351 In2014at theTrusteesMeeting in Budapestyou tookover the presidency whereasI waselected as the President Elect. I think this picturetells moreaboutour feelings at that timethanathousand words. Sincethen we weresitting together intheFoun- dation Board (AOFB) until your term as Past Presidentexpired inJuly2018.Thehighlightof this period was for sure the memorable Trust- ees Meeting 2015in Chiang Mai including the signing of thenew cooperationagreement. Icanonlythankyouforyour long-termfriendship and congratulate you on your achievements in your professional life and particularly in the AO over a period of more than three decades. I am wishing you excellent health and many moreyearstocomeand Iamlooking forward to meeting youinfuture many moretimesat least at the meetingsof the Past President. Best wishes Klaus Renner Dear Suthorn, May I sincerely wish you a brilliant and healthy future after your long and very successful career as a medical doctor, teacher and surgeon. We did not meet very often, but every en- counter lefta deep impressionon me. Your dedication for orthopaedic trau- ma surgery, especially in the context of the worldwide active AO Foundation, for teaching new generations of health care is fascinating. It impressed me the most because your activities were embedded in a lifelong non-commercial project of encouraging young physicians of becoming better, getting them fascinated by your work and dedicationtotraumacare. Youhaveclimbed up theladderof growing responsibilities within AO Traumaand AO Foundation. This is thanks to your charity, honestyand persistententhusiasm. I was always impressed by the humble- ness, with whichyouaccepted your tasks and worked onit. I was very happy being able to host you oncein Mainzontheoccasionofour22th traumasymposium On the cruise along Danube in Budapest Hand over AO Presidency to him in 2016 at Trustee Meeting in Amsterdam
352 I am convinced that it was not a coincidence that you talked about „Complications in Trauma Care“ at this seminar. Dear Suthorn, pleaseaccept myhonestcongratula- tions for yourextremely successfulcareer. I am sure that you made trauma care better in your country,your regionand throughout theworld byyour motivation,yourcriticalanalysisand yoursupport for innumerous patientsand physicians. I hope meeting you repeatedly in the future on the occasionof regionalor international AO events. Keep healthyand happy! Pol M. Rommens Mainz, in April 2021 Univ.-Prof.Dr.med.Dr.h.c. Pol M. Rommens Direktor Zentrum für Orthopädie und Unfallchirurgie Director Department of Orthopaedics and Traumatology I met Suthorn Bavonratanavech the first time 25 years ago on the ‘AO/SICOT Around The World Travelling Fellowship’ in 1997. For this trip, well known, most busyand innovativetraumacenters have been selected in Asia and North America, and Suthorn’s Pramongkutklaohospitalat that time had beenselected for good reasons. From the very beginning, I was impressed bytheenormous passionfor trauma patient care, great leadership and fantasticskillsfor both, musculoskeletal surgery and teach- ing. A few years ago I had developed and published the first concepts for minimally invasive surgery in trauma, the so called MIPPO techniquesand I was impressed by the way Suthorn immediately had applied and adopted it in his surgical environment and spread it tothecommunity. Later he joined the Bangkok Hos- pital Group, the largest hospital network in Thailand. Here he got the opportunity to multiply his effectiveness by impacting not onlysurgeonsinonesite, butalsotoimprove trauma care and install excellence across an entire network of almost 50 hospitals. His restless search for improvement and At Helipad of Hannover Hospital Trauma Center
353 quality madehim establishaclose partnership with my Trauma Department at Medizinische Hochschule Hannover (MHH). Exchange was realized by numerous of personal contacts, conferences, mutual visits and fellowships of notonlyorthopedicsurgeons, butalsovarious trauma related disciplines including nursing staffand ER personnel. Withinthiscooperation Suthorn madesurethat protocols wereshared, documentationimproved, registriesestablished and latest trauma care concepts applied and many other things more. In the meantime, all this has led to a significant improvement of mortalityandmorbidityallover thenetworkand even beyond. Buteveryone whoknows Suthornisaware, that his organizational, leadership and communi- cation skills are not limited on a national level. His term as first AO president from outside Eu- rope, thelargest traumacommunity worldwide, has marked a new chapter in AO history. He managed the extremely difficult task of bring- ing people from different countries, different cultures, very different working environments and economic backgrounds together inavery friendly, smartand successful way. But lastnot least,at theend ofa dayit’snotonly what youachieveinyour professionalenviron- ment for your community and the patients. In addition to the many lives and limbs you have saved, Ulrike and I are most grateful for your trust,your finecamaraderieandwonderfulclose personal friendship, proven in many personal field trips with bothofour families. Enjoy your birthday Prof. Dr. med. C. Krettek FRACS, FRCSED Direktor der Unfallchirurgischen Klinik Medizinische Hochschule Hannover
354 Dear Suthorn, Happy birthday, dear Suthorn! Ihavemanyunforgettablememorieswithyou, from allover the world from Davos to Machu Piccu and Dubai to Szeged, from Budapest to Chiang Mai. One of my first informal evening with you and with your wonderful wife was in Davos, at Jürgens’ home. Jürgen invited me and my wifetoaspecialevening. He wasavery good friend ofmineformanyyears beforehe became an AO photographer, and we had several AO biketours behind us. Thisevening, Sinaporncooked aspecialThai “coconut milk soup”. I had the opportunity to speak with a famous, internationally rec- ognized surgeon who was already officially elected presidentof the AO Foundation. You were humble, innovative and friendly. You also weresmart, intuitive,and yourhumanity did not diminish withyour position. I reallythinkour friendship started somewhere there ... with this unforgettable coconut milk soup. Not only Thai food but also the Thai soul is touched by you… Thank you Suthorn.Thank you Sinaporn. Happy birthday Suthorn! Endre & Mimi Suthorn I believe I first met Suthorn at the AO Seminar for Course Organizers held in Davos in De- cember 1997. Little did I know that this encounter would turn into a friendship that has not only lasted 25 years, but has grown into an admiration and respect for a man who is still committed to the idealsand philosophyof the AO,and a mutual devotion and passion for education that had also stimulated AO faculty and participants to be better teachersand better surgeonsand to give back to our communities. Suthorn’s community was actually world-wide. This is evidenced by his involvement in education in every country that has benefited from the AO educational efforts. Consequently he hasrisentothehighest pinnacleof AO when he was elected as the President of the AO Foundation. I particularlytake greathonor in being invited by Suthorntoafacultyrole with PeterTrafton at thefirst AOPrinciple CourseinHo ChiMinh City, Viet Nam in April 2006. Since then we have metat many AO course,Trustee meet- ing and enjoyedmeeting and getting toknow his wholefamily.
355 Ihaveincluded afew picturesatour AO eventsat theTrustee Meeting in Berlin, the AO Advances Coursein Manila in 2008 and the opening of thecoursein Viet Nam. Susan and I join in wishing you a happy 70th anniversary (Birthday) and wishyoulong life, good health, happiness and the continual enjoy- ment of your many friends from all over the world. Steve Schalken Suthorn from a South of Germany perspective Dear Suthorn, Istillvividlyrememberour first facetoface meeting in ChiangMai inthe days when AO and Brainlab started tointroduce Computer Assisted Surgery to AO courses. From the beginning youhad onyour mind set tothe opportunities brought by CAS applications and veryoftenthetwoofusshared ideasfor new procedures.From my perspectiveyou were the key person in AP that supported CAS from day one and I always enjoyed sharing latest information about new de- velopmentsand applications withyou. You visitedmyhighendOR inUlmand verysoon later, an even more high end OR opened up in Bangkokatyourhospital. Iam deeply thankful for yourcamaraderieand support during all the years in the AOFB. Chairing the AOFB you continuously reminded the board about AO´s history and tradition. Combined with your military background – same as me – you always provided your leadership for the benefitof theFoundation and neverused traditionasashow stopper for thefutureopportunities. Having said that youarethe bestexampleofacknowledging AO school and tradition and at the same timetaking thesteps intothe digitalera. Florian Gebhard President AO Foundation 2021-2023 AO Pronciple Course, Ho Chi Minh, 2006 Trustee Meeting, Berlin, 2011 AO Advanced Course, Manila, 2008
356 It wasin Venicein‘04 whenIcaughtyou and Sinaporn. It is really you, humble and happy, a couple that was proud and pleased to bea partofa worldwide movement, even if it meant dressing up as Disney character ! Yes, I have enjoyed my time with you and hard to believe that it has been so many years since we met. So many great years of your leadership and caring about AO. Anothersuperexampleofyour thought- fulness is the Preface for the PFxM2 text, where you expounded upon the importance of the AO manual and its’ importance to the AO community. As an editor, you were the perfect person to write this Preface as someone who had spread the word as a disciple for decades!Lastly, I did not want toforget thetimeinThailand whenyoutook my- selfand Loisout foracelebration dinner and we proceeded tohaveamarvelous meal topped off by your doing karaoke singing “My Way”. It was truly thestory of Suthorn who has led the masses in yourveryspecialway, therightway,with love, spirit,and dedication. To Suthorn, on this very special day, Best Wishes. Rick Buckley Suthorn Bavonratanavech: Memories of a Very Special Friendship I will never forget when you sat with me in Davosatan AONorth America dinner during your termas Presidentof theFoundation. We were talking and you asked me about the MissouriOrthopaedicInstitute,ourorthopae- dichospitalat theUniversityofMissouri. You mentioned thatyourhospitalwas planning on building anorthopaedichospital,and asked if you could come to visit. That launched a friendship thathas beenvery special to me and my wife Carolynas we got toknow you, Sinaporn, Kanitta, Dr. Trin, etc…. We con- siderThailand now asasecond home,and youall definitelyasasecond family. At his office in Misouri Orthopedic Institute At Trustee Mrrting, Basel, 2017
357 I am not sure I can come up with only one meeting or event we have has together, as I have loved all five trips to Thailand and your trip here to Columbia as well. If I had to pick one, I would concentrate on the trip that we made whereyouhostedme, Bob Schaal,Wes Sconce,and ourchiefnurse(Deb Pasch).We reallyenjoyed spending time discussing what has worked inourhospital, what we would do differently, and what you might incorporate into your hospital. The Thai hospitality you showed on this and every other trip we have made was amazing. I will never forget Angie Schaal getting dehydrated at the palace and having the palace medical team taking care of her. A very close second was the trustees meeting in Chiang Mai whileyou weretheac- tive President of the Foundation. I also enjoy that we both share an enormous passion for spicy food. I can’t quite keep up with you on thespices – but Iam close! I have also enjoyed partnering on many courses and having our two hospitals as partner. It will be very good to get the ed- ucation part going again as the pandemic gets under control. You have served as a very special mentor and friend in my AO journey. You are always helpful, gracious and humble despite a career filled with accomplishments. Thanks for all you have donetoopenthe doors for this relationship betweenyouand me, BDMS and MOI,and our families.Thanksalsoverymuchforyour mentorship of me withinthe AO. Sincerely, Jim Stannard Hansjӧrg Wyss Distinguished Professor and Chairman University of Missouri, USA At Trustee Mrrting, Chiang Mai, 2015
358 My first personal encounter with Suthorn, was 2004 during the1st MIPO coursein Singapore. Even though I saw and listen to him several times before during the Davos courses, when hetalked inhisenthusiasticand decisivemode toremind theaudiencetostrictlyadheretothe AO principles. The mission to conform to the AOprinciples wasalways present when wehad the faculty pre course of the above mentioned first MIPO course. We had a lot of discussions among thefacultyabout bridge plating ofsimple fracturesusing indirect reductionand applying not absolute stability to preserve the biology. The discussionabout thehierarchyofabsolute stability vs biology was then in respect to the MIPO approach not clear yet. But fortunately, theliteratureresulting from several researchin the last 20 years proved with a good level of evidencethat the AO principles werealsotrue in MIPO, meaning that simple fracture may be treated witha bridge plating concept,however weight bearing,and healingmay be delayed or evenresult innonunion. Suthornstrongly believe that for MIPO approach in simple fractures, if applied need absolute stability, even if we must make a mini open reduction to obtain an anatomicalignment toobtainabsolutestability. Suthorn was one of the key promotors of the minimally invasive plate osteosynthesis in the AO,especiallyintheregionof AOAP, wherehe teaches the AO principles to improve fracture care, first among the Thai orthopedic commu- nity and there after in the whole AOAP region, after being taught and inspired by Prof. Hans Willenegger and Prof Siegfried Weller in 1977 as a resident in Bangkok. His innovative spirit felt thenecessity toenlargethetreatment port- folio for fracture care especially in countries, whereintramedullarynailing wasnotacommon procedure, especially in the AOAP region. His teamcould show that thistechniqueissafeafter studying itsapplicationonanatomicalspecimen and onfirstclinicalcases. Suthorn wasnotonly animportant promotorof thistechnique, buthe was devoted toteachit inasafeand reproduc- ible way.Therefore, theMIPO courses werethe firstcoursesinthe AO whereasafeapplication ofminimallyinvasiveinserted platesweretaught using anatomicalspecimens,after learning the processof reductionandmaintaining reduction on foam models. But the worldwide spread of this new method based on courses needed faster promotion, that’s why Suthornand a peer group of AOAP surgeons from Thailand, South Korea,Japan, Singaporeand Hongkong wrote the first Edition of the Minimally Invasive Plate Osteosynthesis(MIPO) bookin2006 which was 6yearslater followed bythesecond expanded edition, whereI wasinvited together with Rodri- go Persantes from Colombia to work intensely together with Suthorntorealizethis book. Thevastexpansionof indications duetothefact ofnew anatomical plate designsand improved instruments, developed by the MIPO working group of the AO, madethis2nd Editionneces- sary. It was due to this work I had the chance to get toknow Suthornnotonlyasa dedicated teacher but also as a motivator and demand- ing project manager. Hisengagementand the speed of performance to reach the goal was breathtaking. Advertise the second edition of MIPO book Suthorn: Promotor and Mentor of MIPO in the AOAP and in the AO
359 This experience is from my perspective typi- cal for the teacher, the mentor and the human Suthornwho’sMissionwasand still istoimprove fracturecare byteaching and bringing inallhis personaleffort toachievethese goals.Firststart- ing to apply the AO principles inside the Thai communitythenexpand it into AOAP regionwith allhisenergyand becoming thefirst president representing AOAP of the AOfoundation. His mentorship brought up new dedicated AO surgeons like Theerachai Apivatthakakul and Vajara Phiphobmongkoland others, with whom I worked together in different committees and in the MIPO working group, where we had the opportunity to develop MIPO instruments and the MIPO courses whichtook placeallover the world. Evenweneveroperated together, Iexperienced Suthornasfairand supportiveteacher,whowas dedicated toimproveandmaintainthe qualityof operativefracturecare. Ihad thechancetovisit severalhospitalsin Bangkoktogether withhim. In grand rounds we discussed the x-rays from operated patients withthehospital teamalways in a supportive way but with a clear statement whentheapplicationof the AO principles were notas well takenintoconsideration. A typical story which characterizes Suthorn’s dedicationforhismissiontoimprovethe quality of careinthis domainand hisnatureasareli- ablefriend.Theuncleof theresident inmyhos- pital, had a subtrochanteric fracture treated in ahospital inThailand. Hisunclesent thex-rays to my resident toask whyhehad still painand wasnotableto weight bear6 monthsafter the operation. Hesuffered from a nonunion due to animperfectosteosynthesis. Isent thex-raysto Suthorn,and 3 dayslaterhe went tothehospital wherethis patientwasoperated and reoperated on this patient together with the surgeon who did thefirstoperation.Thecase went well,and the patientcould walkagainafter12 weeks. All personal encounters with Suthorn were en- riched bythe warmand heartful presenceofhis lovely wife Sinaporn. She was always present support during his time abroad. I gladly like to recall her open empathic character and her warm heart wherever I meet her, experiencing herhospitalityatherhomeinThailand orabroad onnumerous meeting and courses. . Actually, we are working in a constructive and effective waytofinishthe3rd Editionof theMin- imallyInvasive PlateOsteosynthesis bookwhich isanother proofofhis dedicationofcontinuous improvementof fracturecare withinthe platform of AOEducationand throughout theorthopedic traumacommunity. I was privileged to be able to go along with Suthorninthelast25yearsinourcommon pas- sion of teaching and elaborating MIPO. I wish him and Sinapornall the best for theupcoming years – luck and good health. Thank you for your friendship. Reto Babst, MD, Prof. Dr. med. Chairman AOTESA, Former Member of the MIPO working group Senior Consultant Orthopedic Trauma Luzerner Kantonsspital Professor of Health Science and Medicine Uni- versity of Lucerne; Switzerland
