เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว - 08

เหยอ่ื ติดเบด็ จริงๆ ด้วย
ใจง่ายจริงๆ ไม่เปล่ยี นเลย
ผมนกึ แลว้ วา่ ถา้ เปน็ คณุ เวลโดรา่ ผมู้ อี กี ชอ่ื วา่ นายมงั กรใจงา่ ยละก็
จะตอ้ งเปลยี่ นใจดว้ ยคา� พดู ของผมงา่ ยๆ การรบั มอื กบั ตาลงุ เวลโดรา่ คนน้ี
นัน้ งา่ ยเหมือนปอกกลว้ ยเขา้ ปากสา� หรับผม
พอเป็นแบบนี้ทเ่ี หลอื ก็งา่ ย
ผมเล่นตวั พดู เหมือนใหค้ วามหวัง

“ที่จริงแลว้ นะ จะว่าเป็นบ้านส�าหรับนายหรือยงั ไงดี...”
“อะ อะไรนะ!? เรื่องทีอ่ ยขู่ องขา้ น่ันพูดจรงิ หรอื ?”
งบั เหยอื่ ไมป่ ลอ่ ยจรงิ ๆ เขาละสายตาจากมงั งะทอี่ า่ นอย ู่ ทา่ ทาง
สนอกสนใจในเร่ืองทีผ่ มพดู อย่างมาก
“ใชแ่ ล้ว ส�าหรับนายไงล่ะ แตถ่ ้านายยุง่ ละก-็ -------”
“เด๋ียวก่อนๆ อย่าเพิ่งรีบร้อน ข้ากับเจ้าเป็นสหายกันมิใช่ร ึ
แนน่ อนวา่ ขา้ ย่อมใหค้ �าขอของเจา้ มากอ่ นอยูแ่ ลว้ เคียะฮะฮะฮา่ !”
คณุ เวลโดร่าพูดอยา่ งได้ใจ
เทา่ นกี้ ็โอเคละ
ดเู หมอื นเขาจะมีท่าทรี ับฟังแล้ว คยุ กนั ได้สบาย
เวลโดรา่ นะ่ ไมฟ่ งั สง่ิ ทค่ี นอน่ื พดู ดงั นน้ั ถา้ ไมท่ า� ขนาดนกี้ ไ็ มไ่ ดห้ รอก
ถงึ จะนา่ รา� คาญแตก่ เ็ ปน็ พธิ รี ตี องทจี่ า� เปน็ เพอ่ื ใหเ้ ขาชว่ ยทา� ตวั เปน็ ประโยชน์
“ง้ันเหรอ คนเราควรมเี พอ่ื นจรงิ ๆ ดว้ ยสินะ”
“อม้ื ๆ จะวานอะไรกว็ ่ามาเลย!”
“ทจี่ รงิ แลว้ นะ รามริ สิ ยา้ ยมาอยทู่ เ่ี มอื งนนี้ ะ่ เราตกลงกนั วา่ จะสรา้ ง
เขาวงกตของหลอ่ นไว้ใตด้ ินของสนามประลอง แล้วกน็ ะ-------”
ผมเล่าเรอื่ งทีร่ ามริ สิ ยา้ ยมาอยูเ่ มืองนรี้ ะหว่างที่เขากา� ลงั อารมณ์
ดยี อมฟงั ทผี่ มพดู ปรากฏวา่ เวลโดรา่ แสดงความเขา้ ใจไดร้ วดเรว็ กวา่ ทผี่ ม
คิดไว้

248

“โฮ่ รามิริสน่ะเหรอ? ข้าไม่รู้เรื่องพลังของยัยนั่นดีนักหรอก
แต่เคยคิดว่าเป็นพลังท่ีสามารถสร้างเส้นทางจากท่ีไหนก็ได้บนพ้ืนดินให้
ไปถึงสถานที่เดียวกันได้เสียอีก ยัยน่ันสร้างเขาวงกตด้วยการท�าให้ทาง
ซับซ้อนขึ้นเรอะ?”
“ใชแ่ ลว้ ดเู หมอื นจะเพมิ่ จา� นวนชนั้ ไดด้ ว้ ย เลยคดิ วา่ จะทา� ลกู เลน่
ไวห้ ลายๆ อย่างน่ะ”
“จา� นวนช้นั เรอะ? ยยั เปย๊ี กน่ันเจ๋งกวา่ ท่ีคดิ นะเนย่ี ”
เมอื่ ฟังมาถึงตอนนเ้ี วลโดร่าเองกท็ า� หนา้ จรงิ จงั
ใจง่ายจริงจร๊งิ
ผมเลา่ เรอื่ งแผนการสรา้ งดันเจ้ียนทงั้ หมดให้เวลโดร่าฟงั

“ถา้ เปน็ เขาวงกตธรรมดามนั กไ็ มส่ นกุ ใชม่ ยั้ ละ่ ? เพราะงนั้ แหละ
ฉันเลยคิดว่าอยากท�าให้มันสุดยอดจนเป็นของข้ึนช่ือของประเทศน้ีไงล่ะ
วันนี้เพ่งิ ปรกึ ษากบั รามิริสมาเอง ตอนน้ีเธอกพ็ ยายามเพม่ิ จ�านวนช้นั เขา
วงกตอยู่นะ”

“โฮะโฮ่ แล้วนัน่ มันเกีย่ วยงั ไงกบั เรื่องทจ่ี ะขอรอ้ งขา้ รึ?”
“ทจี่ รงิ แลว้ นะ ฉนั คดิ วา่ เราจา� เปน็ ตอ้ งมรี าชาผปู้ กครองดนั เจย้ี น
น่ันอยนู่ ะ่ ”

“------- ราชางั้นรึ?”
“เรอื่ งควบคมุ ดแู ลดนั เจย้ี น ฉนั กบั รามริ สิ จะทา� เอง และใตด้ นิ ชน้ั
ท ่ี 100 จะมปี ระตทู น่ี า� ไปสเู่ ขาวงกตของเหลา่ จติ วญิ ญาณซงึ่ เรยี กไดว้ า่ เป็น
ทพี่ า� นกั หลกั ของรามริ สิ ตง้ั อย ู่ พอเปน็ แบบนปี้ ระตนู นั่ กจ็ า� เปน็ ตอ้ งมผี พู้ ทิ กั ษ์
--------ผู้พิทกั ษ ์ “สุดแกรง่ ” นายไม่คิดอย่างน้นั บา้ งเหรอ เวลโดร่าคุง?”
“คดิ ส!ิ อยา่ งนน้ี เี่ อง สมแลว้ ทเ่ี ปน็ รมิ รุ ุ หมายความวา่ อยากฝาก
หน้าทนี่ ัน้ ให้ขา้ ใช่ไหม?”
เวลโดรา่ ลา� พองตามคา� หวานของผมอยา่ งทคี่ ดิ เพราะเขาออ่ นไหว
กบั คา� สองพยางคว์ า่ สดุ แกรง่ ผมคดิ แลว้ วา่ พดู คา� นน้ั ไปเขาตอ้ งตอบแบบนี้

บทที่ 3 เตรียมเปดิ งาน 249

“อย่างท่นี ายวา่ นั่นแหละ เวลโดรา่ แลว้ ก ็ ถา้ นายรบั ต�าแหนง่ นี้
กย็ ังมีขอ้ ดอี กี อยา่ งนึงนะ”
“โฮ?่ ตอนนขี้ า้ ตง้ั ใจจะรบั อยแู่ ล้วละ แตจ่ ะขอฟังขอ้ ดอี ะไรนั่น
สักหนอ่ ยแลว้ กนั ”
ฮฮึ ึฮึ
ขอ้ ด ี หรือเรยี กให้ถกู คอื เปน็ ข้อส�าคญั เลยละ

“นายนะ่ อยากจะปลดปลอ่ ยออ่ ร่าใช่มยั้ ละ่ ? เคยพูดว่าเกอื บ
จะถงึ ขดี สุดแล้วถูกมย้ั ?”

“อะไรนะ!? หรือว่า...”
“ถูกต้อง! ถ้าอยู่ในเขาวงกตนายไม่ต้องสะกดออร่าไว้ก็ได้ จะ
กลับคืนร่างมังกรแบบเดมิ ก็ไมเ่ ป็นไรยงั ไงล่ะ”
“โอะ๊ โอ้ววว...!!”
“ลองจินตนาการดูสิ มังกรสุดเท่ท่ีสูงศักดิ์น่าเกรงขามผู้เฝ้ารอ
อยใู่ นสว่ นลึกของเขาวงกต--------”
“นน่ั หมายถงึ ขา้ สนิ ะ? แปลวา่ ขา้ จะวางมาดพดู วา่ ‘เคยี ะฮะฮะฮา่
มาจนได้นะ! ยินดีตอ้ นรับ เจ้าพวกกงิ้ กอื ทงั้ หลาย!’ กบั พวกที่เข้ามา
โดยไมต่ อ้ งเกรงใจกไ็ ด้ใชร่ ึไม่?”
เวลโดรา่ พดู ขดั ผมกลางคนั เขาดกู ระเหยี้ นกระหอื รอื ไมร่ สู้ กึ ถงึ
ความไมม่ กี ะจติ กะใจทา� ในตอนแรกแลว้ ดทู า่ เขาจะตนื่ เตน้ มากทไ่ี ดย้ นิ วา่
ปล่อยออรา่ ได้
อีกก้าวเดียวกจ็ บแลว้ มัง้ ?
ผมคดิ จากนั้นก็ย่นื ขอ้ เสนอสดุ เฉียบซึง่ ได้ปรึกษากับรามิรสิ ไว้

“นอกจากนกี้ จ็ ดั วางยนู ติ จโู่ จมสกดั นกั ผจญภยั ใชแ่ ลว้ เกมทนี่ าย
อยากเล่นเมื่อกอ่ นหนา้ น้ี------- เราคุยกนั ว่าจะเอามาทา� ในโลกแห่งความ
เปน็ จริง เป็นไง น่าสนใจใช่ม้ยั ละ่ ?”
ความจรงิ แลว้ เราวางแผนจะเปลยี่ นดนั เจยี้ นนเี้ ปน็ สงิ่ ทค่ี ลา้ ยกบั

250

เกมจ�าลองสถานการณ์จรงิ ระหว่างทฟี่ ังรามริ สิ พูด ความคิดน้กี ผ็ ดุ ข้นึ มา
ยูนิต--------- หรือก็คืออสูร จัดวางตามต�าแหน่งจู่โจมขับไล่
นักผจญภัย และผมอยากวางต�าแหน่งบอสเพือ่ ปกปอ้ งหีบสมบตั ดิ ้วย
ดนั เจ้ียนจะถกู เตมิ เต็มดว้ ยแก่นเวทของเวลโดรา่ ยิ่งเข้าใกลช้ ั้น
ใตด้ ินท ่ี 100 มากเท่าไรความเขม้ ขน้ แกน่ เวทกจ็ ะยง่ิ สงู ขึ้น สว่ นแก่นเวท
ช้นั บนทีเ่ บาบางจะมแี ต่พวกปลาซวิ ปลาสร้อยเกิดมาเทา่ นนั้ ทว่ายง่ิ ลงไป
ชน้ั ลา่ งลกึ เทา่ ไร อสูรระดับสูงกจ็ ะออกมาเดนิ ป้วนเป้ยี นมากขน้ึ
ขนาดแค่แก่นเวทที่ร่ัวออกมาจากเวลโดร่าในสภาพถูกผนึกยัง
ใหก้ า� เนดิ เหลา่ อสรู ทแี่ ขง็ แกรง่ ไดอ้ ยา่ งเทมเพสตเ์ ซอรเ์ พนต ์ (อสรพษิ วาย)ุ
แรงก์ A- เป็นตน้ จนิ ตนาการไม่ออกเลยว่าหากเป็นเวลโดรา่ ในตอนนี้
จะใหก้ า� เนิดอสูรระดับไหนออกมา
บอกตรงๆ เรอื่ งผพู้ ทิ กั ษป์ ระตอู ะไรเนย่ี จะเปน็ ยงั ไงกช็ า่ งมนั เถอะ
คนทม่ี าได้ถึงชัน้ ที่ 100 คงไมม่ หี รอก ผมไม่กงั วลเรื่องนั้นเลย
ที่สา� คญั คอื การท�าให้เวลโดร่าปลดปลอ่ ยออร่าออกมา
ผมเองก็คดิ ว่าอีกไม่ชา้ คงใกลถ้ งึ ขดี จา� กดั ที่จะใหเ้ วลโดรา่ อดทน
แล้ว ถ้าปล่อยเอาไว้ดูท่าจะปล่อยเอาเองตามใจชอบตอนท่ีคนไม่สังเกต
เหน็ จึงละสายตาไมไ่ ดเ้ ลย
เกิดผดิ พลาดแล้วปล่อยออรา่ ออกมาบริเวณนข้ี ึ้นมา ถ้าเป็นผม
หรอื พวกผบู้ รหิ ารกว็ า่ ไปอยา่ ง แตค่ นทวั่ ไปจะรบั ไมไ่ หว เพราะเมอ่ื แกน่ เวท
เข้มข้น คนท่ไี ม่ถงึ แรงก ์ B จะตายอย่างงา่ ยดาย
หากคาดหวังกับความยับยั้งช่ังใจของเวลโดร่าแค่อย่างเดียวก็
อันตรายยงิ่ นัก เขาวงกตของรามริ สิ จงึ เรยี กได้ว่าเป็นเหมือนเรือท่มี ายาม
จะขา้ มน้า� พอดี
อย่างไรเสียภายในเขาวงกตกเ็ ป็นมิตซิ ่งึ ถกู แบง่ แยก
เรื่องน้ีผมตรวจสอบแล้วต้ังแต่ตอนที่ไปส�ารวจมาก่อนหน้าน ี้
ไม่ต้องห่วงเลยว่าแก่นเวทจะรั่วไหลออกมา อย่าว่าแค่นั้นเลย ถึงจะ

บทท่ี 3 เตรยี มเปิดงาน 251

ปลดปล่อยออรา่ ของเวลโดรา่ ออกมากไ็ มส่ ะดุง้ สกั นิด
ดว้ ยเหตุนี้เองดนั เจีย้ นจงึ เข้าทางมาก
อกี อยา่ งผมตอ้ งการใหเ้ วลโดรา่ ปลอ่ ยออรา่ มาแบบไมต่ อ้ งเกรงใจ
เพือ่ จดุ ประสงค์ท่ีแทจ้ รงิ ด้วย
จุดประสงค์-------- น่ันคือการผลิตอสูรโดยใช้แก่นเวทความ
เข้มขน้ สูงท่สี ะสมไวน้ น่ั เอง
และนเี่ องคอื หวั ใจสา� คญั ของแผนการครั้งนี้
ใหเ้ วลโดรา่ ปลอ่ ยออรา่ ไป แลว้ เอามาใชใ้ หเ้ กดิ ประโยชน ์ ตวั เอง
พดู เองกก็ ระไรอยแู่ ตม่ นั เป็นไอเดียท่ีเยยี่ มมาก
เรยี กวา่ ยงิ ปนื นดั เดยี วได้นกสองตวั โดยแท้ ไม่สิ อาจจะสามตวั
กไ็ ด้
เพราะไมเ่ พยี งไลเ่ วลโดรา่ ทม่ี าขลกุ อยใู่ นหอ้ งผมออกไปได ้ แตย่ งั
ทา� ใหเ้ ขารบั หนา้ ทเี่ ปน็ หนว่ ยผลติ แกน่ เวทเพอื่ กอ่ เกดิ อสรู ในเขาวงกตไดด้ ว้ ย
ย่งิ กว่านน้ั ยังท�าให้เวลโดรา่ ซึง่ เป็นนที ไปแลว้ ครงึ่ ตวั มีงานมีการท�าอีก
ก็นะ ผมคิดหรอกวา่ เขาจะไดอ้ อกโรงในฐานะลาสต์บอส (ราชา
แหง่ เขาวงกต)...

เอาละ เขาจะมีปฏกิ ิรยิ ายงั ไง?
เวลโดร่าลุกขึ้นยนื เก็บหนังสือการ์ตนู เขา้ กระเป๋าไปเงยี บๆ

“น่าสนกุ ช่างนา่ สนใจโดยแท ้ รมิ รุ ุเอ๋ย พวกนักผจญภยั ฝา่ ยูนติ
แล้วมายืนอยู่เบื้องหน้าข้า หรือก็คือข้าจะเป็นคนเตะเหล่าผู้แข็งแกร่ง
ให้กระจุยนน่ั เอง แนน่ อนวา่ พวกนักผจญภยั จะพยายามหน ี แตว่ ่า ข้าจะ
ไมย่ อมให้ท�า นั่นสนิ ะ ถา้ บทพดู ในเวลาเช่นน้ันคอื ‘หฮึ ะฮะฮะฮะฮ่า เจา้
มอิ าจหนขี า้ พน้ หรอก เจา้ ไมร่ รู้ ?ึ วา่ เจา้ ไมส่ ามารถหนี “มงั กรวายคุ ลง่ั ”
พ้น--------’ แบบนเี้ ป็นไง? ข้าคดิ ว่าอยากจะลองพูดดสู ักครัง้ นะ่ แปลวา่
ในทสี่ ดุ ขา้ จะไดเ้ อย่ บทพดู ในฝนั แลว้ ส ิ รอไมไ่ หวแลว้ อดใจรอไมไ่ หวจรงิ ๆ!”

252

สดุ ทา้ ยเวลโดรา่ เร่ิมพล่ามเรือ่ งท่เี พอ้ เจอ้ ไปเองออกมา
“กะ กค็ งงั้นละนะ...”

