดว้ ยนะ ตอนนยี้ งั
สืบอยูว่ ่าเขาตง้ั ใจจะเปิดสาขาใหมห่ รือจะย้าย... แตถ่ ึงอยา่ งนนั้ เจา้ ไม่คิด
บ้างรวึ า่ การทไี่ มส่ ามารถทานของหวานในระหวา่ งทรี่ า้ นปดิ มนั เปน็ ปญั หา
ใหญ?่ ”
“ไมค่ ิดพ่ะยะ่ คะ่ ท�าไมรึ?”
“โห เจ้าจะวา่ อย่างนหี้ รือ? ของหวานร้านนั้นเป็นของโปรดของ
เอลลนู จงั นะ ถา้ ซอื้ หามาไดง้ า่ ยๆ ไมค่ ดิ หรอื วา่ เธอจะกลบั มาทน่ี บ่ี อ่ ยๆ?”
“อะ อะไรนะพะ่ ยะ่ คะ่ !?”

“ความจรงิ แลว้ เธอกม็ าเขา้ งานเลยี้ งนา้� ชาทจี่ ดั เปน็ ประจา� ตลอด
เลยนะ”
ขอ้ เท็จจรงิ ทโี่ จมตีอย่างหนักหนว่ ง
สา� หรบั เอรลั โดผ้ เู้ คยนกึ วา่ หลายปมี านลี้ กู สาวไมแ่ มแ้ ตจ่ ะแวะมา
เยี่ยมเยียนประเทศบ้านเกดิ เลย คา� พูดของเอลเมเซยี นน้ั แฝงพลงั ทา� ลาย
อย่างรุนแรง

บทที่ 2 นานาประเทศและจดหมายเชญิ 143

ถึงจะคาดหวงั อะไรกับ 2 คนทเี่ ป็นคนคุ้มครองไม่ได ้ แต่ก็ไม่มี
รายงานจากคนทีเ่ ขาให้คอยจับดูอยใู่ นเงาเลยเชน่ กัน
ไว้ไปเค้นจากเจ้าพวกนนั้ ทีหลงั แลว้ กัน-------เอรัลโดค้ ิด
แต่ตอนนี้การฟงั เอลเมเซยี พดู สา� คัญกว่า

“สถานการณ์ร้ายแรงมากไม่ใช่รพึ ่ะย่ะค่ะ!”
“ใชไ่ หมละ่ ? แตว่ า่ ขา้ ใชเ้ งนิ และอา� นาจเปดิ ปากคนจนไดข้ อ้ มลู
ทนี่ ่าเชื่อถอื มาแลว้ ”
“กระหม่อมก�าลงั ฟัง”
“น่าตกใจนกั ว่าที่ทค่ี าดว่าเขาจะย้ายไปคือเทมเพสต์ซง่ึ เจา้ เคย
ไปมานน่ั เองนะ เจา้ ไปท�าอะไรทปี่ ระเทศโน้นมากนั ?”
เม่อื ไดย้ ินดังนั้นเอรัลโดก้ น็ ึกข้นึ มาได ้ อาหารนานาชนดิ ทเ่ี สิร์ฟ
ที่น่ันล้วนรสชาติล้�าเลิศ เอลเลน ลูกสาวเขาจ้องของหวานชิ้นหนึ่งด้วย
ความตน้ื ตนั ใจ ถา้ จา� ไมผ่ ดิ หลอ่ นกระดก๊ี ระดา๊ พดู วา่ “สมกบั เปน็ คณุ ชนู ะ
จรงิ ๆ นา้ ขนาดขนมสตู รใหม่นนั่ ยงั ทา� ไดเ้ หมอื นเปี๊ยบ”...

“ออ้ ! ทา่ นหมายความอยา่ งน้ีเองหรือขอรบั !?”
เอรัลโด้เผลอร้องออกมา เอลเมเซียถอนหายใจหน่ึงคร้ังคล้าย
เหนือ่ ยหนา่ ย

“เจา้ เนี่ยเป็นคนมฝี ีมือจริงร?ึ ”
พอโดนว่าเชน่ นั้น เอรัลโดก้ ็หมดความมน่ั ใจ

“ชา่ งนา่ ขายหน้านักพ่ะย่ะค่ะ...”
เขาขออภยั แตโ่ ดยดี

เขา้ ใจเหตผุ ลทีจ่ กั รพรรดิอารมณ์เสียแล้ว
พระองค์ทรงระแวงว่าเอรัลโด้จะครอบครองของหวานไว้เพียงผู้
เดยี วน่นั เอง
ถงึ จะบอกวา่ เพอ่ื ลูกสาว แต่เอรลั โดก้ ็ไม่ทา� ขนาดน้ันหรอก