360 Suthorn70years – a memorable and important date in the life of a passionate, creative and successful pace- maker of worldwide trauma care! byTim Pohlemann, Homburg/Saar Early on, after my first AO experiences as a young resident participant of the AO Jubilee Basic course in Davos 1985, I became aware ofour Asiancolleagues’hugeinterest in playing an active part in our common goal to improve ourskillsintraumacareand ourunderstanding of the scientific basis of fracture healing. One of thestrongestcharactersand “drivers”of this movementcertainly was Suthorn! I wasalways impressed withtheincrediblecasesas wellas thecreativityand passionhe demonstrated in solving complex situations - despitefrequently only limited availability of resources - I had really never seen being trained in a very wellequipped German Trauma center. With both of us moving up the AO ladder – him always being someyearsahead- wetookon moreand moreresponsibility, Icontinued and until today remain to be impressed by Suthorn’s passion for thesubject matter, particularlyhis wiseand integrating attitudefor the benefitofeverybody involved. After I waselected Directorand Chair- man of an university department in 2001 he initiated an intensive long-term exchange and fellowship program and over the years, sever- al young and now successful surgeons from Thailand becamefriends. Receiving theaward of honorary membership of the Royal College of Orthopedic Surgeons of Thailand in 2013 was without any doubt one of the highlights in my life ! What a great honor being part of this distinguished society ! Thinking about AO there are so many mem- orable moments, words in this place are not enough, they would filla whole book ! Whether AcademicCouncil,Foundation Board, Regions, Specialties, TK-events, Trustees meetings, uncountablecourses,orconferences: Suthorn alwaysacted as mentor, inspirationand friend. Always by his side, his lovely wife Sinaporn and in his mind: his growing family ! And for breakfast, always a little jarfull of Thai spices toadjust thetasteof European breakfast tothe right level ! These pictures can only highlight a very small spectrum ofuncountable memorable moments and situations weenjoyed in placesallover the world.Theystand foralittle memoryand thank you for all your engagement, friendship and support weexperienced together! Happy Birthday Dear Suthorn! Good Health to you and your Family, and many happy returns of the day! In Friendship and Sympathy Tim and Inga Pohlemann AO Asia Pacific Regional Course July 17-23, 2023
361 Dear Suthorn, “It has truly been an honor to serve as a memberof the AO Family, inanorganization thathas worked hard under great leadership toimproveeducationinfracturecare,and at the same time has welcomed the inclusion ofour families, forming uniquerelationships and friendships from around the world. Thankyou Suthornforall thatyouhave done for AO ! “ Warren and Naomi To Prof. Suthorn Bavonratanavech I was introduced to Prof. Suthorn in my country, Brazil during an AOTrauma Advanced course in Ribeirão Preto, Sao Paulo, whose Chair was the unforgettable Prof. Cleber Paccola. Inthisoppor- tunity, I wasveryimpressed withhis didacticsand knowledge. During thiscourse, we discussed our experience in MIPO technique for humeral shaft fractures. After this, we have met each other in other courses around the world where I had the privilegetoshare with Prof. SuthornsomeFaculty activities. His capacity of organization was also demonstrated asa Co-Editorof the bookMinimally Invasive Plate Osteosynthesis. I always learned a lot with his willingness to teach and to mentor and Icanaffirm withouta doubt that Prof. Suthorn represents thereal AO spirit likeits founders. I‘d like to express where I had the happiness to share a good moment with Dr. Suthorn and other friends during a MIPO course in Guadalajara, México. The friendly atmosphere so important to maintainthe AO Familyalive. ThankyouverymuchDr. Suthornforyour important influencein mycareer. William Dias Belangero Campinas, Sao Paulo. Brazil -25/03/2021
362 Happy Birthday to an impressive and inspirational man !!! Thereareso many memoriesonvariousocca- sionsand placesthat Iamhonored tosharewith yousincealmost25years. I remember that Iwas introduced toyouinthelatenineties during AO Coursesin Davos,and somehow, I realized that almosteveryoneknew youasoneof thestrong connections into Asia Pacific already at that time. Your presence and performance during courses,committeesand boardscombinedwith generosity and hospitality made you a central personinourorganization. Withyourvisionand networking,youadvanced theTrauma SysteminThailand and fostered the AO mission in Asia Pacific linking it to the rest of world likealmostnooneelse. Manythanks!! I may allow to say, that your strength and suc- cessisimbedded inyourstrong familyfounda- tions. We were fortunate to have you and your likewiseimpressive wife Sinapornand children multipletimesas guests withus in Australia. All the best to you Suthorn on this special day from our whole family, and gratitude for your friendship and adviceoverall thoseyears. Stay healthy and happy for many, many more year! Yours Michael Schuetz Dear Suthorn, Happy 70th !! Irene and I wish you many, many more years of fun and productivity. Although I have many pictures of you, at my first AO AsiaPacific course in Thailand, teaching on your kind invitation. You are in yourcomfort zone, teaching and explaining the AO history and methods to the next generation (with the previous generation in the background). And of course, your AO watchisonthe podium,keeping yourighton time!. It’s been my great fortune to not only work with you, but for my wife to be friend Sinaporn,and lastlyto beableto guideand witness your nephew Patawut through his yearsat YaleMedical Schooland onto HSS. Sincerely, Mike Baumgaertner
363 There are so many memories that come to my mind when I heard the name Suthorn. Itallstarted in2004 whenImetyouat theTrust- eesMeeting in Venice, thenin AmeliaIsland we had a great time while Diego Fernandez was playing the piano and you were singing My Way. We have shared several courses around the world: in Thailand for the 30th anniversary of AO Thailand, in Dubai and Prague while we were membersof the AO Residents(Principles and advances task forces), inthe Netherlands where weshare wonderful days with Chris Van der Werken ,Martina,Rene Marti and Doris. In Hungary during the MIO course and the Hun- garianTrauma Congressin Budapest with Reto Babst,Tim Pohlemann, Endre Varga and Zolst Balogh. But probablytheonething that I remember the most was whenyoucalled meand asked meif I was willing to join you as part of the editorial teamfor theMIPOBook2nd Editionwithyouand Reto Babst, it wasoneof the bestexperiences in my life, you were a true friend and a mentor to me, leading me to understand how to workasaneditorand authorona book. Forallof thesethings my dear friend I will always be in debt with you, I appreciate your friendship and guidancethroughmy career inthe AO,youareatrusted friend and one of the best mentors you could everhave. Sincerely yours, Rodrigo Dear Suthorn Years are passing and you will soon celebrate your 70th birthday. Hopefully, your life will be less hectic and leave some time to reflect on, among other things, what AO has meant to you during the past 40 years. Since I have had the privilege to know you from the very beginning of your AO career, it will bemy pleasuretocontribute to”Thestoryofyour AO life” byreminding you of some shared experiences as “AO globetrotters”and long timefriends.
364 Our first meeting in Davos 1978 In 1978, as a young Orthopedic surgeon, you attended your first AO Course in Davos and I had the pleasure to meet you and discuss the importance of teaching also ORP this new AO technique. You were genuinely interested and wanted to know how this could be best per- formed. As the first Director of ORP Education of AO International (1977-1993) I had started a pioneering work to build up a curriculum for teaching ORP.Thisincluded course programs, teaching material,hands-on work materialand fellowships. Alreadyseminarsand courseswere organized onaregular basisinmanycountries, sometimes in conjunction with AO courses for surgeons. It was obvious that you understood thenecessityofcontinuoustraining notonlyfor surgeons, but for the whole surgical team to ensurethe bestcarefor the patient. Introducing ORP in Thailand into the AO World 1978 – 1994 In1979, following aninvitation by Mr. Dusitand Mrs. Varanya Watchatonat Bangkok Unitrade, I visited Thailand for the first time and spoke about AO at a seminar for OR nurses. Despite somelanguage problems, theinterest inlearn- ing this new technique was obvious. Thanks to your enthusiasm, encouraged by AO Inter- national and supported by your superiors you started a training program for a group of ORP nursesat Maha Vajiralongkorn Building at Pra- mongkutklao Hospital. Under your supervision many hours were spent on learning the use of instruments, AO technique and how to speak infrontofanaudience. Finally, in1985thefirst AO coursefor ORP was organized and nursesfromotherhospitals were invited toattend. Next year thesecond course took placeand I was invited asafaculty. The Thai nurse faculty, trained by you, made their presentationsand led hands-onskillslabs with great confidence and professionalism. I was truly impressed and pleased to see their eagerness to improving their teaching skills. Attending furthercoursesonthefollowing years, confirmed that thiswasanongoing processwith excellent results. However, withoutyour tirelesssupport,encour- agementand dedicationoveryears, itwould not have been possibleto build up astrong basefor continuous education in AO trauma care, also forORP. It becameamodelnotonlyinThailand, but inthe whole Asianregion. Asia-Pacific AO Courses for ORP 1988 - 1994 After the success with ORP courses in Thai- land, the interest increased for similar training also in other countries in the Asia region. My responsibility wastoinitiatethetraining forORP together with the local faculty in conjunction with surgeon courses. Since you were part of theinternational AO faculty,youalsohelped at the ORP training whenever possible. This was muchappreciated bythe participantsnotused to get muchsupport from theirownsurgeons. The combined surgeons and ORP courses meant a lot of work for the faculty, but the response from the participants was always
365 rewarding. It also gave us opportunities to get toknow colleaguesfromthe differentcountries, such as Malaysia, India, Taiwan, Korea, Hong Kong, Japan, Singaporeand Indonesia. Despiteverytightschedules,ourhostsarranged for the international faculty to visit some inter- esting placesand culturalevents.We werealso introduced to national delicacies to get a real “tasteof Asia”.This wasalla delightful,exciting and enriching experienceand led tomanycon- tactsand friendships inyears tocome. For you these early contacts and participation in numerous educational events meant that you becamethelink between AO and Asiaand served as a role model. Your honesty, dedica- tion and enthusiasm were without doubt the reason why teaching AO trauma care in Asia could be established. Our last AO course to- gether wasin Seoul, Koreain Oct.1994, whenI replacedmysuccessor, AnneMurphy. Bythen, after15years, Ihad resigned from my position with AO International,married andmoved back to Sweden. Looking backatour timeas“AO globetrotters”, many greatmemoriesof theGolden Yearsof AO cometomind.We bothhad the privilegetoknow andworkwiththe SwissAOFoundersintheearly daysand wereinspired bytheirenthusiasmand determinationtoensurethe best possiblecare for the patient. Devoted to our work, the goal wasalwaysto promotethe philosophyof AOand stress the importance of continuing education forall involved intraumacare. Youhavecontinued your workasasuccessful orthopedic surgeon,a constructive member of the AO Foundation Board in numerous po- sitions and also as its creative AO President 2014–2016. Many years ofhardship and true commitmenthave beeninvested, for whichyou deserve respect, recognition and admiration. Your dedication,honestyand humbleapproach convinced me you would become one of the most successful promotorsof AO inthe world. The Thai – Sweden Link 2000 - 2021 Tomethe“Land of the Rising Sun” became afavouritealreadyonthefirstvisit in1979. I was met by outstanding kindness and generosity by you and Mr.Dusit and Mrs.Varanya. I was introduced to exquisite Thai food and taken to fascinating placesinand around Bangkok.This unexpected hospitalityand having the privilege to get toknow youand your family,madereturn- ing toThailand feel likecoming home. Alsoafter retirementmyhusband and I returned to Thailand several times as tourists and golf players. Whenever possible we visited you and Sinaporn at your home in Bangkok or we met in Hua Hin, Chiang Mai or Rayong. Many unforgettablehours werespent inyour inspiring company, sharing old and new events in life. These werespecialoccasions when wevisited Thailand. Being an AOBoardmemberyouhad totravel to Europe on several occasions. A few times you were able to make a stop over in Sweden and meet with Bo and me. In June 2001, Sinaporn and youcametovisitusforacoupleof daysat Brokind Estatesouthof Stockholm.Our land lord invited youona guided touraround theestate, followed bya Swedishstyle garden party. Next day we went tosee Göta Canal withits58 locks, built inthefirsthalfof1800 BC. It is part ofa390km long waterwayacross thecountry, from the west coast to the Baltic Sea on the eastcoast.
366 In 2006, on June 7, we met in Kiruna, a city north of the Polar Circle in Lapland, known for mining industry,spacecentresand theIcehotel. You landed unexpectantly at 11 pm in broad, becauseof the midnight sun. Afterspending the“bright”night withlittlesleep inatypicalsapmihut, we wentona guided tour intheLKABmine, whichhasthe world´slargest underground iron mineral mine to a depth of 1045m. Becauseof thecontinuousundermining of thecity, ithad been decided to movemostof thehouses inthecity toanearbyarea.Today, this is about to be finished and mining contin- ues.Thefollowing dayyou weretakenona dog sledgeridefora“Lapland style” picnic byTorne River, insummer temperaturesof +15 degrees! Next place to visit was the site of the unique Icehotel. This hotel is rebuilt every winter, with icefrom theriverand decorated by several in- ternationalartists. Insummer,someof theigloo bedroomsand sculpturescan beseeninaspe- cialhall, whichholdstemperatures below zero. Our Nordicexcursion continued to Stockholm, flying 950kmsouth. Aftersightseeing inthecity to give you a glimps of the capital of Sweden, we visited The City Hall, famous for its grand ceremonialhalls.Thisisthevenueof the Nobel Price banquetheld on Dec.10every year. In the evening, we embarked the Ferry to Hel- sinki, passing throughthearchipelagoin broad daylight, arriving next morning in the capital of Finland.The cityisknownfor itsarchitectureand hasoneof the world’shighesturbanstandards of living. Insummerly weather we madeasight seeing tour of the city, before embarking the Ferry back to Stockholm in the evening. After arrival next morning it was time to say farewell and youreturned to Bangkok. Our contacts continued and I have been able to follow your career at a distance in Sweden. In2008, thankstoyour initiative, I wasinvited to the AO 50thyearcelebrationin Davos,asalate recognitionofmy pioneeringworkforORP. Itwas sucha great pleasureand reward to meetalot ofold AO friendsand recall the good old times. In2014,you weretaking over the positionasthe AO Foundation President at a Trustee meeting in ChiangMai inthenorthofThailand. Youkindly invitedmeand BototheTrusteemeeting, which was a much appreciated event. Since you and Sinaporn were hosts, it meant unforgettable days in a heart warming and generous Thai atmosphere and another great opportunity to meetallThaiand AO friends. After twoyearsinoffice,your term as President wasoverand it wastimetohand over thekey to thenext president.Tomy great delight,youinvit- ed usonceagaintoattend thisevent, whichtook placein Amsterdam. It gaveusanotherchance tomeetyouand Sinaporn,your familyandmany AO old timers. Thanks to your thoughtfulness I have had these opportunities to revive a lot of great memories from my AO time and many wereshared withyou. Our friendship has been very dear to meand very muchappreciated.