ผมเผลอพยกั หนา้ รบั บางทผี มอาจทา� ใหเ้ วลโดรา่ ไดใ้ จมากเกนิ
กว่าท่ีนกึ ไว้กเ็ ป็นได.้ ..
จะไหวเรอะ หมอน่?ี
กถ็ า้ คดิ ตามปกต ิ คนทจ่ี ะมาถึงช้ันที ่ 100 ชน้ั ได้ไม่มหี รอกนะ?
ถึงจะมีความกังวลเหลืออยู่นิดหน่อย แต่เพื่อแผนการแล้วช่าง
มนั เถอะ

“-------หน้าทน่ี ีฉ้ นั คดิ วา่ พง่ึ ได้แค่นายเทา่ น้นั นายวา่ ไงล่ะ?”
“แนน่ อน รมิ รุ เุ อย๋ ดแี ลว้ ทมี่ าชวนขา้ ทนี่ ะ่ เปน็ งานทมี่ แี ตข่ า้ เทา่ นน้ั
ทท่ี �าได้”
เวลโดร่าเอย่ แล้วพยกั หนา้ อย่างหนักแนน่
ดจี งั ทเ่ี วลโดรา่ มนั โง่
เขาแสดงปฏกิ ริ ยิ าตอบรบั ทด่ี เี กนิ คาดจรงิ ๆ
และแลว้ ผมกไ็ ดเ้ กลยี้ กลอ่ มใหเ้ วลโดรา่ รว่ มมอื อยา่ งไมย่ ากเยน็

＊

วันตอ่ มา
ผมกบั เวลโดรา่ สองคนมุง่ ไปหารามริ ิส
การก่อสร้างสนามประลองเรม่ิ ขนึ้ แตเ่ ช้า บรรยากาศคึกคักน่าดู
ดเู หมอื นวา่ แมแ้ ตพ่ วกมนษุ ยส์ ตั วท์ ไี่ ปฝกึ งานมากเ็ ขา้ รว่ มดว้ ย พวกเขาวง่ิ วนุ่
เดนิ งานตามค�าส่งั ของกอ็ บคิว
พวกผมเข้าไปในเขาวงกตโดยไม่ไปเกะกะทุกคนที่ก�าลัง
ขะมกั เขมน้ กันอยู่
ทนั ทที พ่ี วกเราเข้าไปก็โผลไ่ ปยังห้องท่รี ามริ สิ อยู่

บทที่ 3 เตรยี มเปิดงาน 253

ท่าทางเธอกา� ลงั ขยบั ขยายดันเจ้ยี นอยา่ งที่สัญญาไวเ้ มอ่ื วาน
“โอว้ รามิรสิ แขง็ แรงสบายดีใชม่ ั้ย?”

“อ๊ะ อาจารย!์ ไมไ่ ดเ้ จอกนั นานนะคะ ขา้ สบายดคี ่ะ!”
แมร้ ามิริสท่ตี อบแบบน้นั จะก�าลงั โซเซ แตส่ ีหน้าของเธอเตม็ ไป
ดว้ ยความพึงพอใจ ผมเตือนเธอไมใ่ ห้ฝืนเพราะดูเหมอื นเธอจะพยายาม
มากเกนิ ไป
ไมร่ วู้ า่ รามริ สิ ไปนงั่ บนบา่ ของเวลโดรา่ เอาตอนไหน ดแี ลว้ ทท่ี งั้ คู่
ยังสนิทสนมกันดีอยไู่ มเ่ ปลีย่ นแปลง
ถึงจะดี แตก่ ม็ ปี ญั หาเชน่ กนั
คงเพราะเหน็ เวลโดรา่ แลว้ เกดิ จรงิ จงั ขน้ึ ไปอกี รามริ สิ จงึ ไมแ่ มแ้ ต่
จะฟงั คา� เตือนของผม

“เช่ือมือข้าเถอะ! ข้าจะทา� จะทา� จนสา� เรจ็ ให้ดู!”
ผมให้รามิริสที่หัวเราะสงบจิตสงบใจ แล้วมาทานอาหารเช้า
กันก่อน

พอกินข้าวเช้าเสร็จแล้ว ผมก็ฟังค�าอธิบายสถานการณ์ความ
คบื หน้าจากรามริ สิ
ดเู หมอื นขณะนเ้ี ธอไดเ้ พิ่มไปจนถงึ ชน้ั ท ี่ 25 แลว้
ดว้ ยสภาพน ้ี อกี ไมก่ วี่ นั เรากจ็ ะทา� เสรจ็ ถงึ 100 ชน้ั ตามเปา้ หมาย
ส่วนการเปล่ยี นโครงสร้างภายในสามารถท�าควบคไู่ ปด้วยไดเ้ ลย ดูท่าคง
ไม่จ�าเป็นตอ้ งใหร้ ามิริสฝนื ทา� งาน

“ก่อนอน่ื ช้นั เขาวงกตตอ่ ๆ ไปกเ็ พ่ิมข้นึ ดว้ ยตัวเองอยู่นะ ขา้ เอง
กว็ า่ งด้วยส ิ จะมาท�าเรื่องต้ังคา่ ภายในชนั้ ทเ่ี สร็จแลว้ เลน่ ๆ มยั้ ?”
รามิริสถาม
ดเู หมอื นว่าเพียงแคเ่ ผาผลาญพลัง ชั้นเขาวงกตกเ็ พ่ิมขนึ้ ไดเ้ อง
โดยท่ีรามิรสิ ไม่ต้องท�าอะไร

254

“ง้ันกอ่ นอื่นสรา้ งหอ้ งของเวลโดรา่ กนั ”
สถานท่ซี ่งึ กา� หนดไว้วา่ จะใหเ้ วลโดรา่ อาศยั น่นั คอื ชน้ั ล่างสุด
อันดับแรกก็ต้องเตรียมตกแต่งภายในที่น่ันเพ่ือไล่เขาออกจาก
ห้องผม
ช้ันลา่ งสดุ ยังเป็นพ้นื ทซ่ี ง่ึ ไม่มอี ะไรเลย
เนื่องจากไม่มกี า� แพงจงึ ไม่มที างเดิน บนั ไดก็ไมม่ ี เห็นแตเ่ พยี ง
ประตูหนึ่งบานในสว่ นหนงึ่ ของพืน้ ท่นี ั้น

“ไม่มอี ะไรเลยจรงิ ๆ ด้วยแฮะ”
“เฮย้ ๆ รมิ ุรุ ทีน่ คี่ อื หอ้ งของขา้ เรอะ? ท่ีน่ที �าให้ขา้ นึกถงึ สถานที่
ทข่ี ้าเคยถกู ผนกึ ยังไงไมร่ ู้นะ...”
เวลโดรา่ ท่าทางไมช่ อบใจเล็กน้อย
มีแคน่ ีม้ นั กน็ า่ สงสารอยู่นิดหนอ่ ยจรงิ ๆ

“ไม่เปน็ ไรหรอก อาจารย์! เพราะถา้ ขา้ ก�าหนดจิต ก�าแพงเอย
บันไดเอยก็สรา้ งได้งา่ ยๆ เลยละ”
รามิรสิ หวั เราะและเอย่ กบั เวลโดรา่ ทท่ี ่าทางไมพ่ อใจ

“ถา้ งน้ั เรามาปรกึ ษาดว้ ย ‘จติ สื่อสาร’ แล้วกา� หนดวา่ จะใหเ้ ปน็
ห้องแบบไหนกันดีกวา่ ”
ผมเอย่ ข้ึนแลว้ เชื่อมเราทง้ั สามดว้ ย ‘จติ สือ่ สาร’
จากนนั้ อยา่ งแรกผมลองนกึ วาดภาพภายในของหอ้ งทคี่ ิดไว้

“โอะ๊ โอว้ ! นแี่ หละใชเ่ ลยรมิ รุ เุ อย๋ ! สมแลว้ จรงิ ๆ ดเู หมอื นถา้ ฝาก
เจา้ จดั การ ข้ากไ็ มม่ อี ะไรต้องหว่ งเลยละ”
คงเพราะชอบใจมากในทนั ท ี เวลโดร่าจงึ พยักหน้าหงึกๆ

“ท่าทางเวลโดร่าจะพอใจแล้วด้วย เธอช่วยเปล่ียนให้เป็น
ประมาณนท้ี ไี ดม้ ้ัย?”
“เช่อื มอื ได้เลย! ถา้ แค่นลี้ ะก็สบายมาก”
รามริ ิสรบั ค�าอยา่ งสบายๆ

บทท่ี 3 เตรยี มเปดิ งาน 255

จากนั้นพืน้ ทกี่ ็ถกู เปล่ยี นแปลงในช่ัวพรบิ ตาตามคา� พูดของเธอ
ก�าแพงกลายเป็นก�าแพงหินท่ีให้ความรู้สึกภูมิฐาน มีห้องเล็ก
หลายหอ้ งกับห้องโถงขนาดใหญ่ปรากฏขน้ึ
ห้องโถงใหญ่เป็นส่ีเหล่ียมจตุรัสยาวด้านละ 100 เมตร เป็น
บรรยากาศดขู ลงั ทีเ่ รยี กว่า “ห้องบอส” ผมถ่ายทอดภาพของผมไปแล้ว
เธอจงึ สรา้ งมันตามทง้ั อยา่ งนน้ั เลย

“สุดยอดเลยนะเธอ! สมบรู ณแ์ บบเลยน.่ี ..”
“กน็ ะ ก็น้า! เพราะข้าเจง๋ ยงั ไงล่ะ!”
คงเพราะแทบไม่เคยถูกชมเลย รามิริสจึงยินดีปรีดาจนตัวลอย
แต่ครั้งน้ีผมคิดว่าเธอสุดยอดจริงๆ เพราะหากจะสร้างของแบบน้ีอย่าว่า
แต่หลายปีเลย จะใชเ้ วลาก่สี ิบปกี ็ไม่รู้
แต่เธอทา� ไดใ้ นพริบตาเดยี ว...
ดนั เจยี้ นอยภู่ ายใตก้ ารปกครองของรามริ สิ ดงั นน้ั เธอจงึ สามารถ
ปรบั แต่งไดอ้ ย่างอิสระตามใจชอบ
เฮ้อ เจง๋ จริงๆ
ผมมองรามริ สิ ใหมก่ วา่ เดิมมากทเี ดียว

เอาละ มวั แตป่ ระทบั ใจก็พดู กนั ไม่ถึงไหนเสยี ที
ห้องโถงใหญน่ ้ี เบอื้ งหน้าแล้วคอื หอ้ งเพื่อรบั ศึกกับนักผจญภัย
ทว่าจุดประสงค์จริงๆ ก็คือเป็นห้องส�าหรับให้เวลโดร่ากลับสู่ร่างเดิม
นั่นเอง
ดงั นน้ั ปญั หาคอื ถา้ เวลโดรา่ ไมร่ สู้ กึ ผอ่ นคลายทนี่ กี่ ไ็ รค้ วามหมาย
แตว่ า่ เมอื่ สงั เกตพฤตกิ รรมในระยะนขี้ องเวลโดรา่ แลว้ ถงึ จะไมไ่ ด้
อยใู่ นรา่ งมงั กรกท็ า่ ทางจะผอ่ นคลายสบายใจมากพออยแู่ ลว้ ดว้ ย... รา่ งแบบ
มนษุ ยเ์ สยี อกี ทเ่ี หมาะกบั การอา่ นมงั งะและเลน่ เกม เขาถงึ ขนาดไปขลกุ อยู่
ในห้องผมเลยด้วย คงตอ้ งสุขสบายดแี นๆ่

256



อยา่ งทวี่ า่ ไป ผมเลยตงั้ ใจจะทา� หอ้ งสา� หรบั มนษุ ยอ์ ยดู่ ว้ ยเชน่ กนั
ห้องโถงใหญน่ ม้ี ปี ระตูอยู่ 2 บาน
ประตบู านใหญท่ เ่ี ชอื่ มตอ่ ไปยงั เขาวงกตชน้ั บน 1 บาน กบั ประตู
ท่ีเชอ่ื มไปหอ้ งส่วนตวั ธรรมดาๆ
แบบห้องที่ผมนึกไว้ถูกสร้างเรียบร้อยด้วยพลังในการสร้างอัน
ยอดเย่ยี มของรามิริส

“โฮ่? นคี่ ือห้องของขา้ ร?ึ ”
ผมน�าเอาชุดเครื่องเรือนเคร่ืองใช้ในบ้านออกมาชุดหนึ่งจาก
‘กระเพาะ’ โดยไม่สนใจเวลโดรา่ ผู้มที ่าทางสนอกสนใจเตม็ ท่ี
ผมปูพรมที่พวกก็อบลิน่าทอให้ และวางเก้าอ้ีกับโต๊ะที่ท�าโดย
ชา่ งฝมี อื มเี กา้ อยี้ าวใหน้ อนเอกเขนกไดส้ บายดว้ ย แถมยงั มเี ตยี งนอนอกี
ตา่ งหากถงึ จะนา่ สงสัยวา่ จา� เป็นรเึ ปล่ากต็ าม
ดูแลว้ เปน็ พนื้ ทีอ่ ยู่สบายพอควรทเี ดยี ว
ทผี่ นงั ต้ังช้ันวางหนังสือไว้ ผมคดั ลอกมงั งะท่ีเวลโดร่าชอบเรียง
เอาไวบ้ นนนั้ สถานทใ่ี ชช้ วี ติ สว่ นตวั สขุ สบายซงึ่ สามญั ชนชน่ื ชอบ ถกู สรา้ ง
ข้ึนโดยตา่ งกนั เป็นคนละเรอ่ื งกับบรรยากาศเคร่งขรึมของหอ้ งโถงใหญ่

“ดจี งั เลยนา้ รมิ รุ ุ ขา้ กอ็ ยากไดเ้ ฟอรน์ เิ จอรแ์ บบนเ้ี หมอื นกนั นะ?”
รามิริสพูดอย่างอิจฉา ผมเลยสัญญาว่าจะเตรียมเอาไว้ให้คร้ัง
หนา้ ท่ีมาท่นี ี่
ถึงจะกลุ้มใจวา่ จะทา� ยงั ไงเรือ่ งขนาด แต่ดทู า่ เรอ่ื งนัน้ ไมม่ อี ะไร
ต้องห่วง เพราะรามิรสิ เร่ิมกางมังงะอ่านบนเก้าอย้ี าวแล้วโดยไม่ลังเล
จะวา่ ไปแลว้ ตอนอยใู่ นหอ้ งประชมุ กอ่ นหนา้ นกี้ เ็ หมอื นกนั ไมต่ อ้ ง
สนนักกค็ งไม่เป็นไร ผมจะเตรียมไว้อีกชดุ นึงละกนั
จากนนั้ เวลโดรา่ เองกไ็ ปนอนเอกเขนกกลงิ้ เกลอื กบนเตยี งตง้ั แต่
เมอ่ื ไรกไ็ มร่ ู้
ทา่ ทางดพู ึงพอใจเป็นอย่างมาก

258

พอดูเวลโดร่าทอี่ ยู่ในห้องนต้ี อนนแ้ี ลว้ ความขลงั ของหอ้ งใหญ่
ที่ให้ความสา� คญั กบั บรรยากาศก็พังไม่เป็นท่าเลย ผมคดิ ว่าบางทีคงไมม่ ี
คนมาท่ีนี่หรอก แต่ก็ขออย่าแสดงภาพลักษณ์แบบน้ีให้พวกนักผจญภัย
เห็นเลย
เอาละ ฝืนไปก็เท่านั้น
พอเตรยี มห้องของเวลโดรา่ แลว้ วันนีก้ ไ็ ด้ส้ินสุดลง

1 สัปดาหถ์ ดั มา
แม้ความคืบหน้าจะชะลอความเร็วลงบ้าง แต่เขาวงกตก็เสร็จ
สมบูรณจ์ นถึงช้นั ที่ 100 แลว้
ภายในสามารถปรบั เปลยี่ นโครงสรา้ งไดท้ กุ บลอ็ กตามทผี่ มกา� กบั
ด้วยคุณสมบัติเช่นน้ีเองท�าให้เราสามารถปรับเปล่ียนโครงสร้าง
ภายในได้ในหลายวันคร้ังหน่ึง ต่อให้นักผจญภัยอุตส่าห์จา� ทางมาก็ต้อง
เริ่มใหมอ่ กี รอบ พดู ได้วา่ เปน็ ลูกเลน่ ท่ีโหดไร้ปรานี
การซ้ือขายแผนที่เป็นเรื่องนอกรีต จงล�าบากล�าบนทุกครั้งท่ี
เข้าไปเสยี เถอะ
แต่หากคิดในอีกแบบหนึ่งนักผจญภัยก็จะไม่เบื่อ... เพราะมัน
เป็นเขาวงกตที่อยู่ในสภาพใหม่ๆ อยู่ตลอดโดยยังคงระดับความยากใน
การฝ่าไปอยู่
อย่างไรก็ดี เราได้ต้ังจุดเซฟพอยต์ ไว้ทุกๆ 10 ช้ันในฐานะ
มาตรการช่วยเหลือเผ่อื เอาไว้ดว้ ย
ภายในเขาวงกตของรามริ สิ นน้ั หากทา� ตามเงอื่ นไขทเ่ี ฉพาะเจาะจง
ไดก้ จ็ ะสามารถ ‘เคลอ่ื นย้ายผ่านมิต’ิ ได้ ช่างนา่ เหลอื เช่ือที่มันไมไ่ ด้รบั
ผลกระทบจากแก่นเวท ท้ังยงั สามารถขนสง่ เสบยี งไดด้ ว้ ย เป็นฟังก์ชัน่ ท่ี
สะดวกนา่ ดู
แนน่ อนวา่ สามารถใชก้ บั มนษุ ยไ์ ดเ้ ชน่ กนั ทา� ใหส้ ามารถเดนิ ทาง

บทท่ี 3 เตรยี มเปิดงาน 259

ไปยงั ตา� แหน่งท่ีระบไุ ด้อยา่ งอสิ ระ
และนั่นคอื เซฟพอยต์
หากมาถงึ ตา� แหนง่ นค้ี รง้ั หนง่ึ แลว้ ครงั้ หนา้ กส็ ามารถเรม่ิ ตน้ ใหม่
จากจดุ นน้ั ได ้ การเดนิ ทางแบบนสี้ ามารถใชก้ บั พวกพอ้ งไดด้ ว้ ย ดงั นน้ั วธิ ี
ขโี้ กงอยา่ งส่งใครไปสักคนกส็ ามารถทา� ได้เช่นกนั
เรามีความเห็นแตกต่างกันในประเด็นน้ี แต่ความเห็นของผมก็
ผา่ นมาได้ด้วยการตกลงกนั วา่ จะดูสถานการณ์ไปก่อน
อีกอย่างเดิมทีต่อให้โกงมายังจุดเซฟพอยต์คนที่จะล�าบากก็คือ
พวกตวั เองน่นั แหละ
ยังไงเสยี ผมกว็ างแผนจะวางบอสไวท้ กุ ชนั้ อยแู่ ล้ว ผมคิดวา่ ตอ้ ง
มีการ์เดย้ี น (ผูพ้ ิทกั ษ์ชนั้ ) เหมอื นกบั ทมี่ หาพงไพรแหง่ จูร่ามีแอเรียบอส
(เจา้ ถน่ิ ) น่นั แหละ
โดยเฉพาะเมอื่ ผมคดิ จะจดั วางอสรู ทแี่ ขง็ แกรง่ ตามความลกึ ของ
ชนั้ ไวห้ นา้ จดุ เซฟพอยตท์ ่อี ยู่ทุก 10 ช้ัน
แปลว่าถ้าไม่เอาชนะพวกแข็งแกร่งเหล่านั้นก็ไม่สามารถใช้งาน
จดุ เซฟพอยตไ์ ด ้ ผมคดิ วา่ พวกพอ้ งซง่ึ พาผมู้ คี วามสามารถทส่ี ามารถฟนั ฝา่
สิ่งนน้ั มาไดค้ งไม่ทา� อะไรไมเ่ ขา้ ท่า ถงึ อย่างไรถ้าดูทา่ จะเปน็ ปญั หา ตอน
น้นั ไวค้ อ่ ยคดิ ก็ได้
นอกจากนนั้ ผมจะเตรยี มหบี สมบตั เิ ปน็ ของรางวลั ไวด้ ว้ ย ผมอยาก
ใหพ้ วกเขาพยายามโค่นบอสให้ได้จรงิ ๆ
ถา้ โดนบอสฆ่าจะเปน็ ปัญหารึเปลา่ ?
ใช่แลว้ นนั่ แหละคอื ประเด็นสา� คญั อย่างหน่งึ
คณุ สมบตั อิ กี อยา่ งหนงึ่ ของ ‘รงั สรรคว์ งกต’ ของรามริ สิ -------
ความสามารถในการคืนชีพ
เพราะคุณสมบัตินแี้ ทๆ้ ทที่ า� ให้สามารถคืนชพี นักผจญภยั ท่เี ขา้
มาได้

