เล่ม 1 (บท 1-6 ) test

บทนำ

" .....คุณเคยทำเร่ืองแบบน้ี จรงิ หรอื ไม่....ถ้าคุณแนจ่ ริง โปรด
ออกมาตอบคำถามผมด้วย!!! ส่วนพวกคณุ ท่ีเขา้ ไปดมู ันไลฟ์ เลิกเข้า
ไปดูได้แลว้ !!! ไอห้ มอนี่มนั ไม่รู้เรอ่ื งอะไรหรอก!!! มันกแ็ ค่แกลง้ ทำ
เปน็ รู้เร่อื ง เพื่อเรยี กกระแสไปวันๆเทา่ นัน้ แหละ!!! "

โอย.....ให้ตาย..

ชายหนุ่มรา่ งเลก็ คดิ พลางถอนหายใจ ก่อนท่ีมือข้างทถี่ ือโทรศัพทจ์ ะ
เร่ิมกดปุ่มออกจากไลฟ์ เพื่อที่จะได้ไมต่ ้องไดย้ นิ เสยี งกน่ ด่าของชาย
รา่ งอว้ นทกี่ ำลงั ถ่ายทอดสดอยู่ใหร้ ะคายหู

เขาวางมือถือลงตรงขา้ งท่ีนอน ก่อนจะเริ่มน่งั ครุ่นคิดอย่างหนกั ใจ

จะทำอย่างไรดี....

1

เขาก่ายหน้าผาก ในทีแรก เขาต้ังใจจะถ่ายทอดสดตามปกตเิ หมอื น
ทท่ี ำอยู่ในทกุ ๆวนั แต่หลังจากแอบไปสอดส่องยงั เพจของฝ่ายตรง
ขา้ ม อารมณ์สนุ ทรยี ์และแผนทว่ี างไวก้ ็พังไมเ่ ป็นทา่
เพราะคราวนอี้ ีกฝ่ายไม่ไดแ้ ค่ดา่ ทอเขาเพียงอยา่ งเดียวเหมือนปกติ
แต่ยงั นำความลับอนั ดำมืดของเขาท่ีอุตสาห์ปกปิดเอาไวอ้ อกมาแฉ
อกี ด้วย ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกนั วา่ พวกนนั้ ไปเอาข้อมูลพวกน้มี า
ไดอ้ ย่างไร

มนั เอาขอ้ มลู มาได้อยา่ งไรกัน....มสี ายงน้ั เหรอ?? หรือว่าจะไดม้ า
จากพวกชาวบา้ นรึเปลา่ นะ....

เขาคิดถึงความเป็นไปได้ต่างๆ ซ่ึงมนั กเ็ ปน็ ไปได้หมดทุกข้อ เพราะ
ตัวเขาเองกก็ ่อวรี กรรมเอาไวใ้ ช่ยอ่ ย จึงมคี นในหมู่บ้านจำนวนไม่
น้อยเลยทเ่ี หมน็ ข้ีหนา้ เขา ถ้าจะมีหน่ึงในพวกนั้นนำขอ้ มลู ไปให้ฝัง่
ตรงขา้ มเพื่อทำลายเขา ก็ไม่น่าแปลกใจเทา่ ไหร่

2

เวรกรรมแทๆ้ .... เขาโอดครวญอยูใ่ นใจ แม้จะอยากถอยกลับมาก
สักแคไ่ หน แต่ดูจากไลฟเ์ มอ่ื ตะก้ี ถ้าจะถอยกลับไม่ทันแลว้ ....

กอ่ นหนา้ น้ี ต่อให้ไมม่ ีความลับทว่ี ่า คนในหมบู่ ้านก็ไม่ชอบข้ีหนา้ เขา
อยดู่ ี ซง่ึ น่นั กเ็ ป็นผลมาจาก....คอนเทนต์หลักของชอ่ งทเ่ี ขาทำ....
ในตอนแรกท่ีเร่ิมทำชอ่ งใหมๆ่ เขาลองสรา้ งคอนเทนตโ์ ดยการ
ถา่ ยทอดสดกิจกรรมจปิ าถะต่างๆ เชน่ ทำอาหาร ,ปลูกผักทำสวน ,
เล้ยี งสตั วด์ ู แต่คอนเทนตด์ งั กลา่ ว กด็ จู ะไม่ไดร้ ับผลตอบรบั ทด่ี นี ัก
ครัน้ จะไปเล่นเกมเหมือนนักแคสเกมหลายๆคน ชาวบ้านแถบ
ชนบทอยา่ งเขา ก็ดูจะไม่มีทนุ ในด้านนีส้ กั เท่าไหร่ จะรีววิ หนัง
ความร้เู กย่ี วกับหนงั ก็งูๆปลาๆ ทำไปกน็ า่ จะไมม่ ีคนดูเหมือนเดิม...

จนกระทง่ั วันหนึง่ ....เขากไ็ ด้ค้นพบกบั ความจริงบางอยา่ ง ทั้งคลิป
แมค่ า้ ออนไลนท์ ่ีกำลังทะเลาะกับคนรีวิวสินค้าก็ดี หรอื คลิปดรามา่ ท่ี
มีคนดา่ กันกด็ ี
คลปิ เหล่านน้ั แทบจะไม่มีอะไรเลย ทั้งความจรรโลงใจ ทัง้ สาระ สง่ิ
ท่ีมี กค็ ืออารมณ์ความรู้สกึ ในแงล่ บและคำด่าทอเสยี ๆหายๆเพยี ง
เทา่ นั้น

3

ทงั้ ๆ ที่เปน็ แบบนัน้ ยอดวิวของคลปิ พวกนั้น กลับสงู มากจนนา่
ตกใจ

บ้านา่ .......เราทำคลปิ ออกมาเปน็ ปี คนดูแคห่ ลกั ร้อย.......แตพ่ อเปน็
คลิปพรรคน์ น้ั แค่ 2 วนั ยอดคนดูก็หลกั ลา้ นเชยี วเหรอ !?!??
......งัน้ เหรอ....คนเขา...ชอบดอู ะไรแบบนี้กันสนิ ะ.....

และนนั่ ก็คือจุดเปลีย่ นครั้งใหญใ่ นชีวติ เขา
หลังจากวนั นัน้ รูปแบบคอนเทนต์ในชอ่ งของเขากเ็ รมิ่ เปล่ียนไป
คลปิ เกีย่ วกับกิจกรรมจิปาถะตา่ งๆเรม่ิ ลดน้อยลง กลับกนั ....คลปิ ด่า
ทอผู้อ่นื ของเขาก็เรมิ่ เพ่ิมจำนวนขน้ึ ....
เขาเรมิ่ จากการด่าคนใกลต้ ัว แนน่ อนวา่ ถา้ ดา่ แบบไมม่ เี หตุมีผล คน
ดูคงจะไม่คล้อยตามแน่ เขาจึงดา่ โดยอ้างองิ จากสิ่งทีเ่ กดิ ขนึ้ จริง เช่น
จบั ผดิ สิ่งที่คนคนนั้นทำพลาด จากน้ัน ก็เอามาขย้ีซ้ำด้วยประโยค
ตลกๆ ปนหยาบคายในแบบของตนเอง
ซ่ึงแนน่ อน ว่ามีคนจำนวนไม่นอ้ ยทถ่ี ูกใจคอนเทนต์แบบนี้ เพียงลง
คลิปไปไดไ้ มน่ าน ยอดวิวของคลิปกพ็ ุ่งทะยานแบบท่ีไม่เคยเปน็ มา
กอ่ น สร้างรายได้ใหก้ ับเขาอย่างเปน็ กอบเปน็ กำ

4

เม่อื คลปิ แรกประสบความสำเรจ็ คลิปอ่นื ๆจุงตามมา เมื่อด่าคนใกล้
ตัวเสร็จ เขากเ็ รมิ่ ข้ามไปด่าคนทไี่ กลตัว โดยเน้นเฉพาะคนที่กำลัง
เปน็ กระแส และกำลงั ถกู สงั คมโจมตี
เพราะถ้าหากไปด่าคนทีเ่ ป็นกระแสในแงบ่ วกแบบสุ่มสี่สุ่มห้า แรง
ต้านที่เกดิ จากแฟนคลบั ของคนเหล่านั้น นา่ จะรนุ แรงกวา่ พวกท่ีเหน็
ด้วยกับเขา ดังน้ัน ถา้ เลอื กดา่ คนทกี่ ำลงั ถูกสงั คมโจมตีอยู่ แรงต้าน
ก็จะมนี ้อยลง และอาจจะดึงดูดกล่มุ คนทรี่ ังเกียจคนคนนัน้ อย่แู ล้ว
ให้มาดูคลิปของเขาไดอ้ ีกด้วย

หลงั จากทำแบบน้ีสักพัก ช่องของเขาก็ค่อยๆเติบโตขนึ้ อยา่ งรวดเรว็
ฐานแฟนคลบั ก็เริม่ เพ่มิ ข้ึนทีละนดิ ๆ
หลายๆครั้งแม้จะมฝี า่ ยตรงขา้ มมาโจมตบี ้าง เหลา่ บรรดาแฟนคลับ
ของเขา ก็พร้อมจะเปน็ กำแพงป้องกนั ให้ พร้อมกบั โจมตีกลับ จงึ ทำ
ให้เขาแทบไมต่ ้องกงั วลใดๆ
แตอ่ ยู่ไปนานๆวันเขา้ ก็มีหลายครง้ั เหมือนกนั ท่ีเขาเริ่มจะหมดุ มุก
ทำคอนเทนต์ เน่ืองจากขอ้ เท็จจรงิ ทีม่ ี ต่างก็พดู ออกไปหมดแลว้ ทำ
ใหเ้ ราตอ้ งเริ่มหาประเด็นอะไรใหม่ๆ มาเล่นแทน แม้ว่าประเดน็
ดงั กล่าวจะดเู ล็กน้อยจนเข้าขั้นไร้สาระก็ตาม

