93 ซากิระ ในตอนที่เรียนที่ประเทศไทย จีนัทรู้สึกว่าชามุกดูแปลกๆ เหมือนจะดีกับเธอแต่ก็ไม่ เหมือนจะร้าย ใส่เธอแต่ก็ไม่อีก หลายๆ ครั้งชามุกชอบบูลลี่เธอ ทว่าก็มักพูดปิดท้ายด้วยประโยคที่ว่า หยอก,ล้อเล่น, ไม่ได้ตั้งใจ เพราะงั้น จีนัทจึงรู้สึกว่า ชามุกคบไม่ได้ ไม่ควรให้ใจ แต่พอชามุกย้ายมาเรียนที่นี่เพียงคนเดียว จีนัทจึงช่วยเหลือเพราะชามุกยังพูดภาษารัสเซียไม่คล่อง จึงท าให้ทั้งคู่สนิทสนมกัน สนิทกันถึงขั้นชามุก ชวนจีนัทมาเป็นรูมเมท จีนัทเองก็โอเคมากๆ จึงย้ายมาอยู่กับชามุก ช่วยชามุกจ่ายค่าที่พัก อีกอย่างที่ จีนัทยอมย้ายมาอยู่กับชามุกเพราะบ้านของเธออยู่ห่างจากโรงเรียนหลายกิโลเมตร แต่ที่พักของชามุกอยู่ ห่างจากโรงเรียนไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตร
94 ฉกรัก บทที่24 "ก็ไม่ท ายังไง" ชามุกตอบด้วยท่าทางชิลๆ จีนัทถอนหายใจออกมายาวๆ อย่างเหนื่อยใจ ก่อนจะ หันไปมองหน้าจอมือถือด้วยความเศร้าสลด การันต์มีข่าวกับผู้หญิงไม่เว้นวัน ท าให้เธอรู้สึกนอยด์ทุกครั้ง ที่เห็นข่าว เกือบสามปีมานี้เธอตามข่าวเขาตลอด เธอเฝ้ารอวันที่เธอเรียนจบไฮสกูล ทันทีที่เธอเรียนจบเรียนจบไฮสกูลเธอจะบินกลับประเทศไทยทันที กลับไปเอาคืนเขา กลับไปท าให้ เขารู้สึกเสียดายที่เคยผลักไสเธอ เธอเห็นข่าวเขาแล้วก็ได้แต่นั่งซึมทั้งวัน เธอคิดในใจ...อย่างเธอจะท าอะไรได้ เธอไม่ใช่เจ้าของชีวิตของเขาหนิ เพราะงั้นจะโทรไปห้ามไม่ให้ การันต์ควงผู้หญิงคนอื่นก็ไม่ได้ ที่เธอท าได้ในตอนนี้คือ ท าตัวเองให้สวยยิ่งๆ ขึ้นไปอีก และ รอ รอโอกาสที่ เหมาะสม รอวันที่เรียนจบไฮสกูล หลังจากที่เรียนจบไฮสกูลแล้วเธอถึงจะกลับไปเรียนมหาวิทยาลัยที่ประเทศไทย ตอนนี้เธอสวย แล้วก็จริง ทว่า ก็ไม่สามารถกลับไทยได้ เนื่องจากติดปัญหาเรื่องครอบครัว "ฉันพูดเล่น แกอย่างอนเก่งนักสิ ทั้งโรงเรียนมีแค่ฉันกับแกสองคนที่เป็นคนไทยนะ ถ้าแกงอนฉัน แล้วเลิกคบฉัน ฉันกับแกก็ไม่มีเพื่อนคบแล้วนะ" ชามุกเห็นจีนัทล้มตัวลงนอนบนเตียงนอนพลางท าหน้า บึ้งจึงคิดไปเองว่าจีนัทคงไม่พอใจที่เธอแกล้งท าให้จีนัทตกใจแล้วแสร้งท าเป็นไม่รู้ร้อนรู้หนาว "ชิ ฉันไม่สนใจเรื่องนั้นหรอก ใครจะคบฉันหรือไม่คบฉันฉันไม่สนใจแล้ว" จีนัทเอ่ยทีเล่นทีจริง ในตอนนี้มีเพียงแค่พี่ชายข้างบ้านเท่านั้นที่เป็นเป้าหมายสุดท้ายของเธอ ส่วนคนอื่นจะมองเธอยังไง เธอ ไม่สนใจแล้ว เพราะเธอคิดว่า เธอได้ท าให้หลายๆ คนยอมรับเธอได้แล้ว "ใช่สิ ก็น้องจีนัทเด็กอ้วนในวันนั้นตอนนี้กลายเป็นสาวสวยสะพรั่งหุ่นเอ็กซ์แล้วหนิ พอสวยแล้วก็มี แต่คนเข้าหา ไม่จ าเป็นต้องเป็นฝ่ ายเดินเข้าไปหาใครก่อนเหมือนตอนที่เป็นเด็กอ้วนแล้ว ฉันเพิ่งรู้ว่า หน้าตาดีแล้วชีวิตมันดีมากขนาดนี้" ชามุกเอ่ยติดตลกคล้ายตัดพ้อตัวเอง "ไม่ต้องประชดฉันเลย แกก็สวยไม่น้อยไปกว่าฉันหรอก" "แหม....น้องจีนัทหนูไม่ถ่อมตัวเลยน่า...แต่ก็ขอบใจจ้าที่ชมพี่มุกคนนี้" ชามุกเอ่ยติดตลกก่อนจะ ล้มตัวลงนอนข้างๆ จีนัท "เมื่อไหร่พี่มุกจะเลิกแทนตัวเองว่า 'พี่' สักทีคะ เราอายุเท่ากันนะ" จีนัทบิดจมูกของชามุกเบาๆ ด้วยความมันเขี้ยว "ก็จนกว่าน้องจีนัทจะโตเป็นผู้ใหญ่สามารถขับรถเองได้ล่ะมั้ง" ชามุกตอบกลับติดตลกพลางพลิก ตัวนอนตะแคงข้างหันหน้าเข้าหาจีนัท
95 ซากิระ "ชิ" จีนัทยู่ปากใส่ ต่อมานึกขึ้นได้ว่าวันนี้เธอมีนัดฉีดโบท็อกซ์กับอาหมอจึงมองชามุกตาปริบๆ อย่างเว้าวอน "วันนี้ฉันมีนัดฉีดโบท็อกซ์ฉีดแฟตแล้วก็เติมวิตามินผิว แกช่วยขับรถไปส่งฉันที่โรงพยาบาลของอา หมอได้ไหม" จีนัทกระพริบตาปริบๆ จีนัทขับรถยนต์ไม่เป็น แต่ชามุกขับรถยนต์ได้ ทุกครั้งที่เธอไปท าสวย มักจะขอให้ชามุกช่วยขับรถไปส่ง "ฉีดโบท็อกซ์บ่อยไม่กลัวจะดื้อยาเหรอ โบท็อกซ์ฉีดทุกๆ หกเดือนก็พอแล้ว หรือทุกๆ สามเดือนก็ ได้ แต่นี่แกเล่นฉีดทุกสองสัปดาห์แบบนี้ระวังจะดื้อยาเอานะ" "ก็กรามฉันเยอะนี่ แกหน้าเรียวแกไม่มีวันเข้าใจคนหน้ากลมอย่างฉันหรอก" จีนัทใช้มือจับที่สัน กรามของตัวเองพลางลูบเบาๆ "แกหน้ากลมตรงไหนก่อน กรามก็ยุบจนแทบจะไม่มีให้เห็นแล้ว" "หน้าฉันกลมขนาดนี้แกมองไม่เห็นจริงเหรอ" จีนัทยื่นแก้มเข้าไปใกล้ๆ ใบหน้าของชามุก "เฮ้อ...น้องจีนัทคนงามของพี่มุก...ฉีดหน้าเยอะไม่ดีหรอกนะ...อะไรที่มันเยอะเกินไปมันไม่ดีหรอก มันจะเกิดเอฟเฟ็ กต์ตามมาทีหลัง...ท าอะไรให้มันอยู่ในความพอดีฉีดหน้าเยอะเกินไปหน้าจะแข็งทื่อ" ชา มุกถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยใจ จีนัทเล่นฉีดหน้าทุกๆ สองสัปดาห์ ชามุกจึงเป็นห่วงกลัวว่า จีนัทจะหน้าแข็งทื่อเหมือนแม่มด "ไปส่งหน่อยน้า" จีนัทออดอ้อนออเซาะเสียงหวานพลางกระพริบตาปริบๆ "เฮ้อ...แกจะไปจบที่ตรงไหนเนี่ยถ้าจะฉีดหน้าบ่อยขนาดนี้ฉันว่าแกทุบทั้งหน้าเถอะ...ศัลยกรรมตัด กรามทิ้งไปเลยยังดีกว่าจะได้ไม่ต้องฉีดโบท็อกซ์ทุกสองสัปดาห์แบบนี้" "ฉันก็อยากท าแบบนั้นแต่อาหมอไม่ท าให้" "ไปท าที่เกาหลีไหมล่ะ ฉันก็ว่าจะเหลาคางสักหน่อย" "อ้าว แล้วมาว่าคนอื่นฉีดหน้าเยอะ" "ฉันล้อเล่นน้า...ไปเถอะฉันจะไปส่ง" ชามุกลุกออกจากเตียงนอนเดินไปหยิบลิปสติกที่โต๊ะเครื่อง แป้งขึ้นมาทาที่ริมฝีปาก "ขอบคุณค่าพี่มุกคนสวย" จีนัทยิ้มแป้นพลางลุกออกจากเตียงนอนเดินไปหยิบกระเป๋ าสะพายข้าง แบรนด์เนมหรูขึ้นมาสะพาย
96 ฉกรัก @โรงพยำบำลศัลยกรรมตกแต่ง "จี" อาหมอมองใบหน้าสวยของหลานสาวด้วยความหนักใจ "เดือนหน้าไม่ต้องมาแล้วนะ อาไม่รู้จะ ฉีดอะไรให้แล้ว" "ยาหมดเหรอคะ" จีนัทมองอาหมอด้วยความงุนงงและตกใจในเวลาเดียวกัน "เปล่า แต่หน้าหนูมันสวยจนไม่รู้จะสวยยังไงแล้ว ถ้าฉีดมากไปกว่านี้จากที่หน้าสวยจะกลายเป็น หน้าแปลกคางยาวเหมือนแม่มด" อาหมอเตือนด้วยความหวังดี จีนัทในตอนนี้ไม่มีตรงไหนที่ไม่สวยเลย หากจีนัทยังฝืนฉีดหน้าต่อ เกรงว่าจากใบหน้าตุ๊กตาบาร์บี้ จะกลายเป็นใบหน้าแข็งทื่อเหมือนแม่มด "แต่หนูยังไม่พอใจนี่คะ...หนูอยากทุบทั้งหน้าแต่อาหมอไม่ยอมท าให้" จีนัทเบะปากคล้ายจะ ร้องไห้ "อยากหน้าสวยแบบแข็งทื่อเหรอ" "...." "ระหว่างหน้าสวยละมุนแบบตุ๊กตาบาร์บี้กับหน้าสวยเฉี่ยวแต่แข็งทื่อดูดุแบบแม่มดหนูจะเลือก แบบไหน" "....เลือก...สวยละมุนค่ะ" จีนัทตอบไม่เต็มเสียงพลางท าหน้ากระเง้ากระงอด "ก็นั่นแหละ เดือนหน้าไม่ต้องมาแล้ว อีกหกเดือนค่อยกลับมาใหม่" "วันนี้เติมฟิ ลเลอร์ปากให้ได้ไหมคะ" จีนัทเอ่ยน ้าเสียงแผ่วเบา เพราะกลัวอาหมอจะดุอีก "สวยมากแล้ว...เชื่ออาสักครั้งเถอะอาขอร้อง" อาหมอถึงกับขอร้อง จีนัทไยจะกล้าขัด @หนึ่งปีต่อมำ "มุกล่ะ" น ้าเสียงทุ้มดังขึ้นด้านหลังท าให้จีนัทที่ก าลังยืนรอชามุกอยู่หน้าอาคารเรียนสะดุ้งเฮือก ด้วยความตกใจหันไปมองที่ต้นทางของเสียงอัตโนมัติ "....พี่...ลีวาย?" จีนัทสะดุ้งตกใจมากกว่าเดิมเมื่อเห็นว่าเจ้าของเสียงนั้นคือ ลีวาย หนึ่งในเพื่อน สนิทของการันต์ "มะ...มาที่นี่ได้ยังไงคะ" จีนัทเอ่ยถามน ้าเสียงสั่นเครือเล็กน้อยพลางมองหาการันต์ ด้วยใจหนึ่งคิด เข้าข้างตัวเองว่าการันต์อาจจะมาด้วย ทว่าไร้วี่แวว "พ่อพี่ให้มารับน้องสาวกลับบ้าน" "น้องสาวเหรอคะ" จีนัทท าหน้างุนงง เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าลีวายมีน้องสาว แล้วใครละที่เป็น น้องสาวของลีวาย คงไม่ใช่ ชามุก หรอกนะ เพราะเมื่อกี้ลีวายถามหาชามุกกับเธอ...จีนัทคิดในใจ
97 ซากิระ "เราเป็นเพื่อนกับน้องสาวพี่ไม่ใช่เหรอ" "...ชามุกคือน้องสาวของพี่ลีวายเหรอคะ" "...อื้ม" ลีวายตอบเบาๆ ในล าคอหนา จีนัทชะงักอึ้งไปชั่วขณะ เธอไม่รู้มาก่อนเลยว่าชามุกเป็น น้องสาวของลีวาย และชามุกเองก็ไม่เคยบอกเรื่องที่มีพี่ชายให้เธอรู้ด้วย โลกมันจะกลมเกินไปรึเปล่า...จีนัทคิดในใจ "เราดูเปลี่ยนไปเยอะนะ" ลีวายเอ่ยทักท้วงท าให้จีนัทหลุดออกจากภวังค์ความคิดของตัวเอง "ขอเบอร์ได้ปะ" "คะ?" จีนัทเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอมองใบหน้าหล่อด้วยความงุนงงและตกใจในเวลา เดียวกัน "พี่จีบเราได้ใช่ไหม" ลีวายเอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมาท าเอาจีนัทท าตัวไม่ถูก
98 ฉกรัก บทที่25 "...." จีนัทไม่ตอบอะไรเธอเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นราวกับก าลังใช้ความคิด "ไม่ตอบแปลว่าได้" ลีวายเอ่ยขึ้นมาท าให้จีนัทหลุดออกจากภวังค์ความคิดของตัวเอง หางตาของลี วายมองไปที่ด้านหลังของจีนัทเล็กน้อย ชามุกเดินออกมาจากอาคารเรียนได้ยินตั้งแต่ลีวายเอ่ยถามจีนัท ว่า...พี่จีบเราได้ใช่ไหม ส่วนลีวาย เห็นชามุกก าลังเดินตรงมาทางนี้ จึงเอ่ยขอเบอร์โทรของจีนัท เพื่อที่จะท าให้ชามุก ผู้ เป็นน้องสาวหึง ที่ลีวายพูดมาทั้งหมด ก็แค่สิ่งลวงตา เพราะคนที่ลีวายชอบจริงๆ คือ ชามุก "มะ..." จีนัทจะเอ่ยแย้งทว่าลีวายเอ่ยแทรกขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อนท าให้เธอพูดไม่จบประโยค "ท าไม ติดปัญหาตรงไหน" "...." ลีวายเปิดโอกาสให้เธอพูดแล้ว ทว่า คราวนี้เธอกลับไม่พูด "หรือว่ารอใครอยู่ก็เลยไม่อยากให้พี่จีบ" "....ปะ....เปล่าค่ะ" จีนัทตอบน ้าเสียงตะกุกตะกักราวกับมีอะไรในใจแต่ไม่กล้าพอที่จะเอ่ยออกมา ชามุกยืนมองอยู่ด้านหลังของจีนัทก าหมัดแน่นคล้ายไม่พอใจที่จีนัทไม่เอ่ยปฏิเสธพี่ชายของเธอ "งั้นก็ดีแล้วล่ะ เพราะต่อให้เธอมีคนที่รออยู่แล้วพี่ก็ไม่สนใจ" "พี่ลี" ชามุกเอ่ยแทรกขึ้นมาขัดจังหวะพลางแสร้งยิ้มร่าวิ่งเข้าไปแทรกกลางวงสนทนา "มุก" จีนัทเอ่ยเรียกชื่อของชามุกพลางมองใบหน้าของชามุกด้วยความล าบากใจ "รู้จักจีนัทด้วยเหรอคะ" ชามุกหันหลังให้จีนีท เอ่ยถามลีวายโดยใบหน้าสวยมีรอยยิ้มตลอดเวลา ทว่าแววตาที่จ้องมองลีวายเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ที่ไม่พอใจเพราะเธอแอบชอบพี่ชายของตัวเอง และลี วายเองก็มีใจให้เธอ เพราะมีใจให้ชามุก ลีวายจึงแสร้งจีบจีนัทต่อหน้าชามุก "รู้สิ....แล้วต่อจากนี้ก็จะรู้จักมากขึ้นกว่าเดิม" ลีวายหันไปยิ้มให้จีนัท ครู่หนึ่งลีวายหันไปยิ้มมุม ปากอย่างเจ้าเล่ห์ให้กับชามุก "ซัมเมอร์นี้ฉันต้องกลับไทย แกจะกลับไทยพร้อมฉันไหม" ชามุกหันไปเอ่ยถามจีนัทด้วยท่าทีร่าเริง ทว่าในใจเคืองจีนัทเป็นอย่างมาก "...ไม่ล่ะ...ฉันยังไม่พร้อม" จีนัทเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบกลับพลางยิ้มบางๆ ตามมารยาท "...ฉันเข้าใจ" ชามุกพยักหน้าอย่างเข้าใจ ก่อนจะจูงมือจีนัทเดินออกไป ลีวายเดินตามทั้งคู่ไปที่ รถยนต์คันหรูสายตาคมกริบจ้องมองน้องสาวตลอดเวลา ไม่ยอมละสายตา
99 ซากิระ @หลำยเดือนต่อมำ ติ้ง ติ้ง เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นจากโทรศัพท์มือถือของจีนัทสองครั้งในระยะเวลาไล่เลี่ยกัน ท าให้จีนัทที่ก าลังนอนอ่านหนังสือเรียนอยู่บนเตียงนอนหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู ทันทีที่เห็นข้อความ บนหน้าจอมือถือเธอก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่รีบพิมพ์ข้อความตอบกลับทันที Messenger จำก ลีวำย ลีวาย : ท าอะไรอยู่ ลีวาย : กินข้าวรึยัง จีนัท : ก าลังอ่านหนังสือเตรียมสอบค่ะ จีนัท : หนูทานข้าวแล้วค่ะ แล้วพี่ลีทานข้าวหรือยังคะ "ท าอะไรอยู่เหรอ" ชามุกนั่งอยู่บนโซฟา ได้ยินเสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นจากมือถือของจีนัท เดาว่าคงเป็นพี่ชายของเธอที่ส่งข้อความมาหาจีนัทเป็นแน่ เพราะเห็นจีนัทยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ชามุกอยากรู้ ว่าพี่ชายของเธอจะพูดอะไรกับจีนัทบ้างจึงกระโดดขึ้นเตียงนอน ไปนอนข้างๆ จีนัทเหมือนทุกครั้งที่ลีวาย โทรหรือส่งข้อความมาหาจีนัท "คุยกับพี่ลีวายอยู่" จีนัทตอบน ้าเสียงราบเรียบพลางพิมพ์ข้อความตอบกลับ ชามุกมองข้อความ หวานชื่นบนหน้าจอมือถือของจีนัทแล้วรู้สึกเจ็บปวดเป็นอย่างมาก แม้จะรู้สึกเจ็บปวด แต่ก็ไม่สามารถ แสดงความรู้สึกนั้นออกมาได้ เพราะเรื่องของเธอกับลีวาย ถูกที่บ้านสั่งให้เก็บเป็นความลับตลอดกาล "....แกคบกับพี่ชายฉันแล้วพี่การันต์ล่ะแกลืมพี่เขาไปแล้วเหรอ" ชามุกมองข้อความบนหน้าจอมือ ถือของจีนัทด้วยแววตาเศร้าโศก "....ที่แกพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองก็เพื่อพี่การันต์ไม่ใช่เหรอ" ชามุกเอ่ยถามคล้ายจงใจเรียกสติ จีนัทให้กลับไปสนใจเป้าหมายแรก "....ฉันเปลี่ยนแปลงตัวเองก็เพื่อตัวฉันเอง" ค าถามจี้จุดของชามุกท าให้จีนัทชะงักทันที ครู่หนึ่ง จีนัทเห็นชามุกท าหน้าเศร้า แต่ก็เพียงครู่หนึ่ง เพราะชามุกรีบเก็บสีหน้า พยายามบังคับสีหน้าให้ดูปกติ ที่สุด เพื่อไม่ให้จีนัทจับพิรุธได้ "แกไม่ชอบพี่การันต์แล้วเหรอ" "...ก็ยังชอบอยู่นะแต่ตอนนี้ฉันว่าฉันชอบพี่ลีวายมากกว่า" จีนัทตอบเช่นนี้ท าให้ชามุกเคืองมาก กว่าเดิม ความจริงจีนัทชอบการันต์ ไม่ได้ชอบลีวาย ถ้าจีนัทชอบลีวายคงชอบไปนานแล้ว แต่ที่ยอมคุยกับ ลีวายเพราะต้องการเอาคืนการันต์ เธออยากรู้ว่าถ้าเพื่อนสนิทของเขาคบหากับเธอ เขาจะท าอย่างไร จะ หึงหวงเธอไหม จะแย่งเธอมาจากลีวายรึเปล่า
