Шоирнинг туғилиши

АБДУЛЛА ОРИПОВ

Тўлқин кетар хайқириб яна,
Кўз ёш тўкиб қолар Мажнунтол.
Дарё бўлиб юпатармикан
Мажнунтолни ёки муҳаббат?
Уради-ю тошларни тошга,
Фақат унга роз сўйлар, фақат...
Дарё увлар: “Ҳей, тор юраклар!
Кўзларига кўринманг, йўқол,
Ҳайқир, дарё ва лекин ишқнинг
Содиғига ошно бўлиб қол”.

***

Оппоқ қояларга бош урар тўлқин,
Бургут панжаларин ювар шиддаткор.
Яшил соҳилларнинг чиройин юлқиб,
Оқимига қўшмоқ бўлару ночор
Узоқ манзилларга чопишар той-той...
Тўлқинлар, тўлқинлар, ишваларга бой,
Борми ҳаракатдан тўхтар чоғингиз?
Йўқ, йўқ! Сиз – ҳаётсиз, тинманг, чопингиз!

52

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

53

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ЗАМОНАМИЗ ҚАҲРАМОНИ

Билагида унинг кучи етарли,
Бойлик эргашади ҳатто ортидан.
Бахтли бўлғусидир ҳар қандай пари
Ўтли бу кўзларнинг саховатидан.
Аммо юзларида ташвиш бор нечун?
Нечун ўйчан боқар атрофга бу кўз.
Термулар юлдузлар туманига жим,
Чўққиларга боқар мағрур ва маъюс.
Юпатолмас уни нашъу намолар,
На ёшлик – суронда топилган шуҳрат.
Таскин беролмайди мадҳу санолар
Ва на осмонларни забт этган қудрат.
У нима истайди? Буюкликними?
Бош эгса ақлу ва зеҳнига дунё.
У нима истайди? Шон-шавкатними
Чўққилардан баланд, нурдан пурзиё?
У нима истайди? Балки истаги
Унинг теграсида айлансин олам?
О шоир, саволнинг йўқдир кераги,
У истайди бунинг ҳаммасини ҳам.
Одамлар бир замон яшаб ўтдилар,
Ўтдилар энг оддий бахтдан ҳам йироқ.
Ягона орзуси парча нон эди,
Энг буюк армони – Озод яшамоқ!
Суронли меҳнат-ла кечаркан тунлар,
Шивирлар, уйқуни этаркан унут.

54

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

55

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

“Осон келадиган бахтни топиб бер,
Парчалаб ташлайман, билгин, шу минут!”
Менинг кўз олдимда жонланар тарих
Ва ғамдан тўқилган бу кўҳна олам.
Асрлар ўтади, келади аниқ,
Юксалар дунёда энг гўзал одам.

ШЕЪРИМГА

Ўй-у фикрим сен билан яшар,
Сен биландир шодлигим, борим.
Тикилганда кўзим қамашар,
Эй ўзимнинг шеърим – иқболим.
Мен ҳаётни сенда танидим,
Сендан топдим қалбнинг оромин.
Сени севдим. Севганим каби
Шу элимнинг ёмғирин, қорин.

56

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

57

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ЧАВАНДОЗ

Нурдай чопқир тулпор белида
Турар ғамгин, бардам чавандоз.
Сўлган гул бор унинг қўлида,
Йўлида-чи, кўклам пойандоз.
Олди бўлди ҳар бир пойганинг,
Оти каммас ҳеч бир Ғиротдан.
Неча топқир, неча бир йигит,
Рақибларин қолдирди ортда.
Унинг сўлган гул бор қўлида,
Гулни кўклам сатҳидан узди.
Енгилмади отда рақибдан,
Фақат севги рақиби ўзди.
Нурдай топқир тулпор белида,
Турар мағрур, бардам чавандоз.
Унинг сўлган гул бор қўлида,
Йўлида-чи, кўклам пойандоз.

ЧИРОҚ

Уфқларнинг бир четида
Милтирайди ол нури.
Бор, йўловчи, адашмайсан,
Манзил этгин сен уни.
Кўраяпсанми, чироқ ёниқ,
Жунжикмаёқ жўнаб қол.
Бор, йўловчи, чироқ ёниқ,
Иссиқ тўшак, тунаб қол!