260

เรือ่ งทวี่ ่าจา� เป็นต้องการยืนยันเจตจา� นงของเจ้าตวั ดว้ ยก็เป็นไป
ตามที่อธบิ ายกอ่ นหน้าน้ี แต่ดูเหมอื นหากมีความสมั พันธ์เชงิ นายบา่ วกบั
รามริ ิสเร่อื งนัน้ จะไมจ่ า� เปน็ เลย
ช่างน่าตกใจท่ีภายในเขาวงกตซึ่งสร้างโดย ‘รังสรรค์วงกต’
บรวิ ารของรามริ สิ จะเปน็ อมตะ แมว้ า่ ตวั รามริ สิ จะถกู สงั หารแลว้ สญู สลาย
ไป แต่เหล่าบรวิ ารนั้นสามารถฟืน้ คืนชพี กลับมาได้ที่จดุ เซฟพอยต์
แมค้ า� วา่ บรวิ ารในกรณนี จี้ ะจา� กดั อยทู่ ผี่ ทู้ ที่ า� พนั ธสญั ญาและผทู้ ี่
รามิริสใหก้ ารยอมรบั กต็ าม สกลิ นี้กย็ ังรา้ ยกาจกวา่ ทีผ่ มคดิ อยูด่ ี
น่เี องคือเหตุผลข้อใหญ่สุดที่เธอต้องการเบเร็ตต้า
เพราะถงึ แมต้ วั รามริ สิ เองจะไมไ่ ดแ้ ขง็ แกรง่ เสยี เทา่ ไร แตภ่ ายใน
เขาวงกต กา� ลงั รบของเธอนน้ั ไรเ้ ทยี มทาน ทวา่ สา� หรบั รามริ สิ ทไี่ มม่ ลี กู นอ้ ง
แลว้ มนั เปน็ ความสามารถไรเ้ ทยี มทานทไี่ ร้ความหมายโดยสิ้นเชงิ
โกเลมซ่ึงไม่มีเจตจ�านงก็ใช้ไม่ได้ ดูเหมือนการท่ีเอเลเมนทัล
โคคอสซัส (รูปปั้นยักษ์ผู้พิทักษ์จิตวิญญาณศักด์ิสิทธ์ิ) สูญสลายไปก็
เพราะมนั เป็นเพยี งตุก๊ ตาไรเ้ จตจ�านงน่นั เอง
จากจุดนี้ เบเร็ตต้าไม่ใช่ตุ๊กตา หากเป็นเบเร็ตต้าซ่ึงกลายเป็น
บรวิ ารของรามริ สิ แลว้ ตวั ตนของเขาจะเปน็ อมตะภายในเขาวงกตน ้ี อกี อยา่ ง
ตอนน้ีเธอก็มีคุณเทรน่ีอยู่ด้วย พลังรบของรามิริสนั้นเข้มแข็งอย่างดูถูก
ไม่ได้กวา่ ที่นกึ อีกแฮะ
สองคนน้ันแข็งแกร่งพอตัวเลยด้วย ยิ่งกว่านั้นเมื่อประกอบกับ
คณุ สมบตั อิ มตะแลว้ กน็ า่ กงั ขาวา่ เบนมิ ารหุ รอื ชอิ อนจะเอาชนะไดห้ รอื เปลา่
และทั้งท่ีเบเร็ตต้ากับคุณเทรน่ีส�าคัญขนาดน้ันแต่พวกเขากลับ
มวั ยงุ่ ช่วยงานกอ่ สร้างสนามประลองอยู่ขา้ งนอกโดยไมบ่ น่ สกั คา� ...
ต้องขอบคุณรามิริส เขาวงกตใกล้เสร็จสมบูรณ์โดยราบรื่น
พอเสรจ็ งานน้แี ลว้ หารือกับท้ังคูเ่ กีย่ วกบั การรกั ษาความปลอดภยั ภายใน
เขาวงกตท่าจะดกี วา่

บทที่ 3 เตรยี มเปิดงาน 261

แตเ่ รื่องนน้ั เอาไว้คดิ ทีหลงั
“รามริ สิ ไอเทมที่ฉนั วานไปเป็นไงบา้ ง?”

“ออ๋ อนั นส้ี นิ ะ ฉันลองสรา้ งดแู ลว้ ละ”
ส่งิ ท่ผี มวานใหร้ ามิริสทา� คอื ไอเทมส�าหรบั การฟน้ื คนื ชีพ
การยืนยันเจตจ�านงน้ันจ�าเป็นต่อการให้คุณสมบัติความเป็น
‘อมตะ’ โดย ‘รังสรรค์วงกต’ ของรามริ สิ แต่ส�าหรบั เขาวงกตคราวน้มี ี
การคาดการณ์ไวว้ ่าจะมีผใู้ ชง้ านจา� นวนมาก
ในเมื่อเป็นสถานท่ีซึ่งไม่ว่าใครก็ใช้ได้ การตรวจสอบเจตจ�านง
ของนักผจญภัยท่ีเข้ามาทีละคนทีละคนแล้วท�าพันธสัญญาคงเป็นเร่ือง
ยงุ่ ยาก เพราะถา้ มคี นจา� นวนคนนอ้ ยรามริ สิ กค็ งตรวจจบั ได ้ แตเ่ มอื่ มนษุ ย์
จา� นวนมากถาโถมเข้ามาในคราวเดยี วรามริ สิ คงท�างานไมท่ นั
ตอนนั้นเองรามิริสก็เอ่ยว่าเธอสามารถสร้างไอเทมแบบใช้แล้ว
ท้งิ ท่สี า� แดงฤทธ์ไิ ด้ครัง้ เดยี ว
สงิ่ ทร่ี ามริ สิ ยน่ื มาใหน้ นั้ ดเู ผนิ ๆ กเ็ ปน็ กา� ไลขอ้ มอื ธรรมดาวงหนงึ่
มันคือของที่ไว้พนั รอบข้อมือคล้ายสร้อยขอ้ มือถกั

“อันนี้ตรวจสอบวา่ ได้ผลรึยงั ?”
“ไรท้ ่ตี !ิ เพราะเม่อื คืนทดลองใช้กบั เบเร็ตตา้ แลว้ !”
“เดย๋ี วๆ เธอทา� อะไรเบเร็ตตา้ น่ีย...”
ดเู หมอื นเบเรต็ ตา้ ยนิ ดใี หค้ วามรว่ มมอื โดยบอกวา่ ‘ขา้ เปน็ ปศิ าจ
ดังนัน้ ตอ่ ใหอ้ ยใู่ นกรณรี า้ ยแรงทส่ี ุดข้ากไ็ ม่สญู สลายหรอกครบั ’ ถึงจะ
เป็นเร่ืองที่ผมฝากใหท้ �าก็เถอะ ชา่ งมุทะลุกนั เหลือเกิน
ทว่าเพราะอย่างน้ันเราถึงได้มั่นใจในผลลัพธ์ของก�าไลได้เมื่อ
ผ่านไปราว 10 วินาทีหลังคุณเทรนี่เจาะทะลวงแก่นกลางของเบเร็ตต้า
ศพของเขากถ็ กู สง่ มานอกดนั เจย้ี นในสภาพฟืน้ คืนชีพโดยสมบรู ณ์

“สมบรู ณ์แบบเลยนะ ตอ้ งขอบคณุ ความกลา้ ของเบเรต็ ต้า”
“อมื้ ๆ ขา้ เพงิ่ เคยสรา้ งไอเทมแบบใชแ้ ลว้ ทง้ิ เปน็ ครงั้ แรกนะ่ ถงึ จะ

262

คดิ วา่ ท�าได้อยแู่ ล้วกเ็ ถอะ ดแี ล้วละที่มนั ประสบความส�าเรจ็ !”
รามริ สิ พยกั หนา้ ดว้ ยสหี นา้ ยม้ิ แยม้ ดทู า่ จะเปน็ การทดลองครงั้ แรก
จริงๆ เสียด้วย
ถ้าท�าส�าเร็จก็ดีไป แต่พอนึกว่าจะเป็นยังไงถ้าล้มเหลวก็รู้สึก
เสยี ววาบ อยากขอใหอ้ ยา่ งนอ้ ยกท็ ดลองกับสตั ว ์ และหลังจากน้กี ห็ ้ามใช้
แนวทางทีบ่ ้าบิน่ แบบน้ีจริงๆ
อย่างไรกด็ เี ราทา� ไอเทมคนื ชพี ได้แลว้
ท่าทางต่อจากน้ีก็น่าจะท�าไอเทมส�าหรับหลบหนีฉุกเฉินมาบน
ผิวโลกไดเ้ หมือนกนั
“กา� ไลแหง่ การฟน้ื คนื ” กบั “นกหวดี คนื ถนิ่ ” --------ขายสนิ คา้
เหล่านีต้ รงทางเข้าเขาวงกตเป็นของประกนั ชีวติ ดกี วา่
จะซอื้ ก็ได้ ไม่ซื้อก็ได้
ทว่า ถ้าไม่ซื้อแล้วเข้าไปตายหรือหลงทางก็ถือว่าเป็นความรับ
ผดิ ชอบของเจ้าตัว
ถ้าเปน็ ผมต้องซ้อื แน่
เรื่องตั้งราคาไวค้ ดิ ทหี ลงั ยงั ไงเราก็เตรียมการเรียบรอ้ ยแล้ว
กระนนั้ กต็ าม ไอเทมคนื ชพี “กา� ไลแหง่ การฟน้ื คนื ” นเ้ี ปน็ เพยี ง
การน�าพลังของรามิริสมาก่อเกิดเป็นรูปธรรมแบบชั่วครั้งช่ัวคราวเท่านั้น
ด้วยเหตุนจ้ี ึงสามารถฟื้นคนื ชพี ไปยงั ทางเข้าดนั เจีย้ นซ่ึงตัง้ ค่าไว้ ณ ตอน
แรก แคใ่ นกรณที ่ีเสยี ชีวิตในเขาวงกตเท่านน้ั
ทา่ ทางจะตอ้ งอธบิ ายโดยเครง่ ครดั ทส่ี ดุ เพอ่ื ไมใ่ หเ้ ขา้ ใจผดิ กนั วา่
สามารถฟน้ื คืนชพี ท่ไี หนก็ได้
โลกใบนมี้ พี วกไมฟ่ งั คนอน่ื พดู อยเู่ ยอะแยะ เปน็ หว่ งนดิ หนอ่ ยแฮะ
ถงึ จะเขา้ ใจผดิ แลว้ ตายอยขู่ า้ งนอกขน้ึ มา นนั่ กถ็ อื วา่ ทา� ตวั เอง แตถ่ งึ จะวา่
แบบนน้ั ยงั ไงมนั กน็ า่ สงสาร เอาเปน็ วา่ จะชแ้ี จงใหร้ ะมดั ระวงั กนั อยา่ งจรงิ จงั
กแ็ ลว้ กัน

บทท่ี 3 เตรียมเปดิ งาน 263

และแล้วโครงสร้างโดยรวมของดันเจยี้ นก็เสรจ็ สมบรู ณ์
ยอดเยยี่ มมากทีก่ ินเพยี ง 1 สัปดาหเ์ ทา่ นั้น
ผมนึกสงสัยว่าไม่แน่อาจารย์ราฟาเอลอาจจะท�าเลียนแบบได ้
เลยลองถามด-ู -------

《แจง้ เตอื น ไมส่ ามารถลอกเลยี นแบบความสามารถเฉพาะตวั
ของรามริ ิส ‘โลกใบนอ้ ย (การสร้างเขาวงกต)’ ได》้

แจง้ กลับมาอยา่ งงา่ ยๆ ว่าท�าไมไ่ ด้
นีค่ ือผลงานอนั ยงิ่ ใหญซ่ ่งึ มเี พยี งรามริ ิสทีส่ ามารถท�าได ้ ตอนนี้
ผมรู้สึกขอบคุณที่เธอย้ายมาทีน่ ี่

“พยายามไดเ้ ยย่ี มมาก รามริ สิ เทา่ นใ้ี นทสี่ ดุ เรากค็ บื หนา้ สแู่ ผนการ
ถัดไปไดแ้ ล้วละ”
“แหะๆ ของตายอยแู่ ลว้ ! ขา้ น่ะถา้ นกึ จะท�าก็ท�าได้!”
ผมชมรามริ สิ ซง่ึ กา� ลงั บนิ พบ่ึ พบ่ั ไปรอบๆ แลว้ หนั ไปทางเวลโดรา่

“ขอโทษที่ให้รอนะ เวลโดร่าคุง ในที่สุดก็ได้เวลาที่จะให้นาย
ปลดปลอ่ ยออร่าแลว้ ละ”
“โอ้ ในท่สี ุด! เคยี ะฮะฮะฮ่า วางใจขา้ เถอะ!”
และเวลาท่ีเรารอแลว้ รอเล่าก็มาถึง
ดนั เจย้ี น 100 ชน้ั มบี นั ไดและชอ่ งระบายอากาศเชอ่ื มตอ่ ถงึ แตล่ ะ
ชน้ั หากถามวา่ ระบายอากาศไดถ้ งึ ชน้ั ใตด้ นิ ท ี่ 100 เลยเหรอ คงตอบได้
แตว่ า่ เราใช้เวทมนตรท์ �าอะไรสักอย่างใหม้ ันท�าได้
ดังนั้นวา่ กันตรงๆ ช่องระบายอากาศน่ะไม่จ�าเป็นหรอก
ทว่าเหตุผลที่ให้รามิริสสร้างมันก็เพื่อให้แก่นเวทแทรกซึมไปยัง
แตล่ ะชนั้

264

เวลโดรา่ จะปลดปลอ่ ยรา่ งทแี่ ทจ้ รงิ ณ ใจกลางหอ้ งโถงใหญช่ นั้ ท่ี
100 จากนนั้ ออร่าทีส่ ะกดกลัน้ มาก็จะถูกปลอ่ ยออกมา

“งั้นจะเอาละนะ ย้ากกกกกก!!”
ถงึ จะไมจ่ า� เปน็ ตอ้ งสง่ เสยี งกไ็ ด ้ แตค่ งเปน็ เรอื่ งของอารมณล์ ะนะ
ออร่าร้ายกาจซึง่ ถูกปลอ่ ยออกมาเขา้ จโู่ จมผมกับรามิรสิ ผมจงึ
ห่อหมุ้ รามริ สิ ไว้ดว้ ย ‘การปอ้ งกนั สัมบรู ณ์’ ด้วยความเปน็ ห่วง
หลังจากน้ันช่ัวพริบตา ก็มีแรงปะทะทรงพลังจนนึกว่าเกิด
ระเบิดขึ้น

“อะ อนั อนั ตรายจรงิ ๆ ...ถา้ รมิ รุ ไุ มช่ ว่ ยปกปอ้ งขา้ อาจจะกระเดน็
ไปเลยก็ได.้ ..”
รามิริสตวั สนั่ กึกๆ
มันเป็นแรงปะทะท่ีรุนแรงเกินคาดจริงๆ นั่นแหละ จากน้ัน
แก่นเวทหนาแน่นซึ่งถ้าเป็นมนุษย์ธรรมดาคงตายเอาง่ายๆ ได้เติมเต็ม
บริเวณรอบขา้ ง

“กา๊ กกกกฮ่าฮา่ ฮา่ ! ขา้ ปรากฏกายแล้ว!!”
ห้องบอส ไม่สิ ห้องโถงใหญ่ซึ่งอยู่ลึกท่ีสุดน้ันค่อนข้างกว้าง
เอาการ แตพ่ อตัวเวลโดรา่ กลายเปน็ ขนาดเดิมก็รูส้ กึ แคบไปทนั ที
เวลโดร่าในรูปลักษณ์มังกรซึ่งไม่ได้เห็นมานานช่างเปี่ยมด้วย
ความนา่ เกรงขามเสยี เหลือเกิน
ท่ีจรงิ ถา้ หบุ ปากไวก้ ด็ นู ่าเกรงขามดอี ยนู่ ะ
แตว่ า่ นะ...

