๑๑๒ รูปที่ ๑๒๖ ประตูบรรทุกพร้อมที่จะปิดหรือเปิดได้ ไขว้แขนทั้งสองกอดหนัาอกทำซ้ำ รูปที่ ๑๒๗ ดับเครื่องยนต์ เหยียดนิ้วชี้มือหนึ่งลากผ่านคอ ในท่า "ทำการตัดคอ " ถ้าหากต้องการดับเคร ื่ องยนต์ เฉพาะเครื่องใด ซึ่งมีหลายเครื่องยนต์ ก็ให้ทำเช่นเดียวกับที่กล่าวแล้ว และใช้อีกมือหนึ่งชี้ไปยัง เครื่องยนต์ที่จะทำการดับนั้น
๑๑๓ รูปที่ ๑๒๘ ต่อ APU (เครื่องกำเนิดไฟภายนอก ) เหยียดแขนทั้งสองเหนือศีรษะ เอานิ้วชี้ของมือขวา ใส่ลงไปในกำมือของมือซ้าย (กลางคืนการเคลื่อนไหวเหมือนกัน ใช้กระบอกสะท้อนแสงอยู่ใน มือซ้ายในทางด ิ่ ง และกระบอกสะท้อนแสงมือขวาในทางระดับ) รูปที่ ๑๒๙ ตัด APU เหยยีดแขนทั้งสองเหนือศีรษะ ดึงนิ้วของมือขวาออกจากกำมือของมือช้าย (กลางคืนการเคลื่อนไหวเหมือนกัน เวันแต่ให้กระบอกสะท้อนแสงในมือซ้ายตั้งตรง และ กระบอกสะท้อนแสงในมือขวาอยู่ในทางระดับ)
๑๑๔ รูปที่ ๑๓๐ ไม่ล็อกล้อหัวหรือล้อหาง ยกแขนทั้งสองขึ้นเหนือศีรษะ หันฝ่ามือเข้าหากัน รูปที่ ๑๓๑ ล็อกล้อหัวหรือล้อหาง นำฝ่ามือท ั้ งสองมาประกบกันเหนือศีรษะ
๑๑๕ รูปที่ ๑๓๓ ใส่ห้ามล้อ กำมือทั้งสองในระดับสะโพก กวาดเข้าหากันพร้อมกับหัวแม่มือทั้งสองเหยียด และชี้เข้าข้างใน รูปที่ ๑๓๔ ถอนห้ามล้อ นักบินตรวจสอบทวนชุดของห้ามล้อมือ แล้วก็ให้สัญญานถอนห้ามล้อออก โดยกำมือกวาดแขนออกไปข้างนอก พร้อมกับเหยียดหัวแม่มือ และช ี้ ออกไปข้างนอก คนให้สัญญาณแท็กซี่แสดงการตอบรับสัญญาณโดยกำมือทั้งสองที่ระดับสะโพก ทำอาการเช่นเดียวกับนักบิน
๑๑๖ รูปที่ ๑๓๕ ดรู๊พสต๊อบ (DROOP STOPS ) ไม่เข้าท ี่ เหยียดแขนขวาไปทางหน้าลำตัว มือกำระดับสะเอว หัวแม่มือช ี้ ลง รูปที่ ๑๓๖ ดรู๊พสต๊อบ (DROOP STOPS ) เข้าที่ ยกแขนขวาท่อนล่างขึ้นหัวแม่มือช ี้ ช ึ้ นกำมือระดับไหล่
๑๑๗ รูปที่ ๑๓๗ ขอเกี่ยวไม่เข้าที่ ยื่นแขนทั้งสองไปข้างหน้า ทำท่าฟันลง รูปที่ ๑๓๘ ขอเกี่ยวเรียบร้อย ยกแขนทั้งสองขึ้นเหนือศีรษะในท่า “ไต่เชือก”