367 Dear Suthorn, Happy Anniversary and Happy retire- ment! Being one of the most successful and respected AO”Influencers” in the world, you can look back at your “AO life” with great satisfaction and pride. Norrköping, Sweden, May 2021 Rigmor Texhammar First Director of ORP Education, AO International 1977 - 1993 Suthorn as AO President : Suthornmadeamajorcontributionto AO future during his presidency. Alreadyhis election marked a milestonein AO histo- ry. Never before was an Asian surgeon elected to this highest office. It marked the great confidence and admiration surgeon colleagues had for Suthorn‘s achievementsand contributionstoTrau- macareand patientcarein particular. Given the Asian background and fa- miliarity with people and problems Asia- already an emerging part of the world-received an additional impetus and importance through Suthorn‘s presidency. A highlight and historic achievement was the signature with the industrial partner inJune2015at theoccasionat the Annual Trustee Meeting in Chang Mai. In honor and gratitude to Suthorn the Agreement wasinofficiallyreferred toasthe Chiangmai Accord. It put AO‘s relation withtheIndustrial Partnerona new long term footing onanevergreen basis with significant improvements in contentand scopeofapplication. Fortunatelyafterhistermofofficeat the AO as President thenewlyestablished AO Alliance could benefit from his ex- perience -particularly in lower income settings- as the AO representative in its Board of Directors. Suthorn‘s name is intrinsically linked withthe AO Foun- dation and is one of his great surgeon members inthehonor gallery. With great memoriesofour joint time Rolf Jeker
368 70th year Birthday of Suthorn Bavonratanavech My dear friend Suthorn, It is in the late 80, when Prof. Hans Willenegger,oneof thekeyfoundersof the AO mentioned tomethat therewasayoung dynam- icsurgeon,alsoanOfficer intheThaiarmy, who wasveryactiveinthe Asiancountriesandwould most probably have a bright future. His only handicap washislastnamethatnobodycould spell rightor remember. Sothe AO decided to call him by his first name „Suthorn“ which was easier for everybody. When we first met at an AO Coursein Davosyou musthave beeninthe late thirties. We immediately understood each other welland wereonthesame wavelength. In ZellamSeeat theTrusteesMeeting, Sinaporn and Susy met the first time and immediately became friend, a very close friendship which lastsuntil today. In1987the AOFoundation decided toestablish an AOAlumni Associationfor former AOFellows and participants of AO Advanced Courses. Suthornimmediately grasped the big potential and was very instrumental in establishing the Thai Alumni Chapter which wasoneof themost active group bothintermsof membership and activities. Since weunderstood eachothervery well, itmadetheimplementationofnew projects mucheasier. Onthe basisof thevarious AOAlumni Chapters which had been established in the meantime, a larger regional group, namely AO East Asia could be established thanks to the support of Suthornin1994. Onthe wayto SICOT, Seoul in1993, wherethe AOFoundationalwayswas presentwitha prom- inent scientific booth, we stopped in Bangkok and enjoyed the wonderful hospitality of the Suthornfamilyat theirhome. We willalwaysre- member thetaxi driver fromthe Synthesagency to Suthorn‘shomein Bangkok withtraffic during 3 hours where we almost suffocated. Suthorn was guiding the driver through phone „krub, krup, etc.“ in order to finally find his home to everybody relieve. When the AO Foundation wanted to organize it’s firstTrustee Meeting in Asia, it wasobvious that Thailand was one of the first option. So in 1996 we travelled together with Suthorn and Sinapornto Phuket toinspect thesite, thehotel and establishthe program.Thefollowing Trust- ees Meeting in 1997 was a memorable event inthe beautifulsetting of theLe Meridianhotel. Fortunately we changed the ship that we first wanted tocharter,sinceitsankinthemeantime. After thateverything worked out fine. We have enjoyed numerous AO meetings, AO Courses and Trustees meetings all over the world and were always impressed by your originalappearanceswith Sinaporn, liketheone below in Venice. In2000after theTrusteesMeeting in Vancouver we had organized an optional Alaska Cruise for the Inside Passage. Out of the 96 AO pas-
369 sengers we happened to sit at the same table during oneweekwhich produced great laughter and enjoyed the company of Thai, Mexicans, Spanish and Swiss, in short a true AO blend! Youlearned to Choca-la, Choca-la…..! In2004Thailand washeavilyhit bytheTsunami whichcaused 230‘000 deaths inthe Andaman Sea. The Le Meridien Hotel was heavily dam- aged, all the lower facilities were destroyed, but fortunatelythere werenocasualtiesneither guests nor Employees. The Rescue Team of the AO got in contact with Suthorn and other surgeons of the area to find out how we could help. External Fixators were required. The problem insuchasituationisto makethelocal logistics work. Thanks to Suthorn’s excellent connectionstothe AirForce,he wasableto get the Ext.Fixator throughcustomsand undertook personallyto distributethemtoseveralhospitals in Phuket. A great thank you!!! Afterhaving worked throughall thestepsof the AO Foundation’s hierarchy, you became Pres- ident of the AO Foundation during 2014-2016. YourTrusteeMeeting in Chiangmai in2015 was theabsolutehighlightof your wonderfulcareer and will be unforgotten by all Members of the Board ofTrustees. In all of these over 30 years of efforts for the sake of the good of the AO Foundation, we have enjoyed a wonderful friendship with you, Sinapornand your family. Maythiscontinuefor stillalong time.For your70th birthday we wish you good health and luck, more time for your family, specially your grandchildren and your hobbies, fulfilment in a new phase of your life. It wasa privilegetohave met you. Susy and Urs Jann Thanks to AOF past president, Suthorn Bavonratanavech the daily walk to the AO Center is safe. With Dr. Suthorn (as he modestly introduced himself tosimplifyhisname) whoIhavealong- standing friendship. It was a great honor and pleasurefor metoalsosupporthim as Head of the AOMedia Servicesand photographer.What wasoutstanding about Dr. Suthornfor me was that he never changed his behavior towards hisstaff despitehis greatcareer (fromassistant physicianat the AODavoscoursesto President of the AO Foundation). Healwaysremained the sameveryfriendlyand caring personas before. Buthecould alsoasserthimselfwhenhethought it was necessary. In 2013, as President Elect, hetookhis team to Davos for thefirst timeand stayed only500meterawayfromthe AOCenter in the Hotel Alpenhof. He planned to walk the short distance to the AO Center with his staff thenext morning. He was surprised when he was picked up by a shuttle bus and asked why. He was told that there wasno pedestrian pathonthis stretchof road and thathe would rather be picked up by car soasnot toendangerhim.
370 Dr. Suthorn wasabletoseeemployees going to work on this main road to the AO Center. Most of the people affected were AO Fellows from abroad, including students from Thailand. On thisnarrow sectionof road of440m,cars, buses and trucks drive pass pedestriansat thespeed limitof80km/h. Especiallyin winter wedged by snow wallsand early darknessonthisunlit road a great danger for the AO staff. Dr. Suthorn was shocked and set himself the goal tochangethisimmediatelyand tocreatea safe wayto workforevery AO Centeremployee who wanted to walk to work by the end of his presidency in 2016. He asked Past President Prof. Dr. Med. Peter Matter for support in this project.Together theyintervened thiscondition and could convince the AOEM (AO executive Management) of the necessity of a footpath. Thisidea wasalsosupported bythenew COO/ CFO Irene Eigenmann and Executive Director Geoff Richards. In December 2016 it finally happened, on the occasion of the AO Davos courses AOF Pres- ident Dr. Suthorn and Past President Prof. Dr. Mattercould enjoythenew safe pedestrian path tothe AOCenter whichwasrecentlycompleted. Thissafe path wasseparated fromtheroad bya guardrailand thespeed limit wasnow reduced from 80km/hto60km/h Juergen Staiger Head of AO Media Servicesand Photographer AOF Staff2001–2018 Consultant2018– With pride Past President Prof. Dr. med. Peter Matter and AO Foundation President Dr. Bavonratanavech M.D., from left to right, presenting the new safe footpath to the AO Center December 2016.
371 Suthorn Bavonratanavech has been a true and loyal friend to me personally and to New Zealand AOTrauma for a very long time. My relationship with Suthorn beganin1999 whenI waselected as a very young trustee for the AO Foundation as it was known at the time,he wasafriend and supporterof the Oceaniaregionand saw its close links with Asia, long before the regional development of AOT Asia Pacific. He has always been selfless with his time and support, coming to New Zealand as a faculty member and always looking out for meat the many AO and AOT meetingsand courses weattended. When myownfamily visited Thailand with meas part of one of the Chiang Mai courses he went out of his way, through his family travel agent connections to make sure we had the most amazing trip through the “real” Thailand which will be in the mem- oriesof meand mychildrenforever. Suthorn has been a great servant to all the organisations he has worked for,a passionateadvocatefor Orthopaediceducationand training inThailand and thefatherand driving force behind the deAOAP Friends
372 velopmentof AOand AOT Asia Pacific. Through his many friends and contacts he was able to bring together surgeons from the most diverse regioninthe AOTrauma world and producethe mostorganized, well-structured and singularly focused regioninthe AOcommunityat thetime. Hisefforts wererecognized byhisappointment astheleaderof the AO Traumacommunityand this was justly deserved. Oneof Suthorn’smostattractivecharacteristics is his open mindedness. He is willing to con- sider all options in the name of progress and these pictures probably demonstratetothat. I’m not sure getting in a hot air balloon was what he wanted to do but he was willing to join his colleaguesfor the greater good and enjoyment of all. The other quality I truly admired was his belief in the principles of orthopaedics and how theycan betrulyapplied inall partsof the world with no excuses to following these. The standardshesets forhimselfareas toughand hard as any he would expect of others so no excusesareever givenor takenasitshould be. Ihaveanendearing and long lasting friendship with Suthorn and have always been privileged to be included amongst his friends. His never ending energy, faith and hope make him an absolute pillarofOrthopaedicsinour regionand noneof thecountriesin Asia/Pacific would have comesofar withouthisenergy, drive, friendship and support. Bruce Twaddle MD As a close friend of Dr. Suthorn, I am honored to express my sincere congratulation with a warm heart for his 70th Anniversary. Sincejoining AOEast Asiaasamember in1998, IhaveworkedwithDr. Suthornfor AOwithalong time.Hehas great passionfor AOand hasmade a profound contributionand commitment to AO. Dr. Suthorn is an amazing teacher and mentor. Everybody is aware of his support for Asian Pacificcountries throughhiscountlesseduca- tionalactivities. AOTrauma Korea washonored to have him as an international faculty at AOT Coursesand Korea wasoneof thecountriesin Asia that has benefited from his contributions. I was happy and proud that I could work with him for AO and educational activities of AO Trauma. Inevery meeting, wehave beenclose friends and colleagues who devoted our time and contributed to the success of AO Trauma and thefurther improvementof patientcare. Dr. Suthorn is a great leader. Dr. Suthorn wasafoundingmemberof AO East Asia (AOEA). He has shown his outstanding talent for the developmentof AOEA as thefirst chairperson. Healso played a great roleinthe inaugurationof AOTrauma Asia Pacific(AOTAP) in 2007, which was expanded to more Asian and Pacific countries. Without his contribution and support, it would not have been possible Dr. Suthorn was giving a lecture at the combined AO Basic & Advanced Courses in Seoul, Korea in 1999
373 At the memorial seminar of the 25th Anniversary of AO Trauma Japan in 2013 At the gala dinner of the AOF Board of Trustees Meeting in Berlin, Germany in 2011 Prof. Kashiwagi and Prof. Weller at the early AO Course in Japan for AOTAP to grow into what it istoday. In2011, he waselected asthe Pre president-electof the AO Foundation(AOF)at the Board ofTrustees Meeting held in Berlin,Germany. It was dramat- ic that he won the second round of voting and achieved his lifetime goal. He has contributed greatly to the development of AO and showed strong leadership as the president of AOF during his2-years term. Congratulations on his 70th Anniversary again, I sincerely wish him more success and happiness in future. Young-Soo Byun, M.D.
374 Suthorn, Congratulations on your 70th anniversary ! I have known Suthorn for nearly 30 years and always enjoy his friendship. As many people know,heisa good traumasurgeonaswellasan excellent teacher.Fromthehistoryalbumsofmy AO life, some pictures are picked out to share with you my memories of our relationship and hiscontributionto AO development inJapan. The AO activity (thefirst AO Course) started in 1987and hisfacewasrecognized asearlyas on a group photoof the1988 Course(bycourtesy of Secretariatof AO TraumaJapan).This means the progressof AO inJapan was supported by Suthornfrom its veryearly stage. Theyear1998isthe memorableyear forJapa- neseAOsurgeons,since AOAlumni Association JapanChapterwasinaugurated inthatyear.The group photoshowed the presenceof Dr.White, the President of AOAA, with many godfathers of AO including Suthorn,celebrating theevent. I became AO Trustee in 1999 and made my debutatTrusteeMeeting in Vancouver in2000, supported byother AsianTrustees. Asian group meeting at AO Trustee Meeting in BadRagaz, Switzerland (June2001).Japanwas not a member of AO East Asia (AOEA) at that time, and I was eagerly asked to join AOEA at every opportunity. It took a while to persuade Japanese AO members, but thefollowing year, Japanfinally becamea memberof AOEA. Professors Sawaguchi, Shindo and I were in- vited to the General Assembly of AOEA held in Seoul, Koreain October, 2002 where Japan formally declared theaccessionto AOEA.
375 The pictureshowed arelaxing, good timespent at the dinnerafter thetense meeting. After joining AOEA, wehad manyopportunities to attend AO activities in Asia. (AOEA Meeting in MacauinFebruary2003). Wealwaysenjoyed pleasant time whenever the opportunity arises. This shows a gathering of Asian surgeons at lunch time with Prof. Perren (AO Davos Courses, December2008). Trustee Meeting in 2012 was my memorable event. It was the first and the last Trustee Meeting accompanied by my wife. It was nice trip spent with my good friend, Suthorn and Sinaporn. (Davos,2012). Suthorn is a person of varied attainments. He wasa great mentor toJapanese AO surgeons not only in AO Courses but in other activities suchas Educator’s Seminar. Also, wealwaysenjoyed pleasant timetogether at other occasions such as Trustee Meeting (Berlin,2011)
376 In2018,Japancelebrated its30thanniversary with many foreign surgeons. Suthorn was of course present at the ceremony as one of the majorcontributors toJapanese AO. I lastmethimand hiswifeat the AOTAPmeeting in Yokohama,Japan, in April2019,and it wasa touching reunion.Thus, Suthornhas been with AO TraumaJapanfor many years. I thank you forallyouhave doneforusand wishyou good healthand further professionalactivities. Tadashi Tanaka, MD, Ph.D President, Kimitsu Chuo Hospital Enterprise Clinical Professor, Chiba University School of Medicine Former AO Trustee Former Chairperson of AO Trauma Asia Pacific Former Chairperson of AOAA Japan Chapter It was 2003 and upon return home from my fellowship I was invited to the Austra- lian AO Principles Course in Sydney as a faculty member. I was incredibly honored, excited and nervous. I quickly became terrified when I found out upon arriving in Sydney that I was paired up with Dr Suthorn for the discussion groups. He was already a giant of AO and had a fairlyhandy reputation. Well my inanxiety and fear was removed in the first 20 min- utes. Icould nothavehad a better mentor formyfirstcourse.Hewasfriendly,sincere and proceeded to gently teach meall the thingsheknew about teaching and Ihav- en’t looked back since. He has been a great mentor and friend over the past 20 years. He has encour- aged me to stick my neck and apply for positions and experiences I would never have thought possible within AO. These experiences will serve me well in my up- coming roleas Presidentof the Australian Orthopaedic Association. Heeven gotme to sing at the trustee meeting in Chiang Mai in 2015 and that is very unlikely to happenagain. Suchishis masterfulartof persuasion.
377 Suthorn I wish you a very happy 70th birthday. Have a great day withyour family- Iknowhowimport- ant theyaretoyou. Youshould be proud ofallyouhave doneforyour patients, thesurgeonsof Thailand and Asia Pacificand therestof the world and AO. All the best Chris Morrey Congratulations Dr. Suthorn Bavonratanavech for your 70th anniversary！ It ismy privilegeand greathonor tocontributeto Dr. Suthorn’s70thanniversary. I gotacquainted with him 27 years ago when he came to teach in the AO course in Japan. It was the first time for meto bealocal faculty. Beforethat time,he has beenafacultyfor the AO coursesinJapan alreadyand he wastheonlyoneregional faculty form Asia. He is always enthusiastic to teach and inspired not only the course participants, but also young Japanese faculty like me. He taught knowledgeof the AO fracturetreatment and thespiritsof AO. I remember I wasalways listening tohis lectureverycarefullyand learnt how to prepareand to present lectures. Heed- ucated thousands of Japanese young doctors and improved the fracture treatment in Japan considerably.