“ข้ารู้สกึ โลง่ สบาย! แต่แหม มนั ก็อลังการจริงนะ ถา้ ทา� แบบน้ี
ขา้ งนอกอาจจะเปน็ เรื่องย่งุ สักหน่อยกระมงั ”
เขากลา่ วอยา่ งเออื่ ยเฉอื่ ย แตถ่ า้ เกดิ ทา� แบบนขี้ า้ งนอกคงไดเ้ กดิ
โศกนาฏกรรมขนานใหญไ่ ปแลว้ ละ อกี อยา่ งถงึ เขาจะวา่ โลง่ สบาย แตแ่ กน่ เวท
ยังรัว่ ออกมาอยู่เลย

บทที่ 3 เตรยี มเปิดงาน 265



“วะ วา่ แลว้ วา่ อาจารยเ์ นยี่ สดุ ยอดจรงิ ๆ ...ไมค่ ดิ เลยนะวา่ เขาวงกต
ของข้าจะถงึ กบั บดิ เบี้ยว...”
อยา่ งทร่ี ามริ สิ วา่ ผนงั กา� ลงั บดิ เบยี้ วดว้ ยลมสลาตนั นเ่ี ปน็ ผลจาก
การรบั แรงดนั ภายในอันรนุ แรง แต่กน็ า่ ตกใจทสี่ ่งิ นย้ี ังไมเ่ รยี กว่าเปน็ การ
โจมตี

“จะวา่ สุดยอดหรอื ไงดี นายอดกลั้นมาพอสมควรเลยนะ จากนี้
ช่วยปล่อยออร่าออกมาทีละเลก็ ละน้อยกอ่ นทจ่ี ะเป็นแบบนที้ นี ะ...”
ไมน่ า่ เชอื่ วา่ เพยี งแคแ่ กน่ เวทซง่ึ ปนอยใู่ นออรา่ ทรี่ ว่ั ไหลออกมายงั
ข้นระดบั น ี้ ปริมาณแกน่ เวทของเวลโดรา่ เน่ียคงมหาศาลสุดๆ ไปเลย
เพราะอยา่ งงั้นแคป่ ลดปลอ่ ยมนั ออกมากร็ ้ายแรงแล้ว นบั แตน่ ี้
ไปใหเ้ ขาปล่อยออกมาทีละนิดดีกวา่
ถงึ อยา่ งนนั้ ความเขม้ ขน้ ของแกน่ เวทมนั กส็ งู จรงิ ๆ ขณะทค่ี ดิ เชน่ น้ี
สมองผมกผ็ ุดความคดิ อนั เย่ียมยอดขน้ึ มา
ถา้ ติดต้ังหอ้ งอีกหนง่ึ ห้องในชนั้ 100 น้แี ลว้ ทา� เปน็ โกดงั จะเปน็
ยังไงกนั นะ?
จากนนั้ เรากเ็ กบ็ รกั ษาพวกแรเ่ หลก็ ซง่ึ ขดุ ขนึ้ และสง่ มาจากเหมอื ง
บนเขาไว้ท่หี ้องนั้น พอเปน็ แบบนี้พวกมันก็อาจจะอาบแกน่ เวทมหาศาล
แลว้ เปล่ยี นคณุ สมบตั เิ ปน็ สินแร่เวทในทันทีเลยมใิ ชห่ รือ
สนิ แรเ่ วทกค็ อื หนิ แรอ่ นั เปน็ วตั ถดุ บิ ของ “โลหะเวท” มคี า่ เทยี บ
เท่ากับทองค�า มีอุปสงค์มากกว่าแร่เหล็กอย่างเทียบไม่ติด และคงเป็น
ทรัพยากรท่เี ปน็ ประโยชนส์ า� หรบั พวกเราเช่นกนั

“รามิริส เธอช่วยสร้างห้องโถงอีกห้องไว้ข้างห้องโถงใหญ่นี้ที
ได้มัย้ ?”
“ไดส้ ิ สบายๆ!”
และเธอกท็ า� ให้ในทันที

บทท่ี 3 เตรียมเปิดงาน 267

ครั้งหนา้ ท่มี า ขนแรเ่ หล็กจากโกดงั ในเมืองมาด้วยดีกวา่

ในระหว่างที่ผมคิดเรื่องเจ้าเล่ห์แบบนั้น แก่นเวทก็ได้แทรกซึม
ไปยังแต่ละช้ันของเขาวงกตตามก�าหนดการ ขณะนี้เขาวงกตไม่มีแม้แต่
ก�าแพง รวมถึงยังไม่ได้ด�าเนินการแบ่งโซนต่างๆ ดังน้ันแก่นเวทจึงเติม
พน้ื ทจ่ี นเตม็ ทกุ ซอกทกุ มมุ โดยไรส้ งิ่ กดี ขวางใดๆ กระทง่ั ในชนั้ ใตด้ นิ ท ่ี 50
กย็ งั มคี วามเขม้ ขน้ ของแกน่ เวทสงู กวา่ สว่ นลกึ สดุ ของ “ถา้� ปดิ ผนกึ ” เสยี อกี
ถึงจะข้นกว่าที่คิดแตอ่ ย่างน้อยก็ถอื ว่าประสบความส�าเร็จ
ทเี่ หลือก็แคร่ อการก�าเนดิ ของอสูร ความเขม้ ข้นสดุ ยอดขนาดนี้
คงท�าให้เกดิ ส่งิ มชี ีวิตทีแ่ ข็งแกร่งเอาการ
ผมคาดหวังเช่นนนั้ แลว้ วนั นี้ก็ถึงเวลาแยกยา้ ย

＊

จากน้ันในวนั ร่งุ ขึ้น
วันนม้ี ที ้งั เบเรต็ ตา้ กบั คุณเทรนอ่ี ยู่ด้วย
สว่ นเวลโดรา่ กา� ลงั ปลดปลอ่ ยแกน่ เวทออกมาอยา่ งตอ่ เนอ่ื งอยา่ งนน้ั
ต้งั แตเ่ มื่อวาน เขาก�าลังพกั ผ่อนสบายใจในรา่ งมังกรอยู่ทหี่ อ้ งโถงใหญ ่

“เฮอ้ รมิ รุ เุ อย๋ เมอื่ คนื ขา้ สบายตวั แบบไมไ่ ดเ้ ปน็ มานานเชยี วละ”
“กด็ แี ลว้ ละ จากนไี้ ปปลดปลอ่ ยออกมาตามใจชอบแบบไมต่ อ้ ง
อั้นเลยนะ แต่วา่ หา้ มท�าขา้ งนอกเด็ดขาดเลยนะรมู้ ย้ั ?”
“เคียะฮะฮะฮะ ขา้ รอู้ ยู่แลว้ น่า”
จะจรงิ เรอ้ ?
ถึงจะนา่ กงั ขานดิ หน่อยแตจ่ ะเชอ่ื ก็แล้วกัน
เป็นแบบน้ีก็ปรึกษาหารือกันไม่ถนัด ผมจึงให้เวลโดร่ากลับมา
รา่ งมนษุ ยแ์ ลว้ คอ่ ยอธบิ ายสถานการณป์ จั จบุ นั ใหเ้ บเรต็ ตา้ และคณุ เทรนฟี่ งั

268

ทนี ก้ี ไ็ ดเ้ วลาเรมิ่ งาน--------อยากจะพดู แบบนอี้ ยหู่ รอก แตก่ อ่ น
หนา้ นน้ั

ผมตดั สินใจขอค�ายืนยนั กับเบเร็ตต้าเปน็ คร้ังสดุ ท้าย
“เบเรต็ ตา้ นายสาบานกบั กไี วว้ า่ จะรบั ใชร้ ามริ สิ สนิ ะ? ความรสู้ กึ

ของนายตอนน้ีกไ็ ม่เปล่ียนแปลงใช่มั้ย?”
เบเรต็ ตา้ มองผมคล้ายประหลาดใจ
ภายใตห้ นา้ กากนน้ั เขาคงกา� ลงั เปลยี่ นสหี นา้ อยา่ งทนี่ อ้ ยครงั้ จะ
ท�ากระมัง

“-------ท่านรมิ รุ ุ ขา้ ทราบว่าเสียมารยาทแตข่ อเรยี นไว้ อย่างที่
กลา่ วไปเมื่อครง้ั ก่อน ข้าปรารถนาจะรบั ใชท้ ่านและท่านรามิรสิ ครับ”

“อมื้ ฉนั จา� ได ้ แตว่ า่ ถา้ อยา่ งนน้ั จะเปน็ การผดิ คา� สาบานทใ่ี หก้ บั
กไี มใ่ ชเ่ หรอ?”
“...ครบั ถึงตอนนน้ั ขอให้ชดใช้ด้วยตวั ขา้ เพียงผูเ้ ดียว-------”
“ไมล่ ะ ไมต่ อ้ งคดิ มากขนาดนน้ั กไ็ ด ้ ทา้ ยทสี่ ดุ รามริ สิ เองกย็ า้ ยมา
ทเี่ มอื งนต้ี ามทนี่ ายตอ้ งการแลว้ ดว้ ย แลว้ เธอกจ็ ะมาบรหิ ารงานเขาวงกตอกี
นายเองก็จะช่วยงานเธอด้วยใช่มั้ยละ่ ?”

“แนน่ อนครบั !”
“ถา้ อยา่ งนนั้ กไ็ มม่ ปี ญั หาหรอก เพราะสดุ ทา้ ยแลว้ กเ็ ทา่ กบั รบั ใช้
ฉนั นน่ั แหละ”
ผมคดิ มาตง้ั แตต่ อนไดย้ นิ กอ่ นหนา้ นแ้ี ลว้ วา่ ถา้ เบเรต็ ตา้ ตอ้ งการ
จะใหเ้ ขายา้ ยไปขน้ึ กับรามิริสกไ็ ด้
เพราะหากสญั ญากบั กผี แู้ มแ้ ตใ่ นหมจู่ อมมารกถ็ กู มองวา่ แขง็ แกรง่
ทีส่ ุดแล้วผิดค�าพดู ละก ็ เบเรต็ ต้าเองคงไมจ่ บสวยแน่

“จะดหี รอื ครบั ? ถา้ เชน่ นนั้ ขา้ กป็ ระสงคจ์ ะรบั ใชท้ า่ นรามริ สิ ครบั ”
เบเรต็ ตา้ ตอบโดยไมล่ ังเล
ร้สู กึ เหมอื นเปน็ ไปตามแผนเบเรต็ ต้าเลยจริงๆ แต่ชา่ งมนั เถอะ

บทที่ 3 เตรยี มเปดิ งาน 269

ความปากอยา่ งใจอย่างน่ัน เอามาจากใครกนั แน่-------

《คÓตอบ เร่ืองนน้ั แน่นอนว่า-------》

ไม่นะ ผมไมอ่ ยากได้ยินค�าตอบ
ไมป่ ระมาทแถมไรช้ อ่ งโหว ่ คณุ ราฟาเอลคดิ กบั ผมยงั ไงกนั แนน่ ะ
ใหต้ ายสิ ทีม่ ือถือสากปากถอื ศลี น่ะคอื คณุ ราฟาเอลมากกว่าไม่
ใชเ่ รอะ

《...》

ท่าทางจะไมพ่ อใจแต่อยา่ ไปสนใจเลย
“งนั้ กด็ ี ถา้ งน้ั เบเรต็ ตา้ ตอ่ จากนนี้ ายไปรบั ใชร้ ามริ สิ เสยี เถอะ!”

“แมข้ า้ จะกลายเปน็ ผรู้ บั ใชข้ องทา่ นรามริ สิ แตจ่ ะไมล่ มื พระคณุ ของ
ทา่ นรมิ รุ เุ ลยครบั หากทา่ นมธี รุ ะไหวว้ านอะไร โปรดสง่ั ขา้ มาไดเ้ ลยไมต่ อ้ ง
เกรงใจ”
“อม้ื ถึงตอนนนั้ กฝ็ ากด้วยละ”
พอผมกล่าวเชน่ น้นั กป็ ลดมาสเตอร์ล็อก (ค�าสง่ั ของผรู้ งั สรรค)์
ซงึ่ ตง้ั คา่ เบเรต็ ตา้ ไว ้ จากนน้ั กย็ กตา� แหนง่ มาสเตอร ์ (นายทแี่ ทจ้ รงิ ) ใหแ้ ก่
รามิริส
การยกต�าแหน่งเสร็จสิ้น นับแต่นี้ผมจะมีเพียงสิทธ์ิในฐานะผู้
รังสรรคเ์ ทา่ นั้น
หากเกิดอะไรขึ้นกับรามิริส อ�านาจในการบัญชาเบเร็ตต้าก็จะ
กลับมาท่ผี ม แตต่ ราบใดที่ไม่เปน็ เชน่ นน้ั รามิรสิ ก็คือนายของเบเรต็ ต้า
เทา่ น้ีก็โล่งใจไปเปลาะนงึ
จะไม่โดนกีบ่น แถมในฐานะผู้พิทักษ์ของรามิริส เบเร็ตต้าก็

270

เชือ่ ใจได้
เขาวงกตน้ีท่าทางจะใชป้ ระโยชน์ไดม้ ากกว่าที่คิด
เบื้องหนา้ ก็ใช้เปน็ การโฆษณาเรียกพวกนักผจญภัย
ส่วนเบื้องหลังก็ยังมีหนทางใช้เป็นที่ระบายออร่าของเวลโดร่า
สว่ นผลพลอยไดค้ อื -------เราสามารถอาศยั ความเขม้ ขน้ แกน่ เวทสงู ในการ
เปลย่ี นคณุ สมบัติของแร่เหลก็ เปน็ โลหะเวท
นอกจากนนั้ เขาวงกตนดี้ จู ะใชใ้ นการวจิ ยั สสารปรศิ นาของโลกนี้
ซง่ึ เรยี กวา่ “แกน่ เวท” ไดด้ ว้ ย ความสา� คญั ของเขาวงกตนก้ี า� ลงั เพม่ิ มากขน้ึ
จากทีน่ กึ ไวต้ อนแรก
การปกป้องที่นี่จะให้คุณเทรนี่ท�าคนเดียวก็น่าห่วง แต่ถ้าม ี
เบเรต็ ตา้ อยกู่ ็นา่ อุ่นใจ
สว่ นดา้ นรามริ สิ ท่ีเป็นมาสเตอรข์ องเบเรต็ ตา้ ก.็ ..
เธอกระสับกระสา่ ยกับเร่ืองท่ีเกดิ ขน้ึ อยา่ งกะทนั หัน

“เบเร็ตต้าจังเป็นบริวารของข้าจริงๆ ...เท่านี้ข้าก็เลิกเป็นคน
โดดเด่ียว-------”
“แหม ท่านรามิรสิ ข้าก็อย่ทู ง้ั คนนะคะ”
“ใชแ่ ล้ว! เทรนจ่ี งั ก็อยู่ดว้ ย เราเปน็ ครอบครัวใหญก่ ันแล้วนะ!”
รามิรสิ คงดีใจสดุ ๆ เธอบนิ วนรอบตวั เบเรต็ ต้า
คณุ เทรนี่ทอดสายตามองพรอ้ มอมยมิ้
จนถึงตอนน้ีรามิริสคงเหงามากท่ีต้องอยู่ตัวคนเดียว ทั้งท่ีมี
บริวารแค ่ 2 คนเธอกบ็ อกว่าเป็นครอบครัวใหญแ่ ล้ว...
น่าเปน็ ห่วง นา่ เป็นหว่ งจริงๆ
เพราะแม้คุณเทรนี่จะเป็นคนที่พ่ึงพาได้ แต่เธอตามใจรามิริส
มากไป ถงึ นนั่ จะทา� ใหเ้ บเรต็ ตา้ ลา� บาก แตผ่ มกอ็ ยากใหเ้ ขาพยายามในฐานะ
คนท่ยี งั มสี ามญั สา� นกึ อยตู่ ่อไป
ถึงเบเร็ตต้าจะมีด้านท่ีมือถือสากปากถือศีลและแผนสูงอยู่บ้าง

บทที่ 3 เตรียมเปดิ งาน 271

แตก่ ค็ งจะตอบสนองความคาดหวงั ของผมได้กระมัง
“เบเร็ตต้า ปกป้องรามิรสิ ใหด้ ๆี นะ”

“ครบั ผม! ขา้ จะท�าให้ได ้ แม้ต้องแลกด้วยชวี ติ น้กี ต็ าม!”
เชอ่ื มือเขาหน่อยแล้วกัน ถ้าเปน็ เบเร็ตต้าละกส็ บายใจได้
ในการควบคมุ ดแู ลอสรู ในเขาวงกต หากมแี คร่ ามริ สิ กบั คณุ เทรน่ี
คงมเี รอ่ื งทไ่ี มส่ ะดวกอยบู่ า้ ง เวลาเชน่ นห้ี ากมเี บเรต็ ตา้ อยดู่ ว้ ยกไ็ มม่ ปี ญั หา

แบบน้ีแหละดีแลว้
แมผ้ มกบั เวลโดรา่ จะระอาใจกบั รามริ สิ ทส่ี ง่ เสยี งเจย๊ี วจา๊ ว แตเ่ รา
ก็มองภาพน้ันด้วยรอยยมิ้

ด้วยเหตุท่ีเกิดความสัมพันธ์นายบ่าวอย่างเป็นทางการภายใน
เขาวงกตนี้เบเรต็ ต้าจึงกลายเป็น ‘อมตะ’ แล้ว
ดเู หมอื นวา่ ตอ่ ใหไ้ มม่ ี “กา� ไลแหง่ การฟน้ื คนื ” อา� นาจนน้ั กส็ ามารถ
สา� แดงฤทธิไ์ ด้อยา่ งสมบูรณ ์ เรอ่ื งนัน้ คณุ เทรน่กี เ็ ช่นเดียวกัน
สกลิ ของรามริ สิ ถกู ใสใ่ หไ้ วใ้ นไอเทมอยา่ ง “กา� ไลแหง่ การฟน้ื คนื ”
หรือ “นกหวีดคนื ถ่ิน” อย่างจา� กดั ทว่าสา� หรบั เบเรต็ ต้ากบั คุณเทรน่ีซ่ึง
เปน็ ผูร้ บั ใช้ ถงึ ไม่มไี อเทมแบบนนั้ กไ็ มเ่ ป็นไร
สถานทซ่ี ง่ึ จะฟน้ื คนื ชพี เอง ถา้ เปน็ จดุ เซฟพอยตท์ ตี่ ง้ั คา่ ไวล้ ว่ งหนา้
แลว้ จะเปน็ ทไ่ี หนกไ็ ดท้ งั้ นน้ั ไมต่ อ้ งกระเดน็ ไปนอกเขาวงกตครงั้ แลว้ ครงั้ เลา่
ก็ได้
อกี ทง้ั ยงั สามารถ ‘เคลอ่ื นยา้ ย’ ผา่ นจดุ เซฟพอยตข์ องแตล่ ะชน้ั
ได้อยา่ งง่ายดายอีกดว้ ย
ดทู ่าสกิลเฉพาะตวั ‘รังสรรค์วงกต’ ของรามิริสจะมีคณุ สมบัติ
ท่ีเป็นประโยชน์กับตวั บรวิ าร ไมใ่ ช่เจ้าตัว
แต่ถึงอย่างน้ัน... เม่ือลองคิดดูแล้ว การท่ีฟื้นคืนชีพได้ทุกเม่ือ
โดยไรข้ อ้ จา� กดั กน็ า่ หวาดกลัว