100 ฉกรัก ลีวายเข้าหาเธอเพราะอยากจะท าให้ชามุกหึง ส่วนเธอ ยอมคบกับลีวายเพราะอยากท าให้การันต์ หึง จะว่าเธอเห็นแก่ตัวฝ่ ายเดียวก็ไม่ได้ เพราะลีวายเป็นคนเดินเข้ามาหาเธอก่อน เลือกใช้เธอเป็น เครื่องมือก่อน เธอไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์รักต้องห้ามของลีวายกับชามุก แต่ที่รู้คือ รู้ว่าตัวเองต้องท าให้ การันต์อกแตกตายเพราะเธอให้ได้ "แกจะจับปลาสองมือเหรอ" ชามุกเอ่ยถามติดตลก ทว่าความในใจเธอไม่ชอบใจในสิ่งที่จีนัทก าลัง ท าอยู่ "แล้วฉันจับไม่ได้เหรอ" จีนัทเอ่ยถามด้วยสีหน้าใสซื่อเหมือนปกติ ทว่า ประโยคที่เอื้อนเอ่ยออกมา นั้นแอบแรดเงียบอยู่หน่อยๆ "...มนัก็สิทธิ์ของแก" ชามุกชะงักอึ้งไปชั่วขณะ ด้วยไม่คาดคิดว่าจีนัทจะพูดประโยคแบบนี้ออกมา ได้หน้าซื่อตาใส "...แต่ในฐานะน้องสาวของพี่ลีวายฉันอยากขอให้แกเลือกทุ่มเทให้หนึ่งคน...ถ้าแกจะเลือกพี่ การันต์ก็ควรเลิกคุยกับพี่ชายฉัน...พูดตามตรงฉันไม่อยากเห็นพี่ชายตัวเองโดนสวมเขาจากเพื่อนที่ฉัน สนิทด้วยมากที่สุด...แกเข้าใจที่ฉันพูดใช่ไหม" "...ฉันเข้าใจ" "แล้วแกจะเลือกใคร" ชามุกมองใบหน้าสวยหวานของจีนัทอย่างคาดหวังค าตอบ ชามุกคาดหวัง เหลือเกินว่าจีนัทจะเลือกการันต์ "....ฉันขอเวลาหน่อย" จีนัทยิ้มบางๆ ไร้ซึ่งค าตอบที่ชัดเจน "....เป้าหมายแรกของแก...ฉันว่าไม่เลวเลยนะ" ชามุกเอ่ยเชิงสื่อว่า เป้าหมายแรกของจีนัทคือ การันต์ อยากแนะน าให้จีนัทเลือกเป้าหมายแรก "แกหมายถึงพี่รันใช่ไหม" "ฉันว่าพี่เขาดูเหมาะสมกับแกดี" "ไม่หรอก...พี่รันกับฉันเรายังมีความต่างกันอยู่เยอะพอสมควร" จีนัทเอ่ยพลางยิ้มบางๆ @ประเทศไทย @Gee Club คลับหรูของกำรันต์ "มึงอัปรูปคู่กับแฟนเด็กถี่เกินไปรึเปล่าวะ" ธามไทเอ่ยถามลีวายพลางหันหน้าจอมือถือของตัวเอง ที่มีรูปถ่ายของลีวายและแฟนสาวอย่างจีนัทให้เพื่อนในกลุ่มดู "ก็ปกติ" ลีวายตอบด้วยท่าทางชิล ๆ พลางหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม การันต์มองภาพบนหน้าจอมือ ถือเพียงนิด เขาดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้มราวกับไม่พอใจภาพหวานชื่นตรงหน้า การันต์หยิบบุหรี่ราคา
101 ซากิระ แพงบนโต๊ะตรงหน้าขึ้นมาสูบควันบุหรี่เข้าปอดเฮือกใหญ่ ราวกับต้องการให้บุหรี่ช่วยท าให้เขาคลายความ หงุดหงิด "เห็นมึงอัปรูปคู่กับแฟนบนอินสตาแกรมบ่อยๆ กูเริ่มอยากเห็นตัวจริงแฟนของมึงแล้วว่ะ อยากรู้ว่า จะสวยเหมือนในรูปรึเปล่า" คิมทันเอ่ยพลางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา กดเข้าไปที่อินสตาแกรมของลีวาย เพื่อจะดูรูปถ่ายของลีวายและแฟนสาว "เออ...พาแฟนมาให้เพื่อนรู้จักหน่อยดิว่ะจะหวงอะไรนักหนา" เมฆคินทร์เอ่ยเสริม "เมื่อไหร่ที่กูมั่นใจว่าคนนี้ใช่ส าหรับกู กูจะพามาให้พวกมึงรู้จักเอง" "พูดแบบนี้แสดงว่ายังไม่เคยพาแฟนไปไหว้พ่อกับแม่ของมึงสินะ...ต้องเป็นตัวจริงเท่านั้นเหรอวะ ถึงพาเข้าบ้านได้" คิมทันเอ่ยถาม "กูไม่อยากพาคนผิดเข้าบ้าน...อยากแน่ใจก่อน...เราสองคนยังมีเวลาศึกษากันอีกเยอะ...กูยังไม่ รีบว่ะ" "แฟนมึงชื่ออะไรวะ" เมฆคินทร์เอ่ยถาม ด้วยเห็นเพียงแค่รูปถ่ายบนอินสตาแกรมแต่ไม่เคยรู้ชื่อ แฟนสาวของลีวายมาก่อน เพราะลีวายไม่ยอมบอก "...จีนัท" ลีวายตอบน ้าเสียงห้วนๆ การันต์ขบกรามเข้าหากันแน่น นั่งฟังเงียบๆ ไม่เอ่ยปากถาม อะไร เพราะรู้อยู่แล้วว่าคนที่ลีวายก าลังคบหาอยู่คือ จีนัท เด็กผู้หญิงข้างบ้านที่การันต์เองก็มีใจให้ตั้งแต่ แรกเห็น "จีนัท? ท าไมชื่อเหมือนเด็กที่เคยตามตื๊อมึงจังวะ" คิมทันขมวดคิ้วเข้าหากันยุ่งอย่างสงสัยก่อนจะ หันไปเอ่ยถามการันต์ที่เอาแต่นั่งสูบควันบุหรี่เข้าปอด "...คนเดียวกันละมั้ง" เป็นธามไทที่เอ่ยแทรกขึ้นมา ธามไทสนิทกับลีวายมากที่สุดในกลุ่ม จึงรู้ ตั้งแต่แรกจากปากของลีวายแล้วว่าลีวายก าลังคบหาอยู่กับเด็กผู้หญิงชื่อจีนัทที่ครั้งหนึ่งเคยตามจีบ การันต์ "เดี๋ยวนะ สาวงามที่มึงก าลังคบอยู่คือเด็กอ้วนด าคนนั้นน่ะเหรอ" เมฆคินทร์ชะงักอึ้งก่อนจะเอ่ย ถามเพื่อนด้วยสีหน้าตกใจราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน ธามไทพยักหน้าเชิงตอบว่า ใช่ ท าเอาเมฆคินทร์ ช็อกอึ้งไปชั่วขณะ "พระเจ้า...คนเรามันเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้เลยเหรอวะ" เมฆคินทร์ขยี้ตารัวๆ เพ่งมองรูปภาพของ จีนัทอย่างไม่เชื่อสายตา "กูมองข้ามเด็กคนนั้นไปได้ยังไงวะ ถ้ารู้ว่าโตขึ้นมาจะสวยขนาดนี้กูคงเต๊าะเอาไว้ตั้งแต่ตอนนั้น แล้ว" เมฆคินทร์เอ่ยอย่างเสียดาย พอเพ่งมองดีๆ สาวงามหุ่นเอ็กซ์บนหน้าจอมือถือมีความคล้ายคลึงกับ
102 ฉกรัก เด็กอ้วนด าที่เคยตามจีบการันต์เมื่อหลายปีก่อนอยู่เหมือนกัน หากไม่ใช่เพราะดวงตาสีฟ้าอมเขียวของ จีนัท เมฆคินทร์ไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดว่าสาวงามคนนี้คือ จีนัท เด็กอ้วนด าในวันนั้น "เด็กคนนั้นโตขึ้นมาสวยขนาดนี้มึงไม่นึกเสียดายบ้างเหรอวะ" คิมทันเอ่ยถามการันต์ ท าให้เพื่อนๆ หันไปมองที่การันต์เป็นตาเดียว
103 ซากิระ บทที่26 "...มีอะไรต้องเสียดาย" การันต์ถามกลับไปห้วนๆ พลางชักสีหน้าร าคาญ "ไอ้รันหญิงมันเยอะ มันจะเสียดายท าไมแค่ผู้หญิงคนเดียว อย่างมันกระดิกนิ้วครั้งเดียวพวก ผู้หญิงสวยๆ ก็คลานเข้ามาหาแล้ว" เป็นเมฆคินทร์ที่เอ่ยแทรกขึ้นมา "กูมีงานต้องท าต่อพวกมึงตามสบาย" การันต์เอ่ยบอกเพื่อนๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้ว เดินออกไปจากห้องวีไอพี "มีอะไรให้ช่วยก็บอก" เป็นลีวายที่เอ่ยขึ้นมา "ช่วยตัวมึงเองเถอะ" การันต์หยุดฝีเท้าเอี้ยวหน้าไปมองลีวายเพียงนิดพลางเอ่ยเป็นนัยเชิงเตือน ลี วายยักไหล่อย่างไม่ยี่หระก่อนจะหันไปดื่มเหล้าต่อโดยไม่ได้คิดอะไรมากกับค าพูดของการันต์ เพราะด้วย ปกติการันต์ก็เป็นคนพูดจาประมาณนี้อยู่แล้ว @เวลำผ่ำนไปครึ่งช่ัวโมง ติ้ง เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นจากโทรศัพท์มือถือของลีวายท าให้ลีวายที่ก าลังจะกระดกเหล้า เข้าปากหยุดชะงัก หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดอ่านข้อความของแฟนสาว Messenger จำก จีนัท จีนัท : ยังไม่กลับบ้านเหรอคะ ลีวาย : ขอเวลาอีกหนึ่งชั่วโมง จีนัท : หนูว่ากลับได้แล้วนะคะ ขับรถตอนเมาอันตรายนะ (ลีวายเก็บโทรศัพท์มือถือใส่ลงในกระเป๋ ากางเกง วางขวดเหล้าในมือลง ก่อนจะหันไปบอก เพื่อนๆ) "กูว่ากูเริ่มเมาแล้วว่ะ" ลีวายเอ่ยพลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง "อะไรวะเพิ่งดื่มไปไม่กี่ขวดเอง" คิมทันเอ่ยท้วงพลางขมวดคิ้วเข้าหากันแน่นอย่างไม่ชอบใจ "ปกติมึงแดกเหล้า 20ขวดก็ยังไม่เมาเลย วันนี้เป็นส้นตีนอะไรขึ้นมา ดื่มไปแค่ไม่กี่ขวดก็บอกว่า เมาแล้ว" เป็นธามไทที่เอ่ยแย้งขึ้นมา "จีนัทบอกให้กลับบ้าน" ลีวายเอ่ยไม่เต็มเสียงราวกับกลัวว่าเพื่อนจะล้อว่าเกรงใจแฟน "ก็นึกว่าเป็นส้นตีนอะไร...แฟนสั่งนี่เอง...ไม่คิดว่าคนเหี้ยอย่างมึงจะกลัวแฟน" เป็นเมฆคินทร์ที่เอ่ย ขึ้นมากระแนะกระแหน "กูกลับล่ะ...ครั้งหน้าจะชดเชยให้" ลีวายโบกมือลาเพื่อนแล้วเดินออกไปจากห้องวีไอพีทันที เพื่อนๆ ส่ายหน้าไปมาอย่างเซ็งๆ ก่อนจะหันไปดื่มกันต่อพลางพูดคุยเรื่องผู้หญิงพลางพูดเรื่องธุรกิจพลาง
104 ฉกรัก ลีวายขับรถยนต์คันหรูออกไปจากคลับด้วยความเร็ว เขาขับรถเข้าไปจอดริมถนนเพื่อจะเดินลงไป ซื้อบุหรี่ที่ร้านสะดวกซื้อชื่อดัง ปกติลีวายสูบบุหรี่ราคาแพงที่น าเข้ามาจากต่างประเทศ ทว่าวันนี้เขาลืม เอาบุหรี่ติดตัวมาด้วย จึงแวะเข้าร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อบุหรี่ในร้านมาสูบแก้ขัดไปพลางระหว่างขับรถกลับ บ้าน ลีวายเดินเข้าไปภายในร้านสะดวกซื้อไม่นานนักก็เดินออกมา ลีวายมองไปที่หน้ารถยนต์คันหรู ของตัวเอง เห็นกลุ่มวัยรุ่นแปดคน อายุน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกัน ยืนสูบบุหรี่อยู่ที่หน้ารถของตนจึงมอง คนกลุ่มนั้นเล็กน้อย ก่อนจะเดินเลี่ยงอ้อมไปด้านหลังรถแทน ที่เดินเลี่ยงไม่ได้กลัว แต่ไม่อยากเสียเวลากับพวกสวะฐานะต ่าต้อยกว่า ทว่าในจังหวะที่เดินเลี่ยง ไปอีกทาง น ้าเสียงกวนๆ ของหนึ่งในกลุ่มนั้นดังขึ้นมาเชิงหาเรื่อง "มองหน้าอยากมีเรื่องเหรอวะ" ค าถามกวนตีนของกลุ่มคนสวะท าให้ลีวายหยุดชะงักฝีเท้า ความ หัวร้อนพุ่งพล่านในทันที ลีวายหันไปเอ่ยถามกลุ่มคนสวะอย่างเอาเรื่องว่า "นั่นหน้าเหรอวะ กูก็นึกว่าตีน" "ไม่มีเพื่อนมาด้วยยังเสือกปากดีนะไอ้เวร...กระทืบแม่ง" กลุ่มคนสวะสวนกลับอย่างหัวร้อนก่อนจะ วิ่งกรูเข้าไปรุมกระทืบลีวาย ตุ้บ! ผัวะ! ตุ้บ! ผัวะ! เสียงชกต่อยของทั้งสองฝ่ ายดังขึ้นอย่างป่ าเถื่อน ลีวายเก่งกาจเรื่องการต่อสู้พอตัว ทว่าด้วย จ านวนคนที่มีมากกว่าท าให้เขาเสียเปรียบ ได้รับบาดเจ็บมากกว่ากลุ่มคนสวะ ลีวายเสียหลักถูกล็อกตัว เอาไว้ ชายหนุ่มผู้เป็นคนเอ่ยหาเรื่องก่อนหยิบมีดพกสั้นออกมาจากกระเป๋ ากางเกง แล้วแทงเข้าที่หน้าท้อง แกร่งของลีวายจนมิดด้าม ชายสวะดึงมีดออกมาจากหน้าท้องแกร่ง ท าให้เลือดจากบาดแผลพุ่งทะลักออกมาจากหน้าท้อง แกร่งของลีวาย ชายสวะจะใช้มีดแทงลีวายซ ้าอีกครั้ง "หยุด!" ทว่าต้องหยุดชะงักเมื่อน ้าเสียงเข้มทรงอ านาจของใครบางคนดังขึ้นมา กลุ่มคนสวะเห็นว่า เจ้าของเข้มทรงอ านาจก าลังเดินเข้ามาพร้อมกับบอดี้การ์ดอีกสิบคนจึงรีบวิ่งเผ่นหนีไปคนละทิศคนละ ทาง "ไอ้รัน" ลีวายทรุดตัวนอนลงบนพื้นถนน ดวงตาเริ่มพร่ามัวเริ่มมองเห็นภาพตรงหน้าไม่ชัด แต่ก็ พอจะรู้ว่าคนที่เข้ามาช่วยคือ การันต์ "ไง...อย่าเพิ่งรีบตาย" การันต์เดินไปหยุดตรงหน้าของลีวาย ครู่หนึ่งการันต์ยิ้มมุมปากอย่าง เลือดเย็น ก่อนจะย่อตัวนั่งลงพยุงร่างของลีวายลุกขึ้น
105 ซากิระ "มึงมาได้ยังไง" ลีวายเอ่ยถามน ้าเสียงแผ่วเบา ริมฝีปากหนาซีดไร้เลือดฝาด มือขวากุมบาดแผล เอาไว้ไม่ให้เลือดไหลออกมา "กูก าลังจะกลับบ้านแต่เห็นมึงโดนรุมอยู่ก็เลยลงมาช่วย" "...ขอบใจ" ลีวายหายใจติดขัดคล้ายจะสิ้นใจ "ไม่เป็นไรรีบไปโรงพยาบาลเถอะ" การันต์หันไปส่งสัญญาณให้บอดี้การ์ดช่วยกันแบกร่างของลี วายขึ้นรถ "กูประเมินตัวเองสูงเกินไป คิดว่าพวกมันแค่แปดคนยังไงก็สู้กูไม่ได้" ลีวายกล่าว หากเป็นนักเลง ธรรมดาลีวายซัดร่วงไปนานแล้ว แต่นี่ไม่ใช่ กลุ่มคนสวะพวกนี้คือนักฆ่า ฝีมือย่อมไม่ธรรมดาอยู่แล้ว ที่ลีวายโดนท าร้ายวันนี้ เป็นฝีมือของการันต์ นักฆ่าพวกนั้นก็เป็นคนของการันต์ ที่ท าลงไปการันต์ แค่ต้องการเตือน เตือนเรื่องที่ลีวายชอบโพสต์ภาพคู่กับจีนัทลงโซเชียล เพราะการันต์เห็นแล้วรู้สึกขัดหูขัด ตาไปหมด ไม่ชอบสุดๆ หากลีวายไม่อยากเจ็บตัวอีกก็เลิกอวดจีนัทลงโซเชียลซะ จะได้ไม่ต้องเจ็บตัว นี่คือ การเตือนครั้งที่หนึ่ง อีกอย่าง หากไม่ใช่เพราะว่าลีวายเป็นเพื่อน การันต์ฆ่าทิ้งตั้งแต่วันนั้นแล้ว วันที่ลีวายเข้ามาแย่ง จีนัทไปเข้าชมรมของตัวเองตัดหน้าเขา "ช่างเถอะ กูสั่งลูกน้องตามไปจัดการแล้ว" การันต์เอ่ยอย่างขอไปที ลีวายหลับตาลงอย่างอ่อนล้า @หลำยช่ัวโมงต่อมำ @โรงพยำบำลเอกชน "ขอบใจมึงมาก ถ้าไม่ได้มึงช่วยกูคงตายอยู่ตรงนั้น" ลีวายออกจากห้องผ่าตัดเอ่ยขอบคุณการันต์ ด้วยความซาบซึ้งอีกครั้ง "ไม่ต้องขอบคุณหรอก" การันต์เอ่ยน ้าเสียงนิ่งๆ พลางคิดในใจ 'เพราะคนที่ท าร้ายมึงคือกู" "ถึงมึงจะเป็นเพื่อนสนิทกูแต่กูเป็นคนรู้บุญคุณคน ถ้าวันหน้ามึงมีเรื่องอะไรที่กูช่วยได้มึงบอกกูได้ เลย" ลีวายเป็นคนรู้บุญคุณคน หากไม่ตายก่อนบุญคุณต้องได้ทดแทน การันต์ยิ้มมุมปากอย่างยากจะ คาดเดาความคิด "เอางั้นเหรอ...ที่กูช่วยมึงก็เพราะมึงเป็นเพื่อนกู" 'ถ้ามึงไม่ใช่เพื่อนกู กูฆ่ามึงตั้งนานแล้ว' การันต์พูดในใจ "มึงมีเรื่องอะไรอยากให้กูช่วยหรืออยากขออะไรจากกูค่อยบอกกูก็แล้วกัน" ลีวายเอ่ยจบประโยคก็ หลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้า