5

หรือในบางคร้งั เขากต็ อ้ งยอมขุดเอาประเด็นเก่าๆกลับมาเล่น จน
ตัวเองก็ยังรูส้ ึกว่าน่าเบ่ือไปอยู่บ้าง หรือไม่ กต็ ้องใส่สตี ีไขป่ ระเดน็
เดิม ๆใหเ้ กนิ ความเป็นจรงิ แม้จะดเู ป็นส่งิ ท่ผี ดิ แต่อยา่ งนอ้ ย มนั ก็
พอจะทำให้เขามีคอนเทนตเ์ ล่นไปได้อกี สักพัก
ขืนปลอ่ ยเอาไวแ้ บบนตี้ ่อไป.....มหี วังต้องมสี ักวัน ทเ่ี ขาจะต้องหมด
มุกชนิดรีดเค้นยงั ไงกห็ ามาเพิ่มไม่ได้ เปน็ แน.่ ...
ดงั น้ัน ระหวา่ งทเี่ ขากำลงั สรา้ งตวั ดว้ ยการไลฟส์ ด เขาก็ไดน้ ำเงนิ ท่ี
ได้จากการทำยูทปู มาลงทุน เพ่อื ทีอ่ ยา่ งน้อย ในวันทีเ่ ขาหากินจาก
ยทู ูปไม่ไดแ้ ล้ว จะไดม้ ีอาชพี สำรองเอาไวห้ าเล้ียงตนเองได้ แตเ่ นอ่ื ง
ดว้ ยตวั เขาเองทบ่ี ริหารจดั การทรพั ยากรไม่ค่อยเกง่ จึงทำให้การ
ลงทนุ เป็นไปไดไ้ ม่สู้ดนี ัก
ดังนัน้ เขาจงึ ตง้ั ใจว่าจะใหค้ นในบา้ นเป็นคนคอนดแู ลเรื่องธุรกิจ
ส่วนเขาจะทำหนา้ ท่ีเปน็ คนหาเงนิ ทุนเอง
แตท่ ว่า.......

' ข้าไมเ่ อาดว้ ยกับเอ็งหรอก.....เชญิ เอ็งทำธรุ กจิ ไปคนเดียวเถอะ....'

6

' เอ้า!?! ทำไมล่ะพ่อ?!? ฉันอตุ สาห์สร้างงานสรา้ งอาชีพใหค้ นใน
ครอบครัวท้ังที ทำไมพอ่ กบั แม่ถงึ ไม่สนบั สนนุ ฉันล่ะ?!? '

' จะใหข้ า้ เหน็ ดเี หน็ งามกบั สง่ิ ท่เี อง็ ทำเนย่ี นะ?!? เอ็งรูร้ เึ ปล่า วา่ ไอท้ ่ี
เอ็งทำน่ะ มนั งามไส้ขนาดไหน?!?! '

' เอิม่ ....งามไสย้ งั ไงรึพอ่ ??'

' เฮอ็ ะ!! ยงั จะมาทำไขสือ ก็ไอ้ท่เี อ็งไปดา่ ชาวบ้านชาวชอ่ งเขาไปทัว่
ไง!! ทง้ั คนในตลาดก็ดี คนข้างบ้านเราก็ดี เอ็งรมู้ ้ยั !! วา่ ไอท้ ี่เอง็ เอา
สนิ ค้าเขาไปรีวิวเสยี ๆหายๆน่ะ มนั สง่ ผลกระทบต่อการค้าขายของ
พวกเขาขนาดไหน!!!! '

' เอ้า?!? กส็ ินคา้ มนั มีจุดบกพร่องจริงๆนี่ ฉันเอาความจรงิ มาพูด มนั
ผดิ ตรงไหน!!? '

7

' อยา่ งแรกเลยนะ ไอ้ที่เอ็งพูดมันไม่ใช่ความจริงทงั้ หมด ร้านบาง
ร้านมันก็ไมไ่ ด้แย่ขนาดนน้ั แต่เอง็ ก็เอามาใสส่ ีตไี ขเ่ พิ่มจนมนั ดูแย่
กว่าความเปน็ จรงิ

อยา่ งทส่ี อง ถงึ เอ็งจะทำท้ังหมดนี้เพ่ือหารายไดใ้ ห้ครอบครัว แต่
การท่เี อง็ ไปสรา้ งศัตรกู ับเขาไปทั่ว เอ็งคดิ ว่าข้า หรือคนรอบขา้ งเอ็ง
จะไมโ่ ดนผลกระทบไปดว้ ยเรอะ?!? ถ้าจะให้ข้าต้องสรู้ บปรบมอื กับ
คนทัง้ หมู่บ้านเพราะเอ็ง ขา้ ไม่เอาด้วยหรอก!!! '

และน่ันก็ทำใหเ้ ขาตอ้ งทำหนา้ ที่ดแู ลธุรกจิ ของตนเพยี งลำพังอย่าง
ชว่ ยไมไ่ ด้ ประคบั ประคองมันไว้ต่อไป จนกวา่ คนในครอบครัวจะให้
อภยั เขา และยอมมาชว่ ยเขาทำงาน
แต่น่าเสียดาย....ท่กี วา่ เขาจะฝ่าฟันไปถึงวนั นัน้ ได้ กต็ อ้ งพบเจอกับ
อุปสรรคใหญ่เสียแล้ว

เนอ่ื งจากช่วงนเี้ ขากำลังต้องการคอนเทนต์ เขาจึงตดั สินใจทีจ่ ะ
โจมตเี ซเลบ็ หรือพวกคนดัง โดยเลอื กเฉพาะคนท่ีกำลังเป็นประเด็น
ร้อนท่สี ดุ ในขณะนี้ หากคนไหนกระแสเร่มิ ตก เขากจ็ ะหยุดโจมตคี น

8

คนนั้น แลว้ เปลี่ยนไปเล่นคนที่กระแสแรงกวา่ แทน แตถ่ า้ หากคน
ไหนท่กี ระแสแรงดีไม่มตี ก เขากอ็ าจจะเล่นคนคนน้นั นานหน่อย
....ไม่ร้เู ปน็ เพราะเขาเลือกโจมตเี ซเลบคนหนง่ึ นานเกนิ ไปรเึ ปล่า
เพราะหลงั จากน้นั ไม่นาน เซเล็บคนน้ันก็เรมิ่ โต้เขากลับ....

จู่ ๆ ก็เร่ิมมีชอ่ งยูทูปชอ่ งเล็กชอ่ งนอ้ ย ซ่ึงคาดวา่ น่าจะเป็นบรวิ าร
ของเซเลบคนดงั กล่าว เรม่ิ พาดพิงถึงเขา ด่าทอเขาต่างๆนาๆ อีกทั้ง
ยงั ย้ำเตือนเขาแบบกลายๆ ว่าใหห้ ยดุ ทำแบบนซี้ ะ
อนจิ จา ท่ีตวั เขาในตอนนั้น ค่อนขา้ งถือดีและดื้อด้านอยู่พอตัว
แทนทจี่ ะหยุดทำตามคำเตือนดๆี เขากลับเลือกทจ่ี ะดา่ กลับ และไม่
ยอมหยุดโจมตีเซเลบคนนนั้ งา่ ยๆ
แน่นอนวา่ ทง้ั เขาและฝ่ายนั้น ตา่ งด่ากนั แบบอ้อมๆ โดยเลี่ยงท่จี ะ
เอย่ ชอื่ อีกฝ่ายออกมาตรงๆ ทำใหไ้ มส่ ามารถนำกฎหมายหมิ่น
ประมาทมาใชใ้ นศกึ คร้ังนไี้ ด้
ศึกน้ี จึงต้องวัดกนั ท่ีความอดึ ใครจะหยดุ ดา่ ใครกอ่ น หรือใครจะทน
ได้นานกวา่ กัน
สำหรบั ตวั เขาท่ีกำลงั กระหายคอนเทนต์ การดา่ กนั ไปมาแบบน้ี ถือ
เปน็ การตอ่ อายใุ ห้กระแสได้เป็นอยา่ งดี ทำใหเ้ ขาแทบจะไม่ต้องสรร

9

หาเหยือ่ รายใหมเ่ ลย แคค่ อยจับผดิ อกี ฝ่าย แลว้ เอามาเป็นประเด็น
เรือ่ ย ๆให้ได้ก็พอ อาจมใี ส่สีตีไข่เพ่ิมตามความเหมาะสม
ส่วนเรอื่ งโดนด่า เขาเองกถ็ ือว่าเป็นคนท่กี ารด์ แข็งอยู่พอสมควร จงึ
ไมม่ ีปญั หาอะไร

แตท่ ว่า.....
สภาวะก่ำกึ่งนี้กอ็ ยตู่ ่อไปได้ไม่นาน
เดมิ ที แค่ถกู ด่าอยา่ งเดยี วก็ยังไม่เทา่ ไหร่....แตก่ ารขุดความลับของ
เขามาแฉเนย่ี สิ......
ความจรงิ กลยทุ ธ์นีจ้ ะใชไ้ ม่ได้ผลเลย ถ้าเขาไม่เคยก่อเร่อื งเส่ือมเสยี
อะไรไวใ้ ห้คนขุด
แตน่ า่ เสียดาย.....ท่เี ขาไม่ได้เป็นเชน่ นัน้
เพราะกอ่ นหน้าน้เี อง เขาเองกไ็ ม่ได้เป็นคนดีอะไรนัก แถมยังกอ่
เรื่องเอาไว้เยอะ จนคนในหมู่บา้ นพากันเอือมระอา ยงิ่ พกั หลงั ทเ่ี ขา
เริ่มมาทำคอนเทนตด์ ่าคน คนในหม่บู ้านก็ยงิ่ เหม็นข้ีหน้าเขามากข้ึน
กว่าเดิม.....

10

เรียกได้วา่ เร่ืองเส่ือมเสียของเขาน้ัน มเี ตม็ ไปหมด และเพราะพวก
น้นั เกลียดเขาอยแู่ ลว้ กระมงั ถงึ ได้มพี วกนนั้ บางส่วนพรอ้ มใจกนั
ขายข้อมลู ของเขาใหก้ บั ศตั รู

ชักจะขำไม่ออกซะแล้วส.ิ ...

เขาคิด เพราะปกติ ลำพังแค่ถูกคนในหมู่บ้านจงเกลียดจงชงั จนไมม่ ี
ท่ยี นื ในหมบู่ า้ น ก็ว่าหนักแล้ว....แลว้ ถ้าหาก...คนข้างนอกหมบู่ า้ น
หรือบางทีอาจจะทง้ั เมือง ทั้งจังหวดั หรือทงั้ ประเทศมารมุ เกลยี ด
เขาด้วยอีกคนละก.็ ...
พอคิดมาถงึ ตรงนี้ ขายร่างเลก็ ก็อดเหง่ือแตกขนึ้ มาไม่ได้ เม่อื
ตระหนกั ไดว้ า่ ตนเองกำลังไม่มีทย่ี ืนในสงั คมอีกต่อไป ไม่วา่ จะหนี
ไปทีไ่ หน ๆ.....
ไม่สิ....ถ้าจะพดู ใหถ้ ูก...เรยี กว่าไม่ไดผ้ ุดไม่ไดเ้ กดิ เลยต่างหาก..