272

ขณะน้ยี ังมีแค่ 2 คนก็จรงิ แต่จากนถี้ า้ บรวิ ารเพ่มิ มากข้ึนละ่ ...
ต่อจากนี้อสูรจะถือก�าเนิดภายในเขาวงกตมากข้ึนเรื่อยๆ หาก
ท�าให้พวกมันเชื่อฟังได้ ก็อาจเรียกได้ว่าน่ันคือแสนยานุภาพทางทหาร
ของรามริ สิ
เม่ือเป็นเช่นนั้นก็มีความเป็นไปได้ท่ีจะกลายเป็นขุมพลังซึ่งไป
แหยว่ า่ เปน็ แคย่ ยั เปย๊ี กไมไ่ ดแ้ ลว้ และพอกองทพั นน้ั มคี ณุ สมบตั ิ ‘อมตะ’
เพ่ิมเข้าไปดว้ ยแล้วก็ยง่ิ น่าเกรงขามจนดถู ูกไม่ได้
หากคิดในแง่ของพลังป้องกัน สกิลของรามิริสก็เยี่ยมยอดจน
ไมม่ ีใครเหนอื กว่านแี้ ลว้ เพราะผู้ใชเ้ ป็นรามิรสิ จึงยังไม่มใี ครสนใจเรอื่ งน้ี
มาโดยตลอด

--------แต่กน็ ะ ท้ายสุดเธอก็คือรามริ ิส
สบายมาก ไมม่ ปี ญั หา
ภตู ทน่ี า่ รกั นา่ เอน็ ดตู นนเี้ ปน็ แคย่ ยั เปย๊ี กขเี้ หงาเทา่ นนั้ เอง ผมคง
นกึ ภาพไมอ่ อกว่าเธอจะนา� กองทัพไปท�าอะไร

＊

ถ้าอย่างนั้นเราก็จะไปยังขน้ั ตอนต่อไป
น่นั คือการพิจารณาเร่ืองโครงสรา้ งภายในเขาวงกต
พอมถี ึง 100 ชัน้ การคิดเส้นทางวกวนกย็ ากลา� บาก เอาเถอะ
กบั ดกั ไมไ่ ดม้ แี คเ่ สน้ ทางวกวนดว้ ย ตกแตง่ ภายในทลี ะนดิ ทลี ะหนอ่ ยกพ็ อ
อีกอย่างเขาวงกตนี้ ชั้นที่ 1 เป็นรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสความยาว
250 เมตรทั้ง 4 ด้าน
เปน็ ความกวา้ งเทยี บเทา่ กบั โตเกยี วโดม แตเ่ มอื่ ลงไปอกี ชน้ั กจ็ ะ
แคบลงเรื่อยๆ เปน็ โครงสร้างแบบพรี ะมิดกลบั หัว
เนอื่ งจากเวลโดรา่ ปลอ่ ยออรา่ อยตู่ รงชน้ั ลา่ งสดุ นจี่ งึ เปน็ ผลลพั ธ์

บทท่ี 3 เตรียมเปดิ งาน 273

จากการออกแบบให้ออร่ากระจายตัวได้ง่าย แต่ถึงจะพูดแบบนั้น เราก็
สามารถประกอบท้ังความกว้างความสูงทุกช้ันใหม่ได้โดยอิสระ ถ้าเกิด
ความไมส่ ะดวกขึ้น ไวป้ รับเปลยี่ นเอาก็พอ
คงเพราะเราจะทา� อะไรกไ็ ด ้ เลยทา� ใหเ้ กดิ โครงสรา้ งทผี่ ดิ สามญั สา� นกึ
คดิ ไปกเ็ ท่านั้น
เอาละ เราจะมาเชก็ กับดักทส่ี ามารถติดตง้ั ไดก้ ัน

・ธนูพิษ--------ลูกธนูอาบยาพษิ ซ่ึงจะพงุ่ มาจากทางไหนก็ไม่รู้
・บ่อพษิ -------- บอ่ ท่ีเหน็ ปุบ๊ กร็ ้วู า่ มพี ษิ หากตกลงไปจะได้รับ
ความเสียหายจากพิษและสภาวะผดิ ปกต ิ
・พ้นื กลับดา้ น--------- ทา� ให้การรับรู้ทศิ ทางผิดเพีย้ น จงรับรู้
ความสา� คญั ของการจา� ทางเอาไว้เถอะ!
・พ้ืนเคล่อื นท-ี่ -------พ้นื ที่ว่ิงแล่นไปไดเ้ อง นา่ กลัวทเี ดียว
・ใยสะบน้ั --------ถา้ ผา่ นมนั โดยไมร่ ตู้ วั หวั กจ็ ะขาด รา้ ยกาจมาก
เมอ่ื รวมกบั พ้ืนเคลือ่ นที่
・มิมคิ (หบี สมบัติปลอม) --------เจอจนได ้ หีบสมบัติเหรอ?
เสียใจ นฉ่ี นั เอง!
・หบี สมบัตริ ะเบิด--------เจอจนได ้ หีบสมบัติ! ระเบดิ !!
・ห้องอสรู --------สวสั ด!ี ในทีส่ ุดกม็ ีเหยอื่ แล้ว
・หอ้ งปิดตาย-------ถ้าจดุ ไฟข้างในห้องละก็...
・ชนั้ มดื มดิ --------การพกคบเพลงิ มามนั เปน็ สามญั สา� นกึ ละนะ
แต่ถ้าไมม่ คี บเพลิงจะขายใหใ้ นราคาแพงกไ็ ด้นะ?
・ช้ันเพดานต�่า------- เวลาท่ีคลานส่ีขาไม่อยากจะคลานไปหา
อสูรเลยนะเนีย่ ...
・ชั้นฤทธิ์จากภูมิศาสตร์-------- ที่นี่มันอะไรกัน! ท�าไมในเขา
วงกตถงึ มภี เู ขาไฟล่ะ!?

274

ก็อารมณ์ประมาณน้แี หละ
พอไลเ่ รยี งกบั ดกั เทา่ ทน่ี กึ ออกเปน็ ขอ้ ๆ แลว้ กพ็ บวา่ เกอื บทง้ั หมด
สามารถทา� ได้จรงิ

“เอาเรอื่ งเลยน ่ี รามริ สิ กบั ดกั แบบนก้ี ท็ า� ใหเ้ ปน็ รปู ธรรมไดด้ ว้ ย
พลงั ของเธอง้ันเหรอ?”
“อืม้ ! ถ้าเป็นในเขาวงกตอะไรก็ท�าไดท้ ้งั นั้นแหละ!”
กค็ งเปน็ จริงตามทีร่ ามริ ิสว่า
ขณะนพี้ วกเราอยู่ใต้ดนิ ชัน้ ที่ 100 องคป์ ระกอบอากาศแทบไม่
แตกตา่ งจากบนพน้ื ดนิ เลย ทกุ อยา่ งตอ้ งขอบคณุ พลงั ของรามริ สิ ผมมนั่ ใจ
ขึ้นมาอกี คร้งั วา่ มันชา่ งเปน็ สกลิ ท่ีสดุ ยอดโดยแท้

“วา่ แต ่ เจา้ “หอ้ งปดิ ตาย” นมี่ นั อะไรนะ่ ? ของแบบนเี้ ปน็ กบั ดกั
ด้วยเหรอ?”
ผมแสยะยิ้มแลว้ หวั เราะพรอ้ มตอบคา� ถามนนั้

“อากาศ------- หรอื จะพูดใหถ้ ูกคอื ในอากาศมีสสารที่เรยี กว่า
ออกซเิ จนอย ู่ มนษุ ย์ หรอื จะวา่ ไป สรรพชีวติ เกือบทง้ั หมดต่างก็ดดู ซมึ
เอาออกซเิ จนนั้นเขา้ ไปในรา่ งกายด้วยการหายใจ ถึงจะมีขอ้ ยกเว้นอยา่ ง
สไลม์และมังกรอยกู่ เ็ ถอะ ถา้ ระดับความเขม้ ข้นของออกซิเจนต่�าลงสุดขั้ว
แค่หายใจเฮือกเดียวก็เกิดภาวะขาดออกซิเจนแล้ว อย่างแย่คือเสียชีวิต
ทันที ก่อนเขา้ หอ้ งตอ้ งรอบคอบระมดั ระวงั กเ็ ป็นกฎเหล็กละนะ”
ถา้ หอ้ งถกู ปดิ ตายตามปกตคิ งไมม่ ปี ญั หา แตห่ ากไปจดุ ไฟเขา้ ก็
อาจตกอย่ใู นสภาวะไรอ้ อกซเิ จน กรณีทมี่ ีแก๊สพษิ อยู่เต็มหอ้ งกม็ ีเช่นกนั
ในโบราณสถานหรือเขาวงกต ถึงจะหาห้องเจอก็ห้ามกระโจน
เขา้ ไปทันท ี ตอ้ งวเิ คราะหอ์ งคป์ ระกอบของอากาศภายใน ตง้ั ขอ้ สงสัยว่า
มีกา๊ ซพษิ สะสมอยูห่ รอื เปลา่ และต้องวัดความเข้มขน้ ของออกซเิ จนดว้ ย
นี่คือพนื้ ฐานของการสา� รวจ แค่นี้ทา� ไมไ่ ดก้ อ็ ายุไมย่ ืนหรอก

บทท่ี 3 เตรียมเปดิ งาน 275

ในโลกนก้ี ม็ เี วทมนตรอ์ ยดู่ ว้ ย ขนั้ ตา�่ ยงั ไงมนั กต็ อ้ งระบายอากาศ
ด้วยเวทมนตร์สายวายุหน่อยสิ
ผมอธบิ ายเรอ่ื งนนั้ ใหร้ ามริ สิ ฟงั เขา้ ใจงา่ ยๆ-------แตว่ า่ ดทู า่ เธอ
จะไม่เขา้ ใจ

“เอาเถอะ ข้ารูแ้ ล้วละวา่ มันเป็นกบั ดกั แสนร้ายกาจ ทา่ ทางจะ
ไมส่ ่งผลกระทบต่อพวกข้าด้วย ไมต่ ้องสนใจนกั ก็ไดส้ ินะ แตถ่ ึงอย่างน้นั
นายเนย่ี ... ก่อนหน้านี้ก็เคยคดิ อยหู่ รอก ช่างเป็นคนนา่ กลัวจริงๆ แต่กด็ ู
พ่ึงพาไดด้ นี ะ กับดกั แบบน้เี ปน็ ข้าคงคิดไมอ่ อกหรอก...”
พอรามิรสิ ร้แู ลว้ วา่ พวกตนไมต่ ้องเสยี่ งจะโดนลูกหลงไปดว้ ยกม็ ี
ทา่ ทางสบายใจ แถมยงั ประทับใจและชมผมอีก
ดูเหมือนจะเป็นความคิดเห็นแบบตรงไปตรงมาเสียด้วย เขิน
นิดหน่อยแฮะ ในโลกเก่าถ้าเป็นคนท่ีช่ืนชอบเกมด้วยกันก็ถือว่าเป็น
กับดักต่างๆ ที่คุ้นชินอยู่แล้วละนะ
ทวา่ พอเป็นความเป็นจรงิ แลว้ มนั กอ็ กี เรือ่ งหน่ึง
ตา่ งกบั พวกเครอ่ื งเลน่ ในบางแหง่ ทางนค้ี อื การเดมิ พนั ดว้ ยชวี ติ
อกี อยา่ งถา้ จะบกุ ดนั เจย้ี นทม่ี กี บั ดกั แบบนรี้ ออยกู่ น็ กึ ไมอ่ อกเลยวา่ จะตอ้ ง
ใช้เวลาก่ีวนั
ด้วยเวลา 2-3 วนั จะบกุ ดันเจีย้ นไดส้ กั ก่ีชน้ั ยิ่งพอภูมศิ าสตร์
มีการเปลี่ยนแปลงดว้ ยแลว้ ก็คงจ�าเปน็ ต้องเดนิ หนา้ บุกรวดเดยี วไปจนถงึ
จุดเซฟพอยตช์ นั้ ท่ ี 10
หากพษิ ไรผ้ ล ไมจ่ า� เปน็ ตอ้ งหายใจ ทงั้ ยง้ั ไมจ่ า� เปน็ ตอ้ งกนิ อาหาร
หรือนอนหลับอย่างพวกผมละก็ การฝืนบุกทะลวงคงเป็นไปได้ ทว่า
มนุษย์ปกติไมอ่ าจท�าเชน่ นน้ั เพราะกระท่ังเหล่าผคู้ นทถี่ กู ขนานนามเปน็
วรี บรุ ษุ ก็จ�าเปน็ ต้องพักผ่อน
ตอ่ ใหเ้ ปน็ พวกเรากย็ งั ตอ้ งคดิ วา่ เปน็ เขาวงกตสดุ รา้ ยกาจทเี ดยี ว

“ความยากมันสูงเกินไปหนอ่ ยม้ัยนะ?”

276

“งนั้ เหรอ? ข้าว่าคงไม่เปน็ ไรหรอกม้งั ”
“ใชแ่ ล้วละ รมิ รุ ุ กะอแี คน่ ไี้ ม่ได้หนกั หนาอะไรหรอกน่า!”
ความกลัดกลุ้มของผมปลิวหายไปกับเสียงหัวเราะของเวลโดร่า
และรามิริส
ถ้าง้ันกไ็ มเ่ ป็นไรม้งั
ผมยอมรบั แลว้ เร่ิมคดิ เรอ่ื งเส้นทางวกวนของเขาวงกต

จากนนั้ ไมก่ ่ีวัน
รามริ สิ เตรยี มกบั ดกั นานาชนดิ อยา่ งมคี วามสขุ แลว้ เบเรต็ ตา้ กบั
คณุ เทรนีก่ น็ า� มันไปติดตง้ั
ผมกบั เวลโดรา่ กา� ลงั ออกแบบเสน้ ทางวกวนอยา่ งสนทิ สนม เรา
คดิ รูปแบบหลายๆ อยา่ งแล้วบนั ทึกไวใ้ หส้ ามารถปรบั เปล่ียนได้ในทนั ที
แม้จะราบรื่นดี แตใ่ นข้ันตอนทจ่ี ะมอบ “ฤทธจิ์ ากภูมศิ าสตร”์
ให้ชน้ั วงกต รามิริสกร็ ้องเรยี นถงึ ปญั หา

“ไมไ่ หวหรอก ไมไ่ หว ไมไ่ หว อย่างขา้ รักษาพลงั งานปรมิ าณ
มหาศาลขนาดนน้ั ไม่ไดห้ รอก!”
หรอื กค็ ือร้องยอมแพน้ ั่นเอง

-------กน็ ะ จริงของเธอ
จากจินตนาการ ผมได้นึกภาพฤทธ์ิจากภูมิศาสตร์ซ่ึงจะก่อให้
เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติเต็มชั้นน้ันอย่างชั้นเพลิงผลาญ ชั้นเยือกแข็ง
หรือชั้นวายคุ ลงั่
ก็อย่างวา่ เรอ่ื งภูเขาไฟคงไมไ่ หวละนะ
หมนู่ ร้ี สู้ กึ วา่ จะใชเ้ วทมนตรท์ า� อะไรกไ็ ดย้ งั ไงไมร่ ู้ ดทู า่ ผมจะสงั่ งาน
ยากเกนิ เหตุไปจรงิ ๆ

“มันก็จริงอย่างที่ว่าละนะ โทษทีนะ รามิริส ที่ขอให้ท�าอะไร
เกินตวั --------”

บทที่ 3 เตรยี มเปดิ งาน 277

ผมยอมแพ้แลว้ ตง้ั ใจจะขอโทษรามริ สิ
ทวา่ ตอนนน้ั เอง--------

“ไปจับไฟเยอรด์ รากอน (มังกรเปลวเพลิง) หรอื ไอซ์ดรากอน
(มังกรหา่ นา้� แข็ง) ทอี่ าศยั อยูท่ ไี่ หนสักแห่งมาฝึกแลว้ พามาก็ไดน้ ี่ ถา้ จะ
เอาอยา่ งนั้นให้ข้าไปจบั มาให้ม้ยั ล่ะ?”
ผมจา� เสียงนไี้ ด ้ แตว่ า่ ผมได้ยนิ เสยี งของบคุ คลท่ีไมน่ า่ จะมาอยู่
ตรงนไ้ี ด้นัน่ เอง
พอหนั ไปมอง ก็เหน็ ผมทรงทวนิ เทลสีแพลทนิ ัมพงิ ก์

มิลมิ
“เอ๊ะ...? ท�าไมถงึ มาอยทู่ ีน่ ่ีได้ล่ะ มิลมิ --------”
ทน่ี คี่ อื ใตด้ นิ ชน้ั ท่ี 100
หรือก็คือช้นั ล่างสดุ ของดนั เจ้ยี นท่เี พิ่งสร้างเสร็จใหม่ๆ
ทัง้ ทไี่ ม่น่าจะเข้ามาได้เพราะยงั ไม่ไดป้ ระกาศแจ้งแท้ๆ...
ทัง้ ทเ่ี ปน็ อย่างนั้นแทๆ้ --------
จอมมารมลิ ิมกลบั กา� ลังยนื ยิ้มช่นื บาน
อกี อย่างดเู หมอื นคณุ ราฟาเอลจะรู้ตวั อย่แู ล้วดว้ ย แต่ดูทา่ จะไม่
ถึงกบั ต้องรายงานเพราะมลิ ิมไมไ่ ด้มีเจตนาร้ายตอ่ ผมนะ่ ส.ิ ..
เฮอ้ ผมเคยส่ังใหท้ �าแบบนน้ั กจ็ รงิ แตค่ ิดใหมส่ ักหนอ่ ยอาจจะ
ดกี ว่า ไมร่ จู้ ักยดื หย่นุ แบบนช้ี ่างแยจ่ รงิ ๆ

《...》

เอาไวค้ อ่ ยว่ากนั ในภายหลัง ตอนน้ีตอ้ งรับมือมิลมิ กอ่ น
ผมคดิ แล้วเบนสายตาไปยังมลิ ิม ทันใดน้นั เธอก็เรมิ่ เอย่ ราวกับ
ภมู ใิ จในชยั ชนะ

“หหึ ึ ขา้ รสู้ กึ เหมอื นพวกเจา้ กา� ลงั ทา� เรอ่ื งนา่ สนกุ อะไรบางอยา่ ง

278

อยเู่ ลยมาทนี่ ่ีไงล่ะ ใหข้ ้าอย่นู อกวงแบบนใ้ี จถงึ ดนี ี ่ ริมรุ ุเอย๋ ”
มลิ มิ หันหน้าอกทไี่ มม่ ีไปทางอ่นื แล้วทา� ทา่ ไขว่หา้ งใหญ่โต
เธอยังสวมเส้ือผ้าท่ีเผยเนื้อหนังมากไม่เปลี่ยน แต่พ้ืนท่ีเสื้อผ้า
ดเู ยอะขนึ้ นะน ี่ เธอเคยถกู ชนู ะกบั พวกกอ็ บลนิ า่ จบั แตง่ เนอื้ แตง่ ตวั อาจจะ
หันมาสนใจเร่อื งการแตง่ ตวั ข้ึนบ้างก็เป็นได้
ทว่าท่ีมอื ทั้งสองข้างของเธอนั้นสวมดรากอนนัคเคิลอย่ ู มนั ฉาย
แสงทึมๆ แสดงออกว่าอยู่ตรงนนั้
ดสู มเปน็ มลิ ิมเหลือเกนิ ยงั เป็นเด็กอยจู่ รงิ ๆ ด้วย
จะให้อยู่นอกวงก็น่าสงสาร ถ้าเธอบอกว่าอยากมีเอี่ยวด้วย
ละก็--------

“ฮึ มิลิมเรอะ คนทีย่ งั เปน็ เด็กอยา่ งเจ้าทา่ จะไมเ่ ขา้ ใจการงาน
อันสูงส่งของพวกเราที่เป็นผู้ใหญ่สินะ? น่ีไม่ใช่การเล่นสนุก อย่ามา
เกะกะ!”
เวลโดรา่ เหลือบมองมิลมิ แล้ววา่ เชน่ นน้ั อย่างไมเ่ กรงกลวั
ผมยังไม่ทันได้ตอบเขาก็รวบรัดตัดจบไปเสียแล้ว จริงอยู่ท่ีชื่อ
บอกวา่ เปน็ งาน แตม่ ันดไู ม่เหมือนงานเอาซะเลย...