106 ฉกรัก "ถ้ากูมีเรื่องจะขอจริงๆ กูขอไปมึงจะยกให้กูได้จริงเหรอ" ค าถามมีนัยแฝงของการันต์ท าให้ลีวาย ลืมตาขึ้นมา "...ก็ขึ้นอยู่กับว่ามึงขออะไร" "คนอย่างกูถ้าจะขออะไรใครไม่เคยขอเรื่องง่ายๆ" "....ถ้ามึงจะขออะไรจากกูคงไม่ใช่เรื่องเงินทองเพราะมึงก็รวยมากอยู่แล้ว....ที่มึงอยากได้จากกูคือ อะไร" 'ของที่เคยเป็นของกู' การันต์เอ่ยในใจ เพราะยังไม่ถึงเวลาที่เขาจะเอาผู้หญิงของเขาคืน จึงยังไม่ เอ่ยสิ่งที่เขาต้องการออกมา "ตอนนี้ยังไม่มี...เอาไว้มีเมื่อไหร่กูจะบอก" การันต์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย ลีวายพยักหน้าอย่างไม่เรื่อง มากก่อนจะหลับตาลง @หลำยปี ต่อมำ @โรงแรมหรู "นั่น....ใช่แฟนเด็กของไอ้ลีวายรึเปล่า" เมฆคินทร์เอ่ยถามธามไทที่ยืนข้างๆ ทันทีที่เห็นจีนัทเดินเข้า มาภายในงานเลี้ยงวันเกิดอายุครบ 21 ปี ของลีวาย "สวยอ่ะ ผู้หญิงหน้าลูกครึ่งยุโรปที่เดินมากับคุณชามุกคือใครเหรอฉันไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย" เพียงดาว ลูกสาวของนักการเมืองชื่อดังเอ่ยถามมยุราเพื่อนสนิทของเธอทันทีที่สายตาหันไปสะดุดเข้ากับ ความสวยของจีนัท ตอนนี้ทุกคนภายในงานต่างหันไปมองที่จีนัทและชามุกที่ก าลังเดินเข้ามาภายในงานเลี้ยง จีนัท เพิ่งเดินทางมาถึงประเทศไทยเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา ทันทีที่เครื่องบินลงจอดเธอกับชามุกก็ตรงมาที่งาน เลี้ยงทันที โดยการมาของพวกเธอเป็นความลับ ไม่ได้บอกลีวายให้รู้ก่อน เพราะอยากจะมาเซอร์ไพรส์ คน ที่รู้ว่าพวกเธอกลับถึงประเทศไทยวันนี้มีเพียงแค่คุณพ่อคุณแม่ของพวกเธอ "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน" มยุราตอบพลางมองจีนัทไม่วางตา การปรากฏตัวของจีนัทในครั้งนี้ท าเอา ผู้คนภายในงานอึ้งไม่น้อย ด้วยไม่คุ้นหน้าเธอเลย อีกอย่างอินสตาแกรมที่ลีวายสร้างเอาไว้โพสต์รูปคู่ของ เขากับเธอก็ตั้งค่าบัญชีเป็นแบบส่วนตัว อนุญาตให้แค่คนรู้จักและคนสนิทติดตาม ไม่ได้เปิดอินสตาแกรม เป็นแบบสาธารณะ เพียงดาวและมยุราเป็นแขกของคุณพ่อของลีวาย ไม่รู้จักกับลีวายเป็นการส่วนตัวจึงไม่แปลกที่จะ ไม่รู้จักจีนัท อีกอย่างจีนัทไม่มีบัญชีอินสตาแกรมด้วย การันต์ยืนสนทนากับน ้าหนาวและคิมทันอยู่ เห็น ทุกคนมองไปที่หน้าประตูทางเข้าจึงหันไปมองตาม
107 ซากิระ การันต์อึ้งชะงักทันทีที่เห็นจีนัทเดินเข้ามาภายในงานเขามองเธอไม่วางตา แววตาที่มองไปที่เธอ เต็มไปด้วยความคิดถึง ทว่าก็ต้องขบกรามเข้าหากันแน่นจนสันกรามปูดทันทีที่จีนัทเดินยิ้มหน้าระรื่นเข้า ไปหาลีวายที่ก าลังเดินยิ้มหน้าระรื่นเข้าไปหาเธอ
108 ฉกรัก บทที่27 "สุขสันต์วันเกิดค่ะพี่ลีวาย" จีนัทยิ้มหวานพลางยื่นกล่องของขวัญในมือมอบให้ลีวาย ผู้คนจ านวน หนึ่งภายในงานเลี้ยงยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายภาพของลีวายและจีนัทอย่างถือวิสาสะ "สุขสันต์วันเกิดค่ะ....พี่ชาย" ชามุกจงใจเน้นย ้าค าว่า 'พี่ชาย' ให้เข้าไปกระแทกใจของลีวาย ท าให้ ลีวายชะงักหันไปสบตากับชามุกที่ยืนอยู่ด้านหลังของจีนัท ชามุกเดินเข้าไปยืนข้างๆ จีนัท ยื่นกล่อง ของขวัญในมือให้ลีวายที่ก าลังจะโอบเอวคอดกิ่วของจีนัท ลีวายรับกล่องของขวัญจากชามุกพลางดึงมือ หนาออกจากเอวคอดของจีนัท เลื่อนมือขึ้นไปโอบไหล่จีนัทแทน ก่อนจะหันไปคุยกับจีนัทต่ออย่างหวาน ชื่น "มองใหญ่เลยนะไอ้เวร" คิมทันเอ่ยทักท้วงการันต์ที่เอาแต่จ้องมองจีนัทไม่วางตา "เมื่อก่อนไม่เห็น มึงจะสนใจมอง พอน้องสวยแล้วหวงเหรอวะ" "หวงเหี้ยไรมีอะไรต้องหวง....ก็แค่เด็กข้างบ้าน" การันต์เอ่ยราวกับไม่แยแสพลางดึงสายตากลับมา "แกคิดแบบนี้จริงๆ เหรอ" เป็นน ้าหนาวที่เอ่ยแทรกขึ้นมาด้วยน ้าเสียงยียวนกวนประสาท "ร าคาญ" การันต์ชักสีหน้าใส่ "หึงเหรอ...หรือว่าแค่หวง" "เมื่อไหร่มึงจะเลิกตามจองเวรกูสักที" "ก็เมื่อที่แกเลิกปากแข็งล่ะมั้ง" น ้าหนาวตอบกลับอย่างทะเล้นก่อนจะจับใบหน้าของการันต์หันไป มองที่จีนัท โดยลีวายจูงมือจีนัทไปไหว้พ่อแม่ต่อหน้าแขกภายในงานเลี้ยง การันต์ดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้ง แก้มอย่างไม่สบอารมณ์ สีหน้าที่แสดงออกมาดูปกติเหมือนไม่ได้คิดอะไร ทว่าในใจไฟแห่งความหึงหวง ลุกโชนโหมไหม้อย่างหนัก หากไม่ติดว่าเป็นดาราดัง ป่ านนี้เขาเดินเข้าไปซัดหน้าลีวายไปแล้ว "เดี๋ยวกูมา" คิมทันเอ่ยบอกการันต์ก่อนจะเดินตรงเข้าไปหา นายูกิ เพื่อนผู้หญิงที่สนิทที่ตนแอบกิน เงียบๆ มานาน ก าลังเดินเข้ามาภายในงานเลี้ยง "หน้าแกแดงก ่าเลยนะ....โกรธเหรอที่เห็นเด็กผู้หญิงที่เคยตามตื๊อตัวเองเข้าหาผู้ชายคนอื่นและ ผู้ชายคนอื่นที่ว่าก็เป็นเพื่อนสนิทของแก" น ้าหนาวเอ่ยถามอย่างจงใจปั่น ยิ่งท าให้ใบหน้าของการันต์แดง ก ่าเพิ่มขึ้น การันต์ปาดตามองน ้าหนาวด้วยความร าคาญก่อนจะเดินออกไปสงบสติอารมณ์ด้านนอก "เดินออกมาสงบสติอารมณ์เหรอ...ก็นะ...เป็นคนไล่เขาไปให้พ้นๆ เองหนิ" น ้าหนาวเดินตาม ออกมาปั่นไม่หยุด "เหี้ยไรของมึง กูเดินออกมาสูบบุหรี่อีเวร" การันต์เป็นนักแสดง เขาแสร้งขมวดคิ้วเข้าหากันยุ่ง พลางเอ่ยหยาบคายเชิงสื่อว่าเขาไม่ได้เดินออกมาสงบสติอารมณ์เหมือนที่น ้าหนาวกล่าวหา น ้าหนาวรู้
109 ซากิระ เยอะและแสบมาก แม้การันต์จะท าการแสดงแต่ก็ยังมองออก ความรู้มากของน ้าหนาวท าการันต์ประสาท จะเสีย เกือบสติหลุดแสดงความรู้สึกจริงๆ ออกมาหลายครั้งแล้ว "จะท าการแสดงกับฉันเหรอพ่อพระเอกดัง" "...." "แกก็ท าการแสดงได้แค่ในละครเท่านั้นแหละ แต่ในชีวิตจริงแกท าการแสดงตลอดเวลาไม่ได้หรอก โดยเฉพาะต่อหน้าฉันจ้ะ" น ้าหนาวกอดอกเชิดใบหน้าขึ้นอย่างท้าทายพลางเอ่ยอย่างมั่นใจ 'รู้เยอะอีเวร' การันต์เอ่ยในใจ "แกโกหกไม่เก่งเอาซะเลยนะ...คนอื่นอาจจะดูแกไม่ออก...แต่ฉันรู้จักแกมาตั้งแต่เด็ก...ฉันมองแก ได้ทะลุปรุโปร่ง" "...." การันต์แอบเบะปากให้กับความมั่นของน ้าหนาว "หึงมากเลยเหรอ" น ้าหนาวเอ่ยถามเชิงล้อเลียนไม่หยุด "...." การันต์ถอนหายใจออกมาเบาๆ ราวกับเบื่อหน่าย "ก็ต้องหึงเป็นธรรมดาล่ะนะ...น้องจีนัทจากเด็กที่เคยอ้วนด าหายหน้าหายตาไปเรียนต่างประเทศ หลายปีกลับมาอีกทีเป็นสาวสวยสะพรั่ง...สวยถึงขั้นบริษัทบันเทิงยักษ์ใหญ่อย่างค่ายวายเอ็กซ์เอ็นเตอร์ เทนเมนต์มาขอทาบทามให้ไปเป็นนักแสดงในสังกัดก็นับว่า..." "นักแสดง? มึงหมายความว่าไง" ยังไม่ทันที่น ้าหนาวจะพูดจบประโยคการันต์เอ่ยแทรกขึ้นมาอย่าง รวดเร็ว "แกไม่รู้จริงๆ เหรอ ว่าน้องจีนัทก าลังจะได้เป็นนางเอกละครหลังข่าวของช่องวายเอ็กซ์....สังกัด เดียวกับแก" "แล้วไง" แววตาของการันต์แอบมีความเลิ่กลั่กเล็กน้อยราวกับว่ามีบางอย่างปิดบังน ้าหนาวอยู่ น ้า หนาวเพ่งตามองนัยน์ตาคมเข้มอย่างจับผิด ความจริงการที่จีนัทได้เข้ามาเป็นนักแสดงในสังกัดเดียวกับ การันต์ ก็เป็นฝีมือของการันต์นั่นแหละ เขาเป็นคนเอาภาพถ่ายของเธอไปให้ประธานบริษัทดูกับมือของเขาเอง ไหนๆ จีนัทก็อายุครบ 18 ปีแล้ว เธอโตพอที่เขาจะเข้าหาแล้ว เพราะงั้น เขาจะไม่รอช้าอีกต่อไป เขาจะท าทุกวิถีทางให้ได้เธอคืนมา ไม่ว่าจะต้องแย่งชิงมาเขาก็จะท า ที่การันต์เอ่ยถามน ้าหนาวเมื่อครู่ก็เป็นแค่การแสดงเท่านั้น การจะท าให้การันต์พูดความจริงหรือ แสดงความรู้สึกออกมาจากใจจริงเป็นเรื่องที่ยาก การันต์เป็นนักแสดงเจ้าบทบาท เขามีหลายหน้าในคน คนเดียวกัน
110 ฉกรัก เขาย่อมเก่งเรื่องเล่นละครตบตาคนอื่นและเก่งเรื่องการแสแสร้งแกล้งท าอยู่แล้ว การันต์นิสัยใจคอ เป็นเช่นไร มีแค่อัคคีและน ้าหนาวเท่านั้นที่รู้ และที่การันต์แสร้งถามไปเมื่อกี้ น ้าหนาวก็ดูออก เพียงแต่เล่น ไปตามน ้า "น้องจีจะได้เป็นนางเอกละครแล้วแถมยังเป็นนางเอกในสังกัดเดียวกับแกด้วย...บังเอิญสุดๆ" น ้า หนาวเบะปากมองบนให้กับความเจ้าเล่ห์ของการันต์ราวกับรู้ทัน "ได้ยินมาว่าตอนนี้ก าลังเทรนอย่างหนักแล้วก็ก าลังหาพระเอกที่เหมาะสมกับน้องอยู่ด้วย....ฉัน โคตรคาดหวังให้แกบังเอิญได้เล่นละครคู่กับน้องเลยจ้าเพื่อนรัก" น ้าหนาวกล่าวติดตลกเชิงประชดประชัน ราวกับรู้ทันความคิดของการันต์ว่าล าดับต่อไปการันต์จะท าเช่นไรต่อก่อนจะเดินนวยนาดกลับเข้าไป ภายในงานอย่างมีจริต "ไปสืบมาให้หมด" การันต์ออกค าสั่งกับเจษที่ยืนอยู่ด้วยตั้งแต่แรก "สืบเรื่องอะไรครับ" เจษเอ่ยถามเจ้านายด้วยความงุนงงไม่รู้จริงๆ "-_-" การันต์หน้าบึ้งตึงทันทีพลางถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนจะชี้ไปที่ลีวาย เชิงบอกว่าให้ไป สืบมาว่าลีวายพาจีนัทไปคุยอะไรกับพ่อแม่ "...ครับ...ผมเข้าใจแล้วครับ" เจษหันหน้าไปมองตามนิ้วชี้ของผู้เป็นนายก่อนจะขมวดคิ้วเข้าหากัน ยุ่งด้วยความงุนงงมากกว่าเดิม ทว่ากลัวว่าเจ้านายจะด่าจึงตอบรับไปก่อน การันต์ถอนหายใจออกมา ยาวๆ ราวกับกับสิ้นหวังกับความโง่ของมือขวา "หนูขอไปเข้าห้องน ้าได้ไหมคะ" จีนัทเอ่ยถามลีวายทันทีที่เดินแยกออกมาจากแขกผู้ใหญ่ "ให้พี่พาไปไหม" "ไม่เป็นไรค่ะ ห้องน ้าอยู่ใกล้แค่นี้เองพี่ลีอยู่คุยกับแขกต่อดีกว่าค่ะ" "เอางั้นก็ได้" ลีวายพยักหน้าอย่างไม่เรื่องมาก จีนัทยิ้มบางๆ ก่อนจะเดินออกไปจากงานเลี้ยง เดิน เข้าไปภายในห้องน ้าหญิง การันต์มองไปที่จีนัทเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกไปจากงานเลี้ยงอีกทาง การันต์เดินเข้าไปภายในห้องน ้าหญิงอย่างง่ายดาย กดล็อกประตูห้องน ้าเอาไว้ไม่ให้ใครเข้ามา ขัดจังหวะ เขายืนหลังพิงเคาน์เตอร์อ่างล้างมือ จ้องมองบานประตูห้องน ้าที่จีนัทอยู่ภายในนั้นด้วยแววตา ที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ หื่นกามหน่อยๆ จีนัทเปิดประตูเดินออกมา เธอสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ อย่างแรงที่เห็นการันต์ยืนรออยู่หน้าประตู "ไม่เจอกันตั้งนาน...ไม่คิดว่าโตขึ้นจะสวยขนาดนี้" การันต์ไล่สายตามองร่างผอมเพรียวอย่างเจ้า เล่ห์หื่นกามอย่างไม่ปิดบัง
111 ซากิระ "...พะ...พี่รัน" จีนัทช็อกตกใจจนพูดอะไรไม่ออก เธอมองเห็นเขาแล้วตอนเดินเข้ามาภายในงาน ทว่าไม่คาดคิดว่าเขาจะใจกล้าเข้ามาหาเธอถึงห้องน ้าหญิง "จ าฉันได้ด้วยเหรอ....นึกว่าลืมฉันไปแล้ว" การันต์แสยะยิ้มมุมปาก สีหน้าและน ้าเสียงที่แสดง ออกไปเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน ทว่าวาจาฟังดูเหมือนจะคิดถึงเธอไม่น้อยและดูเหมือนจะตัดพ้ออยู่ หน่อยๆ "...ท าไมพี่รันพูดเหมือนคิดถึงหนู" จีนัทเอ่ยถามน ้าเสียงแผ่วเบาในล าคอ แม้เธอจะเอ่ยน ้าเสียง แผ่วเบาแต่เขาก็ได้ยินอยู่ดี เธอก้มหน้ามองพื้นกระเบื้อง ยังคงไม่กล้าสบตากับเขาตรงๆ เหมือนเคย "หึ...คิดถึงเธองั้นเหรอ...ตรงนี้ไม่มีใครคิดถึงเธอ...อย่าส าคัญตัวเองผิด" "ไม่คิดถึงแล้วเข้ามาหาหนูในห้องน ้าหญิงท าไมคะ" จีนัทค่อยๆ เงยหน้าขึ้นไปมองใบหน้าหล่อ เหลาที่เคยคลั่งไคล้อย่างไม่เกรงกลัว ด้วยเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้เธอสวยแล้ว เธอไม่จ าเป็นต้องรู้สึกอาย หรือไม่มั่นใจเวลาอยู่ต่อหน้าเขาแล้ว "หึ โตแล้วปากเก่งขึ้นเยอะนี่" การันต์แสยะยิ้มมุมปากพลางแค่นหัวเราะในล าคอหนาออกมาเบาๆ คล้ายเย้ยหยัน เขาเดินตรงเข้าไปใกล้ๆ เธอ อย่างคุกคาม ท าให้เธอเดินถอยหลังอัตโนมัติ "...พี่รันจะท าอะไรคะ...นี่ห้องน ้าผู้หญิงนะ" จีนัทเอ่ยถามด้วยน ้าเสียงสั่นเครือพลางมองคน ตรงหน้าอย่างหวาดระแวง
112 ฉกรัก บทที่28 "คิดว่าฉันจะท าอะไรเธองั้นเหรอ....อย่าส าคัญตัวเองผิดนักสิ" ริมฝีปากหนาพ่นวาจาร้ายกาจ ออกมาทว่าการกระท าตรงกันข้ามกับสิ่งที่พูด การันต์ใช้มือหนาทั้งสองข้างยันก าแพงเอาไว้ ท าให้ตอนนี้ จีนัทถูกท่อนแขนของเขากักขังเอาไว้ "...." มือหนาข้างซ้ายเลื่อนลงไปสัมผัสหัวไหล่มนท าให้ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ มือหนา ข้างขวากุมปลายคางมนเชิดใบหน้าขึ้นมา ใช้สายตาโลมเลียอย่างเปิดเผย เขาไล่สายตามองร่างเล็กตั้งแต่ ใบหน้าจรดปลายเท้าอย่างพินิจพิจารณา "เวลาผ่านไปแค่ไม่กี่ปีจากเด็กสมบูรณ์กลายเป็นผู้หญิงที่ใครเห็นเป็นต้องเข้าหา....ไม่เลวนี่" เขา ยกยิ้มมุมปากก่อนจะเอ่ยเชิงแดกดันแฝงชื่นชมในเวลาเดียวกัน "....ถ้าไม่มีอะไรแล้วหนูขอตัวค่ะ" จีนัทหน้าตึงใส่คล้ายไม่พอใจที่เขาเอื้อนเอ่ยออกมา ที่เธอหน้าบึ้ง ตึงใส่ก็เนื่องจากไม่ชอบใจค าว่า 'เด็กสมบูรณ์' ความหมายของเขาคงจะสื่อถึง โลโก้ตราเด็กสมบูรณ์ซีอิ๊ว ขาว เธอไม่อยากให้ใครจ าภาพในอดีตของเธอในเวอร์ชั่นนั้นและไม่ชอบให้ใครเอาอดีตของเธอมาล้อเช่นนี้ "ผอมแล้วสวยนะ" การันต์เลื่อนใบหน้าเข้าไปกระซิบข้างพวงแก้มนวล "คะ?" จีนัทชะงักตกใจ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาเอ่ยชมเธอ แม้จะเอ่ยแบบเจ้าเล่ห์เชิงกระแนะกระ แหนก็เถอะ "อึก" เธอสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจอีกครั้งเมื่อจู่ๆ การันต์ใช้ลิ้นสากตวัดเลียพวงแก้มของเธอ ท า ให้พวงแก้มของเธอแดงฉ ่าด้วยความเขินและมีคราบน ้าลายสีใสของเขาติดอยู่ เขายิ้มมุมปากอย่างพึง พอใจ เพียงแค่เขาสัมผัสเธอเล็กน้อยก็สามารถท าให้เธอสะดุ้งตกใจได้แล้ว เธอดูตื่นกลัวและตกใจราวกับ ว่าเธอยงัไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน ยงัคงบรสิทุธิ์ผดุผ่อง การันต์ผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วน เพียงแค่เขาสัมผัสร่างกายเล็กน้อยเขาก็รู้ได้ทันทีว่าผู้หญิงคน ไหนยังเวอร์จิ้นหรือไม่เวอร์จิ้น เขารู้ดีว่าเธอยังไม่เคยมีอะไรกับลีวาย หอมแก้มหรือจูบก็ไม่เคย ที่ท ามาก ที่สุดก็แค่จับมือและโอบเอว เมื่อกี้เขาแค่ต้องการเช็กบางอย่างในตัวเธอ เธอสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจนั่นหมายความว่า เธอ ยังคงเป็นเด็กซื้อบื้อขี้กลัวเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ที่เปลี่ยนแปลงก็มีแค่รูปลักษณ์ภายนอก เท่านั้น นิสัยเหมือนเดิมแต่ถ้าหัวใจยังคงเหมือนเดิมก็คงจะดีไม่น้อย...การันต์คิดในใจ "เธอได้ยินไม่ผิดหรอก" เขาเอ่ยย ้า ทิ้งคราบน ้าลายเอาไว้บนแก้มของเธอพลางยิ้มมุมปากแล้วเดิน ออกไป ทิ้งให้จีนัทยืนตัวแข็งทื่อ ใบหน้าแดงฉ ่าอยู่ภายในห้องน ้าเพียงคนเดียว