378 Heisanoutstanding person,veryhonest,warm, kind and reliable. Ineverknew a personlikehim torespond to my mailsinafew hoursno matter how busy his work is. I like his character very much. He has been very kind to me and gave manychances to work withthe AO. Hehelped our AO courses in Japan once or twice every year. He came to our hospital several times and I was invited to the AO courses and other academicevents inThailand many times. Words are not good enough to describe how much he contributed to the AO education in the Asia Pacificfor manyyears. He wasthe AO Foundation president from2014to2016.Hewas thefirst president fromAsia Pacificregion which isa greathonor forallofus. He did a great job during his presidency despitethe difficult time for the AO foundation because it was the time when AO foundation’s industrial partner was changing.Wehave been good friendsand have good family relations for many years. Ihonestlyhopehestayshealthyand have pleas- ant life withhis wife Sinapornand his family. Takeshi Sawaguchi
379 Congratulations on your 70th birthday! Since autumn of 1994, AO Trauma Japan has started educational activities. Dr. Suthorn made a significant contribution to our AOT Japan from the beginning. He is alwaysasincereand earnest teacher forus. Withouthisadviceand help, AOTcourses wouldn’t be well organized. Besides edu- cational activity, he introduced Japanese faculties to the top trauma doctors. In this way, he gave us opportunities to get in touch withthelatest treatment inthe world. This situation continuously inspired to do education and research activities. We all Japanese faculty members cannot thank youenough. Personally, we spent a wonderful and fantastic time together at many famous destinations in Thailand and Japan. He was always kind and concerned with us. I appreciateyourcontinued support. Toru Sato Chairperson of AO Trauma Japan Okayama Medical Center My Journey with Professor Suthorn, Big Brother of AOTrauma Philippines. They say destiny and fate are written even before they happen ! My journey with Prof. Suthorn — who I always have looked up to as my “KUYA” (Filipino for “Big Brother”) started 31years ago as a fresh graduateofOrthopedicresidencysent toattend a basic course in Davos, December 1989. It was my first travel abroad and I was still naive about what AOmeantorstood for.There wasno “ProfessorGoogle”at that timesoithad seemed morelikeatravelopportunitythananything else. Compounding my situation was the political instability my country was experiencing at that time whichcausedmeto beseparated fromthe group which was to initially meet in Tubingen with Prof. Weller. Surviving anexciting first trip abroadwithcancelled hotel reservations, Inone- theless managed to make it to Davos. There, I experiencedmyfirst tasteofsnowwhile dressed in a three-piece suit for the first day—which I quickly recognized was not the appropriate dresscodefor thecourse. Feeling likea provincial from thecountryside, I wasimpressed bythe power toolsand precise methodologyof internal fixation. Iknew forafact that in my entire residency, I had always used ahand drill withlimited choicesforscrewsand implants. However, as I was feeling a certain sense of inferiority compared to most of the participants present, a fellow Asian in a color- ful sweater approached me and tried to make thingseasier for me by patientlyexplaining the tableexercises. In fact he was the only Asian table instructor around—that was my “Kuya” Suthorn. I soon learned thathe wasaThainationaland I read- ilyunderstood why inall theexercises theThai delegationwasnotonlyoneof the biggest Asian delegationsat that time butalsooneof thefast- estand mostaccuratein performing exercises. After four daysofmyfirstconnection with AO—I promised myself that this would not bethelast.
380 Destiny again crossed our paths, as I was on the way home, taking the train from Davos to Zurich. There, I sat beside Suthorn and keenly absorbed hisownlovestory with AO. Hetalked about how he was tasked to make use of the new AO power instrumentation Thailand had acquired and teach the residents to use it. As Suthorn discussed the manner and program- ming ofhis“local’ AO courseand matterssuch aslimited instrumentation,sequential grouping and alternate didactics—it wasno wonder that this wasallsecond naturetohimasheimparted thisknowledgetotheearlycoursesintheregion. Withahunger toknow moreabout AO—I land- ed an AO fellowship program at the Singapore General Hospital under the guidance of Prof. Tong G On and his team. And as I wasabout to wind up my fellowship program, I was invit- ed to dinner by Prof. Tong and guess who the third guest was…it wasnoneother than“Kuya” Suthorn! I marveled as the pair shared their twoloves… AO and Good Food. I had no idea why I was invited tothe bigwigs’meeting and soIsat there quietlyenjoying their discussionsand chitchat. When we finished the main course though, Suthornthen popped themarching order forme toorganizea basiccourse withhim inthenext two years. I was startled and explained to him that Iwasstillajuniorconsultantwithmanymore seniors ahead of me. He then reminded me of how hestarted:start withsmallsteps,organize properlyand thenlet the boss know the plan. Thus started our frequent emailsand planning from short Manilavisits for AO seminars tolec- tures during annual conventions. This laid the ground workfor thefirst AOBasic CourseinMa- nila.“Kuya”wasright that itcould be done, Isaid tomyself.However, thismajor breakthroughwas unfortunatelymetwithaten-yearhiatus because the Philippine had no local Synthes partner at that timeas wasthecaseinThailand and Singa- pore. Prof. SuthornknewIwas disappointedwith this development. Nevertheless, his pep talks neverended;hecontinued toencourage meto lookforalocal industry partnerand continuously get involved intheregional AO activities. All the while, milestones were being achieved withhis leadership —from setting up AO East Asia to AO Trauma Asia Pacific. Therefore, it isnotsurprising atall that with Prof. Suthorn’sinvaluableassistance, the Philippines wasabletosetup itsfirst AOPrinciplecoursein 2006,and lateranaggressivetraining program for local facultywhichlaid the groundworkforan advanced coursein2008—allunder thesupport and planning of Professor Suthorn. Prof. Steven Schelkun was the international chairman of that course, with the local chair- man being ourveryown Prof. Suthorn who was indirectly telling the faculty with pride, “This is myteam.”The greatestacknowledgement that thiscoursereceived wastheassessmentof the international chairman with the following state- ment: “I have recommended to Piet De Boer, Head of Education that the Philippine Ortho- pedic Surgeons are well positioned for further educational opportunities for future courses both Principlesand Advances.”Fromthat point onwards, AO Trauma Philippines realized that the AO Spirit was with us and that we were on the way to progress tothe pointof realizing an AO Cadavericcoursein2018.
381 His impact on orthopedic training in the Phil- ippines can be clearly seen in the different training institutions where many of the leaders and faculty are graduates of the mentorship program of AO. One example is Dr. William Lavadia, Co-chairof thefirst Advanced Course. Hisinnovationsinthe Philippine Board ofOrtho- pedicsas Chairman—suchas theintroduction of the OSKE—wastheresultofourexposureto Prof. Gautiers’ AO Playground. Prof. Suthorn was not only a great mentor, but a true friend willing to tell you outright what is right and wrong. There are times where one would find himatoddswithsome people, butas Iused tojoke withhim—that is whyhis favorite karaokesong was “My Way.” We have both matured in regional circles with notonly bothofustaking the presidenciesofour respective countries’ orthopedic associations but also both of us managing to assume the presidency of the ASEAN Orthopedic Associ- ation. It was indeed a great honor that it was “Kuya” Suthorn who put the medallion of the ASEAN Presidency on me during the turnover rites.Thisclose bonding wasnot limited tothe two of us, as our wives became the best of friends who would get together while Suthorn and Iattended the AO Meetings. There are many lessons that I have learned from Prof. Suthorn and these have guided me up tothis dayinmentoring and planning educa- tional activities. Please allow me to enumerate them as Iend my story: PEARLS OF WISDOM FROM PROF. “KUYA” SUTHORN 1. Never Give Up. There is always a way. If you don’t try you will never find it. 2. It’s not the luxurious accommodations—it’s the faculty and participants which are im- portant. 3. Cost is a matter of programing properly ahead of time. 4. You need a three-tier level to assure conti- nuity of your programs. 5. No matter how high you rise you must keep your feet on the ground. 6. Value true friends and family—most espe- cially your wife, who make sure you run well so the program will run well. 7. Not all things may be the way you want it but at least you tried your best in doing it. TO MY DEAR FRIEND SUTHORN, WE HAVE JOURNEYED A LONGWAY.FOR THESE PAST 31 YEARS, AOTRAUMA PHILIPPINES IS DEEP- LY GRATEFULFOR YOUR FAITH AND PERSE- VERANCE IN TEACHING US TO GROW…. IN THE PHILIPPINES WE GREET YOU… To my teacher, Suthorn “MABUHAY KUYA SUTHORN ON YOUR 70th BIRTHDAY !” Miles de la Rosa