๑๑๘ รูปที่ ๑๓๙ หย่อนลวดสลิงบรรทุกของลงได้ เหยียดนิ้วชี้มือข้างหนึ่ง ลากผ่านคอในท่า "ทำการตัดคอ" ๔๘. ท่าสัญญาณของพลประจำรถปั้ นจั่นและรถกู้ท่าสัญญาณที่แสดงภาพประกอบในรูปที่ ๑๔๐ นั้น สำหรับพลประจำรถปัน้จั่นและรถกู้ใช้โดยตรง ในการปฏิบัติหน้าที่ต่างๆ ควรจะใช้คนส่งสัญญาณเพียงคนเด๋ียว ภาพท่าสัญญาณทั้งหมดต้องให้พลประจำรถเห็น ก. ยกน้ำหนักบรรทุกขึ้น รูปที่ ๑๔๐ ท่าสัญญาณของพลประจำรถปัน้จั่นและรถกู้
๑๑๙ ข. ยกน้ำหนักบระทุกขึ้นช้า ๆ ค. หย่อนน้ำหนักบรรทุกต่ำลง รูปท ี่ ๑๔๐ (ต่อ)
๑๒๐ ง. หย่อนน้ำหนักบรรทุกต่ำลงช้าๆ จ. ยกคนปั้ นจ ั่ นข ึ้ น รูปที่ ๑๔๐ (ต่อ)
๑๒๑ ฉ. ยกคันปั้นจั่นขึ้นช้าๆ ช. ยกคันปั้นจั่นขึ้น และนิ่งไว้ รูปที่ ๑๔๐ (ต่อ)
๑๒๒ ซ. ยกดันปั้นจ ั่ นขึ้น และหย่อนน้ำหนักบรรทุกต่ำลง ญ. ลดคันปั้นจั่นต่ำลง รูปที่ ๑๔๐ (ต่อ)
๑๒๓ ด . ลดคันปั้นจั่นต่ำลงช้า ๆ ต. ลดคันปั้นจั่นต่ำลง และนิ่งไว้ รูปที่ ๑๔๐ (ต่อ)
๑๒๔ ถ. ลดคันปั้นจั่นต่ำลง และยกน้ำหนักบรรทุกขึ้น ท. เหวี่ยงน้ำหนักบรรทุกไปในทิศทางท ี่ ช ี้ รูปที่ ๑๔๐ (ต่อ)
๑๒๕ น. กำมือทั้งสองหมุนไปในทิศทางที่กำหนดเป็นวงกลม บ. เลย ี้ วขวา ป.เลี้ยวซ้าย ล๊อกสายพานทางด้านที่เสดงโดยกำมือยกขึ้น เลื่อนสายพานทางด้านตรงข้าม ไปในทิศทางที่แสดง โดยกำมือหมุน รูปที่ ๑๔๐ (ต่อ)
๑๒๖ ผ. เครื่องเกาะ ( หรือเครื่องจับ ) ทุกสิ่ง ฝ. หยุด พ. เปิดถังงับตัก รูปที่ ๑๔๐ (ต่อ)
๑๒๗ ฟ. ปิดถังงับตัก รูปที่ ๑๔๐ (ต่อ) ๔๙. ท่าสัญญาณเพิ่มเติมคำบอกคำสั่งกระโดด ภาพทำสัญญาณทั้ง ๗ ท่า ในรูปที่๑๔๑ นั้น เป็นการเพิ่มเติมคำบอกคำสั่งกระโดดร่ม ในการ ปฏิบัติการส่งทางอากาศ การใช้สัญญาณเหล่านี้เพื่อเป็นการป้องกันการสับสน ในเมื่อคำบอกคำสั่งของ ผู้ควบคุมการกระโดดไม่สามารถได้ยิน เนื่องจากเสียงเครื่องบินดังกว่า ก. ภายในเคร ื่ องบิน เมื่อปรากฏว่ามีสัญญาณไฟแดง ผู้ควบคุมการกระโดดจะให้คำบอกคำสั่งกระโดด คำสั่งจะต้องให้ด้วยความเข้มแข็งเด็ดขาด เพื่อก่อให้เกิดความเชื่อมั่นและกระตือรือร้นแก่ผู้กระโดดทั้งหมด ข. แขนท ี่ใช้สำหรับให้สัญญาณนั้น ควรอยู่ใกล้ที่สุดกับแนวกลางของระวางบรรทุก ส่วนแขนอีกข้าง หนึ่งจับสายเคเบิลไว้ให้แน่น เพื่อทำให้ทรงตัวอยู่ได้ ค. ผู้ควบคุมการกระโดดหรือผู้นำ จะเคลื่อนตัวของเขามายังท่า "ยืนประตู" ที่ประตูเคร ื่ องบิน สัญญาณ "ยืนประตู" และ " โดด " ซึ่งเป็นสัญญาณเพ ิ่ มเติมคำบอกคำสั่งนั้น ไม่มีความจำเป็นนัก ง. ไฟเขียวเป็นสัญญาณให้กระโดด แต่ละคนก็กระโดดตามคนนำไปตามลำดับ นอกจากเหตุการณ์ข้อ ใดข้อหน ึ่ ง ดังต่อไปน ี้ (๑) มีสัญญาณ "ไม่กระโดด" (ควันแดง แผ่นผ้า หรือไฟ) ท ี่ สนามกระโดด (๒) มีเคร ื่ องบินอื่น ๆ อยู่ข้างล่าง หรือมีสิ่งท ี่ เป็นอันตราย (๓) สภาพการณ์บางอย่างภายในเครื่องบิน ทำให้ทางออกไม่มีความปลอดภัยพอ ตัวอย่าง เช่น สายเคเบิลขาดหรือชำรุด จ. ลำดับคำสั่งกระโดดมีดังน ี้ หมายเหตุในรูปที่ ๑๔๑ ในการเคลื่อนตัวออกไปของผู้ควบคุมการกระโดดร่มการจะอยู่ในทิศตรงข้าม กันพอดี ถ้าเขายืนอยู่ใกล้ประตูขวา ให้เคลื่อนไปประตูซ้ายอยู่ใกล้เคียง
๑๒๘ (๑) เตรียม (รูปที่ ๑๔๑) ผู้ควบคุมการกระโดด เหยียดมือและแขนขวาของเขาไปข้างหน้า พร้อมกับฝ่ามือ อยู่ในทางด ิ่ ง นิ้วมือทั้งห้าเรียงชิดติดกัน ๑ เตรียม รูปที่ ๑๔๑ ทำสัญญาณเพ ิ่ มเติมคำบอกคำสั่งกระโดดร่ม (๒) แถวนอกลุก (รูปที่ ๑๔๑) ผู้ควบคุมการกระโดดช ี้ มือไปทางต่ำกว่าด้านข้างของเครื่องบินด้วยมือ และ แขนซ้าย พร้อมกับหันฝ่ามือข ึ้ น แล้วกวาดแขนขึ้นมาข้างบน สูงกว่าระดับไหล่เล็กน้อย ๒. แถวนอกลุก รูปที่ ๑๔๑ (ต่อ)
๑๒๙ (๓) แถวในลุก (รูปที่ ๑๔๑) ผู้ควบคุมการกระโดดช ี้ มือไปทางที่ต่ำกว่า ด้านหน้าของเครื่องบินด้วยแขน และมือขวา พร้อมกับหันฝ่ามือขึ้น แล้วกวาดแขนขึ้นมาข้างบนสูงกว่าระดับไหล่เล็กนอ้ย ๓. แถวในลุก (๔) สับขอ (รูปที่ ๑๔๑) ผู้ควบคุมการกระโดดยกแขนขวาท่อนล่างขึ้นข้างหน้าในทางด ิ่ ง และ ทำท่าสับขอด้วยน ิ้ วมือและนิ้วชี้ นิ้วอื่น ๆ ของมือขวากำแน่น ๔. สับขอ รูปที่ ๑๔๑ (ต่อ)
๑๓๐ (๕) ตรวจสาย (รูปที่ ๑๔๑) ผู้ควบคุมการกระโดดใช้นิ้วหัวแม่มือ และนิ้วชี้มือขวา ทำเป็นรูปวงกลมทำท่าดัน และดึงหลาย ๆ คร ั้ ง ในการดัน-ดงึนี้ควรจะดันตรงออกไป และดึงกลับมาตรง ๆ ในระดับสายตา ๕. ตรวจสาย (๖) ตรวจเครื่องแต่งตัว (รูปที่ ๑๔๑) ผู้ควบคุมการกระโดด ใช้มือขวาตบที่หน้าอก (ตรงเครื่องปลดปล่อย) ฝ่ามือหันเข้าข้างใน ๖. ตรวจสอบเครื่องแต่งตัว รูปที่ ๑๔๑ (ต่อ)