“อย่างท่ีอาจารย์กล่าวน่ันแหละ! พวกเราท�างานอยู่ที่น่ีนะ
พวกวา่ งงานอยา่ งเจา้ รบี ๆ กลบั ไปได้แล้ว!”
รามิริสแหกปากเหว่ียงใส่มิลิม แต่น่าเวทนานักท่ีดันถูกมิลิม
ควา้ หมับเข้าให้
เป็นการกระท�าท่กี ล้าหาญไม่เบา ถงึ พลงั ฝมี ือจะไมไ่ ด้มากตาม
ก็เถอะนะ
ผมไม่มีความกล้าหาญแบบน้ันหรอก เพราะฉะนั้นถามเธอไป
ตามปกติแล้วกัน

“ทวี่ า่ เรอ่ื งนา่ สนกุ เนยี่ เธอพดู อะไรนะ่ เธอยน่ื จดหมายมาใหฉ้ นั
แลว้ น่ ี เรากว็ างแผนท�างานเทศกาลสุดอลังการกันอย่ไู ง”

บทท่ี 3 เตรียมเปดิ งาน 279



“อะไรนะ!? แปลวา่ ไมไ่ ดเ้ มนิ จดหมายข้าหรอกใช่ม้ยั ?”
“จะเปน็ งนั้ ไดไ้ งเลา่ เธอเนยี่ นา้ อยา่ งนอ้ ยฉนั กเ็ ชญิ พวกจอมมาร
ไปแลว้ จะพลาดได้ไงล่ะใช่มัย้ ?”
มลิ มิ ทา่ ทางไม่พอใจ แต่พอได้รู้ว่าตัวเองไม่ไดถ้ กู เมินก็อารมณ์
ดขี น้ึ ทว่ากลับมคี นทรี่ ะเบิดความไม่พอใจออกมา

“เดย๋ี วสริ มิ รุ !ุ ขา้ เองกป็ น็ จอมมารนะ? เปน็ ออคตาแกรมเหมอื น
มลิ มิ กับเจา้ ไงเล่า!?”
พอการปฏบิ ตั ิต่อมลิ มิ ต่างกับตัวเอง รามริ ิสก็เรม่ิ โมโห

“รามิริส ก็เธอน่ะ ย้ายมาทีน่ ่เี อาเองกอ่ นจะได้รบั เชิญอกี ไมใ่ ช่
รไึ งเลา่ !”
“ว่าไงน้า!? ทว่ี า่ ยา้ ยมาน่ะหมายความว่ายังไง? หรอื วา่ รามิริส
เจา้ อาศัยอย่ดู ้วยกันกับริมรุ งุ นั้ เหรอ?”
หนนร้ี ามริ สิ เรมิ่ ลนลานเพราะคา� ตอกกลบั จากผมและมลิ มิ -----

“ใชแ่ ลว้ ละ! ถงึ ขา้ จะไม่ถกู เชิญก็ไม่เก่ยี วกนั แล้ว! ไมต่ ้องอยูต่ วั
คนเดยี วแล้ว ตอนนีก้ อ็ าศัยอยู่กบั ริมุรดุ ้วย!”

-------- คดิ ว่าอย่างน้ัน แต่ดันปลอ่ ยค�าพูดจดุ ชนวนระเบิดออก
มาซะได้

“ขโ้ี กง เจา้ มนั ขโ้ี กง! ขา้ เองกอ็ ยากอยทู่ นี่ ่เี หมอื นกันนะ!!”
“อะแฮม่ ! เพราะขา้ ทา� งานอยทู่ ีน่ ่ไี งเล่า ทา� ตวั เปน็ ประโยชนก์ บั
รมิ ุรดุ ว้ ย ไม่ไดเ้ ปน็ แขกทด่ี ีแตห่ าเรือ่ งเดอื ดร้อนมาใหอ้ ยา่ งเจ้าหรอก”
“อะไรน้า!? อยา่ งเจ้านะ่ เหรอท�ามาพูดด-ี -------”
มิลิมท่ีมีน้�าโหหาเร่ืองวิวาทกับรามิริส รามิริสเองก็ดันรับค�าท้า
ทัง้ ทสี่ ู้เขาไม่ได้แทๆ้
ส่วนผมก็ท�าเพียงเฝ้ามองอยู่ห่างๆ ไม่ให้โดนลูกหลงไปด้วย
แต่หากมิลิมใช้พลงั เข้าจริงๆ ก็จะทะเลาะกนั ไมไ่ ด ้ การทะเลาะเบาะแวง้
ของท้ังคูจ่ งึ เปน็ การต่อล้อตอ่ เถียงกัน

บทท่ี 3 เตรียมเปิดงาน 281

ทงั้ สองสบประมาทซงึ่ กนั และกนั แตน่ า่ เศรา้ ทค่ี ลงั ศพั ทข์ องทง้ั คู่
มไี ม่พอเอาเสียเลย มันจึงเปน็ การทะเลาะแบบเลเวลต�า่ และน่าขบขนั
บางคร้ังรามิริสจะบินไปเตะ แล้วมิลิมจะว่ิงไล่พยายามจับเธอ
เหมือนกับเล่นวิ่งไล่จับจนเม่ือมองอยู่นอกวงแล้วจะเห็นแค่ก�าลังเล่นกัน
อย่างสนิทสนมเทา่ น้ันเอง
ไดย้ นิ วา่ สองคนนรี้ จู้ กั กนั มาตงั้ แตส่ มยั โบราณ นคี่ งเปน็ การแสดง
ความรักใคร่อยา่ งหนงึ่ กระมัง
จากน้ันการทะเลาะววิ าทของทั้งคกู่ ็จบลงโดยงา่ ยเกินคาด
ชูนะท�าขนมแลว้ ถือมาให ้ เธอมองท้งั สองแลว้ ตะโกนว่า

“คนทท่ี ะเลาะกนั อยไู่ มม่ ขี นมใหน้ ะคะ!”
พดู แคไ่ มก่ ่ีคา� ทัง้ คกู่ ็สงบเสงี่ยมลงในพริบตาเดียว

ทั้งสองคนื ดแี ล้วกนิ ขนมด้วยกนั
จูๆ่ มลิ มิ กก็ ลมกลืนไปกับทกุ คน แตก่ ่อนหน้านนั้ ตอ้ งถามใหร้ ู้
เรื่องวา่ มาท�าอะไร

“มลิ ิม ว่าแตเ่ ธอมาทา� อะไรกนั แนล่ ่ะ?”
“หหึ ึ ขา้ บอกแลว้ น?ี่ วา่ รสู้ กึ เหมอื นพวกเจา้ กา� ลงั ทา� เรอื่ งนา่ สนกุ
อะไรบางอย่าง”
“แหมๆ เอะ๊ นน่ั คอื เหตผุ ลจรงิ ๆ เหรอ?”
“ใช่แล้ว แต่ดีแล้วละท่ีมา เค้กนี่อร่อยสุดยอดไปเลย เจ้าเขา
วงกตนี้ก็น่าสนุกเหมือนกัน ไม่นึกเลยว่ารามิริสจะท�าตัวมีประโยชน์
ขนาดนี้ได”้
“ฮ่ึมมมม! ขา้ เองกซ็ ่อนพลังทีแ่ ท้จรงิ เจง๋ ๆ เหมอื นกนั นน่ั แหละ
เจา้ ก็แคไ่ ม่ไดเ้ อะใจเทา่ นนั้ เอง!”
เธอเองกไ็ ดร้ สู้ กึ ตวั เหมอื นกนั สนิ ะ รามริ สิ --------ผมคดิ แตอ่ ยา่
พดู จะดกี ว่า

282

อีกอยา่ งยัยมิลิมเน่ยี จมกู ดกี บั เรอ่ื งแผนการชัว่ ร้ายแบบนจี้ รงิ ๆ
เราคงไมส่ ามารถปิดซอ่ นอะไรจากเธออย่างเหน็ ไดช้ ัด ทง้ั ทเี่ ธอ
อยใู่ นฐานะทมี่ อี ดตี จอมมารคารอิ อนกบั เฟรยค์ อยรบั ใช ้ แตก่ เ็ คลอ่ื นไหว
ไดร้ วดเร็วจนนา่ ตกใจ
เดิมทีก็ใชต้ รรกะกบั มิลมิ ไมไ่ ดอ้ ย่แู ล้ว
ตามปกติการเดนิ เตร่แบบน้ีด้วยตัวคนเดยี วคงท�าไมไ่ ดแ้ ทๆ้ แต่
ถ้าเปน็ มลิ ิมกไ็ ม่ใช่เรือ่ งแปลกประหลาดเลย
ผมคดิ ใหมว่ า่ ถงึ เธอจะมาปรากฏตวั ทน่ี ก่ี ไ็ มใ่ ชเ่ รอ่ื งนา่ ประหลาดใจ
ขนาดน้นั

“ดีละ ขนมก็กินแล้ว พวกเรากลบั ไปท�างานกนั เถอะ มลิ มิ เอง
ถา้ ไม่มาขวางก็มาสนกุ ด้วยกนั ไดน้ ะ”
หนนเี้ วลโดรา่ แสดงการรบั มอื แบบผใู้ หญใ่ หเ้ หน็ อยา่ งหาชมไดย้ าก
พอคดิ ดแู ลว้ ถา้ สองคนนท้ี ะเลาะกนั จะเปน็ ปญั หามากกวา่ มลิ มิ
เองกอ็ อมมอื เพราะอกี ฝา่ ยคอื รามริ สิ แตถ่ า้ อกี ฝา่ ยเปน็ เวลโดรา่ คงไมเ่ ปน็
อยา่ งน้นั แน่
สิ่งก่อสรา้ งภายในเขาวงกตที่อุตสา่ หท์ �ามา ถ้าโดนลกู หลงจาก
การวิวาทของท้ังคเู่ ขา้ ไปคงพังยับในหมดั เดียว
เวลโดร่าทา่ ทางจะไมบ่ ่นดว้ ย โลง่ อกไปที

“ถ้าอาจารยก์ ล่าวเชน่ น้นั ข้าก็ไมม่ อี ะไรคดั ค้าน”
รามิรสิ เองก็มที า่ ทยี อมรบั
แรกเรมิ่ เดมิ ทมี ลิ มิ กบั รามริ สิ กส็ นทิ กนั เกนิ คาดอยแู่ ลว้ ดเู หมอื นวา่
จะแค่จงใจแหย่กนั ตัง้ แต่แรกแล้ว

“เชอ่ื มอื ขา้ ได้เลย! ขา้ ไม่ไปขวางหรอก แลว้ จะเอางานให้ขา้ ท�า
ด้วยก็ได้!”
ทา่ ทางมิลมิ จะอารมณด์ แี ละต้งั ใจร่วมวงดว้ ยเตม็ ท่ี
ผมเองกไ็ มข่ ดั ขอ้ งจงึ ตงั้ ใจจะยอมรบั ตามตรงเลย ทวา่ มเี รอื่ งสงสยั

บทท่ี 3 เตรียมเปดิ งาน 283

อยู่อย่างหน่ึง แค่เรอ่ื งนเ้ี ทา่ นนั้ ท่ตี อ้ งถามใหม้ น่ั ใจเอาไว้
“ถา้ งัน้ ให้มิลิมเขา้ ร่วมดว้ ยกไ็ ด ้ แต-่ ------”

“อม้ื ! เรอ่ื งนา่ สนกุ แบบนอ้ี ยากใหเ้ รยี กมาตงั้ แตว่ างแผนแลว้ ละ!”
“เขา้ ใจแล้ว แต่เรอื่ งน้ันไว้ก่อน มลิ มิ พวกลูกนอ้ งของเธอโอเค
รเึ ปลา่ ? ไดร้ บั อนญุ าตจากคณุ คารอิ อนหรอื คณุ เฟรยเ์ รยี บรอ้ ยแลว้ สนิ ะ?”
ถงึ จะดูมอี สิ ระเสรี แตย่ ัยน่ีก็เป็นจอมมาร
แถมตอนนย้ี ังมอี ดีตจอมมาร 2 ตนอย่างเฟรยแ์ ละคารอิ อนมา
เป็นบรวิ าร และผนวกรวมดินแดนของเคลยแ์ มนเขา้ ไปด้วย เธอเปน็ ผูม้ ี
อ�านาจเด็ดขาดท่ปี กครองดนิ แดนอันกวา้ งใหญไ่ พศาล
ถงึ จะมอบหมายใหค้ ารอิ อนกบั เฟรยบ์ รหิ ารราชการแผน่ ดนิ กน็ า่
จะงานยุง่ ข้นึ ผิดกบั ทเ่ี คยเปน็ มาจนถึงบัดนี.้ ..
มิลิมที่เป็นแบบนั้นท้ายที่สุดแล้วจะสามารถไปเดินเท่ียวเล่นได้
ตามอสิ ระอยา่ งนน้ั หรือ?
หืม ผมเหรอ?
เรอื่ งผมน่ะช่างมันเถอะ ลูกน้องทกุ คนลว้ นแตเ่ กง่ กาจ ผมไมไ่ ป
เกะกะพวกเขาจะดีกว่า
อกี อยา่ งผมกด็ า� เนนิ การวางแผนอยนู่ ะ อยา่ งตอนนกี้ ก็ อ่ รา่ งสรา้ ง
แผนเรยี กคนเข้าประเทศอยู ่ ไม่ได้เล่นสนกุ อย่สู กั หน่อย
ชา่ งผมเถอะ ตอนนีส้ นใจเรื่องมลิ ิมดีกว่า
มิลมิ เบนสายตาหลบค�าถามของผมอยา่ งรวดเร็ว

“ก็ นะ เอ้อ เพราะข้าเก่งไง... เนอะ? ไมใ่ ช่เพราะไม่อยากเรยี น
หนงั สอื เลยหนมี าหรอกนะ!”
มิลมิ แกต้ วั พลั วนั

------- งี้นี่เอง
เฟรย์คงส�ารวจรวบรวมข้อมูลเร่ืองของประเทศยื่นให้มิลิมแล้ว
สอนเธอกระมงั ทวา่ มลิ มิ เกดิ ไมช่ อบเลยหนอี อกมา ดทู า่ นจี่ ะเปน็ ขอ้ เทจ็ จรงิ

284

“ไมเ่ อานะ! ข้าจะแจมด้วยใหไ้ ดเ้ ลย!”
กอ่ นท่ีผมจะทันเอย่ อะไรมลิ ิมกช็ งิ ปฏเิ สธกอ่ น
สมแล้ว มิลมิ มลี างสังหรณ์เฉยี บคมจรงิ ๆ
ความจรงิ กค็ วรตดิ ตอ่ เฟรยห์ รอื คารอิ อนอยหู่ รอก-------ชา่ งเถอะ
ยังไงคนท่จี ะโดนดา่ กไ็ ม่ใชผ่ ม
เอาเปน็ ว่าผมไม่ร้อู ะไรทั้งนนั้ ก็แลว้ กนั
ทีส่ า� คญั กวา่ น้นั
เม่อื ครมู่ ิลมิ ไดพ้ ดู ส่ิงที่สะกิดใจผม

“ดีละ! คนทีจ่ ะโดนโกรธคอื เธอ ดังนนั้ เรื่องน้ีช่างมนั กอ่ น มังกร
ไงล่ะ มงั กร! ที่เธอพูดถงึ เม่ือกนี้ ะ่ บอกวา่ จับมงั กรฝึกแลว้ พามาใชไ่ หม?
เรอื่ งแบบนัน้ ท�าได้จรงิ ๆ เหรอ?”
“อุ!? วา่ แล้ววา่ ตอ้ งโดนโกรธสินะ? อา แตว่ ่า... ชว่ ยไม่ได้ จะ
ผจญภัยมนั กต็ อ้ งมภี ยันตรายพ่วงมาอยแู่ ล้ว...”
มลิ มิ กลายเปน็ เดก็ ชอบหนกี ารบา้ นไปเทย่ี ว และกลวั โดนดไุ ปแลว้
เอาเถอะ มนั ช่วยไมไ่ ด ้ นีค่ ือหนทางท่เี ธอได้เลอื กแลว้
การคอยเฝา้ มองเขาคอื หน้าทข่ี องผใู้ หญ่
หลังเกิดความขัดแย้งในจิตใจ สุดทา้ ยมิลิมก็ได้เลอื กการเลน่

“มังกรสินะ การจับพวกมนั สามารถท�าได ้ ถ้างั้นใหข้ า้ ไปจบั มา
ให้มัย้ ล่ะ?”
จากการท่ีไม่แสดงความลังเลสักเสี้ยวเดียว ดูท่าเธอจะเปลี่ยน
อารมณไ์ ปอยา่ งรวดเร็ว เธอพดู ออกมาวา่ จะจับมงั กรด้วยอารมณ์เหมือน
บอกวา่ ให้ไปจับด้วงกว่างม้ยั
ส�าหรับผมแล้วก็เหมือนขอพรปุ๊บสมหวงั ปบ๊ั

“โอ้ ง้ันวานเธอหน่อยได้รึเปล่า? ถ้าง้ันมันมีกี่ชนิดเหรอ?
ดรากอนเน่ียมีความเก่ียวขอ้ งกับ “เผ่ามังกร” รเึ ปล่านะ?”
ถ้าจะจับมาใหก้ ช็ ่วยท�าทเี ถอะ