382 Happy 70th birthday! You deserve all the ac- colades you’re getting and more. It is great honor and privilege to express my deep respect toand appreciationofyour work. First of all, I have to say “A Huge Thank You”, as you are a great mentor to me. I still clearly remember tomeetyouatDavos,asa participant of AO advanced course, in1998.Forme, it was a great transforming event tostep in AOTrauma. In many following events, your kindest words encouragedmealot. Youreallyinfluencedmeto “Passion” is your ICON, which made me to follow your shadow. You have shown it all the times,and ineverywhere,whichisindispensable for learning and teaching. In manyeducational activities and discussion, I could feel the spirit of teacher from you, creating a positive atmo- sphere of participation. I am sure that your kindest devotion should be very appreciated by many young surgeons in Korea and our Asia-Pacificregion. “Friendship” is another important word, when I think of you. While you have been very busy, it was very kind of you to accept many educa- tionaleventsin Korea. Your thoughtful presence and speechlightened AO Traumasymposium, which was in memory of Dr Byun Young-Soo’s retirement. I reallyappreciateyourkindestsup- port from thefriendship, whichisthecement to bond the different generationsand ideas. Suthorn, I wishyou good health,happinessand success inyour futureendeavors! With my sincereregards, Chang-Wug Oh
383 I and Suthorn were invited to the HK Orthopedic Association Meeting and COA via AO in 2006. After the HKOA meeting I wastraveling with Suthorn and Frankie to Beijing to joinCOA. Asyoucaneasilyrecognizein these photosI wasayoung and novice facultywhowasnervousonthe podium. When I look back, I was so~lucky and fortunate to have that opportunity to spend fewdayswith greatvisionaryand enthusiasticteacher / leader. It’s not that Suthorn taught me how to be a good faculty in details but it was ratherhisvisionand enthusiasmfor AO impressed methe most. This was a very special travel for me because this was first time I get to know Professor Wang Manyi and Wei Jiethrough AO. This wasoneof myturning pointsin my AO career ! I want tosaythankyou Suthornfromthe bottom of my heart for your friendship and mentoring for the past almost two decades Best, JK OH I first encountered Prof Suthorn during my Basic Course in 1996 in Manila. He was such an authority. Inthe many succeeding visits tothe Philip- pines, Prof Suthornalwaysimparted acheer- ful,approachableand candid approachto teaching; inspiring many of us to take up the challenge. I have always admired how respected Prof Suthorn is, regardless in whichcountryhis meeting may be,he was alwayslarger thanlife. Mayyoucontinueto be blessed with good health as we do our best to keep the passion for teaching alive in our country, our region and the world. “Happy Birthday sir!” Richie Diyco, MD, FPOA AOTrauma Philippines Council Chairperson Professor Suthorn is a legend in the AO Trauma Philippines family The resurgence of the AO Trauma Philippines would nothave been possible without Professor Suthorn’s tireless support. From 1996 to the 2020’s,hehas beenafixtureinourannual AO Trauma Courses, tirelessly giving of his time to be course faculty, giving lectures, leading group discussions, and guiding us through the practical exercises. Professor Suthorn has particularly left his imprint on the “Violations of AO Principles” lecture, whichonly he can give withthe moralauthorityneeded. “Income must not be moreimportant thanoutcome!”
384 Asayoung local facultyinourcourses, Ialways looked forward to Prof Suthorn’s participation inourcourses,soaking up the pearlshe would sharenot just tothe participants, but tothefac- ultyas well. Hehasalways beenapproachable when asking for help in preparing a lecture or getting feedbackon how a particular practical exerciseor group discussion was run. In2010Ihad myfirstopportunityto beinterna- tionalcoursefaculty, being invited to beatable instructor in Davos. Although I had travelled therewith SirMiles,whostayed brieflyforaCDC Meeting, the rest of the time I was on my own, had not Prof Suthorntaken meunderhis wing. He would take me out to Chinese food dinner, introduce me to the other faculty, and was a well-spring ofadviseforanovicefacultyalbeit a lowly table instructor. I was not surprised at all thatevenin Davos,everyone wasfascinated byhis “Violations” lecture. Later, even when he had ascended tothe pin- nacleof the AOTraumaleadership, Prof Suthorn still remembered us, asking for updates on how thesituation wasinourcountryand giving cleveradvise. In 2019, having the opportunity to be invited as regional faculty at the Bangkok AO Trauma BasicCourse, Iwas pleasantlysurprised toonce againmeetup withthe professor,whoremained very generous withhis timeand thankfulofour participationinthecourse. Healsotookthetime totourusaround hishospital facilityand joinus for thefaculty dinners. The AO Trauma Philippines will forever be thankful to Prof Suthorn for his support, lead- ership, mentoring, and friendship to us. JP Leung AO Trauma Phhilippines 3 May2021 Happy 70th birthday to Dr. Suthorn I met Dr. Suthornon2nd Dec2010at the faculty lounge of Davos Courses, on my second dayof joining the AO and for my firstorientation meeting. I still clearly remember the valuable knowledgethat Dr. Suthornhad givenme during this 2 hours meet, not only about thehistoryandmissionof the AObutalso the passionineducationfromour faculty, all theseinformationaretremendoushelp for metounderstand myroleand set my directioninsupporting our AO surgeons inall theseyears. The warmesthospitalityfrom Dr. Suthorn and his wife whenever Iam inThailand is another memory that I willnever forget. Happy birthdaytoyou Dr. Suthornand all the best to you and your family! You are notonlythe greatmentorof thesurgeons butalsoto me.Thank youvery much! Best regards, Isabella Wong Regional Manager AO Trauma / AOVet AO Recon / Asia Pacific
385 ศััลยแพทย์ดีี์เด่่น ราชวิิทยาลััยศััลยแพทย์์แห่่งประเทศไทย ประจำปีี ำ พ.ศ. 2564 บทที่ 15 ่� เรีียนรู้้อย่่างเข้้าใจ – ใฝ่่ รู้้เพื่อ ่�ต่่อยอด ส่่งต่่อเพื่อ ่�ยั่่� งยืืน พัันเอก นายแพทย์์สุุทร บวรรััตนเวช จบการศึึกษาจากโรงเรีียน เซนต์์คาเบรียล ีแผนกวิิทย์์-คณิิต และเข้้าศึึกษาต่่อในระดับอุัดุมศึึกษา ที่่�คณะแพทยศาสตร์์มหาวิิทยาลััยเชีียงใหม่่ ในปีีพ.ศ. 2511 ตลอดเวลาที่่�เป็็นนัักศึึกษาแพทย์์ นายแพทย์์สุุทรได้้ให้้ความสำคัำญกับัการเรีียนอย่่าง สม่ำ ำ� เสมอตลอดระยะ 6ปีีจนได้้เกีียรติินิิยม แต่ก็่ ็ไม่่เคยพลาดที่่�จะเข้้าร่ว่ม ทุุกกิิจกรรมที่่�มหาวิิทยาลััยจัดขึ้้ ั �น ด้วยสิ่่ ้ �งที่่�คิดิอยู่่เยู่่สมอว่่า“มหาวิทยิาลััยคือืแหล่่งเรียนรู้้ทั้้ียนรู้้ทั้้ง�ด้้านวิชิาการและการใช้ชี้วิีติ” ในช่่วงที่่�เรียีนอยู่่ปีีที่่�5 นัักศึึกษาแพทย์์ทุุกคนต้้องเลืือกวิิชาเลืือก ใดก็็ได้ ซึ่่ ้ �งแม้นั้ ักศึึกษาส่ว่ นใหญ่่จะเลืือกวิิชาที่่�เรียีนสบายๆ ที่่�อ ที่่ย่่างน้้อยไม่่ต้้องขึ้้�นเวรเป็็นประจำ ำแต่นั่ ักศึึกษาแพทย์์สุุทรกลัับเลืือกเรียีนสาขาออร์์โธ ปิิดิิกส์์ ด้วย้เหตุผลวุ่่า สาขาออร์์โธปิิดิิกส์์เป็็นสาขาที่่�มีีวิิวััฒนาการไปตาม เทคโนโลยีีไม่่ใช่่วิิชาที่่�ตายตัว ัแต่่เป็็นสาขาวิิชาที่่�มีีการเปลี่่�ยนแปลงและ พััฒนาในเชิิงเทคนิิคการรัักษาอยู่่เสมอ ทั้้�งในรููปแบบการผ่่าตัดรัักษาที่่�ได้หล้ายวิิธีีและอุปุกรณ์ที่่์ �จะเข้้ามาช่่วยในการทำำการผ่่าตัดก็ั ็ดููเหมืือนจะ มีีมากมาย ทำำ ให้รู้้สึึกว่่าสาขาวิิชานี้้มี�ีขอบเขตที่่�กว้้างและมีีแนวโน้้มที่่�จะ พััฒนาได้้อย่่างไม่มี่ ีวัันจบ นอกจากนี้้ยั�ังเป็็นสาขาที่่�มีีความท้้าทายในเรื่่�อง การรัักษาที่่�ต้้องวิิเคราะห์ด้์วย้เหตุผลคุ่่อนข้้างมาก
386 ความยึึดมั่่� นในความถูกตู้้อง และการเห็ ็ นประโยชน์์ของผู้้ป่่ วย ต้้องมาเป็็ นอัันดัับหนึ่่� ง คู่่ชีีวิ ิตที่ใ่�ห้้ความเข้้าใจและสนัับสนุุน การทำำงานมาตลอด การเลืือกเรียีนสาขาออร์์โธปิิดิิกส์์นี้้�อยู่่ภายู่่ยใต้้การดููแลของอาจารย์์ นายแพทย์์ชนิินทร์์มหรรฆาณุุเคราะห์ ซึ่่์ �งเป็็นอาจารย์์ที่่�ขึ้้�นชื่่�อในเรื่่�องความ เข้้มงวดเป็็นอย่่างมาก แต่่แม้้จะเป็็นเพีียงการเรีียนในระยะสั้้�นๆ เพีียง 5 สัปดัาห์์แต่สิ่่�งที่่หล่�่อหลอมความรู้้สึึกของการเป็็นแพทย์์ที่่ดี�ีให้กั้บันายแพทย์์ สุุทรมาจนกระทั่่�งวัันนี้้คำ�สำอนที่่�ว่่า “คนที่่เ�ป็็นหมอ จะต้อ้งเข้้าใจในปััญหา ที่่เ�กิิดขึ้้น�กับัผู้้ป่่ วยก่่อนที่่ จะลง�มืือรัักษาและแม้้จะเข้้าใจแล้้วก็็ต้อ้งรู้้ว่่ าจะ ทำกำารรัักษาผู้้ป่่ วยอย่่างไรได้บ้้าง หากจะทำกำารผ่่าตััดต้ อ้งผ่่าตััดด้ ้วยวิิธีี ไหน และที่่สำ�คัั ำญหมอต้อ้งคิดถึิ ึงผลที่่จะเ�กิดขึ้้ ิน�กับัคนไข้้ในการรัักษาเสมอ” หลัังจากเรีียนจบแพทย์์ศาสตร์์และแพทย์์ฝึึกหัด ันายแพทย์์สุุทร ตัดสิั ินใจเลืือกเรีียนต่่อเฉพาะทางด้้านศัลยักรรมออร์์โธปิิดิิกส์์โดยเข้้าฝึึก อบรมที่่�โรงพยาบาลพระมงกุฏุเกล้้าเป็็นเวลา 3 ปีีจากนั้้�นได้บ้รรจุุเข้้ารับั ราชการทหารในฐานะแพทย์์สัังกัดักรมแพทย์์ทหารบกและได้้เริ่่�มปฏิิบัติัิงานที่่�โรงพยาบาลค่่ายจัักรพงษ์์ จัังหวัดปัราจีีนบุุรีีโดยบรรจุุยศร้้อยเอก และทำำงานอยู่่ที่่�นั่่�นเป็็นเวลา 2 ปีีตามระเบีียบที่่�วางไว้ ก่้ ่อนที่่�จะย้้ายกลัับ มาเป็็นอาจารย์์ที่่�โรงพยาบาลพระมงกุุฎเกล้้า ขณะที่่�ทำำงานอยู่่ในโรงพยาบาลค่่ายจัักรพงษ์์แห่่งนี้้�นายแพทย์์ สุุทรไม่่ได้ทำ้หน้ำ ้าที่่�เพีียงแพทย์์ประจำสำาขาออร์์โธปิิดิิกส์์เท่่านั้้�น เนื่่�องจาก โรงพยาบาลมีีแพทย์์น้้อยและตั้้�งอยู่่ติ ดถิ นนใหญ่่ จึึงมีีผู้้ป่่วยเข้้าออกอยู่่เยู่่ ป็็น ประจำ ดัำ ังนั้้�นไม่่ว่่าจะเป็็นผู้้ป่่วยจากสาเหตุุใดก็็ตามที่่�เข้้ามาทำำการรัักษา ก็็จะช่่วยดููแลรัักษาอย่่างเต็็มที่่�และการทำำความเข้้าใจกับัคนป่่วยคืือสิ่่�ง สำคัำ ญ ที่่ ั�ต้้องใส่่ใจอยู่่เสมอโดยเฉพาะทััศนคติิของผู้้ป่่วยที่่�มีีต่่อแพทย์์ ซึ่่�ง คนไข้หล้ายคนมีีความรู้้สึึกกลััวหมอ จึึงไม่่กล้้าสอบถามในสิ่่�งที่่�สงสัย ซึ่่ ั �ง นายแพทย์์สุุทรให้้ความสำคัำญั ในเรื่่�องนี้้�เป็็นอย่่างมาก ดัังนั้้�นในทุุกครั้้�ง ที่่�ทำำการรัักษาจึึงมัักจะถามย้ำ ำ� และอธิิบายกับัผู้้ป่่วยอยู่่เยู่่สมอถึึงข้้อสงสัย ั วิิธีีการปฏิิบัติัตัิวหั ลัังการรัักษาโดยคิดิอยู่่เยู่่สมอว่่า“หากหมอพูดูกับัคนไข้้แล้้ว คนไข้้ไม่่เข้้าใจ นั่่�นไม่่ได้้เป็็นความผิดิของคนไข้้ แต่่เป็็นความผิดิและเป็็น ปััญหาของตััวหมอที่่ไม่� ่สามารถสื่่อส�ารคำพูำ ดทีู่่เ�ข้้าใจได้ง่่ ้ายๆกับัคนไข้้ คน เป็็นหมอซึ่่�งได้้เล่่าเรียนมีคีวามรู้้สู งูกว่่าจึึงต้อ้งใช้ค้วามอดทนในการสื่่อส�าร กับัคนไข้้ ซึ่่�งอาจจะมีีความรู้้หมรู้้รืือการศึึกษาแตกต่่างกัันเพื่่อ�ให้้เกิิดความ เข้้าใจตรงกัันและทลายความกลััวภาพลัักษณ์์ของหมอ” สิ่่�งหนึ่่�งที่่�อาจเรียีกได้ว่้่าเป็็นตัวัตนของนายแพทย์์สุุทรเลยก็็ว่่าได้้ นั่่�นคืือ ความยึดมั่่ ึ �นในความถููกต้้องและการเห็็นประโยชน์์ของผู้้ป่่วยมาเป็็น อัันดับหนึ่่ ั �ง ดัังนั้้�นในทัันทีที่่�ได้ย้้ายเข้้าไปอยู่่ที่่ �โรงพยาบาลค่่ายจัักรพงษ์์นาย แพทย์์สุุทรจึึงได้มี้ ส่ีว่ นในการพััฒนารููป แบบการรัักษาให้ดี้ขึ้้ี�น โดยเริ่่�มตั้้�งแต่่ เรื่่�องของอุปุกรณ์ที่่์ �ควรมีีไว้้ใช้้ในการผ่่าตัด ซึ่่ ั �งไม่่เพีียงเป็็นอุปุกรณ์ที่่์�จำำเป็็น เท่่านั้้�นยัังเป็็นอุปุกรณ์ที่่์�พึึงมีีเพื่่�อให้้ตรงกับั การใช้้งานรัักษาโรคต่่างๆ รวม ถึึงการปรับสัภาพห้้องผ่่าตัดัให้้ใช้้งานได้้อย่่างเหมาะสม เพื่่�อให้้เอื้้�อต่่อการ ทำำงานอย่่างมีีประสิิทธิิภาพของแพทย์์และเพื่่�อส่่งผลไปถึึงการรัักษาผู้้ป่่วย ที่่�ดีีและเป็็นมาตรฐานมากขึ้้�น เรีียนรู้้อย่่างเข้้าใจ