แต่ท่นี า่ ปวดหวั อีกอยา่ ง คอื นอกจากวีรกรรมแสบสนั ที่สรา้ งความ
บาดหมางให้กับคนในหมบู่ ้านแลว้ ยังมวี รี กรรมบางส่วนทดี่ ูเหมือน
จะผิดกฎหมายหน่อยๆด้วย.....เปน็ ความลับดำมดื ทีเ่ ขาปกปิดเอาไว้

11

ไม่ใหใ้ ครร้แู ละด้วยเหตนุ ้ี จงึ ทำใหเ้ ขารอดจากการโดนจับมาได้
หลายปี

แตใ่ นตอนนี้....มันกลบั ไม่ใช่ความลับอีกต่อไปแลว้ ....

แล้วถ้าหากพวกตำรวจร้เู ร่อื งนีเ้ ขา้ ล่ะก.็ ..

แปลวา่ หลังจากนี้ นอกจากเขาจะโดนทุกคนลอยแพแล้ว ยงั มี
โอกาสทีเ่ ขาจะไดเ้ ขา้ ไปอย่ใู นคกุ อีกดว้ ย...........

ถา้ หากเขาได้เข้าไปอยูใ่ นคุก....ธรุ กจิ ของเขาที่เพิ่งเปิดตวั ไม่นานมานี้
คงมีหวงั ได้ปิดกิจการลงแน่ ๆ...เงินท่ีเขาไดม้ าจากน้ำพักนำ้ แรงของ
ตนเอง

เงนิ ท่ีเขาเก็บสะสมมาเนนิ่ นาน

เงิน.....ทเ่ี ขาได้มา โดยแลกกับความสมั พันธ์กับคนในหมู่บ้าน ก็
อาจจะโดนยึดไปดว้ ย......

ทกุ สิง่ ทุกอยา่ งท่ีเขาทำมาเนิ่นนาน กำลังจะมลายหายไป....

โครก.....

12

ขณะที่กำลงั ก่ายหน้าผากดว้ ยความเครง่ เครียดอยูน่ ัน่ เอง เสียงทอ้ ง
รอ้ งทด่ี ังข้นึ ทำลายความเงยี บ ก็ทำใหข้ ายร่างเล็กกลับมาได้สติอีก
คร้ัง

จรงิ ส.ิ ...เรายงั ไมไ่ ด้กนิ ม้ือเทยี่ งเลยนหี่ วา่
.....

เขานกึ ข้ึนได้ ก่อนจะเหลือบไปมองที่นาฬิกาตรงมุมห้อง เวลาตอนน้ี
คอื ช่วงบ่ายๆ และกำลงั จะยา่ งเขา้ ตอนเย็น
เมือ่ เห็นดงั นนั้ ขายรา่ งเลก็ จงึ ก้าวลงจากเตยี ง ก่อนจะเดินเอ่ือยๆไป
ยังโต๊ะกบั ข้าว
มืออันผอมแหง้ ของเขาค่อยเอ้ือมไปควา้ ถุงพลาสตกิ มา ด้านในมขี า้ ว
กลอ่ งทีเ่ ขาซ้ือมาจากรา้ นสะดวกซ้ืออยู่
เขาจองมองมันด้วยท่าทีเซง็ ๆสกั ครู่ ก่อนจะหยบิ มนั ออกมาจากถุง
และเรม่ิ แกะแผน่ พลาสติกออกเพื่อรับประทาน

13

ใจจรงิ เขาก็อยากจะไปซ้ืออาหารตามสง่ั จากรา้ นเจา้ ประจำอยู่
หรอก....ถา้ ไม่ติดว่าคนขายไม่ยอมขายให้เขาล่ะนะ.....ไหนจะ
บรรยากาศมาคขุ องพวกชาวบ้านเวลาเขาเดินเขา้ ไปในตลาดอีก พอ
โดนกดดนั หนกั ๆเข้า ก็เล่นเอาซะเขาไม่กล้าไปสหู้ นา้ ผู้คนในตลาด
เลย ไดแ้ ต่หลบหนา้ หลบตาพวกนน้ั โดยการออกไปซอ้ื ของที่อื่น
หรือไม่ กต็ อ้ งไปซ้ือของในร้านสะดวกซ้ือเอา
ยังดี ท่ีพวกพนักงานในร้านไม่คอ่ ยมเี ร่ืองบาดหมางอะไรกบั เขานัก
ประกอบกบั นโยบายของรา้ นที่เนน้ ไปที่การใหบ้ ริการกบั ลกู ค้า จงึ
ทำใหพ้ วกพนักงานปฏบิ ตั ติ ัวกับเขาค่อนขา้ งดี เมอื่ เทียบกบั พวกคน
ในตลาด

ติดอยู่อย่างเดยี ว.....คอื มนั ไม่อรอ่ ยเทา่ พวกร้านในตลาดเนย่ี สิ.......
แตก่ ็ยงั ดีกวา่ ไม่มีอะไรกนิ ละ่ นะ...

เขาตกั ขา้ วเข้าปากอยา่ งไรช้ วี ิตชีวา ในขณะท่ีอีกมอื นึง ก็เอ้ือมไป
หยิบมอื ถือกลบั มาดูอีกครั้ง ใจนึง แมจ้ ะยงั กลวั กับสิ่งท่ีชายรา่ งอ้วน
กำลังพูด กลัว...ว่าอีกฝา่ ยจะเอาเร่ืองอะไรมาแฉอีก แลว้ เรื่องนน้ั จะ
เป็นเรอ่ื งทเี่ ขาทำผิดกฎหมายรเึ ปลา่ ..?

14

แตอ่ กี ใจนึง เขาเองก็อยากจะร้เู หมอื นกัน...วา่ อีกฝา่ ยกำลงั พูดอะไร
อยู่
หลงั จากที่กนิ ไปจอ้ งมือถือไปอย่คู รหู่ นงึ่ ในทส่ี ดุ ความอยากรอู้ ยาก
เหน็ กม็ ชี ัยเหนอื ความกลัว เขาจงึ เปิดหนา้ จอมือถอื และกดกลับ
เขา้ ไปในไลฟ์อีกครั้ง

" ไอ้เลวเอย้ !!! " ทนั ทีทเี่ ขาเปดิ เข้าไปในไลฟ์ เสียงกน่ ด่าท่ีฟงั ดูทมุ้
ใหญ่กก็ ระแทกเข้ากับโสตประสาทของเขาทนั ที ขายรา่ งเล็กหนา้ ยู่
เล็กน้อย ก่อนทเ่ี ขาจะเร่ิมเบาเสยี งโทรศพั ท์ลง เผื่ออย่างนอ้ ย เสียง
ดา่ ทีฟ่ งั ดูแสลงหนู ้ีจะไดเ้ บาลงบา้ ง

" คุณดสู ่ิงทีม่ นั ทำกบั ครอบครัวมันสิ!!! ทั้งพ่อแม่มัน! พสี่ าวมัน!
พ่เี ขยมนั ! วนั ๆมนั อยบู่ า้ น มันก็ไมเ่ คยทำงานทำการอะไร เอาแต่ใช้
พอ่ ใช้แมใ่ ห้มาบริการมนั อยา่ งกับเบ๊!! เวลาพสี่ าวทำงานทำธุรกจิ มนั
ก็ไปป่วนเขา ไม่ไดช้ ่วยอะไรเลยแท้ๆ แต่ทะลึ่งจะมาขอส่วนแบง่
60/40 มนั เลวม้ัยล่ะครบั !!!! "
ชายรา่ งอว้ นทีอ่ ยู่ในจอโทรศัพทพ์ ูดด้วยนำ้ เสียงเกร้ยี วกราด ในขณะ
ทีข่ ายร่างเล็กเรมิ่ มีสหี นา้ เจื่อนๆ เนื่องด้วยความกระดากอาย เมื่อ

15

เหน็ ความลับทนี่ ่าขายข้ีหน้าของตนถูกนำมาแฉให้คนอีกนับไมถ่ ว้ น
ให้รับรู้ โดยทต่ี นเองไม่อาจทำอะไรได้

" เวลาทำธรุ กจิ อะไรมันก็เจง๊ เพราะฝีมือการบรหิ ารมันห่วยแตก!!
เวลาค้าขาย มันก็คา้ กำไรเกินควรกบั พวกชาวบา้ น ซื้อของมาหลัก
พัน แต่ดนั ขายไปหลักหมน่ื หรือหลกั แสน! ถามจรงิ !! ชาวบ้านตา
ดำๆท่ีไหนจะกล้ามาซื้อ!? ค้าขายมนั กถ็ ึงได้ไมป่ ระสบความสำเรจ็
แบบน้ีไง!!!

