ฉกรัก
เขียนโดย : ซากิระ ประเภทหนังสือ : นิยายโรมานซ์ พิสูจน์อักษรและจัดหน้า : ซากิระ ปีที่พิมพ์ : 2566 ช่องทางการติดต่อ Facebook : ซากิระ Twitter : @Writer_sakira สงวนสิทธิ์ตามพระราชบญัญตัิลิขสิทธิ์(ฉบบัเพิ่มเติม) พ.ศ.2558 ไม่อนุญาตให้คัดลอก ดัดแปลง ปลอมแปลง สแกน แก้ไขส่วนใดส่วนหนึ่งภายในเนื้อหา หรือท าส าเนาเพื่อจ าหน่ายแจกจ่าย โดยที่ไม่ได้ รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้เขียน
ฉกรัก
ฉกรัก
TRIGGER WARNING นิยายเรื่องนี้เป็ นเรื่องราวที่สร้างขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน มิได้พาดพิงหรือมีเจตนาที่จะท าให้เกิดความเสื่อมเสียต่อสังคมและวิชาชีพ ใดๆ ขออภัยนิยายเรื่องนี้มีเนื้อหารุนแรง โดยเฉพาะเรื่องเพศ และการใช้ภาษา นิยายเรื่องนี้ไม่เหมาะสมกับผู้อ่านที่อายุต ่ากว่า 19 ปี นักอ่านทุกท่านโปรดใช้ วิจารณญาณในการอ่าน หากมีข้อผิดพลาดประใดทางนักเขียนซากิระ กราบขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย toxic love toxic relationship toxic family Toxic friend Dirty Talk Bully พระเอกซาดิสม์พูดตรง ชอบใช้ค าหยาบ นักอ่านจิตใจอ่อนไหวไม่แนะน า
ฉกรัก พ ู ดค ุ ยกับนักเข ี ยน สวัสดีค่ะนักอ่านทุกท่าน ส าหรับ SET FIERCE MAFIA ตอนนี้มี 3 เรื่อง โดยเรื่องแรกเป็นเรื่องของ น ้าหนาว และ ศิลา ชื่อเรื่อง พิษรักแฟนเก่า เรื่องที่สอง คือเรื่องของ อัคคี และ นิสา ชื่อเรื่อง พิษคู่หมั้น ส่วนเรื่องนี้ ชื่อเรื่อง ฉกรัก เป็นเรื่องที่สามของเซต เป็นเรื่องของ การันต์ และ จีนัท ซึ่ง การันต์เป็นน้องชายแท้ๆ ของอัคคี
1 ซากิระ บทน ำ "เอาเพื่อนเธอมานี่" น ้าเสียงกดต ่าคล้ายจะหมดความอดทนแฝงความเกรี้ยวกราดของกำรันต์ มาเฟี ยหนุ่มในคราบดาราดังเอ่ยออกค าสั่งกับ ชำมุก หญิงสาวหน้าตาน่ารัก ผู้เป็นน้องสาวของลีวำย ซึ่ง ลีวายเป็นเพื่อนสนิทของการันต์ การันต์ออกค าสั่งน ้าเสียงเกรี้ยวกราดอีกครั้งท าเอาชามุกสะดุ้งเฮือก ด้วยความตกใจกลัว "จีนัทไม่ยอมมาหรอกค่ะ...อีกอย่างจีนัทจะหมั้นพรุ่งนี้แล้วนะคะ" ชามุกตอบกลับเสียงสั่นเครือ ด้วยจีนัทเป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของเธออีกทั้งจีนัทยังเป็นแฟนของพี่ชายเธอด้วย เธอไม่อยากล่อลวง เพื่อนสนิทมาให้ปีศาจร้ายอย่างการันต์ย ่ายี แม้ว่าสถานการณ์ที่เธอเป็นอยู่ตอนนี้ควรจะท าตามที่การันต์ สั่งก็ตาม "อย่าให้ฉันต้องสั่งเป็นครั้งที่สาม" การันต์จิ๊ปากอย่างหงุดหงิดสุดจะทน "...." ชามุกลอบกลืนน ้าลายลงคอเฮือกใหญ่ด้วยความกลัว ในหัวพยายามคิดหาทางออก เธอคิดว่ายังพอมีทางออกส าหรับเรื่องนี้ และเธอเองก็ไม่อยากได้ชื่อว่า เป็นคนหักหลังเพื่อน "เอาเพื่อนมานี่" น ้าเสียงเลวๆ เกรี้ยวกราดดังขึ้นมาอีกครั้งท าให้ชามุกสะดุ้งเฮือกตื่นจากภวังค์ ความคิดของตัวเอง "เอาเพื่อนเธอมานั่งกับฉัน" "จะ...จีนัทไม่อยากมาหรอกค่ะ" สายตาอ ามหิตที่จ้องเหมือนจะฉีกวิญญาณท าเอาชามุกขาสั่นเทา ด้วยความกลัว "กูบอกให้มึงไปลากเพื่อนมึงมานั่งนี่! พูดไม่เข้าใจรึไงวะ" การันต์ออกค าสั่งอย่างหัวเสีย แต่ถึงอย่างนั้นชามุกก็ยังคงนั่งก้มหน้าขาสั่นเทาอยู่ที่เดิม "หรือต้องให้กูแฉเรื่องมึงกับพี่ชายมึงก่อนมึงถึงจะยอมท าตามค าสั่งกู" ค าขู่ของการันต์ท าให้ชามุก เงยหน้าขึ้นมาด้วยความตกใจ การันต์บีบคั้นเธอทุกทาง ไม่ให้โอกาสเธอได้คิดหาทางออกเลย "ไปเอาเพื่อนมึงมาให้กู" "...จะ...จะให้มุกพูดกับจีนัทยังไงคะ...ถะ...ถ้าบอกไปตรงๆ จีนัทไม่ยอมมาแน่" การันต์หลับตาลง พ่นลมหายใจออกมาหนักๆ เบื่อหน่ายกับความโง่ของหญิงสาวตรงหน้าเต็มทน ชามุกโดนกดดันจนถึง วินาทีสุดท้าย ตอนนี้เธอไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว เธอกัดฟันลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินตรงเข้าไปหาจีนัทที่ ก าลังนั่งหันหลังสนทนากับเพื่อนนักแสดงอยู่อีกฝั่ง
2 ฉกรัก "...จี" ชามุกสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อเรียกความกล้าให้กับตัวเองก่อนจะแสร้งฉีกยิ้มแป้นวิ่ง เข้าไปทักทายสวมกอดจีนัทอย่างอารมณ์ดี "มุก แกมาได้ไงเนี่ย" จีนัทมองหน้าเพื่อนด้วยความตกใจก่อนจะรีบเก็บสีหน้าให้ดูปกติที่สุดพลาง สวมกอดทักทายเพื่อน ในขณะที่ก าลังสวมกอดเพื่อนอยู่ สายตาของจีนัทเหลือบไปมองการันต์ที่นั่งดื่ม เหล้าคนเดียวอยู่อีกฝั่ง ในจังหวะที่เธอผละตัวออกจากชามุก การันต์หันหน้ามองเธอพอดี มือซ้ายยกแก้ว เหล้าขึ้นเชิงเชิญชวนเธอให้มาดื่มด้วยกัน จีนัทเห็นอย่างนั้นรีบเบือนหน้าหนี "ฉันมาท าธุระให้พ่อน่ะ บังเอิญเห็นแกนั่งอยู่ตรงนี้ก็เลยเดินมาทัก" ชามุกรู้สึกไม่ดีเท่าไหร่ที่ต้อง โกหกออกไปแบบนั้น ความจริงเธอมาที่นี่เพราะการันต์บังคับให้เธอมาท างานของเธอต่อให้เสร็จเพื่อแลก กับการไม่ถูกปล่อยคลิปร่วมรักของเธอกับพี่ชายสู่สาธารณะ "แล้วแกท าธุระให้พ่อเสร็จรึยัง" "เสร็จแล้ว....แล้วนี่แกมาท าอะไรที่นี่" ชามุกแสร้งมองรอบๆ ผับ ท าเหมือนไม่รู้ว่าจีนัทมาที่นี่ท าไม ทั้งที่ความจริงรู้อยู่แล้ว "ฉันมาปาร์ตี้วันเกิดผู้ก ากับซีรีส์เรื่องแรกของฉันน่ะ" "แล้วอีกนานไหมกว่าแกจะกลับ" "เดี๋ยวฉันก็กลับแล้ว แกมีอะไรรึเปล่า" "เปล่าหรอก ฉันแค่อยากดื่มกับแก" "ฉันไม่ดื่มแกก็รู้....แต่ดื่มน ้าผลไม้เป็นเพื่อนแกได้" "ขอน ้าส้มหนึ่งแก้วค่ะ" ชามุกพยักหน้าเข้าใจก่อนจะหันไปสั่งพนักงานเสริฟ์ ด้านหลัง "น ้านางเอกมาแล้วค่า~" ชามุกหยิบน ้าส้มราคาแพงบนถาดของพนักงานเสริฟ์ ยื่นให้จีนัทด้วยสี หน้าร่าเริงไร้พิษสง จีนัทรับแก้วน ้าส้มจากเพื่อนมาดื่มโดยไม่ได้เฉลียวใจแม้แต่น้อย "พรุ่งนี้แกหมั้นกับพี่ชายฉันไม่ใช่เหรอ แล้วแกออกมาเที่ยวดึกแบบนี้พี่ชายฉันไม่ว่าเหรอ" "...ฉันยังไม่ได้บอกพี่ลี" "ท าไมล่ะ" "ฉันคิดว่าออกมางานปาร์ตี้วันเกิดผู้ก ากับแค่แป็บเดียวเดี๋ยวก็กลับก็เลยไม่ได้โทรบอกน่ะ" "ออกมาเที่ยวก่อนวันหมั้นหนึ่งคืนแบบนี้จะดีเหรอ...จะเป็นลางไม่ดีไหมแบบว่าไม่ได้หมั้นอะไร แบบนี้" ชามุกเอ่ยถามติดตลก "...ไม่หรอก" จีนัทยิ้มบางๆ
3 ซากิระ "สองวันมานี้พี่ชายฉันไม่กลับบ้านเลย ไม่ใช่ว่าไปติดหญิงที่ไหนเข้านะ ถ้าเป็นแบบนั้นแกจะท า ยังไง" ชามุกแสร้งเอ่ยถามทีเล่นทีจริงพลางหยิบแก้วไวน์ตรงหน้าขึ้นมาดื่มเล็กน้อย "พี่ลีไม่นอกใจฉันหรอก" ค าตอบแสนมั่นใจของจีนัทท าให้ชามุกหุบยิ้มอัตโนมัติ "แกดูมั่นใจจังเลยนะ" ชามุกแสร้งยิ้มบางๆ "ไปเอาความมั่นใจมาจากไหนเนี่ยเพื่อนฉัน" "พี่ลีเพิ่งให้แหวนแทนใจฉันเมื่อสามวันก่อน" จีนัทหยิบแหวนเพชรเม็ดโตออกมาจากกระเป๋ า สะพายข้างอย่างภาคภูมิใจ "วันนั้นพี่ลีบอกว่าขอมัดจ าเอาไว้ก่อน อีกสามวันจะรีบให้พ่อจัดงานหมั้นให้"
4 ฉกรัก บทที่1 "....แกกับพี่ชายฉันจะหมั้นกันพรุ่งนี้จริงๆ เหรอ" ชามุกเอ่ยถามจีนัทเพื่อความชัวร์ เพื่อจะได้ ตัดสินใจถูกว่าควรท าอย่างไรต่อ ที่ชามุกหอบสังขารมาที่นี่ไม่ใช่เพราะการันต์มันส่งคลิปวีดีโอตอนที่เธอ กับพี่ชายก าลังท าเรื่องอย่างว่ามาข่มขู่เสียทีเดียว แต่ที่เธอมาที่นี่ก็เพราะเธอรักพี่ชายของเธอ รักมาโดยตลอด รักก่อนที่จีนัทจะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่ง ในชีวิตของลีวาย เพราะงั้นเธอจึงไม่ต้องการให้พี่ชายของเธอหมั้นกับจีนัท คืนนี้เธอถึงมาอยู่ที่นี่ ร่วมมือ กับการันต์เพื่อหยุดการหมั้นหมายที่ก าลังจะมาถึงในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า "ท าไมแกถามแบบนี้ล่ะ แกมีอะไรรึเปล่า" จีนัทถามกลับไปด้วยแววตาที่ใสซื่อ แววตาที่ใสซื่อดูไม่มี พิษสงอะไรท าเอาหัวใจของชามุกกระตุกวูบด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย แววตาใสซื่อนั้นท าให้ชามุกรู้สึก สับสนขึ้นมาในใจ เธอควรจะเลือกทางไหนดีระหว่าง มิตรภาพ กับ ความสุขของตัวเอง ถ้าฉันเลือกมิตรภาพ เธอกับจีนัทจะเป็นเพื่อนรักกันตลอดไป แต่ก็จะเสียพี่ชายที่รักให้กับจีนัท แต่ถ้าเธอเลือกสิ่งที่ตนเองต้องการ งานหมั้นพรุ่งนี้ก็จะไม่เกิดขึ้น และเธอก็จะได้พี่ชายของเธอกลับคืนมา "ฉันนึกว่าคนที่บ้านพูดเล่นน่ะ" "พูดเล่นเหรอ?" จีนัทขมวดคิ้วเข้าหากันยุ่งด้วยความงุนงง "คนที่บ้านฉันบอกฉันว่าพี่ชายเลื่อนงานหมั้น จากเดิมหมั้นเดือนหน้าเปลี่ยนเป็นหมั้นพรุ่งนี้แทน ตอนแรกที่ฟังฉันไม่เชื่อเพราะทุกอย่างมันกะทันหันเกินไป จนแกพูดเมื่อกี้แหละฉันถึงเชื่อ" "...." จีนัทไม่พูดอะไรนอกจากพยักหน้าเชิงเข้าใจ "ดีจังแกมีแหวนแทนใจด้วย ฉันไม่เห็นรู้เรื่องนี้เลย" ชามุกถามออกไปแบบนั้นไม่ใช่เพราะอยากจะ ชื่นชมหรือยินดีอะไร ที่ถามเพราะว่าเธอรู้สึกอิจฉา ตอนแรกเธอหักหลังจีนัทไม่ลง จะไม่ท าตามที่การันต์ สั่ง จะแค่เดินเข้ามาเตือนจีนัทให้อยู่ห่างจากการันต์ แต่พอเห็นแหวนแทนใจที่นิ้วนางข้างซ้ายของจีนัท ก็ท าให้ชามุกเกิดความหึงหวงพี่ชายขึ้นมาทัน ควัน ในหัวของชามุกเกิดความคิดด ามืดขึ้นมา เธอตัดสินใจได้ในทันทีว่าจะช่วยให้การันต์สมหวัง อีกอย่างวิธีนี้เป็นวิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้แล้ว พอมาคิดๆ ดูแล้ว ร่วมมือกับการันต์มีเรื่องดีมากกว่าเรื่องไม่ดี เรื่องดีคือ งานหมั้นถูกยกเลิก แล้วคลิปก็จะไม่ถูกปล่อย เธอและพี่ชายก็จะยังคงใช้ชีวิตได้ปกติ ไม่ต้องหลบซ่อนตัวจากสายตาของผู้คน ส่วนเรื่องไม่ดีคือ คืนนี้จีนัทจะตกเป็นของการันต์ ส่วนชามุกก็จะเข้าหน้าจีนัทไม่ติดหรือเรียกว่า ตัดเพื่อน ก็ว่าได้
5 ซากิระ และตอนนี้เธอตัดสินใจแล้ว เธอเลือกตัวเองและพี่ชาย ส่วนจีนัท เธอบอกกับจีนัทในใจว่า...ขอโทษ ด้วย...และก็ขอให้โชคดี...ขอให้การันต์ดูแลเป็นอย่างดี...อย่างน้อยถ้าการันต์เบื่อจีนัทขึ้นมา จีนัทก็ยังได้ ฉายาว่า 'เคยเป็นของเล่นไฮโซ' ถึงจะได้เป็นแค่ของเล่น แต่ก็ของเล่นของไฮโซ คนระดับการันต์คงให้ ค่าตอบแทนสูงอยู่แล้ว "พี่ลีบอกว่าอยากให้เก็บเป็นความลับก่อนน่ะ" จีนัทตอบเสียงหวานอย่างอารมณ์ดีเหมือนทุกวัน ชามุกแสร้งยิ้มแสนดีกลับไป ชามุกพูดในใจ...อารมณ์ดีไปเถอะ...เดี๋ยวแกก็จะยิ้มไม่ออกแล้ว "....แบบนี้ต้องฉลองแบบจัดหนักแล้ว" ชามุกโบกมือเรียกพนักงานเสริฟ์ รอไม่นานพนักงานเสริฟ์ ของผับก็เดินเข้ามา "คุณผู้หญิงมีอะไรให้ผมรับใช้หรือครับ" "ขอน ้าส้มคั้นอีกสามแก้วค่ะ" "รอซักครู่นะครับคุณผู้หญิง" "สามแก้วเลยเหรอ คืนนี้ฉันคงวิ่งเข้าห้องน ้าทั้งคืนแน่" จีนัทเอ่ยติดตลก โดยหารู้ไม่ว่า น ้าส้มคั้นที่ เธอดื่มในน ้าส้มมียากล่อมประสาทผสมอยู่ "นานๆ ทีแกจะออกมาเที่ยว คืนนี้ฉันเลี้ยงแกเองดื่มเยอะๆ นะ" "ฉันเข้าห้องน ้าทั้งคืนแน่วันนี้" จีนัทคลี่ยิ้มบางๆ หยิบแก้วน ้าส้มคั้นขึ้นมาดื่มจนหมดแก้ว โทรศัพท์มือถือของชามุกสั่นหนึ่งทีท าให้ชามุกหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาอ่านข้อความที่ส่งเข้ามา ข้อควำมจำก : กำรันต์ (ฉันรอทโี่รงแรม The Blaze Bangkok) "หนุ่มที่ไหนส่งข้อความมาเหรอ" จีนัทเอ่ยถามติดตลก ค าถามของจีนัทท าให้ชามุกตกใจอยู่ไม่น้อย "ไม่ใช่หนุ่มที่ไหนหรอก หุ้นส่วนน่ะ" ชามุกรีบเก็บสีหน้าอาการไม่ให้มีพิรุธ @เวลำผ่ำนไป 30 นำที "ถ้าแกง่วงก็นอนได้เลยนะ ถึงบ้านแกแล้วฉันจะปลุกอีกที" ชามุกประคองจีนัทขึ้นไปนั่งบนรถตรง เบาะที่นั่งข้างคนขับอย่างทุลักทุเลก่อนจะรีบขับรถไปส่งจีนัทให้กับการันต์ที่โรงแรมตามค าสั่ง "ขับรถระวังด้วยนะ" จีนัทหลงเหลือสติอยู่บ้างเล็กน้อยเอ่ยเตือนเพื่อนก่อนจะค่อยๆ หมดสติใน ไม่กี่นาทีต่อมา การันต์ร้ายกาจและรอบคอบ ใช้ชามุกล่อลวงจีนัทออกไปส่งให้ที่โรงแรม เพราะการันต์เป็นดารา ดังระดับประเทศ หากมีคนเห็นการันต์หิ้วผู้หญิงที่ซึ่งก็เป็นคนดังเหมือนกันออกมาจากผับจะส่งผลกระทบ ต่อภาพลักษณ์ของเขา