387 ตลอดระยะเวลาของการเรียีนและเป็็นแพทย์์ในสาขา ออร์์โธปิิดิิกส์์ สิ่่�งที่่�นายแพทย์์สุุทรตระหนัักถึึงอยู่่เยู่่สมอคืือปััญหา ของเคสผู้้ป่่วยกระดููกหัักที่่�มีีมากมายหลายแบบ แต่่การรัักษา ยัังอยู่่ในรููปที่่�จำกัำดัและโดยเฉพาะเมื่่�อหวัังผลที่่�จะเกิิดขึ้้�นกับัผู้้ ป่่วยหลัังการรัักษาแล้ว ้อาจยัังไม่่ได้ผล้เต็็ม100%อย่่างที่่�ควรจะ เป็็น และนับวัันสถานการณ์์ภาวะกระดููกหัักก็็มีีแนวโน้้มความ รุุนแรงเพิ่่�มมากขึ้้�น นอกจากภาวะกระดููกหัักที่่�เกิิดจากอุบัุติัิเหตุุ แล้ว ้การที่่�ประเทศไทยกำำ ลัังเข้้าสู่่สั ังคมผู้้สููงวัยทำั ำ ให้้เกิิดปััญหา กระดููกหัักในผู้้สููงอายุุจากโรคกระดููกพรุุนเพิ่่�มขึ้้�น แต่่เมื่่�อลงมืือ รัักษาแล้ว้ในหลายๆ ครั้้�งที่่�ผลของการรัักษาไม่่เป็็นที่่�พึึงพอใจ กับทั้้�งแพทย์์และผู้้ป่่วย จึึงทำำ ให้คิ้ิดอยู่่เสมอว่่าจะมีีการรัักษา แบบใดหรืือเทคโนโลยีีอะไรบ้้างที่่�ให้ผล้ทางการรัักษาที่่�ดีีขึ้้�น และเรียีนรู้้ในการแก้้ไขปััญหาให้้การผ่่าตัดัให้ดี้ีขึ้้�นในรายต่่อไป แต่่แล้วสิ่่ ้ �งที่่�อาจจะเป็็นคำำตอบก็็ปรากฏขึ้้�นตรงหน้้า ใน พ.ศ.2520ขณะที่่�นายแพทย์์สุุทรเป็็นแพทย์์ประจำบ้ำ ้านปีีที่่� 2อาจารย์์ธำำรงรััตน์์แก้ว้กาญจน์์ได้สั่่้�งซื้้�อเครื่่�องมืือผ่่าตัดัเข้้า มาใหม่่เมื่่�อเปิิดออกดููจึ ึงพบว่่าเป็็นเครื่่�องมืือของ AO ที่่�ยัังไม่่ เคยเห็็นกัันมาก่่อนและไม่มี่ ีใครรู้้ว่่าอุปุกรณ์์แต่ล่ะชิ้้�นใช้ทำ้ ำงาน อะไรบ้้าง อาจารย์์ธำำรงรััตน์จึ์ึงมอบหมายให้นำ้คู่่มื ำคู่่มืือ Manual of Internal fixationไปศึึกษา ซึ่่�งเมื่่�อได้ทำ้ ำการศึึกษาแล้ว ้ความ รู้้สึึกเชื่่�อครึ่่�งไม่่เชื่่�อครึ่่�งก็็เกิิดขึ้้�น และเกิิดเป็็นคำถำ ามในใจว่่าผล ของมัันจะดีีจริิงอย่่างที่่�ในหนัังสืือบอกไว้หรื้ ือเปล่่าแต่่จะหาคำำ ตอบจากใครคงไม่่ได้้นอกเสียีจากหาคำำตอบจากการอ่่านคู่่มื ือ ที่่�เสมืือนคััมภีีร์์เล่่มนี้้�ไปพร้้อมๆ กับัทดลองผ่่าตัดัใช้้เครื่่�องมืือ ด้วยตั้วัเอง ในปลายปีีพ.ศ.2520 โอกาสแห่่งการเรียีนรู้้และหาคำำ ตอบก็็มาถึึง เมื่่�อมีีการจัดปัระชุุมและบรรยายจาก Professor Willenegger ซึ่่�งเป็็นประธานของ AOInternational ที่่�ก ที่่รุุงเทพฯ นายแพทย์์สุุทรซึ่่�งขณะนั้้�นเป็็นแพทย์ป์ระจำบ้ำ ้านอายุุเพีียง 25 ปีี ก็็ได้มี้ีโอกาสเข้้าไปร่ว่มฟัังอยู่่ด้ วย ซึ่่ ้ �งหลัังจากที่่�ฟัังแล้วก็้ ็เกิิด เป็็นคำถำามว่่าAOTechniqueจะเป็็นวิธีิีใหม่ที่่�ช่วย่แก้ปั้ัญหาใน การรัักษาผู้้ป่่วยกระดููกหัักให้้ได้ผล้การรัักษาที่่�ดีีขึ้้�นกว่่าที่่�ใช้้อยู่่ ในขณะนั้้�นจริิงอย่่างที่่�บรรยายหรืือไม่่ ซึ่่�งถ้้าเป็็นจริิงนี่่�ก็็จะเป็็น ทางเลืือกสำคัำ ญที่่ ั �จะต่่อยอดให้ทำ้ ำการรัักษาผู้้ป่่วยโรคกระดููก หัักให้้ได้ผลดี้ ีอย่่างมากมาย ด้วยนิ้ ิสัยที่่ ั�ถููกหล่่อหลอมมาตั้้�งแต่่สมัยที่่ ั �เรีียนแพทย์์ ที่่�ว่่า “หากจะรัักษาคนไข้ต้อ้งเข้้าใจอาการอย่่างถููกต้อ้ง และ หากจะทำกำารรัักษาต้อ้งรู้้ว่่ าจะรู้้ว่่ รัักษาอย่างไ ่รและไม่่ลืมมอื งไป ถึึงผลที่่ไ�ด้รัั้บ” ดัังนั้้�นแม้้ในการบรรยาย AO Technique จะดูู เหมืือนว่่าเป็็นเทคโนโลยีีที่่�ดีีแต่่นายแพทย์์สุุทรต้้องการมั่่�นใจ มากขึ้้�นอีีกด้วย้การพิิสููจน์์ความจริิงให้รู้้แน่ชั่ดด้ัวยตั้วัเอง ซึ่่�งคง ซึ่่ ไม่มี่ ีใครให้คำ้ ำตอบได้ ห้ ากไม่่ได้้เดิินทางไปเข้้าคอร์สกั์บ ั AO ที่่� เมืือง Davos ประเทศสวิิสเซอร์์แลนด์ อั์ ันเป็็นที่่�ตั้้�งของ AO ที่่� ใฝ่่รู้้เพื่่อ�ต่่อยอด เป็็นกลุ่่มองค์์กรทางการแพทย์์ที่่�ทำำการศึึกษาวิิจัยัเกี่่�ยวกับัการ ผ่่าตัดยึัดึตรึึงกระดููกที่่�ก่่อตั้้�งขึ้้�นตั้้�งแต่่คศ.1958 ซึ่่�งเป็็นผู้้คิิดค้้น AO Technique ขึ้้�นมาและเริ่่�มทำำการสอนตั้้�งแต่่คศ.1960 ที่่�เมืือง Davos หลัังจากสอบได้วุ้ฒิุิบััตรออร์์โธปิิดิิกส์์ในปีีพ.ศ.2521 นายแพทย์์สุุทรได้มี้ีโอกาสไปเข้้ารับัการอบรม AO Course ที่่�เมืือง Davos ประเทศสวิิสเซอร์์แลนด์ ร่์ว่มกับัอาจารย์์ผู้้ใหญ่่ จากโรงเรีียนแพทย์์อีีกหลายท่่าน โดยอาจารย์์ธำำรงรััตน์์ได้้กรุุณาหาค่่าใช้จ่้่ายในการเดิินทางให้ ส่้ ่วนค่่าลงทะเบีียนกัับ ค่่าที่่�พัักทางบริิษััทบางกอกยููนิ ิเทรดและบริิษััทMathys ประเทศ สวิิสเซอร์์แลนด์์ได้ช่้วย่กรุุณารับผิั ิดชอบให้้ การได้้ไปประชุุมในครั้้�งนั้้�นถืือเป็็นการเปลี่่�ยนแปลง ชีีวิิตการทำำ งานในสาขาออร์์โธปิิดิิกส์์อย่่างสิ้้�นเชิิง เพราะ นอกจากหน้้าที่่�ของความเป็็นแพทย์์ผู้้ทำำการรัักษาผู้้ป่่วย กระดููกหัักแล้ว ต่้ ่อมาในอนาคตยัังต้้องเดิินทางไปประเทศ สวิิสเซอร์์แลนด์อี์ีกหลายครั้้�งเพื่่�อเข้้าคอร์ส ป ์ระชุุม ฟัังการ บรรยายและทำำความเข้้าใจเรื่่�องของ AO Technique อย่่าง ลึึกซึ้้�ง โดยการประชุุมที่่�ได้้ไปเรียีนรู้้ในครั้้�งแรกนั้้�นจะแบ่่งออก เป็็นภาคทฤษฏีีซึ่่�งเป็็นหััวข้้อที่่�ค่่อนข้้างใหม่่และยัังถกเถีียง กัันในตอนนั้้�น และภาคปฎิิบัติัิโดยการใช้้เครื่่�องมืือจริิงในห้้อง ผ่่าตัดัมาหัดปฎิ ับัิติักัิบักระดููกเทีียม ทำำ ให้้เข้้าใจและเห็็นผลของ การกระทำำ ได้ทั้ ันทีีเนื่่�องจากในการผ่่าตัดัจริิงไม่ส่ามารถเห็็นได้้ ทั้้�งหมด สิ่่�งสำคัำญคืั ือการเรียีนรู้้ว่่าทำำอย่่างไรให้ถูู้กวิิธีีจริิงๆและ ถ้้าหากไม่ถูู่กต้้องก็็ควรจะรู้้ถึึงสาเหตุุและแก้้ไขเพื่่�อไม่่ให้้เกิิดขึ้้�น กัับผู้้ป่่วย นั่่�นทำำ ให้ต้้องตั้้�งคำถำามตัวัเองอยู่่เสมอว่่า WHAT, WHEN, WHY และ HOW ในการผ่่าตัดั หลัังจากเข้้าอบรมที่่�เมืือง Davos นายแพทย์์สุุทร ได้้เดิินทางไปดููงานต่่ออีีก 2 สัปดัาห์ที่่์�AOClinic ที่่�UlmUniversity ในเมืือง Ulm ประเทศเยอรมัันนีี ซึ่่�งผลจากการได้้ไปสััมผัส ั AO Technique ด้วยตั้วัเองยิ่่�งทำำ ให้รู้้สึึกมั่่�นใจว่่า AO Technique คืือทางเลืือกที่่�ดีีที่่�สมควรจะนำำ ไปใช้้ในการผ่่าตัดรัักษาผู้้ป่่วย กระดููกหัักต่่อไป และเป็็นสิ่่�งที่่�ควรได้รั้บัการเรียีนรู้้อย่่างจริิงจััง เพราะนอกจากผลที่่�ดีีแล้วยั้ ังช่่วยให้้คนไข้ส้ามารถกลัับไปใช้้งานได้้อย่่างใกล้้เคีียงปกติิและเป็็นการเพิ่่�มทางเลืือกในการ รัักษา ที่่�สามารถพััฒนาไปไกลในอนาคต ซึ่่�งนั่่�นหมายความ ว่่าวงการแพทย์์ไทยจะก้้าวหน้้าขึ้้�นและเป็็นที่่�ยอมรับัในระดับัสากลได้้ หลัังจากกลัับมาจากการประชุุมที่่� Davos นายแพทย์์ สุุทรได้้นำำความรู้้ที่่�ได้้กลัับมาใช้้ฝึึกฝนจนชำำนาญ แต่่เส้้น ทางการริิเริ่่�มสิ่่�งใหม่่ย่่อมไม่่ราบเรียบีเป็็นธรรมดา การต่่อต้้าน และคัดค้ั ้านไม่่เห็็นด้วยกั้บัเทคนิิควิิธีีแบบ AO จากศัลยั แพทย์์ บางท่่านที่่�ยัังไม่่เข้้าใจอย่่างถ่่องแท้ซึ่่้�งถืือได้ว่้่าเป็็นเรื่่�องธรรมดา ของวงการแพทย์์แต่ด้่วย้ความมุ่่งมั่่�นและเชื่่�อเสมอว่่า“หากยััง คงยึึดมั่�น่ในสิ่่�งที่่คิ�ิดว่่าถููกต้อ้ง เพียีงแค่่รอ เวลาและให้้ผลการ รัักษาเป็็นข้อพิ้ สูิูจน์์” นายแพทย์์สุุทรจึึงพยายามฝึึกฝนตัวัเอง
388 และเตรียีมตัวัอย่่างดีีในการผ่่าตัดัแต่ล่ะครั้้�งทั้้�งที่่�เคยทำำมาแล้ว้และยัังไม่่เคยทำำมาก่่อนในประเทศไทย พร้้อมทั้้�งเก็็บข้้อมููลทุุก ขั้้�นตอนในการทำำงาน การใช้้เครื่่�องมืือ AO ปััญหาที่่�เจอและ วิิธีีแก้้ไขเพื่่�อนำำ ไปใช้้เป็็นข้้อมููล ในการส่่งต่่อองค์์ความรู้้ให้กั้บัแพทย์์รุ่่นหลัังๆ แม้บ้างครั้้�งอาจเกิดิความท้้อใจจากคำพููดหรืำ ือความไม่่เชื่่�อถืือของแพทย์์บางคน แต่ทุุ่กครั้้�งนายแพทย์์สุุทรจะบอกตัวัเองอยู่่เสมอว่่า“เมื่่อศัั�ลยแพทย์์ต่างป ่ระเทศสามารถผ่่าตััดและ บรรยายถึึงเทคนิคิต่่างๆ จนผลออกมาเป็็นที่่ยอมรัั�บได้้ ทำำ ไม แพทย์์ไทยจะทำำ ไม่ไ่ด้้ ขอแค่่ตัั วเราเองศึกึษาให้ดี้ี ทำคำวามเข้้าใจ ทุกขัุ้้นตอน�และลงมือืทำตำามได้อ้ย่าง่ถููกต้อ้ง จากนั้้นฝึ�ึกฝนจน ชำนำาญ การยอมรัับก็็จะเกิดขึ้้ ิ นสัักวััน� ” หลัังจากนั้้�น นายแพทย์์สุุทรได้้ใช้้AO Technique ทำำการรัักษาผู้้ป่่วยโรคกระดููกหัักมากมายเป็็นเวลา 3 ปีี จึึง ได้้ขอทุุนและมีีโอกาสเรีียนต่่อเป็็น AO Fellow อีีก 2 เดืือนที่่�เมืือง Basel ประเทศสวิิสเซอร์์แลนด์ ก่์ ่อนที่่�จะไปเข้้าอบรม AO AdvanceCourseแล้วจึ้ ึงเดิินทางกลัับ ในระหว่่างนั้้�นเองที่่�นาย แพทย์์สุุทรตระหนัักว่่า“จะดีีแค่่ไหนหากแพทย์์ไทยคนอื่่น�ๆจะได้้ เข้้าอบรมหรือืเรียนรู้้ียนรู้้ AO ยนรู้้ Technique อย่าง่ ที่่ตน�เองได้มี้ีโอกาส เรีียนแบบนี้้บ้�้าง” จึึงเริ่่�มคิิดที่่�จะเปิิดคอร์ส์อบรมให้กั้บัแพทย์์ สาขานี้้�ในประเทศไทย เพราะประโยชน์ที่่์ �จะเกิิดขึ้้�นจากความรู้้ ใน AOTechnique ซึ่่�งไม่่ได้้เกิิดเพีียงแค่กั่บตัวัผู้้ป่่วยเท่่านั้้�น แต่่ หากศึึกษา AOTechniqueให้ดี้ีนี่่�คืือการต่่อยอดองค์์ความรู้้ให้้ กับัแพทย์์ในสาขาออร์์โธปิิดิิคส์์ได้พั้ ัฒนาตัวัเองและรููป แบบการ รัักษาต่่อไปได้้อย่่างยั่่�งยืืน นายแพทย์์สุุทรได้ทำ้ ำเรื่่�องขอความสนับสนุัุนเครื่่�องมืือ ของ AO ที่่�ใช้้ในห้้องผ่่าตัดัจริิงมาสอนให้กั้บัแพทย์์ไทย โดย อยู่่ภายใต้้เงื่่�อนไขว่่า เครื่่�องมืือที่่�ส่่งมานั้้�นจะใช้้เพื่่�อการเรีียน การสอนเท่่านั้้�นและเครื่่�องมืือเหล่่านั้้�นอยู่่ในความดููแลของ สมาคมออร์์โธปิิดิิกส์์แห่่งประเทศไทย ซึ่่�งจะนำำ มาใช้้เป็็นของ ส่ว่นรวมสำหรัำบทุัุกสถาบัันฝึึกอบรม ซึ่่�งคอร์ส์แรกที่่�จัดขึ้้ ั �นเมื่่�อ ปีีพศ.2528 ที่่ห้�้องประชุุมประจวบ กองออร์์โธปิิดิิคส์์โรงพยาบาล พระมงกุุฎเกล้้าเริ่่�มต้้นที่่�จำำนวนแพทย์์ประมาณ40-50 คน โดย จัดต่ั ่อเนื่่�องติิดต่่อกัันมา 37 ปีีโดยไม่่เคยเว้้น และในปััจจุุบััน สามารถสอนแพทย์์ประจำบ้ำ ้านได้้เกืือบ140 คนต่่อปีี ด้วย้ความมุ่่งมั่่�นตั้้�งใจและเล็็งเห็็นถึึงประโยชน์์ของAO Technique ที่่�จะเข้้ามาพััฒนารููป แบบการรัักษาคนไข้้กระดููก หัักและวงการแพทย์์ไทยได้้เป็็นอย่่างดีีรวมถึึงผลงานมากมาย ที่่�นายแพทย์์สุุทรตั้้�งใจสร้้างขึ้้�นมาเพื่่�อประโยชน์์โดยรวม ทำำ ให้้นายแพทย์์สุุทรเริ่่�มเป็็นที่่�รู้้จัักและยอมรับัจากวงการแพทย์์ ออร์์โธปิิดิิกส์์ทั่่�วโลกและยัังได้รั้บัเชิิญไปบรรยายในประเทศ ส่่งต่่อเพื่่อ�ยั่่� งยืืน ต่่างๆ ในทุุกทวีีปโดยเป็็นวิิทยากรใน AO เกืือบ 300 คอรส์์ใน ช่ว่งเวลากว่่า40 ปีี ขณะเดีียวกัันบทบาทและขนาดของ AOFoundation ได้้ขยายเครืือข่่ายออกไปมากกว่่า 150 ประเทศ โดยแต่่ละ ประเทศจะมีีแพทย์์ตัวัแทนเข้้าร่ว่มบริหิารดำำเนิินนโยบายต่่างๆ ของ AO Foundation และจะมีีการเลืือกตั้้�งตำำแหน่่งประธาน. ในทุุกๆ2 ปีี ซึ่่�งนายแพทย์์สุุทรได้สร้้างผลงานจนเป็็นที่่�ยอมรับัทั้้�งในและนอกประเทศมากมาย จนได้รั้บัความไว้ว้างใจจาก การเลืือกตั้้�งให้ดำ้ ำรงตำำแหน่่งเป็็นคณะกรรมการ(Trustees)อยู่่ หลายสมัย ก่ั ่อนที่่�จะถููกเสนอชื่่�อในการเลืือกตั้้�งให้ดำ้ ำรงตำำแหน่่ง ประธานของ AOFoundationระหว่่างปีี2014-2016โดยมีีการ เลืือกตั้้�งในปีี2011 ซึ่่�งมีีผู้้ถููกเสนอชื่่�ออีีก 2 ท่่าน โดยท่่านหนึ่่�ง มาจากประเทศสหรััฐอเมริิกาและอีีกท่่านหนึ่่�งมาจากประเทศ สวิิสเซอร์์แลนด์ ซึ่่์ �งสุดทุ้้ายแล้ว ้นายแพทย์์สุุทรก็็ได้รั้บัการเลืือก ตั้้�งให้้เป็็น Presidentof AOFoundation คนที่่�13 ซึ่่�ง ซึ่่นับว่ั ่าเป็็น แพทย์์จากเอเชีียคนแรกที่่�ได้รั้บัเกีียรติิให้ดำ้ ำรงตำำแหน่่งนี้้� บนเส้้นทางของ Presidentof AO Foundation ที่่�เ ที่่ป็็น ชาวเอเชียีคนแรก อาจไม่่ได้รั้บัการยอมรับัในความคิดิเห็็น. หรื ือ ศัักยภาพมากนััก แต่่ไม่มี่ ีครั้้�งไหนที่่�จะทำำ ให้ท้้อใจเพราะเชื่่�อมั่่�น เสมอในสิ่่�งที่่�ทำนั้้ ำ �นทำบำนพื้้�นฐานของความถููกต้้อง ความตรง ไปตรงมาและมุ่่งมั่่�นที่่�จะพััฒนา AO ให้้ได้รั้บัการยอมรับทั่่�ว โลกและขยายวงออกไปให้้กว้้างที่่�สุด ุ เพราะผู้้ที่่�จะได้รั้บปัระ โยชน์สูู ์งสุดุจาก AO ไม่่เพีียงแค่่ผู้้ป่่วยในประเทศใดประเทศ หนึ่่�งเท่่านั้้�นแต่คื่ ือผู้้ป่่วยกระดููกหัักจากทั่่�วโลก President of AO Foundation (2014 - 2016)