58

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

59

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ОҚШОМ

Қорақум чўлларининг қўйнига чўкди оқшом,
Милт-милт боқади юлдуз кўкда сонсиз-саноқсиз.
Кўкракка пуркаб ўтар оқшом илиқ нафасин,
Баҳорни серфайз этган фараҳбахш оқшомларсиз.
Мени мафтун этгандир азалдан баҳор кечи,
Дилрабо оқшомларни тарк этолмайман ҳечам.
Гулхан интилар кўкка: суҳбат, қаҳқаҳа авжи,
Дўстлар, йўлчи ҳамроҳлар бўлганида жамулжам.
Ҳа, баҳор деганида сизнинг кўз ўнгингизда
Ўзга завқли қуёшли кундуз бўлур намоён.
Мен баҳорнинг мафтуни, лекин ўзга гашти бор,
Қуёшли кундуз-кечи қалбга завқ берар ҳар он.
Баҳор, гуллар чамани, салқин оромбахш кеча,
Кўкда сузган тўлин ой менга кўпдандир таниш.
Болалик йилларимнинг завқи ортаркан дилда,
Мамнунман, шўх ёшлигим яйловда топди қониш.
Қуёш зарҳал кокилин ёйганида оламга,
Қир, адирнинг сепидир яйлов тўла сурув қўй.
Дўстим, шодлик чамани шу бахтмакон Ватанда,
Саодатли умрнинг эрта-кечин қалбдан суй!

60

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

61

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ҚЎШИҚЛАР

Қўшиқлар...
Юракда оқсангиз дейман.

Жўшқин илҳом бўлиб кирсангиз қалбга.
Қўшиқлар...

Тонг каби боқсангиз дейман,
Ҳар тонг нури билан йўғрилган шеърга.
Юрак таронасин нозли пардаси –
Қўшиқлар... нақадар ҳароратга бой.
Латиф оҳангида баҳор нафаси,
Бу нурли жозиба, бу – гул, бу – чирой.
Дилрабо қўшиқлар, мафтунман сизга,
Сиз қалбда шодлигим, ҳамдам, ҳамнафас,
Нозик ҳис, чўнг қудрат, латофат сизда,
Дилдан аримассиз ҳар дам, ҳар нафас.
Ёшлик жилваранги – шўхлиги сизда,
Сизда гўзалликнинг ноз қарашмаси.
Қўшиқлар... оламча мазмун ҳам сизда,
Жўшқин ҳиссиёту илҳом чашмаси.
Қўшиқлар...
Юракда оқсангиз дейман.
Жўшқин илҳом бўлиб кирсангиз қалбга.
Қўшиқлар...

Тонг каби боқсангиз дейман.
Шу тонг нури билан йўғрилган шеърга.

62

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

63

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

СЕРЗАВҚ ҲАТТО...

Серзавқ ҳатто баҳор осмони,
Кўкда сузган иккита булут –
Эслатади икки жуфт лабни,
Қара, дилдор, ҳазилни унут.
Учрашдилар иккиси, ана,
Ана, лаблар лабга қопишди.
Ҳазил эмас, керак-ку инсоф,
Ҳатто булутлар ҳам топишди.

ШАРТ

Ўтираман столда ёлғиз,
Сочларимни тортқилар шамол.
Девор оша бирдан қўшни қиз
Бўйлади-да, ташлади савол:
– Бўлай дедим хаёлингизни,
Қутулсангиз сиз ҳам ўйлардан.
... Мен хаёлдан кечай, тайёрман,
Сиз ҳам кечинг девор бўйлардан.

64

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

65

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ГЎЗАЛ

Гўзалларнинг кўрганман кўпин,
Барчаси ҳам гўзал, дилрабо.
Баъзисида – қош камон, ҳусн –
Бошқасининг кўзларига жо.
Лол бўлади қора тун бирин –
Сунбул янглиғ сочини кўргач.
Нозда гулни қолдирар ортда
Баъзи гўзал севгач-очилгач.
Ҳар бирининг ҳусни ўзгача,
Ҳар бирига ҳар нарса қиёс:
Бири гулга, бири сунбулга,
Бири ойга ўхшайди, бу рост!
Аммо, дилдор, не гўзаллик бор,
Бари сенда бўлган мужассам.
Ё бўлмаса, танҳо ҳуснингдан
Бошқаларга берганмикансан?