6 ฉกรัก การันต์จึงเลือกใช้ความเป็นเพื่อนสนิทของชามุกล่อลวงจีนัทออกมาให้ตน แล้วตัวของการันต์ก็ นอนตากแอร์รอขย ้าเหยื่อที่โรงแรมอย่างสบายใจ ไม่ต้องเปลื้องแรงท าเอง ความจริงการันต์จะสั่งลูกน้อง ลักพาตัวจีนัทมาให้ก็ได้ แต่เขาไม่ท า เพราะไม่อยากท าให้ร่างกายของเธอบอบช ้า และไม่ประสงค์ให้ชาย อื่นแตะต้องเนื้อตัวของจีนัท จึงใช้ชามุกที่เป็นผู้หญิงด้วยกันท างานแทนลูกน้องของเขา @The Blaze Bangkok "นายน้อยรออยู่ที่ชั้น 44 ห้อง 409 ค่ะ" ทันทีที่ชามุกเดินประคองจีนัทเข้ามาภายในโรงแรม พนักงานของโรงแรมก็เดินเข้ามาพร้อมกับยื่นคีย์การ์ดห้องพักให้ ชามุกรับคีย์การ์ดห้องพักมาใส่ลงใน กระเป๋ าสะพายข้าง ก่อนจะประคองจีนัทที่ก าลังหลับไม่ได้สติเข้าไปภายในลิฟต์ ติ๊ง~ ทันทีที่ถึงชั้นเป้าหมาย เสียงลิฟต์ก็ดังขึ้น พร้อมกับประตูลิฟต์ถูกเปิดออก ปรากฎให้เห็นร่างสูง ก าย าของการันต์ยืนรออยู่หน้าประตูลิฟต์ "มาเร็วกว่าที่คิดนี่" การันต์ยืนล้วงกระเป๋ ากางเกงรออยู่หน้าลิฟต์อยู่ก่อนแล้ว เขาแสยะยิ้มมุมปาก อย่างร้ายกาจก่อนจะเดินเข้าไปประคองจีนัท ช้อนร่างของจีนัทขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าสาว "ฉันท าตามที่คุณสั่งแล้วต่อไปนี้อย่ามายุ่งเรื่องของฉันกับพี่ชายอีก" "เสร่อ...คิดว่าฉันพิศวาสเธอรึไง...ฉันยุ่งเรื่องของเธอกับไอ้ลีก็เพราะยัยนี่...ไม่ใช่เพราะเธอหรือ พี่ชายเธอ" พูดจบการันต์หยิบเช็คจ านวนเจ็ดหลักออกมาจากกระเป๋ าเสื้อเชิ้ต ปาเช็คใส่ใบหน้าของชามุก แล้วหมุนตัวหันหลังเดินหายเข้าไปภายในห้องพัก การันต์วางร่างเล็กนอนลงบนเตียงนอนอย่างเบามือ เขานอนตะแคงข้างๆ เธอ มองส ารวจใบหน้า สวยอย่างคลั่งรัก มือหนาเกลี่ยเส้นผมออกจากใบหน้าสวย ร่างเล็กเริ่มรู้สึกตัว ขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะ ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาช้าๆ "คนเลว" เธอมองเห็นใบหน้าหล่อเหลาผ่านม่านตาที่เลือนลาง พยายามปรับสายตาเพื่อจะมอง หน้าคนตรงหน้าชัดๆ "ท าดีด้วยไม่ชอบ...เธอชอบแบบนี้สินะ" การันต์ซุกใบหน้าเข้าไปไซ้ซอกคอระหง จีนัทเบือนหน้า หลบ เธอพยายามดิ้นหนีทว่าฤทธิ์ของยากล่อมประสาททา ใหเ้ธอไรเ้รี่ยวแรงต่อสู้ทา ได้เพียงนอนส่าย หน้าปฏิเสธ "ฮืออ....พี่รันเหรอ...พี่รันมาได้ยังไงคะ" เด็กสาวเข้าใจผิด คิดว่าที่นี่คือบ้านของเธอ เธอไร้เรี่ยวแรง จะผลักชายหนุ่มออกไปจากซอกคอ เธอพยายามตั้งสติ ประติดประต่อเรื่องราวอย่างยากล าบาก แม้เธอ จะมองเห็นใบหน้าของคนตรงหน้าเลือนลาง ทว่าเธอจ าเสียงและกลิ่นน ้าหอมของคนตรงหน้าได้ดี
7 ซากิระ "ฉันเหรอ...ฉันมารอเธออยู่นานแล้ว" ชายหนุ่มใช้ริมฝีปากดูดเม้มล าคอระหงอย่างเอาแต่ใจท าเอา เด็กสาวเจ็บจนสะดุ้ง "ฮือออ....ทะ...ที่นี่ที่ไหนคะ" เธอพยายามมองรอบห้อง "โรงแรมของพี่ชายฉัน" "ท าไมหนูถึงมาอยู่ที่นี่" เด็กสาวพยายามประคองรา่งกายลกุขึน้ทว่าฤทธิ์ของยากล่อมประสาททา ให้เธอเสียหลักล้มนอนลงที่เดิม "หนูจะกลับบ้าน" "จะรีบกลับท าไม ไหนๆ เธอก็มาถึงที่นี่แล้ว อยู่ต่ออีกหน่อย" การันต์ใช้มือหนาเพียงข้างเดียวกด ร่องหน้าอกของเด็กสาว ท าให้ร่างของเด็กสาวโดนกด แผ่นหลังแนบเตียงนอนไม่สามารถลุกขึ้นมาได้
8 ฉกรัก บทที่2 "...พี่รัน...จะท าอะไรคะ" เด็กสาวปรือตามอง พยายามบังคับตัวเองให้ลุกขึ้น "เธอคงไม่คิดว่าฉันจะยอมปล่อยเธอไปให้คนอื่นง่ายๆ หรอกใช่ไหม?" ชายหนุ่มหลุบมองเรียวขา ขาวผ่องอย่างกะลิ้มกะเหลี่ย ปล่อยมือจากร่องหน้าอก นอนทาบทับร่างเล็กเอาไว้ ใช้นิ้วเกี่ยวเส้นผมสีชาน มอย่างใจเย็น "...ครั้งหนึ่งเธอเคยชอบฉันมากแล้วเธอก็เป็นคนพูดเองว่าเธอเป็นแฟนฉันฉันเป็นแฟนเธอ" เด็กสาว มองมือไม่อยู่นิ่งของชายหนุ่มอย่างระแวง เขาเลื่อนมือสัมผัสปลายคางมน จับปลายคางมนเงยหน้าขึ้นมา สบตา จ้องมองใบหน้าสวยอย่างคลั่งรัก "พอสวยแล้วลืมช่วงเวลาเก่าๆ ของเราไปหมดเลยรึไง" เด็กสาวปัดมือหนาออกจากปลายคาง พยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้น "เธอลืมช่วงเวลาเก่าๆ ของเราไปหมดแล้วก็ไม่เป็นไร...คืนนี้ฉันจะสร้างความทรงจ าใหม่ขึ้นมาให้ เธอ....ครั้งนี้ฉันจะท าให้เธอจ าฉันได้อย่างไม่มีวันลืม" เด็กสาวส่ายศีรษะไปมาในขณะที่ชายหนุ่มซุก ใบหน้าเข้าไปคลอเคลียซอกคอระหง "พี่รัน...จะท าอะไรหนู" เด็กสาวมองคนตัวโตเลื่อนใบหน้าลงไปเรื่อยๆ มือหนาจับเรียวขาทั้งสอง ข้างแยกออกจากกันกว้าง ท าเอาเด็กสาวสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ ชายหนุ่มจับร่างเล็กนอนหันหลัง โก่ง บั้นท้ายขึ้น ใช้เข็มขัดพันธนาการข้อมือเล็กทั้งสองข้างไขว่หลัง ใช้มือหนาเพียงข้างเดียวกระชากชุดเดรสสี ชมพูสั้นออกจากร่างบาง "ฮืออ...ปล่อยหนูนะ" คนตัวเล็กพยายามเบี่ยงตัวหลบจูบของคนตัวโตที่ก าลังพรมจูบตามแผ่นหลัง ของเธอ คนตัวโตลากลิ้นสากเลียตั้งแต่แผ่นหลังขาวเนียนลงไปเรื่อยๆ จนถึงบั้นท้ายขาวจั๊วะ ริมฝีปากหนา พรมจูบบั้นท้ายสลับขบเม้มจนบั้นท้ายขาวเนียนเกิดรอยดูดสีแดงขึ้นทั่วบั้นท้าย เด็กสาวเบ้หน้าราวกับจะ ร้องไห้เมื่อคนตัวโตใช้นิ้วเกี่ยวแพนตี้ลายลูกไม้สีชมพูออกจากความเป็นสาว "ขอดูให้ชัดอีกรอบ" คนตัวโตจ้องมองช่องทางรักสีชมพูระเรื่ออย่างตั้งใจพลางกลืนน ้าลายลงคออึก ใหญ่ ก่อนจะหยดน ้าลายสีใสลงบนช่องทางรักปิดสนิท โน้มใบหน้าลงไปตวัดลิ้นสากเลียน ้าลายที่หยดลง ไปอย่างหิวกระหาย "อ๊ะ!...น่ะ...หนูเจ็บ" ฟันคมเสียดสีความเป็นสาวท าเอาเด็กสาวสะดุ้งเจ็บ มือใหญ่ทั้งสองข้างบีบ ขย าบั้นท้ายขาวอวบรั้งเข้าหากัน "พี่รันหยุดนะ" ฟันคมกัดเม้มติ่งสวาทด้วยความมันเขี้ยว เด็กสาวร้องห้ามด้วยน ้าเสียงสั่นเครือ นิ้ว แกร่งบดคลึงติ่งสวาท ขยี้เบาๆ น ้าหวานสีใสในกายของเด็กสาวก็ไหลเยิ้มออกมา
9 ซากิระ "ฮืออ ปล่อยหนู" เด็กสาวเผลอเปล่งเสียงครางออกมา เธอกัดริมฝีปากตัวเองไม่ให้คนตัวโตได้ยิน เสียงคราง "ถ้าอยากให้ฉันหยุดก็โทรไปบอกเลิกมัน" ชายหนุ่มพูดจบก็ตะโบมดูดดึงติ่งสวาทอย่างไร้ความ รังเกียจ ทั้งดูดทั้งเลียขบเม้มทั่วความเป็นสาวจนบวมช ้า ลิ้นสากแลบเลียฝังเขี้ยวเพื่อแสดงความเป็น เจ้าของกลางร่องสวาท "อึก...เจ็บ...ปล่อยหนูนะ" เด็กสาวรู้สึกเจ็บจนสั่นสะท้านไปทั้งร่าง พยายามดิ้นหนี ทว่ายิ่งดิ้นคน ตัวโตก็ยิ่งฝังเขี้ยวแรงขึ้น แรงจนความเป็นสาวมีเลือดสีแดงสดไหลซึมออกมาตามรอยเขี้ยว "จะ...เจ็บ...ท าไมพี่รันเป็นคนแบบนี้..อึก...ปล่อยหนูนะหนูเจ็บ" "ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะฉกเธอคืน" คนตัวโตผละใบหน้าออกจากความเป็นสาว จับร่างเล็กพลิกตัว นอนหงาย "มันกล้าคบเธอทั้งที่รู้ว่าฉันมีใจให้เธอแต่แรก...ตอนนี้ฉันจะฉกเธอคืนมาใครหน้าไหนก็ห้ามฉัน ไม่ได้" คนตัวโตพูดจบก็ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว "มะ...มีใจให้แต่แรก...หมายความว่าไงคะ" คนตัวเล็กกระเถิบหนีไปเรื่อยๆ จนแผ่นหลังบางชนเข้า กับหัวเตียงนอน "...ฉันชอบเธอไงยัยเด็กโง่" คนตัวโตเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบออกไปตรงๆ ท าเอาคนตัวเล็กชะงัก ตกใจ "ฉันชอบเธอตั้งแต่แรกเห็นเธอมองไม่ออกรึไงหรือว่าไม่เคยเห็นฉันอยู่ในสายตาเลย" "....พี่รัน" คนตัวเล็กหัวใจเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ ในจังหวะที่เธอตกอยู่ในภวังค์ ร่างของเธอก็ถูกมือหนา กระชากลงไปแล้ว พอรู้ตัวอีกทีแก่นกายยักษ์ของชายหนุ่มก็จ่อที่ปากทางรักแล้ว "ท าแบบนี้...มะ...มันไม่ถูกต้องนะคะ" เธอพยายามดันหน้าท้องแกร่งออกห่างจากกลางหว่างขา พลางหันหน้าหนีออกจากภาพลามกตรงหน้า "ไม่ถูกต้องตั้งแต่เธอชอบฉันแต่ไปคบกับเพื่อนสนิทของฉัน...มาถึงตอนนี้แล้วฉันไม่มีอะไรจะเสีย แล้วถ้าคืนนี้ฉันไม่ได้เธองานหมั้นของเธอกับมันก็จะถูกจัดขึ้นในอีกไม่กี่ชั่วโมง" พูดจบชายหนุ่มก็โน้ม ใบหน้าลงไปตะโบมจูบบดขยี้ริมฝีปากอวบอิ่มอย่างแรง "อึก ปล่อยหนูนะ" คนตัวเล็กครางฮือในล าคอ มือหนาบีบเค้นทรวงอกใหญ่ล้นมืออย่างหนักหน่วง "เพราะงั้น...อะไรที่เคยเป็นของฉันฉันจะฉกคืนกลับมาให้หมดรวมถึงเธอด้วย" มาเฟี ยหนุ่มถอนจูบ ออกมา สอดนิ้วโป้งนิ้วชี้นิ้วกลางเข้าไปในโพรงปากเล็ก เลื่อนใบหน้าลงไปดูดบดขยี้ยอดปทุมถันสีชมพูระ เรื่อ
10 ฉกรัก "ยะ...อย่าท าหนู...ฮือ!" เด็กสาวสั่นเกร็งทั้งร่าง ชายหนุ่มกระแทกนิ้วเข้าไปในอุ้งปากของคนตัวเล็ก กระแทกเข้าออกอย่างต่อเนื่องจนน ้าลายสีใสไหลเยิ้มออกมาเปรอะเปื้อนปลายคางมน "หนูขอร้องละ" เด็กสาวอ้อนวอนทั้งน ้าตา ชายหนุ่มดึงนิ้วออกจากโพรงปากเล็ก เลื่อนใบหน้าหล่อ ขึ้นไปเสมอใบหน้าสวย เขาจ้องมองใบหน้าสวยนิ่งๆ ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปจูบริมฝีปากอวบอิ่มอย่างหิว โหย สอดลิ้นสากเข้าไปเกี่ยวพันลิ้นเล็ก ใช้ประสบการณ์อันโชกโชนที่มีมากกว่าหลอกล่อให้เด็กสาว เคลิบเคลิ้มคล้อยตาม "ไม่ทันแล้ว" ชายหนุ่มหยิบยาปลุกเซ็กซ์หนึ่งเม็ดสอดลงล าคอของเด็กสาว ทันทีที่ยาปลุกเซ็กซ์เข้า ไปในร่างกายของเด็กสาว ร่างกายก็ร้อนรุ่มขึ้นมาทันที โดยเฉพาะกลางหว่างขารู้สึกร้อนรุ่มมากเป็นพิเศษ เด็กสาวมองหน้าชายหนุ่มด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป เธอมองเขาด้วยแววตาที่หวานเยิ้มแฝงความยั่วยวน เธอ ใช้แขนทั้งสองข้างกอดล าคอหนาเอาไว้แน่น จากนั้นก็เป็นฝ่ายจูบริมฝีปากของชายหนุ่ม "อ๊า....." เด็กสาวครางในล าคอออกมาเบาๆ ดูดดุนลิ้นสากอย่างเงอะงะ ทั้งคู่ต่างแลกลิ้นกันอย่าง ดดูด่ืม วิธีปลกุเรา้อารมณข์องชายหน่มุบวกกบัยาปลกุเซ็กซไ์ดผ้ลเป็นอย่างดีทา เอาเด็กสาวผบู้ริสทุธิ์ผดุ ผ่อง ไม่เคยผ่านการมีเพศสัมพันธ์มาก่อนสติเตลิดเปิดเปิงจนไม่อาจควบคุมความต้องการของตัวเองได้ "ฮืออออ!!" เด็กสาวกัดริมฝีปากของชายหนุ่มอย่างแรงเพื่อระบายความเสียวซ่านเมื่อถูกชายหนุ่ม จับแก่นกายถูไถร่องสวาท เด็กสาวเด้งสะโพกเข้าหาแก่นกายใหญ่อย่างลืมตัว ชายหนุ่มดูดลิ้นเล็กไม่ยอม ปล่อย พลางใช้มือหนาจับแก่นกายใหญ่ดันเข้าไปในช่องทางรักปิดสนิท "จะ...เจ็บ...ฮือออ" เด็กสาวตาเบิกกว้าง สะดุ้งเฮือกด้วยความเจ็บปวดทันทีที่ส่วนหัวของท่อนล า ดันเข้าไปในตัวของเธอ "อยากรู้จริงๆ ถ้ามันรู้ว่าฉันเปิดซิงเธอแล้วมันจะท าหน้ายังไง" ชายหนุ่มแสยะยิ้มมุมปากอย่างร้าย กาจก่อนจะลุกขึ้นนั่งกลางหว่างขา ตั้งใจจับแก่นกายใหญ่กดเข้าไปในรูรักปิดสนิท กระแทกเข้าไปซ ้าๆ ให้ ทะลุเยื่อบางๆ ทนัทีท่ีแก่นกายใหญ่แทงทะลุเย่ือพรมจารีเลือดบริสุทธิ์สีแดงสดก็ไหลออกมาตามรอยแยกท่ีถูก แก่นกายใหญ่ฉีก ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมาถ่ายวีดีโอเก็บเอาไว้เพื่อเป็นที่ระลึกและ เพื่อเป็นหลักฐานยืนยันว่า เขา คือผู้ชายคนแรกของเธอ