144

“ไม่รูส้ นิ ะ เพราะเจา้ เปน็ พ่อหว่ งลกู เกนิ เหตุน่นั แหละ...”
เอรลั โดไ้ มร่ เู้ รอื่ งรรู้ าวเลย จกั รพรรดจิ งึ คลายความขอ้ งใจ แตใ่ น
ทางกลบั กนั พอไม่รู้เร่อื งสา� คญั อะไรเลยเขากโ็ ดนแกลง้
เอรัลโด้จ�าต้องยอมรับ แล้วจัดความคิดใหม่ว่ามีเรื่องท่ีส�าคัญ
กวา่ น้ัน

“ฝ่าบาท กระหม่อมขอกลับเข้าเรื่อง ฝ่าบาทจะทรงตอบกลับ
ทา่ นรมิ ุรุอยา่ งไรหรือขอรบั ?”
พอเอรลั โด้ถาม เอลเมเซียก็เผยรอยยิ้มกร่ิม

“น่ันสนิ ้า...”
เธอเล่นตวั ไม่มที ที ่าว่าจะตอบค�าถาม
แม้เอรลั โดจ้ ะหวั เสยี แต่เขาไมไ่ ดโ้ ง่เขลาขนาดจะเอย่ อะไรสมุ่ ส่ี
ส่มุ ห้าตอนนี้ อยา่ งทีก่ ล่าวไปก่อนหน้าน ้ี หากจกั รพรรดจิ ะประพาสนอก
อาณาจกั รก็จะกลายเปน็ งานระดบั ประเทศ
หากนน่ั เปน็ ความคดิ ของเอรลั โดก้ จ็ นิ ตนาการไดเ้ ลยวา่ จะมคี วาม
เห็นคัดค้าน และมคี นขดั ขวางปรากฏข้นึ มา วุ่นวายมาก
อาณาจักรมนตราซาริออนแห่งนี้เป็นมหาประเทศที่ก่อตั้งโดย
จ้าวแห่งเวทมนตร ์ จักรพรรดิเอลเมเซีย
13 ราชวงศ์ท่ีอยู่ใต้ปกครองและบรรดากษัตริย์ของราชวงศ์
เหลา่ นั้นทุกคนตา่ งก็ปฏิญาณวา่ จะจงรักภักดีต่อจักรพรรดิเอลเมเซยี
โดยพน้ื ฐานแลว้ ราชวงศจ์ ะไดร้ บั การอนญุ าตใหป้ กครองดนิ แดน
ของตนเอง
สว่ นราชวงศ์จักรพรรดิกไ็ ดร้ บั ภาษีที่ทง้ั 13 ราชวงศ์เก็บมาให้
ทงั้ 13 ราชวงศไ์ มม่ กี องทพั กา� ลงั ทหารทงั้ หมดรวมอยทู่ ่ีตระกูล
จักรพรรด ิ และจกั รพรรดิคอื ผู้น�าสงู สดุ ของฝ่ายการทหารและผู้ทา� หนา้ ที่
ไกล่เกล่ยี กับประเทศตา่ งๆ
ตระกลู ของเอรลั โดเ้ องกเ็ ปน็ หนง่ึ ในนน้ั เอลสิ กรมิ วลั ท ์ มารดา

บทที่ 2 นานาประเทศและจดหมายเชิญ 145

แทๆ้ ของเขาด�ารงต�าแหน่งผู้น�า 13 ราชวงศ์ มารดาเอลิสผู้นี้เองคือ
พระอยั ยกิ าของจกั รพรรดเิ อลเมเซยี และยงั เปน็ อกี หนง่ึ บคุ คลทส่ี ถานะของ
เอรลั โดเ้ ทยี บไม่ไดเ้ ลย
นอกเรอื่ งสักนิด บดิ าของเอลเมเซยี ซ่งึ เป็นพ่ีชายของเอรลั โดน้ ัน้
ได้เสียชีวิตจากการต่อสู้กับอสูร น่ีเป็นเรื่องก่อนการเปิดประเทศของ
อาณาจักรมนตราซาริออน สา� หรบั เอรัลโดแ้ ลว้ เปน็ เรื่องราวในสมัยโบรา�่
โบราณก่อนทเี่ ขาจะเกดิ
สรุปก็คือเอลเมเซียผู้เป็นหลานของเขามีชีวิตมาเน่ินนานยิ่งกว่า
เอรลั โดเ้ องเสยี อีก ย่อมชว่ ยไมไ่ ดท้ ส่ี ถานะของเขาจะเทยี บไม่ติด
ทนี พี้ กั เรอื่ งเอลสิ มารดาของเขาไวก้ อ่ น หากถามวา่ เหลา่ ราชวงศ์
ท่เี หลอื เป็นอยา่ งไรละก็...
มแี ตพ่ วกวายรา้ ยทง้ั น้นั
มีทั้งกษัตริย์ท่ีขลุกตัวอยู่ในอาณาเขตของตนโดยไม่ท�าหน้าท ี่
และมีคนท่ใี ช้สถานะปกครองแผน่ ดินตามใจชอบ
คนท่ีอาศัยการท่ีจักรพรรดิเอลเมเซียไม่ออกปากเร่ืองการเมือง
แล้วคดิ จะเพ่ิมอทิ ธิพลของแควน้ ตนกม็ ี
ในฐานะดยุก เอรลั โด้มีหนา้ ท่ีตอ้ งจบั ตาดูคนเหล่านี้
เพราะฉะน้ันเรอ่ื งนี้เอรลั โดจ้ งึ ต้องรอบคอบใหม้ าก
หากแค่ไปเดินกินลมชมวิวยังว่าไปอย่าง แต่พอปลายทางเป็น
ประเทศของอสูรปุ๊บก็อาจกลายเป็นข้ออ้างให้พวกท่ีตั้งท่ารอหาเร่ืองหั่น
ขาเก้าอเี้ อรัลโดก้ เ็ ปน็ ได้
ถงึ เขาจะไมค่ ดิ วา่ มผี ไู้ มห่ วงั ดที คี่ ดิ จะปลงพระชนมอ์ งคจ์ กั รพรรดิ
แตม่ นั กไ็ มแ่ นเ่ สมอไป เพอ่ื ไมใ่ หเ้ ปน็ เชน่ นน้ั หากจะเคลอ่ื นไหวกค็ วรพรอ้ ม
เสย่ี งดว้ ยท่าทสี มบรูณพ์ รอ้ ม