66

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

67

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ИШОНЧ

Қирлар қирга кетган улашиб,
Шабнамларда ўйнашади нур.
Собиқ жангчи турар юксакда
Ғарамларга боққанча мағрур.
Кўз олдидан ўтар Брянск
Ва Белорус пичанзорлари.
Аччиқ тутун ичра ёнган буғдойзор...
Жангу жадал йилларнинг бари...
Ҳам газета саҳифасига
Яна қайта югуртади кўз.
“Йўқол, уруш! Яшасин, тинчлик!”
Миллионларнинг хитоби у сўз –
Уфқлардан бермоқда садо,
Атрофига жаҳонни жамлар,
Деҳқон билар, қолмас қайтадан
Тўфон ичра боғлар, ғарамлар...
Шунда қуёш энтикиб аста
Тоғлар аро кўтаради бош.
Гўё қирлар узра жангчи-ю,
Қуёш эмас, деҳқон ва ишонч.
Қирлар қирга кетган улашиб,
Шабнамларда ўйнашади нур.
Собиқ жангчи турар юксакда
Ғарамларга боққанча мағрур.

68

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

69

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ҲОЙ, ШАББОДА

Ҳой, шаббода, тўхта-чи, бир дам,
Гапларимга қулоқ сол бироз.
Қани, айт-чи, қайда тунайсан?
Нега сирли чиқариб овоз?
Чечакними? Нени куйлайсан
Ёки райҳон муаттарини?
Шошиласан қайси димоққа –
Элтиш учун гуллар атрини?
Ялангларни супурасан соз,
Сўнг ўйнайсан олча гулларин.
Қиз дафтарин варақлаб шоввоз,
Тўзғитасан йигит йўлларин.
Шўхликларга тўлиб, дам ором,
Дам шўх ташвиш ортиб келасан,
Майли,
Лекин у қизнинг, қачон
Рўмолини тортиб кетасан?!

70

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

71

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ГУЛ ВА ШАБНАМ

Гул ҳуснига кўпдандир шабнам –
Бўлган экан ошиқ, беқарор.
Унга ҳар тонг сўйларкан розин,
Бўлгил, деркан, менга вафодор.
Вафосизнинг “ширин” сўзига
Юзин очиб, кўнганкан гул ҳам,
Қуёш чиққач (гул вафодори)
Зумда ғойиб бўларкан шабнам.
Шундан буён гулни ром этмоқ
Бўлиб, шабнам ҳар тонг келармиш.
Бевафони рашк этиб офтоб,
Гул юзидан уни қувармиш.

БЕВАФОГА

Рангсиз гулни гул демагайлар,
Ишқсиз қалбни қалб демас асло.
Тотли бўлур гулда ҳид бўлса
Ва севгида бўлолса вафо.
Қўлдан қўлга ўтган бир гулнинг
Ранги ўчмиш, сўлиб қолар бот.
Вафосизнинг ҳирсу ҳаваси
Ва ҳеч қачон боғламас қанот.

72

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

73

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

АЧЧИҚЛАНМА

Сен гулимсан, деганда, нега
Рангинг учиб, тошди ғазабинг?
Гул ҳуснига қиёс этгулик,
Офатижон, ҳуснинг, безагинг.
Ҳусн, безак монандми гулга,
Монанд бўлса тенгдир умри ҳам!
Аччиқланма, жоним, менимча,
Ақлинг гулга ўхшамас ҳеч ҳам.

БЎРОН

(1917 йил)
Ўтган, кўзга чалинмас, дўстим,
Фикр этиб кўрамиз бироқ.
Учрар унга хос хислат, исм,
Ҳар қадамда гарчанд соддароқ.
Йўллардаги хазонни, хасни
Ел чирпирак этганда шу он.
Ўхшатаман: Элимдан бахтни
Сен ҳам шундай супурдинг, бўрон!