11 ซากิระ บทที่3 "อึก...อย่านะ...อย่าถ่ายหนู" เด็กสาวเห็นกล้องมือถือในมือของชายหนุ่มจึงรีบหนีบขาเข้าหากัน แน่นพลางส่ายศีรษะไปมาเชิงปฏิเสธไม่ให้ชายหนุ่มถ่ายภาพโป๊ เปลือยของเธอ "จะ...จะท าแบบนี้ไม่ได้นะคะ" เสียงชัตเตอร์กล้องถ่ายรูปมือถือดังอย่างต่อเนื่อง เด็กสาวยังพอมี สติหลงเหลืออยู่บ้างพยายามเอ่ยอ้อนวอนให้คนตัวโตหยุดถ่ายภาพในระหว่างมีเซ็กซ์กับเธอทั้งน ้าตา "อ่าส์!!! วันนี้ฉันเพิ่งเข้าใจว่าการได้เอาผู้หญิงเวอร์จิ้นมันรู้สึกดีมากขนาดนี้" ชายหนุ่มโยน โทรศัพท์มือถือลงบนเตียงนอน แล้วกระชากเอวคอดเข้าหาตัวทันที จากนั้นอัดกระแทกแก่นกายเข้าใส่ อย่างไม่ปรานี พลางจ้องมองเนินเนื้อขาวอวบเปรอะเปื้อนไปด้วยน ้าสีใสและเลือดสีแดงสดด้วยความรู้สึก ที่หลากหลาย คนตัวโตดึงแก่นกายออกมาจากช่องทางรัก โน้มใบหน้าลงไปใช้ลิ้นสากตวัดเลียเลือดสีแดงสดที่ สองกลีบบวมช ้าอย่างไร้ความรังเกียจ เด็กสาวเผลอส่งเสียงครางออกมาทุกครั้งที่ลิ้นสากตวัดเลียติ่งสวาท "แฉะขนาดนี้คงไม่เจ็บเท่าไหร่หรอกมั้ง" ค าพูดลามกของชายหนุ่มท าเอาเด็กสาวเขินอายหน้าแดง ชายหนุ่มลุกขึ้นนั่ง ดันแก่นกายเข้าไปในรูคับแคบอีกครั้ง "อ่าส!์โคตรแน่น!" ช่องทางรกับริสุทธิ์ขมิบบีบรดัแก่นกายใหญ่อย่างหนัก ชายหน่มุขบกรามแน่น ใช้มือหนาจับสะโพกมนแน่นแล้วอัดกระแทกสะโพกสอบอัดทะลวงเข้าใส่เต็มแรง ท าให้แก่นกายใหญ่ดัน เข้าไปได้ลึกสุดผนัง กระแทกแก่นกายรัวเร็ว กระแทกเข้าออกเน้นๆ ลึกๆ จนเด็กสาวใบหน้าเหยเกเพราะ ความจุกเสียดอย่างหนัก "หันหลังให้ฉันกระแทกแรงๆ" ชายหนุ่มจับร่างเล็กพลิกกายคว ่าหน้า จับสะโพกมนยกขึ้นสูง ล าตัว ส่วนบนแนบเตียงนอน แล้วละเลงแก่นกายอัดกระแทกเข้าใส่เต็มๆ แรงจนเด็กสาวจุกจนตาเหลือกอ้าปาก ค้าง "อึก" เด็กสาวส่ายหน้าไปมา แสดงออกชัดเจนว่าจุกจนทนไม่ไหวแล้ว ชายหนุ่มรั้งใบหน้าสวย ขึ้นมา เลื่อนใบหน้าเข้าไปจูบริมฝีปากอวบอิ่ม ดูดเม้มไล้เลียลงไปเรื่อยๆ จนถึงเนินหน้าอกใหญ่ ริมฝีปาก หนาดูดดึงยอดอกอย่างหิวกระหายจนยอดอกเปลี่ยนจากสีชมพูระเรื่อเป็นสีแดงก ่า หน าซ ้ายังบวมเป่ ง อย่างหนัก "มะ...ไม่ไหวแล้วมันเข้าลึกเกินไป" เด็กสาวเอ่ยทั้งน ้าตาตอนนี้ภายในช่องทางรักของเธอโดน กระแทกรุนแรงต่อเนื่องหลายชั่วโมงจนถายในถลอกและแสบไปหมด "อ่าส์!!!!" ชายหนุ่มค ารามเสียงดังแข่งกับเสียงลามกของเนื้อกระทบกัน เขาปลดเปลื้องพันธนาการ ออกจากมือของเด็กสาว จับเธอนอนหงาย จากนั้นก็โน้มใบหน้าลงไปดูดยอดอกสลับกันสองข้างอย่างเมา
12 ฉกรัก มัน มือหนาทั้งสองข้างบีบขย าทรวงอกใหญ่ไปพร้อมๆ กัน ความกระหายเยี่ยงสัตว์ป่ าของชายหนุ่มเล่นท า เอาเด็กสาวเจ็บปวดทั่วทั้งร่างกาย แขนขาอ่อนแรง หมดเรี่ยวแรงจนหมดสติไปในที่สุด "อ่อนแอจังวะ แม่งเอ๊ย!" เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กหมดสติ ชายหนุ่มสบถค าหยาบออกมาอย่างหัวเสีย เขาเร่งความเร็วถี่ขึ้น จนแก่นกายปลดปล่อยน ้ารักสีขาวขุ่นออกมา เขาดึงแก่นกายออกมาจากรูรัก ฉีดน ้า สีขาวขุ่นลงบนเนินสามเหลี่ยมบวมช ้า นิ้วโป้งมือลูบติ่งสวาท ก่อนจะหยิบทิชชูมาเช็ดเลือดสีแดงสดออก จากรูรักให้เด็กสาว @วันต่อมำ "อึก ฮือๆ" จีนัทนอนตะแคงข้างหันหลังพลางร้องไห้ฟูมฟาย ท าเอาการันต์ที่นอนอยู่ด้านหลังชักสี หน้าร าคาญ "เมื่อคืนเธอก็สมยอมไม่ใช่รึไง แล้วจะร้องไห้ท าไม หรือเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องปฏิเสธฉัน" "อึก พี่รันน่ารังเกียจที่สุด อึก หนูเกลียดพี่รัน ฮือๆ" จีนัทประคองร่างกายอันบอบช ้าลุกขึ้น ดึงผ้า ห่มผืนหนาเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดจากตรงนั้นของเธอขึ้นมาคลุมร่างกายเปลือยเปล่าเอาไว้อย่าง หวงแหน "พูดอีกทีสิ" การันต์ลุกขึ้นมา กดร่างบางนอนลงบนเตียงนอนอย่างแรง ดวงตากลมโตเต็มไปด้วย หยาดน ้าตา มองเขาอย่างเกลียดชัง สายตาเกลียดชังของเธอท าให้หัวใจแกร่งกระตุกวูบในทันที "ฮึก! จะ...จะท าอะไรหนูอีก" ชายหนุ่มรวบแขนทั้งสองข้างของเด็กสาวขึ้นเหนือศีรษะด้วยมือหนา เพียงข้างเดียว โน้มใบหน้าลงไปซุกไซ้คลอเคลียพวงแก้มนวล แก่นกายใหญ่ของคนตัวโตชนหน้าท้องแบน ราบท าให้เด็กสาวสะดุ้งเฮือกด้วยความกลัว "ถามโง่ๆ ก็ท าเหมือนเมื่อคืนไง" เขาเอ่ยข้างใบหูขาวผ่องด้วยน ้าเสียงกระเส่า เมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อ คืนเด็กสาวก็รีบดันร่างก าย าออกห่าง พลางเบือนหน้ามองออกไปอีกทาง ทว่าเรี่ยวแรงเพียงเล็กน้อยไม่ สามารถผลักชายร่างกายก าย าเช่นเขาออกไปได้ กลับกัน ยิ่งเธอพยายามผลักไสเขา เขายิ่งทิ้งน ้าหนักตัว ลงไปทับร่างเธอมากขึ้น "อึก...ไม่นะ...อย่าท าหนูเลย...อึก...หนูกลัวแล้ว" เด็กสาวส่ายศีรษะไปมาพลางสะอื้นไห้อ้อนวอน ทั้งน ้าตา "กลัวเหรอ...แต่เมื่อกี้เธอยังปากดีอยู่เลยนะ" ชายหนุ่มใช้มือหนากุมปลายคางมนให้หันหน้าสบตา กับเขา "อึก...หนูจะไม่ปากดีแล้ว...ฮือๆ...พี่รันอย่าท าหนูเลยนะ...อึก...หนูกลัวแล้ว" "...." ดวงตาคู่สวยเต็มไปด้วยหยาดน ้าตามากกว่าเดิม ท าให้ชายหนุ่มชะงักไปครู่หนึ่ง เขาถอน หายใจออกมาหนักๆ มองเด็กสาวด้วยแววตาที่อ่อนโยนเล็กน้อย
13 ซากิระ "จะกี่ปีเธอก็ยังขี้กลัวเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน" เขาปล่อยแขนทั้งสองข้างของเธอให้เป็นอิสระพลางลุก ออกจากตัวเธอ "อึก" เด็กสาวมองเขาอย่างไม่เข้าใจ ทั้งที่เมื่อกี้เขาแสดงความเกรี้ยวกราดใส่เธอ ทว่าจู่ๆ เขากลับ ปล่อยเธออย่างง่ายดาย "มานี่" เขาดึงเรียวแขนเล็กลุกขึ้น ท าให้เธอต้องลุกเดินตามเขาไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ "จะพาหนูไปไหนคะ" เขาไม่ตอบค าถามของเธอ เขาลากแขนเธอเดินเข้าไปภายในห้องน ้า "โอ๊ย!" เด็กสาวร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวดเมื่อถูกคนตัวโตผลักเธอลงไปในอ่างจากุซซี่ขนาด ใหญ่ "...จะ...จะท าอะไรคะ" เด็กสาวมองคนตัวโตที่ก าลังก้าวขาเรียวยาวลงอ่างอย่างหวาดระแวง "ฉันแค่จะพิสูจน์บางอย่าง" เขาเข้าไปใกล้ๆ เธอ "พิสูจน์อะไรคะ" เด็กสาวถอยหลังหนีอัตโนมัติ "พิสูจน์ว่าเธอยังชอบฉันอยู่หรือว่าฉันคิดไปเองคนเดียว" "...น่ะ...หนูจะชอบพี่รันได้ยังไงคะ...หนูบอกพี่รันไปหลายครั้งแล้วว่าหนูมีแฟนแล้ว" เด็กสาวก้ม หน้ามองฟองสบู่ตรงหน้า หลบเลี่ยงสายตาจับผิดของเขา "ปล่อยหนูนะคะ" เด็กสาวเกร็งใบหน้าขัดขืนอย่างหนักเมื่อถูกมือของคนตรงหน้ากุมคางอย่างแรง เขางัดคางเธอขึ้นมา จ้องมองเข้าไปนัยน์ตาของเธอ ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในล าคอหนาออกมาเบาๆ ราว กับอ่านใจเธอออกว่าแท้จริงแล้ว เธอรู้สึกเช่นไรกับเขา "เธอไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นอกจากครางชื่อฉันดังๆ" "อึก" เด็กสาวสั่นกลัว "ให้ร่างกายของเธอตอบฉันเองจะชัดเจนที่สุด" เขาอุ้มร่างเล็กขึ้นมานั่งบนตัก ใบหน้าหล่อซุกซอก คอระหง ใช้ปากดูดล าคอขาวเนียนอย่างแรงจนเกิดเป็นรอยดูดฟกช ้าจ ้าแดงๆ เต็มล าคอ
14 ฉกรัก บทที่4 "ฮืออ...พี่รัน" เด็กสาวใบหน้าเหยเกอย่างหนัก ใช้ก าปั้นทั้งสองข้างทุบตีเขารัวๆ เพื่อให้เขารู้สึกเจ็บ จนทนไม่ไหวต้องปล่อยเธอ เขาขบกรามกรอดอย่างหงุดหงิด "ปล่อยหนูนะหนูจะกลับบ้าน ฮือ!" เธอบอกจะกลับบ้าน ท าให้เขาไม่พอใจ เขาฝังเขี้ยวลงบนล าคอ ระหงแรงๆ เพื่อเป็นการลงโทษเธอ เขาผละใบหน้าออกมา ใช้มือหนาจับแขนเธอแน่น บีบแรงๆ จนเลือดที่ แขนหยุดวิ่ง "จะรีบกลับท าไมจะกลับไปหมั้นกับมันงั้นสิ....ฉันบอกแล้วไง...ฉันไม่มีทางปล่อยเธอไปให้มัน เด็ดขาด" "ฮือ! คนเลวปล่อยหนูนะ" เด็กสาวใช้ก าปั้นทุบตีเขาไม่ยั้ง ชายหนุ่มจับสะโพกมนแล้วยกขึ้น เล็กน้อย จับแก่นกายใหญ่ดันเข้าไปในช่องทางรักบวมช ้า เด็กสาวสะดุ้งเฮือกด้วยความเจ็บปวด ชายหนุ่ม ใช้มือหนาข้างขวาบีบล าคอระหงอย่างแรง มือหนาอีกข้างบีบสะโพกมนอย่างแรง ท าให้เด็กสาวหายใจไม่ ออก ไร้เรี่ยวแรงดิ้นหนี "คิดบ้าอะไรของเธออยู่ถึงจะหมั้นกับมัน ไม่รู้รึไงว่ามันไม่ได้มีแค่เธอ" มือหนาบีบล าคอระหงแรงขึ้น บีบล าคอระหงดันไปด้านหลังท าให้ศีรษะทุยเล็กชนขอบอ่างอย่างแรง "โอ๊ย...อึก...หยุดใส่ร้ายคนอื่นสักทีเถอะค่ะ" เด็กสาวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดทรมานพลางน ้าตา คลอเบ้า "ฉันเหรอใส่ร้าย...คนอย่างฉันไม่จ าเป็นต้องใส่ร้ายใคร" ชายหนุ่มกัดฟันกรอด โน้มใบหน้าลงไปกัด ยอดอกบวมช ้าอย่างแรง พลางจับสะโพกมนกระแทกเข้าหาล าตัวหนา เด็กสาวรู้สึกเจ็บปวดทรมาน พยายามตะเกียกตะกายหนีความเจ็บปวดพลางหอบหายใจหนัก จังหวะหอบหายใจของเธอท าให้หน้าอกใหญ่เท่าศีรษะของเด็กเด้งกระเพื่อมชนกันไปมา ชายหนุ่ม บีบขย าทรวงอกใหญ่เต็มไม้เต็มมืออย่างมันเขี้ยวจนหน้าอกขาวอวบเต็มไปด้วยรอยมือของชายหนุ่ม ปึก! ปึก! ปึก! เสียงลามกของเนื้อกระทบกันดังกระทบกับน ้าในอ่าง พั่บ! พั่บ! ท าเอาเด็กสาวรู้สึกอับอายจน ใบหน้าแดง ชายหนุ่มจับร่างเล็กพลิกหันหลัง มือบางทั้งสองข้างจับขอบอ่างอย่างรู้งาน วาจาของเธอดูขัด ขืน ทว่า สีหน้ากลับแสดงความเสียวซ่านออกมา หน าซ ้ายังเผลอเปล่งเสียงครางในล าคอออกมาเป็นระยะ "อ๊า~" เด็กสาวหลับตาปริ่ม ครางเสียวเบาๆ ในล าคอ ชายหนุ่มจับสะโพกมนลอยขึ้นเหนือน ้าแล้ว กระแทกกายเข้าใส่เน้นๆ เต็มแรง ครู่หนึ่งชายหนุ่มเห็นใบหน้าของเด็กสาวก าลังท าปากชี๊ดอย่างเสียวซ่าน สะท้อนผ่านกระเบื้องใสหินอ่อน
15 ซากิระ "เธอยังชอบฉันอยู่" ชายหนุ่มโน้มใบหน้าเข้าไปข้างแก้มนวลพลางกล่าว เขายิ้มมุมปากอย่างเจ้า เล่ห์ใช้มือบดขยี้ปุ่ มสวาทรัวๆ "ฮืออ...มะ...ไม่ใช่" เด็กสาวฟุบหน้าลงขอบอ่าง กัดริมฝีปากล่างอย่างแรง ชายหนุ่มประทับจูบลง บนหัวไหล่มน ไล่จูบทั่วแผ่นหลังขาวเนียนโดยนิ้วโป้งมือยังคงขยี้ปุ่ มสวาทอย่างต่อเนื่อง "อ๊า~" เด็กสาวสั่นพลิ้วเป็นระลอก เผยอปากเปล่งเสียงครางออกมาอย่างลืมอาย ปากเธอบอกว่า รังเกียจเขา แต่ว่าร่างกายกลับตอบสนองสัมผัสของเขาอย่างรวดเร็ว ร่างกายของเธอมันต้องการเขามาก ขนาดนี้ เขาก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเธอยังจะปากแข็งได้อีกนานแค่ไหน "ท าหน้าเสียวขนาดนี้ยังจะปากแข็งอีกนะ" เขากุมคางเธอ จับใบหน้าเธอหันมาหาเขาแล้วประกบ จูบริมฝีปากของเธอ "ถ้ารังเกียจฉันเหมือนที่ปากพูดก็ปฏิเสธฉันให้ได้สิ" ชายหนุ่มเอ่ยท้าทายพลางกระตุกยิ้มมุมปาก อย่างเหนือชั้น ก่อนจะปล่อยมือจากปลายคาง สองมือหนาจับเอวคอดแน่นแล้วอัดกระแทกแก่นกายเข้า ใส่ลึกๆ เน้นๆ เต็มๆ แรง "ฮือ!!! หนูเจ็บ" เด็กสาวดวงตาเบิกกว้าง มือหนาโลบลูบบีบหน้าอกใหญ่เต็มสองมืออย่างแรง พลางกระแทกไม่ยั้งแรง "โอ๊ย...สะ...เสียว" เด็กสาวหอบหายใจกระเส่าไม่ต่างจากชายหนุ่ม เธอกระตุกพลางเหลือบตามอง ชายหนุ่มด้วยแววตาพร่าเลือน "หึ" ชายหนุ่มหัวเราะในล าคอหนาออกมาเบาๆ ไม่ต้องเอ่ยเขาก็รู้ว่าเธอก าลังจะแตะขอบสวรรค์ เขาเร่งสะโพกสอบโถมกายเข้าใส่รัวๆ แรงๆ เด็กสาวทั้งสั่นสะท้านทั้งกระตุก ชายหนุ่มผ่อนแรงกระแทกให้ ช้าลงจนหยุดนิ่ง "อยากเสร็จก็ขยับเอง" ชายหนุ่มเอ่ยอย่างร้ายกาจก่อนจะหยิบซองบุหรี่และไฟแช็กข้างอ่างขึ้นมา ใช้ไฟแช็กจุดไฟที่ปลายบุหรี่ จากนั้นสูบควันบุหรี่เข้าปอดอย่างใจเย็น เด็กสาวเอี้ยวหน้ามองเขาคล้ายไม่ พอใจ ภายในกายของเธอร้อนรุ่มอย่างหนัก เด็กสาวมวนท้องอย่างหนัก กัดริมฝีปากตัวเองจนเห่อเลือด กลั้นใจกระแทกความเป็นสาวเข้าหา แก่นกายยักษ์อย่างจ าใจ ชายหนุ่มเกร็งสะโพกให้เธอกระแทกได้ถนัดขึ้น ท่าทางเงอะงะของเธอท าให้เขา หงุดหงิด เขาโยนบุหรี่ในมือทิ้งลงพื้นกระเบื้องอย่างไม่ไยดี จับสะโพกมนขยับโยกขึ้นลงก่อนจะเร่งจังหวะ อัดกระแทกเข้าใส่รัวๆ เด็กสาวเกร็งกระตุก จิกเล็บลงบนท่อนแขนแกร่งเพื่อระบายความเสียวซ่าน
16 ฉกรัก ชายหนุ่มบีบขย าทรวงอกใหญ่ทั้งสองข้างอย่างแรง กุมคางเด็กสาวให้หันหน้ามาหาเขา ประกบจูบ สอดลิ้นสากเข้าไปควานหาความหวานในโพรงปากเล็ก ริมฝีปากอวบอิ่มดูดลิ้นสากอย่างลืมตัว ชายหนุ่ม เลื่อนมือลงไปโอบอุ้มสะโพกมน เร่งสะโพกกระแทกเร็วขึ้น จนเด็กสาวปล่อยน ้าหวานพุ่งพรวดออกมา เด็กสาวหอบหายใจอย่างเหนื่อยล้า เอนกายไปด้านหลังพิงแผงอกแกร่งด้วยความอ่อนเพลียไร้ เรี่ยวแรง พลางเงยหน้าขึ้นไปมองใบหน้าหล่อเหลาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่ออย่างเขินอาย เธอต่อว่าตัวเองใน ใจที่ใจง่าย ปล่อยตัวปล่อยใจให้เขาอีกครั้ง ชายหนุ่มหลุบสายตามองแก้มนวลแดงก ่า เขาจุมพิตลงบน หน้าผากมนอย่างอ่อนโยน ท าเอาหัวใจดวงน้อยเต้นแรงผิดจังหวะ มือบางสัมผัสเบาๆ ที่รอยสักรูปงูเห่าที่ท่อนแขนแกร่งข้างขวาของชายหนุ่ม ก่อนจะแนบใบหน้าลง ไปนอนทับบนท่อนแขนแกร่งข้างขวาแล้วหลับตาลงช้าๆ "โทรไปบอกเลิกมัน" การันต์หยิบโทรศัพท์มือถือของจีนัทขึ้นมายื่นให้เธอ ทว่าคนตัวเล็กแสร้งหลับ ท าทีไม่ได้ยินที่เขาพูด "จะบอกเลิกมันเองหรือจะให้ฉันเป็นคนบอกมัน?" "...." "จะไม่ยอมเลิกกับมันใช่ไหม" ชายหนุ่มกดเสียงต ่าเชิงขู่ค ารามท าให้เด็กสาวกลัวจนยอมลืมตา ขึ้นมา "จะลองดีกับฉันใช่ไหม?" "...." "จะเอาแบบนี้ใช่ไหม?" เขาถามย ้า ท าเอาเด็กสาวรู้สึกใจคอไม่ดี "...." "ได้...อย่าหาว่าฉันใจร้ายก็แล้วกัน" "พี่รันใจร้าย...พี่รันเคยใจร้ายยังไงตอนนี้ก็ยังใจร้ายเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน" "...." "เมื่อก่อนไม่เคยสนใจหนูเลย พอหนูเปลี่ยนแปลงตัวเองให้สวยขึ้นจนมีแมวมองเข้ามาทาบทามให้ หนูเข้าวงการบันเทิงพี่รันก็มาบอกว่าชอบหนู ตอนที่หนูไม่สวยพี่รันไม่เห็นจะสนใจหนู เมื่อก่อนเวลาอยู่ต่อ หน้าคนอื่นพี่รันก็ไม่แม้แต่จะมองหน้าหนูด้วยซ ้า" "ฉันเหรอไม่แม้แต่จะมองหน้าเธอ" ชายหนุ่มเค้นหัวเราะในล าคอหนาอย่างเย้ยหยัน