แต่เหนือส่ิงอื่นใด เวลามันเจอปัญหา มันไม่เคยแกเ้ องเลย เอาแต่ให้
คนในครอบครวั แก้แทนตัวเองตลอด!!! เวลาเปน็ หน้ี ก็ให้พ่อใช้หน้ี
แทนให้! เวลาต้องเงินทุน แทนทจ่ี ะหาเอง ก็มาขอคนในบ้าน! เวลา
จะไปซื้อของ ก็ต้องมาขอยมื รถพี่เขย รถพ่ีเขยสกปรกบ้าง เสยี หาย
เพราะฝีมือการขบั ข่ีอนั หว่ ยแตกของมันบา้ ง เขาก็ไม่เคยว่าอะไรมัน
แตส่ ิ่งทม่ี ันตอบแทนเขาล่ะ!?!? ถว่ งแข้งถว่ งขาไม่พอ วันๆไม่ทำอะไร
นอกจากดา่ คนอน่ื ไปทั่ว! เอาแต่ชกั ศึกเข้าบ้านจนคนในครอบครวั
เดือดรอ้ นตลอด!! "
ชายรา่ งเลก็ เริม่ ตกั ข้าวกินอยา่ งอยากลำบาก รสู้ กึ สะอึกทุกคร้ังที่ยิน
ความโหลยโท่ยของตนเองในอดีต จากปากของชายร่างอว้ น

16

ใช่.....เขารู้ดีวา่ ตนเองมันห่วยแตกขนาดไหน เพราะทำอะไรไมเ่ ปน็
เลยจำเปน็ ต้องให้พ่อแมค่ อยทำโน่นทำนใี่ ห้
เพราะทำอะไรไม่เป็น ตอนไปช่วยพสี่ าวทำงาน เลยกลายเป็นไป
ปว่ นมากกวา่ ชว่ ย ทำโนน่ ทำนี่ผิดไปหมด
ส่วนเรือ่ งสว่ นแบง่ อันน้นั เขากเ็ ถียงชายรา่ งอ้วนไม่ได.้ ...เพราะนั่น
คือนสิ ยั เสยี ของเขาจรงิ ๆ
ทคี่ ดิ ราคาสนิ คา้ แพงเกนิ ไปจนขายไม่ออก กเ็ พราะโลภเกินไปนี่
แหละ
เพราะทำอะไรไม่เปน็ เขาจึงมักจะทำรถพี่เขยพัง
เพราะทำอะไรไมเ่ ป็น เขาจึงไม่ร้จู ะทำความสะอาดรถให้พ่ีเขยยงั ไง
ทำไป ก็กลัวว่าจะทำรถเขาพงั
จงึ ไดแ้ ตป่ ล่อยใหเ้ จา้ ตัวทำความสะอาดรถของตนเองท่สี กปรกด้วย
ฝมี อื เขาอย่างชว่ ยไม่ได้
ซึง่ ตวั เขาเอง กร็ ู้สกึ ผดิ ต่อทุกคน และรังเกยี จความหว่ ยแตกของตน
เหมอื นกัน....เลยได้แต่ลองทำโนน่ ทำนไี่ ปเรอ่ื ย ๆ เผ่ือจะเจอส่ิงที่ตน
สามารถทำได้ดี และสามารถช่วยเหลือครอบครัวได้
ซง่ึ ส่งิ ท่เี ขาทำได้ทีว่ า่ กค็ ือการทำยูทปู นี่แหละ...

17

" มันห่วยแตกขนาดน้ี มนั ยังจะมีหนา้ มาด่า มาวิจารณ์ มาสั่งสอน
คนอน่ื อกี เหรอ!! ทำเป็นบอกเคล็ดลับโนน่ นนี่ ัน่ ถ้ามนั ดจี ริง ทำไม
ธรุ กจิ มนั ถงึ ได้เจ๊งละ่ ครบั !?!? สว่ นพวก FC
น่ีเหรอครับ คนท่ีพวกคุณเข้าไปฟังมนั พล่ามกนั น่ะ! อย่าไปดูมัน
อยา่ ไปใหค้ ่ามนั ออกมาได้แล้ว!!

ส่วนเอง็ ไอ้ลูกหมา!! ถ้าดูไลฟ์น้อี ยู่ หยุดทำแบบนี้ซะ!!! ถา้ เอ็งไมท่ ำ
แบบนี้ ก็ไมม่ ใี ครอยากมายงุ่ กับเอง็ หรอก!!! ถ้ายังรกั คนในครอบครวั
อยู่ละ่ ก็ หยดุ หาเรื่องมาให้พวกเขาปวดหัวได้แล้ว!!! "

" ........ " ขายรา่ งเลก็ ชะงกั คา้ ง ขณะทีก่ ำลงั จะตักข้าวเข้าปาก
หลังจากท่ตี ้องกลำ้ กลนื ฝนื ทนกินข้าวพร้อมฟังคำด่ามาตั้งเนิ่นนาน

ห...หยุด...งั้นเหรอ....

ความคดิ บางอย่างแวบ๊ เข้ามาในหวั ถา้ หากว่า....ถา้ เขาหยดุ ล่ะก.็ ..
เรือ่ งบา้ ๆพวกนีก้ ็จะจบลงสนิ ะ....

18

ถา้ อยา่ งน้นั ล่ะก.็ ....ถ้าอยา่ งนั้น...เขาควรจะ.....พอแคน่ ้ีดีรเึ ปล่านะ...
ไม่สิ....มันไมง่ า่ ยแบบนนั้ หรอก......
ตอ่ ให้พวกนั้นหยุดแฉ ถงึ อยา่ งไร คนทรี่ ้วู รี กรรมของเขาไปแล้ว ก็ไม่
มที างให้อภยั เขาอยูด่ .ี ...พวกนน้ั จะยงั คงเกลียดชงั เขาต่อไป
แลว้ ถ้าแบบนั้น....เขาจะยอมหยดุ ไปทำไมกัน?
แตว่ ่า.....ถา้ จะให้มันยดื เย้ือตอ่ ไป...ถ้าพวกนน้ั แฉเขาหนกั ข้ึนล่ะ...
ไหนจะพวกที่มาระรานครอบครัวเขา เพราะสิ่งท่เี ขาทำอีก...
ครอบครัวเขา จะทนถูกดา่ ถูกกดดนั แบบนตี้ ่อไปได้อีกนานแคไ่ หน
....
ถา้ เขาทำแบบนต้ี ่อไป....มนั จะเปน็ การทรมานครอบครวั ของตนเอง
รึเปลา่ ....

' happy birthday to you...happy birthday to you...
happy birthday happy birthday..
happy birthday to you.....'

19

' ท...ทุกคน....'

' สุขสนั ตว์ ันเกิดนา้ พอ่ รูปหล่อ...!!'

' ต...แต่วา่ ...'

' เออน่ะ....ไมเ่ ปน็ ไรหรอก....เหน็ แกบอกอยากไดเ้ จ้านี่มาตั้งนาน
แล้วนี่ แถมปกี ่อนๆ แกกม็ ือเปลา่ มาตลอด เพราะง้ัน รับไปเถอะ'

' ต.....แต่ พวกเรามเี งนิ ไมเ่ ยอะขนาดนั้นน่ะครับ!! ถา้ พี่เอามาใชก้ บั
เรื่องไมเ่ ป็นเรื่องแบบน้ีละ่ ก็!!! '

' เรื่องไม่เป็นเรื่องงัน้ เหรอ.....ซ้อื ของขวญั วนั เกิดใหน้ ้องชายตัวเองนี่
มนั ไม่เป็นเร่ืองตรงไหนกัน? อีกอย่าง ฉนั น่ะ ร้จู กั ประมาณตนอยู่
หรอกนา่ ถงึ ไดเ้ ก็บออมทนี ดิ ๆจนมเี งนิ พอซื้อเจา้ นไี่ ง.....'

20

' ....ผม...ไมร่ ู้จะตอบแทนพี่กับทุกคนยงั ไงด.ี ....เงนิ ผมกไ็ มม่ ี....
ทำงานอะไรก็ไมร่ ุง่ ....แถมยังคอยสรา้ งปัญหาให้กบั ทุกคนอกี ...แต่
ทุกคนกย็ งั ....'

' เออน่ะ.....ไม่ตอ้ งคดิ มากหรอก คราวหน้ากท็ ำตวั ให้ดีขน้ึ ก็แล้วกนั
แล้วก็รีบๆหางานทำให้ได้ล่ะ แกจะได้เล้ยี งดตู วั เองไดส้ ักที '

' ครับ.....ผมสญั ญา...สักวนั ผมจะหางานให้ได้ และเม่อื ผมมเี งนิ
เมอื่ ไหร่ ผมจะต้อง....กลับมาตอบแทนทุกคนแน่ครับ!! '

" !!!!! " ชายหนุม่ เบกิ ตากว้าง ไดส้ ติกลับมาอีกครั้งหลงั จากท่เี ข้าสู่
หว้ งภวังค์ไปแวบหนงึ่
กอ่ นที่ดวงตาของเขาจะเร่มิ ฉายแววหม่นหมองออกมา เพราะความ
ทรงจำเม่ือสักครู่ ไดท้ ำใหเ้ ขาจดจำความจริงข้อหนงึ่ ไดอ้ ีกคร้งั

นน่ั ส.ิ ....เราลืมไปไดย้ งั ไงกนั ....

21

เพราะเราโหลยโท่ย....ทำอะไรก็ไม่ได้เร่ืองสกั อยา่ ง....ยกเว้นทำยทู ู
ป..
ถ้าเราหยดุ ทำยูทูปละ่ ก.็ ...แล้วเงนิ ล่ะ...จะไปหามาจากไหน...
แล้วถ้าไมม่ ีเงนิ .....แล้วเขาจะตอบแทนทกุ คนในบ้านไดย้ งั ไง....
จากที่ตวั เขาพอจะมีประโยชน์ขน้ึ มาบา้ ง....กจ็ ะกลบั มาเปน็ คนไรค้ า่
อีกคร้ัง...

แต่ถา้ ดนั ทุรังทำยทู ปู ต่อ...มนั จะเป็นการทำรา้ ยครอบครัวทางอ้อม
....

ถา้ อยา่ งนัน้ ....แล้วเขาควรจะทำอยา่ งไรด.ี ....

*********

หลงั จากท่ที านข้าวเสรจ็ และท้ิงกลอ่ งข้าวเสร็จเรยี บร้อย ชายรา่ ง
เลก็ ก็กดออกจากไลฟ์อีกครั้ง ก่อนทนี่ ว้ิ ของเขาจะเลอ่ื นๆหน้าจอจน

22

เขา้ ไปอีกหน้าหนึ่ง ดา้ นในหน้านนั้ มีรายชือ่ คนร้จู กั และเบอร์
โทรศัพทเ์ รียงรายกนั จนเปน็ แถวยาว
และแล้ว นิ้วของเขากเ็ ล่ือนมาหยุดอยทู่ เ่ี บอรข์ องใครคนหนึ่ง
แทนทจ่ี ะกดลงไปตามทตี่ ้ังใจไว้ ชายหนุ่มกลับจอ้ งมองตวั เลข
เหล่านน้ั คา้ งไปชวั่ ขณะ นิว้ มือแข็งเกร็ง ไม่ยอมขยับดังใจนึก

เราควรจะ.....โทรไปดีรึเปล่านะ...

