762 พระไตรปฎิ กปริทรรศน์ พระสุตตนั ตปฎิ ก
ขอ้ สงั เกต
จรยิ าปฎิ กคอื ชาดกอยา่ งสนั้ มงุ่ แสดงการบ�ำเพญ็ บารมี ๓๐ ประการใหเ้ หน็ เปน็ ตวั อยา่ งวา่
ผู้จะเป็นพระพุทธเจ้าน้ันต้องปฏิบัติตัวอย่างไร แม้แต่ในจริยาปิฎก ๓๕ เรื่องนั้น แสดงเพียง
การบ�ำเพ็ญทานบารมี ๑๐ เร่ือง ศีลบารมี ๑๐ เรื่อง เนกขมั มบารมี ๕ เร่ือง สัจจบารมี ๖ เรอ่ื ง
อธษิ ฐานบารมี ๑ เร่ือง เมตตาบารมี ๒ เรือ่ ง และอุเบกขาบารมี ๑ เรื่อง ยงั ขาดปัญญาบารมี
วิริยบารมี และขนั ติบารมีไปกต็ าม ทา่ นกไ็ ด้ยกตัวอย่างจากชาดกมาเป็นตัวอยา่ ง พระไตรปิฎก
ไว้ในสโมธานกถาแล้ว หากท่านผู้อ่านต้องการทราบความโดยพิสดาร พึงกลับไปอ่านชาดกใน
เล่ม ๒๗-๒๘ โดยเฉพาะมหานิบาตในเล่ม ๒๘ ก็จักทราบเร่ืองการบ�ำเพ็ญบารมีทั้ง ๓ น้ี
ไดง้ า่ ยขนึ้ เพราะทง้ั ชาดกและจริยาปฎิ กมีสว่ นสมั พนั ธ์กนั ดังท่ีกลา่ วไว้แล้วในบทน�ำชาดก