17 ซากิระ บทที่5 "...." จีนัทตกอยู่ในความเงียบ การันต์เองก็ตกอยู่ในความเงียบเช่นเดียวกัน "....เมื่อก่อนฉันพูดไม่เก่ง...ยิ่งอยู่ต่อหน้าคนที่ชอบฉันยิ่งไม่พูด" "พี่รันโกหก...วันนั้นพี่รันนัวเนียกับผู้หญิงทั้งงานโดยที่พี่รันก็รู้อยู่แล้วว่าหนูจะมาหาพี่รัน" "ฉันไม่รู้ว่าเธอจะมา อีกอย่างตอนนั้นฉันกับเธอเราไม่ได้เป็นอะไรกัน" "เหอะ...ไม่ไดเ้ป็นอะไรกนัแลว้จะเก็บเอาคา พดูของหนเูม่ือตอนเด็กมารือ้ฟื้นทวงสิทธิ์การเป็นแฟน ท าไมคะ" จีนัทหันหน้ากลับไปผเชิญกับการันต์ เธอจ้องหน้าเขาผ่านม่านน ้าตาพร่ามัว "...." เขามองดวงตาของเธอเงียบๆ ไม่ตอบอะไร ราวกับยอมรับว่าเขาใช้ค าพูดของเธอในวัยเด็กมา เป็นข้ออ้างทวงเธอคืนจากผู้ชายอีกคน จีนัทเม้มปากอย่างเจ็บใจ เธอมองหน้าเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วย ความเสียใจ เพียะ! ใบหน้าของการันต์หันไปตามแรงตบของจีนัท การันต์ดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้ม ไม่ได้ ตอบโต้ใดๆ หากเป็นคนอื่นเขาสวนกลับไปแล้ว ทว่านี่คือ จีนัท ผู้หญิงที่เขามีใจให้ จีนัทจึงเป็นข้อยกเว้น กรณีพิเศษ และเขาเองก็สมควรโดนตบด้วย จึงไม่ได้โต้แย้งอะไรกลับไป ถือซะว่าหายกันเรื่องเมื่อคืน.... การันต์คิดในใจ "อึก...ค าพูดของผู้ชายเจ้าชู้เชื่อไม่เคยได้" จีนัทสะอื้นเบาๆ เธอลุกขึ้นยืนเดินออกจากอ่างด้วย ความเสียใจ "กล้าดีนี่ที่ตบหน้าฉัน" การันต์เดินเข้าไปประชิดตัวของเธอ ดันร่างเล็กไปที่ใต้ฝักบัวจนแผ่นหลัง บางชนก าแพง "ฉันเกิดมา 21 ปี ยังไม่เคยมีใครกล้าตบหน้าฉันสักคน" เขาแกล้งท าหน้าดุใส่เธอ ท าให้เธอ หวาดกลัวจนขาสั่นเทา "อึก...พะ...พี่รันจะฆ่าหนูเหรอ" "กวางน้อย...มากลัวฉันตอนนี้มันไม่ทันแล้วมั้ง" มือหนากุมคางมนขึ้น แสร้งจ้องหน้าคนตัวเล็กราว กับราชสีห์ก าลังจะขย ้าเหยื่อ "...พะ...พี่รันจะฆ่าหนูจริงๆ เหรอคะ" เธอมองหน้าเขาอย่างกล้าๆ กลัวๆ เขาขยับตัวแนบชิดเธอ มากขึ้น ท่อนแขนแกร่งโอบกอดเอวคอดแน่น ท าให้ร่างกายของเขาและเธอแนบชิดกัน ด้วยส่วนสูงของทั้ง คู่แตกต่างกันมาก
18 ฉกรัก จีนัทสูงเท่าหน้าอกของการันต์ จึงท าให้หน้าอกใหญ่ของเธอสูงราวๆ หน้าท้องก าย าของเขา และ ตอนนี้หน้าอกของเธอก็ก าลังเบียดกล้ามหน้าท้องก าย าของเขาอยู่ แก่นกายใหญ่ของเขาเหนือสะดือของ เธอขึ้นมาเล็กน้อย ท าให้แก่นกายใหญ่เบียดผิวเนื้อใต้ราวนมของเธอ "มันก็ขึ้นอยู่กับว่าเธอจะท าให้อารมณ์ของฉันไปในทิศทางไหน" "ฮือ!" เขากุมคางมนขึ้น โน้มใบหน้าลงไปจูบบดขยี้ริมฝีปากอวบอิ่มอย่างแรง กัดลิ้นเล็กจนเกิด บาดแผล เลือดสีแดงสดไหลออกมาจากบาดแผล ท าให้ทั้งคู่ได้กลิ่นคาวของเลือดคละคลุ้งในโพรงปาก ชายหนุ่มดูดเลือดจากบาดแผลจนเลือดหยุดไหลแล้วจึงถอนจูบออกมา "เลิกกับมันซะ...อย่าท าให้ฉันต้องเป็นคนลงมือเอง" "จะรังแกหนูไปถึงไหนคะ" "จนกว่าเธอจะเลิกกับมัน" "ท าแบบนี้รังแกกันเกินไปแล้วนะคะ" "แค่นี้ยังไม่เรียกว่ารังแกหรอก....ถ้าฉันจะรังแกเธอจริงๆ สภาพของเธอไม่ใช่แบบนี้หรอก" เขาจูบ บดขยี้ริมฝีปากของเธออีกครั้งพลางเอื้อมมือเปิดฝักบัว ท าให้น ้าจากฝักบัวไหลลงมากระทบผิวของเขา และเธอ "อยากกลับบ้านก็รีบอาบน ้าซะ" การันต์หยิบขวดบรรจุครีมอาบน ้ายื่นให้เธอแต่เธอเบี่ยงตัวหลบ ปฏิเสธไม่รับครีมอาบน ้าจากเขา "จะพยศ? คิดดีแล้วงั้นเหรอ" เด็กนี่ พอพูดดีด้วยดันพยศ...การันต์บ่นในใจ "อย่าพยศกับฉันถ้าไม่อยากคลานออกจากห้องน ้า...รีบอาบน ้าซะ...เพราะถ้าฉันต้องเป็นคน อาบน ้าให้เธอวันนี้เธอก็อย่าหวังว่าจะได้กลับบ้าน" ค าขู่ของการันต์ได้ผลเป็นอย่างดี จีนัทหยิบครีม อาบน ้ามาจากมือของเขา มืออีกข้างขยี้เปลือกตาตัวเองพลางสะอื้นเป็นระยะ การันต์มองคนตัวเล็กแล้วถอนหายใจหนักๆ เขากดจูบลงบนศีรษะของเธอ มือหนาลูบศีรษะเธอ เบาๆ คล้ายปลอบโยนเธอแล้วเดินออกไป จีนัทใช้หางตามองเขาผ่านม่านน ้าตาจนเขาเดินพ้นประตู ห้องน ้า
19 ซากิระ เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง จีนัทยังคงอยู่ภายในห้องน ้าไม่ยอมเดินออกมาเสียที การันต์เดินกลับเข้ามา ภายในห้องนอน พร้อมกับเสื้อฮู้ดสีด าแบรนด์เนมหรู ซึ่งเป็นเสื้อของเขาเอง เขากวาดสายตามองรอบ ห้องพัก ไร้วี่แววของจีนัท เขาถอนหายใจยาว ส่ายหน้าเหนื่อยใจเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปเปิดประตู ห้องน ้า "เลิกร้องไห้แล้วใส่เสื้อผ้าซะ ฉันจะไปส่งที่บ้าน" เขาเปิดประตูห้องน ้าออก เห็นจีนัทนั่งกอด ผ้าขนหนูสะอื้นไห้อยู่บนชักโครกท าให้เขาถอนหายใจออกมาหนักๆ "อึก คนใจร้าย" "ร้องไห้ให้พอแล้วกัน ฉันจะลงไปรอข้างล่าง" การันต์โยนเสื้อฮู้ดของตัวเองไปให้จีนัท ทว่าเสื้อฮู้ด ไม่ได้อยู่บนตักของเธอ แต่อยู่บนศีรษะของเธอ ซึ่งเขาจงใจโยนพลาดเพื่อจะแกล้งเธอ "เพื่อนแบบยัยนั่นไม่เหมาะจะเป็นเพื่อนของเธอหรอก" การันต์กล่าวทิ้งท้ายแล้วเดินออกไป ถ้า การันต์ไม่เอ่ยถึงเรื่องนี้จีนัทก็ลืมไปแล้วว่าคนที่ท าให้เธอมาอยู่ที่นี่ก็คือ ชามุก เพื่อนสนิทเพียงคนเดียว ของเธอ เธอคิดในใจ...เพราะอะไร ท าไมชามุกถึงท าแบบนี้กับเธอ เธอไปท าอะไรให้ชามุกไม่พอใจ ตลอดเวลาที่ผ่านมาชามุกและเธอเป็นเพื่อนที่หวังดีต่อกันไม่ใช่หรือ เพราะอะไร ชามุกถึงหักหลังเธอ เธอ คิดไม่ออกเลย หรือชามุกโดนการันต์ขู่ท าร้ายถึงได้ท าเรื่องแบบนี้กับเธอ จะเพราะอะไรเธอจะต้องไปถาม ชามุกต่อหน้าให้รู้เรื่อง จีนัทปาดน ้าตาออกจากดวงหน้าลวกๆ รีบหยิบเสื้อฮู้ดราคาแพงของการันต์ขึ้นมาสวมใส่ปกปิด ร่างกายบอบบางที่เต็มไปด้วยรอยฟกช ้าจาก นิ้วมือ รอยดูด รอยเขี้ยวของการันต์ หลังจากที่เธอสวมเสื้อ ฮู้ดเสร็จ เธอยืนมองสภาพตัวเองผ่านกระจกก็แทบเข่าทรุด ที่ล าคอของเธอแดงจ ้าทั่วล าคอจนน่ากลัว หาก เธอกลับบ้านในสภาพนี้คงต้องโดนที่บ้านจับได้แน่ และวนันีเ้ป็นวนัหมนั้ของเธอกบัลีวายดว้ย เธอมองดนูาฬิกาบนกา แพง ตอนนีเ้วลา 10:20 น. แล้ว ตามก าหนดการงานหมั้นจะเริ่มเวลา 07:00 น. ทว่าตอนนี้เวลาล่วงเลยมานานพอสมควรแล้ว แต่เธอก็ยัง ไม่ถึงบ้าน ยังคงอยู่ที่นี่ กับ พี่ชายข้างบ้านที่เธอชอบ....เคยชอบ เธอคิดไม่ตก ป่ านนี้ทุกคนคงจะตามหาเธอวุ่นวายกันทั่วทั้งงาน เธอคิดในหัว เธอจะท าอย่างไรดี ป่ านนี้คนที่บ้านคงก าลังรับหน้ากับแขกผู้ใหญ่ที่มาร่วมงานอยู่ หากเธอรีบกลับไปหมั้นตอนนี้ก็คงไม่ทัน แล้ว ที่เธอท าได้ในตอนนี้คงหนีไม่พ้น การกลับไปรับความผิด
20 ฉกรัก @อีกด้ำน @คฤหำสนห์รูของครอบครัวจีนัท "งานหมั้นเลื่อนมาจะสองชั่วโมงแล้วจีนัทหายไปไหนท าไมยังไม่มาอีก" ลีวายเดินออกมาด้านหลัง คฤหาสน์ ขมวดคิ้วเข้าหากันยุ่งเหยิงเอ่ยถามเหล่าสาวใช้ของจีนัทอย่างหัวเสีย ชามุกเดินตามพี่ชาย ออกมาติดๆ ยืนมองพี่ชายอยู่ด้านหลังเงียบๆ โดยไม่เอ่ยปากบอกอะไรแม้แต่ค าเดียว "คุณคะ น้องจีไม่ได้อยู่ในบ้านตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะคะ ตอนนี้ลูกอยู่ที่ไหน ลูกจะเป็นอะไรไปรึเปล่า คะ" คุณหญิงอัญชัน คุณแม่ของจีนัทเดินลากอีวำน นักธุรกิจชื่อดังชาวรัสเซีย ผู้เป็นสามีและเป็นคุณพ่อ ของจีนัทออกมาสนทนาด้านหลังคฤหาสน์อย่างร้อนใจ ท าให้ลีวายที่อยู่ไม่ไกลนักหันไปมองที่ทั้งคู่ "ผมไม่รู้ นี่ผมก็โทรหาลูกร้อยสายแล้วแต่โทรยังไงก็โทรไม่ติด" อีวานกุมขมับด้วยความเป็นห่วงลูก สาว "แล้วเราจะท ายังไงดีคะแขกก็มากันครบแล้ว" "...ตอนนี้คงเหลือแค่ทางเดียว" อีวานเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยอย่างหนักใจ "...." สีหน้าหนักใจของอีวานท าให้ลีวายตกอยู่ในความเงียบ ด้วยพอจะเดาได้ว่าอีวานจะพูดอะไร อีวานเดินเข้าไปพูดคุยกับเจ้าสัวจิระ หรือ สส.จิระ นักการเมืองชื่อดังของไทย คุณพ่อของลีวายที่แอบมา นั่งเครียดกุมขมับอยู่ภายในห้องนั่งเล่นกับภรรยาอย่างคุณหญิงเจ้ำจอม
21 ซากิระ บทที่6 "ผมว่าเราควรเลื่อนงานหมั้นออกไปก่อน ส่วนเรื่องแขกผมจะเป็นคนพูดกับแขกให้เข้าใจเอง" อีวาน เอ่ย "ก็คงต้องเป็นอย่างนั้น แขกที่มาวันนี้ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนนักการเมืองของผม เดี๋ยวผมจัดการเรื่อง นี้เอง ส่วนคุณอีวานรีบตามหาลูกสาวให้เจอเถอะ ถ้าเจอลูกสาวคุณแล้วบอกผมด้วย ผมจะให้ลูกสาวคุณ รับผิดชอบ" "...." อีวานจ้องหน้า สส.จิระ ด้วยความไม่พอใจไม่ต่างจาก สส. จิระ "ที่ว่าจะให้ลูกสาวผม รับผิดชอบมันหมายความว่ายังไง" "คุณไม่ควรถามค าถามนี้กับผม คุณตกลงอะไรไว้กับผมตัวคุณรู้ดี คุณเลี้ยงลูกมายังไง ท าไม ปล่อยให้ลูกสาวคุณมาท าแบบนี้กับลูกชายผม ลูกสาวของพวกคุณตั้งใจหมิ่นเกียรติครอบครัวของผม อย่างเห็นได้ชัด ถ้าไม่อยากหมั้นก็ควรจะบอกกันดีๆ ตั้งแต่แรก ไม่ใช่มาท าให้ครอบครัวของผมขายขี้หน้า คนอื่นแบบนี้" สส.จิระสวนกลับอย่างหัวเสียแฝงนัยที่อีวานรู้ความหมายดี ท าให้อีวานเงียบ เถียงไม่ออก สส.จิ ระลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินออกไปอธิบายกับแขกภายในงาน แขกที่มาร่วมงานหมั้นวันนี้ล้วนเป็นแขกผู้ใหญ่ผู้ทรงอิทธิพลทางการเมืองและเกินครึ่งของงาน เป็นเพื่อนนักการเมืองของ สส.จิระ การเลื่อนงานหมั้นกะทันหันในครั้งนี้ท าให้ฝ่ าย สส.จิระ และครอบครัว รู้สึกอับอายเป็นอย่างมาก การที่ฝ่ ายหญิงหนีงานหมั้น ที่ซึ่งฝ่ ายชายเป็นถึงลูกชายของนักการเมืองชื่อดังเป็นอะไรที่ ครอบครัวของฝ่ ายชายอับอายเป็นอย่างมาก หากเรื่องนี้ถูกแพร่ออกไปคงเกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ด้านลบ เป็นแน่ เพราะงั้นสส.จิระ จึงต้องแบกหน้าไปอธิบายและแก้ไขสถานการณ์กับแขกทุกคนที่มาร่วมงานด้วย ตนเองเพื่อไม่ให้เกิดความเข้าใจผิดไปมากกว่านี้ "ท าไมจีท าตัวเหลวแหลกแบบนี้ ถ้าไม่อยากหมั้นก็ควรจะบอกพ่อกับแม่ดีๆ ไม่ใช่หนีออกจากบ้าน กลางดึกแบบนี้" "หนีออกจากบ้านเหรอ ลูกจะหนีไปกับใครได้คะ คงไม่ใช่หนีไปกับหนุ่มข้างบ้านหรอกนะ" คุณหญิงอัญชันเอ่ยอย่างขอไปที "หนุ่มข้างบ้าน?" อีวานหันขวับมองใบหน้าของภรรยา
22 ฉกรัก "หรือว่า/หรือว่า" สองสามีภรรยาตาเบิกกว้างด้วยความตกใจเอ่ยพร้อมกันอัตโนมัติโดยมิได้นัด หมาย มองตากันราวกับรู้ๆ กัน ก่อนจะพร้อมใจกันรีบเดินไปที่บ้านของการันต์ที่ซึ่งอยู่ติดกับรั้วบ้านของ ตน @อีกด้ำน "รายงานมา" การันต์นั่งสูบบุหรี่อยู่ภายในรถยนต์คันหรูที่โรงจอดรถของโรงแรมพลางใช้หางตามอง เจษ มือขวาคนสนิทที่ก าลังเดินเข้ามาใกล้ "เป็นอย่างที่นายน้อยคิดครับ งานหมั้นถูกเลื่อนออกไปอย่างไม่มีก าหนดครับ" เจษตอบพลางโค้ง ศีรษะให้ผู้เป็นนาย "ไม่...ต้องยกเลิกไปเลยถึงจะถูก" การันต์ขบกรามแน่น เขาหลับตาลงก าหมัดแน่นด้วยความเจ็บใจ "ปล่อยข่าวลือออกไป" "รับทราบครับ" เจษโค้งศีรษะรับค าสั่งแล้วเดินออกไปจัดการงานตามที่นายน้อยของตนสั่ง "ลือ!! นางเอกน้องใหม่อักษรย่อ จ. ซุ่มหมั้นเงียบลูกชายนักการเมืองใหญ่ แต่แซ่บยิ่งกว่าการซุ่ม หมั้นก็คือ พอถึงวันงานหมั้นน้องนางเอกหน้าใหม่ดันไม่อยู่ในงานหมั้นซะงั้น วงในแอบกระซิบมาว่าก่อน วันหมั้นหนึ่งคืนน้องนางเอกหายเข้าไปในโรงแรมกับพระเอกไฮโซกล้ามโต สงสัยงานนี้คงจะเพลียกล้าม พระเอกไฮโซจนลืมงานหมั้นของตัวเองกับแฟนหนุ่มที่คบกันมานานหลายปี" เจษอ่านข่าวที่ตนเพิ่งสั่งนักข่าวปล่อยออกไปเมื่อหนึ่งนาทีที่แล้วให้เจ้านายหนุ่มฟัง การันต์ หลับตาลงอย่างเบื่อหน่ายกับความโง่ของลูกน้องเต็มทน การันต์ยกเท้าขึ้นมาถีบกลางอกลูกน้องคนสนิท อย่างแรงจนเจษกระเด็นออกไปไกลเกือบสองเมตร "ไอ้โง่ กูบอกให้มึงปล่อยข่าวแบบนี้เหรอ" การันต์กัดฟันกรอดด้วยความโกรธ "นายน้อยไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้เหรอครับ" เจษถามเจ้านายด้วยสีหน้างุนงง "กูหมายถึงเนื้อหาข่าว กูสั่งมึงปล่อยข่าวลือท าให้ครอบครัวไอ้ลีวายอับอายไม่ใช่ให้มึงไปบอก นักข่าวให้เขียนข่าวให้จีนัทดูแย่แบบนี้" การันต์หยิบปืนพกสั้นข้างกายขึ้นมาเล็งไปที่กลางหน้าผากของ เจษ