บทที่ 3 เตรยี มเปดิ งาน 285

ผมคิดอย่างนั้นเลยถามแบบสบายๆ แต่มิลิมกับเวลโดร่ากลับ
ตอบสนองต่อค�าพดู ของผมพรอ้ มๆ กัน

“ริมรุ ุเอย๋ ดรากอนต่างกับ “เผ่ามงั กร” นะ”
“ถกู ตอ้ งตามนน้ั เราไมใ่ ชล่ มู นิ สั นะ แมแ้ ตเ่ จา้ กอ็ ยา่ เหมารวมขา้
กบั กงิ้ ก่าพวกนั้นสิ!”
ผมถกู คดั คา้ นอยา่ งรุนแรง
จากนน้ั ผมกไ็ ด้รบั ค�าอธบิ ายอย่างละเอียดเกย่ี วกับ (ดรากอน)
มงั กรด้วยแรงอารมณ์เชน่ นน้ั

＊

“-------เดิมทเี ผา่ (ดรากอน) มังกรบนโลกน้มี ิใชอ่ ะไรนอกจาก
อสรู ซงึ่ ถอื กา� เนดิ ขนึ้ จากชนิ้ สว่ นทเ่ี สอื่ มถอยแลว้ ของพชี่ ายขา้ “มงั กรราชนั
ดารา” เวลดานาวาผเู้ ป็น “ตระกูลมงั กร” ที่แขง็ แกรง่ ทสี่ ุด”
เวลโดรา่ พดู แล้วเร่ิมเล่าให้ฟงั
เกยี่ วกบั ขอ้ สมมตุ ฐิ านใหญ ่ คอื มสี งิ่ มชี วี ติ แบบสสารนน้ั แตกตา่ ง
จากสง่ิ มีชีวติ แบบจิต ดรากอนซึ่งเปน็ อสูรมีกายหยาบ แม้จะถกู เรยี กวา่
ดรากอนเพราะรปู รา่ งคลา้ ยคลึงกับ “ตระกลู มงั กร” ก็ตาม แต่โดยเน้ือ
แท้แล้วใกลเ้ คียงกบั ไดโนเสาร ์ สรุปคอื เปน็ ก้ิงก่าตวั โตกา้ วร้าวนัน่ เอง
สว่ น “ตระกลู มงั กร” ซงึ่ ในโลกนม้ี เี พยี ง 4 ตน ในปจั จบุ นั เหลอื
แค่ 3 ตนเท่านน้ั
“มังกรราชันดารา” เวลดานาวาซ่ึงเป็นพช่ี ายของเวลโดรา่ และ
เปน็ พอ่ ของมลิ มิ นน้ั หลงั จากสญู สน้ิ ไปโดยเหตกุ ารณห์ นง่ึ กไ็ มป่ รากฏวแี่ วว
วา่ จะฟนื้ คืนชพี เลย
“ตระกลู มังกร” เป็นตัวตนที่ไม่แก่ไม่ตาย ซง่ึ เรือ่ งนส้ี นั นษิ ฐาน
ว่ามสี าเหตอุ ยู.่ .. แต่เรอ่ื งนนั้ เอาไวก้ ่อนแล้วกัน

286

ตน้ กา� เนดิ ของดรากอนตอ้ งยอ้ นไปถงึ เวลดานาวาคนนน้ั หรอื จะ
กล่าวให้ถูกต้องกว่าน้ันคือเอเลเมนทัลดรากอน (มังกรจิตวิญญาณ)
สัตว์เล้ียงท่ีเวลดานาวาให้มลิ มิ
พอคิดประกอบกับเรื่องที่ได้ยินจากเอลเลนก่อนหน้าน้ีดูแล้ว
ดูเหมือนเมื่อเอเลเมนทัลดรากอนตายก็กลายเป็นเคออสดรากอน
(มังกรโกลาหล) สินะ ในตอนนั้นชิ้นส่วนของมังกรคงถูกโปรยหว่าน
กระจดั กระจายไปกระมงั
แมใ้ นตอนน้ีก็ยังมีเลซเซอรด์ รากอน (มังกรชั้นล่าง) ท่เี กดิ จาก
การรวมตวั ของแกน่ เวท แตช่ ิ้นส่วนของเอเลเมนทัลดรากอนซึ่งมีสีเข้มจะ
กลายเป็นอารค์ ดรากอน (มงั กรช้ันสูง)
นอกจากน้ีในหมู่อาร์คดรากอนก็มีพวกท่ีโดดเด่นยิ่งข้ึนไปอีก
คอื เหลา่ ดรากอนลอรด์ (ราชามงั กร) ซงึ่ เปน็ สญั ลกั ษณข์ องคณุ สมบตั แิ หง่
เช้อื สายทั้งส่ดี ว้ ย
ตัวตนซึ่งหลังจากวิวัฒนาการเป็นอาร์คดรากอนแล้วมีชีวิตไป
อีกหลายรอ้ ยปีจนเกิดสตปิ ัญญา-------นน่ั คือดรากอนลอรด์
เม่ือวิวัฒนาการมาถึงขั้นน้ีแล้วก็จะสามารถใช้พลังส่วนหนึ่งของ
เอเลเมนทลั ดรากอนได้ ไม่มีอายขุ ัย และใกล้เคียงกับส่งิ มชี วี ิตแบบก่งึ จิต
อยา่ งไรก็ตามกย็ งั แตกตา่ งกบั “ตระกลู มงั กร” หากสูญสลายไปแล้วก็จบ
แค่นน้ั
เจา้ สกายดรากอน (มงั กรนภา) ทผ่ี มโคน่ ไปหนกอ่ นถา้ จา� ไมผ่ ดิ
มันก็เป็นอาร์คดรากอน แถมระดับความเป็นภัยยังอยู่ในข้ันคาลามิต ี
(ระดับภัยพิบัติ) ในเมื่อดรากอนลอร์ดเก่งกว่าน้ันก็น่าจะเทียบเท่ากับ
จอมมารหรือเปลา่ นะ?
หรอื กค็ อื นกึ เสยี วา่ แขง็ แกรง่ พอๆ กบั เคลยแ์ มนและจติ วญิ ญาณ
ชั้นสงู หรอื มากกว่านั้นกค็ งได้
จริงอยู่ที่ถ้าหากมีปริมาณแก่นเวทมากขนาดนั้น การจะท�าให้

บทที่ 3 เตรียมเปิดงาน 287

เกดิ ผลทางภมู ิศาสตรต์ อ่ ชั้นวงกตคงไมใ่ ชเ่ รื่องยากเยน็
“เด๋ียวกอ่ นๆ ต่อให้เปน็ ข้ากจ็ บั ดรากอนลอร์ดจอมทะนงมาฝึก

ไม่ไหวหรอกนะ!”
มลิ ิมพดู อยา่ งร้อนรนแก้ไขความเขา้ ใจผิดของผม
พอพดู อยา่ งนม้ี นั กถ็ กู ของเธอ การทา� ใหด้ รากอนลอรด์ ทม่ี ปี ญั ญา
นกึ คดิ มารบั ใชค้ งเปน็ ไปไมไ่ ดส้ นิ ะ หากขอรอ้ งใหร้ ว่ มมอื กอ็ าจจะยอมชว่ ย
กไ็ ด ้ แตน่ ่ีไมใ่ ชเ่ รอ่ื งที่ตอ้ งทา� ถงึ ขนาดนนั้

“นนั่ มันกใ็ ช่ละนะ งนั้ ทเ่ี ธอบอกวา่ จบั ไดห้ มายถึงอะไรล่ะ?”
“อื้ม! ไมต่ อ้ งเปน็ ดรากอนลอรด์ กม็ อี ารค์ ดรากอนทม่ี คี ณุ สมบตั ิ
เหมอื นกนั เจา้ พวกนน้ั นะ่ ถา้ เลย้ี งแบบปลอ่ ย มนั กค็ งกนิ แกน่ เวทแลว้ ทา� ให้
ภูมศิ าสตรเ์ ปลย่ี นแปลงเองแหละ”
อย่างนี้นี่เอง
ดเู หมอื นดรากอนจะสรา้ งรงั โดยเปลยี่ นอาณาเขตของพวกมนั
เปน็ สภาพแวดล้อมท่ีชอบ ซง่ึ จะช่วยสร้างสถานที่ใหม่ให้เรานั่นเอง
ทนี่ ม่ี แี กน่ เวทเตม็ เปย่ี มลน้ หลามไมข่ าดสายอยแู่ ลว้ เรอื่ งวตั ถดุ บิ
ไมม่ อี ะไรต้องห่วง ขอใช้แผนของมิลมิ กแ็ ล้วกนั

“ฉนั วานเธอหนอ่ ยได้มัย้ ?”
“เช่ือมือข้าเถอะ! ข้าจะไปจับมังกรท่ีมีคุณสมบัติเกือบจะเป็น
ดรากอนลอร์ดมาอยา่ งละตวั เอง”
จากการอธิบายของมิลิม ดรากอนท่ีก�าเนิดมาจากเอเลเมนทัล
ดรากอนนน้ั มอี ยู่เพียง 4 เชอ้ื สาย
คุณสมบัตขิ องแตล่ ะสาย--------ดนิ น้า� ไฟ ลม ดรากอนลอรด์
อยบู่ นจดุ สงู สดุ ของแตล่ ะสาย วาดแผนภมู ติ น้ ไมแ้ ตกแขนงไปยงั เหลา่ มงั กร
มคี ุณสมบัติ
ซึง่ นน่ั ไดแ้ ก่ ไฟเยอร์ดรากอน (มงั กรเปลวเพลิง) ไอซ์ดรากอน
(มงั กรหา่ นา�้ แขง็ ) วนิ ดด์ รากอน (มงั กรวายสุ ลาตนั ) เอริ ธ์ ดรากอน (มงั กร

288

แยกพสธุ า)
สกายดรากอนที่ผมเอาชนะได้ดูเหมือนจะเป็นสายพันธุ์ย่อยท่ี
ววิ ฒั นาการเป็นวินด์ดรากอนล้มเหลว ต่างกบั พวกจติ วิญญาณ ดเู หมือน
ดรากอนจะไมม่ คี ุณสมบัต ิ “อากาศ” อยู่
นอกจากนนั้ ยงั มพี วกกลายพนั ธก์ุ บั ตวั ทว่ี วิ ฒั นาการแบบพเิ ศษดว้ ย
แต่น่นั กเ็ หมอื นกบั เป็นสง่ิ ท่คี นเรยี กว่าลักษณะเฉพาะตัว
อย่างไรก็ดี เท่าน้ีเราก็น่าจะท�าชั้นวงกตที่มีผลทางภูมิศาสตร์
ได้แล้ว พอมิลิมจับมาใหก้ ็จดั ต�าแหนง่ ไวท้ ่ีชั้นลา่ งดกี วา่
อกี อยา่ ง มงั กรคณุ สมบตั นิ นั้ เกง่ กวา่ มงั กรสายพนั ธย์ุ อ่ ย ประเมนิ
เอาครา่ วๆ กถ็ อื วา่ ชั้นสูงแม้ในระดับ A พิเศษกต็ าม
แมว้ า่ มนั จะเทยี บกบั คารบิ ดสิ (มหาวงั วนวายคุ ลง่ั ) ไมไ่ ดก้ เ็ ถอะ
แตก่ ็แกรง่ นา่ ดูละนะ
ถึงผมจะไม่ได้คิดลึกซึ้งขนาดนั้น แต่ดูเหมือนในความเป็นจริง
มงั กรสายพันธย์ุ ่อยหนึง่ ตวั จะพอฟดั พอเหว่ียงกับโฮลี่ไนท์ 6 คนได้เลย
ถ้าเป็นมังกรคุณสมบัติก็อยู่ในระดับที่หน่วยเล็กของครูเซเดอร ์
ไมร่ ู้จะเอาชนะไดห้ รือเปลา่ เลย... ซึง่ เรือ่ งน้ันผมไม่ไดส้ นใจจะรู้หรอก
เรากา� หนดตา� แหน่งที่จะวางมังกรโดยไมไ่ ด้สนใจ
ความสัมพันธ์ในการข่มกันของมหาธาตุท้ังห้าของจิตวิญญาณ
คอื ดนิ แกร่งกวา่ อากาศ อากาศแกรง่ กว่าลม ลมแกรง่ กว่าน้�า น้�าแกร่ง
กว่าไฟ และไฟแกรง่ กวา่ ดนิ
ทว่าดูเหมือนความแข็งแกร่งของมังกรคุณสมบัติจะไม่เกี่ยวข้อง
กบั การขม่ กนั
ดทู ่าประสบการณ์การตอ่ สู้จะส�าคัญกวา่ ความเขา้ กนั
พูดอยา่ งงา่ ยๆ คือมังกรเฒา่ แข็งแกร่งกว่ามงั กรหนุม่ น่นั เอง
ดงั น้นั ผมเลยเรยี งลา� ดับเอาตามใจชอบ

บทที่ 3 เตรียมเปดิ งาน 289

ชน้ั ท่ี 99 เป็นช้นั คกุ เพลิง
------- ด่านสุดท้ายที่ห้อมล้อมด้วยเปลวเพลิงความร้อนสูง

จ�าเปน็ ตอ้ งมอี ปุ กรณ์กันความรอ้ น สิ่งทร่ี ออยู่ตรงสดุ ทางคือ!?
ชน้ั ท่ ี 98 เป็นชัน้ คกุ น�้าแขง็

-------- ถา้ หยุดยนื กจ็ ะตาย เธอจะสามารถทนความหนาวดว้ ย
อุปกรณก์ ันความเยน็ ไหวหรือ?
ช้ันท ่ี 97 เป็นชัน้ อัสนบี าตสวรรค์

-------- ภยั คกุ คามจากสายฟา้ ฟาดที่สาดเทลงมาจากทอ้ งนภา
จะฝ่าไปไดร้ ึเปลา่ ขน้ึ อยกู่ บั ดวงของเธอแล้ว!
ชน้ั ที ่ 96 เปน็ ช้นั พสธุ าทลาย

--------แผน่ ดนิ ไหวสดุ รา้ ยกาจทเ่ี ยาะเยย้ ผทู้ ม่ี าถงึ ชน้ั นไ้ี ด ้ จงรบั
รู้ถึงความพโิ รธของมังกรเสียเถอะ!

กอ็ ารมณป์ ระมาณนลี้ ะม้งั
เราจะจดั ชน้ั ทผี่ ลทางภมู ศิ าสตรม์ รี ะดบั ความยากมหาโหดไวก้ อ่ น
ถึงเวลโดร่าซึ่งเป็นบอสตนสุดทา้ ย
เทา่ นก้ี ส็ มบรู ณแ์ บบ ถา้ คดิ ตามปกตคิ งเปน็ ไปไมไ่ ดท้ จ่ี ะบกุ ฝา่ ไป

“ใช้ได้น ี่ ริมรุ ุ!”
“หหึ หึ ึ เรยี งพวกพนั ธผ์ุ สมไวก้ อ่ นหนา้ ขา้ งน้ั ร ึ พอเหน็ ของปลอม
แล้วสบายใจกเ็ ปน็ ทีข้าออกโรงสนิ ะ!”

“ฮม่ึ บทของเวลโดรา่ นา่ สนกุ เกนิ ไปแลว้ ขา้ เองนานๆ ทกี อ็ ยาก
เปน็ ลาสตบ์ อสดูบ้างเหมือนกันนะ!”
ในเมอ่ื ทั้งสามคนดูพอใจผมเองกย็ ินดี
ทว่าเรายังไม่มีมังกรตัวส�าคัญเลย ผมไม่อยากจะให้ดีใจเก้อ
พอคิดไดผ้ มก็ตดั สินใจพดู ยกความดีความชอบให้มิลิมเล็กน้อย

“พดู อะไรนะ่ มลิ มิ เพราะไดเ้ ธอรว่ มมอื นแี่ หละ กบั ดกั ชนิ้ สดุ ทา้ ย

290

ถึงได้สา� เร็จนะ”
“!”
“ใชแ่ ลว้ ละมลิ มิ ! ครงั้ นขี้ า้ กข็ อรอ้ งดว้ ยคน ชว่ ยจบั มงั กรสดุ แกรง่
ที่เทๆ่ มาทีนะ!”
“อ้ืม วางใจได้เลย!”
ไม่รู้เพราะรทู้ นั ความคิดผมหรือเปล่า รามิริสจึงมาช่วยผสมโรง
และคงเพราะแบบนัน้ มลิ ิมจงึ มีแรงฮึดข้ึนมาพอดู
เท่าน้กี ส็ บายใจไปไดเ้ รอ่ื งหนง่ึ
ขอเพยี งมีมังกร กบั ดกั ก็จะเสรจ็ สมบูรณโ์ ดยไร้ปญั หา
ชน้ั นเ้ี ราไมต่ อ้ งไปทา� กไ็ ด ้ เพราะเพยี งแคม่ งั กรทมี่ ลิ มิ จบั มาสรา้ ง
รงั น่นั ก็จะกลายเปน็ กบั ดักอันร้ายกาจเอง

มิลิมออกเดนิ ทางไปจับมังกร
และจากนน้ั --------
มังกรทีเ่ ธอจับมาก็ได้กลายเป็นบรวิ ารของรามิรสิ ไป

＊

นับจากตอนที่มิลิมผู้มาอย่างกะทันหันจากไปในวันเดียวกันน้ัน
เวลาก็ผา่ นมาหลายวนั แลว้
การติดตัง้ กับดกั เสรจ็ เรยี บร้อย ทเ่ี หลอื กแ็ ค่รอมลิ มิ ไปจบั มงั กร
กลับมา

“แหม คณุ เบเรต็ ตา้ คณุ เทรน ่ี ขอบคณุ ทลี่ า� บากลา� บนทา� งานนะ”
“ไม่หรอกครบั เพราะน่กี เ็ พ่อื ท่านรมิ ุรุกับทา่ นรามิรสิ ”
“ใชแ่ ล้วละค่ะ ดิฉันเองกย็ ินดีท่ีได้ท�างานเพื่อท่านรามริ สิ คะ่ ”
เบเร็ตต้าถอยไปหน่ึงก้าวแล้วตอบด้วยอากัปกิริยานอบน้อม

บทที่ 3 เตรยี มเปดิ งาน 291

เช่นเคย ส่วนคุณเทรนี่ก็ให้รามิริสเกาะไหล่ด้วยท่าทางเปี่ยมสุข ท่าทาง
น้อมรับทกุ คา� สัง่ ด้วยความยินดีไม่วา่ จะเปน็ ค�าสง่ั แบบไหนกต็ าม

“จะวา่ ไปแล้วครบั ท่านริมุรุ ผมรับฝากสง่ิ น้ไี ว้มาตลอดเลย”
เบเร็ตต้าเอ่ย แล้วหยิบอาวธุ กบั ชุดเกราะระดบั ยูนีคออกมา

“นมี่ ัน...”
“นเ่ี ปน็ ของทขี่ า้ ไดร้ บั มาจากโกเลมทเี่ คยเปน็ ลกู นอ้ งของเคลยแ์ มน
ครบั ณ ตอนนนั้ ไมส่ ามารถนา� ไปใหท้ า่ นได ้ แตข่ า้ คดิ วา่ ของเหลา่ นค้ี งเหมาะ
จะใส่หีบสมบัติพอดี--------”
โอ ้ จะวา่ ไปแล้ว
เปน็ สดุ ยอดผลงานชน้ิ โบแดงของเคลยแ์ มนหรอื ไงนะ ถา้ จา� ไมผ่ ดิ
ช่อื วีโอล่ารเึ ปลา่ นะ?
เบเร็ตต้าเกบ็ ยทุ ธภณั ฑท์ ีใ่ ส่เขา้ ไปท่วั ร่างวโี อล่ามาทั้งหมดสินะ
เขาเคยบอกว่าจะมอบมันให้ผม แต่ผมปฏเิ สธไป อย่างไรเสยี ก็
เพราะเขาขอให้อนญุ าตเรื่องการย้ายท่อี ยเู่ ป็นการแลกเปลีย่ น
ตอนนนั้ เบเรต็ ต้ายอมรบั แลว้ เอาของต่างๆ นน้ั กลบั ไป...