74

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

75

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ШАРҚ ТУНИ

“Шунда нелар келмас мудраган ўйга”
Державин

Севаман, сеҳрли Шарқ туни, сенинг
Ажиб хаёлларга бой оғушингни...
Ҳофиз шеъри каби билмасдан тиним,
Қора кокилингни тўлғонишини.
О, нақадар буюк ўйчан тоғларинг,
О, нақадар гўзал сендаги виқор.
Ҳам тоғлар ортида мусулмон қизнинг
Нозик қўлларида айланар тумор.
Тоғ қадар буюксан сеҳргар кеча,
Тоғ қадар жодулар, тилсимларга бой.
Кўҳи Бадахшондан Кўҳи Қофгача
Бир зум учар отлар... Тун, сенга чирой.
О, тоғлар ортида қоп-қора қуюн,
Жину алвастилар бўлиб унда жам.
Ердаги Пайғамбар умматларини
Мудҳиш ғорлар томон етаклар бу дам.
Етаклар-у, бирдан қоп-қора тунда
Қорли чўққиларга тикиб қолар кўз:
Бунда озод қизнинг қаҳқаҳасию
Ўлкам осмонида чақнаган юлдуз.
Етаклар-у... учар, ўчгандай туман,
Асрий афсоналар аро бир хумор.
Тоғ қадар юксалар: маъюс ва ўйчан,
Нозик қўлларида тутганча тумор.

76

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

77

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ҚЎШИҒИМ КАБИ

Еллар, мени афв этинг, агар
Сиз-ла бирга уча олмасам.
Боғлар атрин пуркаб сарбасар
Тоғлар кўксин қуча олмасам...
Еллар, куйга тўлиб учингиз,
Учинг диллар ошиғи каби,
Гулзорларни тинмай қучингиз
Менинг ўтли қўшиғим каби.

БУЛУТГА БОҚҚАНДА...

Анов пағалардан ясасам ҳайкал,
Юлдузни кўз этсам, виқор тоғлардан
Ва мармар лабларга берганда сайқал
Булбул қўшиқ элтса кўркам боғлардан.
Булут фойдасига майли бу хаёл
Бўлмасам, у жойда булбул не қилсин!
Ҳайкал қайга кетди?! Қўяқол, хаёл,
Гўзаллик қадрини булут не билсин!

78

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

79

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ҲАЙВОНОТ БОҒИДА

Ваҳший илон оч ва ютоқиб,
Тўлғонарди панжара ичра.
Шунда кимдир келтирди шошиб,
Бир қуёнча... ёш, норасида.
– Мана, кўриб қўйинг, одамлар,
Ҳозир ютар, бу – илонга ем.
Илонга ем?! Тириклайин-а...
Воҳ, ловуллаб кетди юрагим.
Шўрлик қуён, бечора қуён,
Ҳимоясиз ночор ва содда.
“Не гуноҳим бордир” дегандай
Мўлт-мўлт боқар эди атрофга.
Ўрганмаган бу ҳолга кўзим,
Тўлиб келди халқумимга ёш.
Шўрлик қуён кўзимга шу зум
Кўринганди укамдай ёввош.
– Тўхта, оға, ем келтирайин
Қуёнга ҳам, илонингга ҳам.
Илон ваҳший тамшанди, эвоҳ,
Бердингми-а, тошбағир одам.

80

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

81

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ГУЛ

Қўлимга гул тутганинг маҳал
Дединг: “Меҳрим пайванд шу гулга”.
Оқ йўл тилаб қолдинг сен хушҳол,
Мен жўнадим қўриқ, бўз ерга.
Боғ-чаманзор яратдик бунда,
Гул ўстирдик гулинг мисоли.
Балки, меҳринг ошгандир гулга,
Гар гул бўлса севги тимсоли.

ОҚСАРОЙ ЁНИДА

Қуёш зарҳалини сочмаган ҳали,
Ҳали чошгоҳига улгурмаган кун.
Навруз гўзаллигин кўрган маҳалинг,
Ҳуснингга бунчалик бўлмассан мафтун.
Уфқ ранги билан этар рақобат,
Хилма-хил товланган жилвакор нақшлар.
Тошга-да йўқликни у берар фақат,
Абадийликни ҳам инсон бағишлар.
Бу санъат моҳири ким бўлса ҳамки,
Кўз нурин қўшгандир бу ранг, бу сирга.
Санъатинг олдида бош эгар халқим,
Айлансам қанийди бутун асрга.

82

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

83

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

***

Шаҳрисабз азим шаҳар, гул шаҳар,
Темур юрти, қадим шаҳар, ул шаҳар.
Қайнар булоқ минбари гулзор томон,
Янгратади бунда толе қўшиғин.
Нақоратин айтиб қадим Оқсарой
Мафтун этди Шаҳрисабз ошиғин.
Баҳона, деб севганимнинг васлини,
Кўрдим бунда болталарнинг аслини.
Мухлисининг истагию ғурури,
Яша, деган меҳнат, ижод Темури.