389 แม้้ตอนนี้้�นายแพทย์์สุุทรจะหมดวาระจากหน้้าที่่�Pres- identof AOFoundation คนที่่�13แล้วก็้ ็ตาม แต่่นายแพทย์์สุุทร ยัังคงมุ่่งมั่่�นที่่�จะถ่่ายทอดองค์์ความรู้้ในเรื่่�องAOTechnique ต่่อ ไป และไม่่เคยหยุดทีุ่่�จะริิเริ่่�มหาวิิธีีการใหม่่ๆในการรัักษาผู้้ป่่วย โรคกระดููกหัักที่่�มีีจำำนวนเพิ่่�มขึ้้�นในทุุกปีี ด้วย้เพราะเข้้าใจใน ความรู้้สึึกของผู้้ป่่วยเป็็นอย่่างดีี ทั้้�งความเจ็็บปวด ความกัังวล ต่่างๆ ที่่�เกี่่�ยวกับัตนเองและครอบครัว ัความไม่รู้่้ว่่าผลของการ รัักษาโดยการผ่่าตัดัจะเป็็นเช่่นไรจะมีีผลแทรกซ้้อนเกิิดขึ้้�นหรืือ ไม่่และหลัังการรัักษาไปแล้ว้จะกลัับไปทำำงานได้้ตามปรกติิและ เลี้้ย�งดููครอบครัวัได้้เหมืือนเดิิมหรืือไม่่ สิ่่�งต่่างๆ ที่่�เป็็นความกัังวลของคนไข้้ คืือสิ่่�งที่่�นาย แพทย์์สุุทรตระหนัักดีีอยู่่เสมอและหวัังที่่�จะให้้แพทย์์ทุุกคนได้้มีีความเข้้าใจถึึงจิิตใจของผู้้ป่่วยที่่�กำำ ลัังเผชิิญหน้้ากับัภาวะดััง กล่่าว ซึ่่�งนั่่�นเป็็นเหตุผลสำุคัำญว่ั ่าเพราะอะไรแพทย์์จึึงไม่่ได้้เป็็น เพีียงแพทย์์ผู้้รัักษาอาการเจ็็บป่่วยทางกายเท่่านั้้�น แต่่แพทย์์ ต้้องเข้้าไปดููแลในเรื่่�องของจิิตใจผู้้ป่่วยไปพร้้อมๆกัันและสิ่่�ง เหล่่านี้้�เป็็นเหตุผลทีุ่่�นำำ ไปสู่่การปสู่่พยายามศึึกษาหาหนทางที่่�จะ นำำมารัักษาผู้้ป่่วยให้้ได้รั้บผลที่่ ั�ดีีที่่�สุด ุ ตลอดระยะเวลากว่่า40 ปีีในฐานะแพทย์์นายแพทย์์ สุุทรไม่่เพียีงทำหน้ำ ้าที่่�ของแพทย์์ผู้้รัักษาเท่่านั้้�น แต่ยั่ ังมุ่่งมุ่่ มั่่�นที่่�จะ พััฒนาวงการแพทย์์ให้ก้้าวหน้้าไปอย่่างยั่่�งยืืน โดยไม่่เคยหวัังถึึง ประโยชน์ทั้้์ �งหลายที่่�ต้้องเกิิดกับตัวัเองแต่ทำ่ ำเพื่่�อหวัังผลดีีให้กั้บั ผู้้คนรอบข้้างและองค์์กร จึึงได้ถ่้่ายทอดองค์์ความรู้้ต่่างๆให้กั้บั แพทย์์ท่่านอื่่�นๆ เสมอโดยจะถ่่ายทอดทั้้�งสิ่่�งที่่�เป็็นความรู้้และ ความผิดิพลาดที่่�เกิดขึ้้ ิ �นไปยัังแพทย์์รุ่่นหลัังเพื่่�อให้นำ้ ำองค์์ความ รู้้ที่่�ผ่่านการศึึกษาพััฒนาและพิิสููจน์์มาแล้ว้ไปทำำการรัักษาผู้้ ป่่วยและใช้้เป็็นรากฐานสำคัำ ญที่่ ั �จะพััฒนาศัักยภาพของแพทย์์ ในอนาคตต่่อไป สำหรัำบันายแพทย์์สุุทรแล้ว สิ่่ ้ �งที่่�ยึดมั่่ ึ �นมาเสมอตลอด ชีีวิิตของการเป็็นแพทย์์คืือ... การจะลงมืือทำสิ่่ ำ� งใดก็็ตาม หากมั่่� นใจว่่าทำำ ไป แล้้วไม่่เกิดิความเสีียหายแก่่ผู้้อื่ น...จง่�ทำำ หากทำำ ไปอย่่างตรงไปตรงมา ทำำเพื่่� อนึึกถึึงคน ข้้างหลัังว่่าจะได้้อะไร...จงทำำ และเมื่อมองผล่�ทุุกอย่่างที่งอกงาม่�ขึ้้นไ�ด้กั้ับผู้้อื่ น่�เสมอ...จงทำำ เฉกเช่่นเดีียวกัับพระราชปณิิธานของสมเด็็จพระ มหิิตลาธิิเบศร อดุุลยเดชวิิกรมพระบรมราชชนกที่ว่่�่า “ขอให้้ถืือประโยชน์์ส่่วนตนเป็็นที่่ส�อง ประโยชน์์ของเพื่่อ�นมนุุษย์์เป็็นกิิจที่่หนึ่�่� ง...” ผมเชื่่� อว่่าในวััยเด็็กของทุุกคนย่่อมมีีความฝัันมีี ความอยากที่จะเ่�ป็็ นหรืือทำสิ่่ ำ� งต่่างๆมากมาย จะทำำเพื่่� อ ตััวเอง ทำำเพื่อครอบค่�รััวหรืืออะไรก็็ตาม แต่่ไม่่ใช่่ทุุกคน ที่จะไ ่�ด้ทำ้ ำอย่่างที่อยาก่�ทำำ เสมอไป ผมเองก็็เช่่นกัันอาชีีพ แพทย์์ไม่่ได้้เป็็ นอาชีีพในความฝัันของผมเลยสัักนิิด ผมอยากเป็็นนัักบิิน อยากขับัเครื่่�องบิิน แต่่เส้้นทาง ชีีวิิตก็็ไม่่ได้้เดิินไปทางนั้้�น เพราะคุุณพ่่อเห็็นว่่านัักบิินเป็็น อาชีีพที่่�มีีความเสี่่�ยงสููง จึึงได้ห้้ามและสนับสนุั ุนให้้เรียีนแพทย์์ ผมอยู่่ในยุุคที่่�เชื่่�อฟัังพ่่อแม่่ก็็ก้้มหน้้าก้้มตาเรีียนเพื่่�อสอบเข้้า มหาวิิทยาลััยให้้ได้้ เมื่่�อผมสอบเข้้าเรียีนคณะแพทย์์ศาสตร์์มหาวิิทยาลััย เชีียงใหม่่ได้ ผ้มรู้้เพีียงว่่าอาชีีพที่่�รออยู่่ภายภาคหน้้าคืือการ เป็็นแพทย์์รัักษาคนไข้้และคงต้้องยอมรับว่ั ่าในช่่วงเริ่่�มเรีียน จิิตสำนึำ ึกของความเป็็นแพทย์์ที่่�ดีีหรืือจรรยาบรรณของแพทย์์ ยัังไม่่กระจ่่างในความคิิดของผมแม้้แต่น้่ ้อย แต่่ใครจะรู้้ว่่าการ เรีียนศาสตร์์ของการเป็็นแพทย์์ทั้้�งภาคทฤษฎีีและภาคปฏิิบัติัิตามหลัักสููตรที่่�อาจารย์์ทุุกท่่านสอน ได้บ่้ ่มเพาะจิิตใต้สำ้นึำ ึก และจรรยาบรรณในหน้้าที่่�แพทย์์โดยไม่่รู้้ตัว ัจนกลายเป็็นสิ่่�งที่่�อยู่่ติิดตัวผัมมากระทั่่�งทุุกวัันนี้้� ต้้องยอมรับว่ั ่าครููแพทย์์ในสมัยก่ั ่อนมีีความตั้้�งอกตั้้�ง ใจในการสอนและมีีความเสีียสละสููงมากอาจารย์์ทุุกท่่าน ประพฤติิปฏิิบัติัิตนเป็็นแบบอย่่างที่่�ดีีให้กั้บลููักศิิษย์์พร้้อมคำำสั่่�งสอนอีีกมากมายที่่�ผมได้ฟั้ังในวัันนั้้�นและถืือปฎิิบัติัิมาจนทุุก วัันนี้้�ไม่ว่่าจะเป็็น... “วิิชาชีีพแพทย์์เป็็นทั้้�งศาสตร์์และศิิลป์์ สำำหรัับ ‘ศาสตร์์’ พอจะเข้้าใจว่่าต้อ้งมีคีวามรู้้ ความชำนำาญและศึกึษา หาความรู้้ที่่ ทัันสมััย�ต่่อเนื่่อ�งไปตลอดชีวิีติของความเป็็นแพทย์์ เพราะวิชิาความรู้้มี กีารพััฒนาไปอย่าง่รวดเร็็ว ส่่วน ‘ศิิลป์์ ’ เป็็น องค์์ประกอบสำคัั ำญที่่แพ�ทย์จำ์ำเป็็นต้อ้งเรียนรู้้ฝึียนรู้้ฝึึกฝนและปฏิบััติิ จนเป็็นนิสััยิอาทิิเช่่นการสื่่อส�ารด้้วยภาษา ที่่เ�ข้้าใจง่่าย วาจา สุุภาพอ่่อนโยน รัับฟัังสิ่่� งที่่ผู้้ป่่�ผู้้ป่่วยบอกเล่่าด้้วยความสนใจ รวม ไปถึึงภาษากายที่่แ�สดงออกต่่อผู้้ป่่ วย การสร้้างความเข้้าใจ และความเชื่่�อมั่�นร่ะหว่่างแพทย์์และผู้้ป่่ วยนอกจากจะเป็็น ส่่วนสำคัั ำ ญในการรัักษายัังเป็็นการสร้้างความสััมพัันธ์ ์อัันดีีที่่� จะมีีส่่วนช่่วยลดปััญหาการฟ้อ้งร้อ้ง ซึ่่�งบางครั้้งเ�กิิดจากภาวะ แทรกซ้อนที่่ ้แพ�ทย์์ไม่่ได้มี้ีเจตนาในสิ่่� งที่่เ�กิดขึ้้ ิน� ” หรืือประโยคที่่�ว่่า “จงรัักษาผู้้ป่่ วยให้้เหมืือนกับัการ รัักษาตนเอง” ซึ่่�งตอนแรกผมยัังไม่่ค่่อยเข้้าใจ กระทั่่�งมีีความ รู้้มากขึ้้�นก็็เลยพอจะอธิิบายได้ว่้่าในการรัักษาโรคทั้้�งการให้ย้า หรืือการผ่่าตัด ัแม้้แต่่ในบางโรคที่่�การรัักษาที่่�เหมาะสมคืือไม่่ ชีีวิิตศััลยแพทย์์พ.อ.นพ.สุุทร บวรรััตนเวช
390 สมควรทำำอะไรเช่่นผู้้ป่่วยระยะสุดทุ้้ายของโรคมะเร็็ง การผ่่าตัดัฉายแสงหรืือการให้้เคมีีบำบัำดัอาจจะไม่่เกิิดประโยชน์์ในการ รัักษาแถมยัังทำำ ให้้ผู้้ป่่วยต้้องทนทุุกข์์ทรมานมากขึ้้�น เพราะใน โรคเดีียวกัันมีีวิิธีีการรัักษาได้หล้ากหลายที่่�เยที่่ป็็นปััจจัยัมากมาย ซึ่่�งแพทย์์ที่่�ให้้การรัักษาจะต้้องนำำมาพิิจารณา เพราะถึึงแม้ว่้่า แพทย์์จะได้้อธิิบายข้้อดีีข้้อเสีียของการรัักษาทุุกอย่่างให้กั้บัผู้้ ป่่วยหรืือญาติิเพื่่�อร่ว่ มในการตัดสิั ินใจเลืือกวิิธีีการต่่างๆ ก็็ยััง ยากในการตัดสิั ินใจว่่าจะเลืือกวิธีิีใด แพทย์จึ์ึงต้้องถามใจตนเอง ว่่า ถ้้าเป็็นตัวัเองหรืือคนที่่�เรารััก เช่่นพ่่อแม่หรื่ ือลููกหลานของเรา สมควรจะเลืือกการรัักษาวิิธีีใดที่่�เหมาะสมที่่�สุด ุเพราะเป็็นการ ไม่ส่มควรอย่่างยิ่่�งที่่�แพทย์์มีีความโน้้มเอีียงในการเลืือกวิิธีีการ รัักษาโดยมีีผลประโยชน์์แอบแฝง ขอยกตัวัอย่่างเช่่นกระดููกหัักแบบที่่�สามารถรัักษาได้้ด้วย้ การใส่่เฝืือกและไม่่มีีข้้อบ่่งชี้้�ใดๆ ว่่าจำำเป็็นต้้องผ่่าตัด ัแต่่แพทย์์กลัับแนะนำำเพีียงข้้อดีีของการผ่่าตัดัเพื่่�อโน้้มน้้าวให้้ผู้้ ป่่วยยิินยอมโดยมีีเหตุผลซุ่่อนเร้้นคืือ การผ่่าตัดที่่ ั �เกิิดขึ้้�น แพทย์์ จะได้้เงิินมากกว่่าหลายเท่่าเมื่่�อเทีียบกับัการรัักษาโดยการใส่่ เฝืือก ซึ่่�งแน่่นอนว่่าหากแพทย์์คนนี้้�เกิิดกระดููกหัักเช่่นเดีียวกับั คนไข้ก็้็จะไม่ย่อมเลืือกการผ่่าตัดัเช่่นที่่�ตัวัเองแนะนำำเพราะรู้้อยู่่ แก่่ใจว่่าไม่มี่ ีความจำำเป็็นต้้องผ่่าตัดั ในช่่วงที่่�เป็็นนัักศึึกษาแพทย์์ระหว่่างที่่�เรีียนในวิิชา ศัลยัศาสตร์ ผ์ มได้้พบเห็็นอาจารย์์ในแผนกศัลัย์์ที่่�มานอนรอเพื่่�อ ที่่�จะทำำการผ่่าตัดัให้กั้บั คนไข้ที่่้ �โรงพยาบาลบ่่อยๆ ตอนนั้้�นผม คิดตื้้ ิ �นๆว่่า ทำำ ไมมาเลืือกเป็็นแพทย์์สาขานี้้�แทนที่่�จะเป็็นแพทย์์ ในสาขาที่่�ไม่ต้่ ้องรัักษาผู้้ป่่วยฉุุกเฉิิน จะได้้นอนพัักที่่�บ้้านซึ่่�งน่่า จะสบายกว่่า แต่่พอได้้เรีียนรู้้งานไปเรื่่�อยๆ ก็็ทำำ ให้้เข้้าใจมาก ขึ้้�นว่่า อาจารย์์ในแผนกศัลยัศาสตร์ทำ์ ำงานค่่อนข้้างหนัักและ ต้้องมีีความรับผิั ิดชอบสููงมาก เนื่่�องจากมัักมีีคนไข้ฉุุ้กเฉิินเข้้า มาบ่่อยๆ คนที่่�จะเป็็นแพทย์์สาขานี้้จึ�ึงต้้องพร้้อมเสียสลีะไม่ว่่า จะเป็็นเวลากี่่�โมงจะตีี2- ตีี3 หากมีีโทรศััพท์์เข้้ามาว่่า มีีคนไข้้ ด่ว่นก็็จะต้้องไปดููแลรัักษาโดยทัันทีี สิ่่�งที่่�เห็็นทำำ ให้คิ้ดิได้ว่้่าไม่ว่่าจะเลืือกเรียีนแพทย์์สาขา ใดก็็ตาม สิ่่�งที่่�ต้้องรู้้ไม่่ใช่่แค่ว่่าจะรัักษาคนไข้้อย่่างไรแต่่จะต้้อง รู้้ว่่าการเป็็นแพทย์์ในสาขานั้้�นๆ ต้้องเจอกับัอะไร ต้้องมีีความ รับผิั ิดชอบต่่อคนไข้้ในสาขานั้้�นแค่่ไหน ถ้้าต่่อไปในอนาคตจะ เลืือกเรียีนอะไร หรืือจะเป็็นอาชีีพอะไรก็็ตาม ต้้องมองให้้ออก ว่่า ในปลายทางอนาคตจะต้้องเจอกัับอะไรแล้ว รั้บผิั ิดชอบ กับสิ่่ ั �งที่่�เจอนั้้�นได้หรื้ ือไม่่จะทำำ ให้ดี้ีได้หรื้ ือเปล่่า ไม่คิ่ ิดเพีียงว่่า อยากได้้อยากทำำอย่่างนี้้�แต่่ไม่รู้่้ว่่าต้้องมีีความรับผิั ิดชอบอะไร เพราะเมื่่�อถึึงเวลาที่่�ต้้องทำหน้ำ ้าที่่�นั้้�นขึ้้�นมาจริิงๆกลัับทำำ ไม่่ได้ก็้็ ไม่ถูู่กต้้องโดยเฉพาะเมื่่�อเป็็นแพทย์์ ต้้องทุ่่มเทใส่่ใจและจริิงจััง กับัการดููแลรัักษาคนไข้้อย่่างเต็็มที่่� นอกจากนี้้ ยั�ังมีีอีีกสิ่่�งหนึ่่�งที่่�ผมได้้เรีียนรู้้จากการเป็็น แพทย์์คืือ แพทย์์ไม่่เพีียงทำหน้ำ ้าที่่�รัักษาคนไข้้แต่่แพทย์์ยััง สามารถเป็็นครููที่่�ถ่่ายทอดความรู้้และประสบการณ์ต่์ ่างๆให้้ กับัแพทย์์รุ่่นน้้อง ได้นำ้ ำ ไปต่่อยอดและพััฒนาการรัักษาต่่างๆ ที่่�ให้ผลดี้ ีกับั คนไข้ นั่่ ้ �นทำำ ให้ผ้มคิิดว่่าหากเราทำหน้ำ ้าที่่�ของการ เป็็นแพทย์์และครููที่่�ดีีได้้เราก็็จะกลายเป็็นส่่วนเล็็กๆในสัังคม ที่่�ช่่วยพััฒนาวงการแพทย์์ของประเทศให้้เติิบโตได้้ไม่่แพ้ป้ระ เทศไหนๆ อีีกด้วย้ กว่่า 40 ปีีของการเป็็นแพทย์์เริ่่�มตั้้�งแต่่เป็็นแพทย์์ ฝึึกหััดจนได้คำ้นำหน้ำ ้าว่่า นายแพทย์์ ผมผ่่านการทำหน้ำ ้าที่่� รัักษาคนไข้ทั้้�งในโรงพยาบาลรััฐและเอกชน ผ มได้้เป็็นครููแพทย์์ ที่่�ถ่่ายทอดความรู้้ต่่างๆ ให้กั้ บศัลยั แพทย์์รุ่่นหลัังๆ ซึ่่�งในสอง บทบาทนี้้�เป็็นสิ่่�งที่่�ผมรัักและมีีความปรารถนาอย่่างยิ่่�งที่่�จะทำำ ทั้้�งสองบทบาทให้ดี้ีที่่�สุด ุเพื่่�อให้้คนไข้้ได้รั้บัการรัักษาที่่�ถููกต้้อง จากแพทย์์ผู้้มีีองค์์ความรู้้ที่่�มาพร้้อมจริยิธรรมที่่�ดีีแต่ก็่ ็ยัังมีีหน้้า ที่่�อื่่�นๆ ที่่�ผมสามารถทำำ ได้้เพื่่�อให้ว้งการแพทย์์ได้พั้ ัฒนายิ่่�งๆ ขึ้้�น ไป นั่่�นคืือการทำำงานให้กั้บัราชวิิทยาลััยแพทย์์ออร์์โธปิิดิิกส์์แห่่ง ประเทศไทยและ AO Foundation ผมเข้้ามาร่ว่มทำำงานให้กั้บัราชวิิทยาลััยออร์์โธปิิดิิกส์์ ตั้้�งแต่่ครั้้�งที่่�ยัังเป็็นเพีียงสมาคมออร์์โธปิิดิิกส์์แห่่งประเทศไทย โดยทำหน้ำ ้าที่่�เป็็นนายทะเบีียนในปีีพ.ศ.2531-2533 และ ทำำงานต่่อเนื่่�องมาในตำำแหน่่งต่่างๆ จนได้้รัับเลืือกตั้้�งเป็็น ประธานรัับเลืือกของราชวิิทยาลััยแพทย์์ออร์์โธปิิดิิกส์์แห่่ง ประเทศไทยในช่่วงปีีพ.ศ. 2545-2547 และเมื่่�อครบวาระ ก็็ขึ้้�นดำำรงตำำแหน่่งเป็็นประธานราชวิิทยาลััยต่่อมาในช่่วงปีี พ.ศ.2547-2549 สำหรัำบ ัการร่ว่มงานกับ ั AO foundation นั้้�นเริ่่�มต้้น จากการเข้้ารับัการอบรมหลัักสููตร AO Basic Course Davos, Switzerland ในปีีคศ.1978เป็็นหลัักสููตรแรก จากนั้้�นผ่่านการ อมรมหลัักสููตรต่่างๆเรื่่�อยมา กระทั่่�งกลายเป็็นวิิทยากรที่่�ได้้เดิิน ทางไปสอนในประเทศต่่างๆจนเข้้ามาทำหน้ำ ้าที่่�บริหิารและได้้รับัความไว้ว้างใจในการเลืือกตั้้�งให้ดำ้ ำรงตำำแหน่่ง President AO Foundationในปีีคศ.2014-2016 หลายคนอาจมีข้ี้อสงสัยที่่ ั �ไม่่กล้้าเอ่ยป่ากถามผมตรงๆ ว่่าเป็็นแพทย์์และครููแพทย์์ก็็มีีงานมากมายอยู่่แยู่่ล้ว ้ เพราะอะไร ผมถึึงยัังคงเข้้ามาทำำงานตรงนี้้� คำำตอบคืือออร์์โธปิิดิิกส์์คืือสาขาวิิชาที่่�เรียีนจบมาแม้้จะเป็็นแพทย์์ที่่�ทำำการรัักษาคนไข้้ได้้แล้วก็้ ็ไม่่สมควรที่่�จะหยุดุ พััฒนาตนเอง เพราะวิิวััฒนาการต่่างๆ ไม่่เคยหยุดนิุ่่�ง จึึงควร ขอให้ถือประโยชน ์ส่วนตน เป็นที่สอง ประโยชน์ของเพอื่นมนุษย ์ เป็นกิจที่หนึ่ ง...