113 ซากิระ "...พี่รันบอกว่าเราสวยเหรอ" จีนัทพึมพ ากับตัวเองเบาๆ เธอใช้มือบางลูบพวงแก้มของเธอตรง ต าแหน่งที่การันต์ใช้ลิ้นเลียพลางหัวใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง เธอยืนอยู่ที่เดิมนานนับนาทีกว่าจะก้าวเท้า เดินออกไปจากห้องน ้า เดินกลับเข้าไปภายในงานเลี้ยง จีนัทเดินตรงไปนั่งที่โต๊ะที่ลีวายจัดเตรียมเอาไว้ให้ เธอกวาดสายตามองรอบงาน ก่อนจะหันไปสะดุดตาเข้ากับลีวายและชามุกยืนพูดคุยกับแขก ผู้ใหญ่ภายในงาน การันต์ยืนมองจีนัทอยู่ไม่ไกลโดยไม่ละสายตา เขาหยิบแก้วไวน์แดงบนถาดในมือของ เด็กเสิร์ฟสองแก้วแล้วเดินตรงเข้าไปหาจีนัท "ดื่มไวน์ได้รึเปล่า" การันต์เอ่ยถามพลางหย่อนสะโพกนั่งลงบนเก้าอี้ข้างจีนัทท าให้จีนัทสะดุ้งตกใจ เล็กน้อย เธอละสายตาออกจากลีวายหันมองเขาด้วยแววตาอึ้งตกใจอย่างซ่อนไม่มิด เขาท าเธอตกใจ อย่างต่อเนื่อง เธอไม่คาดคิดว่าเขาจะมานั่งกับเธอต่อหน้าคนมากมายเช่นนี้ แถมยังเป็นงานเลี้ยงวันเกิด ของลีวายอีกด้วย การมาของเขาท าให้เธอทั้งตกใจและหวาดระแวงในเวลาเดียวกัน "ฉันถามก็ตอบ" เขาเอ่ยเชิงกดดันบังคับให้เธอตอบโดยที่เขาเองรู้อยู่แล้วว่าเธอไม่เคยดื่ม แอลกอฮอล์ เรื่องที่เป็นเธอเขารู้แทบจะทุกอย่าง เขารู้ว่าเธอชอบทานอะไร ชอบท าอะไร ไม่ชอบอะไร วันนี้ หรือวันไหนไปที่ไหนกับใคร ไปท าอะไรบ้าง เขารู้หมด ยกเว้นสองอย่างที่เขาไม่รู้คือ ไม่รู้ว่าเธอสนทนาเรื่องอะไรกับใครบ้าง เพราะนักสืบที่เขาจ้างให้ตาม สืบเรื่องของเธอตั้งแต่วันที่เขารู้ว่าเธอกลับรัสเซีย นักสืบไม่สามารถเข้าไปใกล้เธอถึงขั้นแอบฟังที่เธอคุยกับ คนรอบข้างได้ จึงไม่รู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอคุยหรือพูดถึงเขากับใครบ้างรึเปล่า และที่เขาไม่รู้และไม่สามารถเข้าถึงได้อีกอย่างก็คือ หัวใจของเธอ เขาไม่รู้ว่าหัวใจของเธอตอนนี้ยัง มีเขาอยู่ในนั้นไหม หรือในนั้นเปลี่ยนเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่เขาไปแล้ว "...หนูไม่เคยดื่มค่ะ" เธอมองเขาอย่างไม่ไว้ใจ กลัวว่าเขาจะกลั้นแกล้งเธอ เขายกคิ้วหนาข้างขวา ขึ้นเล็กน้อยเชิงรับรู้ "...ก็ดี" การันต์ยกแก้วไวน์ขึ้นมาดื่มก่อนจะมองไปที่ลีวายและน้องสาว "ไอ้ลีวายกับน้องสาวดูรักกันจังเลยนะ" การันต์กล่าวคล้ายประชดประชันแฝงนัยบางอย่าง จีนัท หันหน้าไปมองที่ลีวายและชามุก "ก็เขาเป็นพี่น้องกันหนิคะ" จีนัทเอ่ยตามที่ตัวเองคิดไม่ได้รู้สึกเอะใจกับประโยคบอกใบ้ของการันต์ เลยสักนิด "หึ" การันต์เค้นหัวเราะในล าคอหนาออกมาเบาๆ ราวกับก าลังเย้ยหยันเธออยู่ท าให้เธอขมวดคิ้ว เข้าหากันแน่นอย่างไม่เข้าใจ "ข าอะไรคะ"
114 ฉกรัก "รูปร่างหน้าตาสวยแล้วสมองก็ควรสวยตามนะ" "พี่รันว่าหนูโง่เหรอคะ" จีนัทท าหน้ามุ่ยใส่ เขามองใบหน้าสวยตาไม่กระพริบ ตอนนี้จีนัทสวยมาก จริงๆ เธอสวยจนเขาไม่อาจละสายตาจากเธอได้เลย "...ก็ถ้าไม่โง่ก็คงมองออก" "มองอะไรออกคะ" จีนัทขมวดคิ้วเข้าหากันยุ่งมากกว่าเดิม จีนัทเธอไม่รู้อะไรเลย วันๆ เธอหมกมุ่น แต่กับการท าตัวเองให้สวย จึงไม่มีเวลาไปสนใจหรือสังเกตอะไรใคร บวกกับเธอซื้อบื้อด้วย "...หึ...เด็กน้อย...." การันต์ไม่ได้เอ่ยอะไรไปมากกว่านั้นเขาแค่นหัวเราะในล าคอหนาออกมาเบาๆ พลางส่ายหน้าไปมาเบาๆ @อีกด้ำน "ยูกิ" ลีวายเอ่ยเรียกชื่อของคนที่มาใหม่ ท าให้ชามุกหันไปมองอัตโนมัติ ชามุกมองใบหน้าของ หญิงสาวหน้าตาสวยหวานผู้มาใหม่อย่างไม่เป็นมิตรเท่าไหร่นักก่อนจะเบือนหน้ามองอีกทาง "สุขสันต์วันเกิดค่ะเพื่อนลี" นายูกิ เพื่อนผู้หญิงเพียงคนเดียวในกลุ่มเอ่ยพลางยื่นกล่องของขวัญให้ ลีวาย "ขอบใจ" ลีวายรับกล่องของขวัญมาไว้ในมือก่อนจะยื่นให้เลขาส่วนตัวน ากล่องของขวัญไปวาง เอาไว้กับกล่องของขวัญของแขกที่มาร่วมงานในคืนนี้ "ได้ยินคิมบอกว่าวันนี้แฟนเด็กแกก็มาด้วย" "อยู่ตรงนั้น" ลีวายหันหน้าไปมองที่จีนัทก าลังนั่งสนทนากับการันต์อยู่ไม่ไกลนักท าให้นายูกิหันไป มองตาม "สวยแฮะ...มิน่าล่ะเพื่อนลีถึงพามาเปิดตัวกับครอบครัวในวันส าคัญ" "เธอพูดมากเกินไปรึเปล่า" เป็นน ้าเสียงของคิมทันที่เอ่ยแทรกขึ้นมา คิมทันเดินเข้าไปแทรกกลาง ระหว่างลีวายและนายูกิ "เธอมากับฉัน" คิมทันจับแขนนายูกิ ลากเธอออกไป ธามไทที่ยืนอยู่บริเวณนั้นมองทั้งคู่อย่าง จับผิดพลางเดินเข้าไปหาลีวาย "กูว่าสองคนนั้นมันต้องมีซัมติงกันแน่ๆ" ธามไทกล่าวพลางมองไปที่คิมทันและนายูกิอย่างสงสัย "ยูกิเป็นเพื่อนผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มไอ้คิมจะสนิทด้วยก็ไม่แปลก" "แปลก...เพราะผู้ชายกับผู้หญิงไม่ได้ถูกสร้างมาให้เป็นเพื่อนกัน...ผู้ชายกับผู้หญิงถูกสร้างมาให้ ปฏิสนธิกัน" ธามไทกล่าวอย่างจริงจัง "ไอ้เวรมึงนี่มัน..." ลีวายส่ายหน้าไปมาเบาๆ อย่างเหนื่อยใจกับเพื่อนสนิทพลางยิ้มเจ้าเล่ห์ ข าใน ล าคอหนาเบาๆ ชามุกยืนฟังอยู่ข้างๆ แก้มแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย
115 ซากิระ "กูตามไปเผือกหน่อยดีกว่า" ธามไทยักไหล่ไม่ยี่หระ รีบเดินตามไปจับผิดเพื่อนทั้งสองทันที @หลำยวันต่อมำ @บริษัท YX Entertainment "ซีรีส์เรื่อง สำวน้อยกับมำเฟี ยแวมไพร์ซีรีส์ฟอร์มใหญ่เรื่องนี้ดิฉันมีความคิดเห็นว่า นางเอก ของเรื่องควรจะเป็นนางเอกหน้าใหม่ที่ยังไม่เคยผ่านงานแสดงมาก่อนค่ะ เพราะบทนางเอกเป็นสาวน้อย อินโนเซนต์ ถ้าเราเอานักแสดงหน้าเก่าคนอาจจะไม่อินค่ะ นอกจากนางเอกจะต้องเป็นนางเอกหน้าใหม่ แล้ว หน้าตาก็ต้องดูสวยน่ารักแบบสาวดอกไม้ผู้อ่อนหวาน แววตาดูไร้เดียงสา รูปร่างต้องบอบบาง น่า ทะนุถนอมด้วยค่ะ จะได้เข้ากับบท คุณการันต์มีความคิดเห็นอย่างไรคะ หรืออยากจะเลือกนางเอกเอง ไหมคะ" คุณศิรดำ ผู้จัดกองถ่ายชื่อดังของบริษัทวายเอ็กซ์เอ่ยถามความเห็นของการันต์ ที่ถามเพราะ ตอนนี้การันต์เป็นรายได้หลักของบริษัท รายได้ 65%มาจากค่าตัวของการันต์ และ อัคคี พี่ชายของการันต์ มีหุ้นในบริษัท YX Entertainment อยู่ถึง 10% เพราะงั้น การันต์จึงได้รับการปฏิบัติที่พิเศษมากกว่า นักแสดงในสังกัดคนอื่นๆ "นางเอกหน้าใหม่ก็ดีเหมือนกัน...ผมมีคนหนึ่งอยากจะแนะน า" "คุณการันต์สนใจนางเอกคนไหนเป็นพิเศษเหรอคะ" "จีนัท ไดอาน่า ดาลตัน" การันต์เอ่ยชื่อนามสกุลเต็มๆ ของจีนัท ท าเอาคณะผู้จัดและ คณะกรรมการของบริษัทตกใจกันไม่น้อย ด้วยการันต์ไม่เคยเสนอชื่อของนางเอกที่อยากร่วมงานด้วยมา ก่อน แม้ว่าทางผู้จัดจะเอ่ยถามเขาทุกครั้งก็ตาม และการันต์ก็ไม่เคยเอ่ยชื่อใครเต็มยศขนาดนี้มาก่อน ทุก คนภายในห้องประชุมมองหน้ากันราวกับรู้ๆ กัน แต่ไม่มีใครกล้าแย้ง การันต์ผู้เป็นนักแสดงเบอร์หนึ่งของ ช่องพูดเองขนาดนี้ ใครจะกล้าขัดใจ "ถึงขั้นพูดชื่อเต็มขนาดนี้นางเอกน้องใหม่คงไม่รอดแล้วล่ะ" อบเชย ผู้ช่วยผู้จัดศิรดาหันไปพูด ซุบซิบกับตาต้าเสียงเบาๆ ให้ได้ยินกันแค่สองคน "หุบปาก" ตำต้ำ ทรานส์เจนเดอร์ เป็นสไตลิสต์อันดับหนึ่งของช่อง ตาต้ารีบเอ็ดเพื่อนเพราะกลัว ว่าการันต์จะได้ยินเข้า "ขออนุญาตออกความเห็นค่ะ นักแสดงหญิงที่คุณการันต์พูดถึง ตอนนี้ยังเป็นเด็กฝึกหัดของค่าย เราอยู่ เด็กที่ฝีมือการแสดงยังไม่ถึงจะให้รับบทส าคัญขนาดนี้ดิฉันคิดว่าเร็วเกินไป ตอนนี้ยังไม่เหมาะสม ค่ะ" มะลิ โปรดิวเซอร์ชื่อดังอันดับหนึ่งของวายเอ็กซ์เอ่ยแสดงความคิดเห็นอย่างกล้าหาญ
116 ฉกรัก การันต์ในเส้นทางสายบันเทิงตอนนี้ คือ เบอร์หนึ่งของไทย เขาเป็นนักแสดงที่ไม่ใช่ใครจะแตะต้อง ได้ง่ายๆ เขาสามารถชี้นิ้วไล่ใครออกจากบริษัทก็ได้หากว่าเขาต้องการ เพราะงั้นจึงไม่มีใครกล้ายุ่ง หรือ ขัดความเห็น การแสดงความคิดเห็นของมะลิจึงท าให้ทุกคนในห้องประชุมอึ้งช็อกกับความใจกล้าของเธอ เป็นอย่างมาก "ผมเลือกคนนี้...ถ้าไม่ใช่คนนี้ผมไม่เล่น" การันต์หันไปจ้องหน้ามะลิอย่างเอาเรื่องพลางกล่าว ประกาศเชิงยื่นค าขาดอย่างชัดเจนท าเอาคณะผู้จัดและคณะกรรมการของบริษัทตื่นตระหนกกันใหญ่
117 ซากิระ บทที่29 "เอ่อ...คือ" ศิรดาถึงกับพูดไม่ออก มองมะลิและการันต์สลับกันราวกับกลืนไม่เข้าคายไม่ออก มะลิ เป็นโปรดิวเซอร์อันดับหนึ่ง เป็นผู้ผลิต คุมการผลิตของซีรีส์เรื่องนี้ โปรดิวเซอร์มีบทบาทส าคัญอย่างยิ่ง เพราะโปรดิวเซอร์เป็นผู้จัดการของซีรีส์และสื่อสารกับผู้ก ากับนักเขียน ทีมงานสตูดิโอและนักการเงิน หากขาดโปรดิวเซอร์ไปโปรเจกต์ก็อาจจะไม่เกิดขึ้น อีกอย่างซีรีส์เรื่องนี้มะลิเป็นคนริเริ่มท าโปร เจกต์คนแรก ทว่า หากขาดพระเอกที่ รูปร่างหน้าตา คาแรคเตอร์ ตรงกับบทของมาเฟียไป คนดูก็อาจจะไม่ อินเช่นเดียวกัน บทพระเอกเองก็ส าคัญมากๆ บทนี้ทั้งวงการบันเทิงมีเพียงแค่การันต์เท่านั้นที่เหมาะสม ด้วยบุคลิกภายนอกของการันต์ท าให้ผู้คนรู้สึกว่าเขาเหมือนมาเฟี ยจริงๆ อาจจะเพราะ เบื้องหลัง ของการันต์เป็น มาเฟี ย เพราะงั้น คาแรคเตอร์มาเฟี ยในตัวของการันต์จึงค่อนข้างชัด ถึงการันต์จะใส่ หน้ากากเข้าวงการบันเทิง แต่ก็ไม่สามารถปิดบังตัวตนที่แท้จริงได้มิดชิด "มีผมต้องมีเธอ ไม่มีเธอไม่มีผม" การันต์ยื่นค าขาดอีกครั้งก่อนจะหันไปบอกลาคณะกรรมการ บริษัท
118 ฉกรัก "ผมขอตัว" การันต์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินออกไปทันที ตาต้าเห็นมะลิไม่มีท่าทียินยอมจึงรีบ สะกิดเพื่อนเชิงบีบคั้นให้ตอบตกลงทันที "แกโง่รึไง รีบตอบตกลงไปสิ" ตาต้ารีบเร่งเร้าเพื่อนก่อนที่การันต์จะเดินออกไป มะลิไม่มีทางเลือก เพราะผู้ใหญ่ที่นั่งอยู่ตรงนี้มองมาที่เธออย่างกดดัน ความเห็นทางสายตาของทุกคนชัดเจนว่าเลือก พระเอกมากกว่าโปรดิวเซอร์อย่างเธอ "ดะ...ได้ค่ะ...จีนัทก็จีนัท" มะลิจ าใจเอ่ยตกลง ท าให้การันต์ที่ก าลังจะเดินพ้นกรอบประตู หยุดชะงัก การันต์เอี้ยวหน้าไปมองด้านหลังเล็กน้อยแล้วสั่งว่า... "พรุ่งนี้ให้เธอเข้ามาหาผมที่ห้อง" การันต์พูดจบแล้วเดินออกไปทันที เหล่าคณะกรรมการผู้บริหาร และพนักงานชั้นสูงต่างถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ที่ไม่เสียพระเอกไป โปรดิวเซอร์แม้จะส าคัญมากก็ จริง แต่อย่างไร ส าหรับวายเอ็กซ์ พระเอกอย่างการันต์ส าคัญมากกว่า การันต์มีฐานแฟนคลับเยอะ ทั้งในไทยและต่างประเทศ การันต์ดังมากๆ ในจีน เพราะงั้น อะไรที่ ยอมได้จึงต้องยอม อย่างไรรายได้หลักของบริษัทก็มาจากน ้าพักน ้าแรงของการันต์ "จะเช็กของอีกแล้วเหรอ ครั้งก่อนกับนางแบบน้องใหม่ก็ล่อไปเกือบสามชั่วโมง" อบเชยหันไป กระซิบตาต้าให้ได้ยินกันแค่สองคน "ท าตามที่คุณเขาบอกเถอะ" ตาต้าไม่ชอบมีปัญหากับใคร โดยเฉพาะพวกลูกหลานไฮโซจึงรีบเอ่ย ตัดบท “แกก็เออออเห็นด้วยตลอด ถึงพี่ชายของคุณการันต์จะถือหุ้นบริษัทเรา 10% ก็ไม่ได้หมายความ ว่าน้องชายจะท าอะไรกับบริษัทก็ได้นะ กฏเกณฑ์ของบริษัทมีก็ควรท าตามบ้าง ไม่ใช่แหกทุกกฏ กฏของ บริษัทข้อแรกก็บอกชัดเจนว่าศิลปินในค่ายห้ามมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกันแต่ก็แหกกฏครั้งแล้วครั้งเล่า" อบเชยแย้งกลับ ด้วยไม่ชอบการันต์เท่าไหร่นัก เพราะการันต์ชอบแหกกฏ กฏข้อแรกของศิลปิน ในสังกัดคือ ห้ามจีบกัน ห้ามมีสัมพันธ์ในเชิงชู้สาว และห้ามมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกันเด็ดขาด หากศิลปินไม่ท า ตามกฏทางต้นสังกัดจะยกเลิกสัญญาทันที ทว่า การันต์กลับลอยตัวเหนือทุกคนและเหนือทุกสิ่ง อย่างท าอะไรก็ท า ชี้นิ้วเรียก ดารา นักร้อง นางแบบ ในสังกัดขึ้นเตียงด้วยเป็นว่าเล่น โดยไม่โดน ยกเลิกสัญญาแต่อย่างใด อบเชยไม่ชอบการันต์ที่เส้นใหญ่จนไม่สามารถแตะต้องหรือบอกอะไรได้ นอกจากการันต์จะเส้นใหญ่มากแล้วก็ยังมีฐานแฟนคลับเยอะอีก ฉะนั้นจึงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลยที่ ทางบริษัทจะฉีกสัญญากับการันต์ “สไตลิสต์ตัวเล็กๆ อย่างฉันจะท าอะไรได้ นอกจากท าตามค าสั่ง แกก็ท าตามที่คุณเขาบอกเถอะ อย่าแย้งมาก มันจะไม่ดีต่อหน้าที่การงานของแก”