เขาคิด ความร้สู ึกในหัวเริม่ ตีกันจนมั่ว
เพราะนบั ตงั้ แตเ่ ม่ือวันนน้ั เขาก็ไม่ไดต้ ดิ ต่อกลับไปหาผเู้ ป็นพอ่ หรือ
คนอนื่ ๆอีกเลย จนเวลาล่วงเลยไปปีกวา่ ๆแล้ว
จนกระท่ังวันน้.ี วนั ทเ่ี ขารูส้ กึ หนกั อกหนักใจ และไมร่ ้จู ะทำอย่างไร
ดี เขาจึงตอ้ งการที่จะปรึกษาใครสักคน เผือ่ ความหนกั ใจน้ีจะได้
ทเุ ลาลงบา้ ง หรือไม่ ก็ไดค้ ำตอบของปัญหาทก่ี ำลงั จะเผชิญอยู่
แตท่ ว่า ในจังหวะท่ีกำลงั จะกดโทรไปน้ันเอง จู่ๆ ความรสู้ กึ
บางอยา่ งที่ใกลเ้ คยี งกบั ความกลวั กแ็ วบ๊ เขา้ มาในหวั จนทำให้เขาไม่
สามารถกดโทรไปอย่างท่ใี จต้องการได้

23

น่ันก็เพราะ การพบเจอกันครั้งลา่ สดุ จบลงแบบไม่ค่อยจะดีนัก
หลังจากเม่ือวนั นน้ั เขาจงึ ไม่กล้ากลับไปเจอหน้าคนในครอบครัวอกี
และตัดสนิ ใจจะอยทู่ ี่บา้ นหลงั เลก็ ๆของตนเองที่ปลูกแยกออกมา
เพ่อื หนหี น้าคนในบา้ น
พอคิดวา่ วนั น้ี จะเปน็ ครั้งแรกทเ่ี ขาได้กลับมาคุยกับคนในครอบครวั
อกี ครั้งหลังจากทีห่ นีหนา้ ไปตั้งนาน ชายหนุ่มกร็ ูส้ กึ ประหม่าข้ึนมา
อย่างบอกไม่ถูก

เราควรจะ...โทรกลบั ไปหาพวกเขา....ดีรเึ ปลา่ นะ...

แลว้ ถ้าโทรไป....พวกเขาจะดา่ จะว่าเรารเึ ปลา่ ....
หรือบางท.ี ..พวกนัน้ อาจจะไม่ยอมรับสาย เพราะไม่อยากคุยกบั เรา
กไ็ ด.้ .....
เราเองก็ก่อเร่ืองไว้เยอะ....ถ้าพวกนน้ั จะยงั โกรธเขาอยู่ กไ็ ม่ใช่เร่อื ง
แปลก...
แลว้ ที่เราเคยโอ้อวดไวว้ ่าจะยืนด้วยลำแข็งของตัวเองให้ได้ล่ะ....

24

ถา้ บากหน้ากลบั ไป.....พวกน้ันจะรู้สึกยงั ไง?....
จะสมเพชเวทนา หรือหัวเราะเยาะเรารเึ ปลา่ นะ.....

พอคิดมาถึงตรงนี้ ชายหนุม่ กร็ ู้สกึ ไม่อยากโทรกลับไปเสียเอาด้อื ๆ
ม.....ไม่เอาดีกวา่ .....ถ้าจะขายหน้าให้คนอน่ื เหน็ ....สูเ้ รา...ไปเลยี แผล
อย่เู งยี บๆยงั จะดีกว่า...

เม่อื คิดได้อยา่ งนั้น เขาจึงเริม่ ลดโทรศพั ทล์ ง และออกจากหนา้
รายชือ่ ในที่สุด...
แตก่ ระนนั้ ตวั เขาก็รู้อยู่แก่ใจ วา่ นี่เปน็ เพยี งการหนีปัญหาเท่านั้น
และปัญหา ไม่อาจหนีได้ไปตลอด....
ไมว่ า่ อย่างไร เขาก็จะต้อง...ปรกึ ษาหารือกับใครสักคนเพ่ือหาทาง
ออกกับเร่ืองน้ีอยู่ดี....

แต่นี้แน่ๆ...วันนเี้ ขายังไม่พรอ้ ม....

25

' เอาไวร้ วบรวมความกล้าไดเ้ มือ่ ไหร่....คอ่ ยโทรไปดีกว่า....'

เมอื่ คิดได้อย่างน้ัน เขาจึงวางมอื ถือลงข้างเตยี ง ก่อนจะหนั ไปยัง
นาฬกิ าตรงมุมห้องอีกคร้ัง
ตอนนเี้ ร่มิ เย็นแลว้ .....แตเ่ พราะเขาเพิง่ กินม้อื เทยี่ งไปตอนบ่าย....
ดงั นั้น เขาจะกนิ ม้ือเย็นตอนน้ีเลยไมไ่ ด้

ยังไมห่ ิวเลยแฮะ.....ถา้ อย่างนั้น....เรานอนหลบั งีบ แล้วค่อยตื่น
ขน้ึ มากินตอนดึกๆดีกวา่ ...

เมื่อคิดได้อยา่ งนน้ั เขาจึงเอื้อมมอื ไปยงั มือถืออกี ครั้ง แลว้ กดต้ัง
เวลาปลกุ กอ่ นจะวางมนั ลงกลับไปท่ีเดิม
เมอื่ ตัง้ เวลาปลกุ เสร็จ เขาก็ลุกข้ึนไปจากเตียง แล้วเดนิ เล้ยี วเขา้ ไป
ในห้องน้ำ ระหว่างทางก่อนท่ีจะถงึ ห้องน้ำ แขนผอมๆของเขากย็ ่ืน
ไปหยบิ ผา้ เชด็ ตวั ท่ีวางอย่แู ถวนน้ั มาพาดบ่า

อาบน้ำสักหน่อยดกี วา่ ....เผอ่ื จะทำใหส้ ดชน่ื ขนึ้ ....

26

ในขณะที่ขายร่างเล็กกำลังอาบนำ้ อยนู่ ่ันเอง จๆู่ รา่ งอันเต็มไปดว้ ย
ขนสีน้ำตาลของสนุ ขั ตัวหนงึ่ ท่ีนอนแผห่ ลาอยู่ตรงอีกมมุ หน่งึ ของ
บา้ น กพ็ ลันยกหวั ข้นึ มาแบบไมม่ ีป่ีมีขลุ่ย

"......."

มนั ยกหัวขน้ึ มาช่วั ครู่ ก่อนจะเร่มิ ลกุ ข้นึ มายืน 4 ขา แล้วเดินมุ่งหน้า
ไปยังหน้าต่าง

เมอื่ ถึงท่หี มาย ด้วยความทหี่ น้าตา่ งนั่นอยเู่ กนิ ระดับสายตาของมนั
สง่ ผลทำให้เจ้าหมาต้องยกรา่ งท่อนบนขึ้นและยนื 2 ขา อย่างชว่ ย
ไม่ได้

ดวงตาท้ังสอง กวาดมองไปรอบๆบรเิ วณบ้าน ที่บัดนเ้ี ต็มไปดว้ ย
ความมดื มิดจนยากทจี่ ะมองเหน็

แม้จะเหมือนไมม่ ีอะไร แต่เจ้าตบู กลบั จอ้ งมองขา้ งนอกอยู่อย่างน้ัน
ราวกบั กำลงั ดูอะไรบางอยา่ ง ร่างของมันไมข่ ยับไปไหน ดวงตาจับ
จอ้ งแบบไมล่ ดละ ในคอของมันเรม่ิ มเี สียงครางในลำคอ คล้ายกบั
กำลงั จะขู่ออกมา

27

แต่เพราะอะไรบางอย่าง เสียงขู่ท่ีอยู่ในลำคอ กลับคาอยู่ในคอของ
มนั แบบนน้ั แทนที่จะออกมาเปน็ เสยี งเห่าอยา่ งที่มนั ตั้งใจไว้

" กรรรรซ.์ .กรรรรซ์....."
แมท้ า่ ทีของมนั ในตอนนจ้ี ะเหมือนกำลังขึงขงั แตข่ ้างในลึกๆของเจ้า
ตูบ กลบั ไม่ไดใ้ กล้เคยี งกับคำว่า กลา้ เลยแม้แต่น้อย
ถ้าจะพดู ใหถ้ ูก....มนั ในตอนน้ีไม่มีความกล้าและความม่ันใจมาก
พอที่จะตะเบงเสยี งเห่าออกไปเสียดว้ ยซำ้

......กึก.....

ขณะที่กำลังจ้องขา้ งนอกดว้ ยใจทต่ี ืน่ ระทึกอยู่นั้นเอง จู่ ๆ ความมืด
ด้านนอก ก็เร่ิมดสู น่ั ไหวอย่างบอกไม่ถูก
ไม่ส.ิ ...ถ้าจะพดู ใหถ้ ูก....มันเหมอื นกบั ว่า อะไรบางอยา่ งท่ีอยใู่ น
ความมดื ข้างนอกน่นั กำลงั เคล่อื นทเี่ สยี มากกวา่
เจา้ สิ่งน้ัน คอ่ ยๆเคล่อื นไปยงั อีกด้านหนึ่งของบา้ น อยา่ งเช่อื งช้า
และไร้สมุ่ เสียง

28

ทันทที เี่ งาทะมนึ นนั่ เรมิ่ เคล่อื นทไี่ ปจากจุดเดมิ ท่ีเคยอยู่ เจ้าตูบทจี่ อ้ ง
ดอู ยูน่ านกเ็ ริ่มขวญั เสยี อย่างเห็นได้ชดั มนั พยายามทีจ่ ะมองตามเจ้า
ส่ิงน่ันอยา่ งเต็มที่ แต่น่าเสียดาย ที่ตอนน้เี จา้ ส่งิ น้นั ไดเ้ ดินออกนอก
ระยะมองเหน็ ของหน้าตา่ งแล้ว แถมตรงสว่ นอนื่ กด็ ูเหมอื นจะไม่มี
ชอ่ งให้มองออกไปขา้ งนอกเลย...
เจา้ ตูบลงมาจากหน้าต่าง ก่อนจะเร่ิมเดินวนไปวนมาด้วยท่าที
กระวนกระวาย เสยี งขู่เมื่อครู่พลนั เปล่ยี นเสยี งรอ้ งหงิงๆ ด้วยความ
หวาดกลัว ผิดกับชายร่างเล็ก ซง่ึ บัดนก้ี ำลังอาบนำ้ อยา่ งสบาย
อารมณ์ โดยที่ไม่ร้สู ึกถึงท่าทรี ้อนรนของเจา้ หมาทีเ่ ดินวนอยู่นอก
หอ้ งนำ้ เลยแม้แตน่ ้อย