๑๓๑ (๗) รายงาน ( รูปที่ ๑๔๑ ) ผู้ควบคุมการกระโดดยกมือขวาขึ้นมาป้องตรงหลังหูขวา หันฝ่ามือไปทางผู้ กระโดด หันศีรษะไปทางซ้ายเล็กน้อย และตาทั้งสองมองตรงไปข้างหน้า (๘) ยืนประตู ผู้ควบคุมการกระโดดไม่ให้สัญญาณ สำหรับคำสั่งน ี้ (๙) โดด ผู้ควบคุมการกระโดดไม่ให้สัญญาณ สำหรับคำสั่งน ี้ ๗. รายงาน รูปที่ ๑๔๑ ( ต่อ)
ตอนที่ ๘ เสียงสัญญาณ ๕๐. การสื่อสารประเภทเสียง การสื่อสารประเภทเสียงแบ่งออกง่าย ๆ ตามเครื่องมือ เช่น นกหวีด เครื่องทำเสียงหวอ (ไซเร็น) ระฆัง เครื่องขยายเสียงและเครื่องทำเสียงระเบิด ประโยชน์สำคัญของเสียงสัญญาณก็คือดึงดูดความสนใจ ส่งข่าวที่ เป็นอาณัติสัญญาณและกระจายเสียงเตือนภัยออกไป เสียงสัญญาณอาจใช้ส่งข่าวเป็นประมวลเลขสัญญาณก็ได้ อย่างไรก็ดีข่าวต่างๆ ที่จะส่งโดยเครื่องมือชนิดนี้จะต้องให้สั้นและง่าย เพื่อป้องกันการเข้าใจผิด เสียง สัญญาณใช้ได้ผลในระยะใกล้ ๆ เท่านั้น และผลที่ได้รับจะลดลงอย่างมากจากเสียงรบกวนต่าง ๆ ในสนามรบ การสื่อสารประเภทนี้ล่อแหลมต่อการถูกข้าศึกดักรับ ดังนั้นการใช้อาจต้องจำกัดด้วยเหตุผลทางการรักษาความ ปลอดภัย ๕๑. เสียงสัญญาณ เสียงสัญญาณ หมายถึง การใช้วัตถุหรืออุปกรณ์ใดๆ ทำให้เกิดคลื่นเสียงเพื่อส่งสัญญาณใน ระยะใกล้ (จะต้องมีการนัดหมายล่วงหน้า) วัตถุ/อุปกรณ์ที่สามารถทำให้เกิดเสียงสัญญาณได้ เช่น นกหวีด/ เสียงปืน/แตร /ไซเรน/ระฆัง/เขาสัตว์/เหล็กสามเหลี่ยม ฯลฯ คุณลักษณะการใช้งาน - ดึงดูดความสนใจได้ดี สำหรับให้เตรียมความพร้อม - เป็นสัญญาณแจ้งเตือนภัยโดยเฉพาะกรณีฉุกเฉิน - ใช้รับ-ส่งสัญญาณตามที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้า/อาณัติสัญญาณ - สามารถส่งเป็นประมวลสัญญาณได้เพื่อ รปภ.ส่งข่าว ข้อจำกัดการใช้งาน - ส่งข่าวสั้นๆ - ใช้ได้ระยะใกล้ - ถูกรบกวนได้ง่าย - ถูกดักรับได้ง่าย ตัวอย่างการใช้เสียงสัญญาณ เป่านกหวีดยาวๆ ๓ ครั้ง/เสียงแตรรถยนต์/ยิงปืนเว้นระยะเท่ากัน ๓ นัด หรือยิงปืนกลรัว ๓ ชุดสั้นๆ หมายถึง มีภัยทางอากาศ-ถูกพลร่มโจมตี หรือ ถูกหน่วยยานยนต์โจมตี เป็นต้น นอกนั้นก็ยังใช้เป็นเสียงขอ ความช่วยเหลือต่างๆ เสียงรัวจากการตีเหล็กสามเหลี่ยม/เหล็กรางรถ/กระป๋องเปล่า ฯลฯ ก็อาจเป็นสัญญาณแทนการถูก โจมตีด้วยไอพิษ
รส. ๒๑-๖๐ พ.ศ.๒๕๖๕