23 ซากิระ "ผมขอโทษครับนาย ผมจะรีบโทรบอกนักข่าวให้แก้ประโยคที่ท าให้คุณจีนัทดูแย่ครับ" เจษรีบ นั่งคุกเข่าขอโทษเจ้านายหนุ่มยกใหญ่ "ไอ้โง่ ข่าวมันแพร่ออกไปแล้วคนเห็นกันทั้งประเทศแล้วจะมาแก้ตอนนี้มันจะทันรึไง" การันต์จิ๊ปาก อย่างหงุดหงิด "ไอ้เวร ถ้าจีนัทเห็นข่าวนี้ได้โกรธกูยาวแน่" "ผมขอโทษครับนาย ผมจะรีบบอกให้นักข่าวลบข่าวออกครับ" เจษโค้งศีรษะขอโทษเจ้านายซ ้าๆ ด้วยความที่ตนท างานสะเพร่า ไม่ได้คิดเนื้อหาข่าวเอง ปล่อยให้นักข่าวด าเนินการตามที่เห็นสมควรโดยที่ เจษไม่ได้เช็คเนื้อหาข่าวให้ละเอียดก่อนเผยแพร่ออกไป จึงต้องรีบโค้งศีรษะขอโทษ ขอความเมตตาจาก เจ้านายยกใหญ่ เจษท างานพลาดขนาดนี้หากไม่ใช่เพราะเป็นคนสนิท ท างานด้วยกันมานาน ป่ านนี้เจษ โดนลูกปืนของการันต์ไปแล้ว @อีกด้ำน @คฤหำสนห์รูของครอบครัวลีวำย "บอกผมทีว่านี่ไม่ใช่ข่าวของหนูจีนัทกับเจ้าลี" สส.จิระยื่นโทรศัพท์มือถือที่มีข่าวลือที่คล้ายจะเป็น ข่าวของลูกชายให้ภรรยาดู "ฉันไม่มั่นใจตรงประโยคสุดท้ายที่ว่า...เข้าไปในโรงแรมกับพระเอกไฮโซกล้ามโต...พระเอกกล้ามโต คนนั้นคือใครเหรอคะ" "แม่งเอ๊ย! อับอายขายขี้หน้ากันทั้งตระกูล! ข่าวออกมาถึงขนาดนี้แล้วจะเป็นใครได้ถ้าไม่ใช่จีนัท กับเจ้าลี" สส.จิระสบถค าหยาบคายออกมาเสียงดัง โกรธจีนัทที่หนีงานหมั้นและคนที่ปล่อยข่าวลือจนตัว สั่น ใบหน้าแดงก ่าอย่างหนัก ส่วนลีวายนั่งนิ่งเงียบตั้งแต่กลับจากบ้านของจีนัท ชามุกนั่งมองเหตุการณ์เงียบๆ มองหน้าพี่ชาย เป็นระยะ โดยไม่ปริปากพูดอะไรสักค า เพราะกลัวว่าหากตนเผลอพูดอะไรออกไป ทุกคนในบ้านจะจับได้ ว่าตนมีส่วนรู้เห็นเรื่องนี้ด้วย "จีนัทท าแบบนี้มันหยามหน้ากันชัดๆ ไม่รู้ละ จีนัทต้องรับผิดชอบเรื่องนี้" สส.จิระประกาศลั่น ก่อน จะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินหน้าบึ้งตึงกลับขึ้นไปยังชั้นสองของคฤหาสน์
24 ฉกรัก @ด้ำนของกำรันต์ การันต์นั่งขมวดคิ้วเข้าหากันยุ่งเหยิงพลางอ่านคอมเมนต์ของชาวเน็ตที่แสดงความคิดเห็น เกี่ยวกับข่าวลือที่เจษปล่อยออกไปอยู่บนรถยนต์คันหรูเพื่อรอจีนัทแต่งตัวเสร็จ #คอมเมนต์จากชาวเน็ต xxxxxx3377 : นางเอก จ. นี่ใครอะ แล้วลูกชายนักการเมืองคือใครบอกบุญนุที xxxxxx2678 : นางเอก จ. จีนัท เหรอ xxxxxx7690 : ไม่น่าใช่น้องจีนัทนะ เพราะทางค่ายน้องยังไม่ได้เปิดตัวน้องอย่างเป็นทางการแล้ว น้องก็เพิ่งอายุ 18เด็กผู้หญิงอายุ 18 ที่ก าลังจะเข้าวงการบันเทิงมีอนาคตที่ดีรออยู่ข้างหน้าจะหมั้นตอนนี้ ฉันว่ามันไม่เมคเซ้นส์สุดๆ อ่ะ xxxxxx0848 : จริง น้องเป็นนางเอกเลยนะไม่ใช่ตัวประกอบ อยู่ๆ จะหมั้นตอนนี้ฉันว่ามันไม่เมค เซ้นส์อ่ะ หมั้นตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากขุดหลุมฝังตัวเองอ่ะ นางเอก จ. นี่น่าจะเป็นคนอื่น น้องจีนัทคงไม่ใช่ อีกอย่างน้องยังเด็กอยู่ พ่อแม่น้องคงไม่ยอมให้ลูกสาวเพียงคนเดียวออกเรือนตอนอายุ 18 หรอก xxxxxx2456 : นี่ว่า จ. คือ จีน่า เพราะนางมีแฟนเป็นลูกชายนักการเมือง xxxxxx8047 : นี่ก็ว่าจีน่า เพราะนางอายุ 28 ปีแล้ว เหมาะสมแก่การออกเรือนแล้ว แต่ใดๆ คือ พระเอกไฮโซกล้ามโตคือใคร xxxxxx6848 : พระเอกกล้ามโตเกินครึ่งวงการ แต่เป็นพระเอกด้วย เป็นไฮโซด้วยวงจะแคบลงละ xxxxxx4906 : พระเอกไฮโซในวงการบันเทิงมีไม่กี่คน แทบนับคนได้ xxxxx4768 : ไม่ต้องท างานแล้ววันนี้ มาเลยค่ะ พร้อม!! xxxxx6848 : จากการวิเคราะห์ของเรา พระเอกกล้ามโตที่เป็นไฮโซด้วย มันแคบลงมากๆ ที่เห็น กล้ามโตๆ และเป็นไฮโซเห็นจะมีอยู่สามคน คนแรกคือ การันต์ คนนี้ยืนหนึ่งเรื่องกล้ามโต คนที่สองคือ กัปตัน คนที่สามคือ ปริญ แล้วกัปตันกับปริญยังไม่เคยร่วมงานแสดงกับนางเอกที่ชื่อ จ. ขึ้นต้นสักคน แต่ การันต์เพิ่งเซ็นสัญญาเล่นซีรีส์คู่กับนางเอกน้องใหม่ที่ชื่อ จีนัท นี่ว่าพระเอกคนนั้นคือ การันต์ xxxxx1661 : รอหัวหน้าห้อง xxxxx1167 : ขอบตาฉันไม่เคยได้พัก xxxxx2006 : ถ้าเป็นการันต์จริงคือแรงมากนะ การันต์เป็นเพื่อนสนิทของแฟนน้องนางเอก จ. ไม่ใช่เหรอ
25 ซากิระ บทที่7 xxxxx1441 : แล้วคือเขาสองคนต้องบินไปถ่ายซีรีส์ที่ต่างประเทศด้วยกันตั้งสองเดือนอ่ะมึงงงง xxxxx4834 : นางเอก จ. นี่ไม่เบานะ แม้แต่เพื่อนของแฟนตัวเองก็ยังเอาได้ลง xxxxx1313 : พระเอกก็ไม่ธรรมดาจ้าาา เขาคงศีลเสมอกันแหละถึงเอากันได้แบบไม่สนฮีสนแxx อะไร xxxxx7777 : การันต์ = กูYEDหมดไม่สนลูกใคร 55555 สันดานชายแท้ ผู้ชายแบบนี้ยังมีคนชอบ อยู่อีกเหรอ ผู้ชายแบบการันต์ควรมีคนเดียวในโลกนะเพราะเหี้ยเกิน ไม่ควรมีคนเหี้ยแบบนี้เกิดขึ้นมาบน โลกนี้อีก คนไทยควรเลิกซัพพอร์ตไอ้พระเอกขี้YEDนี่สักที พวกมึงเป็นอะไรกัน แค่หล่อก็พร้อมซัพพอร์ต ไม่รู้เหรอว่าไอ้การันต์มันไม่ใช่คนดี ที่พวกมึงเห็นมันตามทีวีมันก็แค่เปลือก มันตอแหลเป็นคนดีเพราะมัน จะลงเล่นการเมืองจ้า xxxxx0900 : สงสารแฟนน้องนางเอกอ่ะ เขาไม่ควรมาเจออะไรแบบนี้เลย xxxxx9611 : ถ้าพระเอกในข่าวคือการันต์จริง และนางเอกคือจีนัท คือเหี้ยมากนะ เพราะจีนัทเป็น แฟนของลีวาย แล้วลีวายเป็นเพื่อนสนิทของการันต์ xxxxx0099 : จะเป็นใครก็ช่างเขา พวกชาวเน็ตท าไมชอบขี้เสือกหัวKUYชีวิตคนอื่นกันนัก พวกมึง ว่างกันนักเหรอ เอาเวลาไปท าให้ชีวิตพวกมึงดีกว่าเขาก่อนค่อยไปเสือกเรื่องเขาอีเปรต xxxxx7777 : ไอ้การันต์ไอ้คนเหี้ย 555555555555อีจีนัทก็แรดดดดดด เป็นลูกครึ่งรัสเซียแถมยัง อยู่ที่รัสเซียตั้งแต่เด็กด้วยหนิ 5555555 ผู้หญิงรัสเซียเป็นยังไงนะ 5555555 ก็รู้ๆ กันอยู่ xxxxx1213 : เห็นด้วยกับคอมเมนต์ xxxxx0099 ชาวเน็ตเป็นสันดานอะไรอะคะ เป็นป่ วย เป็น กมลสันดาน เหมือนอิจฉาจนขึ้นสมอง ไหลลงไปเป็นสันดาน กลายเป็นสันดานเสีย เห็นใครดีกว่าไม่ได้ เป็นต้องแซะเขา จิตป่ วยมาก กูละเกลียดลูกอีช่างแซะ พ่องตายอีสัส! xxxxx7777 : ลูกหาบศิลปินมาแล้วจ้าาาาาา ด่ากูกูด่ากลับแน่นอนจ้า ใครๆ เขาก็รู้ว่าไอ้การันต์ ของพวกมึงมันเหี้ยยยยยมันYEDผู้หญิงไม่ซ ้าหน้า มีสติค่ะอีสัส! อย่าหลงศิลปินอันเป็นที่รักของพวกมึง จนไม่รู้อะไรถูกผิด ส่วนอีจีนัทก็คือแรดของแท้จ้าาาา แรดอ่ะแรดดดดดด xxxxx5500 : แลว้ไงอะ ถกูผิดมนัก็ชีวิตเขาหล่อนมีสิทธิ์อะไรไปตดัสินเขาว่าเหีย้มีสิทธิ์อะไรไปด่า เขาว่าเหี้ย หล่อนเป็นแม่เขาเหรอ ป่ วยปะอีสัส เห็นด่าคนดังๆ ไปทั่ว ประสาทแดกจัด หิวแสงมากเหรออีขี้ แพ้
26 ฉกรัก xxxxx7777 : ใครเหี้ยกูก็ด่าหมดละจ้าาาา เช่นมึงอีลูกหาบ กูก็ด่าเหมือนกัน อีควายยยยย xxxx5555 : มึงไม่มีสิทธิ์ไปด่าเขาค่ะ! มึงไม่ใช่แม่เขา ถึงเป็นแม่ก็ไม่ควรด่าอยู่ดี ตัวมึงไม่ได้ดีไป กว่าเขาอย่าสะเออะไปด่าเขา มันดูเสร่อ!!! เขาจะYEDใครมันก็เรื่องของเขามึงไปเสือกไรด้วย xxxxx4366 : อีเหี้ย xxxxx7777 นี่มึงป่ วยปะ หนักแล้วนะอีสัส xxxxx7777 : ดูจากการพิมพ์คือรู้เลยว่าสถุล!!!!! ต ่าตม รู้เลยนะว่าโตมาในครอบครัวแบบไหน ลูกหาบไอ้การันต์ก็เหี้ยเหมือนมันนั่นแหละ อีเหี้ยๆๆๆๆ xxxxx2884 : กล้าว่าคนอื่นสถุลนะ ทั้งที่หล่อนเป็นคนคอมเมนต์ด่าคนอื่นก่อน แค่อ่านเฉยๆ มัน จะตายเหรอท าไมต้องคอมเมนต์ให้ศิลปินเขาเห็นด้วย อยากจะสร้างบาดแผลให้ศิลปินขนาดนั้นเลยเหรอ ศิลปินเขาไปท าไรให้หล่อนถึงต้องเมนต์ด่าเขาแรงขนาดนี้ จิตป่ วยหนักแล้วนะ ไปหาหมอบ้างนะ xxxxx5500 : คนแบบ xxxxx7777 คือภัยโซเชียลมาก ขนาดในโซเชียลยังปากหมาขนาดนี้ ชีวิต จริงจะขนาดไหน พวกเราอย่าไปให้แสงมันเลย ปล่อยให้ลูกอีขี้แพ้มันเห่าไปเถอะ มันคงเหงาแหละ xxxxx1213 : นางปากดีมาก นางคงขาดความอบอุ่นแหละ คงปากดีไปวันๆ อย่าไปให้ค่านางเลย ปล่อยให้มันบ้าไปคนเดียวเถอะ อีหมาบ้า xxxxx7777 : พูดความจริงท าเป็นรับไม่ได้ แล้วต่อไปจะท าไรได้ ก็อย่างว่าแหละ คนเหี้ยก็คือคน เหี้ยรับค าวิจารณ์คนอื่นไม่ได้ก็ไปตายซะ xxxxx5500 : แล้วมึงเป็นใครใหญ่มาจากไหนถึงสาระแนไปวิจารณ์คนอื่น มึงดีกว่าเขาแล้วเหรอ รวยกว่าเขาแล้วเหรอ หน้าตาดีกว่าเขาแล้วเหรอถึงกล้าวิจารณ์เขา xxxxx7777 : กูสวยจ้าาาาา สวยกว่าลูบหาบแบบพวกมึงก็แล้วกัน xxxxx1107 : คนสวยเขาไม่น่าปากอย่างนี้นะ xxxxx5500 : จริงค่ะ นางมั่นมาก ที่พิมพ์ด่าๆ คนอื่นนี่เข้านางหมด ด่าคนอื่นยังไงให้เข้าตัวเอง นางกระจอกมากนะ ด่าคนอื่นอย่างกับเขาไปฆ่าพ่อแม่นางตายแถมใช้แอคหลุมเข้ามาด่า ไม่แน่จริงหนิ ถ้าแน่จริง คนจริงเหมือนสกิลปากคงเปิดหน้าให้เห็นไปแล้ว นี่อะไรใช้ภาพการ์ตูนตั้งเป็นรูปโปรไฟล์ แสดง ว่าไม่เก่งจริงหนิ ถ้าเก่งจริงต้องใช้แอคจริงมาด่าสิ xxxxx1111 : จะใช้แอคจริงได้ยังไงเดี๋ยวโดนรุมตบท าไงอะ อีกอย่างหน้าเหี้ยด้วยแหละก็เลยไม่ กล้าเปิดหน้า 55555+++ xxxxx5500 : นางปากดีมาก นี่อยากเห็นหน้านางมาก ใครหาตัวเจ้าของแอคxxxxx7777เจอ เรา โอนห้าหมื่น xxxxx7777 : ตามหาเลยจ้าาา กูไม่กลัวววว กูสวยค่ะอีลูกหาบอีควายยยยย
27 ซากิระ xxxxx5500 : มีลูกหาบก็ยังดีกว่ามึงที่ไม่มีใครหาบ การมีลูกหาบมันบ่งบอกว่าเขามีคนรักและซัพ พอร์ต ไม่เหมือนมึง ปากหมาไปวันๆ ชอบหาเรื่องคนอื่นไปทั่ว ถ้าแน่จริงก็เปิดหน้า อย่าเก่งแต่ในที่มืดมัน กระจอก xxxxx1111 : อยากเกิดก็เปิดมา อยากเห็นมากว่าปากแบบนี้จะหนังหน้าเป็นแบบไหน "xxxxx7777 คือใคร" การันต์ไล่อ่านทุกคอมเมนต์แต่สะดุดตาเข้ากับคอมเมนต์ของ IP xxxxx7777 จึงเอ่ยถามเจษด้วยสีหน้าและน ้าเสียงที่ดูจะโกรธอยู่ไม่น้อย "ครับ?" เจษท าหน้างุนงง การันต์เห็นสีหน้าโง่ๆ ของลูกน้องคนสนิทก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา หนักๆ ทั้งหงุดหงิดกับคอมเมนต์ด้านลบที่เข้ามาต่อว่าจีนัทแล้วยังต้องมาหงุดหงิดกับความซื่อบื้อของ ลูกน้องคนสนิทอีก ถ้าไม่ติดว่าเจษเป็นเพื่อนเล่นของการันต์มาตั้งแต่เด็กป่านนี้การันต์สั่งฆ่าเจษผู้ซื่อบื้อ และไร้ประโยชน์ไปนานแล้ว "จับมันกรอกน ้ากรด" การันต์ออกค าสั่งสั้นๆ อย่างหงุดหงิด หวังว่าครั้งนี้เจษจะไม่ท างานพลาดอีก คอมเมนต์ด่าการันต์ การันต์ไม่สนไม่แคร์ แต่คอมเมนต์ด่าจีนัท การันต์ไม่มีทางยอม ใครปากดีกับผู้หญิงของกู กูเล่นแม่งทุกคนไม่สนลูกใครทั้งนั้น...การันต์คิดในใจ "รับทราบครับ" เจษโค้งศีรษะท าความเคารพเจ้านายแล้วรีบเดินออกไปจัดการกับนักเลงคีย์บอร์ด ที่คอมเมนต์ด่าจีนัททันที "คุณจีนัทมาแล้วครับ" บอดี้การ์ดส่วนตัวของการันต์เดินเข้ามาพร้อมกับจีนัทท าให้การันต์หันไป มอง จีนัทเบือนหน้าไม่สบตากับเขา เขาคิดว่าเธอคงโกรธเรื่องที่เขาท ากับเธอเมื่อคืน ตอนนี้โทรศัพท์มือถือ ของเธออยู่กับเขา หากการันต์ส่งมือถือคืนให้เธอ เธอก็จะเห็นข่าวลือที่เขาสั่งเจษปล่อยออกไป หลังจากที่ เธอเห็นข่าวลือเธอคงจะโกรธเขามากกว่าเดิม งานนี้เขาคงต้องง้อเธออีกยาว การันต์ก าลังคิดอยู่ว่า จะเก็บโทรศัพท์มือถือของเธอเอาไว้ที่เขาก่อน แล้วขังเธอเอาไว้ที่คอนโดของ เขาสักระยะเพื่อรอให้ข่าวลือที่ปล่อยออกไปอย่างผิดพลาดไม่น่าให้อภัยหายเงียบไปก่อน หรือ ส่งโทรศัพท์ คืนให้เธอและปล่อยเธอกลับบ้าน ถ้าการันต์เลือกท าอย่างแรก เธอคงจะเกลียดเขาเข้ากระดูกด า แต่ถ้า เขาเลือกอย่างหลัง เธอจะโกรธเขามากกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้...การันต์คิดไม่ตก แต่จะเลือกอย่างไหนการันต์ก็โดนเกลียดอยู่ดี ถ้าอย่างนั้น ยังไงเขาก็โดนเธอเกลียดแล้ว ลอง ปล่อยเธอกลับบ้านลองเชิงดูก่อน แล้วถ้าเธอยังดื้อด้านจะคบกับลีวายต่อ เขาก็ยังมีไม้เด็ด แน่นอนว่าเขา มั่นใจว่าเธอจะต้องยอมเลิกกับลีวายแล้วหันมาซบอกเขาแทนแน่นอน