*******

หลงั จากท่อี าบน้ำและแต่งตัวจนเสร็จ ชายหนุ่มรา่ งเล็กกเ็ ตรยี มตัวท่ี
จะเข้านอน แต่จงั หวะท่ีกำลังจะเขา้ ห้องและปดิ ประตหู อ้ งนอน
น้ันเอง เจา้ หมาขนสนี ำ้ ตาลท่ีเล้ยี งเอาไวก้ ็วิ่งถลันเขา้ มาในห้องด้วย
แทบจะทนั ที จนขายรา่ งเลก็ อดประหลาดใจไมไ่ ด้

29

" อะไรของเอง็ เนย่ี ?!?? " เขากลา่ วดว้ ยนำ้ เสียงประหลาดใจปน
หงดุ หงิด เพราะตามปกติ เจ้าตบู น่ีจะไม่ค่อยมาวุ่นวายกับเขาสกั
เทา่ ไหร่ อยู่แบบทีใ่ ครทม่ี นั
แต่ในครั้งน้ี ไม่รู้มนั เกิดนกึ คร้ึมอะไรขึ้นมา ถึงได้อยากมานอนกับ
เขา

" มานี่เลย!! " เขาเดินเข้าไปอุ้มเจา้ หมาขึ้น เตรยี มเอามันไปปลอ่ ย
นอกห้อง โดยไม่ได้สงั เกตุท่าทีทีผ่ ิดปกติของมันเลยแมแ้ ต่น้อย

" ข้าใหเ้ อ็งมาเฝา้ บา้ น ถ้าเอง็ เขา้ มานอนกับข้าข้างในแบบน้ี แล้วเอง็
จะเฝา้ บ้านได้ยังไงฟร่ะ!!! ออกไป!๊ ! " เขาวางมนั ลงกบั พืน้ ก่อนจะปิด
ประตูใสห่ น้ามนั อยา่ งไม่ใยดี

" หงิงๆ !! " เจา้ ตูบร้องดว้ ยความหวาดกลวั มนั ยกขาขนึ้ มาตะกาย
ประตู หวังเปน็ อย่างยิ่งว่าเจา้ ของมันจะใจออ่ น และยอมให้มันเขา้
ไปหลบข้างใน

30

แต่น่าเสียดาย ที่เจา้ ของมนั ท่ึมเกนิ กวา่ จะร้เู ร่ือง เจ้าตูบจงึ ได้แตร่ อ้ ง
ครวญครางอย่างสิ้นหวัง

" อะไรของเอง็ ฟระ่ !! พอได้แลว้ " ขายร่างเลก็ ตะโกนดา่ หมาของตน
จากข้างในห้อง กอ่ นจะควา้ เอาหมอนมาอดุ หูด้วยความรำคาญ
แตใ่ นไม่ชา้ หลงั จากหวั ถงึ หมอนไดส้ ักพัก ชายหนมุ่ กเ็ รม่ิ ง่วง และ
พลอยหลบั ไปในท่ีสุด.....

********

โฮ่ง....โฮ่ง.....

ปงึ้ งงงงง!!!!

เอ๋งงงง!!!!

31

" !!!!!! "

ขณะทกี่ ำลงั หลับลกึ อย่างเป็นสุขอยู่น้นั เอง จู่ ๆ เสยี งกระแทก
โลหะท่ีดงึ ขึ้น บวกกับเสยี งรอ้ งของสุนัขทน่ี อนอยูห่ นา้ ห้องที่ กไ็ ด้
ปลุกให้ชายหนุ่มหลุดออกมาจากภวังค์ และสะดงุ้ เฮือกขึน้ มาอยา่ ง
ขวญั เสยี

" อ....อะไรวะ !?!?! "
ชายหนุ่มตาเปิดกว้าง อาการง่วงเมื่อสักครูพ่ ลันหายไปเป็นปลดิ ทงิ้
เขารบี ลุกขนึ้ มาน่งั พลางจดั ระเบียบความคดิ ในหวั ว่าตอนน้ีกำลงั
เกดิ อะไรขึน้

" ย...อย่าบอกนะ....วา่ โจรขึน้ บา้ นน่ะ!!?! "

หลงั จากจัดระเบยี บความคิดไดช้ ั่วครู่ ชายหนมุ่ กเ็ อ่ยคำตอบเดียวที่
ตนพอจะคิดได้ออกมา

32

" ย....แยล่ ่ะส.ิ ..ถา้ เปน็ โจรจรงิ ๆล่ะก็....."
เขามองไปรอบๆอยา่ งขวญั เสีย เพราะถ้าหากเปน็ อย่างท่คี ิดไว้ละ่ ก็
มนั จะอนั ตรายมาก หากเขาไมร่ บี หาอะไรมาปอ้ งกนั ตัว

จ...เจอแลว้ !!

เขาคิด ก่อนจะเอื้อมไปหยบิ ท่อนไม้ขนาดพอดีมือทวี่ างไว้ข้างๆช้ัน
วางของออกมาถือ
หลังจากที่ได้อาวุธแล้ว ชายหน่มุ ก็มสี ีหน้าทดี่ ูโลง่ อกอยา่ งเห็นไดช้ ดั
เขาเลยย่ืนมอื ไปควา้ ลูกบดิ และเตรยี มจะออกไปเผชญิ หน้ากับผบู้ ุก
รกุ ทันที

แอ็ด......

ทันทที ี่ประตูถูกเปดิ ซ่งึ ท่ีปรากฏ ณ ตรงหน้า กค็ ือความมืดมดิ อนั
สดุ หย่ัง ทำให้ชายหนมุ่ ท่กี ำลังจะก้าวเทา้ ออกไปเร่ิมชะงัก เพราะ
เกิดกลัวขน้ึ มาเอาด้ือๆ

33

'เวรละ่ ....นี่มนั ...เล่นปิดไฟทง้ั บ้านเลยงัน้ เหรอ......'

ชายหนมุ่ คิดอย่างตน่ื ตระหนก เพราะเท่าที่จำได้ ก่อนจะขึ้นมายงั
ห้องนอนท่ีอยชู่ น้ั สองของบา้ น เขาเปิดไฟไวบ้ างส่วนนี่นา....ถ้าอย่าง
น้นั ....ไอ้ทมี่ นั มืดสนิทแบบนี ก็แปลวา่ .....

ขายร่างเล็กถอยกลับเขา้ มาในห้อง มองซ้ายมองขวาเล็กน้อย ก่อน
จะหยิบไฟฉายทีว่ างอยูแ่ ถวนนั้ ขน้ึ มาเปิดอย่างลนลาน

ทนั ทีที่แสงไฟโผลพ่ ้นกระบอกไฟฉาย จนทำให้เริม่ เหน็ เส้นทาง
ขา้ งหนา้ บางสว่ นขึ้นมาบ้างแล้ว ความกล้าท่ีหดหายไปกเ็ ร่ิมกลับมา
อีกคร้ัง ชายหน่มุ กระชบั ไม้ในมอื แนน่ ก่อนจะค่อยๆกา้ วออกไป

เอย๊ี ด....แอ๊ด....

34

เสียงไม้ลั่น ดังข้นึ ทกุ ครั้งทชี่ ายรา่ งเล็กทิง้ น้ำหนักลงฝา่ เทา้ ขณะกา้ ว
ลงบนั ไดไป ย่ิงส่งผลใหบ้ รรยากาศย่งิ น่ากลวั กวา่ เดมิ
ไม่ใชแ่ ค่มันดใู กล้เคียงกบั บา้ นร้างมากขน้ึ เท่าน้ัน แตเ่ สียงไม้ลั่นท่ี
เกิดข้ึน ยงั อาจทำใหโ้ จรทีแ่ อบอยู่ในเงามืด รูต้ ำแหน่งของเขาอีก
ด้วย
จงึ ทำให้ไม่ว่าจะมองในแงม่ ุมไหน จะไสยศาสตร์ หรือความเปน็ จริง
บรรยากาศตรงหน้าก็นา่ กลัวอยู่ดี

เขาค่อยๆก้าวลงมาทลี ะข้นั ๆ จนในทีส่ ดุ เขากล็ งมาถึงชน้ั ล่างใน
ที่สดุ
เขาค่อยๆเดินสำรวจบ้านของตน พลางส่องไฟไปรอบๆ และในที่สดุ
เขาก็ไดเ้ จอกบั ต้นตอของเสียงโลหะเม่อื สักครู่

ล.....เหลก็ ดดั ......งั้นเหรอ!?!?

เขาคิด ขณะท่ีจอ้ งมองเศษซากของเหลก็ ดัดทก่ี องอยู่ตรงพื้น ถัดไป
อีกไมไ่ กล ก็คือหนา้ ต่างทีก่ ำลงั เปดิ โล่ง ชายหน่มุ จงึ สามารถอนมุ าน
สง่ิ ท่เี กดิ ข้ึนได้ในทันท.ี ...

35

มันงดั เหล็กดดั จนหลดุ ...แลว้ ก็เข้ามาทางหน้าตา่ งงัน้ เหรอ!?!?

เขาคดิ ถา้ เป็นอย่างนั้น กแ็ สดงว่าโจรพวกนี้ อาจจะมีชะแลง หรือ
อุปกรณ์ทค่ี ล้ายๆกัน จงึ ทำให้มันสามารถงดั เข้ามาในบา้ นได้ และดี
ไมด่ ี มันอาจจะใชช้ ะแลงหรอื อปุ กรณ์ทว่ี า่ มาเป็นอาวธุ ในการ
จดั การเขากไ็ ด.้ ...