“คดิ มากเกนิ ไปแล้วนะ เอรลั โด้จัง”
“ฝะ ฝา่ บาท!?”

146

“ไม่ว่าไอ้หนูพวกน้ันคิดจะท�าอะไรก็ไม่อาจเป็นศัตรูกับข้าได้
หรอก-------”
บรรยากาศจากตัวเอลเมเซียเปล่ยี นแปลงไป
กลนิ่ อายของผปู้ กครอง
จักรพรรดิเอลเมเซียแสดงสีหน้าของประมุขผู้เด็ดขาดท่ีไม่เคย
ยอมให้เกดิ กบฏแมแ้ ตค่ รง้ั เดียว
จากมมุ มองของเอลเมเซยี ผใู้ ชช้ วี ติ มาเปน็ เวลายาวนานแลว้ คงจะ
เห็นเหล่ากษัตริย์ท่ีผ่านร้อนผ่านหนาวมาหรือกระทั่งเอรัลโด้เป็นเพียง
เดก็ นอ้ ยอวดดีเทา่ นน้ั
เอรลั โด้ตึงเครียดกลืนน�า้ ลายดงั เอื๊อก
เพราะเก่ียวดองกันทางสายเลือดจึงพูดคุยกันได้อย่างสบายใจ
ทวา่ เดมิ ทเี ขาคอื ขนุ นาง แมต้ วั เอรลั โดจ้ ะเปน็ วรี บรุ ษุ แตก่ ต็ า่ ง “ชนชนั้ ” กนั
จะบอกวา่ อยา่ เครียดย่อมเปน็ เรอื่ งเปน็ ไปไมไ่ ด้

“จอมมารนนั่ ชอ่ื ริมุรสุ นิ ะ เขาเปน็ คนทีป่ ระมาทไมไ่ ด้เชยี วละ”
“-------ท่านหมายถงึ ?”
แนน่ อนว่าจะประมาทไมไ่ ด้
ไม่ต้องพูดถึงความแข็งแกร่งของตัวเขา ความสามารถในการ
ปกครองให้เหลา่ อสูรบรวิ ารเคลอ่ื นไหวไดต้ ามใจนึกเองก็ดูถกู ไมไ่ ด้
แล้วก็กลยุทธ์อย่างการสร้างความสัมพันธ์แบบร่วมมือกันกับ
นานาประเทศขา้ งเคยี ง ทา� ใหเ้ หน็ วา่ เขาเปน็ จอมมารประเภททไี่ มเ่ คยมมี า
ก่อนจนถึงตอนนไ้ี มผ่ ิดแน่
ทว่าจักรพรรดิเอลเมเซยี ไม่มที างเจาะจงเร่อื งธรรมดาเชน่ นนั้
เอรลั โด้ถามเพราะคิดแบบนี้
“ฮฮึ ึ จอมมารชอื่ รมิ รุ นุ น่ั ตกลงรบั ผดิ ชอบการเตรยี มทา� ทางหลวง
มาถึงซาริออนอย่างงา่ ยเลยใชไ่ หม?”
“พ่ะย่ะค่ะ แม้เขาจะเรียกร้องสิทธิ์เช่นการเก็บภาษีผ่านทางใน

บทท่ี 2 นานาประเทศและจดหมายเชิญ 147