28 ฉกรัก "ขึ้นรถ" การันต์เรียกจีนัทขึ้นรถ ในขณะที่การันต์นั่งอยู่บนเบาะที่นั่งคนขับ วันนี้เขาไม่ใช้รถลีมูซีน ไม่มีลูกน้องคอยขับรถให้ เพราะอยากใช้เวลาส่วนตัวพูดคุยกับเธอแค่สองคนในระหว่างที่ขับรถไปส่งเธอที่ บ้าน เขาจึงสั่งลูกน้องให้ขับรถระวังหลังให้อยู่ห่างๆ จีนัทใช้หางตามองเขาเล็กน้อย การันต์ท าตาดุใส่เธอ ท าให้เธอชะงักตกใจกลัว จีนัทเป็นเด็กขี้กลัว ไม่สู้คนตั้งแต่ไหนแต่ไร เพียงแค่การันต์จ้องมองเพียงเล็กน้อยก็สามารถท าให้เธอหวาดกลัวตัวสั่นได้แล้ว ความจริงการันต์ไม่ได้อยากจะท าให้เธอหวาดกลัว แต่เพราะเขาพูดดีด้วยแล้วเธอไม่ยอมฟัง บวกกับเขา ชอบเธอมาก ก็เลยชอบท าตัวเคร่งขรึม พูดน้อย เวลาอยู่ต่อหน้าเธอ อันที่จริงการันต์เป็นพวกติงต๊อง พี่ชายของเขา 'อัคคี' มักชอบด่าทอการันต์ว่าปัญญาอ่อนอยู่ บ่อยๆ การันต์ก็เป็นแบบที่พี่ชายด่านั่นแหละ แต่เวลาที่อยู่ต่อหน้าหญิง โดยเฉพาะหญิงที่ชอบ การันต์จะ พูดน้อยหรือแทบไม่พูดเลย เขามักจะคีพลุคเป็นพิเศษ แต่ถ้าอยู่กับคนที่สนิท การันต์ก็คือคนบ้าคนหนึ่งที่ ดันฟลุคโชคดีเกิดมาหน้าตาดีและKUYใหญ่ "เธอจะตอบค าถามที่บ้านยังไง" การันต์เอ่ยถามเธอทันทีที่เธอเดินขึ้นมานั่งบนเบาะที่นั่งข้างคนขับ "...." เธอนั่งเงียบไม่ยอมคุยกับเขา เธอท าเหมือนไม่ได้ยินที่เขาพูดกับเธอ ซึ่งนั่นท าให้เขารู้สึก หงุดหงิดไม่น้อย "ไม่มีปากรึไง" เขาชักสีหน้าหงุดหงิด ก่อนจะหันไปสตาร์รถ
29 ซากิระ บทที่8 @คฤหำสนห์รูของครอบครัวจีนัท ตลอดระยะจากโรงแรมจนถึงหน้าคฤหาสน์ของครอบครัวจีนัท การันต์เอ่ยถามเธอตลอดทาง แต่ เธอก็ยังคงนั่งเงียบไม่ยอมคุยกับเขา "จนป่ านนี้แล้วเธอควรหยุดร้องไห้ได้แล้ว" การันต์จอดรถที่หน้ารั้วบ้านของเธอแล้วหันไปพูดกับเธอ ที่เอาแต่นั่งน ้าตาไหลรินออกมาจากดวงตาคู่สวยเป็นระยะ "เธออยากให้พ่อกับแม่เธอเห็นน ้าตาของเธอ เหรอ" "...ท าแบบนี้กับหนูท าไม" จีนัทสะอื้นเบาๆ หันไปจ้องหน้าเขาด้วยความเสียใจ "ข่าวลือที่ออกมา เป็นฝีมือของพี่รันใช่ไหมคะ" "....เธอรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่" การันต์ได้ฟังเช่นนั้นก็เงียบไปครู่หนึ่ง "ปล่อยข่าวลือท าลายชีวิตคนอื่นยังไม่พอแล้วยังคิดจะปกปิดเรื่องข่าวไม่ให้หนูรู้อีกท าแบบนี้ไม่ รังแกกันเกินไปหน่อยเหรอคะ" "ท าลายชีวิตคนอื่นงั้นเหรอ? ชีวิตใคร? ชีวิตเธอหรือมันละ?" เขาประชดประชันสวนกลับไปด้วย ความหึงหวง ด้วยคิดว่าเธอเป็นห่วงลีวายออกนอกหน้ามากเกินไป "โทรศัพท์เธออยู่กับฉันเธอรู้เรื่องข่าวได้ยังไง" ความจริงจีนัทเดินผ่านหน้าเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ ของโรงแรม ได้ยินพนักงานฝ่ ายประชาสัมพันธ์ก าลังพูดถึงข่าวลือของเธออยู่ เธอจึงได้รับรู้ข่าวลือของ ตัวเอง ที่เธอไม่มองหน้าเขาตั้งแต่เดินออกมาจากโรงแรมก็เพราะ โกรธ เสียใจ และผิดหวังที่เขาปล่อยข่าว ลือท าให้เธอเสียหาย เสื่อมเสียชื่อเสียงทั้งเธอ ครอบครัวของเธอ และครอบครัวของลีวาย ที่เธอไม่เอ่ยถาม เขาตั้งแต่ตอนนั้นก็เพราะกลัวว่าเขาจะโมโหจนเปลี่ยนใจ ขังเธอเอาไว้ที่โรงแรมไม่ให้เธอกลับบ้าน เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนเธอยอมรับว่าชั่ววูบหนึ่งเธอสมยอม แม้ว่าเขาจะใช้วิธีที่ไม่ถูกต้องก็ตาม เธอ เองยังชอบเขาอยู่ ชอบมาโดยตลอด แต่เพราะเรื่องในวัยเด็กที่เขาท ากับเธอ ท าให้เธอต้องแสร้งปฏิเสธ ผลักไสเขา เรื่องที่ท าให้เธอเสียใจมากที่สุดก็คือเรื่องข่าวลือ เธอไม่คิดเลยว่าเขาจะบ้าได้มากขนาดนี้ เขา ปล่อยข่าวลือท าให้เธอและครอบครัวได้รับผลกระทบเป็นอย่างมาก และตัวเขาเองก็เกิดความเสียหาย เช่นเดียวกัน การปล่อยข่าวลือแบบนั้นออกไปไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย จากที่สามารถเคลียร์กันเงียบๆ เคลียร์กันหลังบ้านได้ กลับกลายเป็นว่า ตอนนี้ทุกคนทั้งประเทศรับรู้ ผู้ใหญ่ฝั่งจีนัทรับรู้ ฝั่งลีวาย และฝั่ง การันต์ ทุกคนต่างรับรู้เรื่องของเธอกับการันต์กันหมด
30 ฉกรัก จากที่เธออยากจะท าให้เขารู้สึกเสียดายที่เคยปฏิเสธเธออย่างไม่ปรานี เพียงเพราะในตอนนั้น รูปร่างหน้าตาของเธอไม่ใช่แบบที่หลายๆ คนคิดว่าสวย เธอก็เลยตัดสินใจเปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งใหญ่ และยอมคบหากับเพื่อนสนิทของเขา เพื่อประชดและลองใจ อยากรู้ว่าการันต์จะรู้สึกยังไง จะแสดงออก ยังไงถ้ารู้ว่าเธอเป็นแฟนกับเพื่อนสนิทของเขา และตอนนี้ดูเหมือนเธอจะท าส าเร็จแล้ว เขาบอกชอบเธอ อีกทั้งยังตามตื๊อเธอทุกวัน ส าหรับเธอ เรื่องนี้มันจบไปแล้วตั้งแต่เมื่อคืน หากไม่ติดว่าเขาปล่อยข่าวลือท าให้เธอและครอบครัวของลีวายเสียหาย เธอคิดว่าจะเข้าไปขอโทษลีวายและครอบครัว และขอยกเลิกการหมั้น บอกเลิกลีวาย ลดสถานะขอเป็นแค่ พี่น้อง ทว่า การันต์ดันปล่อยข่าวลือออกไปแบบนั้น ท าให้เธอต้องทิ้งความคิดที่จะเลิกกับลีวาย เธอคิด ว่าสิ่งที่เธอควรท ามากที่สุดในตอนนี้คือ เธอควรกลับไปรับผิดชอบกับความเสียหายที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ เพราะที่เรื่องมันเลยเถิดมาไกลขนาดนี้ก็เพราะความอยากเอาชนะของเธอด้วยส่วนหนึ่ง ความจริงเมื่อคืนเธอเต็มใจออกไปกับการันต์เอง ตอนนั้นเธอคิดจะเทงานหมั้นจริงๆ จึงยอม ออกไปกับการันต์ แต่ด้วยพอไปถึงผับ มีดารารุ่นพี่ ชื่อ เจนนี่ เดินเข้ามานัวเนียการันต์ต่อหน้าต่อตาเธอ แสดงออกชัดเจนว่าเคยท าเรื่องอย่างว่ากับการันต์ จึงท าให้เธอรู้สึกหึง โกรธจนเดินหน้าบึ้งออกมา ทิ้งให้ การันต์อยู่กับรุ่นพี่ดาราสองต่อสองภายในลิฟต์ จากที่เมื่อคืนเธอจะลองนั่งกับการันต์ดู กลับกลายเป็นว่า เธอหึงเขามากเกินไป จึงย้ายไปนั่งกับรุ่น พี่นักแสดงอีกกลุ่ม การันต์ให้ผู้ก ากับไปตามเธอให้ไปนั่งกับเขา แต่เธอไม่ยอมไป จนท าให้การันต์ต้องใช้ ชามุก ที่เป็นเพื่อนสนิทของจีนัทล่อลวงจีนัทให้ดื่มน ้าส้มผสมยาแล้วพาจีนัทไปส่งให้เขาที่โรงแรม ที่เมื่อคืนการันต์ไม่เข้ามาหาเธอด้วยตนเอง ก็เพราะเขาเป็นดาราดัง เป็นดาราเบอร์หนึ่งของไทย เป็นเบอร์สองของเอเชีย คนดังระดับนั้นจะเดินเข้าไปลากผู้หญิงไปนั่งด้วยคงดูไม่ดีและต้องเป็นจุดสนใจ แน่ และทุกคนก็จะสงสัยในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ การันต์เองระแวดระวังเรื่องภาพลักษณ์ของตัวเองเป็น พิเศษ เนื่องจากอีกห้าปีข้างหน้าเขาจะลงสมัครเลือกตั้งนายกรัฐมนตรี เมื่อเช้าเขาปล่อยข่าวลือชนิดที่ว่าไม่ห่วงภาพลักษณ์ของตัวเองเลย ท าให้เธอรู้สึกแปลกใจไม่น้อย เธอแปลกใจตรงที่เขาเป็นคนรักษาภาพลักษณ์ของตัวเองมาทั้งชีวิต แต่ยอมเสียภาพลักษณ์ที่สร้างมาทั้ง ชีวิตง่ายๆ เพียงเพราะอยากได้เธอมาครอบครอง ครั้งนี้การันต์เล่นแรงเกินไป ท าให้เธอและครอบครัวของเธอและลีวายอับอายมากจนอยากจะมุด ดินแทรกแผ่นดินหนี ในความคิดของเธอตอนนี้ เธอคิดว่า เรื่องของเธอกับเขาคงไปต่อกันไม่ได้ สิ่งที่เขาท า
31 ซากิระ มันแรงเกินไป เขาท าเหมือนกับว่าไม่ได้รักเธอจริง แต่แค่เสียดาย หวงก้าง และอยากเอาชนะเธอมากกว่า เพราะถ้าเขารักเธอจริงเขาจะไม่มีทางปล่อยข่าวลือท าให้เธอโดนคนทั้งประเทศด่า "...เพราะเธอไม่ให้โอกาสฉันเลย" เพราะเธอผลักไสเขาตลอดเวลา อีกทั้งยังจะหมั้นสายฟ้าแลบอีก ท าให้เขาตัดสินใจขืนใจเพื่อรั้งเธอเอาไว้ด้วยร่างกาย ไม่ให้เธอตกไปเป็นของผู้ชายคนอื่น "เรื่องข่าว...มันพลาดไปแล้วจะให้ฉันท ายังไงฉันพยายามแก้ไขให้ดีที่สุดแล้วแต่มีหลายคนแคปทัน แล้วเอาไปโพสต์ต่อ...ตอนนี้ฉันสั่งลูกน้องตามลบหมดแล้วอีกสักพักเรื่องจะเงียบแล้วจะไม่มีใครพูดถึง เรื่องนี้อีก...เธอสบายใจได้ฉันจะไม่ให้เกิดความผิดพลาดขึ้นอีก" "...." "ฉันไม่ได้อยากท าแบบนี้แต่ถ้าฉันไม่ท าแบบนี้เธอก็จะหมั้นกับมัน...ฉันยอมเสียเธอไปไม่ได้" "...." "...เรื่องเมื่อคืนฉันขอโทษ...จะยังไงฉันก็รับผิดชอบชีวิตที่เหลือของเธออยู่แล้ว" เขาเอ่ยอย่างจริงจัง แววตาที่มองมาที่เธอแน่วแน่ มั่นคงกว่าครั้งไหน ๆ ท าให้เธอรู้สึกใจเต้นแรงอีกครั้ง "เธอรีบเข้าบ้านเถอะ" เขาถอนหายใจออกมายาวๆ พลางปลดเข็มขัดนิรภัยให้เธอ จีนัทไม่ได้พูด อะไรต่อ เธอเปิดประตูรถยนต์ออก ทว่าหยุดชะงักเมื่อการันต์เอ่ยประโยคถัดมา "เมื่อคืนไม่ได้ใส่ถุงยางถ้าท้องบอกฉันฉันจะรีบมาหา"
32 ฉกรัก บทที่9 จีนัทชะงักเล็กน้อย เธอไม่ตอบอะไร เดินหน้านิ่งลงจากรถยนต์คันหรู เดินหายเข้าไปภายใน คฤหาสน์โดยไม่หันกลับไปมองเขา การันต์นั่งอยู่ในรถมองจีนัทเดินเข้าไปภายในคฤหาสน์จนลับตาแล้วจึง ขับรถเข้าบ้านของตัวเอง ซึ่งบ้านของการันต์รั้วบ้านติดกับบ้านของจีนัท "คุณหนูกลับมาแล้ว" ส้มจี๊ด สาวใช้ประจ าบ้านวิ่งตรงเข้ามาหาคุณหนูจีนัทด้วยสีหน้าที่ หลากหลายอารมณ์ ทั้งตกใจ แปลกใจ และงุนงง มีค าถามมากมายอยู่ในหัวแต่ไม่กล้าเอ่ยออกมา "คุณท่านทั้งสองขับรถออกไปตามหาคุณหนูตั้งแต่เช้า..." ส้มจี๊ดเอ่ย จีนัทเห็นว่าส้มจี๊ดก าลังมอง มาที่ล าคอของเธอ เธอจึงรีบวิ่งหนีขึ้นบันไดบ้านตรงไปที่ห้องนอนของตัวเองโดยไม่รอให้ส้มจี๊ดพูดจบ ประโยค "ฉันต้องการพักผ่อนอย่าให้ใครเข้ามารบกวนฉัน" จีนัทออกค าสั่งกับลูกเป็ดสาวใช้อีกคนที่ก าลังใช้ ไม้ถูพื้นถูพื้นกระเบื้องหน้าห้องนอนของจีนัท "พี่ส้มคุณหนูไปเจอเรื่องร้ายมารึเปล่า ท าไมกลับมาแล้วสีหน้าดูไม่ค่อยดีเลย" ทันทีที่จีนัทปิด ประตูห้องนอน ลูกเป็ดก็เดินไปเอ่ยถามส้มจี๊ดที่ก าลังเดินขึ้นบันได "แกเห็นข่าววงการบันเทิงวันนี้รึยังละ" ส้มจี๊ดเอ่ยถามน ้าเสียงกระซิบกระซาบพลางมองซ้ายมอง ขวาอย่างระแวดระวัง "วันนี้ยุ่งทั้งวันเป็ดไม่มีเวลาจับโทรศัพท์หรอก" "ดูนี่" ส้มจี๊ดหยิบมือถือขึ้นมาเปิดข่าวลือของคุณหนูของคฤหาสน์แห่งนี้ที่ตนแคปเอาไว้ได้ทัน ก่อนที่จะถูกลบออกจากอินเตอร์เน็ตให้แม่บ้านรุ่นน้องอ่าน "คุณพระ!" ลูกเป็ดอ่านเนื้อหาข่าวแล้วถึงกับตกใจจนอุทานออกมาเสียงดัง ส้มจี๊ดรีบใช้มือปิดปาก ลูกเป็ดเอาไว้ไม่ให้ส่งเสียงดังเพราะกลัวว่าคุณหนูจีนัทจะได้ยินเข้า "จะเสียงดังท าไมเนี่ยอ่านจบแล้วก็หุบปากอย่าเอาไปพูดต่อ" "เป็ดไม่รู้จะช็อกเรื่องไหนก่อนระหว่างพระเอกไฮโซกล้ามโตที่เหมือนจะเป็นคุณการันต์กับคุณหนู ของเราเข้าโรงแรมไปกับพระเอกกล้ามโตตั้งแต่เมื่อคืน" @ด้ำนของจีนัท "...คนใจร้าย...ท าไมต้องรังแกกันขนาดนี้ด้วย" จีนัทยืนน ้าตาคลอมองร่างกายอันบอบช ้าของ ตัวเองผ่านกระจกเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า ก่อนจะเดินออกมาจากห้องน ้าล้มตัวลงนอนบนเตียงนอนอย่าง เหนื่อยล้า หยิบมือถือขึ้นมาเช็กข่าวของตัวเองพลางนึกถึงจุดเริ่มต้นของความวุ่นวายทั้งหมดพลาง