แต่จะว่าไป....หมาที่เขาเล้ียงไว้ ก็เหมือนจะร้องออกมาแว๊บนงึ
ก่อนท่ีจะเงียบไปนนี่ า....คงไม่ใชว่ ่า...โดนชะแลงตีตายไปแล้วหรอก
นะ...
ชายร่างเลก็ กลนื นำ้ ลายดังเออื ก เมอื่ ตระหนักได้วา่ โจรคนนี้ อาจจะ
โหดเหี้ยมกวา่ ทเ่ี ขาคิด และสุนัขทเี่ ขาเล้ียงไวแ้ กเ้ หงาเหมือนเพื่อน
คนหนึ่ง อาจจะเสร็จมนั ไปแล้ว....
เขาเร่ิมกำไม้ในมือแน่นดว้ ยความหวาดกลัว กอ่ นจะค่อยๆเดินส่อง
ไฟไปรอบๆบา้ นดว้ ยใจทเ่ี ตน้ ระทึก

ตกึ ตกั ๆ...ๆ...ๆ...ๆ...ๆ...ๆ...ๆ

36

'แก....อย่ไู หนวะ....'

เขาคดิ เพราะแมจ้ ะเดนิ สำรวจมาได้สักพกั แลว้ ก็ยงั ไมม่ ีวแี่ ววของ
โจรผบู้ ุกรุกแตอ่ ยา่ งใด....แตข่ ณะเดียวกัน...ก็ยังไมม่ วี ่ีแววของเจ้า
หมาด้วย.....หรือว่า มนั จะยังไมต่ ายกันแนน่ ะ?!?
แล้วถ้าอยา่ งนน้ั ....เจา้ ตูบกับโจรนั่น...มันไปซอ่ นอย่ทู ี่ไหนกันละ่
....???

กึก.....

หลงั จากเดนิ สำรวจมาไดส้ ักพัก ชายหน่มุ ก็เดินมาหยดุ อยู่ตรงสวติ ช์
ไฟ ซ่งึ อยู่ใกลๆ้ กบั ห้องน้ำ
ในเมอ่ื อีกฝ่ายยงั ไม่ออกมาสกั ที ง้ันชงิ เปดิ ไฟเลยดีกว่า....จะได้ไม่
ต้องเดินไปเดนิ มาในความมืดแบบน.้ี ..
เม่ือคิดไดด้ ังนัน้ เขาจงึ ค่อยๆเอ้ือมมอื ไปกดเปดิ สวติ ช์ เพียงครเู่ ดียว
ไฟท่ัวท้ังบา้ นก็เร่ิมติดอกี ครั้ง

37

หลงั จากทบ่ี า้ นกลบั มาสวา่ งอีกครง้ั ความกลัวในใจของชายหน่มุ ก็
เรม่ิ บรรเทาลง เขาจงึ ปิดไฟฉายและเกบ็ มันใส่กระเปา๋ กางเกง อยา่ ง
น้อยมืออีกข้างจะได้ว่างสักที

กึกๆ.....กกึ ๆ....

" !!!!! "
ขณะทชี่ ายหนมุ่ เริม่ เบาใจลงอยนู่ ั้นเอง จู่ ๆ เสยี งปริศนาบางอยา่ งที่
ดังขึน้ ทำลายความเงียบ ก็ได้ทำใหช้ ายหนุ่มกลบั มาหวาดวิตกอีก
ครัง้ หัวใจของเขาเรมิ่ เตน้ ระรัว มอื ท้ังสองกำไมแ้ น่น เง้ือขึ้นเตรียม
จะฟาดใสอ่ ะไรก็ตามทเ่ี ป็นตน้ เหตขุ องเสียงดงั กล่าว

อกึ ....

เขากลนื น้ำลาย ก่อนจะค่อยๆเดนิ ไปยงั ต้นเสียงอย่างเชื่องชา้
ภาวนา วา่ อย่าใหต้ น้ กำเนิดเสียงนั่นเป็นคน...หรอื ถา้ เปน็ คน กข็ อ
อย่าใหม้ ันมปี นื เลย...

38

และแลว้ เสยี งน่นั กไ็ ดน้ ำเขามาหยดุ อยู่ตรงหน้าโซฟาที่อยบู่ ริเวณ
หนา้ บ้าน เขาค่อยๆเดนิ อ้อมไปดา้ นหลงั ของโซฟา อันเปน็ ตำแหน่ง
ทีเ่ กดิ เสยี ง พร้อมกบั เงื้อไมข้ ึน้ สูง พร้อมจะฟาดเปา้ หมายเต็มที่

อา....

แต่เคราะหย์ ังดี ที่คำขอของเขา เหมือนจะเป็นจรงิ .....

" อ....ไอช้ อ็ คโก้!! "
เขาเอย่ ชื่อของต้นกำเนิดเสยี งนนั่ ออกมาอย่างโลง่ อก...ใช่แลว้ ...มัน
คอื เจ้าหมาทเี่ ขาเลย้ี งไวน้ ่นั เอง....

" อ...เอง็ เข้าไปทำอะไรตรงน้ันวะ?!? "
ถึงจะโลง่ อก แตก่ ระน้ันเขาก็อดรสู้ กึ ประหลาดใจไม่ได้ เพราะภาพท่ี
เห็น คอื เจ้าตบู ท่ีกำลังขดตัว และกำลังเบยี ดกายเข้าไปข้างใต้โซฟา
อย่างเอาเป็นเอาตาย

39

แม้วา่ เขาอาจจะดูทึม่ ๆ แต่กไ็ มไ่ ด้ทึ่มขนาดทจ่ี ะไมร่ ู้ วา่ พฤติกรรม
ของเจ้าหมามนั ไมป่ กติ

'ทำไมล่ะ....มนั กำลงั กลัวอะไรอย่.ู ...รวึ า่ ....'

เขาค่อยๆ หนั กลบั ไปยังหลงั บ้าน พลันเร่มิ นึกอะไรบางอย่างขน้ึ มา
ได้

ใช.่ ...เม่ือสักครู่ เขาแนใ่ จวา่ ตนเองเดินสำรวจบา้ นค่อนขา้ งทัว่ แล้ว....
แต่มีอยสู่ ิง่ หนึง่ ทีเ่ ขาไม่ไดส้ ำรวจ

' ห้องน้ำฝง่ั หลังบา้ น....กะหอ้ งเก็บของ...เรายังไมไ่ ดส้ ำรวจเลยนห่ี ว่า
....'

ถึงห้องท้ังสองจะมีขนาดที่ไม่ใหญม่ าก ห้องเกบ็ ของท่วี ่า ก็ใหญ่
ระดับแค่พอใสไ่ ม้กวาด,ไม้ถูพ้ืน, น้ำยาทำความสะอาดต่างๆได้
เทา่ น้ัน

40

แตก่ ็ใช่วา่ จะไม่กว้างพอทคี่ นคนนึงจะเขา้ ไปแอบได้....

' ง้ันทีไ่ อช้ ็อคโกกำลังกลัวอยนู่ ่ีก.็ ....'

เขาคดิ ก่อนจะเรมิ่ ก้าวไปขา้ งหน้าอย่างเงยี บเชียบ ไม้ยังคงถอื อยใู่ น
มือขวา แต่ไม่ได้กำแน่นเหมือนในตอนแรก หัวใจกไ็ ม่ไดเ้ ตน้ ระรวั
เหมือนก่อนหน้านี้ แต่กย็ ังเต้นอยใู่ นระดบั ทีเ่ ร็วกวา่ ปกติ แสดงให้
เหน็ ถงึ ภายในใจของชายหน่มุ ที่ยังคงระหวาดระแวง และยังไม่
วางใจสถานการณ์มากนัก

ตกึ ...ตึก....ตกึ ...

ตุ๊บ!!!

อ๋งิ !!!

41

ระหวา่ งท่ขี ายร่างเลก็ กำลงั เดินไปสำรวจ เพราะเขามวั แตจ่ ดจอ่ กบั
ทางข้างหนา้ มากเกนิ ไป จึงไม่ทนั ไดร้ ะวงั ด้านข้าง ในขณะท่ีมอื ขวา
กำลงั งา้ งไม้เตรยี มไว้ มอื ซ้ายเจ้ากรรมกเ็ ผลอไปปดั รโี มทโทรทัศน์
จนตกจากโต๊ะที่อยู่ใกลๆ้ โซฟาโดยไม่ได้ตั้งใจ
และทันทีที่รโี มทพลาสตกิ ตกกระทบพนื้ กระเบ้ืองจนเกิดเสียงดงั ตบุ๊
เสยี งตกกระทบ กเ็ หมือนจะทำใหฟ้ างเสน้ สดุ ท้ายของเจา้ ชอ็ คโก
ขาดลง มนั เลิกพยายามเบียดตวั มุดเขา้ ไปขา้ งใตโ้ ซฟา และตดั สนิ ใจ
หนอี อกจากบา้ นแทน กวา่ ท่ีขายรา่ งเลก็ จะทันได้ทำอะไร เจา้ ตบู ก็
วิ่งกวดไปตรงหน้าต่าง และกระโดดออกไปเสียแลว้

" อา้ วเฮย้ !!?!?! เด๋ยี ว!?! " เขาร้องเรียกสุนขั ของตนเสยี งหลง แต่กท็ ำ
อะไรไม่ได้นอกจากรอ้ งเรียก เพราะทุกอย่างเกิดขน้ึ เรว็ เกินไป
ทำใหจ้ ากตอนแรกทกี่ ำลงั จดจ่อกับทางข้างหน้า ชายหนุม่ จงึ ละ
สายตาจากทางไปหลงั บา้ น และมองตามเจ้าตูบออกไปนอก
หน้าต่างแทน

" ไอห้ มาบา้ เอ้ย.....อะไรมนั จะปอดแหกขนาดนน้ั วะ!?! " ชายรา่ งเล็ก
สบถด่าหมาของตนอย่างหวั เสีย

42

แต่ในขณะท่ีเขามัวแตส่ นใจข้างนอกอยูน่ น้ั เอง.....

" ....... "

ประตูหอ้ งน้ำฝ่ังหนา้ บา้ นที่อยู่ข้างหลังของเขาในขณะนี้ ก็ค่อยๆเปิด
ออกมาอย่างเงยี บเชยี บ....
กอ่ นที่มือสดี ำเข้มจะค่อยๆดันประตูออกมาอย่างเชือ่ งชา้ .....ซง่ึ กไ็ ม่รู้
ว่าเป็นเคราะห์ดีหรือเคราะหร์ ้าย ที่บานพบั ประตูนี้ ดันทำงานได้
อยา่ งเรียบลืน่ มากเกินไป ชนิดทตี่ ่อให้ประตูถกู เปิดออกกว้าง กจ็ ะ
ไม่เกิดเสยี งเอ๊ยี ดอา๊ ดขึน้ แต่อย่างใด
เจ้าของมอื นัน่ ค่อยๆกา้ วออกมาจากห้องนำ้ อยา่ งไร้สมุ่ เสยี ง กอ่ นท่ี
มนั จะเคล่ือนตัวไปยังสวิตซ์ไฟที่อยใู่ กล้ๆห้องนำ้ อยา่ งรวดเรว็

"........"