84

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

85

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ОРЗУ ЙЎЛЛАРИДА

Шовуллайди кўм-кўк ўрмонзор,
Япроқларда муздай ҳарорат.
Саҳар чоғи, қушлар беозор,
Уясидан қоқдилар қанот.
Еллар билан келди сўроқлаб,
Ҳузуримга ёшлик илинжим.
“Тонгда юрма, қолма тумовлаб,
Йироқ кетма, жоним-соғинчим”.
Мен биламан, қиздирса қуёш,
Маврид етиб, тинса сарин ел.
Шунда унинг ўпиб, ёлвориб:
“Иссиқларда юрма”, дейишин.
Кулсам кулар, шодлиги дунё,
Сал қийналсам, кўзларида нам.
Улғайтганинг ўзидир бирга
Менинг орзу йўлларимда ҳам.

86

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

87

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ЖАЙРОН ҚЎШИҒИ

Қаршининг чўлида кезувчи жайрон,
Жайхун соҳилида турибди ҳайрон:
– Аввал Мажнун ила айлардим сайрон,
Қаён кетди бу кун кўҳна чўллар, ҳей.
Ўлкадан ўлкага самум кезарди,
Қуюн чарх урарди ва қум кезарди.
Танҳолик ҳасрати қалбим эзарди,
Нечоғлик бенаво дардли йўллар, ҳей.
Ғамим кўҳна эди, чекканим фарёд,
Саҳро алангаси мен учун сайёд,
Дер эдим туну кун армоним зиёд,
Нечун кўз ёшимдан тўлмас кўллар, ҳей.
Келақол сен букун, Лайливаш пари,
Шодон ғазал тўла Мажнун дафтари,
Қулонлар биз ёқдан чекинди нари,
Келсанг хандон урар сафсар гуллар, ҳей.

88

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

89

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ҒЎЗА ГУЛИ

Пахтазор оралаб, айни наҳорда
Ғўза қучоғида учратдим гулни.
Қалбни сирли, оташ қоплади шунда,
Эсладим ногаҳон, сени – гул юзни.
Эсингдами, бир йил муқаддам
Пахтазорда мен-ла юрганинг?
Ғўза гулин кўриб, севгимнинг
Хабарчиси гулдир, деганинг.
Ҳа, севгининг хабарчиси – гул,
Нақадар соф, севги тимсоли!
Ажаб эмас, гулни ардоқлаш
Бўла олса севги мисоли.
Мен-чун азиз ҳар бир тўп ғўза,
Ҳар япроқ гул севгинг каби соф.
Шабнам эмган сўнгсиз пахтазор
Қалбинг каби беғубор, шаффоф.
Ўқишингни битиргач, тезда,
Моҳир деҳқон – олим бўлиб қайт.
Қалбга, гулга меҳр-садоқат –
Кўрсатувчи ёрим бўлиб қайт.
Мўл-кўл ҳосил – план ошиғи,
Ҳосил тўйи, ялла, куй, ёр-ёр.
Меҳнат гашти, аммо далада
Бизни кутар сахий пахтазор.
Севгимиз ҳам гўёки гулдек,
Меҳру вафо кутади қалбда.
Садоқатга йўғрилган кўнгил
Севгига ҳам содиқ, албатта.

90

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

91

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ОНА ҚИШЛОҚ

Яна кўз ўнгимда қув болалигим,
Яна энтиктирган тоғнинг ҳавоси.
Яна дараларнинг қоплаб борлиғин,
Ўша қалбга яқин найнинг навоси.
Қувноқ болалигим, о, она қишлоқ,
Яна сени қўмсаб ҳузурингдаман.
Орзу-мақсад томон йўл олганим чоқ,
Оқ йўл берган эдинг, ўз сўзимдаман.
Ҳали шаббода ҳам уйғонгани йўқ,
Кеча ўнинчини битирган чоқда
Қўлларимни сиққан ўқитувчим ҳам
Бир зум хаёлимдан чекингани йўқ.
Қалбимда болалик хотираларинг,
Сенми шеърга ташна, о, она қишлоқ.
Сен билан туташдир мақсад йўлларим,
Шеърларим чашмадек шўхчан, шарқироқ.
Яна кўз ўнгимда шўх болалигим,
Яна энтиктирган тоғнинг ҳавоси,
Даралар сўнгида найнинг овози,
Мен сенинг ўғлингман, эй она қишлоқ.