119 ซากิระ “ท าตัวเป็นมาเฟี ยวงการบันเทิงตลอด...คิดจะเอาใครก็แค่ชี้นิ้วสั่ง...จะแบนใครก็แค่เอ่ยปากไม่กี่ ค าคนนั้นก็โดนนักข่าวกับผู้จัดละครแบนไม่ป้อนงานให้แล้ว...เหอะ...รวยแล้วเส้นใหญ่ชะมัด...ฉันละ เกลียดที่สุดเลยพวกลูกไฮโซผันตัวมาเป็นดาราเนี่ย” @วันต่อมำ @บริษัท YX Entertainment "ตื่นเต้นมากไหม" ชามุกนั่งอยู่บนโซฟารับแขกที่ชั้นหนึ่งของบริษัทวายเอ็กซ์พลางเอ่ยถามจีนัทที่ นั่งเกร็งอยู่ข้างๆ "ฉันไม่คิดว่าฉันจะได้เดบิวต์เป็นนักแสดงเร็วขนาดนี้...ฉันท าตัวไม่ถูกเลย" จีนัทรู้สึกประหม่าเป็น อย่างมาก ก่อนหน้านี้สองเดือน มีแมวมองคนหนึ่งไปเที่ยวที่รัสเซีย เห็นเธอในร้านอาหารชื่อดังใจกลาง มอสโก วันนั้นครอบครัวของเธอจัดงานวันเกิดอายุครบ 18 ปี ให้เธอที่ร้านอาหารร้านนั้น แมวมองของบริษัทวายเอ็กซ์เห็นเธอเข้าจึงเข้าไปทาบทามเธอมาเป็นนักแสดงในสังกัด โอกาสดีๆ เดินเข้ามาหาเอง เธอจึงตอบตกลงและขอครอบครัวย้ายมาที่ประเทศไทย ครอบครัวของเธออนุญาต เนื่องจากเธอเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายแล้ว สามวันก่อนเธอจึงขึ้นเครื่องบินมาที่ไทยพร้อมกับชา มุก โดยครอบครัวของเธอขอเคลียร์ธุระที่รัสเซียให้เสร็จก่อนแล้วจะบินตามมาทีหลังในอีกสองวัน และแน่นอนว่า แม้ตอนนี้เธอจะมีรูปร่างหน้าตาที่สวยไร้ที่ติแล้ว แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเธอจะได้เป็น นักแสดงทันที เธอต้องผ่านการฝึกฝนก่อนอย่างน้อยหกเดือนจึงจะเดบิวต์เป็นนักแสดงได้ ทว่า เธอเพิ่ง ฝึกฝนการแสดงได้ไม่ถึงหนึ่งเดือนด้วยซ ้า จู่ๆ ก็ได้รับข่าวดีอย่างไม่ทันตั้งตัว ทางบริษัทจะเดบิวต์เธอในซีรีส์ฟอร์มใหญ่ที่สุดในรอบ 5 ปี ท าให้เธอรู้สึกดีใจและประหม่าในเวลา เดียวกัน เธอกลัวจะท าออกมาได้ไม่ดีพอ เพราะเวลาฝึกฝนน้อยนิดนักหากเทียบกับนักแสดงท่านอื่นๆ เธอ ตื่นเต้นมากไปหน่อยจึงลืมสงสัยเลยว่าท าไมตัวเองถึงได้เดบิวต์เป็นนักแสดงได้เร็วกว่าคนอื่นๆ มากขนาด นี้ "หัวใจฉันเต้นแรงเหมือนจะทะลุออกมาเลย" จีนัทหัวใจเต้นแรงผิดจังหวะ ชามุกใช้มือบางวางลงที่ หน้าอกด้านซ้ายตรงต าแหน่งของหัวใจของจีนัทเพื่อนับจังหวะอัตราการเต้นของหัวใจ "จริงด้วย" ชามุกเอ่ยอย่างเห็นด้วย หัวใจของจีนัทเต้นแรงมากจริงๆ "แต่จะว่าไปฉันว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง" "ไม่ถูกต้องเหรอ" "แบบว่า...แกเพิ่งเข้ามาเป็นเด็กฝึกค่ายวายเอ็กซ์แค่สามสัปดาห์ก็ได้เดบิวต์เป็นนักแสดงแล้วแถม ยังได้รับบทนางเอกในซีรีส์ฟอร์มใหญ่อีก...ฉันว่ามันแปลกๆ" ชามุกครุ่นคิดถึงเหตุผลที่จีนัทได้เดบิวต์เร็ว ผิดปกติ
120 ฉกรัก "...ฉันก็รู้สึกว่าแปลก...ฉันได้สิ่งที่หลายคนต้องการมาง่ายเกินไปจนดูไม่ถูกต้องจริงๆ นั่นแหละ" จีนัทชะงักไปครู่หนึ่ง พอชามุกเอ่ยแบบนี้ท าให้เธอหายตื่นเต้น รู้สึกสงสัยแทน "หรือว่าแกมีเสี่ยคอยหนุนหลังหรือพ่อบุญทุ่มที่ไหนคอยช่วยแต่เก็บเงียบไม่ยอมบอกฉัน" ชามุก จ้องมองเพื่อนอย่างคาดคั้นเอาค าตอบ "จะบ้าเหรอ ฉันก็มีศกัดิ์ศรีของตวัเองนะอีกอย่างพ่อแม่ฉันรวยนะ ฉันไม่จ าเป็นต้องท าอะไรแบบ นั้น" จีนัทรีบแย้งกลับทันควัน ฐานะทางบ้านของเธอร ่ารวยอยู่แล้ว เพราะงั้นส าหรับเธอ เธอไม่มีความ จ าเป็นต้องใช้ร่างกายไต่ขึ้นไปเอาสิ่งที่ต้องการมา "ฉันล้อเล่นหรอก ฉันว่าที่แกได้เดบิวต์เร็วกว่าคนอื่นคงเป็นเพราะความสวยของแกมันโดดเด่นกว่า เด็กฝึกคนอื่นๆ มากจนไปสะดุดตาผู้จัดเข้า" "สวัสดีค่ะน้องจีนัท" ในระหว่างที่ทั้งสองพูดคุยกันอยู่ มีเสียงแหบ คล้ายกับดัดเสียง เอ่ยแทรก ขึ้นมาก่อนจะปรากฏร่างของตาต้า ทรานส์เจนเดอร์ เป็นสไตลิสต์อันดับหนึ่งของช่องเดินเข้ามาทักทาย จีนัท และตามด้วยอบเชยผู้ช่วยผู้จัดศิรดา "สวัสดีค่ะพี่..." จีนัทรีบลุกออกจากโซฟา ประนมมือไหว้สวัสดีคนตรงหน้าอย่างนอบน้อม "พี่ชื่อตาต้านะ ต่อไปนี้พี่จะเป็นผู้จัดการส่วนตัวของเรา พี่จะดูแลเรื่องเสื้อผ้า หน้าผมของเราเป็น หลัก ส่วนคนนี้ชื่อพี่อบเชย จะเป็นผู้จัดการส่วนตัวของเราอีกคน อบเชยจะคอยจัดแจงเรื่องตารางงานแล้ว ก็เรื่องอาหารการกินการควบคุมน ้าหนักของเราเป็นหลัก" ตาต้าเอ่ยแนะน าตัวเองและอบเชยให้จีนัทได้รู้จัก ความจริงคนที่จะดูแลจีนัทเป็นอีกกลุ่ม ทว่าผู้ จัดศิรดา เป็นคนส่งพวกเธอมาดูแลจีนัทเป็นพิเศษ ด้วยจีนัทเป็นคนพิเศษ เป็นคนที่การันต์สนใจมากที่สุด จึงจะต้องคอยจับตาดูอย่างเข้มงวด ผู้จัดศิรดาจึงใช้คนสนิทของตัวเองท าหน้าที่แทนทีมงานอีกชุด
121 ซากิระ บทที่30 "สวัสดีค่ะพี่ตาต้าสวัสดีค่ะพี่อบเชย หนูขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ" ตาต้าพยักหน้ารับไหว้ตาม มารยาท ส่วนอบเชยหน้านิ่งใส่ แสดงความไม่เป็นมิตรออกมาชัดเจน ในตอนแรกทั้งสองคนก็ไม่ได้อะไร กับจีนัท แต่พอการันต์ท าแบบนี้ท าให้บุคลากรส่วนใหญ่ของบริษัทวายเอ็กซ์ไม่ชอบจีนัท จีนัทหน้าเจื่อน เธอรับรู้ได้ถึงความเกลียดชังที่ทั้งสองคนมีต่อเธอ "ผู้ใหญ่รออยู่ข้างบนรีบเข้าห้องประชุมเถอะจะได้รีบเซ็นสัญญา" อบเชยกล่าวน ้าเสียงแข็งกระด้าง ก่อนจะเดินน าไปก่อน จีนัทรับรู้ได้ว่าอบเชยไม่ชอบเธอเอามากๆ เธอไม่รู้ว่าเพราะอะไร เพราะเธอก็อยู่ของ เธอดีๆไม่เคยไปท าอะไรให้ใครเดือดร้อนเลยสักครั้ง "ฉันออกไปรอที่ร้านกาแฟข้างบริษัทนะ" ชามุกไม่อยากเป็นส่วนเกินจึงเอ่ยบอกจีนัทพลางยิ้มบางๆ ให้ตาต้าตามมารยาทก่อนจะเดินแยกตัวออกไป ตาต้าเดินน าเข้าไปภายในห้องประชุมใหญ่ จีนัทเดินตาม เข้าไปอย่างว่าง่าย โดยสีหน้าของเธอดูไม่สดใสเหมือนก่อนหน้านี้เอาเสียเลย "น้องจีนัทมาแล้วค่ะ" ตาต้ากล่าวบอกทุกคนภายในห้องประชุม จีนัทเดินตามเข้าไปไหว้สวัสดีตาม ธรรมเนียมทุกคนภายในห้องประชุมมองไปที่เธอด้วยแววตาแปลกๆ ท าให้เธอรู้สึกไม่โอเคกับบรรยากาศ ภายในห้อง เธอถูกเชิญให้นั่งลงบนเก้าอี้ที่ทางบริษัทจัดเตรียมเอาไว้ให้ "สัญญาจ้ะ" มะลิยื่นเอกสารสัญญาจ านวนหนึ่งมาตรงหน้าของจีนัท "ลองอ่านดูนะ ถ้ามีตรงไหน สงสัยถามพี่ได้" "ขอบคุณค่ะ" จีนัทเปิดอ่านเอกสารสัญญา โดยมีสายตาของทุกคนภายในห้องจับจ้องที่เธอเป็นตา เดียวกัน บ้างก็ชมในใจว่าเธอเป็นเด็กผู้หญิงที่สวยมาก บ้างก็กระแนะกระแหนในใจ บุคลากรในบริษัทจะ ไม่มีใครเกลียดเธอเลยหากการันต์ไม่ใช้อ านาจในทางที่ไม่ควร "ถ้าหนูเป็นฝ่ ายถอนตัวจากซีรีส์เรื่องนี้หนูต้องจ่ายค่าเสียหายหนึ่งร้อยล้านเลยเหรอคะ" จีนัทเอ่ย ถามทันทีที่อ่านสัญญาจบ "เพราะซีรีส์เรื่องนี้เป็นซีรีส์ฟอร์มใหญ่ ใหญ่ที่สุดที่บริษัทของเราเคยท ามา ทุนสร้างก็เลยสูง ใน กรณีที่ถ่ายท าไปแล้วแล้วตัวนักแสดงหลักขอถอนตัวความเสียหายย่อมมีมาก ระบบทุกอย่างที่วางเอาไว้ แต่แรกจะต้องเริ่มใหม่หมด ไหนจะต้องหานางเอกใหม่ เริ่มถ่ายท าใหม่ทั้งหมด ซีรีส์มี 60 ตอนนะ ส่วน ค่าปรับหนึ่งร้อยล้านมันเป็นเงินจ านวนมากก็จริง แต่ถ้าเทียบกับความเสียหายของทั้งกองถ่ายพี่ว่ามันก็ เป็นราคาที่สมเหตุสมผลนะ อีกอย่างค่าตัวเราก็แปดหลัก เป็นราคาที่สูงที่สุดในประวัติศาสตร์ นักแสดง น้องใหม่ที่ยังไม่เคยมีผลงานการแสดงมาก่อน ได้ค่าตัวขนาดนี้พี่ว่าเป็นอะไรที่พิเศษและคุ้มค่ามาก"
122 ฉกรัก "....หนูต้องเซ็นตรงไหนบ้างคะ" จีนัทมีความลังเลอยู่เล็กน้อย แต่โอกาสมาถึงขนาดนี้แล้วเธอต้อง รีบคว้าเอาไว้ เพราะไม่ใช่ทุกคนจะมีวาสนาดีเช่นนี้ "เซ็นทุกหน้าเลยค่ะ" จีนัทหยิบปากกาขึ้นมา แม้ตัดสินใจแล้วว่าจะเซ็นแต่ก็ยังลังเลอยู่ดี ด้วยนึก ถึงค่าเสียหายที่เธอต้องจ่าย ฟังดูแล้วเหมือนเธอจะเป็นฝ่ ายเสียเปรียบ เธอควรจะโทรไปปรึกษาคุณแม่ ของเธอก่อนดีหรือไม่ เธอคิดในใจ "น้องจีนัทไม่ต้องเป็นกังวลเรื่องสัญญาว่าจะเอาเปรียบนะ สัญญาฉบับนี้ เมื่อวานทางบริษัทส่งไป ให้คุณแม่ของเราพิจารณาแล้ว คุณแม่ไม่ติดขัดอะไร คุณแม่บอกว่าให้น้องจีนัทตัดสินใจเอง" ปริญ ประธานบริษัทที่นั่งอยู่ด้วยตั้งแต่แรกเอ่ยขึ้นมาราวกับรู้ทันความคิดของเธอ "...ถ้าคุณแม่ให้หนูตัดสินใจเองก็แสดงว่าสัญญาฉบับนี้ไม่น่ามีปัญหาค่ะ" "ถ้าไม่มั่นใจอ่านรายละเอียดอีกรอบได้นะ" "ไม่เป็นไรค่ะ คุณแม่คงอ่านทุกตัวอักษรให้หนูแล้ว" จีนัทพูดจบก็จรดปากกาเซ็นสัญญาทันที ทันที ที่เธอเซ็นสัญญาเรียบร้อยแล้วเสียงเท้าหนักๆ ของคนกลุ่มหนึ่งก็ดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ "ขออนุญาตครับ" ประตูถูกเปิดออกโดยมือขวาคนสนิทของการันต์ จากนั้นร่างสูงใหญ่ก าย าของ การันต์ก็ปรากฏตัวขึ้นท าให้ทุกคนภายในห้องหันไปมองที่หน้าประตูอัตโนมัติ "พะ...พี่รัน..." จีนัทตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ เธอเอ่ยชื่อของเขาในล าคอเบาๆ "คุณการันต์คือคนที่ได้รับบทพระเอกของเรื่องคู่กับเรา" ตาต้าเอ่ยบอกจีนัทให้ได้ยินกันแค่สองคน "ท าไม..." จีนัทเหมือนจะช็อกไปชั่วขณะ เธอไม่รู้มาก่อนว่าพระเอกของซีรีส์ที่เธอจะประกบคู่คือ การันต์ หากเธอรู้ว่าเป็นเขาเธอจะไม่เซ็นสัญญาเด็ดขาด เธอพลาดที่ไม่ได้เอ่ยถามก่อนว่าใครคือพระเอก ของเรื่อง เธอน่าจะเอ่ยถามก่อนค่อยเซ็นสัญญา เธออยากจะท าให้เขารู้สึกเสียดายที่ผลักไสเธอก็จริง แต่ตอนนี้เธอยังไม่พร้อมที่จะร่วมงานกับเขา การันต์เดินเข้าไปภายในห้องประชุม ปรายตามองจีนัทเพียงนิดก่อนจะเดินเข้าไปนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ ประธานบริษัท "คุณการันต์มาแล้วเริ่มได้เลยครับ" ประธานบริษัทออกค าสั่งน ้าเสียงราบเรียบ ท าให้อบเชยลุกขึ้น ยืนเต็มความสูง อธิบายรายละเอียดงานให้กับทุกคนได้เข้าใจ การันต์ไม่ได้สนใจฟังที่อบเชยกล่าว เขาเอา แต่นั่งจ้องมองใบหน้าสวยของจีนัทตลอดเวลาอย่างเปิดเผย ซึ่งท าให้จีนัทรู้สึกประหม่าเป็นอย่างมาก "ผมรอที่ห้อง" หลังจากที่ประชุมเสร็จการันต์ก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเอ่ยบอกประธานบริษัทเชิงสั่ง ให้ประธานบริษัทจัดการเรื่องที่ตนบอกเอาไว้เมื่อเช้าแล้วเดินออกไปจากห้องประชุมก่อนคนอื่นๆ
123 ซากิระ "....ครับ...ได้ครับ" ประธานบริษัทตอบรับอย่างไม่เรื่องมาก ทันทีที่การันต์เดินออกไปจากห้อง ประชุมแล้ว ประธานบริษัทก็ถอนหายใจออกมายาวๆ ด้วยความหนักใจกับสิ่งที่การันต์ต้องการ ประธาน บริษัทหันไปมองที่ตาต้า ใช้สายตาบอกให้ตาต้าท าตามค าสั่งของการันต์ ตาต้าถอนหายใจออกมาด้วย ความเบื่อหน่ายก่อนจะหันไปพูดกับจีนัทว่า... "น้องจีนัท....พี่ลืมบอกเราว่าประชุมเสร็จแล้วน้องจีนัทมีต่อบทกับพระเอกของเรื่องด้วย" "....ต่อบท...ตะ...ตอนนี้เลยเหรอคะ" จีนัทหน้าเสียทันที หัวใจดวงน้อยของเธอกระตุกวูบ รู้สึก หวาดระแวงอย่างบอกไม่ถูก "ใช่จ้ะ ช่วงนี้พี่งานยุ่งมากๆ ก็เลยหลงลืมไปบ้าง น้องจีนัทติดปัญหาตรงไหนรึเปล่าคะ" "....ไปต่อบทเถอะ" อบเชยเอ่ยแทรกขึ้นมา โดยสีหน้าเรียบตึง "อนาคตจะปังหรือจะดับขึ้นอยู่กับ การต่อบทวันนี้" "แต่ว่าหนู...." จีนัทยังไม่พร้อมที่จะเจอการันต์อีกครั้ง วันนี้เธอตั้งใจจะมาท างานไม่ได้เตรียมตัวมา เจอกับการันต์จึงอยากที่จะปฏิเสธ ทว่า ที่อบเชยเอ่ยมานั้นท าให้เธองุนงงอยู่ไม่น้อย ค าว่า 'ต่อบท' คือ อะไร ความหมายตรงค า หรือ มีความหมายอื่นแฝง "ผมเข้าใจว่ามันกะทันหันเกินไป แต่สัปดาห์หน้าเราจะเริ่มถ่ายท ากันแล้วถ้าน้องจีนัทไม่ต่อบท วันนี้ก็อาจจะเล่นไม่เข้าขากับคุณการันต์ แล้วก็ต้องมาเสียเวลากลับมาเรียนการแสดงใหม่ จากที่จะได้เด บิวต์เดือนนี้ก็ต้องเลื่อนออกไปจนกว่าเราจะพร้อม กองถ่ายก็ต้องเลื่อนถ่ายท าออกไปด้วย" ประธานบริษัทกล่าวเสริมเพื่อกดดันจีนัทตามค าสั่งของการันต์ ทุกคนภายในห้องต่างพูดโน้มน้าว เธอ พยายามยัดเยียดให้เธอเข้าไปต่อบทกับการันต์ ด้วยการันต์มีอิทธิพลต่อบริษัทมาก เมื่อเช้าเพิ่งขู่จะ ย้ายสังกัดไป จึงท าให้ทุกคนต้องจ าใจยอมท าตามที่การันต์สั่งอย่างไม่มีข้อแม่้ "....ต่อบทนานไหมคะ" จีนัทไม่อยากเป็นตัวถ่วงท าให้ใครเดือดร้อน เธอจ าใจต้องท าตาม เธอ พยายามคิดในทางที่ดี เพราะด้วยการแสดงของเธอในตอนนี้ฝีมือยังไม่ถึงขั้นที่จะได้เดบิวต์ หากเธอต่อบท สนทนากับการันต์ อาจจะท าให้เธอเก่งขึ้นก็ได้ "ก็ขึ้นอยู่กับว่าน้องจีนัทท าได้ดีแค่ไหน" ประธานบริษัทตอบอย่างมีนัยแฝง "หนูขอโทรบอกเพื่อนก่อนได้ไหมคะ" "พี่จะออกไปซื้อกาแฟพอดีเดี๋ยวพี่บอกเพื่อนให้ เรารีบไปท าให้มันจบเถอะ" อบเชยเอ่ยคล้าย ร าคาญ ทุกคนดูแปลกไปหมด เธอรู้สึกว่าพวกเขาก าลังปกปิดอะไรเธออยู่ และดูยัดเยียดให้เธอต่อบทกับ การันต์มากเกินไป ถึงแม้ว่าเธอจะรู้สึกไม่ชอบมาพากลแต่อย่างไรเธอก็ต้องท าตามอยู่ดี ก๊อก~ ก๊อก~