33 ซากิระ @ย้อนกลับไปจุดเริ่มต้นเมื่อหลำยปีก่อน @คฤหำสนห์รูของกำรันต์ "รัน" ญำตำ คุณแม่แท้ๆ ของการันต์และอัคคี เปิดประตูห้องนอนของลูกชายคนเล็กอย่างการันต์ พลางเดินเข้ามาภายในห้องนอน "แม่มีอะไร!ผมบอกหลายครั้งแล้วนะจะเข้ามาห้องผมให้เคาะประตูก่อน" การันต์หนุ่มน้อยหน้า หล่อวัย 15 ปี นั่งเล่นเกมคอมพิวเตอร์อยู่ภายในห้องนอนขมวดคิ้วเข้มเข้าหากันยุ่งเหยิงพลางชักสีหน้าไม่ พอใจใส่ผู้เป็นแม่ที่ทะเล่อทะล่าเข้ามาภายในพื้นที่ส่วนตัวของตนอย่างไม่บอกกล่าวก่อน "จะบ่นท าไมนักหนา เดี๋ยวนี้โตเป็นหนุ่มแล้วหวงพื้นที่ส่วนตัวขนาดนี้เลยเหรอ" ผู้เป็นแม่ยืนกอดอก มองหน้าลูกชายพลางพ่นลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจ "ถ้าผมชักว่าวอยู่จะท ายังไง ผมอุตส่าห์ล็อกประตูเอาไว้แล้วแม่ก็ยังหาวิธีเข้ามาจนได้ ต่อไปถ้าจะ เข้ามาเคาะประตูก่อนไม่ใช่เปิดประตูเข้ามาแบบนี้" "ไอ้ลูกคนนี้นี่ เดี๋ยวเถอะ พูดจาแบบนี้กับแม่ได้ยังไง" "แม่เข้ามามีอะไร" การันต์เอ่ยถามอย่างร าคาญ "มีเพื่อนบ้านใหม่เพิ่งย้ายมาจากรัสเซีย พอดีแม่มีธุระต้องรีบท าแกช่วยเอาขนมไปให้เพื่อนบ้าน ใหม่แทนแม่หน่อย" ผู้เป็นแม่ยิ้มกริ่มยื่นขนมในมือให้ลูกชายอย่างมีเลศนัย "คนใช้มีตั้งเยอะท าไมแม่ไม่ใช้" การันต์ชักสีหน้าใส่ผู้เป็นแม่ก่อนจะหมุนเก้าอี้เกมมิ่งหันไปเล่นเกม ต่อ "แม่ได้ข่าวว่าลูกสาวของเพื่อนบ้านใหม่หน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มเป็นลูกครึ่งรัสเซียด้วย...อายุน้อยกว่า แกสามปี...แม่ก็เลยอยากให้แกไปท าความรู้จักน้องเอาไว้เผื่อมีอะไรจะได้ช่วยเหลือกัน" "ครอบครัวเราไม่ได้อยู่ในจุดที่จะต้องพึ่งพาใคร" การันต์เอ่ยน ้าเสียงห้วน ๆ พลางเล่นเกมไปด้วย "ใครจะไปรู้อนาคตบางทีพี่ชายแกอาจจะโดนต ารวจจับเข้าสักวันก็ได้...เราสนิทกับครอบครัวนัก ธุรกิจต่างชาติเอาไว้ก็ไม่เสียหายอะไรนี่...อีกอย่างเพื่อนบ้านใหม่น่าจะรวยไม่แพ้พี่ชายแกหรอกไม่งั้นคง ไม่มีปัญญาซื้อบ้านติดกับเรา" หมู่บ้านแห่งนี้เป็นหมู่บ้านของเหล่ามหาเศรษฐีระดับหมื่นล้านไปจนถึงแสนล้านล้าน คฤหาสน์ใน โครงการมีไม่ถึงสิบหลัง และคฤหาสน์แต่ละหลังราคาไม่ใช่ถูกๆ ราคาเริ่มต้นที่ห้าร้อยล้านไปจนถึงพันล้าน และคฤหาสน์ของครอบครัวการันต์ก็เป็นคฤหาสน์ที่ใหญ่ที่สุดในโครงการและแพงที่สุด ราคา คฤหาสน์ของครอบครัวการันต์เริ่มต้นที่หนึ่งพันล้านบาท ส่วนคฤหาสน์ของเพื่อนบ้านใหม่ราคาห้าร้อย ล้านบาท ซึ่งเป็นคฤหาสน์ที่ขนาดเล็กและถูกที่สุดในโครงการ
34 ฉกรัก "ไอ้คีมันไม่โดนจับง่ายๆ หรอก เพื่อนแก๊งอสรพิษของมันมีแต่เดนนรกทั้งนั้น เพื่อนเดรัจฉานมันไม่ ปล่อยให้มันโดนจับหรอก แม่ไม่ต้องห่วงเรื่องนี้หรอก" ความปากคอเราะรายของการันต์ท าเอาผู้เป็นแม่ แทบกุมขมับ "ไปเถอะนะลูกชายแม่ขอร้อง" ผู้เป็นแม่เดินเข้ามากอดลูกชายพลางหอมแก้มลูกชายฟอดใหญ่ การันต์ที่รู้สึกว่าตัวเองโตเป็นหนุ่มแล้วรีบผลักผู้เป็นแม่ออกห่าง ลุกออกจากเก้าอี้เกมมิ่งอย่างรวดเร็ว "พอโตเป็นหนุ่มแล้วแม่แตะต้องไม่ได้เลยนะ" ผู้เป็นแม่แสร้งมองลูกชายเชิงน้อยใจ การันต์วัย 15 ปี ส่วนสูง 188 cm. คาดว่าอายุ 16 ความสูงน่าจะเพิ่มขึ้นอีกคงจะประมาณ 190 cm. การันต์น ้าเสียงแตก หนุ่มตั้งแต่อายุ 12 ปี รูปร่างก็สูงโปร่ง หน้าตาก็หล่อเหลาเอาการ เข้าวงการบันเทิงตั้งแต่อายุ 14 ปี ด้วย รูปร่างสูง กระดูกใหญ่ ไหล่กว้าง ท าให้ดูโตเป็นหนุ่มกว่าเด็กรุ่นราวคราวเดียวกัน การันต์จึงได้เป็นพระเอก ละครซีรีส์ตั้งแต่อายุ 14 ปี "ไปเถอะน่า เชื่อแม่คนนี้สักครั้งเถอะแล้วลูกจะขอบคุณแม่" ผู้เป็นแม่เดินเข้าไปเซ้าซี้ลูกชายต่อ การันต์ถอนหายใจออกมาหนักๆ เหนื่อยหน่ายกับความจุ้นจ้านของผู้เป็นแม่ที่มักชอบจัดแจงนั่นนี่ให้ตน ตลอดเวลา "ท าไมต้องเป็นผมด้วย หรือแม่จะจับคู่ให้ผมกับเด็กอายุ 12" การันต์ถามกลับไปอย่างรู้ทัน ความคิดพิเรนทร์ของผู้เป็นแม่ "ก็ไม่ขนาดนั้น" ผู้เป็นแม่เสียงสูงพลางเบือนหน้าหลบสายตาจับผิดของลูกชาย "เด็กลูกครึ่งที่แม่จะจับคู่ให้ผมอายุ12 ปีนะ" การันต์เอ่ยย ้าอีกครั้ง เพราะตนไม่ชอบผู้หญิงที่เด็ก กว่า และคนที่ผู้เป็นแม่จะจับคู่ให้ก็อายุเพียงแค่ 12 ปีเอง ซึ่งการันต์มองว่ายังเด็กเกินไปส าหรับเรื่องความ รัก ถ้าคนที่ผู้เป็นแม่จับคู่ให้อายุ 18 ปีตนจะไม่แย้งอะไรเลย "ส่วนแกอายุ 15" ผู้เป็นแม่เอ่ยอย่างหน้ามึน ไม่ได้สะทกสะท้านใดๆ "แม่จะบ้าเหรอ เด็กขนาดนั้นยังไม่มีประจ าเดือนเลยด้วยซ ้า จะยัดเยียดผมให้เป็นผัวเด็กที่ขน หมอยยังไม่ขึ้นแม่บ้าไปแล้วรึไง" การันต์ฉุนเฉียวใส่ผู้เป็นแม่ยกใหญ่ วาจาที่เอ่ยออกมาแต่ละประโยคท า เอาผู้เป็นแม่สะดุ้งตกใจไม่น้อย "ไม่ได้จะให้เป็นผัวแค่ให้ไปท าความรู้จักกันเอาไว้" "รู้จักแล้วยังไงต่อ" การันต์ถามกลับไปห้วนๆ ท าเอาผู้เป็นแม่หมดค าที่จะพูด "ไอ้ลูกคนนี้นี่" "ผมไม่ไป" การันต์ปฏิเสธเสียงแข็งก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้เกมแล้วเล่นเกมต่อ ผู้เป็นแม่ถอนหายใจ ออกมาพรืดใหญ่พลางกลอกตามองบนให้กับลูกชาย
35 ซากิระ บทที่10 "แกนี่มันเป็นลูกที่ไม่ได้ดั่งใจแม่สักอย่างเลย วันนี้กินเกมแทนข้าวไปเลยนะ" ผู้เป็นแม่เอ็ดลูกชาย เสียงเขียวแล้วเดินหน้าบึ้งออกไป การันต์ส่ายหน้าไปมาด้วยความเบื่อหน่าย ตั้งหน้าตั้งหน้าเล่มเกมต่อ อย่างเอาจริงเอาจัง @วันต่อมำ 16:50 น. การันต์นั่งอ่านบทละครที่ตนก าลังจะรับบทเป็นพระเอกของเรื่องอยู่บนเก้าอี้สนาม ภายในสวนหย่อมข้างคฤหาสน์ หางตาเหลือบมองเด็กผู้หญิงตัวอ้วนกลมด้านหลังที่ก าลังแอบมองเขาอยู่ ด้านหลังเสาโรมัน "ออกมา" การันต์ออกค าสั่งน ้าเสียงดุดันโดยใบหน้าจดจ่ออยู่ที่บทละครตรงหน้า เด็กน้อยสะดุ้ง เฮือกด้วยความตกใจก่อนจะรวบรวมความกล้าเดินกล้าๆ กลัวๆ ไปหยุดตรงหน้าของการันต์ "...." การันต์นั่งอ่านบทละครต่อไปไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาหรือเอ่ยทักท้วงเด็กน้อยที่ยืนก้มหน้าอยู่ ตรงหน้า เด็กน้อยผิวด าคล ้าตัวอ้วนกลมในชุดสายเดี่ยวสีชมพู กระโปรงทรงพริ้ว รองเท้าคัชชูสีชมพูติด กิ๊บสีชมพูบนศีรษะ ทั้งตัวเป็นสีชมพู เด็กผู้หญิงคนนี้ชื่อ จีนัส ไดอาน่า ดาลตัน อายุ 12 ปี ลูกครึ่งไทยรัสเซีย คุณแม่ของเธอชื่อ อัญชัน หรือ คุณหญิงอัญชัน เป็นชาวไทยเชื้อสายจีน ส่วนคุณพ่อของเธอชื่อ อี วาน เป็นนักธุรกิจชาวรัสเซีย "เอ่อ...คือว่า...หนู" เด็กน้อยค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมา เป็นจังหวะเดียวกับที่การันต์เงยหน้าออกจากบท ละคร ท าให้ต่างฝ่ ายต่างได้สบตากัน ทันทีที่ได้เห็นใบหน้าหล่อเหลาของการันต์ชัดๆ เด็กน้อยดวงตาเป็น ประกายทันที เมื่อกี้เด็กน้อยจีนัทมองพี่การันต์จากด้านหลังของพี่เขา แต่เห็นแค่แผ่นหลังก็รู้สึกว่าพี่ชายคนนี้ดูดี จังและดูเท่มากๆ เลย พอได้เห็นใบหน้าของพี่ชายคนนี้ชัดๆ ก็ถึงกับชะงักอึ้งในความหล่อเหลาเกินมนุษย์ ความหล่อราวกับพระเจ้าปั้นขึ้นมากับมือของการันต์ท าให้เด็กน้อยตกหลุมรักในทันที เด็กน้อยจ้องมอง ใบหน้าหล่ออย่างเหนียมอาย การันต์เองก็จ้องมองเด็กน้อยกลับเช่นกัน "เป็นสัตว์เหรอถึงแทนตัวเองว่า หนู" ค าถามร้ายกาจของการันต์ท าเอาเด็กน้อยหน้าสลดไม่น้อย "ไม่ใช่สัตว์สักหน่อย...หนูแทนตัวเองว่าหนูก็เพราะว่าพี่รันอายุมากกว่าหนูสามปี" เด็กน้อยตอบ หน้าตาซื่อๆ ทว่าวาจากลับดูแก่นขัดแย้งกับดวงตาที่ใสซื่อ "สนิทกับฉันงั้นเหรอถึงเรียกชื่อฉันแบบนั้น" "...ก็คุณแม่ของพี่รันบอกให้หนูเรียกพี่รันว่าพี่รันนี่คะ" เด็กน้อยก้มหน้าตอบน ้าเสียงสั่นเครือ แวว ตาที่ดุดันของการันต์ท าให้เธอรู้สึกหวาดกลัว
36 ฉกรัก "ฉันชื่อ การันต์ ไม่ใช่ พี่รัน แล้วฉันก็ไม่รู้จักเธอ ต่อไปห้ามเรียกฉันว่าพี่รันอีก" การันต์สั่งเด็กน้อย ด้วยน ้าเสียงดุดันมากกว่าเดิมก่อนจะก้มหน้าอ่านบทละครต่อ "แต่หนูรู้จัก" เด็กน้อยเอ่ยเสียงเบา ท าให้การันต์เงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง "....หนูชื่อจีนัทค่ะ" เด็กน้อยเงยหน้าขึ้นมาสบตากับการันต์อย่างกล้าๆ กลัว "...." การันต์ไม่เอ่ยอะไร เขาจ้องมองเด็กน้อยตั้งแต่ศีรษะจรดเท้าอย่างเปิดเผย เด็กน้อยตรงหน้า ใบหน้าน่ารักจิ้มลิ้มเหมือนตุ๊กตาบลายธ์ โครงหน้ารูปไข่ แต่แก้มป่ องเนื้อเยอะเกินไปนิด เบ้าตาลึก ขนตา งอนยาว ตากลมโต ดวงตาสีฟ้าอมเขียว จมูกโด่ง ปลายจมูกเร็วเล็กและแหลมพุ่ง รูปร่างอ้วนท้วนสมบูรณ์ ทว่าผิวพรรณกลับคล ้าด าขัดกับความเป็นลูกครึ่งรัสเซียที่ควรจะ ผิวพรรณขาวผ่องอย่างสิ้นเชิง หากไม่ติดว่าผิวคล ้าเกินไปเด็กน้อยตรงหน้าก็จัดว่าเป็นเด็กผู้หญิงที่มี ใบหน้าที่สวยเอามากๆ รวมๆ แล้วสวยน่ารักแต่ผิวคล ้าด าเกินไป การันต์มองพุงกลมๆ ของเด็กน้อยที่ยื่น ออกมาด้านหน้าก่อนจะเลื่อนสายตาเย็นชาขึ้นไปมองใบหน้าจิ้มลิ้มของเด็กน้อยอีกครั้ง "ยินดีที่ได้รู้จักค่ะพี่การันต์" เด็กน้อยยื่นมือขวาไปตรงหน้าของการันต์หมายจะจับมือเขาเพื่อเป็น การเปิดมิตรภาพแบบทางการอย่างใกล้ชิดที่สุด "ไสหัวไปให้พ้น" ทว่าการันต์ไม่ยอมจับมือกับเด็กน้อย หน าซ ้ายังไล่เธอออกไปให้พ้นอีก ท าเอา เด็กน้อยหน้าเสียจนแทบจะร้องไห้ออกมาต่อหน้าเขา "...แต่ว่า...คุณแม่ของหนูบอกให้หนูมาเล่นกับพี่การันต์ค่ะ" เด็กน้อยท าใจดีสู้เสือยังคงยืนหยัดจะ เล่นกับเขาให้ได้ แม้ว่าจะหวาดกลัวแต่ว่าเธอตกหลุมรักพี่ชายตรงหน้ามากกว่าหวาดกลัวเขา "แม่เธอเป็นแม่ฉันงั้นเหรอ? มีสิทธิ์อะไรมายดัเยียดเธอใหฉ้ัน ไสหวัไปใหพ้น้หนา้ฉนั" "...แต่หนูเพิ่งย้ายมาอยู่ที่นี่...หนูยังไม่มีเพื่อนเลยสักคน" เด็กน้อยเดินเข้าไปใกล้การันต์มากขึ้น เธอยื่นมือไปจับมือซ้ายของการันต์อย่างกล้าๆ กลัวๆ การันต์หลุบมองตามมือจ ้าม ่าของเธอ เด็กน้อยใช้ สองมือเล็กๆ จ ้าม ่ากุมมือใหญ่ของการันต์เอาไว้อย่างอ่อนโยน การันต์มองมือของตัวเองถูกโอบอุ้มด้วยมือจ ้าม ่าน้อยๆ ด้วยแววตาหลากหลายความรู้สึก ก่อนจะ ดึงมือของตัวเองออกจากมือเล็กอย่างแรงแล้วตอกกลับเด็กน้อยอย่างแข็งกร้าวว่า "บอกฉันท าไม" "หนูขอเป็นเพื่อนกับพี่การันต์ได้ไหมคะ" เด็กน้อยน ้าตาคลอเบ้าพลางจ้องมองใบหน้าหล่อตา ปริบๆ "รัน! คุยกับใครอยู่เหรอ" เสียงผู้หญิงดังขึ้นจากด้านหลังท าให้เด็กน้อยสะดุ้งตกใจหันไปมองต้น ทางของเสียงอัตโนมัติ
37 ซากิระ "มาแบบคนปกติมึงจะตายรึไง" การันต์มองเด็กน้อยสะดุ้งตกใจก่อนจะหันไปชักสีหน้าไม่พอใจใส่ น ้ำหนำวที่มักโผล่มาแบบที่การันต์ไม่ทันจะได้ตั้งตัว น ้าหนาวเป็นลูกพี่ลูกน้องของการันต์ คุณพ่อของน ้า หนาวเป็นน้องชายแท้ๆ ของคุณพ่อการันต์และอัคคี น ้าหนาวอายุเท่าการันต์ เรียนโรงเรียนเดียวกันด้วย จึงท าให้ทั้งคู่ยิ่งสนิทสนมกัน "เด็กหน้าฝรั่งคนนี้เป็นใครเหรอ ลูกสาวของแกเหรอ" น ้าหนาวยักไหล่อย่างไม่สะทกสะท้านพลาง เอ่ยถามอย่างกวนๆ เดินเข้าไปใกล้การันต์และจีนัทอย่างมีจริต "Hi...." น ้าหนาวยกมือซ้ายขึ้นมาโบกมือทักทายจีนัทเป็นภาษาอังกฤษอย่างมีจริต จีนัทเงยหน้า ขึ้นไปมองใบหน้าสะสวยของน ้าหนาวพลางคิดในใจว่า พี่สาวตรงหน้าสวยและรูปร่างดีมากๆ เลย ต่างจาก เธอที่ตัวด าหน าซ ้ายังอ้วนกลมอีก ดูแล้วพี่สาวคนนี้ช่างเหมาะสมกับพี่ชายตรงหน้าราวกับกิ่งทองใบหยก "สวัสดีค่ะ...หนูชื่อจีนัทค่ะ" จีนัทประนมมือไหว้สวัสดีน ้าหนาวอย่างนอบน้อมพลางเอ่ยสวัสดี แนะน าตัวเป็นภาษาไทยด้วยสีหน้าแสนเศร้าสร้อยอย่างปิดไม่มิด ที่เศร้าเพราะเด็กน้อยเข้าใจผิดคิดว่าน ้า หนาวคงเป็นแฟนสาวของการันต์ "พูดไทยได้เหรอเนี่ย" น ้าหนาวตาเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้นพลางยิ้มกว้างโชว์ฟันขาวเรียงสวย ย่อตัวนั่งลงตรงหน้าเด็กน้อยอย่างเป็นมิตร "สวัสดีจ้ะหนูน้อย...พี่ชื่อน ้าหนาวนะ...หนูเรียกพี่ว่า...พี่หนาวก็ได้นะ" "ขอบคุณค่ะพี่หนาวคนสวย" เด็กน้อยประนมมือขึ้นมาไหว้น ้าหนาวอีกครั้ง ครั้งนี้สีหน้าของเด็ก น้อยสดใสขึ้นมาเล็กน้อย...เด็กน้อยคิดในใจ...ถึงพี่สาวตรงหน้าจะเป็นแฟนของพี่การันต์แต่อย่างน้อย พี่สาวตรงหน้าก็ไม่ได้มีท่าทีรังเกียจภาพลักษณ์ภายนอกของเธอเหมือนกับคนอื่นๆ ที่ชอบรังแกและบูลลี่ รูปร่างหน้าตาของเธอ "ปากหวานแฮะ แบบนี้ต้องเลื่อนต าแหน่งให้เป็นน้องรักแล้วสิ" น ้าหนาวยื่นมือไปบีบแก้มป่ องๆ ของเด็กน้อยอย่างมีจริต การันต์แค่นหัวเราะในล าคอหนาออกมาเบาๆ พลางมองน ้าหนาวด้วยแววตา เหนื่อยใจและเอือมระอา "นี่ๆๆ น้องจี...พี่เรียกน้องจีนัทว่าน้องจีได้ใช่ไหม" "ได้ค่ะพี่หนาวคนสวย" คราวนี้เด็กน้อยยิ้มหวานจนตาหยีด้วยความดีใจ ด้วยตั้งแต่จ าความได้ เธอ ถูกเพื่อนๆ และคนส่วนใหญ่บูลลี่และผลักไสตลอด ครั้งนี้มีพี่สาวตรงหน้าเข้ามาทักทายท าความรู้จักเธอ ก่อนแถมยังหน้าตาสวยมากอีกด้วยจึงท าให้เธอรู้สึกดีเอามากๆ ที่มีคนสวยๆ อยากจะสนิทสนมกับเธอ การันต์มองรอยยิ้มบนใบหน้าของเด็กน้อยไม่วางตา ก่อนจะดึงสายตากลับมาเมื่อน ้าหนาวเอ่ย ขึ้นมาอีกครั้ง