92

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

93

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

МАКТУБ

Шўх-шўх парвоз этган қушлар,
Қулоқ солинг куйимга.
Сўнгра учиб, етинг тезда,
Менинг она уйимга.
Онагинам уйда мени
Кутар айвон остида.
Қадамгинам теккан жойда,
Йўлгинамнинг устида.
Балки онам сиз борганда
Буғдой ёйган бўлсалар.
Сизлар унинг буғдойини
Ҳар ён сочманг, қушчалар.
Балки онам том бошига
Туршак ёйиб тушгандир.
Эй қушчалар, тегманг унга,
Илтимосим сиздандир.
Сўнмоқдадир, балки хира,
Кўзларининг ёлқини.
Хаёлидан кетмас сира
Боласининг тақдири.
Саломимни элтинг, қушлар,
Шоир ўғлинг омон, денг,
Эрта-индин келиб қолар,
Соғинган кўп ёмон, денг.

94

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

ТУНЛАРИМНИ ЁРИТУВЧИ ТОНГ

Куйлаганим шодлик билан бахт,
Қадамимда ҳислар яширин.
Бошим узра она табиат
Алла айтар, куйлар бетиним.
Шўх еллардек учгин, илҳомим,
Нурларингни қуёш бўлиб соч.
Зафарларинг басрий иқболим,
Сенга шеърдан ясаган гултож.
Дарё оқар сокин ва жимжит,
Ўйга чўммиш мовий тўлқинлар.
Уйқудаги қиз каби сокин,
Енгил, нафис фусункор еллар!
Табиатни эркаладим соф,
Лабим босдим гул яноғига.
Шивирладим, йироқдаги ёр,
Рашкли дилдор, кел қучоғимга.

95

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

***

Ҳисор тоғларида оқшом нафаси,
Юз очади сокин, тунги манзара.
Эшитилар айиқнинг тош қулатиши,
Унгурларда шошган асов шаршара
Шовқин солар фақат...жимжит ва сокин.
Мудроқ далаларни чорлар қўйнига
Йироқ чўққидаги милтир чироқлар.
Бир-бир ўча бошлар, кетар уйқуга,
Бари сокин, мудрар, чарчоқ ва гўё
Шошқин сувларнинг-да тингандай саси...
Қайдасан, мангулик қўшиқчим менинг,
Қани, кел, ёшликнинг шўх илоҳаси...

96

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

97

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ЧЎҚҚИДА

Қорли чўққиларнинг ўпиб бошини,
Баҳор мусиқасин уйғотар қуёш.
Кумуш кўкатларнинг ўриб сочини,
Илониз сой оқар, тўлғониб бебош...
Нозик жилоланиб, саҳар туманин
Қўйнига индирар беғубор бўшлиқ.
Сайқал этар офтоб тоғлар чаманин,
Даралар сўнгида – пурвиқор қишлоқ...
Нозик кашта мисол боғлар ранго-ранг,
Еллар-ла атрини пуркар олчазор,
Шеър оқар, нур оқар, куйлар ҳамоҳанг,
Илҳом қўшиқчиси – кўклам бастакор...
Тасмадек ўралиб, тоғнинг белида,
Даралар аро у, бериб қўлга қўл.
Ястаниб кўринар қоя сўлида,
Ана, ҳув қишлоққа тушадиган йўл...
Чўққилар кифтидан теграда нур ҳол,
Кўринади қишлоқ, гўё қатра бол.

98

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

99

Oyina.uz portali kutubxonasi

АБДУЛЛА ОРИПОВ

ҲИКОЯ

“Дунё гўзал кўринур сенга”.
Ҳ.Олимжон

У узоқ манзилимда сайр этдим, дам олдим,
Оқ саллали чўққилар сўйлаб бердилар эртак.
Тонгда эсган шаббода денгизига шўнғидим,
Дилим тонгдек ёришди, гулларга тўлди этак.
Барин, барин тингладим, завққа йўқдир ниҳоя.
Севганимнинг соғинчи – худди ўзи ёнимда.
Барин, барин тингладим, бари битта ҳикоя:
– Дунё гўзал бахтингдек, боққин истиқболингга.

100

Oyina.uz portali kutubxonasi

ШОИРНИНГ ТУҒИЛИШИ

101

Oyina.uz portali kutubxonasi