“พวกนไี้ มไ่ ด้ให้เป็นของฝากรามิรสิ หรอกเหรอ?”
คนทตี่ อบคา� ถามของผมไม่ใชเ่ บเรต็ ตา้ แตเ่ ป็นรามริ สิ

“เหอะ! ถึงยังไงข้าก็ใช้มันได้ไม่เช่ียวชาญ เลยไม่ค่อยสนใจ
เท่าไหร่ ถึงจะคิดว่าเป็นอาวุธที่เจ๋งอยู่หรอก แต่ท่าทางจะเอาไปเล่น
มากกว่าน้ันไม่ไดแ้ ล้วดว้ ย ในเมื่อเป็นอย่างน้ี ข้าเลยปรกึ ษากบั เบเรต็ ต้า
จังวา่ ใหน้ ายไปใชป้ ระโยชนด์ กี ว่า!”

“จะดเี หรอ? ฉันว่าเอาไปขายก็นา่ จะไดเ้ งนิ โขอยนู่ ะ”
“เอาเถอะนา่ กข็ า้ มงี านทา� แลว้ ใช่มา้ ? จากน้ีไปคงมเี งินเขา้ มา
เปน็ กอบเป็นก�า ขา้ ไม่พูดอะไรข้ีงกแบบนนั้ หรอก! อกี อยา่ งนะ ทา้ ยทีส่ ุด
ทอ่ี ยู่ของพวกข้าก็สร้างเสรจ็ แล้วด้วย!”
รามิริสกล่าวเช่นน้ันแล้วยกอาวุธกับชุดป้องกันให้ผม ผมจึง

292

ตัดสนิ ใจจะนา� มนั ไปใช้งานใหเ้ ป็นประโยชน์ดว้ ยความรสู้ ึกขอบคณุ

ด้วยเหตุนั้นผมจึงรีบติดต้ังหีบสมบัติพร้อมกับตรวจสภาพของ
เขาวงกตที่สร้างเสรจ็ โดยทันที
ผมจะตรวจเช็กสภาพโดยไล่ตง้ั แต่ชน้ั ใตด้ นิ ช้นั ท่ ี 1 ลงไปตาม
ลา� ดบั
ชนั้ แรกมคี วามยากระดบั ทดลองฝมี ือ
เราท�าไว้ให้แมแ้ ตม่ ือใหม่ก็สามารถไปต่อไดโ้ ดยปลอดภัย
เสน้ ทางวกวนกท็ า� หนา้ ถนนแบบกวา้ ง โดยออกแบบใหไ้ มห่ ลงทาง
มากนกั
แต่ถึงอย่างนนั้ เมอ่ื ความยาวท้ัง 4 ดา้ นยาว 250 เมตรแลว้ ก็
ทา� ใหค้ อ่ นขา้ งกวา้ งทเี ดยี ว แคต่ รวจสอบเสน้ ทางกล็ า� บากแลว้ หลงั จากท่ี
เดินวนแล้ววนอีกกม็ กั จะเกบ็ ไม่ได้อะไรเลย
เพยี งแคน่ ค้ี งไมไ่ ดร้ บั ความนยิ ม เราเลยปลอ่ ยอสรู ออ่ นแอจา� นวน
มากใหเ้ ดนิ ปว้ นเปย้ี นจงึ นา่ จะไมม่ ปี ญั หา เพราะสามารถไดร้ บั “หนิ ผลกึ เวท”
หรอื ดรอปไอเทมทมี่ ปี ระโยชนจ์ ากอสรู พวกนน้ั คงทา� รายไดพ้ อสมควร
พวกผมตง้ั ใจจะรบั ซอ้ื ของทเี่ กบ็ ไดเ้ หลา่ นนั้ เนอ่ื งจากเมอื งนไี้ มม่ ี
สาขาของสมาคมอสิ ระ สมาคมทใี่ กลท้ ีส่ ดุ จงึ เปน็ สาขาเบอรม์ นุ ด ์ พวกนกั
ผจญภยั จะถอ่ ไปถงึ โนน่ กค็ งลา� บาก ประเทศของเราจงึ จะซอื้ มาในราคาถกู
แล้วหักเอาสว่ นต่างเปน็ คา่ ขนส่งกย็ ังได้
แม้การหารือกับยูคิขอสร้างสาขาของสมาคมในประเทศเราด้วย
จะทา� ไดเ้ ชน่ กนั แตจ่ นกวา่ จะไดเ้ รอ่ื งนนั้ พวกเราตงั้ ใจจะทา� งานแทนสมาคม
ไปกอ่ น
มาถงึ ชนั้ ใตด้ นิ ท่ี 5 กย็ ังเปน็ สภาพแบบน้ ี แค่ทา� ให้เสน้ ทางวก
วนซับซ้อนข้นึ ทลี ะนิด ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
แตจ่ ากชั้น 6 ลงไปจะเร่ิมเข้มขน้ึ แลว้

บทที่ 3 เตรียมเปิดงาน 293

กบั ดักชนิดต่างๆ เรม่ิ ออกโรง
ถงึ จะพดู อยา่ งนนั้ แตจ่ นถงึ ชน้ั 9 เรากไ็ มไ่ ดต้ ดิ ตงั้ กบั ดกั รา้ ยกาจ
อะไร ผมไมค่ ิดวา่ จะมีใครตายด้วยกบั ดักหรอก อยา่ งนอ้ ยๆ นกั ผจญภยั
ที่เชีย่ วชาญคงไมล่ �าบากขนาดน้นั
ถา้ ความยากสูงจนเกินไป คนก็จะเริม่ ไมม่ ากัน
ผมไม่อยากให้มันเป็นปญั หา ดังนน้ั จนถงึ ชั้นที ่ 9 เลยออกแบบ
อย่างใจดี
และถงึ ตาชน้ั 10 เจา้ ปัญหา
ผมจะวางตา� แหนง่ อสรู ทแี่ ขง็ แกรง่ นดิ หนอ่ ยไวท้ หี่ อ้ งนแี้ คต่ นเดยี ว
หรือทเี่ รยี กวา่ หอ้ งบอสนั่นเอง
หากเอาชนะบอสตนนี้ได้ประตูจะเปิดออก และมีกลไกที่ท�าให้
บนั ไดไปยังชนั้ ลา่ งปรากฏข้นึ

“ถ้างน้ั รมิ ุร ุ จะให้เปน็ อสรู แบบไหนเหรอ?”
“เร่ืองน้ันว่าจะเอาไว้หลังจากเช็กสภาพการเกิดของอสูรก่อน...
แต่ไม่เห็นมเี ลยนี่?”
ถูกต้อง ทีจ่ ริงแลว้ มาจนถงึ ช้นั ใตด้ ินที่ 10 น ่ี ผมยังไมเ่ ห็นร่าง
ของอสูรตนไหนเลย
แม้จะผ่านมา 10 วันแล้วนับจากท่ีเวลโดร่าปลดปล่อยออร่า
แตด่ ูเหมอื นตอนนอี้ สรู ก็ยังไมเ่ กดิ ข้ึนมาเลย

《คÓตอบ แม้จะปกปิดอออร่าเอาไว้แต่อสูรยังสามารถรับรู้
กลนิ่ อายของปจั เจกนาม : เวลโดร่า ได้ จงึ ไมม่ ใี ครมาเข้าใกล》้

อ๋อ อยา่ งนี้นเ่ี อง
“เหมอื นวา่ อสรู ทเี่ กดิ ขน้ึ จากแกน่ เวททร่ี ว่ั ไหลจากตวั เวลโดรา่ จะ

รู้สกึ ตัวถงึ กล่ินอายของเวลโดร่านะ่ เลยกลวั ไม่กลา้ เข้ามาใกล้”

294

“อะไรนะ!? เพราะง้ันเองเหรอ... ถึงว่าแม้แต่ในถ�้าท่ีผนึกข้า
พวกอสรู ก็ไม่โผลม่ าใหข้ ้าเห็นเลย”
เวลโดรา่ เข้าใจค�าอธิบายของผม
กน็ ะ เหตผุ ลใหญก่ วา่ นนั้ คงเพราะอสรู ออ่ นแอทนไมไ่ หวมากกวา่
ละมั้ง

“เอาเถอะ คราวหลงั คอ่ ยเลอื กตามความเหมาะสมแลว้ กนั ครา่ วๆ
ฉันตง้ั ใจวา่ จะวางอสูรท่ีแขง็ แกร่งนิดหน่อยราวแรงก ์ B ไวท้ ่ีชั้น 10 น่ะ”
“หืมมม เข้าใจละ ถ้าเป็นพวกไม่มีสติปัญญาก็ไม่ต้องให้เป็น
ลูกน้องข้าดีกวา่ เนอะ พามาท่ีห้องนแ้ี ลว้ ใส่ปลอกคอไวก้ ไ็ ดน้ ะ!”
รามริ ิสบอกแบบน้นั ผมจงึ รับเอาปลอกคอมา
ถา้ สวมปลอกคอนไี่ วถ้ งึ จะไมไ่ ดท้ า� พนั ธสญั ญากบั รามริ สิ กส็ ามารถ
คืนชีพมาได้ทุกคร้ัง น่ีช่วยได้มากเลย เพราะเราไม่ต้องตามหาตัวแทน
ทุกครั้งที่มันถูกโคน่ กไ็ ด้

“โอ้ เจ้านีส่ ะดวกดีจัง ลดขั้นตอนได้มากเลย”
“ใชม่ า้ ? กน็ ะ ถา้ อยใู่ นเขาวงกตขา้ จะทา� อะไรกไ็ ดท้ ง้ั นนั้ แหละ!”
มนั คงเปน็ ตามทีร่ ามริ สิ ว่าจริงๆ
สกลิ ของรามริ สิ ทา� ไดห้ ลายอยา่ งจรงิ ๆ เชน่ สามารถเปลยี่ นความ
สามารถทใ่ี หก้ บั ไอเทมแตล่ ะชน้ิ ได ้ ผมรสู้ กึ อกี ครงั้ วา่ นา่ เสยี ดายทผ่ี มทา� ตาม
เธอไมไ่ ด้
เท่านป้ี ญั หาเรื่องบอสก็สะสางไดแ้ ลว้
ชน้ั 10 นมี้ เี พยี งหอ้ งบอส ถา้ เอาชนะบอสไดก้ ป็ ลอดภยั ถดั จาก
ห้องบอสมเี พียงจดุ เซฟพอยตก์ บั บนั ไดทีล่ งไปยังชนั้ ใตด้ นิ เทา่ น้ัน
ใช่ๆ จะลืมหบี สมบตั ไิ มไ่ ด้
หบี สมบตั ใิ นหอ้ งบอสไมม่ กี บั ดกั แตป่ รบั ไวแ้ คอ่ ตั ราการปรากฏ
ของอาวธุ และชุดเกราะ
ถดั จากชั้นนี้ไปเราจะท�าหอ้ งลับ และติดตง้ั หบี สมบัตติ ิดกบั ดัก

บทที่ 3 เตรียมเปดิ งาน 295

จากนั้นตั้งแตช่ ั้น 12 ลงไป มมิ ิค กจ็ ะออกโรง
ถึงจะนิสัยไม่ดีนิดหน่อย แต่มันคงเป็นความสนุกท่ีแท้จริงของ
เขาวงกตเพ่ือการส�ารวจนั่นเอง อยากจะให้ขอบคุณกันมากกว่าด้วยซ�้า
เพราะสามารถสมั ผัสประสบการณ์น้ันได้ในโลกจริงๆ แลว้
ไมไ่ ด้มแี ต่เรอื่ งแย่ๆ เสียหน่อย
ภายในเขาวงกตเตม็ ไปดว้ ยแกน่ เวท ดงั นน้ั ไปๆ มาๆ ยทุ ธภณั ฑ์
พวกนีอ้ าจเปล่ยี นคุณสมบตั ิเป็นเหมือนดาบเวทหรือหอกเวทกไ็ ด ้ ในเมื่อ
สามารถเอาของแบบน้นั มาไวใ้ นมือได้ อนั ตรายแค่นี้น่ะเปน็ เรือ่ งธรรมดา
แค่ม ี “กา� ไลแหง่ การฟื้นคนื ” อยกู่ ็ไมต่ ายแลว้ การทา� เขาวงกต
ใหโ้ หดรา้ ยนิดๆ หนอ่ ยๆ ตอ้ งเป็นการกระตนุ้ และนา่ สนกุ แน่ๆ รอไมไ่ หว
แลว้ ทจ่ี ะได้เหน็ ปฏิกิริยาของพวกนักผจญภัย

เท่าน้ีกต็ รวจจนถึงชั้น 10 เสรจ็ แล้ว
“วา่ ไง? จะทา� จดุ รบั ซอื้ หรอื รบั ฝากของทเี่ กบ็ ไดจ้ ากอสรู ดมู ยั้ ละ่ ?”

“อมื ม ไม่จา� เป็นหรอกม้ัง? ก็ถา้ เกิดมีอะไรแบบนัน้ “นกหวดี
คืนถิ่น” ก็ขายไม่ออกนะ่ สิ”
จะว่าไปก็ถูกของเธอนะ ส�าหรับรามิริสแล้วช่างเป็นการตอบท่ี
หลกั แหลมนกั
ทีเ่ ธอกลา่ วก็มีเหตุมีผล ดทู า่ พอเกย่ี วกับเรือ่ งเงนิ ๆ ทองๆ แล้ว
รามิรสิ เองก็ฉลาดขน้ึ เหมือนกันนะ

“กจ็ รงิ อยนู่ ะ ถงึ จะทา� สถานทแ่ี บบนนั้ ในชน้ั ทมี่ จี ดุ เซฟพอยตไ์ ป
ก็ไมม่ คี วามหมาย ง้ันจัดพืน้ ท่ปี ลอดภัยไว้ทกุ ๆ 5 ช้นั ดมี ้ยั ”
“เอาสิๆ ตามนน้ั ก็ได!้ ”
จะรบั ฝากของตา่ งๆ ทนี่ กั ผจญภยั เกบ็ มาได ้ ขายยาฟน้ื ฟใู นราคา
สูงกไ็ ด ้ และทา� ทก่ี ินข้าวไว้กไ็ ด้
เรือ่ งที่ว่ามาไมต่ ้องทา� ไวบ้ นช้ันน้นั ๆ แค่ท�าใหท้ กุ จดุ เชื่อมต่อไป

296

ยังสถานทเี่ ดยี วกนั ก็เพียงพอแลว้ ดงั นนั้ เมอ่ื คิดถึงขน้ั ตอนการเตรยี มการ
แล้วกค็ งไมไ่ ดล้ �าบากยากเย็นขนาดน้นั
คนท่อี ยากออกมาพกั ผอ่ นขา้ งนอกคงจะเยอะกว่าไม่ใชเ่ หรอ?
ก็นะ นนั่ กข็ น้ึ อยู่กบั สถานการณ์ “นกหวดี คนื ถ่นิ ” เปน็ ไอเทม
ประกนั ชีวติ เสียดว้ ยขายแพงๆ ก็ได้ม้ัง
ผมตดั สนิ ใจวา่ เรื่องนเี้ อาไวค้ ดิ หลงั จากงานแถลงการณจ์ บแลว้

＊

พวกเราหารอื กนั วา่ จะเอาอยา่ งโนน้ จะเอาอยา่ งน ้ี แลว้ ไลด่ วู งกต
แต่ละช้ัน จากนนั้ ก็ตรวจดูเร่ืองเล็กๆ น้อยๆ จนแน่ใจแล้วแตง่ เขาวงกต
ใหเ้ สรจ็ ไปอย่างราบร่ืน
เมื่อตรวจไปจนถงึ ช้นั ที ่ 100 เสรจ็ แล้วกพ็ อใจ
เขาวงกตซงึ่ ถกู สรา้ งจนเสรจ็ นน้ั บรรยายดว้ ยคา� วา่ รา้ ยกาจคา� เดยี ว
คงไม่พอ

《-------- เม่ือตัดสินจากพลังความสามารถของนักผจญภัย
ทว่ั ไป เพียงอสูรชัน้ ตÓ่ กับเส้นทางวกวนก็ถอื วา่ ยากพอแลว้ และเม่อื
พิจารณาถึงการติดต้ังกับดักช่ัวช้าและการถือกÓเนิดของอสูรช้ันสูง
จÓนวนมาก ก็สันนิษฐานได้ว่าเป็นเร่ืองแน่นอนท่ีคÓว่าร้ายกาจย่อม
บรรยายไดไ้ มห่ มด--------》
เอ๊ะ อะไรนะ? ไม่ได้ยนิ เลย
ผมรสู้ ึกเหมอื นคณุ ราฟาเอลจะเอือมระอา แตแ่ นน่ อนวา่ น่นั แค่
คิดไปเอง

-------- หลังจากนั้น ผมก็รับรู้จนได้ว่านั่นไม่ใช่การคิดไปเอง

บทที่ 3 เตรียมเปิดงาน 297