พรบึ !!!!

43

" !!!! "

กอ่ นที่ชายรา่ งเลก็ จะเลิกสนใจหมา และหันกลบั มาโฟกัสกับการ
ตรวจสอบบ้านตอ่ จู่ ๆ ไฟทวั่ ทั้งบ้านกด็ บั พรบึ ในชั่วพริบตา ทำให้
ทง้ั บา้ น ตกอยใู่ นความมดื มิดอีกคร้ัง
พอรวมกับความมืดของข้างนอกบา้ นท่ีก็มืดเปน็ ทนุ เดิมอยู่แลว้ มันก็
แทบจะทำใหช้ ายร่างเลก็ มองอะไรแทบไม่เหน็ เลย....

ชายหนมุ่ สะดงุ้ เฮือก ตระหนกั ได้ในทันทวี า่ ตนพลาดอะไรไป เขารีบ
หันกลบั ไปข้างหลังตวั เอง เร็วท่สี ดุ เทา่ ทจี่ ะทำได้

หมับ!!!!

" !!!!!! "

44

แต่น่นั มันก็ยังเร็วไม่พอ....ทันทีทหี่ นั กลบั มา มอื หนาๆสีดำเมีย่ มก็พุ่ง
มาปดิ ปากเขาเสยี แลว้ ! สว่ นมือสีดำอีกข้าง กก็ ำข้อมือของชายหนมุ่
ท่ีถือไม้ไวแ้ นน่ จนเขามิอาจใช้อาวธุ ในมอื ฟาดผู้บุกรุกไดอ้ ีก

" !!!!! "
ชายรา่ งเล็กจอ้ งมองใบหน้าของผ้บู กุ รุกดว้ ยความหวาดกลัว แม้ว่า
ความมดื ในบ้าน บวกกับรา่ งของผู้บุกรุกทเ่ี ปน็ สดี ำกลนื ไปกับความ
มดื อยแู่ ลว้ จะทำให้เขาแทบมองไม่เห็นใบหน้าของอีกฝา่ ยเลยก็ตาม

ฝุ่บ!!!!

หวาดกลัวได้ไมน่ าน รา่ งลกึ ลับนน่ั กก็ ระชากตวั เขากลับเข้ามาด้าน
ในทันที ก่อนจะเหวี่ยงร่างของเขาลงไปกองกับพนื้ ได้อยา่ งง่ายดาย
ด้วยแรงท่ีมหาศาลกว่าเขาอย่างเทยี บไม่ติด

และก่อนท่ีชายร่างเล็กจะไดก้ รีดรอ้ ง หรือคลานหนี รา่ งลึกลับน่นั ก็
พงุ่ เขา้ มาควา้ หัวของเขาจากทางด้านหลงั ดว้ ยความเรว็ ปานสายฟ้า
ฟาด! ก่อนทม่ี ันจะจับหัวเขาโขกลงกบั พืน้ บ้านอย่างไร้ความปราณี

45

โปก๊ !!!!

เพียงครัง้ เดียว หนา้ ผากของชายหนุม่ กแ็ ตกจนเลอื ดไหลอาบ แต่ดู
เหมือนวา่ นั่นจะยงั ไม่สาแก่ใจของเจา้ ผู้บุกรกุ นัก มันจึงจับหัวของ
เขาโขกลงไปอีกที

โป๊ก!!!!

พอเงยหน้าขน้ึ มาอีกที ในคราวน้ี ด้งั จมกู ของชายหนมุ่ หักสะบน้ั จน
ผิดรปู เลอื ดแตกทะลกั ออกมาราวกบั เปดิ ก๊อก เขารสู้ ึกท้ังเจ็บท้งั
มนึ จนอยากจะร้องไห้ แตย่ ังไมท่ ันจะได้กรดี ร้องหรือพักหายใจ
หนา้ ของเขาก็ถูกจับโขกลงกับพื้นอีกคร้งั

โปก๊ !!!!

46

พอโขกเสรจ็ มอื สีดำท่ขี ยำหวั อยนู่ น้ั กด็ ึงศีรษะของชายหนุ่มใหเ้ งย
ข้ึนมา หมายจะเชยชมอย่างไครร่ ู้
ในคราวน้ี รมิ ฝปี ากของชายหนมุ่ แตกจนเลือดท่วมปาก ฟันหนา้
บางส่วนกระเดน็ หลดุ หายไปตอนทใี่ บหน้ากระทบกบั พื้น ร่างลึกลบั
นัน่ จอ้ งมองผลงานของตนอย่างพึงใจ แต่แทนท่ีมันจะหยุดแคน่ ี้ มนั
กลบั จบั หัวของชายรา่ งเล็กโขกลงกับพื้นต่ออยา่ งเลือดเยน็

โป๊ก!!!....โป๊ก!!!....โปก๊ !!!....ฯลฯ

ชายหนุ่มหนา้ กระแทกพื้นต่อไปอกี หลายคร้ัง และทุกคร้งั ที่หนา้
กระทบกับพน้ื กม็ ักจะมฟี ันชุ่มเลือดกระเดน็ กระดอนออกมาซส่ี องซ่ี
เสมอ
จนในทสี่ ุด...การทรมานน้ีก็สน้ิ สุดลง....
แต่ทว่า...เรอ่ื งมันกลบั ยังไมจ่ บลงง่ายๆอยา่ งที่คิด

"อา......."

47

ชายหนุม่ รอ้ งครวญครางดว้ ยความเจ็บปวด ใบหนา้ ของเขาแหลก
เละจนไม่มชี ิ้นดี ฟนั ในปากหายไปเกือบหมด เลือดสแี ดงสดอาบ
ชโลมทว่ั ทั้งใบหนา้ สตสิ ัมปชญั ญะลางเลือน และจวนจะดับวบู ลง
อยู่เต็มที
แต่ถงึ กระน้นั ...ชายหน่มุ ก็สามารถรบั รูไ้ ด้....ว่าตอนน้ี กำลงั มีอะไร
บางอยา่ ง ถูกสอดเข้ามาข้างใต้ลำคอของเขา

"......."

เขาพูดอะไรไม่ออก แตส่ ัมผัสแข็งๆท่ลี ำคอ ก็ทำใหเ้ ขาพอจะเดา
ออกว่าเจา้ ส่งิ นน้ั คืออะไร
ซ่งึ มันก็ไม่ใช่ใครอืน่ ...แตเ่ ป็นไม้ทอ่ นนนั้ ทีเ่ ขาหยิบตดิ มอื มาดว้ ย
นั่นเอง มันน่าจะหลดุ ออกจากมือตอนท่ีเขาถูกจับโขกกับพื้นเมื่อ
สักครู่ และตอนน้ี มนั ก็ไดต้ กไปอยใู่ นมือของเจา้ คนแปลกหน้าน่นั
แล้ว....
อนจิ จา.....สง่ิ ทเ่ี ขาต้งั ใจหยบิ มาเพ่อื ใช้ป้องกันตวั กลับกลายเปน็ สง่ิ
ท่ีจะมาพรากชวี ติ เขาไปเสยี อยา่ งน้นั ...

48

กึก......!!!

" ออ่ ก!!!!! "

ส้นิ ความคดิ ไม้ท่อนนน้ั กถ็ ูกดึงเข้ามาอัดกับลำคอของเขาทันที
ขณะเดียวกนั ด้านหลงั ของเขาเอง ก็ถกู รา่ งลึกลบั นนั่ กดลงกับพื้น
จนไม่อาจขยบั เขย้ือนไปไหนได้
ทำให้ชายหนุม่ ได้แตต่ ้องทนโดนไม้รดั คอย่างไร้ทางขดั ขืน

" อ......." ชายรา่ งเลก็ เริม่ ส่งเสยี งรอ้ งไม่ออก สตเิ องก็จวนจะดบั วบู
เต็มที ตามปริมาณอากาศที่ลดลงเร่ือย ๆ

น....นเี่ รา...จะตอ้ ง....จบลงแคต่ รงนีจ้ รงิ ๆเหรอ....
แต่เรายังไม.่ .....ไดต้ อบแทนทุกคน...ตามที่สัญญาเอาไว้เลย....

49

ชายหนมุ่ คิดอย่างส้นิ หวัง โศกเศร้า และเจบ็ ใจ รมิ ฝปี ากช่มุ เลอื ดได้
แต่พะงาบๆ โหยหาอากาศมาเข้าปอดอย่างไรจ้ ดุ หมาย ดวงตาทงั้
สองเหลือกขน้ึ พร้อมกับมีนำ้ ตาอนุ่ ๆไหลอาบ...

เขายงั มีอะไรหลายๆ อย่างท่ียังอยากทำแท้ๆ...

ไม่ส.ิ ..ไมถ่ งึ ขนาดนั้น...แค่พยายามทำตัวให้มีค่าข้นึ มาสกั นดิ
นบั ต้ังแตท่ ่ีเกิดมา...เขายังทำไม่ได้เลย....

พอจะทำตัวเปน็ ประโยชนข์ ึ้นมาบา้ ง.....ก็มิวายถกู คนในโซเชยี ล...
ถูกใครทไี่ หนก็ไมร่ .ู้ ..ตามมาฆ่าถึงบา้ นอีก....

ทำไมกนั ....ทำไมโชคชะตาถงึ ไดโ้ หดรา้ ยกับเขาขนาดน.ี้ ..

"...พ.่ .....พ.ี ...ค...บ.."

ชายหนมุ่ เริม่ ใชแ้ รงเฮือกสุดท้าย สง่ เสยี งออกมาอยา่ งแผว่ เบา
สตสิ มั ปชัญญะในตอนน้ีแทบจะไม่เหลอื แล้ว แมแ้ ต่ความโศกเศรา้
ในใจเม่ือสักครู่ ก็เริ่มเลือนหายไปดว้ ยเชน่ กัน....ในหวั ของเขาตอนนี้
จึงเหลือเพียงคำเรยี กคนสองคนสุดท้าย ท่เี ขาอยากจะคุยด้วยมาก
ที่สุด....

"......ผ.....ข...."

50