124 ฉกรัก เสียงเคาะประตูห้องพักส่วนตัวของการันต์ดังขึ้นสองครั้ง การันต์นั่งอยู่ภายในห้องยิ้มมุมปาก อย่างเจ้าเล่ห์ "มึงออกไปก่อน" การันต์เอ่ยไล่มือขวาคนสนิทออกไปก่อนจะเอ่ยอนุญาตคนด้านนอก "เข้ามา" "ตาต้าพาน้องมาส่งค่ะ" ตาต้ากล่าวพลางเดินเข้าไปส่งจีนัท "นั่งสิ" การันต์เอ่ยบอกจีนัทที่ยืนอยู่ด้านหลังของตาต้า จีนัทช้อนตามองเขาด้วยความประหม่า ก่อนจะเดินเข้าไปนั่งตรงข้ามกับเขา ตาต้าส่งจีนัทเสร็จแล้วเดินออกไปจากห้องพักอย่างรู้งาน "ก่อนจะต่อบทเราต้องท าความรู้จักกันก่อนในระดับหนึ่ง" การันต์เอ่ยก่อนจะหยิบแก้วไวน์แดง ขึ้นมาดื่มเล็กน้อย "...." จีนัทมองเขาอย่างไม่ไว้วางใจ "เริ่มจากการถามค าถามก่อน" "....หมายถึงพี่รันถามหนูแล้วหนูก็ถามพี่รันกลับเหรอคะ" "ไม่ใช่....ฉันถามเธอส่วนเธอมีหนา้ท่ีตอบอย่างเดียวไม่มีสิทธิ์ถาม" "แต่ว่าแบบนี้..." "เธออยากมีปัญหากับฉันเหรอ" "...." ค าถามเชิงข่มขู่ของการันต์ท าให้จีนัทชะงักตกใจ "ฉันอยู่ในวงการบันเทิงมานานพอสมควร ค าถามที่เธออยากรู้อยู่บนอินเทอร์เน็ตหมดแล้ว" "...." "มีแฟนมาแล้วกี่คน" "คะ?" ค าถามของเขาท าให้เธอสะดุ้งตกใจไม่น้อย "ตอบ" "สองคนค่ะ" เธอตอบออกไปแบบนั้นเพราะ ส าหรับเธอ แฟนคนแรกของเธอคือ การันต์ ส่วนคนที่ สองคือ ลีวาย เพราะวันนั้นเมื่อหลายปีก่อนเธอบอกกับเขาที่นอนหลับอยู่บนเตียงนอนว่า 'ถ้าไม่ตอบแสดง ว่าพี่ชายตกลงเป็นแฟนของหนูแล้วนะ' แม้ว่าตอนนั้นการันต์จะนอนหลับอยู่ก็ตาม "สองคน?" การันต์ขมวดคิ้วเข้มเข้าหากันยุ่ง สีหน้าทั้งงุนงงและไม่ชอบใจในเวลาเดียวกัน นอกจาก ลีวายแล้วเธอเคยมีแฟนมาก่อนหรือ ท าไมเขาถึงไม่รู้ การันต์คิดในใจ "....คนเดียวค่ะ" จีนัทแก้ไขค าตอบ ด้วยลืมตัวไปว่าเธอเป็นคนมโนขึ้นมาเอง จะบอกว่าการันต์เป็น แฟนคนแรกของเธอคงไม่เหมาะ การจะเรียกใครว่าแฟน ควรจะตกลงกันทั้งสองฝ่ าย ไม่ใช่คิดเอง เออเอง แบบที่เธอท า
125 ซากิระ "เธอรู้จักมันดีแค่ไหนถึงคบกับมัน" "หนูว่าค าถามของพี่รันไม่เกี่ยวกับงานเลยนะคะ" "ฉันถามก็ตอบ" "....พี่ลีวายเขาน่ารักกับหนูแล้วก็ไม่เจ้าชู้มากผู้หญิงเหมือนใครบางคนหนูก็เลยชอบค่ะ" จีนัทจงใจ ตอบประชดประชันเขา ซึ่งเขาก็รับรู้ได้ทันที "หึ จะด่าฉันว่าเจ้าชู้มากหญิงงั้นสิ" "...หนูไม่ได้เอ่ยชื่อของพี่รันเลยนะคะ"
126 ฉกรัก บทที่31 "เธอลืมฉันแล้วเหรอถึงคบกับมัน" "....." ค าถามของการันต์ท าให้จีนัทชะงักนิ่ง "อยากเลิกกับมันแล้วมาคบกับฉันไหม?" "....." ค าถามถัดมาของเขาเล่นท าเอาหัวใจดวงน้อยเต้นแรงผิดจังหวะ "ฉันเป็นรักแรกของเธอไม่ใช่รึไง" "....." เขายิงค าถามใส่เธอรัวๆ โดยไม่เปิดโอกาสให้เธอตั้งสติเลย "กลับมาหาฉัน...เลิกกับมันแล้วมาคบกับฉัน....ฉันรอเธออยู่" ในประโยคสุดท้ายเขากล่าวด้วยสี หน้าที่จริงจัง "....มาพูดแบบนี้ในตอนที่สายไปแล้วท าไมคะ...อีกอย่างพี่รันกับพี่ลีเป็นเพื่อนสนิทกันไม่ใช่เหรอ คะ" "ก็รู้นี่....รู้ทั้งรู้ว่ามันเป็นเพื่อนสนิทฉันแล้วท าไมเธอถึงยังคบกับมัน" เขาจ้องใบหน้าสวยเขม็ง ท า เอาเธอกลัวจนพูดไม่ออก "เรียกมันว่า 'ลี' สนิทกับมันถึงขั้นไหนล่ะ" เขาจ้องหน้าเธออย่างคาดคั้นพลางกัดฟันกรอด "...มะ...หมายถึงอะไรคะ" สีหน้าดุดันของเขาท าให้เธอหวาดกลัวมากกว่าเดิม "สนิทถึงขั้นขึ้นเตียงกับมันรึยัง" จีนัทส่ายหน้าไปมาเบาๆ แทนค าตอบ "จูบกับมันรึยัง" "...." เธอไม่ยอมตอบ เม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น เพราะรู้สึกว่าค าถามของเขาฟังดูละลาบละล้วง เรื่องส่วนตัวของเธอมากเกินไป "ท าอะไรกับมันมาแล้วบ้าง...บอกฉันมาให้หมด" "....ค าถามพวกนี้มันละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวของหนูมากเกินไปแล้วนะคะ" "ตอบ" การันต์เอ่ยสั้นๆ เชิงออกค าสั่งอย่างกดดัน จีนัทรู้สึกอึดอัดกับค าถามของเขาเป็นอย่างมาก ถึงแม้เธอจะไม่เคยจูบกับลีวาย แต่ค าถามของเขาไม่ควรที่จะถามเธอที่ไม่ได้เป็นอะไรกับเขาเลย "....ท าไมต้องถามค าถามพวกนี้กับหนูด้วยหนูไม่เห็นว่ามันจะเกี่ยวอะไรกับงานเลยสักนิด" เธอก้ม หน้าช้อนตามองเขาพลางเอ่ยเสียงเบา "เกี่ยวสิท าไมจะไม่เกี่ยว...ฉันจะได้รู้ว่าเธอเหมาะสมกับบทที่ได้รับรึเปล่า" บทนางเอกที่จีนัทได้รับ นางเอกเป็นเด็กสาวพรหมจรรย์ การันต์จึงใช้เรื่องนี้มาเป็นข้ออ้างเพื่อจะได้พูดคุยกับเธอ
127 ซากิระ "....ถ้าพี่รันไม่ชอบหนูบอกหนูตรงๆ ก็ได้ ไม่เห็นต้องท าแบบนี้เลยค่ะ" จีนัทเข้าใจผิดไปกันใหญ่ ที่ เขาถามเธอแบบนั้นเพราะอยากจะหาเรื่องคุยกับเธอเป็นการส่วนตัว แต่ดูเหมือนเขาจะคิดผิด เธอดูไม่ โอเคที่ได้พูดคุยกับเขาเอาเสียเลย หน าซ ้ายังเข้าใจผิดอีก กับจีนัทเด็กซื่อบื้อ เขาคงต้องพูดทุกอย่าง ออกมาจากความรู้สึกจริงๆ ส่วนที่เขาพูดก่อนหน้านี้เธอคงไม่เข้าใจ "ฉันบอกตอนไหนว่าไม่ชอบเธอ?" "...." เธอชะงักอีกครั้ง เงยหน้าขึ้นไปสบตากับเขาตรงๆ "ถ้าเธอไม่ยอมตอบ....ฉันจะเช็กเอง" ไม่พูดเปล่า เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงเดินเข้าไปหาเธออย่าง คุกคาม "...จะ...จะท าอะไรคะ" จีนัทรีบลุกออกจากโซฟาด้วยความหวาดระแวง ทว่าก็ช้ากว่าการันต์ เขา คว้าตัวของเธอเอาไว้ได้ทัน "ทะ...ท าไมถึงเลือกหนูเป็นนางเอกของพี่รันล่ะคะ" เธอแสร้งเอ่ยถามเขาดีๆ ตามน ้าไปก่อน เพราะ ตอนนี้เขาจับแขนของเธอเอาไว้ หากเธอพูดจาไม่ดี เกรงว่าเขาอาจจะท าอะไรไม่ดีกับเธอได้ง่ายๆ "คิดว่าไงล่ะ" เขาแสยะยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะกดร่างบอบบางนอนลงบนโซฟาตัวยาว คร่อมร่างของเธอเอาไว้ ไล่สายตามองเรือนร่างบอบบางอย่างพินิจพิจารณา มือหนาโลบลูบตั้งแต่ล าคอ ระหงลงไปเรื่อยๆ จนถึงเนินหน้าอกใหญ่ "ไม่เจอตั้งนาน....สวยขึ้นเป็นกอง....นมก็ใหญ่ขึ้นด้วย...ใหญ่จนล้นมือของฉัน" เขาใช้นิ้วชี้ลูบวนที่ ต าแหน่งปลายถันของเธอผ่านเนื้อผ้าอย่างใจเย็น จีนัทสะดุ้งเฮือก ก่อนจะนอนตัวแข็งทื่อด้วยความกลัว ดวงตากลมโตเริ่มมีน ้าตาคลอ "อึก...ปล่อยหนูนะ" เธอรีบผลักเขาออกไปทันทีที่มือของเขาบีบหน้าอกใหญ่ของเธอ ทว่าเรี่ยวแรง ของเธอน้อยนิด ไม่สามารถผลักเขาออกไปได้ เขาโน้มใบหน้าเข้าไปไซ้ซอกคอระหง ฟันคมขบเม้มเบาๆ ก่อนจะเอ่ยถามเชิงคุกคามว่า... "นอนกับฉัน...เธอท าได้ไหม" "ไม่ค่ะ พี่รันปล่อยหนู" คนตัวเล็กปฏิเสธน ้าเสียงสั่นเครือพลางพยายามผลักร่างก าย าออกไป "คิดว่าเข้าถ ้าเสือแล้วจะออกไปได้ง่ายๆ เหรอแม่กวางน้อย...เธอพลาดแล้วที่เดินเข้ามาในพื้นที่ ส่วนตัวของฉัน" เขาแสยะยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ บีบหน้าอกของเธอแรงขึ้น ก่อนจะใช้มือหนาอีกข้างกุม ปลายคางมนอย่างแรง บังคับให้เธออ้าปาก "ฮือ!ปล่อยหนูนะ" การันต์หยดน ้าลายสีใสของตัวเองเข้าไปภายในโพรงปากเล็ก เด็กสาวส่ายหน้า ไปมาพลางดิ้นขัดขืน
128 ฉกรัก "ก่อนจะเข้ามาไม่มีใครเตือนเธอเลยรึไง" เขาพูดจบก็เลื่อนใบหน้าลงไปหยุดที่หน้าอกใหญ่ อ้าปาก ดูดยอดอกของเธอผ่านเสื้อผ้าจนเนื้อผ้าบริเวณนั้นเปียกชุ่มไปด้วยน ้าลายสีใสของเขา "ฮือ!!!! ยะ...อย่ากัดหนู...ฮือ!" จีนัทสั่นเกร็งอย่างหนักสัมผัสที่แปลกใหม่ท าให้เธอรู้สึกเสียว แปลกๆ อีกทั้งยังรู้สึกเหมือนมีน ้าไหลออกมาจากตรงนั้นของเธอด้วย "โอ๊ย" จีนัทร้องโอดครวญพลางสะดุ้งเฮือกด้วยความเจ็บปวดเมื่อถูกฟันคมกัดยอดอกอย่างแรง RrrrrrRrrrrrrr เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือของจีนัทแผดเสียงดังขึ้น ท าให้การันต์หยุดชะงัก "กฏของการเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของฉันข้อแรกคือห้ามพกโทรศัพท์หรือเครื่องมือสื่อสารทุกชนิด ไม่มีใครบอกเรื่องนี้กับเธอก่อนเข้ามารึไง" เขาเอ็ดเธอพลางท าตาดุใส่ จีนัทรีบหยิบมือถือออกมาจาก กระเป๋ า ทว่าถูกเขายึดเอาไว้ก่อน "ใครมันจะตายก็ช่างหัวมัน ตอนนี้เธอควรสนใจแค่ฉัน" เขาโยนมือถือของเธอทิ้งลงบนโซฟาอีกตัว ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปกัดยอดอกของเธออีกครั้ง ปึง! ปึง! เสียงเคาะประตูดังขึ้นรัวๆ อย่างไร้มารยาทท าให้การันต์หยุดชะงักอีกครั้ง เขาชักสีหน้าหงุดหงิด หันไปจ้องมองที่บานประตูอย่างเอาเรื่อง "ใครมันรนหาที่ตาย" การันต์กัดฟันกรอดค ารามในล าคอหนา รู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก เขา ก าลังมีอารมณ์ทุกอย่างก าลังจะด าเนินไปได้ดีแต่ก็มีคนมาขัดจังหวะเสียก่อน ถ้าไม่มีใครขัดจังหวะเมื่อกี้ วันนี้เขาคงจับกวางน้อยกินทั้งวัน "จีแกอยู่ข้างในรึเปล่า" น ้าเสียงของชามุกดังเข้ามาภายในห้อง "ยะ...อยู่" เธอรีบตะโกนตอบกลับไปทันที การันต์ขบกรามเข้าหากันแน่นอย่างไม่สบอารมณ์ เขา ดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้ม "วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์แล้ว...เธอออกไปได้แล้ว" การันต์พ่นลมหายใจออกมาแรงๆ พลางลุกออกจาก ร่างเล็กอย่างหัวเสีย มือหนาหยิบแก้วไวน์แดงขึ้นมาดื่มเพื่อระงับความหงุดหงิด จีนัทรีบลุกไปหยิบมือถือ แล้ววิ่งออกไปจากห้องทันที "จี...แกเป็นอะไรไหม" ชามุกเอ่ยถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วงทันทีที่จีนัทวิ่งออกมาจากห้องพักของ การันต์โดยใบหน้าสวยมีร่องรอยของคราบน ้าตาหลงเหลืออยู่
129 ซากิระ "ฉันไม่เป็นไร เรารีบกลับกันเถอะ" จีนัทไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์ถูกคุกคามมากขนาดนี้มาก่อน เธอจึงรู้สึกช็อกตกใจ ขวัญผวาเป็นอย่างมาก เธอรีบเดินออกไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็วด้วยกลัวว่า การันต์จะเปลี่ยนใจ "แกดูแปลกไปนะ มีอะไรรึเปล่า" ชามุกเห็นสีหน้าของจีนัทดูหวาดผวาราวกับเพิ่งโดนผีหลอกมาจึง เอ่ยถามอีกครั้ง "...เปล่า" จีนัทรีบเก็บสีหน้า เดินเข้าไปภายในลิฟต์เพื่อจะกลับบ้าน
130 ฉกรัก บทที่32 "รอด้วยครับ" มีเสียงของผู้ชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นมา ชามุกที่เดินเข้าไปภายในลิฟต์ต่อจากจีนัทได้ยิน เสียงจึงรีบกดปุ่ มเปิดลิฟต์ให้เจ้าของเสียงเดินเข้ามาภายในลิฟต์ ประตูลิฟต์ถูกเปิดออก จากนั้นการันต์ เดินเข้าไปภายในลิฟต์เป็นคนแรกโดยมีเจษผู้เป็นเจ้าของเสียงเมื่อครู่เดินตามหลังเข้าไปติดๆ "ขะ...คุณการันต์" ชามุกชะงักอึ้ง ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจทันทีที่เห็นการันต์เดินเข้ามา จีนัท หันไปมองที่การันต์อัตโนมัติ เธอเดินถอยหลังสองก้าวราวกับหวาดระแวง "รู้จักผมด้วยเหรอ" การันต์ใช้หางตาคมกริบมองจีนัทเล็กน้อยก่อนจะแสร้งเอ่ยถามชามุก "คุณการันต์เป็นดาราดังมุกก็ต้องรู้จักอยู่แล้วค่ะ" ชามุกตอบด้วยความประหม่า เธอไม่เคยเจอ การันต์ใกล้ๆ เช่นนี้มาก่อน พอได้เจอในระยะประชิดแล้ว พูดได้เต็มปากเลยว่า 'หล่อมากกกกกกกกกก หล่อกว่าที่เห็นในทีวีล้านเท่า หล่อเหมือนไม่มีอยู่จริง ไม่แปลกใจเลยว่า ท าไมครั้งหนึ่งจีนัทถึงได้คลั่งการันต์มาก' "ชื่อมุกเหรอครับ" "ชื่อชามุกค่ะ...คุณการันต์เรียกแค่...มุก...ค าเดียวก็ได้ค่ะ" ชามุกใช้มือเกลาแก้มแก้เขิน "คุณมุก...เราเคยเจอกันมาก่อนไหมท าไมผมรู้สึกคุ้นหน้าคุณ" การันต์แสร้งมองใบหน้าสวยหวาน ของชามุกอย่างพินิจพิจารณา ท าให้จีนัทรู้สึกหึงอยู่หน่อยๆ แต่ถึงอย่างนั้นจีนัทก็ไม่ได้พูดหรือแสดง อาการอะไรออกมา ชามุกมองจีนัทราวกับเกรงใจก่อนจะหันไปตอบการันต์ "....เราเคยเจอกันผ่านๆ สองครั้งค่ะ....เจอครั้งที่สองที่งานวันเกิดของพี่ชายมุก...มุกเป็นน้องสาว ของพี่ลีวายเพื่อนในกลุ่มของคุณการันต์ค่ะ" "อ้อ...เป็นแบบนี้นี่เอง...ผมจ าคุณได้แล้ว" การันต์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย "คุณมาที่นี่พี่ชายคุณรู้รึ เปล่า" "....ยังไม่รู้ค่ะ" ค าถามของการันต์ท าไมชามุกชะงักเล็กน้อย "น้องสาวสวยขนาดนี้พี่ชายจะหวงมากก็ไม่แปลก ผมว่าคุณโทรไปบอกมันหน่อยก็ดี" การันต์กล่าว จบประโยคเป็นจังหวะเดียวกับที่ประตูลิฟต์ถูกเปิดออก "ผมขอตัว" การันต์เอ่ยลาชามุกก่อนจะหันหน้าไปพูดกับจีนัทว่า... "แล้วเจอกันใหม่" เขายิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจแล้วเดินออกไป "หล่อเป็นบ้า" ชามุกหันไปพูดกับจีนัททันทีที่การันต์เดินออกไป "เห็นตัวจริงในระยะประชิดแบบนี้ แล้วคือแบบ...หล่อมากกกกก" "ฉันได้เล่นซีรีส์กับพี่เขา" จีนัทเอ่ยแทรกขึ้นมาท าให้ชามุกตาเบิกกว้างด้วยความตกใจสุดขีด
131 ซากิระ "อะไรนะ!" ชามุกถามกลับไปเสียงดังราวกับไม่เชื่อหูตัวเอง "แก!ได้เล่นซีรีส์คู่กับผู้ชายที่แกแอบ ชอบตั้งแต่เด็ก!?" "พูดเบาๆ หน่อย" จีนัทรีบเอ็ดเพื่อนพลางใช้มือปิดริมฝีปากของชามุกเอาไว้ไม่ให้ส่งเสียงดัง ชามุก ดึงมือของจีนัทออกแล้วเอ่ยเสียงดังอีกครั้ง "พระเจ้า! ท าไมแกเพิ่งบอกฉัน อะไรมันจะบังเอิญขนาดนั้น บุพเพสันนิวาสชัดๆ" "บอกว่าอย่าเสียงดังไง" จีนัทเอ็ดเพื่อนอย่างจริงจังด้วยกลัวว่าการันต์และบุคลากรของบริษัทจะ ได้ยินเข้า "จะไม่ให้เสียงดังได้ไงนี่มันยิ่งกว่าค าว่าบังเอิญแล้ว" "ตอนนี้ฉันไม่อยากเล่นซีรีส์เรื่องนี้แล้ว" "ท าไมล่ะ" ชามุกขมวดคิ้วสวยเข้าหากันยุ่ง "โอกาสดีๆ แบบนี้มันหายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร อีกนะ แกมีโอกาสมากกว่าคนอื่นแกควรรีบคว้าเอาไว้ แกจะทิ้งโอกาสดีๆ แบบนี้ไปจริงๆ เหรอ" "ฉันแค่บอกว่าไม่อยากเล่นซีรีส์เรื่องนี้แล้ว ยังไม่ได้บอกว่าจะถอนตัวออกจากซีรีส์เรื่องนี้สักหน่อย" จีนัทกล่าวก่อนจะเดินหน้าบึ้งตรงไปที่โรงจอดรถของบริษัท "เดินรอด้วยสิ เดินไปก่อนฉันขับรถเองเป็นรึไงคุณหนูจีนัท" ชามุกตะเบ็งเสียงเอ่ยถามพลางวิ่งตาม "วันดีๆ แบบนี้แกต้องเลี้ยงข้าวเที่ยงฉันชุดใหญ่แล้วนะ" ชามุกเอ่ยติดตลกพลางรีบเปิดประตู รถยนต์คันหรู ท าให้จีนัทรีบเดินอ้อมไปเปิดประตูรถอีกฝั่ง @ห้ำงสรรพสินค้ำดัง @ร้ำนเสือ้ผ้ำแบรนดห์รู หลังจากที่ทานมื้อเที่ยงเสร็จ จีนัทและชามุกก็เดินเข้าไปช้อปปิ้งในร้านเสื้อผ้าแบรนด์เนมหรูต่อ ชา มุกสะดุดตาเข้ากับชุดเดรสยาว คอวี ประดับโบว์สีชมพูอ่อน จึงเดินไปหยิบมาให้จีนัทดู "สีชมพูเหมาะกับแกดีนะ" ชามุกเอ่ยเชิงแนะน าพลางทาบชุดกับร่างบอบบางของเธอให้จีนัท พิจารณา "สวยดี...แล้วสีแดงชุดนี้ล่ะ" จีนัทหยิบชุดเดรสผ้าซาตินสีแดงทรงเข้ารูป คอผูกโบว์ ด้านหลังท า เป็นตัววีโชว์แผ่นหลัง ข้างล าตัวจับจีบตะเข็บโค้งขึ้นมาทาบบนตัว "สวย...แต่สีแดงไม่เหมาะกับคุณหนูสายหวานแบบแกหรอก...แกเหมาะกับสีชมพูหวานๆ มากกว่า" "ฉันอยากลองเปลี่ยนลุคดูบ้าง ใส่แต่ชุดสีชมพูก็เริ่มเบื่อตัวเอง" จีนัทวางชุดเดรสสีแดงเอาไว้ที่เดิม
132 ฉกรัก "ลองสีฟ้าไหมล่ะ ฉันว่าสีฟ้าก็ดูน่ารักเข้ากับสาวหวานแบบแกดีนะ" ชามุกหยิบชุดเดรสสีฟ้าอ่อน ขึ้นมาทาบตัวจีนัท ทว่าความสวยของหญิงสาวคนหนึ่งที่ก าลังยืนเลือกซื้อเสื้อผ้าอยู่ที่ร้านเสื้อผ้าฝั่ งตรง ข้ามสะดุดตาชามุกเข้าเต็มๆ ท าให้ชามุกหันไปมอง "นั่นใช่คุณน ้าหนาว ลูกพี่ลูกน้องของคุณการันต์รึเปล่า" ชามุกเอ่ยถามจีนัทพลางชี้นิ้วไปที่หญิง สาวรูปร่างผอมบาง ใบหน้าสวยหวานสูสีกับจีนัท ท าให้จีนัทหันไปมอง ในจังหวะที่จีนัทหันไปมองเป็น จังหวะเดียวกับน ้าหนาวเองก็หันมาพอดี ทั้งคู่จึงได้สบตากัน "น้องจี!!" น ้าหนาวเอ่ยเรียกชื่อของจีนัทอย่างสนิทสนมด้วยความดีใจพลางรีบวิ่งออกมาจากร้าน เสือ้ผา้ตรงเขา้ไปหาจีนทัทนัทีโดยมีพรีมอยูู่ขา้งๆ นา้ หนาววิ่งตามมาดว้ย "พี่หนาว" จีนัทเองก็เอ่ยเรียกน ้าหนาวอย่างสนิทสนมเช่นเดียวกัน "สวัสดีค่ะพี่หนาว สวัสดีค่ะพี่พรีม" จีนัทพนมมือไหว้น ้าหนาวและพรีมท าให้ชามุกประนมมือไหว้ ตาม "สวัสดีจ้ะ น้องจีนัทกลับมาจากรัสเซียแล้วท าไมแกไม่เห็นบอกฉันบ้างเลย" พรีมรับไหว้ก่อนจะหัน ไปเอ็ดน ้าหนาวอย่างไม่จริงจังนัก "เรื่องอะไรฉันต้องบอกแก" น ้าหนาวยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ "ชิ" พรีมจิ๊ปากทีเล่นทีจริงใส่น ้าหนาวก่อนจะหันไปพูดกับจีนัท "น้องจีนัทโตเป็นสาวแล้วสวย นะเนี่ย" "สวยกว่าแก" น ้าหนาวเอ่ยแทรกขึ้นมากระแนะกระแหนเพื่อน "ไม่ต้องพูดตรงขนาดนั้นก็ได้มั้ง" พรีมหันขวับมองเอ็ดน ้าหนาว น ้าหนาวยักไหล่ไม่ยี่หระ "วันนั้นเจอกันที่งานเลี้ยงวันเกิดของลีวายพี่ไม่ได้เข้าไปทักเราเพราะพี่มีถ่ายแบบที่อิตาลีก็เลยต้อง รีบออกจากงานเพื่อไปขึ้นเครื่องให้ทันเวลา แต่วันนี้และวันพรุ่งนี้พี่ว่าง เราไปดื่มฉลองให้กับการกลับมา ของน้องจีดีไหม" น ้าหนาวเอ่ยเช่นนี้ท าให้จีนัทรู้สึกล าบากใจเป็นอย่างมาก เธอหันไปสะกิดแขนชามุก เบาๆ เชิงขอความเห็น "น้องชามุกก็ด้วย ไปดื่มด้วยกันเถอะ" น ้าหนาวหลุบตามองมือของจีนัทสะกิดแขนชามุกเพียงนิด ก่อนจะเอ่ยชวนชามุกด้วย "...เอ่อ...คือ...มุกไม่ค่อยชอบดื่มค่ะ...แล้วพี่ชายก็ไม่อนุญาตให้มุกดื่มด้วย" ชามุกตอบเชิงปฏิเสธ ด้วยความล าบากใจ "กลัวพี่ชายเหรอเรา" น ้าหนาวเอ่ยแซวคล้ายมีนัยแอบแฝงพลางมองสีหน้าล าบากใจของชามุกด้วย แววตายากเกินจะคาดเดา
133 ซากิระ "พวกพี่จะพาน้องๆ ไปเปิดโลก ไปสนุกสนานกัน น้องมุกไม่ต้องกังวลเรื่องพี่ชายนะเดี๋ยวพวกพี่ จัดการให้" เป็นพรีมที่เอ่ยแทรกขึ้นมา "พี่รอที่จีคลับทองหล่อนะ คืนนี้อย่าลืมมาล่ะ" น ้าหนาวเอ่ยบอกสถานที่และเวลาจากนั้นก็เดินหน้า มึนออกไปจากตรงนั้นทันที "เอาไงดี...เหมือนโดนมัดมือชกเลย" จีนัทเอ่ยขอความเห็นจากชามุก "ฉันอยากไปนะ อยากเปิดโลกดูบ้าง วันๆ โดนขังอยู่แต่บ้านก็น่าเบื่อ ฉันอยากออกไปเห็นแสงสีที่ คลับบ้าง" "แต่ว่าฉันจะได้เป็นดาราแล้ว ถ้าฉันไปคลับแล้วมีภาพหลุดออกไปคงไม่ส่งผลดีกับฉันแน่" "ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก คุณน ้าหนาวเป็นนางแบบดังระดับโลก คนระดับนั้นเขาไม่เข้าคลับ กระจอกๆ หรอก คลับที่คุณน ้าหนาวบอกคงเป็นคลับที่ไม่ธรรมดา คนที่เข้าคลับนั้นคงเป็นระดับวีไอพีกัน ทั้งนั้น ไม่มีลูกค้าตลาดล่างเข้าไปแอบถ่ายรูปหรอก เพราะถ้าเป็นแบบนั้นระดับคุณน ้าหนาวคงไม่เข้า อีก อย่าง ถ้าไม่จ าเป็นจริงๆ พวกคนรวยเขาไม่ลดตัวลงไปแอบถ่ายใครหรอก" @ตกดึก @Gee Club จีนัทและชามุกเดินเข้าไปภายในคลับหรูใจกลางทองหล่อด้วยความประหม่า ภายในคลับหรูหรา ตกแต่งสไตล์ยุโรป คลับแห่งนี้ภายในแบ่งโซนแต่ละโซนอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ชั้นหนึ่งเป็นโซนแดนซ์ ส าหรับลูกค้าที่ชอบความสนุกสุดเหวี่ยง ชั้นสองเป็นโซนการพนันครบทุกรูปแบบ ชั้นสามเป็นโซนผ่อน คลาย มีสาวๆ สวยๆ คอยเอ็นเตอร์เทนแบบลึกซึ้งถึงเครื่องใน ชั้นสี่เป็นโซนวีไอพี มีไว้ส าหรับคนใหญ่คนโต "เราต้องขึ้นไปชั้นไหนเหรอ" ชามุกเอ่ยถามจีนัทพลางกวาดสายตามองรอบคลับด้วยความตื่นตา ตื่นใจ "ระดับคุณน ้าหนาวต้องชั้นสี่แน่เลย" "มากันแล้วเหรอ" เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังท าให้ทั้งสองคนหันไปมองอัตโนมัติ "คุณน ้าหนาว..." ชามุกเอ่ยเรียกชื่อของคนตรงหน้า น ้าหนาวเดินเข้าไปแทรกกลางระหว่างจีนัท และชามุกพลางใช้แขนทั้งสองข้างโอบไหล่ของทั้งคู่อย่างสนิทสนม "โต๊ะพี่อยู่ชั้นสี่" น ้าหนาวเอ่ยพลางโอบไหล่ทั้งสองคนเดินขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้นสี่ ซึ่ง เด็กทั้งสองคนก็เดิน ตามอย่างว่าง่าย "คืนนี้พี่เลี้ยงเอง พวกเราอยากดื่มอะไรสั่งได้ตามสบายเลยนะ" "ขอบคุณค่ะ/ขอบคุณค่ะ" จีนัทและชามุกเอ่ยขอบคุณพร้อมกันอัตโนมัติ
134 ฉกรัก @อีกด้ำน "วันนี้นั่งเฝ้าคลับเอง...ว่างเหรอวะ" เป็นศิลา คู่หมั้นหนุ่มของน ้าหนาว เดินเข้าไปภายในห้องวีไอพี ที่เป็นห้องประจ าของกลุ่มเอ่ยถามการันต์ผู้เป็นเจ้าของคลับแห่งนี้นั่งดื่มเหล้าอยู่ก่อนแล้ว คลับแห่งนี้เป็นคลับของการันต์ และชื่อ 'Gee Club' ก็มาจากชื่อของ จีนัท การันต์เอาค าว่า 'จี' มา ตั้งเป็นชื่อคลับของตัวเอง โดยที่เจ้าของชื่อไม่รู้ตัวเลย และก็ไม่รู้ด้วยว่าที่แห่งนี้คือคลับของการันต์ เนื่อง ด้วยการันต์เป็นดาราดัง จึงไม่บอกใครว่าตนเองเปิดคลับ คนที่รู้มีเพียงแค่คนที่สนิทคนในครอบครัวและ ลูกน้องเท่านั้น
135 ซากิระ บทที่33 "ไม่ว่างจะนั่งอยู่ตรงนี้รึไง" การันต์ถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ราวกับร าคาญพลางพึมพ าเชิง ประชดประชัน @อีกด้ำน "อยากเข้าห้องน ้าอ่ะ" พรีมเอ่ยแทรกขึ้นมาท่ามกลางวงสนทนา ก่อนจะหันไปพูดกับชามุก "น้องมุก ไปเข้าห้องน ้าเป็นเพื่อนพี่หน่อยได้ไหมคะ" "ได้ค่ะ" ชามุกตอบรับอย่างไม่เรื่องมาก "เดี๋ยวฉันมา" พรีมหันไปพูดกับน ้าหนาวพลางขยิบตาเล็กน้อยราวกับส่งสัญญาณอะไรบางอย่าง แล้วเดินจูงมือชามุกออกไปจากตรงนั้นทันที "ความจริงคืนนี้ไม่ใช่พี่ที่อยากดื่มกับเรา...แต่เป็นเพื่อนพี่ที่อยากดื่มกับเรา" น ้าหนาวเอ่ยบอกจีนัท ทันทีที่ชามุกเดินออกไปไกลแล้ว "...คะ" จีนัทท าหน้างุนงงไม่เข้าใจ "เพื่อนพี่ชอบเราน่ะ ชอบมานานแล้วด้วย มันอยากรู้จักน้องจีให้มากขึ้นกว่านี้ก็เลยให้พี่ชวนน้องจี ออกมาดื่มด้วยกัน" "...." จีนัทนิ่งเงียบไป เธอมองน ้าหนาวราวกับไม่ชอบใจที่น ้าหนาวหลอกเธอมาให้เจอใครก็ไม่รู้ น ้า หนาวท าแบบนี้เข้าข่ายล่อลวงชัดๆ "เพื่อนพี่คนนี้หล่อมากเลยนะ ทั้งหล่อทั้งรวยแถมยังเป็นเจ้าของคลับนี้อีกด้วย" "....พี่หนาวพาหนูมาเจอใครคะ" แม้น ้าหนาวจะเอ่ยสรรพคุณของเพื่อนตัวเองให้จีนัทรู้สึกสนใจ ทว่า จีนัทไม่ได้สนใจเลยสักนิด เธอดูเหมือนจะไม่พอใจเอามากๆ เธอถามน ้าหนาวกลับไปด้วยด้วย น ้าเสียงที่แข็งกระด้างเป็นครั้งแรก ซึ่ง ท าให้น ้าหนาวตกใจไม่น้อย ด้วยจีนัทที่น ้าหนาวรู้จักเป็นเด็กเรียบร้อย พูดเพราะ มีสัมมา คารวะ ไม่พูดจาหยาบคาย และ ไม่เคยใช้น ้าเสียงแข็งกระด้างคุยกับผู้อาวุโสกว่าเลย แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า จีนัทจะไม่ใช่แค่รูปร่างหน้าตาเปลี่ยนไป แต่นิสัย การพูดจา น ้าเสียง เปลี่ยนไปด้วย อาจจะคงเพราะสวย แล้วไม่จ าเป็นต้องนอบน้อมหรือแคร์ใครอีก คนสวยจะท าอะไรก็ได้ อย่างไรโลกก็ใจดีกับคนหน้าตาดีเช่น เธออยู่แล้ว "พี่หนาวพาหนูมาเจอใครคะ ท าไมไม่บอกหนูก่อน" จีนัทเอ่ยถามซ ้าอีกครั้ง ครั้งนี้เธอเริ่มใส่อารมณ์ การที่น ้าหนาวหลอกเธอมาให้อีกคน โดยคนนั้นเป็นคนที่เธอไม่รู้จัก มันเป็นอะไรที่แย่มากๆ จีนัทมองหน้า น ้าหนาวราวกับเสียความรู้สึก จีนัทลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจะเดินออกไป
136 ฉกรัก "พี่ขอโทษที่ไม่ได้บอกเราก่อน แต่เพื่อนพี่เป็นคนดี เชื่อใจได้มันไม่ท าอะไรเราหรอก" น ้าหนาวรีบ ลุกขึ้นยืนเดินเข้าไปคว้าแขนของจีนัทเอาไว้ ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมากดต่อสายโทรหาเพื่อน รอสายไม่ถึง หนึ่งวินาทีคนปลายสายก็กดรับสาย "สุดหล่อมาได้แล้ว เอา Kalimna มาด้วย" น ้าหนาวเอ่ยบอกคนในสาย Kalimna Block 42 Cabernet Sauvignon 2004 มูลค่าไวน์ 168,000 ดอลลาร์ หรือ 5,800,000 บาท เป็นไวน์ที่มีเอกลักษณ์ ในตัวที่แพงที่สุดในโลก จาก Penfold ประเทศ Australia เหตุผลที่ท าให้ไวน์นี้มีราคาแพง ก็คือ ได้ผลิตจาก องุ่น ที่หายากที่สุดในโลก และมีเพียง 12ขวดเท่านั้นที่อยู่บนโลกใบนี้ จีนัทได้ยินอย่างนั้นก็หัวใจสั่นไหวด้วยความหวาดกลัว คลับแห่งนี้เต็มไปด้วยมาเฟี ย เธอกลัวว่า น ้าหนาวจะพาเธอไปส่งให้มาเฟี ยคนไหนสักคน เพราะเธอรู้ข่าวมาว่าช่วงนี้ครอบครัวของน ้าหนาวมี ปัญหาเรื่องเงิน เธอกลัวว่าน ้าหนาวจะเอาเธอมาขายให้ใครสักคน หากเป็นเช่นนั้นคืนนี้เธอคงไม่รอดเป็น แน่ "ไวน์" เสียงเข้มดุดังขึ้นด้านหลังท าให้จีนัทหันไปมองอัตโนมัติ ปรากฏว่าเพื่อนที่น ้าหนาวหลอกเธอ มาส่งให้คือ การันต์ จีนัทชะงักตกใจไม่น้อย แต่ก็รู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อยในเวลาเดียวกัน อย่างน้อยก็เป็น การันต์ ไม่ใช่มาเฟี ยที่ไหนที่เธอไม่รู้จัก การันต์ถือขวดไวน์ราคาแพงเดินผ่านหน้าจีนัท ยื่นให้น ้าหนาวเป็น ค่าตอบแทนที่ช่วยพาจีนัทมาให้ตน ก่อนหน้านี้ที่น ้าหนาวและจีนัทเจอกันที่ห้างสรรพสินค้าดัง ไม่ใช่ความบังเอิญ แต่เป็นความตั้งใจ การันต์เป็นคนบอกให้น ้าหนาวพาจีนัทมาหาเขาในคืนนี้ โดยแลกกับไวน์ที่ราคาแพงที่สุดในโลก ซึ่ง น ้า หนาวก็ตกลงอย่างรวดเร็ว เพราะอยากลองดื่มไวน์ที่แพงที่สุดในโลกดูสักครั้ง Kalimna มีเพียงแค่ 12ขวดบนโลกนี้ ซึ่ง อยู่กับการันต์ 2ขวด ทั้งประเทศไทยมีเพียงแค่การันต์ เท่านั้นที่ได้ครอบครองไวน์ที่ราคาแพงที่สุดในโลกถึง 2ขวด Kalimna เป็นไวน์ที่การันต์หวงนักหวงหนา ไม่ยอมเอาออกมาดื่มเสียที แต่ยอมยกไวน์ที่ตนเองรัก และหวงมากที่สุดให้น ้าหนาวหนึ่งขวด เพื่อแลกกับการที่ตนได้พูดคุยกับจีนัทอีกครั้ง ที่ต้องให้น ้าหนาว ช่วย เพราะเมื่อตอนกลางวันเขาท าไว้ไม่ดี คิดว่าจีนัทคงรู้สึกไม่ดีกับเขาไปแล้ว จึงเป็นเรื่องยากที่จะได้ พูดคุยกับจีนัทอีก และหากเขาจะต้องรอคุยกับจีนัทตอนที่ถ่ายท าซีรีส์ก็จะนานเกินไป เขาใจร้อน เขารอ อีกต่อไปไม่ไหวแล้ว "ขอบใจ" น ้าหนาวรับขวดไวน์มาไว้ในมือ มองขวดไวน์ในมืออย่างอารมณ์ดี ไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน ใดๆ กับสิ่งที่ตนเองท ากับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
137 ซากิระ "...พี่รัน" จีนัทเอ่ยชื่อของคนตรงหน้าเสียงเบาพลางมองเขาด้วยแววตาหวาดระแวง การันต์หันหน้า กลับไปมองใบหน้าของจีนัท "ไง...เราเจอกันอีกแล้วนะ...นางเอกของฉัน" การันต์เหยียดยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไป หาจีนัท "พี่หนาวท าแบบนี้กับหนูได้ยังไงคะ" จีนัทเดินถอยห่างจากการันต์อัตโนมัติพลางเอ่ยถามน ้าหนาว เชิงต่อว่า "คุยเองนะ...แล้วก็อย่าท าให้น้องกลัวล่ะ" น ้าหนาวจงใจเมินค าถามของจีนัท หันไปก าชับการันต์ แล้วเดินนวยนาดออกไปจากตรงนั้นทันที "เป็นอะไร" การันต์เอ่ยถามจีนัทที่ก าหมัดแน่นจ้องน ้าหนาวราวกับจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด "โกรธยัย นั่นเหรอ?" "ท าแบบนี้ท าไมคะ" จีนัทดึงหน้าใส่พลางวีนเล็กน้อย การันต์ชะงักอึ้งอยู่ไม่น้อย เนื่องจากเขาไม่ เคยเห็นจีนัทในเวอร์ชั่นเกรี้ยวกราดเช่นนี้มาก่อน แม้เธอจะไม่ได้โวยวายใหญ่โต ทว่าแววตาแสดงออก ชัดเจนว่าก าลังวีนเขาอยู่ "แค่อยากรู้จักเธอมากขึ้น...ท าไม? รังเกียจฉันแล้วรึไง" "หนูขอตัวกลับ" จีนัทไม่พูดพร ่าท าเพลงอีกต่อไปเธอใช้หางตามองเขาเชิงต าหนิแล้วเดินจากไป "อ๊ะ!" ทว่า ก็ถูกการันต์คว้าเอวคอดกิ่วเอาไว้เสียก่อน ท าให้ตอนนี้ร่างกายของเธอตกอยู่ในอ้อม แขนของเขา "จะรีบกลับท าไม" การันต์โน้มใบหน้าลงไปเอ่ยถามข้างใบหูของเธอ ท าเอาเธอที่ในตอนแรกโกรธ เคือง ตอนนี้เริ่มอ่อนระทวย อีกทั้งยังเขินอายจนแก้มแดงไปหมด "ไหนๆ เธอก็มาแล้ว อยู่ต่ออีกหน่อย" การันต์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย เขาไม่พูดเปล่า เขาหย่อนสะโพก นั่งลงบนโซฟาตัวยาวแล้วรั้งร่างเล็กนั่งลงบนตักแกร่ง "พี่รันปล่อยหนูนะ" คนตัวเล็กดิ้นขัดขืนเล็กน้อย มาเฟี ยหนุ่มซุกใบหน้าเข้าไปสูดดมกลิ่นหอมกรุ่น จากซอกคอระหง "ตัวหอมดีนี่" เขาเอ่ยชมท าเอาเธอเขินแก้มแดงมากกว่าเดิม เธอเบือนหน้าหลบจูบของเขา เขาไล่ จูบตั้งแต่ต้นคอลงไปถึงเรียวแขนอย่างคลั่งรัก "ชงเหล้าให้ฉัน" มาเฟียหนุ่มถอนจูบออกจากเรียวแขนเล็กก่อนจะออกค าสั่งพลางใช้มือหนาเลื่อน ขวดเหล้าและแก้วเหล้าไปตรงหน้าของเธอ เขามองใบหน้าของเธออย่างคลั่งรักไม่วางตา ท าเอาคนในอ้อม กอดเขินอายท าตัวไม่ถูก
138 ฉกรัก "....หนูชงไม่เป็นค่ะ" เธอเอ่ยปฏิเสธโดยไม่หันหน้าไปมองใบหน้าหล่อเหลา "....ฉันยังมีค าถามอีกหลายค าถามที่อยากจะถามเธอ" เขาใช้นิ้วชี้เกี่ยวเส้นผมของเธอทัดหูก่อนจะ เลื่อนใบหน้าเข้าไป ใช้ปากขบเม้มใบหูของคนตัวเล็ก ท าเอาคนตัวเล็กสะดุ้งเฮือก "...หนูจะตอบแค่ที่เกี่ยวกับงานค่ะ" เธอเบี่ยงใบหน้าหลบท าให้ริมฝีปากหนาหลุดออกจากใบหูของ เธอ "เธอนอนกับมันรึยัง" "...." ค าถามหยาบคายของเขาท าให้เธอชะงัก แววตาที่เขินอายเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว ฉับพลัน "ฉันถามก็ตอบ" เขามองใบหน้าของเธออย่างกดดัน ทว่าเธอก็ยังคงนิ่งเงียบไม่ตอบอะไร ที่เธอไม่ ตอบเพราะรู้สึกว่า ค าถามของเขาหยาบคายเกินไปและไม่ให้เกียรติเธอ หากเขารู้สึกดีกับเธอ ไม่อยากท า ให้เธอรู้สึกแย่กับเขา เขาก็ไม่ควรถามค าถามเช่นนี้กับเธอ "หรือต้องให้ฉันสืบเอง?" "ค าถามแบบนี้ควรถามผู้หญิงเหรอคะ" จีนัทสวนกลับด้วยสีหน้าไม่พอใจอย่างชัดเจนก่อนจะลุก ออกจากตักแกร่ง ทว่าถูกเขาใช้มือหนาคว้าล าคอเอาไว้ จึงท าให้เธอนั่งลงบนตักแกร่งเช่นเดิม "เป็นผู้หญิงของมัน...เธอเสร็จเหรอ" เขาเอ่ยถามเชิงดูถูกเรื่องบนเตียงของลีวาย โดยไม่ได้สนใจสี หน้าและค าพูดเมื่อครู่ของเธอ เพลียะ! เธอตบหน้าเขาหนึ่งที ท าให้ใบหน้าหล่อหันไปตามแรงตบ เขาชะงักอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะดันลิ้น หนาเข้าหากระพุ้งแก้ม "คนเลว...หนูไปท าอะไรให้นักหนาท าไมต้องพูดจาดูถูกหนูด้วย" เธอเอ่ยถามเขาพลางน ้าตาคลอ เบ้า "....เธอตบหน้าฉัน" ทั้งชีวิตของการันต์ไม่เคยโดนผู้หญิงตบหน้าเลย จนกระทั่งครั้งนี้ เขาถูกจีนัท ตบหน้าเข้าอย่างจังจึงรู้สึกโกรธอยู่ไม่น้อย เขาเค้นเสียงลอดไรฟันออกมาพลางจ้องหน้าเธออย่างเอาเรื่อง "...." แววตาของจีนัทแข็งกร้าวน้อยลง ดูเหมือนเธอจะรู้ตัวแล้วว่าไม่ควรตบหน้าเขา "ถ้ามีครั้งที่สอง" เขาสอดมือหนาเข้าไปใต้กลุ่มผมของเธอก่อนจะดึงไม่แรงนัก ใบหน้าสวยแหงน มองเพดาน การกระท าอันป่ าเถื่อนของเขาท าให้เธอตกใจและหวาดกลัวเป็นอย่างมาก เธอไม่เคยถูกใคร ท าเช่นนี้กับเธอมาก่อนจึงไม่รู้ว่าตนเองต้องแก้ไขสถานการณ์อย่างไร
139 ซากิระ "ฉันจะท าให้เธอลุกออกจากเตียงไม่ได้อีกหลายวัน" เขาเลื่อนใบหน้าเข้าไปเอ่ยเชิงข่มขู่ข้างใบหู ของเธอ "โทรบอกเพื่อนเธอว่าคืนนี้เธอจะกลับกับฉัน" เขาเอ่ยออกค าสั่งน ้าเสียงเรียบแฝงความเหี้ยมพลาง ปล่อยมือจากกลุ่มผมของเธอ "หนูไม่เคยพูดว่าจะกลับกับพี่รัน" เธอสวนกลับเสียงเบาในล าคอ "ฉันสั่ง" เขากดน ้าเสียงต ่า แสดงออกชัดเจนว่าไม่ชอบใจที่เธอไม่ยอมท าตามค าสั่ง "หนูไม่" "เธอกล้าปฏิเสธฉันงั้นเหรอ?" ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบประโยคเขาก็เอ่ยแทรกขึ้นมาก่อนพลางคว้า ล าคอระหงเข้าหาล าตัวหนาอย่างแรง
140 ฉกรัก บทที่34 "...." คนตัวเล็กเงียบชะงัก ไม่กล้าเถียงอะไรเขาอีก เพราะกลัวจะโดนดีเข้า "ถ้าอยากลองดีกับฉันก็ลองดู" เขาแยกเขี้ยวขู่เธอเล็กน้อยพลางปล่อยมือจากล าคอระหง จีนัทไม่รู้ ว่าต้องท าอะไรต่อจากนี้ เธอเห็นขวดเหล้าราคาแพงตรงหน้าจึงหยิบน ้าแข็งบนโต๊ะตรงหน้าใส่ลงในแก้วให้ เต็ม จากนั้นหยิบขวดเหล้าขึ้นมา รินเหล้าผ่านน ้าแข็งลงไป สูงจากก้นแก้วหนึ่งนิ้ว วางขวดเหล้าในมือลงบนโต๊ะ แล้วหยิบขวดโซดาขึ้นมารินโซดาลงไปหนึ่งนิ้วเต็มแก้ว ชงด้วยก้าน ชงจนเกิดฟองฟู ท่าทางเป็นงานของเธอท าให้เขามองตามไม่วางตา "เธอชงเหล้าเป็นด้วยเหรอ" "ค่ะ...แฟนสอน" เธอตอบเบาๆ ในล าคอ เชิงประชดประชัน จงใจช็อตฟี ลเขา ท าเอาเขาหัวร้อนไม่ น้อย "อยากตายใช่ไหม" เขาชักสีหน้าไม่พอใจ เธอเงียบไม่ตอบโต้ ยื่นแก้วเหล้าให้เขาด้วยสีหน้าเฉยชา เขามองใบหน้าของเธอนิ่งๆ ไม่ชอบใจที่เธอพูดถึงผู้ชายอีกคน หน าซ ้ายังเอ่ยด้วยสถานะอีก "มองอะไรคะ" เธอรู้สึกไม่ชอบที่เขาเอาแต่มองเธอ จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม หากเป็นเขาแล้วเธอ รู้สึกประหม่าจนท าตัวไม่ถูก มือไม้เกร็งทุกครั้งที่เขามอง "มองคนสวย" ค าตอบของเขาเล่นท าเอาหัวใจดวงน้อยเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง เธอเขินจนแก้มแดง เธอเบือนหน้ามองอีกทางเพื่อหลบเลี่ยงไม่ให้เขารู้ว่าเธอก าลังเขินอาย "ตอนเด็กเธอแรดแต่พอโตแล้วเธอไม่เหมือนตอนเด็กเลยสักนิด...ทั้งรูปร่างหน้าตาแล้วก็ ความชอบ" ประโยคต่อมาของเขาท าให้เธอชะงัก เขารับแก้วเหล้ามาจากเธอแล้วกระดกเหล้าเข้าปากจน หมดแก้วภายในครั้งเดียว "....ตอนเด็กกับตอนโตจะไปไม่เหมือนกันได้ยังไงคะ" เธอไม่ปฏิเสธที่เขาว่าเธอแรด เพราะมันเป็น เรื่องจริง เธอแรดตั้งแต่เด็กจริงๆ เหมือนที่เขาว่ามา เธอรับแก้วเหล้ามาจากมือของเขา ซึ่ง เขามองตาม ตลอดเวลา เธอวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะตรงหน้า "...ฉันหมายถึงตอนเด็กเธอชอบฉัน...ทั้งวันเอาแต่เดินตามติดฉัน...แต่พอเธอโตขึ้นเธอดูไม่อะไรกับ ฉันอีกทั้งยังเปลี่ยนจากชอบฉันไปชอบเพื่อนสนิทของฉันแทน" "...เวลาเปลี่ยน...ใจคนก็เปลี่ยนเป็นธรรมดาไม่ใช่เหรอคะ" "ก็คงใช่...แต่ว่าไม่ใช่กับฉัน" "...." เธอหันไปมองใบหน้าหล่อเหลาราวกับอยากจะให้เขาพูดขยายความให้เธอเข้าใจได้ง่ายขึ้น
141 ซากิระ "ตอนนั้นฉันชอบเธอตอนนี้ก็ยังเป็นแบบนั้นอยู่" เขาสารภาพความรู้สึกออกมาตรงๆ พลางมอง ใบหน้าสวยอย่างจริงจัง เธออึ้งชะงักไปชั่วขณะ เขาบอกว่า 'ตอนนั้นชอบเธอ' นั่นก็หมายความว่า เขาชอบ เธอมาโดยตลอด โดยที่เธอไม่รู้ตัวเลย เธอพยายามปะติดปะต่อเรื่องราว ที่ผ่านมาเธอเข้าใจผิดมาตลอดว่าเขารังเกียจเธอ เธอมองเขาด้วยแววตาไม่เชื่อ เพราะหลายๆ อย่างที่เขาท ากับเธอในตอนนั้นท าให้เธอเจ็บปวดเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะนึกอย่างไรเธอก็นึกไม่ออกเลยว่า ตั้งแต่ช่วงไหนที่เขาเริ่มชอบเธอ หรือที่เขาพูดออกมาเช่นนี้เพราะแค่อยากจะแกล้งแหย่เธอเล่น...เธอ ครุ่นคิดในใจ "ฉันอยากได้เธอคืนฉันต้องท ายังไง" "...พี่รันพูดอะไรออกมาคะ...จะแกล้งหนูเหรอ" "เลิกกับมันแล้วมาคบกับฉัน" เขาใช้มือหนากุมปลายคางมนขึ้นเล็กน้อย "...." เธอมองเขาอย่างไม่ไว้ใจ เขาถอนหายใจออกมายาวๆ ราวกับเหนื่อยใจที่เธอเอาแต่มองเขา ด้วยแววตาหวาดระแวง "ตอนนั้นฉันคิดว่าจะรอให้เธอโตก่อนค่อยจีบเธอก็ยังไม่สาย...แต่ฉันคิดผิด" ในตอนนั้นเธออายุ เพียงแค่ 12 ปี เท่านั้น เขาคิดว่าเธอยังเด็กเกินไปส าหรับการจะมีแฟนสักคน เขาไม่อยากเป็นสาเหตุท าให้ เธอเป็นเด็กใจแตก เสียคนตั้งแต่อายุ 12และเขาไม่อยากพรากผู้เยาว์ด้วย การันต์มีความต้องการทางเพศสูง หากมีแฟนก็จะท าเรื่องอย่างว่ากับแฟนทุกวัน เช้า เที่ยง เย็น ดึก ในหนึ่งวันต้องมีเซ็กซ์สี่ครั้งต่อวัน ครั้งหนึ่งทีละหลายชั่วโมง หากตอนนั้นเขาจีบเธอแล้วขอเธอเป็น แฟน เกรงว่าเธอจะไม่โต กลัวจะโดนเขาจัดหนักทุกวันถึงขั้นเข้าโรงพยาบาล แม้ตอนนั้นเธอจะเป็นเด็กอ้วนด า แต่เขาก็ไม่ได้รังเกียจสักนิด กลับกัน เขาชอบที่เธอเป็นแบบนั้น มากกว่าเธอในตอนนี้ เพราะตอนที่เธอไม่สวย ไม่มีผู้ชายคนไหนเข้าหาเธอนอกจากเขา ตอนนี้เธอสวยแล้ว พวกผู้ชายต่างรุมจีบเธอไม่เว้นแต่ละวัน ท าให้เขารู้สึกหงุดหงิด ไม่ชอบใจเอามากๆ ถ้าเขารู้ล่วงหน้าว่าโต ขึ้นมาเธอจะสวยมากขนาดนี้เขาจะจีบเธอตั้งแต่ตอนนั้น จะไม่ปล่อยให้เธอหลุดมือเด็ดขาด การันต์ถึงจะมีอะไรกับผู้หญิงนับไม่ถ้วน แต่ก็ไม่ได้ชอบหรือรักใครที่รูปร่างหน้าตา หากเขาจะรัก ใคร เขาจะมองที่นิสัยใจคอเป็นอันดับแรก ส่วนหน้าตานั้นไม่ส าคัญกับเขา ทว่า จีนัทคิดว่าเขามองผู้หญิง ที่รูปร่างหน้าตาก่อนทุกสิ่ง เพราะอิงจากที่เขาผลักไสเธอทุกครั้งที่เจอหน้าเธอ ที่เขาท าเช่นนั้นเพราะเวลาที่ อยู่ใกล้เธอ หัวใจของเขามักจะเต้นแรง เขากลัวเธอจะได้ยินเสียงหัวใจของเขา จนจับได้ว่าเขาชอบเธอ
142 ฉกรัก บวกกับที่เขาเป็นคนปากหนัก ปากแข็ง ปากสุนัข และก็ยังเด็กมาก ถึงจะตัวโตกว่าเด็กอายุรุ่นราว คราวเดียวกันก็เถอะ การใช้ค าพูดของเขาจึงไม่ได้ไต่ตรองให้ดีก่อนพูด เขาไม่คาดคิดว่าเธอจะผูกใจเจ็บ กับค าพูดและการกระท าของเขามากขนาดนี้ ถ้ารู้ว่าเธอเจ็บปวดเขาจะไม่พูดเลย คืนวันเกิดเขา วันนั้นที่เขาเมินเฉยใส่ เพราะอยากรู้ว่าเธอจะท าอย่างไรหากเขามีผู้หญิงอื่น และ เขาหึงเธอยังไม่หาย เขาหึงเธอตั้งแต่วันที่ลีวายชวนเธอเข้าชมรมตัดหน้าเขา แต่เธอไม่รู้ว่าที่เขาพูดจาไม่ดี กับเธอเป็นเพราะเขาหึง เพราะหึงจนท าประชด และเมินใส่ คืนงานเลี้ยงวันเกิดของเขาในคืนนั้น เขาไม่รู้มาก่อนว่าเธอจะมาหา เพราะเขาเองไม่ได้เชิญเธอ และไม่รู้ด้วยว่าคืนนั้นเธอจะกลับรัสเซีย ถ้ารู้เขาจะรั้งเธอเอาไว้ แต่พอมารู้อีกที เธอก็ถึงรัสเซียแล้ว ตอน แรกเขาจะบินไปตามเธอกลับมา ทว่าคิดอีกที ให้เธออยู่ที่นั้นก็ดีเหมือนกัน ต่างฝ่ ายต่างแยกย้ายกันไป เติบโตจะดีกว่ารั้งกันเอาไว้ไม่ได้พัฒนาไปไหนเสียที เมื่อรู้สึกว่าโอเคแล้ว เติบโตในระดับนึงแล้วค่อย กลับมาเจอกันอีกครั้ง นั่นคือความคิดของการันต์ในตอนนั้น แต่ใครจะไปรู้ว่าโลกดันแคบและใจร้ายกับเขามากขนาดนี้ ลีวาย เพื่อนในกลุ่มของเขาดันจีบจีนัท ตัดหน้าเขาก่อน เขามารู้ตัวอีกที จีนัทก็กลายเป็นแฟนของลีวายไปแล้ว ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เร็วจนเขา เองตั้งรับไม่ทัน เพราะความใจเย็น ความคิดเยอะของเขาจึงท าให้เสียเธอไปอีกครั้ง และครั้งนี้เขาเสียเธอ ไปให้เพื่อนสนิทของเขาเอง ครั้งแรก เสียเธอไปเพราะ ปากของเขา เธอจึงบินกลับรัสเซีย ซึ่งครั้งนั้นท าให้เขาเศร้าไม่น้อย ครั้งที่สอง เป็นครั้งที่เขาเจ็บใจหนักที่สุดในชีวิต หลังจากที่เธอกลับรัสเซีย ต่อมาไม่กี่ปี จีนัทก็ กลายไปเป็นแฟนของเพื่อนสนิทของเขา กว่าที่เขาจะรู้ตัวเขาก็เสียเธอให้กับเพื่อนของเขาไปเป็นที่ เรียบร้อยแล้ว ครั้งนี้ท าเขาเจ็บเจียนตาย ที่เจ็บมากเพราะแฟนคนแรกของเธอดันเป็นเพื่อนสนิทของเขาเอง และ ความปากหนักของเขาท าให้เขาเจ็บปวดมากกว่าเดิม เขาไม่ปรึกษาหรือระบายกับใครเลย ด้วยกลัวว่าคน อื่นจะเยาะเย้ย และดูแย่ ดูเป็นคนขี้แพ้ในสายตาคนอื่น เพราะเขาไม่ยอมพูด เก็บง าเอาไว้คนเดียวท าให้ไม่มีใครรู้ถึงความเจ็บปวดของเขา เรื่องราวมัน โกลาหลเช่นนี้ก็เป็นผลจากการที่เขาปากร้ายใส่เธอก่อน หากเขาสารภาพความรู้สึกกับเธอตั้งแต่แรก เธอก็ คงไม่ตกไปเป็นของผู้ชายคนอื่น "....ฉันคิดผิด...ฉันน่าจะจีบเธอตั้งแต่ตอนนั้น" "...." จีนัทเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น เธอไม่ตอบโต้ใดๆ นอกจากนั่งฟังเงียบๆ