243 ซากิระ บทที่58 "...เปล่าค่ะ...เที่ยวให้สนุกนะคะ" เด็กสาวคลี่ยิ้มบางๆ ให้เขา เลือกที่จะไม่สานต่อประโยคที่พูดค้าง เอาไว้เมื่อครู่ "เมื่อกี้พูดอะไร เอาดีๆ" มาเฟี ยหนุ่มเอ่ยถามอย่างมีความหวัง มือหนากุมปลายคางมนขึ้นเล็กน้อย พลางจ้องมองดวงตากลมโตอย่างเค้นเอาค าตอบ เด็กสาวยิ้มบางๆ โน้มใบหน้าเข้าไปจูบแก้มสากหนึ่งที ท าให้มาเฟี ยหนุ่มเขิน ฉีกยิ้มกว้างเกือบถึงใบหู "ฉันอยากให้เธอไปเที่ยวด้วยกัน หลานชายฉันชอบเธอนะ แต่ว่าฉันชอบเธอมากกว่า" เขาหยอดค า หวาน เล่นท าเอาหัวใจดวงน้อยเต้นแรงระส ่าอีกครั้ง เขาแพรวพราวขนาดนี้จะให้เธอใจแข็งยังไงไหว @วันต่อมำ @โรงพยำบำล "อยากได้อะไรอีกไหม" ลีวายนั่งเช็กทรัพย์สินส่วนตัวของตัวเองอยู่บนเตียงผู้ป่ วยพลางเอ่ยถาม จีนัทถึงของหมั้นหมายที่เขาจะมอบให้เธอในวันหมั้น "จียังไงก็ได้ค่ะ แล้วแต่พี่ลีจะให้เลยค่ะ" จีนัทคลี่ยิ้มบางๆ เหมือนเคย เธอเกรงใจ ไม่กล้าเรียกของ หมั้นเยอะ แต่ลึกๆ ก็อยากได้ของหมั้นมูลค่ารวม 1000 ล้านบาทไทย เพื่อจะน าทรัพย์สินจ านวนนี้ไปให้ คุณพ่อของเธอบริหารบริษัทที่รัสเซียต่อ "แหวนเพชรมูลค่า 70 ล้าน เงินสด 200 ล้าน ทองค าแท่ง 20 ล้าน ที่ดินในกรุงเทพมูลค่า 100 ล้าน ที่ดินที่ภูเก็ตมูลค่า 100 ล้าน เพนท์เฮ้าส์ใจกลางกรุงเทพ 450 ล้าน ของหมั้นทั้งหมดมูลค่ารวม 940 ล้าน บาทไทย เราพอใจรึเปล่า ต้องการอะไรเพิ่มอีกไหม อยากได้อะไรบอกพี่ได้เลยนะ" "เอาให้น้องให้ครบ 1000 ล้านสิ" คุณแม่ของลีวายเอ่ยบอกลูกชาย "เอารถสปอร์ตไหมจะได้ครบ 1000 ล้าน" ลีวายเอ่ยถามจีนัทอย่างเอ็นดู ครอบครัวของลีวายดีกับ เธอมาก ท าให้เธอยิ่งเกรงใจและรู้สึกผิดต่อพวกเขา ครอบครัวของลีวายดีต่อเธอมากขนาดนี้ เธอจะกล้า ยกเลิกงานหมั้นได้อย่างไร วันนี้เธอตั้งใจจะมาขอยกเลิกงานหมั้น ทว่า พอได้ฟังคุณแม่ของลีวายเอ่ยเช่นนี้ ท าให้เธอไม่กล้าที่จะเอ่ยยกเลิกงานหมั้น "ถามน้องแบบนั้นน้องจะกล้าตอบได้ยังไง จะให้อะไรน้องก็เลือกให้เลย แม่จะได้ให้เลขาจัดการให้ ถ้าช้าจะไม่ทันงานหมั้นนะ"
244 ฉกรัก Line! เสียงแจ้งเตือนข้อความเข้าจากแอปพลิเคชันไลน์ดังขึ้นหนึ่งครั้ง ท าให้ลีวายและคุณแม่ของเขาหัน ไปมองที่ต้นทางของเสียง จีนัทรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋ าสะพายข้างขึ้นมาปิดเสียงแจ้งเตือน เพื่อไม่ให้มีเสียงรบกวนการสนทนา มือถือของจีนัทสั่นอีกครั้ง เนื่องจากมีข้อความจากแอปพลิเคชันไลน์แจ้งเตือนขึ้นมาอีกครั้งท าให้ เธอพลิกหน้าจอมือถือขึ้นมาอ่านข้อความของคนที่ส่ง "?" ลีวายมองใบหน้าของจีนัทสลับกับหน้าจอมือถือของเธออย่างมีค าถาม "หนูขอออกไปคุยงานด้านนอกแป๊ ปนึงได้ไหมคะ" "ครับ" ลีวายเอ่ยอนุญาตอย่างไม่เรื่องมากก่อนจะหันไปเช็กทรัพย์สินส่วนตัวบนกระดาษตรงหน้า ต่อ จีนัทเดินห่างจากห้องพักฟื้นวีไอพีที่ลีวายพักอยู่พอสมควรแล้วจึงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิด อ่านข้อความที่การันต์ส่งเข้ามา พี่รัน : (การันต์ส่งภาพถ่ายของหลานชายที่ก าลังนั่งก่อกองทรายอยู่บนชายหาดของทะเลที่ไหนสัก แห่งมาให้จีนัท) พี่รัน : หลานชายฉันอยากให้เธอมาเที่ยวด้วย ถ้าเธอมาด้วยก็คงจะดี (จีนัทกดเปิดอ่านข้อความ แต่ไม่ตอบกลับ ที่จริงไม่ใช่หลานชายของเขาที่อยากให้จีนัทไปเที่ยว ด้วยกัน แต่เป็นเขาต่างหากที่อยากให้เธอมาเที่ยวด้วยกัน เพื่อที่จะได้สานสัมพันธ์กับเธอแนบแน่นมาก ขึ้น) พี่รัน : อยู่กับมันเหรอ (การันต์ส่งข้อความมาอีกครั้ง เธออ่านข้อความแล้วนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะพิมพ์ข้อความตอบกลับ) กวางน้อย : ค่ะ พี่รัน : ฉันอยู่ที่ญี่ปุ่ น เธออยากได้อะไรไหม (เห็นเธออ่านแล้วใช้เวลานานกว่าจะตอบกลับมา เขาจึงเลือกที่จะไม่ถามถึงลีวายอีก เพราะไม่ อยากหงุดหงิดและไม่อยากทะเลาะกับเธอ หลายวันมานี้ความสัมพันธ์ของเขาและเธอด าเนินไปด้วยดี พัฒนาขึ้นอีกขั้น หากเขาทะเลาะกับเธอเรื่องลีวายอีก สิ่งที่เขาท ามาหลายวันอาจจะสูญเปล่า จีนัทขมวด คิ้วเข้าหากันยุ่งด้วยความงุนงง เธอรู้สึกแปลกใจเป็นอย่างมาก ด้วยที่ผ่านมา การันต์มักจะมีท่าทีข่มขู่และ โวยวายทุกครั้งที่เธออยู่กับลีวาย แต่ครั้งนี้เขากลับไม่โวยวาย ดูใจเย็นจนน่าขนลุก) กวางน้อย : อยากได้คนในแชตค่ะ (เธอพิมพ์หยอดกลับไป เขาอ่านข้อความแล้ว แต่ไม่ตอบกลับ)
245 ซากิระ RrrrrRrrrr ที่ไม่ตอบกลับเพราะเขาจะโทรหาเธอ เสียงริงโทนสายเรียกเข้าดังขึ้น พร้อมกับโชว์เบอร์โทรของ การันต์บนหน้าจอมือถือ จีนัทยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ก่อนจะกดรับสาย (โทรมาท าไมคะ) (อยากได้คนในแชตไม่ใช่รึไง) (หนูพูดเล่นค่ะ) (อย่าเล่นกับไฟ ฉันคนจริง ท าจริง เอาจริง อย่าพูดเล่นแบบนี้อีกเข้าใจไหม ยิ่งเป็นเธอฉันยิ่งกล้า แลกกับทุกสิ่ง ถ้าไม่อยากตายคาเตียงอย่าพูดเล่นกับฉันอีก) ค าขู่ติดตลกของเขาไม่ได้ท าให้เธอหวาดกลัว กลับกัน เธอข าเบาๆ พลางยิ้มเขินจนแก้มปริ (จะกลับมาวันไหนคะ) เธอรีบเปลี่ยนประเด็นพลางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ตลอดเวลา (ถามท าไม คิดถึงฉันรึไง) (หนูนอนคนเดียวแล้วโดนผีหลอกค่ะ) (ผีหลอก?) (หนูกลัวมากเลย พี่รันรีบกลับมานอนเป็นเพื่อนหนูนะ) เธอเอ่ยจบประโยคแล้วกดวางสายทันที เธอยืนยิ้มอยู่พักใหญ่ก่อนจะเดินกลับเข้าไปภายในห้องพักฟื้นวีไอพี "เป็นไงบ้าง" ลีวายเอ่ยทักถามพลางยิ้มสุขุมเหมือนทุกครั้ง ท าให้คุณแม่ของเขาที่นั่งอ่านเอกสาร อยู่ที่โซฟาปลายเตียงเงยหน้าขึ้นมามองไปที่จีนัท "ราบรื่นดีค่ะ" จีนัทตอบพลางคลี่ยิ้มบางๆ เหมือนทุกครั้งที่สนทนากับลีวาย เวลาที่เธออยู่ต่อหน้า ของลีวาย เธอจะยิ้มบางๆ ตลอดเวลา เพราะหากเธอไม่ยิ้ม ลีวายจะรับรู้ได้ในทันทีว่าเธอเบื่อหน่ายที่คบ กับเขา เพราะงั้น เธอจึงจ าใจฝืนยิ้ม เพื่อกลบเกลื่อนสีหน้าและอารมณ์ที่แท้จริงที่มีต่อลีวาย "มีปัญหาเรื่องสัญญาหรือเรื่องงานบอกพี่ได้ตลอดเลยนะ พี่จะให้พ่อเคลียร์ให้" "ขอบคุณค่ะ แต่ตอนนี้ยังไม่มีปัญหาอะไรค่ะ" จีนัทยิ้มบางๆ เหมือนเคย คุณแม่ของลีวายมองลูก ชายและจีนัทพูดคุยกันด้วยความเอ็นดู ก่อนจะก้มหน้าอ่านเอกสารในมือต่อ
246 ฉกรัก @กลำงดึก @คฤหำสนห์รูของครอบครัวจีนัท "ฮือ~" จีนัทส่งเสียงร าคาญในล าคอออกมาเบาๆ เธอรู้สึกอึดอัดเหมือนถูกบางอย่างก าลังกอดรัด ร่างของเธออยู่ "ขี้เซา" น ้าเสียงที่คุ้นเคยดังข้างหูท าให้เด็กสาวสะดุ้งลืมตาตื่นขึ้นมาอัตโนมัติ จีนัทพลิกตัวหันไป มองที่ต้นทางของเสียง "พี่รัน" เธอมองใบหน้าหล่อของการันต์ด้วยความงุนงง เมื่อตอนกลางวันเขาบอกเธอว่าอยู่ที่ ประเทศญี่ปุ่ น ทว่าเวลาเพิ่งผ่านไปเพียงไม่กี่ชั่วโมง เขากลับโผล่มาอยู่ที่นี่ "ไหนผีที่เธอบอก" เขาเอ่ยถามพลางกวาดสายตามองหาผีรอบห้องนอน "...." เด็กสาวก้มหน้าเงียบ เม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นด้วยความเขินอาย ที่เธอพูดออกไปแบบนั้น เพราะอยากจะให้เขารีบกลับมานอนกอดเธอ แต่ไม่คาดคิดว่าเขาจะเก็บเอาไปใส่ใจแล้วรีบบินกลับมาหา เธอเร็วขนาดนี้ "เด็กเลี้ยงแกะ" มาเฟี ยหนุ่มใช้มือหนาบีบหน้าอกใหญ่อย่างแรงเพื่อลงโทษที่เธอสร้างเรื่องหลอก ให้เขารีบกลับจากประเทศญี่ปุ่ น "...ท าไมกลับมาเร็วจังเลยคะ" เด็กสาวอมยิ้มเขินอาย เขินที่โดนเขาจับได้ "คิดว่าไงล่ะ?" "...." เธอได้แต่ยิ้มเขิน เธอกลัวจัง กลัวว่าเขาจะรู้ทันว่าเธอจงใจอ่อยเขา "มีงานด่วนต้องรีบกลับมา ท าเหรอคะ" "ยังกล้าที่จะถาม" มาเฟี ยหนุ่มสอดนิ้วชี้นิ้วกลางเข้าไปในโพรงปากนุ่ม ซึ่ง เธอตวัดลิ้นเลียจนนิ้ว ของเขาเปียกชุ่มไปด้วยน ้าลายสีใสของเธอ "มีเด็กบอกให้รีบกลับ ฉันจะขัดค าสั่งได้ยังไง" เขาตอบน ้าเสียงกระเส่า ลิ้นของเธอท าให้แก่นกาย ยักษ์แข็งผงาด ทันทีที่เธอกดวางสาย เขาก็รีบขึ้นเครื่องบินส่วนตัว บินจากโตเกียวมาที่กรุงเทพฯ ทันที โดย ใช้เวลาบินประมาณ 6ชั่วโมง 57 นาที ทันทีที่เครื่องบินแลนด์ดิ้งที่สนามบินสุวรรณภูมิเขาก็รีบสั่งให้ ลูกน้องขับรถตรงมาหาเธอที่บ้านทันที "...นอนไหมคะ" เด็กสาวแก้มแดงระเรื่อด้วยความเขิน ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ เพราะเขินเขายิ่งนัก ไม่ใช่ แค่เขินที่เธอหลอกเขาว่ามีผีในห้องนอน แต่เขินที่เขาบอกว่า รีบกลับมาเพราะไม่อยากขัดค าสั่งของเธอ "ฉันเพิ่งลงจากเครื่องยังไม่ได้อาบน ้า"
247 ซากิระ "หนูไม่ถือค่ะ" เธอขยับตัวเข้าไปแนบชิดร่างก าย า ซุกใบหน้าเข้าหาแผงอกแกร่งอย่างออดอ้อน ออเซาะ "หึ" มาเฟี ยหนุ่มหัวเราะในล าคอหนาออกมาเบาๆ พลางใช้มือหนาลูบศีรษะทุยเล็กด้วยความเอ็นดู พรมจูบแก้มนวลเนียน ก่อนจะกดจูบหน้าผากมนอย่างอ่อนโยน
248 ฉกรัก บทที่59 เด็กสาวหลับตาพริ้มพลางยิ้มบางๆ ตอบรับสัมผัสอ่อนโยนจากริมฝีปากหนาอย่างเต็มใจ "นอนได้แล้ว" "กุ๊ดไนท์นะคะ" เด็กสาวจุ๊บริมฝีปากหนาหนึ่งที เล่นท าเอามาเฟี ยหนุ่มยิ้มกว้างไปถึงใบหู รอยยิ้ม บนใบหน้าหล่อเหลาเล่นท าเอาหัวใจดวงน้อยเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง เด็กสาวมองรอยยิ้มนั้นด้วยความเขิน อาย "กุ๊ดไนท์ครับ" มาเฟี ยหนุ่มเอ่ยบอกฝันดีกลับไปอย่างอ่อนโยนมีหางเสียงเป็นครั้งแรก ค าว่า 'ครับ' ที่ออกมาจากริมฝีปากของเขาเล่นท าเอาคนตัวเล็กเขินอย่างหนัก เขากดจูบลงบนหน้าผากมน แล้วค่อยๆ หลับตาลงพร้อมกับเด็กสาว "...." จีนัทเอียงอาย เธอค่อยๆ ขยับสะโพกเบียดความเป็นสาวเข้าหาแก่นกายใหญ่ที่ซ่อนอยู่ใต้ กางเกงยีนส์ของมาเฟี ยหนุ่มอย่างเนียนๆ แสร้งท าเหมือนบังเอิญขยับตัวไปโดน "นอนนิ่งๆ หน่อย" ความเป็นสาวถูไถแก่นกายใหญ่ ท าให้มาเฟี ยหนุ่มเอ่ยขึ้นมาเชิงเตือน ทว่าเด็ก สาวแสร้งไม่ประสีประสา เธอเบียดหน้าอกเข้าไปแนบแผงอกแกร่ง มือบางพาดลงบนสะโพกสอบ "ไปเสี้ยนkuyมาจากไหน อยากโดนYEDจนเตียงหักขนาดนั้นเลยรึไง" มาเฟี ยหนุ่มเอ่ยราวกับรู้ทัน ความคันหูของเธอ ทว่าเขาก็พูดตรงเกินไป เขาเอ่ยท้วงแฝงการตักเตือนเป็นครั้งที่สอง เด็กสาวแสร้งท าที ไม่สะทกสะท้านเพื่อกลบเกลื่อนความอับอาย เธอกอดเขาแน่นขึ้นกว่าเดิม ท าให้ร่างกายแนบเนื้อกันอย่าง แนบแน่นราวกับถูกเชือกรัดทั้งสองร่างเข้าหากัน "อย่าเล่นกับไฟ" มาเฟี ยหนุ่มค ารามขู่ในล าคอหนา มือบางค่อยๆ ลูบไล้สะโพกสอบ เลื่อนมือขึ้นไป สัมผัสแผงอกก าย า "อย่ายั่วฉัน ฉันYEDจริงนะจะบอกให้" มาเฟี ยหนุ่มเอ่ยตักเตือนเป็นครั้งสุดท้าย หากครั้งนี้เธอยัง ไม่หยุดยั่วยวนเขา เขาจะไม่เป็นสุภาพบุรุษแล้ว "ชิ" เด็กสาวยิ้มกริ่มก่อนจะพลิกตัวนอนตะแคงข้างหันหลังให้เขา ไม่วายเบียดบั้นท้ายเข้าหาแก่น กายยักษ์ที่แข็งผงาดอยู่ใต้กางเกงยีนส์ "ฮือ...หนูง่วงนอนแล้วค่ะ" มาเฟี ยหนุ่มลุกขึ้นมาคร่อมร่างบางอย่างรวดเร็ว เด็กสาวรีบเบือนหน้า หนีริมฝีปากหนาที่ก าลังจะจูบริมฝีปากของเธอพลางเอ่ยเชิงปฏิเสธที่จะร่วมรักกับเขา พักหลังมานี้เธอ อ่อยเขาถี่ขึ้นทุกวัน แต่พอเขาจะท าจริงๆ เธอก็ไม่ให้เขาท า
249 ซากิระ "เล่นตัว พอจะท าจริงๆ ก็ไม่กล้า ใจกล้าๆ หน่อย" มาเฟี ยหนุ่มเอ่ยกึ่งติดตลกกึ่งจริงจัง เด็กสาว หลับตาปี๋ แสร้งไม่รับรู้ใดๆ ทั้งสิ้น มาเฟี ยหนุ่มงอนิ้วมือแล้วเคาะลงไปที่หน้าผากมนโดยไม่แรงนัก แต่ก็แรง พอที่ท าให้เด็กสาวสะดุ้งเจ็บ "ถ้าใจกากอย่ายั่วkuy" มาเฟี ยหนุ่มหลุบสายตามองใบหน้าสวยอย่างคาดโทษก่อนจะล้มตัวลง นอนที่เดิม @หลำยวันต่อมำ ความสัมพันธ์ของจีนัทและการันต์ดีขึ้นแบบก้าวกระโดด ทั้งสองนอนด้วยกัน สัมผัสร่างกายของ กันและกันทุกค ่าคืน แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้สัมผัสเกินเลยถึงขั้นสอดใส่ ทั้งสองพูดคุยกันอย่างสนิทสน มมากขึ้น การันต์ทั้งพูดทั้งแสดงออก ชัดเจนทุกอย่างว่าชอบจีนัทมากจริงๆ ส่วนจีนัท การกระท าเหมือน อ่อย แต่วาจาสวนทางกับการกระท าตลอด ด้วยตอนนี้เธอยังคบหาดูใจกับลีวายอยู่เธอจึงพยายามยับยั้งชั่งใจ เก็บง าความรู้สึกที่มีต่อการันต์ เอาไว้ ยังไม่กล้าเผยความรู้สึกที่แท้จริงออกมาทั้งหมด เพราะลีวายเป็นเหมือนก าแพงที่กั้นความสัมพันธ์ ระหว่างจีนัทและการันต์เอาไว้อยู่ ตอนกลางวัน เธอจะไปเรียนหนังสือที่มหาวิทยาลัยและจะแวะไปเยี่ยมไข้ลีวายที่โรงพยาบาลก่อน กลับบ้านทุกวัน ส่วน ตอนกลางคืน เธอจะนอนกับการันต์ ในห้องนอนของเธอ การกระท าของเธอเหมือนก าลังจับ ปลาสองมือ ทว่า ความจริงแล้ว มีผู้ชายเพียงแค่หนึ่งคนเท่านั้นที่เธอต้องการ การันต์เป็นผู้ชายที่อยู่ในใจ ของเธอเสมอมา ส่วนผู้ชายอีกคนเธอไม่เคยรู้สึกอะไรด้วยเลย ที่เธอยอมเป็นแฟนของลีวาย เพราะผู้เป็นพ่อขอร้องให้เธอคบหาดูใจกับลีวาย เพื่อผลประโยชน์ บางอย่าง และเธอเองอยากจะยืมมือของลีวายมาท าให้การันต์เป็นฝ่ ายวิ่งตามเธอบ้าง แต่ตอนนี้เธอรู้สึก ไม่อยากท าแบบนั้นแล้ว เธอล้มเลิกความคิดที่จะเอาคืนการันต์ ตอนนี้เธออยากจะเลิกกับลีวาย แล้วมาคบกับการันต์อย่าง เปิดเผย ทว่า คุณพ่อของเธอขอเอาไว้ คุณพ่อของเธอต้องการให้เธอหมั้นหมายกับลีวาย เนื่องจาก ครอบครัวของเธอก าลังประสบปัญหาด้านการเงินอย่างหนัก ธุรกิจที่ท าอยู่มีแนวโน้มที่จะปิดกิจการ เนื่องจากโดนพิษโควิดเล่นงานธุรกิจมานานถึงสามปี ตอนนี้เงินเก็บของครอบครัวก าลังจะหมดลงแล้ว เหลือเพียงแค่เงินค่าตัวที่เธอเซ็นสัญญารับเล่นซีรีส์คู่กับ การันต์ที่ท าให้สามารถประคองครอบครัวของเธอต่อไปได้
250 ฉกรัก ที่คุณพ่อของเธอยอมให้เธอเข้าวงการบันเทิง ก็เพราะจะให้เธอช่วยหาเงินเข้าบ้าน หากธุรกิจ ด าเนินไปได้ด้วยดี อีวานไม่มีทางปล่อยให้ลูกสาวเข้าวงการบันเทิงเด็ดขาดเรื่องนี้มีเพียงแค่คุณพ่อของ เธอและเธอที่รู้ ส่วนคุณแม่ของเธอยังไม่ทราบ เพราะอีวานสั่งลูกสาวไม่ให้บอกภรรยา เนื่องจาก คุณแม่ ของจีนัทป่ วยเป็นโรคหัวใจ จึงกลัวคุณแม่ของเธอจะช็อกแล้วอาการก าเริบ คุณพ่อของเธอบอกเรื่องนี้กับเธอเมื่อสองปีที่แล้ว และฝั่งครอบครัวของลีวายก็เข้ามาทาบทามขอ จีนัทให้หมั้นกับลีวายตั้งแต่สองปีที่แล้ว จังหวะประจวบเหมาะกับที่ธุรกิจของครอบครัวของเธอก าลังจะ ล้มละลายพอดี ผู้เป็นพ่อของเธอจึงตอบรับข้อเสนออย่างลับๆ โดยคนที่รู้เรื่องดีลลับนี้ มีเพียงแค่คุณพ่อ ของเธอและคุณพ่อคุณแม่ของลีวาย ดังนั้น พอคุณพ่อของเธอบอกเรื่องนี้กับเธอ เธอจึงจ าเป็นต้องช่วยเหลือผู้เป็นพ่อ ด้วยการยอม หมั้นหมายกับลีวาย เพื่อที่จะน าทรัพย์สินที่คุณพ่อของลีวายน ามาเป็นของหมั้นไปช่วยพยุงธุรกิจของ ครอบครัวให้ด าเนินไปต่อได้ ตอนนี้เธออยากจะถอนตัว อยากจะท าตามที่ใจตัวเองต้องการ แต่ก็ท าไม่ได้ เพราะผู้เป็นพ่อรับเงินบางส่วนจากคุณพ่อของลีวายมาแล้ว เงินจ านวนนั้นเป็นหลักประกันว่า เมื่อจีนัทอายุครบ 18 ปี จีนัทจะต้องหมั้นหมายกับลีวาย อีกทั้ง เธอก็น าเงินก้อนนั้นไปใช้จ่ายค่าดูแลใบหน้าและผิวพรรณของเธอหลายสิบล้านแล้ว โดยที่ตอนนั้นเธอไม่รู้ ว่าเงินจ านวนนั้นที่เธอน าไปจ่ายค่าท าหน้า ท าตัวเองให้สวยสะพรั่ง คือเงินที่คุณพ่อของลีวายมอบให้เป็น ของหมั้น "อีกประมาณหนึ่งชั่วโมงน่าจะถึงค่ะ ตอนนี้จีก าลังแต่งตัวอยู่" จีนัทเอ่ยสนทนากับลีวายผ่าน โทรศัพท์มือถือ ก่อนจะเป็นฝ่ ายกดวางสายไปก่อนแล้วหันไปเปิดตู้เสื้อผ้าออก หยิบเสื้อผ้าออกมาสวมใส่ เพื่อที่จะไปหาลีวายที่โรงพยาบาล ไปเลือกชุดที่จะใส่ในวันหมั้น "จะไปหามันเหรอ" การันต์โผล่เข้ามาจากด้านหลังของเธอในขณะที่เธอก าลังหยิบเสื้อผ้าออกมา จากตู้ ท าให้เธอที่ไม่ทันตั้งตัว ตกใจพลางสะดุ้งเฮือก "โผล่มาไม่ให้ซุ่มให้เสียงอีกแล้วนะคะ" เธอพ่นลมหายใจออกออกมาก่อนจะเอ็ดเขา "ฉันอยู่ตรงนี้ทั้งคน...เธอเลิกไปหามันได้แล้ว" มาเฟี ยหนุ่มเดินเข้าไปสวมกอดเธอพลางซุกใบหน้า เข้าหาซอกคอหอมกรุ่น "...." เด็กสาวยืนนิ่งพลางครุ่นคิดตามค าพูดของเขา เธออยากจะเลิกกับลีวาย ไม่อยากถล าลึกไป มากกว่านี้แล้ว ทว่า ก็ไม่อยากเป็นลูกอกตัญญู ที่ไม่เชื่อฟังค าสั่งของผู้เป็นพ่อ ครอบครัวก าลังประสบ ปัญหา เธอจะทอดทิ้งได้อย่างไร ครั้นจะบอกเรื่องนี้กับการันต์ เธอก็ไม่กล้าพอ เธอกลัวว่าเขาจะมองว่าเธอ เป็นผู้หญิงหิวเงิน
251 ซากิระ ขนาดเขาท าปากเธอฉีก ขอจ่ายค่ารักษาให้เธอทั้งหมด เธอยังปฏิเสธเงินนั้นเลย เธอไม่กล้ารับเงิน ของเขาจริงๆ แล้วนับประสาอะไรกับเรื่องละเอียดอ่อนแบบนี้ เธอไม่กล้าบอกเขาอย่างแน่นอน แต่ถ้าเธอ ไม่บอกให้การันต์ช่วย เธอก็จะกลายเป็นคู่หมั้นของลีวายอย่างถูกต้องตามกฏหมาย ถึงตอนนั้นแล้ว การันต์ก็คงไม่ต้องการผู้หญิงที่มีพันธะผูกมัดอย่างเธอแล้ว เธอครุ่นคิดเรื่องนี้อยู่หลายครั้ง จะบอกเขาไปตรงๆ ดีหรือไม่ หรือ จะยอมหมั้นกับลีวายให้มันจบๆ ไป ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว วันงานหมั้นก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ยิ่งท าให้เธอเครียดมากกว่าเดิม เธอเครียดกับเรื่องนี้ มาหลายวันแล้ว แต่ไม่ได้บอกให้ใครรู้ถึงความเครียดของเธอ "เธอจะหมั้นกับมันจริงๆ เหรอ" "....ค่ะ" เธอเงียบอยู่นาน ลังเลที่จะตอบ เธออยากจะบอกกับเขาว่า เธออยากเลิกกับลีวายแล้วมา คบกับเขา แต่ท้ายที่สุดแล้ว เธอไม่สามารถท าตามใจตัวเองได้ อย่างไร ความสุขของครอบครัวย่อมมา ก่อนความสุขของตัวเอง อีกอย่าง เธอตอบตกลงแล้วว่าจะหมั้น หากผิดค าพูดตอนนี้ คุณพ่อและคุณแม่ ของลีวายต้องไม่ยอมแน่ "แล้วถ้าฉันไม่ยอมล่ะ" เขาหยุดกึก เงยหน้าออกจากซอกคอระหง คุณพ่อคุณแม่ของลีวายไม่ยอม การันต์เองก็ไม่ยอมเช่นกัน "...เราไม่ไดเ้ป็นอะไรกนันะคะ...เพราะงนั้พ่ีรนัไม่มีสิทธิ์ท่ีจะยอมหรือไม่ยอมค่ะ" "แล้วที่เรานอนด้วยกันทุกคืนมันหมายความว่าไง มาถึงขนาดนี้แล้วเธอยังบอกว่าฉันไม่มีสิทธิ์อีก เหรอ" "เรานอนด้วยกันก็จริงแต่อย่าลืมสิคะว่าเรายังไม่ได้ลึกซึ้งกันถึงขั้นนั้น อีกอย่างพี่รันเป็นคนปีน หน้าต่างเข้ามาหาหนูเองหนูไม่เคยขอร้องให้พี่รันเข้ามาในห้องนอนของหนูเลยนะคะ" "เหอะ ฉันคิดว่าการที่ฉันท าดีกับเธอมันจะท าให้เธอเปลี่ยนใจจากมันแล้วมาหาฉัน แต่ไม่เลยว่ะ ในใจเธอคิดถึงแต่มันตลอดเวลา" "...." จีนัทเหมือนน ้าท่วมปาก อย่างที่การันต์กล่าว นอนด้วยกันทุกคืน สัมผัสร่างกายของกันและ กัน ท าทุกอย่างเหมือนเป็นแฟนกัน แต่สุดท้าย เธอไม่ให้สถานะกับเขาเลย ยังคงเปิดตัวคบกับผู้ชายอีกคน อย่างหวานชื่น เธอท าแบบนี้จะต่างอะไรจาก 'คบซ้อน' เธอท าให้เขารู้สึกสมเพชตัวเอง จากผู้ชายที่ไม่เคยง้อ ผู้หญิง ตอนนี้กลับกลายเป็นว่า สถานะของเขาในตอนนี้เป็นได้แค่ 'คนในความลับของเธอ' เขาจะคุยกับ เธอได้ก็ต่อเมื่อเธอแยกตัวจากลีวายเท่านั้น
252 ฉกรัก เธอถอนหายใจออกมาอย่างคิดไม่ตก การันต์ปล่อยมือจากเอวคอดกิ่ว ขอบตาคมกริบแดงก ่า คล้ายพยายามกลั้นน ้าตาเอาไว้ไม่ให้ไหลออกมา เขาหมุนตัวหันหลังเดินออกไป ทว่า จีนัทเอ่ยรั้งเขาเอาไว้ ท าให้เขาหยุดเดิน "ขอเวลาหน่อยได้ไหมคะ...หนูขอเวลาเคลียร์กับพี่ลีวายให้จบกันด้วยดีก่อน...เคลียร์จบเมื่อไหร่หนู จะมาคบกับพี่รันอย่างจริงจัง...รอหนูหน่อยได้ไหมคะ" เธอยอมเป็นคนเห็นแก่ตัว เพราะเธอยังตัดใจจากการันต์ไม่ได้ ในความคิดของเธอ สิ่งที่เธอพูด ออกมาอาจจะดูเห็นแก่ตัว แต่มันเป็นทางออกที่ดีที่สุดส าหรับเธอแล้วในตอนนี้
253 ซากิระ บทที่60 "ท าไมฉันต้องรอ" การันต์ก าหมัดแน่นด้วยความเจ็บใจ หากเธอเลือกระหว่างเขากับลีวาย ถ้าเป็น แบบนั้นเธอไม่ต้องเลือกเขาเลยจะดีกว่า การันต์ก็คือการันต์ ผู้ชายระดับการันต์มีคุณค่ามากกว่าการที่ ต้องรอกินน ้าใต้ศอกของใคร เขาไม่มีทางยอมลดตัวลงไปเป็นตัวส ารองชั่วคราวตามที่เธอร้องขออย่าง แน่นอน "คนที่หนูชอบคือพี่รันนะคะ" จีนัทเอ่ยความรู้สึกที่มีต่อเขาออกมาเพื่อจะรั้งเขาเอาไว้ การันต์ชะงัก ตกใจ พอเธอบอกว่าชอบเขา ท าให้หัวใจของเขาว้าวุ่นอย่างหนัก จีนัทเดินเข้าไปสวมกอดการันต์เอาไว้ จากด้านหลัง เธอซบใบหน้าแนบแผ่นหลังแกร่ง "พี่รันจะโอเคไหมคะถ้าหนูจะขอให้พี่..." จีนัทหยุดพูดท าให้เขาเอี้ยวหน้าไปมองเธอที่อยู่ด้านหลัง อย่างว้าวุ่นหัวใจ "....เป็นตัวส ารอง" เธอเอ่ยขอให้เขาอยู่ในสถานะตัวส ารอง ค าพูดที่เธอใช้ค่อนข้างแรงต่อจิตใจของ คนฟัง ด้วยจีนัทเป็นลูกครึ่งรัสเซีย เธอไม่ค่อยได้พูดภาษาไทยเท่าไหร่นัก จึงเรียบเรียงค าพูดไม่ถูก ไม่รู้ว่า ต้องพูดยังไงคนฟังถึงจะไม่รู้สึกแย่ การันต์ได้ฟังอย่างนั้นแล้วเขายิ่งรู้สึกแย่มากกว่าเดิม "ฉันจะไม่เป็นตัวส ารองของใครทั้งนั้น" การันต์ตอกกลับทันควัน น ้าเสียงแข็งกร้าวของเขาท าให้เธอ ไม่กล้าที่จะพูดอะไรต่อ "...เป็นแค่ชั่วคราวค่ะ" เธอพยายามใจดีสู้เสือเคลียร์กับเขาให้รู้เรื่องแม้จะรู้สึกหวาดกลัวแววตาอัน ดุดันของเขาก็ตาม "ได้ไหมคะ....เพราะยังไงในใจของหนูพี่รันก็คือตัวจริง...เราคบกันเงียบๆ ไปก่อนได้ไหมคะ...หนู เคลียร์กับพี่ลีวายจบเมื่อไหร่เราสองคนค่อยคบกันอย่างเปิดเผย" "ไม่ ฉันมีทางเลือกให้เธอทางเดียวคือ เธอต้องไปเลิกกับมัน ถ้าเธอไม่เลิกกับมันเธอก็จะไม่มีฉันอยู่ ในชีวิต" มาเฟี ยหนุ่มยื่นค าขาดก่อนจะแกะมือบางออกจากเอวสอบ จีนัทกอดรั้งเขาเอาไว้แน่น ไม่ยอม ปล่อยมือออกจากเขา "หนูจะเลิกกับพี่ลีวาย แต่เรื่องแบบนี้มันละเอียดอ่อน" เธอเอ่ยน ้าเสียงสั่นเครือ "...." การันต์หลับตาลง พยายามไม่ใจอ่อนกับน ้าเสียงสั่นเครือของเธอ เขาแกะมือบางออกจากเอว สอบอีกครั้ง ทว่าเธอกอดเขาแน่นขึ้นเหมือนเดิม ไม่ยอมปล่อยให้เขาเดินจากไป มาเฟี ยหนุ่มหลุบสายตา มองมือบางที่กอดเอวเขาอยู่ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย "เรื่องแบบนี้ต้องใช้เวลา ระหว่างรอหนูเลิกกับพี่ลีวาย เราสองคนคบกันเงียบๆ ไปก่อนไม่ได้เหรอ คะ รอให้หนูหาวิธีเคลียร์กับคุณพ่อคุณแม่ของพี่ลีวายก่อนได้ไหมคะ"
254 ฉกรัก "...หนึ่งวัน" การันต์หันหน้ากลับไปสบตากับเธอ "ฉันให้เวลาเธอไปบอกเลิกมันภายในหนึ่งวัน" "...สามวัน...หนูขอเวลาสามวันค่ะ" เธอเอ่ยต่อรองพลางน ้าตาคลอ เขามองดวงตากลมโตเต็มไป ด้วยน ้าตานิ่งๆ เด็กสาวสวมกอดล าตัวก าย าแน่น ใบหน้าแนบแผงอกแกร่ง การันต์หลับตาลงอย่างจ ายอม สุดท้ายแล้วเขาก็แพ้ทางน ้าตาของเธอเหมือนทุกครั้ง "ได้ ถ้าครบสามวันเธอยังคบกับมันอยู่ก็อย่าหาว่าฉันใจร้าย" มาเฟี ยหนุ่มดึงมือบางออกจากเอว สอบอย่างแรงแล้วเดินหน้านิ่งขรึมออกไปจากห้องนอนของเธอทันที เธอถอนหายใจออกมายาวๆ ด้วยความเครียดจัด เธอบอกกับเขาไปแบบนั้น เพราะ ไม่อยากเสีย เขาไป และไม่อยากเป็นต้นเหตุท าให้เขาอาละวาดท าร้ายลีวายอีก เธอจึงตอบรับไปก่อน โดยที่เธอเองก็ไม่ รู้ว่าเธอจะท าได้ตามที่พูดเอาไว้รึเปล่า ถ้าเธอท าตามที่พูดกับเขาไม่ได้ เขาคงจะคิดว่าเธอแค่พูดให้ ความหวังลมๆ แล้งๆ กับเขา ไม่ได้จะจริงจัง หรือ รู้สึกชอบเขาเหมือนที่ปากเธอพูดออกมา "โอ้พระเจ้า" อีวานที่ก าลังเดินตรงไปที่โรงจอดรถยนต์ โดยมีภรรยาเดินตามหลัง เหลือบตาขึ้นไป เห็นการันต์ยืนสูบบุหรี่อยู่ที่ระเบียงหน้าบ้านจึงหันไปมอง อีวานสะดุ้งผวาตกใจกับทรงผมทรงใหม่ของ การันต์ ทรงผมทรงใหม่ของการันต์ท าให้เขาดูดิบเถื่อนมากกว่าเดิมร้อยเท่า ลุคของการันต์เปลี่ยนไปจากเดิมมากจนคนมองขนลุกด้วยความกลัว ภาพลักษณ์ภายนอกของ เขาดูเป็นคนเลวไปเลย ท าให้อีวานที่มองการันต์ติดลบอยู่แล้ว ตอนนี้เห็นลุคใหม่ของการันต์แล้ว อีวานหัก ลบคะแนนผู้เข้าชิงต าแหน่งว่าที่ลูกเขยไปอีก 100 คะแนน จากติด -9 ปัจจุบัน -100 "มีอะไรเหรอคะคุณ" คุณหญิงอัญชันเดินมาหยุดข้างสามีพลางเอ่ยถามด้วยความงุนงง "ไอ้หนุ่มนั่นคิดอะไรอยู่ถึงได้ตัดผมทรงเจ้าพ่อค้ายาแบบนั้น หรือเสพยาเยอะจนเพี้ยนไปแล้วรึไง" อีวานเอ่ยถึงการันต์อย่างมีอคติ โดยสายตายังคงจ้องมองการันต์ยืนสูบบุหรี่ไม่วางตา "ไหนคะ" คุณหญิงอัญชันแหงนหน้าขึ้นไปมองตามสามี "คุณพระ" คุณหญิงอัญชันถึงกับอุทานออกมาด้วยความตกใจพลางใช้มือป้องปากตัวเองเอาไว้ "ไม่มีใครเตือนก่อนจะตัดผมเลยรึไงว่าไม่ควรตัดผมทรงนี้ ปกติก็ดูเถื่อนอยู่แล้ว พอตัดผมทรงนี้ยิ่ง ทวีคูณความน่ากลัว" อีวานดึงสายตากลับมา ส่ายหน้าไปมาเบาๆ "เถื่อนแต่ก็หล่อเหมือนเดิมนะคะ" คุณหญิงอัญชันกล่าวชมก่อนจะดึงสายตากลับมา "ลูกสาวเราเห็นทรงผมทรงใหม่ของไอ้หนุ่มนั่นรึยัง" อีวายเอ่ยถามภรรยา และคิดว่า หากลูกสาวได้ เห็นทรงผมทรงใหม่ของการันต์ก็คงไม่ชอบลุคใหม่ของการันต์เช่นกัน โดยหารู้ไม่ว่า จีนัทเห็นทรงผมทรง
255 ซากิระ ใหม่ของการันต์ก่อนผู้เป็นพ่อหลายวันแล้ว และดูเหมือนจะชอบทรงผมทรงใหม่ของการันต์มากกว่าทรง เดิมเสียอีก ถึงแม้ในตอนแรกจะสะดุ้งตกใจกลัวก็ตาม แต่พอมองนานๆ ก็ยิ่งหลงเสน่ห์ความดิบเถื่อนของ การันต์ "น่าจะยังนะคะ ถ้าน้องจีเห็นจะท าหน้ายังไงนะ" คุณหญิงอัญชันครุ่นคิด การันต์ใช้หางตามองคุณ พ่อคุณแม่ของจีนัทด้วยความร าคาญ ตอนนี้เขาไม่คีพลุคสุภาพนอบน้อมแล้ว เขาหงุดหงิดกับจีนัทเกิน กว่าจะฝืนเป็นคนสุภาพต่อหน้าคุณพ่อคุณแม่ของเธอ @สำมวันต่อมำ @โรงพยำบำล "ชุดนี้ดูเหมาะกับเราดีนะ" ลีวายหันหน้าจอแท็บเล็ตที่มีชุดราตรีสีขาว มีลูกเล่นที่ช่วงแขนปักลาย ดอกไม้ที่ชุด ส าหรับใส่ในงานหมั้นให้จีนัทดู จีนัทนั่งเหม่อลอย มองออกไปด้านนอกหน้าต่างตลอดเวลา ราวกับก าลังมีเรื่องทุกข์ใจ ไม่สามารถบอกใครได้ "ท าไมวันนี้สีหน้าเราดูไม่ดีเลย มีปัญหาอะไรรึเปล่า บอกพี่ได้นะ" ลีวายวางมือหนาลงบนศีรษะ ของจีนัทด้วยความเอ็นดู ท าให้จีนัทดึงสายตากลับมาสนใจลีวาย แกร๊ก! เสียงลูกบิดประตูดังขึ้น บานประตูเปิดออก ท าให้ลีวายและจีนัทสะดุ้งตกใจเล็กน้อย หันไปมองที่ ประตูพร้อมกันอัตโนมัติ การันต์เป็นคนเปิดประตู เขาเดินเข้าไปภายในห้องพักฟื้น การปรากฏตัวของ การันต์ท าให้จีนัทจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว รู้สึกกระวนกระวายฉับพลัน วันนี้ครบสามวันที่เธอตกลงกับ การันต์เอาไว้แล้ว เธอรู้ได้ทันทีว่าเขามาตามผลลัพธ์ "เคาะประตูก่อนเปิดเข้ามามันจะตายรึไงวะ" ลีวายเอ็ดเพื่อนอย่างไม่สบอารมณ์ การันต์สีหน้าเฉย ชาเชิงไม่ยี่หระ เหมือนทุกวัน เขามองใบหน้าสวยของจีนัทเพียงนิดก่อนจะหันไปมองใบหน้าคมคายของลี วาย "งานส่วนของมึง ไอ้คิมฝากกูเอามาให้" การันต์โยนแฟลชไดร์ฟในมือให้ลีวาย "ขอบใจ" ลีวายรับแฟลชไดร์ฟมาเก็บเอาไว้ในลิ้นชักโต๊ะข้างหัวเตียง "ท าอะไรอยู่" การันต์เอ่ยถามลีวายด้วยน ้าเสียงและสีหน้าเฉยชา หางตามองจีนัทคล้ายไม่สบ อารมณ์ "กูก าลังเลือกชุดใส่ในวันหมั้นอยู่" "...สภาพนี้ยังจะหมั้นอีกเหรอ" การันต์แสยะปากเยาะด้วยความสมเพชพลางเอ่ยกระแนะกระแหน หลุบสายตามองขาทั้งสองข้างของลีวายที่ถูกเขาสั่งลูกน้องถล่มยิงเข้าที่ขาจนเกือบเป็นอัมพาต
256 ฉกรัก โดนหนักขนาดนี้ ขาทั้งสองข้างจะกลับมาเดินเหินได้ปกติก็ต้องใช้เวลารักษาและท า กายภาพบ าบัดควบคู่ 1-7เดือน (ขึ้นอยู่กับสภาพร่างกายของผู้ป่ วยแต่ละคน ผู้ป่ วยบางคนใช้เวลารักษา 1 ปี บางคน 7เดือน บางคน 1เดือนก็หายเป็นปกติ) "ตอนนี้ร่างกายกู 80เปอร์เซ็นต์แล้ว" ร่างกายของลีวายแข็งแรงทนทานไม่ต่างจากการันต์ กระสุน ที่กระหน ่ายิงเข้าที่ขาทั้งสองข้างของลีวาย ท าให้ลีวายเป็นอัมพาตเกือบหนึ่งเดือน กระสุนแค่นั้นไม่ สามารถท าให้ลีวายเสียชีวิตหรือพิการได้ หากอยากให้ลีวายตายคงต้องยิงที่กลางศีรษะหรือที่หัวใจไปเลย "ทนดีนี่" การันต์เอ่ยอย่างขอไปทีพลางเหยียดยิ้มมุมปาก แววตาของเขาเดือดดาลเอาเรื่อง ท าให้ จีนัทรู้สึกหวาดกลัว ลีวายชินกับการที่การันต์เป็นแบบนี้ จึงไม่ได้คิดมากอะไร "คนอย่างกูไม่ตายง่ายๆ มึงก็รู้" ลีวายยิ้มมุมปากพลางแค่นหัวเราะในล าคอหนาออกมาเบาๆ "โดนยิงอีกรอบ...รอบนี้อาจจะไม่รอดก็ได้" การันต์เอ่ยแฝงนัย จีนัทรู้ว่าเขามีเจตนาข่มขู่ "ชุดนี้สวยไหมคะ" จีนัทได้ฟังอย่างนั้นรีบเอ่ยแทรกขึ้นมา เพราะกลัวว่าลีวายจะจับได้ว่า คนที่สั่ง ยิงลีวายคือการันต์ "สวยดี ชอบชุดนี้เหรอ" ลีวายหันหน้าไปสนใจจีนัท จีนัทพยักหน้าเชิงตอบว่า ใช่ เธอชอบชุดนี้ หาง ตาเหลือบมองการันต์ด้วยความหวาดระแวง การันต์ดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้มอย่างหงุดหงิด จ้องมอง ใบหน้าสวยอย่างกดดัน เขายืนรอฟังประโยคบอกเลิกจากเธอ ทว่า เธอไม่มีท่าทีจะบอกเลิกลีวายเลยสัก นิด หน าซ ้ายังช่วยลีวายเลือกชุดที่จะใส่ในวันงานหมั้นอย่างหวานชื่น ช่างเป็นภาพที่บาดตาบาดใจ เขานัก การันต์ล้วงบุหรี่ในกระเป๋ ากางเกงขึ้นมาสูบควันบุหรี่เข้าปอดเฮือกใหญ่ ก่อนจะพ่นควันบุหรี่เทาฟุ้ง กระจายออกมาทั่วบริเวณ ลีวายถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยใจกับความป่ าเถื่อนไร้มารยาทของ การันต์ แต่ก็ไม่ได้เอ่ยห้ามอะไร เพราะพูดไปการันต์ก็ไม่ฟังอยู่ดี หน าซ ้าจะพ่นควันบุหรี่ออกมาเยอะ กว่าเดิม "แค่กๆ" จีนัทส าลักควันบุหรี่เล็กน้อยพลางเบือนหน้าหลบควันบุหรี่ ลีวายมองสีหน้าไม่สู้ดีของ แฟนสาวด้วยความเป็นห่วง จึงรีบเลือกชุดให้เสร็จโดยเร็ว "มึงจะกลับบ้านเลยไหม" ลีวายหันหน้าไปเอ่ยถามการันต์ทันทีที่เลือกชุดที่จะใส่ในวันงานหมั้น เสร็จ "มีอะไร" "ถ้ามึงไม่มีธุระที่ไหนต่อ กูฝากมึงไปส่งจีนัทที่บ้านหน่อยได้ไหม"
257 ซากิระ "ไม่เป็นไรค่ะ หนูเรียกแท็กซี่กลับเองได้อย่ารบกวนคนอื่นเลยค่ะ" จีนัทรีบเอ่ยแทรกขึ้นมาเชิง ปฏิเสธ เพราะหากเธอไม่แย้ง ลีวายอาจจะจับพิรุธได้ว่าเธอมีซัมติงกับการันต์ 'พออยู่ต่อหน้ามันเธอบอกว่าฉันเป็นคนอื่นงั้นเหรอ' การันต์พูดในใจพลางเหยียดปากเยาะสมเพช ตัวเอง "ไอ้รันมันเป็นเพื่อนพี่มันไม่ใช่คนอื่น บ้านเราอยู่ติดกับบ้านมันให้มันขับรถไปส่งที่บ้านน่ะดีแล้ว"
258 ฉกรัก บทที่61 "รอข้างนอก" การันต์เอ่ยแทรกขึ้นมาสั้นๆ ไร้ความรู้สึกเชิงตอบรับค าขอของลีวาย แล้วเดินออกไป จากห้องพักฟื้นวีไอพีทันที "จะสองทุ่มแล้วนะ กลับบ้านดึกมันอันตราย" ลีวายหันไปยิ้มบางๆ ให้จีนัท มือหนาขยี้ผมของเธอ เบาๆ อย่างเอ็นดู "จีกลับก็ได้ค่ะ ดูแลตัวเองดีๆ นะคะ ถึงบ้านแล้วจีจะส่งข้อความมารายงาน" จีนัทคลี่ยิ้มบางๆ กลับไป เธอเอ่ยลาแล้วเดินออกไปอย่างว่าง่าย "ฉันบอกเธอว่าไง" การันต์โวยวายทันทีที่จีนัทเดินออกมาจากห้องพักฟื้นวีไอพี "....หนู" จีนัทอ ้าอึ้งอย่างจนปัญญา เธอพยายามหาวิธีหยุดงานหมั้นแล้ว แต่เธอยังหาจังหวะที่จะ พูดไม่ได้ อีกทั้งครอบครัวของลีวายก็ดีกับเธอมากเหลือเกิน เธอไม่กล้าพอที่จะหักหลังพวกเขา "ไหนบอกจะเลิกกับมัน แล้วเลือกชุดใส่ในงานหมั้นด้วยกันคืออะไรวะ" การันต์กระชากเรียวแขน เล็กอย่างแรงพลางขมวดคิ้วเข้มเข้าหากันยุ่งเหยิง "....หนูท าตามที่พี่รันบอกไม่ได้ค่ะ" จีนัทก้มหน้ามองพื้น ไม่กล้าสบตากับเขา เธอรู้สึกหวาดกลัว สายตาดุร้ายของเขาและรู้สึกละอายใจที่พูดให้ความหวังเขาโดยที่เธอเองก็ไม่มั่นใจว่าจะท าตามที่เขาบอก ได้รึเปล่า "คิดดีแล้วใช่ไหมที่จะท าแบบนี้กับฉัน" การันต์เค้นเสียงลอดไรฟันออกมา ก่อนจะใช้มือหนาบีบ ปลายคางมนอย่างแรงพลางกัดฟันกรอดด้วยความโกรธ "อึก" เด็กสาวใบหน้าเหยเกอย่างหนัก หยดน ้าตาไหลรินออกมาจากดวงตาคู่สวย ดวงตาแข็งกร้าว กระตุกวูบ ราวกับเพิ่งได้สติว่าไม่ควรใช้ความรุนแรงกับเธอ มาเฟี ยหนุ่มปล่อยมือจากปลายคางมน เบือน หน้าหนีจากใบหน้าเปื้อนน ้าตา "ฉันจะให้โอกาสเธอเคลียร์กับมันให้จบเป็นครั้งสุดท้าย...ถ้าครั้งนี้เธอยังจบกับมันไม่ได้...ฉันจะไม่ ใจดีอีกต่อไป" เขาเอ่ยด้วยน ้าเสียงที่ซอฟท์ลง ก่อนจะเดินเข้าไปภายในลิฟต์ ท าให้เธอรีบวิ่งตามเขาเข้าไป "หนูเข้าใจแล้วค่ะ" เธอวิ่งเข้าไปสวมกอดเขาแน่นพลางซบใบหน้าแนบแผงอกแกร่ง สะอื้นไห้เบาๆ มาเฟี ยหนุ่มชะงักนิ่งไปชั่วขณะ "ฉันให้เวลาเธอสามวัน...ไปเคลียร์กับมันให้จบ...ถ้าเคลียร์ไม่ได้ฉันจะเป็นคนเคลียร์ทุกอย่างเอง" "...." เด็กสาวนิ่งงัน วิตกกังวลกับค าขู่ประโยคสุดท้ายของเขา
259 ซากิระ ติ่ง! เสียงลิฟต์ดังขึ้น ประตูลิฟต์ถูกเปิดออก ท าให้จีนัทรีบผละตัวออกจากการันต์อัตโนมัติ จีนัทมีท่าที ลุกลี้ลุกลนราวกับก าลังกลัวว่าจะมีใครเดินผ่านมาเห็นเธออยู่กับเขาอย่างไรอย่างนั้น การันต์มองท่าทีของ เธอด้วยสายตาที่ไร้ความรู้สึก ทว่า ภายในใจรู้สึกน้อยใจยิ่งนัก จีนัทเดินออกไปจากลิฟต์ก่อน ท าราวกับไม่ได้จะกลับออกไปพร้อมกับเขา เธอดูพยายามท าตัว ห่างเหิน ไม่รู้จักกับเขาเป็นการส่วนตัว การันต์มองร่างบางเดินห่างออกไปด้วยหัวใจที่เจ็บปวดมากกว่า ครั้งไหนๆ เขาขบกรามเข้าหากันแน่นพลางเดินตามเธอออกไป จีนัทหยุดเดิน เธอยืนรอเขาที่ทางออกประตูเชื่อมไปยังโรงจอดรถยนต์ที่ค่อนข้างเงียบ ไร้ผู้คนเดิน ผ่านไปมา ทันทีที่การันต์เดินใกล้เข้ามา เธอเดินไปจับมือของเขาเอาไว้ มือบางสอดประสานเข้าหามือหนา เธอคลี่ยิ้มให้เขา การันต์หลุบสายตามองรอยยิ้มนั้นเพียงนิด ก่อนจะเดินตรงไปที่รถยนต์คันหรูของตัวเอง เกิดมา 21 ปี เพิ่งเคยเจอผู้หญิงท าแบบนี้กับเขา ท าให้เขารู้สึกเฟลมาก เฟลหนักถึงขั้นระหว่างทางที่อยู่ภายในรถ ด้วยกัน เขาไม่คุยกับเธอเลย @สำมวันต่อมำ "ไอ้หนุ่มหัวเกรียนไม่ส่งเค้กข้าวเหนียวมะม่วงมาให้แล้วเหรอ" อีวานนั่งทานมื้อค ่าอยู่ภายในห้อง รับประทานอาหารเอ่ยถามลูกสาวที่นั่งทานข้าวอยู่ข้างๆ "...." จีนัทไม่ตอบอะไร เธอเอาแต่มองช้อนในมือราวกับก าลังครุ่นคิดบางอย่าง "พ่อไม่เห็นไอ้หนุ่มนั่นมาส่งเค้กสามวันแล้ว" อีวานเอ่ย โดยปกติ ในทุกๆ วัน การันต์จะมาส่งข้าว เหนียวมะม่วงให้จีนัท หากวันไหนติดภารกิจ การันต์ก็จะใช้นิสาไปส่งแทน ทว่า สามวันมานี้ การันต์หาย เงียบ ไม่โผล่หน้ามาให้เห็นเลย อีวานรู้สึกว่าการันต์มีบางอย่างผิดปกติจึงเอ่ยถามลูกสาว เผื่อว่าเธอจะรู้ เรื่องของการันต์บ้าง "คงถอดใจแล้วกระมังคะ" คุณหญิงอัญชันเอ่ย "ลีวายรู้รึเปล่าว่าไอ้หนุ่มหัวเกรียนนั่นมาส่งเค้กให้จีทุกวัน" อีวานเอ่ยถามลูกสาว "...หนูไม่ทราบค่ะ" จีนัทชะงักกับค าถามของผู้เป็นพ่อก่อนจะตอบเหมือนไม่รู้ "ผู้ชายแบบไอ้หนุ่มหัวเกรียนข้างบ้านเราไว้ใจไม่ได้เป็นที่สุด มีคนดีที่ไหนตามจีบแฟนของเพื่อน สนิทตัวเอง ใช้ไม่ได้เลยจริงๆ แย่มากเลยคนแบบนี้ ถ้าพ่อเป็นลีวายพ่อเลิกคบเป็นเพื่อนไปนานแล้ว แทง ข้างหลังเพื่อนแบบนี้ได้ยังไง นิสัยแย่มาก"
260 ฉกรัก "ก็ลูกสาวเราสวยนี่คะ จะมีหนุ่มมาคอยตามจีบก็ไม่เห็นแปลกอะไร" "มันแปลกตรงที่ไอ้หนุ่มนั่นดันเป็นเพื่อนสนิทของแฟนลูกสาวเราเนี่ยแหละ" "ถ้าไม่ติดว่าการันต์เป็นเพื่อนสนิทของลีวายแม่ก็ว่าจะให้ลูกลองพิจารณาการันต์ดูหน่อย" "ท าแบบนั้นไม่ได้นะ จะสอนให้ลูกนอกใจแฟนได้ยังไง" อีวานรีบเอ่ยแย้งเพื่อสกัดไม่ให้สิ่งที่ภรรยา เอ่ยเกิดขึ้น เพราะตนรับเงินของคุณพ่อของลีวายมาแล้ว ฉะนั้น จีนัทจะนอกใจลีวายไปหาการันต์ไม่ได้ เด็ดขาด "ก็ฉันไม่อยากให้ลูกหมั้นหนิคะ ลูกสาวเรายังเด็กอยู่เลยนะ ลูกเพิ่งจะอายุ 18เองลูกยังมีเวลาอีก เยอะ ฉันอยากให้ลูกได้ใช้ชีวิตของตัวเองค่ะ ไม่ใช่ถูกผูกมัดด้วยการหมั้นหมายแบบที่ลีวายก าลังท าอยู่" "...." อีวานเงียบ เถียงอะไรไม่ออก อีวานเองก็คิดแบบที่ภรรยาคิด แต่จะท ายังไงได้ ธุรกิจของ ครอบครัวต้องใช้เงินจ านวนมาก หากไม่ใช้วิธีนี้ธุรกิจก็จะล้มละลาย ตอนนี้ท าอะไรได้ก็ต้องท าไปก่อน ใน อนาคตหากธุรกิจกลับมารุ่งเรืองเหมือนเดิม ตอนนั้นค่อยให้จีนัทถอนหมั้นก็ยังไม่สาย "ใช่สิ ลีวายอายุ 21แล้วหนิ ใช้ชีวิตมาพอสมควรแล้วแถมยังเป็นผู้ชายมีแต่ได้กับได้ แต่ลูกสาว ของเราสิคะ เป็นผู้หญิงมีแต่เสียกับเสีย อีกอย่างลูกเราหมดเงินท าหน้าไปตั้งเท่าไหร่กว่าจะมีทุกวันนี้ได้ ลูกเราพยายามเรียนการแสดงมาหลายปีเพื่อเตรียมความพร้อมเข้าวงการบันเทิง คุณคิดว่าวงการบันเทิง แค่หน้าสวยอย่างเดียวจะได้เป็นนางเอกเลยเหรอคะ ถ้าไม่สวยจริง ความสามารถไม่ถึง เขาก็ไม่เอาเป็น นางเอกหรอกค่ะ" "...." "แทนที่ลูกจะได้ใช้ชีวิต มีอนาคตที่ดี แต่กลับต้องถูกผูกมัดกับผู้ชายคนเดียวตลอดชีวิต แบบนี้ไม่ เป็นการถ่วงความเจริญของลูกสาวเราเกินไปหน่อยเหรอคะ" คุณหญิงอัญชันไม่เห็นด้วยกับการหมั้นหมายตั้งแต่แรกแล้ว แต่เพราะรักลูกมาก ลูกสาวเป็นคน ขอผู้เป็นแม่หมั้นกับลีวายด้วยตัวเอง ผู้เป็นแม่ไม่อยากเป็นแม่ที่ใจร้าย ขัดขวางความรักของลูก จึงยอมให้ ลูกสาวหมั้นหมายกับคนที่ลูกรัก โดยไม่รู้เลยว่า คนที่อยู่เบื้องหลังคอยสั่ง คอยบงการชีวิตของจีนัทคือ อี วาน "แล้วจะให้ผมท ายังไง ในเมื่อลูกสาวเราเป็นคนตอบรับหมั้นเขาเอง" อีวานแสร้งเอ่ยราวกับว่าทุก อย่างคือการตัดสินใจของจีนัทแต่เพียงผู้เดียว ไม่เกี่ยวกับตน ซึ่ง คุณหญิงอัญชันก็เข้าใจแบบนั้นตั้งแต่ต้น จีนัทเงยหน้ามองผู้เป็นพ่อด้วยความน้อยใจ ไม่คาดคิดว่าผู้เป็นพ่อจะพูดเช่นนี้ออกมา "น้องจี...หนูอยากหมั้นกับลีวายจริงๆ เหรอ" คุณหญิงอัญชันหันไปเอ่ยถามลูกสาวอย่างจริงจัง
261 ซากิระ "....ค่ะ" จีนัทฝืนยิ้มก่อนจะตอบด้วยความขมขื่น ที่เธอตอบแบบนั้น เพราะ ผู้เป็นพ่อส่งสายตาเชิง สั่งให้ลูกสาวตอบว่า เธออยากหมั้นกับลีวายจริงๆ "อยากหมั้น...แต่ท าไมหนูดูไม่ตื่นเต้นเลยล่ะแววตาหนูดูไม่เหมือนคนก าลังจะหมั้นกับคนที่ตัวเอง รักเลยนะ" "...." จีนัทก้มหน้าพลางเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น ผู้เป็นพ่อลุ้นระทึก กลัวว่าลูกสาวจะบอกความ จริงกับผู้เป็นแม่ "งานหมั้นยังมาไม่ถึง...ตอนนี้ยังพอมีเวลาตัดสินใจแม่ว่าหนูลองคิดทบทวนดูอีกรอบเถอะ...ถ้าหนู เลือกการันต์แม่จะดีใจมากเพราะการันต์บ้านอยู่ติดกับเราลูกจะได้ไม่ต้องอยู่ไกลสายตาแม่" "...." จีนัทช้อนตามองผู้เป็นพ่อ เธอพยายามกลั้นน ้าตาเอาไว้ไม่ให้ไหลออกมา คุณหญิงอัญชัน ชอบการันต์มากกว่าลีวาย เพราะการันต์บ้านอยู่ใกล้ และการันต์ก็หล่อกว่าลีวาย คุณหญิงอัญชันชอบคน หล่อ จึงอยากให้ลูกสาวคบหาดูใจกับการันต์มากกว่าลีวาย "ถ้าหนูเลือกลีวายหนูก็ต้องย้ายไปอยู่ที่บ้านของลีวายตามที่ตกลงกับครอบครัวของลีวายเอาไว้... แล้วบ้านของลีวายก็ไกลจากบ้านเราพอสมควร...กว่าจะถึงบ้านของลีวายใช้เวลาขับรถเกือบสองชั่วโมง... อีกอย่างหนูอยู่ไกลสายตาแม่แม่เป็นห่วง" "หนูโตพอที่จะคิดอะไรเองได้แล้ว พ่อให้หนูคิดเอาเอง หนูตัดสินใจชีวิตหนูเลย พ่อจะไม่ก้าวก่าย" อีวานเอ่ยขึ้นมาแฝงนัยกดดันลูกสาวเนียนๆ ไม่ให้ภรรยารู้ เชิงบอกให้ลูกสาวคิดทบทวนให้ดี จะเลือก ความสุขของตัวเองหรือจะเลือกความสุขของครอบครัวก็คิดให้ดี "ปกติแม่ไม่ก้าวก่ายชีวิตลูกอยู่แล้วแต่ครั้งนี้เรื่องการหมั้นหมายมันเป็นเรื่องใหญ่ แม่ขอก้าวก่าย ชีวิตลูกสักครั้ง" "คุณแม่..." จีนัทเอ่ยเรียกผู้เป็นแม่น ้าเสียงแผ่วเบาราวกับจะร้องไห้ "แทนที่ลูกจะได้ก้าวหน้ากลับโดนถ่วงเอาไว้ด้วยการหมั้น...เลือกการันต์เถอะแม่ขอ...หรือถ้าหนูไม่ ชอบการันต์ก็ไม่เป็นไร...แค่หนูยกเลิกการหมั้นก็พอ...รออายุสามสิบค่อยคิดเรื่องหมั้นอีกทีดีไหม"
262 ฉกรัก บทที่62 @อีกด้ำน @โรงพยำบำล "อ๊ะ!อ๊าาาาาาา" เสียงค ารามห้วงแห่งความเสียวซ่านดังสอดประสานกันออกมาจาก โทรศัพท์มือถือของการันต์ การันต์นั่งอยู่ภายในรถยนต์คันหรู ภายในโรงจอดรถของโรงพยาบาลที่ลีวาย พักรักษาตัวอยู่ การันต์นั่งมองภาพเคลื่อนไหวบนหน้าจอมือถือพลางเหยียดยิ้มมุมปาก ภาพเคลื่อนไหวที่การันต์ ก าลังดูอยู่คือภาพจากกล้องแอบถ่ายที่การันต์เป็นคนเอาไปติด ซ่อนเอาไว้ภายในห้องพักฟื้นของลีวาย เมื่อวานนี้ "หึ" การันต์เค้นหัวเราะในล าคอหนาออกมาเบาๆ มองชามุกก าลังขึ้นขย่มแก่นกายของลีวายผ่าน หน้าจอมือถือด้วยความสมเพช การันต์จะใช้คลิปสยิวของลีวายและชามุกล้มงานหมั้น ลีวายใช้เวลาร่วมรักกับชามุกนานเกือบหนึ่งชั่วโมงเต็ม การันต์เห็นว่าทั้งสองผละตัวออกจากกัน แล้ว จึงเปิดประตูรถ เดินตรงไปที่ห้องพักฟื้นวีไอพีที่ลีวายพักรักษาตัวอยู่ทันที การันต์เดินไปหยุดที่หน้า ประตูห้อง หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูว่าทั้งสองคนสวมใส่เสื้อผ้า เคลียร์ห้องพักและผ้าปูเตียงนอน เรียบร้อยแล้วหรือยัง เมื่อเห็นว่าทุกอย่างเข้าที่เข้าทางเรียบร้อยแล้ว จึงเปิดประตูทันที โดยไม่คิดจะเคาะประตูก่อน เพราะ ตอนที่ผู้เป็นแม่ตั้งท้องเขาอยู่ ผู้เป็นแม่ไม่ได้ดื่มยามารยาทผู้ดีเข้าไป เขาจึงเกิดมาไม่มีมารยาท ตั้งแต่ก าเนิด แกร๊ก! เสียงลูกบิดประตูดังขึ้นท าให้ชามุกและลีวายหันไปมองที่บานประตูพร้อมกันอัตโนมัติ ลีวายถอน หายใจออกมาพรืดใหญ่ด้วยความเบื่อหน่ายกับความไร้มารยาของเพื่อน "ขอคุยอะไรด้วยหน่อย" การันต์เดินตรงเข้าไปหาชามุกพลางเอ่ย "มึงมีอะไร" ลีวายขมวดคิ้วเข้มเข้าหากันยุ่งเหยิงด้วยความไม่พอใจที่การันต์เข้ามายุ่งวุ่นวายกับ น้องสาวของเขา หน าซ ้ายังเข้ามาคุยกับน้องสาวของเขาต่อหน้าต่อตาเขาอีก
263 ซากิระ "กูอยากคุยกับน้องสาวมึงเป็นการส่วนตัว" "คุยตรงนี้ก็ได้" ลีวายใบหน้าแดงก ่าด้วยความหึงหวง ลีวายไม่เคยแสดงอาการหึงหวงจีนัทแบบนี้ เลย แต่กับชามุก ลีวายกลับดูหึงหวงมากเป็นพิเศษ หึงหวงเกินกว่าค าว่า 'พี่ชายหวงน้องสาว' "กูไม่สะดวกว่ะ" การันต์สวนกลับพลางเหยียดยิ้มมุมปากอย่างไม่สะทกสะท้าน ลีวายจ้องหน้า การันต์อย่างเอาเรื่องเป็นครั้งแรก ชามุกมองทั้งสองคนสลับกันด้วยความไม่เข้าใจ "เดี๋ยวน้องกลับมาค่ะ" ชามุกรีบเอ่ยแทรกขึ้นมาเพราะกลัวว่าพี่ชายจะทะเลาะกับการันต์ การมี เรื่องมีราวกับการันต์นั้น เป็นสิ่งที่ไม่ควรอย่างยิ่ง ถึงแม้พี่ชายของเธอจะเก่งกาจมากแค่ไหนก็ไม่ควรมี ปัญหากับการันต์อยู่ดี เป็นที่รู้ๆ กันอยู่ว่าการันต์เป็นใคร และเป็นน้องชายของใคร อ านาจที่คุณพ่อและพี่ชายของเธอมี สู้ อ านาจของการันต์และอัคคีไม่ได้เลยสักนิด ความแข็งแกร่งอยู่คนละระดับกันเลย "คุณการันต์มีเรื่องอะไรจะคุยกับมุกเหรอคะ" ชามุกหันไปเอ่ยถามการันต์ด้วยความใสซื่อ การันต์ ยังไม่ตอบอะไร เขาเดินน าเธอออกไป ท าให้เธอเดินตามเขาออกไป โดยมีสายตาหึงหวงของลีวายมองตาม ตลอดจนลับตา "คุณการันต์มาหามุกถึงที่นี่มีอะไรเหรอคะ" ชามุกเอ่ยถามทันทีที่เดินตามการันต์มาถึงบันไดหนีไฟ การันต์ยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดคลิปวีดีโอของเธอและลีวายขณะที่อยู่บนเตียงให้ชามุกดู "อ๊า....สะ...เสียว" เสียงครางของชามุกดังออกมาจากโทรศัพท์มือถือของการันต์พร้อมกับ ภาพเคลื่อนไหว ชามุกก าลังขึ้นขย่มแก่นกายของลีวายอยู่ภายในห้องพักฟื้นผู้ป่ วยเมื่อครู่ ชามุกตาเบิก กว้างด้วยความตกใจสุดขีด เธอช็อกจนพูดอะไรไม่ออก "พ่อเธอใกล้จะเลือกตั้งแล้วนี่ เธอคงไม่อยากเป็นสาเหตุท าให้ความนิยมของพ่อเธอลดลงเพราะ เรื่องที่เธอกับพี่ชายแอบท ากันลับหลังพ่อแม่หรอกใช่ไหม" การันต์กดปิดคลิปวีดีโอ "...คุณต้องการอะไร" ชามุกเอ่ยถามด้วยน ้าเสียงที่แข็งกร้าวต่างจากเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง "ทีแบบนี้เสียงแข็งขึ้นมาทันทีเลยนะ" การันต์เหยียดยิ้มมุมปากพลางเอ่ยกระแนะกระแหน ชามุก มักท าตัวใสซื่อเมื่ออยู่ต่อหน้าลีวาย ตัวตนที่แท้จริงของชามุกไม่ใช่เด็กสาวผู้ใสซื่อเหมือนภาพที่คนอื่นเห็น ชามุกตรงหน้าของการันต์ คือตัวตนที่แท้จริงของเธอ "ฉันถามว่าคุณต้องการอะไร" ชามุกเค้นเสียงลอดไรฟันออกมาอย่างโกรธจัด จ้องมองใบหน้าของ การันต์อย่างเอาเรื่อง
264 ฉกรัก "ท าให้พี่ชายเธอยกเลิกงานหมั้นซะแล้วฉันจะลบคลิป" ความต้องการของการันต์ท าให้ชามุกชะงัก นิ่ง เธอเองก็อยากท าแบบนั้น แต่เธอไม่สามารถท าเช่นนั้นได้ เพราะที่พี่ชายของเธอต้องหมั้นกับจีนัท ก็ เพราะต้องปกป้องครอบครัวและปกป้องเธอจากคนภายนอกที่จ้องมองเข้ามา "...ฉันท าแบบนั้นไม่ได้" "เพราะอะไร" การันต์ขมวดคิ้วเข้าหากันยุ่งเหยิงอย่างไม่เข้าใจ "...ฉันจะไม่ปิดบังคุณแต่คุณสัญญาได้ไหมว่าถ้าฉันบอกคุณคุณจะลบคลิป" "ฉันไม่สัญญา เพราะสิ่งที่เธอจะบอกฉันรู้อยู่แล้ว" "....รู้อยู่แล้ว?" ชามุกตาเบิกกว้างด้วยความตกใจอีกครั้ง การันต์ไปรู้อะไรมาบ้าง เรื่องของเธอกับลี วายมีเพียงแค่คุณพ่อและคุณแม่ของเธอเท่านั้นที่รู้ แล้วการันต์ไปรู้มาได้อย่างไรแล้วรู้อะไรมาบ้าง หรือ เพิ่งรู้เมื่อกี้ ชามุกคิดในใจอย่างสงสัย "หึ ท าตามที่ฉันสั่งแล้วฉันจะลบคลิปให้" การันต์เค้นหัวเราะในล าคอหนาออกมาเบาๆ อย่างเย้ย หยัน "ฉันจะแน่ใจได้ยังไงว่าคุณจะลบคลิปจริงๆ ไม่เอาคลิปมาแบล็คเมล์ฉันอีก" "เธอย้อนถามฉันงั้นเหรอ" "...." ชามุกชะงักตกใจกลัว การตอกกลับของการันต์ท าให้เธอรู้ว่า การันต์ไม่ใช่คนที่เธอจะต่อรอง หรือถามอะไรเขาได้ สิ่งที่เธอท าได้คือท าตามค าสั่งอย่างเดียว "งานของเธอคือท าตามที่ฉันสั่งอย่างไม่มีข้อแม้" "....ฉันท าตามที่คุณต้องการไม่ได้" "?" การันต์เลิกคิ้วเข้มข้างขวาขึ้นเล็กน้อยเชิงถามว่าท าไม "....คุณบอกว่าคุณรู้อยู่แล้วงั้นคุณก็รู้แล้วว่าที่พี่ชายฉันจะหมั้นกับจีนัทเพราะอะไร" "....แล้วไง" การันต์ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะแสร้งสวนกลับไปท าราวกับว่าเขารู้ทุกอย่าง เขาสวน กลับไปแบบนั้นเพื่อหยั่งเชิง เพื่อดูว่าเธอจะเอ่ยอะไรออกมา ความจริงการันต์ไม่ได้รู้ตื้นลึกหนาบางอะไร มาก เขารู้มาตลอดว่าชามุกกับลีวายมีใจให้กัน แต่ไม่รู้มาก่อนว่าจะมีใจให้กันถึงขั้นลึกซึ้งมีเพศสัมพันธ์ กันทั้งที่เป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกัน การันต์แอบติดกล้องแอบถ่ายเพื่อจะดูว่าจีนัทคุยอะไรกับลีวายบ้าง แต่ดันเจอเรื่องเหลือเชื่อเข้า เสียก่อน ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วที่การันต์นั่งดูภาพเคลื่อนไหวของลีวายและชามุก จึงได้รู้ว่าทั้งสองแอบได้เสีย กัน แต่ก็ไม่ได้รู้อะไรไปมากกว่านี้ เพราะทั้งสองไม่ได้เอ่ยอะไรออกมานอกจากเสียงคราง
265 ซากิระ ก่อนหน้านี้การันต์ไม่รู้ว่าลีวายและชามุกลึกซึ้งกันแล้ว เพราะ เรื่องนี้ไม่มีใครรู้ นอกจากลีวาย ชา มุก และพ่อแม่ของพวกเขา จึงท าให้ไม่มีข่าวลือถึงหูเขา และตลอดเวลาเขาสั่งให้ลูกน้องไปตามสืบเรื่อง ของลีวายทั้งหมด แต่ไม่ปรากฏอะไรเพิ่มเติมนอกเหนือจากที่การันต์รู้อยู่แล้ว ไม่มีการรายงานว่าทั้งสอง คนร่วมรักกันแล้ว ฉะนั้น การันต์จึงไม่ได้เฉลียวใจเรื่องนี้เลย "ฉันไม่รู้ว่าคุณรู้มามากน้อยแค่ไหน แต่ที่ฉันจะพูด ฉันมั่นใจว่าคุณไม่มีทางรู้" เธอฉลาดกว่าที่เขา คิด เธอรู้ทันว่าเขาไม่รู้เรื่องราวลึกถึงแก่นขนาดนั้น และดูเหมือนเธอรู้ทันว่าเขาก าลังหยั่งเชิงเธออยู่ "ถ้าคุณอยากรู้เรื่องของฉันกับพี่ชาย คุณต้องลบคลิปต่อหน้าฉัน" "...." การันต์ดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้ม เขาหยั่งเชิงเธอ เธอเองก็หยั่งเชิงเขากลับเช่นเดียวกัน อีก ทั้งยังยื่นข้อเสนอที่เขาไม่น่าจะปฏิเสธ "ฉันจะมั่นใจได้ยังไงว่าเธอพูดความจริง" การันต์มองใบหน้าของชามุกอย่างไม่ไว้ใจ "ฉันตอแหลไม่เก่งเพราะฉันไม่ใช่นักแสดงเหมือนกับคุณ...อีกอย่าง...คุณเป็นคนฉลาดคุณน่าจะดู ออกว่าอันไหนจริงอันไหนปลอม" "...ปากเก่งใช้ได้เลยนี่" "ฉันแสดงไม่เก่งเหมือนจีนัทหรอกนะ...เพราะงั้น...คุณจะรับข้อเสนอที่ฉันให้รึเปล่า" "อย่าพาดพิงถึงเธอ" การันต์เค้นเสียงลอดไรฟันออกมาด้วยความไม่พอใจที่เธอพาดพิงถึงหญิง สาวที่เขารัก การันต์พุ่งเข้าไปบีบล าคอระหงอย่างรวดเร็ว "คนอย่างเธอไม่มีสิทธิ์ต่อรองหรือย่ืนขอ้เสนออะไรให้ฉัน ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่ก็รีบพูดในตอนที่ฉัน ยังใจเย็น" "ฮึก!" ชามุกใบหน้าแดงก ่า พยายามใช้มือทุบตีการันต์ให้ปล่อยมือจากล าคอของเธออย่าง ยากล าบาก "พูด" การันต์กดน ้าเสียงต ่าพลางออกค าสั่งสั้นๆ มือหนาออกแรงบีบล าคอระหงแรงขึ้น "ฉะ...ฉันยอมพูดแล้ว" ชามุกก าลังจะขาดอากาศหายใจ เธอไม่มีทางเลือกจึงยอมท าตามที่การันต์ สั่ง ท าให้การันต์ปล่อยมือจากล าคอของเธอ "แค่กๆๆ" ชามุกหน้าด าหน้าแดง รีบกอบโกยเอาอากาศเข้าปอด การันต์หลุบสายตามองอย่าง กดดัน ท าให้ชามุกเอ่ยทั้งที่สภาพของเธอยังไม่พร้อม "มะ...เมื่อหลายปีก่อนคุณพ่อกับคุณแม่จับได้คาหนังคาเขาว่าฉันกับพี่ชายก าลังท าเรื่องอย่างว่า กัน...พ่อกับแม่รู้สึกอับอาย...พวกเขากลัวคนอื่นจะรู้เรื่องของฉันกับพี่ชายก็เลยสั่งให้พี่ชายฉันหาผู้หญิง โง่ๆ สักคนมาเป็นคู่หมั้นเพื่อบังหน้าปกปิดเรื่องของฉันกับพี่ชาย"
266 ฉกรัก บทที่63 "...." การันต์ก าหมัดแน่นด้วยความโกรธ ปัญหาภายในครอบครัวของพวกเขาเองแท้ๆ แต่เห็นแก่ ตัวดึงคนนอกอย่างจีนัทเข้าไปเกี่ยวข้อง "...ที่ต้องปิดบังเพราะเราเป็นพี่น้องร่วมสายเลือด...เรารักกันไม่ได้...ถ้ามีใครรู้เรื่องนี้คะแนนความ นิยมของคุณพ่อจะลดลงและฉันกับพี่ชายก็จะอยู่ในสังคมไทยไม่ได้" ชามุกและลีวายเข้าใจมาตลอดว่าพวกเขาคือพี่น้องพ่อแม่เดียวกัน แต่ความจริงแล้ว ไม่ใช่อย่างที่ พวกเขาเข้าใจ ความจริงก็คือ ลีวายเป็นลูกชายแท้ๆ ของ สส.จิระ และ คุณหญิงเจ้าจอม ส่วนชามุกคือ ลูกสาวของชาไทย และพัฒน์ ชาไทยคือภรรยาน้อยหรือเมียน้อยของสส.จิระ ส่วน พัฒน์ เป็นเพื่อนสนิทของ สส.จิระ และเป็น อดีตรองนายกรัฐมนตรี ซึ่ง เมียน้อยของ สส.จิระ ตั้งท้องกับพัฒน์ผู้เป็นเพื่อนสนิทของสส.จิระ ดังนั้น สส. จิระจับได้คาหนังคาเขา จึงรู้สึกโกรธแค้นมาก ความโกรธแค้นท าให้สส.จิระ ลงมือฆ่าคุณแม่และคุณพ่อที่ แท้จริงของชามุก โดยในขณะนั้น ชาไทยคลอดก่อนก าหนด ชาไทยคลอดลูกสาวที่บ้านพักต่างอากาศของสส.จิระ ซึ่ง บ้านพักต่างอากาศหลังนั้น เป็นบ้านที่สส.จิระ ยกให้เป็นทรัพย์สินของชาไทย เพื่อที่ชาไทยจะได้ใช้เป็น ที่พักอาศัย จะได้ไม่ต้องมายุ่งกับบ้านใหญ่ วันที่เกิดเหตุ พัฒน์อยู่กับชาไทยและเป็นคนท าคลอดให้ ในวันเกิดเหตุ ชาไทยเพิ่งจะคลอดชามุกได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ก็ถูกสส.จิระ เข้ามาเห็นตอนที่พัฒน์ ก าลังเอ่ยตั้งชื่อของลูกสาวอย่างชามุกอยู่ จึงเกิดโทสะ เอ่ยถามเรื่องราวความจริงทั้งหมด ชาไทย และพัฒน์สารภาพความจริงว่าแอบเล่นชู้กันลับหลังสส.จิระมานานนับปีแล้ว สส.จิระ จึงโกรธแค้นเป็นอย่างมาก ใช้ปืนเก็บเสียงยิงเข้าที่ร่างของทั้งสองคนทันที ท าให้ชาไทย และพัฒน์ถึงแก่ความตาย และเพื่อท าลายหลักฐาน ไม่ให้ทางการรู้ว่า สส.จิระ เป็นคนฆ่าเมียน้อยและ เพื่อนสนิทของตัวเอง จิระจึงจัดฉากให้พัฒน์ถูกฆ่าชิงทรัพย์ ส่วนชาไทย จิระน าร่างไปเผาท าลาย ชาไทย ไม่มีพ่อแม่ ไม่มีญาติ จึงไม่มีใครสงสัยการหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยของเธอ อีกทั้ง ชาไทยถูกตัดขาดจากโลกภายนอกตั้งแต่ตัดสินใจอยู่กับจิระในฐานะเมียน้อยลับๆ ไม่ เปิดเผยตัว คราวนี้จึงง่ายต่อการปกปิดท าลายหลักฐานไม่ให้จิระมีความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา จิระ รู้สึกผิดที่ฆ่าเมียน้อยของตัวเองกับมือ จึงรับเลี้ยงชามุกเอาไว้ โดยให้ชามุกอยู่ในสถานะลูกสาวคนเล็ก ของเขา
267 ซากิระ คุณหญิงเจ้าจอมเองก็จ าใจรับชามุกมาเป็นลูกสาวแท้ๆ เพราะห่วงภาพลักษณ์ของตัวเองด้วย ไม่ อยากให้ใครรู้ว่าตนเองบกพร่องเรื่องบนเตียงจนสามีมีเมียน้อย จึงยอมรับชามุกมาเลี้ยงเป็นลูกสาวแท้ๆ ในช่วงแรกที่เลี้ยงก็รู้สึกรังเกียจ แต่พอเลี้ยงนานวันเข้าก็รักชามุกเหมือนลูกสาวแท้ๆ และในตอนที่ชาไทยคลอดชามุกออกมา เป็นช่วงที่คุณหญิงเจ้าจอมเองก็ก าลังตั้งท้องลูกสาว เหมือนกัน ทั้งสองคนท้องในเวลาไล่เลี่ยกัน แต่ด้วยคุณหญิงเจ้าจอมสุขภาพร่างกายไม่แข็งแรงจึงแท้งลูก ในวันเดียวกับที่ชามุกคลอดลูก ตอนแรก สส.จิระ จะฆ่าชามุก แต่รู้สึกผิดและเกิดความสงสาร ท าใจฆ่าชามุกที่เป็นเด็กทารกแรก เกิดไม่ได้และท าใจกับการจากไปอย่างกะทันหันของลูกในท้องของภรรยาหลวงไม่ได้ จึงจ าใจน าชามุกมา เลี้ยง ให้เข้ามาเป็นตัวแทนของลูกสาวที่เพิ่งเสียชีวิต และสวมรอยให้เป็นลูกสาวจากภรรยาหลวง เรื่องนี้ไม่ มีใครรู้นอกจาก สส.จิระ และ คุณหญิงเจ้าจอม ลีวายเข้าใจมาโดยตลอดว่า ชามุกคือน้องสาวแท้ๆ ของตน แต่ด้วยทุกคนรับรู้กันดีว่าชามุกคือลูก สาวแท้ๆ ของสส.จิระ และคุณหญิงเจ้าจอม จึงท าให้สส.จิระ ไม่สามารถเปิดเผยความสัมพันธ์ของลีวาย และชามุกให้คนภายนอกรู้ หากบอกความจริงว่า ชามุกไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ ก็จะมีค าถามมากมายจากสังคม และคนรอบข้างอีกว่า 'แล้วคุณแม่คุณพ่อที่แท้จริงของชามุกหายไปไหน' เพื่อไม่ให้เรื่องราวในอดีตถูกขุดคุ้ย ฉะนั้น ชา มุกจะต้องไม่รู้ว่าพ่อแม่ที่แท้จริงของเธอเป็นใคร และชามุกจะต้องอยู่ในฐานะลูกสาวแท้ๆ ของสส.จิระ และคุณหญิงเจ้าจอมตลอดชั่วชีวิต สส.จิระ กลัวว่าลูกชายจะรู้เรื่องนี้เข้า แล้วรักกับชามุกอย่างเปิดเผย จึงใช้ข้ออ้างว่าทั้งสองคนเป็น พี่น้องสายเลือดเดียวกัน รักกันในเชิงชู้สาวไม่ได้ เพื่อแยกทั้งสองคนออกจากกัน "...." การันต์ได้ฟังอย่างนั้นถึงกับพูดอะไรไม่ออก "ที่ต้องหาผู้หญิงมาหมั้นกับพี่ชายฉันเพราะวันนั้นมีคนใช้ที่บ้านคนหนึ่งเห็นเหตุการณ์ด้วย คนใช้ คนนั้นเอาเรื่องฉันกับพี่ชายมาขู่รีดไถเงินจากคุณพ่อ คุณพ่อให้เงินเพื่อปิดปากไปแล้ว แต่คนใช้คนนั้นก็ยัง เอาเรื่องนี้ไปพูดต่อ คุณพ่อของฉันก็เลย..." "...?" การันต์เลิกคิ้วเข้มข้างขวาขึ้นเล็กน้อย ชามุกลังเลที่จะเล่า เพราะเรื่องที่เธอจะเล่าเป็นเรื่องที่ สามารถท าให้คุณพ่อของเธอติดคุกได้เลย "ก็เลยฆ่าปิดปาก...แต่ก่อนที่คนใช้คนนั้นจะสิ้นใจหล่อนบอกว่าหล่อนพูดเรื่องของฉันกับพี่ชายให้ หลายคนฟังไปแล้วยังไงเรื่องนี้ก็ต้องถูกเปิดเผยต่อคนภายนอก...คุณพ่อของฉันไม่รู้ว่ามีใครบ้างที่รู้เรื่องนี้ ก็เลยให้พี่ชายฉันหาผู้หญิงสักคนมาเป็นแฟนเพื่อเป็นฉากบังหน้า...ถ้าเรื่องนี้แพร่สะพัดออกไปจริงๆ จะได้
268 ฉกรัก ใช้แฟนของพี่ชายฉันเป็นข้ออ้างได้...อีกอย่างพวกนั้นไม่มีหลักฐานมายืนยันเรื่องของฉันกับพี่ชาย...พวก เขามีแค่ค าพูดที่บอกต่อกัน...คุณพ่อคิดว่าถ้าพี่ชายฉันมีคนรักอยู่แล้วจะสามารถกลบเกลื่อนเรื่องฉันกับ พี่ชายได้" "ผู้หญิงมีเยอะแยะท าไมต้องเป็นจีนัท ปัญหาของครอบครัวเธอท าไมต้องดึงจีนัทเข้าไปเกี่ยวข้อง" "...เพราะจีนัทใสซื่อตามคนอื่นไม่ทันบอกให้ท าอะไรก็ท า" "...." การันต์ได้ฟังค าตอบถึงกับก าหมัดแน่นด้วยความโกรธ ครอบครัวนี้เห็นจีนัทเป็นแค่เครื่องมือ ช่วยปกปิดความเน่าเฟะภายในครอบครัวของตัวเอง พวกเขาไม่ได้อยากได้จีนัทเป็นลูกสะใภ้จริงๆ ต่อหน้า แสร้งท าดี เอาอกเอาใจ แต่พอลับหลังกลับมองจีนัทเป็นแค่หมากตัวนึง "...ตอนแรกฉันคิดว่าพี่ชายฉันชอบจีนัทเข้าแล้วจริงๆ แต่ไม่ใช่...เมื่อกี้ที่พี่ชายฉันท ากับฉันท าให้ ฉันรู้ว่าพี่ชายฉันไม่ได้รักจีนัท" เมื่อกี้ ที่ชามุกพูดถึง ก็คือสิ่งที่การันต์เห็นผ่านกล้องแอบถ่าย ชามุกคิดว่าลี วายน่าจะรักเธอ ไม่ได้รักจีนัท เพราะหากลีวายรักจีนัทเข้าแล้วจริงๆ ลีวายจะไม่ท าเรื่องอย่างว่ากับเธอ ในตอนนี้ ตอนที่ลีวายก าลังจะหมั้นกับจีนัท "...ฉันให้เวลาเธอหนึ่งวัน" "หมายถึงอะไรคะ" ชามุกตาเบิกกว้างด้วยความงุนงงไม่เข้าใจ "ท าให้งานหมั้นถูกยกเลิกซะ" การันต์เป็นดาราดัง หากเขาลงมือเองอาจจะกลายเป็นข่าวดังชั่ว ข้ามคืน และจีนัทจะโกรธเขาเอาได้ เขามีแผนหนึ่ง แผนสอง แผนสาม ตอนนี้เขาลองใช้ชามุกที่เป็นแผนที่ หนึ่งก่อน หากไม่ได้ผล เขาจึงจะใช้แผนส ารอง "ฮะ? หนึ่งวัน คุณจะบ้าเหรอ ระยะเวลาแค่นี้ฉันจะท าส าเร็จได้ยังไง" "นั่นมันเป็นปัญหาของเธอ" การันต์สวนกลับเพียงเท่านี้แล้วเดินออกไปจากตรงนั้นทันที ชามุกหน้า ซีดฉับพลัน ค าสั่งของการันต์ท าเอาเธอแทบล้มทั้งยืน "คุยอะไรกับมัน" ทันทีที่ชามุกเดินเข้าไปภายในห้องพักฟื้นวีไอพี ลีวายก็เอ่ยถามทันที สายตาและ น ้าเสียงแข็งกร้าวอย่างชัดเจน "...ไม่มีอะไรหรอกค่ะ" ชามุกเดินเข้าไปนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียงผู้ป่ วย "มันมาถึงที่นี่จะไม่มีอะไรได้ยังไง" ลีวายขบกรามเข้าหากันแน่น ใช้มือหนาเพียงข้างเดียวบีบปลาย คางมนของชามุกอย่างแรง "บอกมา"
269 ซากิระ บทที่64 "...คะ...คุณการันต์ขอจีบน้องค่ะ" ชามุกตอบน ้าเสียงสั่นเครือ เธอเอ่ยเช่นนี้เพราะต้องการจะลอง ใจพี่ชาย เธออยากรู้ว่า แท้จริงแล้วพี่ชายรู้สึกอย่างไรกับเธอ "อะไรนะ" ลีวายขบกรามเข้าหากันแน่น ดวงตาแข็งกร้าวดูน่ากลัว มือหนาบีบปลายคางมนแรงขึ้น อีก "พูดอีกทีสิ" "พะ...พี่รันขอจีบน้องค่ะ" "พี่รันงั้นเหรอ" สรรพนามที่เธอใช้เอ่ยถึงการันต์ท าให้ลีวายไม่ชอบใจเป็นอย่างมาก ลีวายเลื่อนมือ ลงไปบีบล าคอระหงอย่างแรง เขาโมโหหึงจนใบหน้าแดงก ่าอย่างหนัก ปกติลีวายเป็นผู้ชายอบอุ่นกับ ผู้หญิงพอสมควร โดยเฉพาะกับน้องสาว ทว่า เวลาที่หึงหวงเขามักจะกลายร่างเป็นอีกคน ชามุกนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด พยายามใช้มือบางแกะมือหนาออกจากล าคอทั้งน ้าตา เธอมอง ใบหน้าคมคายของพี่ชายอย่างเว้าวอนผ่านม่านน ้าตาพร่ามัว ลีวายโมโหหึงมากเกินไป จนไม่ได้สังเกตเห็น รอยนิ้วมือของการันต์ที่ประทับอยู่บนล าคอของชามุก น ้าตาไหลรินออกมาจากดวงตาคู่สวย กระทบลงไปโดนมือหนาของชายหนุ่ม ความเย็นของน ้าตา ที่กระทบมือท าให้ชายหนุ่มได้สติกลับมา ทันทีที่ได้สติก็รีบดึงมือออกจากล าคอระหง ลีวายมองรอยนิ้วมือ ของตนบนล าคอของน้องสาวอย่างรู้สึกผิด โดยเข้าใจว่ารอยนิ้วมือบนล าคอของน้องสาวเป็นฝีมือความป่ า เถื่อนของตนเมื่อครู่ แต่หารู้ไม่ว่า ก่อนหน้าที่รอยมือของเขาจะประทับบนล าคอของเธอ เป็นรอยนิ้วมือของ การันต์ "...พี่ขอโทษ" ลีวายใช้มือหนาเช็ดคราบน ้าตาออกจากดวงหน้าของน้องสาวอย่างอ่อนโยนพลาง เอ่ยขอโทษอย่างส านึกผิด "น้องจะคบใครก็ได้พี่ไม่ว่า...แต่น้องห้ามคบกับมัน...ไอ้รันคือบุคคลต้องห้ามน้องห้ามรักกับมัน เด็ดขาด" "เพราะอะไรคะ" มือบางจับมือหนาเอาไว้ แนบใบหน้าเศร้าสร้อยซบฝ่ามือหนาของพี่ชาย "เพราะมันเจ้าชู้ ไม่เคยรักใครจริง แถมยังควงผู้หญิงไม่เคยซ ้าหน้า" "ที่พี่ชายไม่อยากให้น้องคบกับพี่รันเพราะเรื่องนี้เหรอคะ" ชามุกรู้สึกผิดหวังกับค าตอบ เธอคิดว่า เขาห้ามเพราะรักเธอ หวงเธอ ไม่อยากให้เธอรักกับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่เขา แต่พอเขาพูดเช่นนี้ ท าให้เธอ เฟลเป็นอย่างมาก
270 ฉกรัก "....ถ้าผู้ชายคนนั้นเป็นไอ้คิมหรือไอ้ธามพี่จะไม่ห้ามเลย" คิมทันและธามไท ไม่ใช่คนดี แต่ก็เป็นคน ที่เจ้าชู้น้อยที่สุดในกลุ่ม หากเป็นหนึ่งในสองคนนี้ ลีวายจะวางใจได้ในระดับนึง จะโอเคมากกว่าที่เป็น การันต์ เพราะลีวายรู้ดีว่า การันต์เจ้าชู้ตัวพ่อ ชอบวันไนท์สแตนด์และไม่เคยคิดจะจริงจังกับใคร ถึงปากจะบอกว่าโอเคกับคิมทันและธามไท ทว่า ภายในใจไม่โอเคเลยสักนิด ที่ลีวายพูดออกไป เช่นนี้ เพราะไม่ต้องการให้ชามุกรู้ว่าเขารักเธอ เขาอยากให้เธอตัดใจจากเขา เพราะรักของเธอและเขา มัน เป็นไปไม่ได้ เพราะรู้ดีว่าเป็นไปไม่ได้จึงพูดเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกที่แท้จริง แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหึงหวง "...พี่ชาย" ชามุกก้มหน้าเศร้า "พี่ชายเคยรักน้องบ้างไหมคะ" "...." ค าถามของเธอท าให้พี่ชายชะงัก เขาอยากจะตอบออกไปตรงๆ ว่า 'พี่ชายรักเธอ รักเธอคน เดียวเสมอมา' ทว่า ผู้เป็นพ่อและแม่ย ้ากับเขาเสมอว่า 'พี่น้องสายเลือดเดียวกันไม่อาจรักกันแบบคนรักได้' ท าให้ เขาต้องเก็บง าความรู้สึกที่มีต่อเธอเอาไว้ตลอดเวลา "น้องเป็นน้องสาวของพี่ พี่จะไม่รักได้ยังไง" "น้องหมายถึงรักแบบคนรักค่ะ ไม่ใช่รักแบบพี่น้อง" ชามุกเงยหน้าขึ้นไปสบตากับพี่ชายพลาง น ้าตาไหลริน "...พี่" ลีวายอยากจะบอกรักเธอนัก แต่ค าว่า 'พี่น้องสายเลือดเดียวกัน' มันสั่งให้เขาหักห้ามใจ ตัวเอง ลีวายเบือนหน้าหนีจากใบหน้าเปื้อนน ้าตาตรงหน้า ขอบตาคมกริบแดงก ่าราวกับจะร้องไห้ออกมา "....อึก" ชามุกร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ในความคิดของเธอ การที่พี่ชายตอบเช่นนี้ มันก็ชัดเจนว่า พี่ชายปฏิเสธความรักจากเธอ และไม่เคยคิดอะไรเกินไปกว่าค าว่า 'พี่ชายน้องสาว' "...อึก...พี่ชายรักน้องหรือจีนัทมากกว่าคะ" แม้เจ็บปวดแต่ก็อยากจะเอ่ยถามให้ได้ค าตอบที่ชัดเจน มากขึ้น "...ถามท าไม" ลีวายชะงักอีกครั้ง เขาหลับตาลงเพื่อเรียกสติตัวเองกลับมาและข่มใจไม่ให้อ่อนไหว กับน ้าตาของเธอ "น้องแค่อยากรู้ค่ะ" "...รักจีนัทแบบคนรัก....รักน้องแบบน้องสาว" "....อึก...เมื่อกี้ที่พี่ชายท าเรื่องอย่างว่ากับน้องพี่ชายไม่ได้รักน้องเลยเหรอคะ...ถ้าไม่รักแล้วท าแบบ นั้นกับน้องท าไม"
271 ซากิระ "น้องเองก็รู้ดีว่ารักของเรามันเป็นรักต้องห้าม...เรื่องของเรามันไม่มีทางเป็นไปได้...เรื่องเมื่อกี้เป็น แค่อารมณ์ชั่ววูบน้องอย่าใส่ใจเลย...ต่อไปพี่จะไม่ท าแบบนั้นกับน้องอีก...ขอโทษด้วยที่ท าแบบนั้นกับ น้อง" "อึกฮือๆ" ชามุกร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ค าตอบของพี่ชายชั่งใจร้ายกับเธอนัก "....สักวันหนึ่งน้องมีคนรักแล้วน้องจะลืมทุกอย่างที่เคยท ากับพี่เอง" ลีวายวางมือหนาหนึ่งข้างลง บนศีรษะทุยเล็กพลางลูบเบาๆ เชิงปลอบโยน "....อึก...ถ้าน้องไม่ลืมล่ะคะ" "เด็กน้อย....ต่อไปเราสองคนจะไม่ค่อยได้เจอหน้ากันแล้ว...หลังจากที่พี่หมั้นกับจีนัทพี่จะย้ายออก จากบ้านใหญ่...ออกไปสร้างครอบครัวของตัวเอง...ถ้าวันนั้นมาถึงน้องก็จะลืมพี่ได้เอง" คุณพ่อและคุณแม่ของลีวายต้องการจับลีวายและชามุกแยกออกจากกัน เพื่อที่ทั้งสองจะได้อยู่ใน สังคมต่อไปได้ และในอนาคต ลีวายจะเข้ามารับช่วงต่อจากผู้เป็นพ่อ ผู้เป็นพ่อจะผลักดันให้ลีวายได้เป็น นายกรัฐมนตรี ดังนั้น จะให้ใครรู้เรื่องที่ลีวายแอบได้เสียกับน้องสาวตัวเองไม่ได้ หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ลี วายจะไม่มีที่ยืนในสังคมและจะไม่ได้รับการสนับสนุนให้เป็นนายกรัฐมนตรี "อึก พี่ชายไม่ย้ายออกไปได้ไหมคะ" "...บางทีถ้าเราสองคนออกห่างกันน้องอาจจะลืมพี่ได้ง่ายขึ้น" ส าหรับลีวาย เขาเป็นคนเริ่มก่อน เพราะงั้น เขาจะเป็นคนรับผิดชอบทุกอย่างเอง เขาเต็มใจเสียสละหมั้นกับผู้หญิงที่เขาไม่ได้รัก เพื่อรักษาชื่อเสียงของวงตระกูล และเพื่อให้น้องสาวได้มีที่ยืนในสังคม สามารถใช้ชีวิตในแบบที่ คนปกติเขาใช้แบบไม่ต้องกลัวใครจะแขวน ว่าร้ายนินทาทั้งต่อหน้าและบนอินเตอร์เน็ต ได้อยู่ในสังคม แบบที่ไม่ถูกประณาม หากชามุกรักกับเขา เธอจะอยู่ในสังคมได้ยาก และยิ่งเป็นสังคมไทยด้วยแล้ว การเล่นพี่เล่นน้อง เล่นผัวเมียคนอื่น เป็นเรื่องที่คนไทยรับไม่ได้ เขา ยอมเจ็บตอนนี้ ดีกว่าปล่อยให้ทุกอย่างถล าลึกไปมากกว่านี้ หลังจากวันนี้ เขาจะหยุดทุกอย่างที่ท าให้เธอ มัวหมองเพราะเขา "น้องจะลืมพี่ชายได้ยังไงคะ...อึก...ในเมื่อพี่ชายเป็นผู้ชายคนแรกของน้อง...แล้วพี่ชายก็ก าลังจะ หมั้นกับเพื่อนสนิทของน้อง...ตอนที่น้องไปเรียนน้องก็ต้องเจอจีนัทอยู่ดี...น้องต้องเห็นหน้าจีนัททุกวัน แล้วแบบนี้น้องจะลืมพี่ชายได้ยังไงคะ...อึก...ยิ่งเจอจีนัทน้องก็ยิ่งเจ็บ" "...พี่จะให้จีนัทย้ายมหาวิทยาลัย" ลีวายเข้าใจความเจ็บปวดของน้องสาวดี เพราะเขาเองก็ เจ็บปวดไม่ต่างจากเธอ แต่จะท ายังไงได้ รักของพวกเขาไปต่อไม่ได้จริงๆ
272 ฉกรัก "ต้องท าถึงขนาดนี้เลยเหรอคะ...ไม่ท าไม่ได้เหรอ...เราทิ้งทุกอย่างแล้วหนีไปด้วยกันไม่ได้เหรอคะ" "...แล้วพ่อล่ะ" ลีวายชะงักตกใจกับประโยคสุดท้ายของน้องสาว เขาเองก็เคยมีความคิดนี้อยู่ในหัว แต่หากท าตามใจตนเองต่อไป ผู้เป็นพ่อก็จะเดือดร้อน สมาชิกในครอบครัวจะมีหน้าไปสู้คนอื่นได้อย่างไร "...พี่ชายสนใจแค่คุณพ่อเหรอคะ...ถ้าแบบนั้นจะนอนกับน้องท าไมคะ...เพราะอะไร" "...." ลีวายไม่ตอบอะไร เขาหลับตาลง พยายามสงบใจ "น้องจะถามเป็นครั้งสุดท้าย...พี่ชายจะหมั้นกับจีนัทเพราะค าสั่งของคุณพ่อหรือว่ารักจีนัทจริงๆ คะ" ค าถามของเธอแฝงนัยบางอย่าง ที่เธอถามแบบนั้น ก็เพื่อจะได้ตัดสินใจว่าเธอควรจะช่วยการันต์ล้ม งานหมั้นหรือไม่ หากพี่ชายของเธอตอบว่า 'ไม่ได้รักเธอแต่รักจีนัท' เธอจะยอมถอย แต่หากตอบว่า รักเธอแต่หมั้น เพราะค าสั่งของผู้เป็นพ่อ เธอจะยอมเป็นลูกอกตัญญู ล้มงานหมั้นด้วยมือของเธอเอง "....พี่...." ลีวายอ ้าอึ้ง ตอบค าถามของเธอไม่ได้ เธอมองเขาอย่างเค้นเอาค าตอบพลางน ้าตาไหลริน ออกมาจากดวงตาคู่สวยตลอดเวลา เธอรอเขาตอบอยู่นาน ทว่าเขาเอาแต่นั่งเงียบ "....น้องเข้าใจแล้วค่ะ...แค่รักกันอย่างเดียวมันไม่พอ" การที่เขาอ ้าอึ้ง ก็เป็นค าตอบที่ชัดเจน เธอใช้ มือบางปาดน ้าตาออกจากใบหน้าลวกๆ "...พี่ขอโทษ....พี่ผิดเองที่ท าแบบนั้นกับน้องก่อน...พี่รักน้องแต่ความสัมพันธ์ทางสายเลือดท าให้พี่ รักน้องในแบบคนรักไม่ได้....เราสองคนพอแค่นี้เถอะ...เราไปต่อกันไม่ได้จริงๆ" ในที่สุดลีวายก็เอ่ยสารภาพความรู้สึกที่แท้จริงออกมา แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็เอ่ยตัด ความสัมพันธ์กับเธอด้วยเช่นกัน ท าให้ชามุกรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก "อึก...ต่อให้เรารักกันมากแค่ไหนสุดท้ายเราก็เป็นได้แค่พี่ชายกับน้องสาวเหมือนเดิมสินะคะ" "พี่ขอโทษจริงๆ พี่จะรับผิดชอบทุกอย่างเอง พี่จะรีบย้ายออกจากบ้านเพื่อที่ทุกอย่างจะได้ดีขึ้น" "น้องไม่ยอมให้พี่ชายย้ายออกไปเด็ดขาด...อึก...น้องทนมามากพอแล้วต่อไปนี้น้องจะไม่ขอทนอีก ต่อไป" ชามุกลุกขึ้นยืนเต็มความสูงกล่าวทิ้งท้ายแล้ววิ่งร้องไห้ออกไปทันที "มุก!" ลีวายตะโกนเรียกน้องสาวเพื่อจะรั้งเธอเอาไว้ เพราะยังเคลียร์กับเธอไม่จบ เขาพยายามลุก ออกจากเตียง จะเดินตามน้องสาวออกไป ทว่า เขาไม่สามารถเดินตามเธอได้ทัน เพราะขาทั้งสองข้างของ เขาใส่เฝือกอยู่
273 ซากิระ บทที่65 "อึก" ชามุกวิ่งออกไปที่โรงจอดรถยนต์ของโรงพยาบาล เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดต่อสาย โทรหาการันต์ โดยรอสายไม่นานการันต์ก็กดรับสาย (โทรมาเร็วกว่าที่คิดนะ) ทันทีที่การันต์กดรับสาย เขาก็เอ่ยทักท้วงด้วยน ้าเสียงที่เย้ยหยันทันที (ฉันพร้อมท างานให้คุณแล้วแต่คุณต้องสัญญาว่าจะลบคลิป) (ไม่คิดว่าขอมากเกินไปหน่อยเหรอ...ฉันว่าคนระดับฉันไม่จ าเป็นต้องลดตัวลงไปสัญญาอะไรกับ เธอทั้งนั้น...ทางเลือกของเธอมีไม่มากนักหรอกนะ) (ถ้าคุณไม่สัญญาฉันก็จะไม่ท า) (อีดอกทองท่ีมนักลา้เอากบัพ่ีชายตวัเองในโรงพยาบาลอย่างเธอมีสิทธิ์ปฏิเสธความเมตตาจากฉัน ด้วยงั้นเหรอ....ไม่เจียมตัวเอาซะเลยนะ....ฉันจะบอกอะไรให้ดอกทองอย่างเธอรู้เอาไว้ก็ได้...อันที่จริงเธอ จะท าหรือไม่ท ามันก็ไม่มีผลอะไรกับฉัน) (....ไม่มีผลแล้วจะมายุ่งกับฉันท าไม) (ฉันไม่จ าเป็นต้องตอบค าถามของเธอ...ที่เธอต้องท าตอนนี้คือท าตามที่ฉันสั่ง...ถ้าเธอไม่ยอมท า ตาม....ฉันก็แค่...) การันต์หยุดพูด ท าให้คนฟังใจคอไม่ดี กลัวการันต์จะคิดท าอะไรพิเรนทร์ (แค่อะไร) (แค่ฆ่าพี่ชายของเธอแล้วทุกอย่างก็จะจบ...ที่ฉันไปหาเธอวันนี้เพราะแค่อยากไปเห็นกับตาตัวเอง) (สารเลว) ชามุกก าหมัดแน่นพลางก่นด่าในใจ ไม่ออกเสียงให้คนในสายได้ยิน (ฉันเห็นแก่ที่เธอเป็นเพื่อนเพียงคนเดียวของจีนัทและพี่ชายของเธอเคยเป็นเพื่อนสนิทของฉันฉัน ถึงยื่นข้อเสนอนี้ให้...ถ้าฉันไม่เห็นแก่มิตรภาพเก่าฉันไม่ยื่นข้อเสนอนี้ให้เธอหรอก....การฆ่าคนส าหรับฉัน มันง่ายแค่กระดิกนิ้ว...พี่ชายเธอ...ความจริงมันควรตายตั้งนานแล้ว) (.....) ชามุกไม่ตอบโต้ เธอท าได้เพียงก าหมัดแน่นด้วยความโกรธ (ฉันจะสรุปง่ายๆ ให้ดอกทองอย่างเธอเข้าใจก็แล้วกัน....ท าตามที่ฉันสั่งแล้วพี่ชายเธอจะยังคงมี ชีวิตรอดต่อไป...แต่ถ้าไม่ท า....ชาตินี้ทั้งชาติเธอก็อย่าหวังว่าจะได้เห็นหน้าพี่ชายของเธออีกเพราะฉันจะ บดขยี้มันให้แหลกละเอียดอยู่ใต้ตีนของฉัน) พูดจบประโยคแสนร้ายกาจการันต์ก็กดวางสายทันที ชามุกกัดฟันกรอดเดินเข้าไปนั่งภายในรถยนต์คันหรูของตัวเอง เธอล็อกประตูรถเอาไว้อย่างแน่น หนา แล้วกรี๊ดออกมาสุดเสียงด้วยความโกรธแค้น ชามุกก าหมัดแน่น อยากที่จะเอาคืนการันต์ให้สาสม
274 ฉกรัก "ไอ้ตัวแสบ แกพลาดเมื่อไหร่ฉันจะเป็นคนแรกที่เหยียบหัวแก" ชามุกกัดฟันกรอด กรีดร้องออกมา สุดเสียงเพื่อระบายความเก็บกดที่อัดอั้นมานาน เสียงกรีดร้องของเธอท าให้ผู้คนที่เดินผ่านรถยนต์ของเธอ สะดุ้งผวาด้วยความตกใจ @คฤหำสนห์รูของครอบครัวจีนัท "จีนัทอยู่บ้านไหมคะ" ชามุกยืนอยู่หน้ารั้วบ้านของจีนัทพลางเอ่ยถามคนในบ้านของจีนัทผ่านกริ่ง บ้านแบบเห็นหน้า "นึกว่าใคร หนูชามุกนี่เอง" เป็นคุณแม่ของจีนัทที่ตอบกลับมา "สวัสดีค่ะคุณแม่" ชามุกกล่าวสวัสดีพลางประนมมือไหว้อย่างนอบน้อม "สวัสดีจ้ะ แม่เปิดประตูให้นะ" คุณหญิงอัญชันเอ่ยบอกชามุกพลางกดปุ่ มเปิดประตูรั้วให้ชามุก เดินเข้าไปภายในคฤหาสน์ได้ "หนูมุกสบายดีไหม ช่วงนี้แม่ไม่เห็นเรามาหาน้องจีที่บ้านเลย" คุณหญิงอัญชันเดินออกมาทักทาย ชามุกอย่างเป็นกันเอง "หนูสบายดีค่ะ แล้วคุณแม่ละคะ" "แม่สบายดีจ้ะ น้องจีอยู่บนห้องนอนหนูมุกขึ้นไปได้เลยนะ เดี๋ยวแม่ให้แม่บ้านยกขนมขึ้นไปให้" "ขอบคุณค่ะคุณแม่" ชามุกแสร้งยิ้มหวานจนตาหยี คุณหญิงอัญชันคลี่ยิ้มบางๆ อย่างใจดี ก่อนจะ เดินเข้าไปภายในห้องครัว ชามุกรีบเดินขึ้นไปหาจีนัทที่ห้องนอนชั้นสองของบ้าน "...จี" ชามุกเคาะประตูห้องนอนของจีนัทเบาๆ สองครั้ง แล้วเอ่ยเรียกคนด้านใน "มุก" จีนัทที่ก าลังนั่งเหม่อลอยยู่ภายในห้องนอน ได้ยินเสียงเพื่อนสนิทเอ่ยเรียกอยู่ด้านนอกประตู ห้องนอนจึงรีบลุกออกจากเตียงนอน เดินออกไปเปิดประตูให้เพื่อนเข้ามา "ท าไมหน้าแกดูเครียดจัง มีเรื่องอะไรไม่สบายใจเหรอ แกบอกฉันได้นะ" ชามุกเห็นสีหน้า เคร่งเครียดของจีนัทจึงแสร้งเอ่ยถามราวกับเป็นห่วง "...ไม่มีอะไรหรอก...แล้วนี่แกมาหาฉันมีธุระอะไรเหรอ" จีนัทคลี่ยิ้มบางๆ เดินไปหย่อนสะโพกนั่งลง บนหัวเตียงนอน "ฉันเบื่อๆ น่ะก็เลยขับรถมาหาแก" ชามุกตอบพลางเดินเข้าไปหย่อนสะโพกนั่งลงบนปลายเตียง นอน "เบื่อเหรอ" จีนัทงุนงงพลางมองสีหน้าไม่สู้ดีของเพื่อนด้วยความแปลกใจ "ท าไมแกดูเครียดๆ แกมี เรื่องอะไรไม่สบายใจเหรอ ระบายกับฉันได้นะ"
275 ซากิระ "...คือ...ฉัน" ชามุกอ ้าอึ้งพลางมองไปทางซ้ายราวกับก าลังครุ่นคิดบางอย่าง "ฉัน?" "...ฉันมีคนรัก" "มีคนรักเหรอ" จีนัทตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอไม่เคยเห็นชามุก สนใจผู้ชายคนไหนเลย อีกทั้ง ไม่เคยเห็นชามุกพูดถึงแฟนด้วย "แกมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ท าไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย" "มันเป็นความรักต้องห้ามน่ะ ฉันก็เลยไม่กล้าบอกแก" "รักต้องห้ามเหรอ...." จีนัทขมวดคิ้วเข้าหากันแน่นด้วยความแปลกใจและงุนงงในเวลาเดียวกัน "หมายความว่าไง แกรักกับคนที่เป็นไปไม่ได้เหรอ" "...ประมาณนั้น...เราสองคนรักกันมาก...แต่ถึงเราจะรักกันมากแค่ไหนเราก็เดินไปด้วยกันไม่ได้" ชามุกก้มหน้าเศร้าพลางน ้าตาคลอ "แกโอเคไหม" จีนัทไม่รู้ว่าชามุกรักกับใคร และพบเจออะไรมาบ้าง แต่ที่เธอท าได้ในตอนนี้คือ ขยับ ตัวเข้าไปปลอบประโลมเพื่อนอย่างห่วงใยจากใจจริง "...ฉันต้องโอเคด้วยเหรอ....ฉันไม่โอเคหรอก" ชามุกเอ่ยแฝงนัยอย่างเศร้าสร้อยพลางน ้าตาไหลริน "แกร้องไห้เหรอ" จีนัทตกใจที่จู่ๆ ชามุกก็ร้องไห้ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอเห็นชามุกร้องไห้ ชามุกคง จะทุกข์ใจมากจริงๆ ถึงยอมร้องไห้ต่อหน้าคนอื่น จีนัทสวมกอดเพื่อนพลางใช้มือลูบแผ่นหลังของเพื่อน "ไม่ร้องนะ ไม่ว่าจะยังไงฉันก็จะอยู่ข้างๆ แกเสมอ" "....แกเป็นยังไงบ้าง" ชามุกใช้มือเช็ดน ้าตาออกจากดวงหน้าพลางเอ่ยถาม "เป็นยังไงเรื่องอะไรเหรอ" "...เรื่องงานหมั้น...แกเตรียมตัวถึงไหนแล้ว" "....ฉัน..." จีนัทชะงัก เธอมองไปทางซ้ายราวกับก าลังครุ่นคิดบางอย่าง สีหน้าของเธอค่อนข้าง ชัดเจนว่ามีความลังเลและกังวลอยู่มาก "แกไม่อยากหมั้นกับพี่ชายฉันใช่ไหม" "ปะ...เปล่านะ...ฉันอยากหมั้น" จีนัทกลัวผิดใจกับชามุกจึงรีบแย้งขึ้นมา จีนัทสะดุดเล็กน้อย รู้สึก ตกใจกับสิ่งที่เห็นเมื่อครู่ ครู่หนึ่งจีนัทเห็นชามุกจ้องมองเธอด้วยสายตาที่เกลียดชัง แต่ก็เพียงแค่ครู่หนึ่ง เท่านั้น เธออาจจะตาฝาดไปเอง "...แกอยากหมั้นกับพี่ชายฉันจริงๆ เหรอ" ชามุกเอ่ยถามอย่างมีนัยแฝง
276 ฉกรัก "...อื้ม...ท าไมแกถามแบบนี้ล่ะ" ค าถามของชามุกท าให้จีนัทว้าวุ่นไม่น้อย เธอกลัวว่าชามุกจะจับ ได้ว่าเธอจะหมั้นกับลีวาย เพียงเพราะต้องการเงินจ านวนมากจากลีวาย "ฉันแค่สงสัยน่ะ ตอนเด็กแกพยายามท าทุกอย่างเพื่อเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ดีขึ้น เพื่อที่จะได้ดู เหมาะสมกับคุณการันต์ แต่วันหนึ่งจู่ๆ แกก็ไม่เปลี่ยนใจ ไม่พยายามเพื่อคุณการันต์แล้ว แต่หันมาคบกับ พี่ชายฉันแทน" "...." ข้อสงสัยของชามุกเล่นท าเอาจีนัทถึงกับพูดไม่ออก "ที่แกพยายามมาทั้งหมดไม่ใช่เพื่อคุณการันต์หรอกเหรอ" ชามุกถามแบบนั้นเพราะอยากจะตอก ย ้าถึงความตั้งใจแรกของจีนัท อยากให้จีนัทหันไปสนใจเป้าหมายแรกที่ตั้งเป้าเอาไว้ ไม่ใช่จู่ๆ เบนความ สนใจไปสนใจพี่ชายของเธอ "....ฉัน...เปลี่ยนแปลงตัวเองก็เพื่อตัวฉันเองไม่ได้เปลี่ยนเพื่อใคร" "...ฉันขอถามอย่างตรงไปตรงมาและฉันก็หวังว่าแกจะตอบอย่างจริงใจ" "...." จีนัทชะงักตกใจกับแววตาจริงจังซ่อนความเกลียดชังของชามุก "แกรักพี่ชายฉันจริงๆ เหรอ หรือแค่มีพี่ชายฉันเอาไว้ปั่นหัวคุณการันต์" "ฉันไม่เคยคิดแบบนั้นเลยนะ" จีนัทจ าใจโกหกไปแบบนั้นเพราะกลัวชามุกจะเกลียด เธอกลัวว่า หากชามุกรู้ว่าเธอคบหากับลีวายเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองและครอบครัวชามุกจะเกลียดเธอถึงขั้นเลิก คบเธอเป็นเพื่อน ในตอนแรกเธอคบกับลีวายเพื่อจะปั่ นหัวการันต์จริง แต่เวลาต่อมา เธอจ าใจต้องคบหาดูใจกับลี วายต่อเพราะ ผู้เป็นพ่อขอเอาไว้
277 ซากิระ บทที่66 "ตอนเด็กคุณการันต์ท าไม่ดีกับแกหลายอย่าง ท าให้แกฝังใจอยากจะเอาคืน ก็เลยคบกับพี่ชายฉัน ที่เป็นเพื่อนสนิทของคุณการันต์เพื่อแก้แค้นคุณการันต์ที่เคยเมินแกไม่ใช่เหรอ" "....แกเพ้อเจ้อมากเกินไปแล้ว...ฉันไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้นแบบนั้นหรอก...ฉันบอกแล้วไงว่าฉันท า ทุกอย่างเพื่อตัวฉันเองไม่ใช่เพื่อใคร" จีนัทตอบติดตลกกลบเกลื่อนพลางหลบสายตาของชามุกมองไป ทางซ้าย "แกยืนยันที่จะหมั้นกับพี่ชายฉันใช่ไหม" ชามุกเอ่ยถามย ้าอีกครั้ง ค าถามนี้คือ ฟางเส้นสุดท้าย ก่อนที่คืนนี้ชามุกจะแตกหักกับจีนัท "ท าไมแกถามแบบนี้ล่ะ มีอะไรรึเปล่า" ค าถามของชามุกแต่ละค าถามแปลกจนจีนัทรู้สึกตะหงิดใจ หน่อยๆ แต่ไม่ได้ตะหงิดใจถึงขั้นที่ว่า คนที่ชามุกบอกว่าเป็นคนรักคือลีวาย เพราะทุกคนรู้กันดีว่า ชามุก กับลีวายเป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกัน คลานตามกันออกมา ไม่ใช่พี่น้องบุญธรรม เพราะงั้นจีนัทจึง มองข้ามเรื่องนี้ไปเลย "ฉันแค่กลัวว่าแกจะหลอกให้พี่ชายฉันรัก" "ฉันจะท าแบบนั้นไปท าไมกัน" "ก็แกเคยรักคุณการันต์หนิ แล้วคุณการันต์ก็เป็นรักแรกของแก แกลืมรักครั้งแรกได้เหรอ" "....ไม่ลืมหรอก...แต่ว่าสามารถเลิกรักได้" "...ฉันเข้าใจแล้ว" ชามุกคลี่ยิ้มบางๆ ทว่าภายในใจเดือดดาลยิ่งกว่าลาวา "ว่าแต่คืนนี้แกว่างรึ เปล่า" "จะชวนฉันไปไหน" จีนัทเอ่ยถามติดตลกอย่างรู้ทัน ชามุกถามค าถามแบบนี้ทีไร มีเรื่องให้เธอต้อง ออกจากบ้านทุกที "ไปคลายเครียดกันที่ผับหน่อยเป็นไง" ชามุกยิ้มอย่างทะเล้น พยายามท าตัวให้ดูปกติที่สุดเท่าที่จะ ท าได้ "...แกก็รู้ว่าฉันไม่เที่ยวกลางคืน" จีนัทยิ้มฝืดเฝื่อน เธอนึกย้อนเหตุการณ์ในวันนั้น วันที่น ้าหนาว หลอกเธอไปให้การันต์เธอยิ่งไม่อยากไป หากเปลี่ยนเป็นไปเที่ยวห้างสรรพสินค้าตอนนี้ เธอเต็มใจที่จะไป เป็นเพื่อน แต่หากเป็นผับหรือคลับ เธอไม่อยากไปเลยจริงๆ ที่ที่เต็มไปด้วยความเทาและอบายมุขแบบนั้น ไม่ใช่ที่ส าหรับเธอ
278 ฉกรัก "แค่คืนเดียวเอง...ครั้งนี้แกไปกับฉันสองคนไม่ได้ไปกับพี่นางแบบคนนั้นซะหน่อย" ชามุกพยายาม โน้มน้าวให้จีนัทออกจากบ้านตอนกลางดึกให้ได้ จีนัทครุ่นคิดอย่างหนัก ถ้าเธอไปผับคืนนี้ เธอกลัวจะเจอ กับการันต์ วันนี้ก็ครบสามวันที่เธอตกลงกับการันต์เอาไว้ว่าจะเลิกกับลีวาย ทว่าเธอยังไม่ได้คืบหน้าไปถึง ไหนเลย ท าให้ตอนนี้เธอไม่กล้ามากพอที่จะเจอหน้าเขา เธอไม่กล้าสู้หน้าเขา ตั้งแต่วันนั้นที่โรงพยาบาล เขาเงียบหาย ไม่ติดต่อ ไม่ปีนเข้าห้องนอนมาหาเธอเหมือนทุกวัน เขาหายหน้าหายตาไปเลย เขาคง ต้องการให้เวลาเธอเคลียร์กับลีวายให้จบภายในสามวันถึงได้ไม่โผล่หน้ามาให้เห็น "เด็กผู้หญิงไปเที่ยวผับกันเองสองคนมันอันตรายเกินไปนะ" "ไม่ต้องกลัว ผับนี้เป็นผับของคนรู้จักฉันเอง ฉันรับรองเรื่องความปลอดภัย" "...แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่อยากไปอยู่ดี" "ไปเถอะนะ วันนี้ฉันเบื่อๆ อยากปลดปล่อยบ้าง วันนี้ขอเป็นวันของฉันสักวันเถอะนะนะนะนะ" ชา มุกแสร้งออดอ้อนเสียงหวาน รบเร้าจนจีนัทยอมใจอ่อน "เฮ้อ...ก็ได้...ฉันยอมแกแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ" "แค่ครั้งเดียวก็ขอบคุณมากแล้ว...ขอบคุณนะจีนัท...เพื่อนรักของฉัน" ชามุกยิ้มแป้น โอบกอดจีนัท เต็มรัก "ไม่เป็นไร...แกเป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของฉันฉันจะปล่อยให้แกไปในที่แบบนั้นคนเดียวได้ ยังไง" "....." ชามุกชะงักนิ่ง จู่ๆ ก็เกิดความรู้สึกผิดแล่นเข้าไปในจิตใจ 'เพื่อนสนิทเพียงคนเดียว งั้นเหรอ' ชามุกพูดกับตัวเองในใจ 'หลังจากคืนนี้แกจะยังเห็นฉันเป็นเพื่อนสนิทอยู่รึเปล่า' "เป็นอะไร ท าไมเงียบ" จีนัทเห็นชามุกนิ่งนาน จึงเอ่ยถาม ท าให้ชามุกตื่นจากภวังค์ความคิดของ ตัวเอง "จี...คือฉัน"ชามกุทงั้รกัทั ั้ งเกลียดจีนทัเธอตดัสินใจจะช่วยการนัตแ์ลว้ทว่า พอจีนทัพดูว่า เธอคือ เพื่อนสนิทเพียงคนเดียว ท าให้ชามุกหวนนึกถึงวันเวลาที่ผ่านมา ถ้าไม่ติดที่จีนัทคบหาดูใจกับพี่ชายของ เธอ จีนัทก็นับว่าเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดเท่าที่ชามุกเคยเจอมา จีนัทดีกับเธอมาตลอด เธอจะตัดใจหักหลังจีนัท ลงได้อย่างไร "ว่าไง?" จีนัทยิ้มให้ชามุกอย่างใสซื่อ ตอนนี้ความคิดดีชั่วปะทะกันในหัวของชามุก "...ฉันไม่อยากไปผับแล้ว" สุดท้ายชามุกก็ตัดใจท าร้ายจีนัทไม่ลง
279 ซากิระ "อ้าว..." จีนัทมองใบหน้าของเพื่อนด้วยความงุนงง "ฉันนึกขึ้นได้ว่าฉันมีธุระต้องรีบไปท าน่ะ ฉันไปนะ" ไม่รอให้จีนัทเอ่ยถามอะไร ชามุกรีบลุกออกไป จากตรงนั้นทันที "อ้าว....อะไรของมุก" จีนัทมองตามด้วยความงุนงงอย่างหนัก ชามุกออดอ้อนเธออยู่นาน แต่พอ เธอยอมไปเที่ยวเป็นเพื่อนกลับเปลี่ยนใจเสียได้ จีนัทคิดในใจ @อีกด้ำน การันต์นั่งอยู่บนเตียงนอนภายในห้องนอนของตัวเอง สายตาจับจ้องที่หน้าจอทีวี มองจีนัทและชา มุกสนทนากันอยู่ภายในห้องนอนของจีนัทผ่านกล้องแอบถ่ายที่เขาแอบติดตั้งเอาไว้ในห้องนอนของเธอ "ไม่กล้าสินะ" การันต์เหยียดยิ้มมุมปากพลางมองชามุกที่ก าลังเดินออกไปจากห้องนอนของจีนัท "เก็บเอาไว้ก็ไร้ประโยชน์" การันต์ดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้ม "นายน้อยจะให้ผมปล่อยคลิปเลยไหมครับ" เจษที่ยืนรอรับค าสั่งอยู่ข้างๆ เอ่ยถามผู้เป็นนาย คลิป ที่การันต์สั่งให้เจษปล่อย คือคลิปของลีวายและชามุกร่วมรักกันอย่างเร่าร้อนในห้องพักฟื้นวีไอพีของ โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง "อืม" การันต์ตอบในล าคอหนาเบาๆ "รับทราบครับ" เจษโค้งศีรษะรับค าสั่งแล้วเดินออกไปท าตามค าสั่งของผู้เป็นนายทันที "เดี๋ยว" "ครับ" เจษชะงักฝีเท้า หมุนตัวกลับไปมองใบหน้าของผู้เป็นนายอย่างมีค าถาม "กูเปลี่ยนใจแล้ว....แค่ส่งไปขู่ก็พอ" เพราะนึกถึงความเป็นเพื่อนที่คบกันมานาน จึงเปลี่ยนใจไม่ ปล่อยคลิปฉาวโฉ่ของลีวายและน้องสาว หากการันต์ปล่อยคลิป ลีวายได้จบเห่แน่ เรื่องที่จะถูกผลักดันให้ ได้เป็นนายกรัฐมนตรี ลีวายไม่มีทางได้เป็นอย่างแน่นอน ลีวายกับการันต์ทับไลน์กันและกันเสมอมา ลีวายจะเป็นนายกรัฐมนตรี การันต์เองก็จะเป็น นายกรัฐมนตรีเช่นเดียวกัน ต าแหน่งนายกรัฐมนตรีมีเพียงแค่ต าแหน่งเดียว ตราบใดที่การันต์ยังมีชีวิตอยู่ ลีวายจะไม่มีวันได้เป็น เพราะคนที่จะได้ต าแหน่งนี้ มีเพียงแค่การันต์เท่านั้น @อีกด้ำน "จีนัทมีเราเป็นเพื่อนสนิทแค่คนเดียวเราจะตัดใจท าร้ายจีนัทลงได้ยังไง" ชามุกเอ่ยกับตัวเองก่อน จะฟุบหน้าแนบพวงมาลัยรถยนต์อย่างจนปัญญา Rrrr เสียงโทรศัพท์มือถือสั่นท าให้ชามุกเงยหน้าออกจากพวงมาลัยรถ หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา
280 ฉกรัก "ข้อความไม่โชว์เบอร์ผู้ส่งเหรอ" ชามุกพึมพ าด้วยความแปลกใจ ข้อความวีดีโอที่ส่งเข้ามาไม่โชว์ หมายเลขผู้ส่ง เธอลังเลที่จะกดเข้าไปอ่านข้อความ เพราะ กลัวว่าพอกดเข้าไปอ่านแล้วจะเป็นแก๊ง มิจฉาชีพที่รอแฮกระบบดูดเงินออกจากบัญชีธนาคารของเธอ Rrrr~ ข้อความถูกส่งเข้ามาอีกครั้ง ท าให้เธอตัดสินใจกดเข้าไปดูข้อความ 'อ๊าสสสสสสส!!!' ทันทีที่เธอกดเข้าไปอ่านข้อความ คลิปวีดีโอที่เธอขึ้นขย่มพี่ชายก็เคลื่อนไหว พร้อมกับส่งเสียงครางของเธอและเสียงค ารามของลีวายดังออกมา "ไอ้สารเลวเอ้ย!!" ชามุกกัดฟันกรอดพลางก าโทรศัพท์มือถือแน่นด้วยความโกรธแค้น การันต์จงใจ ส่งคลิปมาเพื่อขู่ บีบบังคับให้เธอท าตามค าสั่งอย่างไม่มีข้อแม้ @ตกดึก "หนูขอไปเอาสายชาร์จแท็บเล็ตแป๊ บนึงนะคะคุณแม่" จีนัทเอ่ยบอกผู้เป็นแม่ก่อนจะลุกออกจาก เตียงนอนของผู้เป็นแม่ เดินตรงไปที่ห้องนอนของตัวเอง วันนี้ครบสามวันแล้ว เธอกลัวว่าการันต์จะเข้ามา ท้วงที่ตกลงกันเอาไว้ คืนนี้เธอจึงขอนอนที่ห้องนอนของผู้เป็นแม่เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ต้องเจอเขา เธอจะใช้แท็บเล็ตท ารายงานกลุ่ม แต่แบตเตอรี่แท็บเล็ตเหลือแค่ 1% เธอลืมเอาสายชาร์จมาด้วย จึงต้องรีบเดินไปหยิบที่ห้องนอนของเธอก่อนที่การันต์จะปีนเข้ามา การันต์จะปีนเข้าห้องนอนของเธอเวลา ประมาณเที่ยงคืนของทุกวัน ตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มครึ่ง ดังนั้น ยังพอมีเวลา เธอจึงต้องรีบไปหยิบสายชาร์จที่ห้องนอนของเธอให้ทันก่อนเที่ยงคืน ครั้นจะ ใช้แม่บ้านไปหยิบให้ก็เกรงใจ เพราะเวลานี้ นอกเวลาท างานมาเยอะแล้ว จีนัทเปิดประตูห้องนอนออกอย่างกล้าๆ กลัวๆ ทันทีที่ประตูเปิดออก ร่างของเธอก็ถูกมือหนาลาก เข้าไปอย่างแรง ท าให้เธอที่ไม่ทันตั้งตัวสะดุ้งผวาด้วยความตกใจกลัว "โอ๊ย!" จีนัทร้องขึ้นด้วยความเจ็บปวดที่ถูกมือหนาเหวี่ยงร่างของเธอขึ้นไปบนเตียงนอนอย่างแรง จีนัทหันไปมองคนป่ าเถื่อนท่ามกลางความมืด เสียงเปิดสวิตซ์ไฟดังขึ้น ท าให้หลอดไฟภายในห้องนอน สว่างไสว "พี่รัน" จีนัทเอ่ยชื่อของคนป่ าเถื่อนตรงหน้าพลางนิ่วหน้า เพราะรู้สึกเจ็บที่สะโพก ตอนที่เขาเหวี่ยง ร่างของเธอขึ้นไปบนเตียงนอน สะโพกของเธอชนเข้ากับขอบเตียงนอนอย่างแรง "ครบสามวันแล้ว" การันต์เดินเข้าไปใกล้เธอเรื่อยๆ เด็กสาวก้มหน้าช้อนตามองเขาด้วยความกลัว "เลิกกับมันรึยัง?" ค าถามของเขาท าให้เธอพูดไม่ออก "เลิกแล้วใช่ไหม?" "...." เด็กสาวก้มหน้าเงียบ
281 ซากิระ "เงียบคืออะไร หมายความว่าไงวะ? ฮะ!?" การันต์ขมวดคิ้วเข้มเข้าหากันยุ่งเหยิงอย่างหัวเสียพลาง ขึ้นเสียงใส่เธอ ท าให้เธอสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจกลัว สีหน้าและน ้าเสียงของเขาชัดเจนว่าเขาก าลัง โกรธและไม่พอใจเป็นอย่างมาก "...หนู..." เด็กสาวเบะปากคล้ายจะร้องไห้ออกมา มาเฟี ยหนุ่มเดินไปหยุดที่ปลายเตียงนอน กระชากข้อเท้าเล็กอย่างแรง ท าให้ร่างบางถลาลงไปที่ปลายเตียง มาเฟี ยหนุ่มปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกทีละเม็ด เด็กสาวช้อนตามองด้วยความหวาดระแวง เธอสั่นกลัวทันทีที่มาเฟี ยหนุ่มดึงปืนพกสั้นออกจากเอวสอบ วางเอาไว้บนเตียงนอน ใกล้ๆ กลางหว่างขา ของเธอ "จะเลือกฉันหรือเลือกมัน?" มาเฟี ยหนุ่มกดน ้าเสียงต ่าเอ่ยถามอย่างเลือดเย็นพลางคร่อมร่างบาง มือหนากระชากชุดนอนคาปรีลายดอกไม้สีชมพูออกจากร่างบางอย่างป่ าเถื่อน
282 ฉกรัก บทที่67 "ดะ...ดื่มเหล้ามาเหรอคะ" ลมหายใจอุ่นๆ ของมาเฟี ยหนุ่มเป่ ารดล าคอระหง ท าให้เด็กสาวได้กลิ่น เหล้าจากเขา "อึก...พี่รัน...จะ...จะท าอะไรหนู" เด็กสาวสั่นระริกเมื่อมาเฟี ยหนุ่มหยิบปืนขึ้นมา ปลายกระบอก ปืนแนบเนื้อกลีบอวบนุ่ม เด็กสาวน ้าตาไหลพรากเพราะหวาดกลัวปืนพกสั้น กลัวว่าปืนจะลั่นใส่น้องสาว ของเธอ "คิดให้ดีก่อนตอบ" ใบหน้าหล่อดุโน้มลงไปดูดยอดถันสีชมพูระเรื่ออย่างแรง ท าเอาเด็กสาวสะดุ้ง ด้วยความเจ็บ ใบหน้าสวยเหยเกอย่างหนัก "เงียบท าไม ตอบมา" มาเฟี ยหนุ่มถอนริมฝีปากออกมา มือหนากุมปลายคางมนอย่างแรง "...พะ...พี่รัน...ให้เวลาหนูแค่สามวันเวลาน้อยแค่นั้นหนูจะท าได้ยังไงคะ" "ข้ออ้างว่ะ เธอยืดเยื้อมาสองรอบแล้วนะ หรือที่จริงแล้วเธอไม่ได้อยากเลิกกับมัน แต่ที่บอกว่า เลือกฉันเพราะเธอกลัวว่าฉันจะฆ่ามัน" "...มะ...ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ" เด็กสาวหลุบสายตามองปืนที่จ่อกลางหว่างขาด้วยความหวาดระแวง "งั้นเหรอ ถ้าเธอเลือกฉันจริง เธอจะไม่ปล่อยให้เวลามันผ่านมานานขนาดนี้" "...หนูเลือกพี่รันแต่ครอบครัวของพี่ลีดีกับหนูมาก...หนูจะกล้าบอกเลิกพี่ลีได้ยังไง" "ดีกับเธองั้นเหรอ...ข าว่ะ" การันต์เค้นหัวเราะในล าคอหนาออกมาเบาๆ อย่างเย้ยหยัน หากเธอรู้ ความจริงว่าครอบครัวนั้นเห็นเธอเป็นแค่หมากตัวนึง เธอจะไม่พูดอย่างนี้เลย ตอนแรกเขาจะบอกความ จริงกับเธอ แต่พอคิดดูอีกที ให้เธอพบกับความจริงด้วยตัวเองจะดีกว่า เพราะเขารู้ดีว่า หากเขาเอ่ยบอกเธอไป เธอก็ไม่เชื่อค าพูดของเขาอยู่ดี พวกแสแสร้งอย่าง ครอบครัวนั้น ต้องเห็นกับตา เธอและคนอื่นๆ ถึงจะเชื่อ "...หนูขอโทษ" ค าขอโทษของเธอท าให้เขาชะงัก จู่ๆ ความรู้สึกหวาดหวั่น กลัวว่าเธอจะเลือกผู้ชาย อีกคนก็ประเดประดังเข้ามา "...หมายความว่าไงวะ" เขาชักสีหน้าหงุดหงิดกลบเกลื่อนความหวาดหวั่นในใจ "...." เด็กสาวเงียบไม่ตอบ เพราะไม่อยากพูดท าร้ายจิตใจเขา เธอคิดว่า การที่เธอเงียบ เขาน่าจะรู้ ค าตอบดี ความเงียบของเธอท าให้หัวใจแกร่งร่วงหล่นลงไปที่พื้น "...ถ้าเลือกมันแต่แรกแล้วจะบอกให้ฉันรอท าไมวะ!?" มาเฟี ยหนุ่มตวาดเสียงใส่ท าให้เด็กสาว สะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ "...น่ะ...หนูขอโทษ...หนูลองพยายามแล้วแต่หนูท าไม่ได้"
283 ซากิระ "เธอพูดเหี้ยอะไรออกมาวะ!?" มาเฟี ยหนุ่มชักสีหน้าโกรธอย่างมาก ที่เขาบอกเธอว่าถ้าจะมีเขาอยู่ ในชีวิต เธอต้องเลิกกับลีวายก่อน แต่พอตอนนี้ เธอแสดงออกชัดเจนว่าเลือกลีวาย หัวใจของเขาก็แทบ พังทลาย ที่เขาพูดในวันนั้น ก็เพราะอยากลองใจเธอ ไม่ได้จะไปจากชีวิตของเธอจริงๆ แต่พอมาวันนี้ เธอมี ท่าทีเลือกอีกคน กลับเป็นเขาที่ไม่ยอมไปจากเธอ "อย่าเสียงดังได้ไหมคะ ถ้าคุณพ่อคุณแม่ของหนูมาได้ยินเข้าจะท ายังไง" เด็กสาวพยายามพูดกับ เขาอย่างใจเย็น "ช่างหัวพ่อแม่เธอสิว่ะ!" การันต์ตวาดเสียงดังมากกว่าเดิม "เราคุยกันดีๆ ไม่ได้เหรอคะ" เด็กสาวใช้มือบางลูบท่อนแขนแกร่งข้างที่จับปืนเบาๆ ปลอบประโลม ให้เขาใจเย็นลงอีกสักนิดก็ยังดี "เธอแสดงออกชัดเจนว่าเลือกมัน แล้วจะให้ฉันคุยดีท าเหี้ยอะไร!" "ช่วยใจเย็นๆ หน่อยได้ไหมคะ พี่รันเป็นแบบนี้หนูไม่ชอบเลยนะ" เขาตวาดไม่หยุด ท าให้เธอเริ่มจะ หมดความอดทน "ใจเย็นงั้นเหรอ ฉันใจเย็นมามากพอแล้ว ฉันใจเย็นรอเธอตั้งแต่เธออายุ 12จนกระทั่งตอนนี้เธอ อายุ 18 ก าลังจะหมั้นกับผู้ชายคนอื่น เธอเลือดเย็นขนาดนี้ยังจะให้ฉันใจเย็นอยู่อีกเหรอ จิตใจเธอท าด้วย อะไรวะ" การันต์โน้มใบหน้าลงไปจู่โจมริมฝีปากของเธออย่างรุนแรง ฟันคมขบเม้มจนริมฝีปากของเด็กสาว เกิดบาดแผล มีเลือดสีแดงสดไหลออกมา ภายในโพรงปากของทั้งสองคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและ กลิ่นเหล้าราคาแพง มาเฟี ยหนุ่มตวัดลิ้นสากเลียเลือดจากบาดแผล เธอพยายามเบือนหน้าหนี เพราะรู้สึกไม่โอเคกับ กลิ่นเหล้า มาเฟี ยหนุ่มเปิดโอกาสให้เด็กสาวหายใจสะดวก เลื่อนใบหน้าลงไปกัดยอดถันอย่างแรง "ฮือ! พี่รัน ปล่อยหนูนะ" เด็กสาวสะดุ้งเจ็บพยายามสะบัดตัวออกจากร่างก าย าอย่างแรง "หนูเจ็บนะ ปล่อยหนู" ก าปั้นเล็กทั้งสองข้างพยายามทุบตีศีรษะแกร่ง เธอชอบที่เขาสัมผัสร่างกาย ของเธอ แต่ถ้าสัมผัสกันรุนแรงป่ าเถื่อนแบบนี้ เธอโคตรไม่ชอบ "โอ๊ย อย่าท าแบบนี้นะคะ หนูไม่ชอบ" เด็กสาวทั้งใช้มือใช้เท้าผลักร่างก าย าตลอดเวลา ทว่ายิ่งเธอ ต่อต้าน เขายิ่งเพิ่มความรุนแรงมากขึ้น "อึก เลิกป่ าเถื่อนกับหนูสักทีได้ไหมคะ!" เด็กสาวสุดจะทน เธอตวาดเสียงใส่เขาเป็นครั้งแรก ท าให้ เขาอึ้งจนหยุดชะงัก "อึก พี่รันเสียสติไปแล้วรึไงคะ ถ้าเมาก็กลับไปนอนที่บ้านของตัวเองอย่ามายุ่งกับหนู"
284 ฉกรัก "ท าไมฉันจะยุ่งกับเธอไม่ได้ ในเมื่อเธอเป็นของฉัน" มาเฟี ยหนุ่มชักสีหน้าไม่พอใจก่อนจะขบเม้ม ยอดถันแรงขึ้นท าให้เด็กสาวสะดุ้งด้วยความเจ็บปวดอีกครั้ง "หนูเจ็บนะ...หนูกับพี่รันเราไม่ได้เป็นอะไรกันเพราะงั้นพี่รันไม่มีสิทธิ์มาทา แบบนีก้ับหนู" เพราะ รู้สึกเจ็บที่เขากัดบวกกับกลัวผู้เป็นพ่อและแม่ได้ยินเสียงของเขา เธอจึงหลุดพูดจาท าร้ายจิตใจเขา "ไม่ได้เป็นอะไรกันงั้นเหรอ? แล้วเมื่อหกปีที่แล้วเธอเดินเข้ามาหาฉันที่ห้องนอนของฉันล่ะ? เธอเอง ไม่ใช่เหรอที่บอกฉันว่าเธออยากเป็นแฟนฉัน อยากให้ฉันเป็นคนแรกในทุกๆ เรื่องของเธอ" การันต์ถอนริม ฝีปากออกมา เอ่ยเรื่องราวในอดีตเพื่อรื้อฟื้นความทรงจ าในอดีตให้เธอจดจ าเขาที่เป็นรักแรกของเธอได้ เวลาผ่านมานานหลายปี เขาก็ยังจ าได้ทุกประโยคที่เธอเอ่ยออกมาได้ดี ไม่มีวันลืม "...พี่รัน...มะ...ไม่ได้หลับเหรอคะ" เด็กสาวชะงักด้วยความตกใจ วันนั้นที่เธอเอาคุกกี้ไปให้เขาที่ ห้องนอนของเขา เธอเห็นว่าเขาก าลังนอนหลับอยู่ จึงใช้โอกาสที่เขาไม่รู้สึกตัว เอ่ยสารภาพความรู้สึกที่มี ต่อเขาออกไป แต่ไม่คาดคิดเลยว่าเขาไม่ได้นอนหลับไม่รู้สึกตัวอย่างที่เธอคิด "ถ้าฉันหลับจะได้ยินที่เธอบอกว่าเธออยากเป็นแฟนฉันรึไง" "...ตะ...ตอนนั้นหนูพูดออกไปเพราะหนูเป็นเด็ก...พี่รันอย่าถือสาเลยนะคะ" เมื่อกี้เขาท าเธอโกรธ แต่พอเขาพูดถึงเรื่องวันนั้น ก็ท าเอาเธอเขินอายหน้าแดงในทันที "อย่าถือสาเหรอวะ...พูดง่ายดีนี่" มาเฟี ยหนุ่มเหยียดปากเยาะด้วยความสมเพชตัวเอง ส าหรับเขา แล้ว การที่เธอเอาคุกกี้มาให้เขาทุกวัน เอ่ยสารภาพความรู้สึกออกมาได้ขนาดนั้น ความคิดของเธอไปไกล เกินกว่าความคิดของเด็กอายุ 12ขวบไปมากแล้ว มาถึงตอนนี้เธอจะอ้างว่า 'ตอนนั้นยังเด็ก' มันใช้ไม่ได้ผลกับเขา ค าว่า 'ยังเด็ก' ที่เธอเอ่ยออกมา เป็นเพียงข้ออ้างจะปัดความรับผิดชอบ คนเราจะพูดอะไรออกมาต้องคิดให้ดีก่อนที่จะพูด เพราะ 'ก่อนพูด เราเป็นนายค าพูด หลังพูดค าพูดเป็นนายเรา' "คิดว่าฉันดูเธอไม่ออกงั้นเหรอ" มาเฟี ยหนุ่มบีบปลายคางมนอย่างแรง เขามองเธอออกตั้งแต่แรก เขารู้ว่าเธอเป็นยังไง เพียงแต่ไม่พูด เพราะไม่ได้ถือสา และไม่ใช่สิ่งที่ผู้ชายควรจะพูดกับผู้หญิง "พูดอะไรเอาไว้ รับผิดชอบค าพูดของเธอซะ" ในตอนนั้นเธอเป็นคนเริ่มก่อน เธอพูดออกมาเองว่า เธออยากเป็นแฟนเขา เพราะงั้น ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เขาก็จ าใส่ใจมาตลอด จ าว่าเธอเป็นแฟนของเขา เขาจึงไม่คบหาดูใจกับผู้หญิงคนไหนเลย เขาท าตัวโสดตลอดเวลาเพื่อรอเธอกลับมาจากรัสเซีย "อึก...พี่รัน...หนูเจ็บนะ" มาเฟี ยหนุ่มบีบปลายคางมนแรงขึ้นท าให้เด็กสาวใบหน้าเหยเกมาก กว่าเดิม "คิดว่าเจ็บเป็นคนเดียวรึไง ฉันก็เจ็บเป็นเหมือนกันเว้ย!"
285 ซากิระ @อีกด้ำน "เสียงอะไร" น ้าเสียงตวาดของการันต์ท าให้คุณหญิงอัญชันที่นอนดูทีวีกับสามีหันขวับไปมองที่ต้น ทางของเสียงอัตโนมัติ "เสียงทีวีที่ห้องของยัยหนูมั้ง" อีวานตอบอย่างขอไปทีพลางจ้องมองหน้าจอทีวี "ไหนบอกว่าจะไปเอาสายชาร์จแท็บเล็ตมาท ารายงานกลุ่ม แล้วหนีเข้าห้องไปนอนดูซีรีส์เหรอ ลูก คนนี้นี่" ผู้เป็นแม่บ่นพึมพ าพลางส่ายหน้าน้อยๆ ถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยใจ "อย่าเสียงดังได้ไหมคะ พี่รันตวาดเสียงดังแบบนี้คนในบ้านหนูจะตกใจ" "ช่างหูคนในบ้านเธอสิว่ะ!" "พี่รันเมามากแล้วนะคะ พี่รันกลับไปสงบสติอารมณ์ที่บ้านของตัวเองก่อนได้ไหมคะ เอาไว้หาย เมาแล้วเราค่อยมาคุยกัน" เด็กสาวหันไปมองที่ประตูห้องนอนอย่างหวาดระแวง เธอพยายามเอ่ยโน้มน้าว เขาให้กลับบ้านไปก่อน เพราะเธอไม่อยากคุยกับคนเมา อีกทั้ง การันต์เสียงดังขึ้นเรื่อยๆ เธอกลัวว่าคุณ พ่อคุณแม่ของเธอจะได้ยินเสียงของการันต์เข้า "ค่อยคุยงั้นเหรอ...เธอเหรอจะคุยกับฉันแค่หน้าฉันเธอยังไม่มองเลย" มาเฟี ยหนุ่มจับใบหน้าสวย หันกลับมาสบตากับเขาอย่างแรง "ถะ...ถ้าไม่กลับบ้านไปก่อนพี่รันก็ไม่ต้องมายุ่งกับหนูอีก" เด็กสาวนิ่วหน้าทรมานพลางน ้าตาคลอ "ไม่ต้องมายุ่งกับเธออีกงั้นเหรอ" มาเฟี ยหนุ่มบีบปลายคางมนแรงขึ้นแรง โน้มใบหน้าลงไปดูดซอก คอระหงอย่างแรง "น้องจี" เสียงเรียกของผู้เป็นแม่ดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ท าให้จีนัทสะดุ้งตกใจ "ฮือ...ปล่อยหนู" จีนัทรีบผลักเขาออกอย่างแรง ทว่าเรี่ยวแรงของเธอไม่มากพอที่จะผลักไสเขา ออกไปได้ "ไม่ปล่อย" มาเฟี ยหนุ่มรวบมือทั้งสองข้างของเธอเอาไว้ด้วยกัน "พี่รันปล่อยหนูเดี๋ยวนี้นะ" เสียงฝีเท้าของผู้เป็นแม่ดังเข้ามาใกล้ๆ ท าให้เด็กสาวกระวนกระวายใจ อย่างหนัก "รอให้แม่เธอเปิดประตูเข้ามา แล้วฉันจะปล่อยเธอ" "พี่รันบ้าไปแล้วรึไงคะ ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้นะ" เด็กสาวดิ้นแรงๆ เพื่อให้หลุดจากพันธนาการแข็งแกร่ง มาเฟี ยหนุ่มชักสีหน้าหงุดหงิด "ถ้าไม่หยุดดิ้นฉันจะไม่ปราณี" มาเฟี ยหนุ่มกดน ้าเสียงต ่า ก่อนจะหลุบสายตามองแก่นกายยักษ์ที่ ก าลังผงาดอยู่ใต้กางเกงยีนส์
286 ฉกรัก บทที่68 "คนลามก ท าไมต้องพูดจาทุเรศกับหนูตลอดเวลาด้วย" "กล้าด่าฉันขนาดนี้แล้วเหรอ" มาเฟี ยหนุ่มชะงักตกใจกับค าด่าทอของเธอ เขาโดนเธอด่าหลายครั้ง แล้ว แต่ก็ยังไม่ชิน ด้วยภายนอกเธอดูใสซื่อ จึงท าให้เขาตกใจเสมอเวลาที่เธอต่อว่าเขาด้วยถ้อยค ารุนแรง "หนูขอร้อง...พี่รันกลับบ้านไปก่อนเถอะค่ะพรุ่งนี้เราค่อยออกไปคุยกันข้างนอกก็ได้วันนี้หนูไม่ สะดวกจริงๆ" เด็กสาวถึงกับประนมมือไหว้เว้าวอน ท าให้มาเฟี ยหนุ่มใจเย็นลงเล็กน้อย "แน่ใจว่าพรุ่งนี้จะคุยกับฉัน" "....ค่ะ" เด็กสาวชะงัก เม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น เธอมีท่าทีลังเล "ถ้าพรุ่งนี้มีเวลาว่างจะคุยค่ะ" เธอเอ่ยในล าคอน ้าเสียงแผ่วเบา "ถ้าเป็นเด็กเลี้ยงแกะฉันเอาเธอตายแน่" มาเฟี ยหนุ่มคาดโทษเธออย่างเอาจริง ก่อนจะจูบแก้มนวล ข้างขวาหนึ่งทีแล้วลุกออกจากเธอ เดินไปที่หน้าต่าง กระโดดข้ามก าแพงบ้านสูงเกือบสามเมตรไปที่บ้าน ของตัวเองอย่างรวดเร็ว เด็กสาวถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เธอรีบลุกขึ้นมาสวมใส่เสื้อผ้า จัดแจง ตัวเองให้เรียบร้อยแล้วเดินออกไปรับหน้าผู้เป็นแม่ "แม่ได้ยินเสียงเหมือนผู้ชายตวาดออกมาจากห้องลูก" ผู้เป็นแม่ที่ก าลังเดินตรงมาหาเธอเอ่ยท้วง จีนัทฝืนยิ้มหวานๆ ให้ผู้เป็นแม่ "...หนูเปิดทีวีเสียงดังเกินไปหน่อยค่ะ...ขอโทษที่ท าให้คุณแม่ตกใจนะคะ" จีนัทเดินเข้าไปสวมกอด ผู้เป็นแม่อย่างออดอ้อนออเซาะ "แม่นึกว่าหนูไม่อยากท ารายงานกลุ่มแล้วหนีกลับไปนอนดูซีรีส์ที่ห้องของตัวเองซะอีก" ผู้เป็นแม่ ใช้มือลูบผมลูกสาวเบาๆ @อีกด้ำน "ผู้หญิงเขาไม่รักก็พอได้แล้ว" เป็นอัคคีที่เอ่ยขึ้นมาท่ามกลางความมืดภายในห้องนอนของการันต์ ท าให้การันต์ที่เพิ่งปีนขึ้นห้องนอนของตัวเองชะงักตกใจเล็กน้อย "มึงแอบดูกูเหรอ" การันต์หันขวับไปมองพี่ชายอย่างไม่ชอบใจ "หน้าต่างห้องนอนเด็กคนนั้นเปิดกว้างขนาดนั้นใครจะไม่เห็น" อัคคีตอบด้วยน ้าเสียงเฉยชา เหมือนเคย "จะจีบหญิงแต่ท าให้หญิงกลัว ชาตินี้มึงคงสมหวังหรอกนะ" อัคคีกล่าวประชดประชันทิ้งท้ายแล้ว เดินออกไปจากห้องนอนของน้องชาย ค าพูดของอัคคีท าให้การันต์คิดตาม ก่อนที่จะเข้าไปหาเธอ เขาดื่ม เหล้าเยอะเกินไปหน่อยจึงท าอะไรขาดสติ หวังว่าพรุ่งนี้เธอจะไม่กลัวเขาเหมือนอย่างที่อัคคีกล่าว
287 ซากิระ @เช้ำวันต่อมำ @คฤหำสนห์รูของครอบครัวจีนัท "อะภิวาทะนะสีลิสสะ นิจจัง วุฒาปะจายิโน จัตตาโร ธัมมาวัฑฒันติ อายุ วัณโณ สุขัง พลัง" เสียง พระสงฆ์สวดให้พรหลังคุณหญิงอัญชันใส่บาตรดังขึ้น ท าให้การันต์ที่ก าลังเดินออกมาจากบ้านของตัวเอง เดินเลี่ยงไปยืนอยู่ข้างรั้วหน้าบ้านของจีนัท ยืนสงบเสงี่ยมอยู่ห่างกับคุณหญิงอัญชันหนึ่งเมตร เพื่อรอให้พระสงฆ์ให้พรคุณหญิงอัญชันเสร็จ แล้วจึงจะเดินเข้าไปหาจีนัทข้างในบ้านของเธอ คุณหญิงอัญชันใช้หางตามองการันต์เล็กน้อย ก่อนจะหัน ไปสนใจพระสงฆ์ตรงหน้าต่อ "สวัสดีครับ ผมมารับจีนัทไปมหาวิทยาลัยด้วยกันครับ" การันต์เดินเข้าไปหาคุณหญิงอัญชันทันที ที่พระสงฆ์เดินผ่านหน้าไปแล้วพลางประนมมือไหว้กล่าวทักทายอย่างนอบน้อม "อะไรนะคะ?" คุณหญิงอัญชันชะงักตกใจกับความใจกล้าของเด็กหนุ่มตรงหน้า "เมื่อคืนจีนัทขอติดรถผมไปมหาวิทยาลัยครับ" "...เมื่อคืน....เป็นแบบนี้นี่เอง" คุณหญิงอัญชันชะงัก ครุ่นคิดบางอย่างในหัวก่อนจะพยักหน้าเชิง เข้าใจ คุณหญิงอัญชันหันไปมองที่หน้าประตูคฤหาสน์ เป็นจังหวะเดียวกับที่จีนัทก าลังเดินออกมาจาก บ้านพอดี "น้องจีเดินลงมาพอดีเลย" คุณหญิงอัญชันชี้นิ้วไปที่ลูกสาว ท าให้การันต์มองตามอัตโนมัติ "น้องจีรีบหน่อยอย่าปล่อยให้เพื่อนรอนาน" คุณหญิงอัญชันเอ่ยเร่งลูกสาวที่ก าลังสวมใส่รองเท้า ส้นเข็มสูงสองนิ้ว ท าให้จีนัทเงยหน้าขึ้นไปมองผู้เป็นแม่ เธอชะงักเมื่อเห็นการันต์ยืนมองเธออยู่ข้างๆ คุณ แม่ของเธอ การันต์จ้องมองเธออย่างกดดัน ท าให้เธอรีบสวมใส่รองเท้า จ าใจเดินตรงเข้าไปหาเขา "รีบไปเรียนได้แล้วค่ะลูก ไปช้ารถติดเดี๋ยวจะเข้าเรียนสายเอานะ" คุณหญิงอัญชันเอ่ยเร่งลูกสาว อีกครั้ง เพราะคุณหญิงอัญชันชอบการันต์มาก อยากได้การันต์เป็นลูกเขยใจจะขาด จึงถือโอกาสจับคู่ลูก สาวกับการันต์ทันทีที่มีโอกาส ที่คุณหญิงอัญชันเร่งลูกสาวเพราะกลัวว่าผู้เป็นสามีจะเห็นการันต์เข้า "ผมไปเรียนแล้วนะครับ" การันต์ประนมมือไหว้พลางเอ่ยลาอย่างนอบน้อม ความนอบน้อมถ่อม ตนของการันต์ท าให้คุณหญิงอัญชันประทับใจการันต์มากกว่าเดิม ชื่นชอบการันต์มากเข้าไปอีก ด้วย ฐานะทางสังคมของการันต์อยู่เหนือกว่าฐานะทางสังคมของครอบครัวคุณหญิงอัญชันมากพอสมควร ดังนั้น การันต์ไม่จ าเป็นต้องนอบน้อมกับคุณหญิงอัญชันเลยสักนิด ควรเป็นคุณหญิงอัญชัน มากกว่าที่ควรจะนอบน้อมกับการันต์ คุณหญิงอัญชันจึงรู้สึกประทับใจที่การันต์นอบน้อมให้ตนมาก ขนาดนี้ ก็ค่อนข้างเจตนาชัดเจนว่าการันต์เข้าหาครอบครัวของคุณหญิงอัญชันอย่างจริงใจ จริงจังกับ จีนัท จีบจริงจังหวังแต่งไม่ได้จะมาจีบเล่นๆ
288 ฉกรัก "หนูไปเรียนก่อนนะคะ" จีนัทเอ่ยลาผู้เป็นแม่ รถซุปเปอร์คาร์คันหรูของการันต์ขับเคลื่อนเข้ามา จอดที่หน้ารั้วบ้านของจีนัท ท าให้คุณหญิงอัญชันและจีนัทหันไปมองอัตโนมัติ เจษเป็นคนขับรถมาจอด หน้ารั้วบ้านของจีนัทตามค าสั่งของนายน้อย เจษเปิดประตูรถฝั่งคนขับออกมา ยืนโค้งศีรษะท าความเคารพผู้เป็นนายอยู่ฝั่งคนขับ การันต์เดิน ตรงไปที่รถซุปเปอร์คาร์ เปิดประตูรถฝั่งที่นั่งข้างคนขับให้จีนัทเข้าไปนั่ง จีนัทเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น รู้สึกเขินผู้เป็นแม่ เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินตรงไปที่รถซุปเปอร์คาร์ของการันต์ "เข้าไป" การันต์กัดฟันสั่งในล าคอแฝงความเหี้ยมให้ได้ยินกันแค่สองคน เชิงบังคับให้เธอเข้าไปนั่ง ด้านในรถของเขา เธอใช้หางตามองใบหน้าของเขาเพียงนิด แล้วเดินเข้าไปนั่งบนเบาะที่นั่งข้างคนขับ การันต์ปิดประตูอย่างเบามือ หันไปยิ้มบางๆ ให้คุณหญิงอัญชัน แล้วเดินอ้อมไปฝั่งคนขับ เจษเปิดประตูรถฝั่งคนขับให้ผู้เป็น นายเข้าไปนั่งด้านใน การันต์เข้าไปนั่งด้านในรถตรงต าแหน่งคนขับ เจษปิดประตูรถให้เจ้านายอย่างเบา มือ "จะมารับหนูท าไมคะ...หนูบอกว่าว่างค่อยคุยกันไงคะ" ทันทีที่การันต์ขับรถพ้นหน้าบ้านของเธอ เธอก็เอ่ยท้วงทันที "ฉันว่างตอนนี้" เขาตอบหน้าตาเฉย ถือวิสาสะสอดมือหนาประสานเข้ากับมือบาง การจับมือแบบ สอดมือประสานกันแนบแน่นแบบที่การันต์ก าลังท าอยู่ แสดงถึงความรักและต้องการปกป้องเธอ ดูแลเธอ ตลอดเวลา อีกนัยหนึ่งยังแสดงถึงความต้องการทางเพศของอีกฝ่ ายอีกด้วย เป็นครั้งแรกที่มีผู้ชายจับมือแบบ สอดมือประสานเข้ากับเธอ ท าให้จีนัทเขินหน้าแดงระเรื่อ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงระส ่าอีกครั้ง "จะหมั้นกับมัน เธอรักมันเหรอ" เขาไม่รอช้า ยิงค าถามยากค าถามเดิมทันที เพราะเขาไม่เชื่อว่าเธอ รักลีวาย ท าไมเขาจะดูแววตาของเธอไม่ออก แววตาของเธอเวลาที่มองลีวายไม่ได้มีความรักเลยสักนิด แต่เพราะอะไร ท าไมเธอถึงเลือกลีวาย ทั้งที่เวลาที่เธอมองเขา เธอมักจะมีความเขินอายซ่อนอยู่ ตลอดเวลา แววตาของเธอดูคลั่งรักเขามาก แต่ท าไมกัน ท าไมเธอถึงไม่เลือกเขา การันต์คิดสงสัยในใจ "...." เด็กสาวก้มหน้าเงียบเหมือนเคย "เมื่อไหร่จะบอกเลิกมัน" เขาเอ่ยถามอย่างใจเย็น ไม่โวยวายเหมือนเมื่อคืน "...." เด็กสาวยังคงก้มหน้าเงียบ ท าให้เขารู้สึกหงุดหงิด "ไม่มีปากรึไง" เขาชักสีหน้าใส่ ก่อนจะเหยียบคันเร่งแรงขึ้น รถยนต์เคลื่อนตัวเร็วขึ้นท าให้เด็กสาว หวาดกลัวรีบกอดท่อนแขนแกร่งเอาไว้แน่น เขาหลุบสายตามองคนตัวเล็กเพียงนิด ก่อนจะเพิ่มอัตราเร่งให้
289 ซากิระ แรงขึ้นอีก จงใจกลั่นแกล้งเธอ ราวกับว่าหมั่นไส้ที่เธอเอาแต่เงียบ ท าให้กลัวหน่อยเผื่อเธอจะยอมพูดอะไร ออกมาบ้าง "ลัมโบร์กินี ฮูราแคน อีโว สีด าคันนั้นใช่รถของคุณการันต์เพื่อนของคุณชายไหมครับ" คนขับรถ ของลีวายเอ่ยถามเจ้านายทันทีที่เห็นรถซุปเปอร์คาร์คันหรูคุ้นตาแล่นอยู่ด้านหน้าคล้ายรถหรูของการันต์ ลีวายที่นั่งอ่านเอกสารการประชุมอยู่บนเบาะด้านหลังภายในรถลีมูซีนหันไปมองที่ซุปเปอร์คาร์คัน ดังกล่าว "ใช่" ลีวายจ าป้ายทะเบียนรถของการันต์ได้ดี เพราะป้ายทะเบียนนี้ตนเป็นคนประมูลแข่งกับ การันต์ แต่ตนแพ้ประมูล ท าให้การันต์ได้ป้ายทะเบียนนี้ไปในราคา 55,090,000 บาทไทย "ขับเข้าไปทักทายใกล้ๆ หน่อย" ลีวายออกค าสั่งน ้าเสียงราบเรียบเหมือนเดิม คนขับรถเหยียบ คันเร่งขับเคลื่อนรถเร็วขึ้น จนสามารถขับเทียบข้างรถหรูของการันต์ คนขับรถเปิดกระจกโบกมือเป็น สัญญาณให้การันต์จอดรถ "รถคันนี้...." จีนัทหันไปมองรถลีมูซีนที่ขับอยู่ข้างๆ ด้วยความตกใจ เธอจ ารถลีมูซีนของลีวายได้ "มันส่งสัญญาณให้ฉันจอดรถ...อยากให้ฉันจอดไหมล่ะ" การันต์เหยียดยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ ก่อนจะเอ่ยถามอย่างยียวนแฝงข่มขู่ "ขับแซงขึ้นไป ท าเหมือนไม่เห็นได้ไหมคะ" "ท าไม? รักมันมากไม่ใช่รึไง จอดรถคุยกับคนที่เธอรักหน่อยจะเป็นไรไป" "อย่านะคะ" จีนัทรีบเอ่ยห้ามการันต์ที่ก าลังจะหมุนพวงมาลัยเลี้ยวรถเข้าไปจอดข้างถนน "ถ้าไม่อยากให้ฉันหยุดรถก็รับปากฉันสิว่าวันนี้เธอจะเลิกกับมัน"
290 ฉกรัก บทที่69 "...." เด็กสาวเงียบ ไม่รับปาก ท าให้มาเฟี ยหนุ่มหงุดหงิดใจสุดๆ เขาเหยียบเบรกกะทันหัน เอี๊ยดดดดดด!!! เสียงเหยียบเบรกดังสนั่นท้องถนน ล้อรถขูดพื้นถนนอย่างแรง การันต์หักพวงมาลัยรถอย่างแรง ท าให้ใบหน้าของเธอเกือบจนคอนโซลหน้ารถ เด็กสาวช็อกตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น หัวใจดวงน้อยเต้นเร็วด้วย ความหวาดกลัว การันต์ใช้หางตามองสีหน้าช็อกตกใจของคนตัวเล็กเพียงนิด ก่อนจะกดเลื่อนกระจกรถลง เล็กน้อย รถลีมูซีนของลีวายขับเข้าไปจอดเทียบข้างรถของการันต์ "จะไปมหาวิทยาลัยเหรอวะ" ลีวายลดกระจกรถลงพลางเอ่ยถาม การันต์ยื่นหน้าออกไปเล็กน้อย "มึงหายดีแล้วเหรอ" "ใกล้แล้ว เมื่อวานหมออนุญาตให้กูกลับไปพักฟื้นที่บ้านได้ วันนี้กูก็เลยออกจากโรงพยาบาล" "...." การันต์ลดกระจกลงอีกนิด จงใจให้ลีวายเห็นจีนัทที่ก าลังก้มหน้าลงหลบเลี่ยงจากสายตาของ ลีวาย "จีนัท" ลีวายมองเข้าไปภายในรถเห็นจีนัทก าลังก้มหน้าท าอะไรสักอย่างจึงเอ่ยชื่อเล่นของเธอ ลี วายขมวดคิ้วเข้มเข้าหากันยุ่งเหยิง ราวกับไม่พอใจที่เห็นเธออยู่ภายในรถยนต์ส่วนตัวของการันต์ "...พี่ลี" จีนัทจ าใจเงยหน้าขึ้นมาอย่างไม่มีทางเลือกหัวใจดวงน้อยสั่นไหวด้วยความกลัวว่าลีวาย จะจับได้ว่าเธอแอบกิ๊กกับการันต์ "ท าไมมาด้วยกัน" ลีวายเอ่ยถามด้วยแววตาและน ้าเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจอย่างชัดเจน "...คุณพ่อหนูไปท างานที่ต่างจังหวัดค่ะหนูไม่มีใครขับรถไปส่งที่มหาวิทยาลัยก็เลยขอติดรถพี่ การันต์ไปที่มหาวิทยาลัยด้วยค่ะ" จีนัทตกใจกับความเกรี้ยวกราดของลีวาย เธอร้อนรนกลัวลีวายจะจับได้ นาทีนี้เธอคิดอะไรไม่ออกจึงจ าใจโกหกออกไปแบบนั้น การันต์หันไปมองแรงเธอ เพราะสะดุดที่เธอเอ่ยชื่อ ของเขาอย่างห่างเหิน "ก็น่าจะโทรบอกพี่ก่อนพี่จะได้ให้คนขับรถของพี่ไปรับ" ลีวายพูดกับเธอแต่ใบหน้าหันไปจ้องหน้า การันต์เขม็ง "...หนูเกรงใจค่ะระยะทางจากบ้านพี่ลีกับบ้านหนูไกลกันมากแล้วหนูก็กลัวจะไปเรียนไม่ทันด้วย ค่ะ" "ไหนๆ พี่ก็อยู่ตรงนี้แล้ว ลงมาหาพี่ พี่จะไปส่ง" ค าสั่งที่ลีวายสั่งจีนัท ท าให้การันต์ขบกรามเข้าหา กันแน่นด้วยความไม่พอใจ
291 ซากิระ "อยากให้นองเลือดก็ลองลงจากรถฉันดู" การันต์เค้นเสียงลอดไรฟันออกมาให้ได้ยินกันแค่สองคน จีนัทรับรู้ได้ถึงความโกรธของการันต์ เธอหน้าเสียพลางคิดหนัก หากเธอลงจากรถของการันต์มีหวังลีวาย โดนการันต์เล่นงานอีกแน่ แต่หากเธอไม่ลงจากรถของการันต์ ลีวายอาจจะตะหงิดใจในความสัมพันธ์ของ เธอและการันต์ 'โอ๊ยเครียด ท ายังไงดี คนนึงก็รักแต่เถื่อนเกินไป คนนึงก็มีบุญคุณต่อเราอีกทั้งยังอบอุ่น นิสัย ดีกว่าอีกคน' จีนัทเอ่ยถามตัวเองในใจด้วยความเคร่งเครียดอย่างหนัก 'ซวยแต่เช้าเลย งานเข้าจนได้ ท าไมต้องบังเอิญเจอกันเวลานี้ด้วย' จีนัทครุ่นคิดอย่างหนัก ตอนนี้ จะเรียกว่ารถไฟชนกันก็ได้ เธอจะแก้ไขสถานการณ์ตึงเครียดนี้อย่างไรดี เธอคิดหาทางออกในใจ "...ไม่เป็นไรค่ะ...พี่ลีเพิ่งออกจากโรงพยาบาลกลับไปพักผ่อนที่บ้านต่อดีกว่าค่ะเอาไว้หนูเลิกเรียน แล้วจะไปหาที่บ้านนะคะ" เธอฝืนยิ้มให้ลีวาย นาทีนี้เธอเลือกการันต์ เพราะกลัวจะเกิดการนองเลือด เหมือนอย่างที่การันต์ขู่ "....เอางั้นก็ได้" ลีวายก าหมัดแน่นด้วยความโกรธ พยายามไม่แสดงอารมณ์ร้ายออกมาต่อหน้า จีนัท "กูไว้ใจมึง...ฝากดูแลผู้หญิงของกูด้วย" ลีวายเอ่ยบอกการันต์ แววตาที่จ้องมองการันต์แฝงความ โกรธ ซึ่ง ผู้ชายด้วยกันมันดูออกว่า ลีวายก าลังค ารามขู่ เอ่ยย ้าเตือนสถานะ เชิงบอกการันต์ว่า 'เราสองคนเป็นเพื่อนสนิทกัน ดังนั้น กูไว้ใจมึงให้ช่วยดูแลจีนัทที่เป็นผู้หญิงของกู อย่าแทงข้าง หลังกู อย่าท าให้กูรู้สึกไม่ไว้ใจมึง' การันต์จ้องหน้าลีวายกลับไป เชิงค ารามสวนกลับไปว่า 'กูไม่กลัวมึง คนอย่างกู กล้าแลก' ด้วย สายตาไม่ยอมของการันต์ท าให้ลีวายรับรู้ได้เลยว่า การันต์ชอบจีนัท และสายตาเหมือนจะแย่งจีนัทไป จากลีวายให้ได้ แต่ถึงสายตาของการันต์จะแสดงออกแบบนั้น อีกใจนึง ลีวายยังคิดว่าการันต์จะเลือกมิตรภาพของเพื่อน มากกว่าผู้หญิงแค่เพียงคนเดียว แต่ ความจริง การันต์เลือกผู้หญิง ไม่เลือกมิตรภาพของเพื่อน ลีวายก็ยังไม่ปักใจเชื่อจนกว่าการันต์จะเอ่ยปาก ออกมาอย่างชัดเจน ลีวายถึงจะเชื่ออย่างสนิทใจว่าการันต์ชอบจีนัท ถ้าเป็นแบบนั้น ลีวายก็พร้อมตัด เพื่อนกับการันต์ เพราะ การันต์รู้ดีว่าลีวายคบหาดูใจกับจีนัทอยู่ แต่ยังจะแย่งจีนัทไป ท าขนาดนี้ ก็ไม่ควร นับการันต์เป็นเพื่อนอีก "เลิกเรียนแล้วโทรหาพี่ พี่จะให้มุกรับเรามากินข้าวที่บ้านพี่" ลีวายหันหน้าไปมองจีนัท
292 ฉกรัก "เข้าใจแล้วค่ะ" จีนัทแสร้งยิ้มหวานจนตาหยี การันต์เลื่อนกระจกรถขึ้น แล้วขับเคลื่อนรถออกไป ด้วยความเร็ว หากไม่ติดว่าจีนัทอ้อนวอนขอให้เขาเก็บเรื่องของเขาและเธอเอาไว้เป็นความลับก่อน เขา เอ่ยซัดหน้าลีวายไปแล้ว จีนัทเหมือนจะควบคุมการันต์ไม่ได้ แต่ความจริงแล้ว เธอควบคุมเขาได้ เพราะถ้าเธอควบคุมเขา ไม่ได้ คนจริงอย่างการันต์ พูดออกไปต่อหน้าลีวายตั้งนานแล้วว่าชอบจีนัท และเขาเจาะไข่แดงเธอไปตั้ง นานแล้ว ไม่เสียเวลาทนรอเธอเอ่ยอนุญาตนานขนาดนี้หรอก "ปล่อยให้ไปด้วยกันแบบนั้นจะดีเหรอครับ" คนขับรถเอ่ยถามลีวาย "...คงไม่มีอะไรหรอก" ลีวายก าหมัดแน่น สายตาจ้องมองรถยนต์คันหรูของการันต์ขับห่างออกไป ด้วยความไม่พอใจ ลีวายรักชามุก แต่พอเห็นจีนัทอยู่กับการันต์สองต่อสองแบบนี้ ท าให้ลีวายเกิด ความรู้สึกโกรธและหวงจีนัทเป็นอย่างมาก ลีวายรักอีกคน แต่ก็หวงอีกคน การกระท าคล้ายอยากเก็บเธอเอาไว้ทั้งสองคนไม่มีผิดเพี้ยน "อยู่ต่อหน้ามันยิ้มไม่หุบเลยนะ" การันต์เอ่ยท้วงเชิงประชดประชันคนตัวเล็ก "ก็เราเป็นแฟนกันนี่คะ" เด็กสาวสวนกลับไปด้วยน ้าเสียงแผ่วเบา "พูดอีกทีสิ" การันต์หมุนพวงมาลัยรถจอดข้างทางอย่างแรง "...." เด็กสาวก้มหน้าเงียบ "อยู่ต่อหน้าฉันปากเธอ รอยยิ้มของเธอมันขยับไม่ได้เลยใช่ไหม" "...." "ฉันถามก็ตอบสิวะ!" การันต์ตวาดเสียงดังลั่นรถ เขาหงุดหงิดที่เธอมักเงียบเวลาที่อยู่ต่อหน้าเขา และอิจฉาที่เธอเอาแต่ยิ้มให้ลีวาย ไม่เคยจะยิ้มให้เขาแบบนั้นบ้าง "...ค่ะ" "ค่ะ? จะยั่วโมโหฉันใช่ไหม" การันต์บีบเรียวแขนเล็กอย่างแรงจนเธอนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด "ค่ะ...รอยยิ้มของจีมีไว้ส าหรับพี่ลีวายคนเดียว...พี่รันไม่มีวันได้เห็นรอยยิ้มของจีหรอก" เพราะเธอ รู้สึกเจ็บที่แขนและไม่ชอบที่เมื่อครู่เขาท าให้เธอตกที่นั่งล าบากจึงพูดจาท าร้ายจิตใจเขาเพื่อจะเอาคืนเขา กลับบ้าง "ปากดี เธอคิดว่าไอ้ลีวายมันยิ้มให้แค่เธอคนเดียวรึไง" การันต์บีบเรียวแขนเล็กแรงขึ้น แรงจน กระดูกแขนของเธอแทบหัก "หมายความว่าไงคะ" จีนัทสะบัดแขนออกจากมือหนาอย่างแรง