391 ใฝ่่หาความรู้้อยู่่เสมอ และแพทย์์ทุุกคนที่่�เรีียนจบมาแล้ว้ควร มีีส่่วนให้้วิิชาชีีพนี้้�ได้รั้บัการยอมรับนับหน้ั ้าถืือตา สร้้างความ เจริิญก้้าวหน้้าให้กั้ับวิิชาชีีพของตัวัเอง เพราะถ้้าคนที่่�จบใน สาขาวิิชานี้้�แล้วยั้ ังไม่่มีีความคิิดที่่�จะสนใจเข้้ามาช่่วยพััฒนา หรืือต่่อยอดแล้วส้าขานี้้�จะพััฒนาต่่อไปได้้อย่่างไร แพทย์์ทุุก ท่่านต้้องตระหนัักถึึงหน้้าที่่�และสิิทธิิควบคู่่กั ันไป ในแต่ล่ะสาขา วิิชาชีีพของตนเอง หากแต่่ในทุุกบทบาทและทุุกๆ การทำหน้ำ ้าที่่�ไม่่ได้้โรย ด้วย้กลีีบกุหลุาบ กว่่าที่่�จะก้้าวผ่่านไปในแต่่ละเส้้นทาง เลี่่�ยง ไม่่ได้ที่่้�ต้้องมีีอุุปสรรค แม้้แต่่ในวัันนี้้ ทุ�ุกก้้าวเดิินก็็ยัังคงต้้อง เผชิิญกัับอุปสุรรคอยู่่เนืืองๆ หากแต่่ประสบการณ์์องค์์ความ รู้้ต่่างๆ ช่่วยให้ส้ามารถจััดการสิ่่�งต่่างๆ ได้ดี้ีขึ้้�นซึ่่�งผมยึึดมั่่�น เสมอมาได้้แก่่ ความถููกต้อ้งโดยเอาประโยชน์์ของส่่วนรวมเป็็นที่่ตั้้�ง� ความซื่่อตร�งและความจริิงใจในการทำำงานกับัผู้้ร่่ วมงาน การน้อมรัั ้บความผิดิและพร้อม้หาทางแก้้ไขในการทำำงาน การเรียนรู้้ียนรู้้และแยนรู้้ก้้ไขเทคนิคิในการผ่่าตััดเพื่่อพัั�ฒนาให้ดี้ขึ้้ีน � และสิ่่�งที่่�สำคัำ ญที่่ ั�สุด คืุือ“การไม่่ลืมคืวามเป็็นมนุุษย์์” เพราะไม่ว่่าจะเป็็นคนไข้ หรื้ ือผู้้ร่ว่มงาน ทุุกคนมีีความต้้องการ ที่่�ต่่างกััน การเป็็นคนทำำงานหนััก ทำหลำายหน้้าที่่�มีีข้้อดีีที่่�ทำำ ให้้ได้้เห็็นความเป็็นมนุษุย์์ในแง่มุุ่มต่่างๆ มากมาย เสมืือนเป็็นสิ่่�งที่่�คอยย้ำ ำ� เตืือนกับตัวัเองว่่า ทุุกๆอย่่างที่่�ทำำอยู่่ ต้ ้องทำด้ำวย้ความ เข้้าใจในจิิตใจของมนุษุย์์ด้วยกั้ ัน ไม่่ใช่่เพราะมีหน้ี ้าที่่�เป็็นแพทย์์ แต่่ทุุกหน้้าที่่�ในสัังคมที่่�ไม่่ควรหลงลืืมว่่า มนุษุย์์ทุุกคนมีีความ รู้้สึึก มีีชีีวิิตจิิตใจ มีีความคิิดที่่�ต่่างกััน ยิ่่�งเป็็นคนไข้ด้วย้แล้ว ้ภาวะที่่�เจ็็บป่่วยคืือภาวะที่่�ไม่่เพีียงร่่างกายอ่่อนแอ แต่่จิิตใจก็็พลอยอ่่อนแอลงไปพร้้อมกััน แพทย์์จึึงไม่่ควรลืืมในความรู้้สึึก ของคนป่่วย ความเหมาะสมในการรัักษาควรมาพร้้อมความ เข้้าใจในโรคที่่�เผชิิญ เพื่่�อให้้เกิิดความสบายใจและยิินยอมที่่�จะ รับัการรัักษาจากความรู้้สึึกของคนไข้้จริิงๆ แต่่แน่่นอนว่่าในทุุกวิิชาชีีพย่่อมมีีทั้้�งคนดีีและไม่ดี่ ีขอ เพีียงแพทย์์ทุุกท่่านยัังคงระลึึกอยู่่เยู่่สมอว่่า ท่่านเป็็นส่ว่นสำคัำญัในการเป็็นแบบอย่่างให้กั้ ับแพทย์์รุ่่นหลััง ไม่่ว่่าจะเป็็นการ ทำำงานหรืือการดำำเนิินชีีวิิต จึึงควรธำำ รงไว้ด้วย้จริิยธรรมและ ศีีลธรรมอัันดีีอยู่่เสมอ ซึ่่�งตัวผั มเองได้ยึ้ึดมั่่�นในพระราชดำรัำสัของสมเด็็จพระราชบิิดาในการเริ่่�มชีีวิิตของการเป็็นแพทย์์มา โดยตลอด ในชีีวิิตของการทำำงานที่่�เป็็นศััลยแพทย์์ต้้องให้้การ รัักษาผู้้ป่่วยอย่่างเต็็มความรู้้ความสามารถเปรียบีเสมืือนการ รัักษาตนเองหรืือญาติิพี่่�น้้อง ทุุกคนต้้องต้้องเรียีนรู้้ที่่�จะทำำงาน ร่่วมกัับผู้้อื่่�น ให้้เกีียรติิซึ่่�งกัันและกััน สุดทุ้้ายก็็คืือการทำำงาน ร่ว่มกับัองค์์กรวิิชาชีีพหรืือสถาบัันต่่างๆ ซึ่่�งเป็็นงานที่่�เสีียสละ อาจจะไม่่ได้รั้บผลัตอบแทนที่่�มากมายเมื่่�อเทีียบกับัเวลาที่่�เสีีย ไป จนเกิิดเป็็นความรู้้สึึกที่่�ว่่า “ทำำแล้้วได้อ้ะไร” สำหรัำบผัมคิิด ว่่า ความเสีียสละเป็็นการแสดงออกถึึงคุุณค่่าของความเป็็น มนุุษย์์ที่่�ควรจะนึึกอยู่่เสมอว่่ามีีอะไรที่่�จะทำำเพื่่�อตอบแทนให้้กัับผู้้อื่่�นและสัังคม ในชีีวิิตของทุุกคนเมื่่�อมาถึึงบั้้�นปลายของ ชีีวิิตก็็ต้้องนึึกอยู่่เสมอว่่า เราไม่่สามารถที่่�จะนำำอะไรติิดตัวัไป ได้้เมื่่�อสิ้้�นชีีวิิตสิ่่�งที่่�เหลืืออยู่่ก็ ็มีีเพีียงแต่่จะให้้ผู้้คนรำลึึกถึึงและ พููดถึึงตัวัเราอย่่างไร สุดทุ้้ายนี้้ ผ�มอยากจะฝากคำำขวัญัของพลอากาศโท นายแพทย์์ กิิตติิเย็็นสุดุใจ อดีีตเจ้้ากรมแพทย์์ทหารอากาศ ซึ่่�งเป็็นอาจารย์์ศัลยักรรมที่่�ผมเคารพนับถืั ือ นอกจากนี้้�อาจารย์์ ยัังได้ผ่้่าตัดัให้กั้บคุัุณแม่่ของผมเมื่่�อท่่านเป็็นมะเร็็งลำำ ใส้้ใหญ่่ อาจารย์์ กิิตติิเป็็นครููศั ลยัแพทย์์ที่่�เป็็นตัวัอย่่างที่่�ดีีในการดููแล เอาใจใส่่กับัผู้้ป่่วย มีีลููกศิิษย์์และผู้้ร่ว่มงานมากมายที่่�รัักและ เคารพอาจารย์์ ท่่านได้้กล่่าวไว้ว่้่า “ผมเป็็ นคนเต็็มที่กั่�ับงานและทำำงานทุุกอย่่างให้้ดีีที่สุ่�ุด จะปฏิบัิติัต่ิ่อทุุกคนอย่่างเท่่าเทีียมทั้้ง�บุุคลากรและ คนไข้้ทำำงานกัับบุุคลากรทุุกฝ่่ ายได้้โดยปราศจากเงื่อนไข ่� คิดิเสมอว่่าบุุคลากรทุุกคนเสมืือนครอบครััวเดีียวกัันและ ผู้้ป่ ่ วยที่มา่�รัับการตรวจรัักษาก็ถืื็อเสมืือนญาติิ” ผมขอขอบคุุณทางราชวิิทยาลััยศััลยแพทย์แ์ห่่ง ประเทศไทยที่่� ได้้ให้้เกีียรติิคััดเลืือกผมเป็็ นสมาชิิกดีี เด่่น และได้้เชิิญให้้เขีียนบทความแสดงความรู้้สึ ึกของ ชีีวิิตศััลยแพทย์์ เนื้้� อหาทั้้� งหมดในบทความนี้้� มาจาก การดำำเนิินชีีวิิตของตนเอง ตั้้� งแต่่การตััดสิินใจที่่� จะเป็็ น ศััลยแพทย์์และเป็็ นความคิิดเห็็นเห็็นส่่วนตััวที่ห่�วัังว่่าจะ เป็็ นประโยชน์สำ์ ำหรัับศััลยแพทย์ทุ์ุกท่่าน
392
393 And now, the end is near ; ตอนนี้้�จุุดจบก็็ใกล้้เข้้ามาทุุกทีี And so I face the final curtain. ในที่่สุุดผ�มก็็คงต้้องพบกัับฉากสุุดท้้าย My friend, I’ll say it clear, เพื่่อ�นเอ๋๋ย ผมจะบอกกัันชััดๆเลยนะ I’ll state my case, of which I’m certain. ผมจะเล่่าเรื่่อง�ราวทั้้ง�หมดให้้ฟัังซึ่่ง�มั่่� นใจว่่าไม่่มีีอะไรผิิดพลาด I’ve lived a life that’s full. ชีีวิิตที่่ผ่่ �านมา ผมใช้้มัันอย่่างเกิินคุ้้ม I’ve traveled each and every highway; ท่่องไปในทุกหัุัวระแหง And more, much more than this, และที่่สำ�ำคััญไปกว่่านั้้น� I did it my way ผมได้้ใช้้ชีีวิิต...ในแบบของผม Regrets, I’ve had a few ถ้้าจะถามว่่าผมเคยเสีียใจไหม? ก็็คงมีีบ้้าง.... But then again, too few to mention. แต่่มัันก็็น้้อยเสีียจนไม่่จำำเป็็นต้้องเอ่่ยถึึง I did what I had to do ผมทำำ ในสิ่่�งที่่ผ�มต้้องทำำ And saw it through without exemption. ผมมองมัันทะลุุทุุกอย่่างแบบไม่่มีีข้้อแม้้ใดๆ I planned each charted course ทุุกเส้้นทางผมวางแผนไว้้เป็็นอย่่างดีี Each careful step along the by way, ทุุกย่่างก้้าวผมไตร่่ตรองอย่่างลึึกซึ้้ง� But more, much more than this, และยิ่่�งไปกว่่านั้้น� I did it my way. ผมทำมัำ ันทั้้ง�หมด...ในแบบของผม... Yes, there were times, I’m sure you knew ใช่่ ผมแน่่ใจว่่าคุุณรู้้ว่่ ามีีหลายครั้้ง... � When I bit off more than I could chew. ... ที่่ผ�มทำำ อะไรเกิินตััวไปหน่่อย But through it all, when there was doubt , แต่่เมื่่อไ�หร่่ก็็ตามที่่มั�ันมีีอุุปสรรคมาทำำ ให้้ผมสะดุุด I ate it up and spit it out. ผมก็็จะกััดฟัันแลกหมััดกัับมััน I faced it all and I stood tall ; ผมเผชิิญหน้้ายืืนสู้้ไม่่เคยถอยหนีี And did it my way และจััดการกัับมััน...ในแบบของผม I’ve loved, I’ve laughed and cried. ผมเคยมีีรััก, ผมเคยหััวเราะ ผมเคยร่ำ�ำ ไห้้ I’ve had my fill; my share of losing. ผมเคยเปรมปรีีดิ์์� แรีีดิ์์ละผมก็็เคยสััมผััสกัับความสููญเสีีย And now, as tears subside, และวัันนี้้ เ�มื่่อ�น้ำำ �ตาเหืือดแห้้งลง I find it all so amusing. ผมกลัับมองว่่าทุุกเรื่่องที่่�ผ่่ �านมามัันช่่างน่่าขััน..... To think I did all that;… เมื่่อ�มานั่่� งคิิดดูวู่่าผมได้้ทำมัำ ันมาทั้้ง�หมดแล้้ว.... And may I say - not in a shy way, และขอผมบอกหน่่อยเถอะ.ว่่าที่่ทำ�มำานั้้นมั�นัไม่่ใช่่ในแบบขััดๆเขินิๆ No, oh no not me, โอ้้...ไม่่...ไม่่ใช่่ผมแน่่ I did it my way. ผมทำำ ในวิิถีีทางแบบของผม
394 For what is a man, what has he got? ก็สำ็ำหรัับชายคนหนึ่่� ง เขาจะมีีอะไรเล่่า? If not himself, then he has not. ถ้้าเขาไม่่ได้้เป็็นตััวของตััวเอง นั่่� นก็็เท่่ากัับเขาไม่่มีอะไ ีรเลย To say the things he truly feels; เพื่่อที่่�จะ�พููดในสิ่่�งที่่เขา�รู้้สึึก จริิงๆ And not the words of one who kneels. ไม่่ใช่่คำพูำูดจากปากของของคนที่่ก้�้มหััวให้้ใคร The record shows I took the blows – ทุุกอย่่างบัันทึึกไว้้ว่่าผมรัับมืือได้้กัับทุุกสิ่่�ง And did it my way ! และจััดการมััน...ในสไตล์์ของผม.... Yes it was my way. ใช่่แล้้ว มัันคืือวิิถีีทางของผม จบบริิบูรูณ์์
Yes, it was my way