38 ฉกรัก "งื้อ~ท าไมเป็นเด็กน่ารักอย่างนี้เนี่ยปากหวานแบบนี้พี่รักตายเลย" น ้าหนาวยกมือขึ้นบีบแก้มป่ อง ของเด็กน้อยทั้งสองข้างด้วยความมันเขี้ยว "ร าคาญ" การันต์เอ่ยแทรกขึ้นมา ท าให้เด็กน้อยหุบยิ้มทันที "นี่ๆๆ น้องจี ต่อไปน้องจีเรียกรันว่า รุ่นพี่ ก็ได้นะ" "รุ่นพี่เหี้ยไร" การันต์เอ่ยแทรกขึ้นมาอีกครั้งพลางขมวดคิ้วเข้มเข้าหากันยุ่งเหยิง "เพราะเปิดเรียนเทอมนี้น้องจีจะเข้าเรียนที่โรงเรียนเดียวกับพวกพี่ใช่ไหม? ถ้าน้องจีเรียนที่ เดียวกับพวกพี่น้องจีก็ต้องเรียกคนที่อายุมากกว่าว่า 'รุ่นพี่' อยู่ดี ฝึกเรียกรันว่ารุ่นพี่ทุกวันก็ดีไม่ใช่เหรอ พอถึงวันเปิดเรียนจะได้ชิน" น ้าหนาวเอ่ยต่อไปโดยตั้งใจเมินการันต์ "มึงหุบปากบ้างก็ดี" การันต์เอ่ยแทรกขึ้นมาอีกครั้ง ทว่าน ้าหนาวแกล้งไม่สนใจต่อไป "น้องจีเรียกรันว่ารุ่นพี่สิ" "ค่ะ...รุ่นพี่" เด็กน้อยหันหน้าไปมองการันต์ตาแป๋ ว "น่ารักจังให้ท าอะไรก็ท าหมดเลยน้องรักของพี่" น ้าหนาวสวมกอดเด็กน้อยอย่างมีจริต "กูจะอ้วก" การันต์เอ่ยแทรกขึ้นมาอีกรอบพลางมองน ้าหนาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความ สยดสยองกับความสตรอว์เบอร์รีของน ้าหนาว "แกพูดจาหยาบคายต่อหน้าเด็กหลายครั้งแล้วนะ" น ้าหนาวหันขวับแหวการันต์เสียงเขียว "แล้วไง" การันต์ขมวดคิ้วเข้มเข้าหากันยุ่งพลางสวนกลับห้วน ๆ
39 ซากิระ บทที่11 "ชิ" น ้าหนาวกลอกตามองบนไปมาพลางเบะปากใส่การันต์ ก่อนจะหันไปคุยกับเด็กน้อยต่อ "นี่ๆ น้องจี...วันนี้มีธุระที่ไหนไหมถ้าไม่มีพี่ว่าจะชวนน้องจีไปดูหนังที่ห้าง" "...รุ่นพี่ไปด้วยไหมคะ" เด็กน้อยครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยถามน ้าหนาวเสียงเบาๆ พลางเหลือบ มองการันต์เล็กน้อย "หมายถึงรันเหรอ" น ้าหนาวหันไปมองการันต์ เด็กน้อยพยักหน้าหงึก ๆ เชิงบอกว่า ใช่ น ้าหนาวยิ้ม กริ่มก่อนจะตอบเด็กน้อยไปว่า "ก็ต้องไปด้วยอยู่แล้วเพราะรันจะคอยขับรถให้พี่ทุกครั้งที่พี่ออกนอกบ้าน" ค าตอบของน ้าหนาวท า เอาเด็กน้อยขวัญเสีย หน้าเจื่อนไปเลย "เรารีบไปกันเถอะ ไปช้าเดี๋ยวหนังจะหมดรอบ" น ้าหนาวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจับมือจีนัทพร้อม กับลากแขนการันต์ให้เดินตามไปด้วยกัน การันต์ขมวดคิ้วเข้มเข้าหากันยุ่ง สีหน้าแสดงออกชัดเจนว่าไม่ เต็มใจที่จะไปด้วยพลางพ่นลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายแต่ก็ยอมเดินตาม ระหว่างเดินไปที่โรงจอดรถหางตาคมกริบของการันต์เหลือบมองเด็กน้อยที่เอาแต่ตั้งหน้าตั้งตา มองตรงไปด้านหน้าเดินมุ่งไปที่โรงจอดรถอย่างตั้งใจ เมื่อเดินมาถึงโรงจอดรถ น ้าหนาวก็รีบเดินไปเปิด ประตูรถลัมโบร์กินี ซูเปอร์เอสยูวีแบบ 5 ที่นั่ง ให้จีนัทเข้าไปนั่งบนเบาะหลัง จีนัทขึ้นไปนั่งบนเบาะหลังอย่างว่าง่าย น ้าหนาวปิดประตูรถแล้วเดินไปเปิดประตูฝั่ งข้างคนขับ เข้าไปนั่งรอการันต์อย่างคล่องแคล่ว การันต์ส่ายหน้าไปมาด้วยความเหนื่อยใจ นอกจากผู้เป็นแม่แล้วก็ น ้าหนาวเนี่ยแหละที่ชอบจุ้นจ้านกับเขาจนน่าร าคาญ "นี่น้องจี...รู้ไหมว่ารันเป็นดาราแถมยังเป็นนักแสดงในสังกัดวายเอ็กซ์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ด้วยนะ" น ้าหนาวหันไปเอ่ยถามเด็กน้อย YX Entertainment เป็นสังกัดที่การันต์เซ็นสัญญาเข้าเป็นนักแสดงในสังกัด วายเอ็กซ์เอ็นเตอร์ เทนเมนต์เป็นบริษัทอุตสาหกรรมบันเทิงที่ใหญ่ที่สุดในไทย บริษัทด าเนินธุรกิจเป็นค่ายเพลง , ตัวแทนนัก แต่งเพลง , สถานีโทรทัศน์ช่อง YX เอชดี , ตัวแทนนักแสดง , ตัวแทนนางแบบนายแบบ , ผลิตเพลง , ผลิต ละคร หนัง ซีรีส์, การจัดงานอีเวนต์และคอนเสิร์ต. วายเอ็กซ์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ เป็นบริษัทอุตสาหกรรมบันเทิงอันดับหนึ่งของไทย คนที่จะได้เข้ามา เป็นนักร้องนักแสดงในสังกัดนี้จะต้องมีใบหน้าที่หล่อสวยเป็นทุนเดิมมาก่อนแล้ว YX เป็นค่ายที่เข้ายาก ที่สุด เนื่องจาก YX มีกฏเหล็กคือ ห้ามนักร้องนักแสดงในสังกัดท าศัลยกรรม ฉีดหน้าได้ ท านิดหน่อยได้แต่ ห้ามศัลยกรรมเด็ดขาด
40 ฉกรัก "รุ่นพี่เป็นดาราหรือคะ" เด็กน้อยตาเบิกกว้าง ด้วยเธอเกิดและโตที่รัสเซียจึงไม่รู้ข่าวสารวงการ บันเทิงของประเทศไทยเท่าไหร่นัก และเธอเองก็ไม่ค่อยดูทีวี เธอรู้ว่าการันต์หน้าตาดีมากๆ แต่ไม่คิดว่า การันต์จะเป็นดารา ในตอนแรกที่ได้เห็นใบหน้าของการันต์เธอก็คิดในใจว่าเขาหล่ออย่างกับดารา "ใช่แล้วละ ส่วนพี่เป็นนางแบบ" น ้าหนาวแนะน าตัวเองอย่างมีจริต "พี่หนาวกับรุ่นพี่เป็นคนดังนี่เอง" เด็กน้อยพยักหน้าอย่างเข้าใจ...เด็กน้อยคิดในใจ...พี่น ้าหนาว สวยและหุ่นดีขนาดนี้ไม่แปลกใจเลยที่ได้เป็นนางแบบ...แต่ตัดภาพมาที่เรา....เด็กน้อยก้มหน้ามองพุง กลมๆ ป่ องๆ ของตัวเองอย่างสลดใจ "ตอนนี้พวกพี่เพิ่งเข้าวงการยังไม่ดังเท่าไหร่แต่อีกไม่เกินสองปีพี่กับรันดังแน่" น ้าหนาวยักคิ้วอย่าง มั่นใจ เป็นจังหวะเดียวกับที่การันต์เปิดประตูรถเข้ามานั่งบนเบาะที่นั่งคนขับ จีนัทมองการันต์ไม่วางตา การันต์สตาร์ทรถแล้วเหยียบคันเร่งขับรถออกไปด้วยความเร็ว ท าเอาจีนัทไม่ทันตั้งตัวหงายหลังแขนซ้าย ชนประตู "นี่! ขับรถดีๆ หน่อยสิ เห็นไหมว่าน้องชนประตูเนี่ย!" น ้าหนาวแหวการันต์เสียงเขียวก่อนจะรีบหัน ไปดูจีนัท "น้องจีบาดเจ็บตรงไหนไหม" "ไม่มีแผลค่ะ" เด็กน้อยรีบลุกขึ้นมา ทว่าใบหน้าเหยเก "เอาดีๆ เจ็บตรงไหน" "เจ็บแขนนิดหน่อยค่ะ" เด็กน้อยน ้าตาคลอ น ้าหนาวมองตาเด็กน้อยแล้วรับรู้ได้ทันทีว่าเด็กน้อยคง เจ็บมาก น ้าหนาวหันไปหยิกแขนการันต์เป็นการลงโทษที่แกล้งเด็กแรงเกินไป การันต์สีหน้าไร้ความรู้สึก ผิด ขับรถต่อไปจนถึงห้างสรรพสินค้าดัง @ห้างสรรพสินค้าดัง "เจ็บมากไหมน้องจี" น ้าหนาวลงไปเปิดประตูรถให้จีนัทลงจากรถพลางเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง จีนัทส่ายหน้าเล็กน้อยเชิงบอกว่าไม่เจ็บเท่าไหร่ "ถ้าเจ็บมากรีบบอกพี่นะพี่จะพาไปหาหมอ" น ้าหนาวลูบผมเด็กน้อยเบาๆ ก่อนจะเดินจูงมือเด็ก น้อยเดินเข้าไปภายในห้างโดยมีการันต์เดินตามหลังห่างๆ "กินไอศกรีมไหมพี่เลี้ยง" น ้าหนาวจูงมือจีนัทมาหยุดตรงหน้าร้านไอศกรีมร้านดัง จีนัทพยักหน้า ตอบรับอย่างว่าง่าย "อยากกินรสอะไรสั่งเลยนะเดี๋ยวพี่มา" "เอาไอศกรีมข้าวเหนียวมะม่วงไซซ์ L ค่ะ" เด็กน้อยตาเป็นประกายพลางสั่งไอศกรีมกับพนักงาน อย่างคล่องแคล่ว "ขอตังค์หน่อย" น ้าหนาวเดินกลับไปหาการันต์เพื่อจะเอาเงินของการันต์ไปจ่ายค่าไอศกรีมให้จีนัท
41 ซากิระ "มึงเอาลูกเขาออกมาแบบนี้พ่อแม่เขาไม่ว่ารึไง" การันต์พ่นลมหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่ายพลาง หยิบธนบัตรสีเทาหนึ่งใบให้น ้าหนาว "ฉันขอแม่น้องแล้วจ้ะ" ค าตอบของน ้าหนาวท าให้การันต์ขมวดคิ้วเข้าหากันยุ่ง ด้วยเดินไปโรงจอด รถพร้อมกัน แล้วน ้าหนาวเอาเวลาไหนไปขออนุญาตคุณแม่ของจีนัท "ขอผ่านโทรจิตน่ะ แต่พลังงานของฉันไม่พอ น่าจะสื่อไปไม่ถึง งั้นฉันก็ฝากแกโทรไปบอกแม่น้อง แทนฉันหน่อยก็แล้วกันนะ" น ้าหนาวตอบหน้ามึนพลางโบกธนบัตรสีเทาอย่างกวนๆ เดินสะบัดผมเข้าไป หาจีนัทอย่างอารมณ์ดี "อีเดรัจฉาน" การันต์เค้นเสียงลอดไรฟันออกมาอย่างหงุดหงิดพลางจ้องน ้าหนาวเขม็ง น ้าหนาว เดินจูงมือจีนัทขึ้นบันไดเลื่อนตรงไปที่ชั้นสี่ ซึ่งเป็นชั้นของโรงภาพยนตร์และเครื่องเล่นของเด็กและวัยรุ่น การันต์เดินตามอย่างไม่เต็มใจ การปรากฏตัวของการันต์และน ้าหนาวท าให้ผู้คนบนชั้นสี่แตกตื่น ผู้คนต่างหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายภาพของการันต์และน ้าหนาวพลางกรี๊ดกร๊าดการันต์กันดัง ลั่นห้าง ท าให้จีนัทที่ไม่เคยพบเจอเหตุการณ์เช่นนี้สะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจกับเสียงกรีดร้องคล้ายเสียง ชะนีเรียกหาตัวผู้ในสวนสัตว์ น ้าหนาวรีบจูงมือจีนัทไปซื้อป๊ อปคอร์นและตั๋วภาพยนตร์ "ได้ตั๋วแล้ว" น ้าหนาวซื้อตั๋วเสร็จรีบจูงมือจีนัทไปหาการันต์ที่ยืนรออยู่หน้าประตูทางเข้าโรง ภาพยนตร์ "ถือป๊ อปคอร์นให้น้องหน่อย" น ้าหนาวยื่นป๊ อปคอร์นในมือที่เป็นของจีนัทให้การันต์ช่วยเธอถือ "มือก็มีเหมือนกันก็ให้ถือเองสิว่ะ" การันต์ขมวดคิ้วเข้มเข้าหากันยุ่งอย่างหงุดหงิด ด้วยรู้สึก ร าคาญที่มีคนจ านวนมากเดินตามถ่ายภาพตนตลอดเวลาตั้งแต่เดินขึ้นมาชั้นสี่ของห้าง "ไหนความเป็นสุภาพบุรุษ?" "น่าร าคาญ" การันต์จิ๊ปากอย่างหงุดหงิด จีนัทแหงนหน้ามองใบหน้าหล่อตาแป๋ ว หางตาล่างของ การันต์มองตาแป๋ วของจีนัท ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่ายเต็มทนพลางหยิบป๊ อปคอร์นของ จีนัทมาถืออย่างไม่เต็มใจ "ไปดูหนังกัน" น ้าหนาวจูงมือจีนัทเดินเข้าไปภายในโรงภาพยนตร์ การันต์หยิบโทรศัพท์มือถือ ขึ้นมากดต่อสายโทรหาบอดี้การ์ดที่เดินตามอยู่ห่างๆ "ปิดโรงหนังแล้วไล่คนพวกนี้ออกไปให้หมด" การันต์ออกค าสั่งด้วยน ้าเสียงแสนหงุดหงิดกับบอดี้ การ์ดแล้วกดวางสายเดินตามน ้าหนาวและจีนัทเข้าไปด้านในโรงภาพยนตร์ "ให้เด็กนั่งตรงกลางสิ" น ้าหนาวเอ่ยท้วงทันทีที่การันต์หย่อนสะโพกนั่งลงบนเบาะที่นั่งตรงกลาง ระหว่างเธอกับจีนัท
42 ฉกรัก "วุ่นวายจังวะ" การันต์ชักสีหน้าหงุดหงิด จีนัทพยายามชะเง้อคอมองหาน ้าหนาวที่นั่งอยู่ข้าง การันต์อีกฝั่ ง ทว่าการันต์นั่งชันเข่า ยกหัวเข่าขึ้นมาท าให้น ้าหนาวโดนบัง จีนัทแหงนมองใบหน้าหล่อ ตาแป๋ ว การันต์ใช้หางตาหลุบมองเด็กน้อย ยื่นป๊ อปคอร์นให้เธอ จีนัทยกมือขึ้นมาไหว้ขอบคุณแล้วรับป๊ อปคอร์นมากอดเอาไว้ก่อนจะหันหน้าไปมองหน้าจอภาพยนตร์ "ฮือ!" เด็กน้อยสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ ทิ้งป๊ อปคอร์นในมือโผเข้ากอดแขนการันต์แน่นเมื่อจู่ๆ ผี บนจอภาพยนตร์โผล่ออกมาแบบไม่ทันได้ตั้งตัว การันต์มองสีหน้าหวาดกลัวของเด็กน้อยนิ่งๆ ก่อนจะดึง มือของเด็กน้อยออกจากท่อนแขน ท าเอาเด็กน้อยหน้าเสีย ทว่าเมื่อผีในจอภาพยนตร์โผ่ออกมาอีกเด็กน้อยก็โผเข้ากอดท่อนแขนของการันต์เหมือนเดิม การันต์ดึงมือเด็กน้อยออกจากท่อนแขนเช่นเคย แต่เด็กน้อยเล่นกอดรัดท่อนแขนเขาเอาไว้แน่นพลางสั่น เทา ซุกใบหน้าแนบท่อนแขนแกร่งด้วยความกลัว การันต์จิ๊ปากอย่างหงุดหงิด ขี้เกียจดึงมือของเด็กน้อย ออกจึงปล่อยให้เด็กน้อยกอดท่อนแขนตนจนภาพยนตร์จบเรื่อง "จะปล่อยแขนฉันได้รึยัง" การันต์เอ่ยถามเด็กน้อยทันทีที่ภาพยนตร์ฉายจบ "ขอบคุณที่ให้กอดค่ะ" เด็กน้อยปล่อยมือจากท่อนแขนแกร่ง สองมือยกขึ้นมาไหว้ขอบคุณอย่าง สุภาพถ่อมตัว การันต์หลุบมองใบหน้าจิ้มลิ้มเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินน าออกไปก่อน "น้องจีหนังสนุกไหม" น ้าหนาวเอ่ยถามเด็กน้อยพลางจูงมือเด็กน้อยออกมาจากโรงภาพยนตร์ "สนุกค่ะ" เด็กน้อยตอบเสียงเบาพลางท าหน้าราวกับจะร้องไห้ "สนุกแล้วท าไมท าหน้าแบบนี้ละ" "หนูกลัวผีค่ะ" "เอ้า...ท าไมไม่บอกพี่ก่อนว่ากลัวผีถ้าบอกพี่ก่อนพี่จะได้พาไปดูหนังเรื่องอื่น" "ไม่เป็นไรค่ะ...หนูอยากลองดูหนังผีด้วย...หนังน่ากลัวแต่ก็สนุกค่ะ" เด็กน้อยตอบหน้าเจื่อนๆ สี หน้าบ่งบอกชัดเจนว่าเธอไม่ชอบหนังผีเอามากๆ แต่ตอบออกไปแบบนั้นตามมารยาท "แล้วตอนนี้ยังกลัวอยู่ไหม" "ไม่ค่อยแล้วค่ะ" "กลัวมากไหม? ถ้ากลัวมากก็ไปเกาะแขนรันเอาไว้" น ้าหนาวคว้าท่อนแขนของการันต์เอาไว้ท าให้ การันต์หันหน้ากลับมา "น้องกลัวผีอ่ะ" น ้าหนาวจัดแจงให้เด็กน้อยใช้มือเกาะท่อนแขนของการันต์เอาไว้ ซึ่งเด็กน้อยก็ยอม ท าตามอย่